Czy mamy prawo?\nMiłość, pożądanie, złość, rozpacz, żal, radość, gniew, furia… Uczucia i emocje, które towarzyszą nam przez całe życie. Bez nich byśmy nie istnieli. One motywują nas do działania, dostarczają informacji o naszych potrzebach i naszym stosunku do siebie i innych. Dlaczego w takim razie w naszych uszach często dźwięczą słowa „nie przystoi się złościć”, „nie wypada się gniewać”,” „jak możesz czuć nienawiść”? Dlaczego uciekamy przed częścią emocji? Dlaczego wiele z nich wypieramy? Przecież mamy do nich prawo. Mamy prawo doświadczać zarówno tych wygodnych uczuć, ale i tych, które często są przez nas traktowane jako nieproszeni goście.\nKażdy z nas od najmłodszych lat był uczony, co wolno, a czego nie wolno. Niestety nauczyliśmy się podobnie wartościować emocje. Uważamy, że są te dobre i te, których należy się wstydzić. A prawda jest taka, że jako ludzie mamy prawo do całej ich gamy. Jest tylko jedno „ale” – jesteśmy odpowiedzialni za zachowania, które na ich podłożu powstaną. Mam prawo czuć złość, gniew, pożądanie, czuć żal. Mam do tego prawo, ale odpowiadam za moje zachowanie, które może pod ich wpływem się narodzić. Dlatego ważne, aby nasze emocje współpracowały z intelektem. Ale to jest kwestia treningu.\nZnacie zapewne osoby, które są wybuchowe i zanim pomyślą, potrafią swoim słowem wyrządzić wiele krzywdy. Pod wpływem emocji człowiek posuwa się niekiedy do czynów, których potem może żałować całe życie. Tacy ludzie nie mają rozwiniętej inteligencji emocjonalnej, która jest umiejętnością rozpoznawania swoich i cudzych emocji, zdolnością ich rozumienia, nazywania i kierowania nimi w sposób racjonalny, adekwatny do sytuacji.\nDlaczego jest tyle osób wśród nas, które nie radzą sobie z emocjami? Dlaczego są tacy, którzy z kolei są oziębli i uciekają przed nimi, boją się ich? Być może nie dane im było w dzieciństwie odbyć treningu emocjonalnego, który jest niezbędny do dorosłego życia. Rodzice często nie chcą, aby ich dzieci przeżywały wiele emocji. Chcą chronić je przed smutkiem, rozpaczą, frustracją. A to błąd. Dorosłe życie przynosi całą gamę uczuć i właśnie dzieciństwo - czas, kiedy dzieci czują miłość i wsparcie osób dla nich znaczących - jest odpowiednim momentem, aby nauczyły się z nimi radzić.\nW sobotnym poście "Gniew matki" zostały pokazane emocje kobiety, której mąż został zamordowany, a dzieci porwane. Niemoc doprowadzająca do obezwładniającego smutku i zatrzaśnięcia się w sobie, bezradność stawiająca pod ścianą. Emocje powodujące, że człowiek czuje się jak w ciemnym tunelu, z którego nie ma wyjścia. Cierpienie i udręka doprowadzające do stanu, w którym chciałby się rozpłynąć wraz z emocjami. Ale pokazna została również przegroma siła matczynej miłości. Miłości, będącej uczuciem, które może sprawić, że bezradność i niemoc przekształcą się w furię dającą energię i pobudzającą do działania i walki o najbliższych.\nZaakceptujcie nasze emocje, gdyż one wszystkie są nam potrzebne, ale pamiętajmy, by mądrze nimi kierować.\nT.R. Ragan "Gniew matki"\nPREMIERA ODBĘDZIE SIĘ DZISIAJ!\nChcę być szczęśliwa!\nTechniki prof. Sonji Lyubomirski\nOkazuje się, że i na tak trudne wydawałoby się pytanie, może znaleźć się odpowiedź. A co najważniejsze naprawdę można być bardziej szczęśliwym niż się jest. To dobra wiadomość! Psychologowie pozytywni osobom dobrze funkcjonującym polecają kilka sposobów, aby podnieść poziom szczęścia i satysfakcji z życia. Sonja Lyubomirski z Uniwersytetu Kalifornijskiego opracowała technikę „8 kroków ku bardziej satysfakcjonującemu życiu”*. Myślimy, że dla każdego z nas te ćwiczenia mogą być pomocne:\nBądź wdzięczny i wyrażaj to – jednym ze sposobów może być prowadzenie „dziennika wdzięczności”. Załóż specjalny zeszyt, w którym np. codziennie wieczorem lub co kilka dni będziesz zapisywać wydarzenia, sytuacje, za które jesteś szczególnie wdzięczny losowi. O tym, jak i dlaczego „dziennik wdzięczności” pomaga – już niedługo napiszemy więcej.\nStaraj się robić dobre rzeczy przy każdej nadarzającej się okazji, a niektóre rób systematycznie (np. pomóż odrobić lekcje z angielskiego córce koleżanki; rób raz w tygodniu zakupy starszej sąsiadce lub zaangażuj się w pracę na rzecz organizacji charytatywnej). Pozytywne uczynki przyniosą całą masę pozytywnych efektów.\nPielęgnuj życiowe przyjemności. Gdy zdarzają Ci się wspaniałe szczęśliwe momenty – rozkoszuj się nimi „tu i teraz”, ale też staraj się je zapamiętać (zrób „stop-klatki” w pamięci), tak, aby w dowolnym momencie móc je sobie przypomnieć.\nDziękuj osobom, które Ci pomagają, udzielają rad (mentorom) – okazuj wdzięczność osobom, które pomogły Ci w trudnych dla Ciebie chwilach, które pozytywnie wpłynęły na Twoje życie. Porozmawiaj z nimi twarzą w twarz, a jeśli nie jest to możliwe – napisz.\nNaucz się przebaczać – żal i gniew do osób, które kiedyś Cię skrzywdziły nic Ci nie przyniosą. Gdy przebaczysz, będziesz mógł „ruszyć z miejsca”.\nInwestuj w relacje - poświęcaj czas i energię na przyjaźnie i życie rodzinne. Silne i pozytywne relacje z innymi są tym, co bardzo silnie wpływa na nasz poziom szczęścia. W weekend dowiecie się jak ważne są relacje w życiu zawodowym, o czym w wywiadzie opowiedział nam współzałożyciel portalu Wirtualna Polska (wp.pl) - Maciej Grabski.\nDbaj o swoje ciało – wysypiaj się, trenuj, ćwicz i uśmiechaj się – poprawi to Twój nastrój. A praktykowane systematycznie podniosą poziom Twojej satysfakcji życiowej.\nUcz się radzić sobie ze stresem – musisz wypracować sobie strategie radzenia sobie ze stresem, bo nie da się uniknąć w życiu trudności. Zawsze będą. Ludziom wierzącym pomaga ich wiara, a „świeckim” różne przekonania, np. „Co Cię nie zabije, to Cię wzmocni”. Ważne, by silnie w nie wierzyć.\nTeraz już wiecie, co można robić, by być bardziej szczęśliwym. Pomyślcie więc od czego możecie zacząć już dziś :)\nTo jest czas na wybaczenie\nRealizujecie noworoczne postanowienia?\nHandel żywym towarem,\ndramat matki, smutek, gniew, furia\n„Jej uwagę zwrócił metaliczny błysk. Trawa otaczająca ślad po oponie urosła, ale coś się w niej znajdowało. Uklękła. Pomiędzy źdźbłami, do połowy zagrzebany w ziemi, znajdował się guzik. Wzięła go i mu się przyjrzała. Nie rozpoznała go. Był brudny i zniszczony. Kiedy wstała, przyszła jej do głowy pewna myśl. Dlaczego my? Dlaczego Lara i Hudson? Pytanie nie było skierowane do Boga, a jedynie stanowiło element rozważań o tym, co mogło się wtedy wydarzyć. Myśl powracała. Dlaczego uprowadzili dzieci? Jeśli w sprawę zaangażowani byli handlarze żywym towarem, od czego miała zacząć? Z kim porozmawiać?”*\nTragedia kobiety, tragedia żony, a przede wszystkim tragedia matki…\nStrata osób bliskich dla każdego człowieka jest najboleśniejszym zdarzeniem, jakie może być jego udziałem. Odejście ukochanej osoby powoduje, że miłość do niej staje się jeszcze bardziej widoczna w przeżywanym bólu. Często dopiero w śmierci człowiek odkrywa siłę uczucia, którym darzył osobę kochaną. Czasami dopiero wtedy może dotrzeć do wielu osób, jaką wartość utracili. Wartość, którą było życie i dzielenie go z drugim człowiekiem - rodzicem, przyjacielem, mężem, dzieckiem. Śmierć stawia człowieka w sytuacji, która jest nieodwracalna, skończona, bez możliwości wyjścia i jakiegokolwiek rozwiązania, czyli pokazująca naszą bezradność i niemożność wpływu. Ale paradoksalnie w całym jej dramatyzmie jest pewna jasność sytuacji. Bywają bowiem w życiu momenty, które powodują jeszcze większe rozdarcie wewnętrzne i ból aniżeli śmierć najbliższej osoby. Są to sytuacje rozdzierającej wręcz niepewności o los najbliższych, szczególnie dzieci, które zostały porwane. Te momenty stają się dla rodziców nie do zniesienia i mogą doprowadzać ich do szaleństwa. Matka niemająca pewności co do losu swojego dziecka, cierpi nie tylko z powodu własnej tęsknoty. W tym momencie jej ból nie ma znaczenia, ona cierpi z powodu niemocy, strachu i niepokoju o los osoby, za którą była odpowiedzialna od urodzenia, którą kochała, chroniła i otaczała troską. Cierpi z powodu niemożności pomocy temu, któremu mogą dziać się najgorsze rzeczy, o których człowiek nawet nie chce w takiej chwili myśleć.\nTheresa Ragan w książce „Gniew matki” porusza niezwykle ważny temat handlu żywym towarem, który stanowi formę współczesnego niewolnictwa. Autorka przenosi nas do świata nauczycielki Faith McMann wiodącej wraz z mężem i dwójką dzieci szczęśliwe życie. Poznajemy ją w przeddzień urodzin jej dziewięcioletniego synka, w szczególnym momencie, w którym z niecierpliwością czeka na podzielenie się z mężem radosną nowiną o trzecim dziecku, które nosi pod swoim sercem. I nagle ten sielski obrazek zostaje w jednej chwili brutalnie zniszczony. Na jej oczach zostaje zamordowany mąż, a dzieci porwane. Jej świat w jednej chwili legł w gruzach.\n„Zbliżył się tata. Gładka twarz dotknęła jej policzka, gdy szepnął córce do ucha: – Nie poddawaj się. Od urodzenia byłaś wojowniczką. Krew jakby wolniej w niej płynęła. Dlaczego tu była? Miała tylko jakieś niejasne odczucie, bo nie pamiętała. Zdawała sobie sprawę, że umiera, i cieszyła się z tego – to było najdziwniejsze.– Nie możesz nas zostawić, Faith – powiedział tata. – Musisz myśleć o Larze i Hudsonie. Gdzieś tam są i cię potrzebują.”*\nNiemoc doprowadza człowieka niejednokrotnie do obezwładniającego smutku i zatrzaśnięcia się w sobie. Bezradność stawia nas pod ścianą. Jest to jedno z najtrudniejszych uczuć, najgorzej przez nas znoszone. Czujemy się jak w ciemnym tunelu, z którego nie ma wyjścia. To cierpienie i udręka doprowadzają do stanu, w którym chcielibyśmy rozpłynąć się wraz z naszymi emocjami. Wówczas obecność innych może stać się kołem ratunkowym. To oni mogą stać się bodźcem do działania, to oni mogą pokazać, że jest w nas - pomimo wielkiego bólu i niemocy - siła, która pozwoli walczyć. Dzięki ich wsparciu, w momencie, gdy my sami nie mamy już nadziei na cud i nie jesteśmy w stanie nawet pić i jeść, to oni w magiczny sposób mogą pokazać nam światełko w tunelu, do którego powinniśmy resztką swoich sił biec.\n„Faith nadal przyglądała się uważnie swojemu odbiciu. Zamrugała. Wpatrywały się w nią ciemne, puste oczy. Nie odwracaj wzroku, zdawały się mówić. Patrz na mnie. Przyjrzyj się uważnie. Oczy nie były już smutne czy pełne żalu jak wczoraj czy przedwczoraj. Teraz widać w nich było ślady szaleństwa. Pochyliła się, aż porcelanowa umywalka wbiła się w jej brzuch. W tej chwili Faith wiedziała, co oznacza migoczące światło. Drgnął każdy mięsień w jej ciele. Przeszył ją prąd. W głowie zrodził się surowy, ostry gniew, a jego sękate palce włączały i wyłączały w niej guzik. Czuła to. Do diabła, mogła to zobaczyć. Pragnął jej uwagi. Grzechotał jej kośćmi, uderzał w pierś, mówił, że czas się obudzić i odnaleźć dzieci. Nogi się pod nią ugięły, tak że musiała przytrzymać się marmurkowego blatu. Dość płaczu. Łzy nie pomogą odnaleźć jej dzieci. Nie przywrócą życia jej mężowi. Koniec z leżeniem w łóżku jak bezwartościowy trup. Dzieci cię potrzebują! Nagle wiedziała, co trzeba zrobić.”*\nMiłość macierzyńska należy do najmocniejszych relacji międzyludzkich. Jest bezwarunkowa i sprawia, że dla swojego dziecka kobieta jest w stanie zrobić absolutnie wszystko. Ta miłość może sprawić, że bezradność i niemoc przekształci się w gniew i złość. Mówi się, że często gniew jest wierzchołkiem, a pod nim kryje się rozpacz. Rozpacz, z którą bardzo trudno jest żyć, która osłabia, pozbawia nas sił. Natomiast gniew daję energię, pobudza do działania, do walki. Jest emocją niosącą bardzo dużo energii. Energia gniewu bywa tak silna, że może zaślepiać i trudno nam wówczas powstrzymać się przed powiedzeniem określonych słów lub zrobieniem czegoś, czego potem zdarza się nam żałować. Będąc w stanie gniewu, przestajemy myśleć, idziemy za impulsem.\n„Stanęła prosto, twarzą do grupy. – Trzech ludzi napadło na mój dom – wydusiła przez zęby. – Poderżnęli mężowi gardło. Związali mi ręce za plecami, zakleili usta taśmą. Nie mogłam go ukoić czy powiedzieć, jak bardzo go kocham, gdy musiałam patrzeć, jak umiera. Poczułam ząbkowane ostrze, gdy rozcięło mi ciało, słyszałam płacz moich dzieci, gdy zabrano je z jedynego domu, jaki znały. Ci dranie porwali moje dzieci. – Odetchnęła. – Odnajdę je i sprowadzę do domu. – Zacisnęła dłonie w pięści i dodała łamiącym się głosem: – Możecie nazywać mnie Furia.”*\nKsiążkę Theresy Ragan ”Gniew matki” przeczytałam jednym tchem. Jest w niej wszystko, czego może oczekiwać czytelnik od kryminału psychologicznego: ciekawy temat, wartka akcja i wielowymiarowe postacie będące bohaterami z krwi i kości, ze swoimi problemami i traumami. Autorka porusza niezwykle ważny problem handlu dziećmi, który obok handlu narkotykami oraz handlu kobietami jest jednym z najpoważniejszych problemów współczesnego świata. Książka niezwykle dynamiczna i wciągająca emocjonalnie. Z niecierpliwością będę czekała na kolejną jej część.\n*Fragmenty pochodzą z książki T.R. Ragan "Gniew matki", Wyd. Filia, 2021\nPREMIERA ODBĘDZIE SIĘ 20 STYCZNIA!\nWażniejsze jest to...\nTwoja córka potrzebuje bohatera\nSukces w ojcostwie. Wpływ roli ojca na życie córki\nCzy można być super - tatą? Pytanie jest przewrotne :) Nie ma ideałów i tak naprawdę super-tata nie istnieje. Warto jednak poznać trochę wskazówek, żeby być każdego dnia coraz lepszym ojcem.\nMężczyznom dużo łatwiej wychowywać chłopców, natomiast dziewczynki już trudniej. Meg Meeker pisze w swojej książce* o sekretach ojcostwa „Mój ojciec wierzył w moje możliwości bardziej niż ja sama”. To właśnie ta wiara dodała jej skrzydeł i dzięki niej osiągnęła to, w co sama pewnie by zwątpiła. Takim ojcem trzeba być dla swojej córki. Bliskie są nam opinie pani Meeker. Oto 10 rzeczy, o których powinien pamiętać każdy tata, dzięki nim dzień po dniu będzie stawał się po kawałku prawdziwym „super-tatą”:\nJesteś najważniejszym mężczyzną w jej życiu – Twoja córka szuka u Ciebie – swojego ojca - podpowiedzi i opinii we wszystkich ważnych sprawach, zaczynając aż spraw istotnych społecznie, aż po samoocenę i oczekiwania wobec chłopców. Czy wiesz, że 6-miesięczne niemowlęta wypadają lepiej w testach badających ich rozwój intelektualny, jeśli w opiece nad nimi angażuje się tata?\nTwoja córka potrzebuje bohatera – Twoja córka nie oczekuje, że będziesz jej równorzędnym partnerem. Chce, abyś stał się jej bohaterem, którego będzie mogła podziwiać. Kogoś kto jest mądrzejszy, bardziej zrównoważony i silniejszy niż ona sama. Wszyscy musimy mieć kogoś, kto jest dla nas autorytetem. Tylko wtedy czujemy się dobrze i bezpiecznie. Musisz być dla niej autorytetem, ale nie wykorzystuj swojego autorytetu w sposób surowy, czy bolesny.\nJesteś jej pierwszą miłością – każdego mężczyznę, który pojawi się w jej życiu będzie porównywała do Ciebie. Każdą relację z mężczyzną przefiltruje przez relację z Tobą. Jeśli będziesz miał z nią dobre stosunki, wybierze chłopaka, który będzie ją dobrze traktował i szanował. Jeśli jesteś otwarty i ciepły, będzie ufna wobec innych mężczyzn. Gdy Twoja córka usłyszy od Ciebie: „Kocham Cię”, poczuje się spełniona. Nie znaczy to, że nie masz stawiać jej granic, bo miłość to także wymagania, ale nie zapominaj o poświęcaniu jej fizycznie czasu oraz o cierpliwym słuchaniu.\nUcz ją pokory, szacunku – przekaż swojej córce, że ważniejsze w życiu jest być człowiekiem dobrym, niż tylko szczęśliwym. Ucz ją myśleć o innych ludziach, ich potrzebach i naucz ją szanować innych. Nie musi być też bezustannie przez Ciebie chwalona. Oceniaj ją adekwatnie, każdy z nas ma przecież mocne strony, ale słabości nie powodują, że przestajemy ich kochać.\nMusisz strzec i bronić swojej córki (a nawet stawać do walki w razie potrzeby). Współcześnie wiele niebezpieczeństw czyha w świecie na młodych ludzi, na dziewczyny także. Używki, uzależnienia, przestępczość, seks. Tylko Ty możesz stanąć między takim światem a swoją córką.\nZmysł praktyczny i zdecydowanie: Twoje bardzo ważne atuty – Twoja córka potrzebuje Twojego zdroworozsądkowego podejścia do wielu problemów. Widzisz je inaczej niż mama. Ty szukasz rozwiązań, a mama daje empatyczne zrozumienie. Oba podejścia są potrzebne. Kształtuj silny charakter swojej córki i naucz ją odwagi w działaniu. Nie wychowuj „księżniczki”, która oczekuje, że zasługuje na coś lepszego i że wszyscy będą jej służyć.\nBądź takim mężczyzną, jakiego chcesz, aby poślubiła – nic dodać, nic ująć, po prostu taki bądź!\nNaucz ją walczyć – naucz ją mówić „nie”, przygotuj ją na trudne sytuacje. Naucz ją odmawiać. Grzeczne dziewczyny także zachodzą w ciążę, zakochują się w nieodpowiednich chłopakach i giną w wypadkach samochodowych, gdy prowadzi pijany kierowca. Umiejętność odmawiana może Twojej córce uratować życie. Musi mieć własne zdanie i zasady. Musi umieć je obronić.\nMiej z nią stały kontakt – spróbuj z nią naprawić silnik lub weź ją na ryby. Nie próbuj z niej zrobić chłopaka, ale ważne, by była z Tobą, gdy robisz to, co lubisz. Ważne, by widziała Cię szczęśliwego, zrelaksowanego, zadowolonego. W takich sytuacjach rozmowy toczą się w sposób niewymuszony i naturalny. Odciągnie to ją od wirtualnego świata. Dzieciaki są teraz otoczone elektroniką, ale czują się samotne. Pamiętaj, że jesteś lepszym źródłem informacji niż komórka, poczta, czy chat.\nJeśli jesteś wierzący: opowiedz jej o Bogu.\n* Meg Meeker "Mocni ojcowie. Mocne córki. 10 sekretów ojcostwa"\nNawet jeśli tego nie widzisz\nTe błędy mogą być nieodwracalne\nOn Ciebie nie straci\nJak zminimalizować skutki rozwodu rodziców,\nrany z przeszłości\nOlga. Niezwykle inteligentna, wrażliwa i urodziwa kobieta, do której niejeden mężczyzna wzdycha i której wiele kobiet zazdrości. Studia ukończone z wyróżnieniem, stypendium zagraniczne, głowa pełna pomysłów i praca będąca spełnieniem marzeń. Tylko ona jedna wie, co prześladuje ją od dzieciństwa. Wchodząc w relacje z mężczyznami, zachowuje się nie jak dojrzała trzydziestolatka, lecz jak siedemnastoletnia dziewczynka.\nFilip. Niejedna osoba obserwująca, jaki ma stosunek do dzieci, wyobraża go sobie w roli wspaniałego ojca. Jest niezwykle empatycznym lekarzem, podchodzącym do małych pacjentów z ogromną cierpliwością, zrozumieniem, wsparciem. Przez kobiety podziwiany i uwielbiany, ale samotny. Nie angażuje się w związki. Otwarty na innych, szarmancki wobec kobiet, cudowny kumpel, ale wycofujący się w momencie, gdy czuje szybsze bicie swojego serca.\nMila. Od lat żyjąca w toksycznym związku. Kobieta niezależna, twarda, radząca sobie świetnie na wielu płaszczyznach życiowych. Wspaniała matka dwójki dorastających córek. Co powoduje, że trwa pomimo życiowych burz, pomimo codziennych dramatów, które są jej udziałem, a których reżyserem jest jej nieobliczalny mąż?\nOlga, Filip i Mila. Tylko oni sami wiedzą, co prześladuje ich od dzieciństwa, co pozostawiło ślad w ich psychice, jak mówią: „na całe życie”. Olga szuka miłości w ramionach silnych, opiekuńczych mężczyzn i pomimo iż jest jej z nimi dobrze, zdradza. Oni pełnią w jej życiu rolę ojca, który nagle odszedł z jej życia, a ona wchodzi w rolę poszukującej wrażeń rozkapryszonej dziewczynki. Filip jak ognia boi się związków. Wiedząc, czym był dla niego rozwód rodziców, za wszelką cenę unika relacji, uciekając przed bliskością w intymnych związkach. Mila pielęgnuje i dba o swoje małżeństwo, które jest jej piekłem na ziemi. Ale znając ze swojego dzieciństwa cenę rozstania, którą przyszło jej zapłacić, usiłuje utrzymać związek za wszelką cenę. Nie chce popełnić błędu rodziców, który kosztował ją tak wiele.\nRozwód dla każdego dziecka jest burzą, którą oczywiście można bezpiecznie przetrwać, ale może też stać się niebezpiecznym trzęsieniem ziemi. Tak wiele zależy od tych, którzy je otaczają, którzy są za nie odpowiedzialni, ale którzy niestety często z uwagi na własne emocje, nie potrafią zadbać o jego bezpieczeństwo psychiczne. Dla dorosłego sytuacja zmiany nie jest łatwa, a czym dopiero jest dla dziecka. „Dziecku rozpada się świat – jedyny mu znany, a nie potrafi sobie wyobrazić, że kryzys w ostatecznym rozrachunku może doprowadzić do poprawienia sytuacji. Dziecko nie zna planów ani opcji możliwych rozwiązań, więc w jego głowie pojawiają się przerażające pomysły, wspierane najgorszymi obrazami z filmów, informacjami z podwórka i sensacyjnymi opowieściami niemądrych dorosłych. Wyobraźnia podsuwa dziecku dużo gorsze scenariusze niż zmiany, które rzeczywiście mogą nastąpić w jego życiu i w rodzinie. Na przykład obawy o to, że zostanie porzucone, oddane komuś na wychowanie lub do domu dziecka. Dlatego przeżywa ogromne lęki i wiele przykrych, niepotrzebnych uczuć, takich jak poczucie winy, odpowiedzialności i odrzucenia, niechęć do siebie i brak akceptacji. Dziecko doznaje straty – dawnej dobrze funkcjonującej rodziny, zainteresowania i oznak miłości od rodziców zajętych teraz swoim konfliktem oraz poczucia bezpieczeństwa (…)”*\nDla Olgi, Filipa i Mili rozwód rodziców stał się kataklizmem. Ktoś, kto miał zapewniać poczucie bezpieczeństwa, odszedł. I nie chodziło tu tylko o bezpieczeństwo fizyczne i finansowe, ale przede wszystkim psychiczne. Jak wiadomo, dziecko czuje się psychicznie bezpieczne, gdy jest kochane, gdy wie, gdzie jest jego miejsce, gdy czuje, że jest tam chciane i bardzo ważne dla swoich rodziców. Dziecku - którego rodzic porzuca albo rodzice się rozstają, a które nie ma wsparcia - wali się świat. Bardzo ważna potrzeba - potrzeba bezpieczeństwa - w tym momencie nie jest zaspokojona. Jeśli odchodzi najbliższa osoba, człowiek, który miał dawać miłość, akceptację - to znaczy w odczuciach dziecka - odrzuca mnie, bo nie zasługuję na miłość. Skoro najbliższa osoba nie kocha, widocznie nie jestem wart tej miłości. Jestem złe, beznadziejne, do niczego się nie nadaję. Gdy dziecko z tymi myślami pozostaje samo, jego życie bardzo często traci sens. Prowadzić to może do rozwoju depresji. Dziecko jest smutne, nic je nie cieszy, nie potrafi się na niczym skoncentrować, bardzo nisko ocenia siebie i swoje możliwości, traci apetyt albo wręcz przeciwnie, je, żeby zapomnieć. Widzi siebie jako nieudolne, bezwartościowe, ma powracające poczucie winy. U dziecka rodzi się lęk i napięcie. Lęk, którego istotą jest ciągłe oczekiwanie na coś strasznego, bo skoro rodzice się rozwiedli, skoro odeszli ci, którzy mielił być ostoją, to w każdej chwili coś jeszcze może się wydarzyć i ten lęk wzmaga napięcie. Z kolei wzrastające napięcie potęguje lęk i tak nakręca się nerwicowe błędne koło. Ten mechanizm ma naturalną tendencję do utrwalania i pogłębiania się. Ale nie tylko jako dziecko płacą wysoką cenę rozstania rodziców, ta sytuacja może wpłynąć na ich postawy w dorosłym życiu. Może odcisnąć bolesne piętno, a brzemię tamtego okresu mogą nieść przez całe swoje życie.\nAle tak być nie musi! Dzieci nie mogą płacić tak wysokiej ceny za błędy osób dorosłych! Ludzie rozwodzą się i rozwodzić się będą, ale rozstanie rodziców przeżywane w dzieciństwie absolutnie nie musi być czynnikiem determinującym ich dorosłe życie. Możliwe jest zminimalizowanie skutków rozwodu. Rodzice mogą przeprowadzić dziecko przez ten niezwykle trudny czas w miarę suchą stopą, troszcząc się o stworzenie mu poczucia bezpieczeństwa, nieobarczanie go odpowiedzialnością, okazując mu miłość, akceptację, tak, by czuło grunt pod nogami i wsparcie. Sama sytuacja rozwodowa nie jest tak toksyczna, ile to, co dorośli z nią robią.\nMila po kolejnej awanturze, która wybuchła w święta, trafiła na wypowiedź innej matki: „Po długich wahaniach złożyłam w sądzie papiery rozwodowe. Wyszłam z gmachu i rozpłakałam się nad zawiedzionymi nadziejami, latami przykrości i upokorzeń, obojętności wobec dzieci. Dlaczego czekałam tyle czasu? Po powrocie do domu nagle zorientowałam się, że śpiewam. Trzymam dzieci na kolanach i śpiewam im kolędy… Od lat już mi się to nie zdarzało. Poczułam, że podjęłam słuszną decyzję.”* Mila zaczęła zastanawiać się nad swoim małżeństwem, które nie dawało ani jej, ani dzieciom poczucia bezpieczeństwa, miłości, akceptacji. Słowa innej kobiety sprawiły, że dopuściła do siebie myśl o zmianie, na którą należy spojrzeć jak na daną nam szansę.\nW wydanej w listopadzie książce „Przetrwać burzę” Elżbieta Zubrzycka pokazuje jak pomóc dziecku, którego rodzina przechodzi kryzys. Książka jest skierowana zarówno do dzieci, jak i rodziców i wychowawców. W części skierowanej do młodego czytelnika autorka poprzez historię opartą na faktach opisuje przygody i rozterki dziewczynki, której rodzice się rozwodzą, wyjaśniając na bieżąco, co dzieje się z bohaterką i tłumacząc, dlaczego zachowuje się w określony sposób. Dzięki opowiadaniu dzieci mogą utożsamić się z dziewczynką i lepiej zrozumieć swoją sytuację, emocje oraz trudności, z którymi się borykają. A wskazówki i ćwiczenia, które znajdą na stronach książki, mogą być dla nich pomocą. Dzięki nim może udać im się „nabrać sił, poczuć się lepiej i z odwagą spojrzeć na czekające je zmiany.”*\nCzęść adresowana do rodziców i wychowawców obfituje we wskazówki potrzebne w przygotowaniu się do trudnej rozmowy z dzieckiem oraz inspiracje dotyczące pomocy dziecku w przejściu przez sytuację kryzysową. Dzięki książce rodzice mogą zrozumieć, co dzieje się z dzieckiem w trakcie rozwodu, w jaki sposób ono próbuje sobie nieudolnie poradzić, jak rozmawiać z nim o rozwodzie, jak pomóc mu przygotować się do nadchodzących zmian i jak je wspierać.\nNajnowsza książka Elżbiety Zubrzyckiej może stać się kołem ratunkowym dla wielu rodzin, które przechodzą przez trudny czas rozwodu. Jestem przekonana, że konkretne i praktyczne wskazówki pomogą im ustrzec się przed popełnieniem wielu błędów, mogących stać się dramatem nie tylko w okresie dzieciństwa i dorastania ich dzieci, ale także w ich życiu dorosłym. Co prawda, książka skierowana jest do osób przechodzących przez życiowe burze, ale myślę, że dla wielu rodziców, ale i dzieci powinna stać się lekturą obowiązkową. Poszerza bowiem horyzonty, pokazuje dorosłym świat widziany oczami dziecka, a dzieci oswaja z sytuacją, która może kiedyś stać się udziałem ich albo któregoś z ich rówieśników. Wartością książki, o której nie mogę nie wspomnieć, jest nie tylko prosty, zrozumiały i czytelny język, ale również ciepły przekaz. Sprawia on, że czytając o rzeczach trudnych, przyjmujemy je w spokojny sposób, dostrzegając, że pomimo tego, że na wiele spraw nie mamy wpływu, tak jak i na burze, które czasami niepodziewanie pojawiają się w naszym życiu, to od nas zależy, czy zarówno my, jak i nasze dzieci przeżyjemy tę burzę w bezpiecznych warunkach i czy po burzy zobaczymy słońce.\n10 SPOSOBÓW NA ZMINIMALIZOWANIE STRAT W OBLICZU SYTUACJI ROZWODOWEJ (na podstawie książki "Przetrwać burzę"):\n1. Staraj się przedkładać dobro dziecka nad swoje emocje.\n2. Nie krytykuj małżonka w obecności dziecka.\n3. Zachowuj spokój, aby on udzielał się dziecku.\n4. Odpowiadaj na pytania, nawet na te niejasne lub wydające się niemądre.\n5. Na bieżąco koryguj rodzące się błędne przekonania, wyjaśnił mu, jaka jest jego sytuacja i co może się zdarzyć w najbliższej przyszłości.\n6. Pozwól dzieciom zachować neutralność.\n7. Nie wykorzystuj dziecka jako źródła informacji.\n8. Okazuj uczucia w sposób wyważony. Nie warto ukrywać przeżywanych uczuć ani pozwalać sobie na nadmierne ich okazywanie.\n9. Nie lituj się nad swoim dzieckiem. Żal i poczucie winy są złymi doradcami w procesie wychowawczym.\n10. Pokaż dobre strony tej bolesnej dla dziecko zmiany.\n*Fragment i cytaty pochodzą z książki Elżbiety Zubrzyckiej "Przetrwać burzę", Gdańskie Wydawictwo Psychologiczne/GWP, 2020\nNOWOŚĆ! PREMIERA ODBYŁA SIĘ 20 LISTOPADA 2020!\n"Przetrwać burzę. Jak pomóc dziecku, gdy jego rodzina przechodzi kryzys?"\nGdańskie Wydawnictwo Psychologiczne/GWP\nNa co Ty znajdujesz czas?\nZ TOBĄ NA KARUZELI\nJak dbać o rodzinę, relacje, związki?\nLena od świtu do nocy żyje na pełnych obrotach. Nadmiar obowiązków, które wzięła na swoje ramiona, przytłacza ją. Chciałaby być zarówno wzorową żoną i wspaniałą matką, jak i realizować się zawodowo. To wszystko powoduje, że jest sfrustrowana i przestaje radzić sobie z najprostszymi zadaniami. Wracając do domu, ma do męża wieczne pretensje. Czuje się przeciążona obowiązkami, wykorzystywana, ale… nie chce dać sobie pomóc. Ona przecież wie najlepiej, zrobi najdokładniej itd. Napięcie, które panuje od dłuższego czasu zaczyna Michała męczyć. Nie wytrzymuje życia w takim stresie. Coraz częściej dochodzi między nim a żoną do konfliktów, oskarżeń, użalania się nad sobą.\nBasia czuje, że jej związek ze Staszkiem wisi na włosku. Pomimo wielkiego uczucia, jakim go darzy, pomimo wspólnie spędzonych lat, nie radzi sobie z rolą osoby, która jest obwiniana o wszystko, co nie wyszło mężowi, za błędy, które popełnił, ale i okazje, które stracił. Niemal codziennie słyszy, że przez nią nie zrealizował swoich marzeń, nie wyjechał na stypendium zagraniczne, nie uzyskał takiego wykształcenia, jakie zamierzał mieć, nie zwiedził świata. Basia czuje się jak przyczyna wszystkich niepowodzeń, jak hamulec, który spowodował blokadę wielu wartościowych działań Staszka.\nWitek przyłapał Kasię na flircie. Ma pretensje do swojej ukochanej i boi się, że to początek końca ich wieloletniej relacji. Ma w związku z tą sytuacją wiele żalu i złości. Od lat poświęca się dla rodziny, aby stać ich było na wszytko, o czym tylko zamarzą. Uważa, że stworzył żonie bajkowe życie. Przecież Kasia nie pracuje, zajmuje się tylko domem i dziećmi, ma to, o czym inne kobiety jego zdaniem mogą jedynie pomarzyć. O co jej chodzi? W momencie, gdy usłyszał, że zamknął ją w złotej klatce, ręce opadły mu z bezradności.\nRelacje, związki… Przestrzeń, w której dochodzi między ludźmi do wielu zranień. Może być to niewiarygodne i paradoksalne, ale tak się właśnie dzieje, że im bliższa relacja, tym większe prawdopodobieństwo konfliktu, wyrządzenia przykrości, bólu, krzywdy. Drobne nieporozumienie, niedomówienie, przemęczenie powodują czasami lawinę problemów. W wielu związkach każdy kurczowo trzyma się swojego punktu widzenia, przekonań, etykietek, którymi na pewnym etapie może zacząć stygmatyzować bliskich. Profesor Bogdan de Barbaro podczas szkolenia online dla rodzin i par "7 PRZYKAZAŃ RODZINY" wyjaśnia, że „sytuacje w relacjach rodzinnych nierzadko przypominają karuzelę, której funkcjonowanie dobrze znamy z wesołych miasteczek. Gdy umieścimy dwie osoby po przeciwnych stronach karuzeli i puścimy ją w ruch, to ciężko nam stwierdzić, kto tak naprawdę kogo goni, kto jedzie pierwszy, a kto podąża za nim w ślad.”*\nLena, Michał, Basia, Staszek, Kasia i Witek zaczęli zastanawiać się nad przyczynami problemów w swoich związkach, nad tym, co zrobił partner, co doprowadziło do obecnego stanu rzeczy. Stosowali strategię przyczynowo-skutkową, szukając przyczyn i winnego. Ale ta strategia myślowa nie była skuteczna. Przecież ciężko jest ocenić kto na karuzeli kogo goni, gdy jest ona w ruchu. „Myślenie przyczynowo-skutkowe nie umożliwia nam postrzegania wzajemnych relacji na zasadzie konstelacji wpływających na siebie zdarzeń, nie prowokuje do zrozumienia wzajemnych zależności, które mogą zmienić się tylko przy obustronnej współpracy i chęci”*.\nAby zrozumieć siebie nawzajem i spojrzeć z szerszej perspektywy, należy zacząć rozmawiać. Wiele par przez lata nie potrafi właściwie komunikować partnerom swoich potrzeb. Zamykają się w swoich szklanych kulach, sądząc, że drugi człowiek domyśli się i właściwie odczyta pewne wysyłane przez nich sygnały. Ponieważ tak się nie dzieje, ich złość i wrogość zaczynają narastać na poczuciu niezrozumienia, krzywdy, niesprawiedliwości. Niekiedy swoje porażki tłumaczą trwaniem w związku, który rzekomo ich ogranicza.\nDo Leny, Michała, Basi, Staszka Kasi i Witka zaczęło w pewny momencie docierać, że nic nie jest dane na zawsze, że o związki należy dbać i je pielęgnować. Spostrzegli, że znaleźli się na drodze, która zaprowadzić mogła do rozpadu czegoś, co wydawało im się niezniszczalne. Zrozumieli, że w codziennej gonitwie, zabrakło chwili na rozmowę, na to, by usiąść, wysłuchać i wczuć się w sytuację partnera, by wyjaśnić sobie to, co schowane głęboko, co drażni, boli, irytuje.\n„Dopiero wtedy, gdy obie osoby spojrzą na to, co się między nimi dzieje, jak na specyficzny rodzaj wspólnego tańca, mogą zastanowić się razem, nad tym, co zrobić, by wpłynąć pozytywnie na wzajemne relacje (…) Spojrzenie na sytuację rodzinną z dystansu sprawia, że przestaje nas interesować to, kto jest winny, a w zamian naszą uwagę kierujemy na zbadanie mechanizmów i wyzwolenie się z nich.”*\nRodzina może stać się piekłem, ale może też być miejscem, w którym wspólnie podejmowane są wyzwania, w którym doświadczamy radości przebaczenia, w której potrafimy zrozumieć błędy swoje i drugiego człowieka, ale i mamy wolę ich naprawienia 😊\nPoniżej proponujemy każdemu z Was ćwiczenie zaczerpnięte z siedmiomodułowego szkolenia online „7 przykazań rodziny” z profesorem Bogdanem de Barbaro w roli głównej 😊\nAby wykonać to ćwiczenie, przygotuj sobie kartkę papieru i wypisz pięć myśli, co do których masz wysoki stopień pewności. Jak mogą one brzmieć? Kilka przykładów:\n– Miałem rację we wczorajszej dyskusji z moim znajomym.\n– Zostałem niesprawiedliwie potraktowany przez mojego przełożonego.\n– Zachowałem się zupełnie w porządku względem mojego partnera.\n– Wszyscy dookoła chcą mnie skrzywdzić i wykorzystać.\n– Wiem, jakie intencje miała moja koleżanka.\nKiedy już wypiszesz swoje myśli, co do których posiadasz mocne przekonanie, spróbuj zamienić znajdujące się na ich końcu wykrzykniki na pytajniki.\nCo się wtedy stanie? Znak zapytania umożliwia spojrzenie z zupełnie innej perspektywy, niż dotychczas. Sprawia, że prościej przychodzi nam głębsze wniknięcie w istotę sprawy. To, co do tej pory brałeś za pewnik, staje się jedną z dostępnych opcji, dzięki czemu masz szansę odebrać dane zachowanie czy sytuację bardziej trafnie.\n* "7 PRZYKAZAŃ RODZINY - rodzino zadbaj o siebie." Nowe szkolenie online dla rodzin i par\nOdważny, silny, szczęśliwy\nOni cierpią, kochają i marzą\nTo jest tymczasowe


W hołdzie bohaterskim warszawiakom\nAtmosferę przedwojennej Warszawy z jej uroczymi ogródkami kafejkowymi i teatralnymi, ze słynnymi kabaretami, a także atmosferę warszawskiej ulicy, po której piękne, eleganckie warszawianki przemykały delikatnym, drobnym kroczkiem albo przejeżdżały dorożką lub limuzyną prowadzoną przez własnego szofera - przedstawia program Barbary Dobrzyńskiej "Warszawa moich wspomnień". Premiera dziś wieczorem w warszawskim Centrum Łowicka na Mokotowie.\nBarbara Dobrzyńska, aktorka, autorka scenariuszy i reżyser znakomitych widowisk patriotycznych poświęconych rocznicom historycznym, wielkim Polakom, Powstaniu Warszawskiemu i jego bohaterom, jak na przykład "Kamienie wołać będą", wyreżyserowała program ukazujący Warszawę trzech epok: okresu przedwojennego, czasu wojny i okupacji oraz lat tuż po wojnie zwanych latami odbudowy stolicy. Ta opowieść o Warszawie toczy się poprzez piosenkę, skecz, monolog. Są tu przedwojenne szlagiery z repertuaru Hanki Ordonówny, Miry Zimińskiej-Sygietyńskiej, Marii Modzelewskiej. Czas wojny sygnalizuje m.in. piękny wiersz Mariana Hemara "Modlitwa do Matki Bożej Królowej Korony Polskiej" i piosenka "Mała dziewczynko z AK". Wśród powojennych piosenek są "Na prawo most, na lewo most", "Małe mieszkanko na Mariensztacie" i inne. Program swoją formą przypomina trochę poprzedni, doskonały spektakl Barbary Dobrzyńskiej "Okiem Hemara i nie tylko". W programie występują aktorzy scen warszawskich: Zuzanna Lipiec, Ewa Makomaska, Maria Sommer, Witold Bieliński, Stanisław Górka, Wojciech Machnicki, Marek Rawski. Opracowanie muzyczne i akompaniament jest dziełem Zbigniewa Rymarza.\n- Przygotowując ten program - mówi Barbara Dobrzyńska, autorka scenariusza i reżyser - chciałam ukazać piękną, elegancką, przedwojenną Warszawę, porównywaną z Paryżem, której w sposób heroiczny 70 lat temu bronił prezydent Stefan Starzyński z warszawiakami. Tym skromnym programem pragnę wraz z aktorami złożyć hołd obrońcom stolicy z 1939 oraz 1944 roku.\nBarbara Dobrzyńska umieściła w swoim spektaklu dwa przemówienia prezydenta przedwojennej Warszawy Stefana Starzyńskiego. Jedno, najsłynniejsze, wygłoszone 23 września 1939 roku przez radio. Gdy Warszawa płonęła, gdy domy zamieniały się w gruzy, Starzyński w swoim ostatnim radiowym wystąpieniu mówił m.in.: "Chciałem, aby Warszawa była wielka. (...) Dziś widzę wielką Warszawę. Gdy teraz do was mówię, widzę ją przez okna w całej wielkości i chwale, otoczoną kłębami dymu, rozczerwienioną płomieniami ognia, wspaniałą, niezniszczalną, wielką. Walczącą Warszawę". Autorka programu dotarła do ostatniego apelu skierowanego do mieszkańców Warszawy przez Starzyńskiego w specjalnej odezwie z 28 września 1939 roku, gdzie prezydent podkreśla wielkie bohaterstwo i niebywałą ofiarność ludności stolicy. "Historia oceni należycie to poświęcenie, które nakazało nam trwać na posterunkach do ostatka" - pisał prezydent Starzyński. Nie bez znaczenia jest data premiery spektaklu Barbary Dobrzyńskiej, bo właśnie dziś mija 70 lat od tamtego pamiętnego wrześniowego dnia, kiedy prezydent Starzyński skierował swoje ostatnie słowo do warszawiaków. Program powstał dzięki wsparciu finansowemu miasta i dzielnicy Mokotów.\nNasz Dziennik, poniedziałek, 28 września 2009, Nr 227 (3548)


Godziny - wyścig z czasem - dramat obyczajowy\nUmiera ciężarna kobieta. Jej owdowiałego męża czeka najtrudniejszy sprawdzian w życiu.\nNowy Orlean, sierpień 2005 rok. Nolan Hayes przybywa do szpitala, gdzie dowiaduje się, że jego ciężarna żona, Abigail, uległa wypadkowi. W wyniku przedwczesnego porodu na świat przychodzi dziewczynka, która natychmiast zostaje podłączona do respiratora. Niestety, lekarzom nie udaje się uratować młodej matki. Komplikacje poporodowe sprawiają, że Abigail umiera. Nolan jest zdruzgotany. Okazuje się jednak, że los zamierza znów boleśnie go doświadczyć. W czasie gdy mężczyzna przeżywa w szpitalu życiową tragedię, miasto pustoszy potężny huragan Katrina. Wkrótce władze kliniki podejmują decyzję o ewakuacji wszystkich pacjentów. Gdy Nolan dowiaduje się, że córeczka nie przeżyje poza aparaturą medyczną, postanawia zostać w budynku, by strzec dziewczynki. W obliczu rosnącego poziomu wody i braku zasilania ojciec walczy o utrzymanie dziecka przy życiu i przetrwanie kataklizmu. Ani przez chwilę nie wątpi, że mu się uda.\njako Nolan Hayes\njako Abigail Hayes\njako Dr. Edmonds\njako Nurse Shelly\nEric Heisserer scenariusz, reżyseria


co 7 godzin ginie pieszy!! | moto-pasja.pl - portal motoryzacyjny - newsy, opinie, testy\nTagi: opinie, policja, szkoła bezpiecznej jazdy\nPrawie co 47 minut ma miejsce wypadek z udziałem pieszego, a co 7 godzin jeden pieszy ginie na polskich drogach. Do wypadków z udziałem tej grupy użytkowników ruchu najczęściej dochodzi w miejscach, które powinny gwarantować bezpieczeństwo czyli na przejściach dla pieszych. Jesienią i zimą notuje się wzrost tego typu wypadków, co spowodowane jest gorszą widocznością ze względu na warunki pogodowe oraz wcześniej zapadającym zmrokiem.\ni kierowcy - mówi Zbigniew Weseli, dyrektor Szkoły Jazdy Renault. - Elementy odblaskowe czy odzież w jasnych kolorach pozwolą kierowcy szybciej zauważyć przechodzącą przez jezdnię osobę, dając mu tym samym więcej czasu na reakcję. Natomiast kierowcy muszą wykazać się rozwagą i redukować prędkość, dojeżdżając do przejścia dla pieszych, nawet gdy wydaje się, że pieszego nie ma w pobliżu.\nJak pokazują policyjne statystyki piesi są sprawcami znacznej liczby wypadków. Niezmiennie najczęstszą przyczyną wypadków spowodowanych przez pieszych w Polsce jest wejście na jezdnię bezpośrednio przed jadącym pojazdem - w 2010 r. było to powodem 2 520 zdarzeń drogowych. Pieszy może zostać ukarany za takie zachowanie, kodeks drogowy przewiduje grzywnę w wysokości 50 zł. Zawsze przed wejściem na ulicę, nawet w przypadku, gdy przejściu towarzyszą światła, pieszy powinien najpierw sprawdzić czy nie nadjeżdża pojazd - tłumaczą trenerzy Szkoły Jazdy Renault.\nWśród wszystkich przyczyn wypadków z winy kierujących na trzecim miejscu bez zmian znajduje się nieprawidłowe zachowanie wobec pieszego (nieprawidłowe przejeżdżanie przez przejścia dla pieszych oraz nieustąpienie pierwszeństwa), które w 2010 r. doprowadziło do 4 266 zdarzeń drogowych (4 365 rannych, 204 ofiary śmiertelne). Pieszy, który znajduje się na przejściu ma bezwzględne prawo pierwszeństwa. Należy o tym pamiętać szczególnie podczas wykonywania manewru skrętu w drogę poprzeczną. Bardzo ważne jest też powstrzymanie się od wyprzedzania na przejściach oraz bezpośrednio przed nimi, także na drogach o wielu pasach ruchu - podkreślają trenerzy Szkoły Jazdy Renault. - Poza tym często piesi to dzieci lub osoby starsze, które mogą nie zauważyć naszego pojazdu lub nieprawidłowo ocenić sytuację na drodze.\ntest Mazda Diesel prototyp focus Hybrid Kia Skoda Dodge Challenger tuning brabus KTM Freeride nowe elektryczny motocykl Fiat 500 Mitsubishi off road Polo Motocykle Fiat Skoda Citigo Skoda Octavia I Civic porady Nissan Qashqai tuning bezpieczeństwo Crossover Fluidic Sculpture Jaguar Picanto 4WD ford policja Chevrolet Cruze hybryda silnik Infiniti Chevrolet superlight Octavia osobowe Ferrari szkoła bezpiecznej jazdy passat Salon Volkswagen Up! porsche Audi Honda Civic Concept Auto SUV Mario Antonioli terenowy motory Honda testy BMW Peugeot 508 Ducati facelifting Mercedes Szkoła Jazdy Renault używane Nissan opinie Volkswagen Wieści Opel Vectra Peugeot


Omega x Swatch Bioceramic MoonSwatch - kosmiczna współpraca [dostępność, cena] - CH24.PL\nTomasz Kiełtyka 24.03.2022 26.03.2022 3 min. czytania\nOd kilku dni fani zegarków z całego świata zachodzili w głowę, co takiego zwiastują wszechobecne, całostronicowe reklamy w prasie oraz grafiki w internecie, na których pojawia się wymiennie hasło „It’s time to change your Swatch” (czas zmienić Twojego Swatcha) oraz „It’s time to change your Omega” (czas zmienić Twoją Omegę). Wczoraj zagadka została rozwiązana. Okazuje się, że to projekt, przygotowany przez Nicka Hayeka (CEO Swatch Group), Raynalda Aeschlimanna (CEO Omegi) oraz Carla Giordanettiego (CEO Swatcha). A efektem jest stworzony w ramach Grupy Swatch model o nazwie MoonSwatch. I to chyba największa niespodzianka i zaskoczenie ostatnich lat (ale o tym za chwilę).\nCzym zatem jest MoonSwatch? W skrócie – to zegarek z kopertą wiernie odwzorowującą tę ze Speedmastera, którą zbudowano ze stosowanej przez Swatcha Bioceramiki, czyli w ⅔ ceramiki i w ⅓ z biotworzywa pozyskanego z oleju rycynowego (substancja z nasion rącznika pospolitego).\nPowstanie 11 różniących się kolorystyką i detalami wersji, które określane są mianem „misji”. Każda z nich nawiązuje barwą oraz detalami do wybranej planety, gwiazdy lub satelity z naszego układu (ponieważ inspiracją dla wzornictwa kolekcji był kosmos). I tak mamy m.in. Mission to the Moon, Mission to Mars, Mission to Jupiter, Mission to Saturn itd. O tym jaki zegarek posiadamy przypomni zaślepka zakrywająca baterię, na którą nadrukowano zdjęcie obiektu kosmicznego, od którego model wziął swoją nazwę.\nKoperta MoonSwatcha ma 42 mm średnicy, 13,58 mm grubości oraz 20 mm między uszami i – wraz z charakterystycznym ich kształtem tzw. lyre lugs – stanowi kopię tej z Moonwatcha. Bez względu na wersję kolorystyczną od frontu wieńczy ją bezel ze skalą tachymetru, na której znajdziemy słynną „dot over ninety” (czyli kropkę nad cyfrą 90) – odniesienie do historycznych referencji Omegi. Z kolei na hesalitowym szkiełku – patrząc pod odpowiednim kątem – zobaczymy laserowo naniesiony znaczek „S” (w zegarkach Omega jest to symbol Ω).\nW zależności od wybranej opcji tarcza zegarka ma różne kolory i wskazówki (w części przypadków z Super-LumiNovą). Na uwagę zasługują zwłaszcza te z „Mission to Mars”, podobne do Speedmastera Alaska Project albo pomarańczowa z „Mission to Jupiter” jak w Speedmasterze „Ultraman”.\nCyferblaty – przynajmniej na zdjęciach – wyglądają bardzo przyzwoicie. Zadbano nawet o to, żeby ozdobione lekkim szlifem ślimakowym tarczki były nieco wpuszczone w główną powierzchnię, tworząc trójwymiarowy efekt. W górnej części kompozycji pojawia się logo Omegi i Swatcha, a nieco niżej napis Speedmaster oraz MoonSwatch. Loga marek znajdziemy też na koronce oraz pasku. Zegarki trafią do przyszłych właścicieli na kojarzonych z lotnictwem i kosmosem, zapinanych na rzep, różnokolorowych paskach VELCRO.\nMoonSwatch „Mission to the Moon”\nMoonSwatch „Mission to Mercury”\nMoonSwatch „Mission to Earth”\nMoonSwatch „Mission to Jupiter”\nMoonSwatch „Mission to Neptune”\nMoonSwatch „Mission to Venus”\nMoonSwatch „Mission to Sun”\nMoonSwatch „Mission to Pluto”\nMoonSwatch „Mission to Saturn”\nKiedy po raz pierwszy zobaczyłem wspomnianą na początku reklamę, a później teasery i ostatecznie finalny produkt, długo przecierałem oczy ze zdumienia. O ile współpraca marek zegarkowych np. z markami motoryzacyjnymi nie należy do rzadkości, to już działania w obrębie jednej grupy i dwóch mocno od siebie odległych pod względem pozycjonowania marek już tak. Czy miks kultowego designu Omegi z produkującym także znane i lubiane zegarki, ale kojarzonym głównie z kolorowym plastikiem Swatchem ma sens? Według mnie dla Swatcha z pewnością. Taka współpraca przypomni o marce (która zapewne odczuwa coraz mocniejszą obecność smartwatchy) i podniesie jej prestiż. W końcu napis Speedmaster i logo Omegi na tarczy to naprawdę coś. A co z Omegą? Zdaje się, że cała akcja ma mieć wymiar edukacyjny i pozwolić ludziom poczuć namiastkę Moonwatcha na nadgarstku (i zamarzyć, a następnie za jakiś czas skłonić do zakupu już wersji mechanicznej). Czy tak będzie? Czas pokaże.\nMoonSwatche będzie można kupić od 26 marca w wybranych sklepach Swatcha (w Polsce wyłącznie w punkcie w Złotych Tarasach w Warszawie). Cena na metce to 1 150 PLN za egzemplarz. Kolekcja nie jest limitowana i wkrótce powinna być również dostępna online, w sklepie internetowym Swatcha.\nProducent Omega x Swatch\nNazwa modelu MoonSwatch\nWysokość (mm) 13,58\nTagi 2022 Biocermic MoonSwatch Omega Speedmaster Swatch


Maria: Cudowna opieka Matki Najświętszej – Nowenna pompejańska\nDzisiaj (tj. 22.05.2016) zakończyłam moją pierwszą Nowennę Pompejańską. Zaczynając z góry założyłam, że nie dam rady jej skończyć, jednak kolejne dni upływały a ja dalej trwałam w modlitwie, każdego dnia bardziej wierzyłam, że jestem w stanie ją skończyć.\nMoja intencja nie została jeszcze wysłuchana, a raczej powiedziałabym, że nie widać jej efektów jednak nie mam najmniejszej wątpliwości, czy Matka Boża wysłucha mojej modlitwy. Myślę, że teraz jest pora na to abym ja sama podjęła odpowiednie kroki w moim życiu a Matka Przenajświętsza będzie mnie prowadzić odpowiednią drogą. Sądzę, że już to robi jednak pewne rzeczy dostrzegamy dopiero z perspektywy czasu. Codzienna modlitwa Nowenną Pompejańską daje niesamowity ogólnożyciowy spokój i nie oznacza to, że raptem wszystkie problemy znikają. One nadal są, lecz zawierzając je Matce Bożej łatwiej jest sobie z nimi radzić. Myśl, że nigdy nie jestem sama, bo jest przy mnie Matka Boża dodaje mi siły. Dziękuję Matce Przenajświętszej za opiekę i otrzymane łaski, a wszystkim zaczynającym nowennę życzę wytrwałości w tej pięknej modlitwie.\nKategorie Świadectwa o nowennie pompejańskiejTagi nawrócenie, trudności w modlitwie Zobacz wpisy


Fighting the Fall - darmowe ebooki do pobrania - pobierz pdf\nNajtwardsi zawodnicy nie są stworzeni do klatki, ale zrodzeni z konieczności. Kiedy życie dostarcza ci cios po ostatecznym przyłożeniu, to walczysz albo dajesz się zniszczyć. Eve Dawson ma wrażenie, że zawisł nad nią pech. Seria toksycznych związków sprawiła, że stała się zła, zgorzkniała i sfrustrowana. Zrezygnowała z bycia szczęśliwą i zadowoliła się stałością. Wyrzekając się mężczyzn, odpycha od siebie wszelkie rady i staje się wzywaniem nawet dla najbardziej wytrwałych zalotników. Bo przecież ile jeszcze może znieść kruche, ludzkie serce? Ale serce jeszcze z nią nie skończyło i gdy sprawy nie mogłyby stać się jeszcze gorsze… to się stają. Trzymaj się na nogach. Właśnie takie jest motto Camerona Kyle’a, ale przy karierze fightera, którą wyrwano mu z garści, z dzieckiem którego nie był w stanie uratować oraz małżeństwem, którego nawet krzepa zawodnika wagi ciężkiej nie zdołała utrzymać, coraz trudniej i trudniej trzymać mu się w górze. Zajął miejsce prezesa UFL w zamiarze ukrycia swojej największej słabości, aby oprzeć się pokusie wrócenia do klatki. Kiedy stary rywal tajemniczo pieprzy plany Camerona, ponownie zachęcając go do walki, to ten rezygnuje z emerytury, aby uregulować stare długi, ale wszystkie sekrety, kłamstwa i zdrady są jak śmiertelny cios. Wyszczekana dziewczyna, która jest młodsza od niego o siedemnaście lat, jest ostatnią rzeczą jakiej mu trzeba, aż do momentu tragicznego wypadku, który rozbija na kawałki jego postanowienie i dopiero wtedy zdaje sobie sprawę, jak daleko upadł. Zaryzykują wszystko i będą walczyć, aby być ze sobą? Czy jednak porażka leży w samym upadku? źródło opisu: https://www.goodreads.com/book/show/21537883-fighting-the-fall


Swoje 4 kąty\nbudżet350 000 złwydatki281 842 zł\nPodłogówka, wylewka już dawno za nami. Tynki sie robią powoli ????\ndach już prawie gotowy. Została 1 warstwa do położenia, murki i obróbka blacharska :)\nPapa podkładowa już leży. Kolejna partia idzie na murki. Następny etap gdy pogoda pozwoli.\nStyropian na podłogę i 5cm dodatkowo na dach. Będzie pogoda będę działał ????\n18 maja 2021, 11:26\nŚciany nośne i działowe już są. Kominy też na miejscu. Wieniec oraz słupy czekaja na pogode i lecimy ze stropem.\n13 września 2020, 20:23\n29 sierpnia 2020, 21:08\n6 sierpnia 2020, 22:12\nJeszcze chwila i ściany będą gotowe :)\n26 lipca 2020, 17:13\nPowoli do przodu. Niebawem koniec prac w dziurze. Teraz już tylko w górę i wychodzimy z dolu.Pierwsza mała partia bloczków dotarla. Pogoda pozwoli to robimy drenaż i kładziemy...\nPodlewamy i czekamy :)\n12 lipca 2020, 20:45\n8 lipca 2020, 17:34\nSzykowanie chudziaka. Pogoda nie pozwala pracować kiedy tylko możemy :(\n8 lipca 2020, 17:13\nZaczynamy. Początek maja początkiem budowy. Już na starcie zauważyłem problem z wytyczeniem osi. Dwie osie nie zostały wytyczone co skutkowało lekkim poślizgiem przy tyczeniu ...


Najbardziej łowicka na świecie - Kultura - Adonai.pl\nNajbardziej łowicka na świecie\nMówi się, że Kocierzew jest bardziej łowicki niż sam Łowicz. Stare chałupy to muzeum rodzinnych zwyczajów, a gospodynie to skarbiec opowieści ludowych. Każdy jest tu specjalistą we własnej dziedzinie. Bo kultura łowicka niejednemu może zapewnić chleb. Szczególnie teraz, kiedy folklor jest w cenie.\nW tej małej miejscowości między Sochaczewem a Łowiczem nie ma anonimowości. Każdy zna każdego. Wiadomo więc, że "jak chodzi o pająki, to do Siekierowej".\n- Ale ja nie jestem zarejestrowana - zastrzega od progu Zofia Siekiera. - A pani nie jest z Urzędu Skarbowego - śmieje się syn Piotr. Babcia Siekierowa uspokaja się, siada przy stole, gdzie leży mnóstwo kolorowych kwiatków i powoli zaczyna swoją opowieść: -Wszystkiego nauczyła mnie mamusia. Do nauki niezdatna byłam, bo choroba przerwała -opowiada, nawlekając na nitkę kolejny kwiatek. Było nas dwie w domu, siostra wyszła za mąż, to co miałam robić? Najsamprzód robiłam serwetki na szydełku, potem obrusy, firanki i kwiatki, a potem to się nauczyłam te pająki robić i tak już do dzisiaj.\nAle było to zajęcie tylko na długie zimowe wieczory. Na co dzień młodej Zofii pozostawała praca w polu. Z czasem przyszedł mąż, urodziły się dzieci i gospodarstwo się powiększyło. - Zresztą, jakby które z małych do tego podeszło, jakby dmuchnęło to cała robota na nic się zda. Teraz siedemdziesiątka na karku, męża już 10 lat jak nie ma, dzieci dorosłe, to co mi zostaje? A i tak co zrobię, to zaraz rozdam - śmieje się Siekierowa.\n- Bo jak milicjant wyprowadzi, to się jeszcze człowiek wróci, ale jak ksiądz wyprowadzi to już nie, więc trzeba z życia korzystać - pogaduje i niza bibułkę.\n- A takoj sobie myślę, że latoś znów trza pająka dla proboszcza zrobić, bo się tamten wypalił - zagaduje gwarą Siekierowa. - Ino zawsze mu mówię, żeby nie ogłaszał, kto robił. - I tak nikt inny we wsi tego nie potrafi - śmieje się w odpowiedzi jej synowa Lilka.\nWięc kiedy w kościele żyrandol z bibuły wypali słońce, prośba i tak trafia właśnie do Siekierowej. A praca nie jest łatwa, trzy miesiące zwijania 120 kolorowych kwiatków, z których każdy składa się jeszcze z szesnastu części, misternie wyciętych z arkusza bibuły. - Ostatnio na odpust zrobiłam więcej jak 20 sztuk, wszyscy podziwiali, bo ozdobiłam brokatem - puszcza oczko Siekierowa.\nObie wnuczki też się nauczyły robić pająki, synowa zaś haftuje. W szafach pełno jeszcze wełniaków w różnych rozmiarach, z których dzieci stopniowo wyrastały. Nie wiszą jednak na wieszakach, są specjalnie pozawijane w grube płótna, a każda falbana ma przyszyty od wewnątrz gruby wałek ze słomy, żeby kiecka się nie odkształciła. Synowej Lilce z trudem przychodzi wniesienie do izby takiego pakunku, który waży około dziesięciu kilogramów. - Jak córka ma występy w zespole ludowym, to następnego dnia jeszcze ramiona ją bolą. Zresztą, pranie takiego wełniaka to też nie taka prosta sprawa - dodaje pani Lilka.\n- Kwiaty trzeba pokropić octem, z pół litra wylać, żeby kolor nie puścił. Ale zdradzę tajemnicę, że nitka i tak zafarbuje, ale mulina, z której jest uszyty - nigdy - tłumaczy Siekierowa. Potem proszek naszykować, dwa razy płukać, zagotować krochmal i wywiesić na słoneczku. Pamiętać tylko, żeby przykryć firanką, bo jak mucha opstrzy, to już nie dopierze. O, w ten czas to się jeszcze prasowało takim żelazkiem z wyjmowaną duszą i zwilżać trzeba było ciągle. Ale kiedyś to się na każdą okazję zakładało, a teraz tylko od święta.\nBawełniana haftowana bielunka z szerokim rękawem, kiecka z grubego płótna włącznie z wyszywanym gorsetem, fartuch albo inaczej zapaska w podobnej tonacji, kolorowa chusta i nieodłączne pantelony, a na nogach trzewiki sznurowane kolorową tasiemką. Oto główne części ludowego stroju łowickiego. A do dekoracji tradycyjne korale lub bursztyny. - Takie stroje to pamiątki z młodości. Niejedna kobieta brała ślub w takim stroju! A teraz proboszcz zachęcać musi, aby zakładać je na wszystkie święta kościelne, nawet na Komunię. Na procesję Bożego Ciała całe ulice w Łowiczu mienią się od kolorowych cekinów, dżetów i aksamitek.\nAle wełniak można też uszyć lalce. Kiedyś były najpopularniejszą pamiątką przywożoną z łowickich stron i hitem na wiejskich weselach, kiedy na udekorowanym samochodzie młodych sadzano łowickie laleczki. Taki strój to była wartość miesięcznej pensji.\n- Wymyśliła to moja teściowa i nauczyła mnie. Kiedyś nie było takich lalek. Moda była na duże, rumiane i pyzate, sprowadzane "od ruskich". Teraz mogę uszyć na każdą lalkę, których kupuję sporo w różnych wielkościach. A w przyszłości - myślałam - żeby zacząć szyć różne polskie stroje ludowe, chociaż to nie jest robota na jedne ręce. Pomagają mi jeszcze teściowa, dzieci, a nawet teść. Przyszyją cekiny, wytną buty albo kapelusze, ubierają lalki. Jak jest sezon to się szyje, aby prędzej. Dziennie to zrobiłoby się nawet 20 i więcej, jakby tylko tego pilnował, ale zostaje jeszcze gospodarstwo - opowiada Teresa Jabłońska. Kiedyś zrobiłam nagonkę, żeby dzieci zobaczyły, jak to się robi, bo w przyszłości nie wiadomo, jak z pracą będzie, to może przejmą ten rodzinny interes.\nPani Teresa zawsze chciała nauczyć się haftować. Jako młoda dziewczyna zapisała się na kurs do "Ligi Kobiet", gdzie uczyła się haftu richelieu. Teraz jednak całą jej rzeczywistość zajęły lalki. Poza pracą na gospodarce, godzinami przesiaduje w swojej sypialni, która w dzień zamienia się w pracownię. Dwie maszyny do szycia, kartony plastikowych korpusów od lalek, obok główki, na półkach piętrzą się sterty płótna. W szafach natomiast piękne hafty. Może kiedyś uda jej się do tego wrócić, na razie czekają zamówienia. Dziś wstała o 3.30, żeby skończyć kolejną partię, którą mąż zawiózł właśnie do Warszawy. Kiedy wróci, trzeba będzie zacząć od nowa.\nMówią w Kocierzewie, że kiedy zabraknie pani Geni, to już nigdy nie będzie takiej hafciarki. - Bo do tego trzeba mieć przede wszystkim serce i dużo cierpliwości, a teraz to ludzie nawet czasu nie mają, tylko ganiają ciągle za czymś - mówi i Genowefa Miazek. Kiedy miała dwa lata, rodzice kupili jej prawdziwą maszynę do szycia marki Singer. - Państwa córka będzie na niej długie lata haftować - miał powiedzieć handlarz, który chciał przekonać do zakupu. I tak się stało. Kiedy wielki metalowy przedmiot wniesiono po raz pierwszy do domu, mała Genia mogła przejść pod nim na baczność.\nPonad pół wieku później - maszyna służy dalej w nienaruszonym stanie, a spod stopki wychodzą istne dzieła sztuki: sztandary, chorągwie, obrusy, suknie ślubne, komunijne, nawet chrzcielne, ale przede wszystkim stroje ludowe.\nPomysłów i zamówień nigdy nie brakuje. Przed panią Genią stoi teraz duże wyzwanie: łowicki ornat dla księdza proboszcza. Pani Miazek doskonale zdaje sobie sprawę, jak wielki dar posiada. Utwierdzają ją w tym wszystkie dyplomy, wyróżnienia, nagrody, w tym grand prix za wyroby hafciarskie i zdobycie pierwszego miejsca w województwie, order Matki Wsi i przede wszystkim srebrny krzyż zasługi. Wspomnień dopełnia wielki, kolorowy album fotografii ze wszystkich konkursów, w których brała udział. Jej twórczość poznał niemal cały świat, bo zamówienia przychodzą zarówno z Ameryki, jak i Holandii, Litwy czy Anglii. Sława przyszła jednak trochę później, kiedy dostała pewne szczególne zlecenie: uszyć oryginalny strój łowicki dla samego Ojca Świętego Jana Pawła II, który 10 lat temu odwiedził Łowicz. Teraz strój wisi w Muzeum Watykańskim. - Wiadomo, że papież nie będzie w tym chodzić, to miała być pamiątka, ale co ja się wtedy miałam z tymi wszystkimi mediami. Moja wnuczka, która gra w zespole ludowym, śmiała się tylko: babciu, znowu ktoś chciał wywiad przeprowadzić.\nTeraz Genowefa Miazek często jeździ na różne pokazy sztuki ludowej, festiwale haftu czy konkursy sztuki ludowej, prezentując swoje rękodzieła. - Innych obowiązków już nie mam, w tym wieku zostało mi tylko haftowanie. Tylko teraz nie ma już takich materiałów jak były kiedyś. Zdarza się, że ktoś przyniesie sukno z babcinej skrzyni. Bo to były dopiero tkaniny, z prawdziwej wełny, no i oczywiście własnoręcznie utkane na krosnach, które były w każdej chałupie - mówi pani Genowefa,


Edyta Zakrzewska - wybory 2019: kandydat na posła w: okręg nr 5 (Toruń)\nLiczba głosów: 2 688 / Procent poparcia: 0,59 %\nUrodzona 5 marca 1968 roku.\nAbsolwentka zootechniki Akademii Techniczno-Rolniczej w Bydgoszczy.\nW latach 1995-97 kierowała biurem ZW PSL w Toruniu.\nOd lutego 1997 pełniła funkcję kierownika filii Agencji Rynku Rolnego w Toruniu, następnie w latach 2003-2007 była dyrektorem OT Agencji Rynku Rolnego w Bydgoszczy.\nW latach 2008-2012 pracowała na stanowisku zastępcy dyrektora Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Toruniu, gdzie odpowiadała m.in. za prawidłowy transfer środków unijnych do rolników i przedsiębiorców sektora rolno-spożywczego.\nOd czerwca 2012 roku jest dyrektorem OT Agencji Nieruchomości Rolnych w Bydgoszczy. Statutowym zadaniem jest prawidłowe zagospodarowanie nieruchomości rolnych Skarbu Państwa.\nZastępca Dyrektora w Urzędzie Marszałkowskim.\nBez powodzenia startowała w wyborach samorządowych w 2015 roku z List Komitetu Wyborczego PSL.\nW wyborach samorządowych w 2018 roku uzyskała mandat. Startowała z list Komitetu Wyborczego Wyborców "Przymierze Samorządowe".\nMasz krew na rękach! 2021-02-23 20:31:28\nStosownie do art. 101 ustawy o samorządzie gminnym czy powiadomiono strony postępowań właścicieli gruntów dla powyższego obrębu czy też, wieczystych użytkowników o służących im prawach wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w związku z, podjęciem przez gminę uchwały o przyjęciu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 06 listopada 2009 roku sygn. Akt IV S.A./W a 1407/09 „Stosownie do art.28k.p.a stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Źródłem interesu prawnego, o którym mowa w art28k.p.a mogą być przepisy prawa cywilnego, w szczególności prawa rzeczywistego. Interes w załatwianiu sprawy zmiany przeznaczenia na cele nierolnicze gruntów rolnych mają zatem ich właściciele. Decyzje w przedmiocie zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze związana jest z wykonywaniem prawa własności nieruchomości. Jej brak ogranicza dysponowanie własnością, gdyż utrudnia obrót nieruchomościami, czy też uniemożliwia ich zabudowę. W związku z tym stwierdzić należy, że stronami w rozpoznawanej sprawie byli także wszyscy właściciele(wieczyści użytkownicy) działek wchodzących w skład spornego obszaru” W uzasadnieniu Wyroku z dnia 25 stycznia 2011roku sygn. Akt II OSK 148/10 Najwyższego Sądu Administracyjnego orzekł" zgoda o której mowa w art.7 ust 2 następuje w formie decyzji administracyjnej gdyż rozstrzyga sprawę co do jej istoty,więc spełnia wymogi z art.104 Kpa”Podobnie jak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny Wyrok z dnia 23.06.2010roku sygn. akt II OSK 1017/09" W ocenie NSA zasadnie Sąd pierwszej instancji uznał, że właściciel takiego gruntu ma podmiot strony w postępowaniu o zmianę przeznaczenia gruntu na nieruchomość do celów nie rolniczych. Art.61 ust.1pkt 4 upzp,dopiero po wydaniu decyzji można przyjąć że dana nieruchomość nie będzie już z żadnego punktu widzenia(opartego o poszczególnych przepisach ustawowych ) uznana za nieruchomość rolną lub leśną, procedura odrolnienia i odlesienia jest to poprawność przeprowadzonej procedury związanej z wykorzystaniem poszczególnych instrumentów zarządzania przestrzenią na poziomie lokalnym . . 2020-02-22 15:58:06\nDz.U. z 2016roku poz 585 ustawa PiS o obrocie ziemią rolną,którą Sejm niekorzystnie dla podatników znowelizowali Dz.U. 2019 poz.1080 , ustawy uchwlone o ochronie gruntów rolny i leśnych PSL, obracacie gruntami które nie stanowią własność osób które nie wpisywały się w proceder przestępczy obrotu nimi, przesunięcia i zajęcia w sposób nieuprawniony gruntów przez osoby nieuprawnione są faktem. Dlaczego nie są ścigane powyższe przestępstwa na równi ze zabójstwami, pomijając fakt iż, nigdy nie powinny ulec przedawnieniu takie przestępstwa. , 2020-05-18 23:16:14\nJest to nie tylko naruszenie unijnych wartości,wolności w związku z ograniczaniem ludziom(stronom postępowań nie nadjadając stosunku prawego ) praw obywatelskich.W trosce od dobro porządku prawnego i publicznego nagrodą są Noble i milion dolarów, nie tylko Wałęsa może taką nagrodę otrzymać. , 2020-06-12 23:34:40\nww.parlamentarny- KOMITET WYBORCZY PRAWO I SPRAWIEDLIWOŚĆ Mateusz Morawiecki-Ten chory człowiek naprawdę poza przewlekłym udarem powinien się leczyć, nie jest zdolny umysłowo do pełnienia jakiejkolwiek funkcji w Państwie, najcięższe przestępstwa przeciwko ludzkości w obszarach gruntów nie ulegają przedawnieniu . 2020-06-08 07:52:21 Poprzednie rządy w latach 1997-1998uroku w związku z odwiertami pod skorupę ziemi doprowadziły do katastrof ekologicznych w Polsce. Drugie dno miało miejsce za PO-PSL odwierty już szczelinowane, zagranicznych kontrahentów oszukaliście, oby samorządowcy na zakupionych prywatnie cennych gruntach oszustwami mogli było wykonać pododwierty.ONZ nie negocjuje z terrorystami, jesteście zagrożeniem dla bezpieczeństwa Naszego kraju, ziemianie to obecna arystokracja, z pozostałych zrobiliście jeszcze większych dziadów podatkami od nieruchomości, oszustwami , nie zaprzeczysz durnowata człekokształtna istoto że nie wiesz jaką ziemie posiadasz pod własnym domem, jakie zniszczyliście, rolne których posiadamy znikomą część w kraju, czy najniższych klas V-VI.Oddaj honor Andrzejkowi Lepperowi morderco.\nDemokracja na fundamentach zabójstw Polaków, obrotu gruntami,jesteście zagrożeniem dla bezpieczenstwa praworządności i woności,Otrzymacie środki UE z funduszu odbudowy po koronawirusie , lecz ludzie umierali w Polsce nie ze wglądu na choroby współistniejące , lecz na za niski poziom przeciwciał anty HBs(poniżej 10mlU/ml stan zagrożenia bezpieczeństwa życia ) z uwagi na wykonane ekologiczne oczyszczalni ścieków ze środków UE zniszczyliście źródła wód pitnych, uważaliście się za bonzów? Dlaczego mordercy, złodzieje oszuści, obracaliście gruntami w obszarach wiejskich poniżej 1ha bez infrastruktury, droga dojazdowa nie jest atutem obracania gruntami jako nieruchomości. 2020-07-23 08:46:20\nJan Ardanowski Minister rolnictwa i rozwoju wsi-PREZYDENT - Andrzej Wnuk-wmUK banderowcu , swoje już macie! Ograniczaliście społeczeństwu prawa obywatelskie, przestępstw natłukliście, grunty najcenniejsze za darmo wyłudziliście , cały system prawny w Polsce zniszczyliście , z lochami nigdzie się nie uchowacie w tym kraju. Samorządziki zorganizowane grupy przestępcze kumulujące od 1998roku przestępstwa i PiSowski Rząd konsumujący resztki po totalnych grabieżach w żadnym demokratycznym Państwie prawa takiej skali przekrętów bandyckich na Narodzie Polskim w ich ojczystym kraju nie dopuściłby do obiegu prawnego. , 2020-07-20 05:06:24Krzysztof Jurgiel-W 2016roku zaczęliście wydawać pozwolenia środowiskowe na szamba ekologiczne , wszyscy wiemy jaką ustawę wtedy przyjęliście o obrocie ziemią, w związku z niszczeniem obszarów chronionych zanieczyszczając źródła wody pitnej Miasto Chełm i ich Spółka MPGK Chełm uknuli plan zarobkowy na zabójstwach z własnych ujęć sprzedaży wody źródlanej. 2020-07-18 07:44:13 Województwo lubelskie > powiat chełmski- Starosta Piotr Deniszczuk-Broń palna na którą masz pozwolenie w niczym nie pomoże,życie za życie , znasz zasady kanalio, za wydanie pozwoleń środowiskowych na powyższe oczyszczalnie ścieków ekologicznych w Powiecie Krasnostawskim Andrzej Leńczuk też odpowie. ww.pulsHR-Morawiecki: W latach kryzysu 2008-2009 wzrosło ubóstwo i bezrobocie-Koniec mordercy nieuczenia praworządności i zabijania prawowitych właścicieli działek celem obrotu nimi poniżej 1ha pod podatki od nieruchomości i wliczania przez Ministra Finansów oszustw podatkowych do dochodu. 2020-07-16 10:50:22Tego nieudacznika Jana Ardanowskiego powinni dawno odwołać ma krew na rekach, podobnie ten debil ze Solidarności któremu nic nie można zarobić Piotr Duda, obracali gruntami w obrębach gmin poniżej 1ha, na działkach 0.40ha i podobnych wykonali szamba ekologiczne jedno kolo drugiego , przed ich usytuowaniem wykopy uzupełniali wapnem które oczywiście przeniknęło do źródeł wód pitnych zabijając ludzi i zwierzęta. Bandyci , potomkowie Czerwonej Bandery za Rządów przestępców PiS praworządności skonfiskowania majątków na poczet przyszytych kar raczej jest mało prawdopodobne, po 10 latach się przedawni, niech Ziobro zamiata pod dywan według też dyrektywy Beaty Szydło,niedorozwoje.


Trener Conora McGregora, John Kavanagh gościł niedawno w programie Ariela Helwaniego. Zapytany o potencjalnego rywala dla swojego podopiecznego, wskazał Nate'a Diaza, sugerując, że trylogia z reprezentantem Cesar Gracie Jiu-Jitsu miałaby największy sens.\n- Zawsze podobał mi się pomysł trzeciej walki z Diazem, mówiłem to od początku. Nie mogę się doczekać, żeby zobaczyć Nate’a w akcji przeciwko Pettisowi. To będzie świetna i ekscytująca walka. Justin Gaethje ma nieco podobny styl, może przyjąć ogromną liczbę ciosów, a mimo to nadal idzie do przodu. Szczerze powiedziawszy jednak, gdy Conor jest podekscytowany walką, zmotywowany i wyciska z siebie siódme poty, to rywal nie ma dla mnie tak dużego znaczenia. Każdy zawodnik z UFC, który zawalczyłby z Conorem byłby dobrym rywalem i niósł z sobą inne wyzwania. Jeśli przystawiłbyś mi pistolet do głowy, to wybrałbym trzecią walkę z Diazem.\nKavanagh podkreślił również, że na ten moment zmotywować Irlandczyka jest w stanie tylko sportowe wyzwanie w postaci godnego rywala.\n- Chcę bardzo widzieć go zmotywowanym. W wywiadzie z Tonym Robbinsonem, Conor mówił, że utracił nieco motywacji. To jest jednak sport, w którym musisz być na 100 procent, to jest niebezpieczna gra. Gdy Conor zdobył drugi pas, osiągnął wszystko co sobie zaplanował. Stał się bogaty, był mistrzem. W takiej sytuacji trzeba się poważnie zastanowić nad tym co będzie cię motywować, by dalej walczyć.


Figi plażowe Black Panther B-1 czarny\nKobieca, drapieżna, nowoczesna – poznaj linię Black Panther. Model Brief to figi o wysokości poniżej pępka. Zmysłowo eksponują biodra i pośladki. Wykonane są z elastycznej dzianiny w kolorze ponadczasowej czerni. Szeroka guma w pasie nadaje całości sportowego charakteru.


Lotusense – tajemnice niezwykłych składników - kosmetyki naturalne resibo\nLotusense to składnik, który odkryłam stosunkowo niedawno. Jego niezwykłe właściwości wykorzystałam w naszym najnowszym produkcie – regenerującym peelingu do ciała. Jest wyjątkowy, bo powstał przede wszystkim dla… doznań. Co to znaczy? Czytaj dalej.\nWieczna czystość lotosu\nLotusense to ekstrakt z lotosu orzechodajnego (Nelumbo nucifera). Znamy ten wodny kwiat z tego, że mimo występowania w mulistych, błotnistych zbiornikach, przez całe swoje życie pozostaje nieskazitelnie czysty. Wynika to z jego specyficznej budowy, która powoduje, że ma zdolność samooczyszczania. To dzięki specyficznej strukturze liści oraz ich składowi chemicznemu, które nie pozwalają im zamoknąć. Krople wody spływają więc po powierzchni jak rtęć, a przy okazji zbierają wszystkie zanieczyszczenia. W bionice, która garściami czerpie z tych właściwości, nazwano to efektem lotosu, a zaobserwowano go po raz pierwszy właśnie w kwiatach z rodzaju Nelumbo.\nLotusense – nieskazitelna czystość skóry\nJak już wspomniałam, surowiec ten powstał głównie po to, aby wywoływać pewne doznania. Ekstrakt z lotosu ma bowiem właściwości pozwalające kreować na skórze wrażenie nieznane dla innych znanych składników kosmetycznych. Stosując produkt z Lotusense czujesz, jakby skóra była nieskazitelnie czysta, ale też zrelaksowana. Takie jest właśnie jego działanie, które wykorzystałam w regenerującym peelingu do ciała. Pierwsza rzecz to wrażenie całkowitej nieprzepuszczalności skóry, gdyż ekstrakt zmniejsza nadmierną utratę wody z naskórka i zapewnia jej odpowiedni poziom nawilżenia. Drugie zaś – to poczucie odporności skóry na zanieczyszczenia, tak jakbyśmy została powleczona delikatną, niewidzialną powłoką ochronną. Połączenie tych dwóch działań powoduje odczucie pełnego relaksu. Dzięki temu ekstrakt z lotosu chętnie wykorzystuje medycyna ajurwedyjska i w salony spa.\nNie tylko w kosmetyce\nLotos ma również wiele właściwości zdrowotnych. Jego korzeń wzmacnia system odpornościowy, a liście mają właściwości uspokajające, ściągające i przeciwbakteryjne. Z kolei kwiatów i korzeni rośliny używa się jako środka rozpuszczającego śluz, wykrztuśny i normalizujący funkcje sercowo-oddechowe. Lotos ma również działania uspokajające – przywraca równowagę systemowi nerwowemu, rozluźnia mięśnie gładkie, działa jako środek przeciwspazmatyczny i obniżający ciśnienie. Zalecany się go jako naturalny środek w schorzeniach układu oddechowego, bezsenność, zaburzenia nerwowe i nadciśnienie. Jak widać, warto choćby popijać herbatkę z lotosu, by zadbać o swoje zdrowie i dobre samopoczucie.\nKwiat lotosu – ciekawostki\nNa koniec trochę ciekawostek. Lotos jest bowiem znanym symbolem w wielu kulturach, niemal od zarania cywilizacji.\nStarożytny Egipt – kwity lotosu uwieczniono na hieroglifach odkrytych, które odkryto w piramidach. Lotos miał ogromne znacznie w cywilizacji egipskiej, dlatego że wielu bogów miało coś wspólnego z jego symboliką. Bóg słońca Ra miał wyłaniać się zza kwiatów lotosu, bo otwierały się one tylko podczas dnia. Ze względu na swój piękny zapach lotos był również symbolem bóstwa perfum Nefertum. Starożytni Egipcjanie uważali wywar z lotosu za znakomity środek na kaszel, rozpuszczający śluz, wzmacniający funkcjonowanie układu oddechowego, a także uspokajający.\nStarożytna Grecja – według mitologii piękną, młoda bogini, która uciekła do lasu i zatrzymała się w przepięknym miejscu o nazwie Lotus, utonęła. Przez wieki bogini walczyła, aby się uwolnić. W końcu udało się jej wydostać w formie pięknego, dużego kwiatu. Dlatego dla Greków lotos był symbolem triumfu odniesionego po niezmordowanej walce z niepowodzeniami. Lotos znamy również z literatury greckiej. W „Odysei” Homera Ulisses i jego załoga wysiadają pewnego dnia na wyspie zjadaczy lotosu.\nStarożytny Rzym – prażone lub gotowane kłącza i nasiona lotosu były częścią codziennej diety, nazywaną „egipską fasolą”.\nStarożytne Indie – tu lotos to kwiat święty; w sztuce i mitologii starożytnych Indii jest czczony jest jako symbol szczęścia. Wiąże się go z boginią dostatku, Maha Lakshmi, która przynosiła dostatek, czystość i szczodrość. Kwiat ten to także symbol czystości, piękna i wszystkiego co dobre. Dziś lotos to kwiat narodowy Indii, który reprezentuje boskość, płodność, dobrobyt, wiedzę i świetność. W religii buddyjskiej, która rozwinęła się w Indiach, rosnący nad powierzchnią wody kwiat to najczęściej spotykany atrybut natury boskiej i ludzkiej. Lotos służy za tron Buddy i symbolizuje narodziny boga.\nMam nadzieję, że zaciekawił Was ten nasz kolejny niezwykły składnik. Natura ma nam do zaoferowania jeszcze wiele takich, o czym na pewno nie raz Wam opowiem.