Diagnoza SI Warszawa Ursus - Rehasanka Centrum Rehabilitacji\nDiagnoza Integracji Sensorycznej warszawa\nDiagnoza SI czyli diagnoza sensoryczna\nW przypadku podejrzenia zaburzeń integracji sensorycznej u dziecka niewątpliwie ważne jest jak najszybsze wykonanie badania i postawienie właściwej diagnozy. Po serii kilku spotkań diagnostycznych, terapeuta SI przygotowuje szczegółowy opis problemów dziecka i plan terapii. Ważną kwestią jest wybór odpowiedniego terapeuty, który posiada wymagany certyfikat, niezbędny do wykonywania diagnozy SI.\nNa czym polega diagnoza SI\nPrzede wszystkim polega na przeprowadzeniu wywiadu z rodzicami, obserwacji dziecka podczas spontanicznej i kierowanej zabawy, a także w przypadku dzieci powyżej 4 roku życia specjalistycznych testów.\nWażnym aspektem jest fakt, że pełna diagnoza Oceny Dojrzałości Procesów Sensorycznych obejmuje 2-3 spotkania, 120 minut u najmłodszych, lub 180 minut u starszych dzieci. Natomiast długość diagnozy określa terapeuta, gdyż zależy ona od wielu czynników w trakcie jej trwania.\ndiagnoza SI warszawa ursus\nSzczegółowy Wywiad z Rodzicem (Oczywiście z pewnością najlepszym rozwiązaniem byłaby obecność obojga rodziców) – Terapeuta zadaje pytania związane z przebiegiem ciąży, szczegółowym rozwojem dziecka w pierwszym roku życia, przebiegiem chorób, bieżącymi trudnościami i problemami dziecka itp.\nObserwacja swobodnej i ukierunkowanej zabawy – Dla wyjaśnienia na podstawie obserwacji swobodnej zabawy doświadczony terapeuta wyciągnie szereg diagnostycznych wniosków dotyczących funkcjonowania dziecka.\nNa koniec przekazanie pisemnej diagnozy SI i omówienie jej z rodzicami – Jest to ostatnie spotkanie (najlepiej bez udziału dziecka) na którym otrzymujecie Państwo pisemną diagnozę SI, w rezultacie której dziecko jest uprawnione do skorzystania z Terapii SI na terenie całego kraju, wraz z zaleceniami terapeutycznymi oraz szczegółowe omówienie diagnozy SI.\nObjawy u dziecka które mogą wskazywać na potrzebę wykonania diagnozy SI\ndiagnoza sensoryczna warszawa ursus\nBezsprzeczne czynniki ryzyka\nPalenie papierosów przez matkę, spożywanie alkoholu, zażywanie środków psychostymulujących np. kokaina, amfetamina, niektóre leki przyjmowane w okresie ciąży,\nDługotrwałe unieruchomienie podczas ciąży,\nChoroby zakaźne podczas ciąży,\nHipoksja okołoporodowa, która prowadzi do niedotlenienia narządów, w tym również mózgu,\nDługie pobyty w szpitalu,\nBardzo ograniczona interakcja z rówieśnikami,\nObecnie uważa się, że problem zaburzeń SI może dotyczyć około 20 % dzieci.


Podatki na świecie: Chiny wprowadzą nowy podatek od zanieczyszczeń\nChiny zreformują system opodatkowania działalności skutkującej zanieczyszczaniem środowiska naturalnego. Zmiany wejdą w życie z początkiem 2018 r., a wśród nich znajdzie się m.in. całkiem nowy podatek od zanieczyszczeń. Pekin zakłada, że nowa polityka podatkowa pomoże w ograniczaniu problemu zanieczyszczonego powietrza.\nJak podaje serwis reuters.com, decyzja chińskich władz to przede wszystkim odpowiedź na poważne problemy ze smogiem, które dotyczą Pekinu oraz ponad 20 innych miast. Do tej pory ograniczanie problemów związanych z zanieczyszczeniem należało głównie do kompetencji władz poszczególnych miast. Samorządy pobierały m.in. specjalne opłaty odnoszące się do zanieczyszczeń.\nOd 2018 r. w Chinach funkcjonować ma na poziomie centralnym całkiem nowy system. Konkretne stawki podatku obciążać mają przedsiębiorstwa odpowiedzialne za zanieczyszczanie powietrza oraz wody. Podobnie opodatkowane będą także emisja dwutlenku siarki i wskaźniki dotyczące tzw. chemicznego zapotrzebowania tlenu. Co ciekawe, podatek zapłacą również firmy, których działalność jest hałaśliwa i przekracza ściśle określoną liczbę decybeli.\nZ oficjalnych danych wynika, że dotychczasowy system opłat przyniósł Chinom w ubiegłym roku równowartość ok. 2,5 mld dolarów. Tymczasem po reformie nowy podatek od zanieczyszczeń ma przynosić w skali roku ok. 50 mld USD. Różnica w obciążeniu przedsiębiorstw przyczyniających się do zanieczyszczania środowiska naturalnego ma być więc znaczna.


Lokalizacja: Mar de Pulpí, Pulpí, Hiszpania\nCena: 167 000€\nApartamenty i bungalowy na Costa de Almeria\nKompleks składa się z domów typu bungalow z apartamentami na parterze (z ogródkiem) lub na piętrze (z prywatnym solarium). Zamknięte osiedle z pięknym basenem, jacuzzi oraz licznymi, zadbanymi ogrodami z piękną roślinnością. Wszystko to zachowane w cudownym śródziemnomorskim stylu.\nJeśli marzysz o ciszy i spokoju, z dala od gwaru ulic, o miejscu w którym naprawdę odpoczniesz ta oferta skierowana jest do Ciebie! To miejsce to “dziewicza Hiszpania”, piękne białe domy pomiędzy górami i błękitnym, ciepłym morzem!\nDo dyspozycji mieszkańców jest też kort tenisowy, boisko do gry czy plac zabaw dla najmłodszych, basen oraz inne udogodnienia,\nUmów się z nami na oglądanie tego cudownego miejsca.\nDostępne są apartamenty posiadające 2 lub 3 sypialnie , z widokiem na morze i na basen. Mieszkania są już gotowe do odbioru.


Marcel Woźniak, Powtórka — przeczytaj pełną wersję online w LitRes, strona 2\nBrodzki zamknął oczy.\nLubił kobiety, jak każdy, ale – jak mało kto – kochał tylko jedną. Mógł być z wieloma, na chwilę, albo na całe lato, jak z Martą, ale na dłużej tylko z Dagmarą. Tą, której ciepłe dłonie rozpuszczały każdą lodową bryłę, rosnącą w jego zimnym, policyjnym sercu.\nTylko z nią, byłą żoną, chciał być najbardziej, i właśnie z nią najbardziej być nie mógł.\nMatka jego córki, Sary, pracowała teraz jako dziennikarka w rodzinnym, nadmorskim Darłowie. Leon przechodził na policyjną emeryturę w rodzinnym, nadwiślańskim Toruniu.\nOprócz Dagmary, jedynej, która znała go bardziej niż on sam, była kiedyś jeszcze Janka. Wielki romans sprzed lat, platoniczna miłość detektywa policji i najekskluzywniejszej prostytutki w mieście. Dramaturgiczny komponent tragicznej historii, bez szans na happy end. Miłość wilka i zaklętej w sokoła. Dziś prowadziła normalne życie, była żoną, matką i przewodniczącą rady rodziców w jednej ze szkół. Jej przeszłość została zatrzaśnięta w sejfie poprzedniego milenium, razem z innym uczesaniem i kształtem nosa.\nBrodzki poruszał intensywnie oczami, ale powiek nie uniósł. Marta gładziła go po głowie, chciała, żeby spojrzał na nią. Nie spojrzał już do końca.\nNie lubiła tego. Bała się, że nie należy wtedy do niej, tylko oddala się gdzieś, do środka.\nTo właśnie robił. Bo Marty bardzo pożądał. Ale jej nie kochał.\nByło chwilę przed południem, 2 września, kiedy Marta ubierała się w oknie, łapiąc słońce, które naraz zaczęło świecić z większą mocą. Jej młode, smukłe ciało prężyło się jak kot i Brodzki bardzo tej sprężystości Marcie zazdrościł.\n– Zadzwoń do córki, Leo.\n– Od wczoraj, dzięki Bogu, nie mam telefonu. Zdałem go na komendzie.\n– To jak ktoś może cię łapać?\n– Nie może. To ja łapię ludzi. Z Sarą umówiłem się za godzinę na obiad.\n– Więc jakoś się z tobą skontaktuję odnośnie kolejnej nocy… – mówiła, zakładając błękitną bluzkę. Po przełożeniu jej przez głowę, jednym ruchem wyciągnęła spod materiału burzę swoich loków. Nie mogła sięgnąć suwaka.\n– Nie trzeba – rzuciła, biorąc widelec ze stołu. Wsadziła jego końcówkę w zamek i podciągnęła go do góry. Brodzki patrzył na to z podziwem, leżąc z ręką założoną za głowę. – I nie myśl o mnie cały dzień, bo dziś jestem, a jutro może mnie nie być.\n– Dzięki, że wpadłaś.\n– Mam nadzieję, że nie wpadłam, tatuśku. Ale następnym razem się przygotuj – odparła, zakładając dżinsową kurtkę. – Czy, gdy jeszcze byłeś policjantem, na akcje też ruszałeś z niezabezpieczoną bronią?\n– Nie zapomniałaś o czymś?\nMarta niechętnie wyjęła z kieszeni klucze i cisnęła nimi w mężczyznę.\n– Jesteś całkiem przystojny, kiedy się wyśpisz. Jak na emeryta – posłała mu całusa z charakterystyczną dla młodych ludzi pewnością siebie.\nBrodzki spojrzał w łazienkowe lustro.\n„Chyba jestem przystojny” – pomyślał, przejeżdżając dłonią po poprzetykanej subtelną siwizną szczecinie. „Ale już niedługo bracie, niedługo się to skończy. Każda noc z tak piękną kobietą może być ostatnia. Nikt nigdy nie obiecuje powtórki. A czas płynie”.\nWiększość fuksjowej szminki została na pościeli, ale jego kąciki ust także zachowały coś dla siebie.\n– Nie patrz na mnie. Po prostu, kurwa, nie patrz tak na mnie – chlusnął zimnym strumieniem w twarz. – Dziadku.\nWoda w zlewie zrobiła się czerwona.\nBył piątek, 2 września 2016 roku, kiedy około południa w Toruńskim Centrum Zarządzania Kryzysowego na ulicy Legionów odebrano nietypowe zgłoszenie. Telefonował starszy mężczyzna, krzyczał do słuchawki roztrzęsiony.\n– Spokojnie. Proszę powiedzieć, gdzie pan jest.\n– Ze Sportowej dzwonię, mówiłem przecież! Między cmentarzem a targiem, garaże widzę.\n– Który to cmentarz? Czy chodzi o Cmentarz Świętego Jerzego?\n– No tu na Sportowej, tu z tyłu, przy garażach.\n– Już wysyłamy patrol. Co się stało?\nBogdan Kowal twierdził, że kiedy podszedł do automatu, w którym można kupić znicze, w podajniku znalazł ludzki palec. Dyspozytor poinstruował mężczyznę i przekazał zgłoszenie dyżurnemu komendy Toruń Śródmieście, a ten dał zdarzenie na radio. Wiedział, że wśród policjantów na rewirze nie ma człowieka, który lubował się w tych sprawach.\n– Brodzki jest od wczoraj na emeryturze – rzucił Filip, starszawy dyspozytor, gdy zszedł na papierosa. Był łysy, miał szczecinę na swej owalnej, zmęczonej twarzy i wysoko postawiony kołnierz welwetowego golfu.\n– A dokładniej, na dywanie swojego mieszkania – poprawił kolegę Piotrek, krótko obcięty strażak o wyrazistym głosie i takiej też szczęce.\nZnali Brodzkiego. Bo ci ze służb, spod 997, 998 i 999 znali się w każdym mieście. Codziennie przecież spotykali się przy roztrzaskanych autach albo w zaczadzonych mieszkaniach. A Leona Brodzkiego ciężko było nie znać lub o nim nie słyszeć.\n– Obstawiamy, że to żart, z tym paluchem? – spytał zadziornie strażak.\n– Po to mamy wojewódzkie centra, żeby takie telefony selekcjonować, Piotras – odparł Filip, wypuszczając dym papierosowy w kierunku pobliskiej stacji benzynowej. – Przyznaj, odciążamy was i niebieskich.\nStrażak skinął głową i zaciągnął się.\nCentrum Zarządzania mieściło się w tym samym budynku, co remiza straży pożarnej. Mówiła o tym tablica na trawniku przed budynkiem – wciąż widniał namalowany na niej stary automat telefoniczny na karty.\nStrażacy często otwierali bramę oddzielającą ich od małej stacji i dotankowywali tam pojazdy. Lub kupowali papierosy. Tak, strażacy lubili palić.\nGdy remiza i centrum czuwały nocą, Filip spędzał czas w dyspozytorni na czytaniu dobrych kryminałów. Piotr grywał w ping-ponga albo rozkładał leżak przed budynkiem i wylegiwał się na podjeździe, licząc gwiazdy. Nie on jeden robił tak w mieście Mikołaja Kopernika.\n– Najbardziej mnie wkurwia, że ludzie wystukują 112 i pytają, gdzie jest najbliższy fryzjer. To się w głowie nie mieści – wyliczał Filip. – Wiesz, że w zeszłym roku jeden gnojek dzwonił tu ponad trzy i pół tysiąca razy?\n– Z Chełmży.\n– No tak – Obaj się zaśmiali, kaszląc przy tym. – Chemża! Miasto buraków…\n– Ja jestem z Chełmży. – Filip spojrzał na niego chłodno. Piotr zdębiał. – Żartowałem.\nI zaśmiali się serdecznie.\n– Niech Bóg ma w opiece właściciela tego palca. Oby żył.\nObaj podążyli myślami do nieznanej im, poszkodowanej osoby. Chociaż nie przyznawali się do tego, zawsze modlili się, by z wypadku, pożaru czy wybuchu wszyscy wyszli cało. A przynajmniej w jednym kawałku.\nLaura była bardzo ładną dziewczyną, przynajmniej jak na swoje osiemnaście i coś tam lat. Duże, brązowe oczy, kruczoczarne włosy, zadziorny podbródek i subtelnie podkreślające urodę kości policzkowe w każdej innej sytuacji uznane byłyby za kanon piękna. W tej scenerii natomiast, pokryte krwią i oblepiającym rany kurzem, zyskiwały innego rodzaju powab. Urok scen ostatecznych.\nWisiała ze skrępowanymi u kostek nogami, ledwo dotykając palcami ziemi. Miała na sobie rozdartą sukienkę w tulipany.\nCiężar jej ciała podtrzymywały metalowe łańcuchy obwiązane wokół dłoni, zakończone srebrnym hakiem. Z daleka mogłaby wyglądać, jak ozdoba świąteczna. Ale jeśli spojrzeć z bliska, to rubin pokrywającej ciało krwi komponował się ze srebrem metalu tak, że z bliska mogłaby być wziętą za figurkę przypominającą kształtem człowieka. Niestety, nie było tu nikogo, kto mógłby rozstrzygnąć te artystyczne dylematy.\nByła tylko Laura. Kwestią czasu pozostało, jak długo stan ten potrwa. Bo co do finału – nie pozostawiał on najmniejszych wątpliwości.\nOd wielu miesięcy żyła, odrzucając pomoc ludzi, którzy uważali się za osoby jej bliskie.\n„Gdzie byliście, kiedy naprawdę was potrzebowałam?” – pomyślała. „Gdzie byliście przez te wszystkie lata, kiedy moja samotna dusza i wystraszone serce szukały miłości i ciepła?”.\nŻycie przyzwyczaiło ją najpierw do płaczu, a później do suchych łez, bo przez krótką młodość zdążyła wypłakać już wszystkie. Kiedy wreszcie pojawiła się nadzieja – uwierzyła.\nI wierzyła jeszcze do niedawna, że tym razem może być inaczej. Nie sądziła, że określenie „zakochać się na śmierć” może być tak dosłowne.\nJak bardzo musiała się mylić…\nPlecy ze startą do tkanek skórą paliły żywym ogniem. Betonowa podłoga pełna smug krwi dawała niejaki obraz niedawnych zdarzeń. Posiniałe nadgarstki wyglądały jak dłonie manekina – metal wrzynał się w tętnice, które pulsowały rozpaczliwie, lecz coraz wolniej. Nawet nie czuła rany w miejscu, w którym odcięto jej wskazujący palec.\nSpróbowała się podciągnąć – ciało nie drgnęło nawet o centymetr. W tej pozycji mięśnie bardzo szybko wiotczeją. Potem przychodzi czas na resztę.\nRozpierający ból przeszył jej brzuch. Odruchowo krzyknęła, a krzyk przeszedł w przeciągły jęk bólu, ukryty pod grubą warstwą taśmy izolacyjnej zaklejającej usta. Nozdrza łapczywie wciągały powietrze. Oddech nie pozwalał się uspokoić. Zapłakała bezsilnie. Nie pierwszy raz. Oczy otaczały czerwone obwódki i czopy zastygłej ropy oraz ślady wysuszonych łez.\nResztkami sił napięła te mięśnie, które reagowały na sygnały z neuroprzekaźników i wydała krótkie westchnięcie. Myliłby się jednak ten, kto sądzi, że to opuszczone miejsce poniosło echem tę smutną melodię, znaną z filmów grozy. To, co w głowie Laury było krzykiem, w przestrzeni opuszczonej garbarni dało się usłyszeć jak stłumiony świst. Krótkie mruknięcie, dyszenie, nieistotne zakłócenie w absolutnej ciszy.\nSzczury przemykające przez kałuże przystanęły w zadumie. Mieszkały tu od zawsze. W tym pofabrycznym, tonącym w rdzy pomieszczeniu otoczonym szybami z mozaiki czarnego szkła i czarnego marmuru. Żeliwne suwnice zastygały od lat w samotności, podobne torom na nieużywanej bocznicy. Metalowe boksy, pojemniki, kilometry gumowych rur i ssaków określonego przeznaczenia.\n„Chyba jestem martwa” – pomyślała po raz drugi, bo czuła, że śmierć zbliża się nieubłaganie.\nLubiła bransoletki. Miała ich całą kolekcję. Komponowały się idealnie z niebieskim tatuażem przedstawiającym niebieskiego węża zjadającego własny ogon, który wił się wokół jej lewego nadgarstka.\nTeraz niebieskie kształty na kremowej skórze dopełniała struga krwi. Trzy kolory: Czerwony.\n„Chyba… jestem… martwa” – wyszeptała w myślach i przysięgłaby, że słyszała teraz, jak słowa te poniosły się echem po całym budynku. Jakby jakąś potężną falą dźwięku, zwiastującą rzeczy ostateczne.\nWiadomo jednak, że natura nie znosi próżni i zawsze znajdzie wyjście z każdej sytuacji. Ponieważ naturą natury jest cykliczność i szukanie dróg ujścia dla żywiołów i prądów.\nWiedział o tym także człowiek stojący w ciszy za Laurą. Gdy zrobił kilka kroków, dziewczyna wzdrygnęła się.\nCzuła jego obecność, ale opadała z sił, dlatego nawet już się nie bała.\nBała się o kogoś innego.\n– Chyba nie chcesz skazać na śmierć innego człowieka? – spytał szeptem. – Ludzkie życie podlega cykliczności, od narodzin do śmierci. Jest nieskończoną spiralą życia tych, co byli przed nami, by potem i nasze życie powtarzane było przez tych, co następują po nas. Jest powtórką. To jak będzie, Lauro? Dasz mi to, czego chcę, czy sam mam to wziąć?\n– Rozumiem, przyjąłem – rzucił przez radio aspirant Żółtko i skinął na sierżanta Nowaka, z którym kończyli papierkową robotę na rogu Jana Pawła i Kraszewskiego. Do miejsca kolejnego zgłoszenia było bardzo blisko.\nŻółtko wyglądał na szkolnego kujona. W mundurze prezentował się jak marynarz, ale całe dostojeństwo znikało, kiedy spojrzało się na jego smukłą twarz. Miał wystające kości policzkowe i brunatną grzywkę, opadającą na wysokie czoło. Reszty portretu dopełniały małe uszy, takie same usta i duże, niebieskie oczy, przyozdobione okularami w grubej oprawie. Na komendę trafił wczoraj – dopiero dziś komendant dał mu zielone światło, by wyruszył w miasto. Nie zdążył poznać Brodzkiego, na imprezę pożegnalną detektywa nie przyszedł, bo nie czuł się zaproszony. Minęli się o jeden dzień. Pochodził spod Nakła nad Notecią. Jego ojciec zmarł, zanim on przyszedł na świat. Matka odeszła trzy lata później. Glejak. Wychował go dziadek, kolejarz z AK-owską przeszłością oraz babcia, emerytowana pielęgniarka. Dawali mu dużo swobody, za którą odwdzięczył się uczciwością i sumiennością. Obie te cechy biły teraz z jego bladej, inteligentnej twarzy.\nJego przeciwieństwem był dobrze zbudowany sierżant Jacek Nowak – w mundurze i włosach „na jeża” wyglądał na napakowanego. Miał szeroko osadzone oczy i orli nos. Zwłaszcza nos wywoływał u Żółtki dysonans poznawczy, gdy patrzył na Nowaka, bo już pierwsze wrażenie mówiło, że kolega o orlim nosie w szkole raczej „orłem” nie był. Ot, błąd fizjonomii. Znali się dopiero jeden dzień, ale od razu widać było, że Nowak hołduje kultowi kultury fizycznej – lubował się w crossficie i biegach przez błoto i kamienie. Miał młodszego brata, Chyżego, którego ciągle musiał temperować i bronić przed matką. Pochodził z Bydgoskiego Przedmieścia, gdzie do dziś miał posłuch wśród swoich ziomków – mimo że stał teraz po drugiej stronie barykady.\nŻółtko czuł, że wypowiadanie słów nie było mocną stroną nowego partnera z patrolu. Nowak był bowiem władcą blankietów, a jego supermocą – zawyżone kwoty mandatów. Do ich wpisywania nie trzeba było być orłem z matematyki.\nZbieg ulic nieopodal hotelu Merkury znów był miejscem stłuczki. Powód ten sam: wciskanie się „na trzeciego”, mało intuicyjne rozjazdy ze zdartą farbą znaków poziomych i, w efekcie, kolizja z tramwajem. Torowisko zablokowane było przez prawie godzinę, więc ludzie przesiadali się do autobusów, które pędziły na złamanie karku z Okrężnej aż na Rubinkowo III. Daewoo matiz wbiło się w tramwaj, jadąc od strony mostu, a nadjeżdżająca panda, chcąc uniknąć zderzenia, ścięła chodnik i rąbnęła prosto w rzeźbę tulipana, stojącą na pasie zieleni. Kierująca fiatem kobieta nawet nie miała pojęcia, że zniszczyła dzieło sztuki, stworzone w 1972 roku, przy okazji obchodów pięćsetnych urodzin Mikołaja Kopernika. Rzeźba przez lata walała się na zapleczu Miejskiego Zarządu Dróg, póki młody student nie naprawił jej i nie postawił w poprzednim miejscu. Kto wie, czy laminat nie przetrwałby kolejnych czterdziestu czterech lat, gdyby nie Krystyna J. i łyse opony w jej fiacie. Tak oto technologia wyparła sztukę, a płatki tulipana opadły raz na zawsze.\n– Kiedy wreszcie przebudują to cholerne skrzyżowanie? – denerwował się Nowak. – Mieli budować tę Trasę Staromostową, rozkopali Uniwersam, poburzyli domy na Chełmionce, a drogi jak nie było, tak nie ma.\n– Taka praca – uciął Żółtko.\n– Mało wiesz o tym mieście. Nawet najlepszy kierowca wyłoży się na tym skrzyżowaniu i prędzej czy później ktoś komuś znowu wjedzie w kufer – zauważył z przekąsem Nowak, kiedy wypisywał raport.\nTak, jak działo się to w tym miejscu codzienie od kilku lat.\nZabiły dzwony i Nowak odruchowo spojrzał w stronę ratusza – mieszkał tu dostatecznie długo, by nabrać takiego nawyku. Widząc to, Żółtko również spojrzał w tym samym kierunku, ale dojrzał jedynie budynki z czerwonej cegły.\nPolicyjna kia ruszyła z miejsca i o mały włos nie rąbnął w nią niskopodłogowy autobus linii piętnaście, mknący w stronę ulicy Odrodzenia. Wóz przemknął tuż przed zderzakiem, pozostawiając za sobą jedynie świst powietrza. Samochodem aż zarzuciło. Kierowca lawety assistance wciągającej auto z poprzedniej stłuczki żachnął się i niemal zadławił śliną ze śmiechu.\n– Barany z MZK! – warknął sierżant Nowak i ruszył z piskiem.\n„Zimny, paskudny typ” – pomyślał o nowym partnerze Żółtko, poprawiając okulary w grubej oprawie. Wyglądał w nich jak Harry Potter.\nDopiero co zaczął jeździć z Nowakiem, a już miał go dość. Tak, jak miał dość wypisywania durnych mandatów równie durnym kierowcom. Ambicje miał znacznie większe, niż egzekwowanie prawa o ruchu drogowym. Jednocześnie był tych ambicji jedynym dysponentem. Cały świat bowiem, z komendantem na czele, miał ambicje aspiranta Żółtki głęboko w dupie i nic nie zwiastowało, by sytuacja ta miała ulec zmianie.\nToteż Żółtko westchnął tylko, co nie uszło uwadze przysadzistego Nowaka, ale ten nic na to nie odpowiedział.\nPrzydzielono ich sobie jak dwie skarpetki z różnych par. Byli kompletnie odmienni, ale jakoś musieli się dopasować. I nie rzucać sobie kłód pod nogi.\nAuto po chwili było na miejscu.\nPojechali skrótem przez Gałczyńskiego, tyłami dawnego Uniwersamu, który teraz straszył wielką wyrwą w ziemi. Kilka razy przyszorowali podwoziem, bo Nowak auta nie oszczędzał, a droga była wyjątkowo dziurawa, niczym budżet średniej wielkości gminy w lubuskiem.\nPo lewej, między drzewami wystawały z ziemi niskie budy warsztatu kamieniarskiego, obok którego chłopak w czapce i rozciągniętej bluzie z czterema paskami popijał tanie piwo.\n– Zobacz, Żółtek – Nowak wskazał na delikwenta spożywającego pod chmurką – jak to fajnie być kamieniarzem. I ta perspektywa nagrobków w tle, poezja.\nZa drzewami ciągnął się płot cmentarza. W takiej scenerii sączenie taniego alkoholu nabierało wymiaru metafizycznego zmagania.\n– Czemu tu jest taki syf? – Żółtko wskazał na rozciągające się doły w ziemi i tony śmieci rozrzucone po okolicznych krzakach.\n– Mieli tu budować wielką galerię handlową. Rude dziady z Irlandii. Ale przyszedł kryzys, co nie, i się zawinęli. Zobaczymy. Mówi się, że ten, kto zbuduje tu nowe centrum handlowe, położy też dwupasmówkę.\n– I gdzie będzie biegła?\n– Dokładnie tam, gdzie przed chwilą był wypadek.\n– Autostrada przez osiedle mieszkalne, straszne.\n– Taki mają pomysł, to tak robią, bratku – podsumował Nowak.\nJuż z daleka zobaczyli na Sportowej spore zbiegowisko. Prym wiodły kobiety – z rynku, z cmentarza, z bloków. Był piątek, zwykły dzień handlowy. Przy wjeździe na targowisko co chwila nawracały dostawcze auta, trąbiąc na blokujących przejazd gapiów. Pełno było ludzi z celofanowymi torbami na kółkach, złomiarze z pordzewiałymi wannami na wózkach, emeryci z włoszczyzną wystającą z materiałowej siatki o kolistych uchwytach.\nRadiowóz zaparkował przy wyjściu z cmentarza, obok dawnych hal remontowych. Żółtko wyszedł spokojnie z auta, a gdy się odwracał, wpadł na „Kobietę w Czerni”, wracającą z grobów.\n– Tu zawsze pachniało trupem. Ty też pachniesz trupem – rzuciła i zniknęła między drzewami. Policjant nie odpowiedział.\nPodeszli z Nowakiem do ludzi.\n– Aspirant Żółtko, dzień dobry. Kto z państwa dzwonił?\nNa jego słowa, jak za zaklęciem, z tłumu wyłonił się starszy mężczyzna z krwawym zawiniątkiem w ręku.\n– Bogdan Kowal, nu, ja dzwoniłem.\n– Poproszę dowód osobisty – rzucił Żółtko i wyjął służbowy kajet. Zapisując godzinę przybycia na kartce prawą ręką, odruchowo wyciągnął lewą w stronę Kowala. Ale rozmówca dowodu nie wyciągał. Żółtko spojrzał na niego. – Poproszę dowód, panie Kowal.\nA Kowal, zamiast dokumentu, dał aspirantowi krwawe zawiniątko.\n– To znalazłem. Tu to było, w zniczomacie.\nAspirant chciał odsłonić płótno. Wokół policjantów stało, na oko, dwadzieścioro gapiów, jeden patrzył drugiemu przez ramię i czuć było w tym zgromadzeniu pewne nabożne skupienie. To zbiegowisko było zupełnie inne od innych mu podobnych, choćby tych, które tworzą się w miejscach samochodowych stłuczek. W ciszy stali obok siebie mieszkańcy okolicznych wieżowców, pracownicy targowiska, ludzie, którzy ściągnęli z cmentarza. Kilku młodziaków zaglądało do wnętrza radiowozu, zostawiając tłuste plamy na jego szybach. Tłum gapiów pęczniał. Z dwudziestu osób zrobiło się trzydzieści, a nawet i sto, jeśli liczyć tych przyglądających się zajściu z okien punktowców.\n– Proszę się odsunąć, tak? Dzieciaki, odsuńcie się od radiowozu.\nŻółtko wyjął ze schowka w samochodzie gumowe rękawiczki, podszedł do Kowala i delikatnie odsłonił materiał. Szybko pobrudził palce krwią. Była jeszcze ciepła. Jego oczom ukazał się kawałek ludzkiego ciała.\n– Co to, kurwa, jest – wypalił Nowak i zorientował się, że przeklął na głos, co nie uszło uwadze gapiów. Starsi z nich odruchowo pokiwali głową z niesmakiem.\n– Nowak, język – zganił go Żółtko.\n– Chyba palec, kurwa, co nie? – wyszeptał partnerowi na ucho.\nJesteśmy przyzwyczajeni do informacji o śmierci, o wypadkach i zgonach. Podawane nawet w dużych ilościach zjawiska, przez woal nazw i terminów, tracą na sile. Natomiast każde rzeczywiste zetknięcie z chorobą, śmiercią, z aktem naruszenia świętości ludzkiego ciała, wywołuje wrażenie upiorne. Jak zaburzenie odwiecznego porządku, w którym człowiek, przyobleczony w skórę i włosy, stanowi pewien jednolity, nierozerwalny obiekt, będąc nim od narodzin do śmierci.\nDlatego widok ludzkiego, odciętego palca napawał policjanta trwogą. Spojrzał po ludziach. Wszyscy w skupieniu czekali, aż coś powie, ale Żółtko początkowo nie powiedział nic. Jakby wielka gula stanęła w jego gardle.\n– A my wiemy, co to jest panie policjancie… – rzucił dziecięcy głos z tłumu, tym tonem dziecka, któremu zdawało się, że odkryło tajemnicę Świętego Mikołaja, za którego przebiera się co roku wujek Roman.\n– To paluszek Bema! – krzyknął dumnie młodziak.\n– Mietek, stul mordę, to nie jest śmieszne – zrugał go pijacki, ochrypły głos. – Pan wybaczy, młode to to i głupie.\nMimo atmosfery napięcia, kilka osób zaśmiało się pod nosem. Bo żart był całkiem przedni.\nWszyscy oprócz Żółtki znali doskonale jedyny w okolicy sklep całodobowy. Ten, w którym spóźnieni goście kupują późnym wieczorem wino wytrawne do piętnastu złotych i rafaello, i ten, do którego posyła się dzieciaki po sól. Osiedlowy pawilon, otoczony niegdyś dającą orzechy leszczyną, teraz różowym szyldem obwieszczał swoją nazwę: Paluszek. Przy ulicy generała Bema.\n– Daj do wora – Żółtko dał znak Nowakowi ruchem głowy, by ten przejął zawiniątko i zabezpieczył je. – I powiadom komendanta, niech wezwie pianistę od paluchów.\n– Dużo roboty to Daktyl z tymi odciskami nie będzie miał, co nie? – zaszydził Nowak i z obrzydzeniem przejął pakunek.\n– Proszę pokazać, gdzie pan to znalazł.\n– W zniczomacie. Wrzuciłem dwie piątki, na mały zniczyk, żeby żonie zapalić. Wkładam rękę… – zawiesił głos Kowal. – Straszne przeżycie, nu.\nMundurowy przyjrzał się automatowi z napisem WKŁADY I ZNICZE. Podajnik stojący tuż przy wejściu na cmentarz był cały we krwi.\n– Wkładam rękę, a tam palec – mamrotał Kowal.\n– Może to palec Boży! – rzuciła starsza kobieta bez zębów, przytakując samej sobie. Jej twarz miała zapadnięte do wewnątrz policzki i żuchwę poruszającą się na boki, niczym pas transmisyjny.\n– Aż mnie zmroziło na ten widok. Krew, proszę pana i to to, odrąbane. Myślałem, że dla żartu ktoś tu coś włożył, wie pan, nu świński ogon na przykład. Tu często się walają odpadki z rynku. No, ale ślepy nie jestem i widzę, co mam w ręku. Wystarczy spojrzeć i porównać, że ludzki palec. Ohyda.\nNowak nadszedł od auta. Zobaczył z bliska otwór w automacie.\n– O fuck… Jo, Żółtek, co to za szajs?\n– Bema pamięci żałobny rapsod – odpowiedziała „Kobieta w Czerni”, nadchodząc niespodziewanie od strony cmentarza.\nByła drobnej postury. Miała na głowie ręcznie uszytą woalkę żałobną, przez którą trudno był dojrzeć jej twarz. Jej szerokie biodra kołysały się na kaczkowatych nogach, na które opadała czarna, wyszywana równie czarnymi różami spódnica.\n– To znowu pani.\n– Tu zawsze czaiła się śmierć – rzuciła na wiatr.\n– Czy pani wie coś na temat tego zdarzenia? Widziała pani coś podejrzanego? – pytał, rozglądając się Żółtko. Coś nie pasowało mu w atmosferze tego miejsca.\nKobieta roześmiała się, ale policjant nie był pewien, na ile śmiech ten był serdeczny, a na ile złowieszczy. Dylemat wynikał z wieku i wyglądu kobiety, która, przybrana w żałobny strój, sprawiała bardzo ponure wrażenie.\n– My, ludzie z okolic cmentarzy, wiele już widzieliśmy podejrzanych rzeczy. Tak jak wy, panie policjancie – spojrzała przenikliwie wzrokiem, który wiele razy oglądał kir. Mówiąc, zaciągała po kresowemu, zmieniając niektóre samogłoski w literę „e”. – Tu nawet dzieci bawiły się w cmentarz. Między numerem osiemnaście a dwadzieścia rośnie wielka lipa, pod którą pochowano wiele kotów i psów. Miejscowi chłopcy oglądali miesiącami te procesje, pan wyobrazi sobie, siedzieli przebierając nogami na ławce, żuli słonecznik, i patrzeli, jak się ludzi chowie, a potem sami zakopewali, żywcem. Raz sukę w ciąży. Szczeniaki jakiemś cudem wydostali się spod ziemi. To przez ten zapach, cmentarny, mówię panu. Niektórzy mówią, że to bakterie z trupów są w powietrzu. Tutaj nawet w każdym bloku jest posadzka z lastryko, a to przecież wygląda, jak płyta nagrobna. Dziewczynki bawiły się w hotel dla trupków. Lubiły malować kredą, w roku szkolnym można było podkraść z klasy, ale w wakacje to już gorzej. Na cmentarzu pełno zniczy starech, dużo i w kształtach różnech są. I one były albo szklane albo kredowe, a temi dawało się pisać. Skakały po tech nagrobnych płytach, dni całe, znosiły tech zniczy, nekrologi pisały na ziemi, dla zabawy, no dla mnie akurat nieśmieszne takie harce.\n– Rozumiem, ale czemu mi pani to mówi? – niecierpliwił się Żółtko. W oddali słychać było policyjne syreny.\n– Jeszcze nie skończyłam, młody człowieku – zamyśliła się, patrząc w niebo. Od południa nadciągały chmury szelfowe, wzmagał się wiatr. Światła policyjnego koguta odbijały się jakby wyraźniej po okolicznych ścianach – nawet nie wiadomo, kiedy zrobiło się ciemniej. – Najgorszy był zapach. Fetor skóry i mięsa. Tu, koło tych warsztatów, garbowano skóry. Całemi dniemi czuć było smród skór zwierzęcych. Jeszcze śmierdzi, nie czuje pan? Pan pójdzie i sprawdzi. O, tam było wejście – wskazała palcem i Żółtko odruchowo spojrzał we wskazywanym kierunku.\n– Tam za bramą? – spytał, ale kobiety już nie było. Zniknęła równie nagle, jak się pojawiła.\n– Do kogo mówiłeś? – spytał podejrzliwie Nowak.\n– Jakaś miejscowa kobieta. Baba Jaga.\n– Jaka kobieta? Stałeś jak wryty i gadałeś w powietrze, nikogo tu nie było. Wszyscy zdrowi?\n– Co?… – patrzyli chwilę na siebie w napięciu. W końcu Nowak wybuchnął śmiechem.\n– Żartowałem przecież, Żółtek. Teraz to naprawdę masz minę, jakbyś zobaczył ducha. Widziałem tę babę, uprawia grobing. Taka, co ma akcję znicz przez cały rok, a nie dwa dni jak my – szturchnął partnera w ramię i zaśmiał się pod nosem. – To się mentów zeszło.\n– Poczekaj tu, pójdę coś sprawdzić.\n– Żółtek, nie zostawiaj mnie z nimi, nie lubię gadać z ludźmi.\n– To wlep im jakiś mandat. O, tam jedzie jakaś nyska bez świateł, proszę bardzo. Ja idę, coś mi tu nie pasuje.\nRuszył ścieżką w stronę targowiska i wszedł bramą od Sportowej. Stragany już się zwijały. Napięte jeszcze przed chwilą konstrukcje z brezentu zmieniały się w zwój pocerowanych szmat i sterty obdrapanych skrzynek. Jak co dzień o tej porze. Sprzedawcy krzątali się i tylko wprawne oko policjanta mogło bez trudu rozpoznać wśród sylwetek, kto jest elementem, kto prawym obywatelem, a kto się szwenda bez celu.\nPo garbarni nie było śladu. Mimo to Żółtko pchany przed siebie tą przemożną siłą, która zawsze kazała mu jechać za podejrzanym autem lub zatrzymać podejrzaną osobę, podszedł do baraków.\nObejrzał wybite szyby. Szczur przebiegł mu pod nogami i zniknął pod stertą brezentów.\n– Żółtek, są technicy! – krzyknął do niego Nowak. Żółtko spojrzał w stronę ulicy Sportowej. Na parking wjeżdżał właśnie policyjny wóz techników, a Nowak machał do niego, żeby wrócił.\nAle Żółtko nie zareagował, bo coś przykuło jego uwagę.\nNiedomknięte drzwi opustoszałych pomieszczeń wydają często dźwięki na granicy świstu i buczenia, podobne tym, które towarzyszą cugowi dobiegającemu z komina. Czasem kierunek wiatru jest przeciwny – czuć wtedy chłodne powietrze, które wydostaje się lękliwie na zewnątrz. I właśnie ten detal, ten nieuchwytny podmuch policjant poczuł na twarzy.\nNa zamknięciu stalowych drzwi brakowało kłódki. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie rysy po jej niedawnym odłupywaniu. Przejechał po nich palcem i poczuł opiłki metalu. Miał wracać na zdarzenie, miał przy sobie notes z zapisaną godziną przyjazdu. Nie mówiąc już o działaniu w pojedynkę, braku wsparcia czy przekazaniu informacji partnerowi.\nTak, aspirant Żółtko był nieposłusznym policjantem. I dlatego te metalowe drzwi otworzył. Chwycił za kaburę, odpiął zabezpieczenie. Ruszył.\nKroki stawiał powoli. Gruba podeszwa butów chrupała w ten charakterystyczny sposób, jaki słychać, gdy idziemy po twardej, brudnej od piasku powierzchni.\n„Lastryko” – pomyślał.\nSzedł w kierunku świstu powietrza. To ono prowadziło go przez ciemne pomieszczenia. Czy był to trupi odór z cmentarza? Wspomnienie garbarni i dziecięcych zabaw okolicznych mieszkańców? Wyobraźnia bardzo często płata figle w takich momentach, a trzeba wiedzieć, że policjanci jeżdżący radiowozami po mieście niewiele mają wspólnego z bohaterami filmów akcji. Wszystko dzieje się wolniej i w mniej sensacyjny sposób niż na ekranie. Policjanci nie byli wprawieni w tego typu akcjach, gdzie musieliby zdawać się na swój policyjny nos. Nie – Toruń nigdy nie aspirował do bycia drugim miasteczkiem Twin Peaks.\nAspirant Tomasz Żółtko, z ojca Kazimierza i matki Janiny, bo tak brzmią jego pełne personalia, robił jednak dokładnie inaczej niż jego koledzy. Niektórzy mówili, że bywał melancholijny i z tego powodu wielu rzeczy nie kończył, chociaż je zaczynał. Ale wierzył w intuicję i nadświadomość, która kazała mu czasem iść w określonym kierunku.\nRównież teraz podążał z jej rytmem. Prowadziło go powietrze, albowiem natura zwykła mieć pamięć tego, co przeszłe i moc zwiastowania tego, co nadejdzie. Opuszczone pomieszczenie mówiło, skąd to powietrze płynie i po kilku sekundach Żółtko dotarł do właściwego miejsca.\nNie od razu zobaczył to, co zobaczył. Trzeba mieć jasność, że ludzkie oko przyzwyczajone jest do odczytywania określonych kształtów, obiektów, odległości, a dzieje się to w połączeniu z widocznością, stanem umysłu patrzącego i dioptriami, które pomagają lub utrudniają mu zorientować się w przestrzeni. To dlatego, kiedy wizytujemy piwnice czy strychy, kształty wynurzają się z przestrzeni w swoim rytmie. Dlatego Żółtko dopiero po chwili zrozumiał, co widzi.


Kto naprawdę rządzi? – Kurier Wileński\nStrona główna RedKom Kto naprawdę rządzi?\nRząd przedstawił pakiet reform, które pokazują, kto naprawdę rządzi naszym państwem. W sumie – czy naprawdę naszym?\nZniesienie ulgowych podatków dla rolników, odebranie możliwości pracy w ramach własnej działalności gospodarczej budowniczym i mechanikom, większe obciążenie hoteli podatkiem VAT i zakaz większych transakcji gotówkowych – to tylko część pomysłów.\nNie ma, co ukrywać, że tego rodzaju zmiany prowadzą do konsolidacji kapitału, jego centralizacji i przeniesienia środka ciężkości rynku w ręce państwa, koncernów i banków. Inaczej mówiąc – oligarchizacji. Tak, jakby już teraz nie była ona dostrzegalna i uciążliwa.\nOficjalnie mówi się o potrzebie zmniejszania społecznych nierówności i różnic w zarobkach – ale tak naprawdę „wyrównywanie” dotyczy tylko najmniej zarabiających. Mieszkający w Anglii i tam płacący podatki współwłaściciel Maximy Nerijus Numavičius żadnej z wprowadzanych zmian nie odczuje, ale ciężko pracujący na Wileńszczyźnie rolnik – owszem, i to boleśnie.\nI chyba na tym „wyrównanie” polega, że ten rolnik, mechanik czy budowniczy pojedzie sobie do Anglii, tak samo jak Numavičius. Tylko jaki w tym interes ma Litwa – niech spróbuje odpowiedzieć rząd, zanim przepchnie swoje pomysły.\nPoprzedni artykułNowy system socjalny w walce z ubóstwem\nNastępny artykułNa Bernardyńskim anioł bez głowy: sprawka wandali czy przyrody?


Izrael: Kadima wygrała wybory parlamentarne\nWiadomości24 » Wydarzenia » Depesze agencyjne » Izrael: Kadima wygrała wybory parlamentarne\nData dodania: 2009-02-11 10:21\nKadima rządzi Izraelem od trzech lat. Nieznacznie wyprzedziła prawicowy Likud. Potwierdzają to powyborcze sondaże i oficjalne wyniki z 99 procent lokali wyborczych. Jednak zwycięstwo ogłosili liderzy obu partii Tzipi Livni i Benjamin Netanjahu.\nTagi: głosowanie wybory wyborcy Izraelczycy Benajamin Netanjahu


Noo wreszcie ostatni egzamin w tej sesji już za mną. Mam nadzieję, że udało mi się go zdać. Teraz się mogę oddać błogostanowi dziergania. Cudnie. Gdyby mi tylko światło w domu nie wysiadło byłoby jeszcze cudniej. No ale dziś mnie już nic nie ruszy. Odpoczywam.\nankaskakanka 5 lutego 2012 09:43\nCieszę się z Tobą. Co to za piwo, nie znam. Poszukam w sklepach.\nOdpoczywaj, i ciesz się robótkami. POzdrawiam\nann 5 lutego 2012 09:47\nAneczko koniecznie spróbuj! Jest przepyszne i inne Ciechanowe też są dobre. Mniam\nEla 5 lutego 2012 10:26\nTo nie pozostaje nic więcej, jak życzyć udanego odpoczynku! A piwo znam i też lubię;)


Kraków. Na razie biletowany taras widokowy, ale bez tańców na szczycie najwyższego budynku w mieście. Otwarcie już niebawem [ZDJĘCIA] | Gazeta Krakowska\nKraków. Na razie…\nPiotr Tymczak 3 września 2020, 16:19\n- Chcemy, by kompleks został uruchomiony w całości. Przewidujemy, że nastąpi to na przełomie września i października – informuje Jakub Wazowicz z krakowskiej firmy GD&K, która jest współinwestorem przedsięwzięcia.\nSymbolem kompleksu Unity Centre będzie główna wieża, czyli Unity Tower (dawniej popularny "szkieletor"). W budynku trwają prace wykończeniowe. Jednym z bardziej reprezentacyjnych miejsc ma być przestronne lobby o wysokości 12 metrów, przez które będzie się wchodzić do budynku.\nNa dachu wieżowca powstał taras z widokiem na panoramę całego miasta. Niżej jest ostanie piętro z przeszklonymi ścianami, skąd też można podziwiać widoki na Kraków z czterech stron świata. Stamtąd można zejść na niższe piętro, gdzie jest balkon z widokiem na część miasta od strony ronda Mogilskiego. Zaplanowano dla nich osobne wejścia oraz windy (wjazd na 26. piętro zajmie 25 sekund).\nPoczątkowo planowano, że pod szczytem wieżowca będzie się mieściła restauracja, kawiarnia z przestrzenią wystawienniczą oraz klub muzyczny. Pomysł był taki, by z ostatnich kondygnacji i tarasu mogli korzystać wszyscy krakowianie i turyści, ale też brano pod uwagę oddanie przestrzeni operatorowi, który mógłby tam organizować imprezy firmowe, taneczne oraz spotkania kulturalne.\nPlany zrewidowała pandemia koronawirusa. Towarzyszą jej obostrzenia dotyczące organizacji imprez. - W związku z tym nie spieszymy się obecnie ze znalezieniem najemcy dla najwyższych dwóch kondygnacji. Bierzemy pod uwagę, że trzeba zaczekać z docelowym zagospodarowaniem tej przestrzeni. W czasie pandemii może być to punkt widokowy, z którego - po wcześniejszym wykupieniu biletu - można będzie podziwiać panoramę miasta – informuje Jakub Wazowicz. - Myślimy też o tym, by na najwyższej kondygnacji powstało minimuzeum wieżowca. To byłaby multimedialna instalacja prezentująca wieloletnie dzieje najwyższego budynku w Krakowie i historię jego budowy – dodaje.\nCały kompleks Unity Centre będzie miał 46 tys. mkw. powierzchni pod wynajem. Na biura przeznaczone zostanie 30-32 tys. mkw. W samej wieży powierzchnie mają być wyższej klasy. Liczba stałych użytkowników kompleksu wyniesie 3-4 tys. osób.\nJakub Wazowicz przyznaje, że trwa wynajem powierzchni biurowych w wieżowcu i sąsiednich budynkach. W firmie GD&K zauważają, że w tym zakresie pandemia nie spowodowała wielkich utrudnień. - Nie narzekamy na brak zainteresowania wynajmem powierzchni. W obecnych czasach pandemii wiele firm szuka nowego miejsca do zaaranżowania przestrzeni biurowych, tak by spełniały obecne wymogi – przyznaje Jakub Wazowicz.\nZaznacza, że Unity Centre oferuje powierzchnie biurową o najwyższym standardzie, a najemcy mogą według własnych potrzeb zagospodarowywać przestrzenie. - Można więc stworzyć sale do prowadzenia wideokonferencji, co ostatnio jest bardzo popularne, czy wyznaczyć stanowiska do pracy, tak by był zachowany odpowiedni dystans – mówi Jakub Wazowicz. - Powierzchniami w naszych budynkach zainteresowane są firmy z kraju, ale też z całego świata. Coraz więcej firm przenosi swoje siedziby do Europy, także do Krakowa np. z Indii czy Bangladeszu wraz z pracownikami, bowiem u nas są lepsze warunki pod względem dostępu do internetu i pracy zdalnej, co ma istotne znaczenie w czasie pandemii. Mamy więc też kontakt z takimi najemcami – dodaje.\nPrzed budynkami Unity Centre powstał plac nazywany Unity Square. Z każdego z obiektów kompleksu będzie można wyjść na ten wspólny plac, z którego będzie można przejść do ronda Mogilskiego ale też bezpośrednio na teren kampusu Uniwersytetu Ekonomicznego. W parterowych kondygnacjach budynków wokół piazzy znajdują się powierzchnie pod wynajem. Mogą tam powstać restauracje z ogródkami na placu, ale też usługi. Jakub Wazowicz informuje, że trwają rozmowy z najemcami.\nNa dwóch podziemnych kondygnacjach Unity Tower powstał parking na 400 miejsc. Natomiast elewacja wieżowca została upiększona ozdobnymi elementami w kolorze złotym. Zastosowano do tego unikalny materiał - blachę aluminiową „Nordic Royal”, posiadająca w swoim składzie domieszkę miedzi, żelaza, chromu, cynku oraz tytanu – w odpowiednich proporcjach. Produkt pochodzi z Finlandii i jest bardzo wysokiej jakości. Jest między innymi odporny na działanie promieniowania UV, także efekt „złotych odblasków” ma się utrzymywać przez wiele lat.\nBudowa wieżowca przy rondzie Mogilskim rozpoczęła się w 1975 r. Po czterech latach inwestycja została jednak zatrzymana ze względów ekonomicznych. Zmieniali się właściciele budynku, powstawały kolejne pomysły na jego zagospodarowanie, ale nie udawało się ich zrealizować, jakby wisiała nad nim klątwa, zaczął być nazywany "szkieletorem". Dokończenie budowy wieżowca rozpoczęło się wiosną 2016 r. Budynek w stanie surowym zamkniętym był gotowy w drugiej połowie kwietnia tego roku.\ngrzeg 05.09.2020 12:50:24\n4 września, 12:50, Ciekawy:\nCzy przewidziane umową kary za opóźnienia w realizacji zostały już wpłacone na konto miasta?\n"kary za opóźnienia w realizacji"\nCzy masz na myśli opóźnienia w ciągu tych ponad czterdziestu lat - te wszystkie utrudniające nonsensy, łącznie z bezdusznymi urzędnikami i szalonymi ekoterrorystami?\nBrawo obecni deweloperzy! Dziękuję!\nCiekawy 04.09.2020 12:50:16\ngrzeg 04.09.2020 12:15:19\n3 września, 18:21, Zbigniew Rusek:\nPracę biurową należy likwidować, gdyż nie ma z niej pożytku. Biurowce są naszą zakałą. Dochód narodowy wytwarza się tam, gdzie jest produkcja, a nie przekładanie papierów, przybijanie pieczątek, p... dzenie w stołki. Każdy pracownik biurowy to darmozjad!!!\nLubisz obrażać ludzi? Jakieś obsesje, frustracje?\ngrzeg 04.09.2020 12:13:51\nCzekam na otwarcie (w tym restauracji!).\nNie zsikajcie się czasem 03.09.2020 23:20:10\nOj, to sobie popatrzymy, faktycznie. Coś innego będzie widać, niż z Kopca?


Stal do zastosowań w wysokich temperaturach - Rancho Texas\nOpublikwoane 5 lutego 2018 27 kwietnia 2020 przez Błażej Kałamarski\nWysokie temperatury nie muszą stanowić jakiegokolwiek absolutnie problemu tam gdzie posiadać będziemy wyposażenie wykonane ze stali naprawdę dogodnie dobrego gatunku. Dobór stali w odpowiedni sposób pozwoli nam skutecznie rozwiązać całą masę poważnych problemów.\nPolegaj na najlepszego typu stali do wysokich temperatur\nWykonywanie na przykład kotłów parowych nie może odbywać się z najzwyklejszej, przeciętnej stali, potrzebować będziemy charakterystycznej, szczególnej jej odmiany by mieć do czynienia z opcją zapewnienia sobie trwałości zbudowanego wyposażenia. Gdy 13CrMo4-5 będzie wybraną przez nas odmianą to charakterystyka trwałości tego znakomitego gatunku idealnie wpisze się w spektrum wykorzystywania jej także w kontekście zastosowań nawet do ponad 500 stopni. Jak widać stabilna praca przy wysokich temperaturach z pewnością jest możliwa i przy jej wykorzystaniu można jak najbardziej zagwarantować sobie doprawdy świetne wyniki. Poleganie na możliwościach sprzętu to także stawianie na to, że odpowiednio dobrane zostały wszelkie półśrodki czyli tworzywa. Na pewno zainteresowanie się poszczególnymi z odmian dostępnej stali pomoże nam zorientować się w tym, że różnice pomiędzy poszczególnymi gatunkami stali są prawdziwie znaczące. Korzyści na jakie będziemy mogli natrafić poprzez podejście do kwestii podobnego zakupu w sposób naprawdę dobrze przemyślany i odpowiedzialny będą olbrzymie, dlatego na pewno rozmysł pomoże nam zakupić doskonałej klasy materiały, których znakomite walory będą nam służyły perfekcyjnie.\nStal poddana odpowiedniej obróbce może nabrać szczególnych właściwości, dlatego nie należy błędnie zakładać, że różnice pomiędzy poszczególnymi ze stopów stali są zupełnie przypadkowe, śladowe i kompletnie nie znaczące.


BiznesOnlinepillole dimagranti efficaci\nCoraz bliżej są urodziny Twojego dziecka lub inna impreza rodzinna? Wspaniałym planem może okazać się animator dla dzieci, jeżeli nie masz pomysłu, jak możesz zaplanować pociechom czas tego dnia. Profesjonalna organizacja imprez dla dzieci jest jego specjalnością, zatem możesz czuć się przekonany, że przekazujesz swoje dziecko właściwej osobie. W jakiej chwili animator dziecięcy okaże się najlepszą opcją? W każdym miejscu, gdzie zaproszono wiele pociech i należy zapewnić im frajdę oraz bezpieczeństwo. Nieważne, czy zaplanowany jest bal dla dzieci czy urodziny dziecka - cudownie będzie, jeżeli animator zabaw dla dzieci się tam pojawi.\nWiesz, że animator dla dzieci na wesele może być świetnym pomysłem? Gigantyczną asystą tego istotnego dnia okaże się animator na wesele. Niektórzy rezygnują z zaproszenia dzieci na tę imprezę, gdyż boją się o ich bezpieczeństwo i brak zabawy. Tymczasem jeśli zostaje zatrudniona animatorka dla dzieci z umiejętnościami, nie trzeba się obawiać.\nOrganizacja urodzin dla dziecka może przysparzać wiele kłopotów rodzicom. Nie wiemy, jak sprawić, żeby imprezy urodzinowe dla dzieci były w ich wspomnieniach na dłuższy okres. Ten kłopot zlikwiduje animator na urodziny. Zaoferuje zajmujące i uszczęśliwiające gry, które są jednocześnie edukacyjne a także przyjemne.\nUrodziny dla dzieci nie są jedyną imprezą, którą trzeba umilić w taki sposób. Może to być dowolna sytuacja, w której będą maluchy więc postanowisz zająć im czas w twórczy sposób. Należy zdecydować się na animatora, jeżeli chcesz umilić chwile w ciągu jakiejś imprezy dla dzieci. Dobrze, aby była to osoba, która bez problemów nawiązuje relacje z pociechami.\nJaka osoba zajmująca się pociechami może okazać się najlepsza? Najistotniejsza jest cierpliwość, pomysłowość i bycie zabawnym. Najlepszy animator dokazuje bawi się tak doskonale, pillole dimagranti efficaci jak pociechy. Masz wtedy spokój, że posiada do swojego fachu dryg i serce. Wyłącznie taki animator zajmie czas dzieci.


Złoty i inne waluty regionu nieco mocniejsze - finanse\nZłoty i inne waluty regionu nieco mocniejsze mat. pras.\nDodano: 27-03-2020 10:19\nJak wskazał analityk DM BOŚ Konrad Ryczko, poranny handel na rynku walutowym, przynosi podtrzymanie mocniejszego złotego po wczorajszym lekkim umocnieniu.\nAnalitycy banku Santander zwrócili uwagę, że euro odrobiło już niemal całość strat z zeszłego tygodnia i prawie połowę deprecjacji obserwowanej od pierwszej dekady marca.\nZdaniem ekspertów banku Pekao "całkiem solidne nastroje na rynkach" podtrzymują nadzieje, że uruchamiane na szeroką skalę pakiety antykryzysowe będą skutecznym remedium na negatywne efekty epidemii dla światowej gospodarki.\nDo artykułu: Złoty i inne waluty regionu nieco mocniejsze


Jak wyposażyć pokój malucha aby dorastał razem z dzieckiem? | abc-inwest.pl\nOd kilku lat w meblowaniu pokoików dla dzieci decydujemy się zwykle na lekkie, jasne mebelki, dość niskie szafki dla dzieci, komody z szufladami, które łatwo uporządkować, lekkie, zrobione z plastiku stoliki i krzesła dla dzieci. Ale nadchodzi też moda an takie urządzanie pokoiku, aby pokoik maluszka był długo użyteczny, a później – dzięki jedynie kilku ruchom – stał się pokojem pierwszaka, a później nastolatka.\nJest kilka mebli, jakie rosną razem z dzieckiem i zmieniają swoją rolę. Oczywiście zaczynając od łóżeczka, które raczej się nie powiększa, ale można obniżać poziom materaca i korzystać z niego tak długo, dopóki dziecko będzie mieścić się na długość. Zmienianie głębokości zapobiegnie wypadnięciu z łóżeczka. Przy ostatecznym obniżeniu możemy po prostu wyjąć szczebelek, aby maluch mógł sam wychodzić i bezpiecznie lądować na podłodze.\nJeśli zaciekawił Cię ten wątek, to obejrzyj także (https://megastyro.pl/pl/eps-lambda-max-033-sciana/) inne równie ciekawe witryny, które posiadają nie mniej istotne informacje.\nIstnieją tak zaprojektowane przewijaki, które – gdy dziecko z nich wyrośnie – po lekkim przemontowaniu blatu do przewijania – mogą posłużyć za biurka. Więcej na . Zaletą przewijaka z modułem komody jest to, iż wszelkie potrzebne rzeczy dla dzieci mamy ukryte, a równocześnie – kiedy przewijak zaczyna być biurkiem – zabawki, drobiazgi a następnie akcesoria szkolne też są ukryte i mają swoje stałe miejsce. Szafki dla dzieci tablica interaktywna w dużej mierze muszą być stosunkowo wygodne i niewysokie, by dzieci samodzielnie sięgały do dużej części półek z zabawkami, np. przy użyciu niskiego „schodka”.\nStoliki dla dzieci dobrze jest kupić plastikowe – bezproblemowe do przenoszenia i utrzymania w czystości, lekkie, ale równocześnie stabilne. Dostępny na rynku całkiem duży wybór stołów w tęczowych barwach zadowoli również najbardziej wybrednych rodziców i pozwoli dobrać coś, co doskonale wpisze się w pokoik dziecka. Stoliki i krzesła dla dzieci można nabyć w tych samych albo odmiennych barwach. Dzięki temu pokoik można rozjaśnić lub sprawić, że będzie spokojniejszy.\nWarto dłużej się zastanowić nad funkcjonalnym umeblowaniem pokoju i nad tym, żeby szafy albo stoliki dla dzieci nie były zupełnie dziecinne, ale żeby posłużyło przez lata. Warto też zwrócić uwagę, żeby wykonanie było solidne a wzornictwo było uniwersalne i ponadczasowe, a nie sezonowe.


W sobotę, 24 czerwca, ponad 200 absolwentów, którzy zdawali maturę w latach 1959-1969 spotkało się z okazji roku Milenium 2000 w LO im. ONZ w Biłgoraju. Po uroczystej mszy w kościele pw. Świętego Jerzego, odprawionej przez księży absolwentów biłgorajskiego ogólniaka, dalsza część odbywała się w murach Alma Mater.\nKoleżanki i kolegów powitał Marian Klecha, dyrektor LO im. ONZ i jednocześnie absolwent z roku 1964. W gronie absolwentów był m.in. burmistrz Stefan Oleszczak, który z tabliczką "rok 1961 "przywoływał do siebie swoich kolegów ze szkolnej ławy. Było to istotnym ułatwieniem, ponieważ niektórzy dawni uczniowie liceum przyjechali do Biłgoraja po raz pierwszy po maturze i trudno było ich rozpoznać. Ze wzruszeniem odgadywano imiona, nazwiska, pseudonimy szkolne. Myliły posrebrzone skronie dawnych brunetów, łysiny i nowe rozmiary talii. Przybyły razem małżeńskie pary, których szkolne miłości przeszły do historii szkoły. Pojawili się szacowni przedstawiciele różnych zawodów, które zdobyli "wyfruwając" w świat ze świadectwem dojrzałości znakomitego LO w Biłgoraju. W murach "swojej budy", znowu stali się Jasiemz 10C lub Marysią z 11 A. Podczas świętojańskiego wieczoru wspomnień tak samo dobrze bawili się w auli liceum: profesorowie uczelni, prawnicy, lekarze, managerowie, nauczyciele, urzędnicy, dyrektorzy, prezesi, muzycy, itd.\nWspominano z sentymentem świetnych, nieżyjących już nauczycieli, m.in. Stanisława Adamczyka od matmy, Cecylię Dyrkową od historii, panią Wąskową od geografii, niezwykłą Anielę Dudek "od chóru, tańca i gimnastyki" i wielu innych. A potem, aż do samego rana, był bal' nad bale rozpoczęty polonezem, z towarzyszeniem orkiestry z Tomaszowa, którą prowadzi mąż, syn i kuzyn absolwentki LO w Biłgoraju - Marysi Kuropatnickiej(z 11 C, 1969 r.).\nAtrakcji tego wieczoru nie brakowało. Wprawdzie w tę świętojańską noc nie wianki, ale całusy dawały sobie kolejne pary w tańcu, publicznie, na środku sali, przed kamerą Biłgorajskiej Telewizji Młodych.\nWielkie brawa otrzymali organizatorzy zjazdu milenijnego, a jednocześnie absolwenci: Marian Klecha, Anna Hawryluk, Teresa Lipianin, Halina Rutkowska, Jan Szulc, Ryszard Niespodziewański, Ryszard Korniak i inni, którzy im pomagali przygotować "świętojańskich wspomnień czar ze szkolnej ławy".


Okulary fotochromowe damskie i męskie w sklepie Decathlon.pl\nOkulary na rower MTB XC RACE PHOTO fotochromowe kat. 1>3\nOkulary do biegania fotochromowe RUNTRAIL\nOkulary fotochromowe – niezawodne w każdych warunkach\nCzy możesz sobie wyobrazić, że kolor soczewek w Twoich okularach przeciwsłonecznych zmienia się na skutek zmiany pogody? Kiedy zachodzi słońce i podczas jesiennej szarówki są jasne, w słoneczne dni ciemnieją… Jak to możliwe? Taką funkcję mają tylko okulary fotochromowe. Unikalny model, który przypadł do gustu sportowcom i osobom mającym świadomość szkodliwego wpływu promieniowania UV na ich narząd wzroku. Okulary fotochromowe to na pewno idealna propozycja dla pragmatyków poszukujących uniwersalnych i praktycznych rozwiązań.\nOkulary fotochromowe – jak to działa?\nSwój debiut miały w latach 70. XX wieku i od razu spotkały się z dużym zainteresowaniem. Wiele osób zastanawiało się, jak to jest możliwe, że soczewki zmieniają kolor, inni zaufali specjalistom i bez pytań dotyczących mechanizmu ich działania korzystali z niezwykłego udogodnienia. Okulary fotochromowe wyposażone są w specjalną soczewkę, której kolor automatycznie dopasowuje się do oświetlenia, ciemnieje na skutek promieniowania ultrafioletowego. To oznacza, że okulary fotochromowe zapewniają skuteczna ochronę dostosowaną do natężenia jasności i rodzaju oświetlenia oraz kąta padania światła.\nNowoczesne okulary fotochromowe są jeszcze lepsze i skuteczniejsze niż pierwsze modele. Szybciej ciemnieją i równie szybko powracają do pełnej przejrzystości, wykazują też lepsze zdolności do adaptacji w klimacie ciepłym.\nOkulary fotochromowe dla kierowców i sportowców\nZnalazły swoich zwolenników wśród wielu grup społecznych. Szczególnie często okulary fotochromowe wybierają kierowcy, którzy chcą jeszcze lepiej zatroszczyć się o bezpieczeństwo swoje i innych na drodze. Są również świetnym rozwiązaniem dla osób uprawiających sporty outdoorowe. Na pewno sprawdzą się jako okulary dla biegaczy, okulary rowerowe czy też okulary, które koniecznie trzeba zabrać na wyprawę w góry.\nOkulary fotochromowe zmieniają kolor – to nie magia, a zaawansowana technologia! Sprawdź także okulary polaryzacyjne i okulary przeciwsłoneczne.


Puls Przedsiębiorcy 5 grudnia 2006 r. - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 05-12-2006, 07:17\nIdą złote czasy dla mikroprzedsiębiorstw. Banki nareszcie chcą im zaoferować kredyty na dłużej niż rok. Więcej we wtorkowym Pulsie Biznesu.\nBanki , Puls Biznesu , Biznes , Kredyt\nInne / Puls Przedsiębiorcy 5 grudnia 2006 r.


Zasilacze medyczne Xsolo w nowej wersji o napięciu wyjściowym 36 VDC\nOnline: 411 Sobota, 2018.01.20\nStrona główna » Produkty » Zasilacze medyczne Xsolo w nowej wersji o napięciu wyjściowym 36 VDC\nZasilacze medyczne Xsolo w nowej wersji o napięciu wyjściowym 36 VDC\nDo oferty zasilaczy medycznych Xsolo firma Excelsys Technologies dodała w ostatnim czasie nowy model o napięciu wyjściowym 36 VDC. Dotychczas oferowane były wykonania z wyjściem głównym 24 i 48 VDC. Zasilacze tej rodziny są zgodne z wymogami standardu IEC 60601 B (body) i BF (body floating).\nProdukty typu B zazwyczaj nie wchodzą w kontakt z ciałem pacjenta przez długi okres czasu. Należą do nich lasery medyczne, systemy wizyjne (np. do badań metodą rezonansu magnetycznego), aparatura do fototerapii czy akcesoria oświetleniowe z diodami LED. Produkty typu BF stykają się z ciałem pacjenta przez długi okres czasu. Przykładem mogą być inkubatory, aparatura do grzania i chłodzenia pacjenta oraz aparatura do monitorowania USG, EKG, ciśnienia krwi itd. Zgodność zasilaczy Xsolo ze standardami IEC 60601 w zakresie parametrów elektrycznych i bezpieczeństwa użytkowania pozwala producentom aparatury medycznej łatwiej uzyskać zatwierdzenie produktów końcowych. W przypadku aparatury wymagającej zainstalowania kilku wewnętrznych zasilaczy, Excelsys oferuje wersje specjalne o obniżonym prądzie upływu.\nW ramach rodziny Xsolo produkowane są zasilacze o mocy znamionowej 500 W (XS500) dostarczane w postaci nieobudowanych modułów chłodzonych przez naturalną konwekcję oraz 1000 W (XS1000) dostarczane w obudowach z wentylatorem. Zawierają one wyjście główne o napięciu 24, 36 lub 48 VDC i wyjście pomocnicze 12 V/300 mA. Zapewniają sprawność przekraczającą 92%, mały prąd upływu (<300 mA) i izolację na poziomie 4 kVAC. Do ich wyposażenia należy wejście Remote On/Off, wyjście sygnalizacyjne Power Good i opcjonalny interfejs I²C/PMBus. Zasilacze Xsolo są objęte 5-letnią gwarancją.


Jak wybierać, żeby osiągnąć dobry efekt Spytaj o ISO Z lektorem za pan brat - Puls Biznesu - pb.pl\nJak wybierać, żeby osiągnąć dobry efekt Spytaj o ISO Z lektorem za pan brat\nSzkoły oferują różne metody nauczania. Jak wybrać taką, która będzie dobrym partnerem biznesowym firmy?\nKatarzyna Ścibor, metodyk w szkole językowej Lang LTC, przekonuje, że wybór odpo-wiedniego kursu wcale nie jest taki trudny, jakby się wydawało.\n— Wystarczy sobie uświadomić, jakimi cechami szkoła powinna się wyróżniać, a następnie znaleźć taką, która od wielu lat prowadzi szkolenia językowe dla firm, ma wielu klientów korporacyjnych, może przedstawić rekomendacje, bada satysfakcję firmy i każdego słuchacza, a także może się pochwalić certyfikatem stowarzyszenia językowego, np. PASE (Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Jakości w Nauczaniu Języków Obcych). To gwarantuje, że zajęcia dla pracowników poprowadzą w pełni przygotowani do pracy lektorzy — specjaliści w zakresie języka, dydaktyki i metodyki nauczania — podpowiada Katarzyna Ścibor.\nSpytaj o ISO\nDodatkowym atutem szkoły jest certyfikat ISO. Otrzymują go placówki, które gwarantują w pełni profesjonalną współpracę biznesową i obsługę klienta.\nO wysokim poziomie szkoły świadczy także bogata oferta zajęć, np. kursów typu blended learning czy pakietów usług dodatkowych — jak audyty kompetencyjne.\nZ lektorem za pan brat\nEksperci podkreślają, że dobra szkoła dba o lektorów. Nie tylko wysyła ich na szkolenia, ale też stale kontroluje jakość ich pracy. Bardzo ważne, by lektor umiał znaleźć wspólny język z uczniem, czyli żeby posługiwał się słownictwem z branży, w której działa uczący się pracownik.\n— Szkoła powinna na początku szkolenia przeprowadzić analizę potrzeb lingwistycznych pracownika i zapewnić ich ewentualną weryfikację w trakcie kursu — podkreśla Anna Dąbrowska, konsultant metodyczny Stowarzyszenia PASE.\nZwraca również uwagę na to, że wybierając szkołę językową dla pracowników, pracodawcy często kierują się wyłącznie ceną.\n— To zaczynanie od końca i nie zawsze w dłuższej perspektywie popłaca. Wiele firm narzeka, że niska cena wiąże się z częstymi zmianami lektora lub z jego niewystarczającymi kwalifikacjami. Zdarza się, że kurs prowadzą studenci, którzy — choć z pewnością prezentują wysokie kompetencje językowe i w przyszłości będą świetnymi nauczycielami języka — nie mają odpowiedniego przygotowania merytorycznego ani wystarczającego doświadczenia, by prowadzić zajęcia dla pracowników konkretnej firmy. Dlatego zanim damy się przekonać niskiej kwocie, koniecznie wnikliwie przestudiujmy ofertę szkoły — radzi Anna Dąbrowska.\nMożesz zapytać o pracę na GG\nJeden pociąg stanowi różnicę\nRegion drzemiących możliwości\nJakość , Przygotowanie , Praca , Oferta , Firma , Firmy , Języki , Edukacja\nKariera / Jak wybierać, żeby osiągnąć dobry efekt Spytaj o ISO Z lektorem za pan brat


Dr Lucy F - MUSCLE lotion 250 ml - ZooApteka\nStrona główna > Zwierzęta towarzyszące > Psy > Higiena i pielęgnacja > Dr Lucy F – MUSCLE lotion 250 ml\nDr Lucy MUSCLE (seria fioletowa) to lotion dla psów o sierści krótkiej i półdługiej, który uwydatnia rzeźbę mięśni. Nadaje lśniący wygląd sierści, a dzięki zawartości olejków roślinnych i witamin odżywia oraz nawilża sierść i skórę, zapobiegając wypadaniu włosa.\nSkład : witamina B3 , witamina E, naturalną substancję błonotwórczą.\nStosowanie : Należy wykąpać psa, następnie wysuszyć go ręcznikiem. Lotion nanieść na sierść i rozprowadzić równomiernie ręką lub irchą, potem delikatnie szczotkować. Nie wymaga spłukiwania. Preparat można stosować między kąpielami, przed szczotkowaniem wystarczy zwilżyć lotionem sierść psa.\nNapisz pierwszą opinię o “Dr Lucy F – MUSCLE lotion 250 ml” Anuluj pisanie odpowiedzi


W kartoniku z kamerą brakuje kilku części - czy możecie je dosłać?\nJeśli w Twojej przesyłce brakuje elementów, zadzwoń na dowolny numer telefonu widoczny w sklepie lub napisz do nas na sklep@zabezpieczeniapoznan.pl. Wszystkie przesyłki, szykowane są pod okiem kamer do monitoringu. Dzięki temu mamy pełny wgląd do pracy magazynu i etykiet kurierskich. Zdajemy sobie sprawę, jak ważne jest aby Twój towar dotarł szybko, kompletny i w idealnym stanie. Dokładamy starań, aby cała praca magazynu odbywała się z pełną precyzją i zaangażowaniem. Przesyłki są skanowane i zapisywane w systemie. Dzięki temu możemy uniknąć pomyłek i szybciej wyłapać błędy. Przesyłki kurierskie staramy się odpowiednio solidnie zabezpieczyć, tak aby wrażliwa elektronika dotarła do Ciebie w całości. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości odnośnie dostawy towaru, niezwłocznie skontaktuj się z nami pod dowolnym numerem telefonu widocznym na sklepie lub poinformuj nas mailowo zabezpieczeniapoznan.pl.\nZabezpieczenia Poznań to 200 metrowy salon stacjonarny z zabezpieczeniami i ekspozycją towaru.\nNa miejscu spotkasz kilku doradców technicznych i niezależne pomieszczenie z kamerami demo na żywo do porównania na kilku monitorach.\nJeśli wolisz konsultację mailowe lub telefoniczne, prowadzimy również dobrze prosperujący sklep internetowy zapewniający dostawę na terenie całej Polski, zazwyczaj w ciągu 24 godzin od złożenia zamówienia. Większość wysyłek zamówionych do godziny 14-15, wysyłanych jest tego samego dnia, maksymalnie w następnym dniu. Jeśli realizacja może się przedłużyć, dołożymy starań aby niezwłocznie poinformować Cię o tym.\nNasz punkt stacjonarny, mimo, że jest 1,5 km od ścisłego centrum miasta, oferuje darmowy parking na kilka samochodów dla klientów. Z pewnością zawsze znajdzie się wolne miejsce postojowe.\nAktualnie zabezpieczenia Poznań proponują darmową dostawę dla wszystkich wysyłek od kwoty 35 zł, niezależnie jaki produkt kupujesz. Dostawa produktów jest starannie szykowana, dokładnie i starannie pakowana pod okiem kamer CCTV na naszym magazynie podręcznym, który mamy na miejscu.\nZabezpieczenia Poznań wychodzą w stronę klienta i oferują zazwyczaj gwarancje na okres 24 lub 36 miesięcy. Jeśli chcesz dowiedzieć się, jak długa jest gwarancja na wskazane przez Ciebie produkty, możesz to zobaczyć z poziomu karty produktu lub jeśli nie możesz znaleźć informacji, zadzwoń lub napisz do nas. Oferujemy taki sam okres gwarancyjny dla klienta indywidualnego, oraz firmowego kupującego towar na fakturę VAT.\nCzy instrukcja obsługi urządzenia jest dostępna w formacie PDF?\nZdajemy sobie sprawę, że w ofercie posiadamy zarówno proste systemy zabezpieczeń jak i skomplikowane i bardzo zaawansowane zabezpieczenia. Sprzęt, który posiadamy w ofercie, posiada instrukcje obsługi, natomiast dla osób bardziej wymagających stworzyliśmy na kanale firmowym zabezpieczenia Poznań poradniki wideo i podłączenia konfiguracyjne od zera. Oprócz powyższych służymy pomocą techniczną i mailową w razie kłopotów przy uruchomieniu i montażu. Systemy zabezpieczeń dobieramy i konfigurujemy już od 9 lat, co pozwala nam doskonale znać oferowany towar.\nCzy jest gwarancja jest na produkty?\nZabezpieczenia Poznań, proponują tylko sprzęt nowy i oryginalny. Oznacza to, że produkty są z autoryzowanej Polskiej dystrybucji i wszystkie towary posiadają odpowiednie atesty, deklaracje zgodności oraz gwarancje producenta. Jeśli oferujemy produkty ze zwrotu lub ekspozycji, warunki są indywidualnie zaznaczone, są to jednak bardzo rzadkie wyjątki i z pewnością w opisie i tytule przedmiotu znajdziesz informacje na temat takiego towaru.


Forum WirtualneMedia.pl - Opinie i komentarze - Bitcoin przekracza cenę 15 tysięcy dolarów. „Psychologia rynku, korekta jest bliska”\nRe: Bitcoin przekracza cenę 15 tysięcy dolarów. „Psychologia rynku, korekta jest bliska”\nprawnik Pią Gru 08, 2017 7:41 am\nWojteq Pią Gru 08, 2017 9:38 am\n"prawnik" napisał(a): I znów ktoś się na mnie obrazili, że mu odradzam "interes życia".\nhehe Pią Gru 08, 2017 11:06 am\njanusz biznesu Pią Gru 08, 2017 1:10 pm\nja jestem na +\npit Pią Gru 08, 2017 2:13 pm\nPo co mielić językiem o czymś o czym się nie ma zielonego pojęcia. Autorytet państwa? Cyba ktoś za długo na słońcu przebywał. Bitcoin to jest waluta taka sama jak złoto, muszelki czy inne towary. Po drugie aby utrzymać złotówki dolary to przepraszam bardzo nie trzeba utrzymywać banków i wszystkiego co jest z tym związane?\nZawsze najwięcej mają do powiedzenia ci którzy najmniej wiedzą.\nMateusz Dubiał Pią Gru 08, 2017 3:24 pm\nOsobiście sam jestem ciekawy tematu kryptowalut a szczególnie bitcoina. Myślę że prędzej czy później cena zacznie spadać ale trudno przewidzieć kiedy i do jakiego poziomu zostanie wywindowana. Na pewno osoby które kupiły wcześniej i teraz zaczęły sprzedawać zarobią dużo. Pytanie czy warto byłoby robić to teraz? Osobiście nie inwestuje, wyznając zasadę inwestycji tylko w znane mi rzeczy.\nprawnik Pią Gru 08, 2017 3:24 pm\n"pit" napisał(a): Po co mielić językiem o czymś o czym się nie ma zielonego pojęcia. Autorytet państwa? Cyba ktoś za długo na słońcu przebywał. Bitcoin to jest waluta taka sama jak złoto, muszelki czy inne towary. Po drugie aby utrzymać złotówki dolary to przepraszam bardzo nie trzeba utrzymywać banków i wszystkiego co jest z tym związane?\nWalutą może być to, co jest powszechnie wymienialne na towar na rynku. Nośnik wartości.\nBitcoin nie spełnia, jak dotąd, tej funkcji. Katalog dóbr, które można za niego nabyć jest wysoce ograniczony, a fluktuacje wartości nie pozwalają w tej chwili uznawać go za "nośnik wartości". Raczej za nośnik zanków zapytania wymiennych na prawie nic.\nMoże, po pierwszym wielkim załamaniu stanie się o czymś w rodzaju tego, o czym mówisz. Rodzajem umownej waluty w systemie bankowości rozproszonej. Walutą obywatelską i ponadnarodową.\nAle w tej chwili ma cechy bardziej zbliżone do instrumentu spekulacyjnego. Zakładu o wartość. Pokera blefujących.\npszemek Sob Gru 09, 2017 9:51 am\nCałe szczęście, że zwyczajne państwowe waluty mają mnóstwo fizycznych zabezpieczeń, jak np. rezerwa w złocie, inaczej byłyby jak Bitcoin.\nA cena rośnie teraz głównie w związku z nadchodzącymi forkami, może warto przeczytać COKOLWIEK poza wykresem na stooq, zanim zacznie się snuć swoje teorie?\nPamiętajcie: tylko bankowe lokaty dadzą Wam stabilny wzrost i dobrobyt, niech Was ręka boska broni od szukania rozwiązań własnym sumptem!


Maj | 2013 | Arcybiskup Fulton J. Sheen\n31/05/2013 / Arcybiskup Fulton J. Sheen\t/ Dodaj komentarz\nŹródło: „Through the Year with Fulton Sheen”, 1985r., str. 157-158.\n30/05/2013 / Arcybiskup Fulton J. Sheen\t/ Dodaj komentarz\nŹródło: „Through the Year with Fulton Sheen”, 1985r., str. 100-101.\n28/05/2013 / Arcybiskup Fulton J. Sheen\t/ Dodaj komentarz\nNasi młodzi ludzie mówią: „Nie chcę iść na Mszę świętą. Nic nie wynoszę ze Mszy świętej”. Oczywiście, że nic nie wynoszą. [Dzieje się tak, ponieważ] przychodzą na Mszę świętą z niczym. Nie wyniesiesz nic z wycieczki do Luwru, jeśli brak ci wiedzy na temat sztuki. Nie wyniesiesz nic z podróży do Europy, jeśli brak ci wiedzy historycznej. Nie wyniesiesz nic z opery, jeśli nie wiesz nic o muzyce. Czego uczymy naszych młodych ludzi? Doktryny, doktryny, doktryny, a co z ofiarą lub dyscypliną? Musimy im powiedzieć, że mają coś ze sobą wnieść.\n23/05/2013 / Arcybiskup Fulton J. Sheen\t/ Dodaj komentarz\nŹródło: „Through the Year with Fulton Sheen”, 1985r., str. 51.\n22/05/2013 / Arcybiskup Fulton J. Sheen\t/ Dodaj komentarz\nInstynkt wszystkich ludzi, aby szukać matki w swojej religii, jest widoczny nawet we współczesnych czasach, wśród narodów niechrześcijańskich. Nasi misjonarze donoszą o niezwykłej reakcji, jaką przejawiały te narody, gdy figura Matki Bożej Fatimskiej peregrynowała przez kraje azjatyckie. W Nepalu do trzystu katolików dołączyło trzy tysiące hindusów i muzułmanów, gdy cztery słonie niosły figurę do małego kościółka, w którym miała zostać odmówiona modlitwa różańcowa i udzielone błogosławieństwo. W indyjskim mieście Rajkot, w którym mieszka niewielu katolików, niewierzący ministrowie stanu [Gujarat] i wysocy rangą urzędnicy rządowi przyszli, aby oddać cześć Maryi. Burmistrz miejscowości Nadiad odczytał mowę powitalną i podkreślił, jak dumny jest z tego, że może przywitać figurę. Przez dwanaście godzin tłumy złożone niemal wyłącznie z niechrześcijan przewijały się przez kościół, w którym Msze święte celebrowane były od godziny drugiej w nocy aż do dziewiątej trzydzieści. Jak ujął to jeden ze starych Hindusów: „Pokazała nam Ona, że wasza religia jest szczera; nie jest ona taka, jak nasza. Wasza religia jest religią miłości; nasza jest religią strachu”.\nŹródło: „The World’s First Love”, 1953r., str. 193.\n21/05/2013 / Arcybiskup Fulton J. Sheen\t/ Dodaj komentarz\nŹródło: „Through the Year with Fulton Sheen”, 1985r., str. 113-114.\n11/05/2013 04/04/2017 / Arcybiskup Fulton J. Sheen\t/ Dodaj komentarz\nPatrząc wstecz i obserwując dzisiejsze powołania, dochodzę do wniosku, że w przypadku mojego powołania i w wielu innych przypadkach miały miejsce trzy etapy, które zostały przedstawione w powołaniu proroka Izajasza. Zdaje się dzisiaj, że wielu twierdzi, iż mają powołanie do kapłaństwa, gdyż chcą oni „pracować w centrum miasta” albo „bronić politycznych praw więźniów”, albo „pracować na rzecz praw obywatelskich mniejszości”, albo „troszczyć się o niepełnosprawnych”, albo „jechać z misją religijną do zainteresowanych polityką mieszkańców Ameryki Południowej”. Żadne prawdziwe powołanie nie zaczyna się od tego „czego ja chcę” albo od „pracy, którą chciałbym wykonywać”. Jeśli jesteśmy powołani przez Boga, możemy zostać posłani do pracy, której nie lubimy i „posłuszeństwo jest lepsze niż poświęcenie”. Jeśli społeczeństwo wzywa, mogę zrezygnować ze służby; jeśli wzywa Chrystus, jestem sługą na zawsze. Jeśli czuję, że moje powołanie ma podłoże socjologiczne, nie ma powodu, abym miał wstąpić do seminarium teologicznego. Jeśli jestem przekonany, że powołanie polega na byciu utożsamianym ze światem, to znaczy, że zupełnie zapomniałem o Tym, który ostrzegał: Ja was wybrałem sobie ze świata.\nPierwszym etapem w powołaniu jest poczucie świętości Boga. Gdy Izajasz wszedł do świątyni, otrzymał wizję Boga siedzącego na tronie i otoczonego chórami anielskimi śpiewającymi:\nPowołanie nie zaczyna się od tego „co ja chciałbym robić”, lecz od Boga. Ma wtedy miejsce konfrontacja z [Jego] obecnością, nie w tak dramatyczny sposób jak przy nawróceniu świętego Pawła; ma się uczucie, że dotyka się rzeczywistości nie z tego świata, rzeczywistości świętej i transcendentnej.\nDrugi etap, który jest reakcją na powyższą [konfrontację], polega na głębokim poczuciu własnej niegodności. Serce zszokowane jest jednoczesną wizją naczynia glinianego i skarbu. Bóg jest święty, ja taki nie jestem. „Biada mi”. Bóg może uczynić coś z tymi, którzy widzą, jacy są naprawdę i zdają sobie sprawę z tego, że potrzebują oczyszczenia, lecz nie może zrobić nic z człowiekiem, który przekonany jest o swojej wartości.\nIzajasz został oczyszczony ze swojej marności przez Serafina, który wziął płonący węgiel z ołtarza, dotknął nim jego ust i rzekł: Oto dotknęło to twoich warg; twoja wina jest zmazana, zgładzony twój grzech. To oczyszczanie zaczyna się w seminarium i trwa przez całe życie w postaci cierpienia fizycznego, katuszy umysłowych, zdrad, skandalów, fałszywych oskarżeń – a wszystkie one wzywają powołanego, aby stał się bardziej godnym skarbu.\nTrzecim etapem jest odpowiedź. Po oczyszczeniu, Izajasz usłyszał głos Pana pytającego: Kogo mam posłać? I Izajasz odparł: Oto jestem, poślij mnie. To właśnie powiedziałem w dniu moich święceń kapłańskich.\nŹródło: „Treasure in Clay. The Autobiography of Fulton J. Sheen”, 2008r., str. 34-37.\n06/05/2013 / Arcybiskup Fulton J. Sheen\t/ Dodaj komentarz\nNie ma o tym wzmianki w Ewangelii, lecz zawsze wierzyłem, że Judasz zarówno idąc zdradzić naszego Zbawiciela, jak i wówczas, gdy po zdradzie szedł ze sznurem przerzuconym przez ramię, aby powiesić się na drzewie osiki, umyślnie zszedł z drogi, aby uniknąć spotkania z Matką Jezusa. Przypuszczalnie nikomu w historii Maryja nie przebaczyłaby bardziej chętnie niż Judaszowi, mimo iż wysłał on Jej Syna na Krzyż. Gdy nasz Pan dał nam w Swojej Matce pół Swego Królestwa, sprawił On, że pójście do piekła jest czymś niemal niemożliwym dla duszy, która kiedykolwiek poprosiła Ją o wstawiennictwo u Jej Boskiego Syna. Jeśli Judasz jest w piekle, stało się tak dlatego, że z premedytacją odwrócił się plecami od Maryi, gdy szedł się powiesić. Jeśli nie ma go w piekle, stało się tak dlatego, że w owym ułamku sekundy, gdy spojrzał ze swojego wzgórza na Wzgórze Golgoty, ujrzał tam Matkę z Jej Boskim Synem i umarł z tą oto modlitwą na swoich ustach: „Matko grzeszników, módl się za mną!”\nŹródło: „The World’s First Love”, 1953r., str. 239-240.


Kiermasz Rozmaitości dla Krzysztofa | Kamienskie.info\nPaź 22, 2020 • 16:35 Brak Komentarzy\n20 oraz 21 października 2020 r. przed budynkiem Miejskiej Biblioteki Publicznej w Międzyzdrojach odbył się kiermasz rozmaitości. Cały dochód z tego wydarzenia zasilił zbiórkę charytatywną „Pomóżmy wstać Trojanowi” nr 2020/1025/OR na zakup protezy, leczenie i rehabilitację Krzysztofa Trojanowskiego. Podczas kiermaszu za dobrowolny datek do puszki kwestarskiej można było nabyć m.in. książki, maskotki, zabawki, biżuterię, akcesoria domowe, elektroniczne, rowerowe, kosmetyczki, parasolki, kubki, magnesy, vouchery do solarium, kalendarze przekazane przez Dyrektora Międzynarodowego Domu Kultury czy rodzinne bilety do Muzeum Przyrodniczego Wolińskiego Parku Narodowego. Mieszkańcy Gminy Międzyzdroje oraz turyści okazali wielkie serce hojnie wrzucając datki do puszki. Pogoda nie sprzyjała, ale bibliotekarze i wolontariuszki: Gabriela Choła oraz Karolina Strużyna wytrwale zachęcali do wsparcia zbiórki na rzecz naszego mieszkańca. Nad sprawami formalnymi zbiórki czuwała Andżelika Gałecka – członek Międzyzdrojskiego Stowarzyszenia “Rodzina”. Dzięki Wam zebraliśmy aż 3 897,47 zł!\nPoprzedni wpisDokumenty kolekcjonerskie Następny wpisOd poniedziałku nauczanie zdalne także w podstawówkach


log4 Poznań • Portal logistyczny - Log4.pl w Poznaniu\nPortal logistyczny - Log4.pl\n60-462 Poznań, Szarych Szeregów 27 lok. 28\n60-462PoznańSzarych Szeregów 27 lok. 28Wielkopolskie618474908\n61 847... 49 08więcej\nWydawnictwo internetowe Log4. pl oferuje swoim klientom promowanie swojej oferty sprzedażowej na zasadach B2B w serwisie log4. pl z zakresu szeroko rozumianej logistyki magazynowej - wózki widłowe, regały, palety, skanery, opony przemysłowe, drukarki przemysłowe, baterie trakcyjne, akumulatorownie - krótko mówiąc wszystko co potrzeba bo prawidłowego funkcjonowania magazynu.\nPonadto nie ograniczmy się tylko do pośrednictwa w sprzedaży -...\nPonadto nie ograniczmy się tylko do pośrednictwa w sprzedaży - aktywnie włączamy się w rozwój rynku logistyki magazynowej i wydajemy liczne publikacje - Poole Paletowe czy Nowoczesne Akumulatorownie - oraz organizujemy konferencje i spotkania ludzi w branży. Autorskim projektem jest "WidlakList" - raport o stanie rynku wózków widłowych w Polsce oraz EMIL - pierwszy w Polsce Elektroniczny Miesięcznik Informacji Logistycznej. To wszystko i wiele innych cennych wydań i publikacji dostępnych jest za darmo w naszym serwisie.\nZapraszamy do odwiedzenia naszego portalu - log4.pl!\nEMIL - Elektroniczny Miesięcznik Informacji Logistycznej (Logistyka wewnętrzna)\nKolejny numer jedynego na rynku elektronicznego wydania miesięcznika informacji logistycznej.\nLeasing wózków widłowych (Wózki widłowe)\nKolejne elektroniczne wydanie broszury branżowej zawierające dane z rynku wózków widłowych za pierwsze półrocze 2013...\nRaport "WidlakList 2013" (Wózki widłowe)\nRaport o stanie rynku wózków widłowych w Polsce w 2012 roku\nOpony do wózków widłowych (Wózki widłowe)\nBroszura elektroniczna przedstawiająca najnowsze trendy i technolgie na rynku opon do wózków widłowych.\nTransport wewnętrzny - maszyny i urządzenia w miejscowości Poznań\nTransport wewnętrzny - Poznań\nTransport wewnętrzny - maszyny i urządzenia (12)


Nr ogłoszenia: 56341\nCudowna suknia ślubna z trenem(podwiązywany) w formie litery A. Sukienka zrobiona z koronki i gniecionej organzy. Dół wykonany z falban warstwowych i z koronkowymi aplikacjami. Góra w całości zdobiona koronką z przepięknymi mieniącymi się ozdobami. Sznurowanie na plecach. Pięknie mieniąca się góra sukni i bolerko dają oszałamiający efekt. Suknia ma dodatkowo doczepiane ramiączka (ja całą noc przetańczyłam bez), podtrzymują ją dodatkowo wszyte wewnątrz gorsetu gumy. Sznurowany gorset daje możliwość poluzowania jak i ściągnięcia sukni. Rozmiar 38, ale bez problemu będzie również dobry na panią w rozmiarze 40, ja mam 174cm wzrostu + obcas butów około 5cm. Stan sukni: bardzo dobry, brak jakichkolwiek uszkodzeń, które mogłyby zepsuć jej walory estetyczne! Po profesjonalnym czyszczeniu, tylko raz założona w dniu ślubu. Suknia jednoczęściowa, lekka, bardzo dobrze się trzyma i ładnie układa. Kolor - ivory.\nSuknia wraz z wszystkimi dodatkami kupiona była w salonie w Wielkiej Brytanii.


Muszyna Kredyt hipoteczny, Muszyna Kredyt, Muszyna\nMuszyna Kredyt hipoteczny\nMuszyna to miasto liczące ponad 5 018 mieszkańców.\nKredyt gotówkowy Muszyna – Kredyt warto wziąść jedynie w znanym banku który cieszy się dobrą opinią w śród internautów z banków które cieszą się najlepszą opinią jest bank inteligo, bank bzwbk oraz mBank, ten trzeci szczególnie jest chwalony przez osoby które posiadają w nim kredyt gotówkowy oraz kredyt hipoteczny. to wszystko za sprawą niskich rat, braku prowizji za udzielenie kredytu, możliwośći wcześniejszej spłaty oraz załatwienia kredytu przez internet bez wychodzenia z domu w miejscowości (Muszyna i okolice).\nKredyt gotówkowy Muszyna Możesz uzyskać przez internet wystarczy złożyć wniosek przez internet i czekać na kontakt aż doradca kredytowy mBanku do Ciebie przedzwoni i przekaże Ci informację o wymaganych dokumantach niezbędnych do otrzymania kredytu gotówkowego.\n(szybki kredyt hipoteczny Muszyna) , (Muszyna szybki kredyt gotówkowy), (szybki kredyt samochodowy Muszyna) mBank udziela kredyt w euro, kredyt w złotówkach oraz kredyt we frankach Szfajcarskich. Wybierając kredyt gotówkowy przez internet masz możliwość wybrania dowolnej waluty.\nMuszyna Kredyt hipoteczny Kredyt mieszkaniowy Muszyna\nW przeciągu 14 dni doradca finansowy rozpatrzy wniosek o przydzielonym kredycie hipotecznym dla mieszkańców miejscowości Muszyna i okolic.\nDla mieszkańców Muszyna bank mBank przygotował wyjątkową promocję kredytową taką jak:\nOraz wielu innych ciekawych promocji dostępnych w obszarze Muszyna i okolic. Kredyt gotówkowy Muszyna Jest przyznawany prawie każdemu mieszkańcowi tego miasta.


Konkurs #LifelongLearning – Konkursy PWN\n4.11.2021 - 14.11.2021\nDla Pasjonatów Nauki\nZestaw 3 książek + worek + kubek\nRegulamin konkursu “#LifelongLearning”\nKonkurs, o którym mowa w niniejszym regulaminie (zwany dalej „Konkursem”) jest skierowany do podmiotów: osoby fizyczne, będące konsumentami w rozumieniu art. 22 ustawy kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16 poz. 93 z późn. zm.), przebywające na terenie Rzeczpospolitej Polskiej (zwanych dalej\n1. Organizatorem Konkursu jest Wydawnictwo Naukowe PWN SA w Warszawie, ul. Daimlera 2, 02- 460 Warszawa, Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, KRS 0000067444, Kapitał zakładowy 4.250.606 PLN, wpłacony w całości, NIP 526-01-52- 235, zwane dalej („Organizator”).\n2. Konkurs jest przeprowadzony na portalu społecznościowym Facebook® na profilu PWN Nauka: https://www.facebook.com/PWNnauka\n3. Fundatorem Nagród jest Wydawnictwo Naukowe PWN SA.\n5. Organizator oświadcza, że Konkurs nie jest grą losową, loterią fantową, zakładem wzajemnym, loterią promocyjną, grą, której wynik zależy od przypadku, ani żadną inną formą przewidzianą w ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r. Nr 09, poz. 1540,).\n1. Uczestnikiem Konkursu (zwanego dalej „Uczestnikiem”) może być każda osoba fizyczna, która\nposiada zweryfikowane konto w serwisie Facebook.\n2. Uczestnikiem Konkursu może być każda osoba fizyczna będąca konsumentem w rozumieniu art. 22 Kodeksu cywilnego. W Konkursie samodzielnie mogą uczestniczyć tylko osoby pełnoletnie o pełnej zdolności do czynności prawnych.\n3. Z udziału w Konkursie są wykluczeni pracownicy Wydawnictwa Naukowego PWN oraz pracownicy\nspółek należących do Grupy PWN.\n§ 4. Zasady konkursu / wyłonienia zwycięzców/ nagrody\n1. Konkurs rozpoczyna się w dniu 4-11-2021 o godzinie 12:00 i kończy się 14-11-2021 o\n2. Zadaniem uczestnika konkursu jest udzielenie odpowiedzi na pytanie konkursowe „Jak praktykujesz lifelong learning?”\n3. Poprawne zgłoszenie konkursowe z odpowiedzią na pytanie konkursowe, spełniające powyższe wymogi musi być dodane przez Uczestnika w komentarzu pod wpisem konkursowym zamieszczonym na profilu na Facebooku PWN Nauka (https://www.facebook.com/PWNnauka/) w terminie 4.11.2021 – 14.11.2021.\n4. Uczestnik, dodając komentarz oświadcza, że jest jego autorem.\n5. Komisja Konkursowa uprawniona jest do wyboru zwycięzców zgodnie z kryterium:\n6. 3 autorów najciekawszych odpowiedzi z uzasadnieniem otrzyma zestaw nagród w postaci egzemplarza książki „Jak uczy się mózg?” wydanej nakładem Wydawnictwa Naukowego PWN SA, egzemplarza książki „Księga zdrowia mózgu” wydanej nakładem Wydawnictwa Naukowego PWN SA, egzemplarza książki „Mózg. Co każdy powinien wiedzieć” wydanej nakładem Wydawnictwa Naukowego PWN SA, worka na plecy oraz kubka.\n7. Jeden uczestnik może wygrać nagrodę tylko raz, ale może wysłać na konkurs nieskończoną ilość tekstów.\n8. Nagród w Konkursie nie można wymieniać na ekwiwalent pieniężny lub na inne nagrody rzeczowe.\n9. Zgłoszenia wysłane w terminie późniejszym niż 14.11.2021 do 23.59 nie będą brane pod uwagę. Teksty obraźliwe, zawierające treści naruszające dobra osób nie będą brane pod uwagę i zostaną usunięte z komentarzy. Teksty niespełniające wymagań konkursowych również nie będą brane pod uwagę.\n10. Dnia 17.11.2021 na profilu PWN Nauka na Facebooku pojawi się informacja o wyłonieniu zwycięzców. Tego dnia skontaktujemy się z wytypowanymi zwycięzcami w wiadomości prywatnej.\n11. Zwycięzcy będą zobligowani do wysłania danych osobowych w wiadomości prywatnej na koncie na Facebooku Organizatora (https://www.facebook.com/PWNnauka/) do 14 dni od otrzymania wiadomości o wygranej. W przeciwnym razie prawo do nagrody nabywa Organizator.\n12. Wymagane dane umożliwiające otrzymanie nagrody: Imię i nazwisko, adres zamieszkania, numer telefonu i adres email.\n13. Administratorem danych osobowych Uczestników jest Organizator.\n14. Organizator nie ponosi odpowiedzialności za błędnie podane dane przez uczestników konkursu.\n15. Nagrody zostaną wysłane do 30 dni roboczych od momentu wysłania danych osobowych do Organizatora. Wydanie nagród w Konkursie nastąpi za pośrednictwem przesyłki kurierskiej. Nagroda zostanie wysłana na adres wskazany przez Uczestnika. Uczestnik zobowiązany jest do podpisania dokumentów stwierdzających wydanie nagrody w Konkursie.\n16. Organizator nie ponosi odpowiedzialności za nieotrzymanie bądź nieodebranie z przyczyn technicznych niezależnych od Organizatora informacji o zwycięstwie przesłanej za pomocą wiadomości prywatnej na portalu Facebook.\n17. Organizator nie ponosi odpowiedzialności za terminowe doręczenie przez pocztę listów, przesyłek oraz poczty elektronicznej, wysyłanych do i przez Uczestników Konkursu, w związku z przebiegiem Konkursu.\n1. W celu zapewnienia prawidłowości przeprowadzenia Konkursu Organizator powoła trzyosobową Komisję Konkursowe. Do zadań Jury należeć będzie czuwanie nad prawidłowością przebiegu Konkursu, a w szczególności:\n1. Reklamacje związane z przebiegiem lub wynikami Konkursu należy kierować na piśmie, listem poleconym, na adres Organizatora: ul. Daimlera 2, 02-460 Warszawa z dopiskiem „Konkurs PWN na Facebooku”, w terminie do 30 dni roboczych od daty zakończenia Konkursu (liczy się data otrzymania reklamacji przez Organizatora). Reklamacja zostanie rozpatrzona przez Organizatora w terminie 30 dni roboczych od jej otrzymania.\n2. Reklamacja powinna zawierać imię i nazwisko zgłaszającego reklamację, jego dokładny adres korespondencyjny, adres e-mail, opis okoliczności stanowiących podstawę do złożenia reklamacji oraz określenie żądania składającego reklamację.\n3. Reklamacje rozpatrzone zostaną przez Organizatora w terminie 14 dni od daty ich otrzymania. O sposobie rozpatrzenia reklamacji Uczestnik zostanie poinformowany za pośrednictwem listu poleconego w terminie 30 dni roboczych od daty rozpatrzenia reklamacji.\n4. Decyzja Komisji Konkursowej w przedmiocie reklamacji jest ostateczna i wiążąca.\n§ 7. Zgoda na przetwarzanie danych osobowych\n1. Uczestnik Konkursu, stosownie do postanowień ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. 2002r nr 101, poz. 926 ), poprzez przystąpienie do Konkursu, niniejszym wyraża zgodę na przetwarzanie jego danych osobowych przez Organizatora w celach związanych z Konkursem.\n3. Dane osobowe Uczestników przetwarzane będą przez Organizatora wyłącznie w związku z przeprowadzeniem Konkursu, w celu komunikacji z Uczestnikami oraz przekazania nagród.\n4. Przetwarzanie danych osobowych obejmować będzie następujący zakres danych: imię, nazwisko, adres zamieszkania, numer telefonu i adres e-mail.\n5. Przetwarzanie danych osobowych obejmuje następujący zakres czynności: zbieranie, utrwalanie, przechowywanie, przetwarzanie, opracowywanie, uaktualnianie, prostowanie i usuwanie.\n6. Przetwarzanie danych osobowych odbywać się będzie na zasadach przewidzianych ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101 poz. 926 z późn. zm.).\n7. Dane osobowe podawane są przez Uczestników dobrowolnie, ale jest to niezbędne do wzięcia udziału w Konkursie. Uczestnicy mają prawo wglądu do danych oraz ich\npoprawiania, jak również prawo zgłoszenia żądania o zaprzestanie ich przetwarzania.\n1. Pełna treść niniejszego regulaminu będzie udostępniona wszystkim potencjalnym\nUczestnikom Konkursu w siedzibie Organizatora, a także na stronie: https://konkursy.pwn.pl\n2. W sprawach nieuregulowanych niniejszym regulaminem stosuje się przepisy\n3. Organizator zastrzega sobie prawo zmiany niniejszego Regulaminu w każdym momencie bez podania przyczyny, jeżeli nie będzie miało to wpływu na prawa nabyte Uczestników. Zmiana Regulaminu wchodzi w życie po jej ogłoszeniu na profilu PWN Nauka na Facebooku https://www.facebook.com/PWNnauka i na stronie: https://konkursy.pwn.pl.


16-latek z Sosnowca przeczytał w internecie, jak odebrać poród. Dziecko żyje! - Dziennikzachodni.pl\n16-latek z Sosnowca przeczytał w internecie, jak odebrać...\n16-latek z Sosnowca przeczytał w internecie, jak odebrać poród. Dziecko żyje!\n17 sierpnia 2012 17.08.2012 Aktualizacja: 17 sierpnia 2012 11:18 17.08.2012 11:18\n©ARC Mikołaj Suchan\nProkuratura Rejonowa w Sosnowcu bada, jak doszło do tego, że szesnastolatka urodziła dziecko bez pomocy lekarza na terenie działek przy ulicy Mikołajczyka. Poród odbył się tydzień temu, a nastolatce pomagał ojciec noworodka, jej rówieśnik. Dziennik Zachodni dotarł do ustaleń prokuratorskich: chłopak i dziewczyna wiedzę na temat tego, jak odebrać poród, czerpali z... internetu.\n16-latka urodziła w krzakach, żeby nikt nie wiedział [USTALENIA PROKURATURY]\nSosnowiec: 16-latka urodziła dziecko na terenie ogródków działkowych\nZ dotychczasowych ustaleń prokuratury wynika, że para miejsce porodu wybrała nieprzypadkowo. Chodziło o to, by nikt nie zauważył, że dziecko przyszło na świat. Na razie nie ma jeszcze pewności, czy o ciąży wiedzieli bliscy nastolatków. - Ta sprawa będzie jeszcze sprawdzana. Na razie informacje mamy takie, że ich rodzice o ciąży nie wiedzieli - zapowiada Agnieszka Dudziak, prokuratorka z Sosnowca.\nDo porodu młodzi rodzice przygotowywali się wspólnie, ale nie w szkole rodzenia, a przed komputerem. O tym, jak przebiega poród, młodzi wyczytali w internecie.\nNajbardziej prawdopodobna wersja wydarzeń jest taka: dziewczyna miała urodzić dziecko bez świadków, chłopak miał jej w tym pomóc, a noworodek miał trafić do sosnowieckiego okna życia. Niestety, pojawiły się komplikacje. Internetowa edukacja zawiodła w kluczowym momencie. Młody ojciec nie wiedział, jak należy odciąć pępowinę.\n- Młodzi z prośbą o radę zadzwonili do jednej z koleżanek. Ta zapytała o to swojej mamy. Na szczęście kobieta o wszystkim zawiadomiła policję - opowiada Agnieszka Dudziak, prokurator rejonowy z Sosnowca.\nNa miejsce przyjechała też karetka pogotowia. Szesnastoletnia matka z noworodkiem trafiła do szpitala. Dziecko jest zdrowe.\nTo jednak nie koniec historii. Młodzi rodzice będą odpowiadać za narażenie zdrowia i życia dziecka i matki. Staną przed sądem dla nieletnich.\n- Z punku widzenia karnego nic im nie grozi. Oboje są nieletni. Trudno też wyrokować, co zdecyduje sąd. Bez wątpienia narazili na niebezpieczeństwo utraty zdrowia i życia noworodka. Zagrożona była też matka - podkreśla sosnowiecka prokuratorka.\nNieletnich matek przybywa bardzo szybko. Zdaniem specjalistów to wina słabej edukacji seksualnej i kłopotów, jakie mają niepełnoletnie dziewczyny, by zdobyć receptę na pigułki antykoncepcyjne. Z danych GUS wynika, że każdego roku w Polsce aż 20 tysięcy nastolatek zostaje matkami. To jeden z najwyższych wskaźników w Europie.\nEdukacja seksualna kuleje\nKłopoty z tym, jak przygotować młodych ludzi do życia seksualnego, mają nie tylko Polacy.\nW Wielkiej Brytanii zajęcia z edukacji seksualnej są obowiązkowe, a prawo zabrania współżycia z osobą poniżej 16 roku życia. Tymczasem to właśnie w Wielkiej Brytanii jest najwięcej ciąż wśród nastolatek w Europie. Prawie 2/3 takich ciąż kończy się aborcją.\nW Wielkiej Brytanii sporym problemem wśród młodych ludzi są też choroby weneryczne. Liczba przypadków diagnozowanych tam rzeżączki, chlamydiozy, czy syfilisu wzrosła w ciągu ostatnich lat niemal dwukrotnie. W ciągu roku diagnozuje się ponad 23 tysiące przypadków tych chorób. Prawie jedna czwarta dotyczy osób, które nie skończyły jeszcze dwudziestu lat.\nTymczasem z rządowych statystyk wynika, że współżycie płciowe podejmują coraz młodsi Brytyjczycy.\nporód na działce\nurodziła na działce\ndziałki mikołajczyka sosnowiec\nporód sosnowiec ogródki działkowe\n16 latek odebrał poród\n16-to latek odebrał poród\nsosnowiec 16 latka\npołożna (gość) 18.08.12, 15:20:39\nporód się przyjmuje, a nie odbiera. Pisząc artykuły, autorzy powinni najpierw zasięgnąć fachowej porady.\nCo by nie godac dzielny synek!\nmnm (gość) 17.08.12, 10:48:21\nnie wszystko wiedzial!\nmario (gość) 17.08.12, 10:33:52\ntyle, ze z internetu zapomnieli zaczerpnac wiedzy, jak nie zostac w mlodym wieku rodzicami ;)


Strona główna » Artykuły » Jesienne dekoracje\nJeżeli planujecie ślub w okresie jesiennym, to mamy dla Was ciekawy pomysł na jesienne numeracje stołów podczas przyjęcia weselnego. Coraz częściej młode pary decydują się na ustawianie swoich gości weselnych przy konkretnych miejscach przy stole. Ułatwia to zapewne organizację oraz zapobiega niepotrzebnemu zamieszaniu wśród gości. Przeważnie przed wejściem na salę ustawiona jest lista z numerami stołów, do których dopisane są nazwiska gości. Dlatego też poniższy pomysł na własnoręcznie zrobione numeracje stołów z jesiennymi akcentami są bardzo oryginalne i idealnie pasujące do aktualnej pory roku. A przy tym wyglądają naprawdę klimatycznie.


Obsługa techniczna - Przemyślane idee marketingowe\nHome » Obsługa techniczna\nSłaby czas pracy baterii to ogromny problem, zwłaszcza jeśli dużo czasu spędzamy online. W przypadku urządzeń Apple jest on wystarczająco długi, aby spokojnie pracować na laptopie przez cały dzień. Nie zawsze jednak szybko rozładowująca się bateria oznacza jej małą pojemność. Niekiedy istotną...\nBrak oświetlenia uli...\nWraz z rozwojem gospodarki i transportu na świecie powstaje coraz więcej dróg. Wzrasta również ilość osób, które z nich korzystają czy to przemieszczając się samochodem, motocyklem, rowerem czy też na piechotę po chodniku. Drogi umożliwiają sprawne przemieszczanie się, ale są także miejscem...\nZalety obsługi techn...\nZatrudnienie profesjonalistów do obsługi technicznej gwarantuje powodzenie wydarzenia. Jest wiele firm na rynku, które zapewniają usługi w zakresie przygotowania, zaplanowania, obsługi, zabezpieczenia i prowadzenia imprezy. Poza tym pozostają wsparciem dla organizatora na każdym etapie tego...


11 porad jak pielęgnować skórę wrażliwą - Laxandre\n15 kwietnia 2019 15 kwietnia 2019 Aleksandra Krych\nCoraz więcej osób boryka się z problemami skóry wrażliwej, naczyniowej.\nŹle pielęgnowana może przerodzić się w trądzik różowaty. Zaczerwienienie twarzy, rozszerzone i pękające naczynka oraz trądzik różowaty – to jedne z głównych problemów cery naczynkowej.\nJest ona najbardziej wymagającym oraz podatnym na podrażnienia typem skóry.\nLiczne czynniki zewnętrzne i endogeniczne mogą gwałtownie rozszerzyć naczynka krwionośne, przyspieszyć przepływ krwi a w konsekwencji wywołać zaczerwienienie twarzy. Jak temu zapobiec? Cera naczynkowa wymaga specjalistycznej, a zarazem delikatnej pielęgnacji dostosowanej do jej specyficznych potrzeb. Ważnym elementem profilaktyki jest również unikanie czynników nasilających rumień.\n11 porad, które pomogą zadbać o skórę wrażliwą ⤵\nNigdy, ale to przenigdy nie kładź się spać bez położenia kremu na noc. Suche powietrze w pomieszczeniu wyciąga wodę z naskórka i rozszerza naczynia. Dla ciebie odpowiedni będzie krem nawilżający lub odżywczy, wzmacniający naczynia i zmniejszający rumień z: arniką, miłorzębem japońskim, witaminą C, oczarem wirginijskim czy rutyną. Idealną kuracją będzie serum i krem. Takie połączenie jeszcze silniej wspomoże naczynka w tej niełatwej walce. Wybierz serum z kwasem hialuronowym, witaminą C, różą czy proteinami. Ono nie tylko wzmocni naczynia, ale będzie znakomita kuracją przeciwstarzeniową. Unikaj preparatów o właściwościach ściągających. Kosmetyki do cery naczynkowej nie powinny również zawierać substancji drażniących, takich jak alkohol, mentol i olejek z eukaliptusa.\nPielęgnacja cery skłonnej do rumienia wymaga sporo pracy i cierpliwości, ale przy zastosowaniu się do moich rad zobaczysz, że wyprowadzenie jej na prostą jest naprawdę możliwe. Nie zniechęcaj się, a wkrótce zobaczysz poprawę 🙂\nPorady Laxandre pięlęgnacja skóry, skóra wrażliwa


Z objaśnień do wzoru pkpir będących częścią rozporządzenia pkpir wynika, że kolumna 10 jest przeznaczona do wpisywania zakupu materiałów oraz towarów handlowych wg cen zakupu. Jak jednocześnie wynika z § 3 pkt 1 lit. a–c rozporządzenia:\ntowarami handlowymi są wyroby przeznaczone do sprzedaży w stanie nieprzerobionym; a także produkty uboczne uzyskiwane przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej,\nmateriałami (surowcami) podstawowymi są materiały, które w procesie produkcji lub przy świadczeniu usług stają się główną substancją gotowego wyrobu; zalicza się do nich również materiały stanowiące część składową (montażową) wyrobu lub ściśle z wyrobem złączone (np. opakowania – puszki, butelki) oraz opakowania wysyłkowe wielokrotnego użytku (np. transportery, palety), jeżeli opakowania te nie są środkami trwałymi,\nPaliwo zużywane przez przedsiębiorcę nie należy do tak rozumianych towarów handlowych czy materiałów. Nie jest to w szczególności materiał pomocniczy, gdyż nie oddaje wyrobowi swoich właściwości.\nKosztów zakupu tego paliwa nie należy zatem księgować w kolumnie 10 pkpir, lecz w kolumnie 13.\nZ podobnych względów paliwa nie trzeba według mnie wykazywać w remanencie. Nie jest bowiem towarem handlowym ani materiałem, ani żadnym z pozostałych składników majątku wymienionych w § 27 ust. 1 rozporządzenia pkpir.