Sowizdrzał Świętokrzyski: Koniec świątecznych dekoracji\nKoniec świątecznych dekoracji\nDzień dobry wszystkim. Dzięki za wpisy pod poprzednim postem. Jak wiadomo do 2 lutego zgodnie z tradycją, a tradycja to rzecz święta, powinny zniknąć choinki i zimowe, świąteczne dekoracje. Ja zdążyłam w sobotę zamknąć wszystko co zostało jeszcze do kufra. Kufer bardzo stary, odziedziczony po rodzicach męża, może ma jeszcze dłuższą historię. Kufer wylądował na szafie. Zostawiłam go w naturalnej postaci, ale myślę o dodaniu mu jakiegoś napisu związanego z podróżami. A w międzyczasie mój M namalował mi kolejny obraz. Szykujemy miejsce na ścianie. Bo wreszcie ściany muszę zagospodarować. A teraz ogłoszenia wcale nie parafialne. Mam do wymiany gazety wnętrzarskie ze Szwecji a także dużo Mojego Mieszkania. Jeżeli chcecie podobną akwarelę, jakie mam ja, piszcie na e-maila.\nwendipo 3 lutego 2016 18:46\nJa ozdoby świąteczne pochowałam już dawno, ale w zwykłym pudle, a nie w tak pięknym kufrze. Akwarela barzo ładna, zdolny ten Twój M. Pozdrawiam gorąco:)\nbozenas 3 lutego 2016 18:56\nI u mnie już wiosna:)zawsze trzymałam ozdoby do 2 lutego ale w tym roku jakoś wcześniej je spakowałam:)))\nNatalia K 3 lutego 2016 19:29\nMoje świąteczne ozdoby już też dawno pochowane. Teraz u mnie już wiosna:)\nMarta Romawa 3 lutego 2016 21:12\nU nas ozdoby świąteczne pochowałam zaraz po nowym roku. Teraz czekam na wiosnę. Pozdrawiam ciepło Marta\nDanuta 3 lutego 2016 23:15\nJa też już pochowałam wszystkie ozdoby. Czas wiosnę do domu zaprosić.\nhalszka 4 lutego 2016 09:13\nW tym roku jakoś wcześnie zniknęła choinka i wszystkie ozdoby.Brak śniegu i pogoda nie zimowa w dużym stopniu do tego się przyczyniła.Pozdrawiam cieplutko i słoneczka życzę.\nagatek 4 lutego 2016 10:00\nMy z choinką i ozdobami swiątecznymi porzegnaliśmy się w miniony weekend. Późno, nigdy tak długo nie czekamy... Natchnęłaś mnie na jakiś kufer, albo skrzynię? Większe pudło? Byle plastikowe co my buszujące myszy na strychy nie nadgryzły, w którym mogłabym trzymać ozdoby świąteczne. Leżą w pudle, niby poselekcjonowane ale to jednak nie to samo... kurzą się itd. Takie porządne pudło by im się przydało :)))) Jak to człowiek czasem musi coś przeczytać, żeby do głowy trafiło :)))) Dzięki :D\nAnna/Pomysłowy Ogród 4 lutego 2016 11:04\nPiękny kufer i akwarela :-)\nMoje ozdoby choinkowe będą znikać od dziś..., bo jak pisałam u siebie dopadła mnie choroba i pokrzyżowała plany rozbierania choinki przed 2-im lutym :-)\nLucy 4 lutego 2016 17:14\nPiękny kufer do przechowywania ozdób choinkowych:)))\nFajnie mieć takie namalowane przez najbliższych akwarele na ścianach :)))\nBeata Oslizlo 4 lutego 2016 19:58\nCudny ten kufer! Ja z ozdobami czekam do ostatniego dnia, czyli do 2 lutego, a potem rodzinnie żegnamy się z choinką, sprzątamy wszystkie ozdoby i gadżety. Piękny obraz, pozdrawiam :)\nAtelier Marysi 4 lutego 2016 22:04\nFajny taki kufer z duszą . Mąż pięknie rysuje , akwarela jest cudna. Myślę , że Twoje zdjęcie profilowe to też portret w wykonaniu męża. Pozdrawiam ciepło !!\neniutek 4 lutego 2016 23:49\nJa też 2 lutego pochowałam ozdoby świąteczne .U mnie mieszkają w kartonie :) ,a u Ciebie tak elegancko w pięknym kufrze. Akwarela z serii moich ulubionych czyli budynki ,uliczki i kamienice :)Pozdrawiam serdecznie\nAnna 10 lutego 2016 11:57\nMoje ozdoby też już schowane w zwykłych pudełkach ale Twój kuferek jest rewelacyjny. Piękna akwarela. Pozdrawiam Ania\nKatarzyna Bartczak 14 lutego 2016 19:13\nNiesamowity ten kufer. Twoje ozdoby mogą czuć się wyróżnione. Kochana Twoja szafa rozłożyła mnie na łopatki, cudeńko niesamowite. Pozdrawiam cieplutko i serdecznie zapraszam do siebie Kaśka z http://nostalgicznyzakatek.blogspot.com/\nKrysia M 15 lutego 2016 18:57\nDziewczyny dziękuję za komentarze. Z chowaniem świątecznych ozdób u nas zawsze jest problem. Do rozkładania przed świętami wszyscy są chętni a po świetach wszyscy zajęci. Więc jak to w starym przysłowiu "prosił pan i musiał zrobić sam". Pozdrawiam serdecznie.\nladies hand tattoo 5 marca 2016 19:19


Penne z brokułami i serem gouda - Mlekoma\n1 średni brokuł lub paczka mrożonych różyczek brokułu\nkilka odsączonych z zalewy suszonych pomidorów\n100 g startego sera Gouda Mlekoma\nBrokuły dzielimy na małe różyczki i gotujemy 5 min. Kroimy drobno czosnek i suszone pomidory. Podsmażamy na oliwie z oliwek, doprawiamy papryką i chili. Dodajemy odcedzone brokuły. Całość mieszamy i smażymy na małym ogniu. W tym czasie gotujemy makaron, najlepiej w wodzie po brokułach. Po ugotowaniu odlewamy pół kubka wody, odcedzamy makaron. Wodę i makaron dodajemy do warzyw i gotujemy jeszcze przez chwilę. Posypujemy startym serem Gouda Mlekoma i ewentyalnie świeżzo mielonym pieprzem.\nCzas na wszystko: 45 min\nBergader Edelpilz blok 2,3 kg\nPetida ser sałatkowy typu śródziemnomorskiego.\nSos do deserów o smaku waniliowym


Dekoracja kościoła na ślub - FABRYKA ZABAWY - Szykujemy ślub\nStrona główna / Dekoracja kościoła na ślub / Dekoracja kościoła na ślub – FABRYKA ZABAWY\nNapisany przez: Szykujemyślub.pl na Sierpień 28, 2014 w Dekoracja kościoła na ślub, Lubelskie Zostaw komentarz 3,113 odsłon 0\nDekoracja kościoła na ślub - FABRYKA ZABAWY\nDekoracja kościoła na ślub od Fabryki Zabawy. Krótka charakterystyka Firmy:\nZespół Fabryki Zabawy wkłada w swoją pracę całe serce i mnóstwo zaangażowania. Warto dodać, że ludzie pracujący w firmie pasjonaci zapewniają, że uwielbiają tworzyć, i pracować z ludźmi, dzięki czemu każda ze stron współpracujących jest szczęśliwa po zakończeniu współpracy. Zachęcamy do bardziej szczegółowej analizy oferty firmy Fabryka Zabawy, każda przygotowana przez firmę dekoracja kościoła na ślub jest bez wątpienia nietuzinkowa i niepowtarzalna.\nZachęcamy Państwa do zobaczenia innych z kategorii Dekoracja kościoła na ślub - FABRYKA ZABAWY:\nPoprzedni: Koszule na ślub – PAWO\nNastępny: Bukiet ślubny na kuli – PASSJA-FLORA


W jaki sposób należy dbać o urządzenia ciepłownicze? | Obyci\nW jaki sposób należy dbać o urządzenia ciepłownicze?\nOpublikowano 8 sierpnia 2021 15 września 2021 Autor Redakcja portalu Obyci 0\nSieci ciepłownicze to strategiczne elementy domowej infrastruktury. Ich awarie lub niepoprawne funkcjonowanie w sezonie zimowym mogą być niezwykle uciążliwe. Dlatego tak ważne jest, by instalacje te pozostawały w dobrym stanie technicznym. Istnieje kilka podstawowych sposobów na zapobieganie takim zdarzeniom.\nNajpierw kocioł, później przewody\nKontrola działania sieci ciepłowniczej zaczyna się na ogół od sprawdzenia, czy kocioł grzewczy funkcjonuje w odpowiedni sposób. Kocioł to najważniejszy element instalacji, a jego awarie przekładają się natychmiast na przerwy w dostawach energii cieplnej. W pierwszej kolejności należy udrożnić syfon urządzenia oraz sprawdzić, czy kondensat spływa z niego w poprawny sposób. Problemy z właściwym przepływem cieczy mogą się wiązać z dużą ilością kamienia, który odkłada się z powodu twardej wody. Jeżeli źródłem ciepła jest piec gazowy, trzeba wykonać pełną kontrolę palników oraz poprawności spalania. Ma to niebagatelną rolę w zapobieganiu niepożądanej emisji tlenku węgla. Kolejnym krokiem jest ocena szczelności przewodów instalacyjnych, w tym przede wszystkim ewentualna wymiana uszczelek oraz zlokalizowanie pojawiających się w powłoce rur ubytków.\nLepiej nie polegać tylko na sobie\nSamodzielna kontrola tego typu nigdy nie jest dobrym pomysłem. Warto w takich sytuacjach skorzystać z profesjonalnego serwisu, z którego usługą można zapoznać się choćby na stronie https://zutec.com.pl/. Tylko regularne dbanie o instalacje grzewczą może dać gwarancję, że zimą nie spotka nas dezorganizująca życie awaria.


Książka – najlepsza pod choinkę – Prezent pod choinkę\nKsiążka – najlepsza pod choinkę\nŚwięta – magiczne chwile spędzone w gronie najbliższych\nPosted on 27 października 2018 by Piotr\nŚwięta to przyjemny, niezapomniany, magiczny czas. Spędzony w gronie najbliższych. Przy pięknie udekorowanej choince. Przy wspólnym stole. Przy wspólnym świątecznym posiłku. Przy wspólnym kolędowaniu. Przy miłych rozmowach. To czas, w którym wszystkie złe myśli, wszystkie złe uczynki, wszystkie wyrządzone krzywdy zostają odłożone w kąt. To czas, w którym każdy jest szczęśliwy, zadowolony, uśmiechnięty. To także czas prezentów. Ważne aby każdego obdarować choćby niewielkim drobiazgiem, w tym szczególnym dniu. Liczy się pamięć, a nie ilość i cena. Jest to jeden z symboli świąt, który kultywowany jest już od dawien dawna. Do tych szczególnych dni trzeba się wcześniej odpowiednio przygotować.\nNależy zadbać o atmosferę świąt.\nNależy kupić choinkę, ozdoby i ją udekorować.\nNależy zrobić zakupy spożywcze, z których później trzeba ugotować świąteczne potrawy.\nNależy zadbać o czystość i ład w domu.\nNależy pamiętać o wcześniejszym zaproszeniu gości.\nNależy zadbać o prezenty na święta.\nŚwięta to czas obdarowywania – przyjemnie jest dostawać prezenty, a jeszcze przyjemniej jest je dawać\nPrezenty na święta, które zamierzamy podarować najbliższym powinny być dobrze przemyślane. Niejednokrotnie wymaga to wiele myślenia, wysiłku, poszukiwań. Dawanie prezentów jest bardzo przyjemną czynnością jeżeli wiemy co i komu podarować. Zawsze najtrudniejszy jest pomysł. Następnie pakowanie. I najprzyjemniejsze obdarowywanie. Kobietą można podarować coś z biżuterii, kosmetyki, perfumy, torebkę, portfel. Mężczyźnie można podarować zegarek, perfumy, kosmetyki, portfel, krawat, gadżet kolekcjonerski. Dzieci, szczególnie te młodsze najbardziej zadowolone będą z zabawek. Dla dziewczynek doskonale sprawdzą się lalki, domki, akcesoria, ubranka, dodatki dla lalek, kucyki, puzzle, płyty z bajkami, pluszowe zabawki. Dla chłopców doskonałym pomysłem na prezent mogą okazać się klocki, samochody zdalnie sterowane, samochody na baterie, tory dla samochodów, kolejki z torami. Dla maluszków bardzo fajnym pomysłem na prezent mogą okazać się zabawki edukacyjne, które poprzez zabawę uczą, grzechotki, gryzaki. Ważne aby taka zabawka świeciła lub wydawała dźwięki, pobudza to funkcje poznawcze maluszków. Jest wiele ciekawych pomysłów na prezenty na święta. Ważne aby tego rodzaju podarunki były dawane prosto od serca. Nie liczy się ich ilość, za jaką cenę zostały kupione. Liczy się gest. O tym należy pamiętać i tym należy się kierować podczas dokonywania zakupów. Prezent powinien sprawić radość obdarowanej osobie. Powinien się jej podobać, być praktyczny, przydatny, taki jakiego sama by sobie nie kupiła. Unikalny, pomysłowy, dostosowany do zainteresowań, upodobań, gustu.\nComment\tŚwięta – magiczne chwile spędzone w gronie najbliższych\nPosted on 17 października 2018 by Piotr\nKsiążki od lat znajdują się w czołówce najczęściej wręczanych prezentów. Wszystko wskazuje, że także tegoroczne Boże Narodzenie skłoni wiele osób do odwiedzenia księgarni. Jedną z zalet takiego rozwiązania jest możliwość znalezienia prezentu dla wszystkich znajomych i krewnych w jednym miejscu. Bez względu na to, czym dana osoba się zajmuje, ile ma lat i co ją interesuje. Spośród tytułów książek, poradników, bestsellerów, powieści, a także albumów każdy wybierze coś dla siebie i dla bliskich sobie osób.\nPoza wspomnianą różnorodnością tytułów książki sprawdzają się jako świąteczne prezenty także z uwagi na swoją wartość merytoryczną. Nawet ludzie na co dzień nieczytający zajrzą zapewne do tytułu, który otrzymali. I już taka pobieżna lektura nie jest bez znaczenia. Polscy czytelnicy to coraz węższe grono ludzi i jak udowadniają badania społeczne kolejne lata przynoszą raczej spadek zainteresowania czytelnictwem. Z okazji świąt można zrobić wyjątek i przynajmniej spróbować lektury. Jeżeli ktoś dużo czyta, to łatwiej wybrać mu jakiś interesujący tytuł. Potem zostaje tylko, albo aż, nakłonienie obdarowanego do otworzenia książki. Na tle wszechobecnych gier, kosmetyków czy drogich gadżetów taki prezent się wyróżnia. Oczywiście nie każdy go doceni, ale mimo wszystko książki to dobre, jeżeli nie najlepsze prezenty. Nawet jeżeli nie wszystkie zostaną przeczytane od deski do deski. Literatura, bez względu na preferowany gatunek, wnosi ogromną wartość do życia człowieka. Na co dzień książek się jednak nie kupuje, ponieważ są dosyć drogie i nie należą do grona niezbędnych wydatków. Jeżeli ktoś jednak chętnie do nich zagląda, to może poprosić o taki upominek pod choinkę. Albo samemu sobie go zrobić.\nGdy decyzja o sprezentowaniu książki już zapadnie, pod uwagę warto wziąć kilka aspektów, dzięki którym szansa trafienia w gust obdarowywanego znacząco się zwiększa. Przede wszystkim należy pamiętać, że:\nksiążka ma być interesująca dla obdarowywanej osoby, nie zaś dla wręczającego,\nnajlepiej przejrzeć księgozbiór i upewnić się, że konkretnego tytułu już tam nie ma,\npoznać zainteresowania, hobby i pasje, a następnie wybrać książkę, które traktuje o wybranej dziedzinie.\nNiektórzy kupują dany tytuł, czytają go sami, po czym dany egzemplarz przekazują jako prezent. Nie jest to jednak zbyt chwalebna praktyka. Zwłaszcza gdy gusta obdarowującego różnią się znacząco od tego, co lubi obdarowany. Czym innym jest natomiast kupienie książki, która na wręczającym zrobiła wielkie wrażenie. Czytelnicy często lubią dzielić się takimi historiami i związanymi z nimi emocjami.\nŚwięta Bożego narodzenia – magiczny czas, wyjątkowy czas…\nPosted on 7 października 2018 by Piotr\nŚwięta Bożego Narodzenia to magiczny, piękny czas, spędzony przy wspólnym stole, w gronie najbliższych. To czas siedzenia przy pięknie udekorowanej choince, bogato zastawionym stole świątecznymi potrawami. To czas wspólnego śpiewania kolęd. To czas kiedy wszyscy są dla siebie przyjaźnie nastawieni. Zapominają o troskach, zmartwieniach, waśniach, kłótniach. To czas magiczny, w którym każdy zapomina o tym co złe, o tym co nieprzyjemne, co sprawia ból, złość, przykrość. Wszystko to idzie w niepamięć. Rozmowy są przyjemne, swobodne, na miłe tematy.\nDo świąt należy się wcześniej odpowiednio przygotować. Należy zadbać o wiele ważnych czynników, które będą miały wpływ na przebieg oraz atmosferę świąt.\nZakup choinki i ozdób świątecznych, przystrojenie jej.\nZakup artykułów spożywczych, z których powstaną świąteczne potrawy.\nZakup odpowiednich prezentów.\nPosprzątanie i dekoracja domu.\nWyjątkowy prezent dla wyjątkowego człowieka\nKwestia prezentów wbrew pozorom nie jest tak prosta jak mogłoby się to wydawać. Czasem potrzeba czasu, pomysłów, myślenia, szukania, aby znaleźć ten wyjątkowy prezent dla wyjątkowej osoby. Pomysłów na prezent jest dużo. Czasem jednak ciężko zdecydować się na coś konkretnego, w tym przepychu rozmaitych upominków, które oferują nam sklepy, centra handlowe. Wyjątkowy prezent, to taki prezent, który jest podarowany prosto z serca. To taki prezent, który przyniesie radość, uśmiech na twarzy obdarowywanej osobie. To unikatowy, przydatny, praktyczny, pomysłowy prezent, którego dana osoba nie kupiłaby sama. Najważniejszy jest pomysł. Warto wcześniej spróbować podpytać, zbadać teren, może wtedy pomysł sam się nasunie. Ważne aby dany prezent był dostosowany do wieku, płci, zainteresowań, upodobań, gustu danej osoby, którą chcemy obdarować.\nWyjątkowy prezent dla kobiety to między innymi:\nbiżuteria (łańcuszki, zawieszki do łańcuszków, bransoletka na rękę, bransoletka na kostkę, kolczyki lub zestaw biżuterii),\ngadżet kolekcjonerski (jeśli coś zbiera),\npłyta z filmem,\npłyta z muzyką.\nWyjątkowy prezent dla mężczyzny to między innymi:\ngra na komputer, konsolę.\nPrezent idealny dla najmłodszych:\nzabawki edukacyjne, które poprzez zabawę uczą funkcji poznawczych, fajnie jak wydają dźwięki i świecą,\nZabawki dla dziewczynek to między innymi:\nlalki, akcesoria, mebelki do nich,\ncoś co dziewczynka zbiera.\nZabawki dla chłopców to między innymi:\nsamochody, na baterie, zdalnie sterowane,\nIstnieje wiele ciekawych pomysłów na wyjątkowy prezent. Wystarczy tylko dobrze się nad nim zastanowić, pomyśleć, porozglądać się, podpytać, zbadać teren. Ważne aby prezent sprawił radość, przyjemność obdarowywanej osobie, wywołał uśmiech na jej twarzy.


Kim jest przedsiębiorca - definicja przedsiębiorcy | Kancelaria Radców Prawnych i Adwokatów Nowosielski i Wspólnicy\nkancelaria_niw Prawo cywilne Prawo gospodarcze 8 sierpnia 2019 | 0\nDefinicja przedsiębiorcy może wydawać się prosta, jednak w polskim prawodawstwie nie ma jednolitej definicji przedsiębiorcy. Najbardziej rozpowszechniona definicja, określa przedsiębiorcę jako podmiot prawa, który prowadzić działalność gospodarczą lub zawodową we własnym imieniu. W ujęciu prawnym, przedsiębiorca jest jednak czymś odrębnym niż przedsiębiorstwo czy firma.\nObecnie w polskim prawie wyróżnia się definicja ujęta w kodeksie cywilnym. Przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna, które nie stanowią osoby prawnej, a którym ustawa przyznaje zdolność prawną w ramach prowadzenia we własnym umieniu działalności gospodarczej lub zawodowej. Co ciekawe, na przykład spółka cywilna nie jest przedsiębiorcą w świetle prawa, ale przedsiębiorcami są jej wspólnicy. Mają oni status przedsiębiorcy w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej.\nPosiadanie statusu przedsiębiorcy nie jest jednak zależne od wpisu do rejestru działalności gospodarczej czy dokonania innych formalności. Można wręcz powiedzieć, że w polskim prawie nie można wyróżnić jednego momentu, w którym nabywa się bądź traci status przedsiębiorcy. Zależne jest to między innymi od wykonywania przez przedsiębiorcę obrotu gospodarczego czy przysługiwania mu praw i obowiązków przedsiębiorcy.\nStatus przedsiębiorcy – najważniejsze akty prawne\nJak już wspomniano, w polskim prawie brakuje jednej, ściśle określonej definicji przedsiębiorcy. Ustawodawstwo polskie przyjęło rozwiązanie, które pozwala na definiowanie przedsiębiorcy w wielu kolejnych ustawach, uwzględniających konkretne cele zawartych w nich regulacji. W efekcie przyjęcia takiego postępowania, legalne definicje przedsiębiorcy można znaleźć w co najmniej siedmiu miejscach!\nSą to przede wszystkim – Prawo przedsiębiorców (art. 4 ustawy z dnia 6 marca 2018 roku), Kodeks Cywilny (art. 431 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku), Ordynacja Podatkowa (art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku), Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów (art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2017 roku), Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (art. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 roku), Prawo własności przemysłowej (art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku) oraz Ustawa o ochronie informacji niejawnych (art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 roku). Elementem zbieżnym wszystkich tych aktów prawnych, jest z pewnością łączenie przedsiębiorcy z faktem wykonywania działalności gospodarczej. W tym rozumieniu, to właśnie wykonywanie działalności gospodarczej jest tutaj podstawowym wyznacznikiem statusu przedsiębiorcy, a nie chociażby zgłoszenie działalności do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Można wszak być przedsiębiorcą, a prowadzić wyłącznie działalność nierejestrowaną…\nDlatego właśnie, w przypadku wszelkich wątpliwości dotyczących statusu prawnego przedsiębiorcy – warto skorzystać z usług kancelarii prawnej. Prawnik z łatwością wskaże odpowiednią ustawę, z której warto skorzystać w danym przypadku i podpowie najlepsze rozwiązania prawne, biorąc pod uwagę charakter prowadzonej działalności. W przypadku młodych przedsiębiorstw – podpowie również, od kiedy tak naprawdę można powiedzieć, że ktoś jest przedsiębiorcą w pełnym tego słowa znaczeniu.\ndefinicja kodeks cywilny niestabilność prawna ordynacja podatkowa prawo przedsiębiorców przedsiębiorca przedsiębiorstwo przepisy prawa status prawny przedsiębiorcy status przedsiębiorcy\nPoprzedni: Poprzedni wpis: Negocjacje w biznesie – pomoc prawna dla firm


Nie wypalajmy traw! - Jelonka.com\nPiątek, 27 lipca 2018, 6:29\nAktualizacja: Sobota, 28 lipca 2018, 7:54\nPraktyki wypalania traw stosowane są od dawna. Najpierw chodziło o wypalenie części lasu pod uprawę, potem o płodozmian. Uważane było to za podstawowy zabieg przygotowujący pole do uprawy, ponieważ dzięki temu można było spulchnić glebę, w łatwy sposób pozyskując nawóz z popiołu oraz pozbyć się uciążliwych chwastów.\nZ wypalaniem traw wiąże się wysokie zagrożenie pożarowe. Biorąc pod uwagę pożary traw, to za ponad 94 procent przyczyn ich powstania odpowiedzialny jest człowiek. Często podpalacze tłumaczą się tym, że kontrolują sytuację. Jednak w przypadku gwałtownej zmiany kierunku wiatru, pożary bardzo często wymykają się spod kontroli i opanowują pobliskie lasy i zabudowania. Niejednokrotnie w takich pożarach giną ludzie tracąc dobytek całego życia.\nW dzisiejszych czasach wypalanie stosowane jest praktycznie w tych samych celach. Od pokoleń wśród rolników panuje przekonanie, że spalenie trawy da szybszy i bujniejszy odrost naturalnej młodej trawy, a przy tym samym przyniesie korzyści ekonomiczne. Nic bardziej mylnego. Nieużytki, wbrew pozorom i swojej nazwie, potrafią być wyjątkowo użyteczne dla otaczającej nas przyrody. Ze względu na to, że zamieszkuje je wiele gatunków roślin i zwierząt, w tym także chronionych. Zatem bardzo łatwo sobie wyobrazić, jak ogromne spustoszenie sieje niszczycielski żywioł jakim jest ogień. Przy wypalaniu giną mrówki. Jedna „mrówkowa” kolonia może zniszczyć do 4 milionów szkodliwych owadów rocznie. Mrówki zjadają resztki roślinne oraz zwierzęce ułatwiając rozkład masy organicznej oraz wzbogacają warstwę próchnicy, „przewietrzając” glebę. Podobnymi sprzymierzeńcami w walce ze szkodnikami są biedronki, zjadające mszyce. W płomieniach giną również pszczoły i trzmiele, co powoduje zmniejszenie liczby zapylonych kwiatów, a w konsekwencji obniżenie plonów roślin.\nNaturalnym towarzyszem ognia jest zazwyczaj dym. Ten, który pochodzi z wypalania, może być bardzo trujący. Przede wszystkim znajdują się w nim m.in.: rakotwórcze węglowodory, dwutlenek węgla, dwutlenek siarki. Taka mieszanka może spowodować zatrucia, a w konsekwencji nawet choroby takie jak alergie czy nowotwory. Co najważniejsze, w wyniku wypalania trawy ziemia się wyjaławia, czyli zostaje zahamowany naturalny rozkład resztek roślinnych, asymilacja azotu z powietrza. Od palącego się poszycia gleby, zapaleniu powoduje podziemna warstwa torfu, który może zalegać nawet od kilku do kilkunastu metrów w głąb. W przypadku, gdy zwykła łąka po pożarze regeneruje się przez kilka lat, to pokłady torfu potrzebują na to, aż kilka tysięcy lat .\nWypalanie traw niszczy środowisko i jest społecznie szkodliwe oraz surowo zabronione!\nW walkę z wiosennym wypalaniem traw włączyła się także Unia Europejska, której przepisy regulują między innymi zagadnienia ochrony środowiska w rolnictwie. Jako jedno z narzędzi umożliwiających dokonywanie pozytywnych przemian w tym sektorze jest system dopłat bezpośrednich. Taka forma wsparcia unijnego, daje wsparcie dla użytkownika gruntów do ich utrzymania zgodnie z normami tzn. w dobrej kulturze rolnej. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nadmienia, że rolnik, który łamie prawo, może otrzymać unijne dopłaty pomniejszone nawet o skalę 20 procent. Dotyczy to nie tylko rolników korzystający z dopłat bezpośrednich ale, również tych, którzy dostają wsparcie przy zalesianiu gruntów rolnych i dopłaty rolnośrodowiskowe.


Urodziny w Dniu Ślubu! Niespodzianka dla Pana Młodego! - Way 2 Wedding Organizacja Wesel Ślubów Eventów Gdynia Gdańsk Iława\nUrodziny w Dniu Ślubu! Niespodzianka dla Pana Młodego!\nNiedawno miałyśmy przyjemność brać udział w organizacji ślubu Magdy i Jakuba. Relacja ze ślubu i wesela już nie długo. Jakub dzień po ślubie obchodził 27 urodziny, więc Panna Młoda poprosiła, żebyśmy zorganizowały niespodziankę. Po szybkim wywiadzie okazało się, że główne zainteresowania Jakuba to piłka nożna i James Bond 😉 Miało to być coś spektakularnego i wyjątkowego, czyli wyzwanie idealne dla Nas 😉\nO godzinie 0:00 goście zostali poproszeni o wyjście na taras przed salą weselną i odpalenie zimnych ogni. W tym czasie na taras wniesiono babeczki z motywem piłkarskim pełniące rolę tortu (jeden tort na ślubie wystarczy;))! Po powrocie na salę Panna Młoda wręczyła swojemu Mężowi prezenty. Jednym z nich był przygotowany przez najbliższych przyjaciół film w formie teledysku do piosenki, która królowała na wieczorze Kawalerskim!\nOprócz filmu Pan Młody dostał: koszulkę z podpisami ulubionej drużyny, zestaw filmów Jamesa Bonda i Voucher na przejazd samochodem Jamesa Bonda (Aston Martin DB9). Prezent dla Pana Młodego od Żony okazał się strzałem w dziesiątkę. Jeśli i Ty potrzebujesz pomocy w organizacji prezentu / niespodzianki napisz do Nas, chętnie pomożemy 😉


Historia zespołu wyścigowego Forti – Mariusz Karolak\nMariusz Karolak 6 lipca 2013 26 lipca 2017 r. (sobota), godz. 13:00\tBrak komentarzy do Historia zespołu wyścigowego Forti\nNowe zespoły w Formule 1 przed startem sezonu 1995\nTragiczne wypadki w trakcie sezonu wyścigowego 1994 Formuły 1 nie zniechęciły ambitnych ludzi do angażowania się w ten sport. W sezonie 1995 na torach Formuły 1 miały pierwotnie pojawić się przynajmniej dwa nowe zespoły, tak jak było to w 1994. Pierwszym z nich miała być francuska ekipa DAMS (akronimy od nazwy Driot-Arnoux Motosport) z bazą w Le Mans. Założył ją w 1988 roku Jean-Paul Driot wraz z René Arnoux – byłym kierowcą F1. Zespół ten uczestniczył w mistrzostwach Formuły 3000. Sukcesy pojawiły się dosyć szybko: Érik Comas zdobył mistrzostwo serii w roku 1990, Olivier Panis w 1992, Jean-Christophe Boullion w roku 1994. Naturalną drogą rozwoju zespołu był awans do Formuły 1. Ekipa DAMS przygotowała w oparciu o nadwozie Reynard bolid F1 do startów w sezonie 1995. Zaprojektował go Barry Ward, samochód oznaczono symbolem GD-01 i wyposażono w jednostkę napędową Ford Cosworth DFR V8. Testowali go Érik Comas oraz Jan Lammers. Etatowymi kierowcami mieli zostać wspomniany już Comas oraz Paul Belmondo bądź Tarso Marques. Samochód DAMS wizualnie wydawał na powolny i w rzeczy samej taki był. Nim ruszył sezon 1995 była możliwość konsolidacji DAMS z inną francuską stajnią startującą już w F1 od kilku lat, zespołem Larrousse. Ale nic z tego nie wyszło. Debiut w F1 przełożono na rok 1996. Oficjalnie samochód został zaprezentowany późnym latem 1995 roku. Kolejne podejście DAMS do F1 w roku 1996, już z silnikami Mugen Honda V10, również okazało się nieudane. Ciągle powiększały się trudności finansowe, samochód był zbyt wolny i ostatecznie Francuzi zrezygnowali z planów o ściganiu się w tej prestiżowej serii.\nDrugim zespołem była ekipa o całkowicie włoskich korzeniach nosząca nazwę Forti Corse Srl. Był to trzynasty zespół na oficjalnej liście startowej F1 zaaprobowanej przez FIA do startów w roku 1995, jako że Gerard Larrousse z powodu braku funduszy i fiaska rozmów z DAMS wycofał całkowicie swoją ekipę. Ponadto narastające kłopoty finansowe i techniczne spowodowały, że legendarny Team Lotus również nie pojawił się już więcej na torach F1. Sezon 1994 był ostatnim dla tego słynnego brytyjskiego zespołu. W październiku 1994 roku Lotusa wykupił Dave Hunt, brat byłego mistrza świata Jamesa Hunta. Rozpoczęły się prace nad projektem nowego samochodu, jednakże już w grudniu 1994 roku zabrakło funduszy, projekt startów upadł, członkowie zespołu zostali zwolnieni. W lutym 1995 Hunt odsprzedał za sumę 1,2 miliona dolarów prawa do stosowania nazwy Lotus zespołowi Pacific Grand Prix, który startował w F1 odtąd jako Pacific Lotus. Jednakże przygoda zespołu Pacific z Formułą 1 zakończyła się już po sezonie 1995 i na wiele lat nazwa Lotus zniknęła ze świata królowej wyścigów samochodowych. Lotus powrócił do Formuły 1 dopiero w 2010 roku, nie bez perturbacji. Malezyjska ekipa wyścigowa 1Malaysia F1 Team zadebiutowała w Grand Prix pod nazwą Lotus Racing, kontynuując tym samym dzieło rozpoczęte przez Colina Chapmana.\nlogo zespołu Forti\nDo sezonu 1995 zamierzała przystąpić też brytyjska Lola. Dotychczas Lola dostarczała innym zespołom F1 budowane przez siebie samochody, ostatnio w 1993 roku. Teraz plany były ambitniejsze, Lola chciała mieć swój własny zespół. Z myślą o powrocie do Formuły 1 Julian Cooper i Chris Saunders zaprojektowali i skonstruowali bolid nazwany Lola T95/30, który przeszedł serię testów pod koniec 1994 i na samym początku roku 1995. Kierowcą testowym został Szkot Allan McNish, jako sponsora pozyskano Mastercard, na testach używano silnika Ferrari, a później nowej jednostki napędowej Ford. Ostatecznie zespół nie został dopuszczony do uczestnictwa w mistrzostwach przez FIA, jako że bolid nie spełniał wszystkich wymogów nowego regulaminu. Projekt zawieszono na kilkanaście miesięcy.\nPrzed rozpoczęciem sezonu 1995 istniało jeszcze kilka, mniej lub bardziej realnych, projektów związanych z udziałem w F1, jak m.in. brytyjsko-australijski Spice, czy francusko-rosyjski Partner. Znacznie bardziej zaawansowane były działania zmierzające do tego, aby w Formule 1 pojawił się japoński zespół Ikuzawa. Ekipa powstała w 1994 roku, a sformował ją Tetsu Ikuzawa, były kierowca Formuły 2 i Formuły 3. Nie udało się jednak zebrać odpowiednich funduszy na zbudowanie pełnowymiarowego bolidu i debiut przełożono na 1996 rok, ale gdy ten nadszedł sytuacja się nie poprawiła, toteż zespół został rozwiązany.\nZespół Forti Corse Srl zakończył trwającą od wielu lat erę małych prywatnych zespołów w Formule 1. Ostatnimi przedstawicielami tego rodzaju teamów były debiutujące w 1994 roku Simtek i Pacific oraz właśnie Forti. Wszystkie trzy ekipy nie posiadały wystarczających środków finansowych na zbudowanie konkurencyjnego samochodu zdolnego regularnie punktować w wyścigach, nie miały wsparcia technicznego żadnego koncernu motoryzacyjnego, zatrudniały właściwie kierowców, których starty za kierownicą bolidu F1 opłacali ich prywatni sponsorzy (tzw. pay-drivers) i miały raczej kiepską organizację. Po dwóch sezonach startów w Formule 1 wszystkie te trzy zespoły zakończyły na dobre swoją przygodę z F1. Pacific zaliczył pełne dwa sezony startów w F1, Simtek zbankrutował w połowie roku 1995, Forti podzieliło ten sam los dokładnie rok później. Przygoda małego włoskiego teamu z F1 trwała stosunkowo bardzo krótko, jednakże historia jego istnienia jest znacznie dłuższa i bogatsza.\nPowstanie zespołu Forti i pierwsze sukcesy\nPod koniec lat 70. dwaj Włosi Guido Forti i Paolo Guerci utworzyli zespół wyścigowy pod nazwą Forti Corse Srl. W ten sposób stworzyli szansę, by ich rodak Teo Fabi ścigał się we włoskiej Formule Ford, a następnie włoskiej i europejskiej Formule 3. Fabi wygrał włoskie mistrzostwa Formuły Ford w 1977 roku i to był prawdopodobnie pierwszy sukces ekipy Forti. Siedzibą zespołu była Alessandria, a jej szefem od samego początku był biznesmen Guido Forti. Ekipa była wówczas dosyć dobrze wyposażona, tak więc powoli przychodziły kolejne zwycięstwa w lokalnych mistrzostwach. W roku 1979 zespół zdecydował się również na starty w eliminacjach F3 w Ameryce Południowej, wystawiając samochód dla Oscara Larrauri. Z początkiem lat 80. kierownictwo zespołu postanowiło skoncentrować się wyłącznie na startach na lokalnej arenie. Tym oto sposobem Franco Forini wywalczył tytuł mistrza włoskiej F3 w roku 1985 za kierownicą Dallary z silnikiem Volkswagena. Kolejny rok nie był już tak pomyślny. Kierowcami Forti byli wówczas dwaj Włosi: Giorgio Montaldo i Nicola Marazzini. W sezonie 1987 zmieniono dostawcę silników. Teraz włoskie Dallary ekipy Forti były napędzane również włoskimi silnikami Alfa Romeo. W roku tym Enrico Bertaggia wygrał dla Forti czempionat krajowej F3, zaś rok później sukces ten powtórzył Emanuele Naspetti, a w sezonie 1989 mistrzem Włoch w F3 był Gianni Morbidelli. Przygoda Forti z F3 zakończyła się definitywnie po sezonie 1992.\nW 1987 roku Guido Forti podjął się nowego wyzwania wystawiając swój zespół także w Formule 3000. Debiut nastąpił na torze Enna-Pergusa i nie był zbyt udany. Nicola Larini, jedyny wówczas kierowca reprezentujący barwy Forti w F3000, startując z dziewiątego pola startowego zakończył wyścig już na pierwszym okrążeniu. Larini debiutował w F3000 rok wcześniej reprezentując ekipę Coloni. W żadnym ze swoich startów w F3000 nie uzyskał punktów. W debiutanckim roku startów w międzynarodowej F3000 zespół Forti pojawił się jeszcze na torach Brands Hatch, Imola i Jarama. Ale ówczesne nadwozie Dallary nie było w stanie konkurować z bolidami, które zbudowali Lola, March i Ralt. Zespół nie zdobył żadnego punktu, a sezon został potraktowany jako nauka życia w tej kategorii wyścigowej. Jednocześnie ekipa Forti cały czas uczestniczyła w mistrzostwach włoskiej F3. Na rok 1988 Guido Forti wypromował do F3000 Enrico Bertaggię, swojego mistrza z F3. Tym razem Forti używało nadwozia skonstruowanego przez Lolę, ale funduszy starczyło jedynie na starty w dwóch ostatnich eliminacjach (Zolder i Dijon-Prenois).\nPierwszy pełen sezon w F3000 nastąpił dopiero w roku 1989. Guido Forti zatrudnił wówczas Claudio Langera, dla którego był to już szósty rok startów w tej kategorii wyścigowej. Zebrane wcześniej przez zespół doświadczenie zaczęło powoli przynosić efekty. Pierwsze punkty dla zespołu Langer zdobył w piątej eliminacji sezonu, zajmując drugie miejsce w Enna-Pergusa. Było to jednocześnie pierwsze podium dla Forti w F3000. Tor ten był chyba najszczęśliwszym dla tego zespołu, jako że już rok później Gianni Morbidelli odniósł tu pierwsze zwycięstwo. W jedenastu wyścigach sezonu 1990 Morbidelli zdobył 20 punktów, zajmując piątą pozycję w klasyfikacji kierowców. W ostatnim wyścigu sezonu Włoch dał Forti pierwsze pole position. W roku 1991 po raz pierwszy Forti wystawiło w F3000 dwóch kierowców, a byli nimi Fabrizzio Giovanardi i Emanuele Naspetti. Sukces Morbidellego sprzed roku powtórzył Naspetti wygrywając w Enna-Pergusa. Dorzucił do tego zwycięstwo w Hockenheim i Brands Hatch oraz pole position w Enna-Pergusa. Ostatecznie zajął trzecią pozycję z 37 punktami, zaś Giovanardi był jedenasty z 6 punktami. Naspetti pozostał w Forti na kolejny sezon, a skład kierowców na rok 1992 uzupełnił Alessandro Zampedri. Naspetti startował z pierwszego miejsca na Nurburgringu, odniósł zwycięstwo w Pau i ostatecznie zajął szóstą pozycję w klasyfikacji kierowców gromadząc 19 punktów. Na cztery ostatnie eliminacje sezonu (Spa-Francorchamps, Albacete, Nogaro i Magny-Cours) w zespole Forti pojawił się Andrea Montermini, zastępując Naspettiego. Montermini odniósł z miejsca dwa zwycięstwa dla swojego nowego teamu, wywalczył też pole position w Spa. Montermini zdobył w tamtym sezonie 34 punkty łącznie (z czego 21 dla Forti) zostając jednocześnie wicemistrzem F3000. Zampedri był zupełnym debiutantem w F3000, dwukrotnie był piąty (Enna-Pergusa, Nogaro), zajął w klasyfikacji kierowców dwunaste miejsce z 4 punktami.\nRok 1993 był pierwszym w historii zespołu Forti, kiedy to w składzie kierowców nie było żadnego Włocha. W zespole pojawił się reprezentujący barwy Monako Olivier Beretta oraz Brazylijczyk Pedro Paolo Diniz, którego starty sponsorowali włoski biznesmen Carlo Vallarino Gancia i Abílio dos Santos Diniz – biznesmen z Brazylii, właściciel dużej brazylijskiej spółki dystrybucyjnej Companhia Brasileira de Distribuição oraz sieci supermarketów Pão de Açúcar, a prywatnie ojciec Pedro. Beretta zwyciężył w pierwszym wyścigu sezonu (Donington) startując z pole position, później jednak nie zagościł już na podium. Udało mu się zgromadzić 20 punktów, co dało mu szóstą pozycję w klasyfikacji kierowców i zapewniło angaż w Formule 1 w ekipie Larrousse na sezon 1994. Diniz najlepszy rezultat osiągnął w Enna-Pergusa, zajmując siódmą pozycję. Sezon 1993 był też pierwszym, w którym zespół Forti skupił się wyłącznie na uczestnictwie w jednych mistrzostwach.\nMimo kiepskich wyników Brazylijczyk pozostał w Forti na kolejny rok dzięki wsparciu swoich sponsorów. Jednocześnie Gancia wykupił udziały w zespole Forti od Paolo Guerciego i rozpoczął starania mające na celu zapewnienie startów zespołu w F1. Partnerem Diniza w Forti w roku 1994 został Japończyk Hideki Noda. W drugim sezonie startów w F3000 Brazylijczyk punktował jedynie w Estoril zajmując tam czwarte miejsce. Nieco lepiej wypadł Noda, który w F3000 debiutował w 1992 roku. Japończyk zdobył raptem 6 punktów. W sezonie 1994 zespół Forti Corse Srl był najbardziej doświadczoną ekipą startującą wtedy w F3000. Ten niezbyt udany sezon był jednocześnie ostatnim w F3000. W ciągu ośmiu lat startów w tej serii kierowcy Forti 9 razy stawali na najwyższym stopniu podium, 5 razy startowali z pole position, przejechali 3320 okrążeń w wyścigach i uzbierali łącznie 143 punkty.\nSukcesy we włoskiej F3 i w Formule 3000\n1985 (F3) Dallara 385 Volkswagen Franco Forint mistrzostwo serii\n1987 (F3) Dallara 387 Alfa Romeo Enrico Bertaggia mistrzostwo serii\n1987 (F3000) Dallara 3087 Cosworth DFV Nicola Larini 4 starty, bez punktów\n1988 (F3) Dallara 388 Alfa Romeo Emanuele Naspetti mistrzostwo serii\n1988 (F3000) Lola T88/50 Cosworth DFV Enrico Bertaggia 2 starty, bez punktów\n1989 (F3) Dallara 389 Alfa Romeo Gianni Morbidelli mistrzostwo serii\n1989 (F3000) Lola T89/50 Cosworth DFV Claudio Langes pełen sezon startów: drugi w Enna-Pergusa; szósty w Brands haich, piętnasty w klasyfikacji (7 punktów)\n1990 (F3000) Lola T90/50 Cosworth DFV Gianni Morbidelli pełen sezon startów: pierwszy w Enna-Pergusa, trzeci w Pau i Nogaro, czwarty na Monza, pole position w Nogaro, piąte miejsce w klasyfikacji (20 punktów)\n1991 (F3000) Lola T91/50 Cosworth DFV Fabrizzio Giovanardi pełen sezon startów: czwarty w Nogaro, piąty w Pau, szósty w Spa-Francorchamps, szóste miejsce w klasyfikacji (6 punktów\n1991 (F3000) Lola T91/50 Cosworth DFV Emanuele Naspetti pełen sezon startów: pierwszy w Enna-Pergusa, Hockenheim, Brands Hatch, Spa-Francorchamps, szósty w Nogaro, trzecie miejsce w klasyfikacji (37 punktów)\n1992 (F3000) Reynard 92D Cosworth DFV Andrea Montermini 4 starty dla Forti: pierwszy w Spa-Francorchamps i Albacete, czwarty w Nogaro, pole position w Spa, wicemistrzostwo serii (34 punkty)\n1992 (F3000) Reynard 92D Cosworth DFV Emanuele Naspetti 6 startów: pierwszy w Pau, drugi w Enna-Pergusa, czwarty w Hockenheim, szósty na Silverstone, pole position na Nurburgringu, szósty w klasyfikacji (19 punktów)\n1992 (F3000) Reynard 92D Cosworth DFV Alessandro Zampedri pełen sezon startów: piąty w Enna-Pergusa i Nogaro, dwunasty w klasyfikacji (4 punkty)\n1993 (F3000) Reynard 93D Cosworth DFV Olivier Beretta pełen sezon startów: zwycięstwo i pole position w Donington, czwarty w Pau, Hockenheim i Nogaro, piąty na Nurburgringu, szósty w klasyfikacji (20 punktów)\n1993 (F3000) Reynard 93D Cosworth DFV Pedro Diniz pełen sezon startów: bez punktów\n1994 (F3000) Reynard 94D Cosworth AC Pedro Diniz pełen sezon startów: czwarty w Estoril, dwunasty w klasyfikacji (3 punkty\n1994 (F3000) Reynard 94D Cosworth AC Hideki Noda pełen sezon startów: trzeci w Enna-Pergusa, piąty w Silverstone, dziewiąty w klasyfikacji (6 punktów)\nPrzygotowania do debiutu w Formule 1\nDzięki wsparciu sponsorów (byli to m.in. włoski koncern spożywczy Parmalat, brazylijski koncern spożywczy Sadia, sieć brazylijskich supermarketów Arisco, brazylijskie browary Kaiser, tytoniowy koncern Marlboro, firmy Duracell i Gillette), jakich przyciągnął do zespołu Pedro Diniz i jego rodzina, możliwy stał się awans całego zespołu do F1. Od dawna było to marzenie Guido Fortiego, który chciał iść w ślady ekipy Eddiego Jordana. Brazylijski oddział firmy Ford wsparł zakup silnika Ford ED V8, zespół rozpoczął swój pierwszy sezon w F1 z budżetem ok. 7,5 mln £.\nMając jako takie zabezpieczenie finansowe oraz zapewnione dostawy jednostki napędowej rozpoczęto poszukiwania kierowców. Jasne było, że Diniz musi pozostać w Forti, mimo że przez dwa lata startów w F3000 raczej nie błyszczał talentem na torach. Guido Forti zakontraktował go na 3 lata, a jako osobistym trenerem został René Arnoux, były kierowca F1. Pozostawała kwestia obsadzenia drugiego kokpitu. Głównymi kandydatami byli Brazylijczycy: Christian Fittipaldi, Mauricio Gugelmin, Gil de Ferran i Roberto Moreno. Fittipaldi i de Ferran postanowili startować w serii Indy Car, gdzie już od dwóch lat ścigał się Gugelmin po nieudanej przygodzie z F1. W drugiej kolejności rozpatrywano kandydatury Włochów, jednak ani Naspetti ani Montermini nie zdołali uzbierać odpowiedniej sumy pieniędzy, aby zapewnić sobie wtedy starty w Forti. Drugiego Forti postanowiono więc powierzyć weteranowi Moreno, który poprzednio reprezentował zespół Andrea Moda w 1992 roku. Na w pełni brazylijski skład nalegał Diniz senior. Początkowo kontrakt z Moreno był z odnawiany po każdym wyścigu. Ponadto na Grand Prix Pacyfiku zespół chciał zatrudnić Hideki Nodę, ale Japończyk nie uzyskał wymaganej superlicencji.\nGłównym dyrektorem technicznym zespołu został Włoch Sergio Rinland, wcześniej pracujący dla zespołów Fondmetal, BMS Scuderia Italia, Brabham, Williams i RAM. Przy pracach nad pierwszym bolidem F1 dla Forti asystował mu Giorgio Stirano, przed laty związany z zespołem Osella, a także Giacomo Caliri. Za elementy aerodynamiczne odpowiedzialny był Hans Fouche, a testy przeprowadzono w tunelu aerodynamicznym firmy Aerotek w Pretorii, w RPA. Produkcją materiałów kompozytowych bolidu zajęła się firma Belco Avia.\nZespół dysponował teraz bardzo przeciętnymi kierowcami, a bolid oznaczony symbolem FG01-95 był mocno zbliżony do modelu Fondmetal GR02 z roku 1992. Nic dziwnego, gdyż pod koniec 1994 roku zespół Forti kupił pozostałe aktywa nieistniejącego już zespołu Fondmetal wraz z projektem samochodu GR02. Ponadto był to ostatni bolid, jaki do tego momentu zaprojektował Sergio Rinland. Wkrótce okazało się, że samochód ma przestarzałą konstrukcję, jest zbyt ciężki, ma niewydajne elementy aerodynamiczne, brakuje mu gładkich wyprofilowanych linii nadwozia, posiada ogromny nos i równie wielką skrzynię biegów, ma niedostatki mocy i jest bardzo powolny. To była po prostu nowsza wersja wspomnianego już Fondmetal GR02. Taka była cena, jaką trzeba było zapłacić za szybkie działania Carlo Ganciego, który robił wszystko, aby zespół jak najszybciej trafił do F1. Zespół zaprezentował się publicznie po raz pierwszy w lutym 1995 roku, kilka tygodni przed pierwszą Grand Prix sezonu 1995, w którym wystartował pod nazwą Parmalat Forti Ford.\nPierwszy sezon w Formule 1\nDebiut zespołu Forti Corse Srl w Formule 1 przypadł na dzień 26 marca 1995 roku. Żółto-niebieski Forti FG01-95 z charakterystycznymi zielonymi obręczami na kołach, co miało stanowić nawiązanie do jakże silnych powiązań włoskiej ekipy z Brazylią, okazał się mało konkurencyjny już w pierwszym wyścigu. Kolor żółty i niebieski też zostały dobrane nieprzypadkowo. Miało to symbolizować hołd dla tragicznie zmarłego Ayrtona Senny, który stosował takie barwy podczas startów w F1. Weteran Roberto Moreno (numer startowy 22) wystartował do Grand Prix Brazylii z 23 pozycji, jego najszybszy przejazd po torze Interlagos był ponad 6 sekund gorszy od zdobywcy pole position Damona Hilla. Debiutant Pedro Diniz (numer startowy 21) wypadł jeszcze gorzej plasując się w kwalifikacjach na 25 pozycji, z czasem prawie 8 sekund gorszym od Anglika. Jedynie Włoch Domenico Schiattarella z zespołu Simtek uzyskał słabszy czas przejazdu niż Diniz. Wyścig wygrał Michael Schumacher, rozpoczynając tym samym tryumfalny pochód do obrony tytułu mistrzowskiego Formuły 1 wywalczonego w nieco kontrowersyjnych okolicznościach rok wcześniej. Diniz ukończył swój pierwszy wyścig w F1 na dziesiątej, ostatniej pozycji ze stratą 7 okrążeń do zwycięzcy. Moreno nie został sklasyfikowany, popełnił błąd na 47 okrążeniu, który wyeliminował go z dalszej jazdy.\nTo co wydarzyło się w Brazylii było jakby wstępem do wszelkich niepowodzeń zespołu Forti w F1. Ale czy można było osiągnąć na tej płaszczyźnie jakikolwiek sukces, mając kiepskich kierowców i beznadziejne auto z potężnym nosem przypominającym kształtem rekina? W ekipie Forti zapanowały minorowe nastroje, zdawano sobie sprawę, że sezon będzie niezwykle trudny. Nie pomogła nawet zmiana dostawcy oleju, francuską firmę Elf podmieniono po pierwszej eliminacji włoską Agip. Z tą firmą Forti było związane już do końca sezonu 1995.\nPierwsza europejska eliminacja w sezonie 1995 przypadła na Grand Prix San Marino. To właśnie na tym torze rok temu zginęli Roland Ratzenberger i Ayrton Senna. Tor został znacznie przebudowany w celu podniesienia bezpieczeństwa. Mimo, że wyścig odbywał się na włoskiej ziemi nie pomogło to ekipie z Alessandrii. Najszybszy w kwalifikacjach okazał się Michael Schumacher, natomiast obaj kierowcy Forti rozpoczęli wyścig z ostatniego rzędu mając 9 sekund straty do zdobywcy pole position. Do mety dotarli obaj – Diniz przed Moreno, mimo że na ostatnich pozycjach ze stratą 7 okrążeń do zwycięzcy.\nDwa tygodnie później w Hiszpanii oba Forti również startowały z ostatniego rzędu. Morderczego tempa szybkiego toru w Barcelonie nie wytrzymał żaden z pojazdów Forti. Pierwszy z rywalizacji odpadł Diniz, na 17 okrążeniu w jego aucie posypała się skrzynia biegów. Na 39 okrążeniu w bolidzie prowadzonym przez Moreno pojawiły się problemy z chłodzeniem i nastąpiło przegrzanie się silnika. Na trudnym technicznie torze w Monako Diniz po raz pierwszy pokonał w kwalifikacjach swojego partnera z zespołu uzyskując 22 pole startowe i kończąc wyścig na ostatniej 10 pozycji ze stratą 6 okrążeń. Moreno startował z 24 pola, jednak nie ukończył tej eliminacji na skutek problemów z hamulcami. Przejechał zaledwie 9 okrążeń nim rozbił swój samochód.\nDo kwalifikacji o Grand Prix Kanady przystąpiło już tylko 12 zespołów. Ekipa Simtek wycofała się z rywalizacji na skutek bankructwa. Teraz rywalizacja na końcu stawki toczyła się przede wszystkim pomiędzy zespołami Forti, Pacific i Minardi. Tyrrell i Footwork zdecydowanie pozostawały poza zasięgiem Forti. Do wyścigu na torze Montreal obaj kierowcy Forti przystąpili z ostatnich miejsc startowych, żaden nie ukończył tej rundy. Diniz znowu miał kłopoty ze skrzynią biegów (26 okrążenie), w bolidzie kierowanym przez Moreno wystąpiły problemy z układem paliwowym (54 okrążenie). Siódma runda tego sezonu też okazała się zupełnie nieudana. Kierowcy Forti wystartowali z ostatniego rzędu, Diniz nie przejechał nawet jednego okrążenia, Moreno co prawda ukończył wyścig, ale był ostatni zajmując 16 pozycję ze stratą 6 okrążeń do zwycięzcy i 3 okrążeń do zawodnika przed nim. Sezon był w pełni, a rezultaty zespołu zupełnie nie napawały optymizmem.\nZajmując 20 pozycję w kwalifikacjach Diniz zapewnił Forti pierwszy raz start do wyścigu z pierwszej dwudziestki. Brazylijczyk zdeklasował tym samym swego partnera (22 pozycja startowa), obu kierowców zespołu Pacific oraz Mikę Salo z Tyrrella. Nie na wiele się to zdało, bo na 13 okrążeniu Dinizowi znowu posypała się skrzynia biegów. Moreno także nie ujrzał linii mety, na 48 okrążeniu z dalszej jazdy wyeliminowała go awaria silnika Ford. Do wyścigu w Niemczech kierowcy Forti przystąpili z przedostatniego rzędu. Za nimi byli zawodnicy ekipy Pacific, która borykając się z kłopotami finansowymi powierzała przez część sezonu swoje samochody płatnym kierowcom. Ich sponsorzy mogli wnieść odpowiednie aktywa finansowe poprawiając kondycję zespołu. Ani Moreno, ani Diniz nie ukończyli wyścigu, łącznie w Grand Prix Niemiec przejeżdżając 35 okrążeń.\nW kwalifikacjach do Grand Prix Węgier obaj Brazylijczycy mieli ponad 7 sekund straty do Damona Hilla, zdobywcy pole position. Również i w tym wyścigu żaden z nich nie dojechał do mety. Na 8 okrążeniu ponownie zawiodła skrzynia biegów, tym razem w samochodzie Moreno. Natomiast na 32 okrążeniu w samochodzie Diniza uszkodzeniu uległ silnik. Deszczowe kwalifikacje do Grand Prix Belgii okazały się szczególnie pechowe dla Diniza, którego przejazd był gorszy od czasu najszybszego Gerharda Bergera o ponad 15 sekund (sic!). Na 22 pozycji uplasował się Moreno, przedzielając obu kierowców zespołu Pacific. Diniz startując z ostatniego pola ukończył wyścig na trzynastym, przedostatnim miejscu. Ostatnią czternastą pozycję zajął Moreno. Obaj mieli 2 okrążenia straty do zwycięzcy tej eliminacji.\nStartując z 23 pozycji Diniz dojechał jako dziewiąty w Grand Prix Włoch mając 3 okrążenia straty do Johnny Herberta, dla którego było to drugie zwycięstwo w sezonie i całej dotychczasowej karierze (w 1999 Anglik zwyciężył jeszcze w Grand Prix Europy prowadząc bolid Stewart SF3). Ostatni w tym wyścigu był tym razem Japończyk Ukyo Katayama z ekipy Tyrrell, mając jeszcze 3 okrążenia straty do Diniza. Moreno startował jako 22, ale nie przejechał w wyścigu nawet jednego okrążenia. W Portugalii Diniz ponownie okazał się szybszy od swego starszego i bardziej doświadczonego kolegi. Wywalczył 22 pozycję startową, a wyścig ukończył na 16 miejscu. Rundę wygrał David Coulthard, przejeżdżając 71 okrążeń, o 5 więcej niż Diniz. Było to pierwsze zwycięstwo w karierze młodego Szkota i jak się później okazało, jedyne za sterami bolidu Williams. Moreno przystąpił do wyścigu z 23 pozycji mając za sobą jedynie Szwajcara Jean-Denis Deletraza z zespołu Pacific. W wyścigu był ostatni, 2 okrążenia za Dinizem.\nW kwalifikacjach do Grand Prix Europy na niemieckim Nurburgringu sytuacja powtórzyła się: Diniz był 22, Moreno 23, za nimi Deletraz. Jednak tym razem Moreno nie ukończył wyścigu, powodem był niesprawny wałek rozrządu, który zmusił samochód do skapitulowania na 22 okrążeniu. Diniz ukończył wyścig na 13 pozycji z 5 okrążeniami straty. Za nim byli jeszcze Gabriele Tarquini zastępujący Ukyo Katayamę w Tyrrellu (Japończyk doznał poważnej kontuzji w wyścigu w Portugalii) oraz wspomniany już Deletraz.\nNa ostatnie 3 eliminacje karuzela F1 przeniosła się poza Europę. Guido Forti bezskutecznie próbował pozyskać Hideki Nodę, chcąc zastąpić nim słabo spisującego się Roberto Moreno i licząc tym samym na wsparcie nowych sponsorów z Azji. Japończyk, który jeździł w teamie Guido Forti rok wcześniej w F3000, był teraz bez angażu, ponieważ jego kontrakt na starty w drugiej części sezonu z teamem Simtek został anulowany, gdyż Simtek zbankrutował. Jednakże rozmowy utknęły w miejscu, kierowca nie dostał superlicencji i ostatecznie Moreno ukończył pełen sezon za sterami Forti. Grand Prix Pacyfiku na torze Aida wygrał, tak jak przed rokiem, Michael Schumacher. Tym samym Niemiec stał się najmłodszym podwójnym mistrzem świata Formuły 1. Kierowcy Forti wystartowali w tej rundzie z 11 rzędu, mając za sobą obu jeźdźców ekipy Pacific. W wyścigu Moreno był szesnasty z 5 okrążeniami straty, a Diniz przyjechał siedemnasty, będąc tym samym ostatnim sklasyfikowanym zawodnikiem w wyścigu. Drugi wyścig w Japonii okazał się już mniej szczęśliwy dla ekipy Forti. Co prawda Diniz był 20 w kwalifikacjach, a tuż za nim uplasował się Moreno, jednakże żaden z nich nie dotarł do mety. Wadliwie skonstruowana skrzynia biegów uległa zniszczeniu po raz kolejny. W ten sposób Moreno przejechał zaledwie 1 okrążenie toru Suzuka. Diniz też nie najeździł się zbyt wiele, na 32 okrążeniu miał wypadek.\nSezon kończył wyścig w Australii. Po raz ostatni Grand Prix Australii odbywało się na ulicznym torze w Adelajdzie. W czasie piątkowego treningu doszło do poważnego wypadku. Mika Hakkinen stracił w czasie jednego z przejazdów panowanie nad swym McLarenem i jadąc z prędkością ponad 300 km/h uderzył w bandę okalającą tor. Fina natychmiast przewieziono do szpitala, gdzie przez kilka tygodni leżał w śpiączce walcząc o życie. Kiedy odzyskał przytomność nie było nawet pewne, czy nadal będzie w stanie się ścigać. Jak pokazała przyszłość odważny Fin wrócił do F1 już na pierwszy wyścig sezonu 1996, a dwa lata później wywalczył pierwszy swój mistrzowski tytuł. Do wyścigu o Grand Prix Australii przystąpiło zatem tylko 23 zawodników. Dwa ostatnie pola przypadły kierowcom Pacific, z przedostatniego rzędu startowali zawodnicy ekipy Forti. Wyścig miał niecodzienny charakter, odpadła większość faworytów, ukończyło go zaledwie 8 kierowców. Zwyciężył Damon Hill umacniając się na pozycji wicelidera łącznej klasyfikacji kierowców. Podium uzupełnili kierowcy ze środka stawki: Olivier Panis (Ligier) oraz Gianni Morbidelli (Footwork). Ostatnie punktowane miejsce wywalczył Portugalczyk Pedro Lamy. Tym samym zdobył pierwszy punkt dla włoskiej ekipy Minardi w tym sezonie. Tuż za nim wyścig ukończył… Pedro Diniz! Brazylijczyk miał 4 okrążenia straty do zwycięskiego Hilla, ale niewiele brakowało, a zdobyłby swój pierwszy punkt w F1, jakże ważny dla całej ekipy Forti, również ze względów finansowych. Dość powiedzieć, że na ostatnich kilometrach problemy z silnikiem Mugen-Honda miał Panis i gdyby wyścig liczył 1 okrążenie więcej, to może Forti zdobyłoby punkt do klasyfikacji konstruktorów. Ale stało się inaczej. Moreno nie dojechał do mety, wyeliminował go wypadek na 21 okrążeniu.\nTak dramatycznie zakończył się pierwszy sezon zespołu Forti Corse Srl w królewskiej Formule 1. Dla zespołu, który rozpoczął sezon z dobrą ekipą projektantów i dosyć solidnym jak na początek budżetem, był to bardzo nędzny rok. Samochód FG01-95 nie dość, że okazał się niezgrabny to jeszcze bardzo powolny. W padoku panowała opinia, że FG01-95 (oznaczany także jako model FG01) to po prostu przeróbka bolidu Fondmetal GR02 albo nieco bardziej zaawansowana konstrukcja bolidu Formuły 3000. Samochód FG01-95 nie był udanym produktem pod względem wydajności. Był mocno kanciasty, posiadał słabo skonstruowaną aerodynamikę, co źle wpływało na przyczepność i skręcanie. Bolid początkowo nie dysponował airboksem i był jedynym w całym sezonie 1995 posiadającym manualną skrzynię biegów. Budżet pozwolił jednak na znaczące modyfikacje auta w trakcie sezonu. Wprowadzono nową półautomatyczną skrzynię biegów, airbox, poprawiono przedni spojler, boczne sekcje i monocoque. Samochód został odchudzony o 60 kg.\nW trakcie sezonu podwojono również liczbę personelu. To wszystko pozwoliło na poprawę osiągów auta. Zwiększyło się tempo jazdy, nie było już wyścigów, gdzie kierowcy Forti kończyli jazdę, ale nie ich strata do zwycięzcy była tak duża, że nie byli klasyfikowani. Udało się nawiązać rywalizację z zespołem Pacyfic. Jednakże wynikało to też nie tylko z progresu, jaki poczyniła ekipa Forti, ale i z problemów konkurencji, albowiem Pacyfic borykając się z dużymi problemami finansowymi zatrudniał dużo słabszych i wolniejszych kierowców, którzy płacili za możliwość startu w Grand Prix. Byli nimi Giovani Lavaggi i Jean-Denis Délétraz.\nDiniz ukończył jedynie 60,45% całego dystansu wszystkich wyścigów w sezonie, a Moreno zaledwie 57,75%. Obaj zawodnicy plasowali się w kwalifikacjach na końcu stawki, sporadycznie dojeżdżali do mety, nie zdobyli żadnego punktu. Fatalna okazała się konstrukcja skrzyni biegów, a silnik Forda miał zbyt mało mocy i też zawodził. Poza ekipą Simtek, która wycofała się ze startów w pierwszej części sezonu, zespół Forti był najgorszym teamem w całym sezonie 1995. Choć zespół Forti stosunkowo wcześnie rozpoczął pracę nad bolidem na sezon 1995 w porównaniu do bezpośrednich rywali, to w ostatecznym rozrachunku okazało się, że wydano znacznie więcej pieniędzy na auto, niż konkurencja. Diniz zyskał opinię mało poważnego kierowcy, który jest w F1 tylko z powodu pieniędzy od swoich sponsorów i dopiero kilka lat później udało mu się podreperować reputację. Stracił również na reputacji Moreno, ponieważ jako doświadczony kierowca jeździł w mało konkurencyjnym samochodzie.\nTrudna zima 1995/1996\nOkres pomiędzy sezonami zapowiadał się pracowicie. Największym ciosem dla Guido Forti było odejście z zespołu po 3 latach Pedro Diniza, choć Brazylijczyk miał ważny kontrakt jeszcze na dwa lata startów w zespole Forti. Jednakże doświadczenia Diniza z debiutanckiego sezonu skłoniły go związania się z francuską ekipą Ligier. Ściągnął go tam, wraz z pakietem prywatnych sponsorów, ówczesny szef zespołu Tom Walkinshaw. Tym samym zespół Forti stracił kilku ważnych sponsorów, przede wszystkim strategiczny koncern Parmalat. Guido Forti miał ogromne problemy ze znalezieniem nowych sponsorów, sytuację pogarszał brak jakichkolwiek punktów w zakończonym sezonie. Siódma pozycja Diniza w Australii, dziewiąta we Włoszech, dziesiąta w Brazylii oraz Monako to nie wiele… Jeszcze gorzej zaprezentował się Roberto Moreno: 17 startów, 5 ukończonych i to wszystkie poza pierwszą dziesiątką. Guido Forti zrezygnował z usług Moreno i tym samym młody włoski zespół nie miał żadnego kierowcy na sezon 1996.\nGuido Forti rozpoczął poszukiwania nowych kierowców. Ze względu na ograniczony budżet miał małe pole manewru do przetestowania młodych zawodników. Mimo to już po zakończeniu sezonu wyścigowego 1995, w październiku i listopadzie odbyło się kilka testów na włoskich torach. W jednym z nich uczestniczył także kierowca z Polski Jarosław Wierczuk. Urodzony w Warszawie w 1977 roku Polak startował do tego czasu jedynie przez 3 sezony w kartingu, a dopiero w 1995 roku przeniósł się do samochodów jednomiejscowych i zaliczył kilka startów w F3 w Polsce i Europie Środkowo-Wschodniej odnosząc pewne sukcesy. Wierczuk, mający wówczas niespełna 19 lat, stał się tym samym prawdopodobnie pierwszym polskim zawodowym kierowcą, który uczestniczył w testach zespołu F1. Jazdy odbyły się na liczącym ok. 2,6 km torze Autodromo Magione koło Perugii we Włoszech i nie trwały zbyt długo. W jazdach testowych uczestniczyło też trzech Włochów: Andrea Montermini, Giovanni Lavaggi i Vittorio Zoboli, z których dwaj pierwsi mieli już za sobą starty w F1. Wierczuk przejechał zaledwie kilka okrążeń za kierownicą samochodu F1, został też zaproszony na późniejsze jazdy w styczniu 1996 roku na tor w Barcelonie. Jednak, jak się wydaje, Polak już w nich nie uczestniczył, gdyż Guido Forti miał już podpisany kontrakt na sezon 1996 z dwoma Włochami, a za testy też przecież trzeba było zapłacić. W jednym ze styczniowych testów uczestniczył natomiast Hideki Noda.\nPierwszym kierowcą Forti na sezon 1996 został wspomniany już Montermini, który jeździł już w ekipie Forti w 1992 roku odnosząc nawet dwa zwycięstwa w F3000, a ostatni sezon zaliczył w F1 w ekipie Pacific. Drugim kierowcą został Luca Badoer, dotychczasowy zawodnik zespołu Minardi. Kierowcą testowym został Francuz Franck Lagorce, który w 1994 roku uczestniczył w dwóch ostatnich wyścigach F1 za prowadząc samochód Ligier JS39B.\nPod koniec 1995 roku zespoły Forti Corse Srl oraz Minardi Scuderia Italia uczestniczyły w targach samochodowych w Bolonii we Włoszech. Tam za kierownicą Forti FG01-95 kilka pokazowych okrążeń przejechali Lavaggi, Montermini i Zoboli. W bezpośredniej rywalizacji samochody Minardi bezapelacyjnie pokonały Forti.\nNa nowy sezon zespołowi Forti udało się w końcu pozyskać kilku pomniejszych sponsorów, m.in. Replay Jeans, TAT Tiles & Trading International, ITS Ceramiche, Elf, Roces Inline Skates. Przedłużono umowy sponsorskie z Marlboro, Kaiser i Sadia. Mimo wszystko coraz bardziej odczuwalne było odejście z zespołu Diniza. Zaczynało brakować pieniędzy. Do nowego sezonu zespół postanowił przystąpić jedynie ze zmodernizowanym samochodem z roku 1995. Oznaczono go symbolem FG01B-96. Poczyniono też szereg działań, aby pozyskać nową jednostkę napędową. Nadal był to silnik Forda, ale już nowszy model. Był to trzylitrowy ośmiocylindrowy Ford EC Zetec-R, do którego płyny olejowe i smary dostarczała francuska firma Elf (dotychczasowa umowa Forti z Agip obowiązywała tylko prze rok). Parmalat nie był już sponsorem tytularnym, choć reklamy tej firmy były jeszcze widoczne na samochodach Forti przez pierwsze miesiące sezonu 1996, ale już nie były tak wyraziście eksponowane. Zespół powrócił na krótko do tradycyjnej nazwy Forti Corse Srl, jednak tuż przed pierwszym wyścigiem roku 1996 zmieniono ją na bardziej anglojęzyczną: Forti Grand Prix. Sergio Rindland awansował na pozycję dyrektora technicznego, do zespołu dołączył związany przez lata z Ferrari Cesare Fioro objmując posadę managera zespołu. Za aerodynamikę nadal odpowiadał Hans Fouche. Współtwórca pierwszego FG01-95 Giorgio Stirano opuścił zespół. Doświadczenie i wiedza Cesare Fioro pozwoliły na bardziej efektywną pracę całej ekipy projektantów i konstruktorów.\nZespół opuścił Rindland. Prace nad nowym samochodem posuwały się mozolnie. Kierował nimi Chris Radage, wcześniej pracujący jako projektant w zespołach Fondmetal i Brabham. To on był odpowiedzialny za „podrasowanie” modelu z roku 1995 do tego, co można było oglądać na torach F1 pod nazwą FG01B-96. Jednak i on wkrótce rozstał się z zespołem Forti. Kierownictwo nad pracami nad modelem FG03-96 przejął wówczas Riccardo de Marco, dla którego był to pierwszy projekt samochodu F1.\nJeszcze przed odejściem Diniza pojawiły się informacje, jakoby inny włoski zespół Minardi rozważał połączenie z Forti od sezonu 1996. Minardi było zespołem lepszym, z większym doświadczeniem, ale na tamtą chwilę znacznie uboższym. Jednak przejście Diniza i utrata pieniędzy od jego sponsorów spowodowało, że z tego pomysłu nic nie wyszło. Przez pewien czas spekulowano później nawet, że Forti nie przystąpi w ogóle do sezonu 1996.\nDrugi sezon w Formule 1\nDo sezonu 1996 zgłoszono 11 teamów, wśród których Forti Grand Prix miało najmniejsze doświadczenie w F1. Ekipa Pacific wycofała się z rywalizacji. Zmianie uległo część przepisów, dotyczyło to m.in. formatu kwalifikacji. Dwudniowe godzinne sesje kwalifikacyjne zastąpiono jednogodzinną sesją kwalifikacyjną w sobotę, w czasie której każdy kierowca mógł pokonać maksymalnie 12 okrążeń. Pod uwagę brano czas najszybszego przejazdu jednego okrążenia. To zaostrzało rywalizację o pole position. Wprowadzono też limit kwalifikacji wynoszący 107% czasu najszybszego kierowcy na treningu kwalifikacyjnym. Giancarlo Minardi oraz Guido Forti stali się tym samym chyba bardziej nerwowymi ludźmi…\nLimit 107% okazał się zabójczy dla zespołu Forti już w pierwszym wyścigu. Na zupełnie nowym obiekcie w Melbourne w Albert Park rozegrano wyścig o Grand Prix Australii. Debiutant Jacques Villeneuve, mistrz serii IndyCar (CART) z roku 1995, wywalczył pole position z czasem 1.32.371. Najlepszy czas Badoera wynosił 1.39.202, a Monterminiego 1.42.087. To było zdecydowanie więcej niż 107%, to była przepaść! Na starcie do wyścigu pojawiło się zatem tylko 20 kierowców, spośród których ostatni był Pedro Diniz w Ligier, do niedawna jeszcze kierowca Forti.\nSezon 1996 zapowiadał się niezwykle ciekawie, a pierwsze emocje nastąpiły już po starcie do pierwszego wyścigu, kiedy to groźnie wyglądający wypadek miał Martin Brundle (Jordan). Start został powtórzony. Z Australii cyrk F1 przeniósł się dalej do Brazylii. Przed tą rundą Guido Forti zawarł umowę sponsorską z firmą Hudson, co polepszyło w jakiś sposób atmosferę w zespole i finanse. Tym razem udało zakwalifikować się obydwu kierowcom Forti. Badoer (numer startowy 22) wystartował do wyścigu jako 19, Montermini (numer startowy 23) startował z 20 pozycji. Wyścig wygrał Damon Hill, późniejszy tryumfator całego cyklu mistrzostw. Badoer był 11 z 4 okrążeniami straty, za nim już tylko jadący w zapasowym Jordanie Brundle z 7 okrążeniami straty do zwycięzcy. Montermini przejechał jedynie 26 okrążeń nim popełnił błąd, który zmusił go do wycofania się z wyścigu.\nTrzecią eliminację w sezonie 1996 rozegrano w Argentynie. Kierowcy Forti startowali do wyścigu tradycyjnie z ostatniego rzędu. Wyścig wygrał ponownie Hill, Montermini był ostatni zajmując 10 pozycję z 3 okrążeniami straty. W porównaniu z rezultatem z poprzedniego roku – kiedy obaj kierowcy Forti ukończyli wyścig z 9 okrążeniami straty – był to spory krok do przodu. Badoer miał kolizję z Dinizem na 24 okrążeniu. Wypadek wyglądał groźnie, ale Włochowi nic się nie stało. Pole position do Grand Prix Europy na Nurburgringu zdobył Hill. Kierowcy Forti uzyskali czas ponad 6 sekund gorszy od niego, a to nie mieściło się w limicie 107% i ponownie żaden z nich nie wystartował w wyścigu. Na Nurburgringu zaprezentowano nowy model samochodu FG03-96. Porównując go z obydwoma wcześniejszymi modelami Montermini nazwał go „zupełnie innym światem„. I faktycznie samochód był znacznie lepszy niż poprzednie wersje. Przede wszystkim był lżejszy i mniejszy, miał efektywniejszy pakiet aerodynamiczny i bardziej wytrzymałą skrzynię biegów. Konstrukcja ta miała umożliwić walkę z bolidami Minardi.\nPo raz pierwszy FG03-96 miało możliwość zaprezentowania się w akcji w San Marino. Niestety zespół nie zdążył wybudować drugiego egzemplarza tego samochodu. Badoer na nowym FG03-96 uzyskał czas 5 sekund gorszy niż zdobywca pole position Michael Schumacher. Montermini prowadząc FG01B-96 uzyskał czas prawie o 6.8 sekund gorszy, a to było poniżej granicy 107%. Nie pomogła nawet przesiadka na FG03-96, bo Włoch był na tym aucie o 0.6 sekund wolniejszy niż kolega z zespołu. Tym samym do wyścigu mógł przystąpić tylko Badoer. Wyścig wygrał Hill, Badoer dojechał na 10 pozycji z 4 okrążeniami straty do Anglika. Po wyścigu Włoch komplementował nowy samochód określając go jako „bardzo zwinny bolid”.\nDo prestiżowej Grand Prix Monako ekipa Forti przystąpiła już z dwoma modelami nowych aut. Po raz pierwszy udało się zakwalifikować obu kierowcom bez większych problemów. Jednakże w niedzielę Montermini uszkodził swój bolid w czasie wyjazdu na tor, rozbił auto w tunelu i tym samym zaprzepaścił swoją szansę do wzięcia udziału w wyścigu. Sklasyfikowanych w tym deszczowym wyścigu zostało jedynie 7 zawodników. Badoer miał kolizję na 60 okrążeniu z dublującym go Villeneuvem i tym samym nie ukończył wyścigu. Co więcej został ukarany grzywną w wysokości 5 tysięcy dolarów.\nShannon Racing Group przejmuje zespół\nPo tym wyścigu nastąpiło kilka zmian w ekipie Forti. Pojawił się George Ryton, wcześniej powiązany z zespołami EuroBrun, Tyrrell i Ferrari, który objął stanowisko dyrektora technicznego, co na pewno było bardzo dobrym posunięciem biorąc pod uwagę jego dotychczasowe doświadczenie. Jednakże powiększające się z dnia na dzień kłopoty finansowe sprawiły, że współwłaściciel zespołu Forti Włoch Carlo Vallarino Gancia rozpoczął rozglądać się za nową inwestycją. Teraz chciał wystawić własną ekipę w amerykańskim serialu Indy Racing League. Odsprzedał swoje wszystkie udziały w zespole Forti Corse Srl irlandzkiej grupie inwestorów ukrywających się pod nazwą Shannon Racing Group. Umowę podpisano 30 czerwca. Shanon przejęło 51% udziałów w zespole. Początkowo Shannon planowało wystawić własny zespół w F1 na rok 1998, po wykupieniu udziałów w Forti dążono do przekształcenia zespołu w narodowy irlandzki, ale stanowczo sprzeciwiał się temu szef i założyciel Guido Forti. Udało pozyskać się kilku nowych sponsorów. Podpisana została umowa z Belco Avia, przedsiębiorstwem z którym Forti współpracowało już od ponad roku przy pracach nad budową samochodów. Zmieniono również barwy całego nadwozia z żółtych na zielono-biało-czerwone, co było rzeczą naturalną, bo takie były barwy Shannon.\nW pierwszej połowie roku 1996 przeprowadzono testy, w których uczestniczyli Luca Badoer i pochodzący z Salzburga Ingo Gerstl. Badoer sprawdzał nowe podzespoły, a udział w testach Austriaka miał znaczenie bardziej ekonomiczne. Gerstl posiadał w tym czasie niewielkie doświadczenie, to był dopiero pierwszy kontakt w bolidem Formuły 1. Wcześniej jeździł w kartingu i w niemieckiej Formule 3 rywalizując z takimi kierowcami, jak chociażby Jarno Trulli i Nick Hedfeld. Test w 1996 roku umożliwiła i sfinansowała firma Red Bull, która dopiero rozwijała w F1 swoją promocyjną działalność. Jednakże Red Bull wycofał niedługo potem swoje wsparcie dla austriackiego kierowcy i nie było dalszej współpracy między Forti i Red Bullem. Późnej Gerstl zaliczył jeszcze epizod w Formule 3000, ale z uwagi na brak funduszy musiał szybko zakończyć karierę. Od kilku lat rywalizuje w BOSS GP (Big Open Single Seaters GP), jeździł też w mistrzostwach Interserie. W 2007 roku założył zespół Top Speed, a obecnie pomaga też w kształceniu mechaników pracujących przy wyścigach samochodowych oraz jest trenerem kierowców. W 2012 roku z jego usług korzystali m.in. Romain Grosjen, Kamui Kobayashi, Jerome d’Ambrosio.\nShannon Racing Group i jego spółka-matka FinFirst były irlandzkim sekcjami grupy finansowej z Mediolanu, które w 1996 roku założyły zespoły w różnych mistrzostwach Formuły 3 oraz w Formule 3000. W przejęcie zespołu zaangażowany był podobno Arron Colombo, szef Belco Avia, wobec którego zespół Forti miał długi. Umowa miała obowiązywać na resztę roku 1996 z opcją przedłużenia na kolejny rok. Warto zaznaczyć, że w żaden sposób Shannon Racing Group nie było związane z Shannon Racing Cars, czyli konstruktorem i zespołem rywalizującym w Formule 1 i Formule 3 w latach 60. XX wieku.\nNowe barwy, stare kłopoty\nNa szybkim torze pod Barceloną w Hiszpanii nie udało się zakwalifikować do wyścigu ani Monterminiemu, ani Badoerowi. Debiut zespołu Forti w nowych barwach był zatem nieudany. Inaczej było w Kanadzie. Badoerowi udało się nawet pokonać Ricardo Rosseta (Footwork), dzięki czemu startował z 20 pozycji. Montermini zamykał stawkę 22 zawodników uprawnionych do startu. W Kanadzie po raz pierwszy na skrzydłach bolidu Forti z tyłu pojawiły się swojsko brzmiące napisy ‚SOKOL HELIKOPTERS’, a wszytko dlatego, że fabryka helikopterów PZL-Świdnik miała wówczas silne powiązania z Belco Avia, której szef Colombo pragnął wypromować polski produkt, licząc na zainteresowanie ze strony potencjalnych kontrahentów polskim śmigłowcem. W Kanadzie żaden z kierowców Forti nie dotarł do mety. Najpierw na 22 okrążeniu w samochodzie Monterminiego wysiadła elektryka, później na 44 okrążeniu zniszczeniu uległa skrzynia biegów w bolidzie Badoera.\nPrzed Grand Prix Francji w światku F1 głośno zrobiło się na temat narastającego konfliktu pomiędzy Guido Forti i nowym współwłaścicielem. Shannon Racing Group ogłosiło, że posiada 51% udziałów w zespole Forti Grand Prix, podczas gdy Guido Forti upierał się, iż na konto zespołu nie wpłynęły dotąd żadne pieniądze. Sytuacja stawała się krytyczna, ciągle narastały długi wobec firmy Cosworth odpowiedzialnej za dostarczenie jednostek napędowych Ford dla zespołu. Do wyścigu we Francji przystąpili obaj kierowcy, z tym że ponownie żaden z nich nie dojechał do mety. Monterminiemu na 2 okrążeniu wysiadła elektryka, w samochodzie Badoera po 29 kółkach awarii uległ układ paliwowy.\nWidząc narastający kryzys po tym wyścigu Cesare Fiorio odszedł z zespołu, a jego miejsce zajął Daniele Coronna. Jak się okazało była to ostatnia runda Grand Prix, w której uczestniczyli kierowcy zespołu Forti. Do Silverstone zespół Forti przybył z opóźnieniem. Firma Cosworth odmówiła dalszej współpracy, jako że nadal nie zapłacone były rachunki za wcześniejsze silniki. Tym samym w kwalifikacjach obaj kierowcy jeździli już w zasadzie na resztkach paliwa oraz na wcześniej stosowanych silnikach, bo Cosworth nie dostarczył nowych. Obydwaj uzyskali czas uniemożliwiający zakwalifikowanie się do wyścigu, strata wynosiła ponad 8.3 sek. do czasu uzyskanego przez Hilla – zdobywcę pole position.\nZaraz po wyścigu w Wielkiej Brytanii Guido Forti udał się do Włoch, gdzie rozpoczął sądowną walkę o prawa do kontroli nad zespołem. Niezależnie od tego zespół udał się na kolejną rundę, czyli Grand Prix Niemiec. Za brak stawiennictwa się i udziału w rundzie F1 groziła spora kara finansowa ze strony FIA. Jednak obydwa bolidy wcale nie wyjechały z boksów, zabrakło pieniędzy oraz sprawnych jednostek napędowych.Przez kilka następnych tygodni w zasadzie nie było wiadomo, kto jest szefem zespołu i kto właścicielem. Dodatkowo na zespole ciążyła jeszcze presja kar pieniężnych za omijanie kolejnych Grand Prix lub nawet wykluczeniem z mistrzostw za stawianie Formuły 1 w złym świetle. Zespół najpierw podpisał nowe Concorde Agreement na rok 1997, które to porozumienie otwierało możliwość przetrwania, ze względu na dodatkowe przychody z tytułu praw telewizyjnych, które były odpowiednio rozdzielone na każdy z zespołów na podstawie warunków umowy, a kilka dni później wycofał się definitywnie z mistrzostw przed Grand Prix Węgier.\nWe wrześniu 1996 włoski sąd opowiedział się po stronie Guido Fortiego, ale było to pyrrusowe zwycięstwo albowiem zespół faktycznie już nie istniał. Badoer i Montermini pozostali bez angażu, a całkiem przyzwoity model FG03-03 nie ścigał się już nigdy więcej w Grand Prix F1. Natomiast Shannon Racing Group zlikwidowało wszystkie swoje zespoły rywalizujące w niższych seriach wyścigowych pod koniec 1996 roku.\nTak oto po prawie dwóch dekadach istnienia włoski zespół wyścigowy Forti Corse Srl przestał istnieć. Forti pojawiło się w Formule 1 w nieodpowiednim czasie, gdyż era prawdziwych prywatnych teamów właśnie dobiegała już końca, a bez wsparcia koncernu samochodowego lub innego silnego przedsiębiorstwa żywot w Formule 1 stawał się niemożliwy. Swego rodzaju ironią było to, że w 1995 roku zespół posiadał wystarczające zaplecze finansowe, ale miał słaby samochód, natomiast w roku 1996 samochód był nawet zdolny do walki z takimi zespołami jak Tyrrell, Footwork, Minardi, jednakże zespół nie miał wystarczająco dużo środków finansowych na jego dalszy rozwój. Prawdopodobnie, gdyby FIA nie wprowadziła zasady 107% w kwalifikacjach, chcąc poprawić konkurencyjność wszystkich samochodów rywalizujących w F1 i atrakcyjność tego sportu, a także gdyby nie odejście Diniza, to zespół ten istniałby jeszcze przez jakiś czas. Fakty są jednak takie, że zespół Forti zbankrutował. Można też przypuszczać, że gdyby Red Bull zainwestował wówczas w zespół Forti to jego historia w Formule 1 nie zakończyłaby się tak szybko. Ale stało się inaczej.\nKierowcy Forti w wyścigach F1\n1995 Pedro Diniz FG01-95 Ford ED 3.0 V8 17 7 w GP Australii\n1995 Roberto Moreno FG01-95 Ford ED 3.0 V8 17 14 w GP Belgii\n1996 Luca Badoer FG01B-95, FG03-96 Ford Zetec-R 3.0 V8 6 (10 zgłoszeń) 10 w GP Argentyny\n1996 Andrea Montermini FG01B-95, FG03-96 Ford Zetec-R 3.0 V8 5 (10 zgłoszeń) 10 w GP San Marino\nTak zakończyła się krótka przygoda Forti Corse Srl w Formule 1. Zespół Forti Corse Srl został zgłoszony do 27 eliminacji F1 w sezonach 1994-1995, uczestniczył w 23 wyścigach, ale nie zdobył żadnego punktu.\nW styczniu 2000 roku samochody Forti kupiła angielska szkoła wyścigowa Aintree Racing Drivers’ School. Jest to najdłużej działająca tego typu placówka w Europie, powstała w 1978 roku i ma zezwolenia na odbywanie jazd po kilku kluczowych torach na obszarze Wielkiej Brytanii. Przez kilka lat bolidy Forti, odpowiednio przekonstruowane i z nowym malowaniem, były np. wynajmowane prywatnym użytkownikom za odpowiednią opłatą. Obecnie wszystkie dawne konstrukcje Forti z F1 są w rękach prywatnych kolekcjonerów lub służą na pokazach i eventach. Aintree Racing Drivers’ School dysponuje dziś dwoma bolidami F1: Forti z 1996 roku oraz Arrows z 1994 roku. Swego czasu jeden z modeli FG01-95 był wystawiany na aukcji internetowej za kwotę 40 tys. funtów szterlingów. Inny tego typu samochód został przemalowany na srebrny kolor był pokazywany, jako replika bolidu McLaren-Mercedes z okresu, kiedy ekipę z Woking sponsorował West.\nGuido Forti powrócił na krótki czas do wyścigów samochodowych, w latach 2002-2003 był zaangażowany w prowadzenie jednego z zespołów startujących w Euroseries 3000, które to mistrzostwa ewoluowały później do Auto GP. Guido zmarł w rodzinnej Alessandrii 11 stycznia 2013 r. po ciężkiej chorobie. Przeżył 72 lata.\nZdjęcie w nagłówku: reprodukcja z tygodnika „Auto Świat” prezentująca Jarosława Wierczuka w bolidzie Forti FG01-95 podczas jazd testowych na torze Magione (fot. Andrzej Martynkin).\nArtykuł ten stanowi zmodyfikowaną i uaktualnioną wersję mojego tekstu pierwotnie opublikowanego w trzech częściach na serwisie www.f1wm.pl: , , . Archiwalne zdjęcia prezentujące samochody zespołu Forti dostępne są m.in. na grupach entuzjastów tej ekipy na serwisach Facebook oraz Flick.\n» Jules Bianchi (1989-2015)


Przegapiłeś zaćmienie Słońca? Sprawdź, kiedy i gdzie znów będzie okazja - Dziennik.pl\nPrzegapiłeś zaćmienie Słońca? Sprawdź, kiedy i gdzie znów będzie okazja\n20 marca 2015, 13:18 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nPAP/EPA / OLIVIER MAIRE\nNajbliższe całkowite zaćmienie Słońca widoczne z Warszawy zdarzy się dopiero w 2681 roku. Ale ci, którzy przegapili dzisiejszy słoneczny spektakl, mogą już zacząć szykować się do wyprawy w miejsca, gdzie najbliższa nam gwiazda zostanie przysłoniona przez Księżyc w całości znacznie szybciej.\nNajbliższe całkowite zaćmienie Słońca będzie mieć miejsce niemal równo za rok - 8 i 9 marca. Wtedy widok tarczy słonecznej całkowicie przysłoniętej przez Księżyc będą mogli podziwiać mieszkańcy południowo-wschodniej Azji, północno-wschodniej Australii oraz ludzie żyjący na wyspach w pasie od Oceanu Indyjskiego do Pacyfiku. Zobacz na mapie, gdzie zaćmienie będzie całkowite >>>\n1 września 2016 wydarzy się zaś zaćmienie obrączkowe - Księżyc zasłoni część tarczy słonecznej w ten sposób, że widoczna pozostanie świecąca obrączka. Zjawisko będzie można obserwować w Afryce, na Madagaskarze i Oceanie Indyjskim. Zobacz mapę:\nRok później 21 sierpnia wielkie słoneczne święto będą mieli Amerykanie - całkowite zaćmienie będzie widoczne w środkowej części Ameryki Północnej, ale zjawisko, nawet częściowo, będą mogli podziwiać mieszkańcy całego kontynentu.\nCi, którym marzą się bożonarodzeniowe wakacje w ciepłych krajach, mogą powoli zacząć planować wyjazd na święta w 2019 roku. Wtedy bowiem, 26 grudnia, całkowite zaćmienie będzie widoczne m.in. w Indonezji i Malezji.\nNa najbliższe zaćmienie częściowe widoczne z terenu Polski poczekamy do 10 czerwca 2021 roku - wtedy całkowicie przysłonięte Słońce zobaczą m.in. mieszkańcy wschodniej Kanady i najdalszego rosyjskiego wschodu. Tu można sprawdzić zasięg zjawiska >>>\nO ile zaćmienia całkowitego nie doczekamy, to jeszcze dla niektórych z nas istnieje szansa, by zobaczyć zaćmienie obrączkowe - 13 lipca 2075 roku będą je mogli oglądać mieszkańcy południowo-wschodniej Polski. Zobacz zasięg zaćmienia >>>\nPolska słońce zaćmienie słońca\nNiezwykłe zaćmienie Księżyca. Następne dopiero za ponad 100 lat [TRANSMISJA]\nDziś w nocy niezwykłe zaćmienie Księżyca. Dochodzi do niego raz na pokolenie


Torba - Szermierka\nhttp://www.swiat-kobiet.pl/sukienki-w-najmodniejszych-kolorach-lata/ Szermierka jest jedną z dyscyplin sportowych. W sporcie tym dochodzi do potyczki między dwoma rywalami. Szermierka wymaga ogromnego przygotowania, zarówno od strony fizycznej jak i psychicznej, aby pokonać rywala. Zadaniem sportowców jest walka na szpady do momentu trafienia lub cięcia przeciwnika. Szermierka jest sportem dla każdego, przygodę z nią można rozpocząć nie tylko, jako młody człowiek, ale jako dojrzała osoba. Trzeba jednak wcześniej dobrze się do tego przygotować. W sporcie tym podczas każdej walki dochodzi do nieustannego skurczu i pracy mięśni, jeśli chodzi o stronę fizyczną szermierka jest bardzo męcząca.\nWpisy oznaczone tagiem ‘torba’


Najlepsze kominki ścienne bez grzania - AFLAMO\nDekoracyjne kominki czyli kominki LED bez funkcji ogrzewania cieszą się rosnąca popularnością nie tylko w apartamentach pod wynajem. Również tam gdzie nie ma potrzeby dogrzewania a liczy się czysto efekt wizualny. Zmienność kompozycji kolorów, prędkości ruchów płomieni, natężenia światła czy podświetlenia paleniska, kryształków lub kamyków potrafi sprawić, że bardzo realistycznie odczujemy magię ognia, która relaksuje i jednocześnie dodaje ENERGII.\nPanoramiczny kominek naścienny/do zabudowy o głębokości tylko 13cm!, posiadający najwęższą ramkę w całej naszej bogatej ofercie kominków LED. Pełny panel frontowy ze szkła hartowanego, imponująca wysokość płomieni, szeroka gama rozmiarów (szerokości 92, 115, 127, 153, 165, 183 cm). Kominek jest bardzo łatwy w montażu i obsługiwany za pomocą pilota.\nSeria Pride oznaczona literą B charakteryzuje się większą ramką naniesioną na panel frontowy, który także wykonany jest w całości ze szkła. Przeznaczony do montażu na ścianie oraz do zabudowy meblowej, w której, w opinii klientów pozwala wydobyć całe piękno tej właśnie serii.\nSzerokości do wyboru 105, 128, 140, 166, 178, 196 cm. Montaż i sterowanie identycznie jak w serii S.\nSeria Albion NH\nBardzo popularna i lubiana seria naszych kominków w wersji NH (no heating) dostępna w trzech szerokościach 90, 110, 128 cm.\nZe względu na szeroką ramkę wykonaną przez pokrycie szklanego panelu frontowego, podobnie jak w seriach Pride czarnym kolorem, doskonale komponuje się w zarówno nowoczesnych aranżacjach jak i klasycznych np. z wykorzystaniem kamienia lub bejcowanego drewna.\nSterowanie pilotem, bardzo prosty montaż.\nWkład LED 60 NH ten jest naszą odpowiedzią na zapotrzebowanie na kominki modułowe, które można ze sobą łączyć i w ten sposób zwiększać szerokość a tym samym efekt. W wersji pojedynczej możemy zamknąć boki urządzenia lustrzanymi ściankami zwiększającymi efekt przestrzenny wewnątrz kominka.\nZaletami tego urządzenia jest możliwość łączenia kominków dla zwiększenia powierzchni i efektu świetlnego uzyskując szerokości 80, 160, 240, 320 cm i więcej. Sterowanie pilotem i aplikacją na urządzeniach mobilnych. Model przystosowany jest do zawieszenia na ścianie lub do zabudowy. Nie posiada szyby frontowej.\nTo pięknie żarzące się palenisko idealnie nadaje się jako wkład do zabudowy meblowej, ale także do wykorzystania w nieużywanych już kominkach tradycyjnych, które otrzymują drugie życie po wejściu zakazów opalania drewnem.\nWysoka jakość wykonania kominków LED i zaskakująco realistyczny efekt wizualny płomienia oraz żarzących się polan oparty na oświetleniu LED przekonuje coraz większą grupę klientów, którzy chcą zwolnić i choć na chwilę odpocząć od codziennego życia w pośpiechu .


Archiwa: opalanie | Zawsze w modzie\nWybierając kosmetyki, poznaj najpierw nasze rady\nnabycie dobrych kosmetyków dla siebie, dopasowanych do własnego typu urody nie jest zwyczajowo rzeczą prostą. Aby trafnie dokonać wyboru najlepiej zapoznać się bliżej z samym zagadnieniem i poznać firmy produkujące kosmetyki czy sprawdzone cienie do powiek. W takim wypadku warto kierować się osądami wyłącznie wytrawnych i sprawdzonych fachowców. Doskonałym pomysłem przed zakupami będzie zaznajomienie się z aktualnymi trendami w modzie i kosmetologii.\nNike – od zawsze jedna z bardziej docenianych firm sportowych w świecie\nW jakich wypadkach warto zainwestować w militaria online


tórych możemy skorzystać. Odpowiedni dentysta z pewnością wskaże nam jak najlepsze dla nas rozwiązanie. Protetyka to dziedzina stomatologii, dzięki której można zrekonstruować zęby. Odtwarzane są wówczas zęby, w t\nDodane: 26-07-2019 02:10\nProtetyka to dziedzina stomatologii, dzięki której można zrekonstruować zęby. Odtwarzane są wówczas zęby, w t\nMyjnie i samochodyO specjalnych jednorazowych artykułach stosowanych w salonach kosmetycznych i gabinetach lekarskich Tannteknikk - viktig informasjon Oryginalne i ponadczasowe dekoracje - poznaj sztukaterieOgólnie o poradach prawnychDo pracy za granicęCo warto wiedzieć o kosmetykach i zabiegach kosmetycznych?Klimatyzacja - luksus czy konieczność?Pozbywanie się grzybicy może być prosteTitt p? hans tennerProfessional plumber - in case of leaking emergencyDobre strony internetowe i nie tylkoWhy industry need rotating connectors?Taxi w dużych miastachLekcje stylu - sztukateriaKomfortowa klimatyzacjaTemat: stomatologiaJak prowadzić sprawy prawne - odkrycie 2020!Prawniczym okiemCoś na temat ubierania się w lumpeksie.POS - czy warto?About ComputerMagnificent Polish palaces and where to find them Here's how to better choose a chauffeur O biurach rachunkowych Om tannlegebes?k Po prostu o drewnie - kilka ciekawostekKrótko o transporcie osób - autokaryZarobki i praca w geodezjiKilka sposobów na przechowywanie


Disney Minnie 2005 Air-Val International perfumy - to perfumy dla kobiet 2005\nDisney Minnie 2005 Air-Val International dla kobiet\nDisney Minnie 2005 marki Air-Val International to kwiatowo - zielone perfumy dla kobiet. Disney Minnie 2005 został wydany w 2005 roku. Perfumy zawierają takie składniki, jak pomarańcza, wanilia, brzoskwinia, jaśmin, bergamotka, róża i cytryna. Perfumowe Nuty\nWięcej o perfumach po angielsku / More in English language about Disney Minnie 2005 by Air-Val International.\nDisney Minnie 2005 Recenzje Perfum\nTa strona zawiera informacje, recenzje, nuty perfumowe, zdjęcia, reklamy, plakaty i filmy dotyczące perfum Air-Val International Disney Minnie 2005, ale nie gwarantujemy poprawności wszystkich danych. Jeśli posiadasz więcej informacji o zapachu Air-Val International Disney Minnie 2005, możesz o nich nadmienić w recenzji perfum. Fragrantica posiada unikalny system klasyfikowania perfum Disney Minnie 2005 marki Air-Val International. Możesz kliknąć na właściwą cechę pod głównym obrazkiem, określającą dany zapach. Dodatkowo znajdziesz odnośniki do stron zewnętrznych / sklepów online, ale Fragrantica nie posiada wpływu na ich zawartość. Nie ponosimy odpowiedzialności za to, co znajdziesz pod tymi linkami, ani za konsekwencje ich odwiedzin. Recenzje użytkowników zapachu Disney Minnie 2005 marki Air-Val International reprezentują punkt widzenia poszczególnych osób, a nie opinie redakcji portalu Fragrantica.


Festiwal filmowy w Cannes 2022 – ceremonia otwarcia – Polska moda, światowe trendy i aktualności z branży fashion\nKarolina 18 Maj 2022 22 Maj 2022 Czerwony dywan, NEWSY, STYL\nUrvashi Rautela w sukni Tony Ward Couture\n17 maja miało miejsce oficjalne otwarcie 75. Festiwalu Filmowego w Cannes. Podczas ceremonii otwarcia na lazurowym wybrzeżu pojawiły się gwiazdy dawno nie widziane na czerwonym dywanie, jak i stali bywalcy. Polskę reprezentuje aktorka Joanna Kulig, która w tym roku zasiada w jury konkursu Un Certain Regard.\nFestiwal Filmowy w Cannes jest niewątpliwie jednym z najbardziej wyczekiwanych wydarzeń, nie tylko ze względu na prezentowane na nim premiery filmowe. To kreacje z czerwonego dywanu oraz brylujące na nim gwiazdy wzbudzają największe zainteresowanie. Oprócz aktorów, reżyserów i ludzi z branży filmowej, pojawiają się tam modelki, piosenkarki i osoby związane z showbiznesem.\nW tym roku swój wielki powrót świętuje Deepika Padukone, aktorka i modelka pochodząca z Indii. Gwiazda Bollywoodu zaprezentowała się w tradycyjnym hinduskim sari w pasiasty wzór nawiązujący do tygrysa bengalskiego. Na intensywny kolor postawiły aktorka Berenice Bejo, influencerka Caroline Daur i brytyjska aktorka Rebecca Hall. Wszystkie wybrały kreacje w intensywnym odcieniu różu. Pozostałe gwiazdy postawiły na zachowawczą czerń oraz ponadczasową biel i srebro.\nBerenice Bejo w stroju Valentino\nLashana Lynch w sukni Fendi Couture\nCaroline Daur w sukience Valentino\nKatherine Langford w sukni Prada\nJulianne Moore w sukni Bottega Veneta\nNoomi Rapace w sukni Dior Couture\nRossy de Palma w stroju Saint Laurent\nVirginie Efira w sukni Saint Laurent\nBebe Vio w sukni Dior\nJoanna Kulig w sukni Armani\nEmilia Shule w stroju Kaviar Gauche\nLiza Koshy w sukni Tony Ward\nValeria Golino w sukni Dior\nLori Harvey w sukni Alexandre Vauthier Haute Couture\nDidi Stone w sukni Roberto Cavalli\nAmandine Petit w sukni Rami Al Ali\nPatricia Contreras w sukni Sophi Couture\nFrederique Bel w sukni Yanina\nDeepika Padukone w sari Sabyasashi oraz Rebecca all w sukni Gucci\nEye Haidara w sukni Lanvin\ncannes 2022 best dressed, cannes 2022 czerwony dywan, cannes 2022 red carpet, cannes festival 2022, festiwal filmowy w cannes, festiwal filmowy w cannes 2022, joanna kulig cannes 2022, kreacje gwiazd cannes 2022\nPoprzedni BOHOBOCO • PERFUME – My Inner Journey. Episode: Rebirth\nDalej Mariafolta wiosna/lato 2022