Raport | Radon Szczecin – Dozymetria Radiometria Pomiar i badania radonu w okolicach Szczecina Sebastian Żywicki\nPozwól, że zanim zdecydujesz się porozmawiać z nami o radonie w Twoim otoczeniu zapoznamy Cię z wyglądem raportu, a także pomożemy Ci umiejętnie odczytać zawarte tam liczne dane.\nIdentyfikowalność miejsca pomiaru zapewnia szereg danych zawartych w dziale 1 i 2, wśród których znajduje się numer protokołu oraz data wykonania i opracowania danych a także dane adresowe i GPS miejsca pomiaru.\nDział 3 protokołu zawiera dane umożliwiające zapewnienie powtarzalności wyników pomiarowych. Część tego typu danych zawarta jest również w tabeli (pkt 1, 3, 4). Tutaj znajdują się informacje identyfikujące urządzenie pomiarowe oraz numer certyfikatu kalibracji gwarantującej precyzję wyniku.\nŚrednie stężenie radonu-222 (pkt 5) oraz niepewność pomiarowa, którą stanowi podwójna wartość odchylenia standardowego (pkt 6) daje obraz poziomu zanieczyszczenia radonem-222 Twojego otoczenia. Podwójna wartość odchylenia standardowego w rozumieniu statystyki wyznacza obszar, w którym mieści się aż 95% możliwych do uzyskania wyników pomiarów.\nZarejestrowana wartość MIN i MAX służy do szybkiej orientacji co do zmienności stężenia radonu-222 w danym miejscu (pkt 7 i 8).\nŚrednie stężenie radonu-220 (pkt 9) oraz niepewność pomiarowa, którą stanowi podwójna wartość odchylenia standardowego (pkt 10) daje obraz poziomu zanieczyszczenia radonem-220 Twojego otoczenia. Podwójna wartość odchylenia standardowego w rozumieniu statystyki wyznacza obszar, w którym mieści się aż 95% możliwych do uzyskania wyników pomiarów.\nZarejestrowana wartość MIN i MAX służy do szybkiej orientacji co do zmienności stężenia radonu-220 w danym miejscu (pkt 11 i 12).\nUdziały zliczeń w poszczególnych pasmach energii\nJeżeli nie umknął Twojej uwadze ten drobny szczegół, że suma udziałów zliczeń w pewnych punktach pomiarowych jest mniejsza od 100%, to obok gratulacji za aktywność umysłu, otrzymujesz wyjaśnienie, że w tych punktach zliczone zostały przez licznik te „zdarzenia inne”, które nie są wykorzystywane podczas opracowania i analizy wyników dozymetrycznych Rn-222 i Rn-220.\nOgólna aktywność detektora pokazująca sumę zliczeń w poszczególnych punktach pomiarowych\nWidmo energetyczne cząstek alfa\nWidmo energetyczne tworzą liczebności cząstek alfa wyemitowanych podczas rozpadów progenów Rn-222 i Rn-220 znajdujących się na powierzchni detektora półprzewodnikowego. Wszystkie progeny zostały zwabione tam wysokim potencjałem (napięcie pomiędzy elektrodami w komorze pomiarowej przekracza bowiem 2 kV).\nkanał 6 MeV – rejestracja cząstek α z rozpadu Po-218 (6,00 MeV; 3,05 min); Bi-212 (6,05 MeV; 60,6 min); Rn-222 (5,49 MeV; 3,82 d); Rn-220 (6,29 MeV; 55,6 s)\nkanał 7 MeV – rejestracja cząstek α z rozpadu Po-216 (6,78 MeV; 0,15 s);\nkanał 8 MeV – rejestracja cząstek α z rozpadu Po-214 (7,69 MeV; 164 us);\nkanał 9 MeV – rejestracja cząstek α z rozpadu Po-212 (8,78 MeV; 0,3 us);\nwidmo nie obejmuje cząstek α z rozpadu Po-210 (5,31 MeV; 138 d);\nkolorem niebieskim oznaczono progeny Rn-222; kolorem czerwonym oznaczono progeny Rn-220\nDane wymienione w pkt 13-18 to współczynniki wykorzystywane do liczbowego opisu poziomu radonu w Twojej przestrzeni. Ich wartości dostępne są w publikacjach EPA i ICRP.\nW związku z tym, że dozymetria radonu w ujęciu globalnym korzysta z rozmaitych urządzeń pomiarowych, generujących wartości stężenia w innych jednostkach aniżeli powszechnie przyjęte, umożliwiamy samodzielne dokonywanie porównań wyrażając stężenie radonu, także w tych innych jednostkach.\nEkwiwalentne stężenie równowagowe (EEC, Equilibrium Equivalent Concentration) – radonu (pkt 19, 20). Jest to stężenie aktywnościowe (Bq/m3) radonu będącego w równowadze radioaktywnej ze swoimi progenami, które mają to samo stężenie energii potencjalnej alfa, jak aktualna nierównowagowa mieszanina.\nRzeczywiste oznaczenie EEC realizowane jest na podstawie spektrometrycznych danych z oznaczenia polonu-218 na filtrze powietrza, a wynik skorygowany na inne radionuklidy jest przeliczany na odpowiadające temu stanowi teoretyczne stężenie radonu-222.\nStężenie energii potencjalnej alfa (PAEC, Potential Alpha Energy Concentration) jakiejkolwiek mieszaniny krótkożyciowych progenów radonu w powietrzu jest sumą energii potencjalnej cząstek jakie zostaną wyemitowane przez te atomy obecne w 1 m3 powietrza i wyrażane jest w J/m3 (pkt 21).\nPrzykład: 1 atom Po-218 podczas rozpadu emituje energię 6,00 MeV (tj. 9,61306∙10-13 J 1eV=1,602176565∙10-19J\n1 PAEC (1 J) odpowiada zatem rozpadowi 1,04∙1012 atomów Po-218 w 1 m3 powietrza.\nW realnych warunkach pomiar PAEC jest o tyle skomplikowany, że musi uwzględnić wszystkie krótkożyciowe progeny radonu-222 o różnych energiach emitowanych cząstek.\nRoczna dawka efektywna (pkt 24) to liczbowe określenie narażenia całego ciała na promieniowanie nawet przy napromieniowaniu tylko niektórych jego partii. Uwzględnia współczynnik wagowy rodzaju promieniowania i wyrażana jest w Sv (czyt. siwert). Tu: pojęcie zawężone do narażenia na radon i jego progeny.\nCo przychodzi Ci na myśl, gdy mówię: „jeden kilogram” (1 kg)? Może torebka cukru, może dziesięć tabliczek czekolady… Podobnie, gdy mówię: „dwieście trzydzieści woltów” możesz zobaczyć gniazdko, telewizor, żelazko…\nA gdy powiem „jeden siwert”, co zobaczysz?\nNajpierw zobacz „jeden grej” lub inaczej 1 Gy wyrażający dawkę pochłoniętą\nZobacz swoje ciało, którego każdy kilogram w pewnej chwili pochłania energię 1 J (czytaj dżul).\nHm… energii jednego dżula wymaga podniesienie tabliczki czekolady (100 g) z podłogi i położenie jej na stole (1 m).\nMoże ważysz około 80 kg?\nW odniesieniu do całego ciała, 80 J to energia potrzebna do podniesienia czterech torebek cukru (4 kg) z podłogi i wstawienie ich do szafki kuchennej (na wysokość 2 m).\nWydaje się śmieszną wartością. Prawda?\nNic badziej mylnego. Już takie „podniesienie” w świecie opanowanym przez promieniowanie jonizujące grozi poważnymi konsekwencjami. 100% pewność rychłego zgonu zyskujesz już przy pochłonięciu dawki 5 Gy (tj. 5 J/kg).\nPrzechodząc z „grejów” na „siwerty” musisz wziąć pod uwagę rodzaj promieniowania, które przekazuje Ci energię, czyli uwzględnić skuteczność biologiczną promieniowania.\nJeżeli oddziałują na Ciebie kwanty promieniowania gamma, wówczas 1 Gy = 1 Sv (dawki równoważnej)\nJeżeli będą to cząstki alfa, wówczas 1 Gy = 20 Sv (dawki równoważnej)\nPodczas przeliczania dawki równoważnej na dawkę efektywną musisz jeszcze tylko zobaczyć Twoje ciało wykonane z „klocków”. Sprawa może wydać się skomplikowana – ale należy jej się chwila uwagi… Każdy klocek jest w inny sposób wrażliwy na tą samą dawkę równoważną. Wrażliwość jest wyrażana za pomocą współczynników wagowych dla poszczególnych tkanek człowieka. Sumując składowe dawki efektywne otrzymujesz dawkę efektywną. Koniec przydługiego wywodu.\nJeżeli potrzebujesz więcej danych, by w pełni przekonać się, że umiejętność przyswojenia tej wiedzy leży w zasięgu umysłów nas wszystkich, to zerknij tu: Fizyka jądrowa dla młodzieży\nWL (working level) odpowiada stężeniu energii potencjalnej alfa równemu 1,3∙108 MeV/m3 (pkt 26)\nJednostka ta jest często używana podczas szacowania sytuacji zagrożenia radonem i jego progenami w kopalniach uranu, badania sprawności i skuteczności wentylacji oraz na potrzeby statystyki ryzyka zawodowego w odniesieniu do osób zatrudnionych w kopalniach uranu.\nWLM to dawka miesięczna WL (miesiąc = 170 h) (pkt 27)


DROGA...CZAS...ODKRYWANIE...: Adam czas wyboru drogi\nKrok w przód. Dwa kroki wstecz. Dlaczego Bóg nie prowadzi mnie prostą drogą do celu? Gdy wydaje mi się, że już wypłynąłem na szerokie, czyste wody, to natychmiast okazuje się że się bardzo myliłem, ale to bardzo się myliłem.\n-Nie jesteś jeszcze gotowy...-stwierdziła polonistka tuż przed maturą.\nZabolało, ale przyjąłem to spokojnie. Spotkaliśmy się rok później, chyba ku jej ogromnemu zaskoczeniu.\nZdałem już egzaminy bez przeszkód. I wtedy dopiero się zacząłem zadawać sobie pytanie "co dalej"?\nPo długim namyśle postanowiłem spróbować swoich sił na studiach. Pamiętam że przed samym wyborem kierunku dużo rozmawiałem z Panem Bogiem i to był moment kiedy po długim czasie na nowo rozpocząłem prowadzić dialog z Bogiem. Ja sam pochodzę z religijnej rodziny gdzie Pan Bóg jest na pierwszym miejscu, ale po tym jak rozpocząłem prace , poznałem nowych kolegów którzy byli z całkiem innego środowiska i innymi wartościami się kierowali gdzie wieczna zabawa była w ich życiu , to postanowiłem wtopić się w tłum i dopasować się do otoczenia, także zapominałem stopniowo o Panu Bogu aż i w końcu przestałem chodzić do kościoła. Znaczy wierzyłem ale nie praktykowałem taką obrałem taktykę.\nDo tego to jeszcze wrócę tylko odrobinę później.\nSam wybór mojej drogi życiowej był związany z tym co jako dziecko mając 6 lat odczuwałem w swoim sercu -słyszałem Głos Boga pójdź za mną.\nWięc kiedy zdałem Maturę ,rzuciłem swoją pracę zmieniłem środowisko ludzi w którym się obracałem i ruszyłem na przód, nie zważając na trudności które spotykałem. Zły duch wtedy dawał szczególnie o sobie znać na różne sposoby.\nW tym czasie do mojej Parafii przybył nowy wikariusz ks Wojtek który bardzo mi w tym czasie pomógł pewne rzeczy uporządkować i zrozumieć to wszystko co się dzieje. Kiedy już się zdecydowałem na pójście za głosem serca musiałem pójść do ks Proboszcza i prosić o wystawienie odpowiednich dokumentów i wtedy mogłem jechać i spotkać się z Rektorem oraz przedstawić Mu dokumenty i prosić o przyjęcie.\nSam pobyt w wyższym seminarium duchownym wspominam sobie jako czas nie zwykłej Łaski Pana Boga który dał mi możliwość poznania samego siebie odrobinę , pozwolił abym spojrzał w głąb swego serca.\nSama nauka przychodziła mi z ogromną trudnością dużo nowych zagadnień z którymi ja nie potrafiłem sobie poradzić, co sprawiło że zawaliłem sesje egzaminacyjną co skutkowało po naradzie Księży Profesorów usunięcie mnie z szeregów alumnów.\nPamiętam że ten fakt to spadł na mnie jak grom z jasnego nieba tak jak by ktoś wylał na Ciebie wiadro lodowatej wody. Szok i nie dowierzanie i pytanie co to teraz będzie, co powiem Rodzinie, jak mam to powiedzieć Księdzu proboszczowi i w końcu co będą mówić ludzie. Jak opuszczałem Mury mojej Alma Mater to był to okres Wielkiego postu czas Rekolekcji , pozwolono dotrwać mi do końca czasu tych rekolekcji następnie musiałem opuścić to miejsce z którym było mi się trudno rozstać, bo przecież miałem być księdzem a zostałem z niczym.\nPrzyjechał ksiądz proboszcz po mnie pomógł mi zabrać moje rzeczy i przejść przez to wszystko. Pamiętam że On jako jedyny nie zadawał żadnych pytań tylko milczał. A potem da mi dobrą radę. Nie przejmuj się tym co inni będą gadać. Bo będą gadać. Ale taka jest natura człowieka. To po kilku dniach się skończy.No i się miał racje. Ludzie najpierw gadali. Ale po kilku dniach się skończyło, a ja musiałem coś zrobić ze swoim życiem. Tylko co?\nAutor: Adam Miąskowski o 07:59:00


FIDES w Centrum NUKAT\nW dniach 12-14 września w Bibliotece Głównej Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego odbędzie się XXII Walne Zgromadzenie FIDES. Centrum NUKAT jest współorganizatorem spotkania. Drugiego dnia obrad zaplanowano Sesję w Centrum NUKAT, w trakcie której będzie okazja by porozmawiać o współpracy z katalogiem centralnym. Szczegółowe informacje oraz plan spotkania dostępne są na stronie FIDES.\nKonferencja nt. czasopism w Gdańsku już we wrześniu\nKonferencja "Czasopisma naukowe w bibliotekach - zmierzch czy świt", 19-20 września 2016 w Bibliotece Głównej Uniwersytetu Gdańskiego.\nKryzys ekonomiczny, rozwój Internetu, zmiana preferencji czytelniczych to tylko niektóre powody dynamicznych zmian na rynku prasy i czasopism. Jednocześnie w środowisku naukowym to czasopisma punktowane są materiałami szczególnie poszukiwanymi a publikowanie w nich jest przez naukowców pożądane. Jak biblioteka powinna podchodzić do różnorodnych potrzeb swoich użytkowników? Jakie są ich oczekiwania wobec biblioteki? Czy dla czasopism jest jeszcze miejsce w bibliotekach - zwłaszcza dla tych papierowych, nienaukowych i zajmujących miejsce w kurczących się magazynach? Czy przyszłością bibliotek naukowych są czasopisma jedynie w formie elektronicznej?\nW 2016 roku mija 10 lat działalności Biblioteki UG w nowym gmachu oraz 20 lat od momentu utworzenia na serwerze BUG Centralnej Kartoteki Tytułów Czasopism. Rocznice te są dodatkowymi pretekstami do zorganizowania konferencji „Czasopisma naukowe w bibliotekach – zmierzch czy świt”, która będzie próbą całościowego spojrzenia na problematykę czasopism oraz na nowe funkcje biblioteki z nimi związane.\n"Hasła nowe" i "Hasła poprawione" – nowe wykazy w Warsztacie (KABA)\nW zakładce Warsztat > Słownictwo jhp KABA są dostępne dwa wykazy haseł: Hasła nowe oraz Hasła poprawione.\nWykaz haseł nowych pozwoli na zapoznanie się z terminami wprowadzanymi na bieżąco do leksyki jhp KABA, co może być podpowiedzią dla osób katalogujących, że pojawił się nowy, bardziej adekwatny termin potrzebny do opracowania zbiorów. Z kolei wykaz haseł poprawionych umożliwi śledzenie zmian dokonywanych w leksyce.\nWykazy obejmują hasła nowe zatwierdzone po 6 maja 2016 roku oraz hasła modyfikowane po 20 maja 2016 roku. Listy aktualizowane są w cyklu tygodniowym, w każdy piątek. W wykazie haseł poprawionych odnotowywana jest każda zmiana w polu 1XX rekordu hasła wzorcowego.\nZa pomocą narzędzi wyszukiwawczych możliwy jest wybór haseł powstałych w danym tygodniu lub w dłuższym okresie. Hasła są szeregowane alfabetycznie w obrębie tygodnia. Również wykaz haseł poprawionych może być przeszukiwany w podobny sposób.\nZachęcamy do regularnego przeglądania wykazów. Mamy nadzieję, że te narzędzia będą pomocne w opracowaniu zbiorów za pomocą słownictwa jhp KABA.\nDodatkowe kryteria wyszukiwania rekordów w obszarze roboczym\nZ przyjemnością zawiadamiamy, że w "Obszarze roboczym" na stronie centrum.nukat.edu.pl dostępne są dodatkowe kryteria wyszukiwania danych: siglum biblioteki (pole 040 podpole $a do znaku /) oraz inicjał bibliotekarza (pole 040 podpole $a po znaku /). Wybranie siglum biblioteki w połączeniu z inicjałami osoby katalogującej pozwala na wyszukanie rekordów wprowadzonych przez daną osobę.\nMamy nadzieję, że ta funkcja okaże się przydatna, zwłaszcza dla pracowników dużych bibliotek, w których wiele osób wprowadza dane do katalogu NUKAT.


Prof. Kutner: czujnie z grzybami - Naukaonline.pl\nProf. dr hab. Włodzimierz Kutner Jakub Ostałowski (2)\nAnna Kilian: W Instytucie Chemii Fizycznej powstał czujnik chemiczny wykrywający zakażenia grzybicze w krótszym czasie. Co legło u podstaw jego opracowania?\nMarcin Dąbrowski: Kilka lat temu rozmawiałem z jedną z moich koleżanek lekarek z Wojskowego Instytutu Medycznego w Warszawie na temat tego, czym się zajmuje w swojej pracy doktorskiej. Zwróciła mi uwagę na duży problem zakażeń grzybiczych u pacjentów przyjmujących chemioterapię. Zainteresowałem się tą tematyką. Po przeanalizowaniu fachowej literatury medycznej, którą mi dostarczyła, postanowiłem się zająć się selektywnym oznaczaniem D-arabitolu (alkohol cukrowy występujący w naturze, produkowany także przez grzyba jelitowego Candida sp. – przyp. red.). Przygotowałem projekt czujnika chemicznego, który udało nam się tutaj opracować.\nM.D.: Pierwszy etap polegał na zdobyciu finansowania. Trzeba było przygotować projekt badawczy przedstawiający metodę jego realizacji. Następnie czekać na to, aż zostanie on zakwalifikowany do dofinansowania, w międzyczasie prowadząc badania wstępne.\nNa czym polega wykrywanie zakażeń grzybiczych?\nM.D.: Założenie projektu polegało na tym, że wykrywamy w płynach ustrojowych marker zakażeń grzybiczych – D-arabitol – metabolit grzybów Candida. Te grzyby wytwarzają tylko D-arabitol. Natomiast komórki ludzkie – ssacze w ogóle – produkują zarówno D-arabitol, jak i L-arabitol w mniej więcej równych ilościach. Kiedy ten stosunek ulega zachwianiu – gdy stężenie D-arabitolu znacząco wzrośnie – to oznacza to, że mamy rozwiniętą infekcję grzybiczą.\nPrawie wszyscy jesteśmy nosicielami grzybów...\nWłodzimierz Kutner: Na naszej skórze żyje całe zoo. Składają się na nie nie tylko grzyby, ale także roztocza, pierwotniaki – różnego rodzaju mikroorganizmy, z którymi ludzie pozostają przez całe swoje życie w symbiozie, dlatego szorując się zbyt mocno pod prysznicem możemy sobie tylko zaszkodzić. Problem powstaje, gdy nasz układ odpornościowy ulega gwałtownemu osłabieniu. Jest tak w przypadku chemioterapii i przyjmowania leków obniżających ryzyko odrzucenia przeszczepu. Zdarza się, że operacja transplantacji się udaje, pacjent zostaje wypisany do domu, a później umiera na skutek zakażenia grzybiczego wyniesionego ze szpitala. Tam grzyby są tak zmutowane, że są odporne na wiele leków. Zakażenie grzybicze jest najczęściej pozytywnie diagnozowane dopiero wówczas, kiedy jest rozwinięte do takiego stopnia, że trudno już jest wyciągnąć z niego pacjenta. Początkowe objawy są bardzo mylące i wskazują na dolegliwości innego rodzaju. Dlatego tak ważne jest wykrycie tych zakażeń na bardzo wczesnym etapie. I dlatego też marker wykrywający D-arabitol jest znakomitym wskaźnikiem tych zakażeń. Grzyby to organizmy eukariotyczne. Prokariota to bakterie, a eukariota – grzyby. Prokariota są biochemicznie od nas różne i łatwo jest znaleźć związki, które szkodzą bakteriom, ale nie szkodzą naszemu organizmowi. Natomiast organizmy grzybów są pod pewnymi względami bardzo podobne do ludzkich i te substancje, które szkodzą grzybom, szkodzą również ludziom. Dlatego terapie przeciwgrzybicze mają długą listę niepożądanych, szkodliwych efektów ubocznych. Podawanie kolejnych wyniszczających leków pacjentom bardzo schorowanym to poważne ryzyko. Dlatego jest tak ważne, aby podawać leki tylko pacjentom z poważnymi zakażeniami grzybiczymi i nikomu nie obniżać komfortu życia na próżno.\nJak działa chemosensor?\nM.D.: Każdy czujnik chemiczny składa się z dwóch podstawowych elementów – warstwy rozpoznającej i przetwornika sygnału. Warstwa rozpoznająca ma za zadanie selektywnie związać dany analit, a przetwornik przetworzyć sygnał chemicznego rozpoznawania na wielkość fizyczną, którą możemy łatwo zmierzyć.\nW.K.: Sygnał rozpoznawania chemicznego to nie jest jeszcze sygnał analityczny, ale sygnał rozpoznawania chemicznego. Jeżeli odbywa się ono w organizmach żywych, to organizm nie potrzebuje żadnego przetwarzania, ponieważ wie, z jaką substancją ma do czynienia. Ale w pomiarach zewnętrznych musimy akt rozpoznawania – kiedy coś się z czymś zwiąże – przełożyć na język sygnałów, na przykład elektrycznych. Do tego właśnie służy przetwornik sygnału.\nM.D.: Warstwą rozpoznającą naszego chemoczujnika jest polimer molekularnie wdrukowywany cząsteczkami D-arabitolu. Mamy cząsteczkę szablonu, w naszym przypadku cząsteczkę D-arabitolu, którą związujemy z monomerami funkcyjnymi. Procedura wdrukowania molekularnego polega na tym, by wytworzyć w polimerze miejsca zdolne do odwracalnego wiązania cząsteczek analitu – naszego D-arabitolu. Można to osiągnąć w ten sposób – najpierw cząsteczkę analitu, służącą jako szablon, związujemy z monomerami funkcyjnymi, mającymi z jednej strony ugrupowanie receptorowe, które jest w stanie wiązać odwracalnie daną cząsteczkę tworząc w roztworze związek kompleksowy a z drugiej strony ma ona miejsce zdolne do polimeryzacji. Następnie dodajemy monomer sieciujący, który ma tylko i wyłącznie grupy zdolne do polimeryzacji, po czym nasz kompleks polimeryzujemy. Mamy wówczas utrwaloną strukturę cząsteczki w warstwie polimeru. Następnie usuwając cząsteczki szablonu wytwarzamy luki molekularne zdolne do odwracalnego wiązania analitu. Tak to działa.\nprof. dr hab. Włodzimierz Kutner – kierownik zespołu tematycznego badań warstw molekularnych (fot. Jakub Ostałowski)\ndr inż. Maciej Cieplak – czujniki toksyn w żywności, mgr inż. Marcin Dąbrowski – biomarkery zakażeń grzybiczych\ndr inż. Krzysztof Noworyta – biomarkery chorób nerek i zmian onkologicznych w płucach,\nmgr Agnieszka Wojnarowicz – czujnik do wykrywania leków przeciwnowotworowych, biomarkery peptydowe (fot. IChF PAN)\nCzy istnieje prototyp czujnika?\nW.K.: Polimer nakładamy w postaci cienkich warstw o grubości 100 – 150 nanometrów na różnego rodzaju podłoża przewodzące. Zatrzymaliśmy się teraz przy metodach przetwarzania sygnału. Jedną z pierwszych metod, jakie zastosowaliśmy, była metoda ważenia. Krótko mówiąc – kiedy do polimeru wchodzą jakieś cząsteczki lub gdy je opuszczają, polimer zmienia masę na poziomie nanogramów. Oczywiście, żadna zwykła waga nie waży z taką dokładnością, dlatego stosujemy mikrowagę piezoelektryczną. Polimer jest nanoszony na rezonator kwarcowy tej mikrowagi. Inna metoda wykorzystuje tranzystory polowe z wyciągniętą na zewnątrz bramką. Przestrzeń bramkową pokrywamy polimerem wdrukowanym molekularnie a czujnik jest częścią MOSFET-u (Metal-Oxide Semiconductor Field-Effect Transistor), czyli tranzystora polowego zbudowanego za pomocą półprzewodnikowego tlenku metalu. Jeszcze inny rodzaj przetwarzania to metoda wykorzystująca zmiany pojemności podwójnej warstwy elektrycznej.\nM.D.: Do naszych czujników do oznaczania D-arabitolu jeszcze nie wykorzystywaliśmy metody zmiany pojemności.\nW.K.: Wiele metod jest stosowanych do przetwarzania sygnałów w czujnikach chemicznych. My wykorzystujemy pół tuzina z nich. Kolejna metoda to spektroskopia rezonansu plazmonów powierzchniowych. Do pomiaru zmian współczynnika odbicia stosowany jest handlowy przyrząd, którego częścią jest szklana płytka pokryta złotem - o średnicy jednego cala – na którą nakładamy nasz polimer. A więc nie ma jeszcze czegoś takiego, jak prototyp czujnika, na przykład rozmiaru kalkulatora kieszonkowego. Jesteśmy na etapie sprawdzonych pomysłów. Ale pora przedstawić inne czujniki.\nAgnieszka Wojnarowicz: Jednym z czujników chemicznych, które opracowaliśmy, to czujnik do wykrywania w płynach ustrojowych leków przeciwnowotworowych, w tym 6-tioguaniny (lek cytostatyczny, stosowany w chemioterapii ostrych białaczek, szczególnie szpikowej i limfoblastycznej – przyp. red.). To wykrywanie jest bardzo ważne, ponieważ lek ten gromadzi się w wątrobie, przekształcając się w inny związek, toksyczny. Dlatego musimy go wykrywać na bardzo niskim poziomie stężeń. Do przetwarzania sygnału w tym czujniku wykorzystaliśmy pomiary zmian pojemności podwójnej warstwy elektrycznej wytworzonej na elektrodzie. Jednocześnie był mierzony prąd zmienny.\nW.K.: Do każdego opracowanego przez nas chemoczujnika stosujemy takie same albo inne monomery funkcyjne i sieciujące. Wybieramy je z naszej „biblioteki” monomerów przygotowanych przez naszych partnerów z Uniwersytetu w Mediolanie i Uniwersytetu Północnego Teksasu w Denton. Do każdego zadania polegającego na rozpoznawaniu molekularnym dobieramy bardzo starannie monomery. W pierwszym etapie, by nie marnować czasu na wstępne badania doświadczalne i pieniędzy na odczynniki, najpierw przeprowadzamy modelowanie molekularne. A to dlatego, że monomery te to związki drogie, „przykrawane na miarę”, syntetyzowane przez doktorantów w partnerskich uczelniach. Krótko mówiąc, pierwszy etap to komputerowe obliczenia, które pomagają nam zrozumieć, jak wygląda kompleksowanie cząsteczki szablonu z cząsteczkami monomerów funkcyjnych i czy powstały kompleks jest trwały. To znaczy, czy przetrwa polimeryzowanie, czy wytworzona luka molekularna nie zapadnie się. Przejdźmy do biomarkerów...\nKrzysztof Noworyta: W pewnym sensie temat biomarkerów już został rozpoczęty, ponieważ to pojęcie jest bardzo szerokie. Biomarkery wykrywa się teraz dosyć rutynowo. Na przykład potas i sód to też biomarkery a ich stężenia wskazują na to, czy organizm jest zdrowy, czy też rozwija się w nim jakaś choroba. Temperatura ciała też jest swoistym biomarkerem. To, czego my w naszych badaniach szukamy, to związki chemiczne, mniejsze lub większe – jak białka – pozwalające wykrywać na wczesnym etapie choroby cywilizacyjne. Prowadziłem projekt badawczy obejmujący wykrywanie biomarkerów chorób nerek. Teraz natomiast rozpoczęliśmy realizację projektu, dotyczący wykrywania biomarkerów chorób płuc. Oba zestawy schorzeń – nerek i płuc - są na wczesnym etapie bezobjawowe. Rak płuc daje objawy fizyczne bardzo późno albo wcale. Można już jednego płuca właściwie nie mieć a to, co człowiek wówczas czuje, to tylko niewielkie problemy z oddychaniem, z czym niekoniecznie pójdzie do lekarza. Podobnie jest z chorobami nerek – gdy okazuje się, że mamy jakiś problem, to najczęściej natychmiast potrzebna jest transplantacja. Biomarkery mogą być różne – od małych związków, jak kreatynina, do dużych, jak albumina. Markery raka to najczęściej związki o dużych cząsteczkach. Molekularne wdrukowywanie dużych cząsteczek, takich jak białka, rodzi wiele problemów. Duże cząsteczki nie przecisną się przez polimer, ale w nim zostaną, więc drukowanie nie zadziała. Dlatego w przypadku wdrukowywania większych obiektów, jak białka, stosuje się metodę, która pozwala uzyskać polimer o bardzo luźnej strukturze, gdzie odstępy pomiędzy łańcuchami polimeru są na tyle duże, że dyfuzja – wnikanie i usuwanie cząsteczki analitu – jest lekka, łatwa i przyjemna...\nW.K.: Struktura polimeru jest w tym przypadku bardzo otwarta – taka sieć pajęcza o dużych okach – by wdrukowaną cząsteczkę można było z sieci polimeru usunąć. By polimer był gotowy do rozpoznawania cząsteczek, za pomocą których został przygotowany.\nK.N.: Jest kilka znanych metod takiego przygotowania. Jedną z nich jest wdrukowanie powierzchniowe. Unieruchamiamy na powierzchni określonego nośnika oznaczane białko, po czym wdrukowujemy je tak, by nie było całkowicie zakryte przez polimer.\nW.K.: Nawiążę tu do czegoś, co jest dziś w chirurgii chlebem powszednim – do operacji wymagających cięcia nożem laserowym. Nie tylko działa on precyzyjniej, ale silnie podgrzewając brzegi ran koaguluje białko a więc cięcie jest bezkrwawe. Co więcej – nadaje się do operacji dna oka. Ale gdyby chirurg oftoftalmolog poprosił o stworzenie narzędzia służącego do operacji na dnie oka a laserów jeszcze by nie było, to czy zostałyby z miejsca wynalezione? Nie! Na początku był pomysł kilku zwariowanych fizyków, którzy przewidzieli występowanie akcji laserowej i zbudowali takie urządzenie. Początkowo wielkości Grubej Berty (potoczna nazwa najcięższego moździerza oblężniczego I wojny światowej, kalibru 420 mm, produkowanego w zakładach Kruppa – przyp. red.), dziś monety. Innymi słowy, to laser został zaprzęgnięty w służbie medycyny a nie medycyna wygenerowała laser. A więc to badania podstawowe zostały spożytkowane przez świat medyczny. To odnosi się również do naszego działania. Prowadzimy badania podstawowe w dziedzinie chemii supramolekularnej, która sprawdza, co się dzieje, kiedy jedna cząsteczka wnika w inną – to odpowiednik tworzenia “kieszeni” białkowych w białkach w organizmach ożywionych. Nasze obecne badania wynikają również z naszych wcześniejszych z prac nad polimerami przewodzącymi – conductive polymers – uhonorowanych Nagrodą Nobla w 2000 roku. Prowadziliśmy również wcześniej badania podstawowe nad wyznaczaniem bardzo niewielkich zmian mas, na poziomie subnanogramowym. Dopiero połączenie tych wszystkich składowych razem, na przestrzeni lat, doprowadziło do takich zastosowań pomysłów i projektów, o których dzisiaj mówimy. Przejdźmy do zanieczyszczeń toksynami żywności pochodzenia zwierzęcego...\nMaciej Cieplak: Zacznę od wykrywania substancji toksycznych w żywności. Wcześniej mówiliśmy o zastosowaniach czujników w diagnostyce medycznej – znajdujących swoje przyszłe miejsce raczej w szpitalach i przychodniach, niż trafiających do powszechnego użytku. Żywność jest dość często fałszowana. Było z tym związanych kilka afer, jedna z nich dotyczyła m.in. kieleckiej firmy wędliniarskiej, która „odświeżała” mięso. Tego typu praktyki zdarzają się bardzo często, szczególnie w przypadku żywności importowanej, głównie z krajów, gdzie normy nie są przestrzegane w takim stopniu, jak w Polsce...\nW.K.: Przed laty głośna była kryminalna afera w Chinach celowego zanieczyszczania mleka i produktów mlecznych melaminą. To substancja, z której po spolimeryzowaniu robi się, między innymi, kuchenne blaty. Wygląda jak biały proszek. Chińczycy szuflowali do mleka w proszku melaminę, w związku z czym rosła w nim sztucznie zawartość białka. Początkowo dodawano takie mleko w proszku do pasz. Ku zdumieniu właścicieli kotów i psów w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych ich ulubieńcy wcześnie umierali po spożyciu karm z dodatkiem takich pasz. W Chinach zaś zaczęły umierać w strasznych męczarniach niemowlęta – w ich kanalikach nerkowych tworzyły się złogi żółtych krystalitów. Aferę zakończyły w tym kraju wyroki śmierci. My stworzyliśmy czujnik do wykrywania melaminy i sprawdziliśmy go na zakupionym w sklepie za rogiem kefirze – melaminy nie było! Polska jest tradycyjnie wytwórcą i eksporterem mleka i produktów mlecznych. Ale melaminę wykryto również w Japonii, gdzie koncern Cadbury zaopatrywał się w mleko w proszku w Chinach a także w Niemczech i na Słowacji. Nie tylko produkty nabiałowe mogą być dla nas toksyczne. W produktach białkowych pochodzenia zwierzęcego - w mięsie ryb, wołowym, wieprzowym, drobiowym przetwarzanym w zbyt wysokich temperaturach wytwarzają się toksyny. Przyjmowane nawet w niewielkich ilościach, ale przez dłuższy czas są źródłem różnych dolegliwości i chorób, z rakiem włącznie. Również konserwowanie mięs – solenie, suszenie, wędzenie – może doprowadzić do wytworzenia trucizn.\nStąd niedawne zaostrzenie przez Unię Europejską przepisów dotyczących dopuszczania do sprzedaży produktów wędzonych pochodzenia zwierzęcego...\nW.K.: Tak jest. By w naszych domowych warunkach unikać wytwarzania toksyn podczas przetwarzania mięsa, wystarczy, na przykład podczas grillowania, podkładać folię aluminiową, w ten sposób nie dopuszczając, aby dym wnikał za bardzo w produkty mięsne. Doktor Cieplak powie o ostatnio zbudowanym czujniku...\nM.C.: Wykrywaniem substancji toksycznych w żywności zajmuje się Sanepid, regularnie kontrolując tę dostępną w sklepach. Ale takie testy są dość kosztowne i pracochłonne i wymagają dobrze wyposażonego laboratorium ze specjalnie przeszkolonymi pracownikami. Zamiast tego proponujemy czujniki, które docelowo mogą być zminiaturyzowane, wielkości telefonu komórkowego. Mógłby je obsługiwać dosłownie każdy, na co dzień. Wystarczyłoby pobrać próbkę żywności, nałożyć w odpowiednie miejsce i dokonać odczytu sprawdzając, czy nadaje się ona do spożycia, czy nie. Dzięki naszemu czujnikowi Sanepid mógłby sprawdzać na miejscu w firmie wędliniarskiej poszczególne partie produkowanej żywności.\nW.K.: Nikt nie chciałby świadomie spożywać żywności naszpikowanej hormonami wzrostu, czy antybiotykami dodawanymi do pasz albo – w przypadku płodów rolnych – skażonej pestycydami, herbicydami, czy innymi środkami ochrony roślin. Od ostatniego oprysku do zerwania owoców musi upłynąć określony czas, by nie miały już one na sobie śladu środków ochronnych. Tak samo jest ze zwierzętami, którym podaje się środki lecznicze – tu także musi upłynąć pewien okres czasu od ich podania i zmetabolizowania do uboju. Nierzadko zdarza się, że mięso jest już dawno przetworzone, zapakowane i sprzedane w supermarkecie a informacja z laboratorium o tym, że jednak były w nim antybiotyki i hormony wzrostu pojawia się po dwóch tygodniach, kiedy jest już ono dawno ugotowane I spożyte...\n...a nawet zmetabolizowane.\nW.K.: Zmierzamy więc do tego, by takie proste czujniki były łatwo dostępne dla każdego.\nBy każdy mógł mieć w domu mini laboratorium z kilkoma czujnikami?\nW.K.: Tak jest! Idąc na zakupy na bazar przystawia Pani czujnik do ryby, który określa, czy jest ona świeża, czy nie. I już nie musi Pani wierzyć na słowo sprzedawcy, że została dopiero co wyłowiona z morza, choć w rzeczywistości leży na straganie od dwóch tygodni. Pomówmy o czujniku pochodnych nitrozowych...\nM.C.: Te związki powstają w produktach mięsnych podczas obróbki w wysokich temperaturach – smażenia i wędzenia. Taki czujnik pozwoliłby na szybką kontrolę w restauracji. W domu również moglibyśmy sprawdzić, czy przygotowaliśmy mięso w odpowiednich warunkach. Tak samo w przypadku produktów wędzonych. Dzięki czujnikowi można by sprawdzić wędzone ryby w sklepie i dowiedzieć się, czy nie zawierają szkodliwych substancji. Ostatnio, jak Pani wspomniała, UE zaostrzyła przepisy dotyczące zawartości szkodliwych związków w produktach wędzonych.\nCo spotkało się w Polsce z pełnym niechęci odzewem...\nM.C.: A przecież wędzenie w niewłaściwych warunkach i bez kontroli powoduje powstawanie nitrozoamin, które są rakotwórcze.\nW.K.: Producenci wędlin i przetworzonego mięsa, stosujący się do zatwierdzonych procedur, nie mają się czego obawiać. Natomiast wszyscy inni, którzy nie robią tego tak, jak należy, powinni zostać wyeliminowani z rynku w imię wspólnego dobra. Byśmy nie musieli być narażeni na spożywanie produktów nafaszerowanych toksynami.\nKiedy będzie można zastosować w praktyce opracowywane przez Państwa czujniki? Bo na razie trwają badania podstawowe...\nW.K.: To pytanie skierowane jest pod niewłaściwy adres.\nCzy Państwo sami zgłaszają się z takimi pomysłami do branży przemysłowej?\nW.K.: Badania podstawowe kończą się opatentowaniem pomysłu, procedur wytwarzania, układu rozpoznającego oraz publikacją. Pomiędzy badaniami podstawowymi a produktem rynkowym istnieje ogromna przepaść, którą można by zasypać wykonując setki, jeśli nie tysiące, pomiarów wykrywalności, powtarzalności i selektywności opracowywanych przez nas czujników. Są to badania wdrożeniowe. Potrzebne są na nie o wiele większe pieniądze, niż te, którymi dysponujemy w instytucie. Są to również badania o wiele bardziej ryzykowne, ponieważ nikt na ich początku nie da gwarancji, że odniosą one rynkowy sukces. Dlatego nastawienie przemysłu cechuje pewna rezerwa. Potrzebny jest więc kapitał podwyższonego ryzyka i brak obawy inwestowania w firmy typu start-up lub spin-off, aby po 3 – 4 latach przekonać się, czy osiągną one poziom produktu rynkowego, czy też przedsięwzięcie zakończy się niepowodzeniem. Zwykle w krajach rozwiniętych – konkretne przykłady to amerykańska Dolina Krzemowa i szwedzkie firmy innowacyjne – poziom sukcesu stanowi od kilku do kilkunastu procent. Innymi słowy, jeżeli na sto pomysłów od kilku do kilkunastu zakończy się sukcesem, to jest bardzo dobrze. Ale ci, którzy w nie zainwestowali, mają wówczas ogromny poziom zwrotu. Na rynku polskim należałoby na początek zbudować lub wyodrębnić kapitał podwyższonego ryzyka, wyszukujący innowacje tego typu, który nie bałby się w nie inwestować przy ogromnym poziomie ryzyka.\nK.N.: Takie firmy już istnieją, ale jest ich niewiele. W tej sytuacji pośrednim łącznikiem powinno być – przynajmniej teoretycznie – państwo. Chodzi o środki z Narodowego Centrum Badań i Rozwoju.\nCo się stanie, jeżeli ktoś w innym zakątku globu również opracuje takie sensory?\nW.K.: Pierwsze, co robimy, to składamy wniosek o ochronę wynalazku do Urzędu Patentowego. Wszystkie pomysły, którymi się z Panią dzielimy, zostaną dzięki Pani upublicznione. Już zostały zgłoszone do Urzędu. Nie usłyszała Pani od nas nic o tym, co jest w trakcie opracowywania a co jeszcze nie jest zgłoszone do opatentowania. A co może stać się tematem naszej następnej rozmowy.\nCzy mogą Państwo szukać inwestorów w innych krajach UE?\nW.K.: Odbywa się to w sposób zinstytucjonalizowany. Po złożeniu wniosku do Urzędu Patentowego wypełniamy stosowne formularze, w których dany wynalazek jest szczegółowo opisywany a potem podawany do wiadomości publicznej. Zainteresowani mogą z tych informacji skorzystać kupując patent lub licencję wraz z know-how. Wszystko to jest dostępne tu, w naszym instytucie.\nZ prof. dr hab. Włodzimierzem Kutnerem,\ndr inż. Maciejem Cieplakiem,\nmgr inż. Marcinem Dąbrowskim,\ndr inż. Krzysztofem Noworytą\ni mgr Agnieszką Wojnarowicz\nz Zakładu Fizykochemii Kompleksów Supramolekularnych IChF PAN


Truskawkowa Kawa - blog o kosmetykach, makijażu, oraz pielęgnacji skóry i włosów: Ava Acne Control Dermoprogram Antybakteryjny krem punktowy- skuteczny sposób na pryszcze\nAva Acne Control Dermoprogram Antybakteryjny krem punktowy- skuteczny sposób na pryszcze\nDziś chcę Wam przedstawić bardzo wyjątkowy produkt, na który podejrzewam, że nie trafiłabym, gdyby nie ShinyBox, bo tam znalazłam ten krem. Ogólnie od jakiegoś czasu bardzo polubiłam markę Ava i uważam, że mają bardzo dobre kosmetyki, ale swego czasu, gdy zmagałam się z problemami z cerą przetestowałam tak wiele punktowych produktów, że zwątpiłam w ideały i teraz, gdy zdarzają mi się tylko niespodzianki w określone dni w miesięcy zazwyczaj zostawiałam je same sobie, wysuszając tylko mineralnym korektorem, albo glinką. Zresztą po problemach z cerą dwie krostki na brodzie nie spędzają mi snu z powiek ;) Jednak skoro już kosmetyk do mnie trafił, miałam go na czym przetestować, to przetestowałam i.. zakochałam się. Dosłownie. To po prostu produkt idealny.\nZacznijmy od opakowania. Prosta, zakręcana tubka z maleńkim dzióbkiem, który pozwala na dozowanie nawet mikroskopijnych ilości produktu, bez wątpienia nic się nie zmarnuje. Kosmetyk ma konsystencję dość rzadkiego, bezbarwnego żelu. Delikatnie pachnie olejkiem herbacianym.\nNa skórze jest zupełnie niewyczuwalny. Wchłania się do matu, nie pozostawiając po sobie żadnej wyczuwalnej warstewki. Można używać nie tylko na noc, ale również na dzień pod makijaż. Nic się do niego nie klei i dziwnie na nim nie osiada, zarówno podkład tradycyjny, jak i mineralny. W przeciwieństwie do większości produktów na wypryski krem Ava nie wysusza skóry. Nie ma mowy o nieestetycznych suchych skórkach. Przyznam, że w przypadku preparatów skutecznych, ale silnie wysuszających, czasami wolałam ich nie użyć, ale móc ładnie zakryć zmianę korektorem, niż użyć mieć mniejszą krostkę, ale za to nieestetyczny placek suchej skóry, który nie da się zakamuflować i nie bardzo jest to jakoś złuszczyć, żeby nie rozsiewać bakterii po skórze, a peeling enzymatyczny nie usuwa suchych skórek, tak dokładnie, jak mechaniczny. Tutaj nawet przy częstym używaniu skóra pozostaje tak samo nawilżona, jak na reszcie twarzy. Przeogromny plus. Jeśli chodzi o działanie lecznicze, to jest naprawdę widoczne. W przypadku pojawiającej się dopiero krostki w jakiś 80% przypadków nie rozwija się do końca tylko grzecznie znika. Krem nie ma też tendencji do „wyciągania” zmian jak np maść ichtiolowa, tylko ładnie i estetycznie goi je tak, że znikają.\nTak nie byłam pewna, czy to pisać, bo świadczy o moim roztargnieniu, ale zdarzyło mi się raz pomylić żel z żelem pod oczy, ma jednakowe białe opakowanie o tej samej pojemności i wyglądzie i zdążyłam nałożyć go pod jedno oko, zupełnie mnie nie podrażnił, chociaż faktycznie szybko go zmyłam, więc zaręczam, że jest naprawdę łagodny dla skóry. :D\nNie wiem, jak sprawdzi się w przypadku większych problemów, ale i tak bym go wtedy wypróbowała. Jednak na pewno mogę stwierdzić, że na pojedynczych nieproszonych gości jest idealny. Krem jest ważny od otwarcia 2 miesiące, opakowanie wystarczyłoby na więcej ( ja swój też używałam dłużej i działał, ale o tym cicho sza), ale cena wynagradza to małe marnotrawstwo, bo kosztuje już od około 10 zł.\nPolecam, zdecydowanie jest wart wypróbowania.\nZnacie ten produkt, czym Wy ratujecie cerę w przypadku tych dni?\nGlam Girl 9 marca 2018 19:37\nO kurczę mi tak działa ałun, więc nie wiem czy go kupować :)\nIwona 9 marca 2018 20:52\nOd czasu do czasu wyskoczy mi jakaś niedoskonałość i lubię mieć pod ręką taki produkt :)\nDominika Dolci 9 marca 2018 23:33\nSuper! Ja nie znalazłam jak do tej pory żadnego produktu na te dni. O kremie słyszę pierwszy raz, ale na pewno spróbuję! Dzięki!\nGiga 10 marca 2018 12:13\nPrzekażę tą informację córce, bo ona ma czasami takich "nieproszonych gości" :)\nOla S. 10 marca 2018 12:54\nJa jeszcze nie znalazłam ulubieńca w tej kwestii, także muszę spróbować!:D\nJustyna Kwiatkowska 10 marca 2018 15:48\nCzasem zdarzają mi się sytuacje, gdzie wyskoczy mi pojedynczy dziad - używam wtedy punktora z Ziaji. Podchodziłam to niego dość sceptycznie ale muszę przyznać, że działa:) A o tym przedstawionym w poście produkcie niestety nie słyszałam :) Ale już go lubię za zapach olejku herbacianego :D\nSpoko Luz 10 marca 2018 16:03\nMiałam to i jestem mega zadowolona :D\nHanna Badura 10 marca 2018 17:22\nNie mam już pryszczy, ale mogłabym ten kosmetyk komuś polecić.\nAngelika i Monika Candy Pandas 10 marca 2018 18:15\nMusimy koniecznie go wypróbować, bo już szału można dostać z tym trądzikiem :/\nMadziakowo. blogspot.com 11 marca 2018 12:17\nja mam masc od dermatologa jest mega mocna taki drogeryjny zel moglby u mnie nic nie zrobic;)\nmarysse 11 marca 2018 12:56\nŚwietnie, że działa. Ja też mam takiego przyjaciela, pochodzi z Chin i jestem nim zachwycona. :)\nPani Blondynka 12 marca 2018 14:30\nciekawe jakby u mnie się sprawdził :D często mi coś wyskakuje i może dałby radę aby szybciej zniknęły wypryski :D\nMój Mały Kawałek Nieba 13 marca 2018 12:57\nNie uzywam obecnie tego typu produktow. Noe zdazylabym tego zyzyc w ciagu 2 miesiecy.\nAnonimowy 27 lipca 2018 11:40\nto prawa, ten kosmetyk super działa i zawsze muszę mieć go w swojej kosmetyczce <3 ja znalazłam go za 10 zł w internetowej aptece melissa ;)


Zbieramy szczęki z podłogi! Gwiazda disco polo w odważnym materiale wideo!! Pokazała zdecydowanie za dużo! | Disco-Polo.info\n2020-06-14T20:30:00+02:00 2020-06-14T20:30:00+02:00 Zbieramy szczęki z podłogi! Gwiazda disco polo w odważnym materiale wideo!! Pokazała zdecydowanie za duż https://disco-polo.info/uploads/news/2020/06/modelka-disco-polo-w-odwaznym-materiale-wideo-pokazala-zdecydowanie-za-duzo-1591885864.jpg\nRedakcja , 14 Czerwiec 2020 20:30\nŚwiat disco polo, to nie tylko gwiazdy popularnych formacji. To także ludzie, którzy ściśle współpracują z branżą. Popularne klipy artystów pełne są twarzy, które pojawiają się w disco polo i które wiązane są stricte z tą tematyką.\nNajbardziej rozpoznawalną grupą, kojarzoną z disco, są oczywiście tancerki i tancerze, którzy przynależą do zespołów. Kolejna, to modelki i modele. Niektóre nazwiska przewijają się w wielu produkcjach muzycznych i bez problemu potrafimy wskazać, w jakich teledyskach pojawiła się dana postać.\nJedną z tak znanych dziewczyn, jest Maria Markova - profesjonalna foto i video modelka. Kobieta może pochwalić się udziałem w topowych klipach, nietypową urodą i pięknymi, bujnymi włosami! Jej biust i całe ciało, to jaskinia namiętności i cudownych doznań dla wszystkich oczu.\nW sieci, pojawił się ostatnio krótkometrażowy film, ze śliczną gwiazdą w roli głównej. To portfolio, które ma na celu pokazanie walorów aktorki i jej wdzięku. Nagranie Marii to istna rozkosz dla zmysłów! Dziewczyna w skąpej, bardzo seksownej bieliźnie wije się w wannie pełnej bąbelków, przy okazji przygryzając zachęcająco swoje palce!\nProdukcja trwa zaledwie 20 sekund, a rozpala do czerwoności! Jeżeli jeszcze nie widzieliście, szybko nadróbcie zaległości!\nZobacz również: Uwielbiany gwiazdor disco polo dał popis na weselu! Tej imprezy już nikt nie zapomni!


Burmistrz Lis podczas ostatniej przed wyborami samorządowymi sesji rady miejskiej, na początku porównał budżety gminy z 2010 roku (255 mln zł) i 2018 roku (533mln zł) podkreślając, że w latach 2011-2018 roku na inwestycje wydano rekordowe 565 mln zł. Tylko w tym roku budżet inwestycyjny wraz z remontami i zakupami inwestycyjnymi wyniesie około 174 mln zł. Burmistrz podkreślił, że same zadania drogowe, a więc budowa i remonty dróg oraz chodników pochłonęły blisko 200 mln zł. Za te pieniądze udało się m.in. wykonać ulice Julianowską, Mleczarską, Nadarzyńską. W najbliższych planach jest oddanie do użytku niemal gotowej ul. Żytniej przy targowisku, wykonanie ul. Geodetów w Józefosławiu, czy ul. Głównej w Bobrowcu. Ważną inwestycją będzie także budowa ronda przy stacji Wadex w Gołkowie.\n43 mln zł przeznaczono od 2011 roku na inwestycje odwodnieniowe. Za te pieniądze przebudowano m.in. kanał Perełki pod skwerem Kisiela, a także ul. Kniaziewicza i Wojska Polskiego.\nZ parkingami do końca się nie udało...\nBurmistrz przyznał, że za jego kadencji w Piasecznie nie udało się zbudować żadnego wielopoziomowego parkingu. – Nie oznacza to jednak, że zrezygnowaliśmy z tego pomysłu – dodał. – Mamy koncepcje czterech parkingów. Najbliżej realizacji są te przy Sierakowskiego oraz w sąsiedztwie dworca PKP.\nZamiast parkingów z prawdziwego zdarzenia, na których mogłoby zmieścić się nawet kilkaset samochodów, gmina budowała jednopoziomowe parkingi na swoich działkach (m.in. przy ul. Nadarzyńskiej) oraz niewielkie parkingi tzw. kieszonkowe (przy ul. Północnej, Szpitalnej czy Jesionowej). Ważną decyzją było natomiast stworzenie w obrębie centrum strefy płatnego parkowania. Pomysł sprawdził się i w najbliższych latach strefa będzie pewnie rozszerzana (w pierwszej kolejności ma być nią objęty rejon ul. Szkolnej).\nKażdego roku gmina wydaje 11,5 mln zł na transport publiczny, dofinansowując wspólny bilet, linie lokalne (12 linii L i dwie linie P) oraz program Warszawa+. Ułatwieniem dla podróżnych był remont dworca PKP, modernizacja infrastruktury kolejowej (tu inwestorem były PKP PLK) oraz wprowadzenie w ubiegłym roku Roweru Miejskiego (właśnie montowana jest czwarta stacja).\nBurmistrz podkreślił, że za jego kadencji porządkowano ład przestrzenny. W gminie przyjęto 205 planów zagospodarowania, które obejmują prawie 55 proc. jej obszaru. 120 dalszych planów jest procedowanych. – Przyjmowanie kolejnych planów miejscowych zawsze poprzedzają konsultacje z mieszkańcami – mówił Lis. – Moi poprzednicy tego nie robili, czego efektem był chaos urbanistyczny.\nInwestowano w edukację, ale szkoły nie pobudowano\nSztandarowym postulatem programowym Zdzisława Lisa była budowa nowej szkoły przy ul. Jana Pawła II. Przez 8 lat Centrum Edukacyjno-Multimedialnego nie udało się dokończyć. Ma być gotowe dopiero w marcu przyszłego roku. Z innymi szkołami poszło znacznie lepiej. Gruntowny remont przeszły SP nr 1 i SP nr 2, a także szkoły w Józefosławiu, Zalesiu Górnym i Jazgarzewie. W planach jest rozbudowa SP nr 3, a także szkół w Głoskowie i Złotokłosie. Za kadencji Zdzisława Lisa zwiększono też liczbę miejsc w gminnych żłobkach. Jeszcze cztery lata temu było ich zaledwie 25. Teraz w sześciu żłobkach do dyspozycji mieszkańców jest 135 miejsc, a istnieją plany, aby w przyszłym roku zwiększyć ich liczbę do 200. Gmina przejęła też i zrewitalizowała stadion miejski, budując na nim kryte boisko ze sztuczną nawierzchnią, bieżnię, trybuny czy lodowisko. W tej chwili na dofinansowanie może liczyć także 30 klubów, które rocznie wspierane są kwotą 2,9 mln zł. – Staramy się utrzymywać szeroki wachlarz dyscyplin sportowych, aby każdy mógł realizować swoje pasje – podkreślał Zdzisław Lis. Uzupełnieniem infrastruktury sportowej są tereny służące szeroko pojętej rekreacji. W ostatnich latach sporo środków przeznaczono na modernizację zaniedbanych terenów zielonych, w tym parku miejskiego przy ul. Chyliczkowskiej, Górek Szymona w Zalesiu Górnym, Parku Zachodniego czy skweru Kisiela. Po stronie porażek burmistrz Lis wskazał brak planu miejscowego dla ośrodka Wisła w Zalesiu Górnym, co – jego zdaniem – powoduje trudności we właściwym zarządzaniu obiektem.\n182 lokale socjalne, duże wydatki na kulturę\nPodczas kadencji Zdzisława Lisa w mieście powstało 6 budynków mieszkalnych z lokalami dla 182 rodzin. Na ich budowę wydano łącznie 20 mln zł. Wprowadzono także budżet obywatelski, dzięki czemu mieszkańcy mogli sami decydować o najpilniejszych inwestycjach. Jeśli chodzi o wydatki na kulturę to z 5 mln zł w 2010 roku wzrosły one do 13,3 mln zł w roku 2018. – Nasza kultura działa prężnie, w ciągu roku na terenie gminy organizowanych jest ponad 400 różnego rodzaju imprez – chwalił burmistrz. Nie zapomniał jednak dodać, że podczas jego kadencji nie udało się wybudować hali widowiskowej z prawdziwego zdarzenia. Kolejną wstydliwą inwestycją jest wlokący się niemiłosiernie remont Muzeum Regionalnego w budynku starej plebanii.\nGmina pod rządami Zdzisława Lisa miała być przyjazna dla mieszkańców. Nie udało się zorganizować zapowiadanego Biura Obsługi Mieszkańca, bo w urzędzie... zabrakło na nie miejsca. Sytuacja ma zmienić się po przeniesieniu części gminnych referatów do kupionego jakiś czas temu budynku przy ul. Warszawskiej 1. Strzałem w dziesiątkę okazało się natomiast wprowadzenie Piaseczyńskiej Karty Mieszkańca, którą odebrało już około 16 tys. osób. Udało się wprowadzić w życie nowy model gospodarki odpadami, jednak do tej pory nie powstał nowy PSZOK, chociaż ten przy ul. Technicznej nie spełnia wymogów.\nZdzisław Lis podziękował radzie za współpracę oraz określił priorytety na następne lata. Wśród nich wymienił budowę szkoły w Julianowie, budowę centrum sportu z nowym basenem i lodowiskiem przy ul. Chyliczkowskiej, a także wykonanie tak oczekiwanej hali widowiskowej na 500 osób na stacji kolejki wąskotorowej.\ntagi: Zdzisław Lis sprawozdaniee burmistrza


światy | Blog Victorskiego - i przeżyć jego.\nWpisy otagowane światy\nProroczy tytuł oldschoolowego reality-show. Bardzo proroczy.\nNie ukrywam, że ten blog jest dla mnie już instytucją martwą, mimo tego iż kilka osób (robiąc to z grzeczności lub nie) prosiło o dalsze tworzenie przez moją osobę wypocin, które prawdopodobnie już zawsze będą znaczące (dla mnie, i tylko dla mnie) jedynie ze względu na fakt stracenia kilku-kilkunastu godzin na wypisywanie tutaj. Aczkolwiek…. ostatnio nasunęła mi się pewna smutna myśl. Nie jest ona odkrywcza, nie jest ona szczególnie wyszukana. Jednak po spostrzeżeniu, że wpływa ona coraz częściej na życie moje, oraz kilku przyjaciół chciałbym się jednak podzielić kilkoma rozmyślaniami w tym martwym miejscu, aby oszczędzić męczenia spamem na Facebooku (jak robi to np. jeden z moich znajomych o inicjałach PP).\nDo czego piję? Otóż w ostatnim czasie popełniłem na sobie pewien eksperyment (zgodny z Art. 27 KK, zwierzęta również nie ucierpiały). Polegał on na oglądaniu telewizji przez okres 60 minut. 30 minut przeznaczyłem na program Fakty w kochanym TVN, zaś póżniej pranie mojego mózgu próbowały odwrócić Wiadomości dowodzone przez jaśnie wielmożnego prezesa Kurskiego. W tym momencie będzie dla inteligentnego człowieka już wiadome, że „Dwa światy” obejmują ten sam kraj. Mój kraj, Polskę – i co mniej pompatyczne ludzi w nim mieszkających, z naciskiem tych wokół mnie.\nO szczegółach opowiadać nie muszę, możecie zobaczyć je sami lub zdać się na opinię odpowiednich do waszych poglądów publicystów, którzy piszą w odpowiednich dla Was gazetach. Ewentualnie możecie nie czytać nic, tak jak 90% naszego społeczeństwa – co rzecz jasna odbija się na wynikach wyborów.\nEfekt jest taki, że istnieje w nas podział na dwa plemiona – PiSu i antyPiSu. Celowo nie chcę używać tutaj podziału na lewicę i prawicę, bo wbrew pozorom te dwa stronnictwa nie różni program wyborczy, nie różni ich także stosunek do spraw obyczajowych i gospodarczych. Dlatego oba te stronnictwa dążą do tego, aby wyznaczyć linię różniącą je zupełnie w innym miejscu. Nie chodzi o fakty, tylko o emocje. Co za tym idzie, podział ten jest bardziej niszczący niż to, co wynikłoby z normalnych rozmów pt. obniżyć czy podwyższyć podatki. Skoro jedna i druga partia popierają podział dóbr oparty na coraz wyższych podatkach i rozwijaniu benefitów związanych z opieką społeczną, skoro nikt nie chce legalizacji marihuany, związków partnerskich czy naruszenia status quo w sprawie aborcji, skoro nikt nie chce występować z UE… to trzeba się pokłócić na innej płaszczyźnie.\nTrzeba dokonać rozróżnienia pt. „my-oni”. My jesteśmy postępowi, oni to ciemnogród. My jesteśmy patriotami, tam idą zdrajcy. My walczymy o „liberalną demokrację”, oni chcą ją zburzyć. My chcemy zbudować dopiero demokrację, a tam są pachołki Moskwy/Merkel które bronią cudzych interesów.\nGdzieś z boku istnieją również trzy inne plemiona – związane głównie z młodymi. Skrajnie lewicowe, utopistyczne pod patronatem Razem, drugie pod znakami Polski Walczącej – nacjonalistyczne, wewnętrznie niezwykle podzielone. Akurat ten podział jest normalny i pozytywny, ale jest jeszcze ostatnie plemię, jednocześnie najmniej liczne i najliczniejsze – które przeważa zwłaszcza wśród Polonii (oczywiście nie mówię tu o KSP). Czyli takie, które jest najbardziej niebezpieczne, mając również wpływy w PiSie i Anty-Pisie – nazwę je roboczo „Mam to gdzieś, ***** politykę, spadam do Anglii”.\nRozmawiamy w dwóch różnych językach, co uniemożliwia nam komunikację niczym na Wieży Babel. O to właśnie chodzi tym na górze, gdyż nie widzimy prawdziwych problemów – np. długu publicznego, wynikającego z tego że rządzący nami przekupują nas własnymi pieniędzmi. Nie widzimy tego, że zaczynamy sobie ograniczać kręgi własnych znajomych. Kilka razy ostatnio już się dowiedziałem, że ktoś kogoś nie zaprosił na jakieś swoje wydarzenie… ze względu na poglądy polityczne. A wiadomo, że obracając się jedynie w towarzystwie, które ma jednolite poglądy – cofamy się.\nOdbieramy sobie prawo do dyskusji, która jest podstawą wybudowania własnego światopoglądu.\nTo samo, gdy na siłę staramy się unikać polityki, co kończy się tym, iż nasi znajomi głosują za populistycznymi programami w stylu 500+, lub nie mają pojęcia że „dowalenie tym złym najbogatszym” odbije się w końcu na ich samych. Nie pozwólmy, by plemię emigracyjne się powiększało – chociażby dla własnego interesu, aby mieć więcej „ziomków” w kraju.\nMówię tu zwłaszcza o eventach towarzyskich, kiedy to zawsze dochodzi w końcu do dyskusji stricte politycznych (byle nie doszło do tematu aborcji, akurat tam to już frakcje „Morderstwo” i „Wolna Macica” nie mają opcji kompromisu), i przebiegają one… tak, jak charaktery rozmówców. Więc zapraszajmy osoby przyzwoite, a nie buraków o naszych poglądach. Zwłaszcza, że może być nam wstyd, iż te same poglądy co my ma ktoś… hm, niech będzie tu słowo nieeksluzywny (jak to mówi Igor Sypniewski).\nCofamy się, również czytając ciągle to samo. Bez różnicy, czy chodzi o „Newsweek”, „Politykę” czy „Do Rzeczy” lub „Gazetę Polską”. Jeśli chcemy nie dopuścić do najgorszego, wypada poznać… różne punkty widzenia.\nNajgorszego, powiadasz… a co będzie najgorsze? Dla mnie będzie to wojna domowa, albo przynajmniej bojówki jednej i drugiej strony ganiające się po ulicach w imię Donka Tuska, Rysia Swetru, Jarka Kaczyńskiego czy innego watażki. Wszystko w ostatnich miesiącach przyśpieszyło tak bardzo, że zaczynam się poważnie zastanawiać dokąd dojdziemy. Czy skończy się na cyklicznych wymianach elit co 4 lata i budowania co chwilę kraju od nowa? Czy może padną trupy, a nasz kraj stanie się drugą Ukrainą podzieloną między dwie partie, co otworzyło drogę wschodniemu sąsiadowi do wyzwalania? Nawiasem mówiąc, tu przyda się cytat prof. Sławomira Godka „Rosja od 250 lat nic innego nie robi, tylko wyzwala innych”. (Victorski wracaj, bo się już zapędziłeś! ) Ok, ok. Wizja wojny domowej wydaje się na dziś nieprawdopodobna… ale nawet teraz nie brakuje ludzi, którzy chętnie wystrzelaliby drugą stronę. Nawet teraz cały konflikt oparty jest na pogardzie i nienawiści. Nawet teraz zbyt wiele osób ma interes w tym, aby skłócić ze sobą naród. Co najważniejsze – nawet teraz gra trupami już jest na porządku dziennym. Obejrzyjcie „Smoleńsk”, popatrzcie na nastroje wokół filmu oraz katastrofy – z pewnością zrozumiecie.\nJeśli chcesz uniknąć nakręcania spirali, moja propozycja jest taka – wyciągnij rękę do lewaka ( także kodowca, jak i pisowca), prawaka, wypij z nim wódkę, a gdy nadejdą wybory – zagłosuj. Na co chcesz, byle nie POPiSy.\nantypis, bunt, domowa, dwa, kraj, pis, powrót, przemyślenia, światy, victorski, wojna


Wraca nauka zdalna. Najmłodsi pójdą do szkoły - Radio Szczecin\nPolska i świat 2020-10-26 07:00 Informacyjna Agencja Radiowa\nNauka zdalna dla uczniów w klasach od 4 do 8 w szkole podstawowej. Uczniowie z klas od 1 do 3 nadal będą się uczyli w szkołach. Od soboty obowiązują nowe ograniczenia związane z rozprzestrzenieniem się pandemii.\nUczniowie klas od 4 do 8 szkół podstawowych, placówek kształcenia ustawicznego oraz centrów kształcenia zawodowego przechodzą na naukę zdalną. Premier Mateusz Morawiecki wyjaśniał, że to rozwiązanie po to, by ograniczyć kontakty społeczne i zmniejszyć natężenie ruchu w środkach komunikacji publicznej.\nOd godziny 8 do 16 młodzież do 16. roku życia będzie mogła poruszać się tylko pod opieką dorosłych. Zasada ta nie obowiązuje w drodze do szkoły i podczas powrotu z niej. Bez zmian będą działały przedszkola.\nNa razie zdalna nauka ma obowiązywać do 8 listopada.


Miłka Raulin, Autor w serwisie Miłka Raulin - 7 summits climber / Public speaker / Writer / Producer\n231 articles published\nNa taką zimę czekaliśmy chyba wszyscy! Ale jak skutecznie chronić się przed chłodem?\nStara dobra metoda ochrony przed zimnem to ubiór na cebulkę! Bielizna termoaktywna z wełny merino, puchowa kurtka i dobry softshell lub kurtka przeciwdeszczowa. W plecaku termos i ogrzewacze chemiczne. O tym jak ochronić się przed zimnem opowiadałam w programie…\nDziś Zamkolandia zabrała dzieciaki w góry wysokie. Posłuchajcie :)\nOch muszę przyznać, że pytania były tak trudne, że nawet ja miałam problem z odpowiedzią :). Razem z Justyną Piekło zapraszam Was do wysłuchania opowieści o górach :) Miłka\nSzerpowie. Co o nich wiemy?\nI znów odsyłam Was do świetnego reportażu Joanny Bogusławskiej. Temat K2 jest gorący i warto o Nepalu, Nepalczykach i niesamowitej sile Szerpów wiedzieć coś więcej :). Najgroźniejsza góra świata - K2 - została zdobyta zimą. Tego wyczynu dokonali ludzie,…\nJeśli historia mogła napisać najlepszy górski scenariusz, to właśnie to zrobiła. K2 zdobyte!\nJeśli historia mogła napisać najlepszy górski scenariusz to właśnie to zrobiła! Ci, którzy zawsze są w cieniu, Ci bez których wielu nie zdobyłoby szczytu, Ci dzięki, którym wielu spełniło swoje górskie marzenia są zasłużonymi bohaterami tego niesamowitego historycznego momentu. …\nBardzo ciekawa rozmowa z Sebastianem Drzewieckim :). Zapraszam do wysłuchania podcastu Nowoczesny Lider. Podcast znajdziecie po kliknięciu w ikonę. Miłego słuchania :) Miłka\nCzy Mallory i Irvine mogli być pierwszymi zdobywcami Everestu?\nBrytyjczycy próbowali zdobyć Górę Gór w 1921 i 1922 r. W 1924 roku odbyła się trzecia brytyjska wyprawa. W ’21 roku Mallory doszedł do przełęczy Chang La, a w 1924 członkom ekipy udało się dotrzeć do wysokości 8625 metrów n.p.m.…\nPo zdobyciu Everestu mam ochotę na więcej!\nNiedoszła pilotka, podróżniczka, alpinistka, najmłodsza Polka, która zdobyła Koronę Ziemi - wywiad z Jakubem Jakubowskim, o tym, co doprowadziło mnie na Everest i dlaczego chcę jeszcze więcej! Cały artykuł znajdziecie po kliknięciu na zdjęcie ;) Miłej lektury, M.\nMoja wizyta w Projekcie Lady, TVN.\nJak zachować się w górach w obliczu zagrożenia pogodowego?\nMiłka Raulin © 2021. Wszelkie prawa zastrzeżone.\nPodoba Ci się ta strona internetowa? kliknij


Gośćmi spotkania byli Angelika Blinda z katowickiego Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej, która opowiedziała o projekcie „Kamienie Pamięci” oraz Olga Wazowska i Krzysztof Kasporek z Harcerskiego Muzeum Etnograficznego IV Szczepu im. Obrońców Katowic, którzy opowiedzieli\no swoich zbiorach i formach pracy z młodzieżą.\nHarcerscy seniorzy wysłuchali też informacji o aktualnym stanie zbiorów Gabinetu Harcerskiej Służby, zebranych niegdyś w Bibliotece Śląskiej, zamierzeniach programowych Kręgu Seniora przy Komendzie Chorągwi oraz reaktywowania Komisji Historycznej Chorągwi.\nStowarzyszenie Ruchu Harcerskiego „Czuwaj” było reprezentowane przez liczną grupę instruktorów pod przewodnictwem dh hm Janusza Woźniaka – Przewodniczącego Stowarzyszenia. Zebranym przedstawiliśmy nasz dorobek w zakresie publikacji poświęconych historii harcerstwa , który jest udziałem zarówno całego Stowarzyszenia, jak i poszczególnych kręgów terenowych.\nW harcerskim kręgu nie brakowało piosenek, oczywiście tych najstarszych.\nX Zlot kręgów Terenowych SRH „Czuwaj” Podlesice 19 sierpnia 2017\nW Zlocie uczestniczyło 350 osób z Kręgów Terenowych z Chorzowa, z Dąbrowy Górniczej, z Katowic, z Pszczyny, z Sosnowca, z Zabrza, z Zawiercia, a także krąg ZHP „Czarne Diamenty z Siemianowic, krąg ŚLAm-u. Zlot zorganizowany z okazji 56 rocznicy Harcerskiej Akcji Letniej „Zamonit”. Patronat nad tym Zlotem przyjął Starosta Zawierciański Krzysztof Wrona. W apelu uczestniczyli liczni i znamienici goście, m.in. Wicestarosta Powiatu Zawierciańskiego, Prezydenci Sosnowca i Dąbrowy Górniczej, Burmistrzowie i Wójtowie gmin powiatu Zawierciańskiego.\nDalej program obejmował wycieczki na Górę Zborów i do Jaskini Głębokiej, warsztaty bibułkarstwa i tkactwa, a dla osób, które nie mogły chodzić, wyświetlany był film, o Górze Zborów i Jaskini Głebokiej. Wójt Gminy Kroczyce zafundował nam takie tradycyjne tamtejsze swojskie jadło, tzn. pajda chleba z smalcem i kluski gnieciuchy.\nZlot Kręgów Terenowych SRH „Czuwaj” 3 czerwca 2017 Wapienica\nW Zlocie uczestniczyły 162 osoby. Były tam kręgi: Katowice, Rybnik, Rydułtowy, Sosnowiec, Zabrze i Zawiercie, członkowie Zarządu i kręgu przy Ośrodku Harcerskim oraz instruktorzy z hufców, z Hufca Rybnik, Wodzisław, Siemianowice Śląskiej, beskidzkiego, z Tych i z Czerwionki-Leszczyn. Gospodarzem całości tej imprezy był Krąg Rybnik.


Medycyna - eurokos.com.pl\nWizyta u dentysty jest bardzo stresującym przeżyciem dla zdecydowanej większości dorosłych osób, a co dopiero mówić o dzieciach. U nich najlepszy nawet stomatolog poznań budzi prawdziwe przerażenie. Oczywiście, wiele w tym momencie zależy od podejścia rodziców i tego, jak nastawią… Kontynuuj czytanie →\nJest kilka sposobów walki ze stresem, jak relaksacja, sport, spacery na łonie przyrody, czy zażywanie środków farmakologicznych. Jednak jest jeszcze jeden sposób – medytacja w stanie alfa.Nasz mózg, w stanie normalnej dziennej aktywności, emituje fale elektromagnetyczne określonej częstotliwości – tzw…. Kontynuuj czytanie →\nKatar to najpowszechniejsza dolegliwość, która trapi ludzkość. Jest to schorzenie samo w sobie niegroźne, ale utrudnia aktywne funkcjonowanie. Jego sprawcą są wirusy, które niszczą komórki błony śluzowej nosa, powodując jej stan zapalny. . Pojawia się wtedy dużo wydzieliny, najpierw surowiczej,… Kontynuuj czytanie →\nDbanie o ciało to czynność, którą każda z kobiet wykonuje z przyjemnością, by być atrakcyjną i zdrową. Jednak pewne codzienne zabiegi higieniczne i upiększające, jak np. golenie, mogą być nieprzyjemne. Stąd też kobiety decydują się często na kupno depilatora, jednak… Kontynuuj czytanie →


Apulia autem: Bari i wybrzeże romańskich katedr - Zależna w podróży - blog podróżniczy z sensem\nPosted on 26 listopada, 2016 2 marca, 2020\nNocleg. W Barlettcie śpimy w centrum starego miasta w przestrzennym mieszkaniu Il Purgatorio. Pomimo że trochę ciemne, miało dla mnie w sobie pozytywne wibracje. Jest jednym z moich ulubionych noclegów w czasie tego wyjazdu.\nDzień 9 – Barletta, Trani i Molfetta, czyli romańskie wybrzeże Apulii\nW Barlettcie** zwiedziłyśmy muzeum miejskie, przepiękną romańską katedrę i imponujący zamek, w którym akurat odbywa się imponująca wystawa o Hanibalu (jeśli w czasie waszego pobytu jeszcze się odbywa, to koniecznie!).\nDodam jeszcze jedno. Barletta wydała mi się idealnym miastem na połączenie morza i atmosfery miejskiej. Zaraz pojedziemy do Trani – urokliwego miasteczka nad morzem, które uderza swoim spokojem. W Barlettcie jest inaczej. Wieczorami ulice tętnią życiem, główne ulice są pełne sklepów, a nawet jeśli w okolicy są turyści, to giną w tłumie miejscowych. Bardzo mi się tu podobało.\nWyprzedziłam fakty mówiąc, że jedziemy 15 km na północ – do Trani**, miasteczka, które darzę dużym sentymentem. Byłam już tutaj trzy lata temu, wraz z przesympatyczną parą, która podwoziła mnie na stopa do Ancony.\nTrani znane jest ze swojej wspaniale położonej katedry romańskiej nad samym brzegiem morza. Oprócz tego posiada uroczy port i sympatyczną dzielnicę żydowską z wąskimi uliczkami, w których można znaleźć restaurację na obiad.\nPo południu tego dnia pojechałyśmy jeszcze do Molfetty*, miasta które szczyci się dobrze zachowanymi murami miejskimi i kolejną – trzecią już dzisiaj – katedrą romańską. W porównaniu do Barletty i Trani wyszła niestety najsłabiej. Za to lody sprzedawali tu wspaniałe.\nWieczorem przyjechałyśmy do Bari, gdzie miałyśmy skończyć naszą wycieczkę.\nNocleg: Spałyśmy w małych mieszkankach na wynajem w centrum nowego miasta Bari, 5 minut na piechotę od starego miasta (w połowie drogi między dworcem i starówką). Wrażenie zrobiła właścicielka, która była przesympatyczna. Mieszkania zostały wynajęte przez AirBnb. Jeśli nie macie tam jeszcze profilu, to dzięki temu linkowi dostaniecie 20 euro na swoją pierwszą rezerwację!\nNie możesz się doczekać swoich wakacji w Apulii? Zajrzyj na fotograficzny post o tym regionie. Wybrałam w nim najpiękniejsze zdjęcia z wyjazdu. Klik!\nDzień 10 – zwiedzanie Bari\nOstatniego dnia nie ruszałyśmy już samochodu. Po późnym śniadaniu poszłyśmy na spacer na stare miasto. Pośmiałyśmy się w porcie rybnym, pochodziłyśmy po murach miejskich i chowałyśmy się w kościołach przed ukropem.\nBari** ma złą sławę. Miasto słynie ze swojej mikroprzestępczości i absolutnie żadnych zasad panujących na jezdni. Pierwszeństwo ma tu zawsze odważniejszy. Stolica Apulii jest głośna, miejscami zaniedbana, nieuporządkowana i z pewnością nie ma w niej atmosfery wakacyjnego spokoju.\nA jednak uważam, że Bari jest miastem niedocenianym. Posiada bardzo rozległą starówkę ze znanym kościołem św. Mikołaja, w którym pochowana została królowa Bona (tak! Ta od Zygmunta Starego). Miasta strzeże zamek podobny do tych w Trani czy Barlettcie, przepięknie oświetlony w nocy. A z kolei główny plac wieczorami tętni życiem i oferuje knajpy od pizzy na wynos, po najświeższe owoce morza.\nPoza starym miastem szczególnie polubiłam główną aleję – Corso Vittorio Emanuele i przylegającą do niej Corso Cavour. Obie lśnią piękną odmianą włoskiej secesji.\nNo i na koniec – nie zapominajmy, że Bari to stolica regionu. Shopping wskazany. 🙂\nNa blogu dostępny jest też przewodnik po Bari. Klik!\nSpędziłyśmy tu półtora dnia i wróciłyśmy na lotnisko. Apulię można uznać za pobieżnie zwiedzoną. Zabrakło tylko półwyspu Gargano. Ale jego zostawiam na osobny wyjazd.\nWybierasz się do Apulii? Zajrzyj też na inne teksty, które napisałam o tym regionie. Wszystkie znajdziesz tutaj. A jeśli jesteś tu po raz pierwszy, a spodobał Ci się tekst, to dołącz do czytelników bloga na Facebooku. Tam codziennie nowe zdjęcia i relacje na żywo z wyjazdów.\nPrevious PostPoprzedni Apulia autem: słynne Alberobello i niezwykła Matera\nNext PostNastępny Chcę cofnąć czas i studiować w Cambridge!\nAgnieszko, zupełnie nie rozumiem twojej odpowiedzi “Apulia nas zawiodła”. Czego się spodziewałaś po tym regionie? Byłam tam w zeszłym roku,po siedmiu latach czekania, aż dzieci podrosną i będą gotowe na bardziej mobilną wyprawę, miłości do tego miejsca i tęsknoty a priori, która przyszła z muzyką, słuchanymi tarantellami i oglądaniem wspaniałych tancerek tańczących pizzicę (vide Notte della Taranta) Apulia zapadła mi głeboko w serce zanim ją tak naprawdę poznałam. I ja się NIE zawiodłam. Skomplikowane esy floresy w Lecce skupiły się w jednym punkcie na mapie, pozostawiając i może jednocześnie- balansując całą prostotę tej krainy. Tak, Puglia jest surowa i piekna jak jej romańskie katedry. Surowa jak kamień , z którego budowano większość tamtejszych zamków, jak “nudne” ciągnące się kilometrami wysuszone gaje oliwne. Prosta i szczera jak ludzie ją zamieszkujący. Prosta jak jej kuchnia, (zresztą , to normalka w całej Italii;).Wracam w tym roku, nie mogąc się doczekać zapachu rozgrzanego kamienia zmieszanego z morską bryzą, błękitnego horyzontu i wschodu księżyca nam morzem na Mattinatelli , obserwowania kolibrów o poranku. Ale może ja tak mam,jak na italofilkę zakochaną totalnie, bo podobają mi się nawet zwykłe, proste, senne, wydawałoby się ,że wyludnione miasteczka jak przejeżdzam np. w godzinach południowych przez Calimerę.\nTej części Apulii niestety nie odwiedziłem. Zdecydowałem ze pojadę na północ do Lecce i tak patrząc na Twoje zdjęcia dochodzę do wniosku, ze to była dobra decyzja 😉\nprzestudiowałam całą trasę i wiem, że są różne gusta i guściki, ale mam wrażenie, że strasznie pędziłyście, by zaliczyć kolejne miasteczka (za co oczywiście jako czytelniczka dziękuję, bo teraz wiem, co warto zwiedzić, a co ominąć), ale to chyba trasa ekspresowa, a nie jakościowa.\nBardzo mnie cieszy, że zwiedzanie Apulii w 2 tygodnie uznawane jest za zbyt szybkie. Wygląda na to, że czasy wycieczek “Włochy w 10 dni” bezpowrotnie mijają. Jeśli chodzi o tempo, to zdziwię Cię – wiele miejsc zostało dodanych na szybko w czasie podróży, bo… nie wiedziałyśmy, co ze sobą zrobić. Miasteczka są małe, nie zawsze ma się ochotę na kawę czy lunch (i pieniądze). Na plażach też nie przesiadywałyśmy. Oczywiście można iść na trekking po okolicy, ale to nie ta ekipa. Tak czy inaczej ominęłyśmy wiele miejsc z powodu braku czasu, między innymi całą północ regionu.\nPowiedzmy sobie szczerze- Apulia nas zawiodła. Jeśli wrócę na południe Włoch – na pewno to wkrótce nastąpi – to skupię się już na Bazylikacie.\njasne, przejęzyczenie – dzięki 🙂\nO matko 🙂 Przecież to trasa szyta zupełnie na moją miarę! Cudowności 🙂 <3


Ratatouille potpie/Vege potpie/Ragoût potpie czyli potrawka warzywna lub gulaszowa pod parmezanową kruszonką - CooLinarNy\nCategory: DANIE JEDNOGARNKOWE, NA MROZY, SELER NACIOWY, WEGE, WSZYSTKIE\n← Chory? Chora? Domowy sposób na przegonienie prątków. I pocałunków.\nPizza con patate e rosmarino…(e ricotta) →\nTo bardzo proste danie, a daje dużo jakiejś takiej radości, przez te niespodzianki pod kołderką, przez kontrast form i nietypowe w naszej kuchni połączenie smaków, jednak idealnie skomponowane. Świetne na zimne dni lub do zabrania w gości.\nPotpie zakłada wszelką dowolność, ja wkroiłam to co miałam – marchewkę, pietruszkę, cukinię, paprykę i selera naciowego (obrane, umyte, pokrojone w byle jaką kostkę), pochlapałam oliwą i piekłam pół godziny zawinięte w folię aluminiową w 200 stopniach. Możesz dodać pomidory i uzyskasz ratatoille, możesz dodać chorizo lub mięso z rosołu. Po podpieczeniu warzyw przyprawiłam je solą, pieprzem, wędzoną papryką w proszku (kuchnie świata lub internet), mielonym kminem rzymskim i mielonymi ziarnami kolendry. Tak ostatnio przyprawiam dania warzywne, bo podkręca to smak warzyw. Osoby, które boją się tych przypraw lub nawet nie lubią ze względu na ich intensywność również mogą używać po szczypcie, przyprawy giną i integrują się ze sobą i sosami z warzyw.\nMięsożercy mogą zrobić ragoût potpie – przepis na ragoût tutaj.\nPrzyprawione warzywa mieszam i przykrywam ciastem. Ciasto robię mieszając szklankę mąki z 1 jajkiem, 50 gramami drobno startego parmezanu, połową szklanki jogurtu i połową kostki zimnego masła (pokrojone w kostkę). Solę i wszystko wyrabiam w dłoniach, możecie odłożyć do lodówki na czas podpiekania warzyw. Urywam małe kawałeczki i rozpłaszczam je układając obok siebie na warzywach. Piekę dodatkowe 30 minut w 200 stopniach bez przykrywki, do rumianości. Możecie też ciasto grubo rozwałkować (najlepiej przez folię), pokroić na prostokąty i ułożyć prostokąty obok siebie. Potrzebujesz na brytfankę:\npół łyżeczki papryki wędzonej w proszku\nmożecie dodać płaską łyżeczkę proszku do pieczenia\nTagliatelle z kurczakiem, pesto i suszonymi pomidorami\nNiezbyt reprezentatywne, ale pyszne wegetariańskie danie z 3 składników\nProsta zupa grzybowa z fikuśnymi grzankami z niebieskim serem, orzechami i jabłkiem (Jamie Oliver)\nZupa marchewkowa o posmaku curry. W opcji z pieczoną w jogurcie piersią kurczaka.\n3 składnikowa prosta i szybka zupa z ciecierzycy lub soczewicy ze skwarkami\nZupa z soczewicy z wołowiną i aromatem curry\nMłode ziemniaki, młoda kapusta, jajko i śmietana


Pisaninka: Niebezpieczne zabawy Karina Obara\nNiebezpieczne zabawy Karina Obara\nIga, jeszcze jako licealistka, traci matkę, która zostaje brutalnie zamordowana. To właśnie Iga ją znajduje, a fakt ten kładzie się cieniem na całym jej życiu. Już jako dorosła, poczatkująca malarka, będzie się zmagała z demonami przeszłości, próbując pokonać twórczą niemoc i jednocześnie poznać okoliczności zabójstwa matki. Towarzyszyć jej w tym będzie ekscentryczna, małomówna ciotka, nosząca w sobie tajemnicę tragicznej śmierci własnego męża, który zginął w górach w niewyjaśnionych okolicznościach.\nCo ma z tym wspólnego morderstwo na Cabo Verde i jaką rolę w życiu Igi odegrał przypadkowo poznany mężczyzna, który przez całe życie starał się realizować swoje seksualne fantazje?\nWszystko to doprowadzi Igę do punktu, gdzie odkryje coś, co wstrząśnie nią jeszcze bardziej niż śmierć matki.\nGłówna bohaterka, Iga, żyje w cieniu tragedii sprzed lat. Była zaledwie nastolatką, licealistką, dopiero co wchodzącą w dorosłość młodą kobietą, gdy znalazła brutalnie zamordowaną matkę. Odcisnęło to piętno na całym jej przyszłym życiu. Teraz próbuje poskładać je w całość. Kawałek po kawałku. Jest już dorosła, maluje obrazy. Jest to jej wielką pasją. Chce poznać prawdę. O śmierci matki. O życiu ciotki.\nNie jest to opowieść lekka, łatwa i przyjemna. Stawia przed czytelnikiem wiele pytań, ale nie dostaje on prostych, jednoznacznych odpowiedzi. Musi się wysilić. Myśleć samodzielnie. Dojść do wniosków. Zrozumieć.\nCzego brakuje w życiu Igi? Dlaczego jej ciotka, z którą zamieszkała po śmierci matki, jest dla niej taka surowa, oschła? Czy odrobina czułości, miłości, szczerej rozmowy może cokolwiek zmienić w życiu tych dwóch kobiet? Czy Iga odnajdzie spokój, gdy odkryje, co wydarzyło się w przeszłości? Czy będzie miała jeszcze szansę na szczęście?\nOdpowiedzi na te i inne pytania znajdziecie w tej niejednoznacznej w ocenie i niesztampowej powieści.\nAutor: asymaka o 22:12\nW jednej chwili Suzanne Redfearn\nDr Brian King Na luzie. Jak sobie radzić ze strese...\nDziewczyny na skrzydłach Anna Rudnicka-Litwinek\nPatrz, jak spadam Mons Kallentoft\nMarzena Rogalska "Czas tajemnic"


Big Nick's Burger Joint & Pizza Joint, Nowy Jork - recenzje restauracji - TripAdvisor\nrestauracje tajskie (dostawa) w lokalizacji Chelsea\nBig Nick's Burger Joint & Pizza Joint, Nowy Jork\nStany Zjednoczone Nowy Jork Nowy Jork Nowy Jork Restauracje Big Nick's Burger Joint & Pizza Joint\n2175 Broadway, Nowy Jork, NY 10024-6603+1 212-362-9238+ Dodaj witrynę\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Omówienie 4,0 Liczba recenzji: 353Doskonałe46%B. dobre36%Średnie12%Złe3%Okropne3%Godziny otwarcia restauracji 00:00 - 23:59N - So00:00 - 23:59Wszystkie godziny KUCHNIE Amerykańska, Włoska, Pizza, Posiłki bezglutenowe, Miejsce przyjazne dla wegetarian CENA $OCENY ObsługaJedzenieWartośćAtmosferaLOKALIZACJA 2175 Broadway, Nowy Jork, NY 10024-6603Wszystkie szczegóły Ulepsz to ogłoszenieCzy w tej restauracji są kelnerzy i kelnerki?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja oferuje udogodnienia dla osób niepełnosprawnych?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są serwowane dobre posiłki dla wegan?Tak Nie Nie wiem Czy jest to restauracja typu fast food?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są dostępne wysokie krzesła dla dzieci?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji można zamówić alkohol?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji jest telewizor?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia dla rodzin?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są serwowane dobre posiłki dla wegetarian?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia na śniadanie?Tak Nie Nie wiem Dziękujemy za pomoc! Zanim się wylogujesz, opisz swoje wrażenia. Więcej restauracji w lokalizacji Nowy Jork Oceny podróżnych Doskonałe40B. dobre24Średnie11Złe0Okropne3Typ podróżnegoRodzinyParyWyjazd w pojedynkęBiznesowaZnajomiOkres roku Mar–majCze–sieWrz–lisGru–lutJęzyk Wszystkie języki polski (78)angielski (304)włoski (13)Więcej języków Język polski (78)angielski (304)włoski (13)francuski (11)hiszpański (8)portugalski (8)niemiecki (6)duński (1)norweski (1)szwedzki (1)\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieTherese ACazenovia, Nowy Jork3812Zrecenzowano 1 grudnia 2015 Dobre jedzenie, w przystępnej cenieJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieJohnB7987Seattle, Waszyngton10582Zrecenzowano 21 maja 2015 Dobre jedzenie w późnych godzinJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieAbqAntiqesAlbuquerque, Nowy Meksyk2611Zrecenzowano 5 kwietnia 2015 lokalnej pizzerii - PYCHA!Jak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieRoger RHouston, Teksas51Zrecenzowano 10 marca 2015 Wspaniała pizza i hamburgeryJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNiePahitTel Aviv, Izrael6315Zrecenzowano 1 września 2014 Nowe własności.Jak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieforseemeSyosset9255Zrecenzowano 29 maja 2014 Przyzwoite miejsce na dobry posiłek. Prawda NYCWięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieKris SFrankfort, Kentucky3929Zrecenzowano 29 stycznia 2014 Najlepsze jedzenie i jakość w ManhattanWięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieNJoyLife711Prince George, VA213Zrecenzowano 13 sierpnia 2013 Dobra obsługa i jedzenieJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieLynell HWaxhaw, Karolina Północna31Zrecenzowano 31 lipca 2013 Duży Nick'sJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieLauren MWest Ryde111Zrecenzowano 17 lipca 2013 Bardzo zajętyJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTrwa aktualizowanie listy... W okolicy Pobliskie restauracjeRed FarmLiczba recenzji: 411 w odległości 0,02 km Mille-Feuille Bakery & CafeLiczba recenzji: 212 w odległości 0,01 km Cafe ViandLiczba recenzji: 640 w odległości 0,16 km TessaLiczba recenzji: 174 w odległości 0,17 km Pobliskie atrakcjeBeacon TheatreLiczba recenzji: 267 w odległości 0,19 km More and More AntiquesLiczba recenzji: 6 w odległości 0,15 km Zabar'sLiczba recenzji: 482 w odległości 0,3 km Voila ChocolatLiczba recenzji: 23 w odległości 0,22 km Popraw to ogłoszenie\nAmerykańska, Włoska, Pizza, Posiłki bezglutenowe, Miejsce przyjazne dla wegetarian\n2175 Broadway, Nowy Jork, NY 10024-6603 Lokalizacja:


Strona główna / zadania / Odpowiedzi do ćwiczeń klasa 6 / Puls Życia 6 Nowa Era Odpowiedzi do ćwiczeń PDF\nilość Puls Życia 6 Nowa Era Odpowiedzi do ćwiczeń PDF\nSKU: 119 Kategoria: Odpowiedzi do ćwiczeń klasa 6\nWejdź do nas i zobacz Puls Życia 6 Odpowiedzi do ćwiczeń PDF i nie marnuj cennego czasu na zadania domowe w swojej szkole. W szkole każą robić zadania domowe , a trzeba się dodatkowo przygotować. Ten kurs dobrze w tym pomaga. Tutaj jest do pobrania w PDF Puls Życia 6 Nowa Era Odpowiedzi do ćwiczeń . Egzystuje współczesne znacznie przydatny, czysty również wykonujący mnóstwo drogich poradzie. Racja w zarysie można zobrazować, jaki dawany istnieje do ludzi instruktorów oceniających na zakresie gimnazjów. Napewno Chciałbyś mieć gotowe pliki w paczkach rar do pobrania.\nWejdź do nas i zobacz Puls Życia 6 Odpowiedzi do ćwiczeń PDF i nie marnuj cennego czasu na zadania domowe w swojej szkole. W szkole każą robić zadania domowe , a trzeba się dodatkowo przygotować. Ten kurs dobrze w tym pomaga.\nTutaj jest do pobrania w PDF Puls Życia 6 Nowa Era Odpowiedzi do ćwiczeń . Egzystuje współczesne znacznie przydatny, czysty również wykonujący mnóstwo drogich poradzie. Racja w zarysie można zobrazować, jaki dawany istnieje do ludzi instruktorów oceniających na zakresie gimnazjów.\nNapisz pierwszą opinię o „Puls Życia 6 Nowa Era Odpowiedzi do ćwiczeń PDF” Anuluj pisanie odpowiedzi\nNowe Słowa na start! 6 Nowa Era Odpowiedzi do ćwiczeń PDF


Girlanda Circus La Millou Follow Me Chessboard - Mamoo.pl\njesteś w: Mamoo » Dekoracje » na ścianę » Girlanda Circus La Millou Follow Me Chessboard\nGirlanda Circus La Millou Follow Me Chessboard\nGirlandy Circus – Postanowiliśmy zmienić klasyczne trójkątne proporczyki w niezwykłą ozdobę, która doda blasku dziecięcemu pokoikowi lub rodzinnemu piknikowi.\nDoczepiliśmy zawadiackie, wesołe frędzle i tak powstała kompozycja 8 proporczyków, którą możesz łączyć w nieskończoność, by udekorować dziecięcy kącik, a nawet całe mieszkanie. Girlandy są dostępne w kilku wzorach i każdy komplet możesz poszerzyć o inne dekoracje oraz akcesoria pościelowe. Kolor bawełny może różnić się ze względu na inną partię produkcyjną. Produkt należy stosować pod opieką rodzica.\nWymiary: długość całkowita 3 m


Szukasz efektywnej formy reklamy? Pomyśl o położonym w dobrym punkcie nośniku » opensource-marketing.net\nSzukasz efektywnej formy reklamy? Pomyśl o położonym w dobrym punkcie nośniku\nPosted on 25/05/2021 8:20am\nNie na darmo mawia się, że reklama to dźwignia handlu. Właściwie dobrana do towaru reklama potrafi pobudzić zainteresowanie klienta, przyciągnąć go i skusić do przeprowadzenia transakcji albo korzystania z usług firmy. Nie bez powodu właściciele firm poszukują skutecznych i oryginalnych możliwości zareklamowania swych artykułów. Jedną z cenionych odmian reklamy stała się reklama outdoor, czyli zamieszczana na ulicach i obiektach.\nJak wygląda reklama outdoor?\nReklama dociera do konsumentów za pomocą różnorodnych nośników: internetu,\ngazet, ulotek, można spotkać ją również w czasie spaceru po mieście bądź przejażdżki autem. Coraz popularniejsza okazuje się bowiem reklama outdoor, zamieszczana, jak jej nazwa wskazuje, na wolnej przestrzeni. Tego typu reklamę spotyka się na billboardach, obiektach, samochodach, jak również w charakterze wielu ciekawych figur i form.Obiekt (oferta - obsługa nieruchomości)Zaprojektowanie ciekawej reklamy zewnętrznej i umieszczenie jej w strategicznym, często uczęszczanym miejscu, bywa metodą na sukces.\nZakupić czy dzierżawić?\nBillboardy nieodmiennie wkomponowały się w nasz krajobraz, możemy je spotkać nie tylko w mieście, ale także i w mniejszych miejscowościach, przy autostradach i pozostałych uczęszczanych drogach.\nOdnajdziesz w tym miejscu naprawdę szczegółowe omówienie (http://www.film-fiction.com/contact) takiego tematu, zatem trzeba je starannie przeczytać. Dowiesz się wtedy dużo wartościowych informacji.\nUmieszcza się je głównie tam, gdzie są znakomicie widoczne dla prowadzących i mogą na moment przyciągnąć ich spojrzenia, zatem przy skrzyżowaniach, światłach, rondach, jak też przy parkingach i często odwiedzanych budynkach . W wypadku, gdy pragnie się umieścić swoją reklamę na billboardzie, można zakupić specjalny nośnik i starać się o pozwolenie na ustawienie go w atrakcyjnym miejscu, albo też wynająć powierzchnię na już stojącym billboardzie. Jeżeli chodzi o billboard Bydgoszcz, Poznań czy Katowice zapewniają liczne dogodne alternatywy wynajęcia powierzchni reklamowej.\nTo powinien być dobry punkt\nPrzy wynajęciu billboardu uwagę trzeba zwracać na lokalizację i widoczność samego nośnika, tak żeby\nreklama była czytelna dla swoich odbiorców. Jeżeli chodzi o billboard Poznań okazuje się miastem, gdzie dostępne są naprawdę ciekawe punkty reklamowe. Aby przekonać się, jak nasza reklama będzie widoczna dla kierowców lub pieszych, dobrze jest przejechać się samochodem lub przespacerować po mieście i zerknąć na billboard z punktu widzenia zwyczajnego konsumenta. Prócz położenia ważny jest także ciekawy pomysł na reklamę, jaka przyciągnie uwagę konsumentów na dłużej i pobudzi ich zainteresowanie.\nTags: miasto, reklama, klient, lokalizacja, outdoor


Warto mieć kilka kont w różnych bankach - Bankuje.pl - finanse i bankowość blog\nBanki i finanse\t1\nFakt, że rachunek bankowy jest dziś potrzebny każdemu nie podlega dyskusji. Otrzymujesz na konto wynagrodzenie, robisz przelewy za zakupy w Internecie, używasz, na co dzień przypisanej do niego karty. Przez wiele for i blogów finansowych przewija się często ważne pytanie. Czy warto mieć kilka kont osobistych w różnych bankach? Nie ma przecież przeciwwskazań prawnych do korzystania przez klienta z usług kilku instytucji finansowych jednocześnie.\nTakie rozwiązanie ma zarówno swoich zwolenników jak i przeciwników. Klienci z jednej strony obawiają się wyższych kosztów prowadzenia kilku rachunków bankowych jednocześnie. Z drugiej strony posiadanie awaryjnego konta w innym banku może chronić użytkownika przed awarią systemu w jednym podmiocie. Sprawdzę dla Ciebie jak ta sytuacja wygląda w praktyce. Przyznam, że jako klient posiadam kilka ROR-ów i wykorzystam w przygotowaniu informacji także własne doświadczenia w tej kwestii.\nAwaria systemu w banku\nCzęsto słyszysz o awariach systemów transakcyjnych w różnych bankach. Są to coraz bardziej skomplikowane programy. Klienci wymagają, aby miały dużą liczbę opcji, łatwo mogły dostosować się do każdej wielkości wyświetlacza oraz szybko przetwarzały coraz większe ilości informacji. To wymaga od programistów tworzenia skomplikowanych i potencjalnie bardziej awaryjnych rozwiązań technologicznych. Jednocześnie potrafiącym opierać się skutecznie atakom hakerów.\nTeraz wyobraź sobie sytuację, w której Twój bank ma awarię i nie możesz wykonać ważnego przelewu. Minęły godziny otwarcia oddziałów, więc nie skorzystasz awaryjnie z obsługi w placówce. Bez zapasowego konta w innym banku jesteś pozbawiony/-a dostępu do Twoich pieniędzy. Czasami nawet na kilka dni. Tymczasem posiadanie choćby dwóch kont w różnych bankach i rozmieszczenie na obydwu środków pozwala uniknąć tej sytuacji. Sam opisałem na blogu jak otworzyć konto ing bez wychodzenia z domu 🙂\nBrak możliwości wypłaty z bankomatu\nNiemożność posługiwania się kartą i pobierania gotówki to wypadkowa niekorzystnych czynników losowych. W każdej chwili bankomat może „połknąć” Twoją kartę debetową albo kredytową. Może też zostać skradziona albo zgubiona. Wystarczy, że szybko ją zablokujesz telefonicznie i problem z głowy. Jednak nowa nie zostanie wydana od razu. Zanim otrzymasz kolejną jesteś pozbawiony/-a możliwości wypłacania gotówki z bankomatu. Znów posiadanie drugiego konta w innym banku chroni Cię przed odcięciem od Twoich pieniędzy.\nSzersza oferta z kilku banków\nBank, w którym masz rachunek nie zawsze ma najlepszą dla Ciebie ofertę. Posiadając dwa lub więcej kont osobistych masz szansę porównać ich systemy transakcyjne. Przejrzystość i responsywność, szybkość działania oraz dostęp do innych usług. Kredyty gotówkowe oraz limity zadłużenia w koncie będą się od siebie różnić. Porównując dostępne możesz wybrać pożyczkę, za którą zapłacisz niższe odsetki. Masz przewagę nad nowymi klientami banku, którzy dostają najczęściej gorsze warunki kredytowe. Przypisany do konta rachunek maklerski albo supermarket funduszy inwestycyjnych to kolejne opcje przemawiające na korzyć kilku rachunków. Przetestujesz, który system transakcyjny jest dla Ciebie lepszy i wybierzesz właściwy.\nZarabiasz więcej na oszczędnościach\nBanki rywalizują od dawna między sobą na oprocentowanie lokat i rachunków oszczędnościowych. Posiadając 2 – 3 konta łatwo wybierzesz sobie produkt, który da Ci najwyższe odsetki. Jeżeli oprocentowanie spadnie szybko przerzucisz pieniądze na drugi rachunek oszczędnościowy. Tak, aby środki zarabiały dla Ciebie możliwie najwięcej.\nCzy warto mieć kilka kont osobistych w różnych bankach?\nJak widzisz posiadanie 2 – 3 rachunków w kilku różnych bankach to dziś konieczność. Rozsądnie rozlokowane środki, w co najmniej dwóch bankach chronią Cię przed sytuacją, w której nagle tracisz dostęp do pieniędzy. Część klientów ma nawet podstawowe konta bez karty, służące do gromadzenia oszczędności i regulowania rachunków. Zaś drugiego rachunku z kartą używają do płatności w sklepach oraz wypłat z bankomatów. Pilnując tylko aby na drugim koncie znajdowała się niewielka suma pieniędzy. W ten sposób zmniejszają dodatkowo ryzyko tego, że osoba niepowołana po kradzieży karty dokona transakcji na ich koszt. Blokując przy okazji opcję transakcji zbliżeniowych. Choć moim zdaniem lepiej jest posiadać dwie karty debetowe do różnych kont i w przypadku utraty jednej z nich, spokojnie płacić drugą (do czasu otrzymania duplikatu utraconej).\nOpłaty za prowadzenie kont\nZapewne obawiasz się opłat za prowadzenie rachunku i kartę debetową. Jednak niepotrzebnie, gdyż nadal można znaleźć nieliczne konta, które są bezwarunkowo darmowe. Albo stają się takie po spełnieniu prostego warunku. Czyli wpływu wynagrodzenia na ROR albo płatności kartą na minimalną kwotę miesięcznie. Kluczem do utrzymania kontroli nad kontami w większej liczbie banków jest zwyczajne logowanie się na rachunek i czytanie pojawiających się komunikatów. Będziesz na bieżąco z ofertą i zachowasz spokój w wyżej wymienionych sytuacjach losowych. Zakładając konta w dwóch różnych bankach wykazujesz się rozsądkiem i zaradnością.\n2 głosy, średnia: 4.50 (wynik: 92%)\n1 Komentarz do "Warto mieć kilka kont w różnych bankach"\nW dzisiejszych czasach posiadanie co najmniej 2 kont bankowych uważam za konieczność.\n30 marca 2018 22:51\nWaldek o Ile zarabiają pracujący studenci?\nEmil o Warto mieć kilka kont w różnych bankach\nPaweł o Konto w NEST Banku – moja i Wasze opinie\nDarek o Konto w NEST Banku – moja i Wasze opinie\nPaweł o Jak założyć eKonto w mBanku krok po kroku


strona główna >> 9/2012 >> 9/2012 >> Po jednej kopie pstrągów\nRowerowa Baza Podjazdów >> Przełęcz Słopnicka\nPo jednej kopie pstrągów\nPrzejeżdżając przez Słopnice Górne wzbudziłem ogólne zainteresowanie, bo trwały właśnie sianokosy i całe rodziny przerzucały siano na przylegających do szosy polach\nNa kolejną wycieczkę w poszukiwaniu najładniejszych polskich przełęczy udałem się w Beskid Wyspowy. Jak tylko przekroczyłem rzekę Białkę, geograficzną granicę tej grupy górskiej, na moją trasę, niczym prezenty z worka świętego Mikołaja, wysypały się różnego rodzaju podjazdy. Jeden z nich szczególnie mi się spodobał, bo miał wszystkie atuty drogi wysokogórskiej, zarówno pod względem wymagań kondycyjnych, jak i walorów krajobrazowych.\nMoja przeprawa górska zaczyna się na granicy Tymbarku w Zamieściu, na moście nad Słopniczanką, na trasie drogi krajowej nr 28. Słopniczanka, na którą spoglądamy z wysoko ustawionego mostu, jest górską rzeką o długości 14 kilometrów i średnim spadku 3,12 procenta. Znajdujemy się na dnie doliny, zaledwie dwa kilometry od ujścia Słopniczanki do Łososiny, a wjedziemy wyżej niż źródła tej rzeki, mającej swój początek pod Zapowiednią. Nieco niżej niż „nasz” most nurt wody przekracza przez progi skalne. Miejsce to zwane jest „Tabacorz” i chronione jako pomnik przyrody. Można tam dojechać drogą biegnącą po wschodniej stronie rzeki.\nSzosą karpacką pedałujemy kawałek w kierunku Limanowej, ale czym prędzej uciekamy z tej bardzo ruchliwej arterii na szosę powiatową przez Słopnice. Niegdyś turystów wjeżdżających do Słopnic witał znak „ślepej drogi”, bowiem obie pobliskie przełęcze – Rydza-Śmigłego i Słopnicka – były z racji kamienistej nawierzchni niedostępne dla samochodów. Dzięki temu ruch na trasie jest wciąż bardzo niewielki, zresztą w atlasach drogowych przełęcz wciąż oznaczana jest jako nieprzejezdna.\nDroga na Przełęcz Słopnicką została wybudowana w drugiej połowie XIX wieku z inicjatywy Maksymiliana Marszałkowicza. W 1938 roku przejął on położone po południowej stronie przełęczy dobra kamienickie wraz z posagiem żony, córki kupca ze Starego Sącza, Józefa Kirchnera. Okres rządów Maksymiliana Marszałkowicza był złotym wiekiem dla regionu – powstały wtedy nie tylko dobrej jakości górskie drogi, ale także szereg drobnych zakładów przemysłowych.


Moździerz samobieżny BMP-2B9 | Wydawnictwo militarne ZBIAM\nStrona główna / Moździerz samobieżny BMP-2B9\nSamobieżny moździerz BMP-2B9 w postaci prezentowanej na wystawie KADEX-2016.\nMoździerz na współczesnym polu walki nadal pozostaje ważnym elementem systemu ognia artyleryjskiego, m.in. w bezpośrednim wsparciu spieszonych pododdziałów. Jednak konstruktorzy współczesnych moździerzy, zachowując ich zasadnicze cechy (możliwość prowadzenia ognia stromotorowego, relatywnie prosta konstrukcja, umiarkowana masa, znaczna szybkostrzelność), doskonalą je poprzez zwiększenie mobilności, implementację systemów kierowania ogniem, czy też wprowadzanie coraz skuteczniejszej amunicji, w tym korygowanej i kierowanej. Moździerz, w porównaniu z innymi rodzajami artylerii lufowej, jest zazwyczaj tańszy w zakupie i eksploatacji. Oczywiście donośność moździerzy jest znacząco mniejsza niż w przypadku haubicy czy działa strzelającego pociskami o porównywalnej masie, ale wynika to ze stromotorowej trajektorii lotu jego pocisków, przy jeszcze większych kątach podniesienia, niż przy strzelaniu z haubic (armatohaubic) tzw. górną grupą kątów. Z drugiej strony zdolność do strzelania „ponad wzgórzem“ daje moździerzom znaczną przewagę taktyczną nad innymi działami w wyżynnym czy górskim terenie, na obszarach leśnych, a także w terenie zurbanizowanym.\nSwoje rozwiązanie moździerza samobieżnego proponuje także przemysł Kazachstanu. Biorąc pod uwagę zastosowane w nim rozwiązania, jest oczywiste, że chodzi o pracę wykonywaną na własne potrzeby, ale mogącą zainteresować także sąsiadów środkowoazjatyckiej republiki lub państwa dysponujące ograniczonymi środkami na modernizację sił zbrojnych.\nSpecjalizująca się w remontach uzbrojenia i sprzętu wojskowego, a od niedawna także w jego produkcji, spółka akcyjna Semej Inżiniring należy do państwowego holdingu Kazachstan Inżiniring. Firma powstała już po uzyskaniu niepodległości przez Republikę Kazachstanu, po przekształceniu zakładów remontowych sprzętu pancernego w mieście Semej we wschodniej części kraju, utworzonych w 1976 r., a zatem jeszcze w czasach istnienia ZSRS. Semej Inżiniring specjalizuje się w remontach pojazdów opancerzonych – kołowych i gąsienicowych, ich modernizacjach, wytwarzaniu pomocy szkoleniowych do tychże pojazdów, a także przebudowie wozów bojowych na pojazdy inżynieryjne, mogące znaleźć zastosowanie nie tylko w wojsku, ale także w gospodarce cywilnej.