Krzysztof Szczerski - Konstytucja, czyli wielka maskarada Europy\n"Arcana" nr 61-62 (1-2/2005) www.arcana.pl\nCzy zwolennik procesu integracji europejskiej i członkostwa Polski w Unii Europejskiej może opowiadać się przeciw Traktatowi ustanawiającemu Konstytucję dla Europy ? Poniższy artykuł jest próbą pozytywnej odpowiedzi na to, prowokacyjne na pierwszy rzut oka, pytanie.\nUważam bowiem, że Traktat ten, z punktu widzenia ewolucji systemu wspólnotowego jest po pierwsze chybioną próbą uzyskania nowej dynamiki rozwojowej, a po drugie wprowadza doń niepotrzebną dozę "rzeczywistości zmyślonej", która była mu dotąd obca zacierając tym samym pragmatyczny i utylitarny kierunek rozwoju Unii Europejskiej i kierując go na nieuzasadnioną ścieżkę konstruktywizmu ustrojowego.\nGłównym źródłem powstania tego projektu jest uporczywa chęć sprowadzenia wyjątkowości integracji europejskiej do którejś z tradycyjnych ram politycznych, ze szkodą dla jej unikatowego charakteru. U podstaw problemu konstytucyjnego leży zatem "problem epistemologiczny" - politycy uważają, że Unia Europejska nie może istnieć poza znanymi im modelami politycznymi, gdyż obywatele nie będą w stanie się z nią utożsamić, a politycy nie będą w stanie im jej wyjaśnić. Stąd też usiłują nadać rzeczywistości maskę, pod którą rzeczy będą się miały po staremu, ale pozornie sytuacja cała będzie bardziej czytelna. Problemem zasadniczym jest jednak to, że nakładana maska (konstytucja jako metoda tworzenia wspólnoty politycznej) cofa osiągnięcia integracji europejskiej w zakresie tworzenia nowoczesnego, nieliniowego, wielopasmowego systemu zarządzania publicznego i próbuje sprowadzić go do archaicznego modelu (quasi-)państwowego, pozbawionego na dodatek podstaw poczucia wspólnoty narodowej, które stały u źródeł tworzenia nowożytnych państw w Europie. Traktat jest zatem dowodem myślenia anachronicznego i braku politycznej odwagi.\nTym samym debata nad Traktatem, co z mojego "euro-entuzjastycznego" punktu widzenia jest zarzutem najcięższym, błędnie alokuje energię polityczną obywateli i rządów państw członkowskich w debatę o tym dokumencie, pozostawiając poza obszarem ich zainteresowań prawdziwe potrzeby reform polityki wspólnotowej i tworzenia nowej, wewnętrznie spójnej "zasady pierwszej" Unii Europejskiej. Dwa lata procesu ratyfikacyjnego jest zatem, z obiektywnego punktu widzenia, czasem politycznie straconym, gdyż proces ten ani nie zbuduje w Europie demosu, ani nie stworzy trwałych podstaw dla dalszej stabilności systemu wspólnotowego w oczekiwaniu na rozszerzenia o nowe kraje. Tymczasem te dwa lata to czas ważnych, a dla Polski fundamentalnych, rozstrzygnięć politycznych dotyczących przyszłości integracji - wielkości budżetu, reformy polityki rolnej, nowego kształtu polityki regionalnej, zasad obowiązujących w strefie "euro" i setek drobnych zmian proceduralnych, które toczyć się będą na marginesie debaty konstytucyjnej, a które w dużo większym stopniu zadecydują o naszej roli w Unii Europejskiej. Innymi słowy - zaangażowanie obywateli państw członkowskich w spory konstytucyjne jest maskaradą polityczną, która abstrahując od natury systemu politycznego Unii Europejskiej, próbuje przeprowadzić nieuprawnione analogie między naturą ustroju państwa a systemem wspólnotowym i w nieuzasadniony sposób skupić uwagę na dokumencie, które realne znaczenie dla praktycznych rozstrzygnięć jest drugorzędne. Ma on natomiast dużą "siłę rażenia" we wrażliwych dla suwerenności państw obszarach stąd też np. Niemcy zastrzegły sobie selektywną nadrzędność Konstytucji dla Europy w ich systemie prawnym, szkoda, że na to samo nie zdobyli się polscy negocjatorzy.\nDlatego też Traktat ten nie powinien być nazywany, w debacie politycznej, "konstytucją" lecz zgodnie ze swą naturą być uznanym za układ międzypaństwowy i ratyfikowany w zwykłej parlamentarnej procedurze po uprzednim wycofaniu zeń niektórych zapisów (o nadrzędności nad konstytucjami narodowymi przede wszystkim).\nOczywiście obecny stan debaty konstytucyjnej nie wziął się znikąd. Jest on wynikiem złożenia kilku zjawisk, które sprzyjały jego powstaniu. Jak wspomniałem powyżej, głównym źródłem "histerii konstytucyjnej" jest próba znalezienia przez polityków nowej dynamiki integracji i związanego z tym nowego rezerwuaru legitymizacyjnego, wobec wyczerpania się jej dotychczasowych źródeł. Drugim ważnym elementem jest próba "upolitycznienia" polityki wspólnotowej poprzez sprowadzenie debat europejskich do charakteru podobnego do debat narodowych, co jest ważną troską polityków europejskich, którzy mają istotne problemy komunikacyjne z obywatelami, gdy przychodzi im tłumaczyć nad czym obradowali ostatnio w Brukseli (dyskusje o "meta-procedurach", które toczą się na posiedzeniach gremiów europejskich są medialnie a więc i politycznie, zupełnie "niesprzedawalne"). Po trzecie hybrydalny charakter Traktatu jest wynikiem złożenia się dwóch procesów - z jednej strony wielkich ambicji Konwentu i groteskowej manii wielkości jego przewodniczącego, dążących do stworzenia Stanów Zjednoczonych Europy na wzór i podobieństwo Francji, a drugiej, realnego, tradycyjnego kompromisu powstałego w wyniku przetargu interesów między państwami członkowskimi, który jest naturą Konferencji Międzyrządowej.\nNa koniec tez wprowadzających warto wspomnieć, że dla Polski sytuacja obecnie jest szczególnie ważna. Ponieważ w poniższych uzasadnieniach nie będę odnosił się do "sprawy polskiej" - to znaczy do problemu czy Traktat jest dobry z partykularnego, polskiego punktu widzenia, chciałbym jedynie wspomnieć, że nie powinniśmy spieszyć się z jej ratyfikacją. Trudno o logiczną obronę kuriozalnego argumentu głoszonego przez lewicę postkomunistyczną, że im szybciej przyjmiemy Traktat, tym będziemy w Unii ważniejsi. Brzmi on trochę jak hasło "Bądź sobą - wybierz Pepsi !". Czas przyjęcia traktatu nie ma znaczenia dla ważności tego aktu o czym świadczy choćby - zupełnie odwrotna od dzisiejszej - taktyka tej samej lewicy, która referendum akcesyjne w Polsce odkładała na stosunkowo późny czas w związku z obowiązującą wówczas formułą tzw. "domina", która polegała na urządzaniu referendów w porządku od najbardziej europrzychylnego państwa do najbardziej niepewnego. Zgoda na wstąpienie wyrażana przez kolejne społeczeństwa miała być wówczas rodzajem presji psychicznej na następnych - "patrzcie: ci i tamci już są, a wy się wahacie ? chcecie być izolowani ?" Tym razem równie manipulacyjny stosunek do obywateli i podporządkowanie interesów państwa interesom partii powoduje, że taktyka jest odmienna, a presja odwrotna - "nie patrzcie na innych ! przyjmijcie sami !". Tymczasem jeśli przyjęcie Konstytucji ma być rzeczywiście uroczystym aktem fundującym nową wspólnotę polityczną w Europie to nie może on być dokonany ani w pośpiechu, ani bez powszechnej i długiej nad nim debaty, ani chyłkiem "przy okazji" jakiś innych wyborów. Byłoby czymś niezwykle smutnym z mojego punktu widzenia "euro-entuzjasty", gdyby głos Polaków w tej sprawie miał być aż tak bardzo politycznie rozegrany co byłoby swoistego rodzaju upokorzeniem wolnych obywateli.\nUnia Europejska jest dla politologii prawdziwym intelektualnym wyzwaniem. Jest tak dlatego, że natura jej systemu wymyka się tradycyjnemu podziałowi na znane modele organizacji politycznych. System ten stanowi bowiem formę pośrednią pomiędzy klasyczną organizacją międzypaństwową, opartą o zasadę suwerenności tworzących ją podmiotów, a państwem federalnym, gdzie zachodzi proces "współużytkowania suwerenności" w politykach wewnętrznych (ang. policy/policies) i scedowania na rzecz organów centralnych suwerenności w relacjach międzynarodowych i podstawowym zakresie władzy ogólnopaństwowej i "twardej polityki" (ang. politics). Natomiast w Unii regulacje w obszarze wielu polityk wewnętrznych, zwłaszcza natury gospodarczej, zostały albo scedowane na rzecz instytucji wspólnotowych albo są domeną "suwerenności dzielonej" jednocześnie jednak obszar "twardej polityki" pozostaje w samodzielnej gestii państw członkowskich.\nDlatego też Unia Europejska bywa nazywana "systemem swoistym" (sui generis), który nie posiada prostych analogii. Specyfika systemu wspólnotowego powoduje, że polityka Unii Europejskiej przybiera kształt przede wszystkim tzw. meta-regulacji czyli procedur (standardów, zasad negocjacji itp.) łączących systemy prawne, polityczne i gospodarcze państw członkowskich w całość, która umożliwia im koegzystencję, wymianę i rozwój. Unia jest systemem zarządzania publicznego (ang. governance) za pomocą procedur dostosowanych do potrzeb poszczególnych polityk (rolnej, regionalnej, transportowej itp.). Procedury te są sposobem na zagwarantowanie "mostów" - czyli powiązań pomiędzy podmiotami (państwa, regiony, gospodarka) oraz "bram", które limitują dostęp do wspólnej przestrzeni (dla produktów nie spełniających norm, podmiotów łamiących zasady). Ten bardzo szczególny system zarządzania jest z politycznego punktu widzenia trudny do prostego opisu i poruszanie się w nim wymaga specyficznych umiejętności, stąd też dla władze i zwłaszcza administracja kraju wstępującego do Unii staje przed wielkim wyzwaniem odnalezienia się w takim schemacie działania. Najważniejsza jest w nim bowiem nie tyle "meta-polityka" co właśnie "meta-regulacje" czyli do tradycyjnych wyznaczników siły państwa w systemie tym dochodzi jeszcze jeden - kultura proceduralna.\nOznacza to, że opisywanie go za pomocą tradycyjnych pojęć wymaga dużej ostrożności, gdyż łatwo w tym przypadku o poważne błędy. Ta ostatnia uwaga dotyczy także, a może przede wszystkim, dyskursu politycznego, który, z natury uproszczony, posiłkuje się skrótami pojęciowymi niekiedy z dużą stratą dla prawdy obiektywnej. Sytuacja ta ma, w moim przekonaniu, także miejsce w rozpoczynającej się debacie na temat projektu Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy (w dalszej części - dla uproszczenia - nazywanego "Konstytucją").\nJak się wydaje, Konstytucja jest nie tyle próbą stworzenia spójnej wizji działania takiego właśnie specyficznego systemu politycznego lecz wychodzi z założenia, że należy go upodobnić do rozwiązań państwowych. W moim przekonaniu jest to czynione ze szkodą dla owego szczególnego charakteru Unii, który wyróżniał ją na tle innych systemów i czynił atrakcyjną dla kolejnych państw europejskich. Jednocześnie krok ten został wykonany bardzo niekonsekwentnie, co spowodowało, że jego efekty mogą być mizerne.\nNa pytanie - dlaczego podjęto taki krok, czyli jakie cele były z różnych stron stawiane przed Konstytucją, możliwe są cztery rodzaje odpowiedzi.\nOdpowiedź pierwsza brzmi - jest to część programu realnej zmiany Unii Europejskiej w suwerenne "superpaństwo". Odpowiedź druga sugeruje, że czyni się to dlatego, iż wyczerpały się źródła dotychczasowej dynamiki integracji i trzeba znaleźć nowy napęd dla tego procesu. Odpowiedź trzecia mówi, że konstytucja ma służyć "zbliżeniu Unii do obywateli". Odpowiedź czwarta wskazuje, że celem Konstytucji miałoby być uporządkowanie dotychczasowych praw i dostosowanie zasad działania systemu do sytuacji poszerzonej Unii. Zastanówmy się nad okolicznościami związanymi z przestawionymi wariantami.\nBudowa europejskiego superpaństwa, jak się wydaje, leżała u podstaw wizji konstytucyjnej jaką prezentował Przewodniczący Konwentu - ciała powołanego do namysłu nad przyszłością Unii - Valery Giscard d'Estaing. Emerytowany ów prezydent zachłysnął się francuską wizją porządku w Europie (co politykom tego kraju często się zdarza od historycznych czasów) i podjął się stworzenia nowego podmiotu politycznego, o czym świadczyć mogą takie jego pomysły jak nowa nazwa dla Unii Europejskiej (jedna z propozycji, a jakże, Stany Zjednoczone Europy), powszechne wybory Prezydenta Unii, nadanie Unii podmiotowości prawno-międzynarodowej (do tej pory miały ją wyłącznie państwa europejskie - stąd np. nasz traktat akcesyjny musiały ratyfikować wszystkie kraje dawnej UE) czy też bardzo wyraźna budowa aksjologii nowego ładu (wsparta rzecz jasna na francuskiej koncepcji laickości połączonej z wartościami francuskiego oświecenia). Giscard d'Estaing swój pomysł wprowadzał bardzo konsekwentnie, także z pominięciem samej idei Konwentu - jego członkowie obradowali, a on pisał swój projekt zupełnie na boku.\nWizja budowy państwa europejskiego nie ziściła się jednak z dwóch podstawowych powodów. Po pierwsze była ona konstrukcją nierealną - trudno sobie wyobrazić państwo demokratyczne bez demosu a przecież Europejczyków trudno nazwać narodem, choćby nawet w obywatelskim a nie etnicznym rozumieniu tego pojęcia - nie podzielają oni ani wspólnej wizji historii (o czym się niedawno przekonaliśmy), mają różne tradycje, nie łączy ich język ani kultura czy choćby wspólne wyobrażenie o porządku prawnym. Europejczyków łączy natomiast niezwykle cenne, acz ulotne, przeświadczenie o pewnej bliskości wyrażającej się w chęci bycia razem - i tą wartość wypracowaną po II wojnie światowej należy zachować i pielęgnować, tak by objęła ona także naszą część Europy. Z punktu widzenia potrzeb demokratycznego państwa prawa to jednak za mało. Unia Europejska jest obszarem tak ogromnej heterogeniczności kulturowej i narodowej, że podważa to sens większościowego głosowania i podejmowania decyzji w procedurze głosowania powszechnego . Oczywiście, nie oznacza to, że demokracja nie może funkcjonować w wieloetnicznych społeczeństwach, a jedynie wskazuje, jak wielką wagę należałoby w tym wypadku poświęcić na klauzule zabezpieczające przed tyranią większości i zapewniające wyraźnym mniejszościom ich prawa. Należy przy tym pamiętać, że wśród tych mniejszości mogą się znajdować całe narody i państwa, takie jak na przykład Estonia, której 1,5 miliona obywateli stanowić będzie margines statystycznego błędu w głosowaniu powszechnym w skali 450 milionowej Unii. Takie zabezpieczenia prawdopodobnie doprowadziłyby do paraliżu decyzyjnego dużo bardziej skutecznie niż obecne jednomyślne głosowanie przedstawicieli państw. Po drugie, wizja superpaństwa w wydaniu Przewodniczącego Konwentu nie została ostatecznie przyjęta także dlatego, że zderzyła się ona z Realpolitik - interesami poszczególnych państw członkowskich, które bynajmniej nie są aż tak 'postępowe" jak ów oświecony Francuz i nie zgodziły się na jego śmiałe propozycje. Prace nad Konstytucją tylko do pewnego etapu przypomniały (i tak fasadową) demokrację deliberatywną - rezultat prac Konwentu stał się bowiem w późniejszej fazie prac przedmiotem obrad tzw. Konferencji Międzyrządowej, zgodnie z dotychczasową praktyką Unii w zakresie tworzenie nowych traktatów. A Konferencja Międzyrządowa to klasyczny przetarg interesów (ang. bargaining), w którym na zasadzie wymiany preferencji opartych o narodowe interesy negocjuje się pakietowo różnego rodzaju wzajemne wymiany ustępstw. Z negocjacji tych, w naturalny sposób, wyszedł Traktat Konstytucyjny znacznie okrojony w swojej ambicji tworzenia superpaństwa. Problem jednak w tym, że idea ta nie została całkowicie zarzucona, stąd też hybrydalność proponowanych rozwiązań, która jest istotnym mankamentem Konstytucji. Na przykład - z jednej bowiem strony Unia zyskuje podmiotowość prawno-międzynarodową, ale z drugiej nie bardzo wiadomo jaki ma być jej materialna treść, skoro i tak w praktyce o kształcie polityki zagranicznej decydować będą państwa członkowskie.\nSkoro nie udało się zbudować Stanów Zjednoczonych Europy, to może Konstytucja realizuje drugi postulat, czyli nadaje nową dynamikę procesowi integracji ? W tym wypadku można się pokusić o odpowiedź twierdzącą, problem wszakże polega na ocenia owej dynamiki. W moim przekonaniu, przywódcy europejscy stanęli obecnie przed koniecznością wytyczenia dla Unii nowego celu integracyjnego. Można zbudować trzy teoretyczne drogi tego poszukiwania.\nPierwszą z nich jest opowiedzenie się za dalszą, pogłębioną integracją gospodarczą. Jest to zatem kontynuacja modelu obecnego, która wymagać będzie podjęcia jednorazowej, zdecydowanej decyzji politycznej na wzór tej, która towarzyszyła przejściu do fazy integracji walutowej (wprowadzenia waluty euro). Może to być na przykład koncepcja przekształcenia unii gospodarczo-walutowej w unię podatkową lub stworzenie unii socjalnej. Oba wzorce pogłębienia integracji gospodarczej są jednak trudne do realizacji z wielu powodów - od niepełności dotychczasowych faz tej integracji (strefa euro nie obejmuje wszystkich państw członkowskich) po ogromne zróżnicowanie w dochodach ludności państw europejskich i niskie poczucie solidarności, która musiałaby stać się podstawą redystrybucji w ramach unii socjalnej. Konstytucja europejska nie przedstawia zatem żadnej wizji nowego pogłębienia gospodarczego Unii.\nDrugim napędem integracyjnym mogłoby się stać pogłębienie integracji politycznej - czyli zmierzanie w stronę superpaństwa. Z tym pomysłem, o czym powyżej, rozprawili się sami politycy europejscy - Konstytucja przewiduje tu dość niespójne zmiany, ale żadnej rewolucji.\nWobec trudności powyżej zarysowanych dróg odzyskiwania dynamiki przez proces integracji, jak się wydaje Konstytucja poszła trzecią drogą - pozornie najłatwiejszą. Chodzi tu o powstanie modelu meta-polityki na poziomie wspólnotowym, której treścią będzie budowa systemu aksjologicznie zaangażowanego, realizującego określony wzorzec kulturowy oparty o konstrukcję instytucjonalną wokół dokumentu Konstytucji. Problem w tym, że kosztem, który trzeba będzie ponieść w związku z tym posunięciem będzie odejście od przejrzystości proceduralnej i zbudowanie w jej miejsce określonego katalogu ideologicznego Unii Europejskiej. To gwarantuje co prawda silny impuls dopływu energii do systemu (spory ideologiczne są niewyczerpanym źródłem energii, wszak nigdy nie dochodzimy do w pełni zadowalającego stanu) i pozwala na budowę tożsamości w skali międzynarodowej nie wymagającej twardych koncesji politycznych (wspólną armię i politykę zagraniczną zastępuje wspólna promocja wartości europejskich), ale jednocześnie wprowadza Unię w obszary zupełnie do jej funkcjonowania niepotrzebne i na dodatek rodzące niepokój w niektórych społeczeństwach (np. czy kiedyś nie zostanie wymyślona europejska wykładania "prawa do życia" w wersji holenderskiej ?). Spór wokół wpisania chrześcijaństwa czy odwołania do Boga w preambule Konstytucji jest znakomitym przykładem jak można wytworzyć dużą polityczną energię, całkowicie zbędną z punktu widzenia potrzeb funkcjonowania systemu politycznego. Nie oznacza to, że spór ten był niepotrzebny - oczywiście jeżeli w ogóle pojawiła się aksjologia w Konstytucji to powinno tam być odwołanie do Boga. Problem w tym, że tego sporu generalnie nie powinno być, bo i preambuła aksjologiczna dla działania systemu meta-regulacji jest zbędna. Spór ten jest ilustracją szkód jakie ponosi proces integracji europejskiej w wyniku pomysłu konstytucyjnego.\nRozważając trzeci rodzaj celów konstytucyjnych - zbliżenie do obywatela, można zaryzykować tezę, że zbliżenie to ma charakter pozorny i w gruncie rzeczy mistyfikujący rzeczywistość. Jest tak dlatego, że stwarza on pozory budowy przejrzystego systemu politycznego, opartego o podobieństwa do znanych obywatelowi narodowych ustaw zasadniczych. Tymczasem, jak była o tym powyżej mowa, Unia Europejska nie ma formuły państwowej więc analogie są chybione. Gdybyśmy mieli wytłumaczyć na przykład jak w systemie tym zabezpieczona jest równowaga wewnętrzna (system hamulców i równowag między trzema rodzajami władzy - ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą), osiągnięcie której jest jednym z fundamentów współczesnych konstytucji, to będziemy w wielkim kłopocie. Traktat Konstytucyjny niewiele nam tu pomoże. Sęk bowiem w tym, że w systemie Unii Europejskiej zakłada się nie trójpodział władz - na legislatywę, egzekutywę i sądownictwo lecz podział oparty o organy ponadnarodowe, międzypaństwowe i niezależny trybunał. Na dodatek, w Unii Europejskiej nic nie jest tym na co wskazuje jego nazwa. Komisja nie jest ani rządem ani zwykłą administracją, łączy bowiem w sobie klasyczną biurokrację z politycznym składem Kolegium Komisarzy, a jednocześnie nie będąc klasycznie rozumianym rządem jest wyposażona w wyłączne prawo inicjatywy prawodawczej. Parlament Europejski, mimo iż jest jedyną instytucją posiadającą legitymację bezpośrednią z wyborów powszechnych nie ma tradycyjnej funkcji kreacyjnej w stosunku do podmiotów władzy wykonawczej - co prawda przesłuchuje kandydatów na Komisarzy, ale później aprobuje jedynie jednorazowo cały skład Komisji i nie ma możliwości dokonywania w niej zmian ani na początku ani w trakcie kadencji (może Komisję odwołać także jako całość). Nie są to więc klasyczne relacje znane z systemów parlamentarno-gabinetowych. Sam Parlament nie jest także (podobnie jak w funkcji kreacyjnej) głównym podmiotem w procesie tworzenia prawa wspólnotowego, które jedynie współtworzy. Podstawowe ciało prawodawcze (Rada Unii Europejskiej) ma charakter niekadencyjny, wielopostaciowy i kolegialny (ministrowie zasiadają w różnych składach zależnie od tematyki obrad). Nie pochodzi ono ani z wyborów powszechnych ani pośrednich - tworzą go bowiem przedstawiciele władzy wykonawczej z państw członkowskich. Oznacza to, że jego skład jest wynikiem wewnątrzpaństwowych układów rządowych i parlamentarnych, zupełnie niezależnych od sytuacji w Unii jako takiej, o której prawie ciało to decyduje. Nie jest ono politycznie odpowiedzialne przed żadnym innym organem Unii - nikt nie może odwołać Rady ! Mało tego, nie jest to podmiot wewnętrznie demokratyczny, gdyż zasiadające w nim osoby mają różną wagę głosów.\nKonstytucja nie dokonała w tym względzie żadnych przełomowych zmian, przesunęła tylko akcenty na rzecz Parlamentu Europejskiego w zakresie wpływu na Komisję i udziału w tworzeniu prawa oraz wprowadzając korekty instytucjonalne bez znaczenia z punktu widzenia zasady działania systemu. Tym samym poziom zrozumienia zasad działania Unii Europejskiej przez zwykłego obywatela nie wzrośnie dzięki przyjęciu tego dokumentu. Jest to raczej zabawka polityków i gratka dla naukowców-europologów, dla których, na przykład, powstanie funkcji Przewodniczącego koordynującego pracę Rady Europejskiej jest oczywiście wielkim przełomem.\nRzecz ma się podobnie z innymi elementami Konstytucji, jak choćby Karta Praw Podstawowych. To znowu próba spisania czegoś, co kojarzy się z konstytucjami narodowymi a co z punktu widzenia pozycji obywateli ma wartość drugorzędną. Większość z tych praw i tak obowiązuje w państwach członkowskich a nad ich ochroną już czuwa także międzynarodowy Trybunał (Praw Człowieka w Strasburgu). Prawa polityczne związane z obywatelstwem wspólnotowym są i teraz. Ale co najważniejsze, samo obywatelstwo Unii jest wtórne wobec obywatelstwa narodowego, a więc nie da się go nabyć wedle własnej woli, trzeba mieć zgodę władz któregoś z państw członkowskich, co wiąże się - w pierwszym rzędzie - z nabyciem praw i obowiązków obywatela tegoż państwa, czyli prawa podstawowe nabywa się w państwie a więc po co dostawać je jeszcze raz ? Jedynym wytłumaczeniem jest to, że być może w przyszłości ktoś będzie chciał wysunąć postulat, by to instytucje Unii dokonywały wykładni tych praw, a to może być niepokojące.\nJednocześnie pozorność zmiany z punktu widzenia obywatela, które wprowadza Konstytucja ma wszelkie cechy mistyfikacji. Oto bowiem pada argument, że co prawda Konstytucja jest długa (ok. 300 stron), ale tak naprawdę dla obywatela ważne są pierwsze części. Od momentu, w którym zaczyna się opis szczegółowych polityk można sobie lekturę darować. To z jednej strony bardzo zabawny argument - czy ktoś powiedziałby to samo o innej konstytucji, np. polskiej - co warto a co nie warto w niej czytać ? Rozbawienie mija, gdy zdamy sobie sprawę z charakteru tego zdania. W nim bowiem tkwi sedno maskarady konstytucyjnej. Problem polega bowiem w tym, że w rzeczywistości, to "nudne na końcu" jest najważniejsze ! Jeżeli ktoś chce wiedzieć jak działa Unia, gdzie znajdują się newralgiczne procedury tego systemu, o co warto zabiegać, gdzie są kluczowe zapisy - to musi czytać ostatnie części, a nie pierwsze. Wynika to właśnie z charakteru systemu politycznego Unii Europejskiej, dla którego najważniejsze jest zarządzanie przez procedury meta-regulacji. Ważne są oczywiście opisane w pierwszych częściach zasady podejmowania decyzji, systematyka aktów prawnych i podział kompetencji - ale to dopiero szkielet. Treść polityki wspólnotowej jest zapisana tam, gdzie szczegółowo opisuje się jest przedmiotowy zakres.\nDlatego też, przybliżając obywatelowi Unię przy pomocy Konstytucji, w gruncie rzeczy przybliża mu się fikcyjny obraz zbudowany poprzez analogie do znanych mu dokumentów narodowych.\nNa koniec zapytajmy, czy Konstytucja upraszcza system wspólnotowy i otwiera go na dalsze rozszerzenia, inaczej mówiąc: czy jest "nowym otwarciem" ? Otóż twierdzę, że jest wręcz odwrotnie - projekt Konstytucji stanowi wyłącznie podsumowanie i wyciąga wnioski z dotychczasowych doświadczeń integracji europejskiej - jest to dokument zamykający "okres dojrzewania", korygujący dostrzeżone mankamenty. Nie jest natomiast dokumentem otwierającym nowy etap, który formułowałby na nowo fundamenty wspólnotowego systemu politycznego. Z tego punktu widzenia oczywiście ważne są zmiany jakie Konstytucja wprowadza do hierarchii i nazewnictwa aktów prawnych, rozpisania kompetencji Unii, zniesienia (w dużej mierze "papierowego") dotychczasowego podziału na tzw. "trzy filary" itp., nie są to jednak rozwiązania na miarę nazwy jaką nadano temu dokumentowi.\nKonstytucja wprowadza też istotną korektę sposobu podejmowania decyzji z tzw. systemu nicejskiego na system oparty o podwójną większość, w którym siła głosu poszczególnych państw jest proporcjonalna do ilości obywateli. Zmiana ta to zupełne kuriozum. W podstawowej kwestii ilości głosów przypisanej każdemu państwu, system "nicejski" opierał się na abstrakcyjnej arytmetyce głosów będącej wynikiem kompromisu politycznego, która tylko ogólnie miał nawiązywać do różnic ludnościowych pomiędzy państwami, a tak naprawdę wcale jej nie odzwierciedlał. W tym systemie (weźmy za przykład trzy państwa) Niemcy mają 29 głosów, Polska 27 a Holandia 13. Takie są wartości głosów i już. W swej istocie projekt konstytucyjny różni się od "nicejskiego" tylko tym, że przypisuje państwom inną liczbę głosów, bo mówienie o głosowaniu "liczbą ludności" jest tylko pewną retoryką polityczną. Wystarczy zamienić słowa "miliony obywateli" na słowo "głosy" i wynik jest następujący: Niemcy mają 82 głosy, Polska 38, Holandia 15.\nPropozycja zawarta w Konstytucji jest obarczony szeregiem problemów, które czynią go znacznie mniej wartościowym od, także nienajlepszego, systemu abstrakcyjnych wartości nicejskich. Wskażmy tylko na cztery najpoważniejsze.\nPo pierwsze zakłada on, że rząd ma prawo dysponować głosem wszystkich swoich obywateli - że może oddawać głos za wszystkich. A co w sytuacji, gdy rząd jest mniejszościowy ? Jak liczyć wartość jego głosu, gdy w danej sprawie obywatele są wyraźnie podzieleni ? Czy przed każdą decyzją rząd powinien prosić o głosowanie w parlamencie krajowym i potem oddawać taką ilość głosów jakie procentowo poparcie w izbie zyskał - za propozycją rządową było 75% posłów to minister oddaje głosy za trzy czwarte swych obywateli ? Tego rodzaju pytania, które można kontynuować ad absurdum, pokazują na "śliską ścieżkę" przejrzystości zaproponowaną w Konstytucji.\nPo drugie system konstytucyjny prowadzi nas do bardzo wstydliwej "buchalterii nacjonalistycznej" i to w dzisiejszych czasach, w których wszak obowiązuje retoryka swobodnego przepływu osób, obywatelstwa europejskiego, znoszenia granic, europejskiej tożsamości itp. Żeby system konstytucyjny był sprawiedliwy trzeba wszystkich Europejczyków policzyć, pogrupować w narody, sprawdzić pochodzenie każdego, a może w efekcie przesiedlić, by każdy rząd miał w swych granicach cały swój naród. Brzmi to wręcz niebezpiecznie. No bo jak inaczej liczyć na przykład półtora miliona obywateli polskich mieszkających w Niemczech ? Czy odliczyć ich od głosów niemieckich ? A Niemcy na Majorce, Brytyjczycy w południowej Francji i Hiszpanii ? Kto ma ich głosami dysponować ? Już doszło do sporów interpretacyjnych - czy liczyć należy mieszkańców czy obywateli.\nPo trzecie jest to system równie skomplikowany jak poprzednie i tylko naiwni obserwatorzy mogą dostrzegać w nim "prostotę demokracji". Przecież przy każdym głosowaniu trzeba będzie szybko przeliczać za ile procent ludności podnieśli rękę ministrowie, czy nie zbliżyli się już do tzw. mniejszości blokującej, a to zgodnie z utrzymanym tzw. kompromisem z Ioanniny nakazuje odłożyć głosowanie do czasu zakończenia ponownych negocjacji - a liczyć będziemy, zgodnie z zapisami, do dziesiętnych ułamków z procentu ludności Unii Europejskiej. Czy ktoś to sobie wyobraża ? Oczywiście nie, bo też i cały ten system to mistyfikacja pseudo-demokratyczna. Przecież wiadomo, że w praktyce będzie się liczyć nie ludzi tylko głosy, że dotychczasowy system szukania poparcia wśród kilku najważniejszych państw i kilku mniejszych będzie zachowany, że i tak w radzie głosuje się bardzo rzadko, bo większość spraw przyjmowana jest en bloc po negocjacjach na niższym szczeblu w tzw. Komitecie Stałych Przedstawicieli (czyli dyplomatów). Tak więc cała ta zmiana, w gruncie rzeczy sprowadza się do zmienionej wagi głosów w porównaniu do Nicei, co jest dla Polski ze wszech miar niekorzystne.\nPo czwarte wreszcie, system głosowania z Konstytucji, jest już anachroniczny wobec decyzji politycznej o przyjęciu Turcji do Unii Europejskiej. Oczywiste jest dla wszystkich, że Niemcy i Francja nie zgodzą się na to, by tureccy ministrowie mieli większą od nich siłę głosu. Przypuszczalnie więc przyjdzie nam powrócić do koncepcji abstrakcyjnych liczb głosów ważonych jak to było dotychczas.\nJaki jest zatem charakter Traktatu Konstytucyjnego ? W moim przekonaniu spełnia on wszelkie cechy tzw. konstytucji fikcyjnych, które definiuje się jako akty prawne uchwalone w oderwaniu od faktycznego sposobu, w jaki [system] jest rządzony. Jest to hybrydalny dokument o pozornej wadze dla integracji europejskiej i obywateli. Jednocześnie, gdyby pozostał on zwykłym kolejnym traktatem międzypaństwowym w historii integracji, można by mu przypisać kilka cech pozytywnych, aczkolwiek nie o fundamentalnym znaczeniu.\nPrzemawiają za tym przedstawione powyżej argumenty, które można podsumować w następujący sposób.\nJak na dokument o charakterze konstytucyjnym, budującym wspólnotę polityczną w Europie, nie spełnia on podstawowych wymogów, gdyż jest miałki w sferze wartości i symboli wspólnych dla danego narodu obywatelskiego (które są źródłem jego tożsamości politycznej, legitymizacji władz, określają jego kulturę polityczną), zawiera wtórny opis praw i obowiązków członków wspólnoty, nie wprowadza ładu w systemie instytucji władzy i ich wzajemnych relacji), nie rozszerza gwarancji państwa prawa, nieczytelnie definiuje funkcje katalog zadań Unii.\nJak na dokument "operacyjny" dla Unii, podstawowym mankamentem Konstytucji jest brak reform polityk wspólnotowych, co powoduje, że podstawowy dyskurs o realnej przyszłości integracji europejskiej odbywa się w ramach debaty o budżecie na lata 2007-2013, a nie wokół tego dokumentu.\nZ punktu widzenia wyzwań stojących obecnie przed Unią nie rozwiązuje on żadnego z głównych dylematów integracji (od brak demokratycznej legitymacji instytucji wspólnotowych po słabość integracji politycznej) za to wprowadza niepokojące zmiany sugerujące odejście od gwarancji solidarności między państwami i postawienie na konkurencyjność i selektywną integrację.\nRozwój gospodarczy, społeczny i polityczny definiuje się dwojako. Z punktu widzenia instytucji jest to tworzenie systemu zdolnego do kontrolowania zachodzących wokół procesów, mobilizacji i spożytkowania zasobów w celu uzyskania założonych celów oraz zdolność do stawienia czoła wyzwaniom i zagrożeniom. Z punktu widzenia obywatela rozwój to zwiększanie katalogu dostępnych dla niego możliwości działania.\nTraktat Konstytucyjny nie spełnia żadnego z tych elementów, dlatego nie warto go nazywać konstytucją, a jeśli warto go w ogóle przyjąć to tylko po zmianach i w innym trybie.\nAutor jest politologiem, pracownikiem naukowym Uniwersytetu Jagiellońskiego i Wyższej Szkoły Biznesu - NLU w Nowym Sączu, członkiem Inicjatywy Małopolskiej im. Króla Władysława Łokietka, opublikował m.in. Integracja europejska. Cywilizacja i polityka (Wyd. UJ, Kraków 2003), Wybór Europy. Katolik wobec polityki w Unii Europejskiej (WAM, Kraków 2003) oraz Porządki biurokratyczne (Wyd. Księgarnia Akademicka, Kraków 2004).


Michał Skrobucha (gimnazjum nr 2 w Kraśniku; n-l przygotowujący: p. Halina Dąbrowska\nII miejsce: Krzystof Kijewski (gimnazjum nr 1 w Kraśniku n-l przygotowujący: p. Anna Plesz)\nPiotr Szajewski (gimnazjum nr 2 w Kraśniku (n-l przygotowujący: p. Edyta Bryndza)\nIII miejsce: Damian Środek (Zespół Szkół w Wierzchowiskach Drugich n-l przygotowujący p. Ewa Bożek)\nKonkurs Kalejdoskop w Reju jest dwuetapowy. Pierwsza część odbywa się w szkołach macierzystych , które wyłaniają reprezentantów szkół. W tym roku do finału zakwalifikowało się aż 73 uczniów z 16 gimnazjów. W finale wzięło udział 70 uczniów z terenu 15 gimnazjów.\nPo rozwiązywaniu zadań gimnazjaliści co roku zapraszani są do wysłuchania wykładu przygotowanego przez któregoś z nauczycieli matematyki. Tym razem w rolę wykładowcy wcielił się p.Tomasz Grębski , który połączył matematyką z muzyką . Po konkursie, wykładzie oraz obiedzie, na który zaproszono wszystkich uczestników i opiekunów nastąpiło uroczyste wręczenie nagród. Galę rozdania nagród poprowadził dyrektor szkoły Krzysztof Staruch wraz z Kierownikiem Wydziału Edukacji p. Zbigniewem Leziakiem.\nKażdy uczestników otrzymał dyplom finalisty. Następnie przyznano tytuł Laureata (minimum 75% punktów uzyskanych z zadań konkursowych). W tym roku wynik był imponujący. Tytuł laureata zdobyła aż 32 osób! Świadczy to o wysokim poziomie uczniów naszych gimnazjów oraz nauczycieli, którzy wkładają ogromny wysiłek, aby kształtować młode pokolenie. Warto wspomnieć także, że wśród nagród znalazły się publikacje nauczyciela matematyki p.Tomasza Grębskiego.\nNastępnie przyznano nagrody: III miejsce - 100 złotych + książka+ kubek +upominki od firmy Annex\nII miejsce - 200 złotych + kubek+ upominki od firmy Annex\nI miejsce - 250 złotych + upominki od firmy Annex\nNa zakończenie szczególne podziękowania należą się sponsorom. Konkurs odbywał się pod patronatem Starosty Kraśnickiego p.Andrzeja Maja. Nagrody ufundowali Starostwo Powiatowe w Kraśniku oraz firma Wilkołaziak (p. Barbara i Jacek Serwinek) oraz firma Annex (p. Wiesław Kołczewski)\nPodziękowania należą się również dyrektorowi szkoły Krzysztofowi Staruchowi, który jest zwolennikiem popularyzacji matematyki na terenie szkoły i poza nią. Za przygotowanie gastronomiczne dziękujemy naszej stołówce, za oprawę fotograficzną uczniowi Jakubowi Brzuszkowi . Wszystkim nie wymienionym, którzy pośrednio przyczynili do przygotowania konkursu z serca dziękujemy.


Przegroda Lamelowa Chłodnicza 200x2 (0°C), INOX, Szerokość - 2,7 m - Kurtyny Paskowe PCV\nPrzegroda Lamelowa Chłodnicza 200x2 (0°C), INOX, Szerokość - 2,7 m\nZasłony wstęgowe STANDARD są dedykowane do wszystkich branż przemysłu np. przemysł szklarski.\nnetto 567,11 zł zł\nSzerokość Kurtyny - A \_ Rodzaj Folii PVC \_ Rozmiar Pasa [mm]: 2,7 m (2700 mm) \_ STANDARD \_ 200x2\nKurtyna paskowa PCW zrobiona z pasów folii Chłodniczej 2x200mm. Odnalazła zastosowanie we wszystkich gałęziach przemysłu: lotniczy, farmaceutyczny, spożywczy itp.. Użytkowanie w pomieszczeniach powyżej temperatury 0°C. Kotary montuje się w otworach drzwiowych, aby oszczędzać energię, zmniejszyć prawdopodobieństwo przedostania się zanieczyszczeń itp. System montażowy jest wykonany ze stali nierdzewnej.\nJeżeli jesteś zainteresowany kupnem kurtyny o niestandardowych wymiarach napisz do nas, kliknij tutaj.Pasy są najczęściej zamawiane w województwie lubelskim (Zamość, Puławy, Kraśnik) Wstęgi nakładają się na siebie na 40 mm (jeden otwór).


Paweł Kabata, czyli bloger Chirurg Paweł wydał książkę "O chirurgii inaczej" - Dzień Dobry TVN\nPaweł Kabata, czyli bloger Chirurg Paweł\nDr n. med. Paweł Kabata nie zamierzał zostać ani lekarzem, ani pisarzem. No cóż, życie zdecydowało za niego, bo zarówno słowem, jak i skalpelem włada precyzyjnie. Medyk szerszej publiczności dał się poznać w mediach społecznościowych jako Chirurg Paweł.\n- Moja działalność blogerska zaczęła się od przypadku. Kiedyś po dyżurze wczesnym rankiem siedziałem na łóżku mocno styrany, oczadzony tym szpitalnym powietrzem i powiedziałem sobie - ktoś to musi usłyszeć. Napisałem pierwszy tekst. Umieściłem go w mediach społecznościowych i złapał. Później powstawały kolejne. Głównym celem było to, by pokazać tę naszą medycynę w różnych światłach, żeby ją pokazać taką, jaka jest - tłumaczył w Dzień Dobry TVN.\nKsiążka Pawła Kabata jest konsekwencją jego działalności w mediach społecznościowych. - Chciałem pokazać różnorodność naszej medycyny, która ma upadki i wzloty. Ma momenty szczęśliwe i bardzo trudne. (…) Stykanie się z pacjentem onkologicznym non stop powoduje dużą ilość emocji, pewne obciążenia psychiczne, z którymi musimy sobie radzić - wyjaśnił.\nI dodał, że chciał też ocieplić wizerunek lekarzy. - Głęboko się nie zgadzam z prezentowaniem medycyny w złym świetle, bo tych świateł jest zdecydowanie więcej. Naszym zajęciem jest pomaganie ludziom - podkreślił.\nW książce obok tematów, które skłaniają do refleksji nie brakuje też zabawnych anegdot i historii pacjentów. - Chirurgia onkologiczna zwykle odbierana jest w sposób smutny. Gdy komuś opowiadam, co robię, mówią "Ojej, naprawdę", a my mamy całą masę dobrych, pozytywnych i zabawnych historii. Ostatnio przypomniał mi się kulturysta, którego przyjmowałem w izbie przyjęć. Na moje pytanie: "Co pan robił, że zerwał mięsień?", odpowiedział: "Znosiłem pralkę do piwnicy". To sytuacja, która raczej nie przydarzy się normalnemu człowiekowi – zaśmiał się chirurg.


Dziś są urodziny, 14 stycznia, 31 lat temu urodziła się Paulinka,\nMimo świadomości, tej przykrej świadomości, bo od ponad 10 lat dotarło do mnie, a czasami wciąż dociera, że Paulinka odeszła i ten fakt przejawia się w mojej głowie na przemian z moimi dzisiejszymi wyobrażeniami tego jak by wyglądało życie siostry.\nMoże byłaby już szczęśliwą mamą, kto jak kto, ale ona z pewnością przelałaby tę piękną energię na swoją pociechę, przelałaby wszystko to co było w niej samej najpiękniejsze. Jedyne na co mogę sobie w tej chwili pozwolić to zwizualizować te wyobrażenia, widzę to, ale co mi po tym, skoro to nigdy się nie wydarzyło, a Paulinki nie ma już blisko od 11 lat. Minęło tyle czasu a ja pamiętam wciąż te ostatnie 20 urodziny, jakby to było może z maksymalnie 5 lat temu.\nW poprzednim roku przekroczyliśmy granicę 10 lat, ten czas wydaje się już być tak oczywisty, te 10 lat już jakby się z tym człowiek utożsamił, ale ranga tych cyfr i te tysiące dni które się za tym kryją jest niewyobrażalna, bo przecież przez te 10 lat może się tak wiele w życiu wydarzyć, zawsze sobie to porównuje do różnych sytuacji, przez 10 lat można zdążyć założyć rodzinę, mieć dzieci, już je wychować, wydaje mi się, że to byłoby marzenie Paulinki, jedno z wielu niespełnionych marzeń na które zabrakło jej niestety czasu.\nGdyby zmienić bieg tej historii, to jestem przekonany i wierzę, że dziś 14 stycznia odnaleźlibyśmy się w naszym domu w najbliższym gronie, aby wypić kawę i po prostu spędzić ze sobą jak najwięcej czasu, z uśmiechem na twarzy i tak po prostu najnormalniej na świecie.\nWiele bym dał za taką chwilę, oddałbym wszystkie materialne rzeczy byleby tylko móc przeżyć takie doświadczenie, a nie tylko sobie to wyobrażać. Takie moje marzenie, które jest marzeniem nie do zrealizowania.\nNie możemy się spotkać, nie możemy zrobić tego w tradycyjny sposób, pozostaje tylko stanąć przed ogrodem i zamilknąć, jak co roku przez ostatnią dekadę. Tylko tyle dziś mogę dać od siebie, tylko tyle.\nniscon - 11/05/2021 20:50:32\nJutro 12 maja , znowu wszystko powróci Czas nigdy nie uleczy Ran czas tylko koi nasze cierpnie\ndocentrb - 17/01/2021 9:59:32\nPróbuję kolejny raz otworzyć film pod linkiem, ale niestety zawsze mam komunikat, iż jest on niedostępny. Zapalam codzienne światełko pamięci o Dziewczynach...\nrudedamien - 17/01/2021 14:17:27\nJest to filmik w X rocznicę odejścia.\nnieprzerwanalekcjamuzyki - 17/01/2021 2:48:08 z telefonu komórkowego\nPołóż proszę kwiat na Jej grobie, ode mnie. Zrobiłam dla Niej miejsce w moim sercu <3\nwiktoria - 15/01/2021 14:48:52\nDamianie wierzę tak jak Ty, że Paulina na pewno byłaby wspaniałą Mamą i miałaby równie piękne jak i wartościowe dzieci. Ona taka była, widać to w oczach. Oczy są źwierciadłem duszy. Mam tylko nadzieję, że Paulinka i Kornelka widzą to, że się o nich pamięta.\np29 - 14/01/2021 20:58:54 z telefonu komórkowego\ndocentrb - 14/01/2021 19:00:21\nTo prawda Damianie. Możemy marzyć o czymś realnym i o tym co zostanie tylko marzeniem. Jednak i to pierwsze i to drugie nadaje sens naszemu życiu, ładuje nas pozytywną energią i pozwala przezwyciężać życiowe trudności. Wielka tragedia Dziewczyn dzięki Twoim przekazom stała się tą pozytywną energią z której czerpie wielu ludzi. Paulinka rośnie, dojrzewa i staje się coraz piękniejsza w naszych sercach. Codzienne światełko pamięci o Nich...


Wisła tworzy wyspy\nMapy przedstawiające Zatokę Gdańską z przełomu lat 70-tych i 80-tych XVII wieku, pozwalają zaobserwować bardzo ciekawy, końcowy etap długotrwałego procesu hydrograficznego związanego z aktywnością Wisły. Uchodziła ona wówczas do Bałtyku w okolicach Twierdzy Wisłoujście, niosąc w swym dość wartkim nurcie duże ilości piasku i mułu, który osadzał się w rejonie ujścia rzeki.\nStopniowo w pewnej odległości od linii brzegowej na zachód i na wschód od ujścia głównego nurtu Wisły, transportowany przez nią materiał zaczął tworzyć płycizny. W krótkim czasie w tych miejscach z wody zaczęły się wyłaniać dwie piaskowe ławice, które powiększały się także w wyniku oddziaływania prądów morskich i falowania. Nowe wysepki nazwano: Płyta Wschodnia (Ost Plaate) i Płyta Zachodnia (West Plaate). Z biegiem czasu wysepki rozrastały się, nie bez udziału ludzi, którzy umacniali ich brzegi i powiększali ziemią uzyskaną z pogłębiania stale zamulającego się głównego ujścia Wisły, pełniącego w tym czasie rolę wejścia do portu gdańskiego. Umacnianiu się ławicy wschodniej i zachodniej sprzyjało również ich intensywne zalesianie. Płyta Wschodnia w wyniku działalności ludzkiej i pod wpływem czynników naturalnych, z biegiem czasu połączyła się ze stałym lądem.\nPłyta Zachodnia stała się naturalną osłoną, dla tworzącej się pomiędzy nią, a stałym lądem, nowej zachodniej odnogi uchodzącej do morza Wisły. Płynąca tędy bardzo wolno rzeka nie nanosiła tak dużo osadu, dodatkowym zabezpieczeniem przed zamulaniem było umocnienienie jej brzegów i oddzielenie w roku 1686 od głównego nurtu, specjalną śluzą. Zabiegi te spowodowały, że wyspa West Plaate, nazwana później Westerplatte, nie tylko nie połączyła się z lądem ale stała się swego rodzaju falochronem ochraniającym nowy tor wodny prowadzący do portu w Gdańsku (Neufahrwasser). W początkach XVIII wieku nowy tor wodny był już ostatecznie ukształtowany, a ziemię wydobywaną podczas jego pogłębiania, wykorzystywano do powiększenia wyspy Westerplatte. Przez cały wiek XVIII coraz płytsze stawało się główne ujście Wisły na wschód od Westerplatte, jego część zmieniała się stopniowo w mokradła, które zasypywano urobkiem uzyskanym również z pogłębiania nowego toru wodnego. Nadal jednak było ono dostępne dla jednostek pływających o niedużym zanurzeniu.\nNa początku roku 1840, kiedy Wisła utworzyła sobie nowe ujście do morza, w rejonie wsi Górki i tam skierowała swój główny nurt, stare ujście na wschód od Westerplatte przestało pełnić swą dotychczasową funkcję. Jednocześnie tor wodny będący do tej pory odnogą zasadniczego ujścia Wisły, które odtąd nie miało już poprzedniej kreującej siły, przeistoczył się w kanał. Około roku 1845 rozpoczęto prace nad zamknięciem starego ujścia rzeki groblą. Połączyła ona wyspę Westerplatte z terenem dawnego Ost Plaate i przekształciła ją w półwysep. Od połowy XIX wieku rozpoczęło się też bardziej intensywne zagospodarowywanie i zasiedlanie nowego półwyspu.


Posted by admin on Dec - 6 - 2018 - Comments Off on Ortopeda Warszawa – gdzie szukać pomocy?\nOrtopeda istnieje wówczas specjalista, jaki cieszy się leczeniem tematów związanych szczególnie spośród członkami ruchu. W składniku jak pojawiają się u nas nowe dolegliwości związane z kontekstem kostnym naszego ciała, ponadto możemy odwrócić się do niego po konsultację. Sama ortopedia jest szalenie szerokim zakresem wiedz medycznych. Przyłącza się ona między innymi: wadami postawy, zmianami zwyrodnieniowymi również swoistego modelu stanami zapalnymi powiązanymi spośród kośćmi oraz stawami. W efekcie mówi ona wszystkiego, co stanowi obowiązkowe nam do przesuwania się i oczywistego bycia. Ortopedzi są bardzo pomocnymi specjalistami w lokalnych czasach nawet dlatego, że już dosyć często robimy banalne błędy, przede całym w zdrowej pozycji stojącej, albo jeszcze stojącej jak również bezpośrednio narażamy się na ryzyko złamania kości. W rezultacie lekarz którym istnieje ortopeda, jest szczególnie przydatny dodatkowo spośród aktualnego warunku do ostatniego specjalisty z reguły są długie kolejki. Przyjrzyjmy się bliżej chorobom jakie diagnozuje ortopeda.\nŻe nas interesuje hasło ortopeda Warszawa, to wymagamy istnieć specjalni tego, że w jednej stolicy zetkniemy się z setkami różnego sposobie ofert lekarzy i przychodni oferujących tego standardu pomocy także rekomendację z obecnego zakresu. Drogie jest, aby dobrać najlepszego doktora, jaki spośród pewnością posłuży nam uporać się z punktem. W bieżącym kierunku o wykorzystać internet również całego rodzaju porównywarki poszczególnych przychodni kiedy i lekarzy. Zawarte tam informacje opierają się w istotnej mierze na obserwacjach wcześniejszych pacjentów. Pewność stanowi zatem dlatego najważniejsze\ncentrum informacji, które pozwala nam porównać rzetelny i faktyczny humor a formę, jaka zarządza u danego specjalistę w związku do oferty, jaka stanowi przez niego przedstawiana. Ponadto szereg stron zawiera cenniki oraz ewentualne daty, kiedy możemy stać uznani, co znacząco ułatwia kontakt oraz leczenie. Dzięki temu w elemencie pojawienia się problemu, unikniemy samodzielnego dzwonienia do przychodni zdrowia i badania się o godziny przyjęć, co nieraz jest właściwie niewykonalne dodatkowo z zasady powinien znacznie powoli oczekiwać chociażby na otrzymanie przez nich telefonu. Lecz może się wydawać, iż nie będziemy musieli tegoż lekarza przez długi okres, to wprawdzie w momencie, jak dotrze do jednych niespotykanych jakości będzie on nam potrzebny „na dzisiaj”. Stąd także korzystając chwilę wolnego czasu, warto zastanowić się nad odpowiednimi lekarzami i zużyć się tego, jaki w wirtualnych warunkach chorobowych będzie nam był pomocą. W aktualny podejście znacznie ograniczymy w perspektyw pogoda na chodzenie także od razu będziemy znali kogo wybrać, dzięki czemu szybciej pozostanie nam dostarczona właściwa pomoc.\nWysokiej jakości to\nMarka TMK Serwis sprzedaje imponującej wartości użytkowej towar pakowniczy, dla ...\nPożyczki pozabankowe niezwykle w szeregu przypadków są porównywane do kredytów, ...\nUpoważnienia jakie zdobywa się po zakończeniu szkoły z zakresu kosmetologii ...\nFigury planujące wnętrze wymarzonego mieszkania szczególną adnotację poświęcają perfekcyjnemu wykończeniu. ...


Ojciec przeprasza. List na Wszystkich Świętych – Więź\nFot. Craig Whitehead / Unsplash\nWstyd mi bardzo. To także moja wina, że Kościół bardziej kojarzy Ci się z polityką niż z Ewangelią.\nWłasnych dzieci nie mam. Jednak najczęściej ludzie mówią do mnie: „ojcze”. To zobowiązujące.\nZwyczajowo tak właśnie w Polsce tytułuje się zakonników. Słychać tu jednak także pewną kościelną prawdę, przeżywaną i opisywaną przez św. Pawła: rolę rodzenia do wiary, wtajemniczania w życie wspólnoty. Skoro więc jestem „ojcem”, a Kościół – uwaga! – „Matką” (wciąż w to wierzę, powtarzając za doświadczeniem dwudziestu jeden wieków chrześcijaństwa), to proszę mieć za usprawiedliwione użycie pewnej metafory z życia rodzinnego.\nKiedy z dziećmi dzieje się coś złego, dziwnego czy niezrozumiałego, to – pomagając poszkodowanym, pokrzywdzonym lub zagubionym dzieciom – zawsze patrzymy na rodziców, badając ich odpowiedzialność za krzywdę lub problemy podopiecznych. Warto w ten sposób spojrzeć na obecną sytuację wzburzenia, także na gniew młodych ludzi wymierzony w Kościół.\nTen gniew kojarzy mi się z syndromem zbuntowanego nastolatka silnie kontrolowanego przez apodyktycznych rodziców. Pewnie oni na swój sposób go kochali, bo przecież te wszystkie reguły i zakazy domowe, cała ciężka praca były po to, aby wyrósł na porządnego i dobrego człowieka. Zamykając go w bezpiecznym i wyizolowanym świecie, nie zorientowali się jednak, że pod pozorami grzecznego i zdyscyplinowanego młodego człowieka rozwija się cichy bunt.\nGniew wymierzony w Kościół kojarzy mi się z syndromem zbuntowanego nastolatka silnie kontrolowanego przez apodyktycznych rodziców\nTaki cichy bunt może przybrać formy o wiele bardziej toksyczne, niż gdyby mógł wyrazić się na zewnątrz, jeśliby na to pozwolono. Nakręca się spirala paradoksu… Biedni rodzice, zadowoleni z wzorowego ucznia, są coraz bardziej umęczeni wychowaniem, a dziecko rośnie w poczuciu niezrozumienia i z pogłębiającym się poczuciem niedowartościowania. I nagle trach!\nTeraz, po kolejnej awanturze, wyzwiskach i ucieczkach z domu, zdezorientowani rodzice próbują zadawać dziecku pytania. Na gorzkie wyznanie: „Nie chcę was znać”, reagują z bezradnością: „Ale my Cię kochamy!”. Tyle że jest już za późno. Rodzice i dzieci rozminęli się w swoich pragnieniach i oczekiwaniach.\nOdpowiedzialność za zaniedbania w wychowaniu ponoszą jednak nie dzieci, ale zawsze rodzice. Szkoda, że zapomnieli, iż najważniejszą siłą rozwojową dla dziecka jest „być przy”, „być z”, „być dla”. Pozwolić na wolność, a przez to na błędy, pytania i wątpliwości. Tylko wtedy z małego dziecka naśladującego rodziców może narodzić się dojrzały człowiek, który nie będzie jedynie wyznawcą tradycji rodzinnych, ale sam będzie miał szansę przekonać się do wartości wyznawanych przez rodziców i przyjąć je jako swoje własne.\nDlatego – jako ten, którego zwą „ojcem” – chcę powiedzieć: PRZEPRASZAM. Wstyd mi bardzo. Bo to także moja wina, że Kościół bardziej kojarzy Ci się z polityką niż z Ewangelią.\nPrzepraszam, że zamiast mówić: „Kocham Cię”, cały czas my, rodzice, powtarzaliśmy: „Nie rób”, „Nie wolno!”, „Zostaw”.\nKażdy kryzys Kościoła to także czas nowych świętych\nProszę, wybacz mi, że kiedy myślisz o Kościele, to w głowie masz najpierw moralizatorstwo, chciwość i hipokryzję, a nie wrażliwą przestrzeń, gdzie możesz się uczyć wspólnoty: odnajdywać siostry i braci.\nNawet kiedy dostrzegasz realne dobro i charytatywne zaangażowanie Kościoła, to i tak skupiam Twoją uwagę na samym sobie, nie potrafię wskazać Ci Jezusa.\nProgramy duszpasterskie, obecność na lekcjach religii, księgi parafialne, komfort i bezpieczeństwo materialne przestały być – dla nas, „ojców” – narzędziami, a stały się celem. Gdzieś po drodze zgubiłem Ciebie i zapomniałem przyprowadzić Cię do Jezusa.\nA przecież to Ty – dziewczyna, chłopak, kobieta, mężczyzna – masz być drogą Kościoła, a nie ja!\nPrzepraszam. Proszę, wybacz mi…\nCzas nowych świętych\nWiem, co pisał Ratzinger w latach 50. Znam analizy Blachnickiego z lat 70. i 80. Mimo to jestem zaskoczony, że teraz – i w taki sposób – spełnia się ich prorocki głos. Myślałem, że to się będzie dziać powoli, stopniowo i po cichu… A tutaj nagle i z takim hukiem od masowego „chrześcijaństwa” wracamy (?) do małych społeczności.\nPrócz wstydu i żalu odnajduję jednak także nadzieję. Bo zawsze wtedy, kiedy Kościół sprzeniewierzał się swojej misji i zapominał o swej tożsamości, Pan sam przejmował inicjatywę. Każdy kryzys Kościoła to czas nowych świętych, którzy swoim radykalnym świadectwem, pociągając za sobą innych, wracali do Jezusa i życia Ewangelią.\nRozejrzyj się dokoła! Gdzieś tu muszą być nowi święci… A może to właśnie Ty?


Ordo Fratrum Minorum - Prowincja Matki Bożej Anielskiej - Wielkopostne spotkania (3) - setnik\n-> OFM -> "Okruchy biblijne" - felietony o. Placyda Konia OFM -> Wielkopostne spotkania (3) - setnik\nWśród wielu postaci obecnych obok Ukrzyżowanego jest także setnik. Wiemy to na pewno, bo te postaci są podpisane. Podpis pod postacią pierwszą z prawej, mam na myśli stronę obserwatora, to brzmi centurion, co znaczy właśnie „setnik”. Wcześniej jednak, zanim zacznę mówić o nim i jego spotkaniu z Jezusem, chcę powiedzieć chociaż trochę ogólnie o samym tym krzyżu.\n2. Druga różnica jest ta, że u Mateusza nie słyszymy nic na temat wybudowania przez setnika synagogi. Natomiast u Łukasza, przedstawiciele starszyzny żydowskiej wymieniają także jego dobre czyny, dokładnie mówiąc jałmużny na rzecz gminy żydowskiej. To setnik z własnych środków wybudował dla nich synagogę. I właśnie jest ukazane na tej ikonie.\nCzytamy o tym u Marka: „Setnik zaś, który stał naprzeciw, widząc, że w ten sposób oddał ducha, rzekł: ‘Prawdziwie, ten człowiek był Synem Bożym’”. (Mk 15:39 BT). Do tego wyznania nawiązuje gest jego prawej dłoni uwieczniony przez artystę. Palec mały i serdeczny są zgięte, a kciuk, palec wskazujący i środkowy są wyprostowane. Setnik pokazuje liczbę „trzy”. Artysta zdaje się mówić, że setnik nie tylko wyznaje wiarę w Jezusa: „Prawdziwie ten człowiek jest Synem Bożym”, ale wyznaje wiarę w Trójcę Świętą. Jest to wiara już ściśle chrześcijańska, chociaż setnik jest wciąż jeszcze poganinem. Ale już jest przygotowany do przyjęcia chrztu.\n„W Cezarei mieszkał człowiek imieniem Korneliusz, setnik z kohorty zwanej Italską, pobożny i "bojący się Boga" wraz z całym swym domem. Dawał on wielkie jałmużny ludowi i zawsze modlił się do Boga. Około dziewiątej godziny dnia ujrzał wyraźnie w widzeniu anioła Pańskiego, który wszedł do niego i powiedział: «Korneliuszu!» On zaś wpatrując się w niego z lękiem zapytał: «Co, panie?» Odpowiedział mu: «Modlitwy twoje i jałmużny stały się ofiarą, która przypomniała ciebie Bogu. A teraz poślij ludzi do Jafy i sprowadź niejakiego Szymona, zwanego Piotrem!” (Dz 10:1-5 BT).


Komentarz do sytuacji na rynku działek budowlanych | Wiadomości | Metrohouse\nPo dość długim okresie cenowego zastoju na rynku działek obecnie odnotowujemy korekty, które najbardziej widoczne są w segmencie gruntów w miejscowościach położonych na obrzeżach wielkich miast. Każdego roku drugi kwartał jest okresem wzmożonego zainteresowania zakupami działek. W tym roku nie odnotowaliśmy silnego akcentu popytowego. Wysokie wyceny działek przez właścicieli powodują, że brakowało chętnych do ich obejrzenia, a oferty sprzedaży takich przeszacowanych gruntów „dojrzewają” na rynku nawet do dwóch lat.\nDługi czas eksponowania na rynku oferty nie świadczy wcale o niskiej atrakcyjności działki. Wręcz przeciwnie – wiele wystawianych do sprzedaży gruntów to prawdziwe perełki, które niestety przykryte są płaszczem nierealnej do osiągnięcia ceny. Właściciele gruntów wystawiają oferty po wysokich cenach w nadziei, że kiedyś w końcu znajdzie się nabywca, który podejmie rozmowy na temat kupna. Taka strategia jest uzasadniana tym, że koszt utrzymania gruntu (inaczej niż w przypadku mieszkania) jest stosunkowo niski i jeśli nie występuje silna potrzeba spieniężenia działki, ziemia może być wystawiana do sprzedaży nawet przez kolejne lata. Każdy pośrednik może przytaczać wiele tego typu przykładów.\nEfektem taniejących działek budowlanych może być wzrost zainteresowania zakupami w satelickich miejscowościach największych Polskich miast, które do tej pory uchodziły za zbyt drogie dla przeciętnego kupującego. Poszukiwał on gruntów nawet w promieniu 40 km od miejsca pracy. Tam udawało się znaleźć działki po (jeszcze) atrakcyjnych cenach. Jednak te wzrastały tak szybko, jak szybko wzrastała popularność odkrytej niedawno lokalizacji.\nJestem tutaj:HomeWiadomościKomentarz do sytuacji na rynku działek budowlanych


Maj 2018 - Homeopatyczny.pl\nJeśli szukasz w Poznaniu miejsca, w którym można skosztować oryginalnych pierogów z wyjątkowym nadzieniem, na słodko lub słono, zaglądaj do lokalnych pierogarni. Tego typu lokale specjalizują się w tworzeniu niepowtarzalnych zestawień smakowych, czego najlepszym przykładem mogą być zyskujące na popularności Czytaj więcej….\nPiękny uśmiech – niektórym się go zazdrości, myśląc, że wystarczy regularnie szczotkować zęby. Wbrew pozorom niekiedy zębom trzeba pomóc bardziej niż tylko przed dostarczanie fluoru. Zarówno dzieci, jak i dorośli w pewnym momencie życia mogą usłyszeć od dentysty, że „czas Czytaj więcej….\nGogle narciarskie to must have na każdym stoku, nie ważne, czy wolimy narty, czy snowboard. I choć sezon mamy już za sobą to jest to idealny moment, aby rozejrzeć się za nowymi goglami, tym bardziej, że wiele sklepów szykuje dla Czytaj więcej….\nNie jest łatwo zrezygnować z czekolady, cukierków, tradycyjnego tortu na urodziny, czy słodkiej herbaty. Na szczęście na rynku odnajdziemy cukierki i lizaki z ksylitolem, naturalne słodziki i setki przepisów na ciasta, które nie obciążą zdrowia. Każdy łasuch powinien mieć na Czytaj więcej….


forum.celiakia.pl • Zobacz wątek - Dieta bezglutenowa bez tajemnic – spotkanie w Toruniu\nprzez Leeloo » Cz 07 lis, 2019 14:51\nWszystkie osoby, które niedawno zostały zdiagnozowane oraz ich najbliższych z regionu kujawsko-pomorskiego, serdecznie zapraszamy na spotkanie “Dieta bezglutenowa bez tajemnic”. Zapraszamy nie tylko członków Stowarzyszenia, ale wszystkie osoby zainteresowane tematyką.\nSpotkanie odbędzie się we wtorek 18 listopada 2019 r. w godz. 17:30 – 19:30 w Toruńskim Centrum Aktywności Lokalnej 2Piętro (Centrum Wsparcia Biznesu) przy ul. Marii Konopnickiej 13. Na spotkaniu dietetyk Anna Marczewska z Centrum Diety Bezglutenowej w Warszawie opowie o najczęstszych błędach i pułapkach w stosowaniu diety, produktach bezglutenowych oraz wielu innych sprawach, które pomogą odnaleźć się w bezglutenowym świecie. Podczas spotkania dostępne będą bezpłatne materiały na temat celiakii i diety bezglutenowej.\nNa spotkanie zapraszamy młodzież i osoby dorosłe, jednak prosimy o przyjście bez małych dzieci.\nZapisy przyjmujemy na adres mailowy: zgloszenia@celiakia.pl do 17 listopada 2019 r. W tytule maila prosimy napisać: „Spotkanie dla nowo zdiagnozowanych w Toruniu”, a w treści imię i nazwisko uczestnika. Ilość miejsc jest ograniczona, dlatego o udziale w spotkaniu decyduje kolejność przyjmowanych zgłoszeń. Każde zgłoszenie będzie potwierdzone zwrotnym mailem.


Chwilówka w internecie bez zaświadczeń\nStrona główna > Porady dla pożyczkobiorców > Chwilówki przez internet bez zaświadczeń\nPotrzeby finansowe – opcje do wyboru. Stając przed koniecznością wyboru instytucji finansowej, od której chcemy pożyczyć pieniądze, mamy bardzo wiele dylematów do rozstrzygnięcia. Przede wszystkim musimy zdecydować czy z wnioskiem pójdziemy do banku, czy też do firmy pożyczkowej. Bardzo często tego rodzaju wątpliwości rozwiewa za nas życie. Każdy wie bowiem doskonale, że aby dostać w banku kredyt, trzeba spełnić bardzo wiele wymogów.\nDotyczą one w głównej mierze naszej zdolności kredytowej, chociaż banki dużą wagę przywiązują także do wielu innych aspektów takich jak przykładowo nasz stan cywilny, ilość osób mieszkających w naszym gospodarstwie domowym, rodzaj wykonywanego zawodu etc. Banki interesują się zatem czymś więcej aniżeli tylko wysokością naszych zarobków, często też wkraczają w prywatne tereny pod pretekstem troski o swoje własne interesy. Jeżeli ich usługi nie są dla nas dostępne, ponieważ wymagań nie spełniamy, wówczas rzeczywiście nie bardzo mamy inne opcje do wyboru jak pożyczki pozabankowe i chwilówki przez internet bez zaświadczeń. Powinniśmy się cieszyć, że w dzisiejszych czasach w ogóle taka alternatywa istnieje.\nTen tekst opowiada o tym jak można pilnie zdobyć chwilówkę bez zaświadczeń i bez zbędnych formalności.\nTym bardziej, że coraz więcej mieszkańców naszego kraju przestaje być w oczach banków wiarygodnymi klientami. Pożyczka pozabankowa jest dobrym rozwiązaniem, o ile dobrze przemyślimy sobie wybór oferty. W tym zaś zakresie możliwości jest naprawdę sporo. Jeżeli potrafimy racjonalnie gospodarować pieniędzmi, żadne zobowiązanie finansowe nie powinno naszemu budżetowi zaszkodzić. Ważne jest to, żeby znać granice własnych możliwości.\nThis entry was posted in Porady dla pożyczkobiorców and tagged gdzie mogą pozyczać zadłużeni, gdzie po pożyczki bez zaświadczeń.\n3 thoughts on “Chwilówki przez internet bez zaświadczeń”\nTo że pożyczki w internecie są takie popularne świadczy również o tym, że społeczeństwo robi się coraz bardziej wygodne, żeby nie powiedzieć – leniwe. Każdy chciałby załatwić wszystko przez internet, bez ruszania się z domu. Moim zdaniem nie jest to dobre, bo zanikają relacje międzyludzkie, a człowiek obcując tylko z monitorem po prostu dziczeje\ngdzie łatwo dostanę chwilówkę says:\nŁatwo dostępne pożyczki gotówkowe – Gotówkową pożyczkę bez zaświadczenia o zarobkach w pozabankowej firmie dostaniemy bez najmniejszych problemów. Tym właśnie w głównej mierze różni się ona od kredytu gotówkowego. Chociaż banki starają się obecnie uatrakcyjniać swoją ofertę, to i tak najczęściej wspomniane zaświadczenie jest wymagane.\nOferta taka jak kredyt gotówkowy na oświadczenie jest dostępna jedynie dla stałych klientów danego banku korzystających z jego usług od dłuższego już czasu oraz posiadających nienaganną historię finansową w Biurze Informacji Kredytowej. Firmy pożyczkowe nie sprawdzają wnioskodawców w BIK, co jest przez mnóstwo osób postrzegane na bardzo duży plus. Nie najlepsze noty w BIK dyskwalifikują osobę starającą się w banku o kredyt. Dzięki pożyczkom pozabankowym również i tacy ludzie mają ułatwiony dostęp do zewnętrznych źródeł finansowania. Przy pożyczkach opiewających na niskie kwoty (mowa tutaj o chwilówkach) nie jest wymagane nic oprócz dowodu osobistego. Kwoty wyższe to już większe ryzyko – można zostać wówczas poproszonym o przyniesienie kilku opłaconych na bieżąco rachunków, dodatkowo będą też wymagane pewne zabezpieczenia. W każdym bądź razie nie są tak wysokie wymagania jak w bankach.\nTaka polityka finansowa prowadzona przez firmy pożyczkowe sprawia, że ich oferta jest dostępna dla osób czerpiących swoje dochody z innego źródła niż umowa o pracę – banki co prawda deklarują, że akcentują rozmaite źródła dochodów, ale zwykle tylko na deklaracjach się kończy, bo w rzeczywistości jest zupełnie inaczej.\nCzy możliwa jest pożyczka bez zdolności kredytowej? says:\nUzyskanie w banku jakiegokolwiek kredytu bez odpowiedniej zdolności kredytowej jest nierealne. Banki bardzo dokładnie sprawdzają czy dana osoba jest wypłacalna – a jeśli tak, to do jakiego stopnia. Każdy wniosek jest zatem dokładnie analizowany – tym dłużej to trwa, im większa kwota kredytu wchodzi w rachubę. Tymczasem w naszym kraju poważne problemy ze zdolnością kredytową ma coraz więcej osób. Często zadają sobie one pytanie czy jest możliwe uzyskanie wsparcia, jeśli zdolność kredytowa jest niska?\nOdpowiedź na te pytanie jest jak najbardziej twierdząca. Pomocy nie należy jednak szukać w bankach, a w pozabankowych instytucjach finansowych, których w przeciągu paru ostatnich lat pojawiło się na naszym rynku mnóstwo. W ich ofercie znaleźć można między innymi chwilówki – pożyczki, po które klienci sięgają wtedy, kiedy pilnie potrzebują gotówki. Chwilówki są zobowiązaniami o charakterze krótkoterminowym. Opiewają na niewysokie kwoty.\nUdzielając klientowi taką pożyczkę, firma nie sprawdza jego historii finansowej w Biurze Informacji Kredytowej. Nie wymaga również zaświadczeń o zarobkach. Na dobrą sprawę procedury ograniczają się jedynie do okazania dowodu osobistego i poprawnego wypełnienia wniosku. Po chwilówki chętnie sięgają te osoby, które mają problem z uzyskaniem wsparcia ze strony banku. Ludzie przeważnie nie potrzebują jakiś dużych sum, by zaspokoić swoje najważniejsze potrzeby finansowe – stąd między innymi bierze się popularność chwilówek. opisane powyżej aspekty też są postrzegane jako ich zalety.


Tym zdaniem rozpoczyna się tak zwany „kodeks świętości”. Jest to bardzo głębokie wezwanie, sięgające samego źródła naszego życia.\nPrzede wszystkim zakorzenienia nas w tajemnicy stworzenia na „obraz i podobieństwo Boga”: bądźcie wy… bo Ja jestem”. Okazuje się, że normą dla człowieka nie jest żaden ideał brany z refleksji nad istotą człowieka, z zasad życia, czy porównania z czymś innym , ani żaden człowiek, nawet „doskonały”, ale Bóg. On jest punktem odniesienia. Gdzie zatem mamy szukać wzoru? Nie w człowieku, nie w porównywaniu się z innymi, ale w Bogu, co konkretnie wyraża istniejące w nas sumienie, czyli tajemnica Jego głosu wewnątrz nas.\nDrugim ważnym wnioskiem, jaki wynika z owego kodeksu, jest zrozumienie, na czym polega świętość. Kodeks mówi:\nNie będziecie kraść, nie będziecie kłamać, nie będziecie oszukiwać jeden drugiego (…) Nie będziesz uciskał bliźniego, nie będziesz go wyzyskiwał (…) Nie będziesz żywił w sercu nienawiści do brata (Kpł 19,11.13.17).\nPrzypomina się tutaj „złota zasada” mówiąca: „nie czyń bliźniemu, co tobie niemiłe” (por. Mt 7,12). Wymienione nakazy są eksplikacją tej zasady. Chodzi o pewną wrażliwość na drugiego, wynikającą ze współodczuwania, solidarności. Można by powiedzieć, że człowiek nie może stawać się podobny do Boga, jeżeli nie jest wrażliwy na potrzeby bliźniego, jeżeli nie ma w sobie właściwej wrażliwości w konkretnych sytuacjach, jeżeli nie otwiera się na głos sumienia, aby pójść za nim.\nDzisiejsze czytania liturgiczne: Kpł 19, 1-2. 11-18; Mt 25, 31-46\nEwangelia odsłania jeszcze głębszą perspektywę naszej wrażliwości na bliźniego. Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili (Mt 25,40). Można by powiedzieć – analogicznie do „złotej zasady” – „Nie czyń drugiemu, co krzywdzi Chrystusa!”. I takie sformułowanie zasady jest poprawniejsze, niż klasyczne. Każdy z nas może mieć w pewnych dziedzinach złe ukierunkowania, upodobania i dlatego nieczynienie czegoś, co dla nas niemiłe, wcale nie musi oznaczać, że wówczas nie czynimy zła. Wobec Chrystusa, który jest prawdą i dobrem, ta zasada jest jednoznaczna: chodzi o dobro i zło prawdziwe, obiektywne, a nie o nasze subiektywne odczucia.\nNie to jednak wydaje mi się najważniejsze z zacytowanego fragmentu Ewangelii. Istotniejsze jest to, że Bóg solidaryzuje się z człowiekiem i to człowiekiem potrzebującym i cierpiącym. Na pytanie o postawę Boga wobec cierpienia człowieka odpowiedzią jest przyjęcie przez Niego krzyża i przez to solidarność z cierpiącym. Krzyż dał Chrystusowi prawo do pełnej solidarności z cierpiącym i do powiedzenia: coście uczynili jednemu z tych moich braci najmniejszych, Mnieście uczynili.\nDotykamy tutaj ponadto tajemnicy początku: stworzenia człowieka na obraz i podobieństwo Boże. Z jednej strony prawdziwym i doskonałym obrazem Boga jest Chrystus – Bóg i Człowiek, a z drugiej strony wyżej wspomniane utożsamienie wskazuje na konkretność tego obrazu: czyn dobry lub zły wobec człowieka staje się czynem wobec Boga, bo człowiek nie tylko jest Jego obrazem, ale w Chrystusie stał się Jego bratem. W Chrystusie została odnowiona żywa więź człowieka z Bogiem, więź, którą utraciliśmy przez grzech.\nOtwarcie się na sumienie, do czego wzywa nas pierwsze czytanie, prowadzi do rozpoznania Chrystusa w sobie, do wrażliwości na Jego realną obecność. Eucharystia jest tego misterium i szkołą.\nPoprzedni Nadzieja krzyża – 1. Niedziela Wielkiego (22 lutego 2015)\nNastępny Post? I to jeszcze Wielki?\nŚwiatło // Święto Świętej Rodziny Jezusa, Maryi i Józefa\nPrzewrotność ludzkiego serca (6 lutego 2015)\nInformuj mnie o odpowiedziach poprzez e-mail. Możesz również subskrybować wpis bez zostawiania komentarza.


Książkowe mole. Nicholas Sparks "Pamiętnik" - Porcelaindoll\nKsiążkowe mole. Nicholas Sparks „Pamiętnik”\nOna– piękna, z dobrego domu, żyje chwilą, ogląda się za facetami swojego pokroju. Ma dusze artystki, maluje piękne obrazy, ale nie to przewidzieli dla niej rodzice.\nOn-zwykły chłopak, niezbyt zamożny, mieszka z ojcem, zarabia sam na siebie, dobrze żyje z ludźmi i kiedy pierwszy raz ją widzi, od razu skrada jego serce. Ona go zbywa, on się nie poddaje, aż ostatecznie całe lato spędzają w swoim towarzystwie. Ot, taka banalna historia. Każdy to mógł napisać.\nLato się kończy, miłość też, choć wcale nie tak miało być. Rozstają się pod presją czasu, ludzi, młodych lat. On, choć idzie dalej, to cały czas powraca myślami do niej, Wciąż pisze listy, na które nigdy nie dostaje odpowiedzi. Wkrótce po tym pojawia się przypadkiem na ulicy jej miasta, mija od ostatniego spotkania kilka lat. Wtedy Allie swoje serce zdążyła ofiarować innemu, tylko widząc Noah na ulicy stare rany znów się otwierają i wyrusza w podróż do przeszłość. Dzięki tej podróży wszystko się zmienia.\nCała ta historia to tylko pamiętnik.Zapisane na kartach czasu wydarzenia, z którymi starszy pan dzieli się co wieczór z kobietą, która już nic nie pamięta. Zagubiona w innej rzeczywistości, boi się ludzi, lekarzy i nie ma własnych wspomnień. Ten starszy mężczyzna wciąż liczy, że może ona sobie o nim przypomni. Tylko pamiętnik, czy aż pamiętnik?\nFabuła książki wciąga, w żaden sposób nieoklepana. Czasami siedzi się z nią w rękach i zastanawia, dlaczego tak szybko się skończyła. Chciałoby się trochę więcej, drobny niedosyt. Lekka, pisana prostym językiem i dająca wiele do myślenia. Myślę, że większość z Was zna tą wzruszającą historię, miłości jaką dziś spotyka się bardzo rzadko. Nie można tu mówić o ckliwości, choć niektórzy nie lubią takich opowiadań. „Pamiętnik” doczekał się ekranizacji i można oglądać go wielokrotnie. Książka należy do moich ulubionych.


UNHCR: wsie Donbasu wymierają\nW ogarniętym konfliktem Donbasie na Ukrainie są takie wsie, których najmłodszy mieszkaniec ma 75 lat – powiedziała PAP Ołeksandra Łytwynenko z przedstawicielstwa agencji ONZ ds. uchodźców UNHCR. Dodałą, że jest wiele wymierających miejscowości zamieszkanych przez kilka osób.\nOłeksandra Łytwynenko opowiedziała PAP o warunkach, w jakich żyją mieszkańcy miejscowości wzdłuż linii frontu w obwodzie ługańskim, na terytorium kontrolowanym przez władze w Kijowie. Według różnych szacunków mieszka tam 75-100 tys. ludzi, z czego 60-70 proc. to osoby starsze.\nSą takie wsie jak np. Łopaskyne, gdzie najmłodszy mieszkaniec ma 75 lat.\n– Kiedy zaczynaliśmy tam pracować, we wsi żyło ponad 45 osób, teraz już 17. Reszta mieszkańców po prostu umarła – powiedziała.\nTakich wymierających wsi jest wiele, zostaje w nich po kilka osób.\nW licznych miejscowościach nie ma sklepów, przyjeżdża tam np. dwa razy w tygodniu sklep obwoźny. Kiedy ze względu na warunki pogodowe sklep nie może tam dojechać, ludzie zaczynają sami piec chleb – kontynuowała rozmówczyni PAP.\nJedynym źródłem dochodu większości mieszkańców jest emerytura, która średnio wynosi na Ukrainie 2,5 tys. hrywien (325 zł). Przy tym usługi komunalne są drogie, mieszkańcy mierzą się też z problemami związanymi z ogrzaniem domu – stwierdziła Łytwynenko. Niektórzy ogrzewają je drewnem, ale ze względu na miny niebezpiecznie jest chodzić do lasu i je zbierać. Mieszkańcy kupują więc opał, którego koszt sięga równowartość jednej albo dwóch emerytur.\n– Ludzie oszczędzają pieniądze przez całe lato, by zimą kupić drewno albo węgiel – dodała.\nAmnesty International: wojna w Donbasie wywołała plagę przemocy wobec kobiet\nŁytwynenko zwróciła uwagę na miejscowość Nowoaleksandriwka, która leży na terenie tzw. ziemi niczyjej – nie są tam ustanowione organy żadnej władzy. Siły zbrojne Ukrainy przejęły z powrotem kontrolę nad wioską w 2018 roku. Jak mówi przedstawicielka UNHCR, prowadzącą do wsi wyasfaltowaną drogą nie można jechać, bo są tam duże leje po pociskach. By dostać się do najbliższego miasta, mieszkańcy muszą iść siedem kilometrów przez las i bagno. Żyje tam teraz kilkanaście osób – są to ludzie starsi, którzy kategorycznie odmawiają wyjazdu, chcą zostać w swoich domach.\nZ tą wsią związana jest historia ponad 80-letniej staruszki, która zgodziła się wyjechać i przeprowadzić do domu starców tylko pod warunkiem, że pojadą z nią jej przyjaciele… kot i kogut.\n– Więc ewakuowaliśmy też i kota, i koguta – dodała Łytwynenko.\nEmerytka spędziła w domu starców dwa lata, przeszła operację oczu. Zmarła w tym roku, ale jeszcze przed śmiercią odzyskała wzrok – poinformowała rozmówczyni PAP.\n– Jesteśmy spokojni, że osoba ta zmarła w cieple, dobrych, normalnych warunkach, bo nie wiadomo, ile żyłaby w Nowoaleksandriwce, samotnie, w nieogrzewanym domu – podkreśliła Łytwynenko.\nWedług niej największe problemy, z jakimi mierzą się ludzie zamieszkujący tzw. szarą strefę, dotyczą dostępu do usług socjalnych i wolności przemieszczania się.\n– Wiele terytoriów jest odciętych od świata zewnętrznego. Nie ma środków transportu, którym można by się przedostać z wioski do miasta. Na przykład jest taka miejscowość Krymske, w której autobus jeździ tylko we wtorki i w czwartki. Przewoźnik nie chce zorganizować więcej kursów ze względu na złe drogi – powiedziała.\nW wielu wsiach nie ma miejsc, w których mieszkańcy mogliby załatwić sprawy urzędowe czy związane z otrzymaniem emerytury. To samo dotyczy pomocy medycznej.\nPytana o sytuację związaną z rozprzestrzenianiem się koronawirusa w tym regionie, zaznaczyła, że zaczyna tam pojawiać się coraz więcej przypadków zakażeń. W obwodzie działają trzy laboratoria, do których trafiają próbki pobrane przez specjalne brygady.\nŁytwynenko podsumowała, że sytuacja humanitarna w obwodzie ługańskim, którego budżet – jak wskazała – jest np. dziesięciokrotnie niższy od budżetu miasta Mariupol, pogarsza się.\n– Wystarcza pieniędzy na wynagrodzenia, i to nie zawsze, a remonty, naprawy, projekty rozwojowe realizowane są w ostatniej kolejności – stwierdziła.\nNa początku miesiąca obwód ługański odwiedzili ambasadorowie państw Grupy Wyszehradzkiej. Przekazali pomoc dwóm miejscowym szpitalom, odwiedzili punkt kontrolny na linii demarkacyjnej z separatystami i rozmawiali z gubernatorem o możliwościach współpracy międzynarodowej.


Portal WRC - Odpowiedzialność za długi małżonka\nOpublikowano: Śr, 08 Paź 2014,\nCzy w przypadku pozostawania we wspólności majątkowej małżonek odpowiada za dług współmałżonka, jeżeli nie wyraził zgody na zaciągnięcie przez niego zobowiązania?\nMałżonkowie odpowiadają wspólnie za zobowiązania zaciągnięte przez jednego z nich bez zgody drugiego w sprawach wynikających z zaspokajania zwykłych potrzeb rodziny np. związanych z wydatkami na żywność, zakupem podstawowego sprzętu domowego, odzieży, opłat eksploatacyjnych za mieszkanie.\nZatem, jeżeli małżonek zawarł bez zgody współmałżonka umowę kredytu na zakup lodówki, to współmałżonek też będzie odpowiedzialny za spłatę zobowiązania. Nawet jednak w takich sytuacjach sąd może na żądanie jednego z małżonków postanowić, że za powyższe zobowiązania odpowiedzialny jest tylko ten małżonek, który je zaciągnął (art. 30 § 1 i 2 KRIO).\n+6 #1 Pożyczki — krecik 2014-10-13 20:44\nTaka mała dygresja, owszem, tego rodzaju sytuacje określa twarda litera prawa i wydawałoby się, że każdy sobie winien. Jest jednak pewne ale - często nie sami ludzie są sobie winni, tylko zachłanne działania banków. Ludzie ufają w słodziutkie słowa milutkich panienek i do głowy im nie przyjdzie, że to zwykłe naciąganie. Przykład? - proszę......mam z żoną wspólne konto w banku, pewnego dnia miła pani oferuje mojej żonie kredyt na niespotykanie korzystnych warunkach bez wiedzy współmałżonka :). Pytam, co to ma być? - i nie ciśnie mi się na usta nic cenzuralnego, to z jednej strony chamstwo w najwyższym wydaniu, z drugiej zaś oszukiwanie tego za plecami współmałżonka. Na szczęście dobrze sobie z czymś takim radzę, jednak to instytucje popychają naiwnych ludzi w matnię problemów. Dlatego przed podjęciem decyzji o pożyczce, powiedzcie chociaż pani, że potrzebujecie trochę czasu i konsultacji w rodzinie :). Kredyt nie ucieknie, gorzej z jego spłatą - komornicy nie są już tacy mili. Można by na ten temat długo, resztę zostawiam do przemyślenia...........


1209 - Lenistwo i relaks przy książce - Park Przed Blokiem z miejskimi leżakami wśród drzew, kwiatów - budżet obywatelski w Warszawie\nPosadowienie nowoczesnej architektury z drewna egzotycznego, stołów do szachów, nasadzenia zieleni.\n- Leżaki 2 szt. - 16 000,00 zł\n- 2 kpl. leżaków z donicami - 35 000,00 zł\n- Założenie 2 kwietników - 2 000,00 zł\n- Tablice z regulaminem 1 szt. - 1 000,00 zł\n- Drzewa liściaste i iglaste 6 szt. - 9 000,00 zł\n- Dokumentacja projektowa - 10 000,00 zł\n- Domek dla owadów 2 szt. - 2 000,00 zł\n- Stoliki miejskie 2 szt. - 15 000,00 zł\nCzy pytał ktoś mieszkańców budynku o taki pomysł? Przed budynkiem Gajcego 7 jest wystarczający klomb na którym w lecie siedzą osoby spozywajace alkohol. Pomysł sam w sobie fajny ale nie pomiędzy blokami.\nMieszkaniec11934 26.01.2018 22:37\nProszę Pani projekt ma służyć mieszkańcom, ma być to miejsce do relaksu w miłym otoczeniu zieleni, leżaka dla wszystkich mieszkańców bez względu na wiek itp. a to , że młodzież i inne grupy przesiadują na podwórku w rożnych miejscach, godzinach i robią rożne rzeczy to nie mam na to wpływu, a Pani zgłosiła projekt rozbudowy placu zabaw, super ale idąc drogą Pani sugestii tez niekiedy młodzież przesiaduje na placu zabaw czy tuz obok a to nie znaczy , że przez to nie możemy korzystać z placu zabaw itd.\nMieszkaniec 27.01.2018 19:23 Autor projektu\nPanie Mariuszu pomysł mi się osobiście podoba bo jestem tego samego zdania, że brakuje takiego miejsca. Tylko... ta grupa na która wpływu nie mamy z czym absolutnie się zgadzam wykorzysta projekt nie w celu w jakim został stworzony. Za tym idzie niezadowolenie mieszkańców i wieszanie psów na autorze projektu\nMieszkaniec11934 27.01.2018 21:34\nwedług tego co Pani piszę to Pani projekt remont placu zabaw tez jest zagrożony ze względu na tą grupę młodzieży itd. Nie wpadajmy w panikę , że młodzież ktora pije % wszystko zdominuje a nie mamy wpływu na to gdzie oni są w jakim miejscu osiedla. Na pewne rzeczy nie mamy wpływu i trzeba robić swoje i aby nasza dzielnica zmieniała się na lepsze. pozdrawiam\nMieszkaniec 28.01.2018 09:43 Autor projektu


Kanclearia A-RT - tworzenie grup producenckich - jego strefa\nHome » Organizacje » Doradztwo » Kanclearia A-RT - tworzenie grup producenckich\nDodane: 2017-02-16 :: Kategoria: Organizacje / Doradztwo\nKancelaria A-RT to grupa składająca się z doświadczonych adwokatów i radców prawnych, którzy pomogą rozwiązać twoje problemy. Posiadana przez nas wiedza sprawia, iż jesteśmy w stanie mierzyć się nawet z najtrudniejszymi sprawami sądowymi. Wśród naszych usług znajdziecie Państwo profesjonalne wsparcie w zakresie prawa ochrony środowiska, prawa podatkowego, czy też zamówień publicznych. Tworzymy również solidne grupy producenckie. A-RT to kancelaria, która zapewnia konkurencyjne ceny oraz kompleksową obsługę. Wybierz sprawdzone grupy producenckie, które zapewnią ci bezpieczeństwo we współczesnym świecie biznesu.


Vostok Europe Gaz 2426-5601058 - e-Zegarki.pl\nZegarek męski Vostok Europe Gaz 2426-5601058\nModel: Vostok Europe Gaz 2426-5601058\nNumer produktu: 1202479\nZegarek męski 2426-5601058 marki Vostok Europe to dobre połączenie funkcjonalności a także ciekawego wzornictwa. Model ten w gamie pozostałych zegarków tego producenta występuje w kolekcji Vostok Europe Gaz. Niebanalny wygląd czasomierza uzyskano poprzez tarczę w kolorze brązowym. Koperta szeroka jest na 43 mm oraz ma grubość 14 mm.\nUnikatowe a zarazem doceniane pochodzące z Litwy zegarki marki Vostok Europe to wyznacznik jakości i oryginalnego stylu. Wszystkie zegarki Vostok składane są ręcznie przez wykwalifikowany zespół zegarmistrzów przy użyciu sprawdzonych i pewnych elementów pochodzących od światowej jakości producentów. Zegarki wyróżniają się na tle innych zegarków stylem, którego próżno szukać wśród innych brandów. Godną podkreślenia cechą zegarków Vostok Europe jest to, że każdy zegarek przynależy do stosunkowo wąskiej limitowanej edycji i posiada unikatowy numer. Kupując taki model możemy być pewni, że gdy produkcja zostanie zakończona nikt inny nie będzie mógł nabyć tego samego zegarka. Firma Vostok zdając sobie sprawę ze swojej wyjątkowości zachowuje dłuższy czas części zamienne do czasomierzy aby nigdy nie było problemów z potencjalnym serwisem. Do produktów Vostok osobno po kontakcie z nami można dokupić dodatkowy pasek skórzany, silikonowy, parciany lub bransoletę. Zegarki Vostok Europe polecane są m.in przez Zydrunas Savickas - znany również pod pseudonimem Big Z wielokrotny Mistrz Świata i jeden z najbardziej utytułowanych zawodników strongman.\nZegarek 2426-5601058 posiada mechanizm automatyczny nakręcający się od ruchu ręki. Pasek wykonany jest z wysokiej jakości skóry zapewniającej trwałość i wygodę noszenia.\nKopertę wykonano ze stali nierdzewnej która posiada odporność na korozję oraz działanie czynników atmosferycznych. Datownik w który wyposażony jest zegarek zapewnia sprawdzenie bieżącej daty. W tym naręcznym zegarku wstawiono specjalnie utwardzane szkiełko mineralne.\nPodświetlanie tarczy zapewnia dobrą widoczność w warunkach pogorszonej widoczności lub w całkowitych ciemnościach. Dzięki zastosowaniu wodoszczelności WR 50 możliwe jest krótkotrwałe zamoczenie zegarka np. w czasie mycia rąk. Model przeznaczony dla osób lubiących klasykę i ponadczasowe podejście do wyglądu zegarka.\n1290 zł 1161.00 zł


BBH Dog backpackers (Donghe, Taitung) - opinie o domek letniskowy oraz porównanie cen - TripAdvisor\nHotele w pobliżu BBH Dog backpackers\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: BBH Dog backpackers\nAtrakcje w pobliżu obiektu BBH Dog backpackers\nInformacje o lokalizacji Donghe\nBBH Dog backpackers opinie, Donghe\nDomki wypoczynkowe w Donghe\nNr 4 wśród 22 kwater specjalnych w lokalizacji Donghe\nNo.124 Dulan Village, 959, Tajwan\nNo.124 Dulan Village, 959 Tajwan Zob. na mapie\nNie planujemy zatrzymać się w tej miejscowości. Ja po prostu z autobusu i wyglądał na pokój. I okazało się, że pies po prostu atrakcyjne dla turystów pieszych i pokój. Jest to przytulny, bardzo ładne i stylowo urządzone i bez skazy utrzymany obiekt. Goście mogą gotować...ich potraw i herbaty lub kawy, ale tam nie było w ofercie kiedy tam byłem. Właściciele są bardzo przyjaźni i pomocni. To ma tylko jeden wc / łazienka dla wszystkich gości i zarządzanie parą.Więcej\nBardzo przyjaźni i pomocni gospodarze/personel, świetna lokalizacja\nZaledwie kilka minut spacerem od przystanku autobusowego naprzeciwko cukrowni, nie mogę się bardziej dogodna lokalizacja. Nie ma żadnych znaków na skrzyżowaniu obok cukrowni więc bądź przygotowany, żeby zapytać, czy nie odwzorowany na GPS Ten rodzaj przyjaźni i swobodna atmosfera można by oczekiwać od tego rodzaju...miejsc dla turystów pieszych. To ogólnie czysty mimo iż kilka House koty i pies, który znajduje się na zewnątrz. Jest tam telewizor w salonie na górze, wspólny balkon, kuchnia na parterze tuż przy wejściu. Największym problemem w zakresie wyposażenie jest to jest tylko 1 wc-łazienka do dzielenia się. Można sobie wyobrazić, jak długo będziesz czekać w godzinach szczytu z łazienką i toaletą. Kolejnym problemem jest składanie drzwi -osobowym na parterze, gdzie mieszkaliśmy. Chociaż są przesuwane drzwi oddzielające pokoje i kuchnia, koty udało nam się przez to i drzwi przesuwane tam i z powrotem z akademicki do odtwarzania ukryć i szukać. W pewnym momencie, jeden z nich od razu wskoczyli na mojej żony łóżko piętrowe w górnej części i dał jej Byłem przerażony. Te 2 problemy kosztować ich gwiazda z moja ocena. Ale bardzo pomocny i przyjazny personel przyniósł że star. Jeśli mam zamiar Dulan ponownie, nie zawaham się tam ponownie. Po prostu nie akademik!Więcej\nDoskonała hostel. Czułem się jak w domu od razu i nawet zaproponował jakieś jedzenie i owoce do jedzenia. Ładne pokoje w cichej, bocznej ulicy. Ale obok cukrowni akt presinct. Mieszkam w Taipei i byłem na 3 różnych okazjach za każdym razem był doskonały.\nPobliskie restauracjeZobacz 18 restauracje(-i) w Donghe\nPobliskie atrakcjeZobacz 12 atrakcje(-i) w Donghe\nUzyskaj szybką odpowiedź od personelu i byłych gości obiektu BBH Dog backpackers.


Był pijany i wjechał do rowu! Twierdził, że samochodem kierował jego syn Gniezno - Moje Gniezno - Portal Informacyjny Gniezna\nBył pijany i wjechał do rowu! Twierdził, że samochodem kierował jego syn\nMieszkańcy Cielimowa i Bierzglinka pomogli Policji w zatrzymaniu nietrzeźwego kierowcy Volkswagena, który wjechał do rowu w Czeluścinie. 44-letni mieszkaniec gminy Czerniejewo kierujący tym pojazdem stracił dokument prawa jazdy, a wkrótce ze swojego nieodpowiedzialnego zachowania będzie tłumaczył się przed Sądem. Grozi mu do 2 lat pozbawienia wolności.\nO sprawie pisaliśmy w artykule "Samochód wpadł do rowu! Kto nim kierował?". Dzisiaj wiadomo już, że pijany mężczyzna kierował Volkswagenem.\nW środę, miejscowości Czeluścin w gminie Czerniejewo, kierujący pojazdem marki Volkswagen Passat podczas cofania wjechał do rowu. Świadkiem całego zdarzenia byli dwaj mężczyźni: mieszkańcy Cielimowa i Bierzglinka, którzy w tym czasie przejeżdżali obok miejsca zdarzenia swoim autem. Zatrzymali się i podeszli do kierowcy Passata, aby sprawdzić, czy ten nie potrzebuje pomocy.


Oferta pracy - Specjalista w Dziale Inżynierii Jakości, Częstochowa | infoPraca.pl\nBądź na bieżąco z rynkiem pracy. Otrzymuj podobne oferty na e-mail: Specjalista w Dziale Inżynierii Jakości - Częstochowa\nCzy wiesz, że możesz otrzymać nowe oferty pracy dla Specjalista w Dziale Inżynierii Jakości w miejscowości Częstochowa ? Wpisz swój adres email:\nRozwiązywanie problemów jakościowych;\nDefinicja, koordynowanie i wprowadzanie działań korygujących;\nWsparcie przy nowych uruchomieniach;\nWsparcie produkcji w zakresie jakości;\nAnalizy części produkcyjnych, reklamacyjnych oraz gwarancyjnych.\nBardzo dobra znajomość jednego z języków: niemiecki lub angielski;\nUmiejętność dobrego planowania i organizacji;\nDoświadczenie w dziale jakości w przemyśle motoryzacyjnym;\nZnajomość zagadnień związanych zarządzaniem jakością;\nKontakt z techniką na światowym poziomie;\nPakiet socjalny oraz system zniżek na towary i usługi.\nPraca Inżynieria , Praca Kontrola jakości , Praca Motoryzacja / Automotive , Praca Inne


Meksyk - przewodnik, informacje praktyczne, podróże, turystyka\nZobacz więcej w National Geographic: Meksyk Kup przewodnik NG »\nMeksyk - Oficjalna nazwa: Stany Zjednoczone Meksyku\nMeksyk - Ustrój: republika federalna\nMeksyk - Stolica: Meksyk\nMeksyk - Język: hiszpański\nMeksyk - Waluta:\t1 nowe peso meksykańskie (Mex$) = 100 centavos\nMeksyk, ojczyzna zaawansowanych cywilizacji indiańskich, przez trzy wieki znajdował się pod panowaniem hiszpańskim, niepodległość uzyskując w początkach XIX wieku. Dewaluacja peso w 1994 roku spowodowała zaburzenia w gospodarce kraju i doprowadziła do największej od ponad pięćdziesięciu lat recesji.\nW imponujący sposób kontynuowane jest ożywienie gospodarki. Ekonomiczne i socjalne problemy wiążą się z niskimi płacami, niesprawiedliwym rozdziałem dochodu i niskimi możliwościami awansu społecznego Indian, żyjących głównie w zubożałych prowincjach na południu kraju.\nLudność: W Meksyku mieszka 104 907 991 osób. Gęstość zaludnienia wynosi 54 osób/km².\nPowierzchnia kraju: Powierzchnia Meksyku wynosi 1 972 550 km².\nStrefa czasowa: GMT od -6 do -8\nNie ma obowiązku wykupienia ubezpieczenia osobowego. Z ubezpieczeń komunikacyjnych obowiązkowe jest OC. Zaleca się jednak ubezpieczenie od kosztów leczenia i innych (wypadki) w międzynarodowym towarzystwie ubezpieczeniowym z przedstawicielstwem w USA lub Meksyku, ponieważ osoby hospitalizowane nie są wypisywane ze szpitala przed uregulowaniem wszelkich należności za leczenie.\nMinisterstwo Spraw Zagranicznych informuje, że w związku z pogorszeniem się stanu bezpieczeństwa wzdłuż całej północnej granicy Meksyku z USA, wzrostem przestępczości pospolitej oraz nasileniem się zjawiska przemytu narkotyków i ludzi (szczególnie w okolicach miast Tijuana, Mexicali, Hermosillo i Ciudad Juarez) władze meksykańskie wprowadziły specjalne środki ostrożności i bezpieczeństwa w ramach wojskowo-policyjnej operacji "Bezpieczny Meksyk". Zdecydowanie zaleca się polskim obywatelom udającym się do Meksyku unikanie podróży do północnych rejonów tego państwa, szczególnie w odniesieniu do obszarów położonych wzdłuż granicy meksykańsko-amerykańskiej. Wielu podróżujących tam cudzoziemców deklarujących turystyczny cel podróży jest zatrzymywanych i wydalanych z Meksyku.\nNa terenie całego kraju, zwłaszcza w dużych miastach oraz skupiskach turystycznych, istnieje bardzo wysokie zagrożenie napadami, również z bronią w ręku. Turyści, którzy staną się ofiarami napadu, powinni bezwzględnie skontaktować się najpierw z ambasadą, a dopiero później, za pośrednictwem polskiej placówki, z miejscową policją. W razie napadu z bronią w ręku należy nie stawiać oporu i dla własnego bezpieczeństwa oddać żądane pieniądze i kosztowności. Ambasada sugeruje pozostawianie w hotelowych sejfach, a nawet - w szczególnych sytuacjach - w depozycie placówki ważniejszych dokumentów, biletów lotniczych oraz kosztowności. W mieście Meksyk należy bezwzględnie wystrzegać się podróżowania taksówkami zatrzymanymi na ulicy.\nm. 4-5, 02-516 Warszawa\ntel. 646 88 00; fax 646 42 22\nKonsul Honorowy, Eduardo Wichtendahl Palazuelos (jęz.: hiszpański, angielski, francuski)\nFrac. Costa Azul, Acapulco Guerrero, C.P. 39850\ntel.: (00-52-7) 484-3801, 484-1860\nfax: (00-52-7) 484-3810\nRuch bezwizowy przy wyjazdach turystycznych na okres nieprzekraczający 90 dni. Jeśli celem wyjazdu do Meksyku jest praca, działalność handlowa czy nauka, należy wystąpić do meksykańskiego konsulatu o wizę, ponieważ podjęcie tych czynności bez odpowiedniego dokumentu może być podstawą do usunięcia obcokrajowca z kraju. Należy posiadać ważny paszport, ale termin ważności nie jest określony. Podróż do strefy przygranicznej z biletem w jedną stronę i bez wizy amerykańskiej może być podstawą do zatrzymania w stacji migracyjnej, a następnie usunięcia obcokrajowca z Meksyku. Należy pamiętać, że wypełniona deklaracja wjazdowa musi być opieczętowana przez urzędnika migracyjnego w momencie przekraczania granicy - w wypadku podróży samolotem jest to pierwsze lotnisko meksykańskie (a nie docelowe), natomiast przy przekraczaniu lądowej granicy północnej z USA należy zwrócić się do jednego z konsulatów Meksyku przy granicy. Trzeba również dopilnować, aby urzędnik migracyjny wstawił pieczęć przekroczenia granicy w paszporcie. Brak jakiejkolwiek z tych pieczęci może być podstawą do usunięcia obcokrajowca z Meksyku. Przy przekraczaniu granicy Meksyku drogą lądową pobierana jest opłata turystyczna w wysokości 25 USD (w wypadku podroży samolotem jest ona wliczona w cenę biletu). Nie ma przepisów określających wysokość kwoty wymaganej na dzień pobytu, jednak jeśli wjeżdżający określa cel pobytu jako turystyczny, władze mogą zażądać od niego okazania środków niezbędnych do podróżowania przez deklarowany okres. Jeśli chodzi o turystów indywidualnych, umownie przyjmuje się kwotę 50 USD na dzień pobytu.\nNie ma przepisów określających wysokość kwoty wymaganej na dzień pobytu, jednak jeśli wjeżdżający określa cel pobytu jako turystyczny, władze mogą zażądać okazania środków niezbędnych do podróżowania przez deklarowany okres. W przypadku turystów indywidualnych umownie przyjmuje się kwotę 50 USD na dzień pobytu. Nie istnieją ograniczenia ani szczególne regulacje dotyczące wwozu, wymiany i wywozu pieniędzy. Istnieje całkowity zakaz wwozu i wywozu wszelkich artykułów spożywczych. Również całkowitym zakazem wywozu są objęte wszelkie rośliny i nasiona. Wwóz i wywóz zwierząt domowych możliwy jest po przedstawieniu zaświadczenia weterynaryjnego. Wwóz, posiadanie narkotyków czy handel nimi podlega karom pozbawienia wolności od 5 do 30 lat.\nCudzoziemcy przyjeżdżający na krótkotrwale pobyty turystyczne nie mają obowiązku meldunkowego.\nKierowcy powinni posiadać międzynarodowe prawo jazdy, mimo że samochody są często wypożyczane nawet po okazaniu polskiego prawa jazdy. Jednak w razie wypadku, zwłaszcza z udziałem innych pojazdów meksykańskich, posiadanie tylko polskiego dokumentu może być problemem.\n•\tOkulary przeciwsłoneczne, filtr ochronny, kapelusz do ochrony przed słońcem •\tZapas potrzebnych lekarstw •\tŚrodek przeciw owadom\nDo Meksyku można bez problemu dolecieć samolotem, a drogą lądową samochodem, autobusem lub pociągiem przekraczając granicę z USA, Gwatemali i Belize.\nKalendarz świąt i wydarzeń kulturalnych w Meksyku\nZwyczaje meksykańskie nie pozwalają zaprzeczać gościom ani na ich pytania odpowiadać negatywnie. W towarzystwie gospodarzy nie należy krytykować żadnego aspektu życia w Meksyku ani zachowania Meksykanów - krytyka nawet konstruktywna od obcych nie będzie dobrze przyjęta. Wiecej o kulturze Meksyku\nSzczepienia ochronne nie są wymagane. Istnieje bardzo wysokie zagrożenie amebozą, a w porze deszczowej na terenach dżungli zdarzają się wypadki cholery. W związku z zagrożeniem amebozą oraz bakteryjnymi i wirusowymi chorobami układu pokarmowego należy unikać jedzenia potraw przygotowywanych na straganach ulicznych, owoców nie poddanych odkażeniu oraz picia wody innej niż butelkowana. Należy unikać spożywania napojów z lodem w małych barach czy restauracjach nie budzących zaufania. W miastach oraz w dużych ośrodkach turystycznych opieka medyczna jest ogólnie dostępna. Koszt standardowej wizyty lekarskiej wynosi ok. 30-50 USD. Doba w szpitalu, w zależności od przyczyny hospitalizacji, kosztuje od 500 USD do 2000 USD, a rachunki szpitalne obejmują wszelkie zabiegi, badania analityczne, aparaturę oraz oddzielnie wysokie honoraria lekarzy. Wiecej o zdrowiu w Meksyku\nKlimat Meksyku jest bardzo zróżnicowany. Na obszarach leżacych na północ od Zwrotnika Raka dominuje klimat zwrotnikowy kontynentalny: suchy na Wyżynie Meksykańskiej oraz w północnej części Sierra Madre Wschodnia i skrajnie sucha na Półwyspie Kalifornijskim i w Sierra Madre Wschodniej. Wiecej o pogodzie w Meksyku\nKuchnia meksykańska jest kuchnią bardzo specyficzną i bardzo urozmaiconą, ponieważ ukształtowana została przez wiele kultur. Warto dodać, że papryka, kukurydza, ziemniaki a nawet pomidory przywędrowały do Europy właśnie z Ameryki Środkowej. Wiecej o kuchni w Meksyku\nMeksyk - filmy z wakacji\nOaxaca - uliczna balanga\nDodane przez: rafel\nNA ZAWSZE RAZEM (ISLA COZUMEL) MEXICO\nCENOTY "DOS OJOS" UKRYTY SWIAT\nMeksyk - wszystkie filmy z wakacji\nLato w Meksyku\nczy w Meksyku pracuje jakas organizacja charytatywna z Polski?\nMeksyk - opowiadania i relacje z podróży\nŚladem Majów - Meksyk, Gwatemala, Belize: Październik/Listopad 2009\nW krainie potomków Boga Słońca i Bogini Księżyca\nMeksyk - więcej opowiadań i relacji\nMeksyk - więcej miast


SZTUK KILKA - ELEGANCKI WISIOR Z EMALIĄ I CERAMIKĄ - OCEANUM\nLuksusowy wisior z ćmą wykonany ze srebra próby 925 i 999 oraz ceramiki krystalicznej*. Ażur ręcznie wycięty ze srebra wypełniłam szklaną emalią* w odcieniach niebiesko turkusowych. W tle umieściłam porcelanowy element z niesamowitymi brązowymi kryształami. Wisior zawiesiłam na łańcuszku, zakończonym zapięciem karabińczykowym i regulacją z moim logo.\nSzer x wys: 5.7 x 7.0 cm\nDługość łańcuszka: 46.0 cm + 8.0 cm regulacja\nTagi: elegancki wisior z emalią jubilerską, brązowy wisior z motylem, biżuteria zdobiona emalią, srebrny wisior z emalią, wisior ćma, srebrny wisior z ceramiką\nProdukt ID: #90976, wystawiony: 2019-10-16