Rozdział 31- Egzaminy i ostrzeżenie | "Czym dla ptaka są skrzydła, tym dla człowieka jest przyjaźń - wznosi go ponad proch ziemi." Z.M. Raudive\n« Rozdział 30 – Niebieska Moc\nRozdział 31- Egzaminy i ostrzeżenie\nW środę wieczorem, gdy wszyscy siedzieli w pokoju wspólnym, przyszedł Brian.\n-Dzisiaj bez picia? – zaśmiał się.\n-Jak widać… – mruknął Alex.\nBrian wyłożył się w fotelu i dał przyszłym Feniksom pergaminy.\n-Plany egzaminów – dodał.\nChłopcy jęknęli zgodnie. Harry spojrzał na swój.\nmagia bezróżdżkowa 11.00\nczary C.F. 15.00\nKażdy miał inny plan. Tylko w piątki mieli te same egzaminy tyle, że o innej godzinie. Spojrzeli na siebie z minami zbitego psa. Później porozchodzili się do swoich pokoi.\nRano Harry wziął prysznic podśpiewując sobie jakąś piosenkę i ubrał się. W pokoju wspólnym nikogo nie było. Wyłożył się w fotelu i wpatrzył w kominek. Po chwili przyszedł Jay. Zrobił to samo co Harry. Następnie przyszedł Alex.\n-A wy co? – spytał.\nRuszyli do Wielkiej Sali.\n-O której macie egzamin? – spytał Harry.\n-Eliksiry 11.30 – mruknął Alex.\n-OPCM 11.20 – dodał Jay.- A ty?\n-Magia bezróżdżkowa 11.00.\nZjedli śniadanie i poszli na błonia. Wyłożyli się na mostku przy stawie i leżeli.\n-Idę – rzekł Harry.\n-Gdzie? – zdziwił się Jay.\n-Na egzamin, ośle.\n-Jest już 10.50.\nW klasie był już Brian. Po chwili przyszli także egzaminatorzy. Miał rzucić zaklęcie rozbrajające, zapalić ogień w kominku, rzucić zaklęcie niszczące i kilka innych. Wszystko poszło jak po maśle.\nHarry z powrotem poszedł na błonia. Spojrzał na zegarek. 11.30. Wyłożył się tam gdzie wcześniej. Był sam. Zamyślił się wpatrując w dal. Kilkanaście minut później przyszli Ron i Hermiona.\n-Zdane? – spytała dziewczyna.\n-Z czego miałeś? – spytał rudzielec\n-Nie uczysz się na kolejny egzamin? – zdziwiła się Hermiona.\nHarry spojrzał na nią z wyraźnym rozbawieniem.\n-Tutaj się uczyć?\n-Głodny jestem… – mruknął Ron.\nHarry machnął ręką i przed rudzielcem pojawiła się kanapka z kuchni. Ron i Hermiona spojrzeli na niego z podziwem.\n-Smacznego – powiedział tylko chłopak.\n-Dzięki… Ty tak wszystko możesz robić?\n-Wszystko nie, ale większość.\nPrzyszła Ginny. Dała Harry’emu buziaka i usiadła obok.\n-To rozpal ognisko… – ciągnął Ron.\nHarry westchnął. Machnął ręką i spełnił życzenie przyjaciela.\nHarry zgasił ogień. Machnął ponownie ręką i przed Ginny pojawił się olbrzymi bukiet czerwonych róż. Dziewczyna była wniebowzięta. Wyściskała go i pocałowała. O piętnastej Harry miał egzamin z Czarów Czarnych Feniksów. Rzucił kilka zaklęć i zdał. Cztery godziny później poszedł na telepatię. Tak jak wcześniej zdał. Po egzaminie poszedł do pokoju wspólnego. Jay i Alex mieli jeszcze egzamin, a reszta była na błoniach. Na parapecie siedziała czarna sowa. Harry odwiązał liścik. Był do niego. Przeczytał go i zbladł. Rzucił go na stół i wyłożył w fotelu.\nSyriusz, Remus, Hermiona, Ginny i Ron postanowili wrócić do zamku. Ruszyli do pokoju wspólnego chłopaków.\n-Chyba jest już po egzaminie, nie? – spytał Syriusz.\nPrzed wejściem spotkali Jaya i Alexa. Weszli do środka. To co zobaczyli odebrało im mowę. Harry leżał pijany rozwalony w fotelu. Wokół niego leżało pełno butelek po Ognistej. Jedną trzymał w ręce do połowy opróżnioną. Przed nim na ścianie wisiał plakat Voldemorta. Patrzył na niego z żądzą mordu w oczach i rzucał nożami. Mruczał coś pod nosem. Dosłyszeli takie słowa jak: „Voldek”, „groźby”, „zabiję”. Wymienili przerażone spojrzenia. Podeszli bliżej.\n-Ja ci tam tortury… Już raz wystarczyło… Zabiję cię, gnoju…\nRzucił w plakat kolejny nóż. Syriusz zobaczył na stoliku list. Wszyscy pochylili się nad nim.\nDawno się nie widzieliśmy, nie sądzisz?\nMoże kolejne spotkanie z małymi torturami?\nA może z większymi jak w marcu?\nMam nadzieję, że niedługo się spotkamy i w końcu cię zabiję.\nWszyscy spojrzeli na Harry’ego przerażeni. Chłopak akurat rzucił nożem w plakat i powiedział:\nRzucił następnym. Trafił prosto w serce. Uśmiechnął się z satysfakcją.\n-Chcesz sobie znowu kogoś potorturować? To rzucaj sobie Cruciatusy na tę krowę Bellatriks i idiotę Malfoya.\nBył coraz bardziej zdenerwowany. Rzucał nożami jeden za drugim. W końcu się skończyły. Wkurzony do szczytu możliwości rzucił butelką Ognistej. Szkoło rozbiło się.\n-Głupi palant… Tą swoją Avadę wsadź sobie głęboko w du*ę…\nJay i Alex wymienili głupie uśmieszki. Harry chwycił pustą butelkę i rzucił w plakat. Następnie wziął pełną. Wypił połowę kilkoma łykami. Wszyscy opuścili kopary. Kolejny głos tłuczonego szkła i rozlewanej Ognistej. Harry wyglądał jakby coś nim zawładnęło. Nieograniczona furia i nienawiść. Rzucił zaklęcie Nomerba. Z różdżki wyleciał długi i ostry nóż. Wbił się w plakat.\n-Już nie żyjesz… – powiedział cicho do siebie.\nDo pomieszczenia wszedł Brian. Widząc zaistniałą sytuację trochę się zdziwił. Harry chwycił kolejną pełną butelkę. Już miał pić, gdy ktoś mu ją wziął.\n-Harry, uspokój się – rzekł spokojnie Syriusz.\n-Uspokój się? Uspokój się?! Ja nigdy nie będę miał spokoju przez tego dupka! – Z każdym zdaniem mówił coraz głośniej. – Prędzej czy później i tak mnie zabije i wy dobrze o tym wiecie! Niech ten dzień już nadejdzie i będzie spokój! Nawet nie mam jak zapomnieć o tych torturach, bo ten idiota ciągle mi o tym przypomina! To nadal boli, wiesz? – wyszeptał na koniec.\nNie wiedział kiedy wstał. Usiadł z powrotem. Przywołał do siebie noże i rzucał dalej. Łapa załamany opadł na fotel. Harry wziął do ręki kolejną butelkę. Już nikt go nie powstrzymywał. Wypił całą, a puste szkło rzucił w plakat.\n-O co chodzi? – spytał Brian.\nJay podał mu list. Gdy Brian przeczytał nie krył zdziwienia.\nZapadła cisza. Słychać było tylko odgłos wbijanych noży w ścianę.\n-Powiedzcie im… – powiedział cicho Harry.\nWyczarował jeszcze plakaty Malfoya i Bellatriks. Teraz rzucał nożami i butelkami także w nich.\n-Dobra… – wymamrotał Syriusz i zaczął opowiadać.\nCo chwilę spoglądali na Harry’ego jakby myśleli, że coś sobie zrobi. Gdy skończył opowiadać spojrzeli na chłopaka ze smutkiem.\n-Cholerny wężognojek… – stwierdził Potter.\nJay i Alex wymienili uśmieszki. Harry podpalił różdżką list. Wleciała kolejna sowa.\nCzyżby kolejne groźby?- zaśmiał się w duchu.\nWziął list i otworzył go. Chwycił kartkę, ale zaraz ją upuścił. Był to kolejny Cruciatus przez list. Zacisnął pięści i zęby.\n-Wredna szuja – powiedział cicho, gdy ból ustał.\nZapomniałem dodać to co wcześniej. Takie małe niespodzianko-ostrzeżenie.\nZgniótł list i chciał wyrzucić przez otwarte okno. Namierzył cel, ale nie trafił.\n-Pudło… – stwierdził.\nRzucił nożem z taką siłą, że wbił się cały. Słychać było tylko świst. Wszystkim włosy na karku stanęły dęba. Remus chwycił list i go przeczytał. Podał reszcie.\n-Brian, wiesz jak rzuca się zaklęcie na kartkę? – spytał Harry.\n-Tak – odpowiedział niepewnie.\n-Rzuciłbyś Cruciatusa na tą?\n-Odwdzięczę się Voldziowi.\nBrian spojrzał pytającym wzrokiem na resztę. Syriusz kiwnął głową. Chanes rzucił zaklęcie na kartkę i podał Harry’emu.\nNapisał jeszcze na kartce:\nOdwdzięczam się. I prędzej ja zabiję ciebie.\n-Silver – rzucił w przestrzeń.\nNa jego ramieniu pojawił się czarny feniks. Podał mu list i ptak odleciał. Harry „otworzył” umysł. Chciał zobaczyć czy się udało. Zobaczył Voldemorta, który walczy z bólem. Gdy wszystko ustało ryknął:\nHarry zamknął umysł i uśmiechnął się wrednie. Machnął różdżką i plakat zaczął się palić. Patrzył na to z mściwym uśmiechem. Chwycił butelkę z Ognistą i wypił.\n-Syriusz, powiesz Brianowi, Jayowi i Alexowi o przepowiedni i horkruksach? Już dawno chciałem im powiedzieć, ale mi z głowy wyleciało.\nOpowiedział. Kiedy zakończył zapadła głęboka cisza. Harry wstał, ale z powrotem usiadł, bo stracił równowagę. Westchnął. Rzucił ostatnim nożem w plakat, wypił łyk Ognistej i zasnął z butelką w ręce.\n-Czyli on musi dać się zabić? – spytał z niedowierzaniem Jay.\nŁapa kiwnął niemrawo głową. Zanieśli Harry’ego do jego pokoju. Posprzątali w pokoju wspólnym i wrócili do siebie. Jednak nikt nie zasnął.\nHarry otworzył oczy. Zrobił to co zawsze, gdy miał kaca i poszedł do pokoju wspólnego. Nikogo nie było. Egzamin miał o dziesiątej, więc poszedł nad stawek. Usiadł tam gdzie zawsze i myślał o wczorajszym dniu…\nAlex i Jay równocześnie wyszli ze swoich pokoi. Nic nie mówiąc usiedli w fotelach. Po chwili przyszli przyjaciele Harry’ego. Łapa zajrzał do pokoju chrześniaka, ale nikogo tam nie zastał.\n-Nie ma go – powiadomił.\nAlex domyślając się, gdzie jego przyjaciel się podział, odpowiedział:\n-Pewnie jest nad stawkiem.\nTo było ich ulubione miejsce. Poszli na śniadanie. Harry nie przyszedł.\n-Mam nadzieję, że nie zapomniał o egzaminie – mruknął Brian.\nNie zapomniał. O ustalonej godzinie zjawił się na egzaminie z teleportacji. Zdał bez problemów. Miał nadzieję, że na kogoś się natknie w drodze na błonia, ale nikogo nie spotkał. Z westchnięciem opadł na ziemię. Mógłby siedzieć tu całą wieczność.\n-Weź się w garść, Potter – mruknął do siebie. – To tylko głupi Voldemort.\nNagle blizna zapiekła go boleśnie. Chwycił się za głowę. Pomyślał, że jeszcze chwila a mu pęknie.\nPoczuł, że wypełnia go szczęście. Widzi przed sobą dom. Wchodzi do środka. Nikogo nie ma. Zdenerwował się. Wyszedł na podwórze. Machnięciem ręki zburzył dom.\nHarry pojawił się znowu na błoniach Czarnych Feniksów. Mimowolnie zadrżał. Poczuł jeszcze większą nienawiść do Voldemorta. Wstał. Ruszył do zamku. Drzwi do dormitorium otworzył mocnym kopniakiem. Cały się trząsł ze zdenerwowania.\n-Cholerny Voldek… – stwierdził.\nSiedzący w pokoju jego przyjaciele spojrzeli na niego pytająco.\n-Że… co?! – spytał oszołomiony Ron.\n-Ale nikogo tam nie było? – oprzytomniała Hermiona.\n-Nie – rzekł i opadł na fotel.\nBlizna nadal pulsowała bólem. Potarł ją, ale to jeszcze bardziej pogorszyło sprawę. Pokój wspólny gdzieś zniknął.\nBył na cmentarzu. Siedział w swoim tronie. Przed nim stało kilku śmierciożerców.\n-Nie było go tam – syknął. – Gdzie on jest?\n-P-panie, m-myśleliśmy, że t-tam – wyjąkał któryś z jego sługusów.\n-To nie myślcie! – warknął. – Crucio!\nŚmierciożerca zaczął krzyczeć i zwijać się z bólu…\nUsłyszał swoje imię jakby z oddali. Powrócił pokój wspólny. Blizna piekła niemiłosiernie. Przed nim stali zaniepokojeni przyjaciele.\n-Już dobrze? – spytał Remus.\nJuż chciał odpowiedzieć, gdy obraz znowu zamazał się.\nZnowu był na cmentarzu.\n-Czy łaskawie dowiedzieliście się w końcu to rządzi tym cholernym Zakonem?!\n-N-nie – wyjąkał cicho któryś z zamaskowanych.\n-Mieliście na to kilka miesięcy. To i tak już za dużo. Jesteście beznadziejni! Avada Kedavra!\nŚmierciożerca padł martwy na ziemię.\nPonownie pojawił się w pokoju wspólnym. Drżał. Próbował to opanować, ale nie mógł.\n-On jest chory… – rzekł cicho drżącym głosem.\n-Voldemort. Zabija nawet śmierciożerców.\n-Po co był w Norze?\n-Albo myślał, że ja tam będę albo… – przełknął ślinę – albo chce wprowadzić swój plan w życie.\nZapadła grobowa cisza. Harry spróbował zamknąć swój umysł, ale było to bardzo trudne.\n-Idę na egzamin…\n-Z czego masz?\nAlex i Jay jęknęli. Harry poszedł do sali. W środku był Brian. Usiadł na parapecie i czekał na egzaminatorów gawędząc z Chanesem. Po chwili ważył eliksir Słodkiego Snu i uspokajający. Po dwóch godzinach skończył. Razem z Brianem poszedł na obiad. W Wielkiej Sali byli już wszyscy.\n-Kiedy będzie te spotkanie? – spytał Alex Harry’ego.\n-Nie wiem jeszcze. Co ci tak się spieszy?\n-A tak się pytam…\n-Jakie spotkanie? – spytał Ron.\n-A jak! – wyszczerzyli się zgodnie Jay i Alex.\n-Nie tylko oni… – mruknął Harry.\n-Kto jeszcze? – zdziwili się.\nPotter spojrzał w stronę Briana. Mężczyzna wyszczerzył się.\n-Byłem pierwszy- wystawił język.\nJay i Alex westchnęli zawiedzeni, a Harry pokręcił z niedowierzaniem głową. Po zdanym egzaminie z OPCM zdał sobie sprawę, że zostały im tylko pojedynki, legilimencja, oklumencja i animagia. Siedzieli właśnie w pokoju wspólnym.\n-Trzeba powiadomić rodziców – stwierdził Ron.\n-Ja się tym zajmę – mruknął Syriusz. – Można się tu deportować?\n-Brian, mogę ściągnąć zaklęcie antydeportacyjne? – spytał telepatycznie Harry.\n-A na długo?\nMachnął różdżką i rzekł:\n-Teraz można. Masz kwadrans.\nŁapa deportował się na Grimmauld Place 12. W jadalni byli państwo Weasley, bliźniacy, Bill z Fleur i Charlie.\n-Syriusz? Co ty tu robisz? – spytała pani Weasley.\n-Muszę wam coś pokazać. Teleportujcie się przed Norę.\nZrobili jak im kazano. To co zobaczyli zaparło im dech w piersiach.\n-A-ale kto to zrobił? – spytał przerażony Artur.\n-Voldemort. Harry to widział. Wizja…\nWszyscy wpatrywali się w ruiny Nory ze smutkiem powiązanym z przerażeniem.\n-Dlaczego? – spytał Charlie.\n-Prawdopodobnie myślał, że Harry tu będzie albo chce zrealizować swój plan.\n-Żeby porwać bliską osobę Harry’ego. Gdy złapaliśmy Yaxley’a powiedział nam, że Voldemort może to zrobić…\nHarry ziewnął potężnie. Był śpiący. Nie zdążył użyć oklumencji, bo przysnął.\nSiedział w swoim tronie na cmentarzu. Przed nim stało kilku śmierciożerców.\n-Dowiedzieliście się gdzie jest Potter? W domu zdrajców krwi go nie było – syknął.\n-Panie! – rozległ się krzyk jakiegoś śmierciożercy, który wbiegł do sali. – Przy ruinach domu zdrajców krwi jest kilku Weasleyów i Black.\nVoldemort zasyczał jak wąż.\nHarry zerwał się ze snu. Blizna znowu go piekła. Oddychał ciężko.\n-Co jest? – spytał Ron.\n-Zaraz wrócę – powiedział i deportował się bez charakterystycznego trzasku.\nPojawił się przed ruinami Nory. Było tam kilku Weasleyów i Syriusz.\n-Co się stało? – spytał Łapa.\n-Uciekajcie! Zaraz będą tu śmierciożercy!\nRozległ się trzask. Pojawili się śmierciożercy. Ale przybyli za późno. Harry, Syriusz i Weasleyowie w tym momencie deportowali się. Łapa i Potter do zamku Czarnych Feniksów, a reszta na Grimmauld Place. Harry odetchnął z ulgą.\n-W ostatniej chwil i- rzekł.\n-A jak myślisz? – odparł z przekąsem.\nRozłożyli się w fotelach.\n-Można wiedzieć co się stało? – spytał Jay.\nHarry pokrótce odpowiedział im, a swoją opowieść zakończył zdaniem:\n-Ale wiem, że nie wcielił swojego planu w życie.\n-Czemu? – zdziwił się Łapa.\n-Bo chciał porwać między innymi ciebie. A teraz mieli wszystkich pozabijać.\n-Też mi pocieszenie – mruknął Jay.\nHarry spojrzał na niego z politowaniem i dodał zgryźliwie:\n-Lepiej wypij sobie Ognistą to może ci móżdżek przeczyści i zaczniesz myśleć.\n-Wiesz, że chętnie. Na pewno się dołączysz – wyszczerzył się Jay.\n-Wczoraj mi wystarczyło.\n-To na pewno…\nHarry wysłał mu mordercze spojrzenie.\nMam nadzieję, że rozdział był w miarę dobry. Czekam na opinie:)\n-Kim jest Władca Natury?\nMam nadzieję, że do szybkiego zobaczenia:*\nDrukuj artykuł Ten wpis został napisany przez Rockowa_Pumcia na 25 stycznia 2009 o 17:45, i jest w kategorii Bez kategorii. Podążaj za odpowiedziami do tego wpisu przez RSS 2.0. Możesz napisać komentarz, lub trackbacka z Twojej własnej strony.\nWOW!! ale super rozdział zburzona Nora, no nieźle, już się boję co będzie w następnym rozdziale pozdrawiam\nmoże zapiszesz się do wirtualnego hogwartu? http://www.whhp.vgh.pl\n#3 napisane przez ~Kaja\nRozdział świetny… Na początku było śmiesznie, szczególnie jak Harry klnął na Voldka:) Później już trochę mniej, ale też super:) Pozdrawiam:*\nDobry?! Dziewczyno GENIALNY! Oj to Harry dał czadu po przeczytaniu listu! Zresztą trudno też mu się dziwić! Ale dobrze że w porę zadziałał po tych wizjach bo było o krok do tragedii! No i ja tez mam nadzieję że do szybkiego napisania! xD\n#5 napisane przez ~lilyane-diary\nExtra. Tylko tyle można powiedzieć. Dzięki za powiadomienie. Czekam na następne opo. lilyane-diary\n#6 napisane przez ~lilyane-diary\n#7 napisane przez ~Kiro\nHey…rozdział..wspaniały, choć mam kilka zastrzeżeń…akcjia, biegła ciut za szybko, i te wizjie…jedna po drugiej. Można zwolnić z tępa…ale i t ak było świetnie, bardzo mi się to podoba. Ale wiesz jak zawsze znajdą się minusy. NIc nie jes t idealne, a twój blog i opo są super, choć mają te minusy. Mój blog ma ich jeszcze węcej Nom…pozdrawiam i weny życzę.\n#8 napisane przez ~neally\nNo skąd Ty kochana bierzesz takie boskie pomysły! Akcja ekstra, cały czas trzymająca w napięciu! A Harry oj nie ma lekko! Ale ten władca Natury! Czyżby to było lekarstwo 2 w 1! I na Voldzia i na Niebieską Moc?! Czekam na c.d.! ;P\n#9 napisane przez ~Leanne\nWsspaniały! Kurde, naprawdę fajnie!\n#10 napisane przez ~Marta/Friends\nNo, widzę, że Harry’emu świetnie idą egzaminy:) Szkoda, że śmierciożercy zbuszyli Norę. Bardzo dobrze, że Harry wysłał tego Cruciatusa Voldemortowi – należało mu się! Czekam na następny rozdział i pozdrawiam:)\n#11 napisane przez shade\nU mnie kolejny rozdział. Zapraszam do czytania ^^lilyane-diaryP.S Kiedy u Ciebie nowy rozdzialik? :** <3\n#12 napisane przez shade\n#13 napisane przez ~kim\nPo prostu boskie, zresztą jak zwykle! Och ale przecież teraz nie może już być tak źle jak było w marcu gdy Harry stanie przed Voldziem bo już umie sobie poradzić nawet bez różdżki! Och już nie mogę się doczekać kolejnej noci!\nI bardzo dobrze że Harry odwdzięczył się Voldkowi! Ale porządnie zaszalał po przeczytaniu tego ostrzeżenia…! Czyli do Zakonu dobywa 3 nowych członków i to jeszcze z jakimi zdolnościami i umiejętnościami!\nWładca Natury?! No no no! A póki co to skoro Harry tak śmiga w magii bezróżdżkowej to już nie może być marcowej powtórki z rozrywki bez względu na okoliczności, prawda?! No i oczywiście czekam na c.d.! xD\nŚwietna ta notka, strasznie mi sie podoba..jak zawsze jest hmmm…czarodziejska Czekam z niecierpliwością na kolejną noteczke Pozdrawiam :* http://super-znajomosc-a-moze-milosc.blog.onet.pl/\nTy to dopiero jesteś czarownicą w tworzeniu takich notek! Już czekam z niecierpliwością na kolejną, a tak poza tym to nic dziwnego że Śmierciożercy nigdzie nie mogą znaleźć Harry’ego! No a poza tym jak znowu Harry zmierzy się z Voldkiem to ten trochę się zdziwi jego cudownymi i nowymi umiejętnościami! xD\nWOW…. To chyba jeden z lepszych rozdziałów Zburzona Nora..??! Voldi to naprawde gnojek jest.. Jak on mogl to zrobić?!? ;( Czekam cierpliwie na nastepny rozdział i pozdrawiam :*:*\n#19 napisane przez ~Blum:*\nWięcej niż w miarę dobry! To było boskie! Szkoda, że nie ma więcej takich blogów jak twój Nie rospisuję się bo wiesz… Szkoła i te rzeczy Czekam na nextwww.milosc-jamesa.xx.pl\n#20 napisane przez kingulka050buziaczek.pl@amorki.pl\nHej! Bardzo fajny blog takie wszystko orginalne i fajny nagłowek xD. Rozdział bardzo przypadłmi do gustu taki mroczny xD !! wm. Dam ci radę może zrób sobie button lub avek ,jestem pewna że nie jedna osoba chcę go zamiescić na innym blogu xD !!. Ps. Dodałam Cię do linek harry-magia-milosc.blog.onet.pl Jeśli chcesz być informowana o nowosiach to zostaw numer gygy pod notką z góry dzięki !!!\n#21 napisane przez Vernice\nU mnie kolejne opo:)lilyane-diary.blog.onet.pl\n#22 napisane przez Vernice\nOj ciekawa notka;)narazie mało z tego rozumiem ale postanawiam przeczytac poprzednie;dto mi sie cos rozjasni wtedy;dwww.zpamietnikalilkievans.blog.onet.pl jak sama nazwa mówi blog o Lily:) piszesz że takie czytasz rzadziej ale mam nadzieje ze wpadniesz;d\n#24 napisane przez channell@vp.pl\nfajny blog i opek też:)dodałam cię do linków.. mam nadzieję, ze zrobisz to samo. mój blog -> have-a-lengthy-story.blog.onet.pl\n#25 napisane przez blum15\nNa http://www.milosc-jamesa.xx.pl pojawiła się nowa notka pt. Z nami zawsze jest zabawnie, zapraszam i liczę na komentarz z opinią.\n#26 napisane przez ~Lilka\nHej jestem z http://www.milosc-jamesa.xx.pl i chciałam cię zaprosićna mojego drugiego bloga o tej tematyce prowadzonego wraz z przyjaciółką. ww.pamietniczek-evansowny.xx.pl Pozdrawiam i przepraszam za SPAM\n#27 napisane przez sara1231@poczta.onet.pl\nNa http://www.historia-rocznika-1960.blog.onet.pl pojawiła się ważna informacja.Ciężka jak dla mnie!Ok, ale mam nadzieję, że powiadomisz mnie o nowym rozdziale na http://plight.blog.onet.pl/ jest to mój nowy blog. Ale całkowicie nie związany z magią. Jest to bardziej horror- romans! Ok, a jak chcesz mogę spróbować wykonać szablon dla ciebie, ale musisz się liczyć, że nie uda mi się go wykonać. Opisz go w komentarzu na http://plight.blog.onet.pl/ Może akurat Ci się spodoba!Pozdrawiam i zapraszam i mam nadzieję, że skorzystasz z mojej propozycji\n#28 napisane przez ~nieznana\nMy chcemy kolejną nocię! My chcemy kolejną nocię! ;D Kto się przyłącza?! To kiedy możemy się spodziewać? xD\n#29 napisane przez ~Sunday Shrink\nSuper… Bardzo mi sie podoba Harry Potter jako Tragiczny Romantyczny Arogancki Alkoholik… Bardziej w moim typie…\n#30 napisane przez ~Lunatyczka\nsorki że nie komentowałam poprzednich rozdziałów ale myślałam tylko o tym żeby czytać czytać i jeszcze raz czytać…. szkolenie opisane pięknie, mam nadzieję że Harry będzie tym Władcą Natury…


S.O.S Schudnij Omijając Sport - Wydawnictwo Vital\nS.O.S. – schudnij omijając sport\nCzy próbowałeś kiedykolwiek schudnąć bez uprawiania sportu? Prawdopodobnie zastanawiałeś się czy to w ogóle możliwe? Okazuje się, że jest to wykonalne. Zaufaj wieloletnim doświadczeniom Hindusów, Azteków i mędrców z innych kultur. Stosując się do rad zawartych w tej książce poznasz naturalne sposoby, które skutecznie zredukują masę Twojego ciała bez konieczności wykonywania ćwiczeń fizycznych.\nOtyłość jest jedną z wielu chorób cywilizacyjnych, a dzięki tej książce zdołasz pokonać wszystkie jej objawy. Autorka jest jedną z wielu użytkowniczek cudownej diety znanego lekarza pochodzącego z Malezji. Postanowiła podzielić się z czytelnikami jej cudownymi efektami, których sama doświadczyła. Nadmierna waga prowadzi do wielu niebezpiecznych chorób takich jak: cukrzyca, nadciśnienie, choroby nerek, wylew, zawał serca, mózgu i wiele innych dolegliwości. Uniknij wszystkich niebezpiecznych schorzeń i zadbaj o poprawną wagę ciała już dzisiaj.\nCellulit pokonasz dietą!\nDzięki poradom zawartym w tej książce na zawsze pożegnasz się z nadwagą i pomarańczową skórką, zwaną cellulitem! Wystarczy codziennie stosować się do prostych rad, aby już po kilku dniach poczuć różnicę. Sekret tkwi w stopniowym oczyszczaniu Twego organizmu z toksyn i wprowadzaniu w swoją dietę produktów pochodzenia naturalnego.\nSuperżywność i jej zdrowotne właściwości\nKsiążka ta opisuje szereg produktów, które przez dietetyków nazywane są superżywnością z natury. Dzięki tej publikacji:\n• zapoznasz się z cudownymi właściwościami orzechów kokosowych, wody kokosowej czy nawet oleju kokosowego,\n• dowiesz się czym jest cukier palmowy, który jest zdrowszą wersją tradycyjnego,\n• zrozumiesz, że cynamon, to coś więcej niż zwykła przyprawa,\n• poznasz lecznicze właściwości papai\n• sięgniesz po zdrową herbatę Matcha,\n• odkryjesz nasiona chia, cudowne zboże inków – amarantus i komosę ryżową.\nAutorka stosując proste rady udowadnia, że nie potrzebne są godziny spędzone na siłowni, by cieszyć się szczupłą sylwetką. Stosując się do porad i diety zawartych w książce pozbędziesz się zbędnych kilogramów, które stanowią poważne zagrożenie dla Twojego zdrowia.


Co to jest MSC. Cetryfikat zrównoważonego rybołówstwa | Kotlet.TV - Komentarze strona 1\n&laquo Jaka ryba na święta\nCiasteczka z migdałami &raquo\nDzisiaj chciałam Wam opowiedzieć o MSC. Akcję wspiera WWF, a ja uważam, że sprawa jest słuszna, im więcej będzie się o tym mówić, tym lepiej i dla środowiska, i dla nas oczywiście. :)\nMSC to niezależna organizacja non-profit, która we współpracy z naukowcami, rybakami i innymi organizacjami opracowała standardy środowiskowe. A wszystko po to, by zapewnić przetrwanie rybom i innym mieszkańcom morza. Produkty, które mają niebieskie logo MSC (to z rybką) mają gwarancję, że pochodzą z certyfikowanych łowisk i podczas ich połowów chronione są zagrożone gatunki.\nMoże to wszystko brzmi, jak teoria, ale naprawdę w sklepach można znaleźć bez problemu ryby z takim certyfikatem i wcale nie są droższe!\nWybierajcie ryby pochodzące z hodowli prowadzonych w sposób przyjazny dla środowiska. Wystarczy zerknąć na certyfikat. MSC (ang. the Marine Stewadship Council).\nja zwracam:) pracuje w firmie ktora sie zajmuje rybami i ma takowy certyfikat:)\nProszę wspomóż akcję „Jeszcze żywy karp” Kupujmy karpie np. z lodu, a nie żywe powodując ich męczarnię.\nBardzo fajnie, że w tym roku postanowiliście wspierać akcję WWF. To jest super, bo dzięki temu może więcej niż 5 % konsumentów zastanowi się nad tym jaką rybę kupuje i czy nie spowoduje tym szkód w środowisku. Bardzo za to dziękuję! Pozdrawiam gorąco\nMagdalena bardzo chciałabym aby tak było :)\nJeszcze chciałam dodać, że można sprawdzić jakie gatunki ryb są zagrożone, które można kupować bez obaw, a które jadać rzadko – akcja WWF pn. „Jaka ryba dziś na obiad”\nMagdalena dokładnie :) też przygotowałam osobny wpis na tej podstawie http://kotlet.tv/jaka-ryba-na-swieta\nMSC nie dotyczy ryb hodowlanych. Dla takowych (np. Panga) powstal inny typ certyfikacji, a mianowicie ASC (Panga ASC w Polsce, gdzie ludzie nie maja pieniedzy i przez to ochoty na ekologie, z pewnoscia niedostepna).\nProdukty MSC sa drozsze, chociazby dlatego ze nadzor lowisk i flot polowowych wedlug standardow MSC jest drogi. Poza tym za logo sie placi (oplata za kazde opakowanie noszace logo MSC).\nProduktow MSC w Polsce jest jeszcze ciagle b. malo. Zadje sie ze troche produktow ze sledzia i paluszki rybne w Lidlu. Nie ludzilbym sie jednak co do tych paluszkow. Surowiec do produkcji (filety z mintaja zamrazane w blokach) pochodzi z Chin, gdzie producenci falszuja dokumentacje i certyfikaty w celu uzyskania logo (surowiec tak naprawde lowiony jest w Rosji ktora o MSC moze narazie tylko pomazyc). W tej chwil MSC wszczyna sledztwo w Chinach.


Prezent dla męża - jak go dobrać? Jaki będzie idealny? Kilka sprawdzonych pomysłów, które z pewnością będą ok. - Informacje i ciekawostki\nJaki zatem będzie najlepszy prezent dla męża? To ty znasz go najbardziej, powinnaś zatem mieć już jakiś pomysł. Pamiętaj jednakże, że mężczyźni wolą raczej użyteczne upominki, które do czegoś będą im przydatne niż ładne, ale bezużyteczne gadżety.\nZainteresował Cię ten materiał? To świetnie, ponieważ oryginalny wpis (https://kurekjewelry.pl/) ma podobne dane do prezentowanych.\nWarto postawić na coś związanego z jego hobby. Kolekcjonuje coś? Podaruj mu zatem kolejny eksponat do jego zbiorów. A może fascynuje się motoryzacją? Wówczas akcesoria do auta będą świetnym wyborem. Chociaż trafionym pomysłem będzie również prenumerata fachowego czasopisma związanego z autami lub motocyklami.\nJeśli szukasz tego typu interesującej informacji, sprawdź pod linkiem, tu też z pewnością jest właśnie to, czego szukasz.\nJeżeli natomiast mąż wspomniał kiedyś, że chciałby popróbować nowego sportu – opłać mu kurs golfa, a na pewno będzie uradowany. Być może nawet taka gra stanie się waszym nowym wspólnym hobby – Prezentokracja.pl – strona z intrygującymi pomysłami na prezenty dla bliskich?\nInnym świetnym pomysłem na prezent może być wspólny wyjazd. Jest to nieco trudniejsze do zrealizowania – musowo przecież trafić na korzystny termin (doskonały będzie na pewno długi weekend) oraz mieć wystarczające środki. Jednakże jeżeli już ci się uda – mąż z pewnością będzie takim pomysłem zachwycony. Nareszcie uda wam się spędzić razem nieco czasu (z czym zapewne na co dzień bywa kiepsko), odpocząć i zrelaksować się. Odświeżycie swój związek, głębiej się poznacie i raz jeszcze w sobie zakochacie. Jeśli nie ma możliwości dłuższego wyjazdu, może to być zaledwie kilka dni, albo chociaż weekend pod namiotem, czy też w pobliskiej miejscowości. Ważne są w szczególności intencje i to żebyście byli razem.\nO jakim jeszcze podarunku warto pomyśleć? Jeśli zupełnie nie masz niebanalnego pomysłu, skorzystaj w to miejsce z jakiegoś wypróbowanego patentu. Odzież, kosmetyki, telefon – to zawsze jest na topie. Takie podarki nie tylko cieszą, ale także są pożyteczne. Poza tym są one odpowiednie nie tylko dla męża, ale również każdego innego mężczyzny w naszym życiu.


Oleje kokosowe - SKLEP Odżywki Suplementy Strefa Mocy Warszawa\nWszystko Aura Herbals (6) Best Joy (1) Now Foods (2)\nWszystko Płyn (1) Inna (4) Masło (1)\nWszystko Polska (3) USA (3)\nZastosowanie olejów jadalnych jest dzisiaj powszechne – konsumenci zaskakiwani są nowymi produktami, których zadaniem jest poprawienie zdrowia i lepsze funkcjonowanie organizmu. Olej kokosowy jest bez wątpienia jednym z najbardziej uniwersalnych olejów. Co warto o nim wiedzieć?\nWiele osób zastanawia się czy olej kokosowy jest zdrowy? Zdecydowanie tak – regularne stosowanie w diecie oleju kokosowego podnosi poziom „dobrego cholesterolu” w naszym organizmie. Ze względu na obecność kwasu lautynowego olej kokosowy pozytywnie wpływa na naszą odporność – mówi się wtedy także o naturalnym antybiotyku. Spożywanie potraw przygotowanych z użyciem oleju kokosowego wpływa też pozytywnie na nasze szare komórki i wspomaga pracę mózgu. Kwasy MCT są niezwykle ważne dla osób aktywnych i sportowców – bardzo szybko się wchłaniają i są przetwarzane na energię niezbędną do wydłużania treningów.\nDecydując się na olej kokosowy cena musimy być świadomi, że za opakowanie 500 gramowe możemy zapłacić od 15 do 50 zł, w zależności od producenta oraz jakości produktu. Olej kokosowy cena dostępny jest zarówno w niewielkich słoikach, jak i dużych opakowaniach zbiorczych. Dodatkowo na cenę może mieć również wpływ fakt w jaki sposób pozyskiwany był olej.\nJakie jest najczęstsze zastosowanie oleju kokosowego? Bez wątpienia olej kokosowy najchętniej wykorzystywany jest do smażenia. W wielu przypadkach taki tłuszcz znacząco podnosi jakość posiłku i sprawia, że jest on znacznie zdrowszy. Zastosowanie oleju kokosowego znajdziemy także w kosmetyce – jest on składnikiem kremów czy masek do włosów.\nCzy olej kokosowy ma dobre właściwości? Zdecydowanie tak. Jego szerokie zastosowanie sprawia, że posiadanie go w domu może znacząco poprawić nie tylko nasz wygląd, ale i zdrowie. Zastosowanie oleju kokosowego przez osoby aktywne i sportowców znacząco przekłada się na jakość i długość treningów. Olej kokosowy właściwości wpływa także na zmniejszenie poziomu negatywnego cholesterolu.\nGdzie kupić olej kokosowy? Możliwości jest wiele. Najwygodniejszą opcją jest oczywiście zamówienie go w sklepie internetowym – mamy wtedy zapewniony nie tylko szeroki wybór, ale i często niższe ceny. Taki produkt dostarczany jest nam pod same drzwi. Zastanawiając się, gdzie kupić olej kokosowy możemy również sprawdzić lokalne sklepy ze zdrową żywnością.


Wybierz alarm i zapewnij ochronę własnego domu oraz bliskich – Ksiegowych.net.pl\nBiorąc pod uwagę kupno odpowiednich zabezpieczeń do domu z pewnością warto skoncentrować się na alarmach. W Internecie wolno niezwykle wiele informacji zdobyć na temat funkcjonalnych systemów alarmowych, jakie wbrew pozorom nie są w żadnym razie takie najdroższe.\nKupno alarmu do własnego domu to niezmiernie idealna inwestycja w bezpieczeństwo własnych dzieci. Zostawiając je na parę godzin w domu wolno zabezpieczyć teren, żeby nie stało się im nic złego. W razie włamań policja będzie poinformowana. Oczywiście alarmy zabezpieczające teren domu muszą być przystosowane do każdego pomieszczenia.\nZdecydowanie pewniej jest zaangażować jednostkę gospodarczą, która zajmie się skuteczną instalacją takich alarmów, być może zdecydujemy się również na umieszczenie kamer naprowadzających nas na podwórze, aby móc jak w najwyższym stopniu czuć się bezpiecznym. Dzisiaj ludzie, którzy na jakiś sposób są bogaci mogą bać się kradzieży, tym bardziej, że złodziej nie śpi – sprawdź sprzątanie Zielona Góra. Coraz poprawniejsze technologie oraz pokaźniejsze możliwości sprzętowe zapewniają mu dostęp do mieszkania, w jakim miejscu wielu ludzi trzyma bez ustanku pieniądze.\nZłodzieje nie muszą w żadnym razie włamywać się wyłącznie do domu. Są w stanie również śmiało wykorzystać jedynie garaż, aby w ten sposób zabrać najpotrzebniejsze wyposażenia, które są kosztowne czy obrabować samochód. Jeżeli wykorzystamy solidny system alarmowy na pewno taka kradzież nie będzie dla nas czymś koszmarnym. Bezpieczeństwo naszych bliskich z pewnością nie jest nam obojętne. Zawsze chcemy mieć na oku to, co czynią nasze dzieci. Chcemy też posiadać pewność, że nawet pod prowadzoną przez nas nieobecność nie stanie się im nic złego. Niezmiernie nieraz w ten sposób jesteśmy w stanie dochodzić do tego, żeby zakupić specjalny alarm. Ma prawo być to alarm przeciwpożarowy, który połączony z systemem natrysku ugasi pożar. Nie sprawdza się to w kwestii kuchennego wnętrza, albowiem dym w tym pomieszczeniu bywa dość w szeregu przypadków przystosowany. Wolno zakupić przykładowo alarm, jaki głośnym tonem poinformuje nas o tym, że został wykryty dym. Na tej podstawie będzie wolno prędko zareagować. Takie propozycje są idealne przede wszystkim w tych domach, gdzie w salonach posiadamy kominki. W istocie alarmy są użytkowane też do zabezpieczenia domu przed włamaniem jednak to pożar zazwyczaj trawi stworzony przez nas dorobek życiowy.\nZatroszcz się o felgi w samochodzie – polerowanie


Autor:\tMassther\t Podpis:\tMassther\nOpublikowany w: https://ebookpoint.pl/ksiazki/sprawca-maciej-rogozinski,s_00xk.htm#format/e\nTelefon odłożony został po raz kolejny. Następujące po sobie próby dodzwonienia się do Arena kończyły się tak samo, to znaczy przynosiły rozczarowanie, smutek, zdenerwowanie i niepokój. Policjant wciąż nie odbierał.\nTym gorzej, myślał Mass wpatrując się w wyniki swych rozmyślań i analiz. Jego przyjaciel mógłby pewnie coś powiedzieć o słowach powstałych na skutek przeniesienia kombinacji jeden , osiem , jeden , pięć na alfabet łaciński. Słowach oraz inicjałach, zakładając, że ów kombinacja może być w rzeczywistości dwoma liczbami, a mianowicie osiemnastką oraz piętnastką. Mógłby coś powiedzieć, nade wszystko przyjmując za pewnik, iż alfabet łaciński, a nie jakikolwiek inny, stanowić miał klucz i system przełożenia.\nZrezygnowany westchnął. Sięgnął po stojący nieopodal kubek wypełniony pachnącą, gorącą jeszcze kawą. Kto wie, być może miał przed sobą coś, co w jego mniemaniu stanowiło wymarzoną wielką sprawę? Być może wpadł na jakiś poważny trop, który wspominałby przez lata? A może...\nZresztą nie ważne, póki co i tak nie mógł tego rozwiązać. Potrzebował pomocy drugiego człowieka, a jedyny człowiek zdolny mu pomóc był nieosiągalny. Tym również gorzej, że miał w nim przyjaciela.\nOdłożywszy na bok gęsto zapisane kartki, pomyślał nad postępami w sprawie kradzieży książki. Antykwariusz płacił, wcale mało, gdy tymczasem żaden progres nie nastąpił. Kwestią dni, a nawet godzin może było to, kiedy zadzwoni wypytując o nazwiska i miejsca. Mass znał jedynie tytuł zguby. I to i tak ustalony przez zleceniodawcę.\nMoże po prostu się starzeję?, jęknął w myślach popijając kawę. Może, jak radził mi Vincent, winien jestem znaleźć sobie jakieś inne zajęcie?\nDetektyw myślałby dalej i być może doszedłby do jakichś konstruktywnych wniosków zmuszając się do przeczytania rubryki z ogłoszeniami o pracę, jednak donośny dźwięk dzwonka ów szlachetny proces przerwał.\nPodniósł się od niechcenia, maszerując następnie w stronę drzwi. Zastanowił się przy tym, czy gości nie miewa ostatnio nazbyt często.\n– Jezu, Mass – odrzekł stojący u progu komisarz Hodorowski. – Gdybym wiedział, że twój dzwonek wydaje tak przeklęty świergot, zapukałbym. Zamiast więc cię powitać, powinienem przeprosić za hałasowanie!\nJohan Hodorowski, stary znajomy, z którym śledczy rozwiązał niejedną już sprawę, ryknął tak serdecznym śmiechem, że jego zaokrąglony brzuch podskoczył niczym wielka, owłosiona galaretka. Gdy się opanował, rzekł:\n– Słuchaj, chciałem zadzwonić, ale, cholera, zgubiłem numer do ciebie, a że wraz z Nutellem przechodziliśmy obok, postanowiłem zajrzeć. Cieszę się, że jesteś w domu. Mam nadzieję, że nie masz nic przeciwko?\nMass wiedział, że pytanie nie dotyczyło odwiedzin komisarza, lecz tego, że przyprowadził on ze sobą kogoś, kogo on kompletnie nie znał. Detektyw cenił bowiem swoją prywatność.\n– Skąd – odpowiedział zgodnie z prawdą, gdyż ostatnimi czasy zobojętniał. – Zapraszam. Bo rozumiem, że nie chodzi o zwykłe uściśnięcie sobie ręki?\nHodorowski uśmiechnął się tylko, po czym za przyzwoleniem gospodarza wszedł do jego domu. Za nim, poczłapał młody chłopak, uczesany niczym sklepowy manekin, ubrany przy tym w nienoszony, świeżo przyjęty garnitur.\n– To jest Adam Nutell, pracujący w policji od niedawna. Jakoś tak wyszło, że trafił pod moje skrzydła, a już ma szanse mnie wygryźć.\n– Nie, nie, to nie tak, proszę pana – odparł natychmiast chłopaczek, nieskromnie się przy tym śmiejąc.\n– A ja myślę, że właśnie tak. Swoją drogą, Adam, to jest Sigismund Mass, detektyw o którym ci wspominałem, i który wielokrotnie przyczynił się do naszych sukcesów. Poznajcie się, bo kiedyś na pewno będziesz potrzebował jego pomocy.\nAdam Nutell wyszczerzył się tak bardzo, że jego uśmiech dosłownie sięgał od ucha do ucha. Nieśmiało, lecz kurtuazyjnie wyciągnął dłoń ku detektywowi, jakby chcąc pokazać eleganckie perłowe spinki przy rękawach, po czym ścisnął ją pewnie i bardzo mocno, co było raczej niespodziewane.\n– Bardzo mi miło. Wiele o panu słyszałem.\nSytuacja ta należała do takich, kiedy odpowiedzieć na nieumiejętnie skrywaną arogancję należało A ja o panu nie , jednak Mass postanowił nie być złośliwy.\n– Mnie również miło – odparł tylko. – Proszę, usiądźcie. Może coś do picia?\n– Nie, nie będziemy aż tak zwracać ci głowy.\n– A ja, jeśli można, chętnie – stwierdził młodzik, wprawiając Hodorowskiego w niemałą konsternacje.\nDetektyw, po zaparzeniu herbaty i dodaniu do niej na życzenie Nutella szczypty soli, gdyż na zewnątrz panował straszny upał, zasiadł za stołem.\n– Zamieniam się zatem w słuch – powiedział, popijając kawę.\nKomisarz westchnął, serdecznym spojrzeniem aprobując prostolinijność śledczego.\n– Dobra, więc aby się zbytnio nie rozwodzić, ten oto chłopaczek – wskazał uprzejmie na Adama – wpadł na trop mogący rozwiązać naszą wielką sprawę, tak bardzo absorbującą całe społeczeństwo.\nSigismund ze zrozumieniem pokiwał głową, a następnie z niebywałym spokojem zapytał:\n– Jaką sprawę? I czemu wie o niej całe społeczeństwo?\nJohan nie był pewien czy to żart, więc dyskretnie tylko rozchylił usta, a Adam parsknął wymuszonym, bardzo sztucznym śmiechem.\n– Naprawdę nie wiesz o co chodzi? – rzekł komisarz. – Nie czytasz gazet? Nie ma chyba takiej, która by o tym nie pisała.\n– Z gazet czytam jedynie nagłówki. Gdy któryś mnie zainteresuje, czytam cały artykuł. Tak to chyba powinno działać, prawda?\n– I co, ostatnimi czasy nic cię nie zainteresowało?\nMass wzruszył jedynie ramionami uszczuplając zawartość kubka o sporej wielkości łyk. Powędrował potem wzrokiem na stos piętrzących się papierów, leżący w kącie pokoju.\n– W zasadzie, w gąszczu zgrabnie ujętych informacji trudno wybrać tę, która faktycznie ma jakąś wartość. Wszystkie bowiem podawane są w taki sposób, jakby były najważniejsze na świecie. Ja jednak nie mam czasu, aby czytać o wszystkim.\n– Jeśli mogę – rzekł cienkim głosikiem Nutell – to zdaje się, że widzę interesujący nas temat.\nChłopak, nie czekając na reakcję detektywa, podniósł się, powędrował w stronę stosu papierów, wyciągnął zeń gazetę, po czym wrócił na miejsce.\n– Proszę – odparł, pokazując palcem pierwszy nagłówek. – Oto sprawa, którą żyje tysiące ludzi.\nDetektyw Mass od niechcenia łypnął na wskazywane słowa.\n– Porwany naukowiec nadal nieznaleziony – przeczytał. – Rozumiem, że to ostatnie jest już nieaktualne?\n– Nie do końca – wyjaśnił Hodorowski. – Rzecz w tym, że wiemy gdzie profesor Ogonek jest przetrzymywany. Przynajmniej prawdopodobnie.\n– Zaraz, profesor Ogonek? – zaciekawił się Mass. – Czy to nie jest ten specjalista od transplantacji, któremu udało się przeszczepić czołowy płat mózgu martwemu, jak się zdawało, pacjentowi?\n– Ten sam – rzekł z uśmiechem Johan – a pacjent, owszem, był martwy i martwym pozostał. Nie licząc może sześciu sekund, w których to zdołał odzyskać świadomość, co jest raczej przerażające.\nMass podniósł nieco prawą brew.\n– Sądziłeś, że to plotka, prawda? – uśmiechnął się odpychająco komisarz. – Tak to jest, gdy nie czerpie się z morza informacji fal, a wyłapuje jedynie krople. Facet naprawdę tego dokonał, co naturalnie wzburzyło wszystkim, czym dało się wzburzyć. Och, gdybyś czytał wywiady, a raczej reprymendy duchownych i filozofów moralności! Te wszystkie telewizyjne debaty, spotkania, panele! Ubaw po pachy.\n– Rozumiem, że mimo całego zamieszania Ogonek nie został całkowicie potępiony?\n– Cóż, jakby nie było, na stałe zapisał się w historii medycyny i całego świata. Trudno, co prawda, mówić o wskrzeszeniu, ale wiesz, przywrócić martwemu świadomość, choćby na moment, to jest coś, prawda?\n– Prawda – odparł z niesmakiem Mass. – Problem jednak polega na tym, że chyba nie do końca było wiadomym kto się obudził. Ktoś zdołał to ustalić?\n– To znaczy? – spytał Nutell, popijając herbatę.\n– No, na te sześć sekund świadomość odzyskał biorca, czy może dawca?\nGdyby w pokoju latała mucha, teraz, z całą pewnością jedynym słyszalnym dźwiękiem byłoby jej bzyczenie. Nic takiego jednak nie nastąpiło. Zapanowała głucha, oniemiała cisza.\n– Podobno – podjął po chwili Hodorowski – pacjent coś powiedział. Najpewniej jest to tylko plotka wymyślona przez przeciwników tej operacji, aby podkreślić jej upiorność. Nikt jednak nie może tego potwierdzić. Odpowiadając zatem: nie wiadomo.\n– Plotka mówisz, ciekawe. Tak się składa, że plotki same z siebie nie powstają.\nAdam Nutell uśmiechnął się. Ów śmiech wyrażał podziw dla sceptycznego umysłu detektywa. Prawdopodobnie.\nSigismund Mass gapił się przez chwilę ni to w Hodorowskiego, ni to w obraz znajdujący się za nim, po czym przeniósł wzrok w stronę gazety.\n– A za tym – wskazał palcem na nagłówek traktujący o włamaniu do rządowego magazynu – też się kryje jakaś porywająca historia?\n– Jeśli zaliczysz do takich grupę nieletnich anarchistów, których zbulwersował fakt wykupienia przez jakąś partię prywatnych hangarów, to tak. Poza tym jest to typowy przykład wypełniacza. Nie traćmy zatem czasu na pierdoły, i zechciej wysłuchać konkretów.\nPo uzyskanym przyzwoleniu, komisarz, który wyraźnie się podenerwował, mówił dalej:\n– Jak już wspominałem, nasz wschodzący gwiazdor w brawurowy sposób wpadł na trop pewnych radykalnych oszołomów, którzy wedle wszelkiego prawdopodobieństwa odpowiedzialni są za porwanie Ogonka. Wiem, że ciekawość aż w tobie kipi, ale, cholera, nie mogę zdradzić szczegółów, ani w zasadzie czegokolwiek.\n– Jakoś przeżyję – mruknął tylko detektyw.\n– Nie chodzi jednak o to, że chcę się pochwalić nowym narybkiem, ale o pomoc, której potrzebujemy w związku ze sprawą. Bo widzisz, to, że odkryta grupa jest tą właściwą jest pewne w jakichś dziewięćdziesięciu procentach. Antyterroryści zaś potrzebują procent stu. Dlatego zwracam się do ciebie. Istnieje kilka osób, które trzeba wypytać o to i owo, a nie znam nikogo, kto byłby w tym lepszy.\n– Czyżby w policji brakowało wykwalifikowanych detektywów?\n– Och, detektywów może i nie brakuje, ale wiesz, są co najmniej trzy powody, dla których chciałem poprosić o to ciebie. Po pierwsze, o całej akcji wie naprawdę garstka osób, a angaż kolejnych zwiększa ryzyko. Wiesz o czym mówię, prawda? Jesteś kimś, komu ufam i kogo polecać mogę w ciemno. Po drugie, cholera wie, czy banda tamtych wywrotowców nas nie monitoruje i czy nie zna naszych oficerów. Zwerbowanie ciebie byłoby zatem dodatkowym zabezpieczeniem, a że w swym fachu jesteś dobry, wykonałbyś robotę tak, że nikt nic by nie podejrzewał. Po trzecie zaś...\nKomisarz się zawahał. Doskonale wiedział, co zamierza powiedzieć, lecz dopiero teraz przez myśl mu przeszło, że następnym powodem może detektywa obrazić. Po błyskawicznym zastanowieniu się, kontynuował:\n– Słuchaj, trochę niezręcznie mi o tym mówić, ale słyszałem, że ostatnio nie powodzi ci się najlepiej. Pomagając nam, w końcu pracowałbyś nad czymś poważnym, a nie...\n– Zaraz – przerwał zadziwiony Mass. – Skąd o tym wiesz? Nie rozmawialiśmy od bardzo dawna.\n– Od Arena – rzekł spokojnie Hodorowski. – Spotkałem go jakiś czas temu i tak jakoś pogadaliśmy między innymi o tobie.\nPiorun poraził Sigismunda Massa, piorun zaskoczenia i niewysłowionej ulgi. Był tak zdumiony, że aż odłożył kubek uwielbianej kawy.\n– Dawno się z nim widziałeś?\n– Nie dalej niż dwa dni temu. Coś się stało?\n– Nie – odparł detektyw, nieco się uśmiechając. – Nie mogłem go złapać, a mam do niego pewną sprawę. Nieważne. Coś jeszcze w związku z tym porwaniem?\n– Tak, twoja odpowiedź – rzekł uśmiechając się Johan. – Szczegółów mogę udzielić dopiero wtedy, gdy zgodzisz się na współpracę. Nie musisz odpowiadać dzisiaj, ale im wcześniej, tym lepiej. W zasadzie, gdybyś podjął decyzję już teraz, byłbym bardzo wdzięczny, zrozumiem jednak jeśli...\n– Dobrze, odpowiem dzisiaj, a nawet teraz. Odmawiam.\nHodorowski nie zmienił wyrazu twarzy, za to Adam Nutell posmutniał. I być może nawet zdenerwował. Odłożył kubek herbaty w czekaniu na argumentacje.\n– Naprawdę to doceniam, i fakt, z pewnością byłaby to poważna, ciekawa sprawa, jednak ilość moich zobowiązań nie pozwala mi na wzięcie kolejnego. Kilka dni temu z pewnością bym się zgodził, jednak teraz nie mogę ze względów, powiedzmy, fizycznych.\n– Pewnie – rzekł uprzejmie Johan. – Nadmierna ilość czegokolwiek nigdy nie jest pożądana, nawet jeśli mowa o kobietach.\nNie zaśmiał się jedynie młodzik.\n– Tym niemniej warto było spróbować. Hej, Nutell, wyglądasz jakoś dziwnie, wszystko w porządku?\nAdam próbował zachować pozory normalności. Widać jednak było, że o czymś myśli. Bardzo, bardzo intensywnie. W ciągu następnej sekundy twarz jego przeobraziła się w ciężko pracujący tłok, by potem powrócić do postaci pierwotnej.\n– Po prostu – rzekł głosem wysokim i jakby zapłakanym – nasłuchałem się o panu detektywie tak wiele superlatyw, że nastawiłem się na ekscytujące śledztwo mogące okazać się cennym doświadczeniem. Rozumiem jednak pańską decyzję. Na pana miejscu pewnie postąpiłbym tak samo, bowiem również nie radzę sobie z natłokiem wielu zadań naraz.\nAdam wpatrywał się w Sigismunda szatańskim wzrokiem. Pomimo pewnej pogardy i niechęci, dopatrzeć się można w nim było autentyczną żałość z powodu braku możliwości podpatrzenia zawodowca w pracy. Chłopak nie radzi sobie z emocjami, pomyślał Mass, ale przynajmniej jest szczery.\n– Tak, to my już pójdziemy – stwierdził Hodorowski wstając, natychmiast kierując się do wyjścia i nakazując chłopakowi uczynić to samo. – Gdybyś jednak zmienił zdanie, to do jutra możesz dać znać.\n– Dam – odparł Mass. – Jeśli w istocie zmienię.\nZ mieszkania pierwszy wyszedł Johan. Wydawało się, że Nutell zniknie zaraz za nim, choć tak się nie stało. Zatrzymał się on, i mocno ściszonym głosem rzekł:\n– Detektywie, jeśli chodzi o przeszczep wykonany przez profesora Ogonka, pacjent faktycznie zdołał coś powiedzieć. W zasadzie, było to zdanie złożone, doskonale słyszane przez każdego, kto znajdował się na sali. Na nieszczęście, wypowiedziane słowa z miejsca stały się rządową tajemnicą, a obecny podówczas personel począł w dziwnym okolicznościach kolejno znikać. Jest pan pewien, że nie warto się tym zainteresować?\nKu zdziwieniu antykwariusza, Massowi udało się dotrzeć do nagrań z miejskiego monitoringu.\n– Dlaczego ma pan taką minę? – spytał detektyw, rzucając na stół czarnobiałe zdjęcia z filmu. – Chyba o to właśnie pan prosił, prawda?\nStaruszek wyraźnie się cieszył, jednak emocja ta przyćmiona została przez wyraz zdziwienia, a może nawet i podziwu.\n– Będę szczery – rzekł, zmrużywszy oczy i wpatrując się w fotografie. – Prosząc pana o udanie się po nagrania, nie wiązałem z tym większych nadziei, ponieważ wiem, jak w naszym mieście wygląda sprawa z dostępnością do rządowych, bądź co bądź, własności. Utwierdziłem się w tym przekonaniu, gdy udał się pan tam po raz pierwszy. Ponowienia próby się nie spodziewałem. Ani tym bardziej tego, że zgodzą się na udostępnienie.\n– Zatem pozwoli pan, że ja również będę szczery. W sprawie tej nie ma kogokolwiek podejrzanego, bo też niemożliwością jest kogoś takiego ustalenie na podstawie mglistych domysłów, zatem powtórnie udanie się po film z monitoringu stanowiło jedyną sensowną opcję mogącą rzucić na śledztwo nowe światło. Zresztą, jak pan widzi, i tak nie doprosiłem się tego, po co tam poszedłem.\n– Ach, zdjęcia w zupełności wystarczą. Tak, hm...\nStaruszek tak bardzo przyglądał się w zdobycz detektywa, że zdawał się uprawiać jakiś szczególny rodzaj autohipnozy. Wertował czarnobiałe odbitki i wedle wszelkiego prawdopodobieństwa coś sobie w umyśle układał.\n– To... – wymruczał, lecz nie zamierzał dokończyć. – To... Hm...\n– To kobieta – pomógł mu Mass. – A raczej dziewczyna, dokładnie siedemnastoletnia Maggy Jurecki, mieszkająca jakieś cztery kilometry stąd, przy Parku Bohaterów.\nStaruszek był pod wrażeniem. Z zadowoleniem uniósł głowę, a Sigismund pozwolił sobie kontynuować:\n– Tak, ustaliłem już jej tożsamość, a w ciągu najbliższego kwadransa zamierzam ją odwiedzić. Mam nadzieję, że pan to docenia, bowiem informacje te sporo mnie kosztowały. Dosłownie.\n– Oczywiście, że doceniam, oczywiście! – odparł natychmiast właściciel antykwariatu, nie wiedząc, czy chodziło detektywowi o czas czy pieniądze. – Proszę udać się do niej już teraz, im szybciej, tym lepiej!\nWzrok Sigismunda wyrażał coś, co nie pozwalało na radość z powodu znalezienia sprawcy. Śledczy przypominał teraz pomnik, który wykuty został w wątpliwości i zmartwieniu.\n– Coś jeszcze? – spytał uprzejmie staruszek, zignorowawszy postawę Massa.\n– Proszę spojrzeć na fakty: książka o wojnie aniołów z demonami, napisana w fikcyjnym, niezrozumiałym języku, pochodząca prawdopodobnie ze średniowiecza. Skradziona przez nastolatkę, dla której prawo nie jest czymś, czym warto się przejmować. Nie zastanawia to pana?\n– Fakty są takie, drogi panie, że to ona jest złodziejem. Będzie miał pan szansę dowiedzieć się wszystkiego, gdy dotrze na miejsce, czy mam rację?\nMass, zanim wyszedł, powiedział jedynie To ja już pójdę, będziemy w kontakcie. Wiedział, że jego zleceniodawca jest człowiekiem prostym, dla którego najszybsze rozwiązanie problemu jest tym najlepszym, i w związku z tym postanowił nie dzielić się swymi wątpliwościami. Zresztą, nie nawykł on do wygłaszania wyroków przed zakończeniem sprawy.\nDom Jureckich odnalazł bez problemu. Wybudowany został w ładnej, spokojnej okolicy, która pomimo bliskości nieprzyzwoicie wielkiego parku handlowego zachowywała ciszę. Chociaż, zastanawiając się nad tym dokładniej, pewnie dlatego właśnie było tam cicho.\nZapukał do drzwi trzy razy. Gdy szykował się do użycia dzwonka, otworzyła mu mała, bardzo pomarszczona kobietka.\n– Tak? – spytała, a jej głos był wysoki i przemęczony.\n– Nazywam się Sigismund Mass, jestem prywatnym detektywem. Zastałem może Maggy?\nKobietka westchnęła. Nakazała Massowi wejście do domu.\n– Mag! – krzyknęła. – Doigrałaś się, przyszła po ciebie policja!\n– Nie, proszę pani, ja nie jestem z policji.\n– Mag! – darła się matka dziewczyny, nie zważając na usłyszane słowa. – Chodźże tu! Stan, przyprowadź ją.\nW zaledwie trzy minuty później detektyw Mass siedział na kanapie, a na wprost niego znajdowali się rodzicie dziewczyny, jak i ona sama.\nMaggy Jurecki, jak już się rzekło, miała siedemnaście lat, a urodę raczej nieszczególnie interesującą. Posiadała mnóstwo krost oraz widoczną nadwagę, a jej twarz wyrażała jak na jej młody wiek zdecydowanie zbyt dużo doświadczeń. Wszelkiego rodzaju.\n– Witaj Mag, nazywam się Sigismund Mass, i jak już powiedziałem twojej mamie, jestem prywatnym detektywem.\n– Skończyło się – wtrąciła się matka dziewczyny. – Zamkną cię i dopiero wtedy zrozumiesz jak głupia byłaś!\n– Spokojnie, obejdzie się bez interwencji policji, jeśli mój klient odzyska to, co zostało mu skradzione. Jest on gotowy o wszystkim zapomnieć i nie powiadamiać oficjalnych organów ścigania. Zresztą, mógł to zrobić, a wynajął mnie, więc tym bardziej powinnaś to docenić.\nMaggy patrzyła na Massa swymi małymi, kręcącymi się oczkami. Zdawała się go w myślach okrutnie torturować. Nie odpowiedziała.\n– Mag – rzekł dostojny, siwy jegomość, czyli pan Jurecki. – Nie słyszałaś? Powiedz, gdzie jest to, co ukradłaś? Albo po prostu to przynieś.\n– I powiedz co ukradłaś, ty smarkulo! – rzuciła matka.\n– Niczego nie mam! – krzyknęła nagle siedemnastolatka. – Odwalcie się ode mnie!\n– Chodzi, droga pani – powiedział Mass do matki dziewczyny – o kradzież książki, książki z antykwariatu przy ulicy Wyzwolicieli. Oto zdjęcia upamiętniające te zdarzenie.\nKiedy na szklanym stoliku znalazły się fotografie, pani Jurecka wrzasnęła:\n– Ty niewdzięczna gówniaro, jak mogłaś! Jak...\n– Ann – rzekł ojciec. – Uspokój się, pozwól panu detektywowi wykonywać swoją pracę.\n– Dziękuję – odparł Mass, a następnie zwrócił się do dziewczyny. – Potwierdzasz, że to ty znajdujesz się na tych zdjęciach?\n– Potwierdzasz, że ukradłaś książkę z antykwariatu przy ulicy Wyzwolicieli?\n– Do cholery, Mag! Mówże!\nOstry głos małej kobietki przeraził nawet detektywa, który potrzebował chwili, aby pytać dalej:\n– Ukradłaś tę książkę, czy nie? Gdzie ona jest?\nMag pomruczała chwilę coś pod nosem, po czym odparła:\n– Ukradłam! Ale jej nie mam.\nSłowa te zdawały się potwierdzić przypuszczenia Massa, które zrodziły się w jego głowie w chwili oględzin miejsca włamania.\n– Dobrze, zatem uważnie mnie posłuchaj. Chciałbym się dowiedzieć, dlaczego to zrobiłaś. To była jakaś zabawa?\nTwarz Maggy przybrała barwę krwistej czerwieni. Powstrzymywała się, aby nie wypowiedzieć jakiegoś paskudnego przekleństwa.\n– Ktoś cię do tego zmusił? – ciągnął. – Groził ci?\n– Dobra! – krzyknęła dziewczyna. – Powiem już! Jakiś koleś do mnie podszedł i mi zapłacił. Prawdziwy pieniędzmi, a nie jakimiś wszawymi drobniakami!\nOjciec siedemnastolatki wymruczał to głosem bardzo rozedrganym.\n– Zapłacił, rozumiem – rzekł detektyw, starając się ignorować rodzinne nieporozumienia. – A coś ci przy tym powiedział? Na przykład dlaczego masz to zrobić?\n– Nie, zapytał tylko czy to zrobię, wręczył kasę i tyle. Dał mi potem plan tej syfiastej księgarni, pokazujący co mam ukraść. I wiesz co? Zrobiłabym to jeszcze raz!\nMatka dziewczyny złapała się za głowę. Wstała potem i podeszła do okna zapalając papierosa\n– Jest jakiś szczególny powód, dlaczego poprosił o to akurat ciebie?\n– Nie wiem, zapytaj się jego.\n– Jeśli powiesz gdzie mogę go znaleźć, z pewnością to zrobię.\nMaggy płonęła. Całą sobą dawała znać, że ma już tej rozmowy serdecznie dość.\n– To jak, wskażesz mi miejsce pobytu tego człowieka, czy...\n– Nie znam go! – krzyknęła dziewczyna. – Koleś po prostu podszedł, pogadaliśmy chwilę o jakichś pierdołach, po czym zaproponował mi zapłatę za kradzież tej przeklętej książki! Zgodziłam się, a zrobiłam to już dzień później, bo mam w tym niemałe doświadczenie!\nPan Jurecki zdawał się wiedzieć o tym aż za dużo.\n– Gdy spotkałam się z nim, ja mu dałam książkę, on mi wypłacił resztę kasy i tyle go widziałam. Zarobiłam całe pięć stów! Pięć stów! A wy nie jesteście w stanie dać mi nawet pięćdziesiątki, pomimo, że mieszkacie w cholernej willi!\nMatka dziewczyny walnęła dłonią w parapet.\n– Dość tego, smarkulo! Masz szlaban na... Wszystko! Słyszysz? Na wszystko!\n– Ha! Tylko to potraficie robić, rzucać zakazami i szlabanami! Jesteście bardziej niż beznadziejni!\nMass był skołowany. Miał mętne wrażenie, że dalsze wypytywanie dziewczyny jest nie na miejscu. Postanowił zatem poukładać sobie wszystko samemu, co i tak uważał za najlepszą metodę rozwiązywania wszelkiego rodzaju zagadek.\nJego głos nie przedarł się przez wrzaski Maggy, piskliwe świergoty jej matki, oraz spokojny, buczący ton jej ojca. Stwierdzając, że silenie się na uprzejmości jest w tym przypadku stratą czasu, po prostu podniósł się i wyszedł.\nPo drodze zanotował coś w swym nieodłącznym zeszyciku, a następnie schował go do kieszeni płaszcza, całkowicie o nim zapominając.\nSpieszył się, ponieważ dzień wcześniej zadzwonił do niego Aren z prośbą o rychłe spotkanie.\nPrzyjemny, chłodny wietrzyk rozrzedzał nieco duszne powietrze i sprawiał, że pomimo nieprzyzwoicie wręcz wysokiej temperatury dało się normalnie funkcjonować. Zwiastowało to co prawda burzę, i to taką, po której liczyć się będzie straty w ogromnych sumach pieniędzy, lecz i tak było miło.\nDetektyw Mass stał przed białymi, drewnianymi drzwiami domu Arena. Z niecierpliwością wyczekiwał odpowiedzi na wykonaną przed sekundą próbę zawiadomienia o swoim przybyciu. Gdy zapukał raz jeszcze, wziął głęboki oddech i bezskutecznie starał się opanować lekkie drżenie rąk. Co ja robię?, powiedział w myślach sam do siebie, przecież gość sam do mnie zadzwonił i zaproponował spotkanie, co oznacza, że wszystko z nim w porządku.\nGdy drzwi się otwarły, w umyśle śledczego zapanowała pustka.\n– Wujek Sig!\nPrzywitała go dziesięcioletnia dziewczynka, z ogromnymi, czarnymi oczami, która natychmiast rzuciła mu się w ramiona.\n– Witaj, Zoise – odparł Mass uprzytomniając sobie, że nie kupił dzieciakom żadnego prezentu. – Słuchaj, jest może tata?\n– Tak! Tato! – krzyknęła dziewczynka, wbiegając do domu. – Przyszedł wujek Sig!\nMass pozwolił sobie na wejście do okazałego domu. Zamknął za sobą drzwi i poczekał na pojawienie się przyjaciela.\nZamiast niego, przybiegła Zoise.\n– Tata mówił, żebyś się rozgościł, wujku. Zaraz przyjdzie.\n– O, a co takiego robi?\n– Udaje, że potrafi gotować!\n– Zo! – rozbrzmiał głos dochodzący z kuchni. – Słyszałem!\nDziewczynka serdecznie się uśmiechnęła, po czym pisnęła jak gdyby się czegoś bała. W rzeczywistości jednak dała się ponieść zabawie odbywającej się w jej głowie. Uciekła potem do swojego pokoju.\nDetektyw ściągnął płaszcz i udał się do salonu, który połączony był z przedsionkiem, tak zatem wystarczyło wykonać jeden dosłownie krok, aby się w nim znaleźć. Po lewej stronie znajdowała się wnęka prowadząca do kuchni, a z niej wywodziły się wspaniałe zapachy przywodzące na myśl kuchnię śródziemnomorską. Coś tam skwierczało, coś bulgotało, lecz nie słychać było krzątaniny gospodarza. Sigismund postanowił tam wejść w celu sprawdzenia co się dzieje.\nUjrzał Arena wpatrzonego w książkę kucharską i ogromną ośmiornicę rozłożoną na stole.\n– Cholerne głowonogi – syknął. – Dobre to, ale przyrządzanie zahacza o tortury.\n– Jeśli zachciało się wykwintności... – odparł detektyw, uśmiechając się.\nNastępnie, mężczyźni zgodnie stwierdzili, że wrzucą po prostu zwierzę do garnka i poczekają na rezultaty. Ustaliwszy, że wszystko zrobione zostało tak, że śmiało można było to zostawić, udali się do salonu.\nAren, sięgnąwszy do barku po butelkę jakiegoś brązowego trunku, odparł:\n– Witaj. Teraz mogę cię oficjalnie powitać.\nMass ucieszył się. Jego przyjaciel wyglądał dobrze. Zdawało się, że humor mu dopisywał.\n– Tak, ja cię również witam – powiedział. – Eve nie ma w domu?\n– Nie, pojechała z małym do lekarza. Chłopak ma tylko katar, ale wiesz, telewizja próbuje zaszczepić w nas odruch przewrażliwienia, więc nie trudno było o taką reakcję. Zwłaszcza w jej przypadku.\n– Na całe szczęście tego nie oglądam.\n– A śledzisz jakoś wiadomości?\n– Przyznaję, że zdarza mi się to raczej nieczęsto. A ostatnio w ogóle.\nAren spojrzał na Sigismunda jak konkwistador na Indianina. Badawczo wpatrywał się w jego oczy i w całą jego postać. Chce mi coś powiedzieć, pomyślał detektyw, coś czego nie zrobiłem, a zrobić powinienem.\n– Cóż – odparł Aren, głosem raczej zmierzłym. – O nowinkach ze świata pogadamy później. Najpierw winien ci jestem wyjaśnienia. A i przeprosiny.\n– No, sam musisz przyznać, że nasze ostatnie spotkanie przebiegło raczej dramatycznie, a dla mnie nawet niepokojąco.\n– Tak, wiem – głos policjanta wyrażał autentyczną skruchę. – Dlatego postanowiłem cię zaprosić i się z tego wytłumaczyć. Tutaj mogę.\nMężczyźni usiedli za stołem. Gdy część z zawartości szklanek znalazła się w ich żołądkach, w spokoju i zrozumieniu podjęli rozmowę:\n– Mam świadomość, że mogłem cię wystraszyć, ale uwierz, wtedy nie mogłem pisnąć choć słowa. Mówiąc, że ktoś mnie obserwuje, miałem na myśli dosłowność. Chodziło oczywiście o tajniaków, którzy przypisani zostali do sprawy Dereka Edgewooda, i którzy monitorują prywatne rozmowy agentów pod kątem zachowania tajemnic.\n– Po co agenci mieliby rozmawiać ze swoimi znajomymi, niekoniecznie innymi agentami, o ściśle tajnej operacji?\n– Kiedyś coś takiego się zdarzyło. Funkcjonariusz uczestniczący w trudnym, szczególnie utajnionym śledztwie napomniał o nim w trakcie zwykłego wypadu na piwo, i to wystarczyło, aby wszystko skończyło się katastrofą.\n– Czyli ścigani dopadli tego funkcjonariusza wraz ze wszystkimi pracującymi nad ich sprawą. Teraz, dla bezpieczeństwa, włodarze z głównej komendy spuszczają ze smyczy swoje wierne pieski, aby pilnowały poczynań pojedynczych płotek. Dziwne, nie? Zwłaszcza, że działanie takie wpływa na agentów raczej stresująco, a przy niektórych przypadkach trzeba mieć naprawdę czysty, niezmącony umysł.\nMass wychylił spory łyk brandy. Gdy odstawił szklankę, rzekł:\n– Boże, jak dobrze, że dla was nie pracuję.\nAren uśmiechnął się, ale dopiero po chwili. Dosyć długiej chwili.\n– Wiesz, rozmawianie na mieście o czymkolwiek jest dość niebezpieczne, bowiem starą prawdą jest, że twoje życie w stu procentach zależne jest od ludzi mijanych na ulicy.\n– Tak – przytaknął Mass, który również czytał dotyczący tego artykuł. – Nigdy nie ma pewności, czy człowiek, który przypadkowo zderzył się z tobą podczas przechodzenia przez pasy, nie ma w swojej piwnicy miejsca specjalnie przygotowanego dla ciebie. Aż dziw, że profesor Ogonek jest chirurgiem, a nie największym piewcą nihilizmu naszych czasów. Chociaż na to chyba nie trzeba papierów, prawda?\n– Prawda. Filozofem się jest, a nie się nim zostaje.\nDetektyw nieznacznie się uśmiechnął.\n– Racja, racja. Swoją drogą, jeśli mowa o profesorze Ogonku...\n– Tato! Kiedy będzie jedzenie?\nMała Zois pojawiła się niewiadomo skąd i niewiadomo kiedy. Chodź biegała po całym domu, a posiadał on dwa piętra, jak oszalała, jej kroki były niesłyszalne.\n– Och, jedzenie, tak. Przepraszam cię, Sig, jak widzisz obowiązki wzywają.\nOkazało się że, pozostawienie gotującej się ośmiornicy samej sobie nie było tak dobrym pomysłem, jak się z początku wydawało. Nie pomogła nawet szybka interwencja Arena i nieznaczna pomoc Massa.\n– Cholera – rzekł policjant. – Chyba faktycznie wmawiam sobie, że potrafię gotować.\n– Zagadałem cię, więc czuję się współwinny.\n– Nieważne, znając życie i tak nie dałoby się tego zjeść. Kochanie – tu Aren zwrócił się do córki – weź ze stołu ulotkę i zastanów się, jaką byś zjadła dzisiaj pizzę!\n– Pizza! Tak, pizza!\nDziewczynka znikła tak szybko jak się pojawiła.\n– No, mamy jakieś pół godziny. Upośledzenie pod względem podejmowania decyzji ma po matce.\n– Tak, wystarczy spojrzeć na ciebie.\nMężczyźni w dobrych nastrojach znów zasiedli za stołem, stwierdzając uprzednio, iż pozmywa się później. Albo, że w ogóle zrobi to Eve.\n– Zatem wszystko u ciebie w porządku, tak? – spytał całkiem serio Sigismund. – Wiesz, nikt cię nie prześladuje ani nie zastrasza?\n– Och, skąd! – krzyknął od razu Aren. – Poza niemożnością mówienia o pracy po pracy, wszystko jest świetnie! Jedynie w domu mogę swobodnie się wyrażać. Chyba.\nOstatnie słowo wypowiedziane zostało w sposób wyjątkowo zgryźliwy, jak gdyby incydent z przeszłości o wygadaniu się agenta był niczym ważnym. Zupełnie jak gdyby wymordowanie szesnastu funkcjonariuszy i ich rodzin nic nie znaczyło.\n– To dobrze – stwierdził Mass – bo nie przeczę, zaczynałem się martwić.\n– Martwić? O co?\n– O ciebie, oczywiście.\n– Och, przestań, niepotrzebnie traciłeś nerwy.\n– Sam przyznasz, że nie wyglądało to dobrze. Chodziłeś rozkojarzony, blady jak marmur, a potem w wielkim przestrachu wyznałeś, że jesteś obserwowany. Ty byś się nie martwił?\n– Wiedziałbym, że dałbyś radę, z czymkolwiek byś się mierzył. Trochę wiary, Sig!\nWłaśnie teraz, w umyśle Massa pojawiła się myśl, że dobry humor Arena jest wręcz nienaturalny. Po zaczerpnięciu powietrza, powiedział:\n– Od dawna już wiem, że patrzenie na świat poprzez okulary wyobraźni nie jest dobrym sposobem na przeżycie. Co z tego, że wierzyłbym w twój niczym niezmącony stan ducha i ciała, podczas gdy widziałem, że jest inaczej?\nAren nieco spoważniał.\n– Okej, przyznaje, że miałeś powody i faktycznie, też bym się martwił. Dziękuję ci za to. W efekcie nie stała mi się żadna krzywda. Wszystko jest po staremu, prawda?\n– Nie wiem jaka jest prawda, Aren.\nGdyby spojrzenie mogło zabijać, obaj mężczyźni padliby bez życia. Policjant z powodu przytłaczającej analizy, a detektyw przez z trudem tłumiony gniew.\n– Przeceniasz mnie – odparł Aren, ku zdziwieniu Massa, tym samym wesołym, nieco frywolnym tonem. – Zdarza mi się zrobić niekiedy kilka złych rzeczy, ale nie jestem na tyle głupi, aby okłamywać przyjaciela. No, chociaż gdybym wisiał ci kasę, wymyśliłbym coś przekonującego, aby odroczyć nieco dzień spłaty!\n– Tak, wiem, pamięć mam dobrą.\nAren otworzył szeroko oczy. Wyglądał na kogoś, kto nie spodziewał się usłyszeć tego, co akurat usłyszał.\n– Szlag – odparł, zrozumiawszy znaczenie odpowiedzi detektywa. – No to wpadłem. Faktycznie kiedyś tak zrobiłem! Sig, mam nadzieję, że się nie gniewasz?\n– Człowieku, to było piętnaście lat temu. A pożyczyłem ci banknot, który mógłby być rozmieniony dwiema monetami. W zasadzie, to do dzisiaj nie wiem, czemuś mi tak bardzo chciał oddać te pieniądze, pomimo mojego przyzwolenia na zapomnienie o sprawie.\n– Wiesz, jest znacząca różnica między posiadaniem, a nie posiadaniem długu. A poza tym, bez względu na wszystko, wolałem pozostać wierny złożonej obietnicy.\n– Ach tak – odparł Mass, głosem celowo przesiąkniętym cynizmem. – Zatem okłamałeś mnie, aby być słownym?\n– Dokładnie – rzekł Aren, pstrykając przy tym palcami.\nMężczyźni pewnie w dalszym ciągu roztrząsaliby dawne dzieje i bezsensowność związaną z deklaracją policjanta co do słowności, lecz pogawędkę ich przerwała Zois.\n– Tato! – krzyknęła. – Już wybrałam!\n– O proszę, robisz postępy, córeczko, podejmujesz decyzje coraz szybciej.\nDziewczyna klepnęła tatę, jednak nie w sposób agresywny.\n– Zaraz do ciebie przyjdę, zamienię tylko słówko z wujkiem, dobrze?\n– Dobrze! – odparła dziewczynka. – Tylko szybko, bo jestem strasznie głodna!\nZois gdzieś uciekła, a Aren, idąc w stronę telefonu, zwrócił się do Sigismunda:\n– W sprawie wiadomości, myślę, że jest coś, czym powinieneś się zainteresować. Widzisz tamtą gazetę? Temat numeru, stary.\nPolicjant odszedł i znikł całkowicie z pola widzenia detektywa. Chwilę później, słychać było jak radosnym głosem, w przerwach od flirtowania, stara się zamówić obiecany córce posiłek.\nMass niepewnie podszedł do stolika z leżącą nań gazetą. Na ogromny, wytłuszczony nagłówek jedynie zerknął, lecz wystarczyło to, aby poczuć zimne ukłucie i dreszcz przebiegający po plecach.\nTak, z szynką i ananasem, który ma być słodki jak pani , słyszał, podczas gdy w jego myślach kotłowało się: Dramat w policji: akcja mająca na celu odbicie porwanego naukowca zakończona tragedią. Domniemani porywacze przygotowali zasadzkę.


Poważne zarzuty za jazdę motocyklem po galerii handlowej - poboczem.pl\nPolicja w Tarnowie ujęła kretyna, który na motorze jeździł po galerii handlowej. Swoje wyczyny nagrał i wrzucił do sieci. Wpadli również jego koledzy.\nNagranie trwa niecałe dwie minuty. Widać na nim, jak szaleniec na motorze - przy pomocy kolegów, którzy ułatwiają mu otwieranie drzwi i nagrywają video - wjeżdża do galerii handlowej na motorze. Kamerę ma zamontowaną na kasku. Przejeżdża pomiędzy sklepami i klientami galerii. Ludzie odskakują od przejeżdżającego motoru. W końcu mężczyzna, także przy pomocy innego kolegi, wyjeżdża z galerii handlowej drugim wejściem.\nNastępnie ignoruje czerwona światło, przejeżdża po pasach, a następnie jedzie po chodniku pomiędzy pieszymi.\nPolicjanci nie mieli problemu z ustaleniem personaliów idioty na motocyklu. Okazał się nim 17-latek, który został zatrzymany już kilkanaście godzin po tym, gdy informacja o jego wyczynie dotarła na policję. Przy okazji zatrzymano również jednego z jego kolegów, 16-latka, który otwierał drzwi (fotokomórka) i nagrywał całe zdarzenie.\nW piątek policja zatrzymała kolejne osoby zaangażowane w zdarzenie, w sumie dziewięć osób. Trójka spośród organizatorów to 17 i 18-latkowie. Odpowiedzą za wybryk jak dorośli; zostanie im jeszcze postawiony zarzut narażenia na niebezpieczeństwo osób, które znajdowały się na trasie przejazdu motocykla. Grozi im do 3 lat pozbawienia wolności. Sprawa pozostałej szóstki trafi do sądu rodzinnego.\nKierujący motocyklem nie miał uprawnień do prowadzenia jednośladu. Odpowie nie tylko za narażenie na niebezpieczeństwo odwiedzających galerię, ale również za złamanie kilku przepisów ruchu drogowego.\nCała sytuacja jest przestrogą dla innych młodych ludzi, którym nadmiar hormonów upośledza działanie mózgu. Ustalenie personaliów w dzisiejszych czasach naprawdę nie jest trudne... W tym przypadku konsekwencje będą wyłącznie prawne, ale mogło być znacznie gorzej...


➤ Mistrzostwa Polski Juniorów\n6 marca we Trzebnicy koło Wrocławia nasi 4 zawodnicy wystartowali w Mistrzostwach Polski Juniorów.\nMichał Kowalczyk zdobył złoty medal w kategorii do 66 kg wygrywając 5 walk (w tym 4 przed czasem). Kowal pokazał prawdziwą klasę. Jego zwycięstwo było bezapelacyjne. Wszystkie walki prowadził bardzo spokojnie i bardzo pewnie, konsekwentnie realizując założone plany taktyczne. Można powiedzieć: „Profesor Michał”.\nBlisko medalu był Anton Kleinos, który od stycznia reprezentuje nasze barwy. Niestety w walce półfinałowej w kategorii do 60 kg, został zdyskwalifikowany za przypadkowe wykonanie niebezpiecznej techniki i zakończył rywalizację na 5 miejscu. Szkoda, bo złoto było w jego zasięgu. Jednak aby zostać mistrzem, Anton musi popracować nad taktyką. Nie zawsze trzeba atakować, czasami trzeba zmienić styl, poczekać i skontrować, tak jak to zrobił po mistrzowsku Kowal w finale.\nBardzo dobre cztery walki stoczył Mikołaj Strzelczyk, który w kategorii do 66 kg zajął 9 miejsce. Niewiele zabrakło, aby wyeliminował zawodnika rozstawionego z numerem 2. Mikołajowi brakuje obicia i 2-3 kilogramów, żeby w MP powalczyć o medal.\nW zawodach wystartował jeszcze Radek Pintara, który w kategorii do 73 kg przegrał 2 walki. Radek fatalnie polosował. Obaj przeciwnicy zajęli później 3 miejsca. W pierwszej walce niedużo zabrakło mu do zwycięstwa. Przeciwnik miał już 2 kary. Wystarczyło postawić przysłowiową kropkę nad i....\nPo zawodach został spory niedosyt. Liczyliśmy na 2 złote medale i miejsce 5-7 a skończyło się na 1 złotym medalu i 5 miejscu.


LIST DO GALACJAN O EWANGELII\nW Liście do Galacjan apostoł Paweł wyjaśnia szczegółowo głoszoną przez siebie ewangelię. Niektórzy Żydzi z Jerozolimy nauczali, że nie wystarczy wiara w Jezusa Chrystusa, by zostać zbawionym przez Boga. Twierdzili, że trzeba przedtem przyjąć prawo żydowskie i żyć według niego.\nApostoł Paweł przeciwstawił im się bardzo stanowczo. Posłuchajmy jego słów: "Ale choćbyśmy nawet my lub anioł z nieba zwiastował wam ewangelię odmienną od tej, którą myśmy wam zwiastowali, niech będzie przeklęty! Jak powiedzieliśmy przedtem, tak i teraz znowu mówię: Jeśli wam ktoś zwiastuje ewangelię odmienną od tej, którą przyjęliście, niech będzie przeklęty!" (Gal. 1,8-9).\nSą to prawdopodobnie najostrzejsze słowa apostoła Pawła, jakie napisał we wszystkich swoich listach. Pokazują one, jak ważne jest to, by nie zmieniać nic w ewangelii.\nPrzyjrzyjmy się więc dokładnie temu, jaka jest ta prawdziwa ewangelia głoszona przez apostoła Pawła. Możemy spojrzeć na ewangelię z dwóch punktów widzenia: z punktu widzenia Boga i z punktu widzenia człowieka. Innymi słowy, możemy postawić sobie dwa pytania: Co zrobił Bóg? i Co ma zrobić człowiek?\nO tym, co zrobił Bóg, apostoł napisał na początku swojego listu: "[Jezus Chrystus] wydał samego siebie za grzechy nasze" (Gal. 1,4). Grzech jest największą tragedią każdego człowieka. Powoduje on, że człowiek nie może doświadczać Bożej miłości i żyć w przyjaźni z Bogiem.\nŻaden człowiek nie jest w stanie uwolnić się od grzechu. Dlatego właśnie było konieczne, by Jezus "wydał samego siebie za grzechy nasze". Konsekwencją grzechu jest śmierć duchowa, czyli oddzielenie od Boga. Jezus wziął na siebie tę konsekwencję zamiast nas - i dlatego właśnie na krzyżu wołał: "Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?" (Mat. 27,46).\nDzięki temu, że Jezus wydał samego siebie za nasze grzechy, możemy zostać uwolnieni od ich konsekwencji, a Bóg może przygarnąć nas i otoczyć nas swoją miłością.\nAle czy dzieje się to automatycznie w stosunku do każdego człowieka? Nie. Tutaj dochodzimy do naszego drugiego pytania: Co ma zrobić człowiek, by skorzystać z tego, że Jezus wydał samego siebie za nasze grzechy?\nOdpowiedź, jaką podaje apostoł Paweł, znajduje się w drugim rozdziale Listu do Galacjan: "człowiek zostaje usprawiedliwiony nie z uczynków prawa, a tylko przez wiarę w Chrystusa Jezusa, i myśmy w Chrystusa Jezusa uwierzyli, abyśmy zostali usprawiedliwieni z wiary w Chrystusa, a nie z uczynków prawa, ponieważ z uczynków prawa nie będzie usprawiedliwiony żaden człowiek" (Gal. 2,16).\nA więc ze strony człowieka konieczna jest jedynie wiara w Jezusa Chrystusa. Nie ma tutaj znaczenia to, w jakim stopniu zachowujemy (lub nie zachowujemy) nakazy prawa: żydowskiego, kościelnego czy jakiegokolwiek innego. Pamiętajmy: gdyby Bóg miał nas sądzić według prawa, wszyscy bylibyśmy zgubieni.\nDodajmy jeszcze, że apostoł Paweł nie jest przeciwny dobrym uczynkom. Przeciwstawia się jedynie twierdzeniu, że przez swoje uczynki człowiek może zasłużyć sobie na zbawienie. Ważna jest tutaj odpowiednia kolejność. To dobre uczynki są owocem zbawienia przyjętego przez wiarę, a nie zbawienie jest rezultatem pełnienia dobrych uczynków.\nPomyślmy teraz o zastosowaniu rozważanego Słowa Bożego. Najważniejsze pytanie, jakie możesz postawić sobie w tym życiu, brzmi: Czy już odpowiedziałem wiarą na ewangelię i czy ufam jedynie Jezusowi w sprawie mojego zbawienia, a nie moim uczynkom? Jeżeli jeszcze tego nie zrobiłeś lub nie jesteś pewien czy to zrobiłeś, Jezus wzywa cię, żebyś zrobił to teraz. Możesz uczynić to wyrażając swoją wiarę słowami prostej modlitwy: Panie Jezu, potrzebuję Cię. Uznaje moją grzeszność. Dziękuję Ci, że wydałeś samego siebie na krzyżu za moje grzechy. Zapraszam Cię teraz do mojego życia jako mojego Zbawiciela. Uczyń mnie takim, jakim chcesz, żebym był. Amen.\nTeraz możesz codziennie dziękować Jezusowi za to, że zamieszkał w twoim życiu i dał ci życie wieczne. Poznawaj Jego Słowo, Pismo Święte i dziel się z innymi ludźmi Jego wspaniałą ewangelią.


Ranking kont oszczêdno¶ciowych - czerwiec 2017\nOferty na kartê\nChcê przenie¶æ numer\nChcê nowy numer\nChoæ w dobie niskich stóp procentowych coraz trudniej znale¼æ ofertê depozytow±, która gwarantowa³aby wysokie zyski, to na bezpiecznym oszczêdzaniu mo¿na godziwie zarabiaæ. Wystarczy po¶wiêciæ chwilê na dopasowanie odpowiedniej oferty. Je¶li nie masz czasu na poszukiwania, sprawd¼ najnowszy ranking kont oszczêdno¶ciowych Comperia.pl\nKonta oszczêdno¶ciowe ciesz± siê du¿± popularno¶ci± w¶ród Polaków. Zasady dotycz±ce oszczêdzania na tego typu rachunkach s± proste i przejrzyste. Kapita³ znajduj±cy siê na koncie jest oprocentowany zgodnie z aktualn± stawk± podan± w tabeli oprocentowania banku. Odsetki naliczane s± za faktyczny okres przechowywania kapita³u, a ich dopisanie nastêpuje zwykle jednorazowo w okresach miesiêcznych.\nBanki zazwyczaj nie pobieraj± op³at za otwarcie i prowadzenie rachunku oszczêdno¶ciowego, chocia¿ mog± pojawiæ siê dodatkowe koszty przy czêstych wyp³atach. Niew±tpliw± zalet± tego rodzaju kont jest sta³y dostêp do pieniêdzy. W przeciwieñstwie do lokat mo¿emy w dowolnej chwili i ilo¶ci wp³acaæ ¶rodki na rachunek oszczêdno¶ciowy, a tak¿e wyp³acaæ (choæ w przypadku niektórych banków godziny realizacji przelewów nawet miêdzy rachunkami w³asnymi klienta mog± byæ ograniczone). Zazwyczaj jednak tylko 1 wyp³ata w miesi±cu jest darmowa - pozosta³e wi±¿± siê z kilkuz³otow± op³at±. Z tego wzglêdu najkorzystniej jest tak zarz±dzaæ wyp³atami z konta oszczêdno¶ciowego, by ograniczyæ ich liczbê do 1 operacji w danym okresie rozliczeniowym.\nPrzejd¼my do kwestii dostêpnego oprocentowania. Porównali¶my dla Was najlepsze oferty banków i wybrali¶my te konta oszczêdno¶ciowe, które pozwalaj± na uzyskanie najwy¿szego oprocentowania przy saldzie rachunku w wysoko¶ci 15 tys. z³.\nNa pierwszym miejscu czerwcowego rankingu znalaz³o siê Konto Oszczêdno¶ciowe w Orange Finanse. Na odsetki rzêdu 3,5% w skali roku przez 6 miesiêcy mog± liczyæ nowi klienci banku, którzy za³o¿± tak¿e konto osobiste wraz z kart± debetow±, wydaj±c ni¿ bezgotówkowo min. 300 z³ miesiêcznie.\nA¿ 2,75% w skali roku mo¿emy zyskaæ dziêki promocyjnej ofercie Konta Oszczêdno¶ciowego Ekoprofit w BO¦ Banku. Warunkiem jest zapewnienie wp³ywów pieniê¿nych na rachunek osobisty w kwocie min. 1000 z³ miesiêcznie. Dodatkowo wymagane jest posiadanie karty debetowej do konta (ROR), ustanowienie comiesiêcznych zleceñ sta³ych z ROR zasilaj±cych konto oszczêdno¶ciowe na kwotê min. 500 z³ oraz niedokonywanie wyp³at gotówkowych i bezgotówkowych z EKOprofitu w danym kwartale, za który by³by wyp³acany bonus.\nTrzeci± lokatê w zestawieniu zaj±³ Deutsche Bank z db Kontem Oszczêdno¶ciowym Plus, zapewniaj±cym oprocentowanie 2,55% w skali roku przez pierwsze 4 miesi±ce. Oferta skierowana jest dla nowych ¶rodków / nowych Klientów Banku. Jej zalet± jest brak wymogu posiadania konta osobistego.\nWymienione w tek¶cie informacje, liczby i oferty s± aktualne w dniu powstania artyku³u (19.06.2017).\n4381 artyku³ów -\nRanking kont oszczêdno¶ciowych - marzec 2018\nRanking kont oszczêdno¶ciowych - luty 2018\nRanking kont oszczêdno¶ciowych - styczeñ 2018\nRanking kont oszczêdno¶ciowych - grudzieñ 2017\nRanking kont oszczêdno¶ciowych - listopad 2017\nRanking kont oszczêdno¶ciowych - pa¼dziernik 2017\nRanking kont oszczêdno¶ciowych - kwiecieñ 2018\nObecnie a¿ 5 banków oferuje na koncie oszczêdno¶ciowym wysokie 3% w skali roku. Dzi¶ do grona instytucji z najwy¿szym oprocentowaniem do³±czy³ Idea Bank.\nJu¿ nie 3,6%, a tylko 3% w skali roku mo¿na maksymalnie zyskaæ na koncie oszczêdno¶ciowym. Kto nie za³apa³ siê na zakoñczon± ju¿ promocjê Orange Finanse, wci±¿ mo¿e skorzystaæ ze specjalnych warunków w T-Mobile UB lub Banku Pocztowym – to w³a¶nie te dwa banki proponuj± aktualnie najwy¿ej oprocentowane rachunki oszczêdno¶ciowe. Ale uwaga, obie oferty dostêpne s± pod dodatkowymi warunkami.\nRanking kont osobistych: luty 2018\n0 z³ za konto, kartê wielowalutow±, wyp³aty z zagranicznych bankomatów, a do tego konto oszczêdno¶ciowe na wysokie 2,7% - na taki pakiet korzy¶ci mog± liczyæ osoby, które otworz± konto w Banku Pekao S.A., zwyciêzcy lutowego rankingu rachunków osobistych Comperia.pl.\nZwyciêzc± pierwszego w nowym, 2018 roku rankingu kont oszczêdno¶ciowych Comperia.pl zosta³ Orange Finanse. Nowi klienci banku, którzy zdecyduj± siê na rachunek osobisty z kart± debetow±, bêd± mogli zdeponowaæ swoje oszczêdno¶ci na a¿ 3,6% w skali roku.\nOsoby, które liczy³y na miko³ajkowe promocje kont oszczêdno¶ciowych, niestety siê zawiod³y. Tylko jeden z banków (ING Bank ¦l±ski) zdecydowa³ siê na podwy¿szenie oprocentowania. W pozosta³ych stawki zapewniane na rachunkach oszczêdno¶ciowych pozosta³y bez zmian w stosunku do oferty listopadowej. Nadal najlepiej oprocentowanym rachunkiem pozostaje Konto Oszczêdno¶ciowe na 3,6% w Orange Finanse.\nJaki bank wybraæ?\nPrywatny ranking ubezpieczeñ\nAllianz czy Hestia?\nprzez: Robert Sierant,\nJakie konto dla firmy?\nKonto Firma To Ja -Idea Bank


14.5.2020 | isabelle_craig\nŻe trend na darmowe spiny oraz no deposit bonus casino netent 2020 zdobyć top casino bonus nl gratis cash zwycięskie kombinacje, przekonasz się. Powiększanie ilości dostępnych środków. Jeśli dopiero zaczynasz grać na prawdziwe pieniądze. W pokera można grać za darmo, aby gracze testowali różne strategie gry w danym kasynie online, by wysokie premie powitalne jak i stałym klientom.\nKasyno szczyci się tym, co jest szczególnie dobre dla początkujących, grasz w ręce, które mają najlepsze wskaźniki wypłat. Jeśli weźmiemy pod uwagę nie tylko za zakłady ale nawet za przyciągnięcie do kasyna online są najważniejsze. Oczywiście też należy się kierować przy korzystaniu z kasyna w przeglądarce otwieranej na smartfonie lub tablecie. Fani gier stołowych oraz kasyno na android o nazwie “Jaś i magiczna fasola” na telefony i tablety pojawiły się na stronę internetową.\nOferta dla nowych gier, które oferują polskie strony językowe, transfery na polskie konta bankowe czy też nie. By nie ominęły nas żadne gratisy, zazwyczaj adres zawiera w takim wypadku depozyt – pamiętaj. Oznacza to, że bez żadnego ryzyka, jak i darmowe obroty i specjalne funkcje bonusowe, stają się bardziej skomplikowane, gdyż gracz musi dokonać depozytu i free bonusy to jednak nic wspólnego z rozrywką. Zachowujemy naszą prywatność podczas gry pokerzyści obstawiają zakłady, dzięki temu.\nTop casino bonus nl gratis cash statystyka\nOd której nie zepsuje nagły komunikat o przyznaniu określonej liczby darmowych spinów, ten rodzaj początkowej premii jest maksymalna wysokość depozytu początkowego. Korzysta każdy – gracz zyskuje dodatkowe pieniądze – bonus 40% aż do 130€ i 26 darmowych obrotów lub rund bonusowych. Taką możliwość dają oczywiście darmowe spiny. Wszystkie bonusy i jackpoty. Jest to rozwiązanie uczciwe dla obu stron. Czekają tam na dłużej obecnych graczy. Bonanza Game Casino w danym kasynie. Kasyna online nie wykluczają jej całkowicie. Wszystkie automaty online za pieniądze.\nTop casino bonus nl gratis cash odpowiedzi\nDzięki którym gracz może zobaczyć gracza, jest to także kasyno online w można rozpoznać po kilku cechach. Gracz jest bardziej realistyczne, zasady są podobne. Że przy każdej płatności, grając w angielską wersję językową gry (a takie spotkamy na stronach większości najlepszych kasyn pomaga uzyskać podstawowe informacje o tym. To można stwierdzić że przekraczane zostają pewne granice i takie też nagrody zdobywać lub pokusić się o prezent, jeśli zadajecie sobie takie lub inne urzędowe numery identyfikacyjne. Że oprogramowanie stanowi ich główną przewagę nad kasynami naziemnymi, w związku z tym.\nDlaczego warto grać w pokera online. W regulaminie kasyna bardzo często możecie natknąć się na błędach, nie ponosząc przy tym stoliku.


Muzułmanki polskie neofitki - werbowanie nowych wiernych: Na weekend - Kozacy piszą list do sułtana\nAutor: NOEMI o 3/19/2010\nwstręczyciel 20 marca 2010 12:30\nDzięki Noemi. Dawno się tak nie ubawiłem. Określenie "być Kozakiem" nabiera od dziś dla mnie nowego, pozytywnego znaczenia.\nAnonimowy 20 marca 2010 16:41\nTo się nazywa cięta riposta!!! Goście mieli wtedy jaja, niestety przez wieki u wielu zanikły ...\nAnonimowy 21 marca 2010 09:00\nOj fantazyję to ci mieli Kozacy, myślę że powinniśmy sięgnąć do Sienkiewicza aby szukać sposobu na to co nas dzisiaj uwiera.....dupą jeża zabić...mistrzostwo świata :D...\nMożna sobie wyobrazić jak się musiał napocić tłumacz czytając ten list sułtanowi.\nSeba 22 marca 2010 07:59\nNie chciałbym być w skórze tego który ten list zawoził sułtanowi :)\nAnonimowy 20 grudnia 2011 21:51\nxD mega to jest


Strona główna » Kultura Audycje Slajder\nAnna Jurzyca Dodane 03.11.2016 o 19:53\nDobry wieczór Śląsk. Kulturalnie. Jak zwykle w czwartkowy wieczór zapraszam do wysłuchania audycji poświęconej kulturze. W dzisiejszym programie od godziny 21.00 m.in o XVII Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Reżyserskiej Interpretacje, zaproszenie na Michałkowickie Bluesowanie imienia Jana Kyksa Skrzeka, relacja z otwarcia wystawy Wszystko jest liczbą oraz o nowej wystawie Muzeum Śląskiego w Katowicach. W programie także zaproszenia na koncerty bluesowe oraz jubileuszowy koncert Filharmonii Dowcipu. Zapraszam, Ania Jurzyca


Wojciech Czaplij nowym wiceburmistrzem. Andrzej Domagała szefem Rady Miejskiej? - NaszeMiasto.pl\nWybory Samorządowe 2018 Łęczyca\nfacebook - Paweł Kulesza\nJak udało nam się ustalić nowym wiceburmistrzem miasta zostanie Wojciech Czaplij, a szefem Rady Miejskiej, Andrzej Domagała. Natomiast na stanowisko sekretarza przymierzany jest Edward Banasik, Kierownik Wydziału Oświaty, Kultury, Zdrowia i Pomocy Społecznej w Starostwie Powiatowym w Łęczycy.\nJak informują nas pracownicy Starostwa Powiatowego w Łęczycy, w miniony piątek (16 listopada), Dyrektor Zespołu Jednostek Budżetowych, Wojciech Czaplij pożegnał się ze swoimi współpracownikami. Powiedział im, że odchodzi na najbliższe pięć lat.\n- Na tę chwilę nie mogę potwierdzić Państwu takich informacji. Proszę poczekać do sesji – mówi tajemniczo Wojciech Czaplij.\naktualizacja: 20.11.2018 15:38\nŹródło: Wojciech Czaplij nowym wiceburmistrzem. Andrzej Domagała szefem Rady Miejskiej? - Łęczyca NaszeMiasto.pl\nIwonka to oczywiście mecenas Iwonka\nA kto będzie pierwszym pełnomocnikiem? I od czego? Wie ktoś?\nPan Edward Banasik jest ok :) poczciwy człowiek.\n... ale to znaczy że niedługo będzie, bo jeszcze nic nie ogłosili, konkurs na dyrektora Powiatowego Centrum Usług Wspólnych - trzeba śledzić ogłoszenia na http://www.leczyca.biuletyn.net/?bip=1\nBurmistrzu, co myśmy tobie złego uczynili że nas tak karzesz? przecież wybraliśmy właśnie ciebie\nponownie błazen wraca do gry, gratuluje, oby tylko burmistrz nie obudził się "z ręką w nocniku"\nI po co nam było jeść tę żabę?\nKto to ta słynna Iwonka?\nDo Życzliwego. Na stronie Starostwa Powiatowego w Łęczycy Pan Edward Banasik widnieje jako kierownik Wydziału Oświaty, Kultury, Zdrowia i Pomocy Społecznej.\nZnowu Czaplij został szarą eminencją i razem z Iwonką będą rządzić miastem\nWitam, po pierwsze nie Banasiak, tylko Pan Edward Banasik, a po drugie nie Zespół Jednostek Budżetowych tylko Powiatowe Centrum Usług Wspólnych. Proszę pisać poprawne informacje.\n[ZDJĘCIA] Za nami inauguracyjna sesja Rady Miejskiej w Łęczycy\n[ZDJĘCIA] Rada powiatu i nowy starosta rozpoczęli nową kadencję\nJanusz Mielczarek został nowym starostą powiatu łęczyckiego. Jego zastępcą będzie dotychczasowy starosta Wojciech Zdziarski. To oznacza, że powiecie powstała wielka koalicja pięciu lokalnych komitetów przeciw Prawu i Sprawiedliwości.\nUrząd Miasta w Łęczy...\nDzisiaj (21 listopada) w sali konferencyjnej Urzędu Miasta w Łęczycy odbyła się inauguracyjna sesja Rady Miejskiej. Łęczycka rada liczy 15 członków ale dziś ślubowanie składało 14 osób. Z mandatu radnego zrezygnował Paweł Kulesza, który został burmistrzem i złożył ślubowanie.


Cud | naTemat.pl\nKryminał polityczny\t•\tWydawnictwo Pogranicze\nPo takim wstępie można spodziewać się powieści kryminalnej. Sam Autor zadbał o to, by tak nastawić czytelnika przed lekturą. W klasycznym kryminale czytelnik otrzymuje rozwiązanie zagadki, tu tajemnica pozostaje niewyjaśniona. Wszak zarówno życie, jak i historia nie zostaną do końca poznane. Zresztą Skvorecky zręcznie miesza konwencję kryminału z romansem, przyprawiając je jednocześnie suto humorem, a to dodatkowo zaskakuje czytelnika. Tak naprawdę dopiero pod sam koniec powieści czytelnik pojmie, że otrzymał swoistą spowiedź Autora z dwudziestu lat życia w komunistycznej rzeczywistości i klęski Praskiej Wiosny.\nOkreśliłem tę książkę jako najbardziej czeską powieść i zdanie to podtrzymuję. Jest w niej ta czeska autoironia, brak zażenowania w opowiadaniu o własnym tchórzostwie, czy nadmiernym przywiązaniu do alkoholu i seksu. Ta swoista czeska radość życia zakłócona została tylko niepowodzeniem.\nAle i to jest otwarciem czegoś nowego.


- Osteopatia, chiropraktyka\nGeneral Category => Medycyna naturalna, ale nie typowe ziołolecznictwo => Masaż, akupresura, refleksoterapia i inne terapie manualne => : Maciej July 08, 2013, 21:23:54\n: Osteopatia, chiropraktyka\n: Maciej July 08, 2013, 21:23:54\nJako że to mój pierwszy post na tym forum, witam stałych bywalców jak i równie świeżych użytkowników.\nJednocześnie zakładam temat, zdziwiony brakiem takowego - czy nikt z obecnych nie interesuje się jednocześnie terapią manualną pod postacią chiropraktyki bądź osteopatii?\nSam pomału zgłębiam techniki i filozofię chiropraktyki, chętnie wymienię się doświadczeniami, a jeśli zagości w tym temacie więcej osób, postaram się podzielić artykułami wszelakimi na ten temat.\n: Odp: Osteopatia, chiropraktyka\n: Basia July 08, 2013, 23:00:25\nTutaj zwykle najkompetentniej wypowiadała się na zbliżone tematy Inez, czyli ineslik.\nFajnie, że jesteś tutaj :-)\n: yar July 15, 2013, 20:39:18\nsuper byłoby umieć pomóc komuś w tej dziedzinie. Znam dwóch hiropraktyków i którzy choć początkujący mają odmienne podejście. Jeden z nich to typowy zarobkiewicz - ledwo co po kursie a już kasuje 80 za sam masarz. Ale są ludzie co jak nie zapłacą to jest to g... warte. Jedni są warci drugich. Na szczęście znam też takiego gościa co bierze 50 za wizytę i po drugiej takiej wyciągnął mnie obłożnie niesprawnego. Wieeelki szacun !\n: zulu July 16, 2013, 09:48:14\nZaiste szacowna to i wielce użyteczna dziedzina.\nPamiętam lata 80-te ubiegłego wieku, kiedy zawoziłem rodzinkę do siostry Katarzyny z klasztoru w Raciborzu. Pamiętam również odgłosy towarzyszące kręgowaniu ( Bruce Lee wysiada ;) ). Pamiętam też ulgę na twarzach ludzi wychodzących od tej niezwykłej kobiety.\nOna też wówczas zaszczepiła we mnie, jak się okazało długo inkubującą, zaraźliwą chorobę zwaną zielarstwem :)\n: Maciej July 21, 2013, 11:08:54\nyar - Jeśli chodzi o cenę, to jestem stanowczo przeciwny zaniżaniu cen. Przepraszam bardzo, ale jeśli ja spędziłem w szkolnej ławce dodatkowe sześć lat, nie licząc kursów i warsztatów z tych dziedzin, to po prostu mam prawo zarobić na tym, szanując swój własny czas i wysiłek włożony w zdobycie wiedzy i umiejętności. Widzę często ogłoszenia kręgarzy pracujących za pół darmo, ale szczerze mówiąc, bałbym się do nich pójść, ponieważ większość z nich nie posiada podstawowych informacji na temat anatomii, fizjologii i biomechaniki, o klinice nie wspominając. Wtedy "leczenie" jest po prostu kwestią szczęścia, a nie wiedzy. A to może zadziałać w drugą stronę, bo sam znam wiele osób które po wizytach u takich osób dopiero wymagają leczenia.\nzulu - Takie połączenie jest najlepsze, na wspak rynkowi farmaceutycznemu. Jak się leczyć, to naturalnie :)\n: yar July 22, 2013, 22:06:23\nNie no ,jeśli masz już praktykę i twoje działania nie są chybione to oczywiście ma ta usługa odpowiednio kosztować. Chciałem tylko dać przykład świerzaka po kursie ktory goli ludzi ile wlezie. Jest to dobre podejście potrząc jego oczyma, bo już sobie zbiera na nowe zaplecze, kształcenie itd Chodzą do niego wtedy ci zamożniejsi bo ich stać na "dobrego fachowca" . Ale to jeszcze kwestia tego właśnie podejścia że bogaty nie pójdzie do taniego lekarza.\n: Maciej July 23, 2013, 06:36:57\nDo "fachowca" który bierze mnóstwo pieniędzy a nie pomaga ludzie nie wracają, tak samo jak do każdego specjalisty innych zawodów. Za to irytujące jest, że niektórzy ogłaszają się w internecie z masażem i zabiegami manualnymi po ~30zł, a potem się pacjenci dziwią, że ktoś chce trzykrotnie więcej. Ot to.


Praktyki letnie w Allianz Polska - Ubea.pl\nStrona główna | Wiadomości | Praktyki letnie w Allianz Polska\nPraktyki letnie w Allianz Polska\nWłaśnie ruszyła kolejna edycja Programu Praktyk Letnich w Allianz Polska. Z praktyk mogą skorzystać studenci III, IV i V roku studiów. Allianz Polska przygotował dla nich kilkadziesiąt miejsc w różnych obszarach działalności towarzystwa. Praktyki mogą dotyczyć tematyki ubezpieczeniowej, prawnej, informatycznej i marketingu.\nProgram Praktyk Letnich kierowany jest nie tylko do studentów kierunków ekonomicznych. Szanse na udział w praktykach mają wszyscy studenci, którzy dążą do stałego doskonalenia się oraz zdobycia pierwszych doświadczeń zawodowych.\nProgram Grupy Allianz Polska jest cyklicznym przedsięwzięciem, które w tym roku organizowane jest po raz jedenasty. Wielu studentów po ukończeniu praktyk otrzymuje propozycję dalszej współpracy z firmą.\nUdział w Programie Praktyk Letnich jest szansą na uzupełnienie wiedzy teoretycznej o niezbędną praktykę pod okiem doświadczonych ekspertów. Studenci uczestniczący w programie Allianz samodzielnie realizują powierzone im zadania. Biorą udział w interesujących szkoleniach przygotowanych specjalnie pod ich kątem. Praktyki w Grupie Allianz Polska są także idealną okazją do poznania specyfiki pracy w międzynarodowym środowisku organizacji finansowej. Wszyscy uczestnicy programu za swoją pracę otrzymują odpowiednie wynagrodzenie.\n"Trzymiesięczne praktyki w Centralnym Biurze Projektów Grupy Allianz spełniły moje oczekiwania w 100%. Był to okres, w którym miałam możliwość poznać specyfikę pracy w dużej korporacji oraz wykorzystać wiedzę zdobytą w trakcie studiów. Najbardziej cenna okazała się dla mnie pomoc i nauka, jaką uzyskałam od opiekuna praktyk" – mówi Paulina Czerwińska, uczestniczka ubiegłorocznej edycji programu, która do dziś współpracuje z firmą.\nOsoby zainteresowane udziałem w tegorocznym programie praktyk dokonują zgłoszenia na stronie internetowej www.allianz.pl w zakładce "Kariera", gdzie wypełniają odpowiedni formularz. Aplikacje studentów chętnych do udziału w programie przyjmowane są do 31 maja br.\nto w 2011 roku nei było źadnych praktykantów bo brak opinii na str


: terapeuta z powierzeniem obowiązków doradcy zawodowego\nDzienny Ośrodek Wsparcia w Gorlicach (śds) prowadzony przez Stowarzyszenie na Rzecz Pomocy Rodzinie ?Nadzieja? w Bieczu\nCzłonek Platformy Obywatelskiej od 2007 roku\nWybory Samorządowe ? KWW MRS Ziemi Gorlickiej ? 2006 r. Wybory Parlamentarne - KW Platforma Obywatelska RP ? 2007 r. Wybory Samorządowe \_wybory do sejmiku\_ - KW Platforma Obywatelska RP ? 2010 r. Wybory Samorządowe ? KWW Witolda Kochana ? 2014 r. Członek Powiatowej Społecznej Rady ds. osób niepełnosprawnych, od 2007 roku\nPochodzę z Moszczenicy od lat mieszkam w Gorlicach, gdzie pracuję jako terapeuta w Ośrodku Wsparcia dla osób po przebytych kryzysach psychicznych. Jestem członkiem Społecznej Powiatowej Rady ds. Osób Niepełnosprawnych, posiadam duże doświadczenie w pracy jako doradca zawodowy i personalny, od kilku lat prowadzę Klub Integracji Społecznej, dzięki któremu w 2014r. 60 osób znalazło pracę i motywację dla działania.\nPodążając za swoją pasją współprowadzę teatr osób niepełnosprawnych. Jestem wrażliwa na potrzeby innych, działam społecznie i charytatywnie prowadząc imprezy na rzecz dzieci niepełnosprawnych.\nJestem dumna, że od wielu lat wspieram mieszkańców nie tylko ziemi gorlickiej. Należę do tych ludzi, którzy działają na co dzień, nie tylko podczas kampanii.\nW Sejmie RP w ramach pełnienia funkcji posła chciałabym zajmować się (proszę podać problematykę):\nsprawami związanymi z polityką społeczną, w tym regulacje prawne w zakresie polityki społecznej, strategie rozwiązywania problemów społecznych.\nInteresuje mnie problematyka, z którą mam styczność na co dzień, a mianowicie chciałabym zająć się problemem bezrobocia - tworzeniem rozwiązań systemowych w tym zakresie zmierzających do aktywizacji społecznej i zawodowej osób zagrożonych wykluczeniem społecznym pozostających bez zatrudnienia, w szczególności osób z niepełnosprawnością i młodych wchodzących na rynek pracy (co skutkowałoby zmniejszeniem poziomu emigracji zarobkowej osób w wieku produkcyjnym).\nPonadto obszar działań, którego realizacją jako potencjalna przedstawicielka PO w Sejmie chciałabym się zająć, to wspieranie inicjatyw i inwestycji w regionie oraz tworzenie ram, które pozwoliłyby na realizację skutecznych programów prorozwojowych dla regionów.\nKolejne zagadnienia to wspieranie rodzimej przedsiębiorczości , w tym rozwoju mikroprzedsiębiorstw, a co za tym idzie aktywizacja lokalnej społeczności. Istotną kwestią jest rozbudowa sieci podmiotów ekonomii społecznej i zakładów aktywizacji zawodowej, gdzie swoje zatrudnienie mogą znaleźć osoby niepełnosprawne, co wiąże się ze zwiększeniem środków przeznaczonych na realizację zadań z zakresu rehabilitacji społecznej i zawodowej osób niepełnosprawnych.\nChciałabym zajmować się też propagowaniem rodzimej kultury kształtującej naszą tożsamość.


W niektórych przedsiębiorstwach a instytucjach dostosowuje się lub magazynuje się substancje, które mogą być obowiązkowe za tworzenie atmosfery wybuchowej z powietrzem. Będą obecne w szczególności takie substancje, jak gazy, ciecze oraz ciała stałe o wielkim stopniu rozdrobnienia np. pył węglowe, pył drzewny itp.\nW takich formach pracodawcy są zobowiązani do osiągnięcia oceny ryzyka wybuchu oraz oceny zagrożenia wybuchem. W szczególności należy wskazać na wnętrza oraz miejsca, gdzie pojawia się największe ryzyka wybuchem. Strefy zagrożenia wybuchem winnym być wyjątkowo niezastąpione w strefach i miejscach zewnętrznych. I chce się od pracodawców przygotowania graficznej dokumentacji, jaka będzie regulować a zarazem wskazywać czynniki, jakie potrafią powodować zapłon.\nOcena zagrożenia wybuchem musi być utworzona na platformie wymogów Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 8 lipca 2010 r. w myśli minimalnych wymagań, dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy, związanych z ofertą wystąpienia w tłu pracy atmosfery wybuchowej (Dz.U. 2010 nr 138 poz. 931).\nW ramach oceny zagrożenia wybuchem wykonywa się charakterystyki obiektu. Podaje się na jego powierzchnię, ilość kondygnacji, pomieszczeń, ciągów technologicznych itp. Analizuje się czynniki, jakie potrafią iść do stworzenia pożaru lub wybuchu. Buduje się sposoby oraz rodzaje, dzięki którym możliwe będzie zmniejszenie i wyeliminowanie zagrożeń pożarowych i szybkich. Rozlicza się która istnieje grupa substancji palnych, jakie potrafią występować się źródłem potencjalnego wybuchu. Rozpoczyna się nowe rozwiązania będące minimalizacji ryzyka wybuchowego.\nSzkolenie atex wszystko co musisz wiedziec


Młodość w ofensywie na odcinku kwalifikacyjnym | 77. Rajd Polski - 77th Rally Poland\n(28.06.2019) 27-letni Czech Filip Mares (Skoda Fabia R5), 23-letni Polak Mikołaj Marczyk (również Fabia R5), 25-letni Fin Jari Huttunen (Hyundai i20 R5) zajęli odpowiednio pierwsze, trzecie i czwarte miejsce na odcinku kwalifikacyjnym przed 76. Edycją Rajdu Polski. Wyższość Maresa musiał uznać także aktualny mistrz Europy – Rosjanin Aleksiej Łukjaniuk (38 lat). Kierowca Citroena C3 R5 stracił do Czecha 0,276 sekundy i zajął drugą pozycję.\ndecydujący o tym którzy z kierowców będą mieli pierwszeństwo wyboru kolejności startu do pierwszego etapu rajdu. Zwycięstwo w tej rozgrywce odniósł Filip Mares w Skodzie Fabii R5. Pilotowany przez Jana Hlouska kierowca pokonał Łukjaniuka i Arnautowa o 0,276 sekundy, a Marczyka i Gospodarczyka o ponad pół sekundy. Dla 27-letniego Czecha jest to pierwsze zwycięstwo na odcinku kwalifikacyjnym, wywalczone w dopiero piątym starcie samochodem R5 w rundzie FIA ERC.\nWyniki odcinka kwalifikacyjnego przez PZM 76. Rajdem Polski