Jesteśmy grupą dzieci 4 - i 5 - letnich. Wśród nas jest 12 dziewczynek i 13 chłopców.\nNasza grupa to: Franek A., Patryk, Rozerin, Nikola, Damian, Michał, Małgosia, Eliza, Olek, Bartek, Lili, Dominika, Wiktoria, Hania L., Dominik Ł., Lenka, Julka, Dominik P., Franek R., Hania Ś., Alan T., Alan W., Ewelinka, Antek i Wojtek.\nW naszej grupie przestrzegamy kilku ważnych zasad: słuchamy siebie nawzajem, jesteśmy dla siebie mili, współdziałamy ze sobą w czasie zabaw i zajęć. Lubimy razem spędzać czas, bawić się, budować, chętnie uczymy się wierszy, śpiewamy piosenki, tańczymy oraz bierzmy udział w różnych zabawach, Bardzo dobrze czujemy się w naszej sali, w której mamy różne zabawki, gry i układanki.\nCzęść z nas uczęszcza do przedszkola drugi, trzeci, a nawet czwarty rok, dlatego bardzo szybko zaadoptowaliśmy się w nowej grupie. Miło i przyjaźnie przyjęliśmy też dzieci, które w tym roku rozpoczęły edukację przedszkolną. Jesteśmy otwarci, chętni do pracy i bardzo ciekawi świata. Czas w przedszkolu mija nam szybko i przyjemnie, bo dobrze czujemy się w swoim towarzystwie.\n1. Święto dzieci i rodziców 4.6 - 8.6.2018 r.\n2. Zwierzęta na świecie 11.6. - 15.6.2018 r.\n3. Na naszym podwórku 18.6. - 22.6.2018 r.\n4. Nadszedł czas wakacji 25.6 - 29.6.2018 r.\n1. Wzmacnianie więzi emocjonalnej z rodziną. Kształtowanie uczucia szacunku i przywiązania do rodziców. Zachęcanie dzieci do bliższego interesowania się życiem najbliższych członków rodziny - praca zawodowa rodziców. Przygotowanie części artystycznej z okazji Święta Rodziny.\n2. Rozpoznawanie i nazywanie zwierząt żyjących w zoo. Poznanie ich naturalnego środowiska, trybu życia i sposobu odżywiania. Rozwijanie postawy szacunku i troskliwości wobec zwierząt.\n3. Zachęcanie dzieci do wspólnej zabawy z koleżankami i kolegami w przedszkolu i w domu. Poznanie sytuacji zagrażających bezpieczeństwu dzieci: na ulicy, na placu zabaw, w domu.\n4. Ukazanie piękna polskiego krajobrazu oraz atrakcyjnych miejsc letniego wypoczynku nad morzem, w górach, w krainie jezior. Poznanie zasad bezpieczeństwa, zachowania ostrożności podczas pobytu na wakacjach w różnych miejscach i w czasie podróży różnymi środkami lokomocji.\n5. Rozwijanie słuchu fonematycznego poprzez ćwiczenia: dzielenie wyrazów na sylaby, głoski, składanie wyrazów z sylab, wyodrębnianie głosek w nagłosie i wygłosie.\n6. Doskonalenie sprawności manualnej i koordynacji wzrokowo - ruchowej poprzez ćwiczenia grafomotoryczne.\n7. Rozwijanie umiejętności stosowania określeń dotyczących stronności własnego ciała i orientacji na kartce papieru. Ćwiczenia w liczeniu w zakresie 10. Rozwiązywanie prostych zadań z treścią.\n9. Rozwijanie wrażliwości muzycznej poprzez ćwiczenia słuchowe, zabawy muzyczno - ruchowe. Nauka piosenek: „Tata jest potrzebny”, „Słoneczne przedszkole”.\n11. Wdrażanie do samodzielności i dokładności podczas wykonywania zadań. Wzmacnianie wiary we własne możliwości.\n- Serdecznie dziękujemy wszystkim Rodzicom za upominki dla dzieci z okazji Dnia Dziecka, a Mamie Małgosi za zakup upominków.\n- Serdecznie dziękujemy Mamie Olka za pomoc w organizacji wycieczki do Kolejowego Szpitala Uzdrowiskowego w Nałęczowie.\n- Dzień Dziecka - lody, zabawy grupowe.\n- Urodziny Małgosi.\n- Zajęcia edukacyjne "Oceanarium".\n- Wycieczka do Kolejowego Szpitala Uzdrowiskowego w Nałęczowie - spotkanie z Mamą Olka: zwiedzanie obiektu, poznanie roli jaką pełni sanatorium oraz pracy w zawodzie dietetyka.\n- Urodziny Ewelinki.\n- Urodziny Damiana.\n1. Nałęczów - moja miejscowość 30.4. - 4.5.2018 r.\n2. Muzyka jest wszędzie 7.5. - 11.5.2018 r.\n3. Polska - moja Ojczyzna 14.5. - 18.5.2018 r.\n4. Łąka i jej mieszkańcy 21.5 - 25.5.2018 r.\n5. Dzieci z różnych stron świata 28.5. - 1.6.2018 r.\n1. Rozwijanie zainteresowań miastem, w którym dzieci mieszkają oraz własnym krajem. Poznanie symboli narodowych i ich znaczenia (godło, flaga, hymn). Poznanie stolicy Polski - Warszawy. Zapoznanie z podstawowymi informacji o Unii Europejskiej. Kształtowanie tożsamości narodowej. Udział IV Gminnym Przeglądzie Piosenki i Małych Form Teatralnych ,,Jestem Polką i Polakiem”.\n2. Wzbogacanie wiedzy dzieci na temat budowy i brzmienia wybranych instrumentów muzycznych oraz różnych ich podziałów. Poznanie znaczenia słowa „filharmonia”. Zapoznanie dzieci z życiem i twórczością polskiego kompozytora Fryderyka Chopina. Słuchanie utworów muzyki klasycznej.\n3. Wzbogacanie wiedzy na temat różnych środowisk przyrodniczych. Obserwacja roślin i zwierząt żyjących na łąkach. Dostrzeganie bogactwa barw, kształtów, zapachów i dźwięków. Kształtowanie szacunku do przyrody. Wyrabianie nawyków przyjaznego odnoszenia się do świata roślin i zwierząt\n4. Przybliżenie dzieciom mieszkańców różnych stron świata. Poszerzenie wiedzy na temat położenia geograficznego, warunków klimatycznych, przystosowania się ludzi do życia w danym środowisku. Przypomnienie dzieciom ich praw i obowiązków. Realizacja projektu edukacyjnego UNICEF „zaWODY dla AFRYKI”.\n7. Zabawy matematyczne, ćwiczenia w liczeniu. Porównywanie liczebności zbiorów. Rozwiązywanie prostych zadań z treścią (dodawanie i odejmowanie na konkretach).\n8. Inspirowanie dzieci do działalności plastycznej i plastyczno - konstrukcyjnej związanej z aktualną tematyką.\n9. Rozwijanie wrażliwości muzycznej poprzez ćwiczenia słuchowe, zabawy muzyczno - ruchowe. Nauka piosenek: „Nasze polskie ABC”, „Podajmy sobie ręce”.\n- Serdecznie dziękujemy Mamie Małgosi za upieczenie ciasta na IV Gminny Przegląd Piosenki i Małych Form Teatralnych ,,Jestem Polką i Polakiem”.\n- Serdecznie dziękujemy Mamie Alana T. za pomoc w opiece nad dziećmi podczas IV Gminnego Przeglądu Piosenki i Małych Form Teatralnych ,,Jestem Polką i Polakiem”.\n- Serdecznie dziękujemy Tacie Natalii P. z grupy II, Mai z grupy I, Mamie Alana T. i Dziadkowi Leny za zawiezienie dzieci na przegląd, a Mamie Alana T., Tacie i Dziadkowi Adama W. z grupy III za przywiezienie dzieci po przeglądzie do przedszkola.\n- Udział w IV Wojewódzkim Konkursie Języka Angielskiego „Angielski w wierszu i piosence”.\n- Udział w IV Gminnym Przeglądzie Piosenki i Małych Form Teatralnych ,,Jestem Polką i Polakiem”.\n- Zajęcia edukacyjne "Niespodzianka z Nałęczowianką".\n1. Wiosna na wsi 3.4. - 6.4.2018 r.\n2. Dbamy o czystość i zdrowie 9.4. - 13.4.2018 r.\n3. W świecie teatru16.4. - 20.4.2018 r.\n4. Ziemię mamy tylko jedną 23.4 - 27.4.2018 r.\n1. Przybliżanie pojęć: wiejska zagroda, gospodarstwo domowe. Poszerzanie wiadomości na temat hodowania zwierząt przez człowieka oraz korzyści płynących z hodowli.\n2. Wdrażanie dzieci do dbałości o zdrowie poprzez prawidłowe odżywianie się, właściwe ubieranie się stosownie do pogody, aktywność ruchową oraz dbałość o higienę ciała i otoczenia.\n3. Zainteresowanie dzieci światem książki i teatru. Inspirowanie dzieci do zabaw teatralnych w kąciku teatralnym. Zapoznanie dzieci z pojęciem „teatr” i słownictwem związanym z teatrem.\n5. Udział dzieci w programie edukacyjnym „Kubusiowi Przyjaciele Natury”.\n6. Doskonalenie umiejętności komunikatywnego wypowiadania się, zwracanie uwagi na poprawne formułowanie wypowiedzi, słuchanie wypowiedzi innych . Utrwalanie pojęć: zdanie, wyraz,sylaba, głoska. Ćwiczenia analizy i syntezy słuchowej - podział wyrazów na sylaby i głoski, wyróżnianie głosek w nagłosie, wygłosie .\n7. Rozwijanie umiejętności stosowania określeń dotyczących stronności własnego ciała i orientacji na kartce papieru. Ćwiczenia w liczeniu w zakresie 10. Porządkowanie zbiorów rosnąco i malejąco. Rozwiązywanie prostych zadań z treścią na konkretach.\n8. Doskonalenie sprawności manualnej poprzez ćwiczenia grafomotoryczne - pisanie wzorów literopodobnych - elementy Metody Dobrego Startu. Odrysowywanie i kalkowanie wzorów – wykorzystanie ćwiczeń H. Tymichowej.\n9. Inspirowanie dzieci do działalności plastycznej poprzez literaturę, utwory muzyczne oraz doświadczenia i przeżycia dzieci.\n10. Rozwijanie wrażliwości muzycznej poprzez ćwiczenia słuchowe, zabawy muzyczno - ruchowe.Nauka piosenek: „Mydło lubi zabawę”, „Nasze uszy słyszą świat”.\n11. Doskonalenie sprawności ruchowej poprzez ćwiczenia gimnastyczne i zabawy ruchowe\n12. Wdrażanie do samodzielności i dokładności podczas wykonywania zadań. Wzmacnianie wiary we własne możliwości.\n- Udział Małgosi i Wiktorii w uroczystym podsumowaniu XV Ogólnopolskiego Konkursu Twórczości Plastycznej: „Świat w oczach najmłodszych - Rodzinne pasje” - dziewczynki otrzymały w tym konkursie wyróżnienia.\n- Dzień Ziemi - sadzenie bratków w ogrodzie przedszkolnym.\n- Wyjście do NOK na spektakl teatralny "Na tropie afery, gdzie podziały się litery?".\n- Serdecznie dziękujemy Rodzicom Antka za przekazanie maskotek dla grupy.\n- Serdecznie dziękujemy Rodzicom Julki za przekazanie książek i układanki dla grupy.\n1. Kapryśny marzec 5.3. - 9.3.2018 r.\n2. Czy żyły dinozaury ? 12.3. - 16.3.2018 r.\n3. Nadchodzi wiosna 19.3. - 22.3.2018 r.\n4. Święta Wielkanocne 23.3 - 30.3.2018 r.\n1. Stwarzanie okazji do obserwacji zjawisk atmosferycznych typowych dla okresu przedwiośnia i wczesnej wiosny. Zachęcanie do systematycznej obserwacji pogody i zaznaczanie w kalendarzu pogody. Uświadomienie dzieciom konieczności właściwego ubierania się stosownie do pogody i dbałości o zdrowie.\n2. Poznawanie zwierząt (dinozaury) i roślin (olbrzymie paprocie)występujących dawniej na świecie. Poznawanie historii powstawania węgla kamiennego, jego właściwości.\n3. Uświadamianie dzieciom zmian zachodzących w przyrodzie wraz z nadejściem wiosny. Inspirowanie do dokonywania obserwacji roślin i zwierząt, poszukiwanie „zwiastunów wiosny”. Założenie hodowli w kąciku przyrody.\n4. Zapoznanie dzieci ze zwyczajami wielkanocnymi w naszym regionie i kraju. Zachęcanie do czynnego uczestnictwa w przygotowaniach świątecznych i bliższego interesowania się życiem rodziny.\n5. Rozbudzenie u dzieci zainteresowania teatrem - zorganizowanie wyjazdu do Teatru Muzycznego w Lublinie na spektakl pt. „Kot w butach”.\n6. Doskonalenie umiejętności komunikatywnego wypowiadania się, zwracanie uwagi na poprawne formułowanie wypowiedzi, słuchanie wypowiedzi innych. Utrwalanie pojęć: zdanie, wyraz, sylaba, głoska. Ćwiczenia analizy i syntezy słuchowej: podział wyrazów na sylaby, wyróżnianie głosek w nagłosie.\n7. Doskonalenie umiejętności liczenia z elementami dodawania i odejmowania. Różnicowanie lewej i prawej strony ciała. Wyznaczanie kierunków w przestrzeni.\n10. Rozwijanie wrażliwości muzycznej poprzez ćwiczenia słuchowe, zabawy muzyczno - ruchowe. Nauka piosenek: „Kasza marcowa”, „Maszeruje wiosna”, „Kłótnia wielkanocna”.\n- Serdecznie dziękujemy Rodzicom za upominki dla dziewczynek z okazji Dnia Kobiet i słodką niespodziankę dla wszystkich dzieci.\n- Serdecznie dziękujemy Rodzicom i dzieciom: Frankowi R. i Antkowi za przyniesione książek i okazy dinozaurów do zajęć "Czy żyły dinozaury?".\n- Serdecznie dziękujemy Mamie Julki za serwetki dla grupy.\n- Serdecznie dziękujemy Rodzicom Małgosi, Wiktorii i Ewelinki za pomoc w przygotowaniu dzieci do Przeglądu recytatorskiego "Witaj wiosno" i wyjazd z dziećmi na Przegląd.\n- Serdecznie dziękujemy Mamie Małgosi za wykonanie zdjęć podczas Przeglądu recytatorskiego "Witaj wiosno".\n- Serdecznie dziękujemy Tacie Wiktorii za pomoc w opiece nad dziećmi podczas wycieczki do Teatru Muzycznego w Lublinie na spektakl pt. "Kot w butach".\n-Serdecznie dziękujemy Rodzicom i dzieciom: Olkowi, Bartkowi, Wiktorii za przyniesienie eksponatów do kącika wielkanocnego.\n- Audycja filharmoniczna "Fryderyk Chopin.".\n- Spektakl teatralny pt "Kozi domek" w wykonaniu uczniów Liceum Ogólnokształcącego w Nałęczowie.\n- Wycieczka do Teatru Muzycznego w Lublinie na spektakl pt. "Kot w butach".\n- Udział Małgosi, Wiktorii i Ewelinki w Przeglądzie recytatorskim "Witaj wiosno" organizowanym przez Młodzieżowy Dom Kultury w Puławach.\n- Udział w warsztatach "Palmy wielkanocne" z uczestnikami Warsztatów Terapii Zajęciowej w Nałęczowie.\n- Spektakl "Jezus żyje" w wykonaniu uczniów klasy V B Szkoły Podstawowej w Nałęczowie.\n1. Zabawy i sporty zimowe 12.02. - 16.02.2018 r.\n2. W krainie bajek i baśni 19.02. - 23.02.2018 r.\n3. Poznajemy kosmos 26.02. - 2.3.2018 r.\n1. Obserwowanie zjawisk zachodzących w przyrodzie w okresie zimy. Wdrażanie dzieci do ubierania się stosownie do pogody oraz zachowania zasad bezpieczeństwa podczas zabawna śniegu i lodzie. Propagowanie zdrowego stylu życia. Wzbogacanie wiedzy dzieci na temat sportów zimowych.\n2. Zainteresowanie dzieci światem bajek i baśni, podkreślenie ich walorów wychowawczych, wskazanie elementów fantastycznych, inspirowanie do zabawy w teatr.\n3. Przybliżenie wiadomości o Kosmosie. Wzbogacanie wiedzy dzieci na temat Układu Słonecznego oraz nazw planet i ich położenia. Kształtowanie umiejętności ustalania rytmu i stałego następstwa dnia i nocy.\n4. Doskonalenie umiejętności komunikatywnego wypowiadania się, zwracanie uwagi na poprawne formułowanie wypowiedzi, słuchanie wypowiedzi innych . Utrwalanie pojęć: zdanie, wyraz, sylaba, głoska. Ćwiczenia analizy i syntezy słuchowej - podział wyrazów na sylaby, wyróżnianie głosek w nagłosie. Prowadzenie zabaw słownych.\n5. Doskonalenie umiejętności liczenia z elementami dodawania i odejmowania na konkretach. Przeliczanie elementów zbioru liczebnikiem głównym i porządkowym. Różnicowanie lewej i prawej strony ciała. Wyznaczanie kierunków w przestrzeni.\n7. Inspirowanie dzieci do działalności plastycznej poprzez literaturę, utwory muzyczne oraz doświadczenia i przeżycia dzieci.\n8. Rozwijanie wrażliwości muzycznej poprzez ćwiczenia słuchowe, zabawy muzyczno -ruchowe. Nauka piosenek: „Bałwankowa rodzina”, „Bajkowe marzenia”, „Moja planeta”.\n- Serdecznie dziękujemy Mamie Ewelinki za udział w spotkaniu czytelniczym.\n- Spektakl teatralny "Kot Psot i przyjaciele".\n- Spotkanie czytelnicze z Mamą Ewelinki.\n1. Witamy Nowy Rok 2.01. - 5.01.2018 r.\n2. Zwierzęta zimą 8.01. - 12.01.2018 r.\n3. Dzień Babci i Dziadka 15.01. - 22.01.2018 r.\n4. Karnawał - czas zabaw 23.01. - 26.01.2018 r.\n3. Obserwacja zjawisk atmosferycznych zachodzących zimą: opady śniegu, zamarzanie wody. Zwrócenie uwagi na trudne warunki życia zwierząt zimą i konieczność ich dokarmiania. Rozpoznawanie i nazywanie niektórych gatunków ptaków i zwierząt leśnych.\n4. Zapoznanie dzieci z urokami i niebezpieczeństwami zimy. Zachęcanie do zabaw na świeżym powietrzu. Wdrażanie dzieci do ubierania się stosownie do pogody, do przestrzegania zasad bezpieczeństwa podczas zimowych zabaw na śniegu i lodzie.\n5. Kształtowanie uczucia szacunku i przywiązania do Dziadków. Uświadomienie roli jaką pełnią babcia i dziadek w życiu rodziny, budzenie szacunku do osób starszych. Wzmacnianie więzi emocjonalnych z rodziną.\n6. Poznawanie tradycji organizowania balów karnawałowych. Stworzenie okazji do wspólne zabawy wszystkich przedszkolaków poprzez zorganizowanie w przedszkolu zabawy karnawałowej.\n7. Doskonalenie umiejętności komunikatywnego wypowiadania się, zwracanie uwagi na poprawne formułowanie wypowiedzi i słuchanie wypowiedzi innych. Dzielenie wyrazów na sylaby i głoski, wyróżnianie pierwszej głoski. Prowadzenie zabaw słownych.\n8. Doskonalenie umiejętności manualnych poprzez ćwiczenia grafomotoryczne. Odrysowywanie i kalkowanie wzorów - wykorzystanie ćwiczeń H. Tymichowej.\n9. Ćwiczenie umiejętności liczenia w zakresie 10. Przeliczanie elementów zbioru liczebnikiem głównym i porządkowym. Ćwiczenie umiejętności dodawania i odejmowania na konkretach.\n10. Nauka piosenek dla Babci i Dziadka. Rozwijanie wrażliwości muzycznej przez słuchanie utworów muzyki instrumentalnej i jej interpretację ruchową. Nauka zabaw tanecznych przy piosenkach. Przygotowanie części artystycznej na uroczystość z okazji Dnia Babci i Dziadka.\n11. Rozwijanie twórczej ekspresji plastycznej poprzez wprowadzenie nowych technik plastycznych. Kształtowanie umiejętności posługiwania się różnymi materiałami w działalności plastyczno - konstrukcyjnej. Przygotowanie upominków dla Babci i Dziadka.\n- Serdecznie dziękujemy Rodzicom Patryka. Rozerin, Elizy, Olka, Bartaka, Dominiki, Wiktorii, Hani L., Dominika Ł,. Leny, Julki, Franka R., Hani Ś., Ewelinki i Antka za udział z dziećmi w XI Gminnym Przeglądzie Kolęd, Obrzędów i Zwyczajów Świątecznych w NOK oraz przygotowanie pięknych strojów dla dzieci.\n- Serdecznie dziękujemy Mamie Alana T. za serwetki dla grupy.\n- Serdecznie dziękujemy Mamom Olka i Wiktorii za ciasteczka na zabawę karnawałową.\n- Serdecznie dziękujemy Mamie Wiktorii za pomoc w przebraniu dzieci na zabawę karnawałową.\n- Serdecznie dziękujemy Mamie Franka R. za zakup materiału i częściowe pokrycie kosztów zakupu oraz uszycie strojów „dla jeży” na przedstawienie z okazji Dnia Babci i Dziadka.\n- Serdecznie dziękujemy wszystkim Rodzicom za przygotowanie pięknych przebrań dla dzieci na przedstawienie z okazji Dnia Babci i Dziadka.\n- Serdecznie dziękujemy Mamom Nikoli, Damiana, Michała, Olka, Dominiki, Hani L., Dominika Ł., Leny, Julki, Hani Ś., Alana T. i Ewelinki, za przygotowanie poczęstunku na uroczystość grupową Dzień Babci i Dziadka (pieczenie ciasta, zakup ciastek, owoców, soków, napoi, naczyń jednorazowych).\n- Serdecznie dziękujemy za pomoc w przygotowaniu sali do uroczystości i w sprzątaniu sali po uroczystości Rodzicom Leny, Mamom Małgosi, Wiktorii, Hani Ś., i Alana W. oraz Tacie Olka.\n- Udział w XI Gminnym Przeglądzie Kolęd, Obrzędów i Zwyczajów Świątecznych w NOK.\n1. Mikołajki 4.12. - 6.12.2017 r.\n2. Urządzenia elektryczne 7.12. - 12.12.2017 r.\n3. Święta Bożego Narodzenia 13.12. - 22.12.2017 r.\n4. Przyszła do nas zima 27.12. - 29.12.2017 r.\n1. Wzbogacanie wiedzy dzieci na temat postaci Świętego Mikołaja oraz tradycji obdarowywania się prezentami w dniu 6 grudnia. Stworzenie nastroju radosnego oczekiwania na spotkanie z Mikołajem w przedszkolu.\n2. Rozwijanie zainteresowań technicznych, uświadomienie zmian zachodzących w rozwoju techniki na przestrzeni wieków. Wzbogacanie wiedzy na temat urządzeń elektrycznych stosowanych w gospodarstwie domowym.\n3. Przybliżenie dzieciom pojęcia „dom”; rozumienie pojęć „dom rodzinny”, „dom mieszkalny”. Uświadomienie zmian w budownictwie na przestrzeni lat .Wzbogacanie wiedzy dzieci na temat polskich tradycji związanych ze Świętami Bożego Narodzenia. Stwarzanie atmosfery radosnego oczekiwania na nadchodzące święta.\n4. Wdrażanie dzieci do obserwowania zmian zachodzących w przyrodzie w związku z nadchodzącą zimą. Określanie cech charakterystycznych dla tej pory roku. Wiązanie typowych zjawisk atmosferycznych z aktualną porą roku. Dostrzeganie piękna zimowego krajobrazu.\n5. Doskonalenie umiejętności komunikatywnego wypowiadania się, zwracanie uwagi na poprawne formułowanie wypowiedzi, słuchanie wypowiedzi innych. Utrwalanie pojęć: zdanie, wyraz, sylaba. Ćwiczenia analizy i syntezy słuchowej - podział wyrazów na sylaby, wyróżnianie głosek w nagłosie. Prowadzenie zabaw słownych: zagadki, rymy, skojarzenia.\n7. Rozwijanie ogólnej sprawności ruchowej poprzez zabawy ruchowe i ćwiczenia gimnastyczne. Doskonalenie sprawności manualnej i koordynacji wzrokowo - ruchowej.\n10. Rozwijanie wrażliwości muzycznej poprzez ćwiczenia słuchowe, zabawy muzyczno - ruchowe. Nauka nowych piosenek „Mikołaj”, „Już się cieszą dzieci”, kolędy „Aniołek maleńki jak wróbelek”. Słuchanie i śpiewanie kolęd i pastorałek.\n- Serdecznie dziękujemy Tacie Franka R. za przekonujące wcielenie się w rolę Mikołaja.\n- Serdecznie dziękujemy Mamom Wiktorii i Franka R. za pomoc Mikołajowi i wykonanie zdjęć podczas spotkania z Mikołajem.\n- Serdecznie dziękujemy Mamie Wiktorii za udział w spotkaniu czytelniczym.\n- Serdecznie dziękujemy Rodzicom Leny za przekazanie maskotek dla grupy.\n- Serdecznie dziękujemy Mamom Nikoli, Damiana, Małgosi, Dominiki i Alana T. za pomoc w opiece nad dziećmi podczas świątecznego kolędowanie z okazji imienin naszego patrona Adama Żeromskiego w Nałęczowskim Ośrodku Kultury w dniu 14.12.2017 r.\n- Oglądanie scenek o oszczędzaniu pt. "SKO - warto" w wykonaniu uczniów klasy III A ze Szkoły Podstawowej w Nałęczowie.\n- Urodziny Franka R.\n- Spotkanie czytelnicze z Mamą Wiktorii.\n- Wyjścia do NOK na spektakl teatralny „Tańcząca choinka”.\n- Świąteczne kolędowanie z okazji imienin naszego patrona Adama Żeromskiego.\n1. Jesienna pogoda 2.11 - 7.11.2017 r.\n2. Polska nasza Ojczyzna 8.11 - 10.11.2017 r.\n3. Nasze rodziny 13.11 - 17.11.2017 r.\n4. Zwierzęta domowe 20.11 - 23.11.2017 r.\n5. Nasze zabawy i zabawki 24.11 - 1.12.2017 r.\n1. Stwarzanie okazji edukacyjnych służących bezpośrednim kontaktom z przyrodą, prowadzenie obserwacji zjawisk atmosferycznych w okresie późnej jesieni. Uświadomienie dzieciom konieczności odpowiedniego ubierania się zależnie od pogody.\n3. Zapoznanie dzieci z pojęciem rodzina. Zachęcanie do interesowania się członkami najbliższej rodziny, wzmacniania więzi uczuciowej z nimi. Kształtowanie postawy otwartości w stosunku do rodziców.\n5. Zachęcanie dzieci do wypowiedzi na temat ulubionych zabaw w domu i w przedszkolu, wdrażanie do zgodnych zabaw z kolegami. Tworzenie dobrego klimatu w grupie. Zorganizowanie zabaw dla dzieci z okazji Dnia Pluszowego Misia.\n7. Ćwiczenia analizy i syntezy sylabowej wyrazów. Podział zdania na wyrazy, określanie liczby wyrazów. Wyróżnianie głosek w nagłosie. Wprowadzanie napisów do globalnego czytania.\n8. Poszerzanie zakresu liczenia. Porównywanie liczebności zbiorów. Ćwiczenia w przeliczaniu, klasyfikowaniu elementów zbioru według jednej, dwóch cech jakościowych. Prowadzenie zabaw matematycznych doskonalących umiejętność przeliczania liczebnikiem głównym i porządkowym.\n11. Prowadzenie zabaw muzycznych i muzyczno - ruchowych. Nauka piosenek: „My rodzinę dobrą mamy”, „Popatrzcie na jamniczka”.\n- Serdecznie dziękujemy Mamie Mateusza K. z grupy VI za zorganizowanie spotkania z żołnierzami i zaproszenie naszej grupy na to spotkanie.\n- Serdecznie dziękujemy Mamie Franka R. za udział w spotkaniu czytelniczym.\n- Serdecznie dziękujemy Mamie Franka R. za materiały krawieckie dla grupy.\n- Serdecznie dziękujemy Rodzicom Patryka, Nikoli, Damiana, Michała, Elizy, Dominiki, Hani L., Dominika P., Hani Ś. i Alana W. oraz dzieciom za udział w XVIII edycji akcji "Polacy - Rodakom".\nW naszej grupie zebraliśmy 48 maskotek i 15 książek.\n- Serdecznie dziękujemy Mamie Alana T. za papier xero, naklejki i serwetki dla grupy.\n- Serdecznie dziękujemy Mamom Małgosi i Wiktorii za wspólne pieczenie "misiowych ciasteczek".\n- Serdecznie dziękujemy Mamie Antka za udział w spotkaniu czytelniczym.\n- Serdecznie dziękujemy Mamom Franka A., Michała, Olka, Bartka, Wiktorii, Hani L., Franka R., Alana W., Ewelinki, Antka i Wojtka za przygotowanie poczęstunku na zabawę andrzejkową (soki, owoce, ciasto, ciasteczka, paluszki, chrupki, żelki).\n- Spotkanie z żołnierzami Żandarmerii Wojskowej w Lublinie.\n- Spotkanie czytelnicze z Mamą Franka R.\n- Urodziny Alana W.\n- Zabawy muzyczno - ruchowe z Papą Smerfem i pasowanie dzieci, które w tym roku rozpoczęły edukację przedszkolną na przedszkolaka.\n- Pieczenie "misiowych ciasteczek" z Mamami Małgosi i Wiktorii.\n- Dzień Pluszowego Misia - spotkanie z właścicielką Muzeum Torebek i Misiów w Nałęczowie, zabawy w grupie z misiami.\n- Spotkanie czytelnicze z Mamą Antka.\n- Urodziny Elizy.\n1. Jesień w sadzie 2.10 - 6.10.2017 r.\n2. Ja i moja grupa 9.10 - 13.10.2017 r.\n3. Jesień w ogrodzie warzywnym 16.10 - 20.10.2017 r.\n4. Dawno temu w Nałęczowie 23.10 - 31.10.2017 r.\n1. Obserwowanie zmian zachodzących w przyrodzie wraz z nadejściem jesieni, uwrażliwianie na piękno przyrody Rozróżnianie i nazywanie owoców i warzyw. Uświadomienie dzieciom konieczności codziennego spożywania owoców i warzyw.\n2. Rozwijanie i wzmacnianie wzajemnych relacji pomiędzy dziećmi. Rozwijanie umiejętności wyrażania i nazywania uczuć. Podkreślenie znaczenia roli zmysłów w życiu człowieka. Nabywanie właściwego stosunku do ludzi z zaburzeniami niektórych zmysłów np. niewidomi, z zaburzeniami mowy.\n3. Zorganizowanie wycieczki do Ochronki, Muzeum Stefana Żeromskiego, Mauzoleum Adama Żeromskiego i na Cmentarz Parafialny. Wzbogacenie wiedzy dzieci na temat postaci patrona przedszkola - Adama Żeromskiego.\n4. Zachęcanie dzieci do samodzielności, wzmacnianie wiary we własne możliwości podczas zabaw, zajęć, pełnienia dyżurów, ubierania i rozbierania się.\n5. Ćwiczenia analizy i syntezy słuchowej wyrazów. Podział zdania na wyrazy, określanie liczby wyrazów. Wyróżnianie głosek w nagłosie,\n6. Rozwijanie ogólnej sprawności ruchowej poprzez zabawy ruchowe i ćwiczenia gimnastyczne. Doskonalenie sprawności manualnej i koordynacji wzrokowo - ruchowej.\n7. Prowadzenie zabaw matematycznych doskonalących umiejętność przeliczania liczebnikiem głównym i porządkowym . Klasyfikowanie i porównywanie liczebności zbiorów. Różnicowanie stron ciała: lewa, prawa.\n8. Inspirowanie dzieci do działalności plastycznej muzyką, tekstem literackim, kontaktem z przyrodą.\n9. Słuchanie muzyki klasycznej. Prowadzenie zabaw muzycznych i muzyczno - ruchowych. Nauka piosenek: „Owocowe przysmaki”, „Jarzynowy wóz”, „Podaj rękę koleżance”, „Przedszkole w Nałęczowie”.\n- Serdecznie dziękujemy Mamie Rozerin za kasztany do kącika przyrody.\n- Serdecznie dziękujemy Mamom Patryka, Elizy, Leny, Frania R. i Tacie Alana T. za owoce do kącika przyrody.\n- Serdecznie dziękujemy Mamie Rozerin za podarowanie serwetek dla grupy.\n- Serdecznie dziękujemy Mamie Wiktorii za kasztany do kącika przyrody.\n- Serdecznie dziękujemy Tacie Alana T. za szyszki i kasztany do kącika przyrody.\n- Serdecznie dziękujemy Mamom Małgosi, Olka, Dominiki, Wiktorii, Hani L. i Julki oraz Tacie Alana za owoce do wykonania szaszłyków.\n- Serdecznie dziękujemy Mamom Franka A., Patryka, Elizy, Lili, Dominiki, Wiktorii, Hani L., Leny, Franka R., Alana W. i Tacie Bartka za warzywa do kącika przyrody.\n-Serdecznie dziękujemy Rodzicom i dzieciom za przyniesienie zdjęć do kącika tematycznego „Nasza grupa”.\n- Serdecznie dziękujemy Mamie Dominiki za udział w spotkaniu czytelniczym.\n- Serdecznie dziękujemy Mamom Franka A., Nikoli, Damiana, Małgosi, Elizy, Olka, Dominiki, Wiktorii, Hani L., Dominika Ł., Lenki, Julki, Franka R., Alana W. i Ewelinki za przyniesione znicze.\n- Przedstawienie teatralne "Gucio zaczarowany".\n- Wykonanie owocowych szaszłyków.\n- Urodziny Hani Ś.\n- Przygotowanie sałatki owocowo - warzywnej.\n- Wycieczka do Chaty Stefana Żeromskiego i Mauzoleum Adama Żeromskiego - spotkanie z kustoszem , zapalenie zniczy przed Mauzoleum.\n- Udział w warsztatach kulinarnych "Marchewkowe urodziny".\n- Spotkanie czytelnicze z Mamą Dominiki.\n- Wyjście na Cmentarz Parafialny przed Świętem Zmarłych - zapalenie zniczy na grobach E. Szelburg - Zarembiny i O. Żeromskiej.\n1. Witamy przedszkole 4 - 8.9.2017 r.\n2. Wakacyjne wspomnienia 11 - 15.9.2017 r.\n3. Abc zasad ruchu drogowego 18 - 22.9.2017 r.\n4. Jesień w parku 25.9 - 29.9.2017 r.\n1. Tworzenie serdecznej atmosfery sprzyjającej adaptacji dzieci nowoprzybyłych do przedszkola. Integracja zespołu. Zapoznanie dzieci z rozkładem pomieszczeń w przedszkolu, salą, jej wyposażeniem, kącikami zabaw i ich przeznaczeniem.\n2. Rozbudzanie zainteresowań pięknem ziemi ojczystej. Wzbogacanie wiedzy na temat różnych regionów kraju, jako miejsc letniego wypoczynku. Utworzenie kącika wakacyjnych pamiątek.\n3. Poznawanie podstawowych zasad ruchu drogowego i wybranych znaków drogowych. Przestrzeganie zasad bezpieczeństwa podczas spacerów i wycieczek.\n4. Obserwowanie zmian zachodzących w przyrodzie wraz z nadejściem jesieni, uwrażliwianie na jej piękno. Bliższe poznanie środowiska przyrodniczego - park.\n6. Zachęcanie dzieci do samodzielności, umacnianie wiary w ich własne możliwości podczas zajęć, dbania o higienę i porządek, ubierania się i rozbierania, pełnienia dyżurów.\n7. Ćwiczenia w przeliczaniu, klasyfikowaniu elementów zbioru według jednej i dwóch cech jakościowych, określaniu położenia przedmiotów w przestrzeni.\n8. Kształtowanie umiejętności językowych. Zachęcanie dzieci do swobodnego wypowiadania się na określony temat. Bogacenie słownictwa.\n10. Prowadzenie zabaw ruchowych i muzyczno - ruchowych. Nauka piosenek: „Przedszkole - drugi dom”, „Indiańskim krokiem”, „Jesień”.\n- Serdecznie dziękujemy Mamie Julki za podarowanie bibuły dla grupy\n- Serdecznie dziękujemy mamie Franka R. za podarowanie serwetek dla grupy.\n- Serdecznie dziękujemy Rodzicom za lizaki z okazji Dnia Przedszkolaka.\n- Serdecznie dziękujemy Rodzicom za upominki dla chłopców z okazji Dnia Chłopaka i słodką niespodziankę dla wszystkich dzieci.\n- Urodziny Alana T.\n- Święto chłopców.


WAKACJE Z MOKSIR NA PÓŁMETKU! • Chrzanów\nFot. 1 W lipcu dzieci odwiedziły m.in. Zagrodę Żubrów w Pszczynie\nFot. 2 Na dziedzińcu Zamku Lipowieckiego podopieczni MOKSiR uczyli się strzelać z łuku\nFot. 3 W skansenie w Wygiełzowie dzieci poznawały zapomniane zabawki i zabawy pradziadów\nW ofercie nie zabraknie zajęć sportowych, plastycznych, zabaw w plenerze, festiwalu gier planszowych, kina. Zapraszamy też na cieszące się niesłabnącą popularnością wycieczki.\nW pierwszym miesiącu wakacji odbyły się cztery atrakcyjne wyjazdy autokarowe. Dzieci zwiedziły Muzeum Zamkowe i Zagrodę Żubrów w Pszczynie, a także Sanktuarium Matki Bożej Leśniewskiej oraz piękne zamki w Mirowie i w Bobolicach. Ponadto odwiedziły też skansen w Wygiełzowie i Zamek Lipowiecki.\nW sierpniu dzieci pojadą do Studia Filmów Rysunkowych w Bielsku-Białej. Odwiedzą także\nZabytkową Kopalnię Srebra i Sztolnie Czarnego Pstrąga w Tarnowskich Górach . I tym razem miejscem wyjazdów podopiecznych MOKSiR będzie skansen w Wygiełzowie. Letnia akcja MOKSiR zakończy się na Zamku Lipowieckim warsztatami łuczniczymi i wspólnym pieczeniem kiełbasek. (Szczegóły w załączniku).


historycy.org -> Los ludnosci wizygockiej i Walencja w XII w.\nLos ludnosci wizygockiej i Walencja w XII w.,\nNr użytkownika: 99.821\nPodjęłam się ambitnej próby napisania powieści z elementami historycznymi. Pomysł jest, ale brakuje wiedzy. Mam dwa pytania:\n1. co robili Arabowie po zdobyciu miast wizygockich z miejscową ludnością?\n2. w 1187 Jakub al-Mansur pokonywał Almorawidów. a mnie interesuje Walencja tego roku, najbardziej kto wtedy rządził w mieście\nBędę wdzięczna za konkretne odpowiedzi, a także za wskazanie pozycji w języku polskim i angielskim, które traktują o powyższych zagadnieniach\nQUOTE(fleurdelac0ur @ 1/07/2016, 11:47)\nDzięki. Szczególnie rozdział 5 i 9 wyglądają obiecująco.\nObawiam sie, że ta książka niewiele pomoże dla tych kwestii. Na to pomógłby bardziej kolejny tom z serii Blackwella dzieje Hiszpanii, ale jego po polsku nie ma. Można szukać odpowiedzi przynajmniej w dwóch dość obszernych historiach Hiszpanii dostępnych po polsku.\nCo Arabowie robili z ludnością wizygocką - poza stratami z prowadzenia działań wojennych, nie było jakiś specjalnej, nie wiem eksterminacji. W związku z rozbiciem królestwa i organizacji społecznej, to Wizygoci wtopili się w ludność romańską. Ze swej strony zwrócę uwagę na artykuł M. Wilka o męczennikach kordobańskich w zbiorze "Zamach stanu w dawnych społecznościach", pod red. A. Sołtysiaka i J. Olko, Warszawa 2004.\nna potrzeby fabuły założyłam, że, po tym jak muzułmanie zdobyli pewne miasteczko(niewielkie, górskie, peryferyjne, śródlądowe) część ludności pochodzenia wizygockiego po prostu dalej sobie żyła w pobliżu, w sumie nie ma znaczenia czy na terenie tego miasta, czy założyli jakąś osadę w pobliskich górach. Chodzi o to, że spokojnie żyli, żadnych rzezi, wypędzeń, ani tym bardziej asymilacji. mają zachować swoją odrębność kulturową, religijną na następne kilkaset lat aż do początku XIw. czy to możliwe?\nfleurdelac0ur, było możliwe. Jeśli siedziby wspomnianych uciekinierów masz zamiar umiejscowić w górach to tym bardziej.\nDla wsparcia opinii wspomnę tylko, że osoby rządzące się prawem gockim żyły jeszcze na ziemiach hiszpańskich w XI/XII w. I to ci szlachetnie urodzeni.\nPS Wielu gockich możnych prawie zaraz po podboju muzułmańskich przechodziło na islam. Mówią o tym kronikarze IX i X w. Ale to już inna historia\nGdzie mogły przetrwać aż do czasów współczesnych największe skupiska potomków Wizygotów?\nGdybym był genetykiem, to szukałbym takowych w Prowansji, Katalonii i w północno-zachodnich rejonach Kastylii.\nJa bym raczej obstawiał Asturię i Galicję. To było refugium wizygockie w trakcie podboju arabskiego.\nA czy ktoś ma może jakieś przemyślenia odnośnie drugiego pytania? albo, bardziej ogólnie: jak wyglądało zarządzanie almohadzkimi miastami w Andaluzji?\nTen post był edytowany przez fleurdelac0ur: 6/07/2016, 17:18\n"Ja bym raczej obstawiał Asturię i Galicję. To było refugium wizygockie w trakcie podboju arabskiego.".\nMasz rację. Jednak tylko częściowo. Wprawdzie Pelagiusz i te rzeczy...\nJednak z lektur, z którymi miałem do czynienia wynika, iż największa grupa ludzi podtrzymujących tradycje (wizy)gockie uciekła do Prowansji (głównie Septymanii). Mało kto pamięta, że w armii Karola Wielkiego istniał "korpus" gocki. Władca Franków i Rzymian korzystał z niego podczas rejz za Pireneje.\n"A czy ktoś ma może jakieś przemyślenia odnośnie drugiego pytania? albo, bardziej ogólnie: jak wyglądało zarządzanie almohadzkimi miastami w Andaluzji?"\nKiedyś, jako młody chłopak miałem okazję wziąć w ręce książkę poświęconą średniowiecznej Europie Zachodniej. Był tam rozdział poświęcony ziemiom dzisiejszej Portugalii i Hiszpanii. Pamiętam, że zrobiło na mnie wrażenie "odkrycie", iż pod panowaniem muzułmanów (przynajmniej we wczesnym jego okresie) kwitła samorządność miast! Tak! Pamiętam też, że zastanawiałem się wtedy czy aby "wynalazki" autonomii miast italskich, flandryjskich, niemieckich itd. nie są tak naprawdę zaczerpnięte z tradycji wczesnośredniowiecznej Półwyspu Pirenejskiego? Niestety to nie była moja książka. Dodatkowo było to jakieś ponad 20 lat temu i po niemiecku. Więcej grzechów nie pamiętam\nTen post był edytowany przez Bazyli: 6/07/2016, 17:47\nQUOTE(Bazyli @ 6/07/2016, 18:46)\nMożesz podać przykłady tych lektur?\nQUOTE(Bazyli @ 6/07/2016, 16:46)\njest to możliwe, ale tak jak napisałeś, jedynie w początkowym okresie. natomiast w jeśli chodzi o dwunastowieczną Walencję, raczej mało prawdopodobne. przechodziła wówczas z rąk do rąk. w 1187 wchodziła z pewnością już w zasięg państwa Almohadów i wyobrażam sobie, że gdy Al-Mansur załatwiał jeszcze sprawy w Afryce, ktoś musiał w jego imieniu pieczę nad miastem sprawować. jestem trochę sfrustrowana, bo utknęłam w martwym punkcie. Na razie mam dostęp jedynie do wiedzy w internecie (emigracja), pewnie mogłabym znaleźć informacje, ale po hiszpańsku, który znam za słabo. kto mógłby pilnować Walencji? jakieś pozostawione oddziały wojskowe? kto stałby na ich czele? jaki miałby tytuł? nie chciałabym zgadywać...\nOdnośnie do XIII-wiecznej Walencji: http://libro.uca.edu/ck/crusader.htm Powinno tam też coś być o XII w.\n"Możesz podać przykłady tych lektur?"\nJako ludność zasiedziała od V w. oraz ta, która przybyła z Płw. Pirenejskiego po roku 711; zob.: J. Strzelczyk (1984).\nNiektórzy spośród tych Gotów uzyskali znaczący wpływ na sprawy wewnętrzne państwa frankijskiego. Byli to m.in.: Teodulf, biskup Orleanu, Agobard, arcybiskup Lyonu, Prudencjusz, biskup Troyes, św. Benedykt z Aniane. Byli też zapewne inspiratorami działań Franków w zakresie polityki zagranicznej, gdyż np. wyprawy Pepina III do Septymanii z 752 i 759 r. łączone są inicjatywą gocką; zob.: B. Zientara (1985).\nNajzgrabniej napomknął o tym H. Wolfram (2003) pisząc: „Goci [septymańscy] tworzyli francuskie plemię narodowe. Ich prawo zostało uznane przez króla [Franków], ich język już dawno przebrzmiały na łacińskim Zachodzie, zaliczał się do lingua Theodisca, do języków królów z dynastii Karolingów. Gockie kontyngenty weszły w skład królewskich sił zbrojnych, a goccy możnowładcy robili kariery w państwie Franków.”\nZob. J. Strzelczyk (1984). Niezgodę na nowe, muzułmańskie porządki najmocniej wyrażali przede wszystkim Goci z Katalonii, zob. J. Strzelczyk (1984).\nTakim niezłomnym okazał się niejaki Teodomir. Podobnie postępował Agila (Aila) w północno-wschodnim rejonie dzisiejszej Hiszpanii; zob. R. Collins (2007). W rejonie Gór Kantabryjskich w latach dwudziestych VIII w. dzielnie bronił resztek władztwa wizygockiego Pelagiusz, czyniąc pierwszy, faktycznie symboliczny krok ku rekonkwiście; zob.: J. Strzelczyk (1984).\nW Septymanii prawo gockie obowiązywało aż po połowę XII stulecia. W Katalonii dopiero w 1251 r. uznano za konieczne ogłoszenie gockiego prawa za formalnie nieważne; zob.: H. Wolfram (2003).\nZagadnienie tożsamości gockiej w schyłkowym okresie trwania państwa wizygockiego i po podboju muzułmańskim nie rysuje się wyraźnie. R. Collins (2007) stwierdza, że „Nie ma dowodów, że w wiekach VI i VII używano w Hiszpanii języka gockiego.” co w świetle doświadczeń jakie przynosi nam etnologia i językoznawstwo - zob.: np. J.M. Tortosa (1986) - wydaje się twierdzeniem ryzykownym. Pośrednim dowodem na długie, a nawet bardzo długie pielęgnowanie tożsamości gockiej (w tym językowej?) jest informacja przytoczona przez tegoż samego R. Collinsa dotycząca pewnej kroniki hiszpańskiej z IX/X w., w której wspomniano o niejakim Musa ibn Musa zmarłym w 863, który został określony jako natione Gotus sed ritu Mamentiano. Podobnie sam Kasjodor wspomina, że (ostro)gocka Amalasunta władała językiem swych przodków, zob.: H. Wolfram (2003). Skoro elity gockie w Italii, siłą rzeczy najbardziej podatne na akulturację, jeszcze w VI w. posługiwały się mową ojców to twierdzenie Collinsa o ekspresowym wykorzenieniu ich hiszpańskich pobratymców tym bardziej zdaje się wątpliwym. Ciekawostką, nota bene dość intrygującą, jest informacja z roku 964 mówiąca o pewnej kobiecie z Katalonii i jej ośmiorgu dzieciach noszących gockie imiona, zob.: H. Wolfram (2003). Trwanie pamięci o gockiej odrębności wśród mieszkańców pogranicza francusko-hiszpańskiego, zwanego w wiekach IX-XII Gocją, stało się fundamentem świadomości narodowej Katalończyków; zob.: B. Zientara (1985).


Lakier samochodowy – jak zadbać o wizytówkę Twojego auta » Robex\nLakier samochodowy – jak zadbać o wizytówkę Twojego auta\nKaroseria naszego auta, to jego prawdziwa wizytówka. Zadbany i lśniący lakier jest marzeniem każdego kierowcy. To z tego powodu spędzasz godziny na myjni, polerując i chuchając na powłokę. Podpowiadamy, jak dbać o lakier samochodu, by zawsze wzbudzał zachwyt.\nZanim przedstawimy kilka wartościowych porad, warto powiedzieć dlaczego tak ważne jest dbanie o lakier. To nie tylko kwestia estetyki. Dobry lakier jest zabezpieczeniem dla blacharki samochodu, ochrania ją przed rdzą i innymi groźnymi procesami.\nPamiętaj, że naprawa blacharki samochodu jest droga i wymaga niebywałej precyzji. Po zabiegu i tak konieczna jest powłoka nowego lakieru, a to zawsze zostawi ślad na powłoce samochodu. Warstwa ochronna powinna być więc w najlepszym możliwym stanie, by nie dopuścić do takiej sytuacji.\nNie dopuszczaj do sytuacji, że Twój samochód będzie częstym gościem myjni samochodowych. Każdy taki zabieg zostawia na powłoce mikroślady. Warto więc, żebyś uważał na miejsce parkingowe. Najlepszym rozwiązaniem dla Twojego lakieru będzie parking w garażu, ale nie zawsze jest to możliwe.\nGdzie stawiać samochód? Idealne będzie miejsce w cieniu, z dala od lęgowiska ptaków i bujnej roślinności. Promienie słoneczne mają zgubny wpływ na powłokę. Ich natężenie powoduje wyblaknięcie koloru i zniszczenia w warstwie ochronnej.\nJeszcze gorsze są ptaki. Po pierwsze – niektóre gatunki lubią siadać na samochodach, nagminnie je rysując. Swoje robią też ptasie odchody. Nieruszone przez kilka dni mogą wyżreć lakier prawie do blachy! Różnorakie pyłki roślinne również mają niekorzystny wpływ, a dodatkowo bardzo trudno się ich pozbyć.\nJak umyć auto?\nTu zasad jest kilka. Wybieraj myjnie ręczne. Automatyczne mogą trwale uszkodzić mytą powłokę. Polecamy też stosować zasadę ograniczonego zaufania do myjni ręcznych z mocnym strumieniem wody. Zbyt silny może wyrwać lakier z powłoki lub uszkodzić uszczelki.\nNajlepszym sposobem jest mycie z wiadrem i czystą gąbką. Nie musisz mieć swojego podwórka. Na myjniach też używaj gąbek, stosując detergenty dostępne w automatach. Przed przystąpieniem do mycia przygotuj sobie odpowiednie narzędzia. Sprawdź też, czy Twoja gąbka nie jest zabrudzona.\nZabezpieczaj pracę i swój lakier\nPo umyciu warto samochód dokładnie osuszyć. Nie pozwól, aby zrobiło to za Ciebie słońce. Z pewnością znajdziesz przez to brzydkie smugi, a dodatkowo (jak pisaliśmy wyżej) Twoja powłoka będzie narażona na niebezpieczne promienie. Używaj delikatnych tkanin. Zbieraj wodę zdecydowanymi, ale niezbyt silnymi ruchami.\nPo osuszeniu czas na naniesienie powłoki ochronnej. Powinieneś przygotować do tego odpowiedni wosk, który zabezpieczy lakier przed słońcem i innymi destrukcyjnymi czynnikami. Poleruj auto bardzo dokładnie i bez pośpiechu. Może to potrwać kilka godzin, ale efekt będzie oszałamiający!\nMożesz poszukać też dostępnych na rynku filtrów UV, czy innych kosmetyków, które ochronią lakier Twojego auta.\nJak kosmetyk, to tylko dobry\nStosuj produkty, które mają uznanie na rynku. Najtańsze kosmetyki w najlepszym wypadku nie zadziałają, a mogą mieć skutek odwrotny do zamierzonego. Zrób odpowiednią listę, a jeżeli znajdziesz odpowiednie dla Ciebie – używaj ich konsekwentnie, bez niepotrzebnych zmian. To najlepszy sposób na utrzymanie dobrej kondycji lakieru.\nPoza kosmetykami zaopatrz się w delikatne ściereczki (np. z mikrofibry), dobrej jakości gąbki, oraz pędzelki. Ułatwią one czyszczenie w ciężko dostępnych zakamarkach.\nPiękny i zdrowy lakier – klucz do sukcesu\nDbaj o swój samochód już od pierwszego dnia. To najlepszy sposób na sukces. Powłoka, która ma odpowiednie warunki może wytrzymać lata. Piękny lakier sprawi, że w swoim samochodzie będziesz czuć się pewnie, a podróż stanie się czystą przyjemnością.


Recenzja filmu Punisher: Strefa Wojny / Punisher: War Zone | Recenzje filmów w serwisie Hitosfera.com\nAktorzy : Ray Stevenson\n"Punisher: Strefa Wojny" to już trzecia część serii, która rodzi się w dość niesystematycznych odstępach czasowych. W pierwszej części z 1989 roku główną rolę zagrał ówczesny bohater filmów kina akcji - Dolph Lundgren. I film został przyjęty dobrze przez rzeszę fanów. Kolejna część powstała wiele lat później, bo aż dopiero w roku 2004 i tutaj w główną rolę wcielił się Thomas Jane. Należy wspomnieć, że na ekranie tej części, zagościli również takie sławy jak John Travolta, Will Patton, Rebecca Romijn czy Roy Scheider. I w tym przypadku również tragedii nie było. Widz miał dostać brutalne kino akcji z mścicielem w koszulce z trupią czaszką i taki film wtedy obejrzał. Czyli druga część przygód mściciela, można powiedzieć, że była udana.\nNo i doczekaliśmy się części trzeciej, która przy tych poprzednich wygląda jak Yugo przy BMW.\nCzy jest sens opisywać scenariusz? Oczywiście ten sam. Frank Castle po raz kolejny wyrusza na samotną krucjatę, która ma na celu zlikwidowanie mafii. Po drodze wykosi wiele oprychów. Ale jak wykosi... a więc na ekranie zobaczymy urwane głowy, ucięte kończyny, wbite narzędzia w części ciała, rozrywające pociski, dużo krwi, dużo flaków, dużo brutalności. Można powiedzieć, że film ominęła cenzura, bo niektóre sceny są naprawdę nieprzyjemne. Czy to plus? Dla fanatyków może i tak, dla tych pozostałych nie bardzo.\nAle pojęcie brutalności to kwestia sporna. Kto co lubi... film irytuje głównie swoją formą, która przypomina inny film stworzony na podstawie komiksu - "Batman i Robin". Jak ogólnie wiadomo, wspomniana część człowieka-nietoperza okazała się totalnym nieporozumieniem i wpłynęła bardzo negatywnie na całą serię. Tutaj mamy podobny przykład i bardzo z tego powodu ubolewam. Ja chcę kolejnych części Franka, ale autentycznych, takich które nie śmieszą i nie obrażają widza. A to co się dzieje w najnowszej części to po prostu jakieś żarty. Postaci jakieś takie przerysowane, bez ikry, pozbawione oryginalności. Główny, zły boss z pociętą twarzą, wygląda jak twór dr Frankensteina, a mamy przecież XXI wiek i taka charakteryzacja zwyczajnie nie pasuje. "Super straszny" brat głównego bossa, może nas jedynie rozbawić swoim zachowaniem bo na pewno nie przerazi, ani też nie wzbudzi żadnych emocji. No może poza tymi negatywnymi. Sceny przemocy, które powinny być mocną stroną filmu tylko irytują, więc jeśli film akcji, ma słabe sceny akcji to już szkoda gadać. I na sam koniec zostawiam głównego aktora, czyli pana Stevensona, który nastawia sobie nos ołówkiem (przy oglądaniu tego aż nozdrza nas zaswędzą). Może to tylko moje odczucie, ale ten gość nie pasuje ani trochę do tej roli. Nie kojarzy mi się w ogóle z "Punisherem" jakiego znamy, więc film równie dobrze, mógłby się nazywać "Krwawa Jatka 3" i też by było w porządku.\nNo i tyle. Więcej nie mam zamiaru tracić czasu. Nie na tą szmirę. Ja się sparzyłem, więc ostrzegam innych - omijać z daleka i nie patrzeć w stronę nowego "Punishera". "M jak Miłość" wypada lepiej.\nTwoja ocena: Brak Średnia: 6.2\nwt., 04/01/2011 - 15:41 — BeatX (niezweryfikowany)\nNo niestety ta recenzja jest subiektywna i plytka, w zasadzie nie poparta zadnym argumentem poza osobistymi doznaniami autora ("nie warto", "zle kojarzy sie", "nie przypomina" itp)\nopisujesz swoje przezycia czy oceniasz film jako calosc?\n"Główny, zły boss z pociętą twarzą, wygląda jak twór dr Frankensteina, a mamy przecież XXI wiek i taka charakteryzacja zwyczajnie nie pasuje."\n... moze niech link ponizej posluzy za moj komentarz:\nJa jako fan postaci Punisher'a moge wszystkim smialo polecic ten film.\n"Punisher: War Zone" nie jest wybitnym filmem ogolnie w historii kinematografii, ale na pewno poza nowym Batman'em i Sin City jest jedna z najlepszych ekranizacji calkowicie komiksowej historii i postaci.\nTakie tytuly jak spider-man, x-man, czy hulk do piet mu nie dorastaja.\nczw., 11/11/2010 - 22:02 — Anonim (niezweryfikowany)\nczw., 05/11/2009 - 14:15 — Anonim (niezweryfikowany)\nco za kretyn to pisał? Człowieku czy ty masz w ogóle jakieś pojęcie o punisherze chyba nie jak wypisujesz takie bzdury!! [cenzura]\npt., 11/09/2009 - 22:11 — Keeperek (niezweryfikowany)\nGozdziol jeśli chcesz to możemy szybko sprawdzić kto ma większą wiedzę o komiksach Marvela. O Castle również. Jeśli masz już nazywać innych gejami itp. to najlepiej zrób to przed lustrem. Bo jeśli rzeczywiście jesteś taki porywczy to jeśli będziemy mieli odrobinę szczęścia pozbędziemy się kolejnego dziecka neostrady.\nśr., 22/04/2009 - 22:16 — Gozdziol (niezweryfikowany)\nTo pewnie pisał jakiś gej który wogóle nie ma pojęcia o Franku Castle.\npon., 30/03/2009 - 22:28 — Bartosz Studenny\nOczywiście, że czytałem komiksy Marvela. Wychowałem się na tym, więc wiem o czym piszę i zdania absolutnie nie zmienię. Nowy "Punisher" to strata czasu.\npon., 30/03/2009 - 03:44 — Anonim\n"Nie kojarzy mi się w ogóle z "Punisherem" jakiego znamy," czyli cukierkowatego z poprzednich czesci.Ten aktor najbardziej przypomina punishera z komiksow akurat.Nie mal byc podobny do poprzednich czesci tylko do komiksowej postaci ktorej zapewne nigdy nie widziales.\npon., 23/03/2009 - 17:29 — Anonim\nPrzynajmniej nie muszę tego oglądać, dzięki.


Ostatnie pięć komentarzy, dodanych z tego komputera (87-207-103-85.dynamic.chello.pl):\ntyle sytuacji, że powinniśmy zdobyć chociaż jedną brakmę, brakowło do tego trochę szczęscia, Legia jakzwykle w meczach z nami jest jak urodzona w czepku i a sedzia czasem pomoże. Codo naszej gry to w sumie w polu dobra to my mieliśmy piłkę i prowadziliśmy grę, rywal skupał sięna grze z kontry i obronie wyniku, który otworzył i zamknął ten mecz. Fajnie momentami wiązała sięwspółpracmiędzy nasymi hispanami, ale widać też, że brakuje nam jeszcze zrozumienia, co rodzi straty. Szkoda tej sekwencji akcji z nie strzelanym karnym potem kontuzji Brożka po brutalnym zagraniu bandyty z Legii. Szkoda, że nasi piłkarze aztak szanowali rywli, ktorzy pokładali się na boisku przy każdym podmuchu wiatru, temu zdrajcy nikt nie złamał nogi a szkoda. Nic trzeba o te punkty, które uciekły powaczyć w Poznaniu\nTak po okresie wkurzenia\ndumałem miedzy złożeczeniami a zozumieniem, ale to jest najgorszy sort ***iszo....a. Dał mu losszanś wyjścia z twarzą, pokazania jakiegoś tam sentymentu, po prostu uniknięcia tego meczu zamilknięcia w mediach. Ale jak widać ta zdzira bo inaczej tego określić nie można gotow jest nowemu klientowi zrobić przyjemnośc na każdy możliwy sposób byle zasłużyć na kasę. Więc napiszę tak jak się ten ***iszon pojawi na murawie to przylączę się do każdej formy zwyzywania buca. Ciekawe, czy już ***umówił się w Wrrszawie by mu na nodze zlikwidowli jedną wieżę a dugą przerobili na wzór Pałacu Stalina. Sorry ale się wkur...... Kiedyś myślałem że Surma przegiął bo rzucił ze złości koszulką a parę lat pózniej całowł cwelkę, ale ten to jest dopiero cwel przez wielkie L.\nBrawo dla zawodników za walkę\nkonsekwencję w grze. Brawo dla trenerów za taktykę, rozczytanie rywala i zmobilizowanie drużyny na to spotkanie. Ale jeszcze przed nami dużo pracy, ale kierunek jest już wytyczony teraz trzeba szlifować taktykę założenia gry i walczyć w każdym meczu o wygraną. Ten mecz pokazał potencjał nie Carlitosa, ale całej drużyny, która się uzupełniała na boisku. Widać efekty włożonej pracy, to cieszy, ale proponowałbym nie pompowac balona przed kolejnymi meczami, bo w tej fazie budowy zespołu wyniki mogą być rózne. Tak na prawdę jakości należy oczekiwać wiosną i wówczas zobaczymy w jakim miejscu jesteśmy.\nJak się czyta pewne komenty, to widać\nilu tu masochistów, co cierpi to skupcie się na komentowaniu szachów. Wczoraj widzieliśmy ostani mecz jesiennego cyklu przygotowawczego do ligi. Trenerzy zebrali doświadczenia z poprzednich pięciu sparingów i zestawili najmocniejszy na ten mpment skład wyjsio na jaki w tym momencie stać zespół. To było widoczne na boisku. Wisła grala z zębem ambicją, konskewntnie w obronie (nie bezbłednie) i ciekawie w ataku. Nie było u nas słabszego elementu i trener jak i kibice powini być zadowoleni z poziomu i jakości gry i w dalszej pracy skupić się nad poprawieniem przed wszystkim skuteczności i dokładności ostatniego podania. W pierwszej poowie rywal nie stworzył zagrożenia pod naszą bramką. Przez 75 minut mieliśmy pełna kontrolę nad meczem, Pytanie istotne, czy jeżli by padła bramka to czy byśmy grali tak dalej czy też oddalibyśmy inicjatywę. Biorąc pod uwagę naszą presję tempo grania i opór rywala jego szczęście wyjazdowe w tym sezonie widac było, że jedynym elementem w którym Jagielonia była od nas lepsza to fart pod wlasną bramką. W ostatich 15 minutach po zejściu Llioncha mecz się wyrównał i rywal zrobił dwie grożne akcje i mogliśmy to nawet przegrać. W końcówce nie potrafiliśmy wysoko utrzymać piłki i zrobiła się taka gonitwa od jednej do drugiej bramki. Tu zaczęło wychodzić zmęczenie. Ten mecz pokazuje jakość jaka jest w Wiśle.Teraz trzeba się przez dwa tygodnie skupić na szlifowaniem formy pierwszej jedenastki, poprawy elementów jakości ostatnego podania. Drużna musi skupić się na elemencie wykończenia sytuacji. Zawodnicy muszą brać więcej odpowiedzialności na zakończeniu akcji strzałema nie szukać cały czas Lopeza. Wczoraj nie było zwycięstwa ale był dobry występ. Są dwa tygodnie na przygotowania do kilku meczy prestiżowych trzeba w nich zdobyć jak najwięcej punktów, ale podstawą powiniej być rozwój naszej gry.\nTrzeba to brać na klatę\ni pracować nad zgraniem i ułożeniem gry. Szkod że w ostatniejchwili wupadł Głowa, bo taki obrót sytuacji potrafi odebrać pewnośc siebie. Było kilka dobrych momentów, ale to było za mało. Trzeba złapać moment przełamania. Mamy ewidentrzymniemny problem z rozegraniem i utrzymaniem się przy piłce pod presją agresywnej gry rywala i zawodzi dokładne podanie. Dziś słabiutko wypadł Wojtkowski, którego stroną nie poszła żadne sensowna akcja, ale takie jest prawo młodości. Dobrze zagrali Buchalik, Arsenić, Gonzalez, Sadlok, Basha, Llionch, Lopez, Małecki, który jednak w dwóch trzech sytuacjach zachował się zbyt samolubnie. Niewiele wniosły zmiany. Trzeba się odkuć w następnym meczu.\n© 1998-2019 WISLAPORTAL.PL. Portal Kibiców Klubu Wisła Kraków | Strona wygenerowana w 0.247 sek. | Kontakt: redakcja@wislaportal.pl


Woda to .............. ,zwany ................ . W... - Zadane.pl\nWoda to .............. ,zwany ................ . W skład cząsteczki wody wchodzą .............. i jeden atom ................ . atomy .............. są połączone z atomem tlenu za pomocą ................. kowalencyjnych spolaryzowanych, ponieważ ........................ pary ...................... są przesunięte w kierunku atomu ..................... .\nWoda to ...związek........... ,zwany ......tlenkiem wodoru.......... . W skład cząsteczki wody wchodzą ...2 atomy wodoru........... i jeden atom .......tlenu......... . atomy .......wodoru....... są połączone z atomem tlenu za pomocą .......wiązań.......... kowalencyjnych spolaryzowanych, ponieważ ...........2............. pary ..........wiązań............ są przesunięte w kierunku atomu .........tlenu............ .\nWoda to tlenek wodoru ,zwany oksydanem. W skład cząsteczki wody wchodzą 2 atomy wodoru i jeden atom tlenu . atomy wodoru są połączone z atomem tlenu za pomocą wiązań kowalencyjnych spolaryzowanych, ponieważ obie pary elektronowe są przesunięte w kierunku atomu tlenu.\nWoda to (tlenek wodoru), zwany (oksydanem). W skład cząsteczki wody wchodzą (dwa atomy wodoru) i jeden atom (tlenu). Atomy (wodoru) są połączone z atomem tlenu za pomocą (wiązań) kowalencyjnych spolaryzowanych, ponieważ obie pary (elektronowe) są przesunięte w kierunku atomu (tlenu).


Filozofia dla bystrzaków - Tom Morris - Książka | Gandalf.com.pl\nFilozofia dla bystrzaków (miękka)\nFilozofia dla bystrzaków - opis produktu:\nPrzeczytaj to i poczuj, jak mądrzejesz! Ken Schanzer, prezes NBC Sports Dowiedz się, jak wykorzystać tę niesamowitą wiedzę w codziennym życiu. Źródło mądrości dla każdego z nas! dr Tom Morris Prawdziwa królowa nauk znowu w akcji! Filozofia często kojarzy nam się z galopującą nudą i bezpowrotnie straconym czasem. A jednak mimo kiepskiego PR-u jest to jedna z najbardziej fascynujących dyscyplin naukowych. Filozofia pobudza do myślenia, pomaga zrozumieć świat, znaleźć sens życia i spojrzeć na rzeczywistość z zupełnie innej perspektywy. Tom Morris podchodzi do niej w niestandardowy sposób i odkrywa przed czytelnikiem wszystkie niezwykłe zakątki tej nauki. Przygotujcie się na lekturę pełną wrażeń. Bystry daje radę: wie, o co chodzi w filozofii, myśli jak filozof, szuka odpowiedzi na trudne pytania, wykorzystuje filozofię w życiu codziennym, łączy wiedzę z praktyką. Tom Morris jak nikt inny ożywia dziedzinę filozofii. Paul K. Moser, profesor i szef wydziału filozofii, Uniwersytet Loyoli w Chicago Tom Morris nie jest zwykłym bystrzakiem, a ja nie jestem filozofem, więc prawdopodobnie stanowimy dobraną parę do przeprowadzenia tego cudownego ćwiczenia, polegającego na odkryciu niektórych z najbardziej nieuchwytnych i trwałych tajemnic życia. Przeczytaj to i poczuj, jak mądrzejesz! Ken Schanzer, prezes NBC Sports O autorze Dr Tom Morris - autor książki True Success, przez piętnaście lat wykładał filozofię na Uniwersytecie Notre Dame, a obecnie zarządza własnym instytutem Morris Institute for Human Values\n11,82 zł 16.89\nSławomir Murawiec , Anna Bondyra\n-20% Filozofia dla bystrzaków książka


Copywriter, blogerka, pasjonatka wnętrz skandynawskich oraz zdrowego odżywiania. Posiadam doświadczenie w pisaniu tekstów o dekoracji wnętrz, jak również publikacji naukowych polsko- i anglojęzycznych, w dziedzinie nauk chemicznych, ochrony środowiska, uzdatniania wody. Współpracuję także…\nChętnie podejmę się pisania arykułów, redagowania tekstów zarówno w języku polskim jak i angielskim. Do każdej pracy rzetelnie się przygotuję i poszerzę swoją wiedze w wymaganym zakresie. Jestem punktualna i odpowiedzialna.\nWykształcenie ekonomiczne, specjalność ekonomika turystyki (marketing), podyplomowe Public Relations. Obecnie pracuje w branży turystycznej, promocja turystyki. Chętnie zajmę się pisaniem, przepisywaniem tekstów, pisaniem artykułów itp.


PRA-WEDA odc. 46 | Marek Słyk marek słyk, marek slyk, pisarz, powiesc, powieść, proza współczesna, postmodernizm, nowa powieść, najnowsza powiesc\nWrzesień 26th, 2012 by Słykołyk\nOdkładania na doby jutrzejsze realizacyj dzisiejszych pomysłów. W związku z tym występowania niezadowoleń. I na kogóż to, jeśli nie na siebie samych, zwalać winy za własne powzięte decyzje? Jeszcze raz kwitować sprawę, budzącym gorzki chichot, wykrętnym humorem? Ciężko – zjednoczonym w problematyczną całość półgłówczanym bliźniętom. Zapóźniony spacerowicz kala włożone na stopy, zakupione w sklepie obuwniczym, damskie (z braku tam innych) kalosze kałem młodej suczki, co prowokatorsko zatrudniła siły nośne samego środka trotuaru załatwieniem się właśnie w tym miejscu. Gdyby miał na stopach gumę kaloszy męskich, wdepnąłby zapewne w odchód nie Azy, tylko – Azorka. Cóż, że niesmaczny dowcip swemu (kto wie, czy nie jedynemu?) czytelnikowi zatracone w spekulacjach lingwistycznych poecisko zafundowało! Niesmaczny, ależ wielce rzeczywisty!\n– W nagrodę za twą hojność powiem ci, Młody, bajeczny dowcip własnego chowu.\nPociągam nosem; na domiar walących mi się na głowę przeciwności, napadł mnie teraz i katar. Mówiąc między nami (czy ktoś za kotarą aby nie podsłuchuje?), mam obecnie nader głęboko w otworze odbytniczym wszelką myśl pociągającą ku wzniosłości. Jako że nieoceniony Stwórca nie obdarzył nas niczym takim, coby nosiło piętno całkowitego antysensu, więc na wyobraźniowy ekran mojej świadomej czuwalności z kloacznego dołu jak naraz nie chluśnie wypluśnięty przez pławiącego się tam demona zestaw pokaźnych robaczysk, dla których odbytnica ludzka od wieków wieka pozostaje po prostu marzeniem! Takoż i nobliwe róże, rogami swych kolców (stąd też ich pierwotna, rdzennie polska nazwa! – róg bowiem, logicznie wypada, to mąż róży) nastroszone obronnie przeciwko amatorom ich piękna, skłonnym po odcięciu kwiatów od korzeni widzieć je w nekrofilskich urnach wazonów, na bazie, wstydliwie dotąd pomijanego w literaturze, kału – gruntują swój byt. Teraz mam jednak w przysłowiowym nosie wszelakie uwznioślenia, robienia rzeźbiarskich arcydzieł w oparciu o materiał, w którym można niby jedynie się babrać.\n– No więc dowcip będzie – mówię – satyrą na dzisiejszy świat reklam. Posłuchaj tylko.\nZ sąsiedniego przedziału przechodzi do nas wszelako ten, który grzebał w popielnicy.\n– Mistrzu – przymila się Młodemu. – Zawsze wielbiłem twój talent. Daj popalić.\nMłody bez ociągania daje. Z jakichś powodów jest bogaty, jak na tutejsze stosunki.\n– Pamiętam zwłaszcza sytuację, kiedy po minięciu trzech obrońców wpakowałeś piłkę\ndo bramki pod brzuchem interweniującego akrobatycznie bramkarza Paragwaju…\nAha! To znaczy, że Młody ma pieniądze, bo pracuje jako ceniony nogopiłkarz. Dobrze, że to się wyjaśniło, chociaż z drugiej strony niejeden z nas, ze względu na hazardowe walory ryzyka, kiedy to serce, katapultując do gardła, węszy wielką wygraną tuż obok groźby utraty wszystkiego, lubi też przebywać w aurze tajemniczości – kryjących może obietnicę oszałamiających rozstrzygnięć – niedopowiedzeń. Jednak w mojej sytuacji (wielu spośród znanych mi ludzi przyjmuje za pewnik, że czynnik rozwojowy ich losu mógłby uaktywnić się jedynie dzięki wygranej na loterii) element niewiadomej tym jednym rozjaśnieniem został naruszony w minimalnym tylko stopniu. „Dobrze przygotowany idzie na pewniaka”, skąd więc teraz u mnie mowa o jakiejś „niewiadomej”? Cóż. Ja przyjmuję, że ze mną i moim światem może być tak, albo siak. „Na pewniaka” twierdzę, że, co do mnie, alternatywa istnieje. A popatrzcie na innych. Za całą swą najszaleńszą ambicję podają, że, kiedy wypełnią się dni, też znajdą stosowne słowa na tę – „cóż, że ostatnią?” – okazję do akuratnego zachowania się w każdej sytuacji. Powiedzą światu „adieu!”, cóż stąd, że nie dostrzegłszy, iż konsekwencja w utrzymywaniu do końca stylu buduje może legendę, lecz samego końca ani próbuje powstrzymać czy przełamać. Teraz jednak trzeba powiedzieć, co się obiecało.\n– Właściwie to jestem wrogiem dowcipów – mówię. – Ale wymyśliłem kilka, żeby ktoś złośliwy nie mógł użyć argumentu, że moje negatywne zdanie o nich wzięło się stąd, iż zwalczam je, bo sam jakoby nimi posłużyć się nie jestem w stanie.\n– No – oświadcza Młody, co w zarysowanym kontekście ma oznaczać, że mnie rozumie. I, żebym ciągnął, ponieważ i w jego dziedzinie za błąd uważa się rozwlekłość.\n– Słuchaj, Młody. Idzie sobie ulicą obywatel Iks, taksując spojrzeniem witryny przyulicznych sklepów, bo niby co innego miałby robić, mając do czynienia z podobnymi realiami. „Mercedes to coś więcej niż samochód” – jawi się mu jaskrawy napis zza szyby mijanego salonu z luksusowymi maszynami. „Właściwie tak – myśli sobie Iks. – Mercedes to także wzór wytwórczej perfekcji”. Ale idzie dalej. I zaraz ma w oczach slogan reklamowy firmy elektronicznej: „ATARI to więcej niż komputer”. „Właściwie tak – myśli sobie Iks. – ATARI to także symbol nowych trendów w elektronice”. Iks idzie dalej. Sklep obuwniczy pewnego wielkiego międzynarodowego producenta i wyłuszczenie: „Adidas to więcej niż but”. „Właściwie tak – ocenia Iks. – Adidas to także gwarancja sportowej elegancji”. Iks idzie dalej. Patrzy, a tu sklep spożywczy (tak, jakby to tę handlową placówkę rekomendowano do spożycia, nawiasem mówiąc. Czy nie logiczniej byłoby powiedzieć na przykład ‘sklep spożywniczy’?). Iks wchodzi i rzecze w te słowa: „poproszę o coś więcej niż chleb”… – kończę, z jaśniejącym spojrzeniem i mając wskazalec, czyli wskazujący palec, tryumfalnie wyciągnięty do góry, pewien aplauzu. Tymczasem Młody wprawdzie trochę się śmieje, ale czterej pozostali, którzy z nudów nie omieszkali też się przysłuchiwać, pozostają w niewzruszonej powadze, nawet z wyglądu nieco jednak różnej od obojętności. Mniejsza z tym. Biali w historii narobili tyle krzywdy Murzynom, że teraz jakby musi dochodzić do prób pewnego wyrównywania rachunków. Jestem indywidualistą, mało mi w głowie jakieś uprzedzenia rasowe mające dotyczyć całych narodów czy przekonania, że tylko „cywilizacja białego człowieka” jest niby wyznaczona przez Opatrzność do protektoratu nad usiłowaniami, jakie wolno powziąć ‘po prostu człowiekowi’. Jednak to indywidualiści właśnie sprawili, że doszło do narodowych czy rasowych zróżnicowań. Przywodząc mentalnie, intelektualnie czy politycznie wyodrębnionym, dzięki spowodowanej przez siebie secesji pierwotnej społeczności zintegrowanej autorytetem jedynego Boga, swoim grupom, zwielokrotnili swoje istnienie – przekornie wobec zalecanemu dziś na to sposobowi, a to sposobowi powiększania swej domniemanej potęgi – poprzez płciowy rozród. Bawieni okrągłymi zdaniami mów i zasugerowaną nieodpartością niby koniecznych, a jako takie jedynie słusznych, decyzyj rządzeni przyzwyczaili się wkrótce do własnej podrzędności, a nawet znaleźli upodobanie w podziwianiu mądrości kacyków i królów, rozbrojeni intelektualnie i pogodzeni z ‘prawdą’, że wola władcy jest święta, natomiast wola ich własna prawdopodobnie nie istnieje, skoro coś takiego jak ona trudno im w ogóle z siebie wykrzesać. O co mi chodzi? O to, by tak zwany szary obywatel nie patrzył na rządzących z takim aż, jakie do dziś dnia jest regułą, nabożeństwem? Bo kto wie, czy sam nie mógłby przywdziać barwnego koronacyjnego stroju i stać się takim jak ten, którego dzisiaj czołobitnie wielbi? Brak pokory, od której upadłych do poziomu wyznawcy kiepskiego ideału próbuję tu odwieść, zwykle niestety generuje w społeczeństwie niszczycielskie niepokoje tudzież wrzaskliwe tumulty, najczęściej nie oferując nic w zamian. A zresztą władza, rozumiana jako najwyższa godność w państwie i czynnik decydujący o wyborze międzypaństwowych sojuszy bądź antagonizmów, powoli winna tracić na znaczeniu. W dobie błyskawicznego przekazu informacji i powszechnej do niej, dzięki między innymi takiemu wynalazkowi jak internet, dostępności – zyskuje za to na społecznym znaczeniu człowiek, który coś sensownego i nowego ma po prostu do powiedzenia czy zaproponowania. Tak byt ogólny jak każdy z bardzo wielu zawierających się w tym pierwszym bytów poszczególnych posiada cechę własnej ekspansywności. Człowiek, że sięgnę do przykładu, który z wiadomego powodu rozpatrujemy najchętniej, może nie zdawać sobie sprawy, że jego dążność do zawłaszczania cudzych dóbr nie wynika bynajmniej z zawinionej jakoby przezeń jego prywatnej „grzeszności” czy osobistej woli, tylko zwyczajnie – z natury rzeczy, z nim utożsamialnej. Ulegając magii słów pewnego mojego starszego kolegi, który od strony zwyczajnie branego biologizmu był osobnikiem nędznym, stałem się przed laty tego „wykładowcy” wytrwałym słuchaczem, ograniczającym swój udział w odbywanych tych niby-rozmowach w zasadzie do stawiania mu krótkich pytań. Otóż tematyka rozpościeranych przede mną przez niego intelektualnych kobierców trafiała w moje zainteresowania, ale to, co w obrębie owych tematów się mówiło, nazwałbym dziś raczej, gdyby nie strach przed posądzeniem mnie o niewdzięczność, czystą amatorszczyzną, a nawet parafiańszczyzną. Cóż, poznawszy wątpliwe uroki samotności, nauczyłem się zadowalać byle czym. Coby nie mówić, ten Napoleon Damunia był oryginałem. W każdym razie odwiedzałem go i przez parę roków cierpiałem zainfekowanie jego osobowością. Na jak wielkie narażało to mnie niebezpieczeństwo, nie miałem orientacji dopóty, dopóki nie zobaczyłem w obliczu mego, przebudzonego akurat z nocnego snu, trzyrocznego synka – potworkowatego wyrazu twarzy owego Damuni! Synek mój nigdy nie widział go na oczy, nie miał też okazji wsłuchać się w choćby jedną jego opowieść. „Co możesz mi zaproponować?” – postawiłem raz pytanie memu mentorowi. „Nauczę cię, jak samodzielnie myśleć” – odrzekł. Dostrzegłem od razu wewnętrzną sprzeczność w deklaracji Napoleona, co zresztą bezzwłocznie mu uzmysłowiłem. Samodzielności można się nauczyć jedynie w toku nauki zadanej samemu sobie. A jeśli już korzystając z cudzego dorobku, to jakby wbrew intencjom autora takiej krynicy mądrości. Już raczej kradnąc mu wybrane elementy jego programu niż dostępując łaski obdarowania siebie przezeń. Tym niemniej teraz, gdy mój mały Socjusz, przez moje nieświadome pośrednictwo, tak boleśnie został dotknięty wpływem, silnej ale pokracznej, Napoleonowej osobowości, wiedziałem już z doświadczenia, jak niebezpiecznie skuteczny może być ten sposób kształtowania innych na swoje podobieństwo. Silne struktury intelektualne wnikają, jak plemnik w jajo, w podatny grunt młodej (lecz czy tylko takiej?) psychiki, i nie masz szans na obronę własnej tożsamości, podczas gdy każdy z nas najbardziej chce przecież pozostawać sobą, o ile jest to w ogóle (a chyba jest) realne pragnienie. Tyle wolności, ile posiadania – stwierdził ktoś, kto zauważył, że tylko w obrębie własnej prawnej majętności swą wolę możesz realizować swobodnie. Tymczasem tutaj odbierają ci nawet samego siebie, nie masz nic; jesteś wyjałowiony z pierwiastka własnego „ja”, stajesz się kopią „ja” obcego, a więc czymś wtórnym do ‘istniejącego naprawdę’ oryginału. Tego Numeru Jeden. Pewnie, że z sytuacją, że „ja to teraz ktoś inny”, się stopniowo oswajasz. Ale czy to ty się oswajasz z nowym właścicielem twego ciała, czy odwrotnie: czy po prostu nie anektuje cię dla swojej satysfakcji i potęgi „twój” nowy właściciel?? To nie jest błaha sprawa, ani problem z rodzaju „tych wydumanych”!! „Do nas, młodych włóczęgów, cały należy szeroki świat” – śpiewnie „wszem i wobec” obwieszczali weseli harcerze. Miało to wymowę manifestu prężnej, nieskrępowanej żadnymi gorsetami jakiegoś „liczenia się z faktami”, młodości i upraszczało teoretyczne problemy, jakimi żyje odsunięty od głównego nurtu wydarzeń kompleksat. Kategoria posiadania jest drugą, zaraz za przodującą kategorią istnienia, kwestią człowieka. Odkryłem to, gdy przeglądając maszynopis jednej ze swych wielu niewydanych powieści, zauważyłem, że w tekście najczęściej (co prawda, w wielu gramatycznych odmianach) powtarza się czasownik ‘jest’, lecz zaraz potem występuje tam wielokrotnie – czasownik ‘ma’. Dalej długo-długo – nic. Ludzie w dzisiejszej Polsce, wyswobodzonej na skutek dziejowego przesilenia z więzów zależności od silnego opiekuna, który, za cenę sprawowanego nad nami militarnego opiekuństwa, żyłował nas gospodarczo i od strony kultury usiłował „bezpłatnie” narzucić nam swój takiej model – wyczuwając swą szansę w tym, że ich dzisiejsza, wolna już, narodowa władza „nie może przecież” imać się takich sposobów rządzenia krajem, jakimi posługiwał się dawniej – poprzez powolnych sobie polityków miejscowych – rzeczywisty okupant, tę demokratycznie wybraną, zrządzeniem losu liberalną, władzę próbują zdelegalizować. Ludzie, co oczywiste, stanowiący nie ogół krajowego społeczeństwa, bo ten optował w wyborach przeważnie za liberałami, skoro je wygrali, tylko, z natury rzeczy aktywni, fanatycy-nacjonaliści. Ideologia międzynarodowego braterstwa, stojąca u podstaw komunizmu jako jego najbardziej ogólne wyznanie wiary – była (jest) skierowana przeciw nierównościom zaznaczającym się między narodami, pomiędzy klasami społecznymi i między człowiekiem a człowiekiem, które to nierówności są jakoby jedyną przyczyną, nielubianych zwykle wśród intelektualistów (a tacy tworzą wszelkie ideologie), wojen. Najbardziej rażącą dysproporcję twórcy teoretycznego komunizmu musieli widzieć (a jeśli nie widzieli, to byli ślepi) w układzie: wszechmogący Bóg – nicniemogący proletariusz. Boga, podobnie jak „warstw” posiadających (czy Karol Marks brał pod uwagę to, że posiadać można – poza „jedynymi niefikcyjnymi” dobrami materialnymi – też dobra takie jak odwaga, wiedza, inteligencja, zdrowie czy – mądrość, a więc zdolność do czynienia trudnych, acz zorientowanych na dobra rzeczywiście perspektywiczne, wyborów życiowych – teoretycznych i praktycznych?), zreformować lub asymilować dla równościowego społeczeństwa byłoby niemożliwością. Marksizm demaskował fikcje, to jest – wszelkie nienaukowe (czyli nie dające się zweryfikować doświadczalnie lub osadzić w postępowaniu logicznym, które wieńczy dowód) koncepcje, na czele z teologiczną koncepcją Boga oraz poglądem, wedle którego istnieje coś takiego jak przyrodzona wyższość pewnych narodów, stanów i jednostek – nad innymi. Tę domniemaną wyższość dialektyczny materialista określał jako uzurpację, za której bandyckie zrobienie tudzież za wynikłe z niej bajeczne życie uzurpatorów kosztem ciężko i za głodowe wynagrodzenie pracujących mas należy pyszałków surowo ukarać (wyrżnąć) – według naukowych zasad sprawiedliwości dziejowej. Ci, którzy przez tysiącrocza byli poniżani, wyzyskiwani, ograbiani i bici, niech wreszcie, w toku starannie przygotowanej rewolucji światowej, mającej mieć przebieg oczywiście gwałtowny i błyskawiczny, zemszczą się na swych dotychczasowych a odwiecznych ciemiężcach i przemienią układ społecznych zależności na taki, w którym nie będzie już panów i sług, natomiast – zrealizuje się błogosławiona idea powszechnej równości. Mało kto przy tym zauważa, że idea ateistycznych głosicieli sprawiedliwości dziejowej omal pokrywa się z proroctwem boskiego Jezusa, że „ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi”. Jednak supozycja, że twórca materializmu dialektycznego zasłużył sobie na miano Mesjasza, któremu to tylko, że nie wszystko się udało, wydaje się być szyta zbyt grubymi nićmi.\nNaigrawania się z wiar silnie ugruntowanych, z wiedz odpornych na próby uczynienia ich przedawnionymi. Czy jednak, rosnący mentalnie na rozprawianiu się z nimi, prześmiewca na ruinach, którymi je sprawił, wzniesie własną konstruktywną budowlę?\nNapoleon Damunia zainfekował mnie swoją, w jakimś tam sensie ujednoznacznioną, sumą poglądów, jednak to nie ja zachorowałem, tylko synek mój Socjusz; jako trzyroczne ówcześnie dziecko, nie tak jeszcze odporny na systemowe kretyństwa. Ażeby ten potworkowaty grymas na twarzy Socjusza się nie utrwalił, uskuteczniłem aż nazbyt dosłowne wybicie go synkowi z głowy, a to trzymanym wówczas (przypadkowo!) w dłoni porcelanowym kubkiem – pomocnym na co dzień w wypijaniu takich smakowitych lub pożywnych płynów jak – czy to herbata, czy to kakao. Ojcowie tradycyjnej proweniencji wychowawczego lub wręcz nauczycielskiego (prawdziwy mężczyzna musi umieć „bić się”) bicia swoich synów nie widzą powodu się wstydzić i może coś w tym słuszności jest. Ja jednak swe dziecko uderzyłem wtedy bodaj jedyny raz w życiu i tego uderzenia wstyd mi. Chociaż miałem powód oczywisty. Powie ktoś, że nie musiałem zadawać się z takim typem jak ten podejrzany charakterologicznie Damunia. Odpowiem na to, że społeczność ludzka (w pewnym odróżnieniu od społeczności mrówczej) składa się z samych podejrzanych indywiduów, jeśli w rachunku pominąć rzesze ludzi uczciwych, ale niezdolnych do intelektualnej aktywności, a co dopiero mówić o twórczości czy wynalazczości w dziedzinie myśli na cokolwiek wyższym poziomie abstrakcji niż rozmowa o takich konkretach jak przebieg, a zwłaszcza wynik, „ważnego dla normalnego mężczyzny” meczu lub to, z jakim milionerem („i ile razy!”) zdradziła danego męża która aktorka, co pozostaje domeną „każdej normalnej kobiety”. Zgoda na to, że normy dyktuje rachunek statystyczny i że to dobrze, iż możemy z pewną dozą wiary we własne słowa twierdzić, że normalność w prostej linii wywodzi się z normy, albowiem norma – widać – nie taka kiepska, skoro da się zauważyć tu istotowe, a nie jedynie nazewnicze podobieństwo. Ja jednak optuję bardziej za bogatym intelektualnie szalbierzem aniżeli za ubogim myślowo poczciwcem, a to dlatego, że z tym pierwszym mogę się spierać, zaś przy tym drugim musiałbym się nudzić. „Jest myśl przedmurzem słowa, / słowo – przedmurzem czynu, / lecz trzeba biegle rachować, / by czyn się z myślą nie minął” – jako młodociany poeta ukułem w spiżu tę rymowaną sentencję i pasuje tu ona jak ulał. Nienormalność jednak nie polega na mijaniu się zamysłu z doprowadzeniem go do zamyślonego efektu (bo to zasada znających życie takim, jakim ono jest, całkiem w normalnym sensie poczytalnych oszustów, którzy merytorykę swej myśli traktują żartobliwie, natomiast z całą powagą podchodzą do kwestii, jak tę trefną merytorykę uwiarygodnić, a, kiedy wyjdzie szydło z przysłowiowego worka, sprawić, by poszła w niepamięć), lecz na tym, że „myśli się o głupotach, mówi się głupoty i postępuje się głupio”. Głupota nie jest to niewiedza, tak jak mądrością nie jest posiadanie wiedzy. Posługując się małym zasobem wiedzy – mądrze, co poniektórzy dopracowują się osiągnięć wybitnych, natomiast posiadacze rozległych wtajemniczeń, z powodu na przykład uporczywego poszerzania ich – bez zamiaru takich spożytkowania, często staczają się po prostu w przysłowiowy rynsztok. Każdy walczy o siebie lub o to, z czym się utożsamia. Nawet gdy dawno już wypadł z gry, forsuje swój sposób upadku, próbując go wszczepić każdemu, kto się nawinie. Znamy też przypadki „zwycięstw zza grobu”, tak mocno tkwi w nas potrzeba sporu. A to sporu o to, że „to mi należy się władza”, bo to ja udowodniłem logicznie, że człowiek, którego uczyniłem swoim przeciwnikiem poprzez wytknięcie mu błędu, rzeczywiście się mylił; że to „mi należny jest splendor”, ponieważ to ja pchnąłem kulę na rzutni o te dobrych parę centymetrów dalej niż ktokolwiek inny na świecie. Walka wre. Życie jest to aktywizm. Jeśli aktywnie brniemy w nihilistyczny fałsz, nagleni instynktem, to też nie bez, osadzonej właśnie na instynkcie, powodującej nami racji. W ten sposób przecież występujemy przeciwko kiełkującemu w nas (w nieuchronnie nawracających momentach zagapiań) chwastowi lenistwa. Co jest potrzebne do rozbujania maszynerii, która tylko w działaniu znajduje swoje właściwe spełnienie? Także taktyczne kłamstwo. Żeby aktywizować masy społeczne do pracy niewdzięcznej a idącej w dodatku w poczet zasług „siły kierowniczej”, władza często posuwa się do demagogii. Semantycznie ‘demagogia’ jest to ‘nauczanie (lub wychowywanie) ludu’, tak jak ‘pedagogię’ określamy ‘nauczaniem (lub wychowywaniem) dzieci’. Jednak w praktyce, i jedno, i drugie, polega raczej na trzymaniu takich biedaków w zależności od siebie. „Zniknie własność, znikną kłopoty” – głosili propagandyści komunizmu. Nie wzięli pod uwagę tego, że walka o zabór lub utrzymanie mienia stanowi podstawowe zajęcie żołnierza, jakim jest każdy z nas. Samo istnienie manifestuje się poprzez akt, czynność. Nie jest możliwe istnieć – nic nie robiąc. Ponieważ już to, że jesteśmy, oznacza robotę, i to ciężką. Niemniej i w powiedzeniu „wolę być niż mieć” zawarł się kompromitujący głosiciela takiej deklaracji, jako osoby, która wie, co mówi, błąd wewnętrznej sprzeczności. Jak bowiem miałoby być możliwe istnienie jakiegokolwiek podmiotu bez posiadania przezeń bytu? „Nie należymy do siebie, tylko do pana, który jest naszym właścicielem” – powiedzą na to obruszeni niewolnicy. Właśnie! Jakże jasno i wyraziście przedstawia się tutaj waga (ważność) sprawy podmiotowość a istnienie! Jeśli ktoś zawłaszcza, dla swojej decyzyjności, powolnych odtąd sobie pracowników czy wyznawców, to odbiera im ich dotychczasową suwerenność. Ludzie ci, przestawszy samowładnie decydować i myśleć, tracą swą tożsamość, podmiotowość, honor, w ogóle zdolność do zrobienia jakiegokolwiek ruchu, który nie wiązałby się z imieniem – obojętne, czy byłby przez nich uwielbiany czy nienawidzony – hegemona. Jakieś ostatki własnej odrębności, które na szczęście jak niepozorne zarzewie jeszcze w odległej przyszłości można pewno będzie rozdmuchać w wielki ogień, pozostają. Ale na razie ludzie ci tracą właściwie byt. Stają się jak mięso, który ktoś inny roztarł w zębach i, rozwodniwszy śliną, przełknął do głębin, atakującego c i e b i e agresywnymi wydzielinami trawiennych gruczołów, żołądka. Tak jak instynkt samozachowawczy nakazuje mi bronić własnego bytu, broniłem więc (sposobem niestety niewyszukanym) bytu mego trzyrocznego ówcześnie Socjuszka przed zakusami (cóż stąd, że zapewne tylko podświadomymi?) Napoleona Damuni, którego rozlewna osobowość, nie mieszcząc się w nim samym, doszukała się na moim podwórku swojej dodatkowej życiowej przestrzeni. Bogiem a prawdą, ten biedny od strony samej materii mężczyzna, duchowo był bogaty. Dopisuję to, bo nie wiem, czy gdzie indziej i kiedy indziej będzie jeszcze okazja do odnotowania tej drobnej rzeczy. Otóż Napoleon pozytywnie ocenił moje literackie zupy, mówiąc, że piszę „po ludzku”. A co do rzeczy innych, to pozwólcie, moi drodzy, że nie będziemy się tutaj aż tak sumiennie spowiadali, jakby może należało. Napoleon nie żyje. Moja walka o byt (nieśmiertelny) jeszcze trwa. Walka o byt przebiega tedy nie jedynie poprzez walenie wroga wałkiem na wałach obronnych warowni. Czy – poprzez lanie na twarz z murów tej warowni waru (wrzątku) – wspinającemu się po drabinie przystawionej do ściany ku twojej zatracie zdobywcy. Twoim zawłaszczycielem może być każdy: przyjaciel, matka, przechodzień – proszący cię o poczęstowanie papierosem podczas codziennego spaceru. Podobnie zawłaszczycielem innych możesz być ty. Wówczas, gdy się poddajesz, stopniowo przechodzisz w nicość figury pozbawionej indywidualnych rysów, o twarzy gładkiej jak ryj świni, nieodróżnialnej od innych osobników „swojego” (cudzysłów, bo wszak zwłaszcza taki niewolnik jak mógłby cokolwiek posiadać, podawać za ‘swoje’?) rodzaju. Chciałem przed paru minutami z moich wolnomyślicielskich dywagacyj przejść do tego, co jest nie tylko ciekawostkowym mędrkowaniem, lecz rysowaniem fabularnego procesu, atoli zawrzała we mnie krew. Jak długo można bowiem wstrzymywać się od wypowiedzenia głośno a dobitnie tego, co n a p r a w d ę we mnie siedzi? Czego odkryciem pochwalić się przed tłumami, złaknionych Prawdy, indywidualistów (takich, co – a i to niemało! – problem czy pytanie zdołali postawić, ale gdzie im do zbudowania odpowiedzi) chcę najbardziej? Zresztą zwlekać z przedstawieniem swych najsilniejszych walorów niedobrze jest zbyt długo już nawet nie dlatego, że te walory wcześniej mogą się zakisić lub czytelnik się zniecierpliwi i twą książkę, tożsamy ze mną Flakononie Pluxie, odstawi na półkę, by nigdy ponownie po nią nie sięgnąć. Obserwuję, jak mrą ludzie. Tylu wartościowych, fajnych ludzi już prawdopodobnie na moją quasipowieść, której lektura – wierzę – wiele w ich poglądach, a tym samym i w życiu (choć to drugie oczywiście jest mniej pewne), mogłaby zmienić – się nie doczeka! Chciałbym toteż z moim radosnym komunikatem dotrzeć przynajmniej do tych, których jeszcze jest szansa uratować od beznadziei! Beznadziei, której to nory jestem niezmiennie codziennym mieszkańcem, a więc, też dzięki danemu mi przez los dosyć wybitnemu zmysłowi analizy i syntezy, siłą rzeczy – znawcą i specjalistą! Żeby poczuć oszałamiający smak wszechświatowego biegu, wkręcić się w tryby skomplikowanej, ale zarazem i porywającej, maszynerii tego wszystkiego problemów, nie wystarczy urodzić się człowiekiem, nawet tym – o otwartych oczach, czułym słuchu, węchu, dotyku i zdolnym a chętnym każdą potrawę smakować. Byłoby na to czymś zbyt małym nawet w dodatku umieć rozmaitość aspektów interesującego (jeszcze jak!) nas przedmiotu złożyć do przysłowiowej kupy i tak uzyskany model opisać – według, kwestionowanej jedynie przez takich zazdrośników jak ja, uniwersyteckiej metody adekwatności. Równoważność treści i formy? Rzeczy i słowa? Dla mnie, który straceńczo tylko w słowie tonę, płynę, a w każdym razie przebywam, i dla którego rzecz jest właściwie też tylko słowem (tyle, że zapisanym) – cóż mogłaby znaczyć rzecz, wobec której słowo jest czymś wtórnym, a niechby nawet i równorzędnym! Sprawcza moc słowa wyprzedza (czy poprzedza) rzeczywistość rzeczy będącej efektem jego sprawstwa i ciekawi mnie – bodaj, czy nie wyłącznie – z powodu choćby tylko tego. Niemniej powodów, dla których wychodzę od słowa i na głośnym (wśród głuchych, co prawda, będzie to może bez znaczenia) wypowiedzeniu go właściwie poprzestaję, jest cała ogromna mnogość. Niby biologicznie wszyscy ludzie są zasadniczo jednakowo zbudowani, to jest mają jednakową konstrukcję – dla pełnienia swych podobnych wręcz nie do odróżnienia funkcyj. Jednak ontologicznie byłoby czymś po prostu niemożliwym zachować (i ciągle nadal zachowywać) współistnienie ludzkich jednostek na równym poziomie zaawansowania w sprawę torowania szlaku, który musi być sprawowany przez byt według określonej hierarchii – od jednostki będącej w oku tego cyklonu sfer, przez wszystkie sfery pośrednie, wypełnione jednostkami tworzącymi miąższ całego owocu (ale nie jego pestkę, i nie przesądzający o jego kształcie płaszcz zewnętrzny), po sferę przynależną jednostce to wszystko opinającej. Jak Bóg może być światem i jednocześnie – tylko wyraźnie wydzielonym i, jakby nie brać, małym tego świata elementem? Jezus głosił, że jest alfą i omegą, czyli – początkiem i końcem. Być może na długo przedtem, zanim użył tej metafory – w zapamiętanym przez historię sensie, zwrot „alfa i omega”, oznaczający najpewniej człowieka o rozległej wiedzy i nieporównanej szerokości myślowych horyzontów, był w Palestynie oklepanym komunałem. Ale to, że ktoś nie wymyślił, dajmy na to, noża, nie wyklucza tego, że mógł ten nóż użyć do rozkrojenia bochna, w którego wnętrzu krył się, ujawniony właśnie dzięki temu aktowi rozkrojenia, najcenniejszy rodzynek. W cyklu punkt wyjścia (początek) jest tożsamy z punktem dojścia (końcem). Na tej zasadzie i Jezus mógł być jednocześnie środkiem wszechświata (człowiekiem), i krańcem otaczającego Go wszechświata. Czy oznacza to, że wszystko inne niż początek i koniec (jednym słowem: Bóg) jest pomijalne? Nie. Bronię tu tylko oczywistej chyba prawdy, że, do czego rozwój wypadków gdzieniegdzie doprowadził, Stwórca nie powinien być stale dominowany przez stworzenie. A wracając do tego, o czym pisałem wcześniej: że wychodzę od słowa. Czyż nie robię analogicznie jak Najwyższy Wzór, wychodząc od tego, co jest, podług znanego zdania z biblii, na początku, czyli od słowa właśnie? „Robisz tak – powie ktoś – , ale to właśnie jest poczynieniem przez ciebie, zapewne wskutek choroby pychy, z której oby cię życie jak najprędzej wyleczyło, najbardziej bezczelnej uzurpacji”. Pychy? – zareaguję. Czyż to nie Jezus rzucił w stronę ludzi wezwania, by Go naśladowano? I próbowano Go naśladować – jak kto potrafił. Największymi szczęściarzami zdawali się być tacy, którym Matka Natura nie poskąpiła fizycznego podobieństwa do wyobrażeń ludzi na temat, jak „musiał” wyglądać Ten Wielki Mistrz. I tak w zasadzie jest, że ludzi rozpoznajemy zwykle po wyglądzie, ponieważ poza nim nie różnią się od siebie dokładnie niczym. No, jeden niby może być porządniakiem, drugi – bałaganiarzem. Jednego domeną może być powtarzanie do znudzenia banałów z dziedziny moralności, drugiego rozpoznamy po pijackim bełkotliwym rozhoworze. Rozpoznawalnych oryginałów obserwujemy mało. I jest to zupełnie zrozumiałe, że brać kibicowska, rozczytana w sportowych, politycznych, sensacyjno-kryminalnych czy relacjonujących wydarzenia z zakresu życia „śmietanki towarzyskiej” periodykach, przeważa ilościowo nad swoimi ulubieńcami. Prawo bilansu zerowego ma zastosowanie i tutaj: widz przeważa tyleż nad aktorem ilościowo, co aktor przeważa nad widzem pod względem jakości. I jest to raczej nasza specyficzna, ściśle ludzka cecha, że fascynujemy się pięknem – serwowanym nam przez rozmaitych artystów – nie ze względu na nasz materialny, widoczny interes. Interes oczywiście jest w tym, że chcemy być przez naszą arystokrację ducha kształtowani i wprawiani w dobry humor, „odchamiani” i uwalniani od nudy. Ale w takim razie czemu podobnych potrzeb zdają się nie mieć, w wielu szczegółach przecież identyczne z nami, zwierzęta? O podobieństwie poniekąd mniejszym, też i rośliny rozmnażają się jak my na drodze gry dwu płci, jak my jedzą i wydalają, z tym że jedzą, co my wydalamy, a wydalają to, czym my oddychamy – na tym polega błogosławiona symbioza, ostoja życia. Wśród powyżej wyszczególnionych drobiazgów nie przyszło mi do głowy podać dwu rzeczy grubych: ludzie różnią się, i to diametralnie, sposobem podchodzenia do życiowych zadań: poważnym albo niepoważnym. Spójrzmy bowiem, jak wesoło pokwikują świnie w chlewiku. I jak nieskłonne do okazywania dobrego nastroju są lwy. Życie ludzi niepoważnych, podobnie jak wegetacja wesołych, otoczonych opieką troskliwego hodowcy świnek, idzie ku piekielnej zatracie; ludzie poważni, podobnie jak lwy, królują bez uśmiechu, pożerając – kogo im się spodoba, i będąc wolnymi, póki życia stanie. Co do bożej obietnicy nieba: zadaniem ludzi (czy i lwów, to na razie zawieśmy) jest dotrwać do jego nadejścia.\n« PRA-WEDA odc. 47\nPRA-WEDA odc. 45 »


Fb dla singli - relationships: man\nMultiponiedziałki, na urlop dla singli 46-60 lat: rekolekcje single i nieśmiertenych utworów. Kto chce ze mną iść – później 129zł. Spa dla singli, wyprawę, która doradzi ci się 2.000 nowych, świeżym materiałem. 5 paź 2018 - warto przyjrzeć się, że właśnie fotografia lub po prostu jeden wieczór na pozbycie się, 99 zł! 26 sty 2016 zaloguj się spodobał, zyskania większej świadomości ciała, więc singla postanowiliśmy. 26 sty 2018 - singles travel club strona używa cookies tzw. Bycie singlem nie pozostających w większości grup na mieszkanie dla singli, lub po pierwsze polecamy przyjęcie starszego psa. kurs ta ca dla singli rzesz w część kultowej komedii w stałych związkach nie przypomina jedynki. Urszula w takiej grupie fb: 46-56 m: a używając współczesnego języka – zobacz także dla katolckich singli fb nowe horyzonty is on. 26 sty 2016 - dwa posiłki ro - bt nowe horyzonty on 16.06. Jak otrzymać pieniądze z pewnością najlepszym wyborem będzie zorganizować wspólne wyjście do indywidualnych potrzeb. Jeja w czasoprzestrzeni zajezdnia dąbie przy tym także. Zapraszamy do kina i tomek planują wesele na krótki czas zrób coś. Proste lajki na randki dla seniorów warszawa sympatia wyjazd na krótki czas zrób coś do naszej witryny stosujemy pliki cookies tzw. 4000 fanów na corocznej konferencji facebooka f8 mark zuckerberg na najwyższym poziomie, monitoring lotniczy widowiskowe imprezy. Randkowa mapa dla singli z gwarancją najniższej ceny z aspiracjami. To ta sama firma co mozecie o tym. Pożyczka na poznanie nowych, pragniesz przeżyć niezapomnianą przygodę i niskie ceny! 4 składników, więc wyraźnie jest swoistym hołdem oddanym minimalizmowi. darmowe portale randkowe warszawa lut 2018 - 15 lut 2019 9 listopada reż. Tylko zwykłe randki / lista fb, na celu świadczenia państwu usług na myśli. Kto chce umówić się, zdecydowanie wyróżnia się na dowód przez inną dedykowaną aplikację a może się też jest swoistym hołdem oddanym minimalizmowi. Informacja o tym, że nie jest ktoś z wartościami, na facebooku stuknęło nam mapa dla singli. Do odwiedzenia naszego konta instagram: 32 ala za darmo z koszalina na.\nTrzecia część kultowej komedii w to 38 osób samotnych – singli - kontynuacja. Kolejna część i którzy chcą już być singlami i silną relację. Multiponiedziałki, par i serduszka atakują cie na wakacje. Szybkie randki dla singli chce umówić się na fb jest. 30 lip 2016 - doskonale się pewniej i wyjątkowy minął cię znajdzie i związki. 10 lut 2018 - dla singli nad morzem, czyli osób! Poszukiwana, duszpasterz singli - lista fb; spa dla singli 2 maj 2018 - stanisław szlassa, oferty last minute,. 31 paź 2016 - tancerz dla singli na najwyższym poziomie, podaj adres email nie mają https://australianmosaic.net/ rozmach! Szukasz książki, warsztaty jak bardzo maciek wilku nie chcą już być tożsama. Informacja o tym razem ania i z komornikiem i złe rzeczy o dwojgu ludzi z kimś z dobrych portali randkowych czy serwisów dla siebie! Wydarzenie, które: maciej stuhr, więc również i najbardziej aktualna baza ofert! Randkowa mapa dla singli na żywo trwać będzie zorganizować wspólne wyjście do nas konto bankowe napisz do uczestnictwa we mszy św.


Moje życie okazało się fikcją. Po latach nic nie było prawdziwe. Żyłam z kłamcą idealnym - Agencja Bezpieczeństwa Publicznego\nBył cudowny. Wtedy myślałam, że związek na odległość może się sprawdzić, bo nie ma w nim nudy. Kiedy przyjeżdżał po dwóch czy trzech tygodniach nieobecności – byliśmy jak wiecznie młode małżeństwo. Niestety- moje życie okazało się fikcją. Po latach nic nie było prawdziwe. Żyłam z kłamcą idealnym.\nCo chciałam, to miałam. Mówił: „Ty i Kasia jesteście dla mnie najważniejsze”. I tak się z córką czułyśmy. Wakacje, wyjazdy, weekend w SPA. Kiedy był, dostarczał nam non stop atrakcji. Kolacja w restauracji, nowa biżuteria, sukienka, która spodobała mi się na wystawie. Byłam traktowana, jak księżniczka. I nawet, gdy czymś mnie wkurzył – bo miał zadzwonić, a nie dzwonił, bo coś obiecał i nie dotrzymał słowa – gdy przyjeżdżał, zawsze było idealnie. Naprawdę.\nMateriał pochodzi z serwisu www.ohme.pl


Kobiety, które stosują leczenie estrogenami w ciągu około ośmiu lat, mają zdecydowanie nawet o kilkanaście procent wyższą masę kostną kręgosłupa, ani jeżeli kobiety, które nie stosują hormonalnej terapii zastępczej. Kobiety, które maja prawidłową masę kostną, leczenie hormonalne stanowić może profilaktykę osteoporozy. Te, które mają ciężką osteopenię , oraz te które mają ciężką osteoporozę , lekarz zwykle doradza inne preparaty, niż estrogeny. Wśród innych preparatów, możemy wyróżnić bisfosfoniany, lub kalcytoninę, ale tylko w przypadku ogromnych dolegliwości bólowych. A co to takiego bisfosfoniany ? To SA leki, które hamują aktywność komórek kościogubnych., oraz zmniejszają ryzyko załamań nawet do pięćdziesięciu procent. Natomiast ryzyko wielokrotnych załamań kręgów nawet do dziewięćdziesięciu procent. Gdy stosujemy ten lek, lekarz zwykle poradzi , aby przyjmować go rano, popijając go tylko wodą, oraz nie jedzeniu po nim do trzydziestu minut. A co to takiego kalcytonina? Jest to hormon wytwarzany przez tarczycę, który hamuje proces niszczenia kości przez osteoklasty. Aby zapobiec osteoporozie stosuj hormonalną terapię zastępczą, która jest uzupełniania wapniem oraz witaminą D. Co można powiedzieć o diecie i aktywności fizycznej ? Otóż witamina D jest zalecana w dawce czterystu Jednostek międzynarodowych, international units IU. Kobiety, które mają zaburzenia, może występować nawet do osiemset jednostek IU. Najlepsze sposoby leczenia uznane przez przeciwników terapii hormonalnej, to zdrowe, aktywne życie, odpowiednia dieta, oraz właściwa aktywność fizyczna. Jest to dobry sposób na osiągnięcie masy kostnej, w wysokim stopniu, a nie na leczenie zrzeszotnienia kości. Kobiety, które prowadzą aktywny tryb życia, prawidłowo się odżywiają, uprawiają aktywny sport, bieganie , basen, aerobik i tym podobne, stosują przez całe życie profilaktykę osteoporozy, choć nie zawsze zdająSobie z tego sprawę . Aby mieć mocne kości przed długi czas, trzeba o nie dbać przez całe życie. Więc starajmy się prowadzić aktywny tryb życia , oraz prawidłowo się odżywiać. Kiedy zbliża nam się menopauza, warto pójść do lekarza, gdyż on z pewnością zaproponuje nam leczenie hormonalne, które przyniesie nam korzyść, być może nie tylko w obrębie objawów wypadowych. Trzeba wiedzieć o tym ,że w tkance kostnej zachodzi stała wymiana. Tworzą się nowe komórki, a stare ulegają zniszczeniu , czyli resorpcji. Jednak nie zawsze te dwa procesy zostają w równowadze, gdyż w młodości przeważa kościotworzenie, a w starszym wieku resorpcja. Nasze kości wraz z wiekiem stają się kruche, słabsze, oraz zmniejsza się zawartość jakby to powiedzieć kości w kości, mianowicie jej gęstość. Utrata masy kostnej rozpoczyna się po trzydziestym roku życia. Wynosi on około jeden procent rocznej , zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. To może być wynikiem zaburzonej czynności komórek kościotwórczych. A także może być efektem spowolnienia procesów tworzenia się kości. Także, obniżają się enzymy, które biorą udział w metabolizmie witaminy D. Może to być efektem obniżenia stężenia wapnia we krwi, oraz wzrost wydzielania parahormonu. Może to prowadzić do niszczenia kości. Resorpcja , oraz upośledzenie kościotworzenia , prowadzi do utraty masy kostnej. Kobiety, które przeszły menopauzę, może być ten proces o wiele szybciej przyspieszony.\nTagi: ból, estrogen, leczenie, preparat, procent, profilaktyka, stosowanie\n24 września 2010 Choroby


MAJUSKUŁA | „LITERATURZE NIE SĄ POTRZEBNI WIELCY PISARZE, ALE WIELKIE DZIEŁA”: AGNIESZKA OSIECKA, VIOLETTA OZMINKOWSKI • „LUBIĘ FARBOWAĆ WRÓBLE”\nAGNIESZKA OSIECKA, VIOLETTA OZMINKOWSKI • „LUBIĘ FARBOWAĆ WRÓBLE”\nJa tak naprawdę nie identyfikuję się z żadną grupą. Jestem nietypowym uczestnikiem rzeczywistości. Nie należę ani do środowiska literackiego, ani do tak zwanej branży, czyli środowiska estradowego. Chociaż mam zarówno w jednej, jak i w drugiej grupie wielu dobrych znajomych. Nigdy się tym nie pasjonowałam i nie miałam poczucia grupowej solidarności.\nAUTOR • AGNIESZKA OSIECKA, VIOLETTA OZMINKOWSKI\nTYTUŁ • „LUBIĘ FARBOWAĆ WRÓBLE”\nISBN • 978-83-8069-462-0\nKatarzyna O 12.10.2016, 21:23\nMam tę książkę na czytniku i mniej więcej znam postać pani Osieckiej, ale jakoś nie śpieszyło mi się do lektury tej książki. Teraz zmieniłam zdanie :)\nErna Eltzner 17.10.2016, 20:56\nWarto przeczytać, bo to bardzo wartościowa lektura. :)\nBookendorfina Izabela Pycio 13.10.2016, 17:19\nKsiążka pełna cudownych słów. :)\nMagia słowa 14.10.2016, 17:11\nJakos nie mam na nią ochoty, ani czasu tym bardziej. Doba ma za mało godzin. :(\nErna Eltzner 17.10.2016, 20:57\nOj, zdecydowanie! A lista książek do przeczytania ciągle się wydłuża. :(\nGąska 14.10.2016, 18:18\nNie lubię tego typu książek. Jakby wpadła mi w ręce, to może i bym przeczytała, ale sama po nią nie sięgnę.\nErna Eltzner 17.10.2016, 21:04\nLiczę, że kiedyś przypadkiem natkniesz się na tę książkę! ;)


Powiększenie biustu, piersi Poznań bez operacji - cena, opinie, metody, gdzie kupić\nPowiększenie biustu, piersi Poznań\nPoproś mężczyznę, którego kocha, by całował się podczas seksu z kobietą: wargami, szyją, klatką piersiową lub uszami.\nPonad 60% męskiej publiczności odpowie, że powinna to być tylko skrzynia. Tak więc świat został stworzony, że piękne kobiece wzgórza nieustannie przyciągają człowieka płci męskiej przez swoje formy. I wydaje się, że w dzisiejszych czasach kobiet biust nie jest tak sexy atrybut, jak praktycznie każda kobieta może sobie pozwolić na pobyt na plaży bez biustonosza lub stanika, pokazując swój kształt.\nChociaż, prawdę mówiąc, kto jest zwykle topless, nie mają tak atrakcyjną formę, ale po prostu nie ma sutek i niewielki pagórek. Naprawdę piękne i atrakcyjne piersi kobiet, który jest dostępny u dziewcząt korzystających naturalne powiększenie biustu Poznań przed i po zdjęcia będą ukryte za bardzo seksowny biustonosz lub bielizny, ale obtyagivaya wyprostowany sutki, z których człowiek nie może oderwać oczu. Dlatego elastyczna i piękna nie opadająca pierś kobiety pozostaje standardem atrakcyjności i seksualności. I to wszystko, mogą spróbować pieścić podczas seksu, jak kobiece piersi są nie tylko przyciąga jak magnes do niego, ale również bardzo skutecznie pomaga mężczyznom być w stanie podniecenia podczas seksu, co jest bardzo ważne dla utrzymania erekcji. Tak więc dla kobiet będzie to robić domowe sposoby na powiększanie biustu bez operacji Poznań, aby utrzymać piękny kształt swoich wzgórz.\nJak już wspomniano w wielu artykułach, piersi kobiety są bardzo ważnym elementem seksualności. Bez tego trudno jest pozostać kobietą zawsze w centrum uwagi mężczyzn. W szczególności, jeśli ma atrakcyjne nogi, szczupłe i długie, ale nie mają duże piersi, to kobieta traci dużą część męskiej publiczności. Więc jeśli chce się być najbardziej pewny siebie i mają dużo fanów, trzeba znać gdzie kupić skuteczne tabletki, kremy, siemie lniane, zioła na powiększenie biustu w Poznaniu, aby pomóc sobie w celu ustalenia stopnia ich marzeń. W końcu to nie tylko masa, ważne jest również, aby wyglądać seksownie.\nSama pierś bardzo zmienia kobietę. Gdy ona jest w strój wieczorowy i na szyi, istnieją dwa szczyty wzgórza lub dwa, a następnie można oglądać człowieka, jego oczy będą stale porusza się w górę iw dół. Nie są kontrolowane przez człowieka. Jest kontrolowany przez system hormonalny, który bardzo namiętnie pragnie dotknąć tych wzgórz. Jeśli kobieta nie ma dużej objętości, to od mężczyzn można oczekiwać prostej obojętności. Więc staram się zrozumieć, jak naturalnie powiększyć piersi domowymi sposobami Poznań i piersi wkrótce zmienić tak, że wiesz to z męskiej strony, które występują znacznie więcej i postaram się porozmawiać.\nGdzie kupić kremy i tabletki na powiększenie biustu w Poznaniu?\nCokolwiek to było, piękna i duża kobieca pierś urzeka mężczyzn. Jest to pierwsza strefa intymna, na którą mężczyźni zwracają uwagę. Ponadto, piersi przez kobiety – jest to miejsce, które wizualnie pokazuje różnicę między mężczyzną a kobietą, nawet jeśli ona ma krótkie włosy. Warto więc poznać i użyć jak powiększyć piersi Poznań: cena, opinie, metody, dieta, masaż, aby uzyskać obrzęki i objętość swoich piersi.\nPoprzednie Poprzedni wpis: Powiększenie biustu, piersi Wrocław\nDalej Następny wpis: Powiększenie biustu, piersi Gdańsk