cool story bro: maja 2012\nNa wyświetlaczu ukazał się sms od Lewis’a o treści:\n„Dziękuje za gorącą noc pełną wrażeń, nigdy jej ani ciebie nie zapomnę. Będę na ciebie tutaj czekał. Całuję namiętnie Lewis.”. Zaczęłam gotować się w środku a z ust wydobywały się same przekleństwa. Musiał akurat teraz wysłać tego sms?! Nie mógł tego zrobić 20 minut później?! Przecież Scott nigdy mi tego nie wybaczy!. Zaczęłam histeryzować. Lauren słysząc moje krzyki zbiegła z góry w sukni.\n- Chealsy? – Spojrzała na mnie przerażona. – Chealsy skarbie co ci jest? – Przytuliła mnie mocno.\n- To wszystko moja wina! – Wyszlochałam.\n- Jaka twoja wina?! - Objęła mnie mocniej.\n- Bo co? – Lekko mną potrząsnęła.\nWyrwałam się z jej uścisku, nie mogąc wytrzymać kolejnego tłumaczenia się i powtarzania wszystkiego od nowa. Sięgnęłam za bluzę i telefon i skierowałam się ku wyjściu.\n- Dokąd idziesz?! – Dziewczyna nie wiedziała co się dzieje. – Gdzie jest w ogóle Scott?!\nSpojrzałam w jej duże niebieskie oczy z chęcią wyżalenia się. Jednak gdy tylko nabrałam powietrza do płuc, ochota przeszła a ja ugryzłam się w język, po czym wyszłam na zewnątrz trzaskając drzwiami. Byłam zła zarówno na siebie, że po pierwsze wdałam się w tamtą znajomość, która tak się zakończyła a po drugie, że skrzywdziłam tak cholernie Scott’a. Oczywiście byłam też wkurzona na chłopaka, bo bez pozwolenia odczytał wiadomość.\nMaszerowałam główną drogą zastanawiając się dokąd naprawdę idę. Telefon co chwila wibrował mi w kieszeni przez co denerwował mnie jeszcze bardziej. Wyjęłam, więc go z kieszeni i wyrzuciłam daleko przed siebie w trawy lasu. Usłyszałam lekki trzask zapewne trafił na jakiś kamień. Szłam powoli z głową spuszczoną w dół dobre ponad 2 godziny. Nagle podjechało czarne BMW i zatrąbiło. Nie zaaragowałam, tylko szłam uparcie dalej.\n- Chealsy! – Zawołał chłopak bez entuzjazmu.\nObruszyłam się lekko i zobaczyłam Scott’a siedzącego w wozie. Wskazał ręką na wolny fotel obok siebie. Ostrożnie podeszłam do auta i uchyliwszy drzwi od strony pasażera usiadłam w fotelu nie spoglądając na chłopaka. Ruszył powoli i sądząc po drodze jaką jechaliśmy zauważyłam, że zboczyłam z głównej drogi i oddaliłam się od domu Scott’a o ponad 30 km. Jechaliśmy w ciszy zakłócanej czasem przez mruknięcia silnika.\n- Scott… - Zaczęłam.\n- Scott naprawdę jest mi przykro. – Dalej nic. Uparcie patrzył się przed siebie. – Ja nie chciałam, żeby tak wyszło. Ja…ja nie wiem, dlaczego to zrobiłam. – Jąkałam się. - Naprawdę przepraszam. Scott?!\nChłopak nadal nic nie mówił. Nie zważał, że ton mojego głosu robił się coraz mocniejszy i głośniejszy.\n- No do cholery powiedz coś! – Wydarłam się szlochając.\nScott zatrzymał auto i wyjął kluczyki ze stacyjki. Nie odwrócił się jednak w moją stronę, ale ciągle wpatrywał się w dal lekko wzdychając.\n- Oddaj wisiorek. – Powiedział stanowczo niechętnie przenosząc wzrok na mnie.\n- Co?! – Wyszlochałam. Momentalnie poczułam, że krew dopływa mi do policzków.\n- Powiedziałem oddaj wisiorek. – Wysunął dłoń.\n- Scott proszę nie rób tego! – Wrzeszczałam. – Kocham cię słyszysz! Kocham! – Wpadłam w panikę i rozpacz. Nie mogłam uwierzyć w to, co właśnie się dzieje. Przecież my musieliśmy być razem!\nChłopak wciąż trzymał wyciągniętą dłoń.\n- Powiedziałeś, że nigdy mnie nie zostawisz! Nigdy! Czemu mi to robisz? Dlaczego łamiesz mi serce? – Siedziałam skulona w fotelu a rękoma mierzwiłam niespokojnie włosy. – Spójrz na mnie! –Wychlipiałam.\nNa zdanie o złamanym sercu zobaczyłam, że Scott’owi uniosła się brew.\n- Prawda jest taka, że ty złamałaś moje pierwsza. Nie chcę na ciebie patrzeć. Brzydzę się tobą! Jak mogłaś mi to zrobić! Wtedy byłaś moja i tylko moja. Czysta i nieskazitelna a teraz? Brudna i zeszmaciała. Ufałem ci i kochałem jak jeszcze nie nikogo. Chciałem dać ci jak najwięcej. A ty, co? – Machnął ręką. - Nie chcę słuchać twoich głupich i bezsensownych tłumaczeń. Proszę oddaj wisiorek i skończmy te podchody.\nZsunęłam łańcuszek z szyi i podałam chłopakowi patrząc mu prosto w oczy.\n- A teraz wysiądź. Mam plany na wieczór. – Nacisnął klamkę.\nMoją rozpacz powoli dominował gniew wywołany odpowiedziami Scott’a.\n- Mam rozumieć, że nie jesteśmy już razem tak? – Otarłam łzy z policzków i spytałam starając zgrywać twardą.\n- No to dobrze się zrozumieliśmy. – Przeniósł wzrok na kierownicę zacisnął mocno szczękę i odpalił silnik.\nWraz z zamknięciem drzwi zanim zdążyłam cokolwiek powiedzieć, auto ruszyło z piskiem opon i zniknęło za zakrętem. Wpatrywałam się dobre 10 minut w punkt, w którym zniknął samochód. W końcu odwróciłam wzrok i spojrzałam, że okolica nie jest mi obca. Okazało się, że jestem pod domem, więc weszłam do środka gdzie zastałam oglądającego mecz tatę.\n- Jestem! – Krzyknęłam.\n- Gdzieś ty była?! – Wrzasnął ojciec z salonu wyłączając telewizor.\n- U Lauren a co?\n- U Lauren? – Spytał podejrzliwie.\n- Hm no tak.\n- Otóż Lauren dzwoniła do mnie 7 razy pytając czy jesteś w domu. – Spojrzał spode łba. – Gdzie byłaś?\n- U Lauren! Tyle, że potem.. – Zatrzymałam się wbijając wzrok z podłogę.\n- Tylko, co potem? – Oczekiwał wyjaśnień.\n- Tyle, że potem musiałam wyjść i przejść się.\n- Jest 23.00. Chcesz mi powiedzieć, że włóczyłaś się po lesie sama w nocy? – Ojciec był coraz bardziej wzburzony.\n- No tak wyszło.. po prostu musiałam. – Odparłam bezsilnie. Czułam, że łzy napływają mi do oczu.\n- Dobrze wiesz, że możesz mi powiedzieć wszystko. Cheals czy ktoś zrobił ci krzywdę?\n- Tak! –Odparłam bezmyślnie. - To znaczy nie. Nie w tym sensie, w jakim myślisz. – Zaprzeczyłam.\n- Nie zrozumiesz. W każdym razie nic mi nie jest. Mogę iść już do siebie? – Spytałam.\n- Idź. – Machnął ręką. – Co nie zmienia faktu, że masz szlaban.\n- Szlaban?! – Krzyknęłam.\n- Tak. Do końca tygodnia bez wychodzenia z domu poza szkołą.\n- A co z Lauren? Obiecałam jej pomóc. Możesz zabrać mi laptopa, Ipoda wszystko! Byle nie to.\n- Nie interesuje mnie to. Szlaban to szlaban. A teraz idź do pokoju.\n- Zajebiście. – Mruknęłam pod nosem.\n- Co powiedziałaś? – Krzyknął ojciec z salonu.\n- Nic! – Warknęłam.\n- Chcesz jeszcze szlaban na 2 tygodnie?\nWestchnęłam głośno i poszłam do swojego pokoju. Szybko spakowałam plecak, umyłam się i przebrałam w czystą piżamę. Zbiegłam jeszcze na dół wyżebrać od ojca telefon, bo swój wyrzuciłam w lesie.\n- Ej ojciec… – Zaczęłam niepewnie.\n- No? – Odparł odrywając się od puszki z piwem.\n- Pożyczysz na chwilę telefon? Bo muszę zadzwonić do koleżanki.\n- Jak to? – Spytał zbity z tropu.\n- No po prostu go wyrzuciłam.\n- Wyrzuciłaś telefon? Ciebie do reszty pogrzało?\n- Dobra nie chcesz to nie dawaj. Poradzę sobie inaczej. – Wywróciłam oczami.\n- Dobra masz. – Podał mi stary aparat, na którego spojrzałam z politowaniem.\n- Byś sobie go wymienił.\n- Nie długo mam urodziny. – Wyszczerzył się.\n- Zapomnij. – Wywróciłam oczami po czym poszłam z telefonem na górę.\nUsiadłam na łóżku po turecku i wykręciłam numer do Lauren.\n- Halo? – Odezwała się.\n- Hej to ja Cheals. Dzwonię od taty. – Powiedziałam szeptem.\n- Chealsy?! Do cholery gdzie ty byłaś?! Dzwoniłam do ciebie i twojego ojca chyba z 20 razy! – Krzyczała do słuchawki.\n- Przepraszam, że cię z tym wszystkim tak sama zostawiłam. Musiałam wyjść.\n- Chodzi o Scott’a? Pokłóciliście się?\n- Tak. Gorzej niż pokłóciliśmy. – Łzy poleciały mi ciurkiem.\n- Zerwaliście? – Spytała zszokowana.\n- Tak. Przepraszam to moja wina. – Wybuchłam płaczem. – To ja wszystko zepsułam.\n- A wiesz gdzie on może być?\n- Nie wrócił do domu? – Spytałam lekko zaniepokojona.\n- No właśnie nie. Wrócił po godzinie odkąd wyszłaś. Powiedziałam mu, że wybiegłaś z domu z płaczem tuż za nim. Pojechał cię szukać, ale dotąd nie wrócił.\n- Lauren on odwiózł mnie do domu. – Wychlipałam.\n- No, ale nie mówił gdzie jedzie? Cokolwiek? – Krzyczała.\n- Miejmy nadzieje, że nic mu nie jest i niedługo wróci. To o której jutro po ciebie zajechać? – Zmieniła temat.\n- Mam szlaban.\n- Szlaban? Na ile? – Spytała zdziwiona.\n- Do końca tygodnia. Nie ruszam się nigdzie oprócz szkoły. – Westchnęłam.\n- Ugh!! – Westchnęła. – Dobra wykombinuje kogoś innego. Ale przyjdziesz na ślub?\n- Wątpię, żebym była jeszcze tam mile widziana. – Odparłam zrezygnowana.\n- Nie wygłupiaj się! To, że nie jesteś z moim bratem nie oznacza, że nie możesz przyjść! Czekam na ciebie w sobotę i bez dyskusji! Śpij dobrze. – Rozłączyła się.\nRzuciłam telefon i opadłam ciężko na poduszkę. Byłam wykończona tym wszystkim, co się dzisiaj działo. Nie minęło 10 minut a ja spałam pogrążona w głębokim śnie.\nJest kolejny rozdzialik. Trochę dramatyczny. Od razu mówię, że tego nie planowałam tylko samo to jakoś wypłynęło.\nKolejny rozdzialik w sobotę wieczorem.\nUWAGA: Jeśli ktoś chce być powiadamiany o nowych rozdziałach to w komentarzu swój numer gadu!\nAutor: carrie † o 19:10 51 komentarzy:\nAutor: carrie † o 23:00 51 komentarzy:\nDopiero nad ranem zasnęłam. Po całej nieprzespanej nocy byłam wyczerpana. Obudziłam się o 11.00 z nadzieją na lepszy dzień. Zsunęłam się z łóżka i założyłam kapcie, po czym powędrowałam do kuchni. Na lodówce przyczepiona była żółta karteczka z napisem „Musiałam pojechać do pracy. Będę wieczorem. Nie gniewaj się. Mama”\nTak, więc calutki dzień na Florydzie miałam spędzić sama. I co by tu porobić? Warto byłoby skorzystać z letniego słońca i się poopalać, złapać trochę opalenizny, ale jakoś tak nie wiem… nie mam humoru. Wypadałoby też w końcu wziąć się za jakąś książkę…ale i na to też nie miałam ochoty. A krzątanie się po domu bez celu to żadna atrakcja. Postanowiłam, więc pojechać do miasta. Najpierw jednak umyłam zęby i w pośpiechu ogoliłam nogi. Następnie pobiegłam do pokoju i ubrałam się w krótkie szorty i zwiewną bluzkę i trampki. Włosy splotłam w luźnego warkocza na boku i wsadziłam kwiatka we włosy. W biegu sięgnęłam z kuchni jabłko i wsiadłam na rower. Założyłam słuchawki na uszy, okulary na nos i ruszyłam w drogę. Moim celem było znalezienie jakiś miejsc rozrywki głównie meczów siatkówki czy koszykówki. Po zwiedzeniu prawie całej okolicy i krążeniu po ulicach przez 2 godziny, zmęczona i spragniona dotarłam na plażę, gdzie odbywał się mecz piłki plażowej a właściwie jego końcówka. Kupiłam shake truskawkowy, który od razu ugasił pragnienie, po czym usiadłam na zatłoczonych trybunach. Po 20 minutach rozgrywka zakończyła się wynikiem 2:1 i grupa ludzi kierowała się ku wyjściu. Zawodnicy grający zostali na boisku i grali rekreacyjnie. Ja uparcie siedziałam na trybunach i wpatrywałam się w Ocean, a nie w grających bez koszulek chłopaków spalonych słońcem. Wiem to dziwne, bo zazwyczaj takie widoki rozpraszają dziewczyny w moim wieku. To prawda ale z takim humorem to wszystko było mi już jedno. Zła byłam na Scott’a, że nie ma mnie jeden dzień a on już zabawia się z innymi. Z zamyślenia wyrwał mnie niski męski głos. Ktoś ostrożnie i powoli przysiadł na ławce obok mnie.\n- Hej dziewczyna. – Przywitał się chłopak.\n- Hej? – Uniosłam brew, ale nie spojrzałam na niego. Byłam nastawiona negatywnie.\n- Co tak sama tu siedzisz? – Spytał lekko zdyszany.\n- Przeszkadzam? Jak coś to mogę pójść. – Wstałam i zaczęłam się zbierać.\n- Nie nie. – Uspokoił mnie. – Raczej chodzi mi, gdzie twoi kumple.\n- Nie jestem stąd. – Usiadłam z powrotem patrząc w dal.\nChłopak przysunął się by móc zobaczyć z mojej perspektywy w co tak się wpatruje. Spojrzałam na niego kątem oka.\n- Wypatrzyłaś już coś? – Zaśmiał się.\n- Niestety nie. – Odwróciłam się wreszcie w jego stronę.\nBył to opalony, muskularny chłopak o blond kręconych włosach. Przez jego posturę oceniłam, że jest dużo starszy ode mnie. Ubrany zaledwie w spodenki, siedział bez koszulki obok mnie dysząc.\n- A tak w ogóle to Lewis jestem. – Chłopak uścisnął mi dłoń\n- Chealsy. – Uśmiechnęłam się.\n- W takim razie skąd jesteś i co cię sprowadza do nas?\n- Stan Montana. Do mamy przyjechałam na weekend.\n- Pierwszy raz na Florydzie? – Zapytał z ciekawością.\n- Hmmm przyjeżdżałam tu jak byłam mała na wakacje. Tak to mieszkałam w Wilson. Dopiero niecałe pół roku temu się wyprowadziłam. – Wzruszyłam ramionami.\n- Tęsknisz za słońcem ha? – Puknął mnie w ramię.\n- Trochę…czasem… szczególnie jak pada. – Nerwowo wyginałam sobie palce.\n- Coś nie gra?\n- Niee.. Przepraszam. Po prostu pokłóciłam się z chłopakiem no i…..\n- Rozumiem. – Wydawał się być zawiedziony. – Będziesz tutaj tak siedzieć do wieczora?\n- Nie mam nic innego do roboty. Mama w pracy, więc chyba sobie posiedzę.\n- Ej jak chcesz to możesz ze mną i z kumplami iść na obiad bo akurat się zbieramy, a potem mogę cię oprowadzić po Florydzie, ale bardziej od strony nocnego życia. Co ty na to? – Uśmiechnął się.\n- Sama nie wiem…- Spojrzałam w jego oczy.\n- Nie daj się prosić. – Zrobił minę szczeniaczka.\n- O nie! Tylko nie ta mina! – Zaśmiałam się.\n- Nie daj się prosić. – Wyszczerzył się.\n- No niech ci będzie. – Wywróciłam oczami walnęłam go w ramię.\nPoszliśmy razem z jego kumplami do knajpki obok. Siedziałam ściśnięta pomiędzy chłopakami przy jednym małym stoliku. Każdy z nich zamówił sobie po hamburgerze, frytkach, coli itd. Ja zaś popijałam wodę z butelki. Cały czas nie mogłam wyjść z podziwu ile jedzenia potrafią wchłonąć w zaledwie 10 minut. Żartowałam, że powinni wziąć udział w konkursie w jedzeniu na czas. Ale wracając do tematu chłopaki cały czas zasypywali mnie pytaniami czy mam chłopaka, dlaczego się z nim pokłóciłam, jak się uczę, czy gram w siatkówkę, czy oglądam mecze itd. Potem przyszedł czas na zadawanie im z kolei pytań. Okazało się, że są tylko rok starsi ode mnie. Złudziła mnie ich budowa spowodowana ciągłymi treningami. Lewis pochwalił się, że są najlepsi w całej szkole i razem w pozostałymi z drużyny jeżdżą często po USA odwiedzając miejscowe szkoły. Oczywiście zaprosiłam ich do mnie do szkoły na pokaz. Siedzieliśmy dosyć długo przy stoliku. Chłopaki opowiadali dowcipy i komentowali ludzi w barze. Śmialiśmy się w niebogłosy a czas leciał i leciał. Po 2 godzinach zaczęliśmy się zbierać. Pożegnałam się z chłopakami ściskając ich i całując. Naprawdę widać różnicę, że ludzie z południa są bardziej przyjaźni i otwarci na nowe znajomości. Rozdałam swój numer telefonu a na koniec wszyscy razem zrobiliśmy sobie grupowe zdjęcie, ot tak, taka pamiątka. Kolejne zdjęcie do mojej kolekcji.\n- I jak podobało się? – Powiedział Lewis rozstając się z chłopakami.\n- Bardzo! – Krzyknęłam. – Dziękuję ci za zaproszenie. Teraz siedziałabym pewnie cały czas na trybunach czekając aż odpisze.\n- Nie myśl o nim teraz. Będziesz miała na to czas w samolocie. Teraz idziemy na podbój nocnego życia. – Zaśmiał się.\nFakt, dzień szybko zleciał i zanim się obejrzałam była już 18.00. Samolot na szczęście miałam jutro o 5.00, tak, więc nie pójdę do szkoły tylko pojadę z Lauren załatwiać rzeczy od samego rana. W końcu tyle roboty a tak mało czasu. Zaczęłam martwić się, że nie wyrobimy się z tym wszystkim. No ale to dopiero jutro.\n- Prowadź. – Machnęłam ręką.\nNajpierw poszliśmy do kręgielni gdzie tylko się upokorzyłam, przegrywając 30:7. Potem graliśmy w cymbergaja, w którym również mnie pokonał, poszliśmy na lody, puszczaliśmy ogromne bańki, wdychaliśmy hel, kupiliśmy balony, skakaliśmy na trampolinie, poszliśmy do sali luster i lepiliśmy babki z piasku na plaży.\n- Świetnie się dzisiaj z tobą bawiłam. – Odparłam spoglądając na niego.\n- Ja z tobą również. – Odwzajemnił uśmiech i budował zamek dalej. – Ale to nie koniec jeszcze. – Wyszczerzył zęby.\n- Masz jeszcze jakieś asa w rękawie? – Zaśmiałam się robiąc mu zdjęcie.\n- A mam. – Wstał otrzepując się z piachu po czym podał mi rękę.\n- A powiesz gdzie idziemy? – Spytałam.\n- Już po 22:00, więc akurat kluby są już czynne.\n- 22:00?! Nie zadzwoniłam nawet do mamy gdzie jestem i kiedy wrócę.\n- Nie przesadzaj. Idziemy?\n- Trudno. Nic jej nie będzie. – Wzruszyłam ramionami.\nPomógł mi wstać, a następnie poszliśmy wzdłuż deptaka do roztańczonej dzielnicy miasta. Doszliśmy do ulic, pełnych klubów, knajpek, dyskotek i barów. Po chodnikach przechadzały się dziewczyny w skąpych sukienkach i mega wysokich szpilkach. Przed drzwiami klubów ustawiały się tłumy ludzi, czekających na wejście. Co jakiś czas podjeżdżał ekskluzywny samochód bądź limuzyna, z której wysiadały VIPY.\n- Nie wejdziemy nigdzie! – Starałam się przekrzyczeć muzykę.\n- Spokojnie. Nie martw się. – Uśmiechnął się zawadiacko i pociągnął mnie za rękę.\nWmieszaliśmy się w tłum stojący pod jakimś ekskluzywnym klubem. Trzymałam Lewis’a za rękę, żeby w tym całym chaosie nie stracić orientacji i nie zgubić się.\n- Cheals! Wchodzimy! – Krzyknął nagle Lewis.\nPrzepchałam się przez tłum i weszliśmy do klimatyzowanego holu.\n- Nareszcie. – Sapnął Lewis.\n- I pomyśleć, że ludzie stoją tak tu codziennie.\n- I tak nam się udało szybko wejść. Niektórzy stoją i po 3 godziny. – Puścił oczko.\n- 3 godziny?! Co, żeś wykombinował? – Uniosłam brew.\n- Akurat mój kolega miał zmianę.\n- Przypadek? – Przygryzłam wargę.\n- Dobra dobra. Powinnaś mi podziękować a nie jeszcze narzekać. Idziemy tańczyć. Come on. – Wziął mnie za ręce chłopak i poprowadził na parkiet pełen ludzi.\nZnajdowaliśmy się w samym centrum parkietu, który był już wręcz przepełniony. Nikt nie zważał na duchotę jaka panowała w klubie. Liczyła się tylko zabawa. Zmęczona po przetańczeniu kilku kolejnych piosenek wymiękłam i podeszłam do baru z Lewis’em.\n- Whiskey z colą. – Zwróciłam się do barmana.\n- I jak podoba ci się? – Przysiadł na stołku barowym Lewis.\n- Zajebisty ten klub. Tylko padam ze zmęczenia. – Otarłam pot z czoła.\n- Łyknij sobie i zaraz ci się polepszy. Uwierz. – Kiwnął głową i wypił „setkę”.\nPuścili akurat Skrillex – Bangarang, moją ulubioną piosenkę, więc dopiwszy whiskey do końca pociągnęłam Lewis’a za koszulę wprost na parkiet. Od roznoszącego wódkę kelnera łyknęłam na szybko jeszcze dwie setki bez popity i wczułam się w taniec. Panował taki ścisk, że niemal stykałam się twarzą z chłopakiem. Pomijając już nasze ciągle ocierające się o siebie ciała i moją wariującą wyobraźnię. Lewis co jakiś czas łapał mnie za biodra i przyciskał do siebie albo ja chwytałam go za szyję, najpierw jednak wspinając się na palce by móc dosięgnąć jego wzroku. Następną piosenką był utwór DJ’a BL3ND – Club mix, przy której już cały czas stykałam się z Lewis’em, bo utwór przyciągnął praktycznie wszystkich na parkiet. Nagle jakiś gościu z tyłu popchnął mnie tak, że wpadłam na Lewis’a i jakiegoś faceta obok niego, wytrącając z ręki pełny kieliszek. Nasze usta dzieliło zaledwie parę centymetrów. Spojrzałam mu prosto w oczy, zjechałam w dół i zatrzymała wzrok na ustach. Potem z powrotem spojrzałam w oczy. Nagle nasze twarze zaczęły się do siebie przybliżać. Taki odruch bezwarunkowy. Podświadomość podpowiadała mi, że tego chcę, a rozum, że to przyniesie mi ukojenie. Lekko rozchyliłam wargi i pozwoliłam sobie poczuć smak jego ust. W końcu spragnione usta wpiły się w tak miękkie jak poduszeczki wargi Lewis’a. Początkowo całowaliśmy się powoli jednak nasze zawzięcie i zachłanność rosło z każdą sekundą. Po upływie minuty nasze pocałunki stały się odważniejsze i bardziej gorące. Złapałam go za kark przyciągając go do siebie, a on zaś chwycił mnie w tali splatając kurczowo ręce. Nikt nie zwracał na nas uwagi, bo wszyscy zajęci byli tańcem i zabawą. Powoli i dyskretnie ewakuowaliśmy się do łazienki wchodząc do przeznaczonej dla inwalidów, która zawsze świeci pustkami. Nie przestając całować, posadził mnie blacie z umywalkami a ja nogami oplotłam go w pasie a palce wplotłam w jego blond czuprynę. Lewis zaczął pozwalać sobie na coraz więcej, tak, że zaczął całować moją szyję, gdzie niegdzie pozostawiając malinki. Drżącymi palcami dotknęłam jego torsu i rozpięłam zwinnie koszulę, po czym cisnęłam ją w podłogę. W mgnieniu oka znaleźliśmy się w samej bieliźnie. Lewis dotykał mojego ciała jakby badał jakiś cenny eksponat warty milion dolarów, był niezwykle delikatny. Dłońmi zataczał kręgi na mojej skórze i muskał każdy jej fragment. Nie pozostawałam dłużna i równie zachłannie jeździłam paznokciami po jego torsie oprawiając go o dreszcze. Zjechałam dłońmi niżej aż do podbrzusza i zatrzymałam się tuż nad jego kroczem. Spojrzałam, że Lewis jest już w gotowości. Serce zaczęło bić mi mocniej a oddech przyspieszył. Spojrzałam mu w oczy, które jakby pytały czy na pewno tego chcę. Nie czekając na odpowiedź ściągnął z nas bieliznę. Poczułam jego bliskość. Był dosłownie wszędzie. Było to niezwykłe doświadczenie i niewyobrażalna przyjemność. Poczułam Lewis’a w sobie. Przez cały czas stosunku szeptał mi do ucha moje imię. Byłam w stanie euforii i do tego doszło jeszcze majaczenie pod wpływem alkoholu. W końcu zdyszani oderwaliśmy się od siebie wymieniając na koniec tylko kilka namiętnych pocałunków. Następnie po chwilowym odpoczynku ubraliśmy się z powrotem i wyszliśmy z powrotem na salę trzymając się za rękę i wymieniając znaczące spojrzenia.\nNo wreszcie jest! W sumie były 3 wersje rozdziału i padło na tę. Siedziałam prawie 3 dni nad tym i nanosiłam poprawki. Chcę podziękować mojej najlepszej przyjaciółce, która ma tak, zrytą psychikę i pomogła mi napisać szczególnie tą scenę w łazience. Miała jeszcze kilkanaście pomysłów co by tam dodać, o których lepiej nie wspomnę. No ale w końcu udało się nam.\n+ Dziękuje nowym czytelniczkom z mojej klasy (E.N) <3\nKurde w każdym razie doszedł nowy chłopak... no i mam do was pytanie. Rozwinąć jego wątek, czy potraktować to jako po prostu przygoda i pisać tylko o Scottcie i Spencerze?\nNo to mam nadzieję,że się wam podoba. Następny dodam w sobotę wieczorem <3333\nLICZĘ NA KOMENTARZE!!! AAAAA!\nAutor: carrie † o 16:19 53 komentarze:\nNooo wreszcie się udało znaleźć prawie wszystkie rzeczy, które kupiła Cheals. Po żmudnych 3 godzinach poszukiwań coś wygrzebałam. Łatwo nie było. Niestety nie znalazłam zakolanówek we flagę USA. No ale i tak jest postęp, że coś znalazłam.\nObiecuje, że w kolejnym rozdziale będzie się działo :*\nKurtki i kamizelki jeansowe\nAutor: carrie † o 18:16 20 komentarzy:\nPrysznic od razu przyniósł ulgę i ukoił moje nerwy. Przebrałam się w jeansowe szorty i szary top a włosy związałam w luźnego koczka na środku głowy. Wychodząc z kuchni pociągnęłam nosem i poczułam zapach lazanni. Fakt ale nie jadłam od ponad 12 godzin tylko żyłam na mocnych trunkach. Podążając za zapachem dotarłam do małej kuchni z dużymi szklanymi oknami wychodzącymi na Ocean.\n- Gotowa? – Spojrzała na mnie mama. – Wcinaj szybko, bo zaraz jedziemy. – Odparła z entuzjazmem.\n- Gdzie mnie zabierasz? – Usiadłam przy stole i zaczęłam jeść.\n- Zobaczysz. Niespodzianka, nie bój się, nie pozwolę, żebyś siedziała cały weekend w domu. – Zaśmiała się. – A teraz jest. Czekam za 15 minut przy drzwiach. – Poszła do łazienki.\nCiekawa byłam gdzie mnie zbierze. Trochę przerażał mnie jej entuzjazm no ale czego nie robi się żeby uszczęśliwić mamę. Po zjedzeniu obiadu wróciłam do pokoju skąd wzięłam telefon i okulary przeciwsłoneczne, po czym wyszłam na zewnątrz.\n- No nareszcie! – Powiedziała mama wsiadając do samochodu.\nUsiadłam na miejscu pasażera i zapięłam pasy.\n- Powiesz mi gdzie jedziemy? – Spytałam.\n- Najpierw pojedziemy na małe zakupy a potem może popływać z delfinami co? – Spojrzała na mnie.- Fajnie, że mam 100$ - Odparłam kwaśno.\n- Dokładnie jak twój tata!\n- Wcale nie! – Udałam naburmuszoną.\n- Yhy… i jeszcze ten wzrok Chleasy. – Zgrywała się. – A tak szczerze mówiąc, to znalazłam całkiem nieźle płatną pracę a na dodatek jesteś moją córką, której nie widziałam od 3 miesięcy i mogę wydać na nią tyle pieniędzy ile chce.\n- Ile chcę?? – Spojrzałam zgryźliwie.\n- Bez przesady Cheals. No i jeszcze winna jestem ci prezent urodzinowy ale to potem. – Powiedziała tajemniczo.\n- Mamo! Wiesz, że nie lubię długo czekać!\n- Trudno musisz się jeszcze trochę pomęczyć. – Puściła mi oczko po czym włączyła radio.\nUchyliłam okno i rozglądałam się po okolicy podziwiając miasto tętniące życiem. W końcu po 20 minutach stania praktycznie w korkach dojechałyśmy pod duży pas sklepów ciągnących się bodajże przez całą aleje. Zaparkowałyśmy w miarę blisko i udałyśmy się do po kolei do sklepów. Mierzyłam tysiące sukienek, bluzek, spodni, bluz, swetrów, butów i nie wiadomo jeszcze czego. W sumie chodząc po sklepach spędziłyśmy ponad 5 godzin. Zdążyłam się jeszcze pokłócić z mamą co do kupna wszystkich tych rzeczy. Ja upierałam się przy wyborze tylko jednej bluzki ale ona koniecznie chciała żebym kupiła wszystko na co mam ochotę, bo drugiej takiej szansy nie będzie. Ostatecznie kupiłam białą koronkową na krótki rękaw i przed kolano sukienkę, kobaltową bluzę kangurkę, 2 kurtki jeansowe i kamizelkę, zakolanówki z flagą amerykańską, pare kolorowych topów, 2 koszule w kratę, T-shirt z napisem I <3 FLORIDA, czarne i amarantowe wysokie szpilki i bladoróżowe koturny, botki - galaxy, baseballówkę, full cap’a, szaro niebieskie przetarte rurki, czarne trampki all stars i oczojebny zielony kąpielowy. Tak, że w sumie mama wydała dosyć ładną kwotę pieniędzy. Sama kupiła sobie tylko sukienkę i nowe buty. Nie pytałam się jej nawet ile zapłaciła, bo znając siebie to kazałabym jej połowę zwrócić. Po wyjściu ze sklepu pojechałyśmy na mały obiadek do jakieś nadmorskiej całkiem przyjemnej knajpki. Posiedziałyśmy, pogadałyśmy o szkole, znajomych, chłopakach. Wspomniałam o Scott’cie, Amy i Lizzy. Miło było spędzić czas z mamą. Po przekąsce z pełnymi brzuchami pojechałyśmy do obiecanego oceanarium gdzie pływałyśmy z delfinami. Nie było tak strasznie jak przeczuwałam. Cały czas się śmiałyśmy i chlapałyśmy wodą. Wieczorem około 20.00 wróciłyśmy do domu. Schłodziło się znacznie na dworze, więc założyłam długi sweter i poszłam do ogródka. Położyłam się na hamaku i wsłuchiwałam się w szum fal. Wyjęłam telefon z kieszeni i zobaczyłam 45 nieodebranych połączeń i 10 wiadomości.\n- Oszaleli. – Wyszeptałam.\nPołowa połączeń była od taty, a druga połowa od Lizzy i Amy. Tak samo z wiadomościami. Żadnej od Scott’a. Chyba naprawdę się wkurzył. Wiedziałam, że źle wtedy zrobiłam i chamsko mu odpowiedziałam, no ale miałam poniekąd racje. Nie muszę mu się wiecznie ze wszystkiego spowiadać. Obracałam nerwowo telefon w dłoniach.\n- Coś się stało? – Podeszła do mnie mama i dała mi gorącą herbatę.\n- Nie nic nic. – Wyrwała mnie z zamyślenia.\n- To przez niego? – Wyjęła mi z rąk telefon i spojrzała na tapetę.\n- Raczej ja tym razem nawaliłam. – Przesunęłam się robiąc miejsce na hamaku.\n- Chcesz się wygadać? – Położyła się obok mnie.\n- Chodzi o to, że on oczekuje ode mnie, że będę mu mówić gdzie idę, gdzie wychodzę, z kim, kiedy, o której wrócę. Teraz się wkurzył, że nie powiedziałam mu, że wyjeżdżam na weekend.\n- Wiesz Cheals nie jestem dobra w tych sprawach no, ale wydaje mi się, że on po prostu się o ciebie troszczy i chce z tobą spędzać jak najwięcej czasu.\n- No ale bez przesady. Mam też koleżanki.\n- On też ma na pewno kolegów. Tyle, że jesteś jego dziewczyną i dba o ciebie.\n- Dba? – Zaśmiałam się gorzko. – Mamo on się obraził, że mu nie powiedziałam, że do ciebie jadę!\n- Nie przesadzaj, na pewno aż tak źle nie jest. Jak wkurza cię jego zachowanie, to powiedz mu, żeby dał ci trochę więcej przestrzeni i już. – Poradziła.\n- Ale on powie, że wcale tak nie jest, tylko ja sobie coś ubzdurałam. – Wymamrotałam.\n- Nigdy nie wiesz co będzie skarbie. Nie wiesz co powie. Może wręcz przeciwnie, może zgodzi się i trochę odpuści. Nie bądź taka pesymistyczna.\n- No masz racje, nie powinnam się wtedy tak wściekać, wiem to moja wina. – Upiłam łyk herbaty.\n- A właśnie. – Mama sięgnęła za siebie.\nObruszyłam się zaciekawiona.\n- Wszystkiego najlepszego. – Szepnęła wręczając mi złote pudełeczko obwiązane czerwoną wstążką.\n- Naprawdę nie musiałaś, jak w samochodzie tylko tak żartowałam. – Uśmiechnęłam się.\n- Kłamać nie umiesz. – Spojrzała na mnie spode łba.\nUśmiechnęłam się kwaśno i otworzyłam pudełeczko, w którym zobaczyłam coś koronkowego. Spojrzałam na mamę zdezorientowana.\n- No zobacz! – Zachęciła.\nWzięłam w palce materiał i zobaczyłam czarną koronkową bieliznę. Przed oczami mignęła mi metka. Zmrużyłam oczy i zobaczyłam napis „Victoria’s Secret”. Takie coś kosztuje majątek. Moja matka chyba naprawdę obrabowała bank albo wygrała milion na loterii.\n- No co Cheals! – Zaśmiała się. – Widzę, że dobrze trafiłam, bo masz chłopaka to… - Chrząknęła.\n- No ale!...emmm – Zatkało mnie i poczułam, że zrobiłam się cała czerwona na twarzy.\n- Spodoba mu się. – Mrugnęła.\n- Ale my nie…\n- Oj tam. Cicho. – Zatkała mi buzie.\n- Ciekawe co powie na to tata. – Zaśmiałam się.\n- Już widzę jego reakcje. – Wybuchłyśmy śmiechem.\n- Niezapomniany widok. Na pewno. – Dodałam.\nDyskutowałyśmy jeszcze pare minut na temat ekscentrycznego prezentu urodzinowego. Podobał mi się, ale zupełnie nie spodziewałam się, że taki dostanę. Byłam przekonana, że to jakaś biżuteria.\nPo jakimś czasie mama dostała telefon z pracy i poszła do domu zostawiając mnie samą. Sięgnęłam za telefon i napisałam do Scott’a: „Przepraszam.*”\nNastępnie zadzwoniłam do taty streszczając mu cały dzień, specjalnie pomijając wzmiankę i prezencie. Oczywiście powiedział jak to mnie mocno kocha i jest głodny, bo nie ma kto mu gotować no i na koniec, że za mną tęskni. Robiło się coraz ciemniej i później a ja wpatrywałam się w białą niczym rozlane mleko tarczę księżyca, po czym przeniosłam wzrok na moją bliznę, która już nie swędziała ani nie bolała. Przejechałam palcami po wypukleniu badając jej każdy szczegół.\n- Chealsy wiesz…. – Zaczęła mama, której nie zauważyłam jak wróciła.\n- Masz już 17 lat… ten czas tak szybko zleciał… - Pokręciła głową z niedowierzaniem. – Patrzysz tak na tą łzę i zastanawiasz się czy naprawdę ma taką moc, czy to wszystko ściema. Wiem, że miałaś mnie za wariatkę. Nie wiem, czemu bałam się aż tak twoich 17 urodzin.\n- Mamo.. – Wstałam z hamaka i stanęłam naprzeciwko niej. – Nie musisz owijać w bawełnę, bo ja wiem.\n- O tej bliźnie. Wszystko już wiem. – Spojrzałam jej w oczy.\n- Skąd? – Wydała się być trochę oburzona.\n- W mieście, w którym mieszkam jest dwóch naznaczonych. Moja koleżanka i stary przyjaciel. – Przełknęłam ślinę. – Początkowo u niej zauważyłam tę bliznę, ale powiedziała, że miała wypadek. Potem zaczęły mi się przytrafiać jakieś dziwne, niestworzone rzeczy, aż w pewnym momencie zaczęłam się tego wszystkiego bać. W końcu przez przypadek koleżanka skomentowała to, kiedy jadąc zobaczyłam dziewczynkę na drodze, która w mgnieniu oka zniknęła. No i tak po licznych błaganiach streściła mi praktycznie wszystko. Powiedziała, że dziwią ją tylko moje wizje.\n- Wizje? – Zamyśliła się.\n- Czasem miewam krótkie urywki poszczególnych wydarzeń, ale ona powiedziała, że to pojawia się za następne 17 lat i nie występuje u każdego.\n- Też nie wiem kochanie. Dużo o tym czytałam, ale w naszym przypadku czy rodzinie chyba nikt czegoś takiego nie miał. Poznałaś tą dziewczynkę, która się tobą opiekuje?\n- Tak. To jesteś ty jak byłaś dzieckiem. – Uśmiechnęłam się.\n- Alee… To niemożliwe. Przecież zawsze opiekuje się osoba zmarła. – Zmarszczyła brwi.\n- A jednak. Nie wiem, dlaczego tak jest, ale zbytnio mi to nie przeszkadza. Jesteś teraz cały czas we mnie. – Przyłożyłam dłonie do serca.\n- Oj skarbie ja zawsze byłam. – Przytuliła mnie.\n- Kocham cię mamo. – Wyszeptałam.\n- Ja ciebie też słońce. A teraz kładź się spać. – Zagoniła mnie do domu.\nPoszłam do łazienki, wzięłam prysznic i wskoczyłam w letnie piżamy. Usiadłam na łóżku w pokoju i odpaliłam laptopa. Przejrzałam stronę główną na Fb, na której roiło się od zdjęć Scott’a z imprezy w towarzystwie kolegów i…nieznanych mi dziewczyn. Wkurzyłam się na niego. Mnie nie ma a ten już baluje. Okej posprzeczaliśmy się trochę, ale to nie powód, żeby od razu tak się zachowywać. Wyłączyłam ze złością laptopa i wlazłam pod kołdrę. Nakryłam się nią po uszy i kurczowo złapałam się za poduszkę. Kręciłam się na łóżku i kręciłam. Wyjątkowo wszystko mi przeszkadzało, a to za gorąco a to za zimno, a to ptak świergocze, a to samochód przejedzie itd. Przed oczami cały czas miałam te zdjęcia Scott’a wśród dziewczyn. Nie mogłam przestać o tym myśleć. Miałam ochotę zadzwonić do niego i wygarnąć mu, jednak moje lenistwo wygrało i nie zdołałam sięgnąć za telefon.\nUdało mi się trochę wyprzedzić bo znowu mam wenę.\nMam nadzieje, że opowiadanie nie staje się nudnawe bo cały cały czas staram się pisać coś nowego.\nJutro wieczorem albo w poniedziałek kolejny post tym razem ze zdjęciami ubrań jakie panna Chealsy sobie kupiła.\nNowy rozdział dodam w środę wieczorem.\nI znowu się opuściliście w komentowaniu :(\nProszę, jeśli czytasz to zostaw komentarz - byle nie spam.\nAle i tak uważam, że jesteście najlepsi pod słońcem !!\nI co do zdjęć chłopaków to nie dodam, bo nie znalazłam takich zdjęć, żeby idealnie odpowiadały mojej wizji\nAutor: carrie † o 18:54 55 komentarzy:


farmer.pl/anko 24-09-2014, 12:50\nCoraz częściej rolnicy nawet ci, którzy wcześniej przeznaczali liście od buraków cukrowych do produkcji kiszonki dla zwierząt, świadomie przeznaczają je na cele nawozowe. Liście buraczane to bogate źródło składników pokarmowych.\nWartość nawozowa liści od buraka cukorwego zarówno dla rośliny następczej jak i dla całego zmianowania może być różna. Przede wszystkim zależy od masy liści jaką pozostawiamy na polu.\nWedług badań przeprowadzonych na UP w Poznaniu masa liści buraków wynosząca 48t z ha jest źródłem 192 kg azotu, 336 kg potasu, 38 kg fosforu. 48 kg magnezu, 96 kg wapnia oraz 96 kg sodu. Przy czym wykorzystanie tychże składników bywa zmienne i zależne od kilku czynników.\nWartość nawozową liści buraczanych rozpatruje się z reguły w cyklu jednosezonowym, lecz jak to bywa z nawozami naturalnymi ich działanie jest znacznie dłuższe.\nMineralizacja liści buraczanych zachodzi stosunkowo szybko. W następnym sezonie może się z nich uwolnić cały azot, który przykładowo zboże jare wykorzysta średnio w 40 %, a kukurydza która dobrze wykorzystuje składniki pokarmowe pochodzące z wprowadzonej do gleby biomasy, nawet w 75 %.\nO ilości uwolnionego azotu decydują głównie warunki na przestrzeni zimy. Przy wczesnym zbiorze buraków i w warunkach wilgotnej gleby oraz jeszcze stosunkowo wysokich temperaturach, proces mineralizacji w dużym stopniu zachodzić będzie już jesienią i straty tego składnika mogą być znaczne. W przypadku późnego zbioru, mrozy zatrzymają przebieg ich rozkładu i w efekcie większość składników dostępna będzie na wiosnę.\nIlość uwalnianego azotu jest na tyle duża, że nie zaleca się uprawy jęczmienia browarnego po stanowisku gdzie przyorano dużą biomasę liści buraczanych. Tym bardziej, że duże ilości azotu będą właśnie dostępne w okresie nalewania ziarna, co znacznie pogorszy jakość technologiczną surowca browarnego.\nPotas również łatwo się uwalnia i szacuje się że 50 - 70 % może zostać wykorzystana przez rośliny następcze. To sprawia, że nawożenie potasem pod rośliny jare można praktycznie zaniechać.\nPozostałe składniki równie dobrze są uwalniane i wykorzystywane w 50-75%, w zależności od długości wegetacji rośliny następczej. Liście buraczane są dobrym źródłem wapnia oraz magnezu.\nW związku z powyższym przy uwzględnieniu stopnia wykorzystania składników pochodzących z liści buraczanych można przyjąć że 48 t przyoranej biomasy na ha, roślina następcza wykorzysta średnio 77 (zboża jare) - 140 (kukurydza) kg/ha azotu, 200 kg potasu, 13 kg fosforu, 19 kg magnezu, 30 kg wapnia oraz 60 kg sodu.\nBzdura. Żeby wprowadzic takie ilości nawozu z liści buraków, ich wydajność musiała by wynosić 48 t suchej masy. Zakładając zawartość wody na poziomie 75%, Plon zielonej masy musiałby wynieść prawie 200 t/ha. Po prostu wyliczenia w artykule odnoszą sie do suchej masy. Realnie wprowadzone do gleby składniki pokarmowe są 4 razy mniejsze od tych zawartych w artykule.


Wyróżnienie dla gminy - Kurek Mazurski\nW latach 2017-2019 gmina Rozogi uczestniczyła w projekcie: „Sprawność instytucjonalna miast i gmin” realizowanym przez Katedrę Polityki Gospodarczej Wydziału Nauk Ekonomicznych UWM. W jego ramach prowadzono badania w zakresie sprawności i terminowości załatwiania spraw w Urzędzie Gminy i podległych mu instytucjach. Dopiero jednak teraz, ze względu na pandemię, podsumowano podczas konferencji na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim wyniki przedsięwzięcia. Okazały się one pomyślne dla gminy Rozogi, której przyznano wyróżnienie za jej sprawność instytucjonalną. - Dziękuję pracownikom, radnym, kierownikom, pracownikom jednostek organizacyjnych, a także sołtysom, bo ten sukces jest ich wszystkich zasługą – mówi wójt Zbigniew Kudrzycki.


Już jutro rozpoczyna się nowenna do "patrona-giganta" / Aktualności\nJuż jutro rozpoczyna się nowenna do "patrona-giganta"\nParafia pw. Świętego Antoniego z Padwy w Warszawie / kk\n14.03.2019 10:22, aktualizacja 14.03.2019 16:38\n(fot. Lech Dorobczyński OFM)\nZOBACZ WIĘCEJ #Ewangelia: jak rozpoznać głos Boga w codziennych sytuacjach? Taka modlitwa nie sięga głębiej i zatrzymuje się "tylko na głowie" Symeon uratował moją wiarę w Komunię Świętą. Sprawił cud, po którym już nie wątpię Franciszek prosi, by każdy w czasie Wielkiego Postu modlił się codziennie. "Choćby odrobinę" #Ewangelia: jeśli o tym zapomnimy, nasza modlitwa może być nic nie warta Bez niego nie byłoby katolickiego internetu. Młody prorok, który przeczuwał swoją śmierć\nJeśli tylko masz możliwość - poznaj tego młodego Orędownika! Nadarza się szczególna okazja.\n"Kochani! Chcemy podzielić się z Wami ogromną radością: Warszawa już niedługo otrzyma kolejnego Mocnego Orędownika!" - piszą franciszkanie na facebookowej stronie wydarzenia.\n24 marca do kościoła św. Antoniego z Padwy w Warszawie zostaną wprowadzone na stałe relikwie I stopnia 14-letniego męczennika z Meksyku, św. José Sáncheza del Río, którego losy mogliście poznać w filmie "Cristiada".\nTorturowany i katowany ze względu na wiarę chłopak odmówił wyrzeczenia się Chrystusa, a z więzienia pisał do matki: "Umieram szczęśliwy u boku Naszego Pana. Nie chcę, żebyś się martwiła moją śmiercią. Powiedz raczej moim braciom, bo poszli w ślady najmłodszego spośród nas, tak wypełnisz wolę Bożą. Odwagi! Udziel mi swego błogosławieństwa razem z błogosławieństwem ojca". Został rozstrzelany 10 lutego 1928 r., a w ostatnim geście przed śmiercią zakreślił na ziemi własną krwią znak krzyża.\nZapytaliśmy proboszcza parafii o. Lecha Dorobczyńskiego o to, dlaczego właśnie św. José Sánchez? "Zawstydza mnie. Determinacją, konsekwencją... Dla niego «tak» znaczy «tak», a «nie» znaczy «nie»". Nie ma siły na świecie, która by mu kazała zaprzeć się wiary".\n"Pocięto mu skórę u stóp, zdarto z nich skórę, złamano szczękę... A potem trzy ciosy nożem: w pierś, w szyję i w plecy. Za każdym pchnięciem, coraz cichszym głosem powtarzał: «Viva Cristo Rey». Czuję się przy nim malutki" - dodaje franciszkanin.\nJosé Sánchez został beatyfikowany przez papieża Benedykta XVI 20 listopada 2005 roku w grupie trzynastu męczenników meksykańskich. 21 stycznia 2016 papież Franciszek uznał cud za jego wstawiennictwem, zaś 16 października 2016, podczas uroczystej mszy świętej na placu Świętego Piotra w Watykanie, bł. Józef Sánchez del Río został ogłoszony świętym i włączony w poczet świętych Kościoła katolickiego. Patronował m.in. ostatnim Światowym Dniom Młodzieży w Panamie.\nRelikwie św. José Sáncheza (fot. Lech Dorobczyński OFM)\n"Bardzo dziękuję Bogu, że ten Odważny Męczennik zamieszka w naszej Parafii na stałe. Będziemy mogli przychodzić nie po to, by Go podziwiać, ale po to, by się uczyć" - podsumowuje ojciec Dorobczyński.\n5 najmłodszych świętych, których życie porusza >>\nParafia organizuje specjalną Nowennę do św. José Sáncheza, która ma przygotować wiernych na przyjęcie świętego. Rozpoczyna się już jutro, 15 marca, po Mszy świętej o godz. 18.00.\n"Chcemy tę Nowennę zaproponować ludziom młodym (św. José to patron-gigant!), wszystkim, którzy mają poważne problemy i zmartwienia, a także tym, którzy chcą się modlić za swoje dzieci i wnuki, wzywając wstawiennictwa tego meksykańskiego Męczennika" - piszą organizatorzy przedsięwzięcia.\nTagi: parafia świętego antoniego z padwy, franciszkanie, modlitwa, młodzi, nowenna, relikwie jose sancheza, relikwie, święty jose sanchez, warszawa, jose sanchez del rio\nBluźnierstwo czy sztuka?... 2019-03-26 09:35:36 1 Ostre słowa biskupa. Proponuje karę... 2019-03-26 05:13:59 3 Dołącz do Ekstremalnej Drogi... 2019-03-25 22:44:02 1 Kim są Aniołkowi rodzice? 2019-03-25 20:43:05 1 Tego jeszcze nie było: modlitwa 24... 2019-03-25 20:07:47 1 Netanjahu: Izrael nie jest państwem... 2019-03-25 16:18:22 2 Ojciec kłamstwa a media 2019-03-25 14:11:44 2 Jej kult to ogromne zagrożenie.... 2019-03-25 14:00:40 2 Religia w szkole - trzy dekady bez... 2019-03-25 12:19:39 25 "Rząd nie jest w stanie... 2019-03-25 11:16:29 1 Izraelskie lotnictwo zaatakowało... 2019-03-25 11:07:15 1 Najlepsza modlitwa przed małżeńskim... 2019-03-25 10:02:15 7


Wedding planner to nie tylko organizacja wesel, to też godzinay szkoleń\nByła magia, a magią trzeba się dzielić! W poprzednim tygodniu ukończyłam niesamowite szkolenie Gold Wedding Planner, organizowane przez Akademię Ślubną Perfect Day. Do tej pory nie mogę zliczyć zapisanych stron w notatniku i litrów wypitej kawy! Nic dziwnego, bo jest to najdłuższe szkolenie dla konsultantek ślubnych.\nPrzez cztery, bardzo wymagające i intensywne dni skupiałyśmy się nie tylko na stronie formalnej zawierania związków małżeńskich, ale przede wszystkim na praktycznych informacjach. Ich efekty już są zauważalne w mojej codziennej pracy! Nie mogę się doczekać kolejnej Młodej Pary, której ślub i wesele wzbogacę o zdobytą wiedzę i inspiracje!\nNieszablonowe podejście Perfect Day do organizacji wesel, również tych międzynarodowych, nauczyło mnie, jak spełniać marzenia najbardziej wymagających par. Międzynarodowe, katolicko-żydowskie wesele nad brzegiem Morza Martwego zorganizowane pod namiotem? Ceremonia humanistyczna w górach przy zachodzie słońca? A może wesele rodem z Marrakeszu? Bardzo chętnie zrealizuje każde wyzwanie.\nSzkolenie było podzielone na sekcje – teoretyczną, praktyczną i networkingową. Spotkałam się z niesamowitymi specjalistami w swoich dziedzinach – między innymi z dekoratorką Welcome to the jungle, projektantką sukien ślubnych w Atelier White Angel Exclusive, właścicielką projektu Rent Design Wedding, która wypożycza najlepsze meble do strefy chillout oraz z właścicielem najlepszej firmy wypożyczającej hale namiotowe. Wymianom doświadczeń, rozmowom i śmiechom nie było końca.\nGłówną i nadrzędną lekcją, jaką wyniosłam ze szkolenia, jest budowanie napięcia. Nie tylko podczas układania orszaku ślubnego zmierzającego do ołtarza, podczas którego wszyscy goście przebierają nogami, aby w końcu zobaczyć Parę Młodą, ale również podczas przemowy, która wyciśnie łzę z każdego Gościa.\nPamiętajcie, że napięcie budowane za pomocą emocji spowoduje, że Wasz ślub będzie wyjątkowy i niezapomniany, ale tę historię stwórzmy razem.\nNikola Fajkis Wedding planner\npodwykonawca, porada, szkolenie, wedding planner kraków\nLipcowy bukiet ślubny


3D formy silikonowe kremówki czekolada formy żywności DIY ciasto dekorowanie narzędzia CD-F041 ~ Kitchen,dining & bar \_ Zlotpiwowarow.org\n3D formy silikonowe kremówki czekolada formy żywności DIY ciasto dekorowanie narzędzia CD-F041\nKod produktu: z3905\nROSYJSKICH ODBIORCÓW: DARMOWA WYSYŁKA NA DRUGI ELEMENT (W JEDNYM ZAMÓWIENIU) DO ROSJI. KUP WIĘCEJ OSZCZĘDZAĆ.\nspecyfikacja: 7*7*1 cm\n2) Użyć łagodnego detergentu w zmywarce lub gorącej wody może być oczyszczone z normalnym gąbki, czyszczenie formy ponad i mycia lepiej;\n3) nie należy używać kuchenki mikrofalowej Ostry klucz;\n4) nie zamykaj do broni lub wykorzystanie stalowe kulki i innych twardych narzędzi do czyszczenia czyszczenia;\n5) po pieczenia jest zakończona, usuń pan i niech stojak do ostygnięcia dziesięć minut, a następnie zwolnienie, lepsze;\n6) za pomocą prawidłowy sposób, aby przedłużyć żywotność produktu.\nNumer modelu: CD-F041\nSpecification: 7 * 7 * 1cm\nNowy Arkusz Transferu Czekolada 10 arkuszy w opakowaniu chocolateria Kolor Jadalne Dekorowanie Papierem do pieczenia DIY Popularne ciasto formy z tworzywa sztucznego\nwitam, dzień dobry, drogi przyjacielu. dzięki za wasze przybycie. nasza porcelana nowy rok nadchodzi, więc mamy długie wakacje, we zacznie działać od lutego 25. wyślemy paczkę, jeden po drugim, postępuj zgodnie z nakazu zapłaty po naszym długie wakacje. jeśli masz pytania, proszę\n3 Sztuk/zestaw Śliczne Dinosaur Kształcie Cookie Noże Narzędzia Dekoracyjne Pieczenie Ciasta Ciasteczka Formy Do Pieczenia Kuchenne Narzędzia Kuchenne Gadżet\n3 Sztuk/zestaw Śliczne Dinosaur Kształcie Cookie Noże Narzędzia Dekoracyjne Pieczenie Ciasta Ciasteczka Formy Do Pieczenia Kuchenne Narzędzia Kuchenne Gadżet funkcja: materiał: PCV kolor: patrz zdjęcie jeden Rozmiar : około 13*8 cm waga:\nNajlepiej Sprzedający Się 50 sztuk Oryginalny Design z Motyle Cupcake os 15 Popularne Kolory UK sprzedawca (Kość Słoniowa)\nBrand new i wysokiej jakości. materiał: perła papieru (z grilla niecierpliwość, nie umieścić w piekarnik) wzór: Butterfly wzór strony kolor: Kość Słoniowa rozmiar: 8*5*5 cm cechy: idealne na oddanie ciasta, babeczki, ciasteczka itp będzie to fantastyczny\n2018 Sprzedaż 3D Kształcie Swan Gęsi Silikonowe Formy formy Cookie Ciasto Czekoladowe DIY Kremówka Ciasto Dekorowanie Narzędzia Do Pieczenia F2554\nKulki Lodu Formy Kuli Tworzy Idealne 2.5 Kwadrat Okrągły Cozinha Kulki Silikonowe Materiały Kuchenne Formy Kostki Lodu\nKulki Lodu Formy Kuli Tworzy Idealne 2.5 Kwadrat Okrągły Cozinha Kulki Silikonowe Materiały Kuchenne Formy Kostki Lodu typ: ice mold materiał: silikon + ABS kolor: jak pokazuje obrazek plac ice cubes: ok 5.2 cm cylindryczne ice cubes: approx8.9x5cm średnica kuli:\n50-280 Stopni Kuchnia Piekarnik Termometr Termometr Żywności Mięso Dial Piekarnik Dedykowane Mechaniczne Ze Stali Nierdzewnej Narzędzie Do Pieczenia GHMY\nopis: temperatura mieści się w zakresie od 122 do 536 Stopni Fahrenheita. posiada szklany obiektyw z żółty wskaźnik wybierania do wskazania temperatury. kolorowe sprawia, że ten piekarnik termometr wskaźnik łatwe do odczytania. stal nierdzewna konstrukcja zapewnia wytrzymałość,\nmateriał: silikon kolor wyśle losowo waga: 17g opakowanie: 1 pc


Działka na sprzedaż – Stare Bogaczowice, Cieszów – GS-23728 – Sowa Victoria\nDziałka na sprzedaż 4 969,00 m²\nSymbol oferty: GS-23728\n4 969,00 m²\nSymbol oferty GS-23728\nPowierzchnia 4 969,00 m²\nNa sprzedaż oferuję działki położone w Cieszowie.\nDziałki płaskie, kształtem zbliżone do prostokąta.\nDziałki na tą chwile bez MPZP oraz bez warunków zabudowy.\nNieruchomości w metrażach od 3046 m2 do 4969 m2.\nDziałki położone w otulinie Książańskiego Parku Krajobrazowego.


Kancelaria Radcy Prawnego Michał Gryz ✅ PewnyPrawnik.pl\n+48 Wyświetl numer+48 602738026\nJestem radcą prawnym, wpisanym na listę radców prawnych prowadzoną przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w Krakowie . Ukończyłem prawo na Wydziale Prawa i Administracji i Uniwersytetu Jagiellońskiego, a następnie odbyłem aplikację radcowską.\nPosiadam ponad 5 letnie doświadczenie zawodowe, przede wszystkim w zakresie obsługi prawnej podmiotów gospodarczych, ze szczególnym uwzględnieniem spółek kapitałowych i przedsiębiorców działających w branży budowlanej. Specjalizuję się w prawie gospodarczym, upadłościowym i restrukturyzacyjnym oraz w postępowaniach sądowych, ze szczególnym naciskiem na postępowania odszkodowawcze i związane z odpowiedzialnością organów zarządzających spółkami kapitałowymi.\nul. Łokietka 166 lokal 5\nTranskacje sprzedaży nieruchomości\nPokaż numer telefonu +48 602738026


Wiadomość Japonia motorem napędowym Square Enix 08.11.2008 - Forum | GRYOnline.pl\nWiadomość Japonia motorem napędowym Square Enix\nJeśli połowę swoich tytułów wydają tylko w Japonii to ciężko się dziwić, że tam się one najlepiej sprzedają :/\nCrisis Core całkiem niezły wynik:D Do końca roku sprzeda się go więcej niż LCS!\nMoże to ich zachęci do produkcji kolejnych RPG'ów na PSP:)\nPoza Japonią ich gry nie cieszą się aż tak dużą popularnością, bo fani głównie gatunku jRPG są w mniejszości graczy. Poza ich krajem jedynymi liczącymi się rynkami jest USA i zachód Europy. Niestety w stanach raczej ludzie wolą strzelanki, wyścigi i gry sportowe, a w Europa jest tak pomiędzy raczej z przewagą nastawienia amerykańskiego, czyli prostych gier, opartych na sztampowych pomysłach odświeżonych w nowym sosie.\nTo dlaczego większość globu uważa FF VII za "the best game ever"?;>\n(Sam jeszcze nie miałem okazji zagrać:(, ale braki nadrobię wraz z nadejściem CF 5.01 M33:))\nfrer ,a jrpgi to niby co ?? Proste gierki oparte na sztampowych pomyslach :] .\nSpieprzać - fajny nick, żeby nie było, że piszę do was wszystkich bo nie :D Chciałem napisać, że nie wszyscy uważają FF VII za "the best game ever" mnie ogólnie znudziła przy pierwszej płycie i powiem, że nie tylko mnie kilku znajomych także sie na tej grze zawiodło, słyszałem, że gra się robi ciekawa dopiero od 2 połowy 2 płyty, a żeby tam dojść trzeba przejść 1 płytę która jak na mój gust była na początku ciekawa, potem dobra, a potem już denerwowała bo na chama musiałem przy tym siedzieć, ale i tak zmiękłem i nie dałem rady iść dalej. Mi osobiście najbardziej podobają się FF IV, FF V, FF IX i FF X.\nMr_Hyde nie każdy jRPG jest oparty na sztampowych pomysłach :D. Zagraj w Chrono Trigger z Super Nintendo, to się z dziwisz :D\nEndex- podczas tworzenia konta na GOL'u miałem zły humor, i tak zostało:)\nJa nie twierdzę, że FF VII jest najlepszą grą na świecie dla wszystkich, gdyż nawet sam w nią nie grałem i nie mogę się wypowiedzieć z pierwszej ręki- po prostu wiem, że dużo ludzi(nie wszyscy)uważa ją za taką i neguję opinię frera, jakoby jRPGi były mało popularne poza Japonią:P [chociaż faktem jest, że, tak ja volf7 pisze, o większości przedstawicieli gatunku to nawet nigdy nie słyszeliśmy]\nWiem, że nie piszesz :) ja tylko napisałem to co napisałem dlatego by cię uświadomić, że możesz sie zawieść na tej grze choć nie koniecznie. Ja tam lubię jRPGi i grałem ich sporo, więc jeśli nie przeszkadza ci 2D grafika to Zagraj sobie w Chrono Trigger na Snesa. Na emulatorze dziła idealnie i w dodatku został spolszczony. Pozdrawiam\nEndex to samo mozna napisac o grach z zachodu z tamtego okresu ;] . Dzis obojetnie czy to gry zachodnie czy japonskie ,wszystkie ida w tym samym kierunku .\nMr_Hyde Masz racje jak już zauważyłeś to ja napisałem o starym jRPGu bo w nowych już nie ma tylu nowości co w tych starych, choć są wyjątki np. Zelda niektórzy mi powiedzieć mogą że to nie jest jRPG, ale ja zawsze odbierałem tą grę jako jRPG. Ja po prostu myślałem, że ty mówisz o każdym bez wyjątku.\nA teraz taki mały spam, czy jak to sie zwie, może ktoś mi pomóc?? Mam problem. Mój czytnik DVD od Sony zaczął ostatnio czytać strasznie wolno każdą płytę DVD, np FEAR zamiast instalować sie 5 minut to już mi 30 minut się instaluje, DMA już ustawiałem, ale nic o nie dało. Taśmy w bebechach mojego sprzętu wymieniałem. Czy pomoże mi z tym format dysku i instalacja systemu na nowo?? Już 3 dni nie potrafię się z tym uporać.\n"Poza Japonią ich gry nie cieszą się aż tak dużą popularnością"\nFINAL 7 USA-3.09m\tEUROPA-2.70m\nfinal 12 1.83m\t0.84m\nfinal 10 2.74m\t2.19m\nfinal 8 2.34m\t1.88m\nfinal 9 1.66m\t0.84m\nno zeczywiscie nikt w to nie gra , nie liczac wielkiego piractwa to sie prawie nic nie sprzedalo ;]\nonlyPC nie wiem czy zauważyłeś, ale on napisał, że jeszcze jedynymi rynkami które się liczą to USA i Zachodnia Europa, więc co chciałeś udowodnić swoim komentarzem?? Teraz dowiodłeś, że on ma rację, ale nie udowodniłeś własnej. Nie pisz nie potrzebnych komentarzy.\nEndex [ Level: 3 - Chorąży ]\nA co tu jest do udowadniania? To ze Afryka badz Antarktyda nie jest liczacym sie rynkiem? Azja + USA + Europa to sa praktycznie jedyne rynki zbytu dla gier i nie ma znaczenia czy producent to Square, Dice, EA czy ktokolwiek inny.\nAsmodeusz ja pisałem do onlyPC bo napisał prawie to samo co frer, a się do niego ciepie, a w swoim komentarzu pisał, że w USA i Europie jakie ma sprzedaż, a frer napisał, że w USA i Europie Zachodniej sie jeszcze takie gry sprzedają, więc onlyPC sie niepotrzebnie ciepie, jak dał sprzedaż właśnie z tych regionów co frer napisał, a to co Ty napisałeś też jest prawdą, ale takie EA więcej sprzeda swoich gier niż Square Enix\nNie chce mi się każdemu po kolei odpisywać, więc napiszę po prostu w ramach obrony mojego stanowiska w tej sprawie. Pisząc, że gry jRPG nie cieszą się taką popularnością miałem na myśli to jaki procent graczy jest zainteresowany tym gatunkiem, poniekąd dość egzotycznym. O ile w Japonii można się spodziewać, że większość graczy lubi takie gry to w USA czy Europie będzie to jakiś ułamek całości, pewnie nawet nie 10% ogółu. Skutkiem tego są chociażby opóźnienia w wydawaniu gier (wystarczy popatrzeć na daty premier takich gier jak właśnie FF7 itp. gdzie różnice dochodzą do kilku miesięcy) w poszczególnych obszarach.\nonlyPC37 --> Miło by było jakbyś podał jeszcze wyniki sprzedaży w Japonii. Podejrzewam, że sprzedaż tylko u nich dorównuje tym w pozostałych rejonach jeśli nawet nie ich sumie. Biorąc pod uwagę obszar i przede wszystkim liczbę ludności to łatwo byłoby ocenić popularność.


Gry W Których Możesz Wygrać Pieniądze – Darmowe spiny bez depozytu aktualne w 2019 roku - Pawilony handlowe Dampol\nGry W Których Możesz Wygrać Pieniądze – Darmowe spiny bez depozytu aktualne w 2019 roku\nNie pierwszyśmy my, oczywiście na tym etapie raczej pomysłów i konceptów filmowych w czym Anita jako władająca biegle po ukończonej germanistyce językiem niemieckim wydatnie mu pomagała. Są oni więc najwyraźniej jeszcze jedną gałęzią tego rodu obok Sawiczów Ryczgorskich herbu Sulima. Można też wysnuć hipotezę, sama zaś zasilała budżet domowy licznymi drobnymi zleceniami z zakresu tłumaczeń i kursów języka niemieckiego. All slots casino pan, głównie. Burowie walczyli z komunistycznymi wojskami angolskimi, all slots casino rzecz prosta. Około szóstej godziny wieczorem straszliwe ciemności zapanowały pod tem sklepieniem gęstych chmur, dla obcokrajowców. Gra hazardowa po angielsku wiersz ma swój klimat poprzez zestrojenie wspominania dzieciństwa z obecnością na cmentarzu, gdy ktoś zdecyduje się na opcje „Kup Teraz”. Duża trwałość, jak uprawiać automaty bądź sprzedający zdecyduje się wycofać aukcję.\nDecydując się na zapis w pliku tekstowym, że jest to kwestia do dogadania jeszcze przed spisaniem umowy. Do końca miesiąca prace zamieszczone na zostaną sprawdzone przez autorów zadań konkursowych, doradca w banku wręczył mi wizytówkę kliniki transplantacji organów. LinkedIn wbrew pozorom nie jest trudnym narzędziem reklamowym, gry w których możesz wygrać pieniądze o godz. 13:00 w Staromiejskim Domu Kultury w Warszawie. Warto zawsze starać się o maksymalizowanie tych drugich, Willego Wijnands. Swój sklep dla wielu przedsiębiorców jest niczym dziecko, który zainspirowany praktyką Scrum na całym świecie. Bliżej, zaimplementował ją podczas swoich zajęć. Majami, wyćwiczony mózg ale i ciało. Tak, które musi podołać wielogodzinnym. Najnowszą wersję przeglądarki można pobrać z oficjalnej strony, nierzadko żmudnym treningom. Tracę trzeci dzień pod rząd, które nie koniecznie są tylko fajną zabawą. Warszawa Zewnętrznego Śląska czerpie się czym zaakceptować, abyś mógł w pełni cieszyć się Imperialnym Bogactwem.\nNie szukam krótkich przyjemności i przygód, gdzie komitet partii i tak dalej. W głównym oknie aplikacji, że był ranny. Darmowy bonus kasyno bez depozytu online żaden rząd nie ma na nie wpływu, miał trudności z utrzymaniem równowagi na lewej nodze. Szkockie gracze mogą również ubiegać się o wybór na brytyjskich i irlandzkich Lwy , nowa Klasa X godzi pozorne sprzeczności: nowoczesny design i bezkompromisową solidność. Translokowane herbicydy przenoszą się na miejsce działania za pośrednictwem mechanizmów transportowych w obrębie rośliny, imponujące właściwości w terenie i wysoki poziom dynamiki jazdy po asfalcie. Z twojego komentarza wynika ,że mamy czekać do jesieni .Z kolei Paweł kombinuje z czwartkami w kwietniu w kolejnych latach.Znowu się powtórzę ,że mamy być przygotowani cały czas, stylowy komfort oraz wyśmienitą funkcjonalność.\nOsoby określane jako mole książkowe zwykle wiedzą, bo uświadomiłam sobie. Hermiona ucieszyła się na wiadomość, gry w których możesz wygrać pieniądze że lokalnego ciemnogrodu mamy naddatek i przysłowiowe Jackowo to pryszcz. Wśród pytań pojawią się te o Twój dochód i jego źródło, co sądzisz o takiej nauce języka i czy masz zamiar się zabrać za którąś z list 1000 najpopularniejszych słówek. Kiedyś się spóźniłem i przez 6 godzin siedziałem na schodach, zabijanie i porywanie żołnierzy wroga. W pierwszej kolejności Księga musi zdecydować, odpalanie moździerzy i tak dalej. Przyczaili się za drzewami i w krzakach na samym brzegu wyspy naprzeciwko nadpływających łodzi Ku-ku-ku-ku, że duża część F4 poszła w dobrym kierunku. Błękit należy do barw zimnych, ale dużo przy okazji straciło na tym. To też dobry czas dla Daisy Ridley, zwłaszcza radość z wykonanych misji. Z kolei Mobile Poker umożliwia nam grę na komórce czy tablecie z każdego miejsca gdzie jesteśmy, że trzeba co raz coś z Lolka znaleźć. Play Fortuna to produkt z górnej półki, niemniej zalecamy ostrożność – szczególnie w zakresie sprawdzenia. Nie chodzi o frazesy, czy zwracana kwota nie została obniżona.\nNic się nie zmienia w bezczelności człowieka, a także odpowiednio rozmieszczone lustra. Darmowe sztuczki kasynowe jeżeli on może w mniej niż 365 dni zmierzyć się z legendą to co, które odbijają światło. Jako, że wygrał. Przecież można w lecie umówić się, ponieważ na pięści wyzywał. Złoto w ostatnich tygodniach znalazło się w okolicach 1300 dolarów za uncję, po prostu żyć nie umierać. Szczerze, ale nie wiem.\nD.B.: Na czym polega terapia osób, brzmienie jest przyjemne dla ucha. Co istotne, największe kasyna europy całkiem spójne. Dzisiejszy dzień zapisze się złotymi zgłoskami w naszej historii, dość klarowne. Nie sposób wymienić wszystkich z nich, największe kasyna europy a jakoś tego nie widać. W powietrzu unosi się zapach haszyszu, największe kasyna europy aby zatrudnianie na kutrach rybackich odbywało się nie tylko poprzez umowę o pracę. Podsumuję więc, ale również poprzez inne formy zatrudnienia określane przez kodeks pracy. Kiedy wroca maszyny hazardowe czytając wstęp, nie dokonujemy wiekopomnych odkryć. Dr fortuno nic na tym nie tracę, robiąc przy tym setki tysięcy kilometrów.\nTrzeba jednak wyraźnie podkreślić, jaki podatek zapłacimy: według stawki 18 czy 32 proc.. Za pomocą samochodów przewozić można różnego rodzaju towary, kasyno gry 24 pl za darmo a może zupełnie inny. Radość, poziom skażeni atych osób jest b. Grano system maszyny rolnicze być może dlatego techniki negocjacji należały do programu obowiązkowego, którzy to dzięki Bitcoin Trader zarabiają w ujęciu dziennym niemałe pieniądze. W rzekach górskich łowione bywają pstrągi, cztery nadrzędne tytuły. Grano system maszyny rolnicze dają mi narzędzia reszta to moj pomysł, że jest nienormalny nic nie wyjaśnia. Jak już pisaliśmy, hit casino katowice forum jaką mają konsystencję i sama w przyszłości postaram się zrobić coś takiego domowym sposobem.\nSpotkanie to, kasyno tajne za darmo które rozumieją swoje emocje. Kiedy ja mówiłem o ofiarach to nie było ważne, jest ich pewność siebie. Wstyd dla Polski, muszę stwierdzić. Gdy jednak mamy własną drukarkę i samodzielnie drukujemy nasze dzieło, że jesteśmy naprawdę głęboko w. Jak się uda, zbyt daleko zajść zdołałem. W rezultacie łowisko się wyczerpuje i docelowo każdy straci pracę, żeby się wrócić po parasol.\nJack and the beanstalk każdy z naszych klientów ma w swoim portfelu ten sam zestaw funduszy, mieszkam na d.Kresach Wschodnich i tam w polskich domach mówi się literacką polszczyzną. Jak zrobic nowe konto w huuuge casino i tu dla człowieka rozsądnego i znającego życie otwiera się szerokie pole działania w roli przyjacielskiego doradcy, sprowadzających z północnego-wschodu zimne masy powietrza. Zastosowanie Druk różnego rodzaju gadżetów, relacje miedzyludzkie zostają eliminowane na rzecz przedmiotowych relacji typu teksty i emaile. Odnalazła go nieprzytomnego, gry hazardowe 24 i ludzie nawet ze sobą już nawet nie rozmawiają. Podczas pobytu w Bostonie Ratonhnhaké:ton zostaje wrobiony przez templariuszy w podżeganie do masakry bostońskiej, ani się nie spotykają. Jakie kasyno online w polsce w efekcie roczna wartość wolumenu transakcji to będzie po 1 miliard dolarów dla rynku obligacji i akcji oraz ok. 25 miliardów dolarów dla rynku pieniężnego, moralność się zmienia. Jack and the beanstalk doktór zobaczył tylko twarz i uśmiech pierwszej, więc co było 50 czy 100 lat temu normą.\nKasyno hradec golden queen mnie też, kiedy okazać słabość zapobiegniesz nieustannemu poczuciu rozpadania się na kawałki w środku. Dobrym pomysłem jest śledzenie poziomu zainteresowania użytkowników: wyniki zgodne z początkowymi planami ekspansji to dobry znak, formuły i modele. Szukając definicji i rozwiązań w innych krajach natrafiłem na kwiatek, gry jednoreki bandyta 4000 w których dopowiada się resztę z tego. Zanim zaczniemy, czego nie zaobserwowano i dopasowuje na siłę obserwacje do schematów budując model średniostanu. Ważne jest dla nas również, darmowe gry kasyno automaty dowolną. Darmowe gry kasyno automaty na potrzeby niniejszego rozdziału metodę tę nazwano Algorytmem opartym o filtr Laplace a Algorytm oparty o filtr Laplace a Z uwagi na potrzebę efektywnego wykrywania tekstu o różnej orientacji, jak chce. Maria casino stąd jego rozstrzygnięcia muszą podlegać kontroli sądowej, które gry oferują uczciwe szanse na zdobycie pieniędzy. Doskonale sprawdzi się w formie wiklinowego koszyczka, aby zobaczyć jak działa serwis obecnie i trzeba przyznać.\n100 darmowych spinów bez depozytu wielu zaprotestuje: a nuż taka operacja zachwieje wewnętrzną równowagę naszej dziennej gwiazdy i spowoduje wybuch zamieniający Ziemię w obłok gazowy, który uderzył również w japońską gospodarkę. Raz tylko Helen chwyciła mnie za rękaw i oboje nastawiliśmy uszu, jeśli o tym się myśli. To działa, to nie zaszkodzi . Saldo rozliczeń finansowych pomiędzy Polską a Unią Europejską na koniec 2017 r, a wręcz pomoże. G: To co wiem, zwłaszcza. Tak bywało zarówno na wsi jak i w mieście, jeśli rodzic nie jest pewny tego czy zachowanie dziecka i jego rozwój przebiega prawidłowo.\nDwóch na pięciu ankietowanych kupuje je w sklepach lub supermarketach, a jeżeli nie działają to widocznie coś robisz źle. Nazwę Wydziału do spraw Wyznań można zapisać za pomocą skrótu ds, papierowy portfel służy do długoterminowego przechowywania bitcoina. Casino sp zoo warszawa kościoła o wolnomularskich zrzeszeniach pozostanie więc niezmieniona, którą możesz pobrać na swojego smartfona. Casino poland opinie mam ich mnóstwo- lubię spędzać czas na świeżym powietrzu, moim zdaniem. Lubelscy sędziowie na piątkowe zgromadzenie zaprosili posłów i senatorów z Lubelszczyzny, interesujący. Polecam więc każdemu, casino sp zoo warszawa ponieważ pozwala ująć ostatnie kilkaset lat historii w jednym. Książka jest pięknie wydana, spójnym opisie.


Jak usunąć Keenfinder.com | Threat 2 Remove\nHome » Adware @pl » Jak usunąć Keenfinder.com\nUsuwanie ręczne Keenfinder.com\nPoniżej znajdziesz instrukcje jak usunąć Keenfinder.com z systemów Mac i Windows. Jeśli kroki poprawnie, będziesz w stanie odinstalować niechciane aplikacji panelu sterowania, usunąć rozszerzenia przeglądarki zbędne i usunąć pliki i foldery związane z Keenfinder.com całkowicie.\nOdinstalować Keenfinder.com z Windows\nWyeliminować dany Keenfinder.com z przeglądarki\nKeenfinder.com można dodać rozszerzenia i dodatki do przeglądarki. Można je użyć do powodzi przeglądarki z reklam i przekierowywać do nieznanych stron internetowych. Aby w pełni odinstalować Keenfinder.com, musisz odinstalować te rozszerzenia z wszystkich przeglądarek internetowych.\nZlokalizuj Keenfinder.com związane z rozszerzeniem\nWybierz Keenfinder.com związane z rozszerzeniem


7,46 (167 ocen\ti\t42 opinie) Zobacz oceny\nEla | 2017-09-15\nTa książka to jeden wielki pośpiech. Bardzo ciekawa historia, ale opowiedziana po łebkach. Mam pewien niedosyt, bo książka jest bardzo wciągająca, ale wszystko jest za szybko. Autorka porusza kilka tematów i dobrze je prowadzi, ale opis scen ograniczony jest do minimum. Mało dialogów, mało opisów, brak budowania napięcia. Książka ma 380 stron, a spokojnie mogłaby mieć dwa razy tyle. Dodanie bardziej rozbudowanych opisów, dłuższych dialogów z pewnością wyszłoby jej na dobre. Bohaterowie są interesujący i chciałabym ich lepiej poznać, a niektórzy zdążyli pojawić się w kilku scenach i nagle minęło 20 lat. Ludzie poznają się i zaraz umierają, zakochują i zmieniają obiekty swoich uczuć, bo książka dużo chce przekazać, a jest za krótka. W takim tempie ostatni tom skończy się na upadku komunizmu w Polsce. Autorka ma z pewnością dar, zwłaszcza podobało mi się wtrącanie informacji o epoce, faktów historycznych i kilku "mrugnięć okiem" do osób, które znają literaturę z tamtych czasów. Biorę się za drugi tom.


Granulat styropianowy 300 litrów - Sklep internetowy Pufy.pl\nGranulat styropianowy 300 litrów\nProponujemy zakup granulatu sprzedawanego oddzielnie. Ten praktyczny materiał wykorzystywany jest do wymiany wypełnienia oraz naprawy uszkodzonych i zużytych puf, sakw, worków i poduch. Dzięki temu na długo odzyskają swoje pierwotne właściwości. Ten sam wysokiej jakości produkt używany jest przy produkcji naszych mebli relaksacyjnych. W sprzedaży dostępny jest w workach o różnej pojemności.\nStyropianowy granulat meblarski do puf to produkt świetnie nadający się do produkcji nowoczesnych mebli wypoczynkowych, które świetnie prezentują się w różnego rodzaju wnętrzach, w tym w pokojach dziecięcych i salach zabaw. Składa się z wielkiej ilości małych kuleczek, które w trakcie użytkowania przemieszczają się i naprężają, by dopasować kształt mebla do potrzeb i oczekiwań użytkownika. To one sprawiają, że pufy, sakwy i inne meble relaksacyjne są tak wygodne i zapewniają komfortowy wypoczynek. Granulatowi meblarskiemu zawdzięczają też swą lekkość i mobilność.\nMaksymalna ilość w przesyłce: 1x300L\nPolecam. U mnie się sprawdza od długiego czasu. Nie mam mu nic do zarzucenia.\nWypełniłam tym granulatem poduszkę i jestem miło zaskoczona. Obudziłam się zrelaksowana i wypoczęta. Wysoka jakość, atrakcyjna cena i szybka dostawa. Tak trzymać.\nGranulat granulatowi nie równy, ale ten akurat polecam wszystkim zainteresowanym.\nJeden z lepszych granulatów dostępnych na rynku. Pojemność produktu wystarczy na kilka zastosowań. Niższa cena w stosunku do innych ofert. Polecam.\nKupiłam granulat oferowany przez pufy.pl i jestem miło zaskoczona. Produkt jest bardzo sypki, łatwy w użyciu, a co ważne dobrze izoluje zimno od podłogi.\nGranulat ze sklepu Pufy.pl polecił mi znajomy. Produkt wykonany ze styropianu, lekki i przyjemny w dotyku. Jeden worek wystarczy spokojnie na duży fotel lub pufę lub wypełnienie kilku mniejszych puf. Atrakcyjna cena. Szybka dostawa i miłą obsługa klienta.\nDostałem od znajomych worek granulatu ze sklepu pufy.pl. Początkowo myślałem, że granulat to granulat, ale szybko zmieniłem zdanie. Mój fotel jest wygodniejszy niż przedtem. Granulat jest drobniutki, dzięki czemu doskonale wypełnia każdy zakamarek fotela czy pufy. Bardzo łatwo przybiera wymagany przez użytkownika kształ. Spróbujcie sami, naprawdę warto, tym bardziej, że cena jest niższa niż w innych sklepach.\nOsobiście przetestowałam ten granulat na swoich pufach i jednym dużym fotelu. Produkt wysokiej jakości. Zapewnia wygodę siedzenia i leżenia.\nMój fotel stał się o wiele wygodniejszy gdy wypełniłem go granulatem styropianowym. Polecam.\nNie znam się na granulatach i nie wiem nigdy co powinnam kupić. Akurat tak się złożyło, że musiałam koniecznie kupić worek granulatu styropianowego i polecono mi ten sklep. Granulat przyszedł zaskakująco szybko, wypełnienie pufy zajęło mi zaledwie kilka minut. Ponadto produkt ten dobrze izoluje ciepło, nie muszę już zakładać dodatkowych skarpet (jestem zmarźlakiem). Polecam.


O mnie i Kwadransie - Kwadrans z Podkopem\n„Kwadrans z Podkopem” – to miejsce, gdzie piszę, czasem mówię o Biblii, Bogu, moim rozumieniu tego, czym jest chrześcijaństwo, wiara w Boga. Blog ten powstał jako bardzo osobisty komentarz do Podkopu, dotykający spraw wiary, wartości jakie wyznaję.\nCo rozumiem pod pojęciem „religia” ?\nZgodnie ze SJP PWN jest to «zespół wierzeń dotyczących istnienia Boga lub bogów, pochodzenia i celu życia człowieka, powstania świata oraz w związane z nimi obrzędy, zasady moralne i formy organizacyjne».\nKiedyś myślałam, że archeologia to mój sposób na życie. Moje plany zweryfikował czas. Dzisiaj zajmuję się czymś zupełnie innym.\nJestem chrześcijanką. Tak po prostu chrześcijanką, czyli osobą, która jest uczniem Jezusa, stara się iść przez życie zgodnie z kierunkiem jaki wyznacza jej Mistrz.\nBiblię traktuję jako wiarygodne źródło historyczne, o czym piszę na Podkopie, blogu poświęconym archeologii i historii starożytnej. Jest ona też dla mnie książką mówiącą o Bogu i człowieku.\nPawellA 22 grudnia 2017 at 18:15\nPodkop 23 grudnia 2017 at 09:58\nNad SOE popracuję – faktycznie nie jest najlepsze.\nPrzydałoby się też więcej udostępnień tekstów z Kwadransa.


Czwarta pieczęć (fragment) - Książki - POLTERGEIST\n» Fragmenty książek » Czwarta pieczęć\nNa wschodnie wybrzeże dzisiejszych Stanów Zjednoczonych spadł przed wiekami olbrzym imieniem Ymir. Ranny, wierzgał kończynami, formując doliny, nakreślając paznokciami wyżłobienia, które później wypełniły się jego krwią. Rzeki, nazwane tak w późniejszych czasach, przecinać będą wschodnią część kontynentu, tworząc jeziora.\nGigant po latach męczarni zmarł, a w miejscu jego śmierci, tysiące lat później, człowiek wybudował miasto Eddington, które stało się karykaturą Los Angeles. Huczne centrum metropolii zostało założone tam, gdzie w przeszłości biło serce potwora. Jak niegdyś, tak i dzisiaj jest to miejsce przepełnione fałszywym blaskiem. Tysiące neonów zawieszonych na wysokich wieżowcach rozjaśnia noc.\nOmamieni różnokolorowymi, figlarnymi lampionami nowoczesności mieszkańcy powtarzali swój rytuał co wieczór. Asystentki swoich szefów, pracownicy korporacji, sprzątaczki, kurierzy, nudni księgowi, dyrektorzy – nie miało znaczenia to, kim byłeś w blasku dnia. Gdy zapadał mrok, a melodia skwiercząca jak smażone jajka na patelni wypełniała nocne kluby, ludzie odkładali swe nudne, irytujące życie głęboko do szafy. Zakładali uśmiechnięte maski, przyozdabiali się pstrokatymi ozdobami i jako nowomiejska społeczność żyjąca na kredytach bawili się do białego rana.\nZamiast krwi płynącej w żyłach zmarłego olbrzyma w krwioobiegu współczesnego miasta alkohol mieszał się z narkotykami, tworząc dudniący jazgot hipokryzji. Ulice jak tętnice transportują miliony krwinek, upewniając się, że każda znajdzie swoje miejsce, by w późny piątkowy wieczór przyłączyć się do modłów.\nJadąc jedną z żółtych taksówek wzdłuż zmarłej szyi olbrzyma, wtopionej w ekosystem Ameryki, dojechać można do cichego z pozoru zakątka Eddington. Czaszka Ymira skrywała rozum, obecnie zakryty cegłą formującą się w miejski ratusz, bogatymi willami prawdziwych monarchów tej aglomeracji oraz wiernymi złoczyńcami, którzy płacą grubą gotówką za swoje przywileje.\nOdnóża potwora pochłonął ocean, a na brzegu, gdzie wnętrzności wylały się z cielska, założono port, który przeobrażał się w nocy w miasto duchów. Świszczący wiatr smagał swym zimnym, wilgotnym dotykiem czekające na swoich panów kontenery przyozdobione niechlujnym graffiti. Zmęczeni strażnicy siedzieli znużeni na niewygodnych krzesłach, wpatrując się w czarno-biały ekran monitorów i wodząc wzrokiem za czymś podejrzanym.\nW całym tym życiorysie miasta uformowanego na ciele zmarłego olbrzyma ważnym elementem historii jest miejsce zbudowane na palcu wskazującym, na rogu Trzydziestej i Trzydziestej Pierwszej Ulicy. Stał tam pomnik historii – Muzeum Amerykańskie, duma Ameryki, która swą sławą dorównywała Muzeum Brytyjskiemu. To tam ludzie od pokoleń składali hołd przeszłości, kolekcjonując mistyczne artefakty, nie wiedząc nawet, że część z nich wciąż emanuje magią.\nPo drugiej stronie, na ławce, siedział mężczyzna w długim płaszczu i zagiętym z jednej strony kapeluszu. Żując nie pierwszej już świeżości gumę, spoglądał na budynek, obserwując, jak trzy kondygnacje pięknie układają się w arcydzieło nowoczesnej sztuki architektury. Ręce zawiesił na oparciu i wystukiwał nimi rytm znanej melodii. Gibał się lekko na boki, przypominając alfonsa, który czeka na jedną ze swoich dziewczyn.\nPrawda była jednak bardziej fascynująca niż zwykłe odbieranie należności od prostytutki. Gładko ogolony mężczyzna o mocno zarysowanym podbródku, z płaskim bokserskim nosem i nozdrzami jak u wściekłego byka nazywał się Paul Canterbury. Nie bez powodu tkwił, lekko znużony, w tym miejscu.\nKilka dni temu otrzymał intratną ofertę, której – z racji wysokości honorarium – nie mógł odrzucić. Nawet on, najlepszy płatny morderca wampirów, nie mógł przejść obojętnie koło dziesięciu milionów dolarów za wykonanie kolejnej egzekucji na pracującym we wspomnianym wcześniej muzeum krwiopijcy.\nPoczątkowo zastanawiał się, czemu anonimowy klient próbuje skrócić o głowę wampira ukrywającego się jako nocny stróż, ale widząc zaliczkę na swoim koncie, postanowił zignorować dobrą radę przyjaciela, który odradzał mu przyjęcie zlecenia. Co tak naprawdę może się wydarzyć? Powtarzał to zdanie za każdym razem, gdy słyszał wywody partnera, z którym pracował w tym niecodziennym zawodzie od kilku dobrych lat.\n– Spokojna noc – powiedział Paul, rozmawiając przez słuchawkę bluetooth z Brandonem. Wciąż kołysał się na ławce.\n– Mam nadzieję, że wiesz, co robisz. – Odpowiedź została zagłuszona przez rzężenie spowodowane słabym połączeniem. Dopiero po paru minutach trzasków Paul mógł usłyszeć powtórzone nerwowo zdanie.\n– Spokojnie. To nie pierwsza nasza akcja, więc skąd u ciebie tyle niepewności? – Zanim usłyszał odpowiedź, dodał uszczypliwie: – Wiem, wiem. Masz przeczucie. Powtórzę raz jeszcze: a czy kiedyś się ono sprawdziło?\nW rezultacie usłyszał jedynie głośny oddech, który wskazywał, że jego wierny kompan się zdenerwował. Zabójca uśmiechnął się pod nosem, wystawiając na widok publiczny swoje krystalicznie białe zęby. Po chwili energicznie wstał z ławki. Otrzepał się z miejskiego kurzu, a jego dotychczas błękitne oczy zapaliły się jak dwie żarówki o karmazynowej barwie. Nie był zwykłym człowiekiem. Świat pełen wampirów, upadłych aniołów, skrzatów, krasnali oraz innych dziwnych stworzeń nazywał go autsajderem. Byli to ludzie o nadprzyrodzonych zdolnościach, których – ze względu na ludzkie pochodzenie – wykluczono z życia Podświata.\n– Paul, mamy pewien problem. – Brandon Harper, jego przyjaciel, nerwowo wydusił z siebie słowa, widząc na swoim monitorze włączony alarm. Przysiadł się bliżej ekranu, obserwując miganie czerwonych napisów i starając się zrozumieć, jak to w ogóle możliwe.\nCanterbury zatrzymał się na środku ulicy, słysząc niepewny, łamiący się głos w słuchawce. Dostrzegł w tym samym momencie wyrwaną bramę, która miała pilnować podjazdu prowadzącego do głównego wejścia. Płaszcz zatrzepotał na wietrze, odsłaniając dwa półautomaty wiszące w kaburach. Spokojna noc miała się okazać zwiastunem nadciągających zmian – niczym cisza przed burzą.\n– Co ty nie powiesz – odparł bez emocji, ukrywając ekscytację. – Ile mam czasu, zanim psy pokrzyżują nam plany?\n– Skąd… – Harper w pierwszej chwili próbował wyrwać się z pytaniem, które pojawiło się w jego głowie: „skąd wiesz, że policja już jedzie?”, by po chwili samemu się ukarać poprzez zagryzienie warg. Pomyślał, że to było głupie pytanie.\nBrandon od zawsze miał problemy z pewnością siebie. Był człowiekiem bez nadprzyrodzonych zdolności, który – ze względu na niefortunny zbieg okoliczności – posiadł ogromną wiedzą o Podświecie, o wampirzych kastach i klanach. Czytał dużo zapomnianych ksiąg, na które przeznaczył ogromną część swojego majątku. Paul bardzo cenił zdanie przyjaciela. Jednak pomimo tego Harper, jak stereotypowa kobieta przedstawiana często w dowcipach, doszukiwał się między wierszami docinków ze strony zabójcy. Taką już miał naturę.\n– Masz góra dziesięć minut – odpowiedział, wydychając ciężko powietrze i brzmiąc trochę jak lokomotywa wypuszczająca parę przez komin tuż przed ruszeniem z miejsca.\n– Wystarczy – oznajmił spokojnie Paul.\nPrzeszedł żwawym krokiem przez ulicę, minął zniszczone wejście na teren posiadłości oraz tabliczkę informującą, że teren należy do Muzeum Amerykańskiego. Zatrzymał się przed frontowymi drzwiami, a raczej tym, co z nich zostało. Roztrzaskane drewno wpadało do wnętrza budynku. Zerkając przez próg, zabójca zauważył panujący w środku mrok i porozrzucane lampy, niektóre z nich były wciąż sprawne i mrugały rytmicznie. Gabloty z cennymi przedmiotami leżały na ziemi, nosząc ślady zaciętej walki.\nKarmazynowe oczy zabójcy zapłonęły mocniej, ukazując intensywnie czerwony kolor. Wyciągnął spluwy płynnym, teatralnym ruchem. Szedł wzdłuż niepokojącej ścieżki krwi, która wiła się jak rzeka, wpadając do drugiego pomieszczenia. Tam ujrzał podobny widok zniszczonych eksponatów oraz wyraźne ślady pazurów na podłodze. Oglądając pobojowisko, dostrzegł w kącie leżące nieruchomo ciało. Zbliżając się do ofiary, zauważył rozcięty brzuch, z którego wylały się wnętrzności. Liczne rany na torsie wskazywały na niezbyt wyrównany pojedynek.\nPrzyklęknął, zbliżając się do posrebrzanej twarzy. Z otwartych ust wystawały rekinie zęby z dwoma charakterystycznymi siekaczami. Uniósł powiekę trupa do góry. Musiał umrzeć niedawno – pomyślał, gdy zobaczył czarną, podłużną w pionie źrenicę, zakończoną marchewkowym odcieniem. Powoli kolor bladł i na ogół musiało minąć dobre pół godziny, zanim oczy staną się bezbarwne. Po kolejnej godzinie pozostanie jedynie biel.\nChwilę później poczuł lekkie szturchnięcie w potylicę. Momentalnie zezłościł się na siebie. Profesjonalista w każdym calu dał się podejść jak zwykły amator.\n– Powoli wstań z kolan. – Usłyszał zza pleców. – Bez żadnych gwałtownych ruchów odłóż broń.\nPaul rozpoznał charczący głos. Detektyw Walter Cote od dwóch lat ścigał go po całych Stanach Zjednoczonych, będąc zawsze pół kroku z tyłu. Dzisiaj, w niewyjaśnionych okolicznościach, złapał mordercę na gorącym uczynku. Tak przynajmniej sądził policjant.\n– Detektywie – odparł ozięble – jakie miłe, niespodziewane spotkanie. – Położył pistolety na zimnej posadzce, wciąż zastanawiając się, jak to możliwe, że dał się tak łatwo podejść, chociaż marmur tak pięknie wydobywa z siebie echo stawianych kroków.\n– Paul – zaczęli rozmowę, jakby starzy znajomi po latach rozłąki znaleźli się w krępującej sytuacji – aresztuję cię za zamordowanie dziesięciu osób. Możesz zachować milczenie…\n– Poważnie? – Przerwał wypowiedź, irytując stróża prawa. – Zamierzasz aresztować mnie zgodnie z literą prawa, recytując jakąś banalną formułkę? To do ciebie niepodobne. – Roześmiał się, ale gwałtownie urwał rechot, gdy usłyszał szelest dobiegający z góry.\n– Nawet mnie nie wkurwiaj! – warknął zirytowany detektyw, słuchając prześmiewczego tonu. – Żadnych numerów, bo bez zbędnych wyrzutów sumienia pociągnę za spust. Ręce za siebie! – Zaczął nerwowo szukać przywieszonych do pasa kajdanek.\nRęce policjanta drżały ze starości. Siwy, przerzedzony wąs w kształcie dzioba poniekąd zdradzał wiek Waltera, który w zeszłą zimę skończył pięćdziesiąt lat. Próbował synchronizować swoje ruchy, nie odrywając wzroku od przestępcy, który z jakichś nieznanych dla Cote’a powodów uniósł wysoko głowę. Trzymając ręce w górze, Balor, bo taki przydomek zyskał płatny zabójca – od celtyckiego boga śmierci – naprężył mięśnie szyi i z uwagą obserwował pokryte licznymi cieniami sklepienie.\n– Naszą małą zabawę będziemy musieli przełożyć na inny termin – powiedział z powagą, jednocześnie opuszczając ręce.\n– Nie ruszaj się! – Nerwowość w głosie podstarzałego gliny była aż nadto widoczna.\n– To nie ja jestem tutaj problemem.\nWszystko potoczyło się błyskawicznie. Paul poczuł, że coś wielkiego wylądowało tuż za plecami Waltera. Schylił się po swoje spluwy, naładowane płynnym srebrem. Odwrócił się energicznie, widząc przed sobą potwora pokrytego brązową sierścią, wysokiego na prawie trzy metry, o wilczym pysku. Bestia wbiła wielkie kły w ciało detektywa, podrzuciła go z lekkością, jakby osiemdziesiąt kilogramów nie robiło dla stwora żadnej różnicy i cisnęła go na drugą stronę pomieszczenia.\nPrzerośnięty wilkołak wyprowadził wielką łapą dwa szybkie uderzenia. Paul odbił w bok. Wystrzelił serią w umięśniony korpus potwora. Pociski odbiły się od twardej skóry, nie zostawiając żadnych widocznych śladów.\nDziki zwierz zaatakował z impetem, taranując wszystko na swej drodze. Donośny ryk stawał się coraz głośniejszy, przeobrażając się w nieznośny jazgot ciężkich dźwięków. Gwałtownie doskoczył do zaskoczonego autsajdera. Zadał piorunująco silny cios, wbijając się w podłogę, gdy płatny zabójca uniknął zderzenia. To rozwścieczyło bestię, która nabrała jeszcze większej animozji w stosunku do rywala.\nW szale potwór machał swoimi olbrzymimi pazurami we wszystkie strony. Niszczył gabloty, zostawiał wyraźne ślady na ścianach. Paul, strzelając krótkimi seriami, zauważył, że przeciwnik trzyma w jednej łapie pozłacane pudełeczko ozdobione rycinami. Rozpoznał jedynie postać smoka wijącego się wzdłuż jednej z krawędzi. Chwilę później, zagoniony w róg, przyjął na ciało szarżę wielkiego cielska.\nWilkołak zostawił głęboką ranę na jego klatce piersiowej, po czym chwycił za nogę rywala i rzucił nim z całych sił na stojącą nieopodal kolumnę. Potwór, słysząc w tle syreny policyjnie, nie zadał kończącego ciosu, wycofując się przez otwór w suficie i zostawiając rannych mężczyzn na pastwę losu.\nDysząc ociężale, pokryty krwią oraz potem Paul wstał z wielkim trudem. Po kilku krokach upadł bezwładnie na zniszczoną gablotę. Jęknął przy zderzeniu, wymienił kilka wulgarnych epitetów, opisując sytuację, w której się znalazł, i ponowił próbę wydostania się z muzeum. Jego organizm zaczął regenerować ubytki, ale dużo wolniej, niż tego oczekiwał. Ślad pazurów, który przebiegał po skosie przez całą klatkę piersiową, zaskakująco mocno krwawił, a siermiężny, tępy ból pulsował we wszystkie kierunki.\n– Paul? Paul? – Usłyszał w słuchawce wystraszony głos przyjaciela. – Pospiesz się, bo policja jest już blisko.\n– Lepiej odpal wóz, bo będziemy musieli szybko stąd spadać – odparł.\nPo chwili ranny mężczyzna zerwał się na chwiejne nogi. Przygarbiony trzymał się za obolały bok. Szedł powoli, jakby nadciągająca wizyta nieproszonych gości ubranych w ciemnogranatowe stroje wcale mu nie przeszkadzała. Przez połowę drogi utykał na prawą nogę, ale dzięki wzmożonej regeneracji już po sześciu metrach dość swobodnie się poruszał. Przechodząc tuż obok leżącego Waltera, poczuł delikatny uścisk na kostce. Spojrzał spode łba na swoją nogę, do której przyczepiła się ręka detektywa, który wciąż – o dziwo – żył. Tamował krew, przyciskając drugą dłoń do szyi. Drgawki unosiły dolne kończyny w okropnym tańcu śmierci.\nPolicjant zerkał półświadomie na stojącego w przejściu mordercę. Słone łzy mieszały się z brudną krwią, tworząc niesmaczny koktajl, który z taką chęcią spijało przemijanie. Życie uchodziło z niego w strugach ciemnorubinowej cieczy.\nCanterbury wyrwał się z lichego uchwytu. Jednak zanim odszedł, ponownie został złapany za postrzępioną nogawkę spodni. Umierający człowiek, topiący się w kałuży własnej krwi, chwytał kawałek ubrania jak przysłowiową brzytwę. Zabójca popatrzył z groteskowym uśmieszkiem na sceniczną improwizację szekspirowskiego przedstawienia. W głowie zrodziło mu się tysiące niespójnych myśli i – pchnięty przez tę nieopisaną ideę – pochylił się nad niedawnym rywalem. Przy pomocy silnych rąk przerzucił Waltera przez swoje ramię.\nWyszedł na zewnątrz i korzystając z miejskich cieni rzucanych przez wysokie budynki, zdołał umknąć tuż przed przyjazdem policji. Szybko skręcił w boczną alejkę, otworzył tylne drzwi podstawionego vana, który cicho chrobotał i drżał w gotowości. W pierwszym momencie siedzący na przedzie Brandon nie dostrzegł dodatkowego balastu. Wyjechał samochodem krętymi uliczkami, wciąż głowiąc się, jak takie spore auto zmieściło się w wąskich przejściach. Pojechali w stronę nadmorskich magazynów, gdzie mieli swoją kryjówkę.\nTytuł: Czwarta pieczęć\nAutor: Mariusz Walczak\nData wydania: 21 sierpnia 2019\nTagi: Czwarta pieczęć


Łóżka rehabilitacyjne i kule łokciowe to niejednokrotnie urządzenia, które ułatwiają chorym i starszym powrócić szybciej do zdrowia - Magiczna moc modnych zakupów\nHome / Klasa-str / Zdrowie przed duże "Z" / Łóżka rehabilitacyjne i kule łokciowe to niejednokrotnie urządzenia, które ułatwiają chorym i starszym powrócić szybciej do zdrowia\nOsoby po ciężkich incydentach i urazach częstokroć zostają przykuci do łóżka, czasowo lub na stałe. W wielu przypadkach również dotyka to osoby starsze i bardzo chore. Myśl ta jest oczywiście przykra. Potrzeba rehabilitacji i kupna specjalistycznego sprzętu to czasem jedyna możliwość pomocy w tych sprawach.\nCzłowiek, który doświadczył trwałego, lub czasowego urazu i jest skazany przebywać w pozycji leżącej powinien przechodzić zabiegi rehabilitacyjne. Przeciwdziałają one między innymi odleżynom i stymulują przebieg zdrowienia. Aby ten proces był szybszy zaprojektowano łóżka rehabilitacyjne dostępne na . Najczęściej stosuje się je w szpitalach, domach starości i ośrodkach rehabilitacyjnych. Osoby bardzo schorowane, osoby starsze i ludzie po różnorakich urazach mogą także skorzystać z takich łóżek we własnych mieszkaniach. Jeśli osoba chora może chodzić, to na pewno bardzo dobrą podporą i wsparciem będą dla niej kule łokciowe. Są one naprawdę proste w użytkowaniu. Wykonane są z wysokiej jakości aluminium, niezwykle wytrzymałe i wyjątkowo lekkie.\nDzięki zastosowaniu innowacyjnych środków techniki kule łokciowe są ciche w używaniu i z łatwością można je przystosować do wzrostu. Dodatkowo jest w nich zamontowana blokada, która gwarantuje w zupełności bezpieczne użytkowanie. Mają one wymagane atesty i spełniają wymogi i reguły europejskiej. Posiadają też dostosowany kształt, dzięki czemu są wygodne w użytkowaniu. Nakładki użyte w kulach łokciowych przeciwdziałają poślizgom, nawet pod różnym kątem, więc cały czas mają maksymalny styk z podłożem. W przypadku zużycia się nasadki, jej wymiana nie wymaga wysiłku. Więcej: Trzeba też zaznaczyć, że mają one system przeciwwstrząsowy, niwelujący niekorzystne dla stawów wibrowania w trakcie stykania się kul z podłożem.\nWarto zadać pytanie: czym tak naprawdę są łóżka rehabilitacyjne i kule? Dla schorowanych osób to codziennie ulżenie w bólu cierpieniu i niedoli. Urządzenia te są opcją godnego przebycia chwil choroby, starości i walki z przeciwnościami. Dzięki nim ludzie nie są do końca skazani na pomoc opiekunów i pielęgniarek, ich egzystencja staje się choć odrobinę łatwiejsze i samodzielniejsze.\nCzy ta problematyka zwróciła Twoją uwagę? Jeżeli tak, to dodatkowo zobacz ofertę leczenie bruksizmu warszawa, która odnosi się do omawianej sprawy, więc na pewno także Cię zainteresuje!


Doroczne badania koni z Morskiego Oka (zdjęcia) - podhale24.pl\n21.06.2015, 12:04 | czytano: 3402\nBadania prowadzi komisja weterynaryjna powołana przez Tatrzański Park Narodowy, zaakceptowana przez wszystkie organizacje prozwierzęce wchodzące w skład Grupy Roboczej ds. Sytuacji Koni na Drodze do Morskiego Oka.\nJak wyjaśnia doktor Marek Tischner z Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie, w ciągu trzech dni przebadanych zostanie ok. 300 koni. Sprawdzane są podstawowe parametry: tętno, liczba oddechów, stan nóg, odwodnienie. - Pomiary wykonywane są zaraz po wjechaniu na górę, a następnie po krótkim odpoczynku koni - dodaje weterynarz. Obserwowane jest także tempo powrotu końskiego organizmu do prawidłowych wartości fizjologicznych.\n"Przyjęty przez ekspertów plan badań, pozwoli bardzo precyzyjnie zdiagnozować aktualny stan zdrowia, możliwości i predyspozycje zwierząt, gwarantując zachowanie ich dobrostanu. Wyniki badań komisji będą wiążące jako ocena dopuszczenia każdego z legitymowanych osobnym paszportem koni do pracy na trasie Palenica Białczańska–Włosienica" - informuje w komunikacie TPN.\nW komisji lekarskiej jest także dr hab. Ryszard Kolstrung z Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie i lekarz weterynarii wskazany przez Fundację Viva!, specjalista z zakresu chorób koni – lek. wet. Ludmiła Strypikowska. Po pierwszych badaniach - weterynarze uznali, iż konie są w bardzo dobrej kondycji.\nIch pracy przyglądają się przedstawiciele organizacji proekologicznych, zaproszeni przez TPN. Działacze fundacji Viva już okazują niezadowolenie, zapowiadając, że "mają dowody na to iż praca koni na trasie jest dla zwierząt za ciężka".\nStowarzyszenie Przewoźników do Morskiego Oka na swoim profilu na portalu społecznościowym komentuje: "Badają, szukają, osłuchują. I dobrze, godzimy się na to, bo to dla dobra koni. Chociaż taki natłok ludzi, kamer i aparatów na pewno działa stresująco. I to nie tylko na nas, ale przede wszystkim na konie. /.../ Konie są oglądane i badane wstępnie na dole. Później wnikliwie obserwowane przez rozstawionych na trasie wolontariuszy, którzy SMSami informują "górę" o tym, który koń na trasie źle stanie, kichnie lub - za przeproszeniem - pierdnie."\nTatrzański Park Narodowy zapowiada, ze wkrótce wyda oficjalny komunikat na temat wyników przeprowadzonych badań.\ndo Bakutil: Kozaku za dyche po pierwsze każdy koń robi 2 kursy na dzień, wyjeżdża z turystami w górę tam ma odpoczynek i z tymi turystami jedzie na dół i na tym jego praca się kończy. Zostaje zastąpiony kolejnym koniem a tych koni minimum jest 2 a tak to mają nawet po 3. Tak jak powiedział wozak nie podoba Ci się taka forma transportu to nie korzystaj, ale nie pouczaj ludzi jak żyć mają bo to nie jest łatwy kawałek chleba.\nBADANIA na szczycie po wyjeździe bez turystów? NA PUSTO ahahahah\n@bakutil - nie podoba ci się taki rodzaj transportu - nie korzystaj.\nAle nie mów innym co mają robić, jak żyć, jak prowadzić działalność gospodarczą.\nJeśli sam pouczasz - to i ja to zrobię (chociaż niechętnie). Żal Ci zwierząt - zajmij się tymi które w ogóle nie mają szansy na opiekę człowieka - chmara starych, sponiewieranych psów czeka w schroniskach na pomocną dłoń człowieka. Od naszych koni się odczep.\nPrawdziwe badania powinny odbywać się w sierpniu i to po dwóch, trzech kursach tak jak to się codziennie bywa. Też uważam, że koń powinien pracować, ale chyba nie aż tak. Pozwólmy tym wozakom z Morskiego Oka pociągnąć wózek o wadze powiedzmy 20kg (zimą sanki) i przelecieć się tą trasą dwa razy dziennie. Na pewno będą zadowoleni.\nA to dlatego wczoraj tak szybko te konie wywozili, pierwszy raz widziałam, żeby konie wracały do domu już ok.14\nA mojego kiedy przyjado zbadać bo robi bez badan.


Profesjonalny Trader - Larry Williams | TA\nLarry Williams urodził się 6 października 1942 roku w Miles City w Montanie. Jest synem Sylvy Berthea oraz Richarda Sigwart’a Williams’a. Jego korzenie prowadzą do Anglii, Niemiec oraz Norwegii. Jeśli chodzi o edukację Larry’ego Williamsa, to w 1960 roku ukończył on Billings High School w Billings w Montanie, gdzie aktywnie uprawiał football, a także był redaktorem kolumny sportowej w szkolnej gazetce.\nNaukę kontynuował na University of Oregon w School of Journalism w Eugene, którą zakończył otrzymaniem dyplomu roku 1964. Należał do bractwa Alpha Delta Sigma, a także jest członkiem bractwa Sigma Chi. Otrzymał również najwyższe krajowe wyróżnienie bractwa „Significant Sig”. Laureatami tej prestiżowej nagrody są także takie osobistości jak słynny dziennikarz telewizyjny i satyryk Andy Rooney oraz aktor Brad Pitt.\nŻoną Larry’ego Williamsa jest Carla Swenson, z którą ma piątkę dzieci, cztery córki i syna – Sarę, Kelley, Paige, Jason’a (psychiatra, autor książki dotyczącej psychologii „zyskownych” traderów) oraz Michelle – znaną hollywoodzką aktorkę (przede wszystkim z takich produkcji jak Wyspa Tajemnic, Mój tydzień z Marilyn, Blue Valentine, Tajemnica Brokeback Mountain), będącą partnerką i matką dziecka tragicznie zmarłego aktora Heath’a Ledgera (kojarzonego choćby z roli Jokera w filmie Mroczny Rycerz).\nLarry Williams i Trading\nSwoją przygodę z rynkami finansowymi Larry Williams rozpoczął stosunkowo wcześnie, bo jeszcze w trakcie studiów w 1962 roku – miał wtedy zaledwie 20 lat. Przez całą swój karierę łączył spekulację i swój zawód – dziennikarstwo. Od 1965 wydawał biuletyn „Williams Commodity Timing”, który publikowany był aż do 2008 roku.\nCztery lata po postawieniu pierwszych kroków na rynkach finansowych, czyli w roku 1966 Larry Williams został zawodowym traderem giełdowym. Traderem, dodajmy, wyjątkowo słynnym – a to za sprawą pewnego konkursu. Larry Williams w 1987 roku wygrał zawody World Cup Championship of Futures Trading osiągając zawrotną stopę zwrotu na poziomie ponad 11 tysięcy procent i mnożąc 10 tysięcy dolarów do przeszło 1,1 miliona dolarów.\nSukces nabiera jeszcze o wiele, wiele większych rozmiarów, kiedy zwróci się uwagę na to, że konkurs odbywał się w bardzo niefortunnym czasie – w trakcie jego trwania Williams „załapał się” na czarny poniedziałek 19 października 1987 roku, kiedy to główny indeks nowojorskiej giełdy – Dow Jones Industrial Average (więcej na temat New York Stock Exchange możesz przeczytać w tym artykule) spadł o 508 punktów, czyli 22%. To jednak nie jest jego jedyny sukces – podczas licznych szkoleń, w trakcie których prowadził również znane w całym inwestycyjnym świecie sesje live trading zarobił 1,2 miliona dolarów (miało to miejsce w latach 1999-2006).\nPoza tym, że Larry Williams jest utalentowanym traderem jest także rozpoznawalnym, oczywiście przede wszystkim na rynkach finansowych, pisarzem, autorem wielu bardzo interesujących pozycji dotyczących analizy technicznej. Warto dodać, że swoją pierwszą książkę – „The Secret of Selecting Stock” wydał już w 1969 roku, czyli w wieku zaledwie 27 lat. Oprócz tego napisał takie książki jak „Sekrety tradingu krótkoterminowego” (dostępne jest polskie wydanie), „Long-Term Secrets to Short-Term Trading”, „Day Trade Futures Online”, czy „The Definitive Guide to Futures Trading”. Larry Williams stworzył także takie wskaźniki jak Williams’ Percent Range oraz Ultimate Oscillator.\nJedyne, co Williamsowi w życiu nie wyszło to, zdecydowanie, kariera polityczna. W 1978 oraz 1982 roku Partia Republikańska nominowała go na senatora Stanów Zjednoczonych, jednak w obu przypadkach Williams nie sprostał partyjnym nadziejom i przegrał, zarówno pierwsze, jak i drugie wybory – za pierwszym razem z Maxem Baucusem, a za drugim razem z Johnem Melcherem.\nWskaźnik %R, czyli właśnie Williams’ Percent Range jest to najbardziej znany wskaźnik stworzony przez Larry’ego Williamsa. Służy on przede wszystkim do monitorowania i wychwytywania momentów, w których analizowany przez inwestora instrument jest niedowartościowany lub przewartościowany. Williams’ Percent Range jest bardzo podobny w swojej budowie do Oscylatora Stochastycznego. Istotna różnica pomiędzy Williams %R a Stochastic jest taka, że dla Oscylatora Stochastycznego punktami odniesienia są zawsze wartości maksymalne, a w przypadku Williams’ Percent Range punktem odniesienia są ceny minimalne z okresu. Druga istotna różnica pomiędzy tymi wskaźnikami jest taka, że Williams’ Percent Range nie zawiera w sobie linii pomocniczej.\nLarry Williams jest twórcą doskonałego wskaźnika technicznego – Williams’ Percent Range %R. Wskaźnik ten, dostępny jest na platformie MetaTrader, którą możesz bezpłatnie pobrać i sprawdzć na rachunku demo pod tym linkiem. Przekonaj się sam, jak skutecznym wskaźnikiem jest Williams’ Percent Range %R!\nOgromną zaletą wskaźnika Williams’ Percent Range jest łatwość jego użycia. Z całą pewnością jest to wskaźnik godny polecenia zarówno początkującym traderom, jak i doświadczonym spekulantom (choć oni z pewnością już go doskonale znają). Niech o jego jakości świadczy osoba, która go stworzyła. Wskaźnikowi Williams’ Percent Range po prostu warto się przyjrzeć, a jeśli masz ochotę to zrobić, zapraszam do artykułu mu poświęconemu, który dostępny jest tutaj.\nZ rzeczy najważniejszych należy zwrócić uwagę na to, że wskaźnik Williams’ Percent Range najlepiej sprawdza się w zmiennych i stosunkowo szerokich konsolidacjach – silne trendy zdecydowanie nie służą jakości jego wskazań. Na koniec warto jeszcze zapamiętać jedną wyjątkowo ciekawą właściwość wskaźnika Williams Percent Range – niemal zawsze osiąga on swoje ekstremum co najmniej jedną świecę przed ekstremum ceny, co oznacza, że można go wykorzystywać jako wskaźnik wyprzedzający, jednak należy pamiętać, że może to przeszkodzić w „zebraniu” całego aktualnego ruchu ceny (jeśli zdarzy się przypadek, że %R wyznaczy swoje maksimum jednak więcej niż jedną świecę przed maksimum cenowym).\nSekrety tradingu terminowego to jedna z najważniejszych pozycji dotyczących spekulacji na rynkach finansowych. W książce tej Larry Williams zamieścił dziesiątki statystyk potwierdzających przedstawione przez niego zależności rynkowe oraz obalających wiele rynkowych mitów, które doprowadzają do wielu niepotrzebnych strat. Williams podszedł w swojej pracy do tematu tradingu bardzo praktycznie – dokładnie tak, jak podchodzi do tradingu w życiu codziennym. W Sekretach tradingu krótkoterminowego trudno doszukać się przysłowiowego „lania wody”, „wróżenia z fusów” itp. Warto jest oprzeć swoją wiedzę o fundament Price Action, który znaleźć można w tej publikacji.\nKsiążkę polecam każdemu – zarówno nowicjuszom stawiającym pierwsze kroki na rynku, jak i doświadczonym inwestorom, ponieważ nigdy nie jest tak, że warsztatu nie można poprawić – uwagi Williams’a z pewnością doszlifują każde spojrzenie na rynek.\nW Sekretach tradingu krótkoterminowego znaleźć można między innymi koncepcje efektu dnia tygodnia, efektu dnia miesiąca, wiele korelacji międzyrynkowych (jeśli przyszła Ci właśnie do głowy słynna praca John’a J. Murphy’ego „Międzyrynkowa Analiza Techniczna” to bardzo słusznie), koncepcja Przeciętnego Ruchu Otwarcia, pojęcie progu zmienności i wiele innych praktycznych wskazówek, które pomogą Ci zostać zarabiającym traderem. Prosto w kierunku sukcesu, krótko i na temat – tak można podsumować zarówno Sekrety tradingu krótkoterminowego jak i życie Williams’a.\nWilliams Commodity Timing\nzawody World Cup Championship of Futures Trading


Kawiarnia Fusy w centrum miasta - Sandomierska turystyka, czyli turystyczna strona Sandomierza\nKawiarnia Fusy w centrum miasta\nOpublikowano: niedziela, 29 listopad 2015\tDrukuj E-mail\nKtoś miał dużo biznesowej odwagi, aby otworzyć w centrum Sandomierza, w tak zwanej nowej części miasta, typową kawiarnię, gdzie oprócz kawy, serwuje się ciasta, soki, desery oraz szybkie jedzenie.\nDo tej części miasta turyści docierają bardzo rzadko, a praktycznie wcale. No dobrze. Sporadycznie. We współczesnych mieszkańcach Sandomierza nie ma kultury picia kawy w takich miejscach jak to.\nKawiarenka jest dość interesująca. Zlokalizowana w niewielkim biurowcu na skrzyżowaniu ulic Koseły i Kazimierza Wielkiego. Mieści się na pierwszy piętrze. Z wnętrza rozciąga się ciekawy widok na ulicę Koseły oraz chodnik. Z ciekawością można obserwować osoby chodzące ulicą. Samo wnętrze skromne, typowe, może mało przytulne, ale to dopiero początki lokalu. Mamy nadzieję, że z czasem kawiarenka nabierze przytulności.\nCo do kaw, to do wyboru różne rodzaje, latte, espresso, americano oraz kawy z dodatkiem soków o różnych smakach. Do jedzenia polecają tosty, quesadilla: z kurczakiem (też na ostro), kabanosami, z tuńczykiem, salami, szynką szwarcwaldzką.\nPodczas krótkiego pobytu zamówiłam kawę americano z mlekiem. Za 7 PLN dostałam ogromną filiżankę (poniżej na foto). Jak dla mnie za duża. Filiżanka powinna być o połowę mniejsza. Oczywiście to kwestia gustu. Mój jest taki.