Straszył, że go zabije... - miedziowe.pl\nStart Polkowice Straszył, że go zabije...\nStraszył, że go zabije...\n12.07.2007. Radio Elka, Agnieszka Poźniak\nPolkowice. „Urlop, albo śmierć” – taką groźbę usłyszał jeden ze sztygarów ZG Rudna Polkowice. Górnik wraz z kolegą, przykładając przyłożonemu do skroni atrapę broni, próbowali na nim wymusić udzielenie jednego dnia urlopu na żądanie.\nW miniony poniedziałek około godz. 14.00 do KPP w Polkowicach zgłosił się mężczyzna, który oświadczył, że dwóch mężczyzn groziło mu czymś przypominającym pistolet.\nZdarzenie miało miejsce na parkingu Zakładów Górniczych Rudna w Polkowicach. Sztygar naraził się jednemu z pracowników bo\nnie udzielił mu urlopu na żądanie. Panowie pokłócili się. W trakcie sprzeczki pijany kolega górnika wyciągnął z kieszeni broń i przyłożył lufę do skroni sztygara. Groził, że go zabije. Dopiero później okazało się, że pistolet był zabawkowy. - Sztygar miał obawy, że mężczyzna spełni groźby pozbawienia go życia, dlatego o całym zajściu powiadomił policje - twierdzi Waldemar Cichocki, rzecznik prasowy KPP w Polkowicach.\nDodajmy, że pracownik, którzy żądał w nietypowy sposób urlopu tegoroczny limit już wykorzystał. Dlatego sztygar nie mógł się zgodzić na jeszcze jeden dzień jego nagłej nieobecności w pracy.\nPolicjanci w trakcie prowadzonych czynności ustalili i zatrzymali mężczyznę. Grożą mu dwa lata więzienia.\nKłopoty będzie też miał pracownik, który chciał wymusić wolny dzień. - W tej sprawie dyrektor ZG Rudna prowadzi postępowanie dyscyplinarne. Wobec pracownika zostaną wyciągnięte odpowiednie konsekwencje - poinformował nas Radosław Poraj Różecki, rzecznik prasowy KGHM Polska miedź S.A..\nPolicja prowadzi w tej sprawie czynności i w uzgodnieniu z Prokuraturą Rejonową w Lubinie będą podejmowane dalsze kroki w celu wyjaśnienia wszystkich okoliczności zdarzenia. (ap)


Jesteś tutaj: Start Artykuły o alergiach Astma oskrzelowa\nWszyscy autorzy zgadzają się, że w większości przypadków astmy ważne znaczenie ma czynnik neurotyczny – tak na łamach Modern Medicine z 1909 wypowiadał się William Osler, sławny amerykański internista z początku XX wieku. Stwierdzenie to – dziś wiemy, że nieprawdziwe, było wynikiem zupełnej bezradności ówczesnej medycyny wobec tej choroby. Objawy astmy – duszność, kaszel, świszczący oddech znano już od dawna, ale właściwe zrozumienie jej istoty nastąpiło dość późno – dopiero w latach osiemdziesiątych. Wykazano, że u podstaw astmy leży przewlekły stan zapalny dróg oddechowych – jest to zapalenie immunologiczne (wywołane przez komórki odpornościowe), a nie bakteryjne, czy wirusowe. Obecnie astmę leczy się skutecznie lekami przeciwzapalnymi – nie wiedziano tego jeszcze 20 – 30 lat temu. Stosowano wówczas powszechnie leki objawowe, rozkurczające oskrzela tzw. beta–mimetyki, które przynosiły jedynie chwilową ulgę, a nie hamowały postępu choroby. W latach sześćdziesiątych i osiemdziesiątych świat lekarski został zaalarmowany epidemią zgonów u chorych na astmę, co powiązano ze wzrostem sprzedaży aerozolowych leków rozkurczających oskrzela – izoprenaliny i fenoterolu. Leki te nadużywane przez pacjentów (niekiedy do kilkudziesięciu razy na dobę) – w dużych dawkach mogły działać niekorzystnie na układ krążenia – np. powodować groźne zaburzenia rytmu serca. Dzisiaj znamy już dobrze mechanizmy zapalenia immunologicznego w astmie i dlatego pierwszoplanową rolę w jej leczeniu powinny odgrywać wziewne (podawane wprost do oskrzeli przez specjalne inhalatorki) leki przeciwzapalne.\nW ostatnim czasie wzrasta ilość zachorowań na choroby alergiczne i astmę oskrzelową, które obok chorób układu krążenia, nowotworów i urazów komunikacyjnych, stają się istotnym problemem społecznym. Skala tego zjawiska jest tak duża, że alergia stała się przedmiotem obrad Rady Europy w 1997 roku. Alergolodzy Zachodnioeuropejscy opublikowali wówczas Białą Księgę Alergii, z której wynika, że objawy chorób alergicznych są współcześnie spostrzegane u 35% ogólnej populacji krajów europejskich, a astma oskrzelowa występuje obecnie dwukrotnie częściej niż w roku 1980. Za przyczynę tego stanu rzeczy uważa się zmiany w środowisku stężeń alergenów (np. wzmożona ekspozycja na roztocza w energooszczędnych, ze szczelnymi oknami, nowoczesnych mieszkaniach), zanieczyszczenia powietrza, palenie tytoniu (czynne i bierne), urbanizację i zespół czynników definiowanych ogólnie jako zachodni styl życia. W Polsce częstość występowania astmy ocenia się na 5,4% i 8,6% ogółu populacji, odpowiednio u dorosłych i u dzieci.\nAstma jest chorobą dość częstą, a mimo to wciąż słabo rozpoznawaną i źle leczoną. W 1992 r. opublikowano raport Międzynarodowego Zespołu Ekspertów (GINA od pierwszych liter angielskich wyrazów: Global INitiative for Asthma – Światowa Inicjatywa Zwalczania Astmy) w sprawie diagnostyki i leczenia astmy oskrzelowej – jest on systematycznie uaktualniany (ostatnia wersja ukazała się w 2002 roku). Raport ten ma na celu optymalizację programu opieki nad chorymi z astmą. Chorobę tę dzielimy na dwa rodzaje:\npierwszy – to astma atopowa (zewnątrzpochodna), która spowodowana jest uczuleniem, głównie na alergeny inhalacyjne: roztocza, pleśnie, pierze i pyłki roślin;\ndrugi – to astma wewnątrzpochodna (endogenna). Czynnik wywołujący napady duszności nie jest znany.\nW jednej i drugiej postaci tej choroby istnieje tzw. nadreaktywność oskrzeli. Nadreaktywność oskrzeli to bardzo ważna cecha astmy, która decyduje o kapryśnym przebiegu choroby i często odpowiedzialna jest za niewłaściwe jej leczenie. Pierwsze stadium rozwoju astmy to napady kaszlu, duszności i świszczącego oddechu przy kontakcie z alergenem, na który dana osoba jest uczulona. Przerwanie tego kontaktu – to ustąpienie objawów – samoistnie lub po użyciu leków rozszerzających oskrzela. Powtarzające się, częste kontakty z alergenem prowadzą do rozwoju przewlekłego immunologicznego zapalenia w ścianie oskrzeli. Rozwija się mechanizm błędnego koła: zapalenie nasila zapalenie. Choroba toczy się dalej sama – do jej dalszego rozwoju nie jest konieczny kontakt z pierwotnym alergenem, który był przyczyną astmy. Dlatego w przypadku astmy atopowej (uczuleniowej) najważniejsza jest wczesna eliminacja alergenów, a w przypadku niemożliwości osiągnięcia tego celu wskazane jest leczenie odczulające. Immunoterapia swoista (odczulanie), polegająca na stopniowym podawaniu wzrastających dawek alergenu, najczęściej w formie zastrzyków podskórnych powoduje "uniewrażliwienie" na alergen i zahamowanie rozwoju choroby. Samonapędzający się mechanizm alergicznego zapalenia w astmie jest przyczyną nadwrażliwości (nadreaktywności) oskrzeli na różne, nieszkodliwe dla zdrowego człowieka bodźce. Wysiłek fizyczny, zimne powietrze, infekcje wirusowe, dym tytoniowy, spaliny, intensywne zapachy (perfumy dezodoranty, farby, lakiery), stres, płacz, śmiech, a nawet czkawka mogą u chorego na astmę być przyczyną kaszlu i/lub duszności. Najczęściej czynnikami wyzwalającymi objawy astmy są wysiłek fizyczny, zimne powietrze i infekcje wirusowe. Pacjenci z astmą często "przeziębiają się" – po wyjściu na zimne powietrze (zwłaszcza w okresach jesienno – zimowych) – występują u nich kaszel i świsty w oskrzelach. Jest to interpretowane przez samych pacjentów, a często i przez lekarzy jako "zapalenie oskrzeli". Leczeni są oni antybiotykami, a jeżeli mimo takiej kuracji pacjent nadal kaszle i pojawia się u niego duszność (ponieważ miał znowu kontakt z zimnym powietrzem, co zwykle połączone jest z wysiłkiem fizycznym, zwłaszcza u dzieci), jest to powodem zmiany antybiotyku na inny "silniej działający". U tych pacjentów należałoby podać zupełnie inne leki – leki przeciwzapalne, które mają wpływ na immunologiczne zapalenie toczące się w ich oskrzelach. Same infekcje wirusowe są odpowiedzialne również za zaostrzenia objawów astmy – powodują one wystąpienie objawów duszności i/lub długotrwałego kaszlu trwającego często ponad miesiąc. Kilkakrotne przebycie infekcji dróg oddechowych, częste ekspozycje na zimne powietrze oraz na czynniki drażniące i uczulające w okresie jesienno – zimowym powodują , że chory na astmę ma wielomiesięczny kaszel (często jedyny objaw tej choroby) lub świszczący oddech i duszność. Objawy te nie ustępują po kuracjach antybiotykowych, których nierzadko pacjenci z astmą otrzymują kilkanaście w ciągu roku.\nWidać wyraźnie, że nadreaktywność oskrzeli niesie ze sobą szereg objawów mylących zarówno lekarza jak i pacjenta, co w konsekwencji powoduje że astma jest niewłaściwie leczona.\nRoger Altounyan, znany brytyjski uczony, sam chory na astmę, twórca Intalu (kromoglikanu dwusodowego) leku, który zrobił zawrotną karierę w leczeniu astmy, tak pisał o swojej chorobie:\n"Astma z punktu widzenia pacjenta" – Clinical Pediatrics – maj 1974.\n"...lekarze nie mogą wszystkiego wyleczyć, a niektórzy w ogóle nie potrafią pomóc"\n"Skarżyłem się , ale nie zawsze moje skargi brano poważnie, stąd nauczyłem się drugiej lekcji: jeśli dojdziesz do wniosku, że twój lekarz ci nie wierzy, znajdź takiego, który uwierzy, że to co mówisz jest prawdą. Wielokrotnie radzono mi różne rzeczy, często nie stosowałem się do tych rad, a mimo to mój stan ulegał poprawie. Wniosek z trzeciej lekcji: zachowuj się tak, jakbyś wierzył lekarzowi, mimo że tak nie jest."\nPodstawą nowoczesnego leczenia astmy jest postępowanie wielopłaszczyznowe – unikanie kontaktu z alergenem (walka z roztoczami kurzu domowego – środki roztoczobójcze, niska temperatura i wilgotność względna w pomieszczeniach, pokrowce antyalergiczne na pościel, eliminacja zbiorników kurzu), leczenie odczulające w niektórych przypadkach niezaawansowanej astmy atopowej (alergicznej) oraz nowoczesne leczenie farmakologiczne oparte o leki tłumiące alergiczne zapalenie. Takiemu postępowaniu powinno towarzyszyć intensywne szkolenie pacjenta, który powinien posiadać podstawowe informacje o alergenach na które jest uczulony oraz powinien sam ocenić stopień ciężkości swojej choroby. Obecnie nie wyobrażamy sobie leczenia nadciśnienia tętniczego bez codziennych pomiarów ciśnienia. Takim codziennym pomiarem w astmie powinien być pomiar PEF (Peak Expiratory Flow), czyli szczytowego przepływu wydechowego – im oskrzela są bardziej zwężone tym szybkość przepływu w nich powietrza jest mniejsza. Pomiar PEF–u jest bardzo prosty, można go zmierzyć za pomocą małego kieszonkowego urządzenia tzw. pikflometru.\nPomiary szczytowego przepływu wydechowego (PEF), ocena jego spadku i dobowej zmienności są podstawą do zakwalifikowania chorego do jednej z 3 stref: zielonej, żółtej lub czerwonej. Strefy te wyznaczone są przez lekarza, indywidualnie dla każdego pacjenta na specjalnej karcie pomiarowej, a coraz częściej pacjent otrzymuje taką kartę jako wydruk z komputera. Strefa zielona to okres bez – lub skąpo objawowy. Gorsze samopoczucie, spadek wartości PEF nakazuje intensywniejsze leczenie, wcześniej zaplanowane przez lekarza – odpowiada to strefie żółtej. Niebezpieczna strefa czerwona, to alarm! Wskazana jest szybka pomoc lekarska, a czasem hospitalizacja.\nPierwszoplanową drogą podawania leków przeciwastmatycznych jest droga wziewna. Pacjent musi być w tym kierunku odpowiednio przeszkolony. Tylko 20% pacjentów przyjmuje prawidłowo leki tego typu. Techniki podawania leków wziewnych przeżywają obecnie rozkwit. Stosowane są inhalatorki osobiste do podawania leków w postaci aerozolowej oraz inhalatorki suchego proszku: turbuhalery, dyski, aerolizery. Protokół Montrealski spowodował wyeliminowanie nośników freonowych w lekach aerozolowych. Zostały one zastąpione przez nośniki hydrofluoroalkanowe (nosniki HFA). Nowe nośniki HFA zwiększyły depozycję niektórych leków przeciwastmatycznych np. beklometazonu w płucach z kilkuastu do 50 – 60%. Dlatego beklometazon z nowym nośnikiem HFA możemy podać w dawce o połowę mniejszej w porównaniu do beklometazonu z nośnikiem freonowym (CFC). Leki wziewne mogą przyjmować nawet małe dzieci, w tym niemowlęta – używane są do tego celu specjalne komory powietrzne tzw. spejsery.\nKiedy wkraczać z leczeniem astmy? Wg Raportu Międzynarodowej Grupy Ekspertów – GINA 2002 tylko w najlżejszej postaci astmy – astmie sporadycznej można nie stosować przewlekle leków. Gdy napady duszności występują rzadziej niż raz w tygodniu, a duszność nocna rzadziej niż dwa razy w miesiącu stosujemy doraźnie leki rozkurczające oskrzela. Zwiększenie częstości objawów to konieczność stałego, systematycznego i długotrwałego (często do końca życia) przyjmowania leków. Podstawą leczenia astmy są wziewne leki przeciwzapalne – steroidowe i niesteroidowe. Leki z tej pierwszej grupy budzą lęk u wielu pacjentów, gdyż kojarzą się one, i słusznie, z lekami hormonalnymi. Są to rzeczywiście odpowiednio zmodyfikowane leki hormonalne (glikokortykosteroidy), które działają przeciwzapalnie w drogach oddechowych – do krwioobiegu przedostają się w minimalnej ilości, od 4 do 17% podanej dawki – ich działanie ogólnoustrojowe jest prawie żadne. Stosowane w umiarkowanych dawkach są całkowicie bezpieczne. Raport Ekspertów GINA 2002 jednoznacznie stwierdza, że glikokortykosteroidy wziewne są lekami pierwszego wyboru u chorych na astmę przewlekłą niezależnie od stopnia ciężkości. W ostatnim dziesięcioleciu wprowadzono do leczenia astmy nową grupę preparatów wziewnych – długodziałające leki rozkurczające oskrzela – tzw. beta–mimetyki o przedłużonym działaniu. Krótkodziałające beta–mimetyki, których działanie rozszerzające oskrzela utrzymuje się przez kilka godzin znane były od dawna i chorzy na astmę stosują je do dzisiaj doraźnie, w celu przerwania napadu duszności. Cechą wyróżniającą nową grupę leków rozkurczających oskrzela jest nie tylko ich dłuższy, bo dwunastogodzinny czas działania (można je stosować tylko dwa razy na dobę), ale również synergistyczne działanie z glikokortykosteroidami wziewnymi. Zastosowane razem ze steroidami inhalacyjnymi powodują, że dawkę tych ostatnich można zredukować nawet 2,5–krotnie ,bez ryzyka pogorszenia przebiegu choroby. Leczenie skojarzone tymi dwoma grupami leków to obecnie złoty standard leczenia astmy. Oba te leki działają synergistycznie – wzajemnie wspomagają swe działania. Zaletą takiego leczenia jest wygodne dawkowanie: tylko dwa razy, a w niektórych przypadkach jeden raz na dobę. Dodanie beta2–mimetyku długodziałajacego do glikokortykosteroidu inhalacyjnego pozwala na dwukrotną redukcje dawki tego ostatniego przy utrzymaniu takiego samego działania przeciwzapalnego.


Zapowiedź: Aston Villa - Manchester United. 22. kolejka Premier League | ManUtd.pl - Serwis kibiców klubu Manchester United\nW sobotę Manchester United ponownie zmierzy się z Aston Villą, ale tym razem stawką będą punkty ligowe, a spotkanie odbędzie się na stadionie przeciwnika. Oto zapowiedź tego pojedynku.\nManchester United pod wodzą Ralfa Rangnicka to wciąż ogromna zagadka. Występy nie przekonują, ale wyniki bronią się same. Niemiecki szkoleniowiec zaliczył jak dotąd tylko jedną porażkę i choć jego ekipa nie mierzyła się w tym czasie z rywalami wysokich lotów, to należy mu oddać, że jako tymczasowy menedżer wywiązuje się ze swojej pracy dość solidnie. Ostatnia ligowa przegrana przeciwko Wolverhampton była jednak rozczarowująca zarówno dla kibiców, jak i piłkarzy. Media bardzo szybko rozpisywały się na temat rozłamu w szatni oraz nie do końca przekonujących relacji na linii zawodnicy-nowy sztab szkoleniowy.\nOdpowiedź drużyny miała nadejść w FA Cup, ale na pytanie, czy była ona wystarczająca i wiarygodna, niech każdy odpowie sobie sam. Zespół nie porwał i wyglądał na boisku, jakby to on był w tym starciu underdogiem, ale – poza zwycięstwem z Burnley – wszystkie zwycięskie spotkania za kadencji 63-letniego trenera wyglądały tak samo. Rangnick zapytany na przedmeczowej konferencji prasowej o poziom występów swoich piłkarzy, odpowiedział dość jasno, jakie wyznaczono mu zadania, osadzając go w roli strażaka do końca sezonu – poprawić wyniki drużyny za wszelką cenę. Jeśli tak, to czy do zakończenia bieżącej kampanii zdążymy być świadkami tajnej broni “ojca chrzestnego” – gegenpressingu?\nAston Villa zaprezentowała się na Old Trafford bardzo dobrze, udowadniając, że wraz z przyjściem Stevena Gerrarda, może mierzyć wyżej niż połowa tabeli. To “The Villains” narzucali tempo gry, grali efektowniej, imponowali intensywnością i byli stroną dominującą. Po zakończonym spotkaniu na ich twarzach było widać rozczarowanie, ponieważ wiedzieli, że włożyli w ten pojedynek więcej sił. W sobotni wieczór należy spodziewać się podobnego obrazka. Podopieczni Ralfa Rangnicka nie dali nam jeszcze bowiem odczuć, że maszyna ruszyła i można patrzeć z optymizmem na nadchodzący pojedynek. Przerażenie może budzić też informacja, że do gry będą gotowe dwa zimowe nabytki klubu z Villa Park – Philippe Coutinho oraz Lucas Digne. Te nazwiska to dobry wyznacznik ich ambicji.\nW ostatnim czasie Ralf Rangnick obsesyjnie powtarza dwa słowa – kontrola oraz balans. Obu tych aspektów ekipie z Old Trafford brakuje najbardziej, a w sobotnim pojedynku równowaga w drużynie może być zachwiana jeszcze mocniej niż zazwyczaj. Za żółte kartki pauzować będzie nie tylko Luke Shaw, ale również Scott McTominay. Szkocki pomocnik to ulubieniec niemieckiego menedżera i jeden z niewielu piłkarzy, którzy dają kibicom odczuć, że im zależy. Zaangażowanie w nadchodzącym meczu może być czynnikiem decydującym. Jeżeli piłkarze chcą myśleć o zajęciu miejsca w czołowej czwórce, to w każdym spotkaniu muszą dawać z siebie wszystko i pokazywać pełnię swoich możliwości. Trzeba gonić, a czasu pozostało coraz mniej. W sobotę nikt nie wybaczy straty punktów. Kolejna wpadka sprawi, że piłkarzom Manchesteru United zwali się dach na głowę.\n1. Ollie Watkins – 5 goli\n2. Danny Ings – 4 gole\n3. John McGinn – 3 gole (nie zagra)\n4. Ezri Konsa – 2 gole\n5. Jacob Ramsey – 2 gole\n1. Emiliano Buendia – 3 asysty\n2. Douglas Luiz – 3 asysty\n3. Danny Ings – 2 asysty\n4. John McGinn – 2 asysty (nie zagra)\n5. Leon Bailey – 2 asysty (nie zagra)\nManchester United: Ralf Rangnick na przedmeczowej konferencji prasowej przekazał dobre wieści. Po mikro-urazach do selekcji powracają Cristiano Ronaldo, Jadon Sancho, Harry Maguire oraz Phil Jones. Cała czwórka pauzowała w poprzednim spotkaniu z Aston Villą.\nZawieszeni za przekroczenie limitu żółtych kartek są Scott McTominay oraz Luke Shaw. Zastąpią ich najprawdopodobniej Nemanja Matić oraz Alex Telles.\nKontuzjowany pozostaje Paul Pogba, który będzie w pełni sprawny dopiero za kilka tygodni. Eric Bailly oraz Hannibal Mejbri są niedostępni z powodu powołań na Puchar Narodów Afryki.\nPrzeczytaj również: Adwokaci Diabłów #18 – żegnamy Anthony'ego Martiala czule, choć ozięble\nNie wystąpią: Scott McTominay, Luke Shaw, Paul Pogba, Eric Bailly, Hannibal Mejbri\nAston Villa: W gotowości na mecz przeciwko “Czerwonych Diabłów” są Philippe Coutinho oraz Lucas Digne, którzy zasilili szeregi “The Villains” w styczniowym oknie transferowym. Ich obecność w kadrze meczowej została potwierdzona przez Stevena Gerrarda.\nSporym osłabieniem dla gospodarzy będzie brak Johna McGinna, który jest zawieszony z tego samego powodu co piłkarze Manchesteru United. Na liście kontuzjowanych nadal znajdują się Leon Bailey i Marvelous Nakamba. Powołanie na Puchar Narodów Afryki otrzymał Trezeguet.\nNie wystąpią: John McGinn, Leon Bailey, Marvelous Nakamba, Trezeguet\nManchester United: David de Gea – Aaron Wan-Bissaka, Raphael Varane, Harry Maguire, Alex Telles – Nemanja Matić, Fred – Mason Greenwood, Bruno Fernandes, Marcus Rashford – Cristiano Ronaldo\nAston Villa: Emiliano Martinez – Matty Cash, Ezri Konsa, Tyrone Mings, Lucas Digne – Morgan Sanson, Douglas Luiz, Jacob Ramsey – Emiliano Buendia, Danny Ings, Ollie Watkins\n– Aston Villa w poprzednim spotkaniu ligowym pokonała Manchester United 1:0. “The Villains” mogą pokusić się o pierwszy dublet od sezonu 1954/55.\n– Klub z Villa Park nie potrafi wygrać na własnym boisku z Manchesterem United w Premier League od 22 spotkań. To rekord najwyższej klasy rozgrywkowej (7 remisów, 15 porażek).\n– Ostatnie ligowe zwycięstwo Aston Villi na Villa Park miało miejsce w sierpniu 1995 roku. Wówczas gospodarze wygrali 3:1. Pokonali również klub z Old Trafford 3:0 w Pucharze Ligi w 1999 roku.\n– Manchester United w każdym z czterech ostatnich meczów przeciwko Aston Villi otrzymywał rzut karny. Do wszystkich podszedł Bruno Fernandes. Portugalczyk wykorzystał trzy jedenastki, ale zmarnował okazję w poprzednim spotkaniu ligowym.\n– “Czerwone Diabły” mogą przegrać dwa pierwsze ligowe mecze w nowym roku kalendarzowym po raz pierwszy od 1985 roku.\n– Podopieczni Ralfa Rangnicka wyrównali niechlubny klubowy rekord sześciu porażek w Premier League na półmetku sezonu. Został on ustanowiony w kampanii 2001/2002.\n– Manchester United stracił punkty w czterech z sześciu ostatnich wyjazdowych meczów w angielskiej ekstraklasie.\n– Cristiano Ronaldo zdobył 9 goli w dziewięciu ligowych spotkaniach z Aston Villą. Styczeń to jego najbardziej produktywny miesiąc. Zdobył w nim 60 bramek w 74 występach.\n– Bruno Fernandes nie potrafi trafić do siatki rywali od 12 spotkań na wyjeździe. Ostatniego gola na obiekcie rywala zdobył w maju ubiegłego roku, wykorzystując rzut karny w wygranym 3:1 meczu z Aston Villą.\n– Aston Villa przegrała 10 z ostatnich 14 spotkań, w tym trzy ostatnie z rzędu.\n– “The Villains” zaliczyli 21 domowych porażek w lidze od powrotu do najwyższej klasy rozgrywkowej w 2019 roku. To najgorszy wynik spośród wszystkich klubów.\n– Klub z Villa Park może zaliczyć 17 mecz w lidze bez remisu z rzędu. Ostatni raz przytrafiło mu się to pomiędzy wrześniem 1964 a kwietniem 1965 roku.\n– Aston Villa, obok Liverpoolu oraz West Hamu, to jeden z trzech klubów, które w tym sezonie zdobyły gola we wszystkich domowych meczach w Premier League.\n– Philippe Coutinho był bezpośrednio zaangażowany w 77 bramek w 152 meczach w Premier League, grając dla Liverpoolu w latach 2013-2017. Zdobył 41 goli oraz 36 asyst.\n– Coutinho trafił do siatki w swoim ostatnim pojedynku przeciwko Manchesterowi United. Brazylijczyk reprezentował barwy Barcelony, która u siebie w ćwierćfinale Ligi Mistrzów w kwietniu 2019 roku rozprawiła się z klubem z Old Trafford 3:0.\nMecz: Aston Villa vs.Manchester United\nRozgrywki: 22. kolejka Premier League 2021/2022\nData: 15.01.2022r. (sobota), godz. 18:30\nMiejsce: Villa Park, Birmingham\nPoprzedni artykułRaport z Brazylii: Flamengo złoży ofertę za Andreasa Pereirę\nNastępny artykułKonferencja prasowa Rangnicka przed meczem z Aston Villą (cz. II): zapewniam, że wszyscy piłkarze dają z siebie wszystko


Serwis informacyjny OBPON.pl. [Opracowanie OBPON]: Skierowania do sanatorium w 2019 r.\nOpracowanie OBPON: Skierowania do sanatorium w 2019 r.\nCo musi wiedzieć pacjent, który chciałby skorzystać z wyjazdu do sanatorium? Jakich formalności musi dopełnić, aby spełnić warunki wymagane do skierowania do sanatorium? I jak samo skierowanie do sanatorium musi zostać zweryfikowane?\nAdres do tego artykułu: http://www.obpon.pl/article/202454/show.html .


Opiekun i orędownik | Niedziela.pl\nKs. Krzysztof Kołodziejczyk: Papież wskazał swoje racje wyboru takiego patrona. Osobiście cieszę się z tego, bo patrząc na Ewangelię, to Bóg powierzył św. Józefowi bardzo ważne zadania – chronić Jezusa, stać na straży rodziny i pomóc zrealizować plan zbawienia ludzkości. Te zadania oczywiście mają głębszy sens i wnikliwa egzegeza Ewangelii zadziwia nas jak bardzo Bóg zaufał temu człowiekowi. Jak doniosłe jest to, co św. Józef robi. Zachęcam choćby do przeczytania książki o. Augustyna Pelanowskiego Dom Józefa. Żyjemy w trudnych czasach, w których wielu ludzi pogubiło swoją tożsamość, wielu jej nie odkryło. Trudności tych czasów to również ogólnoświatowy paraliż i lęk związany z koronawirusem. I nie chodzi tu tylko o zagrożenie ludzkiego życia fizycznego, ale nade wszystko o sytuację, w której dostęp do życia sakramentalnego został utrudniony. Wspólnota Kościoła została dotknięta cierpieniem z powodu grzechów niektórych jej synów przeciwko niewinności tych najmniejszych. Tu i ówdzie wewnątrz owczarni pojawiają się głosy podważające dogmaty i moralność katolicką, co skutkuje zagubieniem i niepewnością. Nasza ojczyzna przeżyła koszmar związany z ideologicznym protestem, w który zostały wciągnięte dzieci i młodzież. Jak w tych okolicznościach nie odnaleźć podobieństwa do mroków świata potrzebującego Zbawiciela? Jak nie zobaczyć tu zagrożenia Jezusa – żyjącego dziś we wspólnocie Kościoła? Skoro św. Józef stanął na wysokości zadania u początku historii zbawienia, skoro okazał się potężnym orędownikiem i obrońcą Kościoła w jego historii wiele razy, to zapewne jest idealnym patronem na czasy obecne.\nZ Rokiem św. Józefa związany jest dar specjalnych odpustów. W jaki sposób możemy je otrzymać?\nTe zasady określiła Penitencjaria Apostolska. Dużo tego, więc odsyłam do informacji na stronach internetowych. Mówiąc najogólniej, możemy je zyskiwać pod zwykłymi warunkami czyli tak, jak zyskuje się każdy inny odpust w ciągu całego roku, możemy zyskiwać darowanie doczesnych kar za przebaczone grzechy. W 150. rocznicę ustanowienia św. Józefa patronem Kościoła powszechnego papież Franciszek opublikował list apostolski Patris corde, w którym nazwał św. Józefa ukochanym ojcem czułości, posłuszeństwa i gościnności. Jakie inne cechy i wartości powinniśmy dostrzegać w osobie świętego z Nazaretu? Myślę, że możemy w nim widzieć wzór mężczyzny, który wspólnie z Bogiem stawia czoło trudom życia. Buduje życie swoje i rodzinne na Bożych zasadach. Jest mężczyzną, który umie słuchać Boga i jest mu posłuszny. Jest bardzo odpowiedzialnym mężem i ojcem, choć przybranym. Ma wrażliwe sumienie ukształtowane przez Słowo Boże i postępuje zgodnie z nim. Jest przykładem wierności i wytrwałości.\nW diecezji rzeszowskiej św. Józef jest otaczany czcią. Dowodem tego są odprawiane nabożeństwa, modlitwy wiernych, kościoły, którym patronuje. Kim dla Księdza jest św. Józef?\nOsobę św. Józefa w jakiś sposób dopiero odkrywam. W mojej posłudze wzywam go jako ,,postrach duchów piekielnych”. Podobnie jak Maryi, oddaję mu każdy mój dzień. Widzę w nim strażnika Jezusa – jego ikonę mamy przy wejściu do kaplicy naszego domu. Wierzę rozmaitym jego działaniom i cudownym interwencjom w życiu różnych ludzi, o których mi opowiadają. Wielu moim penitentom polecam modlitwę za jego przyczyną. Jestem przekonany, że towarzyszy mi i wspiera mnie w przeżywaniu i kształtowaniu mojego kapłaństwa.


Jennifer Lawrence powraca do skandalu związanego z wyciekiem jej nagich zdjęć: "Moja trauma będzie istnieć na zawsze" - ELLE.pl\nGwiazda "Igrzysk Śmierci", Jennifer Lawrence, powraca do skandalu, który miał miejsce 7 lat temu. Haker zdobył dostęp do jej konta na iCloud i upublicznił prywatne, nagie zdjęcia gwiazdy. Przez lata aktorka zmagała się z trudnościami w radzeniu sobie z zaistniałą sytuacją. Mimo, że minęło już kilka lat, Lawrence wciąż nie może zapomnieć o skandalu i przyznaje, że nadal zmaga się z traumą.\nWyciek nagich zdjęć Jennifer Lawrence. Skandal sprzed lat\nMimo, że ta głośna historia miała miejsce w 2014 roku, Jennifer Lawrence do dzisiaj boryka się z traumą po tym jak jej nagie zdjęcia trafiły do sieci. Amerykanka wróciła do tych traumatycznych wydarzeń w najnowszym wywiadzie dla grudniowego wydania magazynu Vanity Fair.\nKażdy, bez mojej zgody, może oglądać moje nagie ciało o każdej porze dnia. Ktoś we Francji właśnie je opublikował. Ta trauma nigdy nie minie - przyznaje aktorka\nLawrence wyznała również, jak bardzo skrzywdziło ją to wydarzenie i naruszyło jej prywatność.\nTylko dlatego, że jestem osobą publiczną, tylko dlatego, że jestem aktorką, nie oznacza, że prosiłam się o to. To moje ciało i to powinien być mój wybór, a fakt, że nie jest to mój wybór, jest absolutnie obrzydliwy. Nie mogę uwierzyć, że w ogóle żyjemy w takim świecie - wyznała aktorka\nSkandal z 2014 roku - jak doszło do wycieku prywatnych zdjęć Jennifer Lawrence?\nWyciek zdjęć Jennifer Lawrence był częścią znacznie większej afery. Między kwietniem 2013 a październikiem 2014 roku wiele celebrytów, w tym Lawrence, a także Kate Upton oraz Kristen Dunst zmagały się z wyciekiem prywatnych zdjęć do sieci po tym, jak pewien haker uzyskał dostęp do ich osobistych kont iCloud. W poszukiwaniu sprawcy włączyło się FBI, które znalazło sprawcę, co więcej, skazano go na 8 miesięcy pozbawienia wolności za naruszenie prywatności gwiazd. Lawrence uważa, że nie był to tylko atak hakerski, ale również przestępstwo seksualne.\nTo przerażające, gdy czujesz, że cały świat cię osądza. Myślę, że ludzie bagatelizują hakerstwo, a tak naprawdę może to być przestępstwo seksualne. Nie będę się wstanie pozbyć tego uczucia. Ciągłe naruszanie prywatności, gdy jest się chodzącym ideałem, nie jest problemem. Ale jeśli jesteś człowiekiem, to naprawdę przerażające - wyznała Lawrence w rozmowie z Vogue w 2017 roku\njennifer lawrence ludzie


Germixil - opinie, forum, skład, cena, gdzie kupić? - Netlekarz\nStrona główna » Recenzje produktów » Germixil – opinie, forum, skład, cena, gdzie kupić?\nprzez Lekarz|Opublikowano 15/09/2020\nNAJTAŃSZA OFERTA – GERMIXILstrona producenta\nGermixil jest kompleksowym naturalnym leczeniem w postaci tabletek o formule szybkiego i skutecznego działania w leczeniu grzybicy jelitowej. Formuła lecznicza Germixil oparta jest na specjalnym połączeniu 100% naturalnych składników o unikalnych właściwościach. To pozwala na całkowite wyeliminowanie zarażenia pasożytami bez wywoływania negatywnych skutków ubocznych i bez zakłócania funkcjonowania układu pokarmowego.\nZe względu na złożoną formułę działania, kapsułki Germixil mają szerokie spektrum działania leczniczego. Leczenie jest skuteczne w przypadku pasożytów jelitowych wywołanych przez najczęstsze gatunki helminetów, takie jak tasiemce czy szczawiki. Substancje bioaktywne w składzie pigułek działają szybko na organizmy pasożytów. Neutralizują je poprzez stymulujące działanie na ruchy perystaltyczne pomagają w ich szybkiej eliminacji.\nPonadto, dzięki swojemu antybakteryjnemu i pozytywnemu wpływowi na układ odpornościowy, tabletki Germixil chronią organizm przed powtarzającymi się infekcjami. Niszczą larwy lub jaja, które zdołały ponownie dotrzeć do organizmu, zanim przekształcą się w dorosłe pasożyty jelitowe.\nZabieg ma korzystny wpływ na układ pokarmowy, poprawiając przepływ kulki i funkcję jelit. W przeciwieństwie do leczenia robaków jelitowych, kapsułki te, oparte na 100% naturalnym składzie, nie wpływają na mikroflorę jelitową. Nie powodują negatywnych skutków ubocznych, takich jak bóle brzucha, biegunka, wymioty, nudności.\nFormuła lecznicza Germixil może również pomóc w zabiciu bakterii, które prowadzą do nieżytu żołądka i wrzodów.\nGermixil jest preparatem przeciwpasożytniczym, który ma podwójne działanie: profilaktyczne i lecznicze. Z jednej strony zapobiega on zatrzymywaniu przez organizm pasożytów i bakterii zawartych w niektórych rodzajach żywności. Z drugiej strony, pomaga organizmowi wydalić te mikroorganizmy z okrężnicy i jelit.\nJest to produkt zaprojektowany specjalnie do użytku przez wszystkich. Jego formuła, w rzeczywistości, jest całkowicie naturalny, a zatem wolne od skutków ubocznych i przeciwwskazań. Naturalne składniki aktywne zawarte w Germixil mają ponadto doskonałe działanie antyoksydacyjne i antybakteryjne, co sprawia, że produkt ten jest idealny również dla ogólnego dobrego samopoczucia i walki z oznakami starzenia.\nSkuteczny środek przeciwko infekcjom pasożytniczym: Germixil wspomaga organizm w nie przyswajaniu pasożytów i bakterii zawartych w pożywieniu oraz w eliminacji pasożytów, robaków, grzybów i bakterii.\nZwalczanie toksyn i nadmiaru płynów: wraz ze zrównoważoną dietą i zdrowym stylem życia, Germixil pomaga organizmowi wydalić płyny zastałe pod skórą, toksyny i odpady nagromadzone przez organizm.\nWsparcie w odchudzaniu: nadmiar płynów i stany zapalne mają znaczący wpływ na wydolność fizyczną, a także wpływają na metabolizm. Eliminując je, Germixil wnosi cenny wkład w proces odchudzania.\nSkoncentrowany efekt terapeutyczny i zwiększona skuteczność tego naturalnego produktu wynika ze specjalnych właściwości składników aktywnych w składzie formuły leczniczej. Wszystkie ważne szczegóły dotyczące składu kapsułek Germixil są dostępne na oficjalnej stronie producenta. www.germixil.pl\nNa poniższej liście znajduje się 6 aktywnych składników, które składają się na recepturę terapeutyczną:\nmoringa – pomaga oczyszczać organizm ze szkodliwych substancji i metali ciężkich, oczyszcza jelita i drogi żółciowe\npau d’Arco – szczególnie aktywny składnik uzyskiwany z kory drzewnej, hamuje rozwój mikroorganizmów chorobotwórczych i blokuje namnażanie się pasożytów jelitowych\nOrzech amerykański – właściwości immunoprotekcyjne, powoduje paraliż tkanki mięśniowej robaków jelitowych, pomaga wyeliminować toksyny z krwi\nLiście oliwek – bogate w oleuropeinę. Substancję bioaktywną o bardzo silnych właściwościach przeciwrobaczych i przeciwgrzybiczych. Zmniejszają uszkodzenia oksydacyjne we krwi, wątrobie, mózgu i nerkach.\nKorzeń kurkumy – zawiera cynoele, kurkumę i witaminę R. Pomaga w normalizacji funkcji trawiennych. Silnie skoncentrowane działanie przeciwpasożytnicze, przywraca aktywność narządów krwiotwórczych i oczyszcza krew.\nasafoetyd – silne właściwości antybakteryjne i antybakteryjne, pomaga w szybkiej eliminacji pasożytniczych organizmów z przewodu pokarmowego\nWiększe działanie terapeutyczne tego zabiegu wynika z bardzo wysokiego poziomu stężenia substancji bioaktywnych w końcowym składzie kapsułki. Ta szczególna cecha tego produktu mogła być uzyskana dzięki specjalnemu procesowi przetwarzania aktywnych składników.\nInstrukcje zawarte w ulotce dotyczącej leczenia Germixil są bardzo czytelne na temat okresu stosowania leczenia oraz dawki dziennej. Pełne przestrzeganie tej instrukcji prowadzi do uzyskania bardzo dobrych wyników terapeutycznych w możliwie najkrótszym czasie.\nDzienna dawka jest ograniczona do jednej kapsułki, raz dziennie, przez cały czas trwania leczenia. W odniesieniu do okresu stosowania leczenia, różni się on w zależności od stopnia zakażenia, liczby organizmów helminetycznych w jelicie.\nJako środek ziołowy, ze 100% naturalnych składników aktywnych, tabletki nie mają żadnych przeciwwskazań do stosowania i nie powodują negatywnych skutków ubocznych. W przeciwieństwie do terapii lekami, które często mogą powodować pewne stosunkowo poważne skutki uboczne.\nLeczenie Germixil jest klinicznie sprawdzone według doniesień uzyskanych z tych testów. Według badań klinicznych prowadzonych przez niezależne laboratoria, wyniki oferowane przez te tabletki przeciwrobacze są bardzo dobre i bardzo szybkie.\nOczywiście, nie możemy polegać tylko na informacjach dostarczonych przez producenta i jego obietnicach dotyczących wyników oferowanych przez to leczenie. Staraliśmy się więc potwierdzić te obietnice poprzez znalezienie zewnętrznych źródeł informacji związanych z leczeniem Germixil. Dlatego przeanalizowaliśmy liczne dyskusje i zeznania użytkowników różnych forów i artykułów publikowanych online na stronach internetowych odpowiednich instytucji.\nGermixil naprawdę uratował mnie po ciężkim okresie, kiedy nikt nie rozumiał przyczyny moich dolegliwości. W ciągu miesiąca biegunka, bóle głowy, nerwowość i zaburzenia snu zniknęły dokładnie tak, jak obiecywały recenzje. Dodatkowo jest tak wygodny, że nigdy nie zapomnisz go wziąć, co daje nam jeszcze większą pewność siebie. Nie wiedziałam, że tak łatwo jest złapać pasożyty, a teraz naprawdę czuję się o wiele bezpieczniej!\nOd kilku lat cierpiałam z powodu inwazji pasożytów. To było jak jazda na kolejce górskiej: przez jakiś czas było dobrze, a potem one wracały. Germixil był pierwszym, który pozbył się problemu na dobre, tak jak obiecywały recenzje, które przeczytałem w Internecie, wow!\nGermixil można zamówić tylko online bezpośrednio z oficjalnej strony producenta. W związku z tym w tym czasie można skorzystać z oferty w bardzo przystępnej cenie. Dokładniej 50% zniżki dostępnej wyłącznie dla użytkowników, którzy zamawiają kapsułki w Polsce. Oprócz korzyści finansowych, masz pełną gwarancję, że zamówiłeś oryginalny produkt, a nie jakieś podrobione pigułki.\nJeżeli natomiast chcecie Państwo zakupić lek, to z informacji, które posiadamy w tej chwili możemy Państwu powiedzieć, że zapasy Germixil w aptekach w Polsce są dość małe. Jasne, w aptekach można znaleźć kapsułki, ale szanse są małe. Ale nie oczekuj tak przystępnej ceny jak strona producenta.\nŚrodowisko wokół nas jest pełne zanieczyszczeń, od zanieczyszczeń powietrza po alergeny. Nie wspominając o tym, że żywność, którą spożywamy, często zawiera dodatki i pestycydy, które w końcu odkładają się w naszym organizmie. Nasza skóra, płuca, wątroba, nerki, gruczoły limfatyczne i przewód pokarmowy mogą od czasu do czasu potrzebować małego oczyszczenia.\nDetoks nie tylko usuwa ogólne toksyny z organizmu, ale może pomóc, jeśli masz mało energii lub twój system odpornościowy jest zagrożony. Może poprawić jakość skóry i jasność umysłu, jak również przeciwdziałać sezonowym alergiom. Jest to dobry środek zapobiegawczy przeciwko przewlekłym chorobom, a także może być po prostu krokiem do dobrego samopoczucia.\nDetoksykacja zazwyczaj oznacza picie płynów zamiast jedzenia, co pomaga wypłukać toksyny z organizmu. Istnieje kilka prostych kroków, które można podjąć, aby pomóc organizmowi restart bez poczucia pozbawienia.\nOgólnie rzecz biorąc, twoje ciało całkiem nieźle radzi sobie z eliminowaniem toksyn. Nerki, jelito grube i wątroba ciężko pracują, aby rozłożyć toksyny i usunąć je, zanim zdążą zrobić spustoszenie w organizmie. Rozważ jednak poniższe wskazówki, które pomogą utrzymać system oczyszczania organizmu w doskonałej formie.\nPij więcej wody – Chociaż nie ma jednej odpowiedzi na pytanie, ile wody powinieneś pić każdego dnia, ogólną zasadą jest podzielenie swojej wagi na pół i wykorzystanie tego jako dziennego zapotrzebowania na wodę. Jeśli ważysz 160 funtów, musisz wypić co najmniej 80 uncji. Jeśli jesteś aktywny, pij więcej. Woda odgrywa kluczową rolę w pomaganiu nerkom w filtrowaniu i wypłukiwaniu toksyn. Pomaga w usuwaniu odpadów i transportowaniu ważnych składników odżywczych do komórek. Aby przyspieszyć swój detoks, spróbuj pić wodę z cytryną każdego ranka na pusty żołądek. Świeży sok z cytryny pomaga alkalizować Twoje ciało lub usunąć kwasowość, która może prowadzić do stanów zapalnych.\nPij zieloną herbatę – Zielona herbata jest bogata w przeciwutleniacze i pełna katechin, które pomagają poprawić funkcjonowanie wątroby. Nie tylko pomoże Ci się zrelaksować, ale może pomóc Ci detox, zbyt. Herbata w ogóle jest pełna przeciwutleniaczy i bardziej korzystne dla organizmu niż kawa. Kofeina zawarta w herbacie jest łagodniejsza i zwykle daje Ci zastrzyk energii bez tremy.\nJedz orzechy i nasiona – Błonnik zawarty w nasionach lnu i konopi wiąże się z toksynami, pomagając wypłukać je przez przewód pokarmowy. Selen zawarty w orzechach brazylijskich może pomóc wypłukać rtęć z organizmu. Migdały i nasiona sezamu również mają właściwości detoksykacyjne. Jedz orzechy solo lub dodawaj je do sałatek, granoli lub smoothie.\nRuszaj się – Ponieważ jest wiosna, czas wyjść na zewnątrz i rozruszać ciało. Poruszanie się poprawia przepływ krwi i krążenie oraz sprawia, że się pocimy, a to wszystko pomaga wypłukać toksyny z organizmu. Toksyny mogą być przechowywane w tkance tłuszczowej.\nDetoximer na detox – opinie – cena – skład – gdzie kupić?\nwww.wondalips.pl WondaLips jest zabiegiem wzmacniającym usta w postaci błyszczyka. My, kobiety, chcemy zawsze dobrze wyglądać i w tym celu jesteśmy nawet skłonne […]\nPoprzedni wpis FungaFix – opinie, forum, skład, cena, gdzie kupić?\nNastępny post Uri Care – cena – skład – opinie – gdzie kupić?


Pożar piwnicy na Nadodrzu (ZDJĘCIA) - Gazetawroclawska.pl\nPożar piwnicy na Nadodrzu (ZDJĘCIA)\n21 grudnia 2015 21.12.2015 Aktualizacja: 22 grudnia 2015 07:12 22.12.2015 07:12\nOkoło godz. 13. w piwnicy jednej z kamienic na ul. św. Wincentego wybuchł pożar. Strażacy szybko go ugasili, jednak dym przedostał się do bramy, wychodzącej na podwórko.\nOkoło godz. 13. w piwnicy jednej z kamienic na ul. św. Wincentego wybuchł pożar. Strażacy szybko go ugasili, jednak dym przedostał się do bramy, wychodzącej na podwórko. ©Jarosław Jakubczak\nPodejrzewano zwarcie instalacji elektrycznej. Jak udało nam się jednak ustalić, na skutek pożaru piwnicy stopiła się rura wodociągowa, zalało piwnicę, a dym wniknął w ściany budynku. Na miejscu było pięć zastępów straży pożarnej. Strażacy przy pomocy kamery termowizyjnej zlokalizowali źródło zadymienia. Przyjechało też pogotowie gazowe, energetyczne oraz wodno-kanalizacyjne. W budynku odcięto dopływ prądu, gazu i wody.\nDo ugaszenia pożaru trzeba było rozebrać blachę falistą na suficie oraz ocieplenie i rozbić ścianę. Pożar ugaszono dopiero przy użyciu piany.\nEwakuowano kilka osób z niższych kondygnacji. Nikt nie ucierpiał. Akcja zakończyła się przed godz. 16.\npożar na wincentego\npożar piwnicy wincentego\npożar sw wincentego zdjęcia\npożar świętego wincentego foto\nNadodrze (gość) 21.12.15, 18:57:35\nTo już trzecia piwnica w promieniu paru ulic w ciągu kilku dni.\nWiecej niz jeden\ngosc (gość) 22.12.15, 09:28:47\nNo moja piwnica wczoraj o 4 rano plonela... 3 wozy strazackie policja i pogotowie energetyczne.\nNa tym filmiku i zdjęciach berdzo dobrze widać\ngdg (gość) 21.12.15, 17:40:02\nJak to to Nadodrze zostało "zrewitalizowane"\nTo nie kamienica ale szkaradna plomba z lat 90tych.\nMarek (gość) 21.12.15, 21:41:31\nZapaliła się instalacja elektryczna w narożnej plombie Św. Wincentego 35/Trzebnicka 26 od której zajęła się izolacja termiczna w bramie przelotowej na podwórko. Za ogólną estetykę tego miejsca...rozwiń całość\nZapaliła się instalacja elektryczna w narożnej plombie Św. Wincentego 35/Trzebnicka 26 od której zajęła się izolacja termiczna w bramie przelotowej na podwórko. Za ogólną estetykę tego miejsca odpowiada spółdzielnia "Komu(ch)nalnik".zwiń


pele 20.01.2013 13:31\n- Nie patrzę na to, czy ktoś jest młody, czy stary, tylko na to, czy jest przygotowany do gry w pierwszym zespole - mówi trener Lecha Poznań Mariusz Rumak i nie ukrywa, że jeszcze przed rundą wiosenną chce mieć w drużynie Łukasza Teodorczyka.\nNapastnik Polonii Warszawa podpisał z Lechem Poznań kontrakt ważny od lipca. Pojechał ze swoim obecnym zespołem na zgrupowanie do Cetniewa, strzelił nawet gola w sparingu z Arką Gdynia, a prezes stołecznego klubu Ireneusz Król zapowiedział, że nie chce rozmawiać o zimowym transferze zawodnika do Lecha Poznań.\nTymczasem trener Kolejorza wciąż liczy na to, że Łukasz Teodorczyk dołączy wkrótce do jego drużyny. - Ufam, że Łukasz trafi do nas zimą, aczkolwiek nie chcę się teraz na temat wypowiadać, bo to są sprawy wewnątrzklubowe. Liczę też, że nie tylko on dołączy do nas sprzed rundą - mówi Mariusz Rumak i specjalnie nie narzeka na to, że rozpoczął przygotowania do rundy wiosennej bez żadnych solidnych wzmocnień: - Nie jesteśmy na tyle bogatym klubem, byśmy mogli sobie pozwolić na takim komfort, jak miało chociażby HSV Hamburg. Widzieliśmy, jak Niemcy przeprowadzili transfer Artjomsa Rudnevsa. Nasz były piłkarz od pierwszych zajęć trenował ze swoim nowym zespołem. My musimy poczekać.\nTrener poznańskiego zespołu dodaje też, skupia się teraz na tym, żeby jak najlepiej przygotować do rundy piłkarzy, których ma na zgrupowaniu we Wronkach. - W sparingu z Zawiszą widziałem grupę zawodników, którzy dobrze realizowali to, co ćwiczymy, i wierzę, że wiosną sobie poradzimy. Ale nie ukrywam, że liczę na to, że ktoś jeszcze do nas dołączy - mówi.\nNa rozpoczynające się w pierwszych dniach lutego zgrupowanie w Hiszpanii Mariusz Rumak chce zabrać 23-24 piłkarzy. - Kto pojedzie do Hiszpanii, raczej znajdzie się w kadrze na wiosnę i nie chcę teraz mówić, kto z młodych piłkarzy, którzy teraz trenują z nami, poleci na obóz. Nie patrzę na to, czy ktoś jest młody, czy stary, tylko na to, czy jest przygotowany do gry w pierwszym zespole - kończy trener Kolejorza.


Prof. Golik: odkrycia naukowe są ważne nie tylko, kiedy mają szybkie przełożenie na praktykę – Medkurier – wszystko o zdrowiu, medycynie, farmacji\nWielkie odkrycia naukowe – m.in. te, które po latach owocują rozwiązaniami dla medycyny czy technologii – zawsze zaczynają się od badań podstawowych. W przypadku poznania pierwszej, kompletnej sekwencji ludzkiego genomu również pojawią się zastosowania – powiedział PAP genetyk, prof. Paweł Golik.\nW pierwszych dniach kwietnia 2022 r. międzynarodowa grupa naukowców zrzeszona w konsorcjum Telomere-to-Telomere (T2T) opublikowała pierwszą w pełni kompletną sekwencję ludzkiego genomu. To przełomowe osiągnięcie, bo choć już 20 lat temu wielki projekt Human Genome Project ujawnił ogromną większość sekwencji ludzkiego DNA – 92 proc., to 8 proc. pozostawało zagadką aż do tej pory.\nO znaczeniu tego odkrycia, jego potencjalnych zastosowaniach i o tym, dlaczego wielka nauka zaczyna się od chęci poznania świata – a nie wdrożenia konkretach rozwiązań, opowiada prof. Paweł Golik, genetyk, dyrektor Instytutu Genetyki i Biotechnologii Uniwersytetu Warszawskiego (https://www.igib.uw.edu.pl/index.php/start2/start/).\nPanie Profesorze, dlaczego o opisanym ostatnio na łamach „Science” odkryciu jest tak głośno? Human Genome Project już 20 lat temu ujawnił prawie całą sekwencję genomu człowieka – aż 92 proc. Czy te pozostałe 8 proc., o których poinformowano ostatnio, tak dużo wnosi do naszej wiedzy albo przełoży się na nowe zastosowania?\nProf. Paweł Golik: Nie zgadzam się z takim podejściem, że coś jest ważne tylko, kiedy ma bezpośrednie i najlepiej natychmiastowe przełożenie na zastosowania praktyczne. Nauka tak nie działa. Wszystkie wielkie odkrycia naukowe, także te, które po latach faktycznie owocują praktycznymi rozwiązaniami dla medycyny, technologii itp., zawsze zaczynają się od badań podstawowych. A główną motywacją do tych badań jest po prostu pragnienie zrozumienia świata, poznania go. Tak jest też w tym przypadku, czyli w projekcie badania genomu człowieka. Mamy oczywiście z tyłu głowy różnego rodzaju przyszłe zastosowania, ale przede wszystkim powinniśmy skupić się na tym, że projekt ten rozpoczął się i trwał, ponieważ był interesujący, ciekawy, poszerzał naszą wiedzę o świecie. I dopiero od tej ciekawości, pragnienia wiedzy, prędzej czy później przechodzimy do zastosowań praktycznych. Np. gdy ponad pół wieku temu Rosalind Franklin, James Watson i Francis Crick zaczęli poznawać strukturę DNA – nie myśleli od razu o terapii genowej, badaniu chorób i biotechnologii. Oni po byli ciekawi, jak ta cząsteczka wyglada. Wszystko inne przyszło z czasem. Dlatego teraz także zacznijmy od tego, że to są badania podstawowe, które będą miały w bliższej lub dalszej przyszłości przełożenie na różnego rodzaju rozwiązania praktyczne, natomiast nie to jest ich bezpośrednim celem. I nie powinniśmy, relacjonując odkrycia naukowe społeczeństwu, skupiać się wyłącznie na aspektach praktycznych, ponieważ to może prowadzić do rozczarowań. Ludzie oczekują wówczas, że szybko postawną nowe leki czy nowe technologie i pytają nas, gdzie one w takim razie są. Tak było np. po upływie dekady od zakończenia pierwszego etapu projektu poznawania genomu człowieka, co miało miejsce w 2001 roku. Mówiąc kolokwialnie: żeby lepiej „sprzedać” ten projekt, odwoływano się wówczas od razu do możliwych, choć bardzo dalekosiężnych, zastosowań. W efekcie po latach pojawiły się pytania, gdzie są te innowacyjne leki, gdzie ta spersonalizowana medycyna. A to wszystko pojawia się, ale stopniowo.\nCzyli odkrycie brakujących 8 proc. genomu jest tak ważne właśnie ze względów poznawczych?\nJeżeli chodzi o ten projekt, to w zasadzie nie ujawnił on nam takich genów, których odpowiedników byśmy wcześniej nie znali, czyli czegoś innowacyjnego. Ale mimo tego poznawczo, ale też praktycznie, dla genomiki człowieka jest to ogromnie ważne odkrycie. Z wielu powodów.\nPo pierwsze, dotychczasowe metody poznawania genomu skupiały się na odczytywaniu sekwencji, czyli kolejności nukleotydów w cząsteczce DNA, dosyć krótkimi fragmentami. Z tych fragmentów starano się potem „poskładać” całe genomy. Natomiast tym, co zostawało do tej pory pomijane i niedostatecznie zrozumiane, był fakt, że w genomie organizmów wielokomórkowych, a więc także człowieka, bardzo duża liczba obszarów składa się z wielu takich samych (lub podobnych do siebie) powtórzeń jakichś odcinków. Dotychczasowe metody badania genomu nie pozwalały na zbadanie właśnie tych powtórzonych fragmentów. Można to zobrazować w ten sposób: jeżeli dzielimy coś na maleńkie kawałki i potem chcemy złożyć z nich jakąś całość, to okazuje się, że taki mały kawałek może pasować do różnych miejsc, może powtarzać się w wielu kopiach. A my nie wiemy na początku ani tego, ile tych kopii jest, ani jak są ułożone. Algorytmy komputerowe, które dotąd składały z odczytywanych odcinków sekwencje genowe, zupełnie nie radziły sobie z takimi powtórzeniami. W związku z tym genom, który został ogłoszony przed 20 laty, zawierał sporo luk. Właśnie tam, gdzie występują sekwencje powtórzone.\nA jaką rolę w genomie człowieka pełnią takie sekwencje?\nSą one charakterystyczne np. dla rejonów chromosomów zwanych centromerami. To te fragmenty, które są potrzebne, żeby w czasie podziału komórkowego chromosomy podzieliły się równo do komórek potomnych.\nTo jest taka talia chromosomu?\nTak, takie przewężenie. I właśnie do niego przyczepiają się włókna cytoszkieletu, biorące udział w podziale komórkowym, rozrywają go, a chromosom rozdziele się do powstających komórek potomnych. I my dopiero teraz w pełni poznaliśmy te obszary genomu. Dzięki temu będziemy w stanie lepiej badać, jak dokładnie przebiega proces podziału komórkowego. To z kolei może mieć znaczenie dla zrozumienia pewnych zaburzeń genetycznych, ponieważ istnieją takie zaburzenia, które są wynikiem nierównego rozchodzenia się chromosomów. Najczęściej są to bardzo poważne wady, do których dochodzi na etapie powstawania gamet, a które wiążą się z nieprawidłową liczbą chromosomów. Ale tego typu zjawiska zachodzą także w komórkach nowotworowych. I to także będzie aspekt, który wreszcie będziemy mogli zbadać. A więc ten genom, który teraz uzyskano, jest już kompletny, pozbawiony luk.\nCo jeszcze przełomowego jest tym odkryciu?\nKolejną bardzo ważna rzeczą jest to, że wcześniejsza modelowa sekwencja genomu człowieka była swego rodzaju składanką – ustalono ją w oparciu o różne komórki pochodzące od różnych osób. W związku z tym ona nie reprezentowała żadnego konkretnego genotypu żadnego konkretnego człowieka. Tym razem jest to już pojedynczy, konkretny genotyp. Może nie od osoby, bo pochodzi od zaśniadu groniastego – takiego tworu, który powstaje, gdy nieprawidłowo przebiegnie proces zapłodnienia i rozwoju zarodkowego, ale jednak jest to genom w pełni ludzki.\nDlaczego tyle lat zajęło opisanie tych ostatnich 8 procent sekwencji DNA?\nDopiero teraz – w ciągu ostatniej dekady – pojawiły się techniki pozwalające na sekwencjonowanie DNA nie tylko maleńkimi fragmentami, o których mówiliśmy wcześniej, ale i znacznie dłuższymi. To umożliwiło nam poznanie obszarów złożonych z wielu powtarzających się fragmentów DNA.\nAle może jednak zechce Pan wspomnieć o możliwych implikacjach tego odkrycia?\nNp. powstało już nawet konsorcjum, będące kolejnym etapem projektu T2T, które będzie badać pełne genomy bardzo różnych ludzi. Uzyskamy więc kompletne sekwencje przedstawicieli różnych populacji i grup etnicznych zamieszkujących różne regiony naszej planety. To niezwykle ważne, bo choć dysponujemy już dość bogatymi bazami danych zmienności genetycznej na Ziemi, łącznie z próbkami DNA kopalnego sprzed dziesiątków tysięcy lat – to elementem, który nam do tej pory umykał, była właśnie zmienność w obrębie tych obszarów powtórzonych. A one też odgrywa bardzo ważną rolę w ewolucji. Mając takie te nowe narzędzia, będziemy mogli lepiej odtwarzać historię naszego gatunku.\nCzyli ludzie różnią się między sobotą także tymi fragmentami powtórzonymi?\nTak, wiemy o tym, że jest między nami duże zróżnicowanie w obrębie powtórzeń i w ich liczbie. Do tej pory były to regiony dla nas niedostępne. A teraz, kiedy mamy już kompletny wzorzec oraz techniki pozwalające go badać, możemy poznać całość zmienności genetycznej człowieka. I jestem przekonany, że dopiero w tych kolejnych etapach projektu poznawania genomu ludzkiego, będą się pojawiały spektakularne odkrycia. Czyli w oparciu o te artykuły, które ukazały się właśnie w „Science”.\nA czy dowiemy się czegoś także o genetycznym podłożu różnego rodzaju chorób?\nNie tylko chorób, ale i cech człowieka. Tych, które decydują o tym, że każdy z nas jest inny. Bo na to składa się kombinacja działania genów i czynników środowiskowych, mniej więcej po połowie. Dodatkowo sprawę komplikuje fakt, że w ogromnej większości przypadków działanie genów nie polega na tym, że pojedynczy gen warunkuje jedną cechę. Dużo osób ma problem, żeby to zrozumieć, bo w szkole uczymy się genetyki na bardzo prostu modelu dziedziczenia Mendla, gdzie np. mamy taką cechę jak kolor kwiatów groszku i jeden gen, którego warianty decydują o tym, czy te kwiaty są białe czy czerwone. I niestety potem tak zrozumianą genetykę przenosimy na człowieka – więc wydaje nam się, że powinien istnieć jakiś jeden gen, który warunkuje np. nasze talenty intelektualne i sportowe albo skłonność do zapadania na cukrzycę, choroby serca itp. Tymczasem prawie nigdy tak to nie wygląda. Owszem, cechy jednogenowe u człowieka się zdarzają, ale jest ich stosunkowo mało. One są np. związane z bardzo rzadkimi chorobami genetycznymi, takimi jak mukowiscydoza czy dystrofia mięśniowa Duchenne’a. Cała reszta naszych cech jest wypadkową działania bardzo wielu genów. Weźmy tak prostą z pozoru cechę, jak wzrost. Wiemy, że wpływa na nią co najmniej 1000 różnych genów i to we współdziałaniu z czynnikami środowiska. Do tej pory mieliśmy z tym duży problem; nawet kiedy udało nam się zidentyfikować wszystkie zmiany w sekwencji genów, które z konkretną cechą korelują, nawet nie zbliżaliśmy się do tych, przykładowo, 50 proc. zależnych od genetyki. Zawsze istniał brakujący element. Wiedzieliśmy, że to jakaś zmienność genetyczna, ale nie potrafiliśmy jej odnaleźć. A być może odpowiada za to właśnie zmienność tych sekwencji powtórzonych, które teraz poznaliśmy. Ona nam całkowicie umykała, bo nie mieliśmy dobrych narzędzi do jej badania.\nA teraz mamy już kompletny wzorzec, na którym można bazować w dalszych badaniach?\nI ten wzorzec jest bardzo ważny. Jestem przekonany, że w najbliższych latach pojawi się wysyp publikacji, w których będą ujawniane nowe czynniki genetyczne, odpowiadające za różne cechy człowieka, a wynikające właśnie ze zmian liczby fragmentów powtórzonych. Kiedy na przykład badamy genom przedstawiciela jakiejś grupy etnicznej, chcąc zbadać jej prehistorię, albo osoby chorej, aby porównać go z genomem ludzi, którzy na tę przypadłość nie zapadają, to przede wszystkim musimy sprawdzić, czym dana osoba różni się od tego przyjętego wzorca. Można to porównać do puzzli: znacznie łatwiej jest nam je układać, kiedy na pudełku widnieje fotografia przedstawiająca efekt końcowy. Wtedy na bieżąco porównujemy nasze kawałki z tym obrazkiem i umieszczamy je w odpowiednich miejscach. I tak samo dzieje się w przypadku, o którym rozmawiamy: kiedy nie mamy wzorca, tej sekwencji referencyjnej, to, jakbyśmy chcieli układać puzzle bez obrazka. Dzięki omawianemu odkryciu zdobyliśmy właśnie ten umowny obrazek, którego będziemy używać do układania naszych genetycznych puzzli. Nie ma już w nim braków, luk, białych plam. W związku z tym możemy znacznie lepiej i łatwiej poznawać zmienność genetyczną człowieka, a dopiero, kiedy ją w pełni zrozumiemy, będziemy mogli myśleć o ewentualnym leczeniu, przewidywaniu chorób itd. To już są rzeczy dużo dalej wybiegające w przyszłość. Czyli mamy do czynienia z odkryciem bardzo ważnym, które ogromnie posuwa naszą wiedzę do przodu, ale nie liczmy na to, że jego zastosowania pojawią się w aptekach za rok czy pięć lat.\nCzy fragmenty powtórzone, o których cały czas rozmawiamy, są w większości niekodującymi elementami DNA – czy zawierają w sobie geny kodujące białka?\nRzeczywiście większość niekodujących elementów DNA ma charakter repetytywny, czyli powtórzeniowy. Są to m.in. wspomniane wczesnej centromery czy też telomery – zakończenia chromosomów. Ale powtórzenia zdarzają się też w obszarach zawierających geny. Nie jest ich dużo: może setka na 20 tysięcy genów kodujących białka, ale mogą się okazać bardzo ważne. I znowu: dopiero teraz będziemy się mogli tego dowiedzieć.\nWspomniał Pan o badaniu zmienności pomiędzy populacjami zamieszkującymi różne regiony świata. Rozumiem, że ma to znaczenia nie tylko np. dla medycyny, ale także historii ludzkości, antropogenezy?\nTak, bo wiadomo, że nasze genomy różnią się. Z pokolenia na pokolenie w materiale genetycznym zachodzi zmienność. Ona odzwierciedla pokrewieństwa między ludźmi, a z kolei historia pokrewieństw to historia migracji: od pierwszych ludzi w Afryce, poprzez kolejne, rozprzestrzeniające się na wszystkie kontynenty, pokolenia. Warto przy okazji podkreślić, że we współczesnej biologii nie używamy pojęcia „rasy”, bo nie da się jednoznacznie podzielić ludzi na 3 czy 5 grup.\nW naszym genomie zapisany jest obraz migracji i mieszania się przodków?\nNawet jeden spośród tych kilku opublikowanych w ostatnich dniach w „Science” artykułów poświęcony jest właśnie zmienności ewolucyjnej obszarów centromerowych. Do tej pory w analizach dotyczących pochodzenia człowieka były one zupełnie pomijane. Ta publikacja potwierdziła coś, co wcześniej sugerowało nam badanie sekwencji DNA: że ludzie pochodzą z Afryki, a z czasem zaczęli zasiedlać pozostałe kontynenty. Dzięki temu odkryciu takich historycznych zagadek uda nam się na pewno rozwiązać dużo więcej.\nPodsumowując: mimo że 8 proc. to tak niewiele, to jednak wnosi ogrom wiedzy? I tak mamy o tym myśleć?\nW nauce nie jest tak, że zaczynamy od myśli o czymś praktycznym. Zawsze zaczynamy od chęci poznania. Dopiero z czasem przychodzą konkretne zastosowania. I tu także te zastosowania będą. Na początku w postaci lepszego zrozumienia, jak powstają pewne choroby genetyczne, ale z czasem w oparciu o tę wiedzę także lepszego diagnozowania oraz przewidywania tych chorób. Bo do leczenia droga jest jeszcze dalsza.\nTags: genetykaHuman Genome Projectprof. Paweł Golik


Śledztwo "Do Rzeczy" po śmierci Adamowicza\nTygodnik"Do Rzeczy" nr 5: Śledztwo po śmierci Pawła Adamowicza. Co kierowało mordercą? Teorie spiskowe – co w nich jest prawdą, a co nie jest\nTygodnik: "Do Rzeczy" nr 5: Śledztwo po śmierci Pawła Adamowicza. Co kierowało mordercą? Teorie spiskowe – co w nich jest prawdą, a co nie jest\nNajnowsze "Do Rzeczy" od poniedziałku w kioskach / Źródło: Do Rzeczy\nDodano 27 stycznia 2019, 12:12 163\n– Koledzy z celi zapamiętali go jako samotnika. Strażnicy – jako nic nieznaczącego osadzonego. Nie zwierzał się z politycznych poglądów, za to wciąż się skarżył na niesprawiedliwy wyrok – pisze Wojciech Wybranowski w artykule "Portret pamięciowy".\n– Próbujemy budować system ochrony przed takimi ludźmi jak zabójca prezydenta Gdańska. To niełatwe, ale inne kraje też zdały sobie sprawę z tego, że więzienie to czasem za mało – zauważa Łukasz Zboralski w tekście „Zatrzymać złych”.\n– Czy Jerzy Owsiak potrafi szanować przeciwników – zastanawia się Rafał A. Ziemkiewicz w artykule „Wielka Orkiestra Szczucia na Prawicę”.\n– „Król Lew” był kreskówką na wskroś chrześcijańską. Do tego stopnia, że atakowali ją lewacy. Jaki będzie jego remake? – pisze Krystian Kratiuk w tekście „Powrót króla”.\n– Amerykanie prawdopodobnie przegrali rozgrywkę w Syrii. Czeka nas nowy układ sił. Pewne jest tylko jedno\n– zyskuje Rosja – zauważa Tomasz Kwaśnicki w artykule „Wielka gra”.\n– Planował zamach na Józefa Piłsudskiego, ale strzelał do Gabriela Narutowicza. Kim był morderca prezydenta i dlaczego nie zależało mu na uniknięciu kary śmierci? – tłumaczy Krzysztof Masłoń w tekście „Śmierć Prezydenta”.\n– Białoruski prezydent odrzucił rosyjskiego rubla! Nie poddał się naciskom Putina. Mińsk zniósł ograniczenie liczby dyplomatów mogących pracować w ambasadzie USA! Czyli wykonał kolejny gest w stronę Zachodu – zauważa Piotr Kościński w artykule „Jak radzi sobie Łukaszenko”.\n– Najgorszy scenariusz dla 2019 r. to ocieplenie i kłopoty z żywnością. Czy wtedy Rosja wykorzysta zboże jako narzędzie polityczne? – zastanawia sięMarek Budzisz w tekście „Geopolityczna marchewka”.\nNa łamach nowego „Do Rzeczy” również Sławomir Cenckiewicz ze stałym felietonem w „Do Rzeczy”.\nNowy numer „Do Rzeczy” w sprzedaży od poniedziałku, 28 stycznia 2019.\nINTERNET-NIE-ZAPOMINA! IP 27 stycznia 2019, 22:10\nMyślący IP 27 stycznia 2019, 21:43\nMiłość do PiS kierowała zabójcą\nDon John IP 27 stycznia 2019, 19:55\n"Śledztwo"??? "Do Rzeczy" zasila krąg kretynów od "mowy nienawiści", "moralnych sprawców", ścigania nic nieznaczących hejterów i reszty elementów komediowych. Czy ktoś przeprowadzi śledztwo ws. zaniedbań organizatorów imprezy (WOŚP + Adamowicz)? Co robi prokuratura? Nikogo nie rusza, że zwykły kretyn podczas imprezy wlazł na scenę przez nikogo nie zaczepiany, zarżnął najwyższego urzędnika samorządowego, brylował sobie po scenie i nikt nie próbował go nawet zatrzymać? A jak na następnej imprezie przystąpi do działania nie kompletny przygłup, tylko zamachowiec z przeciętnym IQ i wysadzi scenę razem z gawiedzią z bezpiecznej odległości? Też będziecie zasadzać się na babcię z Wałbrzycha za "mowę nienawiści" i prowadzić dochodzenie ws. wyjaśnienia co miał na myśli zabójca? Banda debili!\nzbych IP 27 stycznia 2019, 19:55\nPytanie nie powinno brzmieć co kierowało??tylko kto kierował!!!!\njakala@wp.pl IP 27 stycznia 2019, 19:51\nmagdalena a. to pusta kobieta.Ona nawet nie zauważa,że nabija kasę lisowi i pozwala jątrzyć wrogom z PO jej męża.Ale to tylko kobieta i blondynka.


Tlenek azotu, czyli wszystko o tym, jak dostarczyć więcej tlenu i składników - Artykuły i ciekawostki - Forum-Kulturystyka.pl\nRozpoczęty przez EXPERTO, 08.03.2009 - 07:18\nNapisano 08.03.2009 - 07:18\nWięcej, niż tylko rozszerzacz naczyń krwionośnych\n"Jeśli spytać kulturystę, czym jest NO zwykle odpowie: - To środek rozszerzający naczynia krwionośne? To prawda, ale nie pełna, gdyż tlenek azotu spełnia w ludzkim ciele jeszcze wiele innych funkcji takich, jak zwiększanie poboru glukozy, poprawianie utleniania tłuszczy oraz liczne funkcje związane z działaniem układu sercowo-naczyniowego - zmniejszanie przylegania płytek krwi do ścianek naczyń krwionośnych, zmniejszanie podziału komórek w mięśniach gładkich układu krwionośnego, a także przeciwdziałanie wywołanej złym cholesterolem dysfunkcji komórek śródbłonka."\nRobert F. Furchgott, Louis J. Ignarro oraz Ferid Murad otrzymali w 1998 roku Nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny "za odkrycie roli tlenku azotu, jako molekuły sygnałowej w układzie sercowo -naczyniowym." Należy oddać honor naukowcom, którzy dali kulturystom jeden z najważniejszych wynalazków w historii tego sportu - środek dający dłuższą i lepszą "pompę" na siłowni.\nZanim przedstawię molekularne aspekty zastosowania tlenku azotu (NO), omówię historię jak ten, uważany niegdyś za bardzo niebezpieczny gaz (przez długie lata uważano, żeNO to tylko toksyczne zanieczyszczenie powietrza produkowane przez samochody i elektrownie), okazał się być ważnym czynnikiem hipertrofii mięśniowej oraz związkiem niezwykle skutecznym w zwiększaniu pompy podczas treningów siłowych. Alfred Nobel, w swym największym wynalazku, dynamicie, wykorzystał łatwo wybuchającą nitroglicerynę. Kiedy zachorował na serce, jego lekarz zalecił nitroglicerynę. Nobel odmówił, wiedząc, że nitrogliceryna powoduje ból głowy i wątpiąc by mogła uśmierzyć ból w jego klatce piersiowej. W swoim liście napisał: "Czyż to nie ironiczne, że mój lekarz każe mi łykać nitroglicerynę?" Już w dziewiętnastym stuleciu wiedziano, że materiał wybuchowy, zwany nitrogliceryną pomaga na bóle w klatce piersiowej, jednak upłynęło jeszcze ponad sto lat zanim dowiedziano się, że jest to spowodowane uwalnianiem tlenku azotu.\nNO i mięśnie szkieletowe\nDość historii, zajmijmy się tym, jak tlenek azotu umożliwi Ci, stanie się większym i sprawi, że Twoje treningi będą lepsze! Spośród molekuł sygnałowych zidentyfikowanych ostatnio, jako biorące udział w hipertrofii mięśniowej, najważniejsze to: insulinopodobny czynnik wzrostu, czynniki MGF , angiotensyna II (jest ona wymagana dla osiągnięcia idealnej hipertrofii, wywołanej przeciążeniem mięśni) oraz tlenek azotu. W opublikowanych w Journal of Applied Physiology badaniach z 2005 roku, naukowcy stwierdzili, że synteza tlenku azotu (enzym, dzięki któremu NO jest syntetyzowany w komórkach - w skrócie NOS) jest niezbędna do podnoszenia wydajności genów, biorących udział w hipertrofii mięśniowej (takich, jak aktyna i MYH1 - ciężki łańcuch miozyny typu 1). Od dość dawna wiedziano, że zarówno poziom aktyny (główny składnik cienkich włókien w mięśniach), jak i MYH1 (znajdujące się we włóknach mięśniowych białko biorące udział w kurczeniu mięśni) rośnie podczas wywołanej przeciążeniami hipertrofii, jednak dopiero ostatnio stwierdzono, że dzieje się tak dzięki tlenkowi azotu.\nNaukowcy użyli powszechnie stosowanej metody wywoływania hipertrofii u szczurów poddając ich mięśnie przeciążeniom przez 12 dni. Porównywano grupę kontrolną z grupą, której podano środek hamujący wydzielanie NO zwany L-NAME . Po 12 dniach u szczurów z grupy kontrolnej stwierdzono wzrost poziomu białka w mięśniach o 45 %, podczas gdy w grupie, u której hamowano wydzielanie tlenku azotu odnotowano spadek o 50%. Dodatkowo w grupie tej stwierdzono całkowite wstrzymanie produkcji aktyny i MYH1, podczas gdy u normalnych szczurów wzrost poziomu tych związków wyniósł ponad 90%, jeśli chodzi o aktynę w mięśniach szkieletowych i 140% jeśli chodzi o MYH1 we włóknach mięśniowych typu 1.\nCo ciekawe poziom IGF-1 oraz czynników MGF pod wpływem blokowania NO nie zmienił się.Tak jakby sam wpływ na hipertrofię mięśniową nie wy-starczał, ostatnio w Biochemical and Molecular Aspects of Nutrition ukazał się artykuł świadczący, o wpływie NO na tempo spalania tłuszczu. Diabetyczne szczury Zuckera (gatunek otyłych i nie przyswajających glukozy szczurów doświadczalnych, używanych do badań dotyczących cukrzycy) zostały poddane suplementacji L-argininą, która zwiększa poziom tlenku azotu.\nL-arginina poprawiła zarówno produkcję NO, jak i produkcję czterech genów odpowiedzialnych, za utlenianie kwasów tłuszczowych, w tkankach tłuszczowych. Dodatkowo, po 10 tygodniach trwania badania stwierdzono, że waga grupy poddanej suplementacji argininą spadła o 16%, w porównaniu do wagi grupy kontrolnej.\nSuplementacja argininą zredukowała masę brzusznej tkanki tłuszczowe,j aż o 45 procent! Jeśli spytać kulturystę, czym jest NO zwykle odpowie: "To środek rozszerzający naczynia krwionośne." To prawda, ale nie pełna, gdyż tlenek azotu spełnia w ludzkim ciele jeszcze wiele innych funkcji takich, jak zwiększanie poboru glukozy, poprawianie utleniania tłuszczy oraz liczne funkcje związane z działaniem układu sercowo-naczyniowego - zmniejszanie przylegania płytek krwi do ścianek naczyń krwionośnych, zmniejszanie podziału komórek w mięśniach gładkich układu krwionośnego, a także przeciwdziałanie wywołanej złym cholesterolem dysfunkcji komórek śródbłonka.\nGdy rozważa się kwestię masy tkanek, warto zauważyć, że najwięcej tlenku azotu jest produkowane w mięśniach szkieletowych. Co ciekawe, także czerwone krwinki mogą wydzielać NO. Jest on syntetyzowany z aminokwasu - L-argininy oraz tlenu przy pomocy zróżnicowanych enzymów syntazy tlenku azotu (NOS). Na aktywność izoenzymów NOS, znacząco wpływa poziom wapnia w organizmie. L-arginina jest antyoksydantem i może naprawiać patofizjologiczne uszkodzenia komórek, wywoływane przez utlenianie. Dodatkowo u pacjentów cierpiących na dysfunkcję śródbłonka, L-arginina może poprawić przepływ krwi w naczyniach wieńcowych, zredukować bóle tkanki piersiowej oraz zwiększyć tolerancję na ćwiczenia. Wydaje się, że gdy kulturysta jest na "soku", użycie prekursora NO, jakim jest L-arginina lub suplementu zawierającego NO, może pomóc w ochronie układu krążenia. W jednym z badań, pacjentów z wysokim poziomem cholesterolu (głównie LDL) poddano kuracji L-argininą. Wyniki tego badania wykazały, że pacjenci z wysokim poziomem złego cholesterolu mają także osłabiony, zależny od śródbłonka, proces rozszerzania naczyń krwionośnych, na co może pomóc właśnie L-arginina. W innym badaniu zwierzęta zostały poddane niedokrwieniu miejscowemu (ischemii) oraz reperfuzji (na skutek odcięcia, a potem przywrócenia przepływu krwi). Miały o wiele mniejsze uszkodzenia mięśni, gdy podano im L-argininę. Ischemia i następująca po niej reperfuzja prowadzą do uszkodzeń mięśni szkieletowych, poprzez ściśnięcie i obrzęk, który dodatkowo pogłębia uszkodzenia komórek. Podczas badania, po ischemii i reperfuzji poziom NO spadł poniżej normy, zarówno w grupie kontrolnej, jak i w grupie, której podawano L-argininę, jednak u tej drugiej grupy spadek był znacznie wolniejszy. L-arginina zapewniła ochronę mięśni przed uszkodzeniem w wyniku ischemiii reperfuzji. Tlenek azotu rozszerza naczynia krwionośne w mięśniach szkieletowych. Jego produkcja, w komórkach śródbłonkowych przeciwdziała kurczeniu naczyń w wyniku działania hormonu norepinefryny, endoteliny, angiotensyny II oraz serotoniny. Podawanie L-NAME lub uwarunkowany genetycznie niedobór śródbłonkowej syntazy tlenku azotu, osłabia śródbłonkowe rozszerzanie naczyń krwionośnych i zwiększa ciśnienie krwi w arteriach. Obok poprawiania funkcji pracy śródbłonka, prekursor NO może pomagać w zwiększeniu masy beztłuszczowej i siły. Zostało udowodnione, że suplementy diety wywołujące wzrost produkcji tlenku azotu, przyjmowane przez 5 tygodni, w połączeniu z ciężkim treningiem oporowym zwiększają siłę i masę mięśniową, w stopniu większym niż placebo.\nKluczowy komponent dobrej pompy\nŚródbłonek pełni w organizmie rozliczne funkcje, jednak najważniejszą z nich jest regulacja stopnia rozszerzenia naczyń krwionośnych poprzez mięśnie gładkie. Mięśnie gładkie, to mięśnie nie prążkowane, które budują ściany "pustych" narządów takich, jak na przykład, naczynia krwionośne. Mięśnie gładkie, wprawiają krew w ruch, bez udziału sygnałów nerwowych. Jeszcze przed odkryciem NO, naukowcy wiedzieli, że śródbłonek wydziela substancję powodującą rozluźnienie i rozkurczenie naczyń krwionośnych, ale ponieważ nie znali jej struktury chemicznej, więc nazwali ja po prostu EDRF . Po latach badań okazało się, że tajemniczy EDRF, to nasz dobry znajomy - tlenek azotu. Jest on wydzielany przez śródbłonek naczyniowy, w odpowiedzi na zróżnicowaną stymulację chemiczną bądź fizyczną. Sprawia, że mięśnie gładkie, w ścianach komórkowych rozluźniają się, co prowadzi do ich rozszerzenia. Każdy, kto zna się nieco na medycynie wie, że tlenek azotu ratuje życie osobom z nagłym atakiem serca. Podanie nitrogliceryny podczas ataku serca, powoduje poszerzenie naczyń krwionośnych i przywrócenie dopływu krwi z powrotem do serca.\nGłównymi czynnikami prowadzącymi do dysfunkcji śródbłonka są: wysoki poziom cholesterolu (LDL), otyłość, wysokie ciśnienie krwi, cukrzyca, arterioskleroza, starzenie, wysoki poziom trójglicerydów oraz palenie. Jeśli myślisz, że dobra pompa w czasie treningu jest jedynym efektem dobrego funkcjonowania śródbłonka, to wiedz, że jest jeszcze jeden element ciała, silnie od niego uzależniony. Jeśli Twój śródbłonek funkcjonuje właściwie, to nie powinieneś mieć problemów z postawą swojego "najlepszego przyjaciela" w namiętnych sytuacjach. Rzeczą łączącą zaburzenia erekcji, z chorobami układu naczyniowo-sercowego, jest właśnie śródbłonek naczyniowy, pełniący fundamentalną rolę w kontrolowaniu cyrkulacji krwi w organizmie. Tlenek azotu jest zaś łącznikiem pomiędzy śródbłonkiem, a erekcją. Jeśli pojawią się u Ciebie problemy z produkcją NO, to następnym etapem mogą być problemy z erekcją. Dysfunkcje komórek śródbłonka zdają się poprzedzać formowanie płytek miażdżycowych i są częste u pacjentów z chorobą wieńcową lub cukrzycą. Zaburzenia erekcji u cukrzyków są powiązane właśnie z działaniem śródbłonka. Zmniejszona aktywność tlenku azotu jest przyczyną wszystkich tych problemów. Głównym efektem działania NO, jeśli chodzi o układ naczyniowy, jest ochrona serca, jako że poszerza przekrój żył, powstrzymując płytki miażdżycowe od osadzania się na ściankach naczyń krwionośnych i rozwijając mięśnie gładkie. NOS jako enzym, który wybija NO z L-argininy ma dwie postacie: nerwową (nNOS) i śródbłonkową (eNOS). Obie te formy występują zarówno w wolnokurczliwych, jak i szybkokurczliwych włóknach mięśniowych, jednak w wolnokurczliwych występuje przewaga eNOS, podczas gdy w szybko-kurczliwych przewaga nNOS. Choć mięśnie szkieletowe zawierają zarówno nNOS, jak i eNOS, to tego pierwszego jest w nich więcej. Podczas treningu wzrasta poziom obu form enzymów wraz z rosnącym zapotrzebowaniem metabolicznym mięśni. Jak już wspomniano wcześniej zarówno eNOS, jak i nNOS występują w mięśniach szkieletowych, zaś ich poziom wzrasta podczas wysiłku fizycznego i opada po jego zakończeniu. Wysiłek związany z treningiem siłowym podnosi poziom NOS o około 40 procent.\nNO kluczowy regulator czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego\nWiele angiogenicznych czynników wzrostu jest angażowanych podczas ćwiczeń fizycznych, włączając w to czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGF). Angiogeneza (rozwój naczyń) z definicji polega, na rozbudowie naczyń krwionośnych, na bazie już istniejących.\nNie ma nic bardziej szalonego niż odtłuszczony kulturysta z gęstą siatka żył owiniętych wokół ramion. Więc co robić, by mieć takie żyły? Ćwiczyć z dużą intensywnością tak, aby wywołać mnóstwo pracy beztlenowej! W jednym z badań przeprowadzono biopsję u sportowców ćwiczących dwoma zupełnie różnymi systemami. Ciężarowcy ćwiczyli beztlenowym systemem ATP-PC, podczas gdy biegacze stosowali przede wszystkim aeroby. U trenujących ciężkim treningiem oporowym ciężarowców, nie stwierdzono zwiększenia gęstości naczyń włoskowatych. Przeciwnie, w konsekwencji wywołanej przeładowaniem mięśni hipertrofii włókien, gęstość ta spadła. Należy tu przypomnieć, że pomiędzy treningiem ciężarowym, a kulturystycznym jest wielka różnica. Ciężarowcy używają obciążeń rzędu 80-95% ciężaru maksymalnego, z jakim można wykonać tylko jedno powtórzenie (RM) i stosują długie przerwy pomiędzy seriami - trzy do pięciu minut. U kulturystów stwierdza się zagęszczenie naczyń włosowatych, co jest wywołane bardzo intensywnym treningiem z mniejszymi ciężarami (60-85% RM) i znacznie krótszymi przerwami - poniżej jednej minuty. Jakie więc korzyści daje zwiększona gęstość naczyń włoskowatych, stwierdzona u kulturystów? Jednym z najpotężniejszych stymulatorów wzrostu naczyń włoskowatych, jest intensywny trening beztlenowy. Zwiększona ilość naczyń włoskowatych w mięśniach, to zwiększony przepływ krwi w tkankach i przyspieszenie usuwania produktów ubocznych metabolizmu powstałych podczas intensywnych ćwiczeń siłowych. Mówiąc wprost, kulturyści mają zwiększoną gęstość naczyń włosowatych, ponieważ podczas intensywnego treningu siłowego tkankom mięśniowym brakuje tlenu, zaś zwiększona gęstość naczyń włoskowatych skraca drogą, jaką musi odbyć krew, aby dostarczyć tlen. Ginogeneza, to proces tak samo naturalny jak na przykład gojenie się ran. Więcej naczyń krwionośnych w mięśniach oznacza lepsze ich odżywienie, więcej tlenu i lepsze oddychanie mitochondriów. Ustalono, że jednym z kluczowych czynników ekspresji genu VEGF, jest tlenek azotu. Jeśli nie masz właściwej ilości NO w organizmie, praca VEGF jest osłabiona. Gdy szczurom ćwiczącym przez godzinę na bieżni poda się bloker NO, to spadek VEGF mRNA wyniesie około 50 procent. W reakcji na pojedynczą sesję treningową z różnym poziomem ograniczenia przepływu krwi, poziom VEGF wyraźnie wzrasta. W jednym z badań, biopsja wykonana po 45 minutach treningu wyprostów nogi, z ograniczonym o około 15-20% przepływem krwi wykazała, że poziom VEGF wzrósł o 178% w stosunku do identycznego pod względem obciążenia treningu, ale bez ograniczania dopływu krwi! Co ciekawe, poziom ekspresji genu VEGF, był powiązany z poziomem kwasu mlekowego w żyłach wyprodukowanego podczas ćwiczeń. Dodatkowo, Breen wraz ze współpracownikami udowodnił, że godzinny, intensywny trening na bieżni, podnosi poziom VEGF mRNA o 3 do 4 razy. Teraz jest więc jasne, czemu tlenek azotu jest tak ważny, dla procesu angiogenezy. Długookresowe stosowanie środków rozszerzających naczynia krwionośne przyspiesza rozwój naczyń włoskowatych, zaś ich niedobór ogranicza ten wzrost. Więc jeśli chcesz osiągnąć żylasty, wyrzeźbiony wygląd, potrzebujesz mnóstwo tlenku azotu.\nNO, a hipertrofia mięsniowa\nBadania opublikowane w 2005 roku w Journal of Applied Physiology mówiące, o kluczowej roli tlenku azotu w osiąganiu hipertrofii mięśniowej, znalazły potwierdzenie w pracach innych naukowców. Smith wraz ze współpracownikami ustalił, że przeciążenia mięśni wzmagają produkcję NO, co po raz kolejny potwierdza jego funkcję. Szczury poddane długotrwałemu przeciążeniu mięśniowemu, osiągały przyrost przekroju mięśni rzędu 76%, podczas gdy szczury, którym podczas takiego testu podano broker NO miały wzrost rzędu zaledwie 39.7%. Autor przypuszcza, że blokowanie produkcji tlenku azotu, poprzez ograniczanie poboru insuliny/glukozy przez mięśnie, redukowanie poziomu wapnia w mięśniach oraz osłabianie aktywacji satelitarnych komórek pod wpływem NO miało wpływ na wyniki badania. Zgadza się to, z wynikami badań Wanga i jego współpracowników, którzy donosili, że 22 dni blokowania u szczurów produkcji NO przy pomocy L-NAME doprowadziło do znacznego, bo około 30% zmniejszenia szybkości poruszania się zwierząt, zmniejszenia przekroju i masy mięśni o około 40%. Rozważano też wpływ NO na przepływ krwi, a co za tym idzie za rozprowadzanie w organizmie czynników wzrostu takich, jak insulina czy IGF-1, jednak uznano, że ważniejszy jest wpływ, jaki NO ma na komórki satelitarne. Bardzo duża liczba badań potwierdza, że aktywacja satelitarnych komórek jest niezwykle ważna dla osiągnięcia hipertrofii mięśniowej. Bardzo ciekawe badanie zostało opublikowane w 2000 roku w Molecular Biology of the Cell. Udowodniło ono, że NO jest ważnym czynnikiem aktywującym komórki satelitarne. Porównano wpływ NO na zachowanie komórek satelitarnych w normalnych warunkach i w warunkach ograniczonej pomocy L-NAME przy produkcji NO. Badania te wykazały, że w drugiej grupie komórki satelitarne, są słabiej aktywowane, co wskazuje na NO, jako ich aktywatora.\nCo więc dzieje się z komórkami satelitarnymi pod wpływem niedoboru tlenku azotu? Autor badania uważa, że komórki satelitarne nie były w stanie odprowadzić resztek uszkodzonych komórek i dokonać ich naprawy, gdyż to NO reguluje mechanizmy naprawy/odnowy komórek. A skoro komórki satelitarne nie mogły wykonywać swych funkcji, to niemożliwa była także budowa nowych tkanek. To nie wszystko! Uwalnianie NOS z rozciągniętych lub uszkodzonych włókien mięśniowych, prowadzi do produkcji NO, co z kolei prowadzi do uwolnienia wątrobowych czynników wzrostu (HGF). HGF to cytokina o wielu zróżnicowanych funkcjach komórkowych. Dla hipertrofii ważne jest to, że HGF aktywuje komórki satelitarne oraz wydaje się być odpowiedzialne za ich transport do uszkodzonych miejsc. To dobra wiadomość zarówno dla kulturystów, jak i dla naukowców, którzy myślą o leczeniu przy pomocy tlenku azotu pacjentów z dystrofia mięśniową Duchenne'a\nDystrofia Duchenne'a (DMD), to dystrofia mięśniowa charakteryzująca się nagłymi postępami degeneracji mięśni, we wczesnym okresie życia. Gen odpowiedzialny za DMA odnaleziony w chromosomie X, zawiera dużą proteinę - dystrofinę. Dystrofina jest odpowiedzialna w komórkach mięśniowych za wspieranie ich struktury, uważa się, iż wzmacnia ona komórki mięśniowe. Udowodniono, że tlenek azotu ma terapeutyczny wpływ na chorych dotkniętych DMD, ponieważ redukuje uszkodzenia mięśni i ogranicza aktywność kinazy serum kreatyny (kinaza kreatyny jest oznaką uszkodzenia mięśni szkieletowych). Podawanie NOS pacjentom z DMD przyczynia się do normalizowania mięśni i ochrony komórek. Tak więc zakłada się, że NO ma działanie przeciwzapalne i ochronne. Podczas analizy mięśni szkieletowych pacjentów z DMD zauważono zmniejszenie produkcji NOS, co prowadzi do zmniejszenia poziomu tlenku azotu w organizmie, a to prowadzi do stanu zapalnego mięśni i uszkodzenia włókien nim wywołanych.\nTak więc, NO nie tylko rozszerza naczynia krwionośne, ale także wydaje się ważnym czynnikiem hipertrofii. Skoro więc jesteś już gotów przyjmować prekursory NO, poznaj kilka innych czynników, odpowiedzialnych za pompę na treningach.\nInne metaboliczne czynniki, wpływające na osiągnięcie pompy podczas treningu\nPrzepływ krwi w mięśniach szkieletowych, zwiększa wprost proporcjonalnie zapotrzebowanie metaboliczne wywołane treningiem. Jak bardzo, zapytasz? Otóż podczas wykonywania dynamicznych wyprostów nóg, szczytowy poziom przepływu krwi przekracza stan spoczynkowy około stukrotnie! Dodatkowo musisz wiedzieć, że istnieje związek między poziomem przepływu krwi, a siłą powtórzeń, ich częstotliwością i szybkością oraz liczbą włókien mięśniowych zaangażowanych w pracę. Tak więc, aby osiągnąć dobrą pompę musisz unikać super powolnych powtórzeń, trzymając się wielostawowych ćwiczeń, wymagających zaangażowania wielu mięśni, takich jak przysiady, wyciskanie na ławce, czy wiosłowanie.\nDlaczego podczas ćwiczeń powodujących rozszerzenie naczyń krwionośnych i zwiększenie przepływu krwi, uwalniane do organizmu są także inne miejscowe substancje? Automatyczna regulacja przepływu krwi w mięśniach szkieletowych jest kontrolowana przez nerwowy układ współczulny. Podczas ćwiczeń wydziela się norepinefryna, która jest potężnym hormonem kurczącym mięśnie gładkie naczyń krwionośnych. Aktywność układu współczulnego wzrasta wraz z nasileniem aktywności skurczowej, jak i ze zwiększeniem ilości używanych mięśni. Mięśnie szkieletowe równoważą tą wywołaną norepinefryną kurczliwość, wydzielając substancje rozkurczające, które opierają się działaniu nerwowego układu współczulnego. Reakcja rozluźniająca na skurcze mięśni musi być szybka. Przepływ krwi w mięśniach wzrasta, podczas pierwszych chwil ćwiczenia i stabilizuje się po około 30 sekundach jego trwania. NO nie jest jedyną organiczną substancją rozluźniającą. Dodatkowymi czynnikami powiązanymi z nagłym wzrostem przepływu krwi na początku ćwiczenia jest też: potas, adenozyna, kwas mlekowy, zmiana pH, prostaglandyna i acetylocholina.\nOto kilka innych faktów naukowych, które mogą pomóc Ci w osiągnięciu lepszej pompy\nTrzymaj się z dala od aspiryny i jej pochodnych. Prostaglandyna prostacyklina oraz prostaglandyna E2, także są środkami poszerzającymi naczynia krwionośne. Zwiększenie ilości prostacykliny i prostaglandyny E2, powoduje poszerzenie naczyń krwionośnych w mięśniach. Obie są produkowane w mięśniach, a ich stężenie wzrasta w czasie ćwiczeń. W jednym z badań użyto blokera COX, co pozwoliło stwierdzić, że blokowanie cyklooksygenazy zmniejsza przepływ krwi podczas ćwiczeń o około 20%. Jeszcze inne badanie doprowadzi do łez kawoszy. Jednym ze środków rozszerzających naczynia krwionośne jest też adenozyna, która jak wiadomo jest antagonistą kofeiny. U zdrowych ochotników wykonujących 5 piętnastominutowych ze-stawów ćwiczeń z różnym obciążeniem, poziom adenozyny wzrasta wraz z obłożeniem treningowym. Oznacza to, że adenozyna wraz z tlenkiem azotu, kwasem mlekowym i innymi wymienionymi już substancjami, reguluje przepływ krwi w mięśniach. Udowodniono też, że bloker receptorów adenozyny, teofilina ogranicza przepływ krwi o około 20 procent!\nL-arginina jest prekursorem produkcji tlenku azotu. Zawiera ją większość suplementów wpływających na produkcję NO, posiadając oprócz tego wiele innych składników, co pozwala sądzić, że odpowiednia mieszanka składników jest skuteczniejsza niż sama L-arginina. Duże stężenie L-argininy, można znaleźć w rybach, drobiu i fasoli. Typowa zachodnia dieta zawiera od trzech do sześciu gramów argininy dziennie, jednak jej bioprzyswajalność wynosi zaledwie 60%. Można by pomyśleć, że jedząc mnóstwo białka można dostarczyć organizmowi wymaganą ilość L-argininy, jednak wydaje się, że korzystniejsze mogą być odpowiednie suplementy ponieważ, aż 50 do 70 procent argininy przyjętej z pokarmem jest metabolizowane w błonie śluzowej jelit i nie dostaje się do krwiobiegu. Wydaje się, że w jelitach rozpada się duża część aminokwasu L-argininy, u dorosłych około 38% L-argininy przyjętej z diety jest natychmiast usuwane. L-arginina wpływa na produkcję NO, poprzez wzmacnianie wywołanego przez śródbłonek poszerzania naczyń krwionośnych.\nInnymi czynnikami mogącymi pozytywnie wpływać na rozszerzanie naczyń krwionośnych są oleje z ryb oraz dieta niskotłuszczowa. Tlenek azotu jest tylko jednym ze środków rozszerzających naczynia krwionośne występujących w mięśniach i wydaje się nieprawdopodobne, by w pojedynkę działał silniej niż właściwa kombinacja czynników takich, jak potas, adenozyna, kwas mlekowy, zmiany pH, prostaglandyny i acetylocholina.\n* Tenek azotu jest kluczowym czynnikiem hipertrofii mięśniowej.\n* Tlenek azotu bierze też udział w procesach angiogenezy, produkcji VEGF oraz rozszerzania naczyń krwionośnych.\n* Tlenek azotu zwiększa pobór glukozy, utlenianie tłuszczy i przynosi wiele korzyści układowi sercowo-naczyniowemu.\n* Produkcja tlenku azotu zwiększa się podczas intensywnego treningu siłowego, z małymi przerwami pomiędzy seriami.\nOprócz przyjmowania suplementów pobudzających produkcję tlenku azotu, dla uzyskania najlepszej pompy treningowej, należy wybierać ćwiczenia wielostawowe, angażujące jak największą ilość włókien mięśniowych. źródło: musculardevelopment.pl\nJakie aminokwasy najlepsze?\tOdżywki i suplementy\n19.11.2008 - 10:10\nJaka suplementacja dla zawodnika pilki noznej?\n28.06.2014 - 16:52\nCiężki do usunięcia tłuszcz na brzuchu..\nPomocy - jak trenować\tTrening dla początkujących\n04.02.2009 - 09:31\nJaką skakanke wybrac?\nJakie odżywki ...?\n22.11.2011 - 22:28


XXXIX Olimpiada Historyczna 2012/2013 - Olimpiady i konkursy przedmiotowe - FORUM.HISTORIA.org.pl - Forum historyczne\nBy Samuel Łaszcz, February 14, 2013 in Olimpiady i konkursy przedmiotowe\nJako że, o dziwo, nie powstał dotychczas temat poświęcony tegorocznej Olimpiadzie Historycznej, pozwalam sobie takowy założyć.\nCzy ktoś z użytkowników forum brał udział? Czy ktoś z Was dostał się do finału? Jeśli tak, podzielcie się wrażeniami i obserwacjami.\nWybrałem specjalizację "Historia XX wieku". Pracę pisałem na temat wydarzeń roku 1968. Mimo pewnych, z mojego punktu widzenia, usterek, praca przeszła. Nie przykładałem się szczególnie. Po prostu zrobiłem konspekt, przeczytałem co trzeba i napisałem.\nCo do lektur, to wybrałem pięć książek Andrzeja Garlickiego na temat Piłsudskiego i piłsudczyzny (za co potem zostałem nieco złajany przez panią profesor Nartonowicz-Kot z komisji łódzkiej "Proszę Pana, pięciu Garlickich?" ), acz mogę się tłumaczyć niejakim pośpiechem w czasie wyboru lektur.\nDo drugiego etapu również specjalnie się nie przygotowywałem. Dla pozoru, wziąłem podręcznik Roszkowskiego, ale przerzuciłem tylko parę kartek w autobusie i schowałem. Pracę na poziomie okręgowym pisałem z kryzysu demokracji w dwudziestoleciu międzywojennym na wybranych przykładach. Te przykłady to u mnie hitlerowskie Niemcy, sanacyjna Polska i frankistowska Hiszpania. Wypracowanie było na tyle dobre, że zakwalifikowano mnie do egzaminu ustnego.\nNa etapie ustnym było bardzo sympatycznie. Przed komisją odpowiadałem jako drugi. Czysto damski skład ustosunkował się do mnie niemal od początku pozytywnie, zwłaszcza że jedna z pań to była moja krajanka . Pytania miałem następujące:\n(podstawa programowa) Armia Krajowa organizatorką polskiego ruchu oporu\nCo ciekawe, panie z komisji przyznały mi rację, że doktryna "stania z bronią u nogi" to nie wymysł komunistycznej propagandy, a pierwszą formację, która zaczęła na szeroką skalę walkę partyzancką była nie AK, a GL.\n(specjalizacja) Położenie międzynarodowe II Rzeczypospolitej\nTrochę było śmiechu przy tym, jak określiłem wyprawę kijowską mianem "inwazji", a pani profesor Nartonowicz-Kot wspomniała przy tej okazji o Żannie Kormanowej .\n(lektury) Józef Piłsudski jako socjalista\nTrochę mi się pokićkało, kto był z Piłsudskim pod Bezdanami, ale wybrnąłem, mówiąc o innych szczegółach akcji .\nMi i trzem innym osobom (w tym mojej koleżance z liceum, specjalizującej się w nowożytności) z województwa łódzkiego udało się przejść do etapu centralnego. Może z niektórymi forumowiczami zobaczę się w Gdańsku .\nPonawiam pytanie: A jak Wasze wrażenia?\nCo świadczy o tym, jakiej proweniencji są decydenci w naszej oświacie\nTrochę było śmiechu przy tym, jak określiłem wyprawę kijowską mianem "inwazji"\nSwego flagowego wierszyka o "towarzyszu z bezpieczeństwa" nie deklamowałeś przypadkiem? :thumbup:\nCóż, o "staniu z bronią u nogi" pisano w AK-owskim Biuletynie Informacyjnym. Ale nie tutaj, nie w tym wątku (lecz tu: https://forum.historia.org.pl/forum/109-polska-podziemna-i-okupacja/) o tym dyskutować. Podaję to tylko jako ciekawostkę.\nO wydarzeniach roku 1968 pisałeś na podstawie lektur tyczących się Piłsudskiego?\nNie żebym miał tłumaczyć kol. Samuela, ale na tyle na ile znam zasady Olimpiady, to praca pisemna a lektury to dwie zupełnie inne sprawy. Pracę pisemną wszyscy z danej epoki piszą wspólną, ale lektury mogą wybrać już wedle uznania (z jakiejś tam listy...). No ale mogę się oczywiście mylić.\nCzyli Samuel jako lektury na ów I etap wybrał jedynie pozycje o Piłsudskim, bo o innych aspektach "Historii XX wieku" literaturę miał już "obrobioną"?\nNie rozumiem takiego wyboru.\nJak już pisał Albinos, lektury na etap okręgowy, a lektury do pracy pisemnej to dwie różne sprawy.\nA ta monotematyczność była spowodowana obawą, że gdybym wybrał książki dotyczące rozbieżnych tematów, to łatwiej byłoby mnie zaskoczyć pytaniem na egzaminie ustnym. Zresztą jak już pisałem, wybór ten odbywał się w sporym pośpiechu, na ostatnią chwilę, tuż przed wysłaniem pracy pisemnej.\nA do 1968 r. - na jakich wcześniej poznanych pozycjach się opierałeś?\nBaszkiewicz Jan, Historia Francji, Wrocław – Warszawa – Kraków - Gdańsk 1974.\nBerman Paul, Opowieść o dwóch utopiach, Warszawa 2008.\nEisler Jerzy, Marzec ’68, Warszawa 1995.\nEisler Jerzy, Polski rok 1968, Warszawa 2006.\nKołodziejczyk Leszek, Paryskie noce barykad, Warszawa 1969.\nMaj ’68. Rewolta, pod red. Daniela Cohn-Bendita i Rudigera Dammana, Warszawa 2008.\nOblicza Marca 1968, pod red. Konrada Rokickiego i Sławomira Stępnia, Warszawa 2004.\nOsęka Piotr, Marzec ’68, Kraków 2008.\nRozwadowski-Jordan Tadeusz, Praska wiosna [w:] Encyklopedia „białych plam”, tom XV, Radom 2005, str. 9-12.\nSimić Pero, Tito. Zagadka stulecia, Wrocław 2009 (a propos protestów studenckich w Belgradzie).\nNa etapie ustnym było bardzo sympatycznie. Przed komisją odpowiadałem jako drugi. Czysto damski skład ustosunkował się do mnie niemal od początku pozytywnie, zwłaszcza że jedna z pań to była moja krajanka\nCzyżby z Rosji, a może z ojczyzny wodza -Gruzji ?\nCzysto damski skład ustosunkował się do mnie niemal od początku pozytywnie\nPo prostu pewnie jesteś wyjątkowym przystojniakiem i emanuje z ciebie męski erotyzm\nByłem laureatem olimpiady historycznej, ale to było ponad 10 lat temu , chociaż z tego co mi wiadomo zasadniczo nic się nie pozmieniało. Z ciekawostek mogę powiedzieć, że miałem okazję na 3 etapie spotkać na części ustnej prof. Wieczorkiewicza, dziś już nieżyjącego. Dobrze go wspominam jako egzaminatora, chociaż wiem, że w stosunku do niektórych bywał srogi .\nGdybyś pytał wcześniej o radę odnośnie lektur, zdecydowanie nie polecałbym Ci tego co zrobiłeś - skrajnej monotematyczności. Na ogół jest to źle odbierane przez egzaminatorów. I do etapu centralnego proponuję zastanowić się nad doborem jakichś 3 nowych pozycji o innej tematyce. Zwłaszcza jak ktoś wybiera same książki o Hitlerze i III Rzeszy, może to być odebrane nienajlepiej (jeden mój kolega tak odpadł).\nJeśli chodzi o wypracowanie, głównym problemem bywa w przypadku niektórych niewyczerpanie tematu. Odnośnie samej olimpiady, wiedza szczegółowa, o czym zapewne już się przekonałeś, nie jest najważniejsza, chociaż oczywiście także się liczy i trzeba ją mieć na pewnym poziomie. Etap centralny jest o tyle dobry, że można skupić się wyłącznie na własnej epoce specjalizacyjnej.\nGdybyś pytał wcześniej o radę odnośnie lektur, zdecydowanie nie polecałbym Ci tego co zrobiłeś - skrajnej monotematyczności. Na ogół jest to źle odbierane przez egzaminatorów. I do etapu centralnego proponuję zastanowić się nad doborem jakichś 3 nowych pozycji o innej tematyce.\nCo do tych trzech pozycji, to wybrałem:\nNazarewicz, "Armii Ludowej dylematy i dramaty"\nHolzer, "Państwo Hitlera"\nWitkowicz, "Wokół terroru białego i czerwonego 1917-1923"\nWydaje mi się, że dobrze, chociaż ja się nie zajmowałem okresem, w którym się specjalizujesz. Pomyśl jeszcze nad tym czy chociaż 1, a może 2 z tych poprzednich lektur nie "wymienić" - jeśli Ci czasu starczy na przeczytanie. Sądzę, że da to się zrobić i komisja może to dobrze odebrać. Raczej źle są odbierani tacy, którzy lektury usiłują załatwić "na skróty".\nCo jeszcze mogę Ci poradzić:\n1. Należy unikać kontrowersyjnych wypowiedzi, zwłaszcza o podtekście politycznym. Miałem kolegę o dość skrajnie prawicowych poglądach i na ustnym mówił coś o Jaremie i jego polityce wobec chłopów ukraińskich i palnęło mu się coś takiego, że właściwie to Jarema dobrze z nimi zrobił wbijając ich masowo na pale, bo należało im się za wspieranie Chmielnickiego, czy jakoś tak to ujął może nieco bardziej oględnie. Przez to najprawdopodobniej nie został laureatem (za pierwszym podejściem), mimo że wiedzę miał dużą (rok później zajął 1 miejsce samodzielnie).\n2. Ogólnie stosowanie w wypowiedzi ustnej uproszczeń, spłaszczanie pewnych tematów, używanie języka niezbyt fachowego (nienaukowego) działa na niekorzyść.\n3. Materiału jest tyle, że będąc w liceum i tak nie jesteś się w stanie przygotować tak, żeby być zaznajomiony dobrze ze wszystkim, a tematy i pytania bywają różne (raczej należy się starać by nie mieć braków jeśli chodzi o bardziej podstawowe kwestie niż starać się zagłębiać w jakiś pojedynczy temat czy kilka tematów - które mogą się w ogóle nie pojawić). Często na końcu dużo większe znaczenie niż wiedza faktograficzna ma poprawne wyciąganie wniosków, dostrzeganie związków przyczynowo-skutkowych, to że fakty, które przywołujesz, łączą się w pewną spójną całość i wynikają jedne z drugich, ogólna inteligencja odpowiadającego .\n4. Z uwagi na to co w pkt. 3, nie warto się uczyć tuż przed (zwłaszcza będąc na miejscu), bo od pewnego momentu i tak już więcej to nic nie da, i przede wszystkim zrelaksować się (my graliśmy w brydża ), wyspać, generalnie być na ustny jak najbardziej przytomnym. Pisemny z kolei jest pod jednym względem bardzo komfortowy - czasu jest tyle, że na pewno go nie zabraknie (chyba coś koło 4 czy 5 godzin jest na pisanie wypracowania, przynajmniej kiedyś tyle było - pełen komfort pod tym względem, nikt nie pogania, można spokojnie napisać to co każdy uważa, ja chyba oddałem godzinę przed czasem, po napisaniu około 15 stron; ściągania za bardzo nie ma, bo i tak to nic nie da w odniesieniu do wypracowania, co najwyżej jakąś pojedynczą datę jak się zapomni to jak się ma życzliwych kolegów z tą samą specjalizacją, można się wspomóc).


Archiwalne: Leonard J. Pełka - Polska demonologia ludowa Rybnik • OLX.pl\nAktualnie możliwa jest wyłącznie wysyłka za pośrednictwem OLX (za pomocą przycisku "Kup z przesyłką" widocznego na stronie). Nie jest możliwy odbiór osobisty.\nNa życzenie mogę stworzyć pakiet z kilku wystawionych przeze mnie książek.\nZe względu na wiek książka nosi widoczne ślady używania - jest przykurzona, ma pożółkłe strony, przetarcia okładki.\nID ogłoszenia: 642030379\nMiljenko Jergović - Freelander\nZoran Ferić - Pułapka na myszy Walta Disneya\nPełka - Polska demonologia + Baranowski - W kręgu upiorów i wilkołaków\nAndrzej Szyjewski - Religia Słowian - UNIKAT! Słowianie


Raj - Sciaga.pl\nAdam Mickiewicz Eden grzech pierworodny Jezus Chrystus Księga Rodzaju Prometeusz raj na ziemi raj utracony wygnanie z raju\n1. ‘rajski ogród’; 2. ‘niebo, miejsce przebywania świętych, sprawiedliwych dusz po śmierci’.\nWczoraj przebywałem w szkolnym raju. Było to naprawdę fascynujące przeżycie. Oto, co się wydarzyło. W dniu 30 września 2003 przyszedłem do szkoły na godzinę 8.00. W drzwiach szkolnych wszystkich uczniów witał Pan Dyrektor z miłym uśmiechem....\nMoja współczesna Ziemia obiecana\nMotyw ziemi obiecanej znany jest już ze Starego Testamentu. Obecnie trudno wyobrazić sobie ten pustynny krajobraz jako kraj mlekiem i miodem płynący. Dzisiejszy świat trudno nazwać ziemią obiecaną. Przynosi on wiele niespodzianek, zarówno tych...\nNapisz reklamę wycieczki do Raju\nWakacje W Raju- TANIO, SZYBKO, LUKSUSOWO! Jak tam jest?! -Cudownie, anielsko..., zeby nie powiedzieć- "Jak w Raju!". Są to piękne okolice, obfitujące w wiele cudów przyrody! Zachwycające krajobrazy, czyste jeziora, niespotykane...\nRaj jest dla mnie czymś, nierzeczywistym, nieosiągalnym, ale jest tym o czym możemy jedynie marzyć. Moje wyobrażenie o rajskiej szkole, to nauka przede wszystkim bezstresowa. Zajęcia prowadzone byłyby w salach w pełni skomputeryzowanych....\nAdam i Ewa - Historia Biblijna (Wywiad)\nKilka słów wstępnych: Temat pracy: Wywiad z Adamem, lub Ewą. "Wybrany Wywiad z Adamem". Całość będzie oceniona prawdopodobnie na 4 /-5/5. Całość jest napisana prawdopodobnie poprawnie ortograficznie i gramatycznie. Pod znak zapytania...