Tadeusz PołgensekO jakim Królestwie nauczał Jezus? Wydawnictwo: Fundacja Słowo Nadziei Gdynia 2003 5 2.\nRedakcja :Tadeusz PołgensekOkładkę projektował:Krzysztof Komaniecki© Fundacja Słowo NadzieiWszelkie prawa zastrzeżoneKsiążka, ani jej żadna część nie może być przedrukowana ani w jakikolwiek innysposób reprodukowana czy powielana mechanicznie, fotooptycznie, zapisywanaelektronicznie lub magnetycznie, bez pisemnej zgody wydawcy.W sprawie zezwoleń należy zwracać się do Fundacji” Słowo Nadziei” 81-209Gdynia 9 Skrytka pocztowa 26ISNN 83-902804-4-2 3.\nTadeusz PołgensekO jakim Królestwie nauczał Jezus? 4.\n1. Przyjdź królestwo TwojeNie ufaj miłemu głosowi, gdyż siedem ohyd ma w sercu. (Przyp. 26:25BT). Lepiej mówić prawdę, która boli, ale potem uzdrawia, niż łechcą-ce kłamstwa, które zabijają. Ta mądrość jest ciągle aktualna. Nawiązującdo Twego ostatniego listu, piszesz, że trudno pogodzić Ci się z moją inter-pretacją Królestwa Bożego. Nie dziwię się, ponieważ sam też miałem ztym tematem wiele problemów, trzymając się częściowo Biblii i częściowonauk Strażnicy. Z pewnością masz jeszcze mój ostatni list, w którym zada-łem Ci pytanie: Czy modlisz się o przyjście Królestwa Bożego? Jeśli onojuż przyszło w 1914 roku, to, jaki sens ma dalsze modlenie się i czekaniena nie? Jednakże pozwól, że zacytuję wersety, które dotykają tego tematuwprost. Biblia mówi o Królestwie Bożym w różnych czasach, oto one:W czasie teraźniejszym i za dni Jezusa: Niektórzy z tych, co tu stoją, nie zaznają śmierci, aż ujrzą królestwo Boże przychodzące w mocy (Mar. 9:1). Królestwo Boże nie przyjdzie dostrzegalnie (Łuk 17:20). A jeśli Ja palcem Bożym wyrzucam złe duchy, to istotnie przyszło już do was królestwo Boże (Łuk 11:20). A od czasu Jana Chrzciciela, aż dotąd królestwo niebieskie doznaje gwałtu (Mat 11:12). Oto, bowiem królestwo Boże pośród was jest (Łuk 17:21). Pan Jezus powiedział, że niektórzy nie zaznają śmierci, aż ujrzą Kró-lestwo Boże. Od tej wypowiedzi minęło prawie dwa tysiące lat, apostoło-wie poumierali, a co z tą zapowiedzią? Czy słowa te pozostały niespełnio-ne? Gdyby tak się stało, mielibyśmy otwarte drzwi do dowolnej interpreta-cji, lub nie traktowania poważnie słów Chrystusa. Marek, jak i Mateusz tłu-maczą te słowa zaraz w następnych wersetach: A po sześciu dniach wziąłJezus z sobą Piotra i Jakuba, i Jana i wyprowadził ich tylko samych na wy-soką górę, na osobność, i przemienił się przed nimi (Mar. 9:2-8). Po sze-ściu dniach od wypowiedzi Jezusa pokazał Królestwo Boże swoim trzemuczniom. Ale przejdźmy do następnych wersetów. 5.\nDlatego powiadam wam, że Królestwo Boże zostanie wam zabrane, adane narodowi, który będzie wydawał jego owoce (Mat, 21:43). Kogo lub,co odrzucili Żydzi? Oczywiście Jezusa, który zapoczątkował przyjście Kró-lestwa Bożego. To do nich powiedział: Co miało być im zabrane? Oczywi-ście Królestwo Boże, a nie królestwo ziemskie Izraela. Ze słów naszegoPana wynika, że Królestwo Boże rozpoczęło wraz z Jego pierwszego przyj-ścia. Królestwo jest tam gdzie jest jego król! Dalej Jezus nauczał: celnicy inierządnice wchodzą przed wami do królestwa niebieskiego (Mat 21:31).Nie jest tu napisane, że wejdą, ale wchodzą. Oczywiście nie powinniśmywyciągać wniosku, że w Królestwie Bożym znajdą się sami celnicy i nie-rządnice. Pan Jezus wypowiedział te słowa do ludzi religijnych, do przy-wódców Izraela (sprawiedliwych we własnych oczach), którzy widzieliswe zbawienie poprzez przestrzeganie nakazów ludzkich do granic absur-du. W swych rozbudowanych przepisach gdzieś zapodział im się czło-wiek, który w oczach Bożych jest najważniejszy. Dlatego to właśnie dotych wzgardzonych Jezus powiedział: Ja przekazuję wam Królestwo, jak iMnie Ojciec mój przekazał (Łuk 22:29). To oni uwierzyli Mu i poszli za Nim. Odpowiedział Jezus: Królestwomoje nie jest z tego świata; gdyby z tego świata było Królestwo moje, słu-dzy moi walczyliby, abym nie był wydany Żydom; bo właśnie Królestwomoje nie jest stąd (Jan 18:36). Paweł nauczał; Bo Królestwo Boże to niesprawa tego, co się je i pije, ale sprawiedliwość, pokój i radość w DuchuŚwiętym (Rzym. 14:17). Od czasu przyjścia Pana Jezusa miliony ludziuwierzyło i zapragnęło, aby Chrystus zamieszkał w ich sercach (Efez.3:17). Tych pokutujących celników i grzeszników powołał i wywyższył: Agdy to usłyszeli, byli poruszeni do głębi i rzekli do Piotra i pozostałychapostołów:, Co mamy czynić mężowie bracia? A piotr do nich: Upamiętaj-cie się i niechaj każdy z was do się ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa naodpuszczenie grzechów waszych, a wówczas otrzymacie dar Ducha Świę-tego (Dz. 2:37,38). Powiedziano:, Komu się wiele daruje, ten wiele miłuje.Ale wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodemświętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty tego, który was powołałz ciemności do cudownej swojej światłości (1 Piotra 2:9). I uczynił nas ro-dem królewskim, kapłanami Boga i Ojca swojego (...) (Obj. 1:6). Ja, Jan, waszbrat i współuczestnik w ucisku i królestwie, i wytrwałości w Jezusie (Obj. 1:9).Chrystus jest obecny z tymi, którzy uwierzyli w Niego od samego począt-ku, po wszystkie wieki aż do końca świata (Mat 28:20). Niektórzy duchowiprzywódcy (bez względu na denominacje) zachowują się tak, jak panowiefeudalni (możnowładcy), niczym nie odbiegają od przywódców Izraela,którym Chrystus odebrał prawo do miana Synów Królestwa. Człowiek, 6.\nktóry idzie do kościoła pragnie pokrzepienia, zachęty i wsparcia. Gromówma pod dostatkiem na co dzień w pracy, w domu w szkole. Warto o tympamiętać w kazaniach i homiliach.Czas przyszły:■ Niech przyjdzie królestwo Twoje; niech Twoja wola spełnia się na ziemi,tak jak i w niebie ( Mat 6:10).■ Syn Człowieczy pośle aniołów swoich: ci zbiorą z Jego królestwa wszyst-kie zgorszenia i tych, którzy dopuszczają się nieprawości (Mat 13:41). Skąd aniołowie zbiorą wszelkie zło? Oczywiście z Jego Królestwa,które jest na ziemi. Syn Człowieczy pośle aniołów swoich: ci zbiorą z Jegokrólestwa wszystkie zgorszenia i tych, którzy dopuszczają się nieprawości(Mat 13:41). Wreszcie nastąpi koniec, gdy przekaże królowanie Bogu Ojcui gdy pokona wszelką Zwierzchność, Władzę i Moc (1 Kor. 15:24). Wieluprzyjdzie ze Wschodu i Zachodu i zasiądą do stołu z Abrahamem (...) wkrólestwie niebieskim (Mat 8:11). Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jaksłońce w królestwie Ojca swego (Mat 13:43).Czy Królestwo Boże rozpoczęło się w 1914 roku?Słowa Jezusa temu przeczą: Jeżeli ja palcem Bożym wypędzam demony, za-iste przyszło już do was Królestwo Boże (Łuk. 11:20). Zauważ, że Jezus po-wiedział im, że Królestwo do nich już przyszło. Zatem niemożliwe jest, abynastąpiło dopiero w 1914 roku. Zresztą to nie jest jedyna data wyznaczonaprzez Russella i jego spadkobierców. Do 1922r. głosili, że królowanie Je-zusa Chrystusa w niebie rozpoczęło się w 1878 roku.1 Co głoszą dziś Świadkowie Jehowy? Ze wszystkich dostępnych miźródeł dowiaduję się, że nie głoszą Dobrej Nowiny — lecz sąd nad świa-tem, który bardziej kojarzy się z Armagedonem, niż z Królestwem Bożym.Jak się rodzi sekciarstwo?Czasami jakiś samozwańczy nauczyciel zasiewa wątpliwości kwestionujące niektó-re prawdy biblijne (na przykład, że żyjemy w dniach ostatecznych), a inni idą za nimi tworzą własny odłam (2 Tym. 3:1; 2 Piotra 3:3,4). Kiedy indziej ktoś krytykuje spo-sób, w jaki z woli Jehowy jest wykonywane dzieło Boże (...).Snują własne teorie na temat Pamiątki śmierci Jezusa, (...). Sekciarska propagan-da to trucizna, której stanowczo należy unikać. 2 Z tym twierdzeniem Towarzystwa Strażnicy należy się zgodzić, niekto inny, jak autorzy tej samej książki zasieli wątpliwość milionom ludzi,1 Przyjdź Królestwo Twoje s.256; Nadszedł Czas s.106; Świadkowie Jehowy głosiciele... s.6322 Wspaniały Finał Objawienia bliski s. 45§ 15,16 7.\nprzekonując ich, że dni ostatnie rozpoczęły się w 1874 roku, a po dziesiąt-kach lat zmienili na rok 1914. To nie znienawidzeni odstępcy, ale "wiernyniewolnik" żongluje sobie dowolnie datami: Kiedy więc w październiku 1914 roku zaświtał poranek dnia Pańskiego, nie zabrakło na ziemi prawdziwych chrześcijan (Obj. 1;10). Wszystko wskazuje na to, że jakiejś trzy i pół roku później, w roku 1918, Jehowa w towarzystwie Jezu- sa jako "Anioła Przymierza" przybył na sąd do swej duchowej świątyni (...). Na- stał czas, by Pan ostatecznie odrzucił fałszywych chrześcijan i "nad całą swą majętnością" ustanowił "niewolnika wiernego i rozumnego"3 Czas ustanowienia Królestwa w mocy jest wskazany jako czternastego roku po uderzeniu miasta (Chrześcijaństwa) - czyli w trzynaście lat po roku 1918, to jest 1931. 4 Wydana przez Towarzystwo Strażnica w roku 1943 książka „Prawda was wyswobodzi” zawierała chronologię, w której usunięto z okresów sędziów owe nieistniejące dodatkowe 100 lat, wobec czego koniec 6000 lat istnienia człowieka przypadł na lata siedemdziesiąte obecnego stulecia. Ustaliła też początek obecności Chrystusa na rok 1914 n.e., a nie 1874.5 Długo po roku 1914, bo w 1943 tzw. "niewolnik wierny i rozumny"uznał, że Jezus przyszedł w 1914 r. A zatem nikt w 1914 roku nie oczeki-wał Królestwa Bożego, ponieważ nie było takiej nauki. Została ona ustano-wiona dopiero w roku 1943. W którym roku powrócił Jezus: w 1874, 1914,1931...? W żadnym! Tak jak skrzętnie "niewolnik" ukrywa swoje wcze-śniejsze daty, tak niebawem odwoła rok 1914. Poszukiwacze prawdy powinni opróżnić swe umysły z błotnistych wód tradycji i napełnić je u źródła prawdy, czyli Słowa Bożego. Nie należy przywiązywać wagi do jakiejkolwiek nauki religijnej, jeśli ona nie prowadzi poszukującego prawdy do owego źródła.6Należy zgodzić się jednak z tą wypowiedzią Russella: "trzeba opróżnić sweumysły z błotnistych wód tradycji i napełnić je u źródła prawdy, czyli SłowaBożego". Jednak on sam szukał odpowiedzi biblijnych w Wielkiej Pirami-dzie, a jego naśladowcy nadal przekonują, że bez czytania jego dzieł nigdynie poznamy zamierzenia Bożego:Dalej, nie tylko widzimy, że ludzie nie mogą zrozumieć Boskiego Planu przez stu-diowanie samej Biblii, ale obserwujemy również fakty, iż ktoś odkłada Wykłady Pi-sma Świętego nawet po korzystaniu z nich, zapoznaniu się z nimi, po czytaniu ichprzez dziesięć lat, jeśli wówczas odkłada i ignoruje je, korzystając tylko z Biblii, tochociażby używał Biblii ze zrozumieniem przez dziesięć lat pogrąży się wciemnościach. Z drugiej strony, jeśli ktoś czytałby tylko Wykłady Pisma Świętego z3 Wspaniały finał... s. 31 § 17 (pokreślenie autora)4 Dokonana Tajemnica s. 664 wyd. 1923(pokreślenie autora)5 (Strażnica 1975/21 s.16 (uwaga marginesowa)6 Boski Plan Wieków wyd. 1986 s 22. 8.\ncytatami biblijnymi, a nie przeczytałby ani jednej strony Biblii jako takiej, wówczaspo dwóch latach byłby w świetle prawdy, ponieważ miałby światło Pisma Świętego.7Ciało i krew nie odziedziczą Królestwa BożegoGdyby wziąć poważnie słowa Russella, należałoby go postawić w miejsceDucha Świętego (Jan 16;13). Dzięki Bogu, iż to nie człowiek, ale tenżeDuch wprowadza we wszelkie poznanie. Jednak autorzy powyższej wypo-wiedzi wiedzą, że czytając samą Biblię, kontekst będzie nas korygował inie będzie pozwalał na „prywatne wycieczki” po Biblii. Natomiast wyrwa-ne cytaty, okraszone suto komentarzem, zaciemniają Słowo Boże. A zatemidźmy do źródła, które nigdy nie wysycha i nie ma tam trucizn. Podane tuprzykłady przekonują, że cała nauka z tego źródła pozostawia wiele do ży-czenia. Dlatego odsuń wszystkie opracowania, przed uzyskaniem pewnejodpowiedzi z Biblii. Piszesz w swym liście, że w raju będziesz uprawiał rolę, hodowałzwierzęta, a niewątpliwie do tego potrzebne będzie Ci ciało fizyczne. Nato-miast apostoł Paweł zapewniał w swym Liście, że: ciało i krew nie mogąodziedziczyć Królestwa Bożego (1 Kor. 15:50). Kto wobec tego tam wej-dzie? Jezus powiedział Nikodemowi, że aby tam wejść: trzeba narodzić sięz wody i Ducha (Jan 3:5). Jak uczy "niewolnik", wejdzie tam tylko „osta-tek”, ponieważ: przywilej ten jest dostępny tylko dla maleńkiej trzódki. 8 Czyli144.000? To w jakim królestwie będziesz Ty i inni świadkowie, którzy zo-stali zaklasyfikowani do wielkiej rzeszy?Czy ci, co zaliczają siebie do "wielkiej rzeszy", która się teraz kształtuje, oczekujena pójście do nieba i zostaną stworzeniami duchowymi na wzór aniołów? Czy wogóle chcą iść do nieba? Jeżeli ich zapytasz, czytelniku usłyszysz odwiedź nega-tywną, ponieważ nie uważają siebie za zrodzonych z ducha Bożego, co jest wa-runkiem żywienia takiej niebiańskiej nadziei. 9 Czy wielu głosicieli miało takie przekonanie wcześniej, czy wyczytali tow Biblii? Nie —wyczytali to w Strażnicy. Jeśli nie jesteś zrodzony z DuchaBożego, to na jakie Królestwo czekasz? Ani Pan Jezus, ani apostołowie nieuczyli o dwóch powołaniach: niebiańskim i ziemskim. Warunkiem zbawie-nia jest narodzenie się z Ducha i wody. Jak sam widzisz, "niewolnik" piszewprost: że tak zwana "wielka rzesza" nie jest zrodzona z Ducha Bożego, aprzecież innej drogi do zbawienia w Biblii nie ma. Miliony ludzi modli się:Przyjdź Królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. A czy wiedzą o ja-kie Królestwo Boże się modlą? Pan Jezus i apostołowie, jak już pisałem, nie uczyli o7 Teraźniejsza Prawda, Listopad 1985, s 1758 Prowadzenie rozmów na podstawie Pism s.579 Strażnica CII/5 s. 2 § 4 Rok 1981 9.\ndwóch królestwach, że do jednego pójdą ci, którzy są zrodzeni z Ducha Bożego,a drudzy zrodzeni z wody, będą żyć na ziemi. To nie "niewolnik", ale Duch Świętymiał wprowadzać ludzi we wszelkie poznanie (Jan 16:13). Każdy kto chce zrozumieć Biblię, powinien zdawać sobie sprawę, iż wielce róż- norodną mądrość Boga można poznać tylko dzięki stanowionemu przez Jehowę kanałowi łączności, którym jest niewolnik wierny i roztropny (Jan 6:68). 10 Miałeś okazje nieraz przekonać się, że "kanał ten" jest niewiarygodny,ponieważ Jego nauki nie są stabilne, a tym samym niebiblijne. Sam musiszsobie odpowiedzieć, czy chcesz wierzyć ludziom, czy Bogu. Nie słuchajmnie. Wszystko badaj jak berejczycy, czy tak się rzeczy mają (Dz. 17:11,12).Czy jesteś niedaleki Królestwa Bożego?Gdyby Cię zapytał ktoś, jakie jest największe przykazanie, z pewnością od-powiedziałbyś tak jak uczony w Piśmie (Mar. 12:28-34): nie ma innegoBoga. Jego miłować z całego serca, myśli, siły, a bliźniego jak siebie same-go, to jest ważniejsze jak składanie wszelkich ofiar. Jednak na takie wyznanie wiary, Pan Jezus nie powiedział mu: "maszKrólestwo Boże", ani "przekazuje Ci królestwo", ale niedaleki jesteśKrólestwa Bożego. Można znać treść Biblii, ale być dalekim od Królestwa Bożego. Uczo-ny w Piśmie znał tę naukę, ale czegoś mu brakowało — czego? Wy zaś je-steście tymi, którzy wytrwali przy mnie w pokuszeniach moich. A ja przeka-zuję wam Królestwo, jak i mnie Ojciec mój przekazał. Abyście jedli i piliprzy stole moim w Królestwie moim, i zasiadali na tronach, sądząc dwana-ście plemion Izraela (Łuk. 22:28-30).Co to znaczy wytrwać w Chrystusie? Wytrwanie w próbach wiary, wpokusach, nie wstydzić się Go (2 Tym. 1:6-8). Jednak synowie tegoKrólestwa znoszą różne doświadczenia: A od Jana Chrzciciela aż dotądKrólestwo Niebios doznaje gwałtu i gwałtownicy je porywają (Mat. 11:12).Jak może Królestwo Boże doznać gwałtu? (Mat. 13: 24-30). Tonieprzyjaciel zasiał ziarno zła, które przeszkadza w prawidłowym rozwojuszlachetnych ziaren. Jakże często w dziejach tego królestwa ziarno byłoniemal całkowicie zagłuszone przez kąkol. Ale Pan Jezus nie kazałwyrywać kąkolu, pozwolił mu rosnąc aż do żniwa.Jednak nigdy nie uda się przeciwnikowi zagłuszyć synów Królestwa. Ten,który sieje — to Syn Człowieczy, rola — to świat, dobre nasienie — tosynowie królestwa, kąkol — to synowie złego, nieprzyjaciel — to szatan,żniwo — to koniec świata, żeńcy — to aniołowie ((Mat 13:36-43).10 Strażnica 1994/19 s 8 ramka 10.\nW innym miejscu Pan Jezus przyrównał Królestwo Niebios do pewnegogospodarza, który poszedł najmować robotników (Mat. 20:1-16). Tonajmowanie, to wczesny ranek – czas pierwszego wieku, dlaczegobezczynnie stoicie cały dzień? Czy pracujesz w tej winnicy? Przyjdzie czaszapłaty — ale wypłata rozpocznie się od ostatniego. Niektórzy myślą, żenależy im się więcej. Będą mieli argumenty, ale usłyszą: Przyjacielu, czynie umówiłeś się za denara, tobie nie czynię krzywdy, czy nie wolno miczynić z tym co moje, jak chcę? Praca w winnicy jeszcze trwa. Możesz się jeszcze załapać, pracy wy-starczy dla każdego. W Królestwie Bożym nie ma bezrobocia. Pan Jezusprzyjdzie tak, jak powiedział. A co z Tobą? Czy jesteś niedaleki KrólestwaBożego? Czy tylko przybliżyłeś się do Królestwa Bożego? Czy jest pośródCiebie? Jak widzisz na przestrzeni całych pokoleń, jednym z głównych tema-tów biblijnych było Królestwo Boże. Temat ten nie dawał spokoju wieluchrześcijanom. Dla jednych był to tylko przedmiot odległej nadziei lub in-trygujący temat teologicznych kazań, dla innych wymyśloną nauką, np. Ba-daczy Pisma Świętego, czy wywodzących się z nich Świadków Jehowy.Wiele, na pozór sprzecznych ze sobą wypowiedzi Pisma Świętego na tentemat sprawiło, że niektórzy doszli do błędnych wniosków, lub całkowiciezaniechali zgłębiania tego ważnego zagadnienia. Wiele fragmentów Pismaprzedstawia nadejście Królestwa Bożego jako wydarzenie dokonane, inneumiejscawiają je w czasie teraźniejszym i przyszłym. Paweł umacniał zbórw Kolosach słowami: Który wyrwał nas z mocy ciemności i przeniósł doKrólestwa Syna swego umiłowanego (Kol. 1:13).Jako przyszłe dziedzictwoR Będziecie mieli szeroko otwarte wejście do wiekuistego Królestwa Pana naszego Zbawiciela Jezusa Chrystusa (2 Piotra 2:11). Wtedy powie Król tym po swej prawicy: Pójdźcie, błogosławieni Ojca mego, odziedziczcie Królestwo przygotowane dla was od założenia świata (Mat. 25:34). Jak widzisz, niektórzy uważają, że Królestwo Boże to odległa przy-szłość. Jednak poselstwo Królestwa Bożego ma charakter bardzo praktycz-ny. W służbie, w zwiastowaniu i w życiu. Zrozumienie jego znaczenia ijego natury ma dla dzisiejszych chrześcijan znaczenie zasadnicze. Takiesamo, jakie miało ono dla Pana Jezusa i Jego apostołów: zawsze zajmowałomiejsce centralne. Kiedy apostołowie prosili, aby Pan Jezus nauczył ich się 11.\nmodlić, między innymi powiedział: Przyjdź Królestwo twoje, bądź wolaTwoja jako w niebie, tak i na ziemi (Mat. 6:10). Przyznasz, że trudno jednak modlić się szczerze o nadejście KrólestwaBożego, gdy tak naprawdę nie rozumie się jego istoty (czym Ono jest). Dlakruszących się ludzkich rządów i społeczeństw, jest jedyną, życiodajną al-ternatywą.Czym jest Królestwo Boże?Są tacy, którzy głoszą, że jest to jakiś bliżej nieokreślony kraj o ustroju mo-narchicznym, rządzony przez króla. Inni uważają Królestwo za miejsce,gdzie przebywają dusze zbawionych ludzi. Świadkowie uczą więcej o roz-wijaniu talentów, życiu pośród pięknych ogrodów i wśród zwierząt. Więk-szy nacisk kładą na życie w raju,11 co dla wielu niezaspokojonych, sfrustro-wanych ludzi jest nie lada atrakcją. Wyobraź sobie, co moglibyście osiągnąć w zakresie projektowania, budownictwa czy rzemiosła. Jakże wspaniałe perspektywy otworzyłyby się przed ludźmi uta- lentowanymi, na przykład przed malarzami, muzykami, projektantami mody, pro- jektantami terenów zielonych, ogrodnikami i botanikami! (...) Rząd nowego świata gwarantuje pełne, 100-procentowe odmłodzenie za darmo....12 W 1913 roku postawiono Russellowi pytanie: Czy dzieci będą się ro-dzić w Tysiącleciu:(...) Jeżeli pytamy, czy wówczas rodzić się będą dzieci, odpowiedzieć możemy, żeodcięcie prawa rozradzania się będzie, według wszelkiego prawdopodobieństwa,stopniowe, a nie natychmiastowe. Przez jakiś czas może będą istnieć stosunki sek-sualne, ale ten stan rzeczy stopniowo będzie usuwany w miarę jak ludzie dochodzićbędą do doskonałego stanu, w którym "nie będą się żenić, ani za mąż wychodzić".Mniemam więc, że wyjątek ten odnosi się do początkowego okresu Tysiąclecia.13 Jeżeli ta nauka jest tak ważna, fundamentalna, dlaczego tym tematemnie zajął się Pan Jezus i apostołowie? Przy zmartwychwstaniu tedy któregoz tych siedmiu żoną będzie? Wszak ją wszyscy mieli. A Jezus odpowiada-jąc, rzekł im: Błądzicie, nie znając Pism ani mocy Bożej (Mat. 22:28,30). Zpewnością nie znajdziesz takiej nauki w Biblii. Pan Jezu nie dał żadnegookresu zmartwychwstania w Millennium, ale powiedział, że ci, którzy takierzeczy głoszą, nie znają Pism ani mocy Bożej. Apostołowie nawoływali:Dążcie do tego, co w górze, nie do tego, co na ziemi (Kol. 3:2).11 (tym tematem zajmę się później)12 Przebudźcie się! Nr 11, 1992 s.9-10:13 Co Kaznodzieja Russell Powiedział s. 248 12.\nKrólestwo Niebios to pełnienie woli Bożej na ziemi: Przyjdź Królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jak w niebie, tak i na ziemi(Mat. 6:10). Wynika stąd, że Królestwo Boże, to Jego (suwerenne) pano-wanie pochodzące z nieba. I tak jak wola Boża w sposób doskonały reali-zowana jest w niebie, tak samo będzie się ona spełniać na ziemi. Można jezdefiniować jako: całkowite i pełne panowanie Boga w sprawach codzien-nego życia doczesnego i wiecznego. Królestwo Boże — oznacza całkowite podporządkowanie się władzy BogaKról (z hebrajskiego melek, greckiego basileus) jest ustanowiony po to, bysprawować rząd. Jego Królestwo (hebr. melukach, mamlakach gr. basileia)jest wyrazem jego władzy. Być w Królestwie Bożym to znajdować się podJego panowaniem. Znalazło to swój doskonały przykład w Chrystusie, któ-ry żył na ziemi, lecz jednocześnie świadomie podlegał swemu Ojcu w nie-bie. Zstąpiłem bowiem z nieba, nie aby wypełnić wolę swoją, lecz wolętego, który mnie posłał (Jan 6:38). Dzisiaj podporządkowanie się komuśbudzi niezadowolenie i sprzeciw. Natomiast Jego słudzy z utęsknieniemoczekują Królestwa Bożego, Jego autorytetu i władzy.Czy Królestwo Boże — to Kościół?Jak już pisałem wcześniej: Królestwo zostanie wam zabrane... (Mat. 21:43). Czyli, że Królestwo i Kościół to nie to samo. Królestwo było wcze-śniej. Starotestamentowi Żydzi żyli w czasach gdy Król był na ziemi, aleoni nie byli w Kościele Chrystusowym. On przeszedł do swoich, ale Go nieprzyjęli. Za życia Jezusa Kościół nie był jeszcze powołany. Jego początekdatuje się od dnia pięćdziesiątnicy, po wylaniu Ducha Świętego. Społecz-ność ludzi wierzących, jaka pojawiła się w rezultacie Jego działania, stałasię Kościołem. Pan Jezus zwrócił nam uwagę na znaczenie słowa Kościół: A ja ci powiadam, że ty jesteś Piotr, i na tej opoce zbuduję Kościół mój,a bramy piekielne nie przemogą go (Mat. 16:18). W wersecie tym, Pan Je-zus nie wymienia z nazwy żadnej konkretnej denominacji, ale mówi wyraź-nie o Jego żywym Kościele. Do Piotra nie powiedział buduje kościół twój.Jego Kościołem są wszyscy ci, którym, tak jak Piotrowi, został objawionyChrystus, Syn Boga Żywego. A odpowiadając Szymon Piotr rzekł: Tyś jestChrystus, Syn Boga żywego (Mat. 16:16). Kościół Boży to ci, którzy uwie-rzyli:◄ — w znaczenie haniebnej śmierci Pana Jezusa — Mesjasza◄ — oraz wzbudzenie Go z martwych 13.\nZawsze można było spotkać ludzi, którzy uważali, że poznanie Boga iJego zamierzeń — jest sprawą jedynie intelektu. Jednakże nasz Zbawcawyraźnie podkreślił fakt, że to nie sam Szymon odkrył tę tajemnicę Bożą!Bo nie ciało i krew objawiły ci to, lecz Ojciec mój, który jest w niebie(Mat. 16: 17). Bez względu na czas w którym żyjemy, objawienie tej wielkiej tajem-nicy: Kim jest nasz Pan, Jezus Chrystus, pochodzi zawsze od samego OjcaNiebiańskiego i jest ona udziałem Jego dzieci należących do Królestwa Bo-żegoT Od tej pory zaczął Jezus tłumaczyć uczniom swoim, że musi pójść do Je-rozolimy, wiele wycierpieć od starszych i arcykapłanów i uczonych w Pi-śmie, że musi być zabity i trzeciego dnia wzbudzony z martwych (Mat.16:21).T Albowiem cóż pomoże człowiekowi, choćby cały świat pozyskał, a na duszy swo-jej szkodę poniósł? Albo co da człowiek, w zamian za duszę swoją ? (Mat. 16:26). A zatem, człowiek, który uwierzy w znaczenie śmierci Pana Jezusa ipragnie pełnić Jego wolę, zostaje przyjęty przez Chrystusa do Jego kró-lestwa jako żywy kamień w budowli Bożej (Efez. 2;19; 1 Kor. 3:8-17;Rzym. 12:4-8); 1 Kor. 12:1-31), gdzie może otrzymać wiele błogosła-wieństw (darów) i uprawnień: I dam ci klucze Królestwa Niebios; i cokolwiekzwiążesz na ziemi, będzie związane i w niebie, a cokolwiek rozwiążesz na ziemi,będzie rozwiązane i w niebie (Mat. 16:19). Obietnica ta, w sensie dosłownym, obejmuje tych, którzy wykonująna ziemi (w jego imieniu) wszelkie postanowienia swego Króla — JezusaChrystusa odnośnie wszelkich mocy sprzeciwiających się Jego władzy izwierzchności. Pan Jezus, słowa "Kościół" używał tylko w odniesieniu dotych, którzy pełnią bez zastrzeżeń Jego wolę ( i tylko Jego wolę), nie zaśwolę pojedynczych ludzi lub organizacji. Tylko wówczas może być mowao Jego Kościele, Jego ludzie i Jego Królestwie. Tylko On jest Królem tegoKrólestwa i tylko w Jego Świętym Imieniu — Jezus — zgromadza swo-ich wybranych i powołanych Bożych. Wszystkie listy apostolskie zaczyna-ją się od imienia Jezus. Albowiem gdzie są dwaj lub trzej zgromadzeni wimię moje, tam jestem pośród nich (Mat. 18:20). Wielu powołuje się wła-śnie na ten werset dla poparcia swoich argumentów, lecz Pan Jezus w swo-im Słowie wyraźnie wskazał z kim będzie działał w Swoim Królestwie: ztymi, którzy będą uczyć przestrzegać wszystkiego, co On nam nakazał. Aoto jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata (Mat. 28:20). Jak widzisz Pismo przekonuje nas, że Członkiem Królestwa Bożegojest każdy człowiek, który narodził się z Boga, został ochrzczony chrztemwiary (Dz. Ap. 2:38; Łuk. 24:47-49; Dz. Ap. 10:47-48) i napełniony Du- 14.\nchem Świętym. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie naro-dzi z wody i z Ducha, nie może wejść do Królestwa Bożego (Jan 3:5). Choćżyjemy w rodzinach duchowo rozdwojonych, acz w państwie, w którymnie wszyscy przywódcy są zbawieni, to jednak należy się im szacunek wła-ściwy stosunkom panującym w królestwie (Rzym. 13:1-7).Czy Królestwo Niebios — to także Królestwo Boże?Ponieważ Ewangelia Mateusza częściej używa wyrażenia Królestwo Nie-bios, niż Królestwo Boże, niektórzy błędnie utrzymują, iż "KrólestwoBoże" jest obecną fazą rządów Boga, do którego można wejść przez naro-dzenie z Ducha (Jan 3:3-5), podczas gdy Królestwo Niebios jest rzekomożydowską fazą Królestwa, które ma nastąpić po pochwyceniu Kościoła donieba. Porównania paralelne w Ewangeliach synoptycznych nie potwier-dzają tego. Mateusz używa wyrażenia Królestwo Niebios, ponieważ pisząc przedewszystkim do wiernych pochodzenia żydowskiego, którzy ze względu naszacunek, niechętnie używali Bożego imienia, mówili o Bogu raczej w spo-sób obrazowy powołując się na Jego komnatę tronową lub na niebo, miej-sce w którym przebywa. Na przykład — zamiast: Bóg mówi... mówili —niebiosa nakazują.... Łukasz pisząc do pogan, którzy nie czuli takich reli-gijnych ograniczeń, korzystał z bardziej bezpośredniego wyrażenia — Kró-lestwo Boże.Królestwo Boże to sprawiedliwość, pokój, radośćNiedawno miałem okazję rozmawiać z jednym człowiekiem, i już po kilkuzdaniach okazało się, że ważniejsze dla niego było zachowanie odpowied-niej diety, niż wolności Chrystusowej. Powiedziałem mu, że nie interesujemnie religia dietetyczna, ale wypowiedzi proroków i apostołów. Paweł pi-sał: Królestwo Boże to nie pokarm i napój, lecz sprawiedliwość i pokój iradość w Duchu Świętym (Rzym 14:17; czytaj w kontekście 14:1-15; 15:1-7).Czy Królestwo Boże wyraża się działaniem Jego mocy?Królestwo Boże zasadza się nie na słowie, lecz na mocy (1 Kor. 4:20). Je-śli ja wyganiam demony Duchem Bożym, zatem nadeszło do was KrólestwoBoże (Mat. 12:28). Każde wyzwolenie z mocy zła, rozszerza zasięg Bożegopanowania. Dowodem obecności Królestwa Bożego wśród nas musi byćnasze życie, pełne Ducha Świętego i działanie Jego mocy: Mowa moja izwiastowanie moje nie były głoszone w przekonywających słowach mądro- 15.\nści, lecz objawiały się w nich Duch i moc, aby wiara wasza nie opierałasię na mądrości ludzkiej, lecz na mocy Bożej (1 Kor. 2:4-5).Czym nie jest Królestwo Boże?Jak zauważyłeś, Królestwo Boże nie ma odpowiednika w żadnym docze-snym Królestwie ziemskim. Ono nie jest "z tego świata", dlatego też niemożna Go porównywać z żadnym systemem polityczno — ekonomicznymtego świata. Nie jest Ono związane z żadnym obrębem geograficznym,przez co, nie można go wskazać na mapie. Nie ma też granic, lecz rozciągaswe wpływy na najdalsze zakątki nieba i ziemi. Zarówno w zwiastowaniuChrystusa, jak i apostołów, przedstawia się jako panowanie (całkowite, peł-ne) Boga w sprawach codziennego życia. Królestwo Boże to spełnianiewoli Bożej przez tych, którzy poddali się Jego królowaniu; to życie w spra-wiedliwości, pokoju i radości, której źródłem jest Duch Święty; to ludzie,którzy są żywym dowodem działania Jego mocy. Do faryzeuszy, którzy oczekiwali Królestwa Bożego na obszarze Palestyny,Jezus powiedział wyraźnie: Królestwo Boże nie przychodzi dostrzegalnie, ani niebędą mówić: Oto tutaj jest, albo” tam; oto bowiem Królestwo Boże jest w was(Łuk. 17:20-21). Ponieważ Królestwo Boże jest jak działanie soli lubświatła, Jego naśladowcy powinni wnikać w różne środowiska, aby pozyskaćtych ludzi. Powinniśmy odrzucić wszelkie uprzedzenia rasowe, źle po-jęty nacjonalizm, wszystko to, co łatwo może nas podzielić i osłabić na-sze wysiłki zmierzające do rozszerzenia Królestwa Bożego. Wszyscy je-steście synami Bożymi przez wiarę w Jezusa Chrystusa... Nie masz ani Żydaani Greka, nie masz niewolnika ani wolnego, nie masz mężczyzny ani kobiety; al-bowiem wy wszyscy jedno jesteście w Jezusie Chrystusie (Gal. 3:26-28).Królestwo Boże opiera się na przymierzuPo raz pierwszy słowo Przymierze pojawia się w Piśmie Świętym dopierow opisie historii Noego. Przymierze wiązało strony ze sobą. Hebrajskie sło-wo berit przypomina asyryjskie biritu, które znaczy: więź, węzeł. ProrokOzeasz mówi o przymierzu Boga z narodem izraelskim, które oni zerwali.Oni już przez Adama złamali przymierze, już wtedy okazali wobec mnieniewierność (Ozeasza 6:7 BWP). Przymierze, to nie tylko przywileje, lecz obowiązki ujęte w trzech krót-kich nakazach: strzeż, panuj, przekształcaj. Tak więc umieścił Jahweczłowieka w ogrodzie Eden, żeby go uprawiał i strzegł (1 Mojż. 2:15). Ta-kie właśnie znaczenie ma hebrajskie słowo szamar: troszczyć się, strzec, 16.\npilnować. Dla Adama, znaczenie tych słów było bardzo jasne: należałostrzec ogrodu Eden (nie raju14) przed niepożądanym gościem. Trzeci rozdział Księgi Rodzaju opisuje nam przebieg kuszenia pierw-szych ludzi. W warunkach Nowego Przymierza my również musimy siętroszczyć o Królestwo. Musimy pilnować i strzec jego stanu posiadania.Każdy członek Królestwa Bożego powinien umieć stawić opór diabłu, któ-remu nie pozostaje nic innego jak uciec. Bądźcie tedy posłuszni Bogu, dia-błu zaś nie poddawajcie się, wtedy sam od was odstąpi (Jak. 4:7 BWP). W swej walce, człowiek wierzący musi przede wszystkim podporząd-kować się Bogu. Cierpliwość i samokontrola — to dwie cechy potrzebne wniej. Nie należą one do naszych naturalnych zdolności, są one owocem Du-cha (Gal. 5:22-23). Każdego z nas dotyczą poniższe słowa: Czujniej niżwszystkiego innego strzeż serca swego, bo z niego tryska źródło życia.(Przyp. 4:23). Kto pilnuje (szamar) swoich ust i swego języka, uchroniswoją duszę od niejednego niebezpieczeństwa (Przyp. 21:23). Każdy chrześcijanin czy chrześcijanka ma obowiązek (wynikający zprzymierza) strzec, troszczyć się o swego współmałżonka. Żony bądźcieuległe mężom swoim jak Panu. Bo mąż jest głową żony, jak Chrystus gło-wą Kościoła, ciała, którego jest Zbawicielem. Ale jak Kościół podlegaChrystusowi, tak i żony mężom swoim we wszystkim. Mężowie miłujcieżony swoje, jak i Chrystus umiłował Kościół i wydał zań samego siebie,Aby go uświęcić, oczyściwszy go kąpielą wodną przez Słowo. Aby sam so-bie przysposobić Kościół pełen chwały, bez zmazy lub skazy lub czegoś wtym rodzaju, ale żeby był święty i niepokalany. Tak też mężowie powinnimiłować żony swoje, jak własne ciała. Kto miłuje żonę swoją, samego sie-bie miłuje. Albowiem nikt nigdy ciała swego nie miał w nienawiści, ale jeżywi i pielęgnuje, jak i Chrystus kościół (Efez. 5:22-29). Każdy rodzic, chrześcijanin, ma wynikający z przymierza obowiązekchronienia swoich dzieci w tym złym, zdeprawowanym świecie. Budujdziecku płot wzdłuż drogi, którą ma iść (Przyp. 22:6). Chroniąc je jak pa-14 Czym jest raj? — Słowo raj jest pochodzenia perskiego i znaczy „ogród otoczony murem”. "Gdy król perski chciał któremuś ze swoich poddanych okazać szczególną łaskę, zabierał go ze sobą do swego ogrodu i tam mógł się on przechadzać razem z królem" (Wiliama Barcclaya – komentarz do Łuk.23:43.Teolog, na którego tłumaczenia często powołują się ŚJ.— „Nazwa krainy Eden pozostaje być może w związku z sumeryjskim rzeczownikiem edinu(równina, pole). Św. Heronim, idąc za Septuagintą wziął rzeczownik eden nie za imię wła-sne krainy, lecz za przydawkę rzeczownikową do "gan" (gr. Paradeisos), pochodzącą odczasownika adan (być miłym, przyjemnym). Stąd pochodzi w jego przekładzie "paradisusvoluptatis" = ogród lub: raj rozkoszy” (Biblia Poznańska, uwaga marginesowa do KsięgiRodz. 2:8). 17.\nsterz ochrania swe owce. Nie według jakichś wytycznych ludzkich przemy-śleń, ale według Prawa, jakie dał Stwórca człowieka. On najlepiej wie, co ijak mamy czynić, aby zachować swoje dzieci. Poskramiaj ich samowolę,bo głupota tkwi w sercu młodzieńca, lecz rózga karności wypędzą ją stam-tąd (Przyp. 22:15). Ciernie i sidła są na drodze przewrotnego; kto pilnujeswojej duszy, ten jest od nich z daleka (Przyp. 22:5). W taki właśnie sposóbochraniaj jego duszę. Każdy przełożony określonej społeczności jest związany przymierzemwobec Boga Niebios i ma obowiązek troszczenia się o Zbór Pański: Bądź-cie posłuszni przewodnikom waszym... oni bowiem czuwają nad duszamiwaszymi i zdadzą z tego sprawę (Hebr. 13:17). Każdy chrześcijan, a szcze-gólnie ci, którzy spełniają swe funkcje publicznie, musi brać w obronę bie-daka i sierotę, a ubogiemu i potrzebującemu musi wymierzać sprawiedli-wość. Musi ratować biedaka i nędzarza i wyrywać go z ręki bezbożnych(Psalm 82:3-4). Jakub wyraźnie wskazuje na to, co jest prawdziwą poboż-nością: Czystą i nieskalaną pobożnością przed Bogiem i Ojcem jest to:nieść pomoc sierotom i wdowom w ich niedoli i zachować siebie nie spla-mionym przez świat (Jak. 1:27). Adam wolał raczej być bogiem, niż służyć pod Jego prawem. To byłpowód, dla którego "wypadł z łaski". A nam, jako upadłym jego potom-kom, potrzeba szczególnej łaski, abyśmy mogli pełnić wolę Bożą z rado-ścią, albowiem jego przykazania nie są uciążliwe (1 Jana 5:3). Tylko człowiek pokorny i poddany Bogu, może sprawować władzę, jakto wynika z rozmowy setnika z Jezusem; Bo i ja jestem człowiekiem podle-głym władzy, mającym pod sobą żołnierzy; i mówię temu: Idź, a idzie, a in-nemu: Przyjdź, a przychodzi, a słudze memu: Czyń to, a czyni. A gdy to Je-zus usłyszał, zdziwił się i zwróciwszy się do towarzyszącego mu ludu, rzekł:Powiadam wam, nawet w Izraelu tak wielkiej wiary nie znalazłem (Łuk.7:8-9).Czy Izrael to Królestwo Boże?Abraham był ojcem narodu. Zostawił wszystko, by iść na spotkanie obiet-nicy Bożej, która brzmiała:... i będą w tobie błogosławione wszystkie ple-miona ziemi (1 Mojż. 12:3 b). Ta wiara poczytana mu została za sprawie-dliwość. Stał się nie tylko ojcem narodu wybranego, ale wszystkich: Iotrzymał znak obrzezania jako pieczęć usprawiedliwienia z wiary, którąmiał przed obrzezaniem, aby był ojcem wszystkich wierzących nieobrzeza-nych i aby im to zostało poczytane za sprawiedliwość. I aby był ojcem ob-rzezanych, którzy nie tylko są obrzezani, ale też wstępują w ślady wiary 18.\nojca naszego Abrahama z czasów przed obrzezaniem (Rzym. 4:11-12). Iza-ak był pierwszym synem obietnicy (Rzym 9:7-9). Jakub, którego imię znaczy uzurpator lub oszust, był patriarchą odziwnej historii. Czytamy, iż walczył z Bogiem w Paniel, co oznacza "rzą-dzony przez Pana" (1 Mojż. 32:22-32). Po tym wydarzeniu Bóg zmieniłjego imię na Izrael (zwycięzca Boży). Od Jego imienia wziął swą nazwęnaród izraelski, który był państwem teokratycznym (rządzonym przez sa-mego Boga). Dopiero później, biorąc przykład z innych pogańskich naro-dów, ten wybrany przez Boga naród odrzucił rządy Boże i wbrew Jegowoli zapragnął mieć ziemskiego króla. Tym samym odrzucili Boże prowa-dzenie i Jego błogosławieństwa, jakie zapowiedział im Bóg przez Mojże-sza: A teraz, jeżeli pilnie słuchać będziecie głosu mojego i przestrzegaćmojego przymierza, będziecie szczególną moją własnością pośród wszyst-kich ludów, bo moja jest cała ziemia. A wy będziecie mi królestwem ka-płańskim i narodem świętym (2 Mojż. 19:5). Mojżesz był tym, za pośrednictwem którego mieli okazję oglądać ty-rańskie rządy faraonów, którzy ustanowili się bogami-królami. Z powoduswego nieposłuszeństwa, Izrael musiał się błąkać po pustyni przez 40 lat,czyli w przeciągu życia jednego pokolenia, które opuściło Egipt, chociażten odcinek mogli pokonać w ciągu kilku tygodni.15 Jozue — kierował Izraelem w czasie podboju Kanaanu. W tym czasie,zgodnie z wolą Bożą, Izrael podporządkował sobie oddane demonicznymmocom i zwierzchnościom, plemiona kananejskie. Sędziowie — sprawowali władzę w Izraelu w czasach ponownego od-stępstwa od Bożych zasad. W tym czasie nie było króla w Izraelu. Każdyrobił, co mu się podobało (Sędz. 17:6; 21:25). Pod koniec tego okresu —obejmującego kilka pokoleń — okresu całkowitej nieomal samowoli. Annamatka Samuela modląc się w świątyni wypowiedziała znamienne proroc-two: Pan sądzić będzie krańce ziemi i da moc królowi swemu, I wywyższyróg Pomazańca swego (1 Samuela 2:10). Jej syn namaścił dwóch królów— Saula i Dawida. Saul — uparcie dążył do upodobnienia Izraela do innych narodów (1Sam. 8:5-22; 1 Sam. 15:28). Utracił on swoje namaszczenie, nadużywałwładzy i sprzeniewierzył się woli Bożej, przez co został jej pozbawiony (1Sam. 15:28).15 A czas, który upłynął od naszego wyjścia z Kadesz-Barnea aż do przeprawienia się przez potok Ze-red, wynosił trzydzieści osiem lat — aż wyginęło z obozu całe pokolenie wojowników, jak to im zapo-wiedział Jahwe (5 Mojż. 2:14). Autor ujmuje tutaj w jedną całość długi okres pobytu Izraela na pustyni,co było karą Bożą za nieposłuszeństwo i liczne bunty (por. Liczb 14:26-34). Miejscem, gdzie ten długiokres się rozpoczął, była właśnie oaza Kadesz-Barnea. Nie idzie tu więc o ostatni, końcowy marsz odKadesz (Liczb 20:22) do Zered (przypis BP). 19.\nDawid —jako król według Bożego serca, wkrótce po umocnieniu swejniepodzielnej władzy nad zjednoczonym państwem, zdobył twierdzę Syjoni nazwał ją miastem Dawida. Tam też sprowadził Skrzynię Przymierza(Arkę Bożą), umieszczając ja pośrodku Namiotu (2 Sam. 5:1-10; 6:1). Salomon, syn Dawida zbudował w Jerozolimie świątynię według Bo-żego planu. Za jego rządów państwo cieszyło się trwałym pokojem i dobro-bytem. Niemniej jednak z biegiem lat następował stopniowy, nieuniknionyrozkład wewnętrznych struktur państwa zmierzający do duchowej i poli-tycznej słabości Izraela. Zapowiedział też, przez proroczą wypowiedź, iż natronie Jego wiecznego Królestwa zasiądzie jeden z potomków Króla Dawi-da — Mesjasz.Izrael traci królestwoPodobnie jak Adam, Izrael jako lud utracił prawo sprawowania władzy wimieniu Boga. Władza ta została przekazana ludziom, którzy mieli rządzićw mocy Boga i wydawać owoce będące konsekwencją takiej postawy:Królestwo Boże zostanie wam zabrane, a dane narodowi, który będzie wy-dawał jego owoce (Mat. 21:43).Królestwo, które nadeszło w ChrystusieNadejście Królestwa Bożego było jednym z głównych tematów starotesta-mentowych proroctw. Zostało ono powołane do istnienia przez Mesjasza— Króla. Wówczas też miała być stłumiona wszelka opozycja sprzeciwia-jąca się woli Bożej.Znak nadchodzącego królestwa to:1. Realizowanie się woli Bożej —Przyjdź Królestwo twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi (Mat. 6:10).2. Jezus przyszedł po to, aby spełnić wolę Ojca — Zstąpiłem bowiem z nieba, nie aby wypełnić wolę swoją, lecz wolę tego, który mnie posłał (Jan 6:38).3. Dziejąca się za sprawą Ducha Bożego wolność od zniewoleń demo- nicznych — A jeżeli ja wyganiam demony Duchem Bożym, tedy na- deszło do was Królestwo Boże (Mat. 12:28).4. Pan Jezus przyszedł, aby uwolnić tych, którzy sami nie mogli się wy- rwać z mocy diabła — O Jezusie z Nazaretu, jak Bóg namaścił go Duchem Świętym i mocą, jak chodził, czyniąc dobrze i uzdrawiając wszystkich opętanych przez diabła, bo Bóg był z nim (Dz. 10:38). 20.\nW Chrystusie Jezusie Królestwo Boże weszło w historię świata w nie-oczekiwany sposób i niespodziewanym kształcie. Jego życie i moc zaczęłyogarniać serca ludzkie niezależnie od narodowości i miejsca zamieszkania.Królestwo Boże obecne jest wśród nas. Jak to możliwe? Zanim Pan Jezusprzyjdzie powtórnie, synowie królestwa są niczym drożdże w zaczynie cia-sta chlebowego. Wówczas to ziemia będzie pełna poznania chwały Pana,tak jak morze pełne jest wód (Habakuka 2:14). W Jezusie Chrystusie zo-stała nam objawiona tajemnica Królestwa Bożego: Rozbroił nadziemskiewładze i zwierzchności, i wystawił je na pokaz, odniósłszy w nim triumfnad nimi (Kol. 2:15).Przez co dokonuje się wejście do Królestwa Bożego?Obecnie Królestwo Boże rozciąga się na obszar tych serc, które poddały siępod panowanie Chrystusa przez: słuchanie dobrej nowiny o królestwie Bożym (Mat. 4:23), która to zwiastuje dobrą nowinę, radosną wieść i ogłasza zbawienie: Jak miłe są na górach nogi tego, który zwiastuje radosną wieść, który ogłasza pokój, który zwiastuje dobro, który ogłasza zbawienie, który mówi do Syjonu: Twój Bóg jest królem(Izajasza 52:7). upamiętanie: Upamiętajcie się, albowiem przybliżyło się Królestwo Niebios (Mat. 3:2). nawrócenie: Jeśli się nie nawrócicie i nie staniecie jak dzieci, nie wej- dziecie do Królestwa Niebios (Mat. 18:3). Zdecydowaną, bezkompromisową wiarę: Królestwo niebios doznaje gwałtu i gwałtownicy je porywają (Mat. 11:12). wejście w nowy status prawny: Który wyrwał nas z mocy ciemności i przeniósł do Królestwa Syna swego umiłowanego (Kol. 1:13). przyjęcie nowego duchowego życia: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do Kró- lestwa Bożego (Jan 3:5). Wejście do Królestwa Bożego daje nam automatycznie miejsce w spo-łeczności tegoż Królestwa. W Kościele Chrystusowym dokonuje się naszrozwój w kierunku duchowej dojrzałości. Albowiem Królestwo Boże to niepokarm i napój, lecz sprawiedliwość, pokój i radość w Duchu Świętym(Rzym.14:17). Błogosławieni ubodzy w duchu, którzy cierpią prześladowa-nie z powodu sprawiedliwości, albowiem ich jest Królestwo Niebios (Mat.5:3,10). Ostatecznym celem rozwoju naszego charakteru jest podobieństwo doChrystusa. My wszyscy tedy, z odsłoniętym obliczem, oglądając jak w 21.\nzwierciadle chwałę Pana, zostajemy przemienieni w taki sam obraz, zchwały w chwałę, jak to sprawia Pan, który jest Duchem (2 Kor. 4:18).Jako odrodzeni nie z nasienia skazitelnego, ale nieskazitelnego, przez Sło-wo Boże, które żyje i trwa (1 Piotra 1:23). W nasieniu tym zawiera się wszystko, co jest zawarte w Bożej naturze.Właśnie dzięki temu mogą się w nas rozwijać Boże cechy charakteru. Jeślije bowiem posiadacie i one się pomnażają, to nie dopuszczą do tego, aby-ście byli bezczynni i bezużyteczni w poznaniu Pana naszego Jezusa Chry-stusa.... W ten sposób będziecie mieli szeroko otwarte wejście do wiekuiste-go Królestwa Pana naszego i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa (2 Piotra 2:5-11).Wzrost mocy Królestwo Boże posiada też moc, z którą należy się liczyć!  A idąc głoście wieść: Przybliżyło się Królestwo Niebios. Chorych uzdrawiajcie, umarłych wskrzeszajcie, trędowatych oczyszczajcie, de- mony wyganiajcie; darmo wzięliście darmo dawajcie (Mat. 10:7-8).  Kiedy jednak uwierzyli Filipowi, który zwiastował dobrą nowinę o Królestwie Bożym i o imieniu Jezusa Chrystusa, dawali się ochrzcić... Nawet i sam Szymon uwierzył, gdy zaś został ochrzczony trzymał się Filipa, a widząc znaki i cuda wielkie, jakie się działy, był pełen zachwy- tu (Dz. 8:12-13). Moc Królestwa wyrażająca się w cudach Chrystusa — jest jednak tylkoprzedsmakiem mocy dostępnej dla jego dziedziców: Kto wierzy we mnie,ten także dokonywać będzie uczynków, które ja czynię, i większe nad teczynić będzie, bo Ja idę do Ojca (Jana 14:12). Wy jesteście solą ziemi; je-śli tedy sól zwietrzeje, czymże ją nasolą? Na nic więcej już się nie przyda,tylko aby była precz wyrzucona i przez ludzi podeptana. Wy jesteścieświatłem świata; nie może się ukryć miasto położone na górze (Mat.5:13,14). Prawdziwi głosiciele Królestwa nie mogą się ukrywać, powinni być wi-doczni niczym miasto położone na górze. Pełnią zaś Królestwa jest dzie-dzictwo, jakie czeka na lud Boży po zakończeniu żniwa. Żniwo to koniec świata... Wtedy sprawiedliwi zajaśnieją jak słońce wKrólestwie Ojca swego (Mat. 13:39,43). A gdy przyjdzie Syn Człowieczy w chwale swojej i wszyscy aniołowie znim, wtedy zasiądzie na tronie swej chwały. I będą zgromadzone przed nimwszystkie narody, i odłączy jedne od drugich, jak pasterz odłącza owce odkozłów. I ustawi owce po swojej prawicy, a kozły po lewicy. Wtedy powie 22.\nkról tym po swojej prawicy: Pójdźcie, błogosławieni Ojca mego. Odzie-dziczcie Królestwo, przygotowane dla was od założenia świata (Mat.25:31-34). Jak widzisz, nie ma sensu spekulować (i dochodzić daty), kiedy to sięstanie. Jasne jest jednak, iż zanim to nastąpi, będą mieć miejsce wszystkiezapowiadane przez Jezusa wydarzenia związane z czasem "Wielkiego Uci-sku". Pierwszym i najważniejszym wydarzeniem zapoczątkowującymCZASY OSTATECZNE była śmierć i zmartwychwstanie Pana Jezusa.Którego musi przyjąć niebo aż do czasu odnowienia wszechrzeczy, o czymod wieków mówił Bóg przez usta świętych proroków (Dz. 3:21). I będziegłoszona ewangelia o Królestwie po całej zamieszkanej ziemi na świadec-two wszystkim narodom, i wtedy nadejdzie koniec (Mat. 24:14).Potem na-stanie koniec, gdy odda On władzę królewską Bogu Ojcu, gdy zniszczywszelką władzę i moc. Bo on musi królować, dopóki nie położy wszystkichswoich nieprzyjaciół pod stopy swoje. A jako ostatni wróg będzie pokonanaśmierć (1 Kor. 15:4-26). Jak widzisz, temat Królestwa Bożego jest bardzo rozbudowany w Biblii. Słowo Boże bardzo szczegółowo i obficie podaje nam, że:1. Ma swoje etapy, mianowicie: Pan Jezus powołał Synów Królestwa i przekazał im je.2. Królestwo Boże rozpoczęło się z chwilą rozpoczęcia się dni ostat- nich, czyli w 33 roku naszej ery (Dz. Ap. 2:17-21).3. Prawie od 2000 lat na ziemi synowie Królestwa są przyrównani do kwasu, który jest dodany do ciasta, aby się to Królestwo rozrastało.4. Przyjdzie czas, kiedy Król tego królestwa wynagrodzi swych pod- danych. 23.\n2 Królestwo Boże według StrażnicyCzego Strażnica uczy o Królestwie?Oczywiście, w różnych religiach, czasem wspomina się o Królestwie Bożym. Ba,miliony ludzi modli się o nie powtarzając Modlitwę Pańską (zwaną "Ojcze nasz"bądź modlitwą wzorcową). Kiedy ich jednak zapytać: Czym jest "Królestwo Boże"?odpowiadają różnie. Niektórzy mówią: "Mamy je w sercu". Inni nazywają tak niebo.Jak się jednak przekonamy, Biblia udziela na to pytanie odpowiedzi. (...) 16Jednakże Królestwo, o którym głosił Jezus, jest czymś drugorzędnym wobeczwierzchniej władzy Boga nad wszechświatem. To mesjańskie Królestwo zostałopowołane w określonym celu. Na czym ono ma polegać? (...)17Za pomocą tego Królestwa Jezus Chrystus przywróci panowanie Jehowy nad zie-mią, obejmie rządy w jego imieniu i raz na zawsze wykaże prawowitość zwierzch-nictwa Bożego.18Nauka Strażnicy na temat żniwaJak widzisz ,od samego początku powstania tego ruchu, można zauważyćdopasowywanie nauk biblijnych do polityki Towarzystwa Strażnica. Wyty-ka się innym, że: czasem wspomina się o Królestwie Bożym. Ba, miliony ludzimodli się o nie powtarzając Modlitwę Pańską (zwaną "Ojcze nasz" bądź modlitwąwzorcową). Natomiast świadkowie nawet nie modlą się tą wzorcową modli-twą, choć Pan Jezus powiedział wprost: A wy tak się módlcie: Ojcze nasz,który jesteś w niebie.... Według ich nauki Królestwo Boże to życie na zie-mi. Powrót do utraconego raju. Ale Adam nie był w raju, tylko w Edenie.Słowo raj dopiero pojawia się w Nowym Testamencie. Wybitny znawcagreki, na którego chętnie powołuje się Strażnica, Wiliam Barclay piszemiędzy innymi: W dalszym rozwoju myśli chrześcijańskiej nie łączyła już raju z ja-kimś pośrednim miejscem czy stanem. Raj był tym samym co niebo.19 Dlatego w Objawieniu czytamy: Zwycięzcy dam spożywać owoc zdrzewa życia, który jest w raju u Boga (Obj. 2:7 b BT). Paweł nie zostałuniesiony w zachwyceniu do Edenu, ale do raju. Nauka Biblii jest nie-zmienna tak, jak sam Bóg. Co prawda dziś niektórzy głoszą, że Bóg jestponad swoje Słowo, dlatego może je zmieniać. Gdyby Bóg zapowiedziałjakieś proroctwo i zmienił je przez jakiegoś proroka, lud zostawiłby Słowoi zaczął się kierować własnymi prawami. Towarzystwo zapowiadało różne16 Świadkowie Jehowy- Głosiciele Królestwa s 84,8517 Wykłady Pisma Świętego, tom II rozdz. VII s 387 (podkreślenie autora)18 1 Mojż. 3:15; Psalm 2:2-919 Objawienie św. Jana TOM I s 92 24.\nwydarzenia, które się nie spełniły, ponieważ były kombinacją, a nie naukąbiblijną. Oto niektóre z tych „przepowiedni”: Potrójne zakończenie jest w zupełnej zgodzie z tem, cośmy znaleźli, co Pismo Święte uczy, to jest, że „Żniwo czyli koniec wieku”, przypada na rok 1874 i że po- wołanie” skończyło się w 1881 roku. (...) 20 Żniwo zatem zaczęło się jakiś czas po roku 1914, który oznaczał początek „czasu końca”, inaczej mówiąc „zakończenia systemu rzeczy”.21 Ale kiedy po roku 1914 Syn człowieczy wysyłał swych aniołów, aby oddzielili "sy- nów królestwa" od "synów niegodziwca", to znaczy od "czyniących bezprawie", do których należą również religijni przywódcy sfałszowanego chrystianizmu two- rzący wspomnianego "człowieka bezprawia"? Odpowiedź musi pokrywać się z faktami, te zaś wskazują, że stało się to w roku 1919, gdy zrodzeni z ducha, na- maszczeni "synowie królestwa" zobrazowani przez "pszenicę" zaczęli się uwal- niać od chwastów, czyli rzekomych chrześcijan, którzy zawładnęli "polem", jakim jest ludzkość. Żniwo ziemi" dojrzało i nadeszła pora, by Syn człowieczy" zapuścił swój sierp i żął.22 Jak już zdążyłeś się przekonać zapowiadano różne daty rozpoczęcia sięKrólestwa Bożego. Możemy mieć własne zdanie na temat mniej istotny, alenauka o Królestwie Bożym jest fundamentalną nauką Biblii. Taka chwiej-ność przypomina mi ojca, który słusznie ukarał dziecko za nieposłuszeń-stwo, natomiast matka kierując się nierozsądnym uczuciem, podważa auto-rytet ojca i zezwala na coś co ojciec zakazał. Jaką drogę wybierze dziecko?Oczywiście swoją, która nie będzie się podobała matce, ale za taki stan rze-czy będzie obwiniać męża, że nie stoi na wysokości zadania. Podobnie iniewolnik zachowuje się emocjonalnie jak niestabilna kobieta, która bazu-je na uczuciach, aby za wszelką cenę utrzymać głosicieli. Kieruje się popu-lizmem za, który tak bardzo krytykuje innych. Ale jak uczy nas doświad-czenie te metody mają krótki żywot. Gdzie emocje wzrastają, tam rozsądekmaleje. Strażnica daje odpowiedź na każde pytanie, nawet na te, na którenie odpowiedział Pan Jezus, i to musi obrócić się przeciwko jej autorom.Ponieważ ludzie domagają się jasnej odpowiedzi na każde pytanie, takametoda do pewnego czasu przynosi "niewolnikowi" odpowiednią reklamę,ale czas zweryfikował te "nauki" i okazało się że "prorok" kłamie. Mówi wimieniu Boga, chociaż tak nie mówi Bóg (5 Mojż 18:2-22). Często otrzeźwienie przychodziło za późno, jeśli w ogóle nastąpiło.Autorzy tych "proroctw" próbują zawsze obarczyć winą swoich podda-20 Wykłady Pisma Św.., tom II rozdz. VII (Tom II str.387) (podkreślenie autora)21 Strażnica CIII/12 s.8 § 8 rok wyd. 1982)22 Strażnica CIII/12 s.8 § 9 (podkreślenie autora) 25.\nnych, których przewinienie polega jedynie na tym, że bezkrytycznie przyj-mowali ich "nauki". Chwilowy sukces "niewolnika" przypomina niejakoradość dziecka, którego ominęła kara, ale podrywanie autorytetu Słowa Bo-żego sprawia, że wielu głosicieli straciło zaufanie do wszystkiego. Powoły-wanie się w Strażnicach na Boga, aby uwiarygodnić swe teorie, przyczyniasię raczej do podkopywanie autorytetu Biblii, co w końcu dla wielu kończysię ateizmem. Poznałem ludzi, którzy nauczyli się w Organizacji jednego:do perfekcji oskarżać innych. Ale przecież to się nie wzięło z nikąd. Całyczas pilnie uczyli się tego nieświadomie z literatury "niewolnika". Po wyj-ściu z Organizacji nadal prowadzą boje z innymi, choć nikt już ich nie ata-kuje. Po prostu brakuje im adwersarza. Jak widzisz, gorliwość bez rozwaginie jest dobra. Kto spiesznie kroczy naprzód, może się potknąć. To głupotaprowadzi człowieka na manowce, a potem jego serce wybucha gniewem naPana (Przyp. 19:2,3). Pierwsza rzecz, do której chciałbym się odnieść, to wypowiedź Strażni-cy, która celowo zaciemnia przypowieści. Przypowieści mają to do siebie,że rządzą się zawsze tymi samymi prawami i mają uzmysłowić słuchaczom(czytelnikom), tak jak to miało miejsce w powyższym przypadku, że spra-wiedliwych i wiernych czeka nagroda, nieposłusznych zaś kara. Ponieważjednak uczniowie usilnie nalegali, Pan Jezus podał im dokładne znaczenietej przypowieści, nie pozostawiając miejsca na żadne spekulacje ludzkie.Wyłożone (w jasny sposób)) znaczenie przypowieści nie wymaga żadnejdodatkowej interpretacji. Byłaby to nadinterpretacja, tym bardziej niedo-rzeczna, iż wykładowcą był sam Autor. Żniwo — to koniec świata, żeńcy — to aniołowie, którzy podczas żni-wa rozdzielają synów królestwa, od tych, którzy popełniają nieprawość(Mat. 13:39-41). A gdy przyjdzie Syn człowieczy w chwale swojej i wszyscyaniołowie z nim, wtedy zasiądzie na tronie swej chwały. I będą zgromadzo-ne przed nim wszystkie narody, i odłączy jednych od drugich jak pasterzrozdziela owce — od kozłów. Tak będzie przy końcu świata; wyjdą aniołowie i wyłączą złych spośródsprawiedliwych. I wrzucą ich w piec ognisty; tam będzie płacz i zgrzytaniezębów. Zrozumieliście to wszystko? Odpowiedzieli mu: Tak (Mat. 13:49-50). W Przypowieści też Jezus nie podał żadnej daty, na przykład: 1874,1914, czy 1975. Taka praktyka przeczy temu czego nauczał Chrystus wewszystkich swoich eschatologicznych przypowieściach, że dnia i godzinynikt nie zna i że przyjdzie w czasie, gdy ludzie będą Go najmniej oczekiwać. Biblia podaje nam kolejność tych wydarzeń: 1 Syn Człowieczy przyjdzie w swej chwale 1. Jego aniołowie przyjdą wraz z Nim 26.\n2. Jezus zasiądzie na tronie swojej chwały 3. Wszystkie narody zbiorą się przed Nim 4. Jezus, za pomocą aniołów, oddzieli owce od kozłówJak rozpoznać sługę wiernego i rozumnego?Kto jest więc tym sługą wiernym i roztropnym, którego pan postawił nadczeladzią swoją, aby im dawał pokarm o właściwej porze? Szczęśliwy ówsługa, którego pan jego, gdy przyjdzie, zastanie tak czyniącego. Zaprawdępowiadam wam, że postawi go nad całym mieniem swoim. Jeśliby zaś ówzły sługa rzekł w sercu swoim: Pan mój zwleka z przyjściem, zacząłby bićwspółsługi swoje, jeść i pić z pijakami, Przyjdzie pan sługi owego w dniu,w którym tego nie oczekuje, i o godzinie, której nie zna. I usunie go, i wy-znaczy mu los z obłudnikami; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów (Mat.24:45-51). Kiedy Pan Jezus mówił o wiernym słudze, Jego słuchacze wiedzieli okim mówi. Dobrze znali zwyczaje, jakie u nich panowały. Wierny sługa,inaczej zarządca, miał prawie nieograniczone uprawnienia i choć sam byłniewolnikiem – to jednak sprawował kontrolę nad pozostałą częścią służby.Kierował także domem oraz całym majątkiem swego pana. Takie stanowi-sko mógł osiągnąć tylko dzięki niezłomnemu przestrzeganiu praw ustano-wionych przez swego pracodawcę.Kto jest sługą wiernym?Pytasz się mnie, kto (wg mnie) jest tym wiernym sługą? Pokaże to przy-szłość, kiedy Pan Jezus przyjdzie w swojej chwale i w mocy. Jeżeli wierniebędziemy trzymać się kontekstu (Mat. 24:45-51), to przeczytamy tam, iżwraz z przyjściem Pańskim zły sługa zostanie ukarany, a dobry i wier-ny nagrodzony. Jeżeli więc (wg nauczania Strażnicy) Pan Jezus już przy-szedł i nagrodził swego wiernego sługę, to dlaczego nie rozprawił się rów-nocześnie ze złym sługą, skoro o takiej sprawiedliwości nauczał? Nagroda i kara miały nastąpić w tym samym czasie, jak czytamy:Przyjdzie pan sługi (...) i usunie go, i wyznaczy mu los z obłudnikami; tambędzie płacz i zgrzytanie zębów (Mat. 24:50-51). Kto zatem dawał pokarmna czas słuszny przez 19 wieków, kiedy w Brooklynie nie było Russella anijego następców? Sługa dobry i zły jest na świecie cały czas, i będzie aż doJego przyjścia (Mat. 24:45-51). Biblia nie mówi nic o tym, że pod koniec dziewiętnastego wieku ma siępojawić wierny sługa w postaci jednoosobowej (jak to mało miejsce wprzypadku Russella i Rutherforda) przekształcając się następnie w kilkuna- 27.\nstoosobową grupę, która miała wydawać książki, Strażnice i inne opraco-wania. A oto niektóre nauki publikowane przez "wiernego sługę":Niewolnik o sobie Karol Taze Russell był siódmym posłańcem. Żaden z badaczy, który zbadał od- powiednie dowody nie wątpi, że on był aniołem Laodyceńskiego kościoła. Przez niego przyszło jasne rozwinięcie Boskiego Planu Wieków. On jest najwybit- niejszym posłannikiem, o jakim wspomina zarówno Objawienie jak i proroctwo Ezechiela.23 Po śmierci Russella rozgorzała walka o miano „sługi wiernego i rozumnego”. Wielu spośród tych, którzy zostali odsiani, utrzymywało, że „sługą wiernym i roz- tropnym“ – przepowiedzianym przez Jezusa w Ewangelii według Mateusza 24: 45-47 (Bg) i mającym zaopatrywać domostwo wiary w pokarm duchowy, był je- den człowiek – Charles Taze Russell. Przez kilka lat po jego śmierci opinię taką wyrażała nawet sama Strażnica. Jehowa przysposobił w łonie swojej organizacji niezbędne urządzenia dla po- uczania swego ludu i wszyscy poznajemy, że od szeregu lat „Strażnica” była środkiem podawania wiadomości ludowi Bożemu. To nie znaczy, że ci, co przy- gotowują rękopis „Strażnicy”, są inspirowani, lecz że Pan przez swych aniołów dogląda, by wiadomości były dane jego ludowi w czasie słusznym. W wypełnianiu swych proroctw. Pan powoduje nastąpienie wydarzeń, poczem zaprasza swoich poświęconych do spostrzeżenia ich. Bóg karmi swój lud przez Chrystusa Jezusa przeznaczonym dlań pokarmem i daje mu we właściwym czasie.24 (...) to czy mamy odwrócić się od uczty z „pokarmu na czas słuszny”, a w miejsce tego karmić się rozmaitemi obcemi naukami, „abyśmy nie byli chwiejącymi się i unoszącymi się każdym wiatrem nauki przez fortel ludzki i przez chytrość podej- ścia błędem?” 25Szatan coraz bardziej jest czynny w swych usiłowaniach, aby wprowadzić w roztar-gnienie umysły ludzi Bożych i odciągnąć ich od stołu z prawdami, jaki jest dla nichprzygotowany. W niektórych wypadkach udaje się mu to. Dziwnem się wydaje, żeten, kto już raz miał przywilej cieszyć się pokarmem dostarczanym mu przez Pana,może następnie opuścić stół Pański i powrócić do próżności świata. Nic tak nie obu-rzyło przeciwnika jak siódmy tom (Dokonana Tajemnica) „pokarmu na czassłuszny”, jaki Pan w opatrzności swej łaskawie nam udzielić raczył. Podczas, gdydzieło to wzmocniło i utwierdziło tysiące wiernych dzieci pańskich (...)26. Czyż Strażnica, Towarzystwo Biblijne i Broszur nie jest tem jedynem źródłem, które Panużywa do rozszerzania swej prawdy stale od początku okresu tego żniwa? Czyż ostatnio wyda-na nowina nie jest tym „gradem” prawdy, o którym mówi Pismo Święte (...) 2723 Świadkowie Jehowy - Głosiciele Królestwa Bożego s. 626 (podkreślenie autora)24 Ks. pt. Bogactwo str. 279 rok wyd. 1936 w j. polskim (podkreślenie autora)25 str. 105 (wg oryginalnej pisowni)26 s.10627 s.106 28.\nKiedy Świadkowie Jehowy analizują swe nowożytne dzieje, utwierdzają się w przekonaniu, że Jehowa naprawdę oczyszcza swój lud (Malachiasza 3:1-3). Nie- właściwe poglądy, wierzenia i praktyki są stopniowo zarzucane, a kto decyduje się przy nich obstawać, odchodzi razem z nimi. Pozostali nie należą do tych, któ- rzy byliby skłonni sprzeniewierzać się prawdzie biblijnej, aby ją dostosować do ludzkich poglądów filozoficznych. Nie są naśladowcami żadnego człowieka, ale oddanymi sługami Jehowy Boga. Dostrzegają niezaprzeczalne dowody, że orga- nizacja należy do Jehowy, toteż chętnie poddają się jej kierownictwu. Radują się z tego, iż światło prawdy świeci coraz jaśniej (Prz. 4:18). Każdy z nich poczytuje sobie za ogromny przywilej, że może być aktywnym Świadkiem Jehowy, głosicie- lem Królestwa Bożego.28Wnioski:1. Sługa wierny i roztropny nie miał toczyć między sobą walki o miano "sługi wiernego i rozumnego", jak to miało miejsce w szeregach naj- wyższych władz Świadków Jehowy, pomiędzy zwolennikami Russella, a Rutherforda.2. Po drugie: kto nim jest, okaże się w czasie przyjścia Pańskiego, kiedy to dobry sługa zostanie nagrodzony, zły ukarany.3. W związku z upadkiem podstawowej doktryny, jaką jest rok 1914, na- leży spodziewać się zmiany tej "nauki". Przeminęło już pokolenie tego roku, a Księgę Objawienia, nauczyciele Towarzystwa Strażnica wypeł- nili symbolicznie w latach 1914-18184. Czyż Strażnica, Towarzystwo Biblijne i Broszur nie jest tem jedynem źródłem, które Pan używa do rozszerzania swej prawdy stale od początku okresu tego żniwa? . Czyje to były "prawdy"? Pana, czy Strażnicy? Kto ponosi od- powiedzialność za oskarżanie Boga swymi naukami?Czy Bóg zarządza światem poprzez organizację?Strażnica z 1894, pisana przez Ch. T. Russella ostrzegała przed tworzeniemwidzialnej organizacji29 .Formowanie z takich zgromadzonych jakiejś widzialnej organizacji, byłoby rzeczjasna sprzeczne z Duchem Boskiego planu; a gdyby do tego doszło, ze stronykościoła byłoby to oznaką dążenia do podporządkowania się popularnemu dziś wy-obrażeniu o organizacji czy związku (zobacz też Izajasza 8:12). Zadanie obecnenie polega na organizowaniu, lecz na rozdzielaniu, jak to było podczas żniwa ży-dowskiego (Mat. 10:34).Chociaż zatem nie uznajemy, by w skład planu Pańskiego co do dzieła żniwnegowchodziła widzialna organizacja zgromadzonych, jak gdybyśmy się spodziewali,że jakaś organizacja przetrwa do następnej ery, to jednak uważamy, iż jest jego28 Świadkowie Jehowy – Głosiciele Królestwa Bożego s. 64129 zobacz Strażnica 1985 r. 18 s. 8 § 3,4 TOM CVI 29.\nwolą, aby miłujący Pana często rozmawiali w swym gronie o swych wspólnych na-dziejach i radościach, bądź też próbach i trudnościach, dzieląc się między sobącennymi wiadomościami z Jego Słowa. (podkreślenie autora) Nie tylko Russell, ale i Rutherford przez jakiś czas popierał swegopoprzednika w tym temacie: Szatan zauważył, że to będzie wielce pożyteczne dla niego, aby chrześcijanie byli więcej popularni; dlatego też chrześcijańska religia była wprowadzana w ży- cie z wielkim przepychem w tym złym świecie. Diabeł następnie pracując nad tem, wprowadził ambitnych mężów pomiędzy chrześcijan, których pragnieniem było, aby się świecić przed ludźmi i którzy we właściwym czasie sami siebie po- stanowili na biskupów i starszych, którzy z czasem ustanowili klasę kleru odróż- niającego się od laików i ludzi. Kler będąc w ten sposób zorganizowany, wprowa- dził do kościoła fałszywe doktryny, nauczane przez pogańskich filozofów, które jak widzimy, były naukami i wymysłem Diabła. To było użyte w celu zniszczenia posłannictwa Pana Boga.30 Rutherford zrobił dokładnie to, przed czym wcześniej sam przestrzegał.Ustanowił się naczelnym biskupem w Brooklynie, przydając sobie jeszczemiano Sędziego. Nie tylko zorganizował totalitarną organizację, ale wpro-wadził do niej nowe, fałszywe doktryny, nauczane przez pogańskich filozo-fów, które jak widzimy, były naukami i wymysłem Diabła. To było użyte w celuzniszczenia posłannictwa Pana Boga. Nauki o których niewolnik" nie chcepamiętać, a gdy mu się je przypomina, bardzo się denerwuje. Pomimo tychostrzegawczych sygnałów, następni prezesi Towarzystwa Strażnica, niezważali na to co pisali ich poprzednicy, i na każdy temat mieli i mają nadalswoje własne spojrzenie. Ważne było jedno: żeby miało to posmak proro-czy, jako pochodzący od Boga. Każdy kolejny Prezes Towarzystwa Straż-nica swoje "proroctwa" nazywa "nowym światłem", lepszym zrozumie-niem, tak aby nową teorię można przepchnąć (oczywiście nie tłumacząc sięze zdezaktualizowanych nauk). Książka wydana w 1995 roku wprost ataku-je głosicieli, którzy trzymają się prawd zamieszczonych na łamach Strażni-cy: Kto decyduje się przy nich obstawać, odchodzi razem z nimi.31 Książkawydana w 1991 r. przedstawiła wyżej poruszony temat w następujący spo-sób:30 Książka Wyzwolenie s 205 ak. 2 wyd. 1928 r. autor J. Rutherford (podkreślenie. autora)31 Świadkowie Jehowy Głosiciele Królestwa, s 641 30.\n(...) Przy górze Synaj Bóg zorganizował swój lud w naród i nadał mu prawa i przepisy dotyczące wielbienia oraz stosunków międzyludzkich (2 Mojż. 24:12); Jer. 7:24,25) Ustanowił kapłanów, aby przewodzili w oddawaniu czci i pouczali lud o wymaganiach Jehowy, a niekiedy posyłał proroków, żeby w razie potrzeby napominali i ostrzegali lud (5 Mojż. 33:8,10). Chociaż więc Jehowa wysłuchiwał modlitwy poszczególnych czcicieli, to jednak wskazówek udzielał im przez or- ganizację.32 (podkreślenie autora) "Niewolnik" cały czas atakuje kościoły, w których przewodzą kapłani.Natomiast sam poszedł jeszcze dalej, nauczając, że te wskazówki udzielaBóg tylko przez Organizację, choć Biblia jasno wskazuje, że poznanie zo-staje Objawione przez Ducha Świętego (Jan 16;13), a są to rzeczy, w któresami aniołowie wejrzeć pragną (1 Piotra 1:12). Pewnie i sami aniołowie pogubiliby się w tych rewelacyjnych "obja-wieniach" wydanych przez Strażnicę. Nie ulega najmniejszej wątpliwości,że Organizacja, bez żadnych skrupułów egzekwuje swoje zalecenia odswych poddanych, innych zaś nazywa odstępczym chrześcijaństwem lubBabilonem Wielkim skazanym na zagładę.Jezus - posłany do "zagubionych owiec Izraela"Zanim przyszedł Jezus o narodzie izraelskim można by wiele powiedzieć,tylko nie to, że był doskonale zorganizowany. Nie praktykował czystegouwielbienia. Większość z nich czyli resztka 10-pokoleniowego królestwaoraz potomkowie tych Żydów, którzy powrócili do Palestyny po niewolibabilońskiej, była wówczas rozproszona po całej ziemi, rządzona przeztamtejszych władców wg praw obcych im narodów. To spowodowało, iżbyli również podzieleni w swoich wierzeniach (przekonaniach, poglądach). „Upiększyli“ i rozbudowali więc, dane im na Syjonie Prawo do tegostopnia, że nawet przestrzeganie tak prostego przykazania, jak święcenieSabatu, było niemożliwe. Kult uprawiany w Jeruzalem był skalany komer-cjalizmem i pustą formą licznych rytuałów i ceremonii. Pomimo tego stanurzeczy, służba Jezusa skierowana była głównie do Żydów i Samarytan.Dlaczego? On sam wyjaśnił: Zostałem przysłany tylko do zaginionych zIzraela (Mat. 15:24).Bez względu na ich niewierność i odstępstwo, nadalpozostawali Jego wybranym narodem. Dopiero po odrzuceniu Go jako Me-sjasza, "opuścił ich dom", do czasu swego powrotu w chwale (Mat. 23:38,39).32 Prowadzenie rozmów na podstawie Pism s. 224 31.\nW jaki sposób Bóg porozumiewał się z Izraelem?Biblia jest pełna przykładów, w jaki sposób Bóg wpływał na ludzi, abyczynili Jego wolę. Do niektórych z nich przemawiał bezpośrednio (Rodz.46: 1-4, Jozuego 8:1) lub poprzez aniołów (Sędź. 6:11-24, rozdział 13). Doinnych, w tym proroków, poprzez wizje i sny (1 Królewska 3:5-15, 9: 1-9;Iz. 1:1; Amosa 7:1-9; Ex. 1:1). Jednak większość przesłań skierowanych doludu Bożego jako grupy, docierała poprzez proroków. Jak stwierdza list doHebrajczyków 1:1: "Od dawna na wiele sposobów i przy wielu okazjachprzemawiał Bóg do ojców naszych poprzez proroków" Prorocy byli zwykle posyłani do ludu Bożego, gdy ci stawali się nie-wierni. Ich zadaniem było przekazywanie poleceń od Boga, przestrzeganieludzi, by odwrócili się od ich fałszywych kultów i zachęcanie do posłu-szeństwa Prawu i praktykowania czystego oddawania czci Bogu . Kim bylici prorocy? Nie byli wybierani przez przywódców narodu, kapłanów lubinnych proroków. Byli wyznaczani przez Boga, poprzez Ducha Świętego(Liczb. 11:24-29). Po prostu otrzymywali przesłania od Boga i podawali jeinnym. Nie do pomyślenia jest, aby ówczesny ‘niewolnik zajął takie stanowi-sko jak Mojżesz, gdy doniesiono mu, iż oprócz niego i siedemdziesięciustarszych (którzy zgromadzili się w namiocie), ktoś jeszcze prorokuje:Mojżeszu Eldat i Medat prorokują w obozie. Na to odezwał się Jozue, synNuna, usługujący Mojżeszowi od swej młodości, i rzekł: Panie mój, Mojże-szu, zabroń im tego. Odpowiedział mu Mojżesz: Czyżbyś był zazdrosny omnie? Oby cały lud zamienił się w proroków Pana, aby Pan złożył na nichswego ducha! W Prawie nie było żadnej procedury wyznaczania proroków, ani ichuwiarygodniania. Dla Izraelitów istniały trzy sposoby rozpoznania, czyktoś, kto nazywał siebie prorokiem naprawdę reprezentował Boga: 1. Prorok przemawiał w imieniu Boga. 2. Proroctwo spełniło się (5 Mojż. 18: 20-22). 3. Proroctwo popierało formę wielbienia wskazaną przez Jahwe Opisana w Biblii pozycja proroka nie zapewniała wcale ani prestiżu,ani władzy. Prorocy nie byli osobami popularnymi. Wielu z nich było trak-towanych przez swój naród wybrany bardzo źle, wręcz wrogo. Niektórzybyli nawet brutalnie prześladowani lub zabijani przez przywódców narodu.Czy prorocy byli kiedykolwiek zorganizowani w centralne ciało kierującenarodem izraelskim?. Biblia wspomina o grupach proroków w kilku miej- 32.\nscach,33 ale nie istnieje wzmianka o tym, by spełniali rolę „kanału“ regular-nej komunikacji. W rzeczywistości, wydaje się, że czasami prorocy nie bylinawet świadomi istnienia lub miejsca przebywania innych proroków, czyinnych wiernych sług Bożych. Przykładowo, w jednym z okresów niewierności w królestwie północy,prorok Eliasz był przekonany, iż jest jedyną osobą w Izraelu, która nie po-kłoniła się Baalowi. A jednak Bóg wyjawił mu: Zachowałem w Izraelu sie-dem tysięcy — wszystkich których kolano nie ugięło się przed Baalem i któ-rych usta go nie ucałowały (1 Król.19 :18). Ci wierni ludzie niewątpliwiezostali uznani za nielojalnych wobec wyznaczonego króla, który był wów-czas u władzy. Nie byli jednak zorganizowani w żadną grupę. Żyli cichymżyciem osobistej wiary w Boga, w otoczeniu niewiernych, choć wciąż wy-branych ludzi. W całym okresie trwania Izraela, Biblia wspomina o pojedynczych oso-bach, które zachowały wierność Bogu, bez względu na to, czy przywódcynarodu prowadzili ich we właściwym kierunku, czy nie. Taka sytuacja pa-nowała aż do przyjścia Jezusa. Prorok Symeon ujrzał w niemowlęciu Jezus,wypełnienie się proroctwa przekazanego mu przez Ducha Świętego (Łuk.2:25-35). Wspomniana jest tam także prorokini Anna (Łuk. 2:36-38).Rozpoczyna się era chrześcijańskaPrzyjście Jezusa przysporzyło Mu raczej nowych rzeczników, nie wprowa-dzając wcale nowych, ludzkich sposobów komunikowania się Boga z ludź-mi. List do Hebrajczyków wspomina: w tych dniach Bóg przemówił do naspoprzez swojego Syna, którego wyznaczył na dziedzica wszelkich rzeczy iprzez którego stworzył wszystko (Hebr.1:2). Czy Jezus ustanowił zatem ja-kąś widzialną instytucję, która reprezentowałaby Jego interesy na ziemi,czy też chodziło Mu o to, aby każdy nowonarodzony chrześcijanin stał sięambasadorem Chrystusa, by w Jego imieniu mógł sprawować poselstwo?(2 Kor. 5:20). Pewnego razu, gdy Jezus mówił o zachowywaniu czujności, Piotr zapy-tał: Panie, mówisz do nas tę przypowieść, czy do wszystkich. Pan odpowie-dział, któż jest więc tym sługą wiernym i rozumnym, którego pan postawinad swym gronem sług, aby rozdawał im pokarm słuszny we właściwymczasie? Szczęśliwy będzie sługa ów, którego pan znajdzie tak czyniącegopodczas jego powrotu. Mówię wam zgodnie z prawdą, postawi go ponadcałym swoim dobytkiem. Ale przypuśćmy, gdyby sługa ów rzekł do siebie,pan mój zwleka z powrotem, a potem zaczął bić innych służących i służeb-33 np. 1 Sam. 10:5,10; 2 Król. 2:3,5 i 4:38 33.\nnice, jeść i upijać się. Pan tego sługi powróci w dniu w którym się go sługanie spodziewa. Ukarze go Pan z surowością i przeznaczy miejsce z niewie-rzącym. Ten sługa, który zna swojego Pana, a nie jest gotowy lub nie czyniwoli pana swego, zostanie mocno pobity. Ale ten, który nie zrozumiał woliswego pana i czyni rzeczy zasługujące na karę, otrzyma niewiele uderzeń.Gdyż komu wiele dano, od tego się wiele wymaga, a komu wiele powierzo-no, od tego wiele się oczekuje (Łuk. 12:41-48). Zapytasz może jak "niewolnik" bije swoje współsługi? Chyba nie magorszej chłosty od odwoływania wcześniejszych nauk, które głosicieleprzedstawiali jako jedyne i prawdziwe (w imieniu Boga) na terenie gdziegłosili. Choć w ich sercach kłębiły się różne pytania i wątpliwości musielije zdusić i nazwać "nowym światłem" i na nowo głosić coś, co okazało siępóźniej wymyśloną teorią.Które pokolenie nie miało przeminąć?Zobacz ile lat głoszono, że pokolenie roku 1914 nie przeminie, aż nastanieArmagedon i "Raj na ziemi"? Łatwiej nam na tej podstawie zrozumieć sens słowa „pokolenie” z Ewangelii we- dług Mateusza 24:34. W powszechnym użyciu „pokolenie” oznacza: 1 wszystkich ludzi, którzy się urodzili i żyją mniej więcej w tym samym czasie; 2 przeciętny od- stęp pomiędzy urodzeniem rodziców i ich dzieci, zwykle dwadzieścia do trzydzie- stu lat. Które z tych znaczeń mógł mieć na myśli Jezus? Z całą pewnością nie ostatnie z wymienionych, gdyż przy pierwszym spełnieniu proroctwa „pokolenie” trwało od roku 33 aż do 70, czyli przynajmniej 37 lat. 34 Według Psalmu 90:10 można życie ludzkie obliczać na siedemdziesiąt, a niekie- dy osiemdziesiąt lat. W tym stosunkowo krótkim okresie muszą się zmieścić wszystkie zdarzenia wyliczone przez Jezusa w odpowiedzi na pytanie o znak, kiedy to wszystko będzie miało się dokonać3534 Strażnica r1979 tom C/18, s.2435 Strażnica, nr 5/1968, s.4 (podkreślenie autora) 34.\nGdyby nawet przyjąć, że 15-letnie dzieci były na tyle dojrzałe, żeby pojąć znacze- nie tego, co się wydarzyło w roku 1914, to najmłodsi z tego pokolenia mają już około 70 lat. A zatem większość pokolenia, o którym mówił Jezus, już wymarła. Pozostali są już w podeszłym wieku. Pamiętajmy jednak, że Jezus powiedział, iż koniec obecnego złego świata nastąpi, zanim całkowicie przeminie to pokolenie. Już samo to dowodzi, że do przepowiedzianego końca pozostało niewiele lat.36 Niektórzy słudzy Jehowy tak usilnie pragną ujrzeć koniec złego systemu, że cza- sami spekulują, kiedy wybuchnie „wielki ucisk”, a nawet próbują to ustalić na pod- stawie długości życia pokolenia, które pamięta rok 1914. (...) Sposób, w jaki Je- zus używał słowa „pokolenie”, nie dotyczy odmierzania czasu, lecz odnosi się głównie do ludzi, którzy żyją w danym okresie (...) Czy wobec tego wypatrywanie dat lub spekulowanie na temat długości życia literalnego „pokolenia” może dać jakieś korzyści? Bynajmniej! (...) Kiedy w roku 1914 Chrystus objął władzę w swym Królestwie, Szatan został zrzucony na ziemię. Oznaczało to „biada [dla] ziemi (...), ponieważ zstąpił do was Diabeł, pałając wielkim gniewem, bo wie, że mało ma czasu” (Objawienie 12:12). W porównaniu z tysiącami lat rządów Szata- na jest to naprawdę krótki czas.” 37 Co to są za niektórzy słudzy Jehowy, którzy tak usilnie pragną ujrzećkoniec złego systemu, że czasami spekulują, kiedy wybuchnie „wielkiucisk”, a nawet próbują to ustalić na podstawie długości życia pokolenia,które pamięta rok 1914? Przecież żaden głosiciel nie pisał o roku 1914, anio pokoleniu. To "niewolnik" cały czas przesuwał wiek ludzi, którzy moglicoś pamiętać z tego wyznaczonego na chybił trafił roku. Po wielu niespeł-nionych datach, kierownictwo w Brooklynie wydłużyło sobie pokolenie dotysięcy lat, przekonanie o tym, że udało się mu znowu oszukać tych pro-stych, niczego nie podejrzewających ludzi. Czystą kpiną z Boga i ludzi jestponiższe zapewnienie: Jehowa uczy swój lud przede wszystkim na cotygodniowym studium Biblii prowa- dzonym za pomocą Strażnicy. Czy traktujesz to zebranie jako sposobność odbierania pouczeń od Jehowy? 38 Jedna Strażnica 21/1995 r. bez zająknięcia ogłosiła, że pokolenie możetrwać tysiące lat i to bez słowa przepraszam. Nic więc dziwnego, że wielugłosicieli opuściło szeregi Organizacji, a zdecydowana większość zwolniłatempo. Prawie każda Strażnica chłosta tych, którzy ją opuścili po tym jak36 Przebudźcie się!, nr 1/1970, s.13 (Pokolenie to w 1914 roku wg niewolnika" miało jużponad 70 lat. Dziś mamy rok 2002, czyli to pokolenie powinno mieć ponad 100 lat. Nato-miast wg Biblii, przeciętnie życie trwa lat 80, PS. 90:10). Dlatego nie nowe światło, alezwykła arytmetyka zmusiła nauczycieli w Brooklynie do zmiany definicji pokolenia, prze-suwając ją w nieskończoność.37 Strażnica 1 listopada 1995, nr 21, s.17, § 6; s.19, § 8,9) ( podkreślenie- autora)38 Strażnica 1 sierpnia 1995, nr 15, s. 17, § 13 ( podkreślenie- autora) 35.\ndostrzegli jej przewrotność. Na nic zdadzą się pokrętne wyjaśnienia. Po-myśl, czy zapowiadanie różnych dat przez "niewolnika" była wolą Bożą?Na co ma czekać głosiciel, któremu Bóg przez swoje Słowo pokazuje ma-nipulacje „niewolnika”?Gotowość czekania pomaga nam też strzec się zarozumiałości. Niektórzy z póź-niejszych odstępców nie chcieli czekać. Może uważali, że trzeba coś skorygo-wać bądź to w zrozumieniu Biblii, bądź też w sprawach organizacyjnych. Nie uznalijednak faktu, iż do wprowadzenia takich zmian duch Boży pobudza niewolnika wier-nego i roztropnego w czasie obranym przez Jehowę, nie zaś wtedy, gdy nam się to wydajekonieczne. Ponadto każda taka zmiana musi być zgodna z wolą Jehowy, a nie z naszy-mi poglądami. Odstępcy dopuszczają, by zarozumialstwo wypaczyło ich sposóbmyślenia i doprowadziło ich do potknięcia.39 Najbardziej denerwuje "niewolnika" to, że nie może uciec od tego cowcześniej sam napisał. Największym wrogiem Organizacji jest więc jejwłasne wydawnictwo. Dlaczego zatem tak zażarcie atakuje tych, którzy goprzestali słuchać? Ponieważ oni dobrze poznali jego publikacje i to co wnich było pisane. Ale wracając do przypowieści Pana Jezusa o kąkolu i pszenicy. Przypo-wieść ta jest zachętą do czujności i właściwego (taktownego) traktowaniainnych, zwłaszcza innych chrześcijan, kładąc nacisk na to, iż każdy, wcze-śniej czy później, odpowie za swoje postępowanie. Biblia nigdzie nie suge-ruje nawet, aby zbawienie było osiągalne za pomocą jakichś ludzkich orga-nizacji. Ponieważ żadna ziemska organizacja (kościół) nie umarł za rodzajludzki, ale Chrystus.Czy apostołowie byli Ciałem Kierowniczym?I trwali w nauce apostolskiej i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modli-twach (Dz. Ap.2:42). Niektórzy apostołowie, tj. Mateusz, Piotr, Jakub i Jan,pojawiają się często w natchnionych zapisach. Pozostali z dwunastu, niewystępują tak często, a ich poczynania nie zaznaczyły się dla rozwojuchrześcijaństwa tak wyraziście, jak np. Pawła, Barnaby, Sylasa czy Tymo-teusza. Większość zaś natchnionych Pism Chrześcijańskich została napisa-na przez ludzi spoza kręgu tych dwunastu, a zwłaszcza przez Pawła, orazMarka, Łukasza, Jakuba i Judę. Życie, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa wypełniło w czasach aposto-łów wiele żydowskich proroctw, w sposób zupełnie inny, niż oczekiwałotego ówczesne grono religijnych przywódców i nauczycieli Prawa. Te pro-roctwa wymagały wyjaśnienia, tak by pierwsi chrześcijanie dobrze je zro-zumieli. W jaki sposób głębokie zrozumienie roli Jezusa jako Mesjasza do- 39 Strażnica 17/2000 s.12 §10 (podkreślenie autora) 36.\ntarło do młodego kościoła? Według Łukasza, w dniu swojego zmartwych-wstania, Jezus ukazał się dwóm uczniom w drodze do Emaus. Jednemubyło na imię Kleopas: Poczynając od Mojżesza i poprzez wszystkich proro-ków, wyjaśniał im, co było o Nim powiedziane w Pismach (Łuk. 24: 13-35;Jan 5:39,46). Są to niezwykle precyzyjne wskazówki, które dowodzą iż pi-sma hebrajskie odnosiły się do Jezusa — Mesjasza i są one najbardziej wy-razistymi przykładami boskiego objawienia w całym Piśmie Świętym. GdyKleopas i jego towarzysz podróży, po wspólnym posiłku z Jezusem, po-wrócili do Jerozolimy i odnalazłszy jedenastu uczniów opowiedzieli im ospotkaniu z Nim, wówczas, jeszcze w trakcie ich opowieści, sam Jezusukazał się całej zgromadzonej grupie. Przed wstąpieniem do nieba, Jezus powiedział, że zamierza osobiścieprzejąć władzę nad wszystkim, co ma miejsce w niebie i na ziemi: Wszelkawładza w niebie i na ziemi została mi przekazana. Idźcie więc i czyńcieuczniów ze wszystkich narodów, chrzcząc je w imię Ojca i Syna i DuchaŚwiętego, nauczając ich przestrzegania wszystkiego co Ja wam przekaza-łem. A będę z wami zawsze, aż do końca czasu (Mat. 28:18-20). Innymi sło-wy: Wtedy i tylko wtedy będę z wami — rzekł Jezus. Przed śmiercią Jezus powiedział swoim uczniom, że pośle pomocnika idoradcę, który zastąpi Go po wstąpieniu do nieba: Ja będę prosić Ojca i dawam innego Pocieszyciela, aby był z wami na wieki. Ducha prawdy, które-go świat przyjąć nie może, bo go nie widzi i nie zna; wy go znacie, bo prze-bywa wśród was i w was będzie (Jana 14:16,17). Później, mówiąc o pracyDucha Świętego, Jezus kontynuował: Ale kiedy On, Duch prawdy przyj-dzie, wprowadzi was we wszelką prawdę. Nie będzie mówił sam od siebie,lecz cokolwiek usłyszy mówić będzie, to, co ma przyjść wam oznajmi. Onmnie uwielbi, gdyż z mego weźmie i wam oznajmi. Wszystko co ma Ojciec,moje jest; dlatego rzekłem, że z mojego weźmie i wam oznajmi (Jana16:13-15). Jeżeli wytrwacie w słowie moim, prawdziwie uczniami moimibędziecie. I poznacie prawdę, a prawda was wyswobodzi (Jan 8:31.32)."Sobór" w Jerozolimie - źródło Nowego Światła?Towarzystwo Strażnica sugeruje, że starsi zboru w Jerozolimie, miasta, zktórego Ewangelia rozprzestrzeniła się po całym świecie, funkcjonowali nasposób zbliżony do "ciała kierowniczego" Świadków Jehowy, czyli rozwa-żając ważne dla chrześcijan zagadnienia w innych zborach i spełniając rolęźródła głębszego zrozumienia prawdy. Towarzystwo twierdzi, że starsi wJerozolimie spełnili taką rolę, kiedy pojawiła się kontrowersja wokół obrze-zania. Czy tak uczy Biblia? Jaka była rola zboru w Jerozolimie i w jakisposób sam Jezus, poprzez Ducha Świętego, pomógł w rozwiązaniu tego 37.\nsporu? Przyjrzyjmy się zapisom w Dziejach Apostolskich 15:1-35 i liściedo Galacjan 2:1-14. Według Dziejów Apostolskich kwestia ta powstała, gdy niektórzy od"Jakuba" przyszli z Jerozolimy do Antiochii i zaczęli nauczać czegoś, cze-go wcześniej Paweł tych wierzących nie uczył. Jaka była ta "nowa nauka"rodem z Jerozolimy? Że: nie możecie być zbawieni o ile się nie obrzezaciezgodnie z wymogami Prawa Mojżeszowego. Było to całkowicie sprzeczne ztym, co Jezus objawił Pawłowi odnośnie zbawienia wyłącznie na podstawiewiary. Z tego względu Paweł musiał zająć w tej sprawie zdecydowane ijednoznaczne stanowisko. Ludzie z Jerozolimy nadal upierali się przy swo-im, dlatego Paweł i Barnaba udali się do Jerozolimy, aby spotkać się z"apostołami i starszymi w tej sprawie". Sprawozdanie Pawła w liście doGalicjan podaje, że szedł on do Jerozolimy pod kierownictwem Pana,"przez objawienie ". Okazało się, że niektórzy żydowscy chrześcijanie na-prawdę nadal wierzyli w konieczność obrzezania jako warunku zbawienia. Sprawozdanie Pawła z zaistniałej sytuacji, przekazane zborowi w Gala-cji wyjaśnia, że poszedł na prywatne spotkanie z tymi, którzy "wydawalisię mieć znaczenie" w zborze, czyli ze starszymi. "Przedłożył im Ewange-lię, którą głosił wśród pogan i nie poddał się ani na chwilę". Ci, prowadze-ni Duchem Świętym Słudzy Boży, przyjęli z pokorą napomnienie udzielo-ne im przez Pawła. Przeanalizowawszy raz jeszcze całą kwestię w szer-szym gronie starszych braci, pozwolili prowadzić się działaniu DuchaŚwiętego, w celu rozstrzygnięcia zaistniałego sporu. Następnie napisali listwyjaśniający do wierzących (pochodzących z pogan), dając im stosownewskazówki mające na celu zażegnanie sporów pomiędzy Żydami a chrze-ścijanami wywodzącymi się z innych narodów (w kwestiach żywienia i in-nych praktyk religijnych). Nie istnieje żaden dowód na to, by na tym ważnym spotkaniu starszychosiągnięto jakieś zgoła nadzwyczajne, nowe i nieoczekiwane stanowisko.Starsi w Jerozolimie z pokorą przyjęli napomnienie Pawła, nie próbującnadać sprawie jakiegoś nowego kierunku. Przypadek ten, w żaden sposóbnie potwierdza tezy, jakoby w Jerozolimie istniało jakieś "Wyższe CiałoKierownicze" wypracowujące (samo od siebie) nowe, wiążące zasady obo-wiązujące wszystkich pozostałych chrześcijan. Przeciwnie. To nie oni, leczDuch Święty pomagał rozstrzygać wszystkie pojawiające się problemy,prowadząc wszystkich do poznania wszelkiej prawdy (Dz. Ap. 20:28-29). Bo ci, których Duch Boży prawdziwie, są dziećmi Bożymi (Rzym 8:14). 38.\nDuch Boży wśród pierwszych chrześcijanJezus przykazał swoim uczniom, aby pozostali w Jerozolimie, aż zostanąprzyodziani mocą z wysokości (Łuk. 24:49). Przemawiając do tłumów, Piotrodniósł wszystkie ówczesne wydarzenia, do proroctwa Joela. W tym pro-roctwie, które znalazło swe wypełnienie w erze chrześcijańskiej, była prze-powiednia: wyleję z Ducha mojego na każde ciało, i wasi synowie i waszecórki prorokować będą, i młodzieńcy i starcy będą mieć sny, wizje; nawetna sługi i służebnice wasze wyleję Ducha mego i będą prorokować (Dz.2:17-18). Proroctwo to mówiło, że Bóg, poprzez Ducha Świętego będziesię komunikować z chrześcijanami tak samo, jak w czasach starotestamen-towych, bezpośrednio poprzez wizje, sny i proroków. Czy zapisy biblijneto potwierdzają? Księga Dziejów Apostolskich, jest pełna sprawozdań, które jasno ilu-strują wypełnianie się proroctwa Joela. Pokazuje osobiste działanie samegoBoga — działanie Ducha Świętego i Jego aniołów, poprzez sny i wizje wewczesnym kościele: w nawróceniach, wzroście zborów, w wyborze i pro-wadzeniu apostołów i misjonarzy, utrzymywaniu zborów z dala od zepsu-cia czy fałszu, zachęcaniu i wspieraniu w czasach prób i trudności, a takżew przechowywaniu wszystkich informacji, które okazały się niezbędne dlachrześcijan w przyszłych wiekach (czyli Biblii). Żadna istotna część chrze-ścijaństwa nie została przekazana z pominięciem nauk Jezusa, czy to bez-pośrednio, czy poprzez Ducha Świętego. Rozważmy przykład Filipa i Etiopczyka. Filip nauczał w Samarii, skądanioł wysłał go na drogę prowadzącą do Gazy. Na pustynnej drodze spotkałjadącego na wozie Etiopczyka czytającego proroka Izajasza. Duch Bożypolecił mu przyłączyć się do niego i wyłożyć mu sens proroctwa. Później,po ochrzczeniu go w wodzie, Duch porwał Filipa przenosząc go na innemiejsce (Dz. 8:36,39,40). Przyjrzyjmy się teraz przypadkowi Korneliusza, bogobojnego człowie-ka, który miał wizję anioła Bożego. Powiedział mu on, by posłał swojegoczłowieka do Joppy, po Piotra. W międzyczasie modlący się na dachu Piotrpopadł w zachwycenie i usłyszał, że ci, których dotychczas uznawał za nie-czystych (czyli pogan) — są teraz czyści (oczyszczeni). Duch Święty po-wiedział mu o przybyciu człowieka posłanego przez Korneliusza. Piotrudał się do domu Korneliusza, gdzie głosił Ewangelię dużej grupie zebra-nych tam domowników, którzy zostali następnie ochrzczeni (Dz.10:1-46). Sam Pan Jezus objawił się Saulowi, aby dokonać jego nawrócenia (Dz.9:3-6,15). Saul (Paweł), pod wpływem Ducha Świętego, stał się niezwykleoddany w niesieniu chrześcijańskiego przesłania do nie – Żydów. Założyłwiele zborów. Kto go do tego upoważnił? Czy był to zbór jerozolimski czy 39.\nteż zbór w Antiochii, z którego wyjechał na swoje podróże misyjne? Saul iBarnaba zostali powołani na misjonarzy i wyruszyli w wyznaczonymprzez Ducha Świętego kierunku (Dz. 13:1-4). Zapisy wspominają, że osoby, którym Paweł głosił, kierowały się poprzewodnictwo bezpośrednio do Chrystusa, a nie grupy starszych w Jerozo-limie, czy gdziekolwiek. Gdy Paweł rozmawiał ze strażnikiem więziennymw Filipii, po prostu głosił temu człowiekowi i jego domownikom SłowoBoże. Nastąpiło to wkrótce po cudownym jego uwolnieniu, tuż po północy.Zanim noc skończyła się, całe domostwo (prawdopodobnie wraz ze służbą)zostało ochrzczone. Czy po tym wydarzeniu zostali skierowani do lokalne-go zboru, aby mogli tam, pod uważną kontrolą starszych braci, kontynu-ować rozpoczęte przez Boga dzieło? Nie. W Filipii nie było przecież zboru,a jedyną nawróconą osobą była tam kobieta o imieniu Lidia (Dz. Ap.16:30-34). To nie oznacza wcale, że nie powstał tam później nowy zbór,którego oboje zostali członkami. Jest wiele innych przykładów, na które można by się powoływać, a któ-rych przesłanie jest bardzo jasne: To sam Duch Święty (a nie jakakolwiekgrupa ludzi), odgrywał najistotniejszą rolę w prowadzeniu chrześcijan.Duch prowadził Pawła i jego towarzyszy w podróżach misyjnych (Dz.16:6-10; 18:9-11; 20:22-23; 21:4), wybawiał z niebezpieczeństw, natchnąłdo napisania listów do zborów oraz wyznaczał starszych (Dz. 20:28,32-33).Chrześcijanie, tak jak Izraelici otrzymywali wskazówki w celu rozpoznaniaprawdziwych braci i fałszywych proroków. Po dokładnym opisie, jaki ro-dzaj zachowania będzie charakteryzował jego naśladowców, Jezus powie-dział, iż "ci ludzie" (fałszywi prorocy), będą rozpoznani po "owocach ", niejako organizacja, ale jako jednostki (Mat. 7:15-20). Później, apostoł Jan wskazał na test, jakiemu należy poddać "natchnio-ne wypowiedzi" : Kochani nie wierzcie każdemu, kto twierdzi, że ma Du-cha, ale sprawdzajcie duchy, czy pochodzą od Boga, bo mnóstwo fałszy-wych proroków się pokazało na świecie (1 Jana 4:1-3 NT.WP). Jan nie sku-pił się na doktrynie, zachowaniu, czy źródle proroctwa jako kryteriów oce-ny przesłania, które miało pochodzić od Boga. Proroctwo jest oceniane napodstawie tego, co jest jego centralnym przesłaniem. Jeśli treścią przesłanianie jest Ewangelia, czyli zbawienie na podstawie wiary w pojednawcząofiarę krwi Jezusa Chrystusa, wówczas nie może w żaden sposób uchodzićza proroctwo pochodzące od Boga. Przeciwnie — zostało zainspirowaneprzez ducha Antychrysta. Recommended


Bluzki i koszule damskie - eleganckie bluzki, bluzka koronkowa, hiszpanka – MEDICINE Everyday Therapy\nBluzka damska to podstawa kobiecej stylizacji niezależnie od okazji czy pory roku. Do wyboru masz setki wzorów i kolorów – bluzki damskie gładkie, w kratkę, w paski, w kwiaty, w grochy. Możesz wybrać bluzki lub koszule damskie z kołnierzykiem, zapinane na guziki lub wkładane przez głowę, bez rękawów, z długim czy krótkim prostym lub bufiastym rękawem. Słowem - do każdej okazji znajdziesz odpowiednią bluzkę lub koszulę damską.\nWyświetlono 96 z 161 produktów.\nBluzki damskie i koszule damskie świetnie komponują się ze spodniami, jeansami czy spódnicami. W każdej garderobie powinno znaleźć się przynajmniej kilka modeli, które dopasujesz do odpowiedniej okazji. Sprawdź, jakie modele mamy w bogatej ofercie MEDICINE!\nJeśli szukasz bluzki do biura czy na bankiet – postaw na klasyczny krój, zapinany na guziki, w bieli lub w granacie. Eleganckie bluzki damskie mogą mieć nieco bardziej fantazyjne kroje, np. delikatne bufki przy rękawach czy wiązanie na kokardę pod szyją. Koszule damskie mogą być wykonane z różnych materiałów, np. z bawełny, tencelu czy wiskozy. Każdy z tych materiałów jest bardzo przyjemny w noszeniu i sprawdzi się nawet podczas letnich upałów.\nCasualowe stylizacje z koszulami damskimi\nCasualowe stylizacje wcale nie ograniczają Cię w kwestii fasonu czy długości bluzki damskiej. Na lato, plażę lub imprezę możesz wybrać dłuższy model koszuli damskiej z wiązaniem w pasie, z odsłoniętymi ramionami, z odważniejszym dekoltem czy wzorami. Jeśli chcesz jeszcze bardziej zaakcentować talię, przewiąż bluzkę paskiem. Wybór dekoltu zależy od Ciebie i od tego, jaki krój wycięcia najbardziej pasuje do kształtu Twojej sylwetki. Do wyboru masz koszule damskie z dekoltem w szpic, w łódkę, z głębokim dekoltem w kształcie litery V lub o kroju asymetrycznym.\nBluzki damskie we wzory\nW asortymencie MEDICINE znajdziesz bluzki i koszule damskie w piękne wzory roślinne, geometryczne lub zupełnie abstrakcyjne. Zespół naszych doświadczonych grafików nieustannie wymyśla nowe projekty, które z chęcią przenosimy na tkaniny bluzek i koszul damskich. Bluzki w kwiaty bardzo dobrze komponują się kolorowymi spodniami lub jeansami w klasycznym odcieniu.\nJeans wśród koszul to coś, na co zdecydowanie warto postawić! Klasyczny materiał sprawdzi się zarówno w połączeniu z wygodnymi jeansami damskimi - tzw. jeansowy total look, jak i spodniami typu cargo, slouchy czy z marchewami. Wybieraj takie koszule damskie, które z przyjemnością założysz do wiosennej bądź jesiennej stylizacji!\nBluzka hiszpanka, bluzka z koronką czy bluzka z haftem?\nDbamy o to, aby w ofercie MEDICINE pojawiały się bluzki damskie o różnych krojach, wykończone koronką, ażurem, bufkami czy ciekawym wiązaniem. Dzięki temu z pewnością znajdziesz model, który wpadnie Ci w oko. Bluzki hiszpanki wspaniale eksponują zgrabną szyję i obojczyki, zaś bluzki z koronkowymi akcentami i bufiastymi rękawami wspaniale nadają się do stylizacji w klimacie boho.


polityka - read up!\nHouse of Cards 6: pragmatyczny feminizm i cyniczna gra kobiecością [spoilery]\nby Mila 5 listopada 2018\nFinałowy sezon House of Cards zdecydowanie jest inny, niż wszyscy się tego spodziewali. Owszem, sprawdza się spora część przewidywań: trochę brakuje w nim Franka, chwilami wyraźnie czuć, że scenariusz pisany był na szybko, i dla wielu pewnie będzie to sezon najsłabszy. Ale jednocześnie nawet jeśli spodziewaliśmy się takich właśnie cech, to, jak one wybrzmiewają, jest sporym zaskoczeniem. Szósty sezon odstaje od reszty – przede wszystkim dlatego, że jest zupełnie inny i inaczej rozkłada akcenty. Nie jestem zdziwiona głosami rozczarowanych… ale jeśli odłożyć na bok te wady, których i tak się spodziewaliśmy, zostaje nam coś, co mnie i sporą część widzów fascynuje, i co wygrane jest naprawdę dobrze – wątek Claire i tego, jak ona radzi sobie z prezydenturą. Jeśli ciekawi was porównanie stylów Franka i Claire – być może warto dać temu sezonowi szansę.\nDlaczego House of Cards bez Franka ma szansę się udać\nby Mila 26 października 2018\nKiedy w 2017 roku po wyjściu na jaw oskarżeń o molestowanie seksualne nie tylko sprzed lat, ale i na planie hitowego serialu, Netflix podjął decyzję, by ze skutkiem natychmiastowym zakończyć współpracę z Kevinem Spacey, część fanów House of Cards nie tylko nie kryła oburzenia, ale wręcz wieszczyła druzgoczącą porażkę finałowego sezonu i zapowiadała, że nie będzie go oglądać. Dziś, na tydzień przed premierą ostatniej serii serialu te emocje znów wracają… A ja dzielę się dość niepopularną opinią, że wykreślenie Franka Underwooda z House of Cards być może nie tylko wcale nie skończy się spektakularną klapą, ale wręcz może nadać serialowi nieco świeżości. Oto dlaczego:\nby Mila 2 czerwca 2017\nJak obrazić Franka Underwooda\nby Mila 22 sierpnia 2016\nMarsylia (Marseille) z Gerardem Depardieu miała być francuską odpowiedzią na House of cards. Problem w tym, że nie za bardzo dosięga do tak wysoko postawionej poprzeczki, a z amerykańskim hitem łączy ją tylko temat politycznych rozgrywek i fakt, że bohater ma ładną żonę. Na tym podobieństwa się kończą, zwłaszcza że wspomniana żona zamiast z klasą brać sprawy w swoje ręce, startuje chyba w plebiscycie na najbardziej irytującą postać kobiecą. Ze Skyler White może nie wygra, ale wątpię, żebyście ją polubili.\nNadchodzi zima – i Putin, nowy władca pierścienia\nby Mila 19 marca 2016\nGdybym mogła zadać Kasparowowi jedno pytanie, dotyczyłoby ono tytułu jego najnowszej książki: Nadchodzi zima. Niezmiernie mnie intryguje to, na ile celowo autor pogrywa tutaj z popkulturą i czemu to w zasadzie mogłoby służyć. Od tytułu Winter is coming już tylko rzut beretem do Gry o Tron, a stamtąd ledwie krok do Tolkiena i jego mocno czarno-białego świata, gdzie siły dobra grzeszą tylko przez chwilę i co najwyżej odrobiną zaniedbania i zapatrzenia we własne sprawy.