Z jakich powodów decydujemy się na projekty domków jednorodzinnych z poddaszem? | Zamilsteel\nNa chwilę obecną niełatwo bywa zdobyć fundusze na nabycie nieruchomości, nie wspominając już o kupnie domu z ogrodem. Wbrew wszystkiemu jednak młodzi starają się takowe środki zdobyć, aby mieć możliwość, aby się wyprowadzić.\nOstatnimi czasy występuje również trend na nabywanie gruntów. Posiadanie swojego placu daje sposobność na przystosowanie go , jak również na postawienie domku marzeń.\nJeśli sądzisz, że nie znajdziesz w sieci niezwykłych informacji, to przekonaj się treści, ponieważ można w nich znaleźć przyciągające uwagę dane na ciekawiący Cię temat.\nW jaki sposób jednakowoż osoba nie posiadająca każdego dnia doświadczenia z budownictwem usiłuje zmierzyć się z takową inwestycję? Kwestia jest dość prozaiczna, wystarczające jest, aby powierzyć koncepcję osobie, jaka trudni się w aranżacjach. Dość popularne są projekty domów jednorodzinnych z poddaszem. Najczęściej z uwagi na fakt, iż powierzchnia wyodrębniona między dachem i drugim piętrem idealnie nadaje się do zagospodarowania. Nie wszyscy posiadają przedsionek, w którym mają możliwość, aby składać rozmaite rzeczy, których potrzebuje się na przykład zazwyczaj w sezonie.\nJeśli uważasz, że tutaj są ciekawe wiadomości, to przeczytaj też inne szczegółowe opracowanie tej tematyki. Tam także odnajdziesz interesujące zagadnienia.\nTakowe rozwiązanie daje możliwość domownikom wykluczenie bałaganu w szafie. Projekty domów jednorodzinnych z poddaszem posiadają także odmienną cechę. Abstrahując od wykorzystania przestrzeni chodzi tu o wyizolowanie miejsca, które posłuży komuś w jakimś określonym celu- Co poniektórzy ludzie prowadzą we własnym domu działalność gospodarczą , dlatego taki wyizolowany pokój da sposobność na przyjmowanie klientów. Zaś jeszcze inni zupełnie w inny sposób postrzegają aspekt budowy domu. Rozważają taki etap z myślą wyizolowania pomieszczeń dla kilku rodzin.\nAktualnie stało się to sporadycznie brana pod uwagę koncepcja, jednakże obecnie, nierzadko spotyka się domki rodzinne, gdzie pod jednym dachem przebywają co najmniej rodzice i dziadkowie.


Podłączenie 3 pinowego wentylatora do 2560p - Forum NHL.pl\nPodłączenie 3 pinowego wentylatora do 2560p\nJest jakiś sposób na to, by 2560p widziało 3 pinowy wentylator w pełni poprawie? chodzi o to, że na 3 pinowym działa- tyle że na 100% i niema żadnej możliwości regulacji. Pierdoła, ale znalazłem całkiem sensowny wentylator (sam nie wiem z jakiego modelu laptopa) i po lekkim spasowaniu tego pasuje idealnie, przy czym jest większy i czuć, że wydajniejszy a to dosyć istotne przy QM. Poza tym nowy to 4 dychy i mi szkoda.\nDorobić układ sterowania z jakimś małym MOSFET-em. Tam jest chyba sterowanie od strony masy, wiec N-MOS, koniecznie logic-level. Dren podłączasz do czarnego kabelka wentyla, źródło do masy w laptopie, bramkę do pinu sterującego (tego, który był podpięty do czwartego kabelka w wentylu) i dodatkowo bazę do plusowego kabelka wentylatora przez rezystor 10k.


Artykuł opublikowany 17 lutego 2017\nTrainspotting 2 de Danny Boyle. | courtoisie de l'équipe de Trainspotting 2.\nZwycięzców Berlinale poznaliśmy 18 lutego. Nasi reporteży byli na miejscu i stworzyli własny, subiektywny przegląd filmów, których nie można przegapić.\nThe dinner, Oren Moverman\nTo prawdopodobnie jedna z najlepszych ról Richarda Gere. Stan, w którego się wciela, jest politykiem ubiegającym się o stanowisko gubernatora. Popularność męża nie podoba się Katelyn, która zmuszona jest dbać o wizerunek przykładnej żony. Niezadowolony jest również Paul, brat Stana, który czuje, że od dzieciństwa znajduje się na gorszej pozycji. Kiedy polityczna gwiazda zaprasza brata i jego żonę na kolację, pewne jest, że wieczór będzie burzliwy. Tym bardziej, że okoliczności są niesprzyjające: synowie obu par wspólnie popełnili straszliwą zbrodnię.\nOren Moverman po mistrzowsku steruje narracją, zachowując budowę przeniesionego na ekran bestselera Hermana Kocha: apéritif, przystawka, danie główne, deser i wysokoprocentowy alkohol. Schemat, który bardzo dobrze działa na dużym ekranie, ponieważ pozwala rozpracować, rozdział po rozdziale, psychologię postaci. Stan, który wydawał się niesympatyczny w trakcie apéritif, okazuje się poruszający i niejednoznaczny, kiedy na stole pojawia się mocniejszy alkohol. Paul, którego braliśmy za nieskomplikowanego i zabawnego, zmienia się nieoczekiwanie, kiedy dobiera się do dania głównego. Krótko mówiąc, trzeba obowiązkowo usiąść przy tym stole!\n"Berlinale Speciale". Premiera: 5 maja.\nEs war einmal in Deutschland, Sam Garbarski\nFrankfurt, 1946 rok. David Bergmann jest Żydem ocalałym z obozu koncentracyjnego. Z przyjaciółmi, którym także udało się ujść żywo z Holokaustu, szuka sposobu na zgromadzenie pieniędzy, które pozwoliłyby mu opuścić Niemcy i wyemigrować do Stanów Zjednoczonych. Niezwykły handlarz i utalentowany mówca obdarzony ciętym dowcipem wędruje od drzwi do drzwi, przekonując do zakupu pościeli. Jego śladami podąża oficer śledcza, nazistka Sarah Simon, która podejrzewa go o kolaborację.\nFilm porusza kwestię, która wciąż pozostaje niezbadana i stanowi tabu: prawie 4 tysiące Żydów zostało po 1945 roku w kraju, który był odpowiedzialny za ich prześladowania. Sam Garbarski przenosi na ekran The Teilacher, powieść Michela Bergmanna inspirowaną losami wujka autora, „wspaniałego komika”, jak twierdził pisarz. Humor zajmuje ważne miejsce w historii, nigdy nie umniejszając jednocześnie powagi sytuacji. Jest symbolem wewnętrznej walki każdego, kto próbuje żyć dalej mimo tego, co mu się przydarzyło. Reżyserowi udaje się utrzymać równowagę między zabawnymi dialogami, a pamięcią o tragicznych wydarzeniach – w dużej mierze dzięki doskonałej współpracy z aktorami.\nPremiera w Niemczech 6 kwietnia.\nFilm trwa 71 minut. Niedługo, ale w sam raz, jeśli wziąć pod uwagę jego intensywność. Janet właśnie została mianowaną ministrą edukacji. To ważny etap jej kariery, który zamierza uczcić z przyjaciółmi w trakcie niewielkiego przyjęcia. Nic jednak nie dzieje się tak, jak powinno. Okazuje się, że każdy albo ma coś do obwieszczenia, albo skrywa jakąś tajemnicę. Później Bill, mąż Janet, decyduje się opróżnić piwnicę z alkoholu: po trochu języki się rozwiązują, a sytuacja komplikuje – jeden krok dzieli nas od piekła.\nSally Potter chciała, żeby jej komediodramat miał „ludzki wymiar” – stąd wybór czarno-białej kolorystyki, która zdaniem reżyserki pozostawia miejsce na barwne emocje postaci i otwiera ludziom umysły. Ten zabieg rzeczywiście działa, bo widz czuje się w stu procentach zaangażowany w intrygę. Dzięki gęstym dialogom i poruszającej ścieżce dźwiękowej ta wielka farsa dorównuje najlepszym filmom z rodzaju „za zamkniętymi drzwiami”, takim jak Festen, 8 kobiet czy Rzeź. Komedia ma także wyraźny wydźwięk polityczny. Powstała w trakcie ostatnich wyborów w Wielkiej Brytanii – w momencie, kiedy „brytyjska lewica straciła odwagę i przestała mówić ludziom prawdę”, jak twierdzi Potter. Jasny przekaz, który subtelnie przebija przez bohaterów, z których każdy skrywa własne intencje.\nHistoria zaczyna się w miejscu, w którym się skończyła. Renton, Spud, Sick Boy/Simon i Begbie zrobili interes stulecia, sprzedając torbę heroiny, ale Renton zwiał z kasą. 20 lat później wraca do swojej rodzimej Szkocji, w której nic się właściwie nie zmieniło. Jego dawni przyjaciele również: Begbie zachował swój wybuchowy temperament, Simon nadal jest pierwszorzędnym złodziejaszkiem, a Stud bardziej niż kiedykolwiek uzależnił się od heroiny.\nDziś najważniejszą kwestią nie jest już dorastanie w Szkocji pogrążonej w kryzysie ekonomicznym. Chodzi raczej o akceptację tego, czym się staliśmy. Danny Boyle dobrze to zrozumiał i długo czekał z nakręceniem dalszej części Trainspottingu. Może czas się przekonać, że wcale się nie zmieniamy. Czterech przyjaciół to postacie równie interesujące jak w części pierwszej, w której skrywane przez nich demony ujrzały światło dzienne i pokazały się ludzkości. Sick Boy i Renton nie mogą sobie odpuścić bycia wspólnikami, nawet jeśli jeden chce się zemścić na drugim. Jeśli chodzi o sposób kręcenia, styl Danny'ego Boyle'a wprowadza widza w sytuacje, delikatnie mówiąc, chaotyczne – jak pamiętny nocny pościg Rentona i Begbie w Edynburgu.\nPremiera w Polsce 3 marca.\nKarera ga Honki de Amu toki wa (Close-Knit), Naoko Ogigami\n11-letnia Tomo pozostawiona jest sama sobie. Na całe dnie. Kiedy wraca ze szkoły, zlew jest zawsze pełny, a jej matka jest zwykle zbyt pijana, by się nią zająć. Tomo znajduje schronienie u wujka Makio i jego transseksualnej partnerki Rinko. Dziewczynka czuje się u nich jak w domu, jednak szybko zaczyna skupiać na sobie spojrzenia innych. W klasie czy w supermarkecie – ludzie pytają jej, kim jest ta „nienormalna osoba”, która pojawiła się w jej życiu. Z pomocą Rinko, Tomo uczy się stawiać czoła złości.\nJak żyć, czując się innym? To kluczowe dla tego filmu pytanie potraktowane jest rzeczowo, dojrzale. Duet Tomo-Rinko nie wpisuje się w utarte schematy. Rinko dostrzega w Tomo możliwość, by poczuć się w pełni kobietą, a Tomo czuje się wreszcie akceptowana przez rodzinę. Film mówi wiele o emocjach, jednak bez popadania w sentymentalizm. Reżyserka prowadzi świadomą grę z symbolami. Jednym z motywów, które wykorzystuje, jest jedzenie – symbol uwagi poświęcanej innym. Wszystkie posiłki są celebrowane, nawet piwo, które „zasługuje na Nobla”. Skądinąd, kiedy dziewczynka widzi przygotowany specjalnie dla niej lunch, traktuje go z takim namaszczeniem, że pozwala mu przez cały dzień gnić w jej plecaku. Robienie na drutach to nie tylko sposób, który wybiera Rinko, próbując opanować gniew, ale także metafora więzów tworzących się między trzema głównymi postaciami. Naoko Ogigami niczego nie pozostawia przypadkowi i daje nam piękną lekcję mądrości.\nColo, Teresa Villaverde\nOjciec, matka i córka w Portugalii po kryzysie ekonomicznym. Ojciec stracił pracę, matka bierze nadgodziny, żeby zapłacić rachunki, a córka próbuje normalnie przejść przez okres dojrzewania. Stopniowo pojawiają się wina, napięcie, a na koniec oddalenie.\n„To, co niewypowiedziane, wyrządza największą krzywdę” – twierdzi reżyserka Teresa Villaverde. Dyskomfort osiąga maksymalny poziom w rodzinie, która zatraca umiejętność rozmowy, kiedy zaczyna brakować jej pieniędzy. Ojca, który nie wie, co jeszcze mógłby zrobić, żeby poczuć się użytecznym, córka nakrywa siedzącego w wannie z wiadrem na głowie, jak gdyby próbował ukryć swój wstyd. Młoda buntowniczka źle czuje się w swojej skórze, ale dość szybko pojmuje, że rodzice mają zbyt wiele problemów, żeby jej pomóc. Przy stole przerywa milczenie tylko po to, żeby powiedzieć, że nienawidzi pieniędzy – ostatni krzyk bólu dziewczyny, której kryzys ekonomiczny ukradł jej własny kryzys dojrzewania. Colo to lina, która zabezpiecza akrobatę, kiedy ten upada –Teresa Villaverde swoim filmem szczerze wyznaje, że kryzys usunął wszystkie liny zabezpieczające, łącznie z rodziną.\nZa kulisami Berlinale 2017\nT2 Trainspotting – sequel, który ma sens\n„Psy” Bogdana Mirică – debiut pozbawiony zębów\nMai Masri: „3000 Nocy jest uniwersalną historią o sprawiedliwości”


Za 8studs – 30220 Fire Speedboat w Kaczorze Donaldzie | Lego's soul\n← Kolekcja – nowe zestawy\nKolekcja – trochę nowego town →\nZa 8studs – 30220 Fire Speedboat w Kaczorze Donaldzie\nOpublikowano na 28 września, 2013 by tbzz2013\nI ponownie Nori, czujnie śledząc polski rynek, informuje na swoim blogu o kolejnym polybagu jako dodatku do magazynu „Kaczor Donald”. Zestawu nie mam, więc tym bardziej się pokuszę. Dzięki Nori za info.\nTen wpis został opublikowany w kategorii Lego, Polybag, Reblog i oznaczony tagami Lego polybag, polybag. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


W trzecim kwartale roku grupa kapitałowa Zetkama uzyskała niewielki wzrost sprzedaży i zysków, co pozwoliło na skorygowanie w górę prognoz tegorocznych wyników.\nW trzecim kwartale tego roku grupa Zetkama uzyskała przychody 56,664 mln zł, a po trzech kwartałach 236,602 mln zł. W obu wypadkach to poprawa w stosunku do wyników uzyskanych rok wcześniej, odpowiednio o 3,9 proc. i o 4 proc. Zysk z działalności gospodarczej wyniósł 7,009 mln zł w trzecim kwartale i 29,268 mln zł po trzech kwartałach. Wynik netto to 6,005 mln zł w trzecim kwartale, co oznacza wzrost o 6 proc. i 25,073 mln zł po 9 miesiącach (wzrost o 6,1 proc.).\nW trzech kwartałach roku największe przychody osiągnął segment armatury (94,063 mln zł), następnie segment elementów złącznych (87 mln zł), podzespoły dla motoryzacji (29,945 mln zł), komponenty dla przemysłu maszynowego (23,102 mln zł) i w końcu odlewy (9,956 mln zł).\nWedług nowej prognozy grupy Zetkama osiągnie w tym roku przychody na poziomie 301 mln zł, wynik EBITDA sięgnie 43,5 mln zł, a zysk netto 28,5 mln zł. Poprawa w prognozie zysków jest większa niż w przychodach.


iPhone Nano | Komórkomania.pl\nUnwired View już nie raz udowodnił, że doskonale radzi sobie z wyszukiwaniem patentów producentów na najdziwniejsze urządzenia świata. Tym razem wodze fantazji puścił Apple. W końcu od premiery iPhone'a minął już prawie tydzień. Ilość sprzedanych sztuk osiągnęła ponad pół miliona. O popularności iPoda Nano nawet nie trzeba dużo mówić. Dlaczego w takim razie nie połączyć obu w jedno urządzenie?\nProducenci znudzili się już unowocześnianiem funkcji muzycznych w telefonach i zaczynają wpychać komórki w odtwarzacze MP3. Najpierw Sony z nowym modelem Walkman NW-A808, a teraz Apple. Pomysł amerykańskiego producenta opiera się na dodaniu funkcji telefonu do dobrze sprzedającego się iPoda Nano. Dwa, proste, ulubione urządzenia w jednym. Po co nosić dodatkowy balast.\nNie trudno sobie wyobrazić jak takie cudo będzie działać, ale teoria nie zawsze musi się zgadzać z praktyką. Poczekamy, zobaczymy.\niTest: Stand O'Food Uruchom Adium/iChat bez automatycznego logowania się do sieci Panic(zna) wyprzedaż - 50% Apple iPad pobił wszystkie gadżety w 2010 roku Konferencja Apple’a odbędzie się 1 września! Getting Jiggy [giveaway] Aplikacja Dnia: Banana Kong za darmo tylko przez 24 godziny! Pięć iPhonowych aplikacji na Walentynki Włącz obsługę dodatkowych gestów w Firefoksie 3.5 App Quizz #16 (Stand O’ Food) PhoneSuit – cieniutki case z baterią dla iPhone’a 4 uTorrent dla Mac OS X już jest!


Jak ten czas płynie… Nasze pierwsze spotkanie z fantasłonicznym Pomelo opisałam w 2012 roku… Od tej pory urośli moi mali, domowi czytelnicy… Urósł sam Pomelo. Najnowsza książka o nim jest słusznego wzrostu, i o wzroście w niej będzie mowa ….\nGdy pewnego dnia różowy słoń Pomelo dostrzeże, że dmuchawiec pod którym mieszka jakoś dziwnie się zmniejszył, zaczyna bacznie przyglądać się swemu otoczeniu. Sprawdza i porównuje. Gdy zrozumie, że urósł, przepełni go wielka radość ale zaraz potem, zacznie jak zawsze, zadawać sobie pytania. Pojawią się wątpliwości, obawy, strach… Pytania. Mnóstwo pytań…\nCzy zmieni również kolor? Czy nie urośnie za bardzo? Czy będzie tak mądry jak jego przyjaciel Gantok? Czy gdy jest się dużym można się wygłupiać?\nPytania, plany, marzenia. Radość pomieszana ze strachem. Tak zwykle bywa, gdy przed nami nieznane…\nJak to jest być dużym? Rośnięcie… Oby tylko nie wymknęło się spod kontroli! Oby bycie dużym było równie ciekawe co bycie małym.\nCzy Pomelo jest gotowy na nową przygodę jaką jest bycie dużym? Sprawdźcie koniecznie!\nSeria książek o niezwykłym słoniu, który mieszka w ogrodzie pod dmuchawcem, to wspaniała propozycja dla wszystkich, którzy lubią niebanalne książki dla dzieci. Opowieści o nim to wachlarz emocji i sytuacji z którymi mają do czynienia najmłodsi. Każde spotkanie z filozofującym Pomelo jest dobrym punktem wyjścia do rozmów z dziećmi na tematy wszelakie. To książka zarówno refleksyjna jak i dowcipna… Zresztą wystarczy spojrzeć na te wspaniałe ilustracje!\nPomelo fajny jest i jeśli jeszcze go nie znacie - koniecznie nadróbcie zaległości! Ale zacznijcie od pierwszych tytułów i mniejszych książek. A jak już przerobicie Pomela zakochanego, Pomela który śni, zastanawia się, wyrusza z mur swego ogrodu, podróżuje... Pomela który poznaje kształty, kolory i przeciwieństwa - wtedy sięgnijcie po książkę o tym jak POMELO ROŚNIE!


Zestaw mebli do salonu Barcelona 2 dąb craft złoty/grafit z kategorii Zestawy mebli do salonu w niskiej cenie dostępny w internetowym sklepie MEB24.PL\n» Zestaw mebli do salonu Barcelona 2 dąb craft złoty/grafit\nKod produktu: VI-2595\nKomplet mebli Barcelona 1 charakteryzuje funkcjonalne połączenie praktycznych oraz dynamicznych rozwiązań. Piękna, a jednocześnie surowa stylistyka, która idealnie sprawdzi się we wnętrzach nowoczesnych, urządzonych w stylu modernistycznymi i loftowym. Kolekcja Barcelona wyróżnia się niepowtarzalnym charakterem brył, dzięki czemu stanie się wyjątkowym wyposażeniem każdego salonu i pokoju dziennego. W zestawie znajdują się dwie szafki wiszące, jedna zamykana, a druga otwarta z dwoma przestrzeniami użytkowymi. Eleganckie połączenie kolorów podkreśla wyjątkowość zestawu.\nSzafka Barcelona zamknięta\ngłębokość - 26,8 cm\nSzafka Barcelona otwarta


„Bardzo fachowe i rzetelne podejście. Dobra komunikacja, a przy tym Pani Marta jest bardzo serdeczna i dokładnie wszy…stko wyjaśnia. Serdecznie polecam.” Więcej\n„Bardzo profesjonalne i przyjazne podejście do pacjenta. Pani doktor wyjaśnia wszystko szczegółowo, a wizyty w jej ga…binecie to czysta przyjemność. Kiedyś bałam się dentysty, teraz uwielbiam! Szczerze polecam!” Więcej\n„Polecam Panią Kasię. Przyjęła mnie, nową pacjentkę, będąc ostatni tydzień w pracy przed urlopem macierzyńskim. Dokoń…czyła mi rozgrzebane przez innego stomatologa reendo. Wszystko tłumaczyła, informowała w trakcie o postępach.” Więcej


luty 2018 - Strona 4 z 4 - Tymex Boxing Promotion\nBoks wizytówką Zgorzelca\nBurmistrz Zgorzelca Rafał Gronicz – Chciałbym, aby obok koszykówki także gale boksu były naszą wizytówką Już 2 tysięcy biletów zostało sprzedanych na galę „Podwójne Uderzenie” 24 lutego w Zgorzelcu. – Gale boksu mogłyby być naszą wizytówką. Tak, jak jest nią już koszykówka. Wzmocniłoby to wizerunek Zgorzelca jako miasta, gdzie żyje się sportowo i aktywnie – mówi burmistrz Rafał Gronicz, który …\nadminBoks wizytówką Zgorzelca 02.10.2018\n„Próba ognia” – gala już 24 marca\nGala boksu zawodowego: „Próba ognia” Zapraszamy na galę boksu zawodowego „Próba Ognia”, która odbędzie się 24 marca w OSiR Dzierżoniów. O tytuł Mistrza Polski zmierzą się Robert Parzęczewski vs Andrzej Sołdra! Bilety na to niezwykle interesujące wydarzenie już w sprzedaży! To będzie gratka dla wszystkich kibiców sportów walki. Notowany na dwunastym miejscu w światowym rankingu federacji WBO wagi półciężkiej Robert …\nadmin„Próba ognia” – gala już 24 marca 02.08.2018\nŁukasz Wierzbicki: Nie dziwię się, że Adamek wybrał trenera Currena – Nie dziwię się, że Tomasz Adamek wybrał na trenera Gusa Currena. Pod jego okiem stałem się lepszym bokserem – powiedział Łukasz Wierzbicki, który przez kilka lat walczył w Kanadzie, a od trzech tygodni w Vero Beach na Florydzie pracuje z Currenem. Bilety dostępne na ebilet.pl: Dla polskich pięściarzy tego …\nPokaż 19–22 z 22 wyników


Posty: 457 • Strona 22 z 23 • 1 ... 19, 20, 21, 22, 23\nA tu Jelenka prywatnie.\nRozstawiona z numerem ósmym Amerykanka Venus Williams niespodziewanie przegrała z rodaczką Danielle Collins 2:6, 3:6 w ćwierćfinale tenisowego turnieju WTA rangi Premier Mandatory w Miami.\nTrzy godziny trwał ćwierćfinał, w którym zmierzyli się Juan Martin del Potro i Milos Raonic. Do półfinału awansował Argentyńczyk, pokonując rywala 5:7, 7:6 (7-1), 7:6 (7-3). Następnym rywalem Del Potro będzie John Isner.\nAmerykanin John Isner został pierwszym półfinalistą turnieju tenisowego ATP Masters 1000 w Miami. W ćwierćfinale pokonał Koreańczyka Hyeona Chunga 6:1, 6:4.\nTu Danielle Collins.\n30 mar 2018, 10:35\nRozstawiona z "13" Amerykanka Sloane Stephens na półfinale zakończyła występ białoruskiej tenisistki Wiktorii Azarenki w turnieju WTA rangi Premier Mandatory w Miami. Triumfatorka ubiegłorocznej edycji wielkoszlemowego US Open wygrała 3:6, 6:2, 6:1.\nNa półfinale - po porażce z rozstawioną z "szóstką" Jeleną Ostapenko 6:7 (1-7), 3:6 - zakończyła się przygoda kwalifikantki Danielle Collins z turniejem WTA rangi Premier Mandatory w Miami. Łotyszka o tytuł zagra z kolejną tenisistką z USA - Sloane Stephens (13.).\nRozstawiony z "16" hiszpański tenisista Pablo Carreno Busta pokonał Kevina Andersona (6.) z RPA 6:4, 5:7, 7:6 (8-6) w ćwierćfinale turnieju ATP Masters 1000 w Miami. Do "czwórki" awansował w czwartek także Niemiec Alexander Zverev (4.).\n20-letnia tenisistka pokazuje, że w przyszłości możemy mieć z niej wielki pożytek. Magdalena Fręch pokonała w turnieju ITF we francuskim Croissy-Beaubourg doświadczoną Witalię Diaczenko 7:5, 7:6 i w piątek zagra o finał. Zmierzy się z kolejną reprezentantką Rosji Anną Blinkową.\nRozstawiony z "czwórką" Alexander Zverev pokonał hiszpańskiego tenisistę Pablo Carreno Bustę (16.) 7:6 (7-4), 6:2 w półfinale turnieju ATP Masters 1000 w Miami. O tytuł Niemiec walczyć będzie w niedzielę z reprezentantem gospodarzy Johnem Isnerem (14.).\nA tu świąteczny króliczek od harda prawda że smaczny.Witalija Djaczenko made in Rosja\n01 kwie 2018, 10:32\nAmerykanka Sloane Stephens wygrała tenisowy turniej WTA rangi Premier Mandatory w Miami. W finale pokonała wyżej notowaną Łotyszkę Jelenę Ostapenko 7:6(5), 6:1.\nCiekawe czy ktoś na nią stawiał przed turniejem że zajdzie na sam szczyt.\n02 kwie 2018, 00:43\nRozstawiony z numerem 14. Amerykanin John Isner pokonał grającego z "czwórką" Niemca Alexandra Zvereva 6:7 (4-7), 6:4, 6:4 w finale turnieju ATP Masters 1000 w Miami.\n03 kwie 2018, 19:47\n05 kwie 2018, 11:18\nW 1. rundzie turnieju ITF w Jackson, z pulą nagród 25 tys. dol., Iga Świątek pokonała Louisę Chirico 6:2, 6:1. To czwarty mecz z rzędu, w którym młoda polska tenisistka nie straciła więcej niż trzech gemów.\n05 kwie 2018, 11:26\nTu Karina Pumkina made in Rosja\n07 kwie 2018, 14:06\nRozstawiona z "jedynką" Hiszpanka Garbine Muguruza pokonała reprezentantkę Australii Ajlę Tomljanovic (8.) 6:3, 6:0 w ćwierćfinale tenisowego turnieju WTA w meksykańskim Monterrey.\nSłabe przeciwniczki to i łatwa wygrana.\nTu Muguruza w.....\n09 kwie 2018, 12:28\nHolenderka Kiki Bertens (12.) zdecydowanie wygrała z Niemką Julią Goerges (5.) 6:1, 6:2 w finale tenisowego turnieju WTA w amerykańskim Charleston (pula nagród 800 tys. dolarów).\nRozstawiona z "jedynką" Garbine Muguruza pokonała Węgierkę Timeę Babos (4.) 3:6, 6:4, 6:3 w finale tenisowego turnieju WTA w meksykańskim Monterrey.\n09 kwie 2018, 12:31\nNiczego sobie ta cała Kiki.\n08 kwie 2019, 16:24\nAmerykanka Madison Keys wygrała turniej WTA w Charlestonie (pula 823 tys. dol.). W finale rozstawiona z numerem ósmym tenisistka gospodarzy pokonała grającą z "piątką" Dunkę polskiego pochodzenia Caroline Wozniacki 7:6 (7-5), 6:3.\nNo szkoda bo kibicowałem z wiadomych powodów Dunce.\nA tu na pocieszenie Karola.......\n09 kwie 2019, 10:20\nDługo musieliśmy czekać na kolejny triumf naszej deblistki.\nMagda Linette i Amerykanka Christina McHale odpadły w pierwszej rundzie debla tenisowego turnieju WTA na kortach ziemnych w Bogocie (pula nagród 250 tys. dol.). W poniedziałek przegrały z Hiszpankami Larą Arruabarreną i Sarą Sorribes Tormo 3:6, 1:6.\nIga Świątek przegrała w Lugano ze Słowenką Poloną Hercog 3:6, 6:3, 3:6 w swoim pierwszym finale tenisowego turnieju cyklu WTA. Polka i tak odniosła największy sukces w karierze, co da jej awans do pierwszej setki światowego rankingu.\nNo cóż liczyłem że może tak uda się tej naszej młodej zawodniczce z wawy sięgnąć po zwycięstwo.\nBo był na to całkiem reala szansa.\nAle niestety zabrakło może tak doświadczenia trochę szczęścia.\nZ tego co widziałem tym razem serwis stawiał sporo do życzenia.\nAle mam nadzieję ze jeszcze o niej usłyszymy\nA tutaj Hercog....\nRozstawiony z numerem trzecim Dominic Thiem pokonał w finale Rosjanina Daniiła Miedwiediewa 6:4, 6:0 i zwyciężył w turnieju ATP w Barcelonie (pula nagród 2,6 mln euro). Austriacki tenisista triumfował po raz 13. w karierze.\nPetra Kvitova wygrała w niedzielę 27. w karierze turniej rangi WTA. Czeszka tenisistka w finale zmagań w Stuttgarcie pokonała Estonkę Anett Kontaveit 6:3, 7:6 (7-2).\nA tu Petra....


Wiedźmin 3: Dziki Gon – Trochę o walce i muzyce :: Newsy :: Wiedźmin 3: Dziki Gon :: Game Exe\nWiedźmin 3: Dziki Gon – Trochę o walce i muzyce\nNa stronie GameInformera pojawiły się nowinki z filmikami o animacjach i walce, a następnie o muzyce w Wiedźminie 3: Dziki Gon. Z pierwszego wideo dowiadujemy się, że walka Geralta w "trójce" ma przypominać taniec, nie zwykłą bitkę, prezentowaną przez przeciętnych wojaków i innych NPC-ów. Różnica będzie widoczna gołym okiem. W końcu, co jak co, ale wiedźmin w walce jest najlepszy.\nRównież na tym samym wideo, Tomasz Zawada, główny animator opowiada o animacjach. Do nagrywania prostych czynności nie trzeba zawodowych aktorów – zastępują ich pracownicy CD Projekt RED. Ale do ważniejszych potrzebni są profesjonaliści. Na filmiku możemy zaobserwować ćwiczenia Macieja Kwiatkowskiego ze Stunt Forces, który przed rozpoczęciem nagrywania, stara się doprowadzić swoje ruchy do perfekcji – jego specjalizacja to walka, więc trening jest jak najbardziej wskazany. Pracuje z polskim studiem już od pierwszej części "Wiedźmina" i trzeba przyznać, że jego zwinne ruchy oraz szybkie ciosy wyglądają bardzo dobrze.\nTematem drugiego wideo jest ścieżka dźwiękowa, którą tworzy zespół znany z poprzednich części, do którego dołączył Gene Rozenberg z 38 Studios. Po zamknięciu studia i odwołania MMO o roboczym tytule "Project Copernicus", przyjechał do Polski, gdzie obecnie pracuje nad muzyką w "Wiedźminie 3: Dziki Gon". Rozenberg zapewnia graczy, że kompozytorzy dużo czasu poświęcają postaciom i otoczeniu, aby utwory jak najlepiej pasowały do gry i nadały jej odpowiedni nastrój. Twórcy nie chcą pozwolić na to, aby graczowi w trakcie zabawy towarzyszyły te same motywy, więc dbają o ich urozmaicenie i odejście od stereotypów – muzyka ma nie przypominać nam inne RPG-i i kojarzyć się będzie ze słowiańską kulturą.\nMachina marketingowa, jak widać, ruszyła. I bardzo dobrze! Prace trwają w najlepsze i liczę, że CD Projekt RED udostępni nam więcej takich "smacznych" ciekawostek, szczególnie o walce, bo przyznam, że Macieja Kwiatkowskiego w akcji widziałem dopiero pierwszy raz.


Mikser dla dzieci Klein Bosch 7958864466 - Allegro.pl\nMikser dla dzieci Klein Bosch\nMikser dla dzieci Klein Bosch Możliwość stopniowania mocy (60833)\nMikser ręczny został stworzony przez bardzo cenioną firmę Klein, która z myślą o dzieciach uwielbiających wcielać się w rolę dorosłych projektuje wysokiej jakości zabawki imitujące sprzęty AGD, narzędzia, kosmetyki itd. Podpisała ona umowy z wieloma markami, takimi jak np. Bosch, Braun, Miele, Vileda, dzięki czemu zabawki wyglądają jak prawdziwe produkty tych firm. Zabawka pochodzi z serii Bosch.\nZESTAW AGD KUCHNIA DLA DZIECI EKSPRES MIKSER BLEND\nAGD BLENDER MIKSER ROBOT Kuchenny DLA DZIECI DORIS\nLT80 MIKSER ROBOT AGD DLA DZIECI Z MISKĄ DŹWIĘKI\nKLEIN Braun Mikser Ręczny Dla Dzieci Na Baterie\nKlein Toster z Grzankami Bosch KleinAGD Dla dzieci\nKLEIN RĘCZNY BLENDER BOSCH DLA DZIECI + KUBEK\nKLEIN Żelazko ZE Spryskiwaczem NA Wodę BOSCH\nKLEIN 9566 RĘCZNY BLENDER BOSCH DLA DZIECI +KUBEK\nBraun Mikser Ręczny dla dzieci KLEIN 96230 baterie\nBRAUN ZESTAW FRYZJERSKI DLA DZIECI SUSZARKA KLEIN\nROBOT MIKSER KUCHENNY DLA DZIECI BOSCH ŚW I DŹWIĘK\nKLEIN BOSCH CZAJNIK +TOSTER +EKSPRES ZESTAW 20 EL.\nHape - Mikser do zabawy dla dzieci\nNACZYNIA 28el mikser kuchenka dzbanek filiżanki\nKLEIN ZABAWKOWY TOSTER Z GRZANKAMI DLA DZIECI\nBLENDER mikser na baterie


Umberto Eco po raz pierwszy na małym ekranie. Serial na podstawie „Imienia róży” od 4 kwietnia na Canal+ : Booklips.pl\nOd 4 kwietnia na antenie Canal+ swą premierę mieć będzie serial na podstawie powieści „Imię róży” Umberta Eco. Za reżyserię odpowiada Giacomo Battiato, twórca m.in. filmów „Karol. Człowiek, który został papieżem? oraz „Karol. Papież, który pozostał człowiekiem”. Włoch i tym razem do współpracy zaprosił Piotra Adamczyka, a w głównych rolach zobaczymy m.in. Johna Turturro, Ruperta Everetta, Sebastiana Kocha i Richarda Sammela.\n„Imię róży”, debiutancka powieść wybitnego włoskiego pisarza Umberta Eco z 1980 roku, jest obecnie uznawana za arcydzieło XX-wiecznej literatury oraz fenomen kulturowy. To wieloaspektowe, złożone dzieło, łączące w sobie elementy krytycznej analizy kultury średniowiecza, teorii literatury, badań biblijnych oraz semiotyki napisane przez profesora filozofii nieoczekiwanie wkradło się na szczyt list bestsellerów i na nowo odkryło dla czytelników średniowiecze, które przez jakiś czas kojarzyło się ze sztampowymi historiami o rycerzach i księżniczkach.\nWłoska telewizja RAI podjęła decyzję o przeniesieniu na mały ekran opowieści o morderstwach popełnionych w opactwie benedyktynów. Realizację projektu powierzono reżyserowi Giacomowi Battiatowi. W obsadzie znaleźli się: dwukrotnie nominowany do Złotego Globu John Turturro („Sekretne okno”, „Big Lebowski”), Rupert Everett („Gwiezdny pył”, „Mój chłopak się żeni”), Sebastian Koch („Dziewczyna z portretu”, „Most szpiegów”), Michael Emerson („Zagubieni”, „Piła”) oraz Piotr Adamczyk, który wcześniej wcielił się w rolę Karola Wojtyły w dwóch filmach włoskiego twórcy („Karol. Człowiek, który został papieżem”, „Karol. Papież, który pozostał człowiekiem”).\nJuż w 1986 roku premierę miała hollywoodzka ekranizacja powieści z udziałem Seana Connery?ego oraz Christiana Slatera. Film w reżyserii Jeana-Jacques?a Annauda otrzymał dwie nagrody BAFTA, Cezara oraz cztery nagrody David di Donatello i zaliczany jest do klasyki kina. Jak poradzi sobie serial? Przekonamy się niebawem.\n„Imię róży” to porywający kryminał prowokujący do dyskusji nad palącymi dylematami współczesności. Ta historia na stałe przeniknęła do popkultury: zima 1327 roku, w znamienitym opactwie na północy Włoch dochodzi do okrutnego morderstwa. Sprawa wywołuje wśród mnichów panikę, a niepokój podsyca fakt, że za kilka dni w klasztorze ma odbyć się znacząca debata teologiczna, która rozstrzygnie kwestię gromadzenia dóbr przez Kościół ? czy duchowni powinni podążać śladami Chrystusa i żyć w ubóstwie, czy też bogacić się, aby utrzymać władzę nad Europą? Do klasztoru na polecenie cesarza przybywa uczony franciszkanin, Wilhelm z Baskerville (John Torturro), któremu towarzyszy uczeń i sekretarz, nowicjusz Adso z Melku (Damian Hardung). Na miejsce zbrodni zjeżdżają się również dostojnicy kościelni, z wielkim inkwizytorem Bernardem Gui (Rupert Everett) na czele. Wilhelm i Adso godzą się pomóc zrozpaczonemu opatowi w rozwiązaniu zagadki tajemniczej śmierci jednego z braci. Tymczasem mnisi odnajdują kolejne ofiary. Siedem dni i siedem nocy Wilhelm i Adso spędzają w przeklętym miejscu, gdzie duchowość przybiera najmroczniejsze oblicza, a schronienie odnajdują heretycy i bluźniercy. Błyskotliwy Anglik odkrywa, że poszlaki prowadzą do biblioteki, w której przechowywane są zakazane księgi. Według przekazów niejeden stracił zmysły, krążąc po jej mrocznych korytarzach.\nSerial „Imię róży” składa się z ośmiu 50-minutowych odcinków. Sam Umberto Eco miał możliwość, na niedługo przed śmiercią, nadzorować prace nad scenariuszem napisanym przez Andreę Porporati i Nigela Williamsa. Stąd też możemy oczekiwać wiernej adaptacji książki. „Uważam, że 80% lub 90% tego, co mówię, to cytaty z książki Eco. Istnieją pewne fragmenty, w których potraktowaliśmy ją swobodniej, żeby historia była zrozumiała dla widzów, ale jest to bardzo bliskie książce” ? powiedział aktor John Turturo.\nWłosko-niemiecka produkcja zrealizowana w języku angielskim została sprzedana do 132 krajów. Premierowe odcinki serialu będzie można zobaczyć od 4 kwietnia w Polsce na antenie Canal+, a także w player+ na dowolnym urządzeniu oraz za pośrednictwem dekodera player+ BOX. Serial zrealizowano w technologii 4K.\nPoniżej możecie zobaczyć zdjęcia z serialu „Imię róży” oraz krótki zwiastun w języku polskim:\nfot. mat. prasowe Canal+\nTematy: Canal+, Imię róży, proza światowa, seriale telewizyjne, Umberto Eco\n« Przed kościołem w Gdańsku księża spalili „Harry’ego Pottera” i inne „magiczne” książki\nNa granicy obłędu. O związku Pameli „Cupcakes” Wood z Charlesem Bukowskim »


Klasycznie! – Golf z 1981 – Auto Tuning Świat\nHome Audio Klasycznie! – Golf z 1981\nAudio, Ciekawostki, Dla koneserów, Marki Aut, Tuning\nRok 1976 w historii Golfa zawsze będzie pamiętamy jako pierwszy, w którym pojawiła się legendarna wersja GTI. Nie zapomnijmy jednak, że powstała inna kultowa odmiana małego hatchbacka, a mianowicie wersja wysokoprężna. Prezentowany przeze mnie pomarańczowy Golf z 1981r jest moim marzeniem z dzieciństwa.\nPasja do vw zaczęła się od Golfa mk3. Po 3 latach dostałem propozycje zamiany na cultowy model Golf mk1 z1979. Więc zaczęły się modyfikacje gwint tatechnix koło dezent później oz turbo i dopieszczanie detali. Gdy trafiła się okazja kupienia drugiego golfa bez zastanowienia go kupiłem:) rozebranie go zajęło mi 14h.\nRemont był kapitalny (blacharka silnik zawieszenie itp). dwoma autami pojechaliśmy na nasz ślub są to niezapomniane chwile. Golfa z 1979 sprzedałem z zamiarem kupienia czegoś starszego. Pracując w Norwegii trafiłem na piękny egzemplarz Kafer z 1966r w oryginalnym stanie, kupiłem go i sprowadziłem do polski.\nZacząłem remont blacharkę lakier sam robiłem. Jestem na najfajniejszym etapie składania. Golf zostanie z nami na bardzo długie lata mam nadzieje pozdrawiam Ciesielko\n-kompletny remont lakierniczo-blacharski\n-dodatki chrom(klamki,wycieraczki,lusterka,listwy wokół samochodu oraz progowe,korek wlewu paliwa,kliny wokół szyb oraz grill)\n-brak wycieraczki na tylnej szybie\nwnętrze brąz zachowane w oryginale\nnowa biała podsufitka\nwypolerowana kierownica GTI\nwygłoszone wnętrze matami bitumicznymi\nswap 1.9TDI 150hp\nukład przelotowy 2,5cala zakończony fifka\nhamulce przód 280 oraz tył 256\nOZ TURBO po renowacji 7cali przód, 8,5 tył na to naciągnięte opony 165/50\ngłośniki w drzwiach Peiying 100W oraz małe tuby pod fotelami\nw bagażniku skrzynia SYRINCS 1200W, wzmak AxToN 450W i kondensator 1OHM\nPoniżej galeria tego okazu 🙂


parmezan - Kuchenny bałagan\nBardzo lubię wszelkie wytrawne muffiny i wypieki z dodatkiem parmezanu. Pierwszy raz za to piekłam muffiny z dodatkiem kaszy kukurydzianej. Są zdecydowanie mniej puszyste niż klasyczne muffiny na samej mące i najlepiej smakują zaraz po upieczeniu, gdy są jeszcze lekko ciepłe. Muffiny z parmezanem dobrze…\nWszystkiego dobrego w Nowym Roku! Oby przyniósł Wam wiele radości, spełnienia marzeń i zdrowia. A na dobry początek mam dla Was przepis na przepyszne serowe paluchy ziołami: z kminkiem i tymiankiem. Smakują dobrze zarówno na ciepło, jak i na zimno. Ja je zrobiłam jako dodatek…\nPrzekąski, Przekąski Thermomix, THERMOMIX, Wegetariańska, Wegetariańska (TM)


Bombay Sizzler Pub & Grill, Irving - recenzje restauracji - TripAdvisor\nStany Zjednoczone›Teksas›Irving›Irving Restauracje› Bombay Sizzler Pub & Grill\n23 recenzje(-i) Nr 252 wśród 501 Restauracje w lokalizacji Irving $$ - $$$\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Znajdź trasę 397 Las Colinas Blvd E, Suite 180, Irving, TX 75039-5656 +1 972-255-5400\nIrving, Teksas Więcej Country Inn & Suites By Carlson, DFW Airport South\nWyczyść wszystko Zacznij pisać recenzję lokalizacji Bombay Sizzler Pub & Grill Kliknij, aby ocenić\nTrwa aktualizowanie listy... Bombay Sizzler Pub & Grill — podobne obiekty, przeglądane przez podróżnych\nIrving, Teksas Anjappar\nIrving, Teksas Taj Chaat House\nIrving, Teksas Underground Indian Cuisine\nIrving, Teksas Wszystkie restauracje w: Irving (563)\nByłeś(-aś) w Bombay Sizzler Pub & Grill? Podziel się wrażeniami! Napisz recenzję\n397 Las Colinas Blvd E, Suite 180, Irving, TX 75039-5656 Lokalizacja:\nOto pytania, które zadawali klienci, wraz z odpowiedziami przedstawicieli i innych klientów obiektu Bombay Sizzler Pub & Grill\n1 pytanie Zadaj pytanie Pytania? Uzyskaj odpowiedzi od pracowników i klientów obiektu Bombay Sizzler Pub & Grill.\nWskazówki dotyczące publikacji Otrzymuj powiadomienia o nowych odpowiedziach na Twoje pytania. Zadaj pytanie Zazwyczaj zadawane pytania: Czy w ofercie są posiłki bezglutenowe? Czy w obiekcie obowiązują zasady dotyczące ubioru? Czy psy mogą przebywać na zewnętrznym patio? W pobliżu obiektu Bombay Sizzler Pub & Grill Najlepiej oceniane atrakcje w pobliżu 313 recenzje(-i) Mustangs of Las Colinas\n63 recenzje(-i) Mandalay Canal\n23 recenzje(-i) Gondola Adventures\nPrzeglądaj wszystkie atrakcje Najlepiej oceniane restauracje w pobliżu 93 recenzje(-i) Italian Cafe\n48 recenzje(-i) Le Peep\n66 recenzje(-i) Zeytin Mediterranean Grill


Dzieło Biblijne - Lectio divina VI niedziela Wielkanocna "C" (26.05.2019)\nJezus zapowiada Parakleta, Ducha Świetego\nPomijając Prolog (1,1-18) i Epilog (21,1-25), cała Ewangelia według św. Jana dzieli się na dwie części. Jej autor ukazuje objawienie chwały Pańskiej: w znakach czynionych przez Jezusa (rozdz. 1-12)oraz w wydarzeniu Jego męki, śmierci i zmartwychwstania (rozdz. 13-20).\nJej autor ukazuje objawienie chwały Pańskiej: w znakach czynionych przez Jezusa (rozdz. 1-12) oraz w wydarzeniu Jego męki, śmierci i zmartwychwstania (rozdz. 13-20).Badana przez nas perykopa (14,23-29) należy do początku drugiej części i osadzona jest ramach czasowych Ostatniej Wieczerzy. Jezus przeżywa ją w gronie najbliższych Mu osób. Ma świadomość swojego odejścia (śmierci), które niebawem nastąpi, dlatego wygłasza do swoich uczniów mowę pożegnalną. Mówi w niej o przyszłych wydarzeniach, bezpośrednio związanych z Jego Paschą.


Moje życie, moja pasja, moja miłość: Plener\nJakiś czas temu trafiłam na stronę foto-oko, na której można zapisać się na darmowe kursy fotografii. Nie byłabym sobą, gdybym nie spróbowała ;)\nCo jakiś czas fotograf Szymon Zduńczyk, przesyła w ramach tego kursu cenne wskazówki i dzieli się swoją wiedzą.\nNatomiast wczoraj wieczorem odbyły się warsztaty plenerowe, których głównym tematem było malowanie światłem. Atmosfera była niesamowita, zebrało się wielu entuzjastów fotografii, w tym też amatorów jak ja ;)\nTo były moje pierwsze warsztaty, ale mam nadzieję, że nie ostatnie :))\nStrona na której można zapisać się na te kursy jest tutaj FOTO-OKO ;)\nEllie Own 11 czerwca 2014 17:13\nCudne.Jak to sie robi?Tak sobie wyobrazam,ze kreci sie aparatem...\nHeniaP 11 czerwca 2014 17:15\nTakie zdjęcie robi się na statywie, na długim czasie naświetlania. Nie kręci się nic aparatem, za to ludziki ze źródłem światła szybko się "kręcą" (biegają), więc nie są zarejestrowani na zdjęciach, ewentualnie jako cienie- co widać na drugiej łódce ;)\nwenus-lifestyle 13 czerwca 2014 18:57\nPiękne zdjęcia! Lubię robić je w ten sposób, ale czasem troszkę to trwa ;)\nKryzysowa Narzeczona 11 czerwca 2014 17:44\nTo plaża w Gdyni Orłowie - kiedyś dzika, dziś już - niestety - zmodernizowana. Poznałam od razu, często tam goszczę :D A małą podpowiedzią mogły być kody na łodziach; oczywiście, jeśli ktoś by je skojarzył :)\nHeniaP 12 czerwca 2014 09:03\nPierwszy raz byłam na tej plaży, dzika musiała wyglądać genialnie :)\nAgnieszka M 11 czerwca 2014 20:24\nA ja myślałam, że to tak po obróbce\nJa i moje urwisy 11 czerwca 2014 20:50\nOj chciałabym iść na takie warsztaty, ale Pierw muszę sobie aparat sprawić :)\ncentrumwszechswiata.pl 11 czerwca 2014 21:38\nNie mam pojęcia, gdzie to jest, ale miejsce magiczne, a warsztatów zazdroszczę :-)\nMama Laurki testuje 11 czerwca 2014 21:40\nnie wiem gdzie to, ale wygląda rewelacyjnie :)\ngórniakowie 11 czerwca 2014 21:48\npojęcia nie mamy ale widzę, że w pierwszym pięknie czas wykorzystałaś:)\nAsia 11 czerwca 2014 23:11\nOrłowo, mamy tam sesję ślubną, a pod klifami oświadczył mi się małżonek :)\nFajny kurs i bardzo ciekawe zdjęcia, szkoda, że dwa, narobiłaś smaka ;)\nHeniaP 12 czerwca 2014 09:06\nAsiu wiedziałam, że Ty z pewnością poznasz to miejsce ;)\nentomka 12 czerwca 2014 00:08\nMoże masz jeszcze więcej? Świetny efekt...\nHeniaP 12 czerwca 2014 09:05\nW sumie na warsztatach zrobiłam 20 zdjęć, ale na tych najfajniej widać efekty długiego czasu naświetlania :)\nrodzinawobiektywie 12 czerwca 2014 10:58\nzabawa swiatlem fajna sprawa , tez kiedys probowalam , ale srednio wyszlo:)\nKupilas sobie filtr gwiazdkowy ?\nHeniaP 12 czerwca 2014 12:56\nWiolu, nie mam żadnego filtra, taki efekt robi się u mnie przy dłuższych czasach naświetlania :)\nAnia SkrzydlateRogate 12 czerwca 2014 14:50\nAle fajnie!!!! Zapisuję się! dzięki Ci dobra kobieto!\nAmanda R 12 czerwca 2014 17:30\npiękne :) muszę w końcu wziąć się za siebie i troszkę się podszkolić :)\nSeeHome .made with passion 13 czerwca 2014 08:54\nZdjęcia świetne, a oprócz tego kusisz już plażą i wakacjami:))\nale LARMO 13 czerwca 2014 12:57\nzatęskniłam za morzem. Marzy mi się, ale wszystko wskazuje na to, że w tym roku mnie ominie... więc proszę o zdjęcia, wiele nadmorskich zdjęć:) pozdrawiam:)\nMama Calineczki 13 czerwca 2014 14:20\nnie wiem co to za miejsce, ale wygląda cudownie i już nie mogę się doczekać naszego urlopu nad morzem w lipcu ;)\nKrauziaki L 17 czerwca 2014 21:42\nFotki są cudowne!\nta plaża na twoich zdjęciach jest jak z jakiejś okładki :)\nMadeleine 18 czerwca 2014 21:47\nte zdjęcia są magiczne!!!!!!!!!!!!


Koniec świata czyli Kogel Mogel 4 - cały film online cda zalukaj vod\nKoniec świata czyli Kogel Mogel 4 Film Online.\nGdzie obejrzeć Koniec świata czyli Kogel Mogel 4 film online?\nKoniec świata czyli Kogel Mogel 4: Miłość Agnieszki i Marcina rozkwita, podobnie jak Kasi i profesora Wolańskiego. Babcia Solska marzy już tylko o ślubie jedynego wnusia… Jednak na drodze do szczęścia młodego Zawady staje Bożenka. Wolańska postanawia radykalnie odmienić swoje życie i zamiast na seks, tym razem stawia na celibat. Spokój Piotrusia i Marlenki burzy nieoczekiwana wizyta… A kiedy wszyscy bohaterowie spotkają się w jednym miejscu nastąpi tytułowy koniec świata.\nMiłość Agnieszki i Marcina rozkwita, ale nie tylko ich uczucie, a także Kasi i profesora Wolańskiego. Babcia Solska marzy o ślubie jedynego wnuka, ale na tej drodze do szczęścia stoi Bożenka. Wolańska decyduje się zmienić życie i stawia na celibat. Natomiast spokój Piotrusia i Marlenki ma zaburzyć nieoczekiwana wizyta. Tytułowy koniec świata ma nastąpić, gdy wszyscy bohaterowie spotkają się w jednym miejscu.\nJak zapowiadają twórcy, w nowym filmie na fanów serii czeka sporo niespodzianek. Głównymi bohaterami komedii nadal będą dwie rodziny – Solskich i Wolańskich – które od lat łączą przyjaźń, miłość… oraz namiętne kłótnie. Ale film to nie tylko spotkanie z Kasią Solską, profesorem Wolańskim i ekscentryczną Barbarą Wolańską. Tym razem młodsze pokolenie – Agnieszka i Marcin – zapewnią emocjonujące rozterki miłosne, a seksowna Bożenka rozpęta prawdziwą burzę. Sporo namieszać może też nowa bohaterka – głośna, barwna i lekko szalona mama Marlenki.\nW obsadzie czwartej części „Kogla Mogla” ponownie znaleźli się: Nikodem Rozbicki, Aleksandra Hamkało, Grażyna Błęcka-Kolska, Ewa Kasprzyk, Zdzisław Wardejn, Katarzyna Skrzynecka, Maciej Zakościelny, Anna Mucha, Katarzyna Łaniewska, Paweł Nowisz, Małgorzata Rożniatowska, Wiktor Zborowski, Joanna Jarmołowicz i Wojciech Solarz. Dołączyli do nich m.in.: Dorota Stalińska, Marian Opania oraz Karol Strasburger. Film wyreżyserowała Anna Wieczur.\nOryginalny tytuł Koniec świata czyli Kogel Mogel 4


GoldenGlow Shea & Argan Oil, 50 ml - Cosmeterie sklep internetowy\nWysokiej jakości naturalna pielęgnacja włosów\n(2.138,00 zł / l, włącznie z kwotą VAT 23% - plus koszty dostawy)\nIdealny również do pielęgnacji twarzy i ciała\nPięknie wykonane w Niemczech\nNr art.: GG-1101, Zawartość: 50 ml, EAN: 634154575888\nShea & Argan Oil zawiera regenerujący rozdwojone końcówki, niepocięty olej arganowy, który odżywia włosy.\nW połączeniu z czystym naturalnym olejem shea i olejem jojoba, olejek do włosów zapewnia wyjątkowo piękne i jedwabiste włosy.\nJuż mniejsza ilość wysoce skoncentrowanego eliksiru pokazuje przy regularnym stosowaniu niesamowity efekt.\nJednak olej jest bardzo wszechstronny - dzięki właściwościom odżywczym może być również stosowany jako produkt do pielęgnacji twarzy i ciała\nRozprowadź na dłoniach, a następnie wmasuj w wilgotne lub suche końcówki włosów.\nWłosy zniszczone, Cienkie włosy, Suche włosy, Włosy farbowane, Proste włosy, Tłuste włosy, Dla każdego rodzaju włosów\nPytania i odpowiedzi użytkowników GoldenGlow Shea & Argan Oil\nocen klientów po polski dla GoldenGlow Shea & Argan Oil\n(961,66 zł / l)


Jakkuri desu!: [Rysunki #5] Zabawa kredkami akwarelowymi...\n[Rysunki #5] Zabawa kredkami akwarelowymi...\nNieszczególnie chcę to gdziekolwiek pokazywać, ale jakieś porady zawsze się przydadzą, więc przynajmniej wrzucę to na bloga.\nJakiś czas temu, będąc w Empiku, kupiłam sobie w końcu jakiś porządny pędzelek. Te które miałam w domu były albo za duże albo(i) zwyczajnie badziewne i nie nadawały się do malowania akwarelami, czego od jakiegoś czasu chciałam spróbować na poważniej (już dawno, dawno temu kupiłam sobie kredki akwarelowe, ale nie miałam żadnego dobrego pędzelka do nich...). Tak więc chcąc wypróbować nowy pędzelek stworzyłam takiego potworka:\nRysowałam ją na szybko, więc ma masę błędów. Przede wszystkim oczy mogłam narysować inne. Chciałam ją narysować w stylu w jakim narysowałam Camelię, ale jak widać, te oczy kompletnie tutaj nie pasują (albo źle je narysowałam). No i poza mi nie wyszła. Ręce nie wyglądają tak, jak miały wyglądać. A nogi to w ogóle żal komentować D: W ogóle się do nich nie przyłożyłam. Nad kwiatkami w tle też w sumie mogłam się lepiej postarać.\nNo ale skupmy się na tym co najważniejsze, czyli kolorowaniu. Pędzelek spisał się znakomicie. Maluje się nim naprawdę przyjemnie, a przynajmniej w porównaniu do tego badziewia, którego używałam wcześniej. No ale dobre garnki nie czynią dobrego kucharza. Pędzelek jest dobry, ale ja jeszcze kompletnie nie umiem go używać. Nie wiem ile wody nabierać i jak w danej sytuacji zachowa się farba. Tego wszystkiego oczywiście muszę nauczyć się w praktyce, ale być może macie jakieś wskazówki które mi to ułatwią?\nMuszę też wspomnieć o linearcie. Do niego mam jakiś zwykły cienkopis i długopis żelowy. I nie wiem co jest gorsze. Przydałby mi się jakiś dobry cienkopis, bo z tym co mam, jak widać po rysunku, zbyt wiele nie osiągnę. I tu też prośba do was - może polecicie jakiś w miarę dobry, a niedrogi?\nDla ciekawostki dodaję pracę przed poprawieniem lineartu i przed... jak to nazwać? xD Pomalowaniem wodą?\nZastanawiałam się czy tym lineartem tylko nie popsuję rysunku, ale chyba jednak wygląda lepiej po jego zrobieniu.\nA na niepomalowanym kolory wyglądają zupełnie inaczej.\nEtykiety: kredki akwarelowe, Rysunki\nAmanell Lapin 12 września 2014 18:15\nCiężko mi polecić jakiś cienkopis, ja do lineartów używam bardzo cienko piszącego długopisu co wygląda tak: http://www.e-jtp.pl/files/galleries/id4/id2322/dlugopis_toma_superfine_automat_069.jpg i jak na razie sprawdza się nieźle, kosztuje ok.1,60zł choć jestem pewna, że znalazłoby się coś lepszego. Ja się męczę z białym długopisem żelowym, obeszłam całe miasto i nigdzie takowego nie było ._.\nCiekawe są te kredki, chciałabym ich spróbować ale postanowiłam, że najpierw nauczę się posługiwania samymi akwarelami >D Najważniejsza zasada jest taka, że im więcej wody dodajesz tym jaśniejszy odcień koloru otrzymasz. No i polecałabym specjalny papier do akwareli bo taki zwykły sprawuje się beznadziejnie, to znaczy okropnie się marszczy.\nPozdrawiam i powodzenia przy dalszych próbach :3\nKasia 19 października 2016 19:05\nJakie piękne kolory, a jak cieniowanie zrobione - ślicznie :D\nI koniec wakacji...\n[Animowe Refleksje #10] No Game No Life - nie dla ...\n[Hentajcowe Refleksje #1] Bible Black - klasyk wśr...


Rewitalizacje | Architektura i urbanistyka Rzeszów\nArchitektura i urbanistyka Rzeszów\nOpublikowano 10/02/2015 Autor: archicioty\nFUNKCJA PRZED REWITALIZACJĄ: nieużytkowa gazownia\nFUNKCJA PODSTAWOWA: muzeum gazownictwa w otoczeniu postindustrialnym.\nFUNKCJE DODATKOWE: ekspozycja sale konferencyjne, edukacyjne, kulturalne i biurowe.\nLOKALIZACJA W STRUKTURZE MIASTA: dawniej obszar wiejski teraz dzielnica Warszawy: Wola , przy ul. Kasprzaka 25\nPOWIERZCHNIA OBSZARU: 3,5ha, bud. biurowy: 5812,1 m2; powierzchnia Muzeum zajmuje 1000m2\nPROJEKT: muzeum gazownictwa i budynku biurowego\nAUTORZY PROJEKTU: Projekt budynku biurowego Krajowej Dyspozycji Gazu w Warszawie:Arch. Zygmunt Hofman i arch.Witold Thumenas, w pracowni arch.H.T.T. Spółka z o.o.; Konstrukcję budynku żelbetową, monolityczną w układzie słupowo płytowym opracowali Jerzy Błażeczek i Jacek Andrzejewski z biura BWL. Projekt pali wykonał inż. Krzysztof Grzegorzewicz\nProjekt wnętrz: arch. Dominika J. Rostocka, creative croop architects\nSTRONA INTERNETOWA :http://www.muzeum.gazownictwa.pl/o-nas.html; http://www.museo.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=1135 fot.eric_e_bayward\nCHARAKTERYSTYKA OBSZARU/OBIEKTU PRZED REWITALIZACJĄ\nMuzeum gazownictwa powstało w dawnym budynku aparatowni i tłoczni gazu, która wiele lat temu służyła sprężaniu gazu i przesyłaniu go kolektorami do odbiorców. Obiekt został zniszczony we wrześniu 1939 r., po czym ponownie był uruchomiony Odbudowany po zakończeniu II wojny światowej, został oddany ponownie do użytku dnia 25 czerwca 1945 r. W 1978 r. zakończono w nim produkcję gazu powęglowego.\nPoza tym kompleks został uzupełniony o budynek biurowy Krajowej Dyspozycji Gazu w Warszawie, o wymiarach 32,51m x 50,76 m, kubatura obiektu 23627 m3, wysokość maksymalna20,2m. Wymiary budynku 32.51 x 50.76 m2, powierzchnia użytkowa obiektu 5812.10 m2, kubatura obiektu 23 627 m3 i wysokość maksymalna 20.2 metra. Budynek przewiduje pomieszczenia biurowe techniczne oraz bogate zaplecze socjalne(siłownia itp.)\nCELE I ZAŁOŻENIA REWITALIZACJI\nKoncepcje i cele rewitalizacji terenu gazowni nie są jeszcze jasno i definitywnie sprecyzowane. Końcowy efekt będzie zależny od właściciela i właściwych organów administracji publicznej.\nW końcu XX wieku w pracowni arch. H.T.T. Spółka z o. o. powstał projekt budynku CDKG. Działka przeznaczona pod zabudowę znajduje się w zachodniej części terenu zakładów. Projektanci Z. Hofman i W. Thumenas zaprojektowali budynek o 4 kondygnacjach naziemnych i jednej podziemnej oraz kondygnacji technicznej na dachu. Dwa nieczynne od lat zbiorniki na gaz, neogotycka wieża ciśnień i potężny komin wpisane zostały do rejestru zabytków. Wraz z otaczającą je zielenią podlegają one ścisłej ochronie konserwatorskiej. Aktualnie są własnością PGNiG, które planuje przekształcenie wszystkich obiektów w centrum konferencyjne. Zatwierdzony już projekt przewiduje utworzenie biur i hoteli oraz nowej centrali PGNiG. Stare budynki połączą mocno przeszklone łączniki ozdobione detalami nawiązującymi do zabytków. W jednym z dziewiętnastowiecznych budynków mieści się Muzeum Gazownictwa. Powstały zielone aleje i nowa nawierzchnia placu jako elementy zagospodarowania terenu.\nOPIS DZIAŁAŃ REWITALIZACACYJNYCH\nAdaptacja dawnych obiektów przemysłowych do pełnienia nowych funkcji, w tym znaczna część programów rewitalizacji kładzie nacisk na wprowadzenie różnego typu funkcji kulturalnych, edukacyjnych i ekspozycyjnych. Uzupełnienie założenia o nową zabudowę i nową funkcje biurową.\nOCENA EFEKTÓW REWITALIZACJI PO PEWNYM OKRESIE UŻYTKOWANIA\nWprowadzone zabiegi w istniejących budynkach pozwoliły na wyeksponowanie zabytkowych urządzeń i obiektów nauki i techniki związanych z historią i miejscem. Funkcje edukacyjne i ekspozycyjne utrwalają i upamiętniają historie miejsca. Nowe wnętrza i aranżacje pomieszczeń odpowiadają współczesnym wymogom estetycznym, jednak wprowadzanie nowego stylu w postindustrialne wnętrza nie jest do końca pożądanym zabiegiem.\nAUTOR OPRACOWANIA: Joanna Kowalska\nHotel w kamieniołomach-Chiny\nOpublikowano 29/01/2015 Autor: archicioty\nFUNKCJA PRZED REWITALIZACJĄ: kamieniołomy\nFUNKCJA PODSTAWOWA: luksusowy hotel pięciogwiazdkowy\nFUNKCJE DODATKOWE: restauracje, sale bankietowe, sale konferencyjne, centrum sportów ekstremalnych i wodnych\nLOKALIZACJA W STRUKTURZE MIASTA: 35 km od Szanghaju\nPOWIERZCHNIA OBSZARU: 428 000 m2\nPROJEKT: rozpoczęcie budowy 2012 rok\nUKOŃCZENIE BUDOWY: przewidywane ukończenie 2015\nAUTORZY PROJEKTU: Brytyjskie Biuro Atkins\nKOSZT BUDOWY: 555.000.000 $\nNOMINACJA: Projekt został nominowany do nagrody na World Architecture Festival w 2009 roku\nCHARAKTERYSTYKA OBSZARU PRZED REWITALIZACJĄ\nMiasto satelitarne Songjiang jest około 35 km od centrum miasta Szanghaju. Opuszczone kamieniołomy u podnóża Góry Tianmashan, stały się inspiracją do stworzenia projektu luksusowego, pięciogwiazdkowego hotelu mającego 19 kondygnacji.\nRozległe krajobrazy i naturalne piękno obszarów gór Tianmashan zyskały na popularności turystycznej. Stąd pojawił się pomysł na wykorzystanie obszaru zdegradowanego i zaadaptowanie go w ekonomiczny i ekologiczny sposób.\nSam teren kamieniołomów był nieużywalny od 2000 roku. Jego poprzednia funkcja wyeksploatowała się. Ogromny teren , w którym na przestrzeni lat wykopano gigantyczną dziurę był mało atrakcyjny. W gigantycznej dziurze problemem stały się również gromadzące się tam wody, które zalegały. Wizja architektów na zaadaptowanie terenu została nagrodzona nominacją do nagrody World Architecture Festival w 2009 roku oraz wygraniem przetargu i realizacją koncepcji.\nGłównym celem było zrewitalizowanie przestrzeni całkowicie nieużytkowalnej i niezarabiającej na siebie. Odnowienie zdegradowanego obszaru pozwoliłoby uatrakcyjnić krajobraz w niekonwencjonalny sposób. Teren obejmował duży i głęboki obszar, więc należało go maksymalnie zaplanować ,aby wykorzystać wszystkie jego walory. Autorzy projektu postawili sobie za zadanie wpisać się w otoczenie kontekstu. Inspirowali się kamiennymi ścianami i jej spadkami, okolicznymi wzgórzami i wodospadami, czyli otaczającym go środowiskim naturalnym. Projekt zakładał wybudowanie obiektu energooszczędnego. Wszystkie te aspekty zostały wdrożone do projektu.\nOPIS DZIAŁAŃ REWITALIZACYJNYCH:\nCelem było całkowite przeobrażenie terenu i zaadaptowanie go pod zupełnie inną funkcję, dlatego działania, które miały zostać podjęte w tej lokalizacji są bardzo obszerne i skomplikowane. Nie ma tu powstałych obiektów, lecz budowlańcy mieli do czynienia z naturalnym terytorium, w którym należało przede wszystkim oczyścić teren i osunąć niestabilne elementy ścian kamiennych oraz osuszyć teren z zanieczyszczonej wody oraz dostosować teren do projektowanego obiektu.\nKoncepcja zakłada powstanie budynku niemal pod powierzchnią ziemi, jak i pod powierzchnią wody. 19-sto- kondygnacyjny obiekt ma być posadowiony w stumetrowej „dziurze” częściowo wypełnionym sztucznym zbiornikiem wodnym. Dwie kondygnacje wyłaniają się znad powierzchni terenu, pozostałe znajdują się pod jego powierzchnią. Dwa piętra umieszczone pod wodą zaadaptowano pod restauracje, akwaria oraz pokoje. Luksusowy obiekt posiadać będzie 360 pokoi, sale bankietowe oraz sale konferencyjne nawet do 1000 osób. Obiekt ma funkcjonować również jako centrum sportów wodnych i ekstremalnych. Będzie można skorzystać z takich atrakcji jak m.in. skoki na bungee, wspinaczka skałkowa.\nPoza zielonym dachem budynek zapewnia wiele aspektów zrównoważonego rozwoju, począwszy od energii geotermalnej do wykorzystania energii słonecznej, które są zawarte w tym projekcie.\nHotel został zaprojektowany w kształcie litery „S”. Posiada również oddzielną strukturę do przeszklonego holu , który przypomina wodospad. Całość kompleksu przypomina obiekt typu „wonderland”.\nAutor opracowania : Anna Becla\nFUNKCJA PRZED REWITALIZACJĄ: Przędzalnia w XIXw. Zespole Fabrycznym Karola Scheiblera\nFUNKCJA PODSTAWOWA: Lokale mieszkalne\nFUNKCJE DODATKOWE: Lokale usługowe w otoczeniu budynku głównego, w tym: restauracje,sklepy ogólnospożywcze, gabinety lekarskie.\nLOKALIZACJA W STRUKTURZE MIASTA: Widzew, Księży Młyn\nADRES: ul. Księdza Biskupa Wincentego Tymienieckiego 25C, 90-350 Łódź\nPOWIERZCHNIA TERENU: 48 970m2\nPOWIERZCHNIA UŻYTKOWA CZĘŚCI ZABYTKOWEJ: 34 tys. m2\nPROJEKT: 2005 – 2010\nREALIZACJA: Adaptacja budynków zabytkowych 2007 – 2010\nAUTORZY PROJEKTU: projektant – Marciniak i Witasiak „Architekci”, inwestor – Opal Property Developments\nCHARAKTERYSTYKA OBIEKTU PRZED REWITALIZACJĄ\nOkolica budynku nazwę swą zawdzięcza licznym młynom napędzanym niegdyś pobliską rzeką Jasień. Właścicielem jednego z nich był łódzki pleban, i to właśnie stąd wzięła się nazwa całej okolicy – „Księży Młyn”. W 1825 roku, w momencie wybudowania pierwszej tkalni ręcznej rozpoczęła się fabryczna historia Księżego Młyna. Dynamiczny rozwój przemysłowego osiedla hamowały niestety jednak skutecznie liczne pożary pierwszych fabrycznych zabudowań oraz kolejne kryzysy surowcowe. W roku 1870 jednak, za sprawą osoby Karola Scheiblera – doświadczonego fabrykanta pochodzenia niemieckiego, powstaje potężny kompleks zespołu fabrycznego w Księżym Młynie na zawsze zmieniając jego oblicze. Jako pierwszy wybudowany zostaje ogromny budynek przędzalni – rozległa budowla licząca sobie 207 m długości i 35,5 m szerokości wzniesiona na planie prostokąta. Składa się z trzech członów: bocznych, mieszczących trójnawowe hale produkcyjne oraz środkowego przeznaczonego dla maszyny parowej. Ze względu na swoje rozmiary, styl architektoniczny i nowatorskie rozwiązania konstrukcyjne stanowi ona przełom w architekturze przemysłowej, stając się wzorem dla wielu późniejszych projektantów fabryk. Jej ceglane elewacje oraz duże okna są charakterystycznym elementem architektury przemysłowej XIX wieku, która zachwyca do dziś nie tylko znawców sztuki. Rozpoznawalne dla budynku przędzalni Schieblera są także narożne, ośmioboczne wieże, w których ulokowano klatki schodowe, urządzenia sanitarne i dźwigowe. Wieże te i wielkość budynku nawiązywały do średniowiecznej architektury obronnej, świadcząc o potędze ówczesnego właściciela.\nW następnej kolejności powstają pozostałe zabudowania fabryczne, na które składają się m.in.: tkalnia wyrobów bawełnianych, gazownia, farbiarnia, bocznica kolejowa, a także straż pożarna. Naprzeciw budynku przędzalni wzniesione zostaje osiedle domów robotniczych z własną szkołą powszechną i sklepami. Wybudowano również szpital, klub pracowniczy ze sceną teatralną i orkiestrą fabryczną, a także stadion sportowy tworząc niepowtarzalne „miasto w mieście”. Ogromna budowla przędzalni widoczna z daleka, przyciąga wzrok przechodniów informując ich o potędze fabrykanta. Miasto kwitnie napędzane trybami maszyny parowej. Nic jednak nie trwa wiecznie i tak I wojna światowa, kryzysy gospodarcze okresu międzywojennego, a także zmiana ustroju społecznego w Polsce powodują upadek imperium Scheiblera, po którym ocaleją jedynie puste fabryki.\nCELE I ZAŁOŻENIA REWITALIZACJI:\nPomysł zagospodarowania przędzalni na Księżym Młynie zrodził się w 2005 roku. Australijczyk Nathan Stoilar, podczas swojej pierwszej wizyty w Łodzi, zachwycił się jej architekturą i postanowił stworzyć w murach fabryki mieszkania, czyli tzw. lofty. Inwestor już na starcie chciał przywrócić pierwotny kształt budynku, którego dawną świetność można dostrzec w ogromnych pofabrycznych oknach, czy żeliwnych słupach charakterystycznych dla tego typu architektury. Zabytkowa fasada tego XIX-wiecznego budynku kontrastuje z jego nowoczesnym, jasnym wnętrzem.\nW zabytkowej zabudowie fabryki Scheiblera zaprojektowano 421 nowoczesnych apartamentów jedno-, dwu- i trzypoziomowych o powierzchni od 30 do 180 metrów kw. Mieszkania charakteryzuje wysoki standard i nowoczesny styl, są one doświetlone zarówno od zewnątrz, jak i przez wewnętrzne patio. W mieszkaniach zachowano zabytkowe elementy konstrukcji takie jak ściany z charakterystycznej czerwonej cegły czy fragmenty instalacji, zachowując postindustrialny charakter tworzący klimat tego miejsca. Wielka zabytkowa hala przędzalni natomiast daje nieograniczone możliwości aranżacji przestrzeni.\nPoza samą rewitalizacją budowli historycznych postanowiono wybudować także nowe, ceglane budynki stylizowane na pofabryczne (N1, N2, 39), w których znajduje się 212 mieszkań o łącznej powierzchni użytkowej 17 tys m2. Pod budynkami tymi umieszczono także podziemne garaże. Na terenie kompleksu fabryki Scheiblera zaprojektowane zostały także tereny zielone oraz część rekreacyjna z alejkami spacerowymi i malowniczym stawem.\nPrace nad renowacją historycznych obiektów rozpoczęto od oczyszczenia ich w większości z pochodzących z połowy XX wieku dobudówek. Została także usunięta nadbudowa jednej kondygnacji na budynku przędzalni, którą pokryto następnie pochyłym, dwuspadowym dachem pod którym znalazły się poddaszowe mieszkania z tarasami. Część mniejszych zabudowań natomiast została nadbudowana i połączona między sobą nowymi, ceglanymi stylizacjami wtapiającymi się w klimat zabytkowego kompleksu. Za głównym, odrestaurowanym portykiem wejścia urządzony został wielopiętrowy hol z wewnętrzną wieżą mieszczącą windy, zapewniając z tego punktu dostęp na większość galerii prowadzących do mieszkań. Natomiast dach nad wejściem zwieńczony został odtworzoną na podstawie materiałów ikonograficznych stalową sygnaturką.\nZe względu na zmianę przeznaczenia pomieszczeń na mieszkalne nie było możliwe pełne wykorzystanie hal fabrycznych o głębokich, ponad trzydziestometrowych traktach. Postanowiono związku z tym w ich wnętrzach wyciąć zwieńczone świetlikami atria z obiegającymi je galeriami. Ze względów konstrukcyjnych konieczne było pozostawienie w pozbawionych stropu miejscach, stalowych szkieletów. Stworzyło to niecodzienną, oryginalną dekorację wnętrza nawiązującą do postindustrialnego charakteru budynku.\nNa ścianach zewnętrznych, murowanych z cegły, położono od strony wewnętrznej termoizolację, którą obłożono płytą gipsowo kartonową. Dzięki temu poprawiono ich parametry izolacyjne przy jednoczesnym zachowaniu charakterystycznego stylu elewacji. Detale ceglane na zabytkowych ścianach wymagające odbudowy odtwarzane były na wzór istniejących, natomiast pozostałe detale stalowe i stalowo-ceglane w większości były nowoprojektowane i niczego nie odwzorowywały w myśl przyjętej przez projektantów zasady: „zaprojektować zespół budynków poza stylami, ale osadzony w historii”. Stolarka okienna wymieniona została w całości na nową, aluminiową z podwójnym oszkleniem. Ściany oddzielające poszczególne mieszkania wykonano z cegły pełnej i wykończono płytą gipsowo kartonową lub tynkiem gipsowym. Sufity podwieszane (płyta gipsowo – kartonowa) lub istniejące zabytkowe stropy w stanie surowym oczyszczonym. W części wspólnej zabudowy posadzki wykończono kamieniem i gresem ceramicznym, natomiast ściany marmurem, płytą gips – kartonową i tynkami.\nPomysł adaptacji zespołu fabrycznego Karola Scheiblera dla potrzeb mieszkalnych spotkał się początkowo z dużym zainteresowaniem i entuzjazmem, wywołanym zapewne sukcesem loftów budowanych w innych częsciach świata. Oryginalne lokale szybko zaczęły znajdować właścicieli wsród znudzonych zwyczajnymi mieszkaniami, zamożnych osób skłonnych zapłacić nawet ponad 7 tys. zł za metr kwadratowy. Dziś jednak, po początkowej euforii zabudowania te znajdują się pod pieczą Syndyka starającego się znaleźć kupców na pozostałe, puste mieszkania. Mimo, iż zastanawiającym jest powód takiego stanu, fabryczna zabudowa dawnej przędzalni bez wątpienia zasłużyła na rewitalizację, a zważywszy na trwający obecnie remont pobliskich zabudowań pracowniczych i otaczających je skwerów, Księży Młyn nabierze nowego blasku i przypomni Łodzianom dawną potęgę i historię ich miasta.\n„Świat Architektury” (3/2010)\nAUTOR OPRACOWANIA: Róża Olszowy\nTRAKT KRÓLEWSKO – CESARSKI ORAZ INNE ELEMENTY MIEJSKIEGO PROGRAMU REWITALIZACJI W POZNANIU\nFUNKCJA PRZED REWITALIZACJĄ: widok na dolinę Warty,\nFUNKCJA PODSTAWOWA PO REWITALIZACJI: wytworzenie tożsamości miejsca. Rozwój integracji społecznej i bezpieczeństwa.\nLOKALIZACJA W STRUKTURZE MIASTA: Trakt Królewsko – Cesarski\nPOWIERZCHNIA: około 100 km2\nUKOŃCZENIE BUDOWY: do dziś proces rewitalizacji nie dobiegł końca.\nAUTORZY PROJEKTU: praca zbiorowa\nW Planie Rozwoju Miasta Poznania na lata 2005 – 2010, spośród wielu zapisanych programów są trzy szczególnie ze sobą związane. Są to: „Ring Stübbena – rewitalizacja obszarów poprzemysłowych”, „Trakt Królewsko – Cesarski” i „Śródka – przywrócenie rzeki miastu”. Ich celem jest zapewnienie możliwości dalszego rozwoju przestrzennego śródmiejskich obszarów z zachowaniem spójności urbanistyczno-architektonicznej i ożywieniem lokalnej gospodarki. Trakt Królewsko-Cesarski jest elementem spajającym działania zmierzające do ożywienia śródmieścia Poznania. Ich realizacja następuje m.in. poprzez Miejski Program Rewitalizacji (MPR). Jest to program wieloletni, kroczący, okresowo aktualizowany i oparty o partnerstwo i współdziałanie samorządu terytorialnego, społeczności lokalnej oraz innych partnerów (m.in. organizacji społecznych, gospodarczych i pozarządowych) zaangażowanych w działania rewitalizacyjne na wyznaczonych obszarach. Obszary do rewitalizacji zostały wybrane w oparciu o Założenia Miejskiego Programu Rewitalizacji – we wrześniu 2005 r. oraz w wyniku uchwalenia przez Radę Miasta Poznania: Miejskiego Programu Rewitalizacji dla obszaru pilotażowego Środka – w marcu 2006 r. i drugiej edycji Miejskiego Programu Rewitalizacji dla kolejnych obszarów kryzysowych – w październiku 2006 r. Równolegle do opracowania dokumentów związanych z rewitalizacją, podjęto również prace nad sporządzeniem dokumentu Strategii Rozwoju Narodowego Produktu Turystycznego „Trakt Królewsko – Cesarski”. Poznań postanowił zaczerpnąć z doświadczeń Warszawy i zastosował podobną metodykę tworzenia programu jak w przypadku „Traktu Królewskiego w Warszawie”. Rada Miasta Poznania przyjęła Strategię Rozwoju Narodowego Produktu Turystycznego „Trakt Królewsko – Cesarski w Poznaniu” jako dokument kierunkowy dla rozwoju turystyki kulturowej w mieście Poznaniu w lutym 2006 r.\nTrakt Królewsko – Cesarski w Poznaniu\nJak już wspomniano, „Trakt Królewsko-Cesarski” jest ideą, elementem spajającym działania zmierzające do ożywienia śródmieścia Poznania. A nie jest to zwyczajne miejsce. Tu właśnie rozpoczęła się państwowość polska. To miejsce upodobali sobie Mieszko I, król Bolesław Chrobry, król Mieszko II, Kazimierz Odnowiciel oraz Przemysł I, Bolesław Pobożny i król Przemysł II. Tu, po koronacji na króla Polski Przemysła II, powstało godło państwa polskiego – Orzeł Biały w koronie. W późniejszym czasie, kiedy królowie rezydowali już w Krakowie i Warszawie, Poznań był nadal ich siedzibą podczas wizyt w Wielkopolsce. Na zamku poznańskim gościło wielu polskich władców i odbywały się wesela królewskie. Bywali tu: Ludwik Węgierski, królowa Jadwiga, Kazimierz Jagiellończyk, Zygmunt Stary, Henryk Walezy, Zygmunt III Waza, Jan Kazimierz, a najczęściej przebywał tutaj Kazimierz Wielki i Władysław Jagiełło. Swoją obecność w Poznaniu zaznaczyli również zagraniczni władcy: cesarz niemiecki Otton III, cesarz\npruski Wilhelm II i Napoleon Bonaparte, a także car Mikołaj I. Miasto ma wiele królewsko-cesarskich śladów.\nOś Traktu Królewsko-Cesarskiego wyznaczają najbardziej wartościowe i atrakcyjne kulturowo, historyczne obszary i obiekty miasta. Trakt zaczyna się przy kościele św. Jana Jerozolimskiego za Murami, jednym z najstarszych kościołów ceglanych w Polsce, w pobliżu największych terenów rekreacyjnych w Poznaniu nad jeziorem Malta. Przebiega przez Śródkę – starą dzielnicę, powstałą w XI wieku. Przekracza rzekę Cybinę i przechodzi przez najstarszą część miasta Ostrów Tumski, na którym wg najnowszych badań, już w IX wieku istniał pierwszy gród, a później, w 966 miał miejsce chrzest Polski i w 968 r. utworzono pierwsze polskie biskupstwo. Tu pochowano ciała pierwszych polskich władców. Na czas panowania Mieszka I przypada budowa pierwszej polskiej katedry oraz największej w tamtych czasach siedziby książęcej, tzw. pallatium. Mimo wielu znalezisk archeologicznych, świadczących m.in. o rozległych kontaktach kulturalno-gospodarczych z Zachodem i Wschodem, miejsce to wciąż jest pełne tajemnic przeszłości.\nZ Ostrowa Tumskiego, oś Traktu podąża dalej poprzez miasto lokacyjne, czyli dzisiejsze Stare Miasto. Tę najstarszą po Ostrowie Tumskim i Śródce dzielnicę Poznania założono w 1253 roku w ramach tzw. lokacji miasta na lewym brzegu Warty z centralnym placem, obecnie zwanym Starym Rynkiem. Miasto lokacyjne było otoczone murami ceglanymi o długości ok. 1700 metrów z czterema bramami wejściowymi oraz trzydziestoma pięcioma basztami. Większa część tych murów została rozebrana na początku XIX wieku. Dzielnica ta posiada wiele cennych i atrakcyjnych obiektów z przepięknym barokowym kościołem farnym i renesansowym ratuszem na czele.\nNastępnie, oś traktu przebiega przez tzw. Nowe Miasto, dzielnicę zaprojektowaną przez Davida Gilly’ego na początku XIX wieku, jako nowe centrum rozwijającego się w kierunku zachodnim Poznania. W jego sąsiedztwie leży dzielnica zamkowa (Forum Cesarskie) zbudowana po wyburzeniu murów wewnętrznych twierdzy pruskiej Festung Posen, kiedy Poznań uzyskał tytuł „Residenzstadt” – miasta rezydencji cesarskiej. Założenie urbanistyczne Forum Cesarskiego wraz z tzw. Ringiem Stübbena powstałym na miejscu dawnych murów fortecznych, stanowią przykład urbanistyki na najwyższym europejskim poziomie, wzorowany na przykładach Wiednia i Berlina. Najokazalszą budowlą forum jest Zamek Cesarski zbudowany dla cesarza Wilhelma II. Jest on ostatnia rezydencją monarszą w Europie.\nStare i Nowe Miasto oraz Forum Cesarskie stanowią razem obecne centrum współczesnego Ide z najciekawszych placów targowych Poznania otoczony secesyjnymi oraz eklektycznymi kamienicami i kończy się w pobliżu starej wsi Jeżyce – w okolicach ulicy Kościelnej, przy kościele św. Floriana.\nRewitalizacja Śródki i Ostrowa Tumskiego\nTak się stało niefortunnie dla Poznania, że właśnie w najcenniejszych kulturowo częściach miasta, i tym samym Traktu, zostały przerwane tradycyjne powiązania – najpierw przestrzenne, a w konsekwencji społeczne i gospodarcze. W latach 60/70 dwudziestego\nwieku zasypano stare koryto Warty, a przez Stare Miasto, Chwaliszewo, Ostrów Tumski i Śródkę przeprowadzono trasę komunikacyjną o znaczeniu międzydzielnicowym i tranzytowym. W historii miasta była to jedna z najbardziej dramatycznych i brzemiennych w skutki decyzji dotyczących jego struktury przestrzennej. Trasa pofragmentowała i zniszczyła historyczny szlak, który łączył zamek królewski na wzgórzu Przemysła, Stary Rynek, Chwaliszewo, Ostrów Tumski i Śródkę. Zniszczyła rozległe ogrody przy pałacu arcybiskupim i seminarium duchownym. Odseparowała obszar przykatedralny i Zagórza, na Śródce unicestwiła cały południowy obszar dzielnicy, przechodząc przez południowy kraniec Rynku Śródeckiego.\nPowstał przypadkowy widok na dolinę Warty, eksponujący kaleką, obciętą strukturę ww. dzielnic. Tereny zasypanego starego koryta Warty, mimo upływu ok. czterdziestu lat od chwili ich zasypania, wciąż szpecą jedno z najważniejszych miejsc historycznego Poznania. Degradacja obszaru i jego dezintegracja przestrzenna uniemożliwia realizowanie korzystnych dla tego terenu, pożądanych funkcji w nawiązaniu do wysokich wartości historyczno – kulturowych i potencjału turystycznego. Funkcje usługowe, turystyczne i kulturowe są zredukowane do wymiaru grożącego izolacją tego obszaru od Centrum, jak i innych ważnych obszarów miasta. Znaczna część istniejących funkcji mieszkalnych i substancji budowlanej ulega postępującej dekapitalizacji, względnie utracie wartości lokalizacyjnych. Istniejąca sytuacja, wyłącza te tereny z przestrzenno – funkcjonalnego systemu miasta i grozi również jego dalszą degradacją oraz stanowi barierę dla skutecznej realizacji Misji Miasta Poznania w tym rejonie. Stanowi przez to istotną przeszkodę w realizowaniu głównych celów rozwojowych miasta. Wspomniana trasa, o coraz większym natężeniu ruchu, do dzisiaj dezintegruje przestrzennie i funkcjonalnie obszary Starego Miasta, wzgórza św. Wojciecha, Chwaliszewa, Ostrowa Tumskiego i Śródki. Obok istniejących na całym obszarze śródmieścia zjawisk kryzysowych (bezrobocie, ubóstwo, przestępczość itd.), w ww. dezintegracji można upatrywać dodatkowych, istotnych przyczyn szczególnie silnej degradacji niektórych z tych obszarów we wszystkich trzech aspektach: społecznym, gospodarczym i przestrzennym. Złożoność przyczyn powstania takiej sytuacji wskazuje na potrzebę równoczesnej realizacji programu Rewitalizacji oraz programu Trakt Królewsko-Cesarski. Niezbędne jest wzajemne wsparcie tych programów. Tak też te dwa programy są realizowane.\nProces rewitalizacji, ujęty w ramy programowe, rozpoczął się w Poznaniu niedawno – w 2005 roku. Jako pierwszy został opracowany i uchwalony dokument „Miejski Program Rewitalizacji – etap pilotażowy Śródka”. W ramach Śródmieścia Poznania, wybrano jako pilotażowy obszar historycznej dzielnicy Śródka, która najpierw jako osada, a później miasto, dopełniała funkcji głównego ośrodka miejskiego od czasu, gdy na Ostrowie Tumskim w XI wieku zabrakło miejsca pod dalszą zabudowę. W końcu XII w. wytyczono rynek, na którym zbudowano kościół, najstarszy zachowany ślad kształtowania przestrzeni w Poznaniu. Mimo braku murów obronnych, w XIII w. właśnie Śródka pełniła rolę miasta, a po lokacji Poznania na lewym brzegu była określana „starym miastem”. Obecnie, Śródka jest obszarem, który wraz Ostrowem Tumskim i Obszarem Staromiejskim posiada kluczowe znaczenie przestrzenno – funkcjonalne dla Centrum Miasta Poznania. Znaczną część Śródki obejmują tereny zdegradowane przestrzennie\ni funkcjonalnie oraz zabudowa wymagająca odnowy i uzupełnienia. Tereny zdegradowane obejmują obszary zabudowane, zdziczałe obszary zieleni i nadbrzeża koryta rzeki Cybiny.\nW ramach realizacji programu operacyjnego dla Śródki prowadzone są tam działania społeczne, kulturalne i infrastrukturalne (przygotowawcze). Nawiązana została, i jest kontynuowana, współpraca z miejscową Radą Osiedla, „Centrum Ekonomii Społecznej”, „Centrum Innowacji Społecznej SIC!”, Stowarzyszeniem „InterCity” (działania kulturalno – artystyczne), Stowarzyszeniem „Środek Świata” (kultura, edukacja) oraz miejscowymi instytucjami: antykwariatem „Pokój z widokiem”, kinem „Malta”, Poznańską Ogólnokształcąca Szkołą Muzyczną I st., itp.\nM.in. wyżej wymienieni partnerzy rewitalizacji byli współorganizatorami Europejskiego Dnia Sąsiada na Śródce, który po raz pierwszy w 2006 roku obchodzono w Poznaniu, a który był okazją do zainicjowania działań społecznych, kulturalnych i edukacyjnych. Spotkanie poprowadzili mieszkańcy Śródki. Dekoracje placu przed kościołem przygotowały dzieci, które podczas warsztatów odbywających się na kilka dni przez obchodami święta, wykonały proporczyki, kotyliony oraz plakaty zapraszające do udziału w spotkaniu. Ich prace były porozwieszane na całej Śródce. Tego dnia czekały na mieszkańców Śródki liczne atrakcje, między innymi: wystawa prac dyplomowych studentów Wydziału Architektury Politechniki Poznańskiej przedstawiająca projekty dot. tego obszaru, pokaz znanego czeskiego filmu animowanego pt. „Sąsiedzi”, spacer z przewodnikami po Śródce, biesiada sąsiedzka na placu przed kościołem Św. Małgorzaty, konkurs na ulubionego sąsiada oraz konkurs kulinarny na najlepszy wypiek oraz sałatkę, bajka muzyczna pt. „Jaś i Małgosia” w wykonaniu miejscowej szkoły muzycznej, stoisko wymiany „usług sąsiedzkich”, zabawy dla dzieci oraz rozgrywki sportowe dla młodzieży. W ciągu całego dnia na placu przed ośrodkiem zdrowia dzieci mogły malować po chodniku kolorową kredą oraz stworzyć swoje kolorowe miasto – budując miniaturową Śródkę z kolorowych kartonów. Dużą atrakcją był występ II Poznańskiej Drużyny Harcerskiej „Wiarusy”, a na zakończenie biesiady odsłonięcie fresku przedstawiającego Most Cybiński z 1919 roku, wykonanego przez mieszkankę Śródki – pracownika Akademii Sztuk Pięknych oraz studentów tej szkoły. Ostatecznie obchody Dnia Sąsiadów zakończyły się późnym wieczorem projekcją plenerową filmu „Amelia” przygotowaną przez kino Malta.\nW lipcu i sierpniu 2006 roku, pod hasłem „Pomaluj z nami miasto” odbywał się w Poznaniu cykl wakacyjnych warsztatów plastycznych dla dzieci w ramach Miejskiego Programu Rewitalizacji. Zabawy miały miejsce w pięciu rejonach śródmieścia, na których odbywały się konsultacje – na „Wyspach”, Jeżycach, Wildzie, Łazarzu oraz w Centrum. Były to dwudniowe warsztaty, podczas których pierwszego dnia dzieci tworzyły ceramiczne modele charakterystycznych ich zdaniem miejsc danej dzielnicy. Druga część polegała na umieszczeniu gotowych już rzeźb w przestrzeni. Udział w warsztatach dla dzieci w wieku od 5 do 15 lat był bezpłatny. Zajęcia poprowadzili członkowie Stowarzyszenia „Środek Świata”.\nW październiku 2006 r. Stowarzyszenie „InterCity” zorganizowało na Śródce międzynarodową wystawę sztuki pt. „RE: GENERACJA”. Jest to przedsięwzięcie realizowane w ramach większego projektu „Dzielnica Artystyczna”. „Dzielnica Artystyczna” to projekt promowania zapomnianych, zniszczonych dzielnic Poznania poprzez szereg działań plastycznych, multimedialnych, performatywnych, które jednocześnie promują historyczne dzielnice miasta Poznania, jak i nasze regionalne tradycje.\nW ramach prac artystycznych przeprowadzane były m.in: adaptacje na czas wystaw klatek schodowych kamienic, prelekcje na ścianach budynków, wystawy plenerowe, przedstawienia performerów itp.\nRównież w październiku, w ramach realizacji Strategii Rozwoju Narodowego Produktu Turystycznego „Trakt Królewsko-Cesarski” Urząd Miasta Poznania przy współfinansowaniu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego zorganizował imprezę pt. „Tu się Polska zaczęła …Dni Ostrowa Tumskiego i Śródki”. Celem „Dni…” było pogłębienie świadomości historycznej i popularyzowanie wiedzy na temat początków państwowości polskiej oraz narodzin Kościoła na ziemiach polskich, a także edukacja patriotyczna dzieci i młodzieży. W pierwszym dniu zorganizowana została konferencja popularno-naukowa pod hasłem „Tu się Polska zaczęła…”, pod nadzorem merytorycznym prof. Hanny Kóčka-Krenz, dyr. Instytutu Prahistorii UAM. W drugim i trzecim dniu zorganizowany został cykl imprez edukacyjno – kulturalnych. Dzieci i młodzież mogły wziąć udział w warsztatach ceramicznych i malarskich, obejrzeć przedstawienie teatralne, a także udać się na seans filmowy w kinie Malta, zaś dorośli uczestnicy – wysłuchać koncertów w wykonaniu poznańskich chórów.\nWśród działań programowych na Śródce nie mogło zabraknąć prac inwentaryzacyjnych w zakresie walorów i deficytów funkcjonalnych, przestrzennych i infrastrukturalnych. W tym celu dokonano inwentaryzacji urbanistycznej i przeprowadzono badania socjologiczne. Celem badań było przeprowadzenie szczegółowej analizy społeczno – demograficznej, gospodarczej oraz technicznej obszaru objętego etapem pilotażowym MPR. Ankietę przeprowadziła profesjonalna firma przy udziale miejscowych ankieterów. Ww. badania są przygotowaniem do działań „twardych” takich jak: renowacja przestrzeni publicznej i kamienic, restrukturyzacja handlu i usług, pozyskiwanie inwestorów itd.\nSzczególnie ważnym elementem programu, pomyślanym jako czynnik inicjujący cały proces rewitalizacji na Śródce, jest projekt odbudowy mostu dla ruchu pieszego na rzece Cybinie, który ma połączyć Śródkę z Ostrowem Tumskim i pobudzić proces jej odnowy. W sprawie m.in. tego projektu Zarząd Województwa Wielkopolskiego podjął w lipcu br. decyzję o przyznaniu Miastu dofinansowania w ramach Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego (Działanie 3.3.1 Rewitalizacja obszarów miejskich), w kwocie ponad 8 mln zł. W tym roku most ma być wybudowany. Dla kontynuacji dalszego przeobrażenia przestrzeni publicznej potrzebny jest plan zagospodarowania przestrzennego. Aby doprowadzić do jego sporządzenia i uchwalenia, lokalna Rada Osiedla przy pomocy Urzędu Miasta Poznania opracowała Społeczną Koncepcję Zagospodarowania Śródki. Koncepcję starano się opracować w prostej i czytelnej dla wszystkich formie. Koncepcja ta została udostępniona do publicznego wglądu i będzie dyskutowana na specjalnie zorganizowanym spotkaniu. W porozumieniu z Radą Osiedla i Centrum Ekonomii Społecznej zorganizowano na Śródce lokalny punkt konsultacyjny. Istnieje zamiar przekazania koncepcji po dyskusji społecznej do wydziałów urzędu odpowiedzialnych za planowanie przestrzenne. Uchwalenie planu pozwoli m.in. na kontynuowanie budowy mostu Cybińskiego, poprzez organizowanie remontów ulic i placów Śródki.\nZabudowa mieszkaniowa na obszarach rewitalizowanych\nRównolegle do prac nad programem operacyjnym dla Śródki trwały prace nad dokumentem „Miejski Program Rewitalizacji – druga edycja”, który został uchwalony przez Radę Miasta Poznania w październiku 2006 r. Na tym etapie zaproponowano rozszerzenie obszaru Śródki o Ostrów Tumski i Chwaliszewo.\nDo drugiej edycji Miejskiego Programu Rewitalizacji wybrano również obszar położony poza ścisłym centrum, w bezpośrednim sąsiedztwie Międzynarodowych Targów Poznańskich, w dwóch śródmiejskich dzielnicach przyłączonych do miasta w XIX wieku, tj. na Jeżycach i Łazarzu. Położony jest na osi ważnych, ze względu na handel, usługi i transport zbiorowy, ulic Kraszewskiego, Szylinga i Matejki oraz przecinany równie ważnymi ze względów funkcjonalnych, radialnymi w układzie miasta, ulicami Bukowską, Grunwaldzką i Głogowską. Jest objęty ochroną konserwatorską, miejscem bogatym w zabytki urbanistyki, architektury i sztuki oraz wiele atrakcji turystycznych o dużym znaczeniu w skali miasta i kraju. Jest położony na styku z Traktem Królewsko-Cesarskim i w pobliżu poznańskiego dworca głównego PKP.\nObszar ten posiada duży potencjał o znaczeniu historycznym, kulturowym oraz dla usług, turystyki i rekreacji. Dla zachodniej części miasta jest obszarem o znaczeniu centrotwórczym. Część obszaru „Jeżyce – Łazarz” obejmują tereny zdegradowane przestrzennie i funkcjonalnie oraz zabudowa wymagająca odnowy i upełnienia. Obszary zdegradowane to głównie tereny przeznaczone do zabudowania lub restrukturyzacji, a także poprzemysłowe i powojskowe. W niektórych przypadkach, przedłużający się stan bezładu, grozi dalszą degradacją tych obszarów. Wymagają wsparcia działania w zakresie rewaloryzacji i bezpieczeństwa, a niekiedy dostępności obszarów publicznych (uczelnie, szkoły, parki, ulice). Niektóre ulice wymagają przewartościowania w zakresie funkcji miejskich. Pośrednio, dodatkowymi barierami rozwoju obszaru „Jeżyce – Łazarz” są dwie z głównych ulic miejskich: Dąbrowskiego (poza obszarem) i Głogowska (na styku) prowadzące ruch tranzytowy. Sytuacja przestrzenno – funkcjonalna obszaru, stanowi istotną przeszkodę w realizowaniu celów rozwojowych miasta.\nIstniejące funkcje mieszkalne i substancja budowlana ulegają postępującej dekapitalizacji. Wymagają odnowy, zarówno w sensie społeczno – gospodarczym jak i przestrzennym, wartościowe kompleksy zabudowy mieszkaniowej. Jednym z nich jest najwspanialszy, poznański kompleks kamienic mieszkalnych, zespół Johowa (nieukończony). Inicjator tego przedsięwzięcia, Max Johow powołał w 1902 r. spółkę, dla której wykonał plan regulacyjny całości. Przypuszcza się, że udział w projektowaniu założeń brał wybitny urbanista niemiecki, działający podówczas w Poznaniu, Joseph Stübben. Projekt zespołu przewidywał nie tylko gabaryty budynków, ale także ich obrysy i ogólne dyspozycje wnętrz. Kamienice kształtowane były pod wpływem najnowszych rozwiązań berlińskich, skupionych na próbach pogodzenia utrzymania intensywności zabudowy z podniesieniem jakości życia mieszkańców. Osiągano to przez likwidację oficyn. W zamian, struktury budynku były rozbudowywane w głąb działki, wokół niewielkiego podwórka – szybu, na które otwierały się okna tylko pomieszczeń gospodarczych i podrzędnych, jak toalety, łazienki, kuchnie, ewentualnie pokoje służby. Miał on służyć wentylacji mieszkań. Pozostałe pomieszczenia wychodziły oknami na ulicę (salony, biblioteki, gabinety), bądź na tyły (sypialnie), na silnie zazieleniony ciąg przenikający wskroś cały kwartał.\nW kamienicach na każdym piętrze były dwa bądź jedno mieszkanie. Rola poszczególnych architektów ograniczała się do dopracowania szczegółów układu wnętrz oraz rozwiązania elewacji. Starając się podnieść jakość, i tak z rozmachem kształtowanego założenia, szczególnie często stosowano kostium neobarokowy. Pojawiają się tu też formy średniowieczne oraz secesyjne. Obok Maxa Johowa projektowali tu najwybitniejsi ówcześni architekci poznańscy, jak Emil Asmus, Max Biele i Karl Roskam. W 1910 r. kryzys budowlany spowolnił inwestycję, a wojna ją całkowicie przerwała. Zabudowano mniej więcej połowę przewidywanych działek z całego kompleksu. Ten oto kompleks, obok Śródki, jest obszarem pilotażowym dla działań związanych z odnową zespołów zabudowy mieszkaniowej. Obecnie rozpoczęto prace nad określeniem zakresu działań, które powinny być prowadzone na obszarach objętych Miejskim Programem Rewitalizacji dla poprawy jakości substancji mieszkaniowej i usługowej, a w szczególności dotyczących: renowacji zasobów komunalnych i będących współwłasnością miasta oraz wsparcia działań prywatnych właścicieli kamienic poprzez wypracowanie narzędzi zachęcających do prowadzania remontów i zagwarantowania ich długotrwałych efektów. M.in. rozważane są zasady postępowania dotyczące: komunalnego zasobu mieszkaniowego, udzielenia pomocy mieszkaniowej osobom zamieszkałym na obszarach objętych, przyznawania specjalnych dodatków mieszkaniowych i specjalnych zasiłków celowych, wprowadzenia ulg lub zwolnień w podatku itp. Jeśli efekty tych prac będą pozytywne, zostaną z pewnością zastosowane również na innych obszarach.\nOpisane elementy Miejskiego Programu Rewitalizacji próbujemy w Poznaniu realizować tak, aby wzajemnie się one wspierały (uzyskanie synergii). W ten sposób spodziewamy się sprawniej osiągnąć zamierzone efekty.\nWśród spodziewanych efektów tych działań można wymienić m.in.:\n• Przywrócenie obszarowi Śródka – Ostrów Tumski – Chwaliszewo integracji przestrzenno-funkcjonalnej z resztą miasta oraz jego znaczenia jako ważnego miejsca historyczno-kulturowego związanego z początkiem polskiej państwowości, a przez to wzrostu poczucia tożsamości narodowej, regionalnej i lokalnej oraz poczucia więzi z europejskim obszarem kulturowym i cywilizacyjnym.\n• Powstanie obszarów o wysokich walorach krajobrazu kulturowego i naturalnego oraz funkcji rekreacyjnych i turystycznych w powiązaniu z Traktem Królewsko-Cesarskim.\n• Odzyskanie możliwości rozwoju walorów ekologicznych, przestrzenno – funkcjonalnych oraz wartości historyczno – kulturowych.\n• Poprawę i zwiększenie atrakcyjnych, śródmiejskich lokalizacji mieszkaniowych.\n• Powstanie nowych miejsc pracy w obszarze kultury, turystyki i rekreacji, handlu i gastronomii.\n• Poprawę sytuacji w zakresie jakości życia, przestępczości i bezpieczeństwa.\nJedną z widocznych już w tej chwili korzyści wynikających z prowadzonego dotąd procesu rewitalizacji jest możliwość integrowania się społeczności lokalnych wokół określonych celów rozwojowych miasta. W społecznościach lokalnych istnieje potencjał i wola włączania się do rozwiązywania miejscowych problemów. Społeczności te chcą mieć wpływ na planowane w programie rewitalizacji zmiany. Program powoduje konieczność stosowania nowych metod współdziałania w relacjach urząd – lokalne społeczności. Może przyczynić się do odbudowy społeczeństwa obywatelskiego. Pełni również funkcje koordynacyjne wobec działań różnorakich partnerów m.in. organizacji społecznych, gospodarczych i pozarządowych, zaangażowanych w te działania na danym obszarze. Niebagatelnym czynnikiem działania w procesie rewitalizacji jest także możliwość uzyskania dofinansowania do przedsięwzięć rewitalizacyjnych z funduszy UE.\n „Plan Rozwoju Miasta Poznania na lata 2005 – 2010”, uchwała nr LVI/592/IV/2004 Rady Miasta Poznania z dnia 23 listopada 2004 roku.\n „Założenia Miejskiego Programu Rewitalizacji”, Stanowisko Doraźnej Komisji RMP ds. Rewitalizacji z dnia 20 września 2005 r.\n „Strategia Rozwoju Narodowego Produktu Turystycznego Trakt Królewsko–Cesarski w Poznaniu”, Uchwała Nr LXXXVII/988/IV/2006 Rady Miasta Poznania z dnia 7 lutego 206\n Projekt budowlany „Budowa Mostu Cybińskiego między Śródką a Ostrowem Tumskim w Poznaniu”, PUT Intercor Sp. o.o. z Zawiercia.\n Natalia Szwarc, strony internetowe www.poznan.pl/rewitalizacja.\nElektrownia EC1, Łódź\nFUNKCJA PRZED REWITALIZACJĄ: Elektrociepłownia Łódzka EC1\nFUNKCJA PODSTAWOWA: Centrum Nauki i Techniki(EC1 Zachód),\nKulturalno- artystyczna(EC1 Wschód)\nFUNKCJE DODATKOWE: Kino Sferyczne 3D (EC1 Zachód),\njezioro pamięci, planetarium, studia i warsztaty, galeria, teatr dźwięku, sale seminaryjno-konferencyjne (EC1 Wschód)\nLOKALIZACJA W STRUKTURZE MIASTA: Śródmieście\nEC1 Wschód 18 290 m2, EC1 Zachód 10 340 m2\nPRACE REWITALIZACYJNE: 2007-2015\nEC1 Wschód: ,,Home of Houses” Sp. z o.o. , arch. Rafał Mysiak\nEC1 Zachód , EC1 Południowy Wschód:\noraz Mirosław Wiśniewski Architektura i Urbanistyka Sp. z o.o.\nŁódzka elektrownia EC1 znajdująca się przy ulicy Targowej była pierwszym tego typu obiektem w mieście. Prace nad jej budową rozpoczęto w 1906 roku, a zaledwie półtora roku później uruchomiono produkcję i przesył energii elektrycznej. Obiekt ten pełnił swoją pierwotną funkcję aż do 2001 roku. Formy architektoniczne poszczególnych obiektów wchodzących w skład kompleksu stanowiły połączenie elementów secesyjnych z coraz wyraźniejszymi akcentami o charakterze modernistycznym. W ich budowie na szeroką skalę zastosowano konstrukcje stalowe oraz nowatorski na owe czasy żelbet. EC1 była i nadal jest jedyną w Polsce elektrownią, której gmach podobnie jak wnętrze zostały zbudowane w modnym wówczas stylu secesyjnym. Teren elektrowni dzielił się na:\nEC-1 Wschód- zespół obiektów pierwszej elektrociepłowni, oddany do użytku w 1907 r. w którego skład wchodziły: maszynownia, rozdzielnia, kotłownia, pompownia, komin, warsztaty\nEC1 Zachód- zespół budynków składający się ze zmiękczalni wody, rozdzielni, maszynowni, pompowni, kotłowni, chłodni, straży pożarnej, basenu żużla oraz lokomotywowni który to zaczął funkcjonować nieco później bo w roku 1930.\nOPIS DZIAŁAŃ REWITALIZACYJNYCH\nCzęść zachodnią Łódzkiej fabryki EC1 postanowiono zaadoptować jako Centrum Nauki i Techniki prowadzone przez Instytucję Kultury „EC1 Łódź – Miasto Kultury” Poszanowanie wartości historycznej zachowanego, w dużym stopniu, oryginalnego wyposażenia obiektów, a jednocześnie potrzeba wykorzystania atrakcyjnych postindustrialnych klimatów budynków i wnętrz dla nowych funkcji została ujęta przez autorów koncepcji architektonicznej w strategiczną decyzję: wnętrza najważniejszych, najwartościowszych historycznie budynków: rozdzielni, maszynowni, kotłowni i chłodni kominowej wraz z ich wyposażeniem zostaną w pełni zachowane wzdłuż ich osi podłużnych. Po drugiej stronie osi dokonana zostanie, po znacznym oczyszczeniu, adaptacja wnętrz dla ich nowych funkcji. Koncepcja Interaktywnego Centrum Nauki opiera się na założeniu, że istniejąca część elektrociepłowni, wraz z zachowanymi w niej zabytkowymi urządzeniami, stanie się bazą narracji historycznej tj. przywołującej czasy uruchomienia i funkcjonowania obiektu. Na tej podstawie zostanie również wytyczony główny szlak zwiedzania: od kotłów poprzez przepompownię do sterowni oraz szlak szczegółowy i niezależne przestrzenie rozrywkowo – kulturalne. Klamrą narracji architektonicznej będzie industrialny nastrój pomieszczeń, uzupełniony o elementy interaktywne i multimedialne. Konsekwentnie realizowany będzie nie tylko w przestrzeniach przeznaczonych na stałe ekspozycje tematyczne, ale i przykładowo w przestrzeni Rozdzielni przeznaczonej m.in. do pełnienia funkcji kulturalnych i rozrywkowych. Funkcje te będą pełnić również obiekty nowo dobudowane (znajdujące się na południowej stronie kompleksu). Elementy wewnętrznej infrastruktury zostaną maksymalnie wykorzystane – zachowane i zrekonstruowane. Przestrzeń, która zostanie oddana zwiedzającym do użytku musi być elastyczna, przystosowana do zmian i upgrade’owania, by zawsze mogła pełnić funkcje inspirujące i kształcące. Ważnym elementem będzie też angażowanie w wystawę naturalnych sił i zjawisk związanych z tematem energii naturalnej jak: wykorzystywanie do eksperymentów naturalnego światła, ruchu powietrza, wiatru, wody (w chłodni kominowej) np. poprzez umieszczenie w ekspozycji małych, kinetycznych elementów architektury. Te same źródła energii będą wykorzystane dla stworzenia kinetycznych rzeźb i instalacji przed wejściem do przestrzeni interaktywnego Centrum Nauki i Techniki.\nW ramach rewitalizacji ustalono że Elektrowni EC-1 Wschód zostaną nadane nowe funkcje kulturowo-artystyczne, które będą prowadzone w ramach ,,Centrum Sztuki Filmowej”. Będzie to przestrzeń otwarta dla artystów, młodych, utalentowanych osób, które chcą się wyrazić przez daną dziedzinę sztuki. Budynek będzie dysponował wystarczającą przestrzenią do tego, jak i salami warsztatowymi i seminaryjnymi, a także pokojami gościnnymi dla wykładowców, studentów, artystów wraz z wymaganą infrastrukturą. Będzie to również przestrzeń, z której będą mogły korzystać inne instytucje organizujące imprezy kulturalno – edukacyjne dla mieszkańców Łodzi, jak i osób przyjeżdżających spoza miasta. Mimo, że ponad stuletnia elektrownia prezentowała się nader okazale, stan zachowania zabytkowej architektury industrialnej wymagał szeroko zakrojonych prac konserwatorskich. Jednocześnie zarówno członkowie Fundacji Sztuk Świata jak i projektanci od samego początku zapewniali, że nie postrzegali swego zadania jako „jedynie procesu czyszczenia cegieł i pozostawienia bryły tak jak zbudowano ją 100 lat temu”. Postanowili w bardziej doraźny sposób zaingerować w wygląd bryły inspirując się filmami sci fiction skutkiem czego było zaprojektowanie niecodziennej szklano-blaszanej dobudówki która stała się wizytówką całego założenia projektowego.\nObiekt nie został jeszcze oddany do użytku a już na swoim koncie może poszczycić się wygraną w plebiscycie na Bryłę Roku 2013.\n29/01/2015 Autor: archicioty\nFabryka Fajansu / Centrum Handlowe City, Wzorcownia, Włocławek\nWieża ciśnień w Nysie\nMłyn Sterna/ Hotel „Młyn”\nCentrum Edukacji Technologicznej „Stara Kotłownia”, Olsztyn\nRewitalizacja fabryki Ludwika Grohmana w Łodzi\nZespół Wytwórni Wódek Koneser – Warszawskie Towarzystwo Oczyszczania i Sprzedaży Spirytusu\nHafenCity – nowa dzielnica Hamburga – rewitalizacja terenów po-portowych w Hamburgu\n„Szyb Maciej” w Zabrzu\nPark Przemysłowo-Technologiczny „Porcelana Śląska Park”\nGasometer ABCD – Wiedeń\nThe High Line w Nowym Yorku\nBiurowiec wzniesiony na starej platformie rozładunkowej w Amsterdamie\nMuzeum Tadeusza Kantora i Siedziby Ośrodka Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Crioteka oraz przebudowa i rewitalizacja budynków Elektrowni Podgórskiej\nPark Superkilen- rewitalizacja dzielnicy Nørrebro w Kopenhadze\nRewitalizacja terenów warsztatów kolejowych w Newcastle, AU\nMédiathèque André Malraux w Strasburgu w starym silosie\nDzielnica Bijlmermeer – Wschodni Amsterdam, Holandia\nTest mapy 2\nWszystkich wizyt: 51086\nWybierz miesiąc Luty 2015 (1) Styczeń 2015 (30) Grudzień 2014 (1)


Dziewczęca Kaczorowska na konferencji Polsatu! | przeAmbitni.pl\nDziewczęca Kaczorowska na konferencji Polsatu!\n,,Bożenka” z Klanu nie ma szczęścia do wyboru stylizacji. Ludzie częściej krytykują jej wygląd niż chwalą. Jednak tym razem było inaczej!\nWczoraj podczas konferencji Polsatu, Agnieszka Kaczorowska pojawiła się w zjawiskowej małej czarnej zaprojektowanej przez Oxanę Pastushkę, która tylko podkreślała jej nienaganną sylwetkę. Dodatkowo czerwone szpilki dodały kreacji wyrazu, a prosta fryzura spowodowała, że aktorka wyglądała wręcz idealnie.\nKaczorowska chętnie pozowała ze swoim tanecznym partnerem – Rafałem Maślakiem, z którym będzie występować w kolejnej edycji Tańca z Gwiazdami. Czy Mister Polski wraz z tancerką i gwiazdą serialu sięgnie po główną nagrodę? Już niedługo się tego dowiemy!\nPodobne artykuły:Agata Dziarmagowska protestAgnieszka KaczorowskaAllanDJ Got Us Fallin' in LoveEwa LubertEwa Wachowicz programkryształowa kulametamorfozy TVN STYLEmodaOxana PastushkaPaulina Sykut sylwesterPolsatprlProjekt [rec]: paparazzi zwiastunRafał Maślakramówka polsaturapujący ksiądz filmikTaniec z GwiazdamiUnconditionally klip 2013\nRed Lips nagrali utwór w którym dziękują fanom za wsparcie!\nGwiazdy na pokazie marki NESSI [zdjęcia]\nmoda10 godzin temu\nmuzyka16 godzin temu