Sea Hero Quest pozwoli na wczesne wykrycie Alzheimera - PPE.pl\nStrona głównaAktualnościSea Hero Quest. Gra, która pozwala wykryć chorobę Alzherimera\nKajetan Węsierski 28.04.2019 19:33\nSea Hero Quest. Gra, która pozwala wykryć chorobę Alzherimera\nNajnowsza gra studia Glitchers okazuje się mieć lepsze rezultaty w wykrywaniu choroby Alzheimera niż tradycyjne testy pamięci. Projekt wykrywa demencję na podstawie badania nawigacji przestrzennej.\nSea Hero Quest to produkcja, która powstała przed laty głównie pod kątem działania w wirtualnej rzeczywistości. Za jej powstanie odpowiada brytyjskie studio Glitchers, a procesie produkcji pomagały takie placówki jak Alzheimer's Research UK, University College London oraz University of East England.\nGra pomaga wykryć chorobę Alzheimera już we wczesnym stadium. Monitoruje działanie mózgu gracza w odniesieniu do nawigowania przestrzennego i daje zaskakująco pozytywne wyniki, gdy porównujemy jego funkcjonowanie u osób chorych oraz zdrowych.\nWedług badań, które opublikowano niedawno w magazynie "Proceedings of the National Academy of Sciences", zdolność do nawigowania przestrzennego jest kluczowym czynnikiem w identyfikacji choroby Alzheimera. Sea Hero Quest VR zdaje się zdecydowanie bardziej skuteczna niż standardowe testy pamięci.\nSama gra ma dość proste założenia. Gracz otrzymuje mapę, na której znajdują się zaznaczone punkty kontrolne. Musi tak nawigować łodzią podwodną przez podwodne labirynty, aby dostać się do nich po uprzednim zapamiętaniu rozmieszczenia.\nJak donoszą pozytywne założenia, każde dwie minuty spędzone w grze, odpowiadają pięciu godzinom badań laboratoryjnych. Dzięki zebranym wynikom naukowcy odkryli, że gracze z genem APOE4 (determinującym występowanie Alzheimera) wybierają zazwyczaj zdecydowanie trudniejsze rozwiązania i drogi niż Ci, u których ów gen nie został stwierdzony.\nGra dostępna jest za darmo na Oculus VR. Więcej możecie przeczytać na oficjalnej stronie Sea Hero Quest.\nTagi: Alzheimer oculus vr Sea Hero Quest


CS:GO pozwoli części oszustów wrócić na oficjalne turnieje • Eurogamer.pl\nValve znosi najstarsze bany w CS:GO\nAmnestia obejmuje tylko oficjalne turnieje, nie konta Steam\nValve ogłosiło, że wraz z rozpoczęciem kolejnego sezonu zmagań esportowych w Counter-Strike: Global Offensive pozwoli części zbanowanych graczy wrócić na oficjalne turnieje.\nJeszcze do wczoraj zawodnicy zablokowani przez system zabezpieczeń Valve Anti-Cheat (VAC) nie mogli brać udziału w wydarzeniach sponsorowanych przez wydawcę CS:GO, a więc także w tych najważniejszych na profesjonalnej scenie - z cyklu Major.\n„Ale bany VAC mogą dzisiaj mieć już osiem lat, więc postanowiliśmy je zmienić” - czytamy w oficjalnym komunikacie Valve. Według częściowej amnestii, bany nie będą obowiązywać na turniejach, jeśli kary są starsze niż pięć lat.\nNajbardziej podejrzany strzał w historii CS:GO. KQLY może teraz wrócić do oficjalnych zmagań.\nJednocześnie nic nie zmienia się w kwestii kont takich osób na Steamie. Z technicznego punktu widzenia zawodnicy zainteresowani powrotem do zmagań będą więc musieli trenować na całkiem innym koncie, ponieważ pozostają zablokowani przez VAC.\nRównież bany przyznane z innych powodów - jak sprawa ustawiania meczów przez zespół iBUYPOWER - nie zostają zdjęte, choć od wspomnianego wydarzenia minęło już ponad sześć lat.\nNajbardziej znani zawodnicy, którzy będą mogli wrócić do zmagań organizowanych przez Valve, to Hovik „KQLY" Tovmassian, Joel „emilio" Mako, czy też Emil „zaider" Brandt, którego w karierze zbanowano już trzy razy.\nGracze PlayStation połączą siły w nowym wyzwaniu - do wygrania PS5


Posiedzenie w dniu 16 maja 2017 r. - Rada Wydziału - Wydział Polonistyki\nConvert Posiedzenie w dniu 16 maja 2017 r. to FALSE\nSprawa wyznaczenia kandydatów na recenzentów w postępowaniu o nadanie tytułu profesora dr. hab. Romanowi Krzywemu, prof. UW.\nUchwała Rady Wydziału w sprawie nadania lub odmowy nadania stopnia naukowego doktora habilitowanego dr Agnieszce Kruszyńskiej.\na) dr Marty Wojtkowskiej-Maksymik\nb) dr. Jarosława Klejnockiego\nc) dr. Krzysztofa Rzepkowskiego\nd) dr Marty Zimniak-Hałajko\nmgr. Piotrowi Kubkowskiemu (+wyróżnienie)\nmgr Katarzynie Zegadło-Gałeckiej\nmgr. Artura Hellicha\nmgr Moniki Jabłońskiej\nmgr Anny Tatar\nmgr Danuty Maciejewskiej-Bogusz\nmgr Katarzyny Wojtalik\nPrzyjęcie porządku obrad oraz protokołu posiedzenia Rady Wydziału Polonistyki z dnia 11 kwietnia 2017 r.; przekazanie materiałów obiegiem.\nPowołanie członków Komisji Konkursowej oraz recenzentów w postępowaniu konkursowym na stanowisko profesora nadzwyczajnego w Zakładzie Edytorstwa i Stylistyki w Instytucie Polonistyki Stosowanej UW.\nOpinia Rady Wydziału w sprawie zatrudnienia dr. hab. Cypriana Mielczarskiego, prof. UW na stanowisku profesora nadzwyczajnego UW na czas określony w Zakładzie Studiów nad Renesansem w Instytucie Filologii Klasycznej UW.\nWyniki konkursu na stanowisko adiunkta w Zakładzie Logopedii i Emisji Głosu w Instytucie Polonistyki Stosowanej UW.\nWyniki dwóch konkursów na stanowiska adiunktów w Zakładzie Komunikacji Językowej i Glottodydaktyki w Instytucie Polonistyki Stosowanej UW.\nWyniki dwóch konkursów na stanowiska adiunktów w Zakładzie Literatury XX i XXI wieku w Instytucie Literatury Polskiej UW.\nWyniki dwóch konkursów na stanowiska adiunktów w Zakładzie Historii Kultury w Instytucie Kultury Polskiej UW.\nWyniki konkursu na stanowisko adiunkta w Zakładzie Filmu i Kultury Wizualnej w Instytucie Kultury Polskiej UW.\nWyniki konkursu na stanowisko adiunkta w Zakładzie Języków i Kultur Słowiańskich w Instytucie Slawistyki Zachodniej i Południowej UW.\nWyniki konkursu na stanowisko adiunkta w Zakładzie Gramatyki, Semantyki i Pragmatyki Współczesnego Języka Polskiego w Instytucie Języka Polskiego UW.\nWyniki konkursu na stanowisko asystenta w Zakładzie Historii Języka Polskiego i Dialektologii w Instytucie Języka Polskiego UW.\nOpinia Rady Wydziału w sprawie przedłużenia zatrudnienia dr Agnieszki Piotrowskiej na stanowisku adiunkta na czas określony w Zakładzie Historii Języka Polskiego i Dialektologii w Instytucie Języka Polskiego UW.\nOpinia Rady Wydziału w sprawie zatrudnienia dr Małgorzaty Ślarzyńskiej na stanowisku asystenta w wymiarze połowy etatu na czas określony w Zakładzie Retoryki i Mediów w Instytucie Polonistyki Stosowanej UW.\nOpinia Rady Wydziału w sprawie zatrudnienia na stanowisku starszego wykładowcy w wymiarze połowy etatu na czas określony dr. Romana Chymkowskiego w Zakładzie Kultury Współczesnej w Instytucie Kultury Polskiej UW.\nOpinia Rady Wydziału w sprawie zatrudnienia dr Justyny Grębeckiej na stanowisku starszego wykładowcy w wymiarze połowy etatu na czas określony w Zakładzie Antropologii Słowa w Instytucie Kultury Polskiej UW.\nOpinia Rady Wydziału w sprawie zatrudnienia dr Justyny Jaworskiej na stanowisku starszego wykładowcy w wymiarze połowy etatu w Zakładzie Filmu i Kultury Wizualnej w Instytucie Kultury Polskiej UW.\nOpinia Rady Wydziału w sprawie zatrudnienia na stanowisku wykładowcy w wymiarze połowy etatu na czas określony w Centrum Języka Polskiego i Kultury Polskiej dla Cudzoziemców „Polonicum":\nOpinia Rady Wydziału w sprawie konkursu na stanowisko lektora w Zakładzie Logopedii i Emisji Głosu w Instytucie Polonistyki Stosowanej UW.\nZniesienie jednolitych studiów magisterskich na Wydziale Polonistyki UW.


Archiwum 11 03 2020 na temat wydruki - http://wydruki.electro-voice.sklep.pl/\nArchiwum 11 03 2020 na temat wydruki\nplomby gwarancyjne void Często wyraziste oryginalne logo bądź znakPrzestrzeń na reklamę może znaleźć się wszędzie. Niekiedy lepszym rozwiązaniem od dużych bilboardów i krzykliwych napisów obecnych np. na elewacjach budynków. Dość łatwo wygl odkryj więcej\nFunkcjonalne reklamy drukowane - naklejki, etykiety itp4 ciekawe fakty na temat drukarniJakie zaproszenia na ślub wybrać? Kilka faktów i porad.Poligrafia drukowanaKrótko o druku - kilka faktówUlotki dalej popularne wśród przedsiębiorcówKilka słów o zaproszeniach na ślub i nie tylkoPoligrafia w paru akapitachPraca w poligrafii. Drukowanie, przygotowywanie materiałów...Krótko i zwięźle o poligrafiiPapier, druk, naklejki- słowem poligrafiaDrukowanie materiałów reklamowych. Kto powinien być zainteresowanyPoligrafia oraz marketing- czyli reklamy drukowanePoligrafia dla reklamyJak fajnie wydrukować naklejki?Drukarnie w centrum uwagiDrukowanie cyfrowe- co musisz o nim wiedziećZwykły Chłopak Chciał Drukować ulotki. Przypadkowo Odkrył 1 Dziwny Sposób, Przez Który Sprzedawcy Go Nienawidzą.Po sezonowo: Kartki świąteczneCo można drukować?Dobra para: druk i reklamaOgółem o poligrafii i naklejkach reklamowychW centrum zaproszeń ślubnychPielęgnacja tradycji wysyłania kartekUWAGA! Nie Kupuj Nic Aby znaleźć dobrą drukarnię Zanim Nie Przeczytasz Tego!Poligrafia dla firmTradycja wysyłania zaproszeńKilka faktów o zaproszeniach na ślubPowracająca moda na drukModne kartki na święta


II OSK 2760/13 - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego\nII OSK 2760/13 - Wyrok Naczelnego Sądu...\nOpublikowano: LEX nr 1987167\nII OSK 2760/13\nSędziowie: NSA Jolanta Rudnicka (spr.), del. WSA Agnieszka Miernik.\nNaczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 15 października 2015 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Z.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 45/13 w sprawie ze skargi Z. K. i Z.Z. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) września 2013 r. nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę kasacyjną\nWyrokiem z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 45/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z.K. i Z. Z. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) września 2010 r., nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.\nWyrok zapadł na tle następujących okoliczności faktycznych i prawnych sprawy.\nZarządzeniem Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w B. z (...) lipca 1960 r. wszczęto postępowanie wymienne dotyczące gruntów na obiekcie melioracyjnym "(...)" położonym na terenie wsi K. i częściowo na terenie powiatu Ł. na lewym brzegu rzeki Narwi od strony powiatu Z. Celem wymiany gruntów było umożliwienie zagospodarowania i przekształcenia dziko użytkowanych bagien w pełnowartościowe łąki poprzez dostosowanie stanu posiadania poszczególnych działek do rozwiązań szczegółowego projektu melioracji użytków zielonych.\nProjekt wymiany gruntów na terenie wsi K. opracowano na podstawie przepisów dekretu z dnia 16 sierpnia 1949 r. o wymianie gruntów (tekst jedn.: Dz. U. z 1962 r. Nr 46, poz. 226) i zatwierdzono decyzją Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Z. z (...) września 1965 r., utrzymaną w mocy przez Wydział Rolnictwa i Leśnictwa Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w B. decyzją z (...) maja 1966 r.\nNa podstawie aktu własności ziemi wydanego przez Naczelnika Powiatu w Z. z (...) grudnia 1973 r. A. K. s. B. i jego matka W. K., żona B., z dniem 4 listopada 1971 r. stali się z mocy prawa współwłaścicielami posiadanego gospodarstwa o powierzchni 16,9440 ha, w tym także działek wydzielonych w wyniku wymiany gruntów. W. K. umową z dnia 24 stycznia 1978 r. przekazała 1/4 swojego udziału synowi A. K., na podstawie ustawy z dnia 21 października 1977 r. o zaopatrzeniu emerytalnym oraz innych świadczeniach dla rolników i ich rodzin (Dz. U. Nr 32, poz. 140), gdyż spełniał on wymogi art. 75 tej ustawy i gwarantował dalsze prowadzenie tego gospodarstwa. W dniu 2 stycznia 2001 r. zmarł A.K., a wchodzące w skład spadku gospodarstwo rolne nabyło jego rodzeństwo Z. K. i Z. Z. po 1/2 części.\nZ. K. i Z. Z. wystąpili do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w B. z (...) maja 1966 r. utrzymującej w mocy decyzję Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Z. z (...) września 1965 r., zatwierdzającą projekt wymiany gruntów wsi K. We wniosku wskazali, że ich brat A. K. podczas prowadzonej wymiany gruntów w 1965 r. nie posiadał uprawnień do dysponowania prawami do gruntów wchodzących w skład spadku po ich ojcu, a więc i zrzekania się ich części na rzecz Państwa w zamian za zmeliorowanie i zagospodarowanie pomelioracyjne na koszt Skarbu Państwa innych gruntów wydzielanych mu w wyniku wymiany w zamian za grunty dotychczas posiadane, gdyż nie był on ich jedynym właścicielem. Zgoda ich brata na zrzeczenie się części gruntów w zamian za wykonanie melioracji nie mogła nastąpić bez zgody pozostałych spadkobierców, gdyż nie przeprowadzono postępowania spadkowego.\nDecyzją z dnia (...) stycznia 2008 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi odmówił stwierdzenia nieważności kwestionowanych decyzji.\nDecyzją z dnia (...) września 2010 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, po rozpoznaniu wniosku Z. i Z. i Z. Z. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy swoją decyzję z (...) stycznia 2008 r. wskazując, że z akt sprawy, a zwłaszcza z protokołu ustalenia stanu władania gruntami na obszarze wsi K. sporządzonego w dniu 18 maja 1960 r. wynika, iż spadkobiercy B. Z. - jego syn A.K. i jego żona W.K.- posiadali, jako posiadacze samoistni, gospodarstwo rolne składające się z gruntów oznaczonych jako działki ew. nr (...). Ustalenie stanu władania gruntami zostało przyjęte na podstawie planu scalenia z 1925 r., bez wykonania pomiarów terenowych.\nW latach 60-tych rozpoczęły się prace związane z wymianą gruntów. Jednocześnie z tymi pracami wymiennymi prowadzone były prace melioracyjne w trybie przepisów ustawy z dnia 22 maja 1958 r. o popieraniu melioracji wodnych dla potrzeb rolnictwa (tekst jedn.: Dz. U. z 1963 r. Nr 42, poz. 237).\nNa podstawie art. 4 ust. 4 tej ustawy, za zgodą właściciela gruntów położonych w obrębie terenów bagiennych lub kompleksów łąkowo-pastwiskowych, jak również na terenach przewidzianych do rolniczego wykorzystania ścieków, Państwo mogło w zamian za przypadające od właścicieli opłaty melioracyjne za przeprowadzenie melioracji i zagospodarowania pomelioracyjnego na koszt Skarbu Państwa ich zabagnionych gruntów, przejąć odpowiednią część takich gruntów.\nNie posiadając dostatecznych własnych środków na pokrycie opłat melioracyjnych zabagnionych gruntów oznaczonych jako działka ew. nr (...) o pow. 11,731 ha objętych projektem melioracyjnym, A. K. zrzekł się na rzecz Skarbu Państwa 5,83 ha posiadanych użytków zielonych w zamian za przeprowadzenie melioracji i zagospodarowania pomelioracyjnego na koszt Skarbu Państwa na gruntach równowartych szacunkowo, a wydzielonych mu w wyniku wymiany na obszarze "(...)". Protokolarna ugoda zawarta w dniu 30 marca 1962 r. zatwierdzona została decyzją Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa PPRN w Z. z (...) listopada 1962 r.\nObliczenie powierzchni i wartości szacunkowej gruntu będącego przedmiotem tej ugody oraz obliczenie powierzchni i wartości szacunkowej gruntu objętego ostatecznie wymianą zawierał rejestr przejściowy z 1962 r. Wydzielone grunty zamienne stanowiły grunty o równowartej wartości szacunkowej w zamian za dotychczas posiadane, co stanowiło pełny należny ekwiwalent gruntowy. Obecnie grunty te oznaczone są jako działka ew. nr (...) o pow. 3,6350 ha, stanowią łąki trwałe klasy V o pow. 3,6090 ha i rów o pow. 0,0260 ha.\nGleboznawcza klasyfikacja gruntów przeprowadzona w 1968 r. po dokonaniu melioracji i zagospodarowania pomelioracyjnego zatwierdzona została decyzją Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w B. z (...) stycznia 1969 r. a grunty wydzielone w wyniku wymiany oznaczone jako działki ew. nr (...) i nr (...) zostały sklasyfikowane jaka łąka klasy V. Ponadto, z pisma Starostwa Powiatowego w Z. z 17 stycznia 2006 r. wynikało, że grunty przed wymianą oznaczone jako działka ew. nr (...) położone są w granicach obecnej działki ew. nr (...), na której występują użytki zielone klasy V. Oznacza to, że grunty te w czasie wymiany gruntów prawidłowo zostały sklasyfikowane i oszacowane jako użytki zielone.\nPrzekazanie zabagnionych gruntów przez A. Z. nastąpiło na zasadach określonych w art. 4 ust. 4 ustawy z dnia 22 maja 1958 r. o popieraniu melioracji wodnych dla potrzeb rolnictwa. W wyniku ugody zawartej w dniu 30 marca 1962 r. z przedstawicielem Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa PPRN w Z., A. K. dobrowolnie zrzekł się na rzecz Skarbu Państwa gruntów o powierzchni 5,83 ha stanowiących zabagnione użytki zielone o wartości 116,60 jednostek szacunkowych w zamian za zmeliorowanie i zagospodarowanie pomelioracyjne na koszt Skarbu Państwa innych gruntów równowartych wydzielonych jemu w wyniku wymiany za jego grunty dotychczas posiadane. Ugoda ta została potwierdzona decyzją Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa PPRN w Z. z (...) listopada 1962 r., wydaną na podstawie art. 5 i 8 dekretu z dnia 16 sierpnia 1949 r. o wymianie gruntów. Art. 5 tego dekretu określał, że w toku postępowania wymiennego mogą być zawierane ugody w sprawach dotyczących własności i posiadania gruntów, które po zatwierdzeniu przez właściwy do spraw rolnych organ Prezydium Powiatowej Rady Narodowej, mają moc ugód sądowych i nie podlegają wzruszeniu w postępowaniu administracyjnym. Wzruszenie takiej ugody może nastąpić wyłącznie w postępowaniu sądowym. Organ wskazał ponadto:\nłącznie z wymianą gruntów została przeprowadzona gleboznawcza klasyfikacja gruntów i szacunek gruntów;\nze sporządzonego rejestru i mapy klasyfikacyjnej wynikało, że grunty w granicach działki nr (...) sklasyfikowane zostały jako użytek zielony w konturach szacunkowych nr. 331 UZ-20 o pow. 10.393 ha i nr. 332 UZ-30 o pow. 1,338 ha na łączną wartość 248 jednostek szacunkowych;\nponieważ A. K. nie miał wystarczających środków na zmeliorowanie posiadanych gruntów oznaczonych jako działka nr (...) o pow. 11,731 ha objętej projektem melioracyjnym, zrzekł się na rzecz Skarbu Państwa 5, 83 ha posiadanych użytków zielonych z tej działki w zamian za przeprowadzenie melioracji i zagospodarowania pomelioracyjnego na koszt Skarbu Państwa na gruntach równowartych szacunkowo a wydzielonych mu w wyniku wymiany na obszarze "(...)"- mocą ugody z 30 marca 1962 r. zatwierdzonej decyzją Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa PPRN w Z. z (...) listopada 1962 r.;\nobliczenie powierzchni i wartości szacunkowej gruntu objętego wymianą zawierał rejestr przejściowy z 1962 r. Wynikało z niego, że grunty oznaczone nr (...) o pow. 11,731 ha zostały podzielone na część o pow. 5,901 ha będącą ostatecznie przedmiotem wymiany (oznaczona roboczo nr (...)), i wartości 131,40 jednostek szacunkowych i część o pow. 5,83 ha, (oznaczoną numerem roboczym (...)) i wartości 116,60 jednostek szacunkowych. Po uwzględnieniu potrąceń na cele miejscowej użyteczności publicznej w wysokości 3,575 jednostek szacunkowych ekwiwalent należny dla A. Z. wyniósł 127,85 jednostek szacunkowych. W wyniku wymiany za grunty o wartości 127,85 jednostek szacunkowych A. K. wydzielono zmeliorowaną działkę gospodarczą składającą się z działek oznaczonych nr (...) (o pow. 1,923 ha) i nr (...) (o pow. 1,686 ha), czyli o łącznej pow. 3,609 ha i wartości 127,710 jednostek szacunkowych. Wydzielone grunty zamienne stanowiły grunty o równowartej wartości szacunkowej w zamian za dotychczas posiadane, co stanowi pełny należny ekwiwalent gruntowy;\ngrunty otrzymane w wyniku wymiany zostały sklasyfikowane jako łąka klasy V;\nobecnie grunty, stanowiące poprzednio działki nr (...) o pow. 1,923 ha i (...) o pow. 1,686 ha odpowiadają działce ew. nr (...) o pow. 3,6350 ha, stanowiąca łąki trwałe klasy V o pow. 3,6090 ha i rów o pow. 0,0260 ha. Grunty na działce (...) i (...) oszacowano jako użytki zielone o jednostkach szacunkowych w części po 20 jednostek szacunkowych, które były sklasyfikowane jako las klasy VI a w części po 50 jednostek szacunkowych, które były sklasyfikowane jako nieużytki (opinia biegłego geodety);\ngrunty leśne klasy Ls VI na działce nr. roboczy (...) oszacowano w trakcie wymiany jako użytki zielone o wartości jednostkowej po 20 i po 30;\nz pisma Starostwa Powiatowego w Z. z 17 stycznia 2006 r. wynika, że grunty przed wymianą oznaczone jako działka nr (...) położone w granicach obecnej działki nr (...) stanowiły użytki zielone klasy V- co znaczy że w czasie wymiany gruntów zostały prawidłowo sklasyfikowane jako tego rodzaju użytki;\nprzedmiotem wymiany była część działki nr (...), oznaczona nr roboczym (...), gdyż pozostała część tej działki, oznaczona nr roboczym (...) była przedmiotem zrzeczenia się;\nugoda z 12 listopada 1962 r., potwierdzona decyzją administracyjną, zgodnie z art. dekretu z 16 sierpnia 1949 r. o wymianie gruntów, ma moc ugody sądowej, nie ma możliwości jej wzruszenia w postępowaniu administracyjnym a w sądowym nie była wzruszana - co wskazał WSA w wyroku z 22 czerwca 2005 r., IV SA/WA402/05;\nnie ma również możliwości wzruszenia decyzji uwłaszczeniowej gdyż od dnia 1 stycznia 1992 r. tj. od dnia wejścia w życie ustawy z 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 2004 r. Nr 208, poz. 2128), na podstawie art. 63 ust. 2 tej ustawy do ostatecznych decyzji administracyjnych wydanych na podstawie przepisów ustawy z 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Nie ma więc prawnej możliwości wzruszenia tego rodzaju decyzji administracyjnych;\norgan nie podzielił ustaleń biegłego iż wymiana gruntów nastąpiła z niezachowaniem zasady ekwiwalentności, gdyż biegły przyjął, iż A. K. powinien w wyniku wymiany uzyskać ekwiwalent powierzchniowy (5,091 ha) podczas gdy zgodnie z art. 2 ust. 1 dekretu z 16 sierpnia 1949 r. o wymianie gruntów o kryterium ekwiwalentności decydowała wartość szacunkowa takich gruntów ustalana w wyniku przeprowadzonego szacunku wszystkich gruntów poddanych wymianie. Szacunek został sporządzony w 1962 r. i zatwierdzony decyzją PPRN w Z. z (...) lipca 1962 r. Zgodnie z nim wydzielono grunty o równej wartości, co stanowi pełny należny ekwiwalent gruntowy.\nWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 9 lutego 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 2127/10 oddalił skargę Z. K. i Z. Z. na powyższą decyzję.\nNa skutek skargi kasacyjnej obojga skarżących Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 26 października 2012 r., sygn. akt II OSK 1186/11 uchylił wyrok z dnia 9 lutego 2011 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.\nW uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że Sąd Wojewódzki kontrolując legalność zaskarżonej decyzji nie uwzględnił w pełni oceny prawnej i wskazań wyrażonych we wcześniejszych wyrokach, a wiążących ten Sąd oraz organ orzekający co do stwierdzenia nieważności decyzji z (...) maja 1966 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu wymiany gruntów. Istotne w kontekście art. 153 p.p.s.a. były zawarte w wyroku z 25 września 2006 r. stwierdzenia co do stanu faktycznego i prawnego sprawy, stanowiące rozwinięcie oceny prawnej i wskazań zawartych w pierwszym wyroku z 22 czerwca 2005 r. Wskazano na obowiązek organu "matematycznego dowiedzenia, iż zróżnicowany pod względem formy ekwiwalent, jaki właściciel otrzymał za działkę nr (...) (I. nominalna wartość działek nr (...) i (...); II. rzeczywiste niedoszacowanie tej wartości w związku z ze zmeliorowaniem działek nr (...) i (...), III. wreszcie przyrzeczenie zmeliorowania innych gruntów, które właściciel miał otrzymać w wyniku wymiany) odpowiadał łącznie wartości działki (był zatem odpowiednikiem co najmniej 248 jednostek szacunkowych)". Ustalenia wymagały skutki prawne, wynikające dla stron z ugody, mocą której właściciel zrzekł się na rzecz Państwa 5,83 ha użytków zielonych w zamian za zmeliorowanie i zagospodarowanie na koszt Państwa takich użytków na obszarze szacunkowo równowartym, wydzielonym w wyniku wymiany gruntów.\nDalej NSA stwierdził, że z argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie wynika dlaczego analiza ekwiwalentności wymiany gruntów nie uwzględnia łącznej powierzchni działki nr (...) o wartości 248 jednostek szacunkowych. W szczególności Sąd Wojewódzki nie zajął stanowiska co do tego, czy organ rozstrzygając sprawę prawidłowo uwzględnił skutki prawne ugody z 30 marca 1962 r. w kontekście ekwiwalentności dokonanej wymiany gruntów.\nBrak oceny Sądu Wojewódzkiego we wskazanym powyżej zakresie czyniło przedwczesnym zarzut naruszenia przepisu prawa materialnego, tj. art. 2 ust. 1 dekretu z dnia 16 sierpnia 1949 r. o wymianie gruntów.\nPonadto NSA podniósł, że podstawę do badania ekwiwalentności dokonanej wymiany gruntów stanowi szczegółowy rejestr pomiarowo-szacunkowy wymiany gruntów, zatwierdzony decyzją z (...) lipca 1962 r. Nie jest dopuszczalne kwestionowanie w niniejszej sprawie prawidłowości klasyfikacji i oszacowania gruntów podlegających wymianie, skoro dokonane to zostało w odrębnym postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją. W rezultacie wiążące są ustalenia wynikające z rejestru i mapy klasyfikacyjnej, zgodnie z którymi grunty w granicach działki nr (...) stanowiły użytek zielony w oznaczonych konturach o łącznej wartości 248 jednostek szacunkowych.\nZ uwagi na odrębność postępowań zakończonych decyzjami z (...) lipca 1962 r. i (...) maja 1966 r. organy orzekające w sprawie nie miały obowiązku uwzględnienia zmiany stanu prawnego w stosunku do obowiązującego w czasie zatwierdzenia rejestru szacunkowego. Przedmiotem kontroli organu nadzorczego w niniejszym postępowaniu była wyłącznie decyzja z (...) maja 1966 r. dotycząca zatwierdzenia wymiany gruntów, a zatem weryfikacji podlegała wyłącznie podstawa faktyczna i prawna tej decyzji, a nie wcześniejszej decyzji wydanej w zakresie klasyfikacji i szacunku gruntów.\nPonownie rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając na uwadze treść art. 153 i art. 190 p.p.s.a. wskazał, że z wiążących zapisów rejestru i mapy kwalifikacyjnej wynikało, iż grunty w granicach działki nr (...) sklasyfikowane zostały jako użytki zielone w konturach szacunkowych nr 331 UZ-20 o pow. 10.393 ha i nr 332 UZ-30 o pow. 1, 338 ha i wartości łącznej 248 jednostek szacunkowych. Części tych użytków zielonych zrzekł się A. K. (5, 83 ha) w zamian za przeprowadzenie melioracji i zagospodarowania pomelioracyjnego przez Skarb Państwa. Z rejestru przejściowego z 1962 r. wynikało, że część o pow. 5,83 ha oznaczona nr roboczym (...) miała wartość 116, 60 jednostek szacunkowych (tej części się zrzekł), natomiast pozostała część (nr roboczy (...)) o pow. 5,901 ha miała wartość 131,40 jednostek szacunkowych. Po uwzględnieniu potrąceń na cele miejscowej użyteczności publicznej w wysokości 3,575 jednostek szacunkowych ekwiwalent wynosił 127,85 jednostek szacunkowych. Ustalenia te wynikają z rejestru przejściowego z 1962 r. Jak wynika z opinii biegłego T. B., którą organ tylko w części uznał za wiarygodną, grunty na działkach nr (...) i (...) zostały oszacowane jako użytki zielone o wartości szacunkowej - po 20 a w części po 50. Natomiast działka nr (...) została potraktowana jako użytek zielony w wartościach po 20 i 30 jednostek szacunkowych, a więc wyżej zostały sklasyfikowane działki które A. K. uzyskał w ramach wymiany.\nZdaniem Sądu pierwszej instancji rację miał organ wywodząc, że biegły wadliwie ustalił, iż z ekwiwalentnością mamy do czynienia wtedy gdy ekwiwalentna jest wyłącznie powierzchnia. Zgodnie z art. 2 ust. 1 dekretu z 16 sierpnia 1949 r. o wymianie gruntów kryterium wymiany gruntów było oparte na wartości tych gruntów ustalonych na podstawie szacunków wszystkich gruntów poddanych wymianie. W tym wypadku taki szacunek został sporządzony w 1962 r. i zatwierdzony decyzją PPRN w Z. z (...) lipca 1962 r. Zgodnie z tym szacunkiem za grunty o wartości szacunkowej 127,850 jednostek szacunkowych wydzielono grunty o wartości 127,710 jednostek szacunkowych. Jak wskazały wcześniej rozpoznające sprawę sądy brak jest obecnie podstaw do kwestionowania tych szacunków, gdyż decyzja z (...) lipca 1962 r. nadal pozostaje w obrocie prawnym.\nAnaliza organu dotycząca ekwiwalentności wymiany nie zawiera, w ocenie Sądu, odniesienia się do całej działki nr (...), ponieważ organ prawidłowo przyjął, że część tej działki była przedmiotem zrzeczenia w ramach ugody zatwierdzonej decyzją, a więc zgodnie z wytyczną zawartą w wyroku WSA z 25 września 2006 r. i przesądzeniu o skutkach tej ugody wyrokiem WSA z 22 czerwca 2005 r., przedmiotem wymiany była część działki nr (...). Potwierdzeniem tego, że przedmiotem zrzeczenia była część działki nr (...) a nie jakaś inna, jak twierdzą skarżący, jest pismo z 17 kwietnia 1965 r. pochodzące od A. Z. (znajdujące się w dokumentach załączonych do opinii biegłego geodety). W piśmie tym oświadcza on, że posiadał 11, 83 ha gruntów torfowych nie zagospodarowanych i zrzekł się połowy tych gruntów a następnie została zawarta z nim umowa, z której wynikało, że otrzyma 5, 83 ha gruntu. Grunt ten został mu ostatecznie przydzielony choć nie tam gdzie by chciał. Według Sądu nie ma więc lepszego i bardziej przekonującego dowodu na to, że to właśnie z działki nr (...), która jako jedyna była objęta wymianą - co wynika z rejestru szczegółowo pomiarowego z 1962 r., która miała ponad 11 ha A. K. zrzekł się części. Powierzchnia i wartość szacunkowa tej działki wynikała z dokumentacji technicznej (mapy obszaru wymiany i obliczeń do wywłaszczeń), rejestru przejściowego (kolumna 14 i 21). Fakt, iż działka ta była zabagniona i A. K. nie posiadał wystarczających środków na jej meliorację wynikało z protokołu z 30 marca 1962 r. (teczka 1 akt administracyjnych). Prawidłowo zatem organ ustalił, że przedmiotem wymiany nie była cała działka nr (...), ale jej część i dlatego analiza przeprowadzona przez organ nie uwzględniła łącznej powierzchni działki nr (...) o wartości 248 jednostek szacunkowych, a jedynie jej część. Co prawda organ nie powołuje się na oba wyżej wskazane pisma, jednakże mimo tego organ doszedł do prawidłowych wniosków w zakresie tego, jaka część gruntu była przedmiotem wymiany a więc uchybienie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy.\nSąd wskazał ponadto, że zasady i tryb przeprowadzenia szacunku regulowało rozporządzenie Ministra Rolnictwa oraz Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 31 października 1962 r. (Dz. U. 1962, Nr 59, poz. 287). Zgodnie z § 2 wzajemny stosunek wartości gruntów poddanych wymianie ustalało się na podstawie szacunku porównawczego a szacunek porównawczy gruntów poddanych wymianie przeprowadzało się w ten sposób, że w granicach konturów klasyfikacyjnych ustalonych w wyniku klasyfikacji gruntów dokonanej na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz. U. z 1956 r. Nr 19, poz. 97 i z 1957 r. Nr 5, poz. 21) wyodrębniało się grunty o różnej wartości ekonomicznej i ustalało się wzajemny stosunek wartości tych gruntów. Tylko wartość drzew i krzewów lub innych upraw specjalnych oraz zabudowań następowała poprzez szacunek w gotówce, gdyż w takiej sytuacji mogłaby powstać konieczność rozliczeń finansowych (dopłat). Zasady te wskazywały, że oceny wartości nie przeprowadzało się w granicach konkretnej działki, ale w granicach konturów klasyfikacyjnych, które nie zawsze w całości pokrywały się z powierzchnią oddawanej, czy przyjmowanej w wyniku zmiany działki - tak jak to miało miejsce w tym przypadku. W tym wypadku szacunek został przeprowadzony przez komisję klasyfikacyjną pod kierownictwem geodety Z.O. Rejestr starego stanu posiadania i mapa klasyfikacyjna zostały wyłożone do wglądu zainteresowanym w lokalu Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej w R. od 12 lutego 1962 r. do 19 lutego 1962 r. W tym okresie zainteresowani nie złożyli uwag do tego operatu ani też zastrzeżeń do stanu posiadania czy szacunku gruntów, a więc godzili się na przyjęte tam ustalenia co do rodzaju gruntów na działce nr (...) i jej powierzchni. Potwierdzili to także w toku postępowania uwłaszczeniowego, kiedy to ostatecznie otrzymali na własność m.in. grunty przyznane im w ramach wymiany. Świadczy to o tym, że ostatecznie nie kwestionowali ustaleń postępowania wymiennego i uwłaszczeniowego. Przyjęcie w klasyfikacji gruntów iż działka nr (...) stanowiła użytki zielone wykluczało, w świetle tych przepisów możliwość wyceny drzewostanu, nawet gdyby on rzeczywiście istniał - co czyni zarzut dotyczący niedokonania rozliczeń w tym zakresie za nie skuteczny.\nOdnosząc się do pozostałych zarzutów skargi, że poprzednik skarżących zrzekł się nie wiadomo jakiej działki, bo nie było w jego posiadaniu działki o pow. 5, 901 ha Sąd podkreślił, że przedmiotem zrzeczenia był grunt o określonej powierzchni stanowiący część działki o nr ewidencyjnym (...) i dlatego na potrzeby wymiany były używane pojęcia "nr roboczy (...)". Nie trafny jest także zarzut dotyczący "bezprawności" zrzeczenia - wg skarżących zrzeczenie się jest możliwe tylko w trybie art. 158 lub 179 Kodeksu postępowania cywilnego. Abstrahując od tego, że prawdopodobnie skarżącym chodziło o przepisy ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 92 z późn. zm.), to w tym przepadku podstawą do zrzeczenia się była powoływana już ustawa z 22 maja 1958 r. o popieraniu melioracji wodnych i art. 4.4. tej ustawy, czyli przepisy wcześniejsze niż przepisy kodeksu cywilnego, który wszedł w życie 1 stycznia 1965 r. Poza tym powołany art. 158 k.c. który zastrzega formę aktu notarialnego dla umowy zbycia nieruchomości, pod rygorem nieważności nie mógłby mieć zastosowania, gdyż działka nr (...), jak i inne będące w posiadaniu poprzedników skarżących, nie stanowiły ich własności a jedynie pozostawały w ich posiadaniu, co uniemożliwiało skuteczne przeniesienie własności w dacie, kiedy miała miejsce wymiana. Dopiero po uwłaszczeniu doszło do uregulowaniu stanu prawnego nieruchomości będących wcześniej w samoistnym posiadaniu poprzedników skarżących - na co zresztą wskazywał również organ. Przepis art. 179 k.c. został uznany przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodny z art. 2 oraz art. 165 Konstytucji RP- wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 marca 2005 r. (Dz. U. 2005.48.462), a więc nie stanowi przepisu prawnie obowiązującego.\nNie może odnieść także, w ocenie Sądu, pozytywnego skutku powoływanie się przez skarżących na inne, ich zdaniem podobne, sprawy gdyż organy administracji oceniają konkretny wniosek (w tym wypadku o stwierdzenie nieważności decyzji z 6 maja 1966 r.), związane są określonym stanem faktycznym i przepisami prawa a inne rozstrzygnięcia (nawet gdyby były podobne) w żaden sposób nie wiążą organu rozstrzygającego sprawę. Równość obywateli wobec prawa zagwarantowana art. 32 Konstytucji nie znaczy, że w bliżej nie określonych stanach faktycznych obywatele powinni liczyć na takie samo traktowanie.\nTym samym Sąd uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu a decyzja co do której strony wnosiły o stwierdzenie jej nieważności nie została wydana bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). Organ wydając decyzję z 1966 r. nie naruszył prawa, prawidłowo zastosował przepisy powołanych wyżej ustaw i dekretu, przyznał poprzednikom skarżących nieruchomość zamienną (działki nr (...)), która była szacunkowo ekwiwalentna części działki nr (...).\nDecyzja o odmowie stwierdzenia nieważności została zaś wydana po wnikliwym i wszechstronnym rozważeniu materiału dowodowego a uzasadnienie tej decyzji spełnia kryteria, o jakich mowa w art. 107 § 3 k.p.a. Organ odniósł się w nim do zebranego materiału dowodowego, następnie go ocenił, a wnioski jakie wyprowadził z tych dowodów, w ocenie Sądu, zasługują na aprobatę. Czyni to nieskutecznym zarzut naruszenia art. 7 i 77 § 1 k.p.a.\nSkargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli Z. K. oraz Z. Z. Zaskarżając wyrok w całości, skarżący kasacyjnie podnieśli zarzuty naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy:\nart. 141 § 4 p.p.s.a. polegające na przedstawieniu stanu sprawy niezgodnie ze stanem rzeczywistym, to jest pominięciu części materiału dowodowego w postaci części pisma A. Z. z dnia 17 kwietnia 1965 r. oraz ugody z dnia 30 marca 1962 r.,\nart. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi mimo naruszenia przez organ administracji art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy,\nart. 153 p.p.s.a. polegające na niewykonaniu wskazań zawartych w:\n- wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2005 r. dotyczących konieczności wyjaśnienia kwestii prawidłowości oszacowania wartości działki nr (...),\n- wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 września 2006 r. wskazującego, iż ocena w zakresie ekwiwalentności wymiany gruntów zatwierdzonej kwestionowaną decyzją powinna dotyczyć całej działki nr (...) o wartości 248 jednostek szacunkowych, w tym części objętej ugodą,\n- wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2012 r., sygn. II OSK 1186/11 dotyczących: "matematycznego dowiedzenia, iż zróżnicowany pod względem formy ekwiwalent, jaki właściciel otrzymał za działkę nr (...) (I. nominalna wartość działek nr (...); II. rzeczywiste niedoszacowanie tej wartości w związku ze zmeliorowaniem działek nr (...), III. wreszcie przyrzeczenie zmeliorowania innych gruntów, które właściciel miał otrzymać w wyniku wymiany) odpowiadał łącznie wartości działki (był zatem odpowiednikiem co najmniej 248 jednostek szacunkowych)".\nZgłaszając powyższe zarzuty, skarżący kasacyjnie wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.\nJednocześnie skarżący kasacyjnie wnieśli o zawieszenie postępowania, do czasu rozstrzygnięcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Z. z dnia (...) listopada 1962 r. zatwierdzającej ugodę zawartą w dniu 30 marca 1962 r. oraz decyzji Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Z. z dnia (...) lipca 1962 r.\nW uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że wywód Sądu na temat zrzeczenia się przez A. Z. części działki nr (...) jest nielogiczny i pozostaje w opozycji do reszty zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a nawet dokumentu, z którego Sąd wywodzi swoje wnioski. Wniosek o zrzeczeniu się części działki nr (...) Sąd wysnuł z treści pisma A. Z. z dnia 17 kwietnia 1965 r. Tymczasem w treści owego pisma nie tylko nie ma mowy o działce nr (...), ale pozostała część pisma dowodzi niesłuszności konstatacji Sądu. W treści rzeczonego pisma A. K. powołuje się na ustalenia dokonane z przedstawicielami ówczesnej władzy, na mocy których miał on (w zamian za zrzeczenie) otrzymać 5.83 ha gruntu, co jest - jak twierdzi - zapisane w umowie. Wyraża swoje niezadowolenie z wykonania owej umowy, gdyż otrzymał grunt w innej lokalizacji. Z kolei ugoda z dnia 30 marca 1962 r., która w ocenie WSA dowodzić ma słuszności jego stanowiska w sprawie zrzeczenia się gruntów, nie dotyczy w ogóle przyznania jakiegokolwiek gruntu A. K. Zatem, nie może być to umowa, o której pisze A. K. Do okoliczności tej Sąd I instancji w ogóle się nie odnosi. W tej sytuacji, w ocenie autora skargi kasacyjnej, ugoda w ogóle nie mogła dotyczyć działki nr (...), a pismo A. Z. nie dotyczy tej ugody.\nPodniesiono ponadto, że z treści ugody wynika, iż A. K. był współwłaścicielem 11,83 ha zabagnionych łąk i lasów we wsi K. i zbył część z nich (bez wskazania konkretnej nieruchomości) w zamian za zmeliorowanie pozostałych. Nie wiadomo, czy ww. grunty stanowiły część tej samej nieruchomości, czy kilku innych. Sąd nie wyjaśnił przy tym, dlaczego uważa, że owo zrzeczenie dotyczyło akurat działki nr (...) a nie np.: działek (...) czy (...) albo (...), które także były w posiadaniu A. Z. w 1960 r. (vide: protokół ustalenia stanu władania gruntami na obszarze wsi K. z dnia 18 maja 1960 r.).\nReasumując skarżący kasacyjnie stwierdzili, że w treści ww. ugody A. K. zbył Skarbowi Państwa fragment posiadanego gospodarstwa (bez wskazania konkretnych dziełek) w zamian za zmeliorowanie pozostałej części owego gospodarstwa. Sąd zaś poza obszarem swego zainteresowania pozostawia tę różnicę, iż na mocy ugody A. K. zrzekł się gruntów, a jego pismo dotyczy umowy, mocą której grunty miał nabyć. Zatem rozumowanie Sądu jest nieprawidłowe. W ocenie skarżącego kasacyjnie Sąd przedstawił stan sprawy niezgodnie ze stanem rzeczywistym, czym naruszył art. 141 § 4 p.p.s.a. Naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy, bowiem w sytuacji, w której sąd doszedłby do przekonania, że zrzeczenie nie dotyczyło (a co najmniej: mogło nie dotyczyć) działki nr (...), uchyliłby zaskarżoną decyzję. Powyższe rozważania powinny być udziałem organu administracji, co jednak nie miało miejsca. Sąd poczynił zaś swoje własne (również wadliwe) i skargę oddalił, zamiast uchylić zaskarżoną decyzję.\nW odpowiedzi na skargę kasacyjną Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie.\nZgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki - określone w art. 183 § 2 p.p.s.a.- w niniejszej sprawie nie występują. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości zaskarżonego wyroku determinują zakres kontroli dokonywanej przez sąd drugiej instancji, który w odróżnieniu od sądu pierwszej instancji nie bada całokształtu sprawy, lecz tylko weryfikuje zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej.\nW rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna została oparta wyłącznie na podstawie określonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. i podnosi zarzuty naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., art. 153 p.p.s.a. oraz art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Z uzasadnienia skargi kasacyjnej odnośnie podniesionych zarzutów wynika, że naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., polegającego na przedstawieniu stanu sprawy niezgodnie ze stanem rzeczywistym, autor skargi kasacyjnej upatruje w rozważaniach nielogicznych i sprzecznych - jego zdaniem - z resztą zgromadzonego materiału dowodowego, a dotyczących zrzeczenia się przez A.Z. części działki nr (...). Według autora skargi kasacyjnej ugoda w ogóle nie dotyczy działki nr (...), zaś pismo z dnia 17 kwietnia 1965 r., na które powołuje się Sąd Wojewódzki nie dotyczy tej ugody. Ponadto skarżący zarzuca, że Sąd nie wyjaśnił dlaczego uważa, że zrzeczenie dotyczyło akurat działki nr (...), nie zaś pozostałych działek nr (...) lub (...).\nOdnośnie do tak sprecyzowanego zarzutu i przedstawionej argumentacji stwierdzić trzeba, że jest on niezasadny w kontekście dotychczas prowadzonego postępowania i dokonanych już ustaleń. Po pierwsze dlatego, że prawomocnymi już wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2005 r., sygn. IV SA/Wa 402/05, z dnia 25 września 2006 r., sygn. IV SA/Wa 977/06, z dnia 24 listopada 2008 r., sygn. IV SA/Wa 1407/08 a także wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2012 r., sygn. II OSK 1186/12 jednoznacznie już przesądzono, że zrzeczenie się przez A. Z. ugodą z dnia 30 marca 1962 r. dotyczyło gruntów o powierzchni 5, 83 ha z działki oznaczonej nr (...). W toku postępowania w wyniku zaleceń zawartych w wydanych dotychczas wyrokach WSA w Warszawie dokonywano jedynie ustaleń, której części działki nr (...) dotyczyła ugoda. Po drugie - co do ponoszonej w skardze kasacyjnej kwestii jednoznacznie wypowiedział się także biegły inż. T.B., na którą to opinię powołał się także Sąd I instancji. Po trzecie - postępowaniem wymiennym objęta była działka nr (...), co w sposób nie budzący wątpliwości wynika z dokumentacji przeprowadzonego postępowania wymiennego, zaś grunty o pow.5,83 ha, których zrzekł się A. K. wchodziły w skład tej działki, co wynika z rejestru powierzchni (k.40 opinii biegłego inż. T. B.). Nadto z dokumentacji uwłaszczeniowej i aktu własności ziemi z dnia 22 grudnia 1973 r. wynika, że zrzeczenie nie mogło dotyczyć działek, o których w skardze kasacyjnej pisze jej autor (tekst jedn.: działek nr (...) lub (...)), które następnie w 1973 r. nabył w drodze uwłaszczenia A. K. Jeśli zaś chodzi o ugodę z dnia 30 marca 1962 r. to z jej literalnego brzmienia wynika, że A. K. zrzeka się " z nadanego mego stanu posiadania użytków zielonych we wsi K. na rzecz Skarbu Państwa pięć osiemdziesiąt trzy /100 ha w zamian za przeprowadzenie melioracji....". Co się zaś tyczy pisma A. Z. z dnia 17 kwietnia 1965 r., to z jego treści wynika, że posiadał on 11,83 ha gruntów torfowych nie zagospodarowanych, w 1962 r. zrzekł się połowy tych gruntów, została zawarta umowa z P.R.N. w Z. i miał otrzymać zagospodarowanej łąki 5,83 ha. Z pisma tego, jak również z przywołanych przez Sąd I instancji dokumentów niewątpliwie wynika, że grunty, których dotyczyła ugoda z dnia 30 marca 1962 r. stanowiły część działki nr (...). Okoliczność, że w treści pisma z dnia 17 kwietnia 1965 r., jak słusznie zauważa skarżący, A. K. podnosi, że miał otrzymać 5,83 ha łąki, nie oznacza, że część gruntów, której się dobrowolnie zrzekł nie stanowiła części działki nr (...).\nSąd I instancji, wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie stwierdził, że w wymienionym piśmie z dnia 17 kwietnia 1965 r. A. K. napisał, że zrzekł się 5,83 ha działki. Na str.13 uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sąd ten podał: "w piśmie tym oświadcza, że posiadał 11, 83 ha gruntów torfowych nie zagospodarowanych i zrzekł się połowy tych gruntów, a następnie została zawarta z nim umowa, z której wynikało, że otrzyma 5, 83 ha gruntu." W tych okolicznościach przypisywane Sądowi I instancji w skardze kasacyjnej uchybienie pozbawione jest podstaw.\nZarzut naruszenia art. 153 p.p.s.a. w skardze kasacyjnej uzasadniono niewyjaśnieniem kwestii, czy przejęta działka stanowiła las lub użytki leśne, co skutkowałoby koniecznością przydzielenia użytków zamiennych o tym samym charakterze i możliwie tej samej jakości. W tej kwestii Naczelny Sąd Administracyjny w wydanym w niniejszej sprawie wyroku z dnia 26 października 2012 r. stwierdził, że wiążące są ustalenia wynikające z rejestru i mapy klasyfikacyjnej, zgodnie z którymi grunty w granicach działki nr (...) stanowiły użytek zielony w oznaczonych konturach o wartości 248 jednostek. Nie jest bowiem dopuszczalne kwestionowanie w niniejszej sprawie prawidłowości klasyfikacji i oszacowania gruntów podlegających wymianie, skoro zostało to dokonane w odrębnym postępowaniu zakończonym odrębną decyzją (tekst jedn.: decyzją Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Z. z dnia (...) lipca 1962 r.). Zatem zawarte w skardze kasacyjnej zarzuty dotyczące charakteru leśnego działki, jako zarzuty dotyczące gleboznawczej klasyfikacji gruntów, nie mogły być uwzględnione.\nOdnośnie do zarzutu pominięcia przez Sąd I instancji kwestii przyrzeczenia zmeliorowania innych gruntów, które właściciel miał otrzymać w wyniku wymiany, to istotnie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie odniesiono się do podniesionej kwestii. Jednakże okoliczności tej - melioracji gruntów przydzielonych w wyniku wymiany - nigdy nie kwestionował A. K., który nie godził się jedynie z lokalizacją i za małą powierzchnią przydzielonych gruntów, nie zaś brakiem melioracji. Trzeba mieć na uwadze, że niniejsze postępowanie prowadzone było w trybie nadzwyczajnym, a nie zwykłym. Zadaniem organu nadzoru było więc ustalenie, czy zakwestionowane decyzje dotknięte są wadą rażącego naruszenia prawa.\nNie można również zgodzić się z zarzutami skargi kasacyjnej, że Sąd pierwszej instancji nie przeprowadził oceny w zakresie ekwiwalentności co do całej działki o wartości 248 jednostek szacunkowych. Na str.9 uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sąd pierwszej instancji zwrócił uwagę na to, że związanie oceną zawartą w wyroku NSA czyniło koniecznym odniesienie się przez Sąd Wojewódzki do ustaleń organu w zakresie całego areału gruntu objętego wymianą. W tej kwestii Sąd pierwszej instancji wskazał, że działka oznaczona numerem (...) o łącznej powierzchni 11,731 ha miała wartość 248 jednostek szacunkowych, przy czym wydzielona z niej działka nr (...) o powierzchni 5,901 ha miała wartość 131, 40 jednostek szacunkowych, a działka nr (...) o powierzchni 5,83 ha miała wartość 116,60 jednostek szacunkowych. W wyniku wymiany właścicielowi działki nr (...) ((...)) przydzielono zmeliorowaną działkę oznaczoną nr (...) i (...) o łącznej powierzchni 3,609 ha i wartości 127,710 jednostek szacunkowych. Dalsze rozważania Sądu I instancji dotyczące tej kwestii znajdują się na str.12 uzasadnienia zaskarżonego wyroku.\nOdnosząc się do ekwiwalentności przydzielonych w wyniku wymiany gruntów Sąd I instancji podzielił stanowisko organu, że w swej opinii w tej części biegły T.B. wyszedł z błędnego założenia, że z ekwiwalentnością mamy do czynienia, wtedy gdy ekwiwalentna jest wyłącznie powierzchnia. Jak bowiem wynika z art. 2 ust. 1 dekretu z 16 sierpnia 1949 r. o wymianie gruntów kryterium wymiany gruntów oparte było na wartości tych gruntów ustalonych na podstawie szacunków wszystkich gruntów podlegających wymianie. Szacunek taki został sporządzony w 1962 r. i zatwierdzony ostateczną decyzją Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Z. z dnia (...) lipca 1962 r., która pozostaje w obrocie prawnym. Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wyjaśnił również, że analiza organu dotycząca ekwiwalentności nie zawiera odniesienia do całej działki nr (...), gdyż część tej działki (o pow. 5,83 ha) była przedmiotem ugody na mocy której A. K. dokonał zrzeczenia się tych gruntów na rzecz Państwa.\nW kwestii ekwiwalentności przydzielonych w wyniku wymiany gruntów zwrócić trzeba uwagę, że zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Leśnictwa z dnia 31 października 1962 r. w sprawie zasad i trybu przeprowadzania szacunku gruntów poddanych wymianie oraz zasad szacunku drzewostanów, zabudowań i innych części składowych, jak również zasad spłat należności z tytułu różnicy wartości nieruchomości podlegających wymianie (Dz. U. Nr 59, poz. 287) wzajemny stosunek wartości gruntów poddanych wymianie stosownie do przepisów ustala się na podstawie szacunku porównawczego. Szacunek porównawczy gruntów poddanych wymianie przeprowadza się w ten sposób, że w granicach konturów klasyfikacyjnych ustalonych w wyniku klasyfikacji gruntów dokonanej na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz. U. z 1956 r. Nr 19, poz. 97 i z 1957 r. Nr 5, poz. 21) wyodrębnia się grunty o różnej wartości ekonomicznej i ustala się wzajemny stosunek wartości tych gruntów. Zatem podstawą do przeprowadzenia szacunku porównawczego była klasyfikacja gleboznawcza gruntów (w tej materii orzekano odrębną decyzją), która była następnie wiążąca dla organu przeprowadzającego wymianę gruntów. Skoro według tej klasyfikacji przyjęto, ze grunty podlegające wymianie stanowią użytek zielony, to nie mógł mieć zastosowania § 2 ust. 3 i 4 wymienionego rozporządzenia z dnia 31 października 1962 r. dotyczący szacowania obszarów leśnych lub drzewostanu leśnego. Różnicę między powierzchnią gruntów podlegających wymianie (5,901 ha) a powierzchnią przydzielonych działek nr (...) i (...) (3,609 ha) wynikają z oszacowania użytków zielonych na działce o pow. 5,901 ha wartości użytków zielonych w części po 20, w części po 30 jednostek, zaś wartość użytków zielonych na działkach nr (...) i (...) oszacowano w części po 20, a w części po 50 jednostek (k.74 i k. 36 opinii biegłego). Jak jednak trafnie podniósł Sąd I instancji kryterium ekwiwalentności nie stanowi wyłącznie powierzchnia gruntów otrzymanych w wyniku wymiany. Jak wynika z odkrywek w ramach konturów klasyfikacyjnych grunty poddane wymianie stanowiły glebę bagienną torfową, stosunki wodne określono, jako " za mokro", zaś w odniesieniu do gruntów będących w posiadaniu B. Z. w operacie klasyfikacyjnym z 1960 r. napisano, że nastąpiło obniżenie klasyfikacji gruntów na nieużytki z powodu zabagnienia (k.20 opinii biegłego).\nWymaga pokreślenia, że podstawą do przeprowadzenia szacunku porównawczego była klasyfikacja gleboznawcza gruntów, o której orzeczono decyzją Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Z. z dnia (...) lipca 1962 r. Decyzja ta jest ostateczna, pozostaje w obrocie prawnym i była wiążąca dla organu przeprowadzającego wymianę gruntów. Również ugoda zawarta w dniu 30 marca 1962 r. została zatwierdzona ostateczną decyzją Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa PPRN w Z. z (...) listopada 1962 r., która także funkcjonuje w obrocie prawnym.\nZ wyżej podanych względów zarzuty skargi kasacyjnej okazały się nieuzasadnione. Naczelny Sąd Administracyjny dokonuje oceny zaskarżonego wyroku na podstawie stanu faktycznego w dacie jego wydania, zaś późniejsze wszczęcie kolejnych postępowań nadzorczych dotyczących odrębnych decyzji nie mogło stanowić podstawy do zawieszenia niniejszego postępowania prowadzonego w trybie nadzwyczajnym. Jeśli wynik wszczętych postępowań odniesie zamierzony przez wnioskującego skutek, to będzie on mógł wdrożyć stosowne procedury.


Leki na ciśnienie krwi mogą wpływać na nastrój - Prosto dla zdrowia\nWbrew powszechnej opinii, niektóre leki na ciśnienie krwi są związane z mniejszym ryzykiem depresji.\nJak wszystkie leki, tak i te na ciśnienie krwi czasami powodują niepożądane efekty uboczne. Podczas gdy większość z nich jest łagodna i działa krótkotrwale, niektóre są bardziej problematyczne, powodując zmiany nastroju, włączając w to depresję. Jednak w przeciwieństwie do tego, co lekarze od dawna zakładali, leki na ciśnienie krwi mogą nie zwiększać ryzyka depresji. W rzeczywistości, niektóre z nich wydają się być związane z niższym ryzykiem, zgodnie z najnowszym badaniem.\nTradycyjnie uważa się, że leki na ciśnienie krwi, które przekraczają barierę krew-mózg, częściej wywołują depresję. Depresja była również związana z lekami znanymi jako beta-blokery. Jednak beta-blokery (których działanie polega między innymi na spowalnianiu akcji serca) mogą również powodować uczucie zmęczenia i bezsenności, co może obniżać nastrój.\nCzęstość występowania depresji u osób przyjmujących różne leki na ciśnienie krwi\nAby sprawdzić, czy powszechnie przepisywane leki na ciśnienie krwi mogą wpływać na ryzyko wystąpienia depresji, duńscy naukowcy przeanalizowali dane z krajowego rejestru zdrowia, pochodzące z ostatnich dziesięciu lat. Ich wyniki, podsumowane poniżej, zostały opublikowane w numerze Hypertension z września 2020 roku.\nUczestnicy: 5,4 miliona mieszkańców Danii żyjących w 2005 roku, z wyjątkiem osób, u których zdiagnozowano depresję lub którym przepisano lek przeciwdepresyjny.\nKiedy: Naukowcy śledzili stan zdrowia uczestników od 2005 do 2015 roku.\nCo: Nieco ponad 3,7 miliona osób otrzymało receptę na lek na ciśnienie krwi podczas 10-letniego okresu badania. Naukowcy skupili się na 41 lekach z czterech różnych klas leków na ciśnienie krwi. Najczęściej przepisywano leki moczopędne, następnie inhibitory ACE i ARB, blokery kanału wapniowego i beta-blokery.\nJak: U osób przyjmujących różne leki, badacze oceniali wskaźnik depresji, który był określany na podstawie diagnozy klinicysty lub stosowania leków przeciwdepresyjnych.\nKluczowe ustalenia: Żaden z leków moczopędnych nie wydawał się wpływać na ryzyko depresji. W każdej z pozostałych klas leków, co najmniej dwa leki były powiązane z mniejszym ryzykiem depresji: enalapril (Vasotec), ramipril (Altace), amlodypina (Norvasc), werapamil (Verelan i niektóre leki łączone), propranolol (Inderal), atenolol (Tenormin), bisoprolol (Zebeta) i karwedilol (Coreg).\nW nowym badaniu osoby, które przyjmowały niektóre beta-blokery, jak również inne leki na ciśnienie krwi, które przekraczają barierę krew-mózg, były mniej narażone na wystąpienie depresji. Jest to nieco zaskakujące, ale należy pamiętać, że tendencje na dużą skalę niekoniecznie odnoszą się do doświadczeń poszczególnych osób.\nWysokie ciśnienie krwi to prawdopodobnie 25 różnych schorzeń, które powodują tę samą reakcję fizjologiczną – mierzalny wzrost ciśnienia krwi. Niektórzy ludzie są wrażliwi na sól, więc ich ciśnienie krwi spada, gdy ograniczą jej spożycie. Inni ludzie są niewrażliwi na sól. Jeszcze inni są wrażliwi na przyrost lub utratę wagi. Ponadto ludzie bardzo różnie reagują na leki, z których każdy ma inny mechanizm działania.\nPonieważ jest tak wiele różnych leków na ciśnienie krwi do wyboru, nie ma potrzeby tolerowania efektów ubocznych – zwłaszcza depresji, która może być bardzo osłabiająca. W przypadku pacjentów celem jest zawsze stworzenie schematu leczenia, który kontroluje ciśnienie krwi bez żadnych negatywnych skutków ubocznych.\nNie wahaj się powiedzieć swojemu lekarzowi, jeśli zauważysz zmiany nastroju lub inne nieprzyjemne efekty uboczne po rozpoczęciu przyjmowania nowego leku. W przypadku leków na ciśnienie krwi, objawy takie jak uczucie zmęczenia lub zawroty głowy nie są niczym niezwykłym w ciągu pierwszego tygodnia, ale często ustępują po przystosowaniu się organizmu.\nDepresja może pojawić się wkrótce po rozpoczęciu przyjmowania nowego leku, lub nawet kilka miesięcy później. Warto zapytać lekarza o możliwość zmiany leku na jeden z leków związanych z mniejszym ryzykiem depresji, jeśli jeszcze go nie przyjmujesz. Nigdy jednak nie należy nagle przerywać przyjmowania leków na ciśnienie krwi – może dojść do nadciśnienia z odbicia, które zwiększa ryzyko zawału serca lub udaru mózgu. Zawsze wprowadzaj wszelkie zmiany stopniowo i pod okiem lekarza.


Od dziesięcioleci jest to jeden z najlepszych systemów fitness | Pilates | Pilates ćwiczenia | Szkoła pilates | bogatyumysl.pl\nTutaj jesteś: BogatyUmysł.pl / Artykuły / Zdrowie / Pilates / Od dziesięcioleci jest to jeden z najlepszych systemów fitness\nOd dziesięcioleci jest to jeden z najlepszych systemów fitness\ndnia 17 paĹşdziernik 2013\nw kategorii Pilates\nPilates początki miał podobne do wielu innych trendów fitness – nie było pewne czy będzie to chwilowa moda, czy coś co oprze się próbie czasu. Jednak dzięki koncentracji na połączeniu umysłu i ciała oraz budowaniu silnych podstaw rdzenia, nie powinno być niczym zaskakującym, że Pilates nie tylko nie wyszedł z mody, ale w czasach obecnych rośnie w popularności z roku na rok. Często wskazuje się na podobieństwo ćwiczeń Pilates do pozycji z jogi, ale wbrew pozorom znacząco się od siebie różnią i przede wszystkim dążą do innych rezultatów. Jeśli nigdy nie próbowaliście Pilates, dowiedzcie się więcej o tym, czym jest i co może dla was zrobić.\nZatem czym jest Pilates? To coś w rodzaju skrzyżowania jogi, stretchingu i kalisteniki. Poprawia równowagę ciała, wzmacnia brzuch, plecy i mięśnie stabilizujące oraz rozciąga, wzmacnia i relaksuje ciało. Odpowiednio zmodyfikowane, jest w sam raz dla kobiet w ciąży, ale i wystarczająco trudne dla zaawansowanych adeptów. Zawiera ćwiczenia, które skupiają się na twoim brzuchu, plecach i nogach, co sprawia, że twoje ciało staje się silne i elastyczne. Aczkolwiek Pilates pomaga poprawić elastyczność, postawę i silę, nie można go zaliczyć do treningu cardio lub treningu siłowego - powinien być dodatkiem do regularnych zajęć.\nGłówną różnicą między Pilates i jogą jest koncentracja na stabilizacji i wzmocnieniu dna miednicy, jak i naszego centrum.\nW wielu ruchach, trzymasz swój tułów w miejscu podczas gdy ruszasz swoimi kończynami w różnych kierunkach, co mobilizuje twoją równowagę, siłę rdzenia, stabilność i elastyczność. Jednym z podstawowych ruchów Pilates jest "setka", która angażuje twój brzuch i plecy w zupełnie nowy sposób. Polega na tym, że musimy zachować mocną stabilizację kręgosłupa, gdy nogi są wyprostowane i zewnętrznie wykręcone w biodrach. W tym samym czasie macha się rękoma pod dyktando oddechu, a głowa i górna część tułowia znajdują się w powietrzu.\nNie ważne jak zaczniesz, szybko przekonasz się, że Pilates zwiększy twoją codzienną funkcjonalność poprzez poprawę postawy i elastyczności. Nie tylko twoje ciało poczuje się lepiej, ale twój umysł będzie pamiętał, jak się zrelaksować, a twoja dusza będzie czuła się odmłodzona. Jednak nie oznacza to, że ćwiczenia pilates są łatwe. Mogą one okazać się dość trudne na początku, w momencie gdy twoje ciało zacznie dostosowywać się do ruchów związanych z równowagą i wzmocnieniem. Zacznij powoli i naciskaj tak daleko, na ile twoje ciało ci pozwoli. Delikatnie zmierzaj do trudniejszych ćwiczeń i zawsze miej świadomość tego, co robisz.


SWING SET - huśtawka z deską, gondolą i konikiem - Kettler Polska - Strona oficjalna\nKettler Polska > Produkty > SWING SET – huśtawka z deską, gondolą i konikiem\nSWING SET – huśtawka z deską, gondolą i konikiem\nNr katalogowy: 0S01056-0010\nDuża, stabilna huśtawka SWING SET wykonana jest z precyzyjnych rur stalowych pokrytych powłoką poliestrową. Przemyślana, stabilna konstrukcja umocowana w podłożu za pomocą 4 kotew do zabetonowania oraz innowacyjne zawieszenie huśtawek zapewniają w pełni bezpieczną zabawę dla jednocześnie pięciorga dzieci. W skład zestawu wchodzi pojedyncza deska huśtawki, konik dla dwojga dzieci oraz gondola dla dwojga dzieci. Maksymalne dopuszczalne obciążenie na każde miejsce siedzące wynosi 50kg. Siedziska wykonane są z tworzywa sztucznego. Narożniki są odpowiednio zabezpieczone aby chronić przed uderzeniem się. Istnieje możliwość dokupienia i zamontowania jako wyposażenia dodatkowego bezpiecznego siedziska dla małych dzieci. Na zdjęciach przedstawione są różne, możliwe konfiguracje montażu elementów huśtawki.\nMożliwość montażu siedziska z zabezpieczeniem dla małych dzieci (wyposażenie dodatkowe)\nOpakowanie (dł. x szer. x wys.)260 x 42 x 14,5 cm\nWymiary (dł. x szer. x wys.)311 x 193 x 202 cm\nNapisz pierwszą opinię o “SWING SET – huśtawka z deską, gondolą i konikiem” Anuluj pisanie odpowiedzi


Sakwiarz.pl - Harpagan 33\nSam nie wiem jak to się stało, ale przez cały ubiegły rok nie byłem na żadnym maratonie. Wciąż sobie tylko obiecywałem, że pojadę, że znajdę czas, że znajdę chęci, a potem znajdowałem wymówkę, by nie jechać. Tak dłużej być nie może! W tym roku muszę odwrócić ten trend! Pierwszą okazją i pierwszym wyzwaniem oczywiście jest Harpagan. Plany jak zwykle ambitne, ale jak przyszło do wyjazdu, to miałem 100 wymówek. Wszystko jednak sprowadzało się do jednego: nie chciało mi się jechać. I wtedy zadzwonił Irzi.\n- Jedziesz na Harpagana?\n- Pojechałbym, ale ja nie mam kondycji, w tym roku przejechałem raptem 600 km.\n- Ja przejechałem 200.\n- No i maksymalnie w ciągu jednej wycieczki 60 km.\n- A ja 20.\n- No i dojazd pociągiem jest tam karkołomny.\n- Jadę samochodem, mam wolne miejsce.\n- No i... - no i co mam mu powiedzieć? Że mi się nie chce? Oczywiście, że jadę!\nDo Trąbek dojeżdżamy koło pierwszej w nocy. Zostały nam zaledwie 4 godziny, by się trochę przekimać na podłodze i przygotować do startu. Niewiele. W rezultacie rano jestem jeszcze bardziej zmęczony niż wieczorem. Wszystko robię mechanicznie. Rejestracja, śniadanie, pakowanie i już jestem na starcie i pobieram mapę. Irzi gdzieś zaginął. Pamiętam jak śrubkowal przy rowerze, ale tu już trzeba w trasę ruszać, a jego nie ma. A, niech tam. Jadę sam.\nJest strasznie zimno, a jakby tego było mało, to wieje solidnie. Prognozy mówią, że za dnia wiatr ma być jeszcze silniejszy. Nie zapowiada się to ciekawie. Ale za to jest czyste niebo i słońce, co zawsze poprawia mi humor. Jadę na północ. Doskonale wiem, że nie dam rady zaliczyć wszystkich punktów, więc ustalam taką trasę, by zaliczyć te najbardziej tłuste. Blobki zostawiam harpaganom na pożarcie. Pierwsze punkty puszczają bez trudu. Na PK10 trafiam z rozpędu. Chyba pojechałem jakąś drogą, której na mapie nie było i zamiast zygzaka, jaki miałem zrobić, znalazłem się nagle na punkcie. Lubię takie pomyłki :) Dalej PK12 i z niego prostą drogą do PK18. Tu świat wygląda inaczej niż na mapie. Miał być las, a jest osada. Czyżby błąd? Ale gdzie? Jak? Przecież cały czas jechałem właściwą drogą. Kilometraż też się zgadza. Doganiają mnie inni rowerzyści i widać, że też mają ten sam dylemat. Pytają tubylca o drogę do Widlina i okazuje się, że to nie my się pomyliliśmy, to osada jest nie tam, gdzie być powinna :) Szybki zjazd nad rzeczkę i punkt zaliczony.\nWiatr się wzmaga, zresztą zgodnie z prognozami. Niedobrze, bo wieje naprawdę mocno. Wyjeżdżam na otwarte przestrzenie i stawiam mu czoła. Sił jeszcze mam dużo, wiec idzie mi całkiem nieźle. Zaliczenie PK8 to czysta formalność. Również na następny punkt, PK16 trafiam bez błądzenia. Czas mam niezły. Kusi mnie, by zaliczyć PK5 i potem dalej wszystko po kolei. Przecież tak świetnie mi idzie, że mogę zrobić całą trasę! Ale nie, startuję już jedenasty raz, za dobrze znam maraton, siebie i swoje możliwości. Trzeba działać taktycznie, emocje zostawiając z boku, tak, jak i ten PK5. A więc skręt na wschód i pchany wiatrem zaliczam PK14.\nTeraz na południe, do Drzewiny. Do tej pamiętnej Drzewiny, w której była kiedyś baza Harpagana. Mile wspominam to miejsce, chociaż wtedy za spóźnienie zostałem zdyskwalifikowany (obowiązywał wtedy inny regulamin). Tym razem w Drzewinie znajduje się PK17. Gdy do niego podjeżdżam, spotykam nagle Irziego! Obrał ten sam wariant trasy, co ja, tak samo, jak ja ominął PK5, a teraz jest przede mną, mimo tego, że spóźnił się na start. Sprawdzamy liczniki. Mam przejechane 83 km, a on 76. Jak on to zrobił? Przecież nigdzie nie błądziłem! Od tego miejsca jedziemy już razem.\nZostawiamy z boku kolejny punkt, tym razem PK9 i kierujemy się prosto na południe do PK15. Na mapie wygląda nieciekawie. Nic tam nie ma, a opis "grodzisko" niewiele pomaga. Wyciągam inną mapę (także w skali 1:100 000, a więc zgodną z regulaminem!) i okazuje się, że prowadzi tamtędy szlak turystyczny. A więc znalezienie kładki nad rzeką i punktu powinno być dziecinnie proste. I rzeczywiście, kładkę odnajdujemy prawie bez problemów. Prawie, bo nad samą rzeką komuś zachciało się powycinać kilka drzew i znaczki szlaku zniknęły. Ale kładkę w końcu odnajdujemy, jedziemy 600 metrów szlakiem i... punktu nie ma. Zaczynamy szukać go prawie jak grzybów. Skoro to ma być grodzisko, to może jest na górce? A może na tej drugiej górce? Nie ma? No to trzeba jechać dalej. Irzi ma opory, bo według mapy jesteśmy już za daleko. Widzimy jak jakiś rowerzysta nie mogąc znaleźć kładki bierze rzekę wpław. Wkrótce do nas dołącza. Z drugiej strony nadjeżdża dwóch następnych. Zbiera się nas tu niezły tłumek. Spotykamy jakąś dziewczynę.\n- Nie wiesz przypadkiem gdzie jest punkt?\n- Trzeba wjechać w ten wąwóz. - O dzięki Ci piękna bikerko! Wąwóz szybko się kończy. Patrzę, jak ci pierwsi wspinają się bo zboczu wciągając za sobą rowery. Ziemia usuwa im się spod nóg i co chwilę zjeżdżają niżej. Ale po wdrapaniu się na górę znikają i nie wracają. A więc coś tam jest! Może punkt? Wpełzamy na górę i my. Nic tam nie ma, tylko pole. Oby Cię pokręciło bikerko za wprowadzenie nas w błąd! Szukamy dalej i w końcu odnajdujemy punkt. Był kilometr za daleko. Dopiero teraz, na spokojnie widzę, że punkt był tam, gdzie być powinien, ale za to kładka była narysowana w złym miejscu. Organizatorzy dali nam mapy "aktualizowane" przez siebie. Tu dorysowali drogę, tam ścieżkę, w innym miejscu zmienili drogę gruntową w asfalt. Miło z ich strony, że tak się postarali, ale przesunięcie kładki przez rzekę to był iście podły żart.\nMasę czasu i sił straciliśmy przez ten błąd. Nie nadrobimy już tego. Odpoczywamy dłuższą chwilę i jedziemy do PK7, a stamtąd przebijamy się pod wiatr do PK20. Oba punkty puszczają bez problemu. Teraz znów obieramy kierunek wschodni i pchani wiatrem niemal w biegu zaliczamy PK4 i PK6. No i to by było na tyle. Moje siły się wyczerpały. Mimo tego, że nadal jest z wiatrem, to Irzi wyraźnie mi ucieka. Wyprzedzają mnie też jacyś inni zawodnicy. Wkrótce gubię ich wszystkich z zasięgu wzroku i dalej muszę jechać sam.\nPrzede mną PK19, ostatni z "tłustych" punktów. Choćby nie wiem co, to jemu nie odpuszczę. Na mapie znów wygląda to inaczej niż w terenie. Błądzę, wycofuję się, ponawiam atak. W końcu znajduję jezioro i chwilę później punkt. Znów sporo czasu na tym punkcie straciłem, ale zostało mi jeszcze półtorej godziny. Powinienem zdążyć dotrzeć do mety. Kusi mnie jeszcze PK11. Jest bardzo blisko i jakbym go zaliczył, to wiele drogi bym nie nadłożył. Odliczam miarką kilometry. Biorę poprawkę na wiatr i zmęczenie. Dam radę. Zostanie mi godzina na przejechanie 18 km. Zaliczam punkt i kieruję się na północ. Mam cały czas otwarty teren i cały czas pod wiatr. Idzie ciężko, ale utrzymuję prędkość 18-20 km/h. Zdążę. Robi się pod górkę. Zwalniam. Widzę szczyt, z drugiej strony się rozpędzę i nadrobię co straciłem. Nie ma szczytu. Jest wypłaszczenie i znów pod górę. W Godziszewie jest rzeczka, tam pewnie będzie zjazd w dolinę. Nie ma doliny. Znów pod górę. 16 km/h. Za wolno. Nie zdążę. W Gołębiewie też jest rzeczka, pewnie tam będzie w dół. Nawet nie wiem kiedy mijam Gołębiewo. Pod górę i pod wiatr. 14 km/h. Nie mam już sił. Czemu te Trąbki muszą być tak wysoko? Bolą kolana, bolą mięśnie. Nie dojadę. Tu już nie chodzi o to, że się spóźnię. Ja w ogóle nie dojadę! Zaraz będę rower prowadził. Zbieram się w sobie. To już ostatnie kilometry i ostatni zryw. Widzę tablicę "Trąbki Wielkie". Równocześnie kończy mi się czas. Na metę docieram spóźniony 5 minut.\nUmieram. Tak wykończony to chyba jeszcze po Harpaganie nie byłem. Trzęsę się z zimna, choćbym nie wiem ile polarów na grzbiet założył. Ciepły prysznic nie jest zbyt ciepły, więc też mnie rozgrzać nie potrafi. Mam niesamowitą chęć na grzańca, ale w Trąbkach żadnej knajpy nie ma. Zostaje tylko zjeść miskę gulaszu, wypić zimne piwko i iść spać. Nawet na zakończenie nie wstaję. Mam naprawdę dość.\nNie rozumiem, jak mogło mi się nie chcieć jechać. Przecież właśnie o to chodzi, by sobie porządnie dać w kość. Nie znam wyników i nie wiem które miejsce zająłem, ale to przecież nieważne. Jestem szczęśliwy, że w ogóle dałem radę aż tyle przejechać. Jestem też pełen podziwu dla Irziego, który mimo kompletnego braku przygotowania zaliczył tyle samo punktów, co ja i na dodatek zachował siły na powrót. Coś dziwnego jest w tym maratonie, że wyzwala w człowieku tyle energii, że niemożliwe staje się możliwym. Następny Harpagan za pół roku. A może nie czekać na niego i wystartować gdzieś wcześniej? Znów mam chęć na maratony :)\nKolejność zaliczania PK: START - 10 - 12 - 18 - 8 - 16 - 14 - 17 - 15 - 7 - 20 - 4 - 6 - 19 - 11 - META\nw sumie 14 PK (po odjęciu kary za spóźnienie: 43 pkt) co dało 72 miejsce\ndystans 184 km ze średnią 18,9 km/h (9h 56' czystej jazdy)


Dzień bez Alkoholu 2022 - bimKal.pl\nDzień bez Alkoholu 2022\nObchody Dnia bez Alkoholu były 28 dni temu.\nW 2022 roku obchody Dnia bez Alkoholu przypadły na 1 czerwca (środa).\nDzień bez Alkoholu jest polskim świętem obchodzonym 1 czerwca. Święto zostało ustanowione uchwałą Sejmu RP 24 maja 2006 roku. Dzień bez Alkoholu został zainicjowany również ze względu na obchody Międzynarodowego Dnia Dziecka. W ustawie uchwalającej dzień trzeźwości można przeczytać, że: „Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ze względu na szczególną wymowę Międzynarodowego Dnia Dziecka wzywa Rząd oraz jednostki samorządu terytorialnego do podjęcia wszelkich działań zmierzających do ograniczenia spożycia napojów alkoholowych oraz zmniejszenia dostępności do alkoholu w dniu 1 czerwca”.\nŚwiatowa Organizacja Zdrowia (WHO) opublikowała raport dotyczący rankingu państw, w których spożywana jest największa ilość napojów wysokoprocentowych. Z podanych informacji wynika, że przeciętny polski obywatel spożywa rocznie 12,5 litra czystego alkoholu, czyli dwa razy więcej niż wynosi światowa średnia – 6,2 litra i o połowę więcej niż mieszkaniec Stanów Zjednoczonych. Polskę w rankingu wyprzedzają Białorusini, Mołdawianie, Rosjanie, Czesi i Słowacy. Jednakże w raporcie również zostały uwzględnione nie pijące osoby. Gdy policzone zostaną tylko osoby spożywające alkohol, to okazuje się, że polskie społeczeństwo plasuje się na 3 miejscu, zaraz po Kazachstanie i Mołdawii.\nEksperci alarmują, że z każdym rokiem coraz więcej osób zaczyna mieć problem z nadużywaniem alkoholu. Jak podkreślają specjaliści, corocznie alkoholem zatruwa się około 1700 osób, zaś tyle samo umiera z jego powodu. Alkohol wyrządza ogromne szkody w organizmie człowieka. Każdego roku na marskość wątroby umiera około 7 tysięcy chorych. Niestety, alkohol coraz częściej jest przyczyną śmierci młodych osób. Szacuje się, że aż 20% zgonów w grupie wiekowej 15-29 lat związanych jest z nadużywaniem tej substancji. W Polsce alkohol jest szeroko dostępny dla prawie każdej osoby. Najczęściej Polacy spożywają piwo, które również jest uzależniające. W społeczeństwie nadal istnieje przyzwolenie i aprobata spożywania nadmiernej ilości napojów wyskokowych w czasie spotkań towarzyskich lub w trakcie odpoczynku, co również wpływa na uzależnienie od alkoholu.\nWystępowanie Dnia bez Alkoholu w innych latach\nPoniedziałek 01.06.2020 Dzień bez Alkoholu 2020\nWtorek 01.06.2021 Dzień bez Alkoholu 2021\nCzwartek 01.06.2023 Dzień bez Alkoholu 2023\nSobota 01.06.2024 Dzień bez Alkoholu 2024\nNiedziela 01.06.2025 Dzień bez Alkoholu 2025\nPoniedziałek 01.06.2026 Dzień bez Alkoholu 2026\nWtorek 01.06.2027 Dzień bez Alkoholu 2027\nCzwartek 01.06.2028 Dzień bez Alkoholu 2028


Kiedy startup powinien zasięgnąć porady prawnika - Eversheds Sutherland\nKiedy startup powinien zasięgnąć porady prawnika?\nKiedy startupowiec powinien pierwszy raz pomyśleć o kontakcie z prawnikiem?\nNie sposób jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. To zależy od rodzaju działalności, jaką zamierza prowadzić. Jeżeli jest to projekt informatyczny, to zalecałabym konsultacje przy zawarciu pierwszej umowy z programistą. Jeżeli chcemy chronić nasz pomysł i know-how, przed podzieleniem się z nim ze światem zewnętrznym warto rozważyć konsultacje ze specjalistą od ochrony praw własności intelektualnej i dowiedzieć się na przykład, czy nasz projekt nadaje się do opatentowania. Jeżeli planujemy działalność w tak popularnym dzisiaj fintechu albo life science, to może powstać konieczność konsultacji jeszcze przed rozpoczęciem działalności, żeby dochować obowiązków w sferze regulacyjnej, otrzymać niezbędne zezwolenia itp. Dzisiaj nawet założenie sklepu internetowego wymaga pewnej znajomości prawa, więc zalecałabym konsultację choćby w zakresie treści regulaminu.\nKiedy startupowiec powinien pierwszy raz pomyśleć o kontakcie z prawnikiem? Na co należy zwrócić uwagę, negocjując finansowanie? Czym jest term-sheet i do czego się przydaje? Na te i inne pytania ważne dla startupów odpowiada Ewa Szlachetka, partner kierujący zespołem fuzji i przejęć. W ramach swojej praktyki wspiera m.in. startupy oraz innowacyjne projekty. Jest autorką cyklu szkoleń „Eversheds for Innovation”, skierowanego do startupów i inwestorów. Prowadzi konsultacje dla startupów zrzeszonych w ramach Tech Hub Warsaw.\nWywiad ukazał się w serwisie Mam Startup. Kliknij tutaj, aby przeczytać.


Kraków. Piękny zielony ogród przy ul. Grodzkiej, któremu nie grożą deweloperzy [ZDJĘCIA] - dziennikpolski24.pl\nKraków. Piękny zielony ogród przy ul. Grodzkiej, któremu nie...\nKraków. Piękny zielony ogród przy ul. Grodzkiej, któremu nie grożą deweloperzy [ZDJĘCIA]\n4 października 2018 04.10.2018 Aktualizacja: 5 października 2018 18:37 05.10.2018 18:37\nW Krakowie coraz mniej jest terenów zielonych. Deweloperzy zamieniają je w beton. Na szczęście ogrody wokół kościołów i klasztorów w centrum miasta wciąż są piękne.\nNiestety większość z nich jest zamknięta i niedostępna dla krakowian. Ale są wyjątki. Jak ten przy klasztorze sióstr Klarysek na ul. Grodzkiej. Piękny zielony ogród jest między kościołem św. Piotra i św. Pawła a kościołem św. Andrzeja. Przez niego prowadzi droga do klasztornej furty sióstr Klarysek.\nPo przekroczeniu bramy wchodzimy w inny świat. Nasz wzrok przyciągają misternie „wyrzeźbione” rośliny. Od lat o piękno ogrodu dba pan Piotr.\nPrzechodząc ulicą Grodzką warto tam wejść i zatrzymać się na chwilę. Po to, aby podziwiać kunszt pracy pana Piotra i by przez moment być z dala od miejskiego zgiełku.\nPiękne i zadbane, niektóre zapomniane – stare kapliczki maryjne w centrum Krakowa [ZDJĘCIA]\nFLESZ: Emerytury dla matek - kto będzie je dostawał?\nogrody w centrum Krakowa\nogrodnik z 25 letnim stażem\nGrzegorz (gość) 07.10.18, 13:57:16\nDaleki jestem od krytyki, wręcz nawet należy docenić kunszt P. Piotra. Natomiast nagromadzenie takiej ilości roślin formowanych o nieco niespójnej stylistyce??? Odpowiednio zgrupowane a wręcz...rozwiń całość\nDaleki jestem od krytyki, wręcz nawet należy docenić kunszt P. Piotra. Natomiast nagromadzenie takiej ilości roślin formowanych o nieco niespójnej stylistyce??? Odpowiednio zgrupowane a wręcz rozdzielone nadałyby ogrodowi charakteru. W obecnej scenerii ciężko wydobyć to co ma dominować w danej grupie roślin. Może Pan to przemyśli? P. Piotrze...zwiń\ngryzmoł (gość) 05.10.18, 10:40:52\ndziw , że swołocz lewacka i menele jeszcze tego ogrodu nie zniszczyli .\nOtworzyć ogrody dla krakowian\nkrakus (gość) 04.10.18, 10:21:19\nCzas otworzyć to dla mieszkańców co Kościół zagrabił i wyłudził przez lata. To powinna być wspólna własność A nie Watykanu. Nawet podatków od nieruchomości nie płacą A wynajmują za miliony\nzadna wspolna wlasnosc komuchu\nna waly wislane (gość) 15.10.18, 17:01:24\nlewacki byku krasy i tam sie wylegiwac, piwsko chlac i sikac, mozesz tez na betonie swojego guru. Wspolna wlasnosc to juz nam zafundowaliscie a na koniec rozkradlicie i rozdaliscie, zostaly resztki...rozwiń całość\nlewacki byku krasy i tam sie wylegiwac, piwsko chlac i sikac, mozesz tez na betonie swojego guru. Wspolna wlasnosc to juz nam zafundowaliscie a na koniec rozkradlicie i rozdaliscie, zostaly resztki nalezace do kosciola , czyli wiernych, precz czerwone lapska od dobr kosciel;nych.zwiń\nKOD + UBywatele RP = członki byłe UB\ncz (gość) 05.10.18, 10:38:16\nBredzisz , dziadu !\nutoniemy w betonie\njaga (gość) 04.10.18, 09:23:50\nMożemy podziękować Jackowi za zastosowanie Krakowa oddając głos na człowieka, który może trochę tej zieleni w mieście jeszcze uratować, Gibała jest ostatnią deską ratunku, bo Wassermann by to...rozwiń całość\nMożemy podziękować Jackowi za zastosowanie Krakowa oddając głos na człowieka, który może trochę tej zieleni w mieście jeszcze uratować, Gibała jest ostatnią deską ratunku, bo Wassermann by to wszystko na parkingi przerobiła.zwiń\nRichard Dawkins Biedron\nMiasto Dupskl (gość) 04.10.18, 08:01:49\nCzyli co? Prymitywny umysł autora artykułu nakazuje mu znacjonalizowanie tych dóbr? Choć do nich nawet ręki nie przyłożył? Jak mu tak tęskno za zielenie to niech się wyprowadzi do nowej Huty.\nprawnik (gość) 04.10.18, 10:22:51\nKościół to wyłudził w zamian za obietnice życia w niebie. Działalność przestępczą ścigana prawem\nDyzma (gość) 05.10.18, 10:43:22\nNie wiesz o czym piszesz , prawniku z urojeniami .\nKoń padł w centrum. Dziwne zachowanie woźnicy\nNowy bat na piratów drogowych\nOstrzelane tramwaje na Mogilskiej. Sprawcy zatrzymani\nTragiczny wypadek przy Rondzie Grunwaldzkim\nWaloryzacja rent i emerytur. Ile dostaniesz od marca


Szara duża donica typu ścianka 80x40x80 cm- Bartpol Sp. z o.o.\nStrona główna » Donice z włókna szklanego » Donica z włókna szklanego D972D szary mat\nNumer katalogowy:D972D szary mat\nDonica D972D czarny połysk\nModel D972D to duża prostopadłościenna donica wykonana z laminatu włókna szklanego i żywicy poliestrowej - popularnie nazywanego fiberglasem. Donica jest malowana natryskowo wysokiej jakości lakierem akrylowym w specjalnym kolorze szary mat, który przypomina surowy beton architektoniczny. Zastosowane materiały gwarantują 100% mrozoodporność i odporność na promienie UV. Donica jest lekka i łatwa do utrzymania w czystości. Wymiary donicy 80x40x80 cm sprawiają, że doskonale sprawdzi się jako donica na taras lub do dużego biura. Wykonanie w donicy D972D nasadzenia z traw, tuji, cyprysów lub bukszpanów sprawi, że będzie stanie się ona prawdziwą zieloną ścianą. Duża objętość donicy D972D wynosząca 112 litrów pozwala również na posadzenie w niej dużych egzotycznych roślin ozdobnych, takich jak Strelicja królewska.


Psalmy - Biblijny Modlitewnik: Jakokolwiek szczęście ku mnie się postawi\nJakokolwiek szczęście ku mnie się postawi\nJakokolwiek szczęście ku mnie się postawi,\nBądź radości, bądź mię frasunku nabawi –\nPanu ja dziękować będę ze wszystkiego,\nW uściech moich ustać nie ma chwała Jego.\nPanem się ja chlubię, skromni niech słuchają\nA moim przykładem w dobrej myśli trwają.\nZe mną wszyscy Pana, ze mną wysławiajcie,\nImię Jego święte wzgórę wynaszajcie!\nSzukałem Go, a On ucho ku mnie skłonił\nI we wszytkich trwogach moich mię obronił;\nWeń patrzcie, będziecie prawie rozświeceni,\nA być nie możecie nigdy zawstydzeni.\nTen ubogi wołał, a Pan go ratował\nI w nieszczęściu jego w cale go zachował.\nWkoło bogobojnych Pański anioł stawi\nObóz niedobyty i ten je wybawi.\nSkosztuj, kto chce tego: Pan to dobrotliwy;\nKtokolwiek w Nim ufa, człowiek to szczęśliwy.\nWażcie Pana, wierni, według powinności:\nNie masz niedostatku, gdzie Pan w uczciwości.\nLwi drapieżni, którzy siłom swym ufają,\nCzęsto niedostatku i głodu doznają;\nAle tym, co kładą swą nadzieję w Panie,\nZ Jego łaski zawżdy wszytkiego dostanie.\nDo mnie przydźcie, dziatki, a tu posłuchacie,\nZ jaką uczciwością Panu służyć macie.\nSłuchaj mię, kto pragnie długiego żywota\nA chce wieku swego zażyć bez kłopota.\nZachowaj swój język od wszetecznej mowy\nA nie myśl inaczej, niźli mówisz słowy;\nPorzuć złość wszelaką, sprawuj się przystojnie,\nSzukaj, jakobyś mógł żywot wieść spokojnie.\nPatrzą Pan na dobre okiem miłosiernym,\nAni ucha zamknie przed człowiekiem wiernym;\nPatrzą i na grzeszne oczyma srogiemi,\nA ich pamięć wszytkę wygładzi na ziemi.\nWolał sprawiedliwy, a Pan ucho skłonił\nI w każdej przygodzie znacznie go obronił.\nBlisko Pana mają ludzie utrapieni,\nSmutni z łaski Jego będą pocieszeni.\nSiła na pobożne frasunków przychodzi,\nAle je zo wszytkich sam Pan wyswobodzi;\nPan ich kości strzeże od wszelkiego razu,\nJedna z nich żadnego nie ma uznać skazu.\nZłego złość pobije, a kto zajźrzy cnocie,\nWszytko zgubi i sam zniszczeje w kłopocie;\nPan sług swoich broni, szkody nie uznają,\nKtórzykolwiek w Jego łasce ufność mają.


Medical Tribune - Lekarzowi ufamy bardziej niż policjantowi\nLekarzowi ufamy bardziej niż policjantowi\nOgólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia” Instytutu Psychologii Zdrowia opracowało dla pracowników ochrony zdrowia algorytmy, które pomagają rozpoznać symptomy przemocy domowej wobec dorosłych oraz skutecznie pomóc ofierze.\nLiczne urazy w różnych fazach gojenia, objawy długotrwałego stresu – to niektóre sygnały, które powinny zaalarmować lekarzy, ponieważ mogą wskazywać na doświadczaną przez pacjenta agresję. Dotychczas jednak pracownicy ochrony zdrowia rzadko rozpoznawali i reagowali na przemoc we właściwy sposób. Zaledwie 1 proc. procedur niebieskiej karty (program przeciwdziałania przemocy) rozpoczynany jest na wniosek lekarzy, pielęgniarek czy ratowników medycznych (najwięcej przez policję, która jest wzywana do interwencji domowych).\nUstawa o przeciwdziałaniu przemocy domowej wskazuje, że pracownicy ochrony zdrowia należą do grupy osób (obok policji, pracowników socjalnych, pracowników oświaty oraz Gminnych Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych), które są upoważnione do wystawiania niebieskiej karty. Weszła ona w życie w połowie października 2011 roku i jest formą pomocy nie tylko ofierze, ale też całej rodzinie doświadczającej agresji.\n– Lekarze nie włączyli się dotychczas w system pomocy osobom krzywdzonym w rodzinie z kilku powodów. Po pierwsze, boją się złamania tajemnicy lekarskiej. Po drugie, nie zawsze umieją rozpoznać symptomy przemocy, a nawet jeśli mają takie podejrzenie, to nie wiedzą, jak wyjść poza pytania stricte medyczne i skierować w stronę życia osobistego pacjenta. Kolejny problem wiąże się z obawami, że reakcja będzie skutkowała wielokrotnym wzywaniem na policyjne przesłuchania i na świadka do sądu, a przecież lekarze to ludzie zapracowani – mówi Renata Durda, kierowniczka Ogólnopolskiego Pogotowia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia”.\nAutorzy algorytmów wyjaśniają, że nieuzasadnione są obawy dotyczące złamania tajemnicy lekarskiej, ponieważ nie obowiązuje ona w sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia pacjenta. Poza tym tylko w mniej więcej 10 proc. przypadków wszczęcie procedury NK wiąże się z zawiadomieniem prokuratury o popełnieniu przestępstwa, a jeszcze rzadziej wzywany na świadka jest lekarz. Pozostałe 90 proc. NK trafia do Zespołu Interdyscyplinarnego ds. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie, który opracuje plan pomocy osobom dotkniętym agresją i ich bliskim.\nInaczej niż policja\nZasady postępowania w przypadku podejrzenia przemocy w rodzinie od kilku lat z powodzeniem służą policji i pracownikom pomocy społecznej. Nie do końca jednak są przydatne w ochronie zdrowia. Sytuacja, w której znajduje się lekarz, jest bowiem znacząco odmienna od tej, w której jest policjant. Funkcjonariusz wzywany jest na interwencję, kiedy akt przemocy nie budzi wątpliwości. Lekarz o krzywdzeniu dowiaduje się post factum, ma do czynienia z ofiarą, u której obserwuje konsekwencje przemocy w postaci fizycznych urazów oraz długotrwałego stresu. Symptomy, które powinny zaniepokoić pracowników ochrony zdrowia, są często trudne do rozpoznania. Punktem wyjścia dla lekarzy jest rozmowa o przyczynach utraty zdrowia, do czego nie ma kompetencji ani policja, ani pracownik socjalny. Dlatego Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia” Instytutu Psychologii Zdrowia postanowiło opracować odrębny dokument dla ochrony zdrowia.\n– Lekarz dowiaduje się, że pacjent jest krzywdzony, w bezpiecznej sytuacji, bo w gabinecie, gdzie nie ma sprawcy przemocy, co umożliwia spokojną rozmowę – mówi Renata Durda.\nOsoba krzywdzona nierzadko więcej powie pracownikowi ochrony zdrowia niż mundurowemu. Szczególnie że istnieje grupa ofiar, które w ogóle nie mają do czynienia ani z policją, ani z pracownikami socjalnymi, ale zazwyczaj zgłaszają się do lekarza.\nOfiarom często się wydaje, że sprawca jest agresywny z powodu błędów w ich zachowaniu, że gdyby tylko się postarały, to on przestałby nad nimi się znęcać. Starają się też bagatelizować swoją sytuację, mówiąc, że w innych rodzinach też tak się dzieje lub że może więcej już tego nie zrobi. Dzieje się tak, ponieważ boją się zemsty, wstydzą się tego, że są ofiarami przemocy, są ze sprawcą związane emocjonalnie bądź zależne od niego finansowo. Dlatego najczęściej bardzo długo utrzymują w tajemnicy fakt przemocy. Często są udręczone swoją sytuacją, ale nie mają odwagi albo nie wiedzą, co mogą zrobić, żeby sobie pomóc.\nUmiejętna interwencja jest bardzo istotna. Szczególną rolę mają lekarze POZ, którzy czasami leczą rodzinę od pokoleń i widzą niepokojące zmiany, jakie w niej zachodzą. Mogą otwarcie pytać o życiowe sytuacje, które wpływają na stan zdrowia, a do takich bez wątpienia zaliczają się doświadczenia przemocy.\nNiebieska karta – jak to się robi?\nAlgorytmy postępowania dla ochrony zdrowia zostały podzielone na dwie części. Jedna dotyczy sytuacji krzywdzenia dzieci w rodzinie, druga osób dorosłych. Dokument zawiera kompendium wiedzy o psychologicznych mechanizmach przemocy w rodzinie, przydatne informacje prawne oraz opis kwestionariusza pomocnego przy ocenie ryzyka występowania przemocy i propozycję algorytmu postępowania w przypadku podejrzenia wystąpienia przemocy. Autorzy brali pod uwagę krótki czas wizyty, jaki lekarz może przeznaczyć na poszczególnego pacjenta.\nKwestionariusz oceny ryzyka wystąpienia przemocy wobec dorosłego krok po kroku opisuje sygnały, na które lekarz powinien zwrócić uwagę podczas badania i rozmowy z pacjentem. Mogą one pochodzić z fizykalnego badania (sińce, zadrapania, rany, problemy kardiologiczne czy gastrologiczne) oraz z wywiadu lekarskiego. Z badań i rozmów z ofiarami przemocy domowej wynika, że dość często zgłaszają się po pomoc medyczną, nie tylko z fizycznymi urazami związanymi z przemocą, ale też z psychologicznymi (depresje, lęki, problemy z bezsennością).\n– Lekarz powinien zapytać o przemoc w bezpośredni sposób, nazywając rzeczy po imieniu. Należy sobie uświadomić, że celem rozmowy jest niesienie pomocy pacjentowi. Warto też powiedzieć, że to, co się dzieje, nie jest jego winą. To pomoże w nawiązaniu szczerej rozmowy – radzi Renata Durda.\nAutorzy zaznaczają, że proponowany kwestionariusz do szacowania ryzyka powinien być traktowany przez pracowników ochrony zdrowia jako narzędzie pomocnicze w celu zweryfikowania wątpliwości, a nie obowiązkowy punkt wizyty. Przy czym warto pamiętać, że mowa jest o podejrzeniu stosowania przemocy. Jeśli policja, prokuratura, sąd lub zespół interdyscyplinarny po weryfikacji stwierdzą, że przemoc nie ma miejsca, pracownik ochrony zdrowia nie ponosi konsekwencji.\nDrugą częścią jest algorytm postępowania w sytuacji sygnałów przemocy w rodzinie. Metody działania zależą od oceny, na ile przemoc zagraża życiu i zdrowiu pacjenta: od monitorowania sytuacji rodziny poprzez założenie niebieskiej karty po zawiadomienie policji lub prokuratury.\n1. Zawiadomić policję, prokuratora. Szczególnie kiedy pracownik ochrony zdrowia uzna, że sytuacja zagraża życiu pacjenta. Zawiadomienie najlepiej złożyć w formie pisemnej. Formę ustną, np. telefon na policję, można wykorzystać w sytuacji nagłego zagrożenia. W zawiadomieniu do prokuratury umieszczamy opis zdarzenia, dane osoby pokrzywdzonej i sprawcy (jeżeli jest znany). Powinniśmy również dołączyć informację o dostępnych dowodach rzeczowych. Zakres informacji powinien być na tyle dokładny, aby uzasadniał wszczęcie postępowania. Należy unikać szczegółów medycznych, które nie mają związku ze sprawą.\n2. Rozpoczęcie procedury niebieskiej karty może nastąpić w przypadku, gdy osoba wykonująca zawód medyczny ma podejrzenie o przemocy w rodzinie. Brak możliwości nawiązania kontaktu z osobą podejrzewaną o bycie pokrzywdzoną nie stanowi przeszkody we wszczęciu procedury (można ją rozpocząć np. już po wypisaniu pacjenta ze szpitala lub po wyjściu z gabinetu). Wszczęcie procedury następuje w momencie wypełnienia formularza niebieska karta A. Należy to zrobić zgodnie z instrukcją, odpowiadając na pytania (niektóre pola mogą pozostać niewypełnione). Na końcu formularza jest miejsce na uzupełnienie informacji o kwestie, które nie zostały zawarte w dokumencie. Można też umieścić opis sytuacji, która spowodowała wszczęcie procedury. Po wypełnieniu i podpisaniu należy wykonać kopię formularza, która pozostaje u osoby wszczynającej procedurę.\nAfganistan: Tam była konkretna robota\nStowarzyszenia pacjentów wchodzą do szpitali


W marcu na scenie sali widowiskowej OSP w Sulejówku wystąpił kabaret „Jurki”, dzięki czemu nadarzyła się doskonała okazja do przeprowadzenia rozmowy. Agnieszka „Marylka” Litwin, Przemysław „Sasza” Żejmo, Wojciech Kamiński, Marek Litwin byli gośćmi uczennic ZSP w Sulejówku Julii Laskowskiej i Wiktorii Jurkowskiej. Korekty wywiadu dokonał Pan Tomasz Jackiewicz - opiekun zespołu.\nWYWIAD Z KABARETEM „JURKI”\nNa początku przenieśmy się wspomnieniami do 1994 roku! Jak wyglądały początki waszej kariery?\nAgnieszka „ Marylka” Litwin - Spotkaliśmy się na studiach. Przyjechaliśmy na studia do Zielonej Góry. Tam istniało duże środowisko kabaretowe studentów animacji społeczno-kulturalnej. Funkcjonował kabaret „potem”, zespół „raz, dwa, trzy”, mnóstwo studentów, którzy działali w kulturze. My znaleźliśmy się w klubie studenckim, który nazywał się „Gęba” i dołączyliśmy się do tych działań. Takie były początki.\nCzy przed tym, jako młodzież, mieliście okazję występować w kabaretach?\nAgnieszka „ Marylka” Litwin – W różnych przedstawieniach, oczywiście, że tak.\nPrzemysław „Sasza” Żejmo -Ja w szkole średniej uczestniczyłem w kabarecie.\nWojciech Kamiński- Ja w szkole średniej mówiłem monolog „dwanaście butelek jałowcówki” w montażu antyalkoholowym, który przygotowała moja polonistka.\nCzy już wtedy, w młodości wiedzieliście, ze chcecie iść w kierunku kabaretu?\nWojciech Kamiński - Ja nie.\nAgnieszka „ Marylka” Litwin - Wydaje mi się, że jeżeli człowiek ma kilkanaście lat oczywiście może marzyć, że chce być aktorem i przebierać się w buty mamy, chodzić w nich po domu, ale tak naprawdę się tego nie wie.\nPrzemysław „Sasza” Żejmo -Ja nie wiedziałem. Chciałem mieć schronisko.\nMarek Litwin -Ja też nie wiedziałem od dziecka.\nAgnieszka „ Marylka” Litwin – Ale już wtedy zaczynałeś grać kolędy na pianinku.\nMarek Litwin - Tak, zaczynałem grać kolędy na pianinku.\nWojciech Kamiński – Już Marek był bardzo utalentowany, gdy miał pięć lat.\nCzy te występy były bardzo stresujące?\nAgnieszka „ Marylka” Litwin - Początki w klubie studenckim nie były aż tak stresujące. Później jak zaczęliśmy zajmować się tym na poważnie, czyli założyliśmy kabaret i zaczęliśmy występować przed ludźmi oficjalnie w domach kultury i innych różnych miejscach, były stresujące. A z czasem, z doświadczeniem, z ilością tych występów i ich różnorodnością minęło. Nie jest aż tak silne.\nMarek Litwin - Mnie bardzo stresował ojciec, gdy grałem kolędy, bo krzyczał „ Głośniej, głośniej!” Krzyczał i śpiewał.\nCzy możecie polecić młodym ludziom różne szkoły, kursy lub inne źródła, które mogły by pomóc w grze w kabarecie?\nWojciech Kamiński – Nie ma szkół kabaretowych, są szkoły aktorskie. Natomiast jeśli chodzi o kabaret, można polegać tylko i wyłączne na starszych kolegach, którzy od czasu do czasu prowadzą jakieś warsztaty kabaretowe. Zdarzają się dość cyklicznie takie warsztaty, na przykład w Mrągowie. Organizuje to stowarzyszenie „PaKA”, które ma za zadanie szerzyć kulturę kabaretową. Wiemy też, że od czasu do czasu odbywają się warsztaty kabaretowe organizowane przez domy kultury dla uczestników kół zainteresowań. Nie ma żadnej szkoły, która przygotowywała by do bycia typowo kabareciarzami. Jest jeszcze parę książek, które można przeczytać. Dobrym przykładem jest książka Władysława Sikory o tytule „Nie tylko…kabaret POTEM ”.\nCzyli szkoła aktorska nie pomoże w kabarecie?\nPrzemysław „Sasza” Żejmo - Oczywiście, że pomoże, tylko nie jest to tożsame.\nAgnieszka „ Marylka” Litwin - Aktorzy mają bardzo szerokie spektrum, bo grają i dramatycznie i komediowo. Są bardzo dobrze przygotowani. Natomiast ten ruch z jakiego my się wywodzimy, jest ruchem amatorskim.\nWojciech Kamiński - Statystyka wykazuje, że po szkołach aktorskich nie ma kabareciarzy. Jest chyba jeden kabaret „ na koniec świata”, który wywodzi się ze szkoły aktorskiej. Niemalże cały ruch kabaretowy wywodzi się z studenckiego ruchu amatorskiego.\nCzy każdy ma szansę żeby stanąć na scenie kabaretu?\nWojciech Kamiński - Szansę ma każdy.\nAgnieszka „ Marylka” Litwin -Tylko pytanie czy przetrwa.\nMarek Litwin - Właściwie każdy kto ma predyspozycje do rozbawiania ludzi, chęć robienia tego ma szansę.\nWojciech Kamiński - Nawet gdy nie ma do tego predyspozycji może stanąć, a co z tego wyjdzie to się okaże.\nAgnieszka „ Marylka” Litwin -Toco ztego wyjdzie jest w jego rękach.\nJakie są potrzebne do tego umiejętności?\nWojciech Kamiński - Trzeba umieć mówić. Czasami śpiewać. Trzeba mieć trochę wyobraźni.\nAgnieszka „ Marylka” Litwin -Trzeba mieć trochę problemów, bo scena jest tez seansem terapeutycznym.\nWojciech Kamiński - Zgadza się, im więcej problemów tym śmieszniejsze rzeczy wychodzą. Trzeba też to czuć to jest podstawą.\nAgnieszka „ Marylka” Litwin - Trzeba mieć to coś. Na pewno każdy ma wśród swoich znajomych kogoś kto bawi na imprezach prywatnych, to jest właśnie ktoś taki.\nCzy możecie opowiedzieć o ulubionym skeczu, swoim lub innej grupy kabaretowej?\nAgnieszka „ Marylka” Litwin -„ Drzwi” moralnego niepokoju.\nWojciech Kamiński – „Dziubas” kabaretu Hrabi. Lubię bardzo skecz „cmentarz” z naszego repertuaru.\nAgnieszka „ Marylka” Litwin – „Ani mrumru” kabaretu Tofik. To takie, które się pamięta.\nWojciech Kamiński – „Mamuśka” Laskowika. Za tamtych czasów byliśmy dziećmi. Ja uwielbiałem oglądać cały cykl z kabaretu Olgi Lipińskiej\nPrzemysław „Sasza” Żejmo - Cały cykl Monty Pythona to była świetna rzecz.\nAgnieszka „ Marylka” Litwin - Z naszych ulubionych „kocia zagadka”, „Eliza”. Kiedyś „dresiarz”, „obiad”.\nCzy zdarza Wam się śmiać na scenie w nieoczekiwanym momencie?\nWojciech Kamiński - Zdarza nam się śmiać, staramy się tego nie robić. Staramy się utrzymać rolę do końca. Zdarza się, że nie wytrzymujemy napięcia, które między nami powstaje i czasami ktoś improwizuje w taki sposób, że sami stajemy się widzami w skeczu i zaczyna nas to zwyczajnie bawić.\nCzy często musicie improwizować?\nAgnieszka „ Marylka” Litwin - My nie musimy, my chcemy. To wychodzi na żywo w kontakcie z daną publicznością i danym miejscem.\nCzyli zazwyczaj improwizacji jest dużo. Więc każdy występ wygląda inaczej?\nAgnieszka „ Marylka” Litwin - Nawet się tak staramy. Chcemy żeby widz miał coś nowego. Zawsze tu i teraz.\nWojciech Kamiński – Staramy się żeby każdy występ był niepowtarzalny. Jak do tej pory nam się to udaje. Więc improwizujemy.\nNa koniec wasze najgorsze i najlepsze wspomnienia ze sceny?\nPrzemysław „Sasza” Żejmo – Ja kiedyś spadłem ze sceny w Radomiu. Graliśmy scenę tańca śmierci, zakręciłem się i spadłem. Jeszcze chwyciłem się krzesła, myślałem, że to utrzyma mnie na scenie więc runąłem razem z nim. Po czym wdrapałem się na scenę i tańczyłem dalej ale przez chwilę się bałem.\nAgnieszka „ Marylka” Litwin - Kiedyś występowaliśmy na imprezie plenerowej. Było dosyć dużo ludzi. Ja śpiewałam piosenkęi podszedł pod scenę pewien pan. Nie był on w stanie trzeźwym. Spojrzał na mnie i na cały głos krzyknął „ Ale ty jesteś brzydka”. To akurat było dosyć śmieszne. Natomiast z tych złych. Spadłam, ze schodów i rozcięłam mięsień, myślałam, że złamałam kręgosłup.\nWojciech Kamiński - Mi się też przypomniało z takich bolesnych doświadczeń. Miałem zapalenie ucha. Sama w sobie było to dość bolesne i dolegliwe. Mieliśmy taki skecz, gdzie Marylka uderzała mnie w twarz. Nie trafiła w twarz, trafiła w ucho. To było dosyć ciekawe doświadczenie.\nPrzemysław „Sasza” Żejmo - Z Takich miłych wspomnień. Pamiętam jak miałem 40 urodziny i występowaliśmy w Dąbrowie Górniczej. Tuż po skeczu koledzy przygotowali mi niespodziankę w postaci tortu, były też nagrane głosy moich dzieci i puszczone z nagłośnienia. Ludzie śpiewali mi sto lat. To było bardzo miłe.\nWojciech Kamiński – Każdy udany występ jest takim dobrym a nawet najlepszym doświadczeniem. To się najbardziej liczy, schodzimy ze sceny i czujemy, że dobrze wykonaliśmy nasze zadanie.\nAgnieszka „ Marylka” Litwin - Gdy ludzie przychodzą do nas po występach. Przytulają nas. Dziękują nam, że jesteśmy i potrafimy oderwać ich od tej szarej rzeczywistości. Mówią nam, że jesteśmy im potrzebni, że dobrze, że jesteśmy. Kiedyś padał deszcz w Gdańsku, graliśmy występ. Zerwała się straszna ulewa. Dla nas to było miłe doświadczenie. Część ludzi poszła, więc tych wszystkich którzy zostali w strugach deszczu i nas oglądali zaprosiliśmy na scenę. Oni wszyscy weszli na scenę ustawili się w kole. A my wśród nich na skrawku sceny zagraliśmy do końca występ. Drugi raz zrobiliśmy to samo na Targówku.\nPrzemysław „Sasza” Żejmo – Kiedyś Graliśmy występ na 60-lecie mojej szkoły. Padł prąd i mimo, że było dużo ludzi graliśmy bez mikrofonów. Wszyscy słuchali i podchodzili bliżej, była cisza jak nigdy wcześniej.\n- Bardzo dziękujemy za udzielenie wywiadu.\n- My również bardzo dziękujemy.