nr 09/2014 - Stołeczny Magazyn Policyjny\ng BEZPIECZNIE DO PRZEDSZKOLA I SZKOŁY s. 4\ng NOWY KOMISARIAT W WESOŁEJ s. 8\nZ NOWYM KOMENDANTEM s. 2\nZ dniem 2 września nowym Komendantem Stołecznym Policji został insp. Michał Domaradzki. Dotychczasowy szef\nstołecznej Policji nadinsp. Dariusz Działo został powołany na stanowisko komendanta wojewódzkiego Policji w Lublinie. Uroczystość przekazania obowiązków odbyła się w Białej Sali z udziałem Komendanta Głównego Policji gen.\ninsp. dr. Marka Działoszyńskiego, władz miejskich i samorządowych oraz przedstawicieli służb i kadry kierowniczej\nroczystą zbiórkę rozpoczął meldunek złożony przez Zastępcę Komendanta Stołecznego Policji insp. Dariusza\nPergoła Komendantowi Głównemu Policji oraz wprowadzenie pocztu sztandarowego Komendy Stołecznej\nPolicji. Następnie naczelnik wydziału kadr odczytał decyzje Ministra Spraw Wewnętrznych dotyczące powołania komendantów\nna nowe stanowiska służbowe. Podczas ceremonii przekazania\nobowiązków miało miejsce pożegnanie nadinsp. Dariusza Działo i powitanie insp. Michała Domaradzkiego ze sztandarem KSP\noraz uroczyste złożenie meldunku szefowi polskiej Policji o zdaniu i objęciu obowiązków Komendanta Stołecznego Policji.\nKomendant Główny Policji gen. insp. dr Marek Działoszyński\nw swoim wystąpieniu podkreślił, że: „Komendant Działo przez\nwiele lat obejmuje wiele ważnych stanowisk w Policji i stawał\nzawsze do największych wyzwań, obejmował najróżniejsze\nw Polsce garnizony, realizował wiele ważnych zadań zgodnych\nz kierunkami działań kierownictwa polskiej Policji i Ministerstwa\nSpraw Wewnętrznych dostosowując Policję do służby społeczeństwu”. Komendant Główny Policji podziękował nadinsp. Działo\nza dotychczasową służbę, za przeprowadzenie wielu trudnych\nreorganizacji i reform. Zwrócił uwagę, że potrzebna jest ciągłość\ndowodzenia, stąd decyzja o powołaniu insp. Domaradzkiego na\nnajwyższe stanowisko w KSP. Podkreślił, że nowy komendant to\ndoświadczony oficer, pracował na wielu ważnych stanowiskach\nsłużbowych. „Te doświadczenia są gwarantem tego, że będzie\nprofesjonalny, dobrze zorganizowany i będzie budował zespół\nludzi, z którymi osiągnie jak najlepsze wyniki. To także gwarancja\ndobrej atmosfery w pracy” – dodał komendant.\nDotychczasowy szef stołecznej Policji nadinsp. Dariusz Działo podziękował wszystkim policjantom, pracownikom i służbom\nwspółpracującym z KSP za współdziałanie i realizację wielu,\nczęsto trudnych przedsięwzięć. Podkreślił, że priorytetem jest\nrównież rodzina, wraca więc do domu, by dalej służyć Policji, ojczyźnie, tym razem z poziomu miejsca zamieszkania. Na koniec\npodkreślił, że „kto nie pracuje w Warszawie, ten nie wie, co to\nsmak polskiej Policji”.\nNastępnie głos zabrał komendant insp. Michał Domaradzki.\nPodziękował przełożonemu za ten olbrzymi kredyt zaufania i zapewnił, że zrobi wszystko, by go nie zawieść. „Ale zaufanie przełożonych, współpracowników to jedno, a niemniej ważne, a być\nmoże najważniejsze jest zaufanie społeczeństwa, któremu służymy. (…) Chciałbym postawić przed Państwem tylko jedno zadanie – zwrócił się komendant do kadry kierowniczej KSP – takie,\naby priorytetem we wszystkich naszych zamierzeniach był drugi\nczłowiek, któremu służymy”. Poprosił też wszystkie instytucje\ni formacje o współpracę. „Dzięki temu uda nam się zbudować\ntaki poziom bezpieczeństwa w stolicy, który będzie wizytówką\npolskiej Policji i Państwa” – dodał.\nWojewoda Mazowiecki Jacek Kozłowski podziękował komendantowi za kilkanaście miesięcy współpracy. Podkreślił,\nże: „Przed komendą stoją nowe wyzwania, którym z pewnością\nsprosta insp. Domaradzki. Znajomość jednostki gwarantuje niezachwianie ciągłości jej pracy”.\nI Z-ca Prezydenta m.st. Warszawy Jacek Wojciechowicz również podziękował nadinsp. Działo za współpracę i podkreślił, że\nprzynosiła ona wymierne efekty: poprawę wskaźników i wzrost\npoczucia bezpieczeństwa mieszkańców Warszawy. Jednocześnie\nżyczył wszystkiego dobrego nowemu komendantowi. Zadeklarował też, że m.st. Warszawa jest otwarte na dalszą współpracę.\nOficjalną część uroczystości zakończyło wyprowadzenie\npocztu sztandarowego i meldunek o zakończeniu zbiórki. g\nNowy szef stołecznej Policji insp.\nMichał Domaradzki ma 41 lat. Jest\nmagistrem politologii. Pracę w Policji rozpoczął 22 lata temu w pionie\nkryminalnym Komendy Powiatowej Policji w Skarżysku Kamiennej.\nW 1999 r. został Naczelnikiem Sekcji\nKryminalnej. Cztery lata później powołano go na stanowisko Zastępcy\nKomendanta Powiatowego w Skarżysku Kamiennej, a w 2004 r. został\nkomendantem tej komendy. Od 2006 do 2008 r. kierował\nKomendą Powiatową Policji w Ostrowcu Świętokrzyskim,\na następnie objął kierownictwo kieleckiej Policji. Od 2009 r.\nbył Zastępcą Świętokrzyskiego Komendanta Wojewódzkiego\nPolicji w Kielcach. Rok później otrzymał nominację na Pierwszego Zastępcę Świętokrzyskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach. W styczniu dwa lata temu powołany\nzostał na stanowisko I Zastępcy Komendanta Stołecznego\nPolicji, a od czerwca 2013 roku pełnił funkcję Lubelskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji. Z dniem 2 września 2014\nr. został powołany na stanowisko Komendanta Stołecznego\nJego zainteresowania to sztuki walki (jest instruktorem\nsamoobrony). Wolny czas najchętniej spędza z rodziną lub\nprzy dobrej historycznej lekturze.\nZmiany są nieodłącznym elementem\nkażdej organizacji. Wraz z początkiem\nwrześnia dotychczasowy szef stołecznej\nPolicji, nadinsp. Dariusz Działo został\npowołany na stanowisko Komendanta\nWojewódzkiego Policji w Lublinie, zaś\nnowym Komendantem Stołecznym Policji\nzostał insp. Michał Domaradzki, ostatnio szef lubelskich policjantów. W bieżącym numerze przygotowaliśmy relację\nz uroczystości w Białej Sali.\nWakacje za nami. Większość z nas\nwróciła z nową energią do obowiązków\nsłużbowych. Początek roku szkolnego to zawsze szczególne\nwyzwanie dla policjantów prewencji i ruchu drogowego. Jakie\ndziałania podejmują funkcjonariusze, by ustrzec dzieci przed zagrożeniami? Na to pytanie próbujemy odpowiedzieć w artykule\n„Bezpiecznie do przedszkola i szkoły”.\nW cyklu „Komenda” tym razem odwiedziliśmy komendę rejonową Policji na Woli. Jednostkę prezentuje sam komendant. Zachęcamy też do poznania funkcjonariuszy tej jednostki: komendanta komisariatu Policji na Bemowie oraz zastępcy naczelnika\nwydziału do walki z przestępczością przeciwko mieniu.\n2 Stołeczna Policja z nowym komendantem\n4 Bezpiecznie do przedszkola i szkoły\n5 W hołdzie warszawskim powstańcom\n6 Szkolenie wysokościowe\n6 Policjanci zabezpieczali obchody żołnierskiego święta\n7 Turniej Par Patrolowych „Patrol Roku 2014”\n7 Tour de Pologne w Warszawie\n8 Nowy komisariat w Wesołej\n8 Zakupiono radiowozy dla KSP\nW NASZYM GARNIZONIE\n9 Wywiad z Komendantem Rejonowym Policji Warszawa IV\n11 O jednostce słów kilka\n12 Awans poprzedza sukces osobisty\n13 Współpraca stołecznej Policji z Żandarmerią Wojskową\n14 Technika rozmowy z małoletnim\n15 Ceremoniał policyjny w praktyce - policyjny ślub\n16 Trudny czas dorastania\nfoto okładka - Krzysztof Chwała\n17 Co nowego w prawie?\n18 Pierwsza pomoc cz. 4\nStołeczni policjanci zabezpieczali mecz otwarcia Mistrzostw Świata w Piłce Siatkowej Mężczyzn, pomiędzy\nreprezentacjami Polski i Serbii, który odbył się na Stadionie Narodowym. Dbali o bezpieczeństwo kibiców\nw drodze na stadion i podczas ich powrotów do domów, patrolowali teren wokół stadionu, a także dworce, lotniska i trasy wjazdowe do Warszawy.\nsztab, który koordynował\ncałość policyjnych działań.\nTu spływały meldunki od\noddziałów, tutaj również na\nbieżąco analizowane były\nwszystkie informacje i podejmowane decyzje. Zapewniony był stały, bezpośredni kontakt\nze wszystkimi służbami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo\nW trakcie prowadzonych działań nie odnotowano żadnych\nasp. Piotr Świstak\nfoto Robert Opas\npowrót do szkoły”\nWraz z początkiem roku szkolnego policjanci KSP\nw ramach akcji „Bezpieczna droga do szkoły” podejmują działania zmierzające do poprawy bezpieczeństwa. Akcją objętych jest ponad 230 szkól.\nsierpnia przed CH Arkadia odbył się piknik\nrodzinny pod nazwą „Bezpieczny powrót do szkoły”.\nDla najmłodszych zorganizowano konkursy i pokazy, które miały przybliżyć dzieciom\nbezpieczne zachowania. Policjanci z WWP KSP opowiadali o tym, jak nie stać się ofiarą\nkradzieży kieszonkowej. Prezentowali też zwierzęta, które\nwspierają ich działania w służbie. Pokazy psów służbowych\ni koni policyjnych cieszyły się dużym zainteresowaniem.\npodkom. Iwona Jurkiewicz\n20 Czy wiesz, że...\n20 Policyjna krzyżówka\nBezpiecznie do przedszkola i szkoły\nPolicjanci z sekcji profilaktyki społecznej warszawskiej drogówki na swoim koncie mają setki spotkań z najmłodszymi\nuczestnikami ruchu drogowego. Mundurowi, także w tym roku, uczą dzieci, jak bezpiecznie dotrzeć do szkoły. Akcja\ntradycyjnie rozpoczęła się 1 września. Jest skierowana głównie do przedszkolaków i pierwszoklasistów, ale jej odbiorcami są też rodzice, opiekunowie oraz kierowcy.\nfoto Paweł Przestrzelski\nczestnikami spotkań z cyklu „Bezpieczna droga do\nszkoły” są głównie dzieci, które po raz\npierwszy idą do zerówki\ni szkoły. To właśnie u nich\nna lekcjach pojawiają się\npolicjanci. – Najmłodszych uczymy podstawowych zasad bezpiecznego\nporuszania się po drodze, np. jak przechodzić\n– mówi asp. sztab. Paweł\nw Sekcji Profilaktyki Społecznej Wydziału Ruchu\nDrogowego KSP i dog asp. sztab. Robert Niedbałko\ndaje: akcja skierowana\njest również do kierowponujemy tzw. autochodzikiem. Podczas\nców. Ich z kolei uczulamy na to, że ja- takiej lekcji dzielimy przedszkolaków\ndąc w pobliżu przedszkoli czy szkół z zerówki na grupy. Część z nich zakłatrzeba zachować szczególną uwagę na da na siebie miękkie elementy imitujące\nto, co dzieje się wokół. Dzieci, które samochody, a część udaje przechodniów.\nw pierwszych dniach września jeszcze nie- W ten sposób odgrywamy sytuacje,\nkoniecznie myślą o nowych obowiązkach, z którymi dzieci mogą spotkać się w rzew każdej chwili mogą, np. nagle wtargnąć czywistości – mówi asp. sztab. Paweł\nna jezdnię. Z kolei uwagę rodziców i opie- Przestrzelski. Często organizowane są\nkunów zwracamy m. in. na prawidłowe też zajęcia praktyczne, podczas których\npierwszoklasiści uczą się, na co trzeba\nZajęcia prowadzone przez policjan- zwrócić uwagę, aby być bezpiecznym.\ntów sprawiają, że najmłodsi lepiej za- Policjanci tłumaczą im, że będąc uczestpamiętują przekazywane informacje. nikiem ruchu drogowego powinno się\nJako pomoce naukowe wykorzystywa- wykorzystywać w takim samym stopniu\nne są prezentacje multimedialne i filmy. wzrok jak i słuch. – Nasze lekcje przynoStarsi uczniowie chętnie odpowiadają szą jeszcze jeden pozytywny skutek. Dzieci\nna zadawane im pytania, biorą udział dowiadują się, np. że jadąc samochodem\nw dyskusji czy udzielają się w organizo- trzeba mieć zapięte pasy, a kierowcy nie\nwanych konkursach. Do młodszych dzieci wolno rozmawiać przez telefon, kiedy\nnajłatwiej dotrzeć poprzez zabawę. - Dys- w aucie nie ma systemu głośnomówiącego. Najmłodsi upominają rodziców i w ten\nsposób pilnują swojego i ich bezpieczeństwa – opowiada policjant.\nDobrym pomysłem jest, kiedy dyrektorzy szkół na pierwsze spotkania z rodzicami zapraszają funkcjonariuszy ruchu\ndrogowego. W tym roku, oprócz tematów\ndotyczących bezpiecznej drogi do szkoły, mundurowi informują i przypominają\no nowelizacji prawa o ruchu drogowym.\nOd 31 sierpnia każdy pieszy poruszający\nsię po zmierzchu po drodze poza terenem\ng asp. Artur Lipiec\nzabudowanym ma obowiązek noszenia\nodblasków. Do tej pory\nprzepis ten obejmował\nswym zakresem dzieci poniżej 15. roku życia.\nwrześnia przed szkołami,\nw najbardziej newralgicznych miejscach, kierowcy\nmogą spotkać policjantów stołecznej drogówki.\n– Przede wszystkim zwracamy uwagę na to, jak\nkierowcy zachowują się\nw stosunku do pieszych,\nnp. czy ustępują pierwszeństwa na przejściach.\nSprawdzamy też, czy rodzice przewożą swoje pociechy zgodnie z przepisami\n– w fotelikach, zapiętych pasach – opowiada\nasp. sztab. Paweł Przestrzelski i dodaje:\nprzypominamy i upominamy, ale\nw przypadku rażącego naruszenia przepisów stosujemy środki przewidziane prawem.\ng st. asp. Katarzyna Surowiec\nsierż. sztab. Michał Gaweł\nAkcja odbywa się głównie w pierwszych dwóch tygodniach września, ale\npolicjanci z sekcji profilaktyki społecznej o zasadach bezpieczeństwa w ruchu\ndrogowym przypominają przez cały rok.\n- Jesteśmy w stanie dojechać do każdej\nszkoły znajdującej się na terenie garnizonu warszawskiego – zapewnia asp. sztab.\nPaweł Przestrzelski. Dyrektorzy szkół, którzy chcą, aby mundurowi odwiedzili ich\nuczniów, powinni zwrócić się z pisemną\nprośbą do naczelnika wydziału ruchu drogowego. g\n1 sierpnia minęło dokładnie 70 lat od wybuchu Powstania Warszawskiego. W stolicy przez cały dzień odbywały się\nuroczystości związane z tą rocznicą. Policjanci z warszawskiego garnizonu, jak co roku, włączyli się w obchody upamiętniające to wydarzenie. Funkcjonariusze dbali także o bezpieczeństwo osób biorących udział w uroczystościach.\ncji dla uczestników pikniku. Jedną z nich był pokaz policjantów\nwydziału realizacyjnego Komendy Stołecznej Policji, którzy zainscenizowali zrzut paczek z helikoptera dla „walczącej Warszawy”. Umiejętności policjantów zostały nagrodzone gromkimi\nolicjanci z Mokotowa wzięli udział w uroczystościach, które odbyły się przed pomnikiem „Mokotów Walczy-1944”\nw parku im. gen. Orlicz-Dreszera. Mundurowi uczestniczyli także w „Marszu Mokotowa”. Podczas obchodów Komenda\nRejonowa Policji Warszawa II wystawiła poczet sztandarowy,\na przed pomnikiem funkcjonariusze w imieniu Komendanta\nStołecznego Policji złożyli kwiaty, oddając cześć powstańcom.\nPrzed Grobem Nieznanego Żołnierza odbyła się uroczysta\nzmiana warty w której udział wzięli przedstawiciele władz,\nkombatanci oraz licznie zgromadzeni mieszkańcy stolicy. Policyjną formację reprezentowali: Zastępca Komendanta Głównego Policji nadinsp. Mirosław Schossler oraz Komendant Stołeczny Policji nadinsp. Dariusz Działo. Po oddaniu salwy honorowej\nprzez kompanie reprezentacyjne: Policji, Wojska i Żandarmerii\nWojskowej, zgromadzeni goście złożyli wieńce.\nPolicjanci dbali o bezpieczeństwo nie tylko osób biorących\nudział w uroczystościach, ale także warszawiaków i przyjezdnych. O godzinie „W” funkcjonariusze patrolujący ulice stolicy\nzatrzymali się razem z przechodniami i oddali honor poległym\n3 sierpnia w Muzeum Powstania Warszawskiego odbyło się\ntakże rodzinne spotkanie edukacyjne z okazji 70. rocznicy wybuchu powstania. Organizatorzy przygotowali mnóstwo atrak-\nZ dniem 29 sierpnia 2014 r. zatrudniony na stanowisku naczelnika wydziału administracyjno-gospodarczego KSP\nPan Dariusz Komornicki nie wykonuje dodatkowych obowiązków na stanowisku naczelnika wydziału inwestycji i remontów.\nObowiązki związane z organizacją, kierowaniem, koordynacją oraz nadzorowaniem pracy tego wydziału powierzono zastępcy\nnaczelnika Panu Sławomirowi Kempie.\noprac. nadkom. Anna Kędzierzawska\nStołeczni policjanci z wydziału realizacyjnego wspólnie z funkcjonariuszami Państwowej Straży Pożarnej oraz Agencji\nBezpieczeństwa Wewnętrznego uczestniczyli w ćwiczeniach z zakresu technik wysokościowych. Szkolenie odbyło się\nna terenie hotelu InterContinental w Warszawie. Celem ćwiczeń była właściwa koordynacja działań różnych instytucji\nw trudnych warunkach na wysokości.\nfoto Wydział Realizacyjny KSP\nunkcjonariusze w trakcie szkolenia trenowali zjazdy ze 160 metrów\nz budynku przy użyciu lin osobistych.\nMundurowi przećwiczyli także techniki\nprzepięć na linie zarówno przyrządów\nzjazdowych oraz przyrządów asekuracyjnych, a także szkolili techniki cichego zjazdu i komunikacji w zespole.\nPolicjanci wspólnie z kolegami z Państwowej Straży Pożarnej oraz Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego szkolili się\nw warunkach dziennych i nocnych.\nw bardzo trudnych warunkach funkcjonariuszy z różnych instytucji usprawnia pracę zespołową podczas codziennej służby,\nszczególnie w sytuacji zagrożenia życia\nWydziału Realizacyjnego KSP\nUroczysta parada pododdziałów Wojska Polskiego stanowiła jeden z głównych elementów obchodów święta Wojska\nPolskiego. Stołeczni policjanci dbali o bezpieczeństwo zarówno mieszkańców, jak i uczestników defilady.\npiątek 15 sierpnia o 12.00 w Al. Ujazdowskich odbyła się parada pododdziałów Wojska Polskiego.\nPrzemarsz jednostek pieszych i konnych, przejazdy wojskowych pojazdów historycznych i współczesnych oraz\nprzelot lotnictwa Sił Zbrojnych uświetniły tę podniosłą chwilę.\nW uroczystości uczestniczyli między innymi: Prezydent RP Bronisław Komorowski, przedstawiciele najwyższych władz państwowych i wojewódzkich, żołnierze, kombatanci.\nPodczas całego zabezpiezczenia policjanci dbali o bezpieczeństwo zarówno mieszkańców, jak i uczestników parady. g\nTurniej Par Patrolowych „Patrol Roku 2014”\nPrzez dwa dni policjanci z garnizonu stołecznego rywalizowali o miano najlepszej pary patrolowo – interwencyjnej\nw zawodach policjantów prewencji – Turniej Par Patrolowych „Patrol Roku 2014”. Najlepsi okazali się policjanci\nz Komendy Rejonowej Policji Warszawa IV: mł. asp. Paweł Woźniak oraz sierż. Paweł Maciak.\n23 policyjne pary, które na co\ndzień dbają o bezpieczeństwo\nmieszkańców oraz turystów odwiedzających stolicę i ościenne powiaty. Swoich\nreprezentantów w zawodach o tytuł najlepszego „Patrolu Roku 2014” wystawiły\nwszystkie komendy rejonowe i powiatowe warszawskiego garnizonu, a także\nkomisariaty specjalistyczne, wydziały:\nwywiadowczo - patrolowy oraz ochrony\nplacówek dyplomatycznych i Oddział Prewencji Policji w Warszawie.\nCelem zawodów jest poszerzenie wiedzy policjantów oraz doskonalenie ich\numiejętności. Policjanci musieli zmierzyć\nsię nie tylko z przeprowadzaniem interwencji policyjnych i udzielaniem pierwszej pomocy czy testem wiedzy zawodowej, ale także ze stosowaniem technik\nobezwładniania osób, policyjnym torem\nprzeszkód oraz strzelaniem sytuacyjnym,\npodczas którego oddawali strzały zza za-\nsłony do tarcz strzeleckich. Konkurencje\nwymagały od funkcjonariuszy wykorzystania wiedzy teoretycznej i sprawności\nfizycznej, a także umiejętności pracy w\nPoszczególne zadania były punktowane oddzielnie. Suma zdobytych punktów\npozwoliła na wyłonienie najlepiej przygotowanych, profesjonalnie podchodzących do służby policjantów prewencji.\nW klasyfikacji tegorocznej edycji konkursu\npierwsze miejsce zajęła para z Komendy\nRejonowej Policji Warszawa IV, którą reprezentowali: mł. asp. Paweł Woźniak\noraz sierż. Paweł Maciak, na drugiej pozycji uplasowała się para patrolowo - interwencyjna z Komisariatu Kolejowego Policji w składzie st. sierż. Janusz Czajkowski\ni st. post. Marcin Załuga, trzecie miejsce\nzajęli: sierż. Piotr Alwas i sierż. Adam\nMuchyński z Komendy Powiatowej Policji\nw Mińsku Mazowieckim. g\nW poniedziałek 4 sierpnia zawodnicy 71. Tour de Pologne dojechali do Warszawy. Zmagania II etapu wyścigu zakończyły trzy specjalne pętle w centrum miasta. Zawodnicy do stolicy wjechali około godziny 16.00. W zabezpieczeniu sportowych zmagań udział wzięli policjanci z Wydziału Ruchu Drogowego KSP oraz funkcjonariusze Oddziału\nPrewencji Policji w Warszawie. Mundurowi, na całej trasie przejazdu kolarzy, pilnowali bezpieczeństwa zarówno\nsportowców, jak i zgromadzonej publiczności.\nWprawdzie termin przekazania do użytku tej inwestycji przewidziano na 2015 rok, ale służby logistyczne Komendy\nStołecznej Policji robią wszystko, aby jeszcze w tym roku oddać nowy, większy i nowocześniejszy Komisariat Policji\nw dzielnicy Warszawa Wesoła. Pozwoli to w przyszłości znacznie podwyższyć komfort pracy policjantów.\nwukondygnacyjny obiekt przy\nul. 1. Praskiego Pułku 21 w Wesołej o łącznej powierzchni użytkowej 660,7 m2 stanął w miejscu starego budynku, którego powierzchnia\nwynosiła 338,8 m2. Zakończono prace\nmontażowe instalacji elektrycznej, poszycia dachowego łącznie z obróbkami\nblacharskimi, instalacji sanitarnej, a także instalacji c.o. Obecnie trwają prace\nwykończeniowe. Całkowity koszt budowy wraz z zagospodarowaniem terenu\ni wyposażeniem wyniesie około 5 mln zł.\n- Zwiększając tempo prac inwestycyjnych pragniemy wyjść naprzeciw ocze-\nkiwaniom mieszkańców oraz służących\nw tym rejonie policjantów, a jednocześnie\nsprawić, aby mieli oni bardziej komfortowe warunki do wzajemnych kontaktów\n– mówi Zastępca Komendanta Stołecznego Policji ds. Logistyki mł. insp. Małgorzata Łyszko-Domagalska.\nZadanie jest realizowane przez Komendę Stołeczną Policji w ramach programu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych\ndotyczącego standaryzacji obiektów służbowych Policji. Intencją podejmowanych\ndziałań jest przede wszystkim polepszenie\nwarunków obsługi obywateli oraz warunków pracy i służby funkcjonariuszy i pracowników Policji. W ramach trzyletniego\nprogramu na lata 2013-2015 na standaryzację i modernizację komend w całej Polsce Minister Spraw Wewnętrznych przeznaczył 1 mld zł.\nProgram zakłada także ujednolicenie wizerunku komend i komisariatów,\naby ułatwić identyfikację budynków Policji. Dotyczy to zarówno zewnętrznego,\njak i wewnętrznego wyglądu obiektów,\nm.in. w zakresie jednakowej kolorystyki\nelewacji, pomieszczeń wewnątrz budynku i podłóg (w odcieniach grafitu) oraz\numieszczenia wystandaryzowanego logo\nPolicji na zewnątrz budynku.\nPotrzeba budowy nowego obiektu\nw miejsce dotychczasowego Komisariatu Policji w dzielnicy Warszawa Wesoła\npojawiła się przed trzema laty i była podyktowana złym stanem technicznym,\nzbyt małą kubaturą i bardzo niskim standardem wykończenia. Inicjatywa została\npozytywnie zaopiniowana przez władze\nsamorządowe, co zaowocowało podpisaniem w 2011 roku przez Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy porozumienia\nw sprawie przekazania Policji środków\nfinansowych, stanowiących dochody własne m.st. Warszawy, z przeznaczeniem\nnowego budynku komisariatu w Wesołej.\nZgodnie z podpisaną umową przystąpiono do prac budowlanych.\nKomendant Stołeczny Policji ma nadzieję, że prace zakończą się jeszcze\nw 2014 roku. g\nZakupiono radiowozy dla KSP\nDo dyspozycji policjantów Komendy Stołecznej Policji trafiło 15 z 32 nowych oznakowanych samochodów m-ki Kia\nCeed zakupionych ze środków budżetu państwa wyasygnowanych przez Komendę Główną Policji, a także środków\nsamorządu miasta stołecznego Warszawy. Łącznie na ten cel wydatkowano ponad 2 mln złotych.\noszty zakupu nowych samochodów\npokryła w części Komenda Główna Policji ze środków przyznanych\nprzez budżet państwa, a także Urząd\nm.st. Warszawy w ramach zawartego\n14 lipca br. porozumienia w sprawie przekazania Policji środków finansowych stanowiących dochody własne samorządu.\nDzięki temu warszawskie jednostki Policji\notrzymają łącznie 32 nowe radiowozy,\nz których 15 zostało już przekazanych do\ndyspozycji policjantów. Najwięcej - 6 samochodów - trafiło do funkcjonariuszy\nwydziału ruchu drogowego, po dwa samochody do jednostek Policji w Śródmieściu i na Mokotowie, natomiast po jednym aucie do pięciu pozostałych komend\nZdaniem Komendanta Stołecznego\nPolicji dobra współpraca z jednostkami\nsamorządu terytorialnego ma ogromne\nznaczenie nie tylko ze względu na poprawę skuteczności służb porządkowych,\nale także służy sprawie najważniejszej\n- poczuciu bezpieczeństwa mieszkańców\ndanej gminy. Pierwszy w tym roku zakup\nśrodków transportowych w ramach zawartego z miastem stołecznym Warszawa\nporozumienia jest tego najlepszym dowodem.\nPozostałych 17 radiowozów z zakupionej partii po jednej sztuce trafi\nw najbliższym czasie do siedmiu komend\nrejonowych Warszawy, natomiast 10 samochodów zostanie przekazanych wydziałowi ruchu drogowego.\nJak podkreśla Zastępca Komendanta\nds. Logistyki mł. insp. Małgorzata Łyszko-Domagalska, nie jest to ostatni w tym\nroku zakup środków transportowych dla\nstołecznych policjantów. g\nW NASZYM GARNIZONIE Komenda\nOBSZAR DZIAŁANIA - 44,3 km2\nLUDNOŚĆ - 255 000\nZATRUDNIENI POLICJANCI - 501\nZATRUDNIENI PRACOWNICY POLICJI - 70\nRejonowym Policji Warszawa IV\n- insp. Krzysztofem Krzyżanowskim\n„Bezpieczeństwo to nasza wspólna\nsprawa” – mówił Pan niejednokrotnie\npodczas debat społecznych w dzielnicy.\nW jaki sposób Policja może zachęcić\nmieszkańców do współdziałania?\nW relacji Policja – społeczeństwo niezwykle istotna jest komunikacja. Informacje,\nktóre uzyskujemy współpracując z mieszkańcami pozwalają zapobiegać przestępczości i prowadzić skuteczną pracę\nwykrywczą. Debaty społeczne są doskonałym źródłem wiedzy o lokalnych zagrożeniach. Informacje zdobyte w rozmowach z mieszkańcami podczas takich\nspotkań wykorzystujemy do tworzenia\nmapy bezpieczeństwa. Odpowiadając na\npotrzeby społeczności lokalnej, w miejsca\nzagrożone przestępczością dyslokujemy\nsłużbę patrolową i kryminalną. Z myślą\no mieszkańcach prowadzimy kilkanaście\nprogramów prewencyjnych adresowanych do różnych odbiorców, od najmłodszych do seniorów. Jednym z priorytetowych programów działających w naszej\ndzielnicy jest projekt pn. „Czujny sąsiad”.\nJego kolejne odsłony realizujemy szczególnie w okresach wakacyjnych i świątecznych, kiedy mieszkańcy wyjeżdżają\nna wypoczynek, spotykają się z rodziną\ni zostawiają majątek bez nadzoru. A nie\nod dziś wiadomo, że czujne oko sąsiada to\nW jaki sposób debaty społeczne pomagają w diagnozowaniu społecznych potrzeb w zakresie bezpieczeństwa?\nDzięki prowadzonym debatom uzyskujemy informacje o zagrożeniach najbardziej\ndokuczliwych społecznie. Mieszkańcy naj-\nnspektor Krzysztof Krzyżanowski\nrozpoczął służbę w Policji 1 listopada\n1990 r. w KWP w Olsztynie. Następnie przez pół roku pracował w KRP na\nPradze Północ. Poznał wtedy bardzo\ndobrze swój rejon służbowy: Targowa, Brzeska, Ząbkowska. Kolejny etap\nsłużby to praca w KGP, m.in. w Biurze\nKoordynacji Służby Kryminalnej. Od\n1999 r. pełnił służbę w KSP na stanowisku naczelnika wydziału prezydialnego. W maju 2005 r. objął funkcję\nw Grodzisku Maz., a od 15 marca\n2012 r. jest Komendantem Rejonowym Policji Warszawa IV.\nUkończył studia prawnicze na\nUMCS w Lublinie oraz studia podyplomowe z zarzadzania organizacją\nw Wyższej Szkole Zarządzania i Prawa\nim. Heleny Chodkowskiej.\nJego pasja to sport i motoryzacja.\nczęściej wskazują na akty wandalizmu,\nczyny chuligańskie, zakłócenia porządku\npublicznego, nieprawidłowe parkowanie\nna uliczkach osiedlowych, chodnikach,\nczyli na to, co utrudnia im codzienne życie.\nZ naszych obserwacji wynika, że ich niepokój budzi agresywna młodzież i nietrzeźwi\nawanturujący się w miejscach publicznych. Naszym celem jest przeciwdziałanie\ntakim zjawiskom. Z mojego doświadczenia wynika, że mieszkańcy coraz częściej\nangażują się w problemy społeczności\nlokalnej, bo rozumieją nasze hasło „Bezpieczeństwo to nasza wspólna sprawa”.\nCoraz chętniej współpracują z dzielnicowymi, zgłaszają telefonicznie potrzebę\ninterwencji lub pisemnie proszą o zajęcie\nsię konkretnym problemem.\nLepiej przeciwdziałać zagrożeniom, niż\npóźniej z nimi walczyć. Jaką receptę ma\nPan na skuteczną pracę pionu prewencji?\nDla mnie istotą z punktu widzenia prewencji jest dobre rozpoznanie rejonu\nprzez dzielnicowego. Policjant ten ma\nbyć widoczny i znany społeczności lokalnej, ma współpracować z mieszkańcami. Dzięki tym zasadom mieszkańcy bez\nobawy będą mówić o zagrożeniach 4\nlokalnych, bo wiedzą, że mogą na niego\nliczyć, że ich nie zawiedzie. W ubiegłym\nroku podjąłem inicjatywę, zgodnie z którą\nkażdy dzielnicowy ma obowiązek dokonać\nprzeglądu swojego rejonu służbowego\nrazem z policjantem pionu kryminalnego.\nTakie działania już przynoszą stały, bezpośredni przepływ informacji między pionami. Pozwalają też na właściwą diagnozę\nwystępujących zagrożeń oraz podejmowanie właściwych metod zapobiegania\ni wykrywania przestępstw.\nZ jakimi kategoriami przestępstw musicie dawać sobie radę?\nKażda dzielnica czy rejon służbowy ma\nswoją specyfikę. Najbardziej dokuczliwa\nspołecznie jest przestępczość przeciwko mieniu. Podejmujemy działania, by\nwzmocnić pion zajmujący się zwalczaniem\ntej kategorii zdarzeń i rozpoznawać tego\nrodzaju zagrożenia. W ostatnim czasie na\nWoli mamy do czynienia z intensywnym\nrozwojem budownictwa mieszkalnego\ni biurowego. Trwają też prace związane\nz budową II linii metra. Nie pozostaje to\nbez wpływu na bezpieczeństwo w dzielnicy i determinuje nasze działania ukierunkowane na zwalczanie kradzieży sprzętu\nbudowlanego czy elektronarzędzi z placów budowy. Obserwujemy też zwiększoną liczbę uszkodzeń pojazdów w związku\nz poszerzeniem strefy płatnego parkowania.\nZ kolei na Bemowie jednym z naszych\npriorytetów jest przeciwdziałanie kradzieżom mieszkaniowym. Dzielnica jest jedną\nz kilku tzw. sypialni Warszawy. Mieszkańcy zwykle wyjeżdżają do pracy do centrum\ni zostawiają mieszkania bez właściwego\nzabezpieczenia. Ich lokum staje się łatwym celem dla złodziei, z którego kradną\nwszystko, co stanowi wartość materialną\ni da się sprzedać. W ubiegłym roku rozbiliśmy grupę zajmującą się takimi kradzieżami. Zatrzymani przyznali się do 8 włamań.\nDzięki rozpoznaniu policjanci dotarli do\ndziupli i lombardów, w których odnaleziono skradzione przedmioty. Podobne kontrole lombardów na Woli i Bemowie na\npoczątku tego roku doprowadziły do odnalezienia kolejnych skradzionych rzeczy.\nInną kategorią zdarzeń, z którą mamy\ndo czynienia w dzielnicy, są rozboje na\npracownikach budowlanych. Sprawy są\nczęsto trudne do wykrycia, bo ofiary nie\npotrafią zwykle opisać sprawców, niewiele też pamiętają z tego, co się wydarzyło.\nNietrzeźwi okradani są z portfeli i telefonów komórkowych. Aby wykryć tego rodzaju sprawy, sięgamy zwykle po monitoring miejski.\nNasza dzielnica, podobnie jak inne, boryka się także z oszustwami „na wnuczka”,\na w ostatnim czasie także „na funkcjona10 SMP\nriusza”, np. CBŚ. Stale prowadzimy profilaktykę wśród osób starszych. Spotykamy\nsię w klubach seniora. Dzielnicowi w trakcie obchodów docierają do mieszkańców\ni ostrzegają przed oszustami. Także podczas spotkań z lokalną społecznością\norganizowanych przez Biuro Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego m.st.\nWarszawy wskazujemy na zagrożenia.\nZazwyczaj, gdy rozmawiamy o pracy\nkomendanta myślimy o osobie zarządzającej dużym zespołem, sterującej\njednostką. Czy rzeczywiście zwykle jest\nto praca tylko za biurkiem? Jak wygląda\nPana zwykły dzień pracy?\nZaczynam o 7.00. Zapoznaję się z wydarzeniami z ostatniej doby. Przeglądam\ndokumentację. W obecności naczelnika\nnadzorującego czynności procesowe danego dnia rozliczam dyżurnego. Następnie\nspotykam z naczelnikami poszczególnych\nwydziałów. Po porannych odprawach\nprzychodzi czas na dekretowanie spraw,\npodpisywanie pism i spotkania z pracownikami bezpośrednio mi podległego\npionu wspomagającego. O 14.30 spotykam się z naczelnikami wydziałów rozpoczynających popołudniową zmianę. Mój\ndzień pracy to także zaplanowane spotkania nie tylko w jednostce. Oczywiście\nharmonogram dnia ulega zmianie, gdy\ndochodzi do poważnego zdarzenia angażującego większość naszych policjantów\nczy w przypadku ważnych uroczystości\npolicyjnych. Jako komendant jestem także zobowiązany do odbycia służb w porze\nwieczorowo-nocnej, zwykle jest ich kilka\nw miesiącu. Dają mi szansę na bezpośredni kontakt z policjantami służby patrolowej. Uczestniczę również w odprawach\nfunkcjonariuszy patrolowo-interwencyjnych i dzielnicowych oraz w odprawach\nzwiązanych z doraźnymi działaniami. Mój\ndzień pracy rzadko trwa 8 h, chociażby\nwtedy, gdy zostaję na noc, by skontrolować pracę policjantów obu dzielnic.\nSiedem lat na stanowisku komendanta\ngrodziskiej komendy i dwa lata szefowania wolskiej jednostce to bogate doświadczenie w zarzadzaniu jednostką.\nW jaki sposób wykorzystuje Pan swoje\ndoświadczenie w codziennej służbie?\nSłużba w Policji to cały czas nauka. Przestępczość się zmienia. Sprawcy stosują coraz bardziej wyrafinowane metody. Policja powinna więc być nie tylko na bieżąco\nz oceną sytuacji, ale także przewidywać\nrozwój wydarzeń. Trzeba być kreatywnym, tworzyć i wprowadzać nowe metody\nwykrywania sprawców przestępstw. Moje\n15-letnie doświadczenie na stanowiskach\nkierowniczych mówi, że należy wykorzystywać najlepsze praktyki i sposoby zapobiegania przestępczości.\nJakie zamierzenia stoją przed jednostką\nMoją troską jest zapewnienie policjantom jak najlepszych warunków do pracy.\nW ubiegłym roku komisariat przy ul. Raginisa przeszedł gruntowny remont i został oddany do użytku. Na modernizację\nlub kapitalny remont czeka obiekt przy\nul. Pirenejskiej. Być może lepszym rozwiązaniem byłoby jednak, gdybyśmy mogli\nwykorzystywać inny obiekt, bardziej dostosowany do naszych potrzeb. Obecnie\nZależy mi także na zapewnieniu odpowiedniej, nie wysłużonej floty transportowej. Dlatego też zwróciłem się o pomoc\nw tym zakresie do władz samorządowych.\nObecnie trwa procedura przekazania\n2 radiowozów dla bemowskiej jednostki\nPolicji. To z pewnością pomoże właściwie\nrealizować zadania służbowe.\nNajwiększy sukces wolskich policjantów\nw ostatnich miesiącach to...\nTrudno wskazać tylko jedną policyjną realizację. Ostatnie miesiące to dziesiątki\nzatrzymanych i ustalenie wielu sprawców\nprzestępstw dzięki efektywnej i skutecznej\npracy policjantów różnych pionów.\nDla mnie największym sukcesem jest\nto, że każdego dnia mogę liczyć na rzetelną i dobrą pracę podległych mi funkcjonariuszy i pracowników. Widzę ogromny\npotencjał tej jednostki, w której pracują\nzmotywowani do pracy ludzie. Często im\npowtarzam na odprawach: „Jeśli ktoś\nchce, to szuka sposobu; jeśli ktoś nie\nchce, to szuka powodu”. Stawiam na ludzi, zachęcam do większej kreatywności.\nPrzykładem takiego podejścia jest choćby\nprzygotowany przeze mnie projekt zmiany zarządzenia KGP w kwestii posiadania\nprzez policjanta broni służbowej podczas\nurlopu. Zmiana weszła w życie. Innym\nprzykładem kreatywnego myślenia jest\nprzygotowany w naszej jednostce projekt\nzmiany zarządzenia KGP dot. pracy operacyjnej. Wszystko jest w naszych rękach.\nostatnich tygodni jest wyróżnienie naszej dzielnicowej z Woli, mł. asp. Katarzyny Wierzbickiej, tytułem „Policjanta, który mi pomógł” 2014. To już\ndruga policjantka z Woli, która została\nuhonorowana tym laurem. Jestem zaszczycony i dumny, że mogę pracować\nz takimi policjantami.\nDziękuję za rozmowę. g\ntel. dyż.: (22) 603 72 55\nfax: (22) 603 64 14\nW NASZYM GARNIZONIE Komenda pozytywnie zakręceni\nPolicjant: mł. insp. Mariusz Oniszczuk\nStaż w Policji: 18 lat\nJednostka: Komendant KP Warszawa Bemowo\nomisariat Policji na Bemowie mieści się w dwóch budynkach. Wydział kryminalny swoją siedzibę ma przy ul. Raginisa 4. Składa się z zespołu ds. postępowań przeciwko\nżyciu i zdrowiu, ds. mienia oraz tzw. operacyjnego. W sumie jest tu 40 funkcjonariuszy. Budynek przy ul. Pirenejskiej 3A\nto z kolei siedziba wydziału prewencji złożonego z czterech ogniw\npatrolowych, zespołu ds. wykroczeń, wywiadowczego i ochrony.\nTu swoją służbę każdego dnia pełni 101 mundurowych. - Mówiąc\nprzewrotnie, jest nas mało i dużo jednocześnie. Patrząc na komendy powiatowe w Polsce, to 141 policjantów, którzy mi podlegają,\nstanowi sporą grupę, ale z perspektywy Warszawy, wygląda to już\ninaczej – mówi komendant, mł. insp. Mariusz Oniszczuk i dodaje:\nduża liczba imprez, wydarzeń kulturalnych, które trzeba zabezpieczyć, sprawia, że czasami moi policjanci muszą przyjść na służbę\nw dniu wolnym od pracy. Wtedy zawsze staram się, żeby mogli\nodebrać sobie dzień wolny, kiedy im to najbardziej pasuje.\nPierwsze lata służby oraz późniejsze doświadczenie sprawiają,\nże jest w stanie pomóc każdemu, kto do niego przyjdzie ze służbowym problemem. - Kiedy zaczynałem służbę w Policji, dzielnicowy\nzajmował się wieloma sprawami: prowadził postępowania przygotowawcze niewykryte, tzw. „enenki”, sprawy dotyczące wykroczeń czy też poszukiwania osób ukrywających się przed organami\nścigania. Dzięki temu poznałem, na czym polega praca policjanta\npionu kryminalnego – opowiada komendant. – Mimo, że na przestrzeni ostatnich lat dużo się w tym zakresie zmieniło, to wtedy\ndowiedziałem się, jak być m.in. dochodzeniowcem.\nBemowo to dzielnica, na terenie której znajduje się wiele\nobiektów wojskowych, w tym m.in.: Wojskowa Akademia Techniczna i Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych. Znaczna\nczęść osiedli zamieszkała jest przez obecnych lub byłych żołnierzy.\n– Przypuszczam, że to dzięki temu jest u nas mniej zdarzeń kryminalnych. Mieszkańcy często reagują, kiedy widzą, że dzieje się coś\nzłego. Dzwonią do nas, a później zdarza się, że zostają świadkiem\nw sprawie. Skuteczność działań moich policjantów oraz zaangażowanie w służbę z pewnością ma wpływ na to, że barometr\nbezpieczeństwa jest wysoki – 81% mieszkańców Bemowa czuje się\nbezpiecznie w miejscu, w którym mieszka.\nW dzielnicy zameldowanych jest około 120 tys. osób, ale sza-\nW policyjnej służbie nie ma rutyny ani monotonii. Nie\nmożna niczego zaplanować. Trzeba za to cały czas być\nna bieżąco - nie tylko z często zmieniającymi się przepisami prawa, ale przede wszystkim z tym, co dzieje\nsię wokół. To wszystko sprawia, że mł. insp. Mariusz\nOniszczuk, komendant Komisariatu Policji Warszawa\n– Bemowo, nie wyobraża sobie, aby mógł wykonywać\ninny zawód. I to dlatego, podczas naszej rozmowy, w tle\ncały czas słychać policyjną radiostację.\ncuje się, że jest ich dużo więcej. Na wielu budynkach i obiektach\numieszczone są kamery monitoringu. Dzięki temu łatwiej jest\nustalić i zatrzymać sprawców przestępstw, szczególnie tych, którzy są znani policjantom. Podobnie jak w innych dzielnicach, także\ntu funkcjonariusze zatrzymują wiele przyjezdnych osób podejrzanych o popełnienie przestępstw.\nNa terenie dzielnicy znajdują się trzy pętle autobusowe i dwie\ntramwajowe. Zdarza się, szczególnie w weekendy, że do komisariatu zgłaszają się osoby okradzione w środkach komunikacji\nmiejskiej, które nie potrafią wskazać miejsca przestępstwa. Ponieważ bemowska jednostka jako pierwsza pozyskuje informację\no przestępstwie, prowadzi postępowanie przygotowawcze. Problemem są również różnego rodzaju oszustwa, w tym internetowe. - Staramy się walczyć z tymi rodzajami przestępstw, ale są\nto trudne kategorie do opanowania. – mówi mł. insp. Mariusz\nOniszczuk. – Na zakończenie pierwszego półrocza tego roku pozostało w prowadzeniu 343 postępowań. Około 20% stanowiły przestępstwa kryminalne w 7 kategoriach. Wśród pozostałych około\n90 postępowań przygotowawczych dotyczyło oszustw, inne to\ngroźby karalne, niealimentacja, znęcanie się fizyczne i psychiczne,\nBemowscy policjanci na co dzień współpracują z żołnierzami\nŻandarmerii Wojskowej. Na ulicach można też często spotkać patrole mieszane, składające się z policjantów i strażników miejskich.\nKomisariat może również liczyć na wsparcie samorządu lokalnego.\nMarzeniem komendanta jest jeden budynek dla całej jednostki. - To, że znajdujemy się w dwóch różnych miejscach, trochę\nutrudnia przepływ informacji między nami. Cały czas pracujemy\nnad tym, żeby to usprawnić – wyjaśnia komendant.\nPytany o największy sukces bez chwili zastanowienia mówi:\n- Każde zdarzenie, w którym sprawca zostanie wykryty i zatrzymany, jest sukcesem moich policjantów i pośrednio moim. Ale to sukces chwilowy, który na drugi dzień jest już historią. Kolejnego dnia\njesteśmy dumni z czegoś innego. Komendant dużą uwagę przykłada do pomocy rodzinom zagrożonym przemocą domową. Jeszcze\njako zastępca komendanta ds. prewencji uczestniczył w pracach\ntzw. zespołów interdyscyplinarnych. – Doceniam pracę dzielnicowych w tym zakresie – to mało wdzięczna służba – mówi i dodaje:\npolicjanci uczestniczą w pracach tzw. grup roboczych. Każde takie\nspotkanie trwa 1 – 1,5 godziny. Szuka się na nich sposobów pomocy danej rodzinie. W tych przypadkach naszym sukcesem jest\nto, kiedy dana sprawa nie zakończy się tragedią, o której będzie\ngłośno w mediach.\nPo pracy to w rodzinie znajduje wytchnienie, choć o spokoju i ciszy przy dwójce maluchów trudno mówić. - Moje myśli już\nw progu domu nastawiają się na inne wyzwania. Z najmłodszymi\ntrzeba wyjść na spacer, do kina. Starszy syn, mimo że już prawie\ndorosły, też potrzebuje chwili rozmowy. Kiedy tylko mogę, chodzę\noglądać mecze, w których gra – opowiada komendant. g\nAwans poprzedza sukces osobisty\nTomy dokumentów przechodzą przez ręce wolskich policjantów zajmujących się przestępstwami przeciwko mieniu.\nMiesięcznie prowadzą około 200 postępowań przygotowawczych. Każda sprawa wymaga dokładnej analizy, sprawdzeń, celnych decyzji i skutecznego działania. Zarządzanie 42-osobowym wydziałem to tytaniczna praca, ale nie dla\nosoby, która czuje powołanie i całkowicie oddaje się pasji. Podkomisarz Paweł Wiśniewski właśnie takich cech szuka\nwśród kandydatów do służby w tej profesji.\nJednostka: Zastępca Naczelnika Wydziału\ndw. z Przestępczością Przeciwko Mieniu\nw KRP IV (nadzoruje pracę operacyjną)\niczba spraw trafiających do wydziału bezpośrednio wynika z kategorii przestępstw, które pozostają w jego gestii,\na są to kradzieże: mienia, pojazdów, z włamaniem, oszustwa, zniszczenia mienia i przywłaszczenia, z wyłączeniem przestępstw rozbójniczych. Wskazanie sprawcy nie jest\nproste, zwłaszcza przy kradzieżach pojazdów i włamaniach do\nobiektów. Tego typu sprawy należą do grona najtrudniejszych.\nWynika to z profilu osobowościowego sprawców i stosowanego przez nich modus operandi. Najczęściej są to recydywiści-zawodowcy, dysponujący drogim i profesjonalnym sprzętem.\nSprytni i przebiegli, niekiedy niewyobrażalnie zuchwali. Działają\nw sposób planowy, przemyślany, zorganizowany i poprzedzony\nrozpoznaniem przestępczym. Taki mechanizm umożliwia im\nunikanie błędów, których później poszukują śledczy. Ustalenie\nźródeł dowodowych wymaga wówczas wyjątkowo skutecznej\npracy operacyjnej, bo ona przynosi najlepsze efekty wykrwacze.\nA do tego potrzeba odpowiedniej kadry.\n- Jak w każdej pracy najważniejsze, aby lubić to, co się robi\ni widzieć w tym sens. Tylko wtedy ludzie potrafią sprostać wyzwaniom i będą poszukiwać nowych rozwiązań. U swych podopiecznych niezwykle cenię dojrzałość, i to dojrzałość rozumianą jako\nodwaga zrównoważona rozwagą. Z takimi osobami przyjemnie\nsię pracuje. Są gotowi na bardzo trudne wyzwania, ale pojmują\nwiążącą się z tym odpowiedzialność. Cenię sobie też umiejętność godzenia życia osobistego z zawodowym. Rodzina jest najsilniejszym wsparciem społecznym dla człowieka. Jednocześnie\nw domu kształtują się poglądy i wartości związane ze stosunkiem do obowiązków, do pracy. Poukładanie tych relacji praca-dom nie bywa wcale łatwe, a może w istotny sposób dezorganizować służbę. Na trzecim miejscu postawiłbym nastawienie\nwewnętrzne, czyli prezentowanie postawy ofensywnej, dynamicznej, dociekliwość i konsekwencję w realizacji celu. Jednostki\no takim profilu z pewnością poradzą sobie z najtrudniejszymi\nZdaniem podkom. P. Wiśniewskiego sukces odnoszą osoby\no wysokiej samodyscyplinie. Podobnie jest zresztą w sporcie,\nbiznesie i w innych dziedzinach życia. Dyscyplinie wewnętrznej towarzyszy skuteczność i efektywność. Bo jeżeli robimy coś\nw sposób systematyczny, poukładany, wymagający poświęcenia\nod samego siebie - to pokonujemy własne słabości, wówczas\nodnosimy sukces prywatny. Natomiast zawsze sukces prywatny\npoprzedza sukces w sferze społecznej (zawodowej). Sukces odnosi ten, kto potrafi narzucić sobie pewne ramy, autodyscyplinę\ni wytrwać w tych autonomicznie narzuconych ryzach.\n- Nasz zespół jest zróżnicowany, co stanowi jego zaletę i siłę.\nNajwięcej jest stosunkowo młodych policjantów o stażu do 6-8\nlat pracy. Ci mają niespożytą energię, ale trzeba nimi kierować,\nwspierać i podpowiadać. W tym pomagają mi starsi funkcjonariusze, z bagażem kilkunastu lat doświadczenia zawodowego.\nPracują tu zarówno kobiety, jak i mężczyźni. Nie ma żadnego\nszufladkowania. Każdy może spróbować i każdy dostanie swoją\nszansę, jeśli tylko tego chce. Policjantki bywają niekiedy niezastąpione w pracy operacyjno-rozpoznawczej, np. przy „legendowaniu”, a ich wyjątkowa cierpliwość i dbałość o szczegóły\nsprawdza się w pracy dochodzeniowo-śledczej. Wgryzając się w\nsprawę drążą problem, jak kropla skałę. Mężczyźni natomiast\ndoskonale czują się w terenie, w akcji, gdzie jest duży poziom\nadrenaliny lub w zadaniach wieloetapowych. Właśnie zróżnicowanie kadry, pozwala na utrzymanie gotowości na przyjęcie\ndo wykonania zadań najtrudniejszych oraz utrzymanie elastyczności przy realizacji skomplikowanych i rozłożonych w czasie\nPodkomisarz Paweł Wiśniewski jest pasjonatem swojej profesji. Tytuł magistra uzyskał z kryminologii, a swoje wykształcenie uzupełnił na trzech fakultetach z zakresu kompetencji\nmenadżerskich, zarządzania zasobami ludzkimi oraz zwalczania\nprzestępczości zorganizowanej. Po pracy chętnie sięga po literaturę z dziedziny psychologii, zarządzania oraz historii II wojny\nświatowej. Życiowy dystans łapie podczas wędkowania, kiedy\nodcina się od problemów, ma czas na refleksje i przemyślenia.\nCzęsto wraca bez złowionej ryby, za to pełen energii i nowych\npomysłów. Jest zapalonym numizmatykiem, w wolnych chwilach uprawia jogging. Najbliżsi już dawno pogodzili się z jego\nzawodowym wyborem, bo od zawsze chciał być policjantem.\n- Moje marzenia wiążą się z najbliższymi. Mam poczucie, że\nzawsze miałem dla nich za mało czasu. Człowiek z wiekiem dojrzewa, wiele się wokół niego zmienia i coraz wyraźniej odczuwa\nprzemijanie. Wykonywany zawód policjanta jest dla mnie bardzo\nważny, ale to nie jedyna z ról życiowych, jakie przychodzi nam\nw życiu z oddaniem wypełniać. g\nPełna wersja artykułu dostępna na stronie internetowej SMP\nWspółpraca stołecznej Policji\nz Żandarmerią Wojskową\nStała wymiana informacji o zagrożeniach występujących na obszarze garnizonu stołecznego, organizowanie wspólnych działań w celu zapewnienia spokoju i porządku w miejscach zgromadzeń i imprez masowych, współpraca przy\nzabezpieczeniu miejsc przestępstw, udzielanie pomocy przy doprowadzeniu sprawców przestępstw i wykroczeń do\nwłaściwych organów – to tylko niektóre elementy współdziałania obu formacji.\nfoto KPP Mińsk Maz.\nolicja, realizując zadania wymienione w ustawie o Policji,\nw celu zapobiegania popełnianiu przestępstw i wykroczeń oraz zjawisk kryminogennych, współdziała z organami państwowymi, samorządowymi i organizacjami społecznymi. Jako jedna z instytucji stojących na straży prawa od lat\nwspółpracuje m.in. z Żandarmerią Wojskową.\nWspólne służby patrolowe, kontrole ruchu drogowego, pilotaże, poszukiwania osób zaginionych, zabezpieczanie imprez\nmasowych, w tym meczów piłkarskich, udział w uroczystościach\npaństwowych i resortowych, a także wymiana doświadczeń poprzez liczne szkolenia – to część wspólnie realizowanych przedsięwzięć.\nPodstawa prawna współdziałania\nW maju ubiegłego roku Komendant Główny Policji i Komendant Główny ŻW podpisali porozumienie o współdziałaniu Żandarmerii Wojskowej i Policji. Zapisy porozumienia szczegółowo\nokreślają zakres współpracy obu formacji dotyczący organizacji\ni prowadzenia wspólnych przedsięwzięć służących ochronie bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymania bezpieczeństwa i porządku\npublicznego, zwłaszcza w zakresie działań prewencyjnych, czynności operacyjno-rozpoznawczych, dochodzeniowo-śledczych,\nwymiany informacji, doskonalenia zawodowego i łączności.\nW zakresie działań prewencyjnych funkcjonariusze Policji i żołnierze Żandarmerii Wojskowej: organizują wspólne patrole\nw rejonach zagrożonych naruszeniem porządku publicznego,\nprzeprowadzają kontrole ruchu drogowego i pilotaże, podejmują\ndziałania prewencyjne podczas zgromadzeń i imprez masowych,\nrealizują wspólne przedsięwzięcia w jednostkach i instytucjach\nwojskowych oraz środowisku cywilnym, mające na celu zapobieganie przestępczości i występowaniu zjawisk patologicznych.\nW zakresie czynności operacyjno-rozpoznawczych i dochodzeniowo-śledczych ich współdziałanie polega na:\n• stałej wymianie informacji o zagrożeniach występujących na\nokreślonym terenie w obszarze bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz spokoju i porządku publicznego;\n• prowadzeniu poszukiwań osób ukrywających się przed organami ścigania, osób zaginionych, wymianie informacji dotyczących rzeczy utraconych w wyniku przestępstwa;\n• współpracy przy zabezpieczeniu miejsc przestępstw;\n• udzielaniu, w miarę potrzeb, pomocy przy przesłuchaniach\npodejrzanych i świadków, oględzinach, przeszukaniach, zatrzymaniach rzeczy i eksperymencie procesowym;\n• korzystaniu z opinii biegłych oraz pomocy biegłych, specjalistów oraz specjalistycznego sprzętu laboratorium kryminalistycznego.\nPonadto na podstawie art. 18a ustawy o Policji w razie zagrożenia bezpieczeństwa i porządku publicznego, jeżeli siły Policji są niewystarczające do wykonania zadań w zakresie ochrony\nbezpieczeństwa i porządku publicznego, prezes Rady Ministrów,\nna wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych uzgod-\nniony z Ministrem Obrony Narodowej, może zarządzić użycie\nżołnierzy Żandarmerii Wojskowej do udzielenia pomocy Policji.\nW tym wypadku żołnierzom Żandarmerii Wojskowej przysługują, w zakresie niezbędnym do wykonania ich zadań, uprawnienia policjantów, określone w art. 15 i art. 16 ustawy o Policji.\nKorzystanie z tych uprawnień następuje na zasadach i w trybie\nokreślonym dla policjantów.\nŚcisła współpraca obu formacji przynosi konkretne efekty. Wspólne patrole zatrzymują na gorącym uczynku sprawców przestępstw i wykroczeń. W ręce mundurowych wpadają\nw dzielnicach i powiatach m.in.: sprawcy rozbojów, kradzieży\ni włamań. Funkcjonariusze Policji i żołnierze ŻW kontrolują też\nkierowców i zatrzymują tych, którzy prowadzą swoje auta pod\nwpływem alkoholu oraz w inny rażący sposób naruszają przepisy ruchu drogowego. Dzięki wspólnie prowadzonym działaniom\nposzukiwawczym wielokrotnie odnaleziono osoby zaginione.\nNa wsparcie ŻW można także liczyć podczas zabezpieczenia dużych przedsięwzięć o charakterze masowym odbywających się\nw Warszawie. Tak było, np. podczas: EURO 2012, spotkania Rady\nGubernatorów EBOiR, Święta Niepodległości czy ostatnio - obchodów 70. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego.\nPodczas finałów mistrzostw Europy w piłce nożnej w 2012 r.\nwspółpraca obu służb po raz pierwszy odbywała się na tak dużą\nskalę. Wcześniej żołnierze ŻW otrzymywali uprawnienia policyjne tylko na czas pielgrzymek papieskich, długich weekendów\ni w okresach świąteczno-noworocznych (choć nie co roku). Tym\nrazem żołnierze w patrolach pieszych i zmotoryzowanych wspierali Policję w okolicach stadionów i stref kibica. Służyli w miejscach pobytu reprezentacji piłkarskich. W gotowości byli m.in.\nprzewodnicy z psami. Żandarmi uczestniczyli też w patrolach\nWielokrotnie obie służby zabezpieczały prewencyjnie mecze\npiłki nożnej odbywające się na stadionach przy ul. Łazienkowskiej i Konwiktorskiej oraz setki manifestacji i zgromadzeń. 4\nPatrole piesze dbały o bezpieczeństwo kibiców oraz uczestników\nCzęsto wspólne patrole kierowane są do służby w centrum\nmiasta. Miejsca te zwykle najczęściej odwiedzają turyści i osoby,\nktóre załatwiają sprawy urzędowe. To tu znajduje się najwięcej\nklubów, barów i restauracji. Ta część miasta żyje praktycznie 24h\nna dobę, dlatego też monitorowanie śródmieścia staje niezwykle ważne, a obecność mundurowych zwiększa bezpieczeństwo\nKażdego roku podczas Wszystkich Świętych żołnierze Żandarmerii i policjanci zapewniają bezpieczeństwo w rejonie warszawskich cmentarzy i nekropolii w okolicznych powiatach. Kierują\nruchem w miejscach szczególnego natężenia i ułatwiają pieszym\npłynne przechodzenie przez skrzyżowania i przejścia dla pieszych\nw rejonach cmentarzy.\nPodkreślenia wymaga również stała wymiana doświadczeń\nmiędzy służbami podczas spotkań sztabowych i ćwiczeń w ramach zarządzania kryzysowego. Cykliczne ćwiczenia dają okazję\nsprawdzenia możliwości współdziałania służb w warunkach zagrożenia i weryfikacji obowiązujących procedur w sytuacji kryzysowej.\nWspółpraca z instytucjami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo\nw mieście jest stale przedmiotem oceny społecznej. Wielokrotnie\npodczas organizowanych w dzielnicach, gminach i powiatach spotkaniach w komisjach bezpieczeństwa, sesjach rady czy debatach\nspołecznych mieszkańcy i samorządowcy podkreślali rolę wspólnych przedsięwzięć obu instytucji. Zwracali uwagę na potrzebę\nkierowania do służby patrolowej większej liczby funkcjonariuszy. Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom lokalnej społeczności\nw miejscach zagrożonych przestępczością organizowane są\nwspólne patrole funkcjonariuszy Policji i żołnierzy Żandarmerii.\nRozwiązanie takie znajduje uznanie wśród mieszkańców, którzy\nwielokrotnie podkreślali, że czują się teraz coraz bezpieczniej\nw rejonie swojego zamieszkania. g\nTechnika rozmowy z małoletnim\nNa policjancie przesłuchującym małoletniego spoczywa duża odpowiedzialność. Musi on tak poprowadzić rozmowę,\naby uzyskać wiarygodny materiał dowodowy. W zależności od tego, czy dziecko jest świadkiem czy ofiarą przestępstwa, do policjanta należy wybór technik przesłuchania.\nniektórych sytuacjach dziecko słuchane jest tylko\nraz. Policjant musi więc zastosować wszelkie możliwe techniki przesłuchania dzieci – ofiar i świadków przestępstw.\nPROWADZENIE ROZMOWY – INSTRUKCJA\nPrzesłuchanie powinno być formą rozmowy, w której wywiązuje\nsię relacja pomiędzy przesłuchującym a dzieckiem. Należy pamiętać, aby nie podpowiadać dzieciom odpowiedzi, gdyż są one\nbardzo podatne na sugestie dorosłych i trudno jest im zaprzeczyć.\nNa wstępie przesłuchania należy pokazać dziecku, że na zadawane pytania tylko ono zna odpowiedź. Poinformować go, że\nma prawo nie wiedzieć pewnych rzeczy czy nie rozumieć ich. Ma\nteż prawo powiedzieć: ,,Nie wiem” i nie będzie w tym nic złego.\nPrzesłuchujący, w zamian za szczerość, powinien pokazać dziecku, że to akceptuje.\nKolejnym krokiem jest uświadomienie dziecku, że zadawane\nmu pytania mogą być dla niego niezrozumiałe, ma do tego prawo i ma też prawo prosić o ich wyjaśnienie.\nMałoletni powinien wiedzieć, że może poprawiać przesłuchującego i powiedzieć ,,Mylisz się”. Ma to służyć budowaniu\nzaufania. Dziecko musi mieć świadomość, że każdy ma prawo\ndo niewiedzy czy popełniania błędów. Ważne jest, aby dziecko\nzdawało sobie sprawę, że przesłuchujący nie wie więcej niż ono\nw danej sprawie. Możemy zastosować też instrukcję ,,nieświadomego przesłuchującego”, która brzmi: ,,Nie wiem, co Ci się\nprzydarzyło. Sam nie umiem udzielić odpowiedzi na zadawane\nprzeze mnie pytania”. Ostatnią instrukcją jest zobowiązanie do\nszczerości i mówienia prawdy. Przesłuchujący mówi dziecku, jakie to jest ważne. Dobrze jest, kiedy dziecko powie: ,,Będę mówił prawdę, nie będę kłamał”.\nDążeniem przesłuchującego jest uzyskanie jak największej liczby\ninformacji. Zadajemy wtedy pytania typu: kto? co? gdzie? kiedy? W ten sposób uzyskujemy szczegółowe wiadomości. Gdy\nzależy nam na rozwinięciu tematu, prosimy dziecko, aby opowiedziało nam więcej, pytamy: „Co było dalej?”. Prawidłowo zadawane pytania pozwalają uzyskać od przesłuchiwanego wiarygodne informacje. Jeżeli dziecko doświadczyło traumatycznych\nprzeżyć, przesłuchujący powinien przemyśleć każde pytanie i nie\npowinno ono być za szczegółowe ani bezpośrednie, naprowadzające czy wskazujące potencjalnego sprawcę przestępstwa.\nWłaściwe będzie pytanie: ,,Powiedz, dlaczego przyszedłeś się\nze mną spotkać, albo - powiedz, dlaczego przyszedłem z tobą\nporozmawiać?”. Należy też dziecku pokazać jak ważna jest dla\nnas rozmowa z nim. Zachęcamy mówiąc: „Opowiedz mi o tym”.\nW dalszej części przesłuchania w sytuacji, gdy dziecko się\notworzyło i wyjawiło fakt skrzywdzenia, zadajemy mu uzupełniające pytania. Zachęcając tym samym do dalszego opowiadania: „Opowiedz co stało/zdarzyło się potem?”.\nW trakcie trwania rozmowy, aby zachęcić małoletniego do\ndalszych zwierzeń, możemy używać komunikatorów w stylu:\n„Mhm, słucham uważnie, rozumiem”. Ważne też jest, aby nie\nprzerywać wypowiedzi. Jeżeli dana część zeznania jest dla nas\nniezrozumiała, prosimy o wytłumaczenie. Kontynuując pytamy:\n„Co było dalej, opowiedz mi o tym, opowiedz mi o wszystkim,\nopowiedz co się stało?”.\nDzieci inaczej niż dorośli odbierają i odtwarzają rzeczywistość. Dlatego przesłuchanie małoletniego świadka przemocy,\npsychicznej, seksualnej jest bardzo trudne.\nZasada jest jedna, przesłuchujący zadaje mało pytań, jednak\nmuszą one być bardzo przemyślane. Dzięki wskazanym technikom możemy uzyskać zaskakująco skuteczną rozmowę i ciekawy\nmateriał dowodowy. g\nWykorzystano informacje z kwartalnika ,,Na wokandzie”\n- policyjny ślub\nW 2012 roku w życie wszedł nowy „Ceremoniał Policyjny”. Określa on i porządkuje zasady zachowania policjantów oraz pracowników Policji podczas uroczystości państwowych, policyjnych i patriotyczno-religijnych. Ceremoniał powstał w celu kultywowania policyjnych tradycji, integrowania środowiska oraz kształtowania pozytywnego\nwizerunku Policji w społeczeństwie. Na stronach SMP postaramy się Państwu przybliżyć zasady, jakie w nim\nobowiązują. W bieżącym numerze poruszamy kwestie związane z udziałem asysty honorowej podczas ślubu policjantki/policjanta.\nPolicjant może wystąpić z wnioskiem o przydzielenie\npolicyjnej asysty honorowej w formie szpaleru reprezentacyjnego na czas trwania uroczystości zawarcia\nprzez niego małżeństwa. Wniosek zainteresowany\nskłada do kierownika jednostki organizacyjnej Policji,\nw której pełni służbę.\nPolicjantowi można przydzielić asystę pod warunkiem\nzłożenia przez niego deklaracji we wniosku, że w uroczystości ślubnej wystąpi on w umundurowaniu wyjściowym ze sznurem galowym.\nO przydzieleniu i formie policyjnej asysty honorowej\ndecyduje kierownik jednostki organizacyjnej Policji,\nprzy czym w jej skład powinno wchodzić co najmniej\nW asyście, w formie szpaleru reprezentacyjnego, biorą udział policjanci w umundurowaniu wyjściowym ze\nsznurem galowym, za zgodą przełożonego, w czasie\nW uzasadnionym przypadku dopuszcza się wyróżnienie policjanta biorącego ślub, polegające na skierowaniu do asysty honorowej policjantów z jednolitym\nrodzajem uzbrojenia, np. z karabinkami SKS, AKM lub\nAKMS lub szablami. W tym przypadku decyzję o przydzieleniu asysty, liczebności oraz transporcie służbowym podejmuje komendant wojewódzki (Stołeczny)\nPolicji na wniosek przełożonego. Policjanci asystujący wykonują zadania w ramach obowiązków służbowych.\nSzpaler reprezentacyjny z bronią lub bez broni ustawia się przed wejściem do urzędu stanu cywilnego\nlub obiektu sakralnego w dwóch szeregach, zwróconych frontem do siebie, kilka minut przed wyjściem młodej pary.\nGdy młoda para wychodzi z urzędu stanu cywilnego lub obiektu sakralnego, policjanci stojący w szpalerze oddają honory na komendy: „BACZNOŚĆ! (Prezentuj - BROŃ!) Na prawo - PATRZ!”. Nowożeńcy przechodzą między szeregami szpaleru.\nfoto Policja 997\nW uzasadnionych przypadkach w uroczystościach ślubnych może uczestniczyć inna asysta, np. motocyklowa asysta honorowa lub\nJeśli mają Państwo pytania dotyczące ceremoniału, bardzo prosimy przesyłać je na adres e-mail redakcji SMP:\n[email protected] Na wszystkie postaramy się odpowiedzieć na łamach naszego magazynu.\nPowyższe informacje pochodzą z wydanej przez Komendę Główną Policji publikacji „Ceremoniał Policyjny w praktyce”, która wykorzystywana jest podczas kursu doskonalenia w zakresie organizacji uroczystości o charakterze ceremonialnym realizowanym przez\nzespół powołany decyzją nr 78 Komendanta Głównego Policji z dn. 11 marca 2012 r. g\nMŁ. ASP. KAROLINA KARWOWSKA\nNabywanie przez młodzież odpowiedzialności za siebie i innych odbywa się najczęściej metodą prób i błędów,\nw poczuciu umiejętności wpływania na zdarzenia, hierarchizowania spraw ważnych, tworzenia zarysu celów życiowych, wartościowania siebie i rówieśników. Używanie środków psychoaktywnych bywa złudnym poczuciem radzenia\nsobie z tymi napięciami.\npecyfika czasów, w których przyszło dorastać naszej młodzieży, to przyspieszone tempo przemian nie zawsze harmonijnych. Zwiększa się liczba czynników destrukcyjnie\noddziaływujących na młodzież, która staje wobec wyborów i decyzji bardzo złożonych i skomplikowanych. Skutkiem\ntego jest stale wzrastająca grupa młodych ludzi przejawiających\ndysfunkcje rozwojowe oraz poszukujących wsparcia w trudnych\nsytuacjach życiowych. Zjawiska te prowadzą m.in. do psychodegradacji jednostek dotkniętych tego rodzaju zaburzeniami, ale\nrównież do rozkładu rodziny. Sytuacja młodych ludzi wchodzących w tych warunkach w czas wczesnej i później adolescencji\njest skomplikowana i trudna. Częsta dziś dezorganizacja życia\nrodzinnego spowodowana pogonią za dobrami materialnymi,\nniekompetencją rodziców popełniających podstawowe błędy\nwychowawcze, stosujących w nadmiarze różnego rodzaju kary,\nzaniedbujących swoje obowiązki rodzicielskie – to niektóre\nz możliwych przyczyn negatywnego oddziaływania rodziców na\nNastolatek na pewno nie jest już dzieckiem, a jednak wciąż\nnie jest odpowiedzialny, ma swoje zainteresowania, swój styl\nubierania się i swoje problemy. Chce wszystkiego spróbować\ni przekonać się na własną ręką. Nie wierzy, gdy inni mu tłumaczą…\nzawsze „wie lepiej”, „wie swoje”. Uzależnienie młodego człowieka rozwija się stopniowo i niezauważalnie, wypierając dotychczasowe zainteresowania, obowiązki – najpierw drugorzędne,\npotem podstawowe, stając się wreszcie jedynym sposobem na\nżycie. Takie problemy młodzieży znajdują swoje odzwierciedlenie w statystykach. Dane uzyskane z raportu przeprowadzonego\nw 2011 r. w ramach „Europejskiego Programu Badań Ankietowych w Szkołach na temat Alkoholu i Narkomanii” (ESPAD) przez\nInstytut Psychiatrii i Neurologii są niepokojące. Celem tego\nbadania był przede wszystkim pomiar rozpowszechnienia używania substancji psychoaktywnych przez młodzież. Jak wynika\nz raportu, najbardziej popularne substancje nielegalne, po które\nsięga młodzież, to marihuana i haszysz. Do używania przetworów konopi przyznało się 24,3% młodszych uczniów (15-16 lat)\ni 37,3% starszych uczniów (17-18 lat). Podobnie jak w badaniach\nCBOS/KBPN realizowanych w latach 2003-2010 na młodzieży\nw wieku 18-19 lat, pomiar ESPAD z 2011 r. odnotował, po okresie spadku, wzrost używania marihuany. Wśród substancji nielegalnych na drugim miejscu pod względem rozpowszechnienia\nużywania uplasowała się amfetamina. Po najpopularniejszy stymulant, przynajmniej raz w życiu, sięgnęło 4,6% 15-16-latków\noraz 8,3% 17-18–latków (badania zawarte w raportach przeprowadzane są co 4 lata, kolejny ukaże się w lecie 2015 r. - przyp.\nMonitorując i analizując powyższe dane Komenda Stołeczna\nPolicji opracowuje i na bieżąco wdraża innowacyjne strategie\nzmierzające do podnoszenia świadomości uczniów, nauczycieli i opiekunów na temat szkodliwości i zagrożeń wynikających\nz używania środków psychoaktywnych. Warszawscy policjanci\nuczestniczą w spotkaniach w szkołach: prowadzą pogadanki,\nprzedstawiają aspekty prawne i informują, jakie zagrożenia społeczne wynikają z używania takich substancji. Podobne spotkania,\nw formie warsztatów, odbywają się z nauczycielami i dyrektorami warszawskich szkół i mają na celu uwrażliwienie społeczności lokalnej na wszelkie oznaki świadczące o występowaniu\nproblemów związanych z uzależnieniami młodych ludzi. Do rąk\nnauczycieli przekazujemy publikację: „Poradnik dla pedagogów” dotyczący współpracy Policji z placówkami oświatowymi,\nw którym uwzględniliśmy zarówno tematykę narkotyków jak\ni dopalaczy, ale również kwestię szeroko rozumianej demoralizacji nieletnich. W trakcie spotkań z kadrą placówek oświatowo-wychowawczych podkreślamy, że programy profilaktyczne realizowane w szkołach powinny mieć charakter komplementarny\ntzn. obejmować zarówno problemy związane z używaniem substancji psychoaktywnych (alkoholu, papierosów i narkotyków),\njak i kwestie pojawiających się syndromów uzależnienia od gier\nkomputerowych i Internetu.\nW swoich założeniach kierujemy się teorią RESILIENCE, czyli\npozytywnego myślenia w profilaktyce. Według tej teorii dzieci\nz grupy ryzyka, podobnie jak ich rówieśnicy, również posiadają kluczowe umiejętności takie jak: asertywność, elastyczność,\nodporność, trzeba jednak ten potencjał „wydobyć” i na bieżąco\nstymulować. Koncepcja ta wskazuje, że młodzież posiada fantastyczne pokłady dobrej energii i zdolności, które mogą zostać\nspożytkowane tylko wówczas, kiedy my dorośli będziemy budować ich motywację i zachęcać do działania. Taką mobilizacją dla\nwarszawskich gimnazjalistów okazał się ogłoszony przez Wojewodę Mazowieckiego i Wydział Prewencji KSP Przegląd Małych\nForm Filmowych „Świadomi Wyboru”. Zaangażowaliśmy młodzież do stworzenia autorskich projektów w postaci krótkometrażowych filmów fabularnych, spotów i reportaży ukazujących\nprawidłowe i niepożądane postawy społeczne, w tym także problem narkomanii.\nW chwili obecnej trwają konsultacje z Mazowieckim Kuratorium Oświaty nad projektem działań profilaktycznych polegających na wyłonieniu wśród kadry pedagogicznej placówek\noświatowo wychowawczych liderów wspierających działania policjantów w zakresie zwalczania i przeciwdziałania przestępczości narkotykowej wśród dzieci i młodzieży. Projekt ten jest nową\nodsłoną programu: „Warszawa wolna od narkotyków”, który\ncieszył się dużym zainteresowaniem w środowiska warszawskich\npedagogów. Zakładamy, że drugim elementem projektu ma być\nzwrócenie uwagi młodzieży i ich opiekunów na zagrożenia płynące ze spożywania alkoholu przez nieletnich, tak aby kompetencje społeczne, takie jak umiejętność podejmowania decyzji,\nasertywność i komunikacja interpersonalna naszej młodzieży\nosiągnęła jak najwyższy poziom.\nSzczegółowe informacje i aktualności, na temat działań profilaktycznych podejmowanych w garnizonie stołecznym można znaleźć na stronie internetowej Wydziału Prewencji KSP\n1. Raport ESPAD z 2011r. The European School Survey Project\n31 sierpnia weszła w życie nowelizacja Prawa o ruchu drogowym. Od tego dnia każdy pieszy, poruszający się po zmierzchu\npo drodze poza obszarem zabudowanym, ma obowiązek używania elementów odblaskowych. Osobom nie stosującym się do\ntego przepisu grozi mandat od 20 do 500 złotych. Dotychczas\ntaki obowiązek dotyczył tylko dzieci poniżej 15. roku życia.\nKażdego roku na polskich drogach giną setki osób. Wiele ofiar\nto osoby poruszające się po zmierzchu wzdłuż nieoświetlonych\ndróg. W ubiegłym roku w Warszawie doszło do 1204 wypadków\ndrogowych, w których zginęło 21 pieszych, a 140 zostało rannych. Najczęstszą przyczyną wypadków z winy kierującego było\nnieprawidłowe przejeżdżanie przejścia dla pieszych (247). W 17\nwypadkach kierujący nie udzielił pierwszeństwa pieszemu. Natomiast najczęstszą przyczyną wypadków z winy pieszego było\nnieostrożne wejście na jezdnię przed jadącym pojazdem (52)\noraz przekraczanie jezdni w miejscu niedozwolonym (45).\nAby zwiększyć bezpieczeństwo pieszych na drogach, prowadzono liczne kampanie mające na celu zachęcić użytkowników\ndo noszenia elementów odblaskowych. Dotychczasowe zapisy\nustawy Prawo o ruchu drogowym nakładały taki obowiązek jedynie na osoby poniżej 15. roku życia.\nTeraz ustawodawca rozszerzył ten zapis na wszystkich, którzy\nbędą poruszać się po zmierzchu poza obszarem zabudowanym.\nWyjątek dotyczy tylko pieszego, który będzie mógł poruszać się\npo drodze po zmierzchu poza obszarem zabudowanym bez elementów odblaskowych jeżeli będzie poruszał się po drodze przeznaczonej wyłącznie dla pieszych lub po chodniku oraz w strefie\nzamieszkania, gdzie pieszy ma pierwszeństwo przed pojazdem.\nWarto pamiętać, że pieszy na drodze nie ma takiej ochrony,\njaką ma kierujący czy pasażer samochodu. Nie chronią go pasy\nbezpieczeństwa, poduszki powietrzne czy kurtyny. Dlatego tak\nważna staje się jego widoczność na drodze. Jak wynika z analiz,\npo zmroku, pieszy ubrany w ciemny strój jest widziany przez kierującego pojazdem z odległości około 40 metrów. Zakładając, że\nminimalna droga zatrzymania samochodu jadącego z prędkością\n50 km/godz. to około 30 metrów, a przy prędkości 90 km/godz.\n– 90 metrów, kierujący nie ma praktycznie czasu na reakcję. Natomiast osoba piesza, mająca na sobie elementy odblaskowe\nstaje się widoczna nawet z odległości 150 metrów! Kierujący\npojazdem zyskuje w ten sposób czas na wykonanie dowolnego\nmanewru: może zwolnić, wyhamować i bezpiecznie ominąć pieszego.\nW uzasadnieniu do projektu nowelizacji Prawa o ruchu drogowym podkreślano, że koszty wyposażenia w elementy odblaskowe są znikome, natomiast koszty leczenia ofiar wypadków,\nnie licząc strat materialnych są zdecydowanie wyższe i trudne do\noszacowania. Przepis ten nie powoduje obciążenia dla budżetu\npaństwa czy jednostek samorządu terytorialnego, może natomiast ocalić życie wielu użytkownikom dróg.\nZMIANY W POSTĘPOWANIACH KWALIFIKACYJNYCH\nNA WYBRANE STANOWISKA SŁUŻBOWE W POLICJI\nOd 1 sierpnia 2014 roku procedury postępowań kwalifikacyjnych na wybrane stanowiska służbowe w Policji odbywają się według nowych zasad zawartych w Ogólnym trybie\ni zasadach przeprowadzania postępowań kwalifikacyjnych na\nwybrane stanowiska służbowe w Policji, zatwierdzonym i wprowadzonym do stosowania przez Komendanta Głównego Policji.\nLink do dokumentu, o którym mowa powyżej, dostępny jest\nna stronie internetowej Komendy Stołecznej Policji w zakładce\n„Dla Policjantów/Ogłoszenia o pracy”.\nWeszła w życie nowelizacja ustawy o kierujących pojazdami, według której osoby, które co najmniej od trzech lat posiadają prawo jazdy kategorii B, mogą jeździć motocyklami o pojemności\nsilnika do 125 cm3, o mocy nie większej niż 11 kW.\nDotychczas osoby z prawem jazdy tej kategorii mogły bez\ndodatkowego egzaminu poruszać się m.in. motorowerami i skuterami o pojemności maksymalnej 50 cm3, czyli pojazdami, do\nktórych prowadzenia wymagano prawa jazdy kategorii AM.\nNowy zapis uprawnia osoby posiadające kategorię B od co\nnajmniej 3 lat do kierowania motocyklem o pojemności skokowej silnika nieprzekraczającej 125 cm3, mocy nieprzekraczającej\n11 kW i stosunku mocy do masy własnej nieprzekraczającym\nZmiana przepisów prawdopodobnie zwiększy liczbę takich\njednośladów na polskich drogach. Niewykluczone, że niektórzy\nz kierujących, nie mając doświadczenia w tym zakresie, będą coraz chętniej korzystać z nowych uprawnień.\nPROJEKT MSW W SPRAWIE WZORU KARTY DAKTYLOSKOPIJNEJ\n21 lipca br. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych opublikowało\nprojekt rozporządzenia w sprawie wzoru karty daktyloskopijnej,\nna której pobiera się odciski linii papilarnych cudzoziemców,\nktórzy złożyli wniosek o nadanie statusu uchodźcy albo wniosek\no udzielenie azylu, albo korzystają z ochrony czasowej.\nProjektowane zmiany mają na celu wyłącznie dostosowanie przepisów aktu wykonawczego do przepisów nowej ustawy\no cudzoziemcach. g\nopracowano na podst. mat. KSP, KGP\nPierwsza pomoc cz. 4\nw stanie nagłego zatrzymania krążenia\nNADKOM. TERESA ZABAWA\nażdego roku u około 700.000 Europejczyków występuje nagłe i niespodziewane zatrzymanie krążenia (NZK),\na większość tych przypadków zdarza się poza szpitalem. W Polsce nagła śmierć sercowa dotyka około\n40 000 osób rocznie. NZK poza szpitalem może spotkać każdego,\nw dowolnym czasie i miejscu, bez względu na wiek i stan zdrowia. Osoby, u których wystąpiło NZK wymagają natychmiastowej resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO). Zapewnia ona\nniewielki, ale decydujący o przeżyciu przepływ krwi przez serce i mózg. Aktualnie mniej niż jedna osoba na dziesięć przeżywa to zdarzenie. Podjęcie RKO przez świadków zdarzenia może\nspowodować 2-3 krotny wzrost przeżywalności. Niestety, tylko\nw 1 na 5 zdarzeń pozaszpitalnego nagłego zatrzymania krążenia podejmowana jest resuscytacja. Europejska Rada Resuscytacji twierdzi, że gdyby więcej ludzi umiało udzielać pierwszej\npomocy w nagłym zatrzymaniu krążenia 100.000 osób rocznie\nw Europie mogłoby żyć.\nCZYM JEST ZATRZYMANIE KRĄŻENIA?\nPodstawową czynnością serca jest zapewnienie przepływu bogatej w tlen i substancje odżywcze krwi do mózgu oraz wszystkich\ntkanek organizmu. Serce dorosłego człowieka bije regularnie\nz częstością 60-80 uderzeń/minutę. Zatrzymanie krążenia jest\nnagłym, nieoczekiwanym zatrzymaniem mechanicznej pracy\nserca, wskutek czego dochodzi do ustania funkcja pompowania\nkrwi do mózgu i organów wewnętrznych, co prowadzi do ostrego niedotlenienia organizmu. W czasie 5-15 sekund od ustania\nkrążenia następuje utrata przytomności, następnie ustaje oddychanie i rozpoczyna się nieodwracalne obumieranie komórek\nmózgu. Już około czterominutowa przerwa w dopływie krwi do\nmózgu może doprowadzić do nieodwracalnych zmian w mózgu\ni jego śmierci.\nNagłe zatrzymanie akcji serca pojawia się bardzo często bez\nostrzeżenia. Jak pokazują dane statystyczne, tylko ok. połowa\nosób doświadcza „pewnych znaków ostrzegawczych”. Najczęściej spotykanym symptomem jest uporczywy ból w klatce piersiowej. Osoby chore opisują go jako uczucie mocnego ściskania\n/nacisku w centralnej części klatki piersiowej. Ból ten może promieniować do nadbrzusza, żuchwy, pleców lub bardzo często do\nPrzyczyn zatrzymania krążenia jest bardzo wiele. Osobami\nwysokiego ryzyka są osoby, które miały zawał mięśnia serca,\nchorują na chorobę wieńcową, mają niewydolność serca, zaburzenia rytmu, zaburzenia wodno-elektrolitowe oraz te, których\nczłonkowie rodziny doznali NZK. Do zatrzymania krążenia może\ndojść również w wyniku udaru mózgu, zatoru (np. tętnicy płucnej), porażenia prądem, wychłodzenia organizmu, zatruć, zatkania dróg oddechowych ciałem obcym bądź treścią wymiotną.\nW sytuacjach tzw. pozasercowych dla skutecznego ratowania\nnależy usunąć przyczynę NZK.\nNagłe zatrzymanie krążenia rozpoznajemy po stwierdzeniu\ntrzech najważniejszych objawów: utraty świadomości, brak\noddechu oraz brak tętna na dużych tętnicach (badanie tętna\nwykonują ratownicy). Innymi obserwowalnymi objawami NZK\nbędą: szerokie źrenice nie reagujące na światło, sinica, bladość\nskóry, wiotkość mięśni.\nUDZIELANIE PIERWSZEJ POMOCY W NZK\nPozostawiona bez pomocy ofiara zatrzymania akcji serca ma nie\nwięcej niż 5% szans na przeżycie. Z każdą minutą szanse te maleją o 10-12%. Stąd też konieczne jest natychmiastowe podjęcie\npodstawowych czynności ratujących życie (resuscytacji krążeniowo-oddechowej - RKO), najlepiej połączone z użyciem automatycznego defibrylatora zewnętrznego AED (jeśli jest dostępny). Na czynności te składają się – uciśnięcia klatki piersiowej\ni oddechy ratownicze w stosunku 30:2. Pierwszej pomocy może\ni powinien udzielić każdy świadek zdarzenia, postępując zgodnie\nze schematem dokładnie zdefiniowanym w międzynarodowych\nWytycznych 2010 Resuscytacji Krążeniowo-Oddechowej (patrz\nstrona obok). Niezwykle ważne jest jak najszybsze podjęcie tych\nczynności, tuż po rozpoznaniu NZK.\nNa miejscu zdarzenia ratownik winien szybko ocenić wszelkie zagrożenia dla niego i poszkodowanego wynikające z takich\nsytuacji, jak: nadjeżdżające pojazdy, porażenie prądem, pożar,\nwybuch, itp. Ponadto, aby móc skutecznie pomagać i jednocześnie nie narażać siebie na utratę zdrowia lub nawet życia, osoba\nudzielająca pomocy zawsze musi stosować środki ochrony osobistej - rękawiczki lateksowe i maseczkę do sztucznego oddychania. Brak maseczki zwalnia ratownika z obowiązku wykonywania\nRAZ ROZPOCZĘTA RESUSCYTACJA\nNIE POWINNA BYĆ PRZERWANA!!!\nResuscytację należy kontynuować do czasu: powrotu spontanicznego oddechu/krążenia, przybycia na miejsce służb\nmedycznych lub fizycznego wyczerpania ratowników. Gdyby\njej dalsze prowadzenie stało się niemożliwe i konieczna była\newakuacja - po ewakuacji należy ocenić stan poszkodowanego\ni w razie potrzeby kontynuować resuscytację.\nWszystkich czytelników zapraszamy do Wydziału Doskonalenia Zawodowego KSP, gdzie pod nadzorem instruktorów ratownictwa można doskonalić umiejętność wykonywania resuscytacji krążeniowo – oddechowej poprzez ćwiczenia z użyciem\nW następnym artykule, do przeczytania którego już dziś Państwa zapraszamy, omówimy zasady przeprowadzania resuscytacji krążeniowo-oddechowej z użyciem defibrylatora automatycznego (AED). g\nAlgorytm RKO u osób dorosłych\nWzrokiem, słuchem, dotykiem\nmax 10 s.\n(NR 112 LUB 999)\nSERCA (30 UCIŚNIĘĆ\nODDYCHANIE (2 WDECHY)\nOpracowane na podstawie wytycznych 2010 Europejskiej Rady Resuscytacji\nJak podaje MSW, od 1 stycznia 2015 r. będzie obowiązywał\nnowy wzór dowodu osobistego. Nowy dokument nie będzie\nzawierał już informacji o adresie zameldowania, kolorze oczu\ni wzroście. Nie będzie też zeskanowanego podpisu posiadacza\ndowodu osobistego. Format i wymiary dowodu osobistego\npozostaną takie same jak dotychczas. Natomiast fotografia,\nktóra będzie wykorzystywana w dowodzie osobistym, będzie\ntaka sama jak ta, która obowiązuje w paszportach. Dowód\nosobisty będzie ważny przez 10 lat od daty wydania, z wyjątkiem dowodu osobistego wydawanego dzieciom poniżej\n5 roku życia, który będzie ważny przez okres 5 lat. Po 1 stycznia 2015 r. dotychczasowe dowody osobiste zachowają ważność do upływu terminów w nich określonych. Nie będzie\nkonieczności wymiany dokumentów.\n1 sierpnia ruszyła trzecia odsłona kampanii: „Kochasz? Powiedz STOP Wariatom Drogowym”. Tym razem skierowana\njest przede wszystkim do osób najbliższych kierowcom, które\nmogą wpłynąć na ich zachowania podczas jazdy. Kampanię\nwspólnie organizują Policja i Fundacja PZU. Podczas kontroli\ndrogowych policjanci wręczają serduszka, które mają przypominać kierowcy, że jest kochany, że w domu czekają na niego bliscy i dlatego powinien jechać ostrożnie. Przygotowano\nróżne wersje niebieskich serc, np.: „Tato, czekamy w domu.\nKocham, jedź ostrożnie”, „Sama kredytu nie spłacę! Kocham,\njedź ostrożnie!”. Ponieważ jest to kampania kreatywna, przygotowano także serduszka do wypełnienia wymyślonym\nprzez siebie napisem. Wręczone kierowcy przez bliską osobę,\nktóra go kocha, mogą być impulsem, który sprawi, że kierowca opamięta się na drodze. Niebieskie serca będą rozdawane\ntakże w szkołach przez patrole Policji i agentów PZU, podczas\nfestiwali muzycznych, jako inserty do prasy oraz na stacjach\nbenzynowych, a także w oddziałach PZU. Nieodłącznym elementem kampanii będą też zajęcia prowadzone przez policjantów z najmłodszymi i ich rodzicami w szkołach. g\n2. umiejętność pracy w grupie na rzecz\nosiągnięcia wspólnych celów\n6. „..., który mi pomógł”\n8. policyjna maskotka z Grodziska\n9. główni bohaterowie Pikniku Pokoleń\n11. od czerwca podlega Komendzie\n14. wręczane z okazji Święta Policji\n18. oficjalne powołania na stanowiska\nmogą być generalskie\n19. w skrócie o pomieszczeniach dla osób\nzatrzymanych lub doprowadzonych\nw celu wytrzeźwienia\n1. pierwszy stopień w korpusie generałów\n3. odbyło się w Sejmie z okazji 95-lecia\npowstania polskiej Policji\n4. w kilkanaście sekund bezdotykowo\nsprawdza stan trzeźwości\n5. na policyjnym ramieniu lub z nieba\n7. „Zatrzymać ...” - seminarium, które\nodbyło się w KSP\n10. ... reprezentacyjna ze sztandarem\n12. inaczej wniosek końcowy\n13. ochrona źródła, publikacja swoich\nutworów bez podawania nazwiska\nlub pod pseudonimem\n15. „caro …” - międzynarodowe uderzenie\nw grupę „wnuczków”\n17. czasem się „wkrada”\nHasło utworzą litery z żółtych pól ponumerowanych w prawym dolnym rogu. Rozwiązanie prosimy przesłać na adres redakcji:\n[email protected] do 30 września 2014 r. Nagroda - bilet do teatru - zostanie rozlosowana spośród e-maili z prawidłowymi odpowiedziami.\nStołeczny Magazyn Policyjny - miesięcznik, ISSN 1731-4550\nTelefon: (22) 603-38-40; (22) 603-38-41\nRedaktor naczelna: nadkom. Anna Kędzierzawska\nDruk: Drukarnia Top Druk, ul. Nowogrodzka 151a, 18-400 Łomża\nRedakcja zastrzega sobie prawo skracania, zmiany tytułów\ni opracowania redakcyjnego tekstów przyjętych do druku.\nZa treść zamieszczonych reklam, ogłoszeń i materiałów\nsponsorowanych redakcja nie odpowiada. Przedruki\nz czasopisma tylko za zgodą redaktora naczelnego. Miesięcznik\nrozprowadzany jest bezpłatnie w policyjnej dystrybucji


Czekam na telefon / 2018 r. - Teatr Nowy im. Kazimierza Dejmka w Łodzi\nCzekam na telefon / 2018 r.\nAutor tekstu utworu finałowego:\nMuzyka do utworu finałowego:\nWykonanie utworu finałowego:\nKamila Salwerowicz (Agnieszka Feliz)\nKatarzyna Kwiatkowska (głos z offu)\nMałgorzata Lewińska (głos z offu)\nMartyna Peszko (głos z offu)\nKamila Jarosińska (głos z offu)\nArkadiusz Jakubik (głos z offu)\nRafał Rutkowski (głos z offu)\nPiotr Bondyra (głos z offu)\nPiotr Gawron-Jedlikowski (głos z offu)\nMikołaj Lizut (głos z offu)\nAgnieszka Feliz zabierze Was do swego świata. Do radia, do swej audycji wypełnionej najlepszą muzyką alternatywną, radością i dobrym nastrojem. Jesteście wyjątkowi, bo jako jedyni będziecie z nią w środku, zobaczycie ją w studiu. Jak zwykle będzie rozmawiać z ciekawymi, czasem ekscentrycznymi słuchaczami. Tego wieczora porozmawia o szczęściu. Bo Agnieszka Feliz i z nią cała ludzkość liczy na szczęście. Może się ono wreszcie pojawi? Może się odezwie? Może chociaż zadzwoni? Agnieszka czeka na telefon. Spektakl bierze udział w 24. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.\nUWAGA! W trakcie spektaklu aktorka pali papierosy. Spektakl tylko dla widzów dorosłych!


Poseł Platformy Obywatelskiej opisuje mechanizm naciągania kierowców - Dziennik.pl\n24 lipca 2013, 11:08 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nLicznik samochodowy / Skoda\nJak to możliwe, że kierowcy są zmuszeni płacić za identyczną część zamienną w jednym miejscu trzy razy więcej niż w innym? Poseł Krzysztof Brejza z Platformy Obywatelskiej opisuje mechanizm wyciągania pieniędzy z kieszeni Polaków i pyta o ten problem resort gospodarki…\nPoseł Krzysztof Brejza wystąpił do Ministra Gospodarki z interpelacją opisującą problem związany z cenami identycznych części samochodowych oferowanych Autoryzowanych Stacjach Obsługi różnych marek.\nW wielu modelach samochodów wykorzystywane są dokładnie takie same podzespoły, na przykład płyty podłogowe, zawieszenia oraz całe jednostki napędowe - czytamy w oświadczeniu posła PO. Jednakże w autoryzowanych serwisach różnych marek takie same części osiągają różne ceny. Przykładem mogą być ceny pompowtryskiwaczy do silnika Volkswagena 2.0 TDI. Ten sam silnik montowano nie tylko w Volkswagenach, ale także w Skodach, Seatach, Audi, Mitsubishi. Ta sama część w salonie jednej z wymienionych marek kosztuje 2658 zł, lecz w salonie innego producenta osiąga cenę prawie trzykrotnie wyższą - 6581 zł - opisuje Brejza.\nPolityk zaznacza, że istotnym problemem jest to, że poprzez stosowanie własnych, odmiennych numerów referencyjnych poszczególnych części, producenci utrudniają konsumentom ustalenie tego, że daną część można zamienić na inną - taką samą, lecz tańszą, kupioną w innym serwisie.\nDlatego parlamentarzysta Platformy poprosił resort gospodarki o ustalenie, czy takie praktyki można uznać za zgodne z zasadami uczciwej konkurencji i czy są one zgodne z prawem polskim (zwłaszcza z regulacjami dotyczącymi ochrony konsumentów) i unijnym (zwłaszcza z obowiązującym rozporządzeniem GVO 461/2010).\nPonadto poseł poprosił o rozstrzygnięcie, czy pracownicy ASO w przypadku opisanym powyżej powinni informować konsumentów o możliwości zastosowania tańszego zamiennika oraz o odpowiedź - jakie działania na rzecz zmniejszenia restrykcji nakładanych na właścicieli samochodów co do sposobu i miejsca serwisowania pojazdów podejmuje lub zamierza podjąć Ministerstwo Gospodarki.\ncześć Platforma Obywatelska samochód Krzysztof Brejza\nTypowe bicie piany. Pan posel jedynie co moze to se pogadac, najwidoczniej cos mu sie w Audi zepsulo poszedl kupil a kolega sie z niego pozniej nabijal ze w skodzie za to samo zaplacil by 1/3 taniej. Prawnie nie mozna zrobic z tym nic, sa to odrebne podmioty gospodarcze ktore kupuja czesci u tych samych dostawcow. To tak jakby zmusic wszystkich skepikarzy zeby sprzedawali kilo ziemniakow w tej samej cenie.\nwłasnie dlatego mamy monitoring GPS pojazdów od flotis Mobie, jest antyradar wiec kierowcy nie pracuja na rostowskiego\nceny paliw w górę , radość w rządzie\nDlaczego tak jest ? Bo rząd PO na to POzwala ... bo ma wpływy z POdatków a obywatele to barany do strzyżenia !\nZasady uczciwej konkurencji . Tą uczciwość widać szczególnie przy wypłatach z T.U za szkody komunikacyjne.. Za wykonanie tej samej usługi ASO otrzyma kwotę wielokrotnie wyższą niż wysoko wyspecjalizowany zakład "Kowalskiego". Najwyższy czas żeby zasady uczciwej konkurencji nie były fikcją w całej gospodarce.\nPosel ma racje ponadto wszystkie stacje takze te male winny miec kasy fiskalne a nie nagadywac(uzgadniac) klienta aby nie placic podatku vat. Nie powinno byc takich furtek i zawsze wtedy bylaby mozliwosc np.reklamacji uslugi. Tu w winno sie wiecej szukac bo wiekszosc to oszusci.\nSzanowny Panie Pośle! Jeśli ktoś dba o swój portfel - z zamiłowania, bądź z konieczności - omija szerokimłukiem ASO.\nO tańszych zamiennikach lub zgoła częściach używanych albo nadających się do regeneracji - rozmawia się na tańszych stacjach.\nBogatemu wszystko wolno (wcisnąć).\npośle ośle przypatrz się jakie prawo uchwaliłeś i jaki rząd powołałeś\nprzeciez w skodach silniki kreca sie do 220 000 obr/min... :)\nAdam nic z tego nie zrozumiał i w ogóle nie zna tematu, niestety musi się douczyć trochę. Artykuł ważny i dotyka ważnej kwestii w dziale motoryzacji. Mogłoby to być uregulowane, bo to faktycznie jest problem, nie tylko dla klientów ale i dla stacji dealerskich.\nTo jest moim prawo sprzedawcy sprzxedawac drogo a prawem klienta jest miec dostepn do identycznego zaminnika taniej - rynek niech roztrzygnie komu bardziej sie co oplaca - niech nawet wtryskiwacz kosztuje 10x wiecej - wazne by klient dostal rzetelna wiedze na temat zamiennikow o identycznych parametrach i mogl sam podjac decyzje.\nA najzabawniejsze jest jak zwykle towarzyszące artykułowi zdjęcie.\nadaś przestań ćpać debilu\nAdam ty PAJACU, to nie chodzi o 28 groczy czy 35 groszy ale o tysiące złotych, przeczytaj dokładnie artykuł, a później bierz się za komentowanie. Słuszna sprawa !! złodziejami trzeba się zająć.\nwolny rynek jako podstawa gospodarki RP jest wpisana do konstytucji, nie trzeba kupować kuebelwagenów\nI czyże to nasze poselstwo się zajmuje. zamiast podatkami ZUSem dziurami budżetowymi to bawią się w porównywanie cen. Panie Pośle mam dla Pana kolejne superzadanie: w jednym sklepie zauważyłem, ze bułka kosztuje 28 groszy a w drugim kosztuje 35 gr. Proszę się tym zająć!


FORUM kuchnia+ Ekspres do kawy Saeco opinie\n<< temat: 27/136 >>\nRóżne są opinie o ekspresach Saeco. Niektórzy twierdzą, że ich dobra jakość to już przeszłość. Inni, że to dalej czołówka ekspresów automatycznych. Jak dla mnie ten ekspres http://www.marcocaffe.pl/?pg_symb=saecolirika jest rewelacyjny i nic tego nie zmieni:-)\nJa niedawno kupiłam ekspres Hendi na https://www.gastrro.pl/ i jak na razie dobrze służy.\nPolecam zerknąć na stronę https://love4coffee.pl/ mają tam naprawdę wiele informacji o ekspresach do kawy oraz różnych rodzajach kawy.\nmamy saeco od 12 lat, wciąż działa bez zarzutu :)\nA ile kosztuje taka wersja z młynkiem?\nSam ekspres jest chwalony przez wiele osób,więc moim zdaniem jak najbardziej warto się na niego zdecydować,oczwyisćie mowa o tych zaawansowanych modelach z automatycznym młynkiem. Teraz w sklepach internetowych możemy spotkac na nie fajne,ciekawe promocje.\nMam ekspres Saeco i rzeczywiście kawa jest pyszna. Niestety przez 2 lata już 3 razy już go naprawialiśmy, za każdym razem inną usterkę. Nie mogę zatem polecić go jako bezawaryjny...\nW kwestii dobrych i nie drogich ekspresów do kawy,zarówno ciśnieniowych jak i przelewowych,to u nas znajdziecie ich szeroki wybór,mamy cały dział poświęcony kawie na All4gastro.pl zapraszamy:)\nJa nie piję kawy, ale mój mąż bardzo lubi. Tydzień temu kupiliśmy nowy ekspres. Znalazłam tutaj kody rabatowe http://zrealizujkupon.pl/shops/aliexpress i mieliśmy rabat aż 70%.\nAkurat ekspresy Saeco nalezą do jednych z najlepszych,szczególnie jeżeli wybierzesz ten zaawansowany z funkcją automatycznego mielenia,spieniania czy capuccino- wtedy naprawdę posłuży Wam na lata i będzie przygotowywał pyszną kawę.\nNigdy nie korzystaliśmy z usług tej firmy. W restauracji mamy taki duży z 3 bojlerami, ale nazwa mi gdzieś umknęła, jakaś dwuczłonowa była, więc na pewno to nie ten producent, o którym piszesz.


Falstart placu wodnego | LLE24.pl\nPamiętacie jeszcze kompromitację z „nowoczesnym targowiskiem” w tle? (LINK). Jeśli już zapomnieliście ile było terminów otwarcia, będziecie mieli doskonałą okazję aby sobie przypomnieć. Otóż od czerwca w lokalnych mediach pojawiają się (mogę się tylko domyślać, że pojawiają się za sprawą jakiegoś urzędnika) artykuły dotyczące uruchomienia placu wodnego (nie jest to fontanna) na rewitalizowanym rynku Starego Miasta w Łęcznej.\nZ czerwcowego wydania „Dziennika Wschodniego” dowiedzieliśmy się, że „fontanna” powinna ruszyć już w połowie lipca (LINK). Minął lipiec, rozpoczął się sierpień. I co? I dzisiaj znów przekonują nas, że uruchomienie nastąpi jeszcze w sierpniu… (LINK do artykułu z 12:30) To aż dziwne, że urząd, mając za sobą tyle kompromitacji, nie nauczył się, że może jednak warto najpierw coś zrobić, a dopiero później o tym pisać. Może być też tak, że całe zamieszanie to dzieło urzędnika, który na siłę próbuje udowodnić swoją przydatność w pracy, wysyłając informacje z takim natężeniem, że koniec końców zamiast informacji mamy dezinformację.\nW komentarzach możecie szacować termin pierwszego „wodotrysku”. 😉\nPS. To niesamowite, jaką siłę rażenia może mieć zwykły blog. Zaledwie kilkanaście minut po publikacji tego artykułu, na placu wodnym pojawiła się woda. Oczywiście wszystko może być zbiegiem okoliczności ale niech mi ktoś powie, że miejscy urzędnicy nie czytają bloga LLE24 😉 Jak widać, „da się” tylko sprawę trzeba odpowiednio nagłośnić!\nArtykuł w kategorii Polityka Tagi: Fontanna, Łęczna, plac wodny, termin, Urząd Miejski w Łęcznej\n« Kobud wykupiony przez ZWG\nGórnik Łęczna – Wisła Płock (Relacja na żywo) »\n6 komentarzy do artykułu "Falstart placu wodnego"\nHaha Bartol ale masz mniemanie o sobie. Twój artykuł z wlączeniem fontanny nie ma nic wspólnego NAPEWNO\n3 sierpnia 2013 o 08:55\n„Na pewno” był to przypadek 😉 Zauważ jednak, że wczoraj po 12:30 za pośrednictwem Radia L dowiedzieliśmy się, że fontanna potrzebuje jeszcze kilku dni na uruchomienie, bo nie ma jeszcze zasilania. Tymczasem niecałe 3 godziny później (około 40 minut po artykule na LLE24) woda poleciała „sama” 😉\n3 sierpnia 2013 o 06:33\nPrzecież już działa. Właściwie to cały czas tam ta fontanna była tylko, że nie zawsze woda leciała. Przecież tam są włączniki i wyłączniki czasowe i one tak były ustawione żeby woda zaczęła płynąc w fontannie wczoraj.\n2 sierpnia 2013 o 22:43\nCzy w jakimś mieście ktoś widział by rzecznik urzędu miejskiego pisał na niby rzetelnym, niezależnym portalu? I to jak pisze.Chyba naprawdę próbuje udowodnić swoją przydatność w pracy w tym urzędzie. Ale po co zakłamywać rzeczywistość? Bartol tego nie robi, pisze prawde i ludzie to doceniają.\nSila to jeszcze nic wiidze ze sasiednia strona sie kompromituje i probuje plusowac Nasz kochany Urzad\nTo akurat żadne dziwy, wiedząc że artykuły pisze tam rzecznik urzędu miejskiego 😉


Aktywiści proponują dekalog korzystania z hulajnóg elektrycznych | TVN Warszawa\nAktywiści proponują dekalog korzystania z hulajnóg elektrycznych\n5 czerwca 2019, 16:28\n"Wielki biznes korzysta na braku regulacji"TVN24\n"Stawiamy pięć ogólnych zasad"TVN24\n"Sugerujemy wiek 14 lat"TVN24\nDziałacze ruchów miejskich przedstawili zbiór zasad, dotyczących korzystania z elektrycznych hulajnóg. - Domagamy się przyjęcia przepisów. We Francji w 2017 roku było siedem przypadków śmiertelnych spowodowanych przez osoby jadące na elektrycznych hulajnogach - mówił Jan Mencwel, prezes Miasto Jest Nasze.\nW środę podczas konferencji przed Ministerstwem Infrastruktury działacze MJN zaprezentowali dokument "Hulajnogi elektryczne - zasady dla wszystkich oraz dekalog dla operatorów". Zawiera on pomysły społeczników, które mają wpłynąć na poprawę komfortu życia w mieście, którego coraz większą część stanowią hulajnogi elektryczne, nazywane też e-hulajnogami. Dokument zawiera też zasady, których zdaniem społeczników powinni przestrzegać ich operatorzy.\nJak podkreślają aktywiści, główny nacisk w nowych regulacjach powinien zostać położony na bezpieczeństwo pieszych. "Na ulicach Warszawy spotykamy coraz więcej e-hulajnóg. Niestety, prawo nie nadąża za rzeczywistością. Dlatego, żeby pomóc Ministerstwu Infrastruktury przygotowaliśmy nasze propozycje rozwiązań - 5 podstawowych reguł dla wszystkich użytkowników oraz dekalog dla operatorów" - czytamy w dokumencie.\nSpołecznicy chcą, aby użytkownicy hulajnóg poruszali się nimi jak rowerem "Jazda chodnikiem tylko wyjątkowo" - pisze w dokumencie MJN.\nProponują też fabryczne ograniczenie prędkości do 20 km/h, którego usunięcie w jakikolwiek sposób (np. poprzez zmianę oprogramowania) miałoby stanowić przestępstwo, a także bezwzględne ograniczenie prędkości do 10 km/h na chodnikach, zakaz pozostawiania e-hulajnóg na środku chodnika lub ciągu pieszego oraz postulują, by hulajnogami mogły poruszać się osoby, które mają minimum 14 lat.\n- Podsumowaliśmy najlepsze praktyki w Europie oraz dokumenty strategiczne w Stanach Zjednoczonych. Nasze postulaty to gotowa propozycja dla Ministerstwa - stwierdził Kuba Czajkowski, ekspert ds. transportu Miasto Jest Nasze.\nChcieli wręczyć prezent\nPo konferencji aktywiści chcieli zostawić ministrowi Adamczykowi "prezent".\n"Po konferencji próbowaliśmy wręczyć Panu Ministrowi Andrzejowi Adamczykowi kask mający atesty (w przeciwieństwie do hulajnóg). Chcemy, by mógł czuć się bezpieczny poruszając się po chodnikach - niestety teraz przy rozpędzonych e-hulajnogach na chodnikach bezpiecznie nie jest. Niestety nie zastaliśmy Pana Ministra, a nikt z członków gabinetu politycznego nie zechciał wyjść do nas przyjąć prezentu i naszych postulatów" - poinformowało w komunikacie MJN.\nW sobotę minister infrastruktury Andrzej Adamczyk potwierdził PAP, że musi zostać ograniczona prędkość osobistych elektrycznych urządzeń transportu osobistego. Dodał, że chciałby, aby w projekcie ustawy prędkość np. hulajnóg ograniczyć do 25 km/h. Podał też, że ministerstwo rozważa także przygotowanie przepisów w sprawie małych elektrycznych samochodów, takich jakie można spotkać na przykład na lotniskach czy polach golfowych.\nAdamczyk mówił, że Polska przygotowując przepisy odnosi się do dyskusji i przemyśleń z innych państw europejskich. Jak mówił, stosowne regulacje ma np. Holandia. - Staramy się, żeby nasze uregulowania były podobne (do tych w innych krajach - PAP), ale przede wszystkim chodzi o to, żeby dawały one poczucie bezpieczeństwa - podkreślił.\nBędą traktowanie jako pojazdy\nMinister powiedział, że pracując nad projektem ustawy resort "chce wykorzystać uwagi, wnioski i propozycje" wszystkich tych, którzy wezmą udział w dyskusji nad nią.\nZ kolei w zeszłym tygodniu zapowiedział, że elektryczne hulajnogi będą traktowane jak pojazdy, a odpowiedni projekt zmiany ustawy jest praktycznie gotowy.\nNa tvnwarszawa.pl informowaliśmy o projekcie ustawy dotyczącym traktowania hulajnóg jako pojazdów:\n"Elektryczne hulajnogi będą traktowane jak pojazdy"TVN24\nPiesza została potrącona przez osobę na hulajnodzeArtur Węgrzynowicz / tvnwarszawa.pl\nWypadek z udziałem hulajnogiMateusz Szmelter / tvnwarszawa.pl\nZakaz wjazdu na hulajnogach do ŁazienekTomasz Zieliński / Tvnwarszawa.pl\nMinister chciałby ograniczyć prędkość hulajnóg do 25 km/h\nMinister infrastruktury: elektryczne hulajnogi będą traktowane jak pojazdy


Lichwa w świetle prawa - Państwo w Państwie\nLichwa w świetle prawa\nByły policjant udziela lichwiarskich pożyczek, a jego żona, sędzia, negocjuje warunki spłaty. Mężczyzna, który był zmuszony do zaciągnięcia pożyczki twierdzi, że padł ofiarą oszustwa i szantażu.\nPan Leszek pożyczając te pieniądze miał nóż na gardle i ten były funkcjonariusz, który udzielał pożyczki wykorzystywał ten fakt. Wykorzystywał to, że druga strona była w sytuacji przymusowej i nakładał niewspółmierne warunki – mówi Wojciech Perliński ze Stowarzyszenia 304 KK, które zajmuje się walką z lichwą.\nDla mnie to jest normalna umowa spisana między przyjaciółmi. On sam powiedział "wpisz sobie 200 złotych". To nie miało znaczenia, bo jemu się nie naliczały te odsetki – twierdzi pożyczkodawca.\nJak twierdzi Leszek Struzik pieniądze zostały oddane. Dla pewności miało do tego dojść w obecności świadka.\nFizycznie przekazałem mu całą kwotę w gotówce, schował je do torebki, którą miał przyczepioną na pasku. To się działo w moim samochodzie, specjalnie, dla pewności, był przy tym mój znajomy – opowiada Struzik\nTo nie zakończyło jednak sprawy, gdyż policjant do dnia dzisiejszego domaga się zwrotu pożyczonych pieniędzy. W sprawę zaangażowała się również jego żona, która jak się okazało jest byłą prokuratorką, a obecnie sędzią.\nJako funkcjonariusz publiczny widząc lichwę ma obowiązek ją zgłosić, bo lichwa jest ścigana z urzędu. A ona tego nie robi, mało tego, wchodzi w negocjacje – mówi Wojciech Perliński\nKobieta zadzwoniła do Leszka Struzika proponując mu ugodę, a w zamian miało by dojść „wycofania wszystkich spraw cywilnych i karnych”. Zdaniem pożyczkobiorcy był to szantaż i wykorzystanie swojej pozycji zawodowej.\nAbsolutnie nie widzę żadnych uchybień ani etycznych, ani moralnych. Pieniądze które pożyczył mój mąż były nasze wspólne, więc jako obywatel tego kraju dysponujący prawami obywatelskimi miałam prawo podjąć takie kroki – mówi sędzia\nCo więcej, rzekomy dług został sprzedany firmie windykacyjnej. Oznacza to tyle, że ludzie którzy udzielili pożyczki nie mają już prawa osobiście domagać się spłaty. Mimo tego próbowali, zdaniem Leszka Struzika, wymusić nienależne pieniądze.


Bekasi · Populacja\nNawigacja: Populacja / Kraje / Indonezja / Bekasi\nBekasi · Populacja\nPytanie: Jaka jest populacja Bekasi? Odpowiedź: Bekasi, Indonezja (Jednostka administracyjna: Jawa Barat) - Ostatnia znana populacja to ≈ 2 334 900 (rok 2010). To było 0.966% całości Indonezja populacji. Jeśli tempo wzrostu liczby ludności będzie takie samo jak w okresie 2000-2010 (+3.71%/rok), Bekasi populacja w 2021 będzie wynosić: 3 485 347*.\nWspółrzędne GPS: -6.235, 106.99\nCzas lokalny w: Bekasi 10:47 poniedziałek GMT+7.\nBekasi W mieście i na mapie gęstości zaludnienia\n• Dżakarta 16 km, 278°