Konfederaci o podatkach w Polskim Ładzie. Nowe rozwiązania zwiększą daniny i biurokrację [VIDEO] - NCZAS.COM\nStrona główna Wiadomości Polska Konfederaci o podatkach w Polskim Ładzie. Nowe rozwiązania zwiększą daniny i biurokrację...\nKonfederaci o podatkach w Polskim Ładzie. Nowe rozwiązania zwiększą daniny i biurokrację [VIDEO]\n27 lipca 2021 20:15\nKonrad Berkowicz i Krzysztof Tuduj. (Zdj. Twitter)\nRząd PiS jest niewiarygodny w kwestii obniżania podatków – ocenili we wtorek politycy Konfederacji odnosząc się do programu Polski Ład. Ich zdaniem znajdujące się w nim rozwiązania podwyższą podatki i przysporzą przedsiębiorcom problemów związanych z gąszczem przepisów.\nPoseł Konrad Berkowicz na konferencji prasowej zwrócił uwagę, że projekt zmian w przepisach dotyczących podatku dochodowego wpisany w rządowy program Polski Ład liczy 225 stron, a ponadto są w nim zapisane propozycje zmian w innych podatkach.\n„Nasze rządy cały czas dokonując refom udowadniają, że reformy wprowadzone do tej pory były nieudane” – uważa Berkowicz. Stwierdził, że przedsiębiorcy, którzy w Polsce działają przy „fatalnym prawie” oczekują, by prawo było stabilne, aby spokojnie prowadzić biznesy.\n.@KonradBerkowicz: Nowy projekt ustawy w ramach #NowyWał dotyczący jedynie zmian w podatku dochodowym od osób fizycznym liczy 225 stron przepisów! Nasze rządy dokonują wciąż reform, udowadniając, że przeszłe reformy były… złe. Przedsiębiorcy czekają na w końcu dobre prawo! pic.twitter.com/sqReb4aV65\nOdnosząc się do projektowanych w ramach Polskiego Ładu zmian w podatkach, Berkowicz zaznaczył, że zapisano w nich likwidację tzw. karty podatkowej, czyli – według niego – najprostszej formy rozliczania się z podatków. Jednocześnie – dodał – zwiększa się składkę zdrowotną, a także „kończy ze zwolnieniem z podatku, który obejmuje sprzedaż samochodów w leasingu”.\n„Krótko mówiąc, rząd stawia przedsiębiorcom kolejne slalomy, żeby ci zamiast budować gospodarkę wraz ze swoimi pracownikami musieli tracić czas bez sensu na wynajdywanie kolejnych dróg w gąszczach biurokratycznych przepisów” – powiedział poseł.\nBerkowicz stwierdził, że najgorszą proponowaną zmianą jest „radykalne podniesienie podatku dochodowego”, która polega na tym, że „nie można już będzie odliczać składki NFZ z podatku PIT”. Według niego, przedsiębiorcy zapłacą o 9 proc. wyższy podatek dochodowy – a pozostali obywatele o 8 proc. wyższy.\n.@KonradBerkowicz: Rząd stawia przedsiębiorcom kolejne slalomy, żeby ci zamiast budować gospodarkę, musieli tracić czas na znajdywanie dróg w gąszczu biurokratycznych przepisów. Nowe przepisy radykalnie podnoszą także PIT dla przedsiębiorców… pic.twitter.com/rcgLWHmPbA\nPodał, że dwie stawki podatku dochodowego będą znacznie wyższe i wyniosą 24,75 proc. i 39,75 proc. „To będzie prawie 40 proc. podatku za to, że ktoś ciężko pracował i tworzy dochód narodowy, a teraz zapłaci państwu” – mówił. „To jest skandal i kierunek coraz głębszego socjalizmu” – stwierdził poseł.\nJego klubowy kolega Krzysztof Tuduj także ocenił, że podatek dochodowy, który obciąża pracę, karze „osoby aktywne i pracowite” i dlatego Konfederacja myśli o zniesieniu podatku dochodowego, lub – co najmniej – o dwukrotnym zwiększeniu kwoty wolnej od podatku.\nWedług niego, że za sprawą rozwiązań w ramach Polskiego Ładu „więcej zapłacą: lekarze, programiści, lepiej zarabiający VAT-owcy, drobne firmy”, stracą też wynajmujący mieszkania. „Natomiast zarabiający powyżej milion rocznie zapłacą mniej” – stwierdził.\n.@TudujKrzysztof: Podatek dochodowy to podatek, który obciąża pracę. Karane są osoby aktywne i pracowite, a powinny być premiowane. Dlatego #Konfederacja myśli o zniesieniu PIT-u, a co najmniej o wprowadzeniu kwoty wolnej od podatku w wysokości 12x pensja minimalna. pic.twitter.com/dLagn7GKJ2\nTuduj powiedział też, że w Polskim Ładzie znajduje się „fundusz nabycia sprawdzającego”, który pozwoli na „prowokacyjne zakupy prowadzone przez urzędników”. „Będziemy mieli z tym do czynienia, będzie większa restrykcja urzędników podatkowych” – powiedział.\nOcenił, że za każdym dobrym pomysłem podatkowym rządu „kryje się kilka złych”. „Jest jasne, że rząd PiS-u jest niewiarygodny w kwestii obniżania podatków” – stwierdził.\n.@TudujKrzysztof: Zmiany zaproponowane w #NowyWał są naszym zdaniem zmianami pozorowanymi, mają przedstawić rząd w pozytywnym świetle, ale w swojej istocie pozytywne nie są. Za każdym dobrym pomysłem kryje się kilka złych. Rząd PiS jest niewiarygodny w kwestii obniżania podatków. pic.twitter.com/JUjtneBqNn\nMinisterstwo Finansów w poniedziałek wieczorem udostępniło projekt przepisów podatkowych Polskiego Ładu. Główne elementy podatkowej części Polskiego Ładu to podwyżka kwoty wolnej od podatku do 30 tys. zł., wzrost do 120 tys. zł progu podatkowego, podatkowe fair play i podatkowy restart gospodarki. Zmiany zakładają m.in. wprowadzenie 9-procentowej składki zdrowotnej, której nie będzie można odliczyć od podatku.\nWdryndlał Krnigłoskogi 27 lipca 2021 21:37 At 21:37\nA czy lekarze, programiści i drobne firmy to elektorat Parti Rządzącej? Nie? Więc mają ich w *****. Dziękuję za uwagę.\nantyPOPiS 27 lipca 2021 22:57 At 22:57\nNowy Wał komuchów rytu żoliborskiego polega na tym, że podnosi się kwotę wolną, a w zamian zadłuża się Państwo na setki miliardów, i to co suweren zyskuje, odbiera pomnożone razy pięć, w inflacji, nowych podatkach i podwyżkach opłat, składek, prądu, wody, śmieci, czynszu, itd, by bezkarnie kraść i trwonić na „Abramsy”, ochroniarzy kulasa, czy setki bezzasadnych inwestycji, które kiedyś nie tylko trzeba będzie spłacić, to wiecznie do nich dopłacać …\nMaciej Piwowar 28 lipca 2021 12:03 At 12:03\nCzyli KONFEDERACJA BRONIĄC PRACODAWCÓW ,PLUJE >>> ATAKUJE PRACOWNIKÓW.NIGDY GŁOSU NA KONFEDERACJE.\nantyPOPiS 28 lipca 2021 15:37 At 15:37\nSkoro taki masz tok „rozumowania”, jakoby obrona przedsiębiorczości godziła w pracowników, to tylko elektrowstrząsy przed posiłkiem + lewatywa kiepeły/ czyli zero kur-wizji, pisich gadzinówek i portali/ cały dzień, przez minimum rok, mogą cokolwiek ci pomóc..\nMaciej Piwowar 28 lipca 2021 12:06 At 12:06\nCENZOR GDZIE WPIS???????????????????????????????????????????Pisząc Prawdę–RECENZJE NIE POMYŚLI TO BLOKADA?


Nie wierzę, by Kościół sam się oczyścił | Christianitas. Religia, kultura, społeczeństwo.\nWywiad z Tomaszem Terlikowskim powstał tuż po premierze filmu ‘Zabawa w chowanego”, czyli drugiego obrazu braci Sekielskich poświęconego przestępstwom seksualnym w polskim Kościele. Przeprowadziłem go dlatego, że mój rozmówca zgodził się, razem z ks. Tadeuszem Isakowiczem-Zaleskim, wziąć udział w tym filmie w roli komentatora ze strony katolickiej. Spotkało go w związku z tym wiele internetowych ataków. My jednak, w “Christianitas” postanowiliśmy oddać mu głos, jako komuś kto mówi non possumus nieprawości dziejącej się w Kościele. Wbrew temu co mówią krytycy, dokument braci Sekielskich jest pracą boleśnie potrzebną katolikom w naszym kraju. A także przynajmniej części biskupów zainteresowanych oczyszczeniem Kościoła. I to niezależnie od tego jakie ci dwaj dziennikarze mają intencje. Jasno na taki obrót spraw wskazuje błyskawiczna reakcja abp. Wojciecha Polaka wobec przypadku bp Edwarda Janiaka, który – wiele na to wskazuje – osłaniał księdza-predatora. Jaki będzie finał watykańskiego procesu – bo sprawa została skierowana do Stolicy Apostolskiej – zobaczymy. Jak widać jednak dla prymasa świadectwo reporterów było wystarczającym dowodem aby zainterweniować. Trzeba też zaznaczyć, że w porównaniu do “Tylko nie mów nikomu”, wcześniejszej produkcji Sekielskich o kościelnych aferach seksualnych, właśnie udział w roli komentatorów ks. Tadeusza Isakowicza-Zaleskiego i Tomasza Terlikowskiego, dwóch publicystów, których dobre intencje w sprawach kościelnych po prostu nie mogą być kwestionowane, miał niebagatelne znaczenie dla wymowy przekazu, jaki został zawarty w filmie.\nPo „Tylko nie mówi nikomu” ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski zwracał uwagę, że bracia Sekielscy przemilczeli fakt uwikłania większości antybohaterów ich dokumentu we współpracę ze służbami PRL. Inni komentatorzy wskazywali w jaki sposób podkręcony został klimat mający powodować niechęć widza do kościelnych instytucji. Jednak niezależnie od tych zarzutów ks. Isakowicz-Zaleski zdecydował się w kolejnym filmie wystąpić, ponieważ jak widać uznał, że gra idzie o znacznie poważniejszą stawkę niż kwestie wizerunkowe. Po rozmowie jaką z ks. Isakowiczem-Zaleskim przeprowadziłem do przygotowywanej przeze mnie, razem z Pawłem Milcarkiem, książki pod tytułem Non possumus. Niezgoda, której uczy Kościół, i jeszcze wcześniejszym wywiadzie dla Tygodnika “Do Rzeczy”, wcale się nie dziwię jego postawie. Tomasz Terlikowski zaś od lat współpracuje z krakowskim kapłanem przy kolejnych projektach wydawniczych, ich diagnozy dotyczące sytuacji Kościoła są zbieżne.\nZresztą żal ks. Isakowicza-Zaleskiego do Sekielskich o przemilczenie wątków związanych ze współpracą jako TW zobrazowanych w “Tylko nie mów nikomu” księży, brzmi bardziej jak jeszcze jedno oskarżenie wobec polskich biskupów. Na wiosnę 2019 roku mówił mi on w przywołanym wywiadzie dla “Do Rzeczy”:\nBracia Sekielscy pominęli, moim zdaniem świadomie, wątek współpracy molestujących księży z SB. Oczywiście tu nie można powiedzieć, że każdy pedofil to był tajny współpracownik. Mamy jednak w filmie cztery postacie, które w IPN zostały zarejestrowane. Gdy trzynaście lat temu pisałem książkę “Księża wobec bezpieki” zwróciłem uwagę, że znaczna część TW to byli ludzie o skłonnościach homoseksualnych, którzy dopuszczali się skandali, w tym także molestowania dzieci i młodzieży. Byli to współpracownicy, którzy wyrządzali wielkie szkody Kościołowi. Niestety Kościół nie przeprowadził do końca lustracji, a zatem i nie odsunął tych skandalistów od dalszej posługi duszpasterskiej. To przyniosło kolejne skandale. Grzech zaniechania sprawy lustracji okazał się rzeczą bardzo złą dla Kościoła. Trzeba było to zrobić dawniej, a nie że dopiero po filmie Sekielskich następują jakieś działania.\nTerlikowski i Isakowicz-Zaleski występując w “Zabawie w chowanego” pokazali, że twarz prawowiernego katolicyzmu nie może być twarzą obrony drapieżników, którzy posługują się strukturami kościelnego zaufania dla swoich przestępczych celów, ani też twarzą milczenia, gdy pojawiają się twarde oskarżenia. Nie ma wielkiego znaczenia co dziś robi i jak żyje ofiara gwałtu, nie może to być usprawiedliwieniem dla niczyich działań przestępczych, ani ich ukrywania. Podobnie jak usprawiedliwieniem nie mogą być słabości filmu Sekielskich. To Terlikowski i Isakowicz-Zaleski stali się w tamtych dniach obrońcami wiarygodności Kościoła w Polsce. Także dlatego, że opowiedzieli oni w filmie niewygodne prawdy, jak te o siatce homoseksualnej w Kościele, stojącej za większością przestępstw seksualnych. Przestępstwa takie bowiem dotyczą przede wszystkim nie dzieci i kobiet, ale dorastających chłopców i młodych mężczyzn. Szczegółowo pokazał to niezależny raport przygotowany swego czasu dla episkopatu USA. Wynika z niego, że 80 proc. kościelnej pedofilii miało charakter homoseksualny, według danych podanych w przywołanym wywiadzie, przez ks. Isakowicza-Zaleskiego w podobnym raporcie opublikowanym w Australii był to odsetek na poziomie 60 proc. Problemem głównym Kościoła - według ekspertów - jest efebofilia, a zatem faktyczne przestępstwa seksualne dokonywane wobec dorastającej lub dorosłej młodzieży męskiej. O tym w filmie mówią też Terlikowski i ks. Isakowicz-Zaleski.\nPo emisji filmu pojawiły się głosy, że abp Wojciech Polak powinien reagować wcześniej na zachowanie bp Edwarda Janiaka. Sprawa nie jest prosta, biskupi nie podlegają sobie wzajemnie, są suwerenną władzą kościelną w swoich diecezjach. Abp Polak, jak się zdaje, nie mógł wiele zrobić w sprawie bp Janiaka, ponieważ musiałby napisać oskarżenie do Watykanu na podstawie plotek lub informacji zdobytych nielegalnie. Przypomnijmy, że sprawa z diecezji kaliskiej toczyła się z wyłączeniem jawności zarówno w sądzie kościelnym jak i państwowym. Mniej optymistycznym, ale też niezaskakującym wnioskiem jaki wynika z sytuacji zaistniałej po premierze filmu “Zabawa w chowanego”, jest bezradność biskupów dobrej woli wobec swoich kolegów żyjących i funkcjonujących w poczuciu źle rozumianej suwerenności Kościoła. Chodzi nie tylko o chronienie napastników seksualnych wśród księży przed prawem państwowym, ale nawet przed precyzyjnymi procedurami jakie są w Kościele przewidziane na takie sytuacje. A przecież wystarczyłoby, by bp Janiak przyjął rodzinę molestowanych chłopców, gdy ta się do niego zwróciła, zawiesił księdza wobec, którego powstały zarzuty i wszczął odpowiednie procedury, których Kościołowi nie brakuje. Dlaczego biskup nie podjął drogi, która jest najlepsza dla wszystkich - choć dla kapłana, który w innym przypadku może być oskarżony niesłusznie - na pewno trudna? Jakie niezdrowe relacje stały za zaniechaniem stosowania własnego prawa Kościoła?\nNiestety wiele wskazuje, że Sekielskim nie zabraknie materiału na kolejne odcinki ich serialu. Osób mniej lub bardziej odepchniętych od kurialnych drzwi przybywa. Czasem są to sprawy poważne, czasem drobniejsze, ale na tym polega duszpasterstwo by przyjmować wszystkich. Odpowiedzialnością biskupów jest także to by brać na siebie przynajmniej część brzemienia przewin podległego im duchowieństwa, być duchowym ojcem dla swoich diecezjan każdej kondycji i stanu, a dla skrzywdzonych w sposób szczególny. Poza reakcją abp. Polaka nie usłyszeliśmy niestety reakcji innych biskupów na film. Nie dobrze będzie jeśli jedyną nauką jaką władze kościelne wyciągną z serialu Sekielskich będzie sprawniejsze zarządzanie sytuacjami kryzysowymi. Czyli - jak to często bywa w działaniach wizerunkowych - sprawniejsze uchylanie się od odpowiedzialności.\nPierwszy tekst na ten temat napisałem kilkanaście lat temu. Od wielu lat próbowałem zainteresować tematem media katolickie i nigdy się to nie udawało, a z moich obserwacji sytuacji w innych krajach wynikało, że jeśli sprawą nie zainteresują się media świeckie, to nic się nie wydarzy. Ale odpowiadając wprost na Twoje pytanie, gdybym miał wybór między produkcją robioną przez dziennikarzy "Niedzieli" a taką przez braci Sekielskich, to mógłbym się zastanawiać. Jednak wyboru nie było. Po stronie kościelnej niemal nikt nie chce mówić o tych sprawach. To temat tabu.\nMyślę, że to nie do końca tak. Mam wrażenie, że po prostu Kościół w Polsce ma różne prędkości w tej sprawie, a arcybiskup Polak zachowuje się jak hierarcha "pierwszej prędkości". I dlatego tak szybko zgłosił sprawę do Watykanu. Inna sprawa, że wielu innych komentarzy do tej sprawy nie było, a biskupi nabrali wody w usta, bo mają świadomość, że film nie jest opowieścią tylko o Kaliszu, ale również o Wrocławiu - za poprzednich metropolitów - i Bydgoszczy. Milczenie biskupów, także tych, którzy często i obficie się na różne tematy wypowiadają, choćby przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski abp. Stanisława Gądeckiego czy zastępcy przewodniczącego KEP abp. Marka Jędraszewskiego, jest jednak zastanawiające. I aż trudno nie zadać odwrotnego pytania: czy oni sami czegoś się nie obawiają? Nad archidiecezją krakowską ciąży, skierowane do Watykanu, oskarżenie o molestowanie dziewczynki przez bp. Jana Szkodonia, a nad Poznaniem wciąż niewyjaśniona do końca sprawa abp. Juliusza Paetza. Byłbym więc ostrożny z tezą, że biskupi wyczekiwali na ten film. Jeśli czekali, to tylko po to, by uspokoić się, że - tym razem - ich sprawa nie dotyczy.\nJest zaskakujące w filmie, że dzięki wypowiedziom Twoim i ks. Tadeusza Isakowicza-Zaleskiego nabrał on "konserwatywnie" katolickiego zabarwienia. Tego raczej bym się nie spodziewał, a mamy jasny znak, że katolicka ortodoksja nie oznacza obrony ludzi Kościoła za wszelką cenę.\nTo dla wielu zaskakujące, ale rzeczywiście tak to może wyglądać. Mnie to jednak nie dziwi, bo tak się składa, że to raczej “konserwatywni” katolicy jako pierwsi zaczęli ten problem w polskim Kościele stawiać. Opowiadali się za oczyszczaniem struktur, a także empatycznym podejściem do sprawy. Może tak być dlatego, że te środowiska, które nie idą z prądem, często stykały się z bezdusznością części hierarchii i są na nią wyczulone.\nNie spodziewasz się jednak, by "Zabawa w chowanego" miała szerszy wydźwięk? Potrzebny jest cały serial o poszczególnych diecezjach, by poruszyć sumienia biskupów?\nCzy masz jakieś zastrzeżenia wobec nowego filmu? Ksiądz Tadeusz Isakowicz-Zaleski po "Tylko nie mów nikomu" uważał, że zatajono wątek współpracy księży napastników z służbami PRL.\nJeśli chodzi o prokuraturę to porozumienie to oznacza możliwość wymiany informacji między sądami biskupimi a prokuraturą. Pamiętajmy, że w przypadku kapłanów oskarżonych o pedofilię toczą się dwa, a niekiedy trzy procesy. Karny, kanoniczny, a dodatkowo niekiedy jeszcze cywilny. Dzięki temu porozumieniu można uniknąć podwójnego przesłuchiwania świadków czy ofiar, co - pamiętajmy - jest dla nich zawsze ogromnym przeżyciem. Jednak, żeby rzeczywiście były to zapisy dobre, to muszą one działać w dwie strony. A dodatkowo prokuratura musi pamiętać, że niekiedy wydanie takich dokumentów może przyczynić się do wzmocnienia strony kościelnej, na przykład w sprawach o odszkodowania. Wystarczy - a ludzie Kościoła też są do tego zdolni - usunąć niewygodne dokumenty, które świadczą na przykład o zaniedbaniach w jakiejś sprawie. O ile sama idea jest dobra, to trzeba uważać z jej wykonaniem.\nTak rzeczywiście może być. Pisał o tym Benedykt XVI w swojej analizie przyczyn skandali seksualnych. Ale warto mieć świadomość, że często te niebezpieczne związki pojawiają się także później, podczas dalszych studiów czy w powiązaniach homoseksualnych biskupów z ich sekretarzami. Nie jest łatwo wszystkie te relacje prześledzić, ale warto wiedzieć, że na przykład ks. prof. Walerian Słomka, twórca Instytutu Teologii Duchowości na KUL, który formował ojców duchownych dla polskich seminariów, został skazany za molestowanie chłopców. I trudno nie zadać pytania, jak wielu z jego współpracowników było “werbowanych” na bazie pozamerytorycznej i jak to wpłynęło na ich formację. Wszystkie te kwestie muszą być uważnie przebadane i oczyszczone. Intuicja Benedykta XVI jest absolutnie jednoznaczna.\nCzy uważasz - podobnie jak ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski - że skandale seksualne są pokłosiem braku lustracji w Kościele? Ks. Tadeusz nie raz mówił, że wśród współpracowników SB wielu księży było umoczonych w sprawy seksualne, ponieważ one stanowiły źródło kompromatów. Z drugiej jednak strony w USA, Australii, czy Europie Zachodniej nie było opresyjnych służb, a skala skandali wygląda nawet na większą niż w Polsce.\nSkandale seksualne, z jakimi się borykamy mają rozmaite przyczyny. Bezpieka często je wykorzystywała, niekiedy nawet prowokowała, ale ich bezpośrednie przyczyny były podobne jak na Zachodzie. Do seminariów czasem wstępowali chłopcy, którzy byli zdania, że ich brak pociągu do dziewcząt oznacza powołanie, niekiedy była to dla nich ucieczka przed obawami homoseksualnymi, a tam - to akurat wynika z akt IPN - niekiedy dostawali się w ręce klik homoseksualnych w seminariach czy innych miejscach. W tekście o Jerzym Zawieyskim Ewy Siedleckiej mamy o tym wstrząsające materiały. Paradoksalnie zresztą komunizm mógł nieco w Polsce ograniczyć skalę zjawiska, bo zlikwidował większość katolickich szkół. A co do lustracji to, gdyby ją przeprowadzono, część dyskusji mielibyśmy już za sobą, bo w aktach jest sporo informacji na temat skandali. I mielibyśmy przerobioną kwestię reagowania oraz działania w sytuacji kryzysu.\nMam wrażenie, że w środowiskach lewicy katolickiej trwa cichy kult Zawieyskiego, ponieważ jego homoseksualizm pasuje do aktualnych ideologii. Jednocześnie okoliczności te sprawiają, że związek homoseksualizmu i skandali jest wypierany, a winą obciąża się - mało rzeczowo - celibat. Z drugiej jednak strony prawica kościelna woli często drążyć słabości takich produkcji jak filmy Sekielskich zamiast przejść do meritum. Masz nadzieję, że wyjdziemy z tego klinczu, czy pozostaje nam indywidualne świadectwo sprzeciwu?\nPo tzw. prawej stronie martwi niezrozumienie problemu, nawet nie przez część mediów, ale zwykłych wierzących ludzi, z którymi na co dzień się spotykamy lub dyskutujemy w mediach społecznościowych. Nagle uważają Cię prawie za wroga, bo wziąłeś udział w nagraniu, a nie widzą, że był gwałt, było molestowanie. Czy wszyscy staliśmy się politykierami? To by było druzgocące zwycięstwo lewicy, która mówi, że wszystko jest polityką.\nNie widzimy ofiary, bo nasze plemienne tożsamości przesłoniły nam obiektywne wartości, normy moralne, dobro drugiej osoby. Żyjemy w czasach tryumfu etyki Kalego, w której ocena moralna czynu zależy od tego, czy popełnił go swój czy obcy. To nie jest lewicowy triumf tezy, że wszystko jest polityką, ale bezmyślnie partyjnej plemienności zgubnej dla Kościoła, ale i dla prawdziwej polityki, o myśleniu nie wspominając.\nJakie jest doświadczenie zwykłych księży w chwilach takich przesileń medialnych, jak publikacja filmu Sekielskich? Masz sygnały, jak oni przeżywają ujawnianie przestępstw i reakcję lub jej brak ze strony przełożonych?\nCzęść, obawiam się, że większa, zwiera szeregi, chce się bronić, a ludzi mówiących o problemach traktuje jak zdrajców. Oni są wciąż przekonani, że nie ma tematu, że to tylko atak wrażych sił. Inni, i Ci do mnie piszą, są zasmuceni brakiem reakcji biskupów, chcieliby jasnego stanowiska i potępienia krycia. Ciekawe, że to ludzie często z przeciwnych stron spektrum eklezjalnego. Albo - nazwijmy ich - liberałowie albo ortodoksyjni konserwatyści. Często bardzo zaangażowani duszpastersko. Wielu też pisze do mnie duszpasterzy młodzieży, którzy widzą opłakane skutki braku reakcji. I są wreszcie Ci, którzy w tej walce uczestniczą: o. Adam Żak SJ, ks. Piotr Studnicki, ks. Tadeusz Isakowicz Zaleski, ks. Andrzej Kobyliński...\nNajpierw dużo o tym czytałem, głównie świadectw z USA czy Wielkiej Brytanii i pierwszy raz postawiłem tezę o tym, że warto sprawdzić samemu, ile i jakich tego typu sytuacji może być w Polsce. Wcześniej, gdy zetknąłem się z aktami IPN i z zawartymi w nich treściami obyczajowymi, zaczęły mi się otwierać oczy na pewne kwestie. Po kilku moich publikacjach zaczęli ze mną rozmawiać księża, w żartach, tak niby na luzie opowiadali, a wiesz, jak byłem klerykiem to pewien zakonnik się na mnie położył. Dałem mu w zęby - mówił jeden. Drugi opowiadał o innych tego rodzaju relacjach. Potem ktoś napisał, by w skrócie opisać jego historię, aż wreszcie po kilku latach takiego oswajania się z tematem nagrałem dla Telewizji Republika wywiad ze zranionym. To było wstrząsające doświadczenie. Dorosły mężczyzna opowiadał historię swojego życia, swoich doświadczeń, swoich zranień, lat narkomani i alkoholizmu, zmagania się z Bogiem, i tego, jak ksiądz-zakonnik masturbował go, dobierał się do niego, zmuszał do seksu oralnego. Rok później inny ksiądz zaczął go molestować, ale to było jednorazowe. Rodzicom nie powiedział, bo oni mieli ogromny szacunek dla księży. I tylko brzydził się sobą. Opowiedział też o tym, jak przełożeni tego księdza zbywali go, jak przez kilkanaście lat nic nie zrobili, jak wreszcie podczas przesłuchania w sądzie biskupim dopytywano go, czy miał przyjemność z tamtych aktów... Wiele dni nie mogłem się otrząsnąć po tej rozmowie. Od tego momentu słyszałem więcej takich świadectw, bo ludzie często do mnie piszą. Rozmawiałem z księdzem, którego molestował jego biskup, z molestowanymi kobietami i za każdym razem mogę powiedzieć, że to jest wstrząsające przeżycie, bo widzisz człowieka zranionego najgłębiej, jak się da.\nCzy rozmowa ze zranionym z książki “Tylko prawda nas wyzwoli” - bo to o niej tu wspominasz - miała dla Ciebie tak szczególne znaczenie, że zdecydowałeś się ją umieścić na samym początku tej pozycji?\nTo bardzo skomplikowane pytanie. Sprawca często sam jest ofiarą, niekiedy był molestowany seksualnie także wewnątrz Kościoła, niekiedy to dramatyczna sytuacja w domu (czasem religijnym), a niekiedy to stopniowe opadanie w głąb grzechu. Około 60 procent przestępstw można by uniknąć, gdyby dostrzeżono kryzys, skierowano księdza na terapię, odsunięto go od posługi, albo zmieniono model zaangażowania. Tym jednak, co łączy tych ludzi jest zazwyczaj inteligencja pozwalająca im wybrać na ofiary dzieci, które raczej nie pójdą do rodziców, bo się ich boją, albo ci im nie uwierzą, albo po prostu nie mają z nimi kontaktu. A potem szukają braków, jakie te dzieci mają i uderzają dokładnie w nie, często ofiarowując im ich zaspokojenie. Dopiero na końcu jest wykorzystanie. To dlatego tak często ofiary nie mówią, obawiają się mówić o tym, a często także ze wstydu - bo to jedna z cech tego uwiedzenia, że wstydzi się nie sprawca, a ofiara. Rany są zaś na tyle głębokie, że często przepracowuje się je po wielu latach, niekiedy dwudziestu i dopiero wtedy zaczyna się o nich mówić. Jeśli w ogóle się o nich mówi, bo zdaniem części badaczy ostatecznie na wyznanie decyduje się jedna na sto ofiar.\nJeśli zaś chodzi o profil duchowy, to prawda jest taka, że na pewnym etapie, to są w większości ludzie niewierzący. I nie chodzi o to, że są ateistami, ale albo nienawidzą Boga, albo kompletnie nie rozumieją chrześcijaństwa. Przyczyna takije ich postawy jest zaś prosta, człowiek potrzebuje spójności intelektualnej ze swoimi czynami.\nJuż ojcowie Kościoła uważali, że problemy moralne są głównym powodem utraty wiary...\nCzyli mamy do czynienia ze społeczną reprodukcją ludzkiej tragedii, tyle że w Kościele. Metaforycznie wygląda to jak wirus… Zraniony szuka kogoś kogo może zranić itd. Zło szuka innego nosiciela.\nZ naszej rozmowy można wynieść wrażenie, że skala przestępstw seksualnych w Kościele jest duża. Czy liczba przestępców jest duża, czy może raczej wygląda to tak, że wąska grupa upadłych sieje wielkie spustoszenie. Jaka jest twoja opinia na ten temat?\nLiczba przestępców seksualnych nie jest bardzo duża. Problemem są jednak nie tyle oni, ile to, że niemal cała struktura - z różnym zaangażowaniem i z różnych powodów - chroniła ich, okazywała im przebaczenie, czy przenosiła. Kwestią jest więc nie tyle liczba samych przestępców, ile strukturalnie zakorzeniona i sakralnie usprawiedliwiona korporacyjna solidarność. Istotne jest także to, że na przestępstwa seksualne nakłada się szara strefa czegoś, co przestępstwem nie jest, a jest długotrwałą hipokryzją, tolerowaniem publicznego grzechu czy kulturą tajemnicy niepozwalającą wyjaśniać do końca pewnych problemów.\nMożna usłyszeć opinię, że spotkanie z księdzem-drapieżnikiem zostawia w ludziach głębsze rany niż gdy gwałciciel lub molestujący jest z innej grupy społecznej. Co o tym sądzisz?\nMyślę, że do pewnego stopnia jest to prawda. Nie chodzi oczywiście, by wartościować czy segregować cierpienie czy układać je w porządku hierarchicznym, bo to bzdura. Każde cierpienie i zranienie osoby molestowanej czy wykorzystanej seksualnie jest takie samo. W tym przypadku mamy jednak często do czynienia z manipulacją także duchową, a zatem i z tym, że zdarzenie to pozostawia ogromne ślady w życiu duchowym, ponieważ uderza w obraz Boga, obraz kapłaństwa i wreszcie obraz Kościoła. Kościół z miejsca doświadczenia miłosierdzia przekształca się w miejsce zagrożenia, a kapłani i Bóg często mają później oblicze predatora. Warto o tym pamiętać.\nJak byś wytłumaczył nadreprezentację skandali seksualnych wśród współczesnych liderów duchowych i założycieli? Maciel, Efraim, Vanier, bracia Philippe, ks. Finet. Naprawdę wynika z tego twarda nauka, że nie należy pokładać nadziei w człowieku…\nZnowu stajemy wobec splotu różnych okoliczności. Z jednej strony mamy do czynienia z kompletnym zanikiem kontroli prawnej. I Maciel Degollado, i o. Thomas Philippe byli przecież ukarani, ograniczono im możliwość działania w czasach przed Soborem, a po nim... co może szokować, jakby kompletnie o tym zapomniano. Naiwna wiara w dobroć człowieka zwyciężyła. Ale jest i inny powód, to, jak się zdaje, przesadne zaufanie do osobistych charyzmatów jednostek (a osoby, o których mówimy niewątpliwie były charyzmatyczne) przy zaniku świadomości, że każdy charyzmat musi być kontrolowany, pilnowany i ograniczany. Wiara w charyzmatyczność zastąpiła wiarę w prawo, i skończyło się można powiedzieć, jak zwykle. I wreszcie kwestia ostatnia, warto pamiętać, że - jak mawiał Lord Acton - każda władza deprawuje, ale władza absolutna deprawuje absolutnie, a wymienione przez CIebie osoby często miały władzę absolutną, i to duchową, w swoich wspólnotach, a jakakolwiek krytyka traktowana była jako atak na Bożych ludzi. I znowu dochodzimy do reguł i zdrowego rozsądku. Charyzmaty ich nie zastępują.\nUjmując rzecz otwarcie, dopiero lawina pozwów rozpoczęła proces szybkiego oczyszczania struktur. A dokończone ono zostało przez dochodzenia władz federalnych w USA. To smutne, ale w zasadzie nie ma kraju, w którym Kościół bez potężnego nacisku władz świeckich rozpocząłby ten proces sam i doprowadził go do końca.\nCo jako ludzie świeccy możemy zrobić dla uzdrawiania sytuacji w Kościoła?\nNie. Nie wierzę w sprawczą moc demokratyzacji, ani rezygnacji z kapłaństwa. Ale wydaje mi się, że konieczne jest udrożnieni kanałów komunikacji z dołu do góry, rekonstrukcja przejętego z absolutyzmu rozumienia władzy w Kościele i większe jego uwspólnotowienie. Kapłaństwo hierarchiczne jest istotowo zrośnięte z katolickością, odrzucenie go oznaczałoby protestantyzację, a wbrew pozorom wcale nie uzdrowiłoby sytuacji, bo w Kościele Anglii - by wymienić tylko ten przykład - też jest potężny problem z wykorzystywaniem seksualnym nieletnich. Demokratyzacja oznaczałaby wyłącznie, że przejmujemy model zarządzania, który odchodzi w przeszłość. Zamiast szukać własnych rozwiązań, które wyrastałyby z Tradycji, a jednocześnie otwierały nas na nową rzeczywistość. Tak działał Sobór Trydencki, który odpowiadał na wyzwanie Reformacji. Po Trydencie Kościół głęboko się zmienił, a jednocześnie pozostał sobą. I wydaje mi się, że stajemy obecnie przed podobnym zjawiskiem. Kościół wchodzi w czas reformy i to głębokiej. Sam często mówisz, z czym się zgadzam, o konieczności przemyślenia granic władzy papieskiej. To tylko jedno ze zjawisk. Ja dodałbym do tego wprowadzenie mechanizmów kontroli władzy biskupiej. W średniowieczu one istniały, nie były doskonałe, ale były.\nCoraz bardziej jestem przekonany, że model władzy jaki mamy dziś w Kościele wcale nie jest modelem trydenckim, ale specyficzną formułą która ukształtowała się w XX wieku. Także mówienie o feudalizmie jest dość mitologiczne. Porównania do korporacji są znacznie bardziej trafne - nastawienie na pragmatyczną skuteczność i wizerunek, a często zostawianie na boku Tego, w Którego Kościół wierzy, ale też sposobu życia duchownych - moralności i dyscypliny.\nTyle, że ja nie twierdzę, i tu się zgadzamy, że to jest model feudalny. Twierdzę, że mamy tu raczej do czynienia z systemem władzy absolutystycznej z XVII i XVIII wieku, w duchu Króla Słońce, który mówił Francja to ja. Teraz część biskupów i kapłanów mówi Kościół to my. Na to się nakłada lekka modyfikacja w duchu biurokracji totalnej i wiary w debatowanie. To nie jest feudalizm, bo w średniowieczu wiele mechanizmów kontrolnych istniało. Korporacyjne myślenie nakłada się dopiero na te zjawiska.\nTak, byłeś jednym z autorów, który zwrócił moją uwagę na mitologiczność narracji o Kościele trydenckim i feudalnym. Te wątki moim zdaniem wskazują nam na zjawisko sekularyzacji, która jest czymś zupełnie innym niż spadek katolików w Kościołach - to dekompozycja samej wiary. Wiara jest zastępowana przez źle pojętą lojalność, a przynależność do Boga staje się przynależnością do organizacji.\nSystem feudalny umożliwiał realny wpływ części wiernych, władcy, ale też lokalnych feudałów na obsadę stanowisk, ale przede wszystkim umożliwiał mianowanie biskupów przez kapitułę, które papież jedynie zatwierdzał. To oznaczało, że wiele decyzji zapadało na dole. I wydaje mi się, że jakoś do tego zwyczaju warto wrócić. Nie wszystko musi odbywać się na górze. Paradoksalnie też feudalne struktury były nieco bardziej przejrzyste, niż te proponowane przez korporacje. Nie ma oczywiście możliwości prostego powrotu do tego, co było, ale warto zastanowić się, jak tamte wzorce zastosować współcześnie niepopadając jednocześnie w demokratyzację czy biurokratyzację, czy tym bardziej uzależnienie od państwa. Kilka lekcji od tamtego czasu odrobiliśmy.\nInterwencja państwa zawsze jest dwuznaczna w takich sytuacjach. Jednocześnie jest ono z katolickiej perspektywy obrońcą sprawiedliwości, więc sprzątając w Kościele działałoby ono dla dobra Kościoła. Zrozumienie tego jednak wymaga przeciwstawienia się logice plemiennej na rzecz myślenia zasadami. Rzecz jasna niechęć współczesnych państw do Kościoła utrudnia sytuację. Ale to chyba jest trochę analogiczna sprawa jak z filmem "Zabawa w chowanego" - myślenie plemienne nakazuje go potępić, myślenie według zasad - nawet jeśli z bólem - nakazuje uznać jego wartość.\nMyślę, że jest dokładnie tak jak mówisz. Państwo nosi miecz, by wymierzać sprawiedliwość, a gdy Kościół nie jest w stanie zrobić porządków u siebie to ono powinno to zrobić za niego. Warto tu przywołać, ze świadomością odmiennego kontekstu, słowa św. Pawła o władzy, która także nie była przychylna Kościołowi. "Każdy niech będzie poddany władzom, sprawującym rządy nad innymi. Nie ma bowiem władzy, która by nie pochodziła od Boga, a te, które są, zostały ustanowione przez Boga. Kto więc przeciwstawia się władzy - przeciwstawia się porządkowi Bożemu. Ci zaś, którzy się przeciwstawili, ściągną na siebie wyrok potępienia. Albowiem rządzący nie są postrachem dla uczynku dobrego, ale dla złego. A chcesz nie bać się władzy? Czyń dobrze, a otrzymasz od niej pochwałę. Jest ona bowiem dla ciebie narzędziem Boga, [prowadzącym] ku dobremu. Jeżeli jednak czynisz źle, lękaj się, bo nie na próżno nosi miecz. Jest bowiem narzędziem Boga do wymierzenia sprawiedliwej kary temu, który czyni źle. Należy więc jej się poddać nie tylko ze względu na karę, ale ze względu na sumienie" Rz 13, 1-5). Antyreligijność współczesnych władz nie ułatwia zadania, ale niestety nic nie wskazuje na to, by Kościół sam był w stanie rozbić korporacyjną solidarność.


Napisał: khamulek dnia: 30 sierpień 2010 Czytano: 3,461\nTwórcy gry Dead Space nie spoczęli na laurach po znakomitej premierze tego horroru. Postanowili wręczyć nam krwawego i znakomitego slashera, zwanego Dante...\nNapisał: Sargon dnia: 14 lipiec 2010 Czytano: 4,287\nCity Interactive od lat zalewało nas masą niskobudżetowych shooterów na pecety. Niedawno profil firmy uległ zmianie – zainwestowano 3 miliony złotych w produkcję na PC i Xbox 360. Taki budżet miał pozwolić Sniper: Ghost Warrior zyskać uznanie konsolowców i pozwolić rozpocząć na dobre penetrację tego rynku. Niestety zapewne ze względów finansowych nie zdecydowano się stworzyć wersji na PlayStation 3. Czy posiadacze konsoli Sony mają czego zazdrościć?...\nNapisał: khamulek dnia: 02 lipiec 2010 Czytano: 2,751\nRed Faction: Guerrilla, dobrze znana wielu graczom trzecia odsłona serii, która miała swój początek w 2001 roku. Druga część ujrzała światło dzienne w 2003 roku, a teraz aktualna w 2009. Jak widać długo było nam czekać na kontynuację. Twórcą tego tytułu jest studio Volition, natomiast wydawcą THQ. Sandboksy w ostatnim czasie cieszą się dużą popularnością, tak też i teraz dostaniemy otwarty świat w stylu GTA. Bazuje on głównie na zwiedzaniu Marsa, choć w drugiej części eksplorowaliśmy...\nNapisał: khamulek dnia: 24 czerwiec 2010 Czytano: 3,074\nTom Clancy, jeden z najlepszych pisarzy współczesnych czasów. Autor wielu dobrze znanych thrillerów polityczno-militarnych, gdzie na podstawie niektórych z nich powstają gry na PC i konsole. Ma na swoim koncie takie dzieła jak „Czas Patriotów”, czy też „Suma wszystkich strachów”. Od 1996 r. zakładając firmę Red Storm Entertainment, zaczął swoją przygodę z tworzeniem gier na podstawie swoich książek. Przykładowymi tytułami, osiągniętymi duży sukces w świecie...\nNapisał: khamulek dnia: 18 czerwiec 2010 Czytano: 3,285\nUbisoft po długim czasie trzymania w niecierpliwości graczy, postanawia nareszcie wydać kolejną kontynuację gry z serii Splinter Cell. Tytuły ich osiągały wysokie wyniki sprzedaży, więc możemy być pewni, że Splinter Cell: Conviction powtórzy ten sukces, trafiając na półki wielu graczy. Jest to jedna z tych gier, na które warto czekać latami, gdyż stoją one na wysokim poziomie i spełniają oczekiwania odbiorców . Dzieło ujrzało już światło dzienne, zbierając ponownie rzesze fanów...\nNapisał: khamulek dnia: 14 czerwiec 2010 Czytano: 3,250\nAlan Wake, kolejna gra exclusive na konsolę Xbox 360, po kilku latach oczekiwania nareszcie doczekała się swojej premiery. Studio Remedy z początku zasypywało nas wieloma informacjami, by po długim czasie wydać swoje dzieło. Los tej produkcji był różny, niemalże można było się spodziewać, że projekt pójdzie do kosza. Jednakże, jak można zauważyć, wszystko zostało ukończone i trafiło na sklepowe półki w maju bieżącego roku. Czy „psychological action thriller” ma szansę n...\nNapisał: khamulek dnia: 12 czerwiec 2010 Czytano: 3,620\nDmitry Glukhovsky, młody rosyjski pisarz, osiągnął wielki sukces wydając książkę Metro 2033. Okazała się ona w Rosji bestsellerem, znikając z półek księgarskich w niemalże ekspresowym tempie. Niedługo trzeba było czekać na jej dystrybucję do innych krajów na całym świecie. Ukraińskie studio 4A Games, szeregi którego zasilają głównie programiści pierwszego S.T.A.L.K.E.R.-a, postanowiło stworzyć grę na jej podstawie. Czy i tym razem uda im się osiągnąć sukces?...\nNapisał: khamulek dnia: 10 czerwiec 2010 Czytano: 3,836\nPredator, Obcy i Marine po kilku latach odpoczynku, znów się spotykają. Urlop, jaki dostali od firmy Rebellion, wyszedł im na dobre. Twórcy postarali się o to, by fani poprzednich części mogli ponownie wcielić się w tych trzech osobników. Ostatnio zaskakiwali mnie samymi negatywnymi tytułami, takimi jak Rogue Warrior, lecz miałem nadzieję na to, że Aliens vs Predator będzie dziełem godnym uwagi. I nie zawiodłem się na najnowszej odsłonie tego cyklu....\nNapisał: Sargon dnia: 09 czerwiec 2010 Czytano: 2,010\nPremiera Resonance of Fate nie wywołała wielkiego szumu. Nic dziwnego – mniej więcej w tym samym czasie do sklepów trafił wyczekiwany przez lata Final Fantasy XIII. Studio Tri-Ace nie jest jednak grupką zapaleńców bez doświadczenia. Mają przecież na swoim koncie takie gry jak Infinite Undiscovery, Star Ocean: The Last Hope czy Valkyrie Profile 2: Silmeria. Jak wypada Resonance of Fate w zestawieniu z dziełem Square Enix?...\nNapisał: Sargon dnia: 06 kwiecień 2010 Czytano: 2,743\nJapońskie gry RPG to wręcz oddzielny gatunek, którego najbardziej znanym przedstawicielem jest seria Final Fantasy, jaka pamięta jeszcze koniec lat osiemdziesiątych i tak archaiczne sprzęty jak Nintendo Entertainment System. Czy trzynasta, długo oczekiwana część sagi spełnia oczekiwania fanów jRPG-ów...


Nurkowanie Austria | Nurkomania\nAttersee - nurkowanie\nAttersee - piękne jezioro z dużą ilością miejsc nurkowych. Droga dookoła jeziora znacznie ułatwia dotarcie do celu nurkowania. Attersee to największe austriackie jezioro jego długość wynosi 21km a powierzchnia wynosi prawie 46km2. Głębokość maksymalna 171m, wysokość nad poziomem morza 467m.\nNasz wyjazd miał miejsce na początku lutego, jako wyjazd trzydniowy bez parcia na nurkowanie – ale sprzęt nurkowy został zabrany, nigdy nie wiadomo, może najdzie nas ochota na nurkowanie. Koniec lutego to w zasadzie koniec zimy, w Polsce śniegu już nie było, utrzymywała się ładna pogoda około 15 stopni Celsjusza. Liczyłem że nad Attersee będzie podobnie. Rok wcześniej z powodu deszczu widoczność w Attersee nie przekraczała 1-2m i o zrobieniu dobrych zdjęć podwodnych można było zapomnieć.\nDroga Kraków Attersee przebiegła bez problemu, te około 680km można spokojnie przejechać w 7 godzin. W drodze pogoda była dobra, dopiero 200km przed celem zaczął padać deszcz, pojawiły się ciemne chmury i zaczęło padać. Pierwsze był to drobny deszczyk, który przeszedł w deszcz średniej wielkości by przejść w deszcz ciężki – plan na spektakularne zdjęcia powoli się dematerializował.\nNa miejsce dotarliśmy około 17 godziny, a ponieważ do zmroku zostało jeszcze trochę czasu postanowiliśmy zwiedzić miejsca nurkowe na zachodnim brzegu. Jadąc mijaliśmy kolejno: Nautilus, Steinwand, Alexenau, Twin Towers, Wrack Dixie, Liebesbrucke, Steinschlug, Schwarze Brucke, Ofen. Przy tym ostatnim miejscu spotkaliśmy sporo samochodów z polską rejestracją to nurkowali koledzy z Anakondy - właśnie skończyli nurkowanie na 106m.\nMapka z zaznaczonymi miejscami nurkowymi, przykład godny naśladowania.


Toruń szczepi powoli?! Jak wypadamy ze szczepieniami na tle innych miast? - plus.gazetawroclawska.pl\nToruń szczepi powoli?! Jak wypadamy ze szczepieniami na tle innych miast?\nW Toruniu od początku Narodowego Programu Szczepień zaszczepiono 32907 osób. Z kolei w sąsiedniej Bydgoszczy ponad dwa razy tyle, bo 80114 tysięcy osób. Grudziądz zaszczepił 19184 osoby, a Włocławek 14331 tysięcy ludzi. Dla porównania w liczącym 113 tysięcy mieszkańców Wałbrzychu jest już zaszczepionych ponad 59 tysięcy osób. Liderem szczepień w całej Polsce jest porównywalny z naszym miastem Rzeszów, gdzie zaszczepiono już 119 tysięcy osób, a miasto liczy 190 tysięcy mieszkańców. Dlaczego u nas tempo szczepień pozostawia wiele do życzenia?\nOkoło 63 proc. populacji Rzeszowa przyjęło już szczepionkę przeciwko koronawirusowi. Stolica Podkarpacia zaszczepiła najwięcej osób w Polsce. Na drugim miejscu są Katowice, gdzie zaszczepiono 39 procent populacji a na trzecim Poznań, gdzie zaszczepiono 36 procent populacji. Tuż za podium znalazł się Lublin, gdzie zaszczepiono 34 procent populacji. To wyliczenia na podstawie danych o szczepieniach z rządowych stron, których dokonał Rafał Mundry - ekonomista z Uniwersytetu Wrocławskiego.\nW jego ocenie to właśnie w Rzeszowie szczepienia idą najlepiej. Zaprzecza temu jednak odpowiedzialny za akcję szczepień w Polsce Michał Dworczyk. Szef Kancelarii Premiera napisał na Tweeterze, że doniesienia o Rzeszowie i procencie zaszczepionych mieszkańców tego miasta nie są prawdziwe.\nW ocenie ministra Dworczyka wszystkie regiony szczepią w podobnym tempie. Rozmieszczenie punktów na Podkarpaciu powoduje, że mieszkańcy części regionu i pobliskich powiatów korzystają ze szczepień w Rzeszowie.\nJak szczepi Toruń?\nStolica Podkarpacia liczy 190 tysięcy mieszkańców. To prawie tyle, ile liczy Toruń, ale u nas na 202 tysięcy mieszkańców zaszczepionych jest tylko 32907 osób. Dlaczego szczepienia idą u nas tak wolno? Czy jedynym powodem jest niewystarczająca ilość punktów szczepień? Przypomnijmy, że mamy ich 19. Z kolei Bydgoszcz aż 55.\n-Zdajemy sobie sprawę, że im szybciej zaszczepimy jak największą liczbę mieszkanek i mieszkańców Torunia, tym większe szanse na to, że życie wróci do normalności – stwierdził prezydent Torunia Michał Zaleski.\n500 szczepień dziennie\nSzansą na zmianę mają być punkty szczepień masowych. Ich pracę ma nadzorować Specjalistyczny Szpital Miejski, Miejska Przychodnia Specjalistyczna oraz przychodnie Citomed. Rządowe wytyczne dotyczące tworzenia punktów szczepień masowych przewidują, że w miastach powyżej 50 tysięcy mieszkańców podawane ma być 500 dawek szczepionki dziennie. W każdym punkcie w Toruniu przygotowane zostaną do tego cztery zespoły szczepiące.\nZałożyliśmy taką liczbę punktów, jednak, jeśli będzie to konieczne, dołożymy wszelkich starań, aby powstały kolejne. Mamy w rezerwie miejsca, gdzie można byłoby je zorganizować. Trudniejsze natomiast będzie przygotowanie dodatkowej kadry medycznej – mówił prezydent Torunia Michał Zaleski.\nPowstanie masowych punktów ma przyśpieszyć realizację szczepień w Polsce. W stolicy będzie ich 13. Dla Warszawy to gigantyczne wyzwanie logistyczne i organizacyjne. Centralnym punktem szczepień ma być stadion Legii Warszawa, gdzie dziennie będzie szczepionych po kilka tysięcy osób. Prace nad tworzeniem masowych punktów szczepień trwają też w całym województwie kujawsko-pomorskim.\nJesteśmy po rozmowach z samorządowcami. Większość z nich wyraziła chęć, by w miastach powstawały masowe punkty szczepień. W całym województwie ma być ich 49 - mówi Adrian Mól.\nRzecznik wojewody kujawsko- pomorskiego w rozmowie z "Nowościami" odniósł się także do aktualnych danych dotyczących szczepień w naszym województwie, zwracając uwagę na ważną kwestię, jaką jest brak rejonizacji podczas szczepień.\n- Każdy z nas może się szczepić gdzie chce, niezależnie od miejsca zamieszkania. Tak zrobił m.in. Szymon Hołownia, który szczepił się w Starej Błotnicy - miejscowości oddalonej o 90 kilometrów od jego miejsca zamieszkania. W związku z tym dane dotyczące tego, że cały Rzeszów jest już prawie wyszczepiony są nieprawdziwe - komentuje Adrian Mól.\nO tym, że przeciwko koronawirusowi nie tylko mieszkańcy Rzeszowa mogą się szczepić w swoim mieście pisał też Rafał Mundry, ekonomista z Uniwersytetu Wrocławskiego. To jednak nie zmienia faktu, że to właśnie w stolicy Podkarpacie zaszczepiono najwięcej osób.\nPrzyjrzeliśmy się danym z rządowych stron, by sprawdzić, jak Toruń wypada z realizacją szczepień na tle innych miast o podobnej liczbie mieszkańców lub mniejszych. Z danych aktualnych 6 kwietnia wynika, że w Częstochowie liczącej 225 tysięcy mieszkańców zaszczepiono blisko 43 tysiące osób. W Bielsku-Białej na ponad 170 tysięcy mieszkańców zaszczepiono 34 tysiące osób. W Gliwicach liczących 181 tysięcy 310 mieszkańców zaszczepiono 35 986 osób. W Kielcach, gdzie mieszka ponad 195 tysięcy osób, zaszczepionych jest już 56 549 osób. 59 314 osób zaszczepiono w Wałbrzychu. Miasto na Dolnym Śląsku liczy 113 606 tysięcy mieszkańców. W liczącym ponad 106 tysięcy mieszkańców Koszalinie, 21 tysięcy osób jest już zaszczepionych.\nDlaczego w poszczególnych miastach są duże rozbieżności, jeśli chodzi o liczbę osób zaszczepionych? Dlaczego Rzeszów jest w stanie wyszczepić ponad połowę swojej populacji, a mniejszy od Torunia o połowę Wałbrzych zaszczepił prawie dwa razy więcej osób?\njwghhgstwvivoev 5 dni temu\nJoin now this job and start making extra cash online by............


W co inwestować pieniądze? - forum dla ludzi z pasją\nPostautor: dede » 11 lut 2013, 11:10\nZarabiać można nie tylko na akcjach czy surowcach, nie tylko na walutach czy funduszach, ale i na winie, whisky, monetach, autografach, a właściwie to prawie wszystkim. Ja jak na razie zbieram 2 zł i wartość z każdym dniem kolekcji rośnie\nA w co wy inwestujecie?\nPostautor: wipstudio » 11 lut 2013, 11:13\nW alkohol. Najpewniejszy procent mają\nZrób własne wino i zostaw prawnukom. Tylko datę nadziabaj wraz ze zdjęciem .\nPo 100 latach będzie już coś warte.\nPostautor: jawy1962 » 11 lut 2013, 14:48\nPostautor: michcio05 » 11 lut 2013, 16:03\nja troche też w znaczki mam takie które mają wiencej niż 10 lat\nPostautor: korkociąg » 11 lut 2013, 19:19\nPostautor: macio106 » 11 lut 2013, 19:49\nkorkociąg pisze: W siebie\nJak wyżej,co moje to moje.\nPostautor: huber2t » 11 lut 2013, 19:55\nZależy co rozumiecie poprzez inwestowanie w siebie, naukę czy wlane procenty?\nMimo wszystko najlepiej (chyba) inwestować w kruszce, ziemie i nieruchomości\nPostautor: tomciak » 16 lut 2013, 11:52\nOstatnio modne stają się kredyty hipoteczne i zakup mieszkania na taki właśnie kredyt. Kupujemy mieszkanie i je wynajmujemy i zarabiamy na czynszu\nKilku moich znajomych i z rodziny tak właśnie robi. Czynsz jest większy niż rata kredytu i zarabiają na tym kilkaset zł w skali miesiąca\nPostautor: ciekawy świata » 16 lut 2013, 14:10\nKupienie w obecnych czasach mieszkania na kredyt i danie je pod wynajem to kiepski pomysł. Po pierwsze zwrot kapitału będziemy mieli po x czasie, a po drugie, jeśli trafimy na brudasów to po roku możemy całe mieszkanie odnawiać\nPostautor: macio106 » 16 lut 2013, 16:03\nPo za tym jak się rynek załamie to wtedy będą problemy.\nPostautor: maciejak » 16 lut 2013, 21:38\nciekawy świata pisze: Kupienie w obecnych czasach mieszkania na kredyt i danie je pod wynajem to kiepski pomysł. Po pierwsze zwrot kapitału będziemy mieli po x czasie, a po drugie, jeśli trafimy na brudasów to po roku możemy całe mieszkanie odnawiać\nDlatego najczęściej rodziny z dziećmi się bierze za lokatorów a nie bandę studentów, chyba, że zależy nam tylko na pieniądzach. Poza tym jak coś zniszczą, to jest kaucja pobierana przecież.\nData: 18 lut 2013, 12:43\nPostautor: aneczka26 » 18 lut 2013, 13:11\nJa np. staram się oszczędzać systematycznie na kontach oszczędnościowych lub lokatach. Coś tam zawsze jeszcze z oprocentowania się dostanie.\nPostautor: ciekawy świata » 19 lut 2013, 19:50\nKaucją nie zawsze można pokryć wszystko, a fakt, że rodzina ma dzieci nie znaczy, że będzie czyściej. Są różni ludzie\nZastanawiam się nad inwestowaniem w monety, co sądzicie?\nData: 05 mar 2013, 14:27\nPostautor: jumper123 » 05 mar 2013, 14:33\nPo co inwestować? A nie lepiej byłoby oszczędzać? Obecnie inwestowanie jest bardzo, bardzo ryzykowne.\nPostautor: huber2t » 05 mar 2013, 20:12\nGdzie i na czym oszczędzać?\nTemat - W co inwestować pieniądze?


Szlifierka do 300-400zl - Forum Pilarz.org\nForum Pilarz.org Maszyny i urządzenia Pozostałe Maszyny\nSzlifierka do 300-400zl\nRejestracja: 07 lip 2019, 18:37\nPost autor: Darnok » 14 lip 2019, 13:07\nDobry, jako że zbliża się urlop, a kilka rzeczy jest do roboty myślę nad zakupem szlifierki kątowej (żeby nikomu nie zawracać głowy i nie pożyczać od niego).\nBudżet to 300-400zl (chyba że będzie warto dołożyć to rozważę)\nPrzeznaczenie: głównie użytek w gospodarstwie domowym, coś przyciąć, coś wyszlifować, wyczyścić (np. słupki ogrodzeniowe ze starej farby), i inne prace w ogrodzie/domu/garażu.\nMax. średnica tarczy: 125mm\nBajery: regulacja obrotów (nie musi być płynna, stopniowa też będzie ok)\nCo do wagi, to raczej nie jakiś "kloc" żeby w miarę możliwości można było komfortowo pracować i w razie potrzeby okiełznać jedną ręką.\nNie chcę wydawać nie wiadomo ile, bo często korzystać nie będę, więc utopić pieniądze żeby leżały na półce i się kurzyły... średnio pasuje mi. Z drugiej strony zakup jakiegoś "noname" za 100zl z marketu i ta niepewność czy jak będzie potrzebne to czy nie zawiedzie... też dziękuję.\nPo krótkim przeglądnięciu neta wpadły mi w oko:\nMetabo 900W W 9-125 Quick\nBosch GWS 1000W 125mm\nJakieś sugestie? Może na jakiś inny produkt warto zwrócić uwagę?\nZa wszelkie sugestie dzięki z góry\nRe: Szlifierka do 300-400zl\nPost autor: grzechu913 » 14 lip 2019, 13:16\nPosiadam BOSCH GWS9-125S SZLIFIERKA KĄTOWA 900W REGULACJA obr. Jestem zadowolony, w 300 sie zmiescisz. Jak potrzeba to jest plynna regulacja obr .\nPost autor: Darnok » 14 lip 2019, 13:32\n@grzechu913 jak długo ją nasz? Nie przegrzewa się? Jakieś problemy miałeś z nią? Moc wystarczająca?\nPost autor: Sebastian_M26 » 14 lip 2019, 14:00\nJa kupuję w castoramie lub jula ich własne marki. Jakiekolwiek reklamacje bez problemu i koniec użerania się z sklepami czy serwisem.\nPost autor: Darnok » 14 lip 2019, 14:36\n@Sebastian_M26 też racja, ale w pobliżu mam tylko Mrówkę, a resztę sklepów tych dużych typu Jula, Castorama, itp. to 60km i więcej, więc celuję w coś takiego żeby w razie W (oby nie) mieć w miarę blisko serwis albo sklep gdzie kupiłem sprzęt.\nPost autor: Tornado » 14 lip 2019, 14:50\nJa kupiłem taką, za namową jednego z kolegów forum...\nhttps://allegro.pl/oferta/bosch-gws-7-1 ... 045440d735\nDo prac przydomowych super...\nDodam, że tych z marketu , wykończyłem chyba z ... 5\nPost autor: Darnok » 14 lip 2019, 14:52\n@Tornado to chyba to samo co GWS 9-125 tylko że moc mniejsza\nA jakieś uwagi co servisu Bosch vs Metabo?\nPost autor: grzechu913 » 14 lip 2019, 14:55\nDarnok pisze: ↑\n14 lip 2019, 13:32\nZ dwa lata bedzie. Ogolnie nie mam z nia problemow, fajnie cicho chodzi jak na szlifierke, ma zabezpieczenie , jak np masz wlaczony przycisk , wyciagniesz z gniazdka wtyczke i ponownie wlozysz, to nie dziala. Trzeba wylaczyc i ponownie wlaczyc. Klucza nie uzywam, blokada i reka odkrecam tarcze. Wiadome soft start tez jest, ale to wiekszosc teraz ma.\nNa plus lekkosc i poziom halasu, przekladnia tak nie halasuje jak w marketowych sprzetach.\nPost autor: Darnok » 14 lip 2019, 15:05\n@grzechu913 dzięki za odpowiedź, co raz bardziej się właśnie skłaniam do zakupu Bosch'a. Jeszcze zobaczę może gdzieś w sklepie w okolicy mają żeby się "przymierzyć" do niej.\nPost autor: Marek » 14 lip 2019, 15:35\nZ 5 lat temu kupiłem w Leroy Merlin Makite 125mm.Cicha lekka, przekładnia nie wyje,tarczę odkręca się w rękach .\nPosiada zabezpieczenie rozruchu.\nOstatnio zmieniony 14 lip 2019, 21:02 przez Marek, łącznie zmieniany 2 razy.\nPost autor: Kamilos » 14 lip 2019, 18:04\nWłaśnie wszystkie szlifierki z regulacją obrotów są dość ciężkie i nieporęczne, ja posiadam od 2 lat makitę GA5030r, cena ok 230zł, jestem z niej bardzo zadowolony, bo jest bardzo lekka i dobrze leży w dłoni co jest jak dla mnie najważniejsze. Używam jej do wszystkich prac koło domu, do ostrzenia noży również i spisuje się bez zarzutu, także makitę jak najbardziej mogę polecić.\nPost autor: Darnok » 14 lip 2019, 18:51\n@Kamilos a jak z mocą, te 720W wystarczające?\nPost autor: Sebastian_M26 » 14 lip 2019, 18:56\nKupiłem w castoramie wkrętarkę macallister ma już ponad 10 lat, wyżynarką zrobiłem deski na strychu 80m2, z 200 mb może było cięcia. Jak spalił się silnik w wiertarce bosch serwis odpisał przeciążenie narzędzia, koszt 70%. Jak zepsuł mi się prostownik kupiony w Lidl, Pani na infolinii spytała się czy jestem w stanie sam go zutylizować, a za dwa dni będzie kurier z fabrycznie nowym.\nPost autor: Kamilos » 14 lip 2019, 18:57\n14 lip 2019, 18:51\nJak najbardziej, moc wystarczająca, pamiętajmy, że mała szlifierka służy do drobnych prac. Te 720W w zupełności wystarcza, żeby coś przeciąć przyszlifować itd.\nPost autor: Darnok » 14 lip 2019, 19:04\n@Kamilos no wiadomo, u mnie coś przyciąć, wyszlifować, wyczyścić (za pomocą tych końcówek ze szczotką drucianą)\nNie wiem jak te szczotki obciążają, narazie tylko próbowałem kilka rzeczy tym wyczyścić i to szczotkami do wkrętarki, więc nie wiem jak to ma się w urządzeniach na prąd z gniazdka.\nMAKITA GA5030R wchodzi jeszcze do stawki potencjalnych nabytków.\nRejestracja: 01 cze 2016, 21:50\nPost autor: tiro » 14 lip 2019, 19:31\nWitam ja polecam De Walt dużego na tarcze 230 użytkuje 14 lat raz miał szczotki wymieniane.,małego mam model DWE 4217 ma 1200 wat do tarczy 125 to aż nadto mocy. Teraz brał bym DWE 4157 ma 800 wat i jest lżejszy bardziej poręczny. Makita też super sprzęt, lub Mactec jest to Makita w czerwonym ubranku.\nPost autor: Kamilos » 14 lip 2019, 20:15\n14 lip 2019, 19:04\nUżywam również szczotki garnkowej jak i zwykłej, i szlifierka spisuje się bardzo dobrze, mocy nie brakuje i wibracji też nie ma, ale ja używam oryginalnych szczotek z makity, bo jest o wiele wyższa kultura pracy, brak wibracji. Więc o to się nie musisz martwić da radę.\nPost autor: Woodhous » 14 lip 2019, 20:23\nRozważ DeWalt a 4217 w 400 zł się zmieścisz tarcza 125 jest mocna i jak spawacz i szlifujesz szczotkami to da radę\nPost autor: Darnok » 14 lip 2019, 20:56\n@tiro @Woodhous nie powiem ciekawie wygląda ten Dewalt DWE4217, poszperam jeszcze w necie na jego temat, dzięki za sugestie\n@Kamilos ok, dzięki\n@Marek @Kamilos a czy ta Makita GA5030/GA5030R ma regulację obrotów?\nPost autor: Kamilos » 15 lip 2019, 13:01\nMakita GA5030R nie ma regulacji obrotów, ale za to jest leciutka i poręczna, dlatego ją kupiłem, bo te szlifierki z regulacją obrotów niestety są już ciężkawe, dlatego zastanów się czy ta regulacja jest ci tak bardzo potrzebna..\nPost autor: grzechu913 » 15 lip 2019, 13:10\nNie wiem czy te z regulacja sa ciezkie, bosch gws 9-125s wazy cos 1.9kg.\nPost autor: Darnok » 15 lip 2019, 13:28\n@Kamilos Bosch GWS 9-125S waży 1.9kg, a Makita GA5030R 1.8kg, więc dużej różnicy nie ma\n@grzechu913 jeszcze jedno pytanie bym miał, jak w tym Bosch'u z odprowadzeniem ciepła? Nie przegrzewa się? Pracowałeś nim z szczotkami drucianymi?\nPost autor: Kamilos » 15 lip 2019, 13:36\nPytanie czy dobrze leży w ręce ten bosch, sprawdź sobie przed zakupem.\nPost autor: Darnok » 15 lip 2019, 13:59\n@Kamilos wiem, może w tym tygodniu się przejdę po sklepach w wolnej chwili to po przymierzam, ceny sprawdzę\nAktualnie wybór zawęził się do Bosch'a GWS 9-125S lub Makity GA5030R.\nPost autor: grzechu913 » 15 lip 2019, 14:08\nPowiem tak, szczotkami nie robilem bo mam stara celme , typowo pod takie roboty. Ogolnie nie czulem aby od ciecia sie grzala. Musisz sobie sprawdzic ktora lepiej w rece lezy . Parametry i waga bedza podobne. Teraz maja chlodzenia jakies labiryntowe czy jakos tak , czy to makita , czy bosch. Wuesz pyl im nie szkodzi i takie tam bzdety, czy tak naprawde jest , wyjdzie z czasem. Ja kupilem z regulacja, bo czasem sie przydaje na mniejszych obr pracowac. Ale nie mowie ze to musi byc.\nCos takiego mam tylko ze starsze , pod szczotke\nhttp://celma.com.pl/produkty/szlifierka ... prac-100ar\nRejestracja: 01 kwie 2019, 15:26\nPost autor: hager » 15 lip 2019, 14:49\nostatnio kupiłem dobrą szlifierkę na....\nPost autor: Woodhous » 15 lip 2019, 17:06\nDanrok pracujesz Profi czy amatorsko ? Ja elektronarzędziami pracuje 23lata a od 10ciu sam w nie inwestuje. Nie patrz NATO czy się grzeje szlifierka bo na szczotce drucianej czy tarczy garnkowej wszystkie wymienione w temacie się nagrzeją. Przy sporej intensywności to normalne. Są dobre i trwałe szlifierki graphite i graphite pro za 200zł i też nie pożałujesz. Poleciłem ci DeWalta bo to naprawdę wariat sprzęt. Ale jak masz korzystać jeden tydzień w roku to kup graphite pro a od wymienianej w temacie makity niczym się nie różni. Pewnie fanatyk makity się nastroszy o takie porównanie ale tak jest. Jak wybierzesz grafita to jeszcze masz 200zł do wydania na osprzęt.\nPost autor: grzechu913 » 15 lip 2019, 17:31\nAlbo na druga szlifierke , jak sie ta wykonczy. Kwestia ile sie robi i tyle. Ja mam jeszcze jakas z biedronki juz pare lat, kupilem za 80 zl i nie chce sie zepsuc hehe. Ale ogolnie graphita mam mlot udarowy 10J i daje rade. Niestety nie bede go porownywal do boscha 3 J , bo nawet 1/100 nie zrobil tego co ten maly mlotek. Oczywiscie Jeden i drugi dzialaja i maja sie dobrze.\nPost autor: Darnok » 16 lip 2019, 9:57\nAmatorsko przy domu. Byłem przymierzyć się do Bosch'a i Makity, i pod względem podpasowania do ręki raczej Bosch( bardziej wyważony moim zdaniem), jeszcze dziś poszukam tego DeWolt'a, bo akurat nie było bo się sprzedał.\nDzięki wszystkim za zainteresowanie i pomoc, jak coś już wybiorę na 100% to dam znać.\nA tak z innej strony jaka szczotka druciana jest najlepsza "garnkowa" doczołowa czy taka zwykła tarczowa? Chodzi o oczyszczenie słupków ogrodzeniowych (~30szt.)\nPost autor: Woodhous » 16 lip 2019, 13:34\nA nie lepiej będzie dla ciebie i maszyny kupić dysk na rzep i szlifować to papierem ? Szczotka tak szybko nie daje zakładanego efektu, a do tego pod naciskiem potrafi szrpnąć nieprzyjemnie. Koszt dobrej szczotki to około 40zł a szt papieru 0,80zł . a na jednej szczotce terz tego nie doczyścisz. Zakładam że słupki są okrągłe . W warsztatach na szlifierkę zakładają specjalną nakładkę z taśmą ścierną która sie dopasowuje do kształtów owalnych okrągłych , jednak to jest droższe od szlifierki. Napewno jak każdy liczysz złotówki więc kup dysk i papier zacznij od gradacji 36 a potem na jakiś delikatniejszy\nPost autor: Darnok » 16 lip 2019, 15:45\nNo raczej po kosztach chcę to zrobić i w miarę sprawnie, bo lecieć ręcznie wszystko papierem to można się zajechać...\nPost autor: grzechu913 » 16 lip 2019, 15:58\nSzczotka druciana to ogarniesz, szczegolnie jak jest duzo metrow , to i tak sie idzie zajechac. Ja mam 150 m plotu stalowego, ogarnalem lekko zwykla szczotka reczna i na to prysnalem pistoletem do konserwacji izolbet B , taka mase asfaltowa ktora nadaje sie do stali. Chyba ze chcesz ladbie to lakierem trzeba\nPost autor: AgroTrzySiostry » 17 lip 2019, 15:23\nJa polecam też Makitę, z Boschem, co prawda zielonym miałem problemy (wiertarka, wyrzynarka) i serwis tragedia, nawet w czasie gwarancji (robili mi 3 razy wiertarkę, za tym trzecim zażądali 70% kwoty sprzętu, po negocjacji zeszli na 50%, ale i tak wyrzuciłem do kosza...a marce podziękuję za współpracę). Marketówki też przerabiałem, fakt wymieniają od ręki na kasę lub nową, ale zawsze mi się psuły w niedzielę, a do sklepu daleko...\nPost autor: jerzyk » 17 lip 2019, 15:34\nJa piąty rok użytkuje Borta po znajomości dałem 370 zł ale na serwisie lekko nie ma\nPost autor: Woodhous » 18 lip 2019, 18:08\nCześć Danrok! Słuchaj na olx jest szlifierka Skil do rur do twojej pracy idealna trochę tylko koszt zaplanowany przekracza 550zł . No i wiadomo inny zakres prac to już odpada... Ale możesz poglądowo zobaczyć . W tym typie właśnie są te nakładki(adaptery)na tradycyjne szlifierki\nPost autor: Darnok » 18 lip 2019, 18:50\n@Woodhous hej, dzięki za info, robota by szła, ale znów raz na te 10lat na te 30szt słupków pchać się w takie bajery... To wolę chyba się pomęczyć tymi tarczami z papierem, a w trudniejszych miejscach szczotką drucianą. Co innego jakbym to miał robić codziennie. Ale warto wiedzieć że coś takiego jest, więc dzięki.\nOgółem dzięki wszystkim za zainteresowanie w wątku i za wszelkie wskazówki. Jak mi promocja w mrówce nie ucieknie to najprawdopodobniej zakupię Bosch'a GWS 9-125S, więc jakby ktoś byłby zainteresowany kupnem i chciał się coś dowiedzieć to pisać śmiało\nPost autor: grzechu913 » 18 lip 2019, 20:27\nNapisz pozniej ,jak wrazenia z eksploatacji,mozliwe ze innym sie przyda. Tarczami z papierem sciernym robie dosc czesto. Fajnie mozna spawy szlifowac,jak sie nie chce widziec polaczen spawanycj na konststrukcji.A prawie potestujesz ze szczotka ,to napisz jak sobie radzi.\nPost autor: Darnok » 06 paź 2019, 9:48\nWięc tak na podsumowanie, Bosch'a GWS 9-125S mam już około trzech miesięcy, kilka prac już wykonałem tym sprzętem, głównie cięcia tarczą, czyszczenie metalowych elementów za pomocą tarczy z papierem ściernym i coś tam jeszcze by\nsię pewnie znalazło. Urządzenie póki co jak najbardziej na plus, regulacja obrotów jak najbardziej warto, pod względem oddawania ciepła też jest ok, nic się nadmiernie nie nagrzewa. Co do mocy, 900W póki co do moich zastosowań jest wystarczająca, ale jak ktoś myśli o czymś bardziej wszechstronnym, niech przemyśli mocniejsze wersje. Ergonomiczność szlifierki też na plus, dobrze i pewnie leży w dłoni. Kabel też jest dosyć długi, bez problemów można manewrować bez uporczywego ciągnięcia przewodu za sobą.\nJedyny minus jak dla to brak walizki w komplecie, co prawda można dokupić osobno, ale orginalna Bosch'a kosztuje ponad 100zl, co prawdopodobnie prędzej czy później i tak pewnie kupię, niestety mam jakiś "nałóg" żeby wszytko miało swoje miejsce i było łatwe w transporcie.\nPost autor: Woodhous » 06 paź 2019, 12:13\nNo i super najważniejsze twoje zadowolenie no i brak awarii . Dla mnie Bosch to zawsze dobre rozwiązanie . Bosch u mnie stanowi 3/4 wszystkich elektronarzędzi i nie zawodzi ale nie patrzę bykiem na innych producentów po prostu mi pasuje najbardziej. U mnie kontówka Boscha przez 8lat nie zawodziła a była eksploatowana naprawdę często i w trudnych warunkach. Oby i tobie tyle posłużyła twoja\nPost autor: Troku » 06 paź 2019, 18:31\nW swoich rękach miałem już wiele szlifierek tego typu, większość marketowych padała po godzinie pracy a najdalej po dniu, mam też i używam w warsztacie szlifierki AEG, to co ona przeszła to aż dziw, cięcie profili zamkniętych czy szlifowanie godzinami nie jest jej straszne. Wymieniałem już w niej łożyska i szczotki i nadal chodzi, fakt kosztowała coś ponad 400zł ale warto było. Prywatnie od zeszłego roku używam WORX i też przy domu nie jedno zrobiła ale to na razie kropla w morzu w porównaniu z tą AEG.\nPost autor: Kamilos » 06 paź 2019, 20:36\nTak naprawdę każda markowa szlifierka powinna długo posłużyć, ja mojej makity używam sporadycznie, ale wolałem kupić raz i zapomnieć o problemach ze szlifierką, bo tak naprawdę kupując lepszy jakościowo produkt=droższy oszczędzamy pieniądze.\nRejestracja: 04 wrz 2019, 20:15\nPost autor: MarcinZZ » 21 paź 2019, 21:21\nJa posiadam 125 mm od Makity, podstawowy model, nie pamiętam który dokładnie, na swoje zapracowała, gnębię ją ponad 5 lat, teraz gdybym kupił szlifierkę sieciową, to przede wszystkim z regulacją obrotów, przydaje się to choćby przy dyskach polerskich montowanych na rzep, które na wysokich obrotach lubią się obsuwać. No i zastanawiam się nad akumulatorową chociaż to już znacznie wyższy pułap cenowy, bo jednak przy pracach na zewnątrz bieganie z przedłużaczem potrafi wymęczyć człowieka.\nWróć do „Pozostałe Maszyny”


Buty converse chuck taylor all star 553305c - czarny - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Trampki › Buty converse chuck taylor all star 553305c - czarny\nButy converse chuck taylor all star 553305c - czarny\nProponowane Buty converse chuck taylor all star 553305c - czarny były tanio do kupienia w www.yessport.pl. Damskie trampki damskie od dawna opanowują modę kobiecą modę kobiecą. Marka Converse zapewnia kobietom trampki damskie o intrygującym designie, czego przykładem z pewnością są buty converse chuck taylor all star 553305c - czarny. Model ten przedstawia.. więcej »\nProponowane Buty converse chuck taylor all star 553305c - czarny były tanio do kupienia w www.yessport.pl. Damskie trampki damskie od dawna opanowują modę kobiecą modę kobiecą. Marka Converse zapewnia kobietom trampki damskie o intrygującym designie, czego przykładem z pewnością są buty converse chuck taylor all star 553305c - czarny. Model ten przedstawia się bezbłędnie jako obuwie codziennego użytku - nie tylko świetnie wygląda, ale także gwarantuje znaczną swobodę i komfort użytkowania, posiada to kluczowe znaczenie, jeśli myślimy o ich codziennym używaniu. Zapoznaj się z opisem technicznym:\nButy converse chuck taylor all star 553305c - czarny. PRODUCENT CONVERSE MODEL CTAS BRUSH OFF LEATHER TOECAP NUMER KATALOGOWY 553305C MATERIAŁ ZEWNĘTRZNY MATERIAŁ TEKSTYLNY + MATERIAŁ SYNTETYCZNY MATERIAŁ WEWNĘTRZNY MATERIAŁ TEKSTYLNY WKŁADKA MATERIAŁ TEKSTYLNY + MATERIAŁ SYNTETYCZNY PODESZWA ZEWNĘTRZNA GUMA PODESZWA ŚRODKOWA GUMA PRZEZNACZENIE LIFESTYLE KOLOR CZARNY / ZŁOTY TABELA ROZMIARÓW: .\nProponowane tu trampki damskie cechują się rewelacyjną wytrzymałością, co jest skutkiem zastosowania najwyższej klasy surowców do ich stworzenia. Jeśli jeszcze nie posiadasz w swej garderobie trampki damskie bądź buty converse chuck taylor all star 553305c - czarny nie spełniają Twoich potrzeb - zobacz nasze inne oferty.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach converse chuck taylor all star 553305c - czarny


Ordo Fratrum Minorum - Prowincja Matki Bożej Anielskiej - Majówek cd.\n-> OFM -> Relacje o. Jerzego Kraja OFM z Kustodii Ziemi Świętej -> Majówek cd.\nMaj to miesiąc majówek, pierwszych Komunii Św., ale też ślubów…\nO uroczystości Zesłania Ducha Świętego wspomniałem w felietonie, choć opowiadam w nim o Paryżu… zapraszam do lektury!\nW miniony wtorek na Górze Oliwnej, na tarasie u sióstr Elżbietanek pobłogosławiłem nowożeńców z Ambasady RP w Tel Awiwie.Michał i Magda na decydujące TAK na nową drogę życia wybrali piękne miejsce z panoramą Jerozolimy, oraz gorącą jak ich miłość porę dnia (prawie samo południe).\nW kameralnym gronie najbliższej rodziny i przyjaciół zaczęła się ich małżeńska przygoda życia…\nWspieramy ich modlitwami i życzymy wszelkiej pomyślności oraz Bożego błogosławieństwa.\nŚlę pozdrowienia i przesyłam wyrazy pamięci\nPokój i Dobro! 13.05.2013\nNa uroczystość Zesłania Ducha Świętego oraz na inne ważniejsze celebracje główny ołtarz franciszkańskiego kościoła pw. Najświętszego Zbawiciela w Jerozolimie dekoruje artystyczne antepedium przedstawiające scenę Pięćdziesiątnicy. Srebrna trzyczęściowa płaskorzeźba, wykonana w 1731 r., jest darem Komisariatu Ziemi Świętej z Neapolu. Na tegorocznej uroczystość Zielonych Świątek, przednią część ołtarza w Jerozolimie nie przyozdobiło jednak srebrne antepedium. Wraz z innymi 250 dziełami sztuki zostało wypożyczone na wystawę, której inauguracja miała miejsce miesiąc temu w Paryżu.\nOd 16 kwietnia do 14 lipca br. w pałacu królewskim w Wersalu można podziwiać unikalne dziedzictwo sztuki sakralnej, nazwane „Skarbcem Bożego Grobu”. Wystawione przedmioty wypożyczone przez Kustodię Ziemi Świętej pochodzą z Francji, Włoch, Hiszpanii oraz innych krajów. Są wśród nich naczynia liturgiczne, monstrancje, srebrne i złote lampy wotywne, świeczniki, haftowane i zdobione klejnotami ornaty oraz obrazy, rękopisy i firmany otomańskie. Już ta generalna lista pozwala zrozumieć, że chodzi rzeczywiście o „skarbiec”, który powstał dzięki hojności wielu pobożnych ofiarodawców w ciągu wielowiekowej posługi Braci Mniejszych w Ziemi Świętej.\nWśród wystawionych w Paryżu eksponatów znajduje się również dar ofiarowany Kustodii Ziemi Świętej przez Polaka. Jest to srebrny puchar w kształcie kiści winogrona podarowany do bazyliki Bożego Grobu przez Mikołaja Zebrzydowskiego. Do dzisiaj używa się go podczas procesji pogrzebowej Pana Jezusa w Wielki Piątek. Na tym wotywnym darze widnieje łaciński napis: „ Mikołaj Zebrzydowski, wojewoda i starosta generalny krakowski R.P. 1618” [NICOLAUS ZEBRZYDOWSKI PALATINUS GENERALIS CAPITAN[EUS] CRACOW[IENSIS] ANNO DO[MI]NI MDCXVIII]. Na stopie naczynia umieszczono stojącą postać stygmatyzowanego św. Franciszka, który w prawej ręce trzyma Biblię. Dwugłowy orzeł cesarski na szczycie pokrywy pucharu dzierży w jednym szponie berło w drugim miał pierwotnie prawdopodobnie jabłko (obecnie zaginione), a na piersi, w szkatułce za szkłem jest miejsce na relikwie, gdzie być może znajdowała się grudka polskiej ziemi. Głowy orła zwieńcza zamknięta cesarska korona z herbem Krakowa. Ofiarodawca Mikołaj Zebrzydowski był marszałkiem wielkim koronnym (1596 – 1600), wojewodą krakowskim (1601-1620) oraz starostą generalnym krakowskim (1585 – 1620). Wzniecony przez niego rokosz przeciwko królowi Zygmuntowi III Wazie, został stłumiony przegraną bitwą pod Guzowem w 1607 r. Po klęsce rokoszu Zebrzydowski odsunął się od życia politycznego i wiele czasu spędzał w ufundowanym przez siebie klasztorze. Pod wpływem dzieła Christiana Adrichomiusza opisującego Jerozolimę w czasach Chrystusa w 1602 roku blisko Krakowa ufundował Kalwarię, którą od jego nazwiska nazwano Zebrzydowską.\nBeatrix Saule, generalna dyrektor wersalskiego muzeum, nie kryła zadowolenia: „Jesteśmy dumni mogąc zaprezentować Francuzom i turystom z całego świata dary monarchów Europy XVI i XVII wieku dla skarbca bazyliki w Jerozolimie. Możnowładcy tamtych czasów rywalizowali w ofiarności naczyń i szat liturgicznych do Bazyliki Grobu Świętego, potwierdzając tym samym ich protektorat nad Miejscami Świętymi. Spośród bogatych zbiorów będących własnością Kustodii Ziemi Świętej na paryskiej wystawie znalazły się unikalne eksponaty, które trudno znaleźć w innym zakątu świata. Dla pałacu w Wersalu wystawa jest ponadto wyjątkową okazją do poznania zapomnianego już aspektu tej siedziby królów Francji. Wersal w okresie świetności był miejscem tętniącym życiem, gdzie obok świeckich przejawów przepychu i świętowania dużą rolę odgrywały aspekty religijne”, podkreśliła pani dyrektor z Wersalu.\nPrzygotowania, które doprowadziły do powstania wystawy w Paryżu, były mozolne i trudne. Dzięki efektywnej współpracy Braci Mniejszych z Kustodii Ziemi Świętej, zwłaszcza z Franciszkańskiego Studium Biblijnego i działającego przy nim muzeum oraz grupie ekspertów z Francji udało się przygotować i zorganizować całą wystawę.\nNa ceremonię otwarcia wystawy (15.04.2013) z Jerozolimy do Paryża przybył o. Pierbattista Pizzaballa, kustosz Ziemi Świętej oraz o. Stephane Milovitch, koordynator z ramienia franciszkanów. Widząc atmosferę zauroczenia tak wielkim bogactwem, o. Kustosz podkreślił, że to artystyczne dziedzictwo, mające również znaczącą wartość materialną, „dla franciszkańskiej Kustodii Ziemi Świętej nie jest powodem dumy, lecz okazją do lansowania dwóch ważnych przesłanek”. W kontekście wystawy, która jak twierdzą eksperci zostanie zapamiętana w historii, na pierwszym miejscu trzeba podkreślić, że „najcenniejszym skarbem Kustodii są chrześcijanie Ziemi Świętej”, czyli żywe kamienie lokalnego Kościoła oraz pielgrzymi, którzy nawiedzają każdego dnia bazylikę Bożego Grobu oraz inne sanktuaria ziemskiej Ojczyzny Jezusa. Na drugim miejscu o. Pizzaballa przypomniał, że Kustodia jest tylko depozytariuszką cennych darów, przekazanych Ziemi Świętej jako znak czci dla tajemnicy Wcielenia Syna Bożego i pobożności wobec sanktuariów naszego odkupienia. Od wieków bowiem główną rolą franciszkanów jest celebrowanie świętych misteriów pobożnie i w pięknej oprawie, co zawsze motywowało dobroczynność ofiarodawców.\nTrzymiesięczna wystawa w Paryżu jest pierwszym etapem ambitnego projektu stworzenia w 2015 roku Muzeum Ziemi Świętej (www.terrasanctamuseum.org), które pozwoli przybywającym do Jerozolimy pielgrzymom i turystom zapoznać się z historią tego miasta poprzez dzieła sztuki sakralnej. Kustodia pragnie bowiem uczynić pomost pomiędzy chlubną przeszłością i zabieganą teraźniejszością, ukazując chrześcijański charakter Świętego Miasta oraz dając świadectwo uniwersalności Jerozolimy jako miasta trzech religii. Projekt ma ponadto uwypuklić historię korzeni chrześcijaństwa w Ziemi Świętej oraz udokumentować znaczenie franciszkańskiej obecności dla odzyskiwania i strzeżenia Miejsc Świętych.


Impropozycja: Matana Roberts "Coin Coin Chapter One: Gens de Couleur Libres", Constellation Records, 2011\nPłyta zaaranżowana jest na dwa głosy, siedem różnych instrumentów dętych, fortepian, organy, wiolonczelę, dwie pary skrzypiec i basów, preparowaną gitarę oraz rozmaite perkusjonalia. Nie zawsze jednak mamy do czynienia z brzmieniem całej tej orkiestry. Muzyka potrafi zaskoczyć zarówno swingowym rozmachem, jak i minimalistycznymi aranżacjami. Przy czym przepływ dźwięków pomiędzy tymi skrajnościami jest niezwykle harmonijny i płynny. Wypracowany przez liderkę specjalnie na potrzeby tego projektu muzyczny język, który łączy w sobie elementy tradycyjnej i graficznej notacji z wolną improwizacją, pozwala jej stworzyć koherentną całość, z równą swobodą czerpiącą z tradycji AACMu, co z nawiązań do bluesa, tradycyjnych spirituals, jak i współczesnej kompozycji. Muzyka zawarta na płycie tworzy jakby barwny patchwork, uzupełniany dodatkowo deklamacjami i śpiewem. Szczególnie w drugiej połowie płyty nacisk stopniowo przenosi się na głos, słowo i pieśń.\nJest to bowiem, jak wspominałem, album koncepcyjny, zgłębiający tematykę pamięci, tożsamości, pochodzenia i historii. Matana Roberts odtwarza drzewo genealogiczne swej rodziny aż do XVII wieku, by następnie, poprzez słowa i muzykę, opowiedzieć jej dzieje. Wątki biograficzne splatają się tu z historyczną rekonstrukcją, świadectwami oralnymi, lokalnymi podaniami, etc. A że losy potomków Afrykanów w Ameryce obfitują zarówno w cierpienie oraz udrękę, jak i nadzieję czy momenty radości, to zgłębianie „Gens de Couleur Libres” jest doświadczeniem totalnym, w równym stopniu emocjonalnie wyczerpującym, co niezwykle uwznioślającym. To nie jest płyta, której można tak po prostu słuchać. Roberts wciąga odbiorców w swój intymny świat, symbolicznie czyniąc z nich uczestników swego własnego życia i historii. Z tej relacji płynie ogromna siła.\nDlatego też, obcując z „Coin Coin Chapter One”, nie mogę przestać myśleć o innym klasycznym już albumie – „The Cry of My People” Archiego Sheppa. Nie tylko dlatego, że oba poruszają pokrewne tematy. Także ze względu na przepiękną muzykę, którą można na nich usłyszeć. Zresztą w pod pewnymi względami – w melodyjnych tematach saksofonu, aranżacjach instrumentów smyczkowych czy chórów – podobieństwa bywają wręcz uderzające. Przede wszystkim jednak, obydwie płyty stanowią przykłady muzyki zaangażowanej w świat. Nie będę po raz kolejny rozwijał tego samego argumentu, ale historia jazzu obfituje w przykłady, w których ów splot doświadczenia i dźwięku stanowił iskrę zapalną, prowadzącą do powstania dzieł pamiętnych, przesyconych duchową energią i głęboko poruszających. Nie inaczej jest tym razem.\npolish jazz 14 czerwca 2011 22:38\nŚwietna płyta, przyznaję, że wywarła na mnie pioroujące wrażenie!\nSavagesaints 14 czerwca 2011 23:45\nBardzo dziękuję za rekomendację. Zapowiada się interesująco. Muszę spokojnie się w nią wsłuchać w domowym zaciszu.\ngreenfoxy 17 czerwca 2011 12:44\nBrzmi intrygująco, ta muzyka nie pozostawia obojętnym.


marki.net.pl » NARODOWA POKUTA w Gietrzwałdzie fotorelacja\nponiedziałek, 23. lip. 2018, 23:09\nDzięki inicjatywie Akcji Katolickiej, 30 czerwca br., mieszkańcy Marek w 50-osobowej grupie pielgrzymowali autokarem na Warmię, do Gietrzwałdu na\nprzebiegający pod hasłem\n„Od wolności wewnętrznej, do wolności zewnętrznej”.\nBył to dzień przepełniony modlitwą od rana do wieczora. Droga Krzyżowa na błoniach, tysiące pielgrzymów zgromadzonych na modlitwie w dolince, tuż za sanktuarium Matki Boskiej Gietrzwałdzkiej, Różaniec oraz Msza Św z płomiennym kazaniem ks. bp. Józefa Zawitkowskiego z Łowicza, który jako polonista i poeta, często cytuje wieszczów narodowych. Kliknij tutaj\nNarodowa Pokuta w Gietrzwałdzie była okazją do pochylenia się nad znaczeniem tego miejsca dla Polski. Cały świat słyszał o objawieniach maryjnych w Lourdes i Fatimie, natomiast prawda o zjawieniu się Matki Bożej w Gietrzwałdzie, tak samo uznanych przez Kościół, takiej samej wagi i o takim samym przesłaniu Najświętszej Panny Maryi Niepokalanie Poczętej, nigdy nie doczekała się światowego rozgłosu. Nawet dzisiaj w Polsce z trudem przebija się do świadomości katolików. Spowodowane było to spotęgowanymi wysiłkami zaborcy pruskiego w celu zagłuszenia prawdy o objawieniach, zdezorientowania i zniechęcenia do pielgrzymowania na miejsce objawień.\nPomimo tego, w zachowanym protokole Komisji Biskupiej z czasów objawień czytamy: „Mimo pory żniw w dni powszednie przybywa tysiąc do dwóch tysięcy ludzi, w niedziele zapewne kilka tysięcy więcej”. Pątnicy przybywali z Prus, Galicji, Wielkopolski, Śląska i Kongresówki.\nObjawienia w Lourdes, Fatimie oraz Gietrzwałdzie łączy m.in. to, że Matka Boża dała się poznać, zobaczyć i usłyszeć dzieciom oraz to, że we wszystkich tych miejscach w swoich objawieniach Matka Boża wzywała do modlitwy różańcowej. Ciekawostką jest to, że Gietrzwałdzie Matka Boża porozumiewała się z polskimi dziećmi, Justyną i Barbarą, w zakazanym przez zaborców języku polskim.\nObjawienia w Gietrzwałdzie miały miejsce w XIX wieku, od 28 czerwca do września w 1877 roku, 19 lat po objawieniach w Lourdes i 40 lat przed objawieniami w Fatimie. W ostatnio wydanej książce pt. Niepodległość wyszła z Gietrzwałdu, ks. Krzysztof Bielawny podkreśla rolę wzmożonego kultu Maryjnego, a co za tym idzie wzmożonej modlitwie różańcowej Polaków pod zaborami, która doprowadziła do odnowy wewnętrznej, duchowego rozwoju i walki z wadami narodowymi. Polacy we wszystkich zaborach chwycili za różańce, po raz pierwszy na tak dużą skalę.\nPonadto, autor przytacza bardzo ważne wydarzenie jakie miało miejsce na parę tygodni przez objawieniami, tj. 6 czerwca 1877 r. Była to pielgrzymka narodowa Polaków ze wszystkich trzech zaborów do Watykanu. Na audiencji Papież Pius IX, prosił, by Polacy w drodze do wolności uzbroili się w trzy przymioty: cierpliwość, stałość i odwagę.\nSpotkanie pielgrzymów na Warmii było okazją nie tylko do promowania książki pt Niepodległość wyszła z Gietrzwałdu, ale również filmu o Martinie Lutrze w reżyserii Grzegorza Brouna pt. Luter i rewolucja protestancka. Kliknij tutaj\nGrzegorz Broun o szkodliwości Lutra Kliknij tutaj\nW autokarowej drodze do Gietrzwałdu pielgrzymujący markowianie zostali zachęceni do podjęcia Krucjaty Jednej Intencji, „By Maryja była bardziej znana i miłowana”. Jest to zachęta do modlitwy, pokuty, czy ofiary w dowolnym czasie i miejscu.\nNatomiast w drodze powrotnej pielgrzymi zapoznali się ze zdjęciem twarzy Jezusa Chrystusa, które wykonał włoski stygmatyk, brat Elia w trakcie objawień.\nTekst i zdjęcia : Bogusława Sieroszewska