Być jak Audrey Hepburn (Mitchell Kriegman) książka w księgarni TaniaKsiazka.pl\nŚrednia: 4.5 Ilość ocen: 25\nNasza cena: 11,07 zł 36,90 zł Taniej o: 70%\n19-letnia kelnerka Lisbeth prowadzi monotonne życie zwykłej dziewczyny. Jednak dziewczyna jest w posiadaniu czegoś wyjątkowego. Pasji. Z zamiłowaniem odkrywa nowe aspekty, dotyczące jej ponadczasowej idolki. Lisbeth jest zafascynowana kultową postacią Audrey Hepburn. Oglądając filmy, w których występuje ta aktorka, oddaje się z pozoru nierealnym marzeniom o przebywaniu na salonach i prowadzeniu iście gwiazdorskiego stylu życia. Takie wizje jawią się jako nierealne, bo ile dziewiętnastolatek z dnia na dzień zostaje prominentną sławą na miarę nieziemskiej Audrey? Lisbeth jeszcze nie wie, że los szykuje jej niespodziankę, za sprawą której to wszystko się spełni.\nKiedy Lisbeth dowiaduje się, że na prestiżowym wydarzeniu modowym w Nowym Jorku zostanie wystawiona legendarna suknia od Givenchy’ego, którą Audrey Hepburn nosiła w filmie Śniadanie u Tiffany’ego, bez wahania udaje się w podróż do Wielkiego Jabłka. Przy pomocy swojej serdecznej przyjaciółki Jess, stażystki w Metropolitan Museum of Art, dziewczynie udaje się... przymierzyć słynną kreację. Szałowy makijaż i fryzura à la Audrey Hepburn sprawiają, że część osób bierze bohaterkę za elegancką i godną uwagi celebrytkę.\nWkrótce, dzięki sukienkom vintage wygrzebanych ze starej szafy babci oraz modowej smykałce Jess, Lisbeth osiąga niespotykaną sławę w elitarnej socjecie Manhattanu, skupiając na sobie uwagę wielu znamienitych celebrytów. Jednak życie na salonach nie jest usłane różami, bowiem tuż obok czai się chmara intrygantów…\nCZY LISBETH BĘDZIE UMIAŁA ZDECYDOWAĆ, CO NAPRAWDĘ LICZY SIĘ W ŻYCIU?\nJAK ŻYCIE W ELICIE TOWARZYSKIEJ WPŁYNIE NA ŻYCIOWE PRIORYTETY LISBETH?\nCZY ZDOBYCIE SŁAWY ZAWSZE WYCHODZI CZŁOWIEKOWI NA DOBRE?\nIdealna powieść dla fanek Audrey Hepburn oraz dla każdej kobiety, która pragnie choć na chwilę wyrwać się z przytłaczającej rzeczywistości!\nDodana przez Ewelina O. w dniu 2016-12-23\nJej życie jest zaskakująco banalne i niesatysfakcjonujące. Z przyjemnością wraca do filmów z Audrey Hepburn i przenosi się w fantazji, do czasów, w których żyła. Możliwość przymierzenia sukienki ze "Śniadania u Tiffany'ego" sprawia, że jej los ulega odmianie.\nPo powieść sięgnęłam przede wszystkim ze względu na swoją fascynację osobą Audrey Hepburn. Liczyłam na to, że Audrey będzie w niej więcej niż w samym tytule. I choć tych faktów nie pojawiło się wiele, było ich wystarczająco bym mogła odświeżyć sobie tytuły filmów, w których występowała, przypomnieć kilka istotnych faktów na jej temat oraz kolejny raz zrozumieć, co składało się na fakt, że Audrey była taką interesującą kobietą. Wszelkie odwołania i pomysł, by nawiązać do jej osoby policzyłam autorowi książki na duży plus.\nMogłoby wydawać się, że to historia lekka, stanowiąca dla czytelniczek głównie źródło rozrywki. I w dużej mierze tak jest, ale nietrudno doszukać się w powieści kilku kwestii istotnych i jakże aktualnych. Lisbeth to młoda kobieta, szukająca swojego miejsca. Trochę kierowana przez innych, nieco błądząca, niezadowolona z siebie. Ona dopiero próbuje zrozumieć kim jest, znaleźć swoje powołanie i odpowiednią ścieżkę, którą mogłaby podążać. Takie rozważania, niepewności, poszukiwania na pewnym etapie życia dotyczyły bezpośrednio każdego z nas. Niektórzy znajdują się z tym miejscu teraz, inni już dawno z tego wyrośli, ale i jedni i drudzy znajdą w nich coś dla siebie. Trochę motywacji, garść refleksji, kilka wspomnień.\nAutor świetnie sobie radzi osnuwając ważne tematy mgiełką lekkości i banalności. Dobrze jest podążać za nim, kiedy cofa się do czasów Audrey, miło czyta się o pięknych sukniach i wyobraża, że każda z nas mogłaby być na miejscu tej wspaniałej diwy. Ale to prawdziwe życie oraz tu i teraz są naprawdę istotne. Problemy z tożsamością, kłopoty rodzinne, kwestie finansowe. Problemy, których istnienie może nawet nie do końca sobie uświadamiamy, albo które nie są dla nas bardzo istotne przez długi czas. Aż do momentu, kiedy mamy chęć wszystko rzucić, zawalczyć o siebie, szukamy wzorców. Próbujemy być sobą.\nTrochę się obawiałam, że powieść okaże się nieco banalna, zbyt zwyczajna, o kojącym lecz wolnym tempie. Tymczasem autor nie dał mi żadnych powodów do zmartwień. Świat Lisbeth i podejmowane przez nią decyzję okazały się wystarczająco szalone, by czytelnik się nie nudził i nie czuł znużony. Ta zwariowana podróż łączy klasykę ze współczesnością i teraźniejszość z przeszłością, doprowadzając nas do miejsca, w którym przyjdzie nam odpowiedzieć sobie na kilka pytań i przeanalizować niektóre sprawy.\nMówiąc krótko to wspaniała opowieść o kobietach i dla kobiet. Lekka, zabawna, dobrze napisana, ale też z przesłaniem. Jestem przekonana, że każda z nas znajdzie w niej coś dla siebie- dobrą zabawę, trochę motywacji, czar przeszłości. Polecam.\nDodana przez Kate With B. w dniu 2016-11-15\nDebiutancka pozycja pisarza Mitchella Griegmana zniewala od pierwszej strony. Aż trudno się od niej oderwać, bo pochłania bez reszty swoją baśniowością i magicznym klimatem. Nie jest to ani literatura faktu opowiadająca o życiu Audrey Hepburn, nie jest też romansem. To zapierająca dech w piersi historia o biednej młodej kobiecie, która przez czysty przypadek, przez krótki okres życia staje się kimś innym, kimś niepowtarzalnym, uwielbianym i pożądanym. Bajkowa wręcz sceneria kojarzy mi się jedynie z kopciuszkem, ale czy z takim samym pięknym zakończeniem?\nBiorąc do ręki książkę, która zachwyciła mnie zarówno okładką, jak i opisem, nie spodziewałam się tak ciekawie przedstawionej historii. Pierwsze strony zdają się opisywać zwykłą, prostą dziewczynę, która prowadzi nudne życie, pełne pracy i wyrzeczeń. Jednak jednego dnia wszystko się „magicznie” zmienia.\nPoznajemy Lisbeth, młodą i niezależną kobietę, która nie ma jeszcze planu na dalsze życie. Uciekając od szarej rzeczywistości pochłania cały wolny czas na oglądanie filmów z Audrey Hepburn oraz czytanie czasopism plotkarskich i modowych. Jej marzeniem jest choć przez chwilę żyć jak jej idolka. Wie jednak, że nie jest to jej pisane. Wraz ze swoją przyjaciółką Jess, która jest także stażystką w Metropolitan Muzeum of Art, pracują w przydrożnej knajpie szybkiej obsługi zarabiając na życie. Jednego dnia Jess zaprasza Lisbeth do siebie, pozwalając założyć jej oryginalną suknię z filmu „Śniadanie u Tiffaniego”. Chwilę potem przypadkowo dziewczyna pojawia się na prestiżowym wydarzeniu modowym Met Gala, w którym udział bierze cała śmietanka nowojorskiej elity. Część osób na gali bierze ją za elegancką i bogatą damę, pomimo tego że wcale taka nie jest. Jednak dziewczyna nie wyprowadza nikogo z błędu.\n„Czułam się jak tajniak z CIA przygotowujący się do zadania pod przykrywką.”\nCiągnąc dalej tą farsę, pojawia się na kolejnych przyjęciach z udziałem celebrytów w kreacjach projektu swojej przyjaciółki, czym zostaje zauważana i podziwiana. Przybiera nowe nazwisko, posługuje się dialogami wprost z filmów i zakłada bloga. Co okazało się strzałem w dziesiątkę. Staje się popularna i rozchwytywana. Cały ten blichtr coraz bardziej zaczyna się jej podobać. Ale czy to jest jej miejsce? Czy Ci zamożni ludzie staną się jej przyjaciółmi? Czy zastąpią jej rodzinę?\nOgromną przyjemnością pochłaniałam kolejne strony pełne splendoru, opisów bankietów, modnych sukni znanych projektantów, ale też cieszyłam się z emocji jakie odczuwałam czytając przemyślenia bohaterki. Rozterki, które nią targają były tak realne, że nie trudno było się z nią nie utożsamiać.\nSporo mądrości wyciągnęłam z dialogów Buni, czyli babci Lisbeth, która dożyła już leciwego wieku, a mimo to okazała się wyrozumiałą, elokwentną i rezolutną kobieciną. Poczucie humoru tryskało z jej dialogów ogromne, co także pozytywnie wpływało na czytelnika.\nCo do zakończenia, to miałam cichą nadzieję, że bardziej przewidywalne, a dostałam trochę bardziej dramatyczne, jednakże nie smutne. Z jednej strony to dobrze, z drugiej chyba wolałam trochę bardziej bajkowy ending. Z chęcią przeczytałabym książkę o dalszych losach bohaterki, ale chyba tego się nie doczekam. Wiem jednak, że autor wypuścił ( póki co jest tylko po angielsku) kolejną swoją książkę o tytule „Things I Can’t Explain”, jednak obawiam się, że to już nie będzie to.\nTak więc krótko podsumowując, „Być jak Audrey Hepburn” jest pozycją po której ma się ogromnego kaca, po którym ciężko znaleźć inną książkę godną uwagi. Fabuła jest wciągająca, zabawna, lekka, ale nie prosta, magiczna, a mimo wszystko dość realna. Jak tylko zacznie się ją czytać, to kończy dopiero na ostatniej stronie. Polecam ją z czystym sumieniem.\nDodana przez Agnieszka D. w dniu 2016-11-23\nLisbeth to młoda, 19-letnia uczennica, a dorywczo również kelnerka z Nowego Jorku. Matka pragnie, by córka poszła w jej ślady i skończyła szkołę pielęgniarską, rodzeństwo notorycznie sprawia problemy, ojciec zmył się już dawno, została tona długów, a babcia wydająca się być jedyną normalną osobą w tej rodzinie, mieszka na osiedlu dla emerytów i jest cudowną starszą panią.\nOprócz babci, pocieszeniem dla dziewczyny jest jej przyjaciółka, która zapowiada się na całkiem niezłą projektantkę mody, a przy okazji kocha ją jak siostrę, przyjaciółkę… i czyżby coś więcej ;) ?\nDziewczyna jest zachwycona znaną aktorką, Audrey Hepburn i pragnęłaby choć na chwilę nią być. Wprawdzie od czasów ‘Śniadania u Tiffany’ego’ życie uległo mocno zmianie, jednak 'mała czarna' wciąż jest w modzie. W modzie i na dodatek w cenie, bo to sukienka wyceniona na 1 milion dolarów. I przypadkiem trafia w zasięg wzroku bohaterki. Zupełnie nieoczekiwanie bohaterka trafia w niej na gustowną imprezę celebrytów. W szeregu tych przypadków poznaje swoją ulubioną piosenkarkę, która najpierw uroczo haftuje zawartością swojego żołądka tuż pod nosem Lisbeth, a następnie wyciąga od niej numer telefonu. Czy faktycznie się jeszcze odezwie? Jakie konsekwencje wyciągnie los od dziewczyny za przymierzanie sukni, której nawet nie powinna była zobaczyć? Zapraszam na lekturę!\nCzytając tę powieść człowiek aż ma ochotę (ok, człowiek płci żeńskiej xD Nie wyobrażam sobie, by mężczyźni mieli podobne odczucia, ale też i nie wierzę, że jakiś facet to przeczyta) odstrzelić się jak ‘Stróż na Boże Ciało’, wiesz: mała czarna, sznur pereł na szyję, elegancki kok i wysokie szpileczki, które oko lubi najbardziej, choć sama noga niekoniecznie (tak, jak musisz w tym chodzić kilkanaście godzin non stop, rozumiesz, co mam na myśli).\nLisbeth poznaje świat celebrytów, który znacznie różni się od jej świata.\n„Bieda wydawała się równie dobrym celem dobroczynnym, ale czytałam, że współczucie w kręgach typu ‘jakie mam dziś założyć brylanty’ przeżywało kryzys, więc podejrzewam, że łatwiej było zlitować się nad gepardami.” (str. 123)\nA my poznajemy ten świat razem z nią. Trochę to przypomina szaloną bajkę, która odbywa się kosztem prawdziwego życia dziewczyny. A mnie zastanawiało też czy takie sytuacje, na jakie pozwala sobie bohaterka, byłyby faktycznie tam możliwe (np. gdzie, u licha, jest ochrona celebrytów na tych wszystkich wielkich imprezach??)\nPowieść jest mocno przesycona Audrey Hepburn. Jeśli nigdy o niej nie słyszałaś, z książki dowiesz się, jakie filmy z udziałem tej aktorki warto obejrzeć (Sama polecam ‘Sabrinę’). Momentami autorka pokusiła się o cudowną interpretację poszczególnych scen z filmów i przyznam, że jestem jej za to wdzięczna, bo dało mi to zupełnie inne spojrzenie na niektóre tytuły, jak chociażby najsłynniejsze chyba „Śniadanie u Tiffany’ego”.\nPrzyjemna, lekka literatura kobieca, zwłaszcza dla nastoletnich kobietek. Czyta się szybko, sprawnie, a wygodny podział treści umożliwia zatrzymanie się w dowolnym miejscu, bez konieczności pozostania w połowie rozdziału. Na Czytelniczki czeka kilka niespodzianek, ciekawe podkręcenie akcji pod koniec i urocze wątki poboczne, jak choćby prywatne życie najlepszej przyjaciółki Lisbeth.\nKsiążka miała być na jedno popołudnie, a jednak udało mi się wciągnąć w treść i przeżywać problemy, jakie spotykają bohaterkę.\n„Kiedy nie masz nic do stracenia, możesz zyskać wszystko.” (str. 250)\nNa więcej recenzji zapraszam pod adres: [Adres usunięty]\nDodana przez Natalia Z. w dniu 2016-11-21\nLISBETH JEST 19- LETNIĄ DZIEWCZYNĄ, KTÓRĄ SPOTYKA W ŻYCIU PEWNA BARDZO NIEZWYKŁA PRZYGODA. W MUZEUM MET, JEJ SERDECZNA PRZYJACIÓŁKA POKAZUJE JEJ SUKIENKĘ, KTÓRĄ NOSIŁA SAMA AUDREY HEPBURN. LISBETH NIE MOŻE NIE SKUSIĆ SIĘ ABY JĄ PRZYMIERZYĆ ZWŁASZCZA, ŻE JEST JEJ WIELKĄ FANKĄ. PRZEZ POKRĘTNY LOS, DZIEWCZYNA UBRANA JAK JEJ IDOLKA, POJAWIA SIĘ NA PRZYJĘCIU CELEBRYTÓW ODBYWAJĄCYCH SIĘ W MET. TO WYDARZENIE NA ZAWSZE ODMIENIA JEJ ŻYCIE. LISBETH W ŚWIECIE WIELKICH SŁAW CZUJE SIĘ JAK RYBA W WODZIE. NIESTETY ŚWIAT GWIAZD NIE JEST TAK PIĘKNY JAK ZAKŁADAŁA. WKRÓTCE PRZEKONUJE SIĘ, ŻE TO CO WIDZI SIĘ W KOLOROWYCH CZASOPISMACH TO TYLKO POŁOWA KŁAMSTW...\nW książce podoba mi się przede wszystkim wielki entuzjazm głównej bohaterki. Kartkując strony raz za razem, odniosłam wrażenie, że dziewczyny nie da się nie lubić. Lisbeth jest dziewczyną energiczną, marzącą o losie innym niż studia jako pielęgniarka i przede wszystkim jest dziewczyną o szczerym sercu. Skąd też wzięło się jej kłamstwo? Sądzę, że w dużej mierze winą tego jest zwykły przypadek. Lisbeth nie pragnęła być sławną, ona pragnęła jedynie nie żyć tak jak jej matka – alkoholiczka przegrywająca własne życie.\nAutor wspaniale ujął mnie swoim prostym i jasnym językiem, wspaniałym pomysłem na akcje oraz wyrafinowanym przedstawieniem wątku głównego jakim jest postać Audrey Hepburn. Dzięki autorce weszłam w świat spod bajki kopciuszka – gdzie zwykła dziewczyna może choć raz poczuć się jak królewna. Ujęło mnie to całkowicie zwłaszcza, że Lisbeth to dziewczyna, której należy się wszystko co dobre.\nCzytanie książki zajęło mi zaledwie dwa dni. Oczywiście nie mogłam pozwolić sobie na ciąg czytania, ponieważ codzienna praca mi to uniemożliwia. Mimo jednak tego myślę, że książkę poznałam szybko. Na moje nieszczęście, skusiłam się na nią w tygodniu co spowodowało, że nie mogłam zatopić się w niej tak jak lubię – ulokowanie się w moim ulubionym zaciszu, w ręku herbata oraz kocyk. Jestem jednak nią tak miło zaskoczona, że nawet zwykły dzień z tą lekturą, był dla mnie wielką przygodą.\nLektura bardzo przypadła mi do gustu. Czytanie jej było wielką przyjemnością. Jedynie zakończenie mnie nieco rozczarowało. Jak dla mnie okazało się nieco zbyt mało rozpisane. Jednak wspomnę, że autor zostawił sobie otwarte drzwi do napisania kolejnej części, a ja mam nadzieję, że niebawem to właśnie poczyni. Polecam książkę bardzo serdecznie, ponieważ powieść nie zanudza, jest lekka oraz przyjemna w odbiorze i przede wszystkim nieschematyczna. Jestem nią miło zaskoczona.\nDodana przez Katarzyna P. w dniu 2016-11-19\n„Być jak Audrey Hepburn” to książka, która przedstawia losy młodej kobiety. Oszołomiona blichtrem, szykiem i bogactwem lat, w których żyła Audrey Hepburn, marzy aby choć przez chwilę przeżyć sytuacje rodem z filmu „Śniadanie u Tiffany’iego”. Co się stanie, kiedy marzenia niespodziewanie się spełnią?\nChyba każdy z nas miał kiedyś takie marzenie, aby chociaż przez jeden dzień być kimś innym. Lisbeth, to młoda dziewczyna, która pracując w „Dziurze”, jak określa knajpę w której jest kelnerką, stara się jak może zapomnieć o rodzinnych problemach. Siostra Courtney, której w głowie tylko zabawa, Ryan, młodszy brat, który wchodzi w trudny wiek oraz matka, alkoholiczka, która nie zauważa swojego problemu to czynniki, które skutecznie sprawiają, że dziewczyna chce zmienić swoje życie. Na szczęście Lisbeth ma przy sobie ludzi, na których może liczyć nawet w najgorszej sytuacji. Jej najlepszą przyjaciółką jest Jess, dziewczyna pracuje w muzeum, ma także babcię Bunię, która jako jedyna z jej rodziny potrafi zrozumieć jej fascynację latami sześćdziesiątymi. Zakończenie książki, którego wcale się nie spodziewałam, idealnie wyjaśnia postawę i zachowanie starszej kobiety. Kiedy Lisbeth otrzymuje wiadomość od swojej przyjaciółki, że będzie jej potrzebna pomoc w katalogowaniu części historycznej rzeźby. To co się później wydarzyło, miało wpływ na dalsze losy naszej bohaterki. Sukienka od Huberta de Givenchy’ego trafiła w ręce Lisbeth. Sukienka, którą miała na sobie Aurdey Hepburn w jej ulubionym filmie "Śniadanie u Tiffany'ego".\nDziewczyna nie spodziewała się, że kiedy tylko włoży na siebie tę suknię, jej życie ulegnie zmianie. Kiedy Jess zgodziła się na to by przyjaciółka włożyła na siebie tę drogocenną suknię, niespodziewanie do pracowni wrócił szef dziewczyny. Takim to sposobem, Lisbeth ubrana i uczesana jak Audrey znalazła się w centrum przyjęcia jakie odbywało się w Muzeum Met. Od tej chwili, dziewczyna staje się kimś innym. Cały czas z późniejszą pomocą Jess trafia na ścianki, pokazy mody, imprezy gdzie zbierają się sami sławni i bogaci ludzie. Zakłada swojego bloga modowego, który w ekspresowym tempie staje się internetowym hitem. Osiąga sukces i cieszy się swoim nowym życiem. Jednak jest małe "ale". Zapomina o wszystkim co powinno być dla człowieka ważne, a mianowicie o rodzinie, przyjaciołach, którzy byli dla niej wszystkim wtedy, kiedy nie była "sławna". Po czasie przekonuje się jednak, że nie wszystko jest takie wspaniałe i piękne. Kiedy wpada w sidła kilku bogatych ludzi, którzy pod przykrywką sympatii chcą ją wykorzystać, zdaje sobie sprawę, że całe bogactwo, sława i to co się z tym wszystkim wiąże wcale nie jest takie fantastyczne. Książka ewidentnie pokazuje tę gorszą, ludzką stronę wszystkich sławnych osób. Obdziera ten "światek" z cekinów i brokatu, a ujawnia smutek, ból i chęć zemsty za każde, nawet najmniejsze przewinienie. W dobry sposób podkreśla również to, że kłamstwo ma krótkie nogi. Jeśli udajemy kogoś kim nie jesteśmy, prędzej czy później prawda wyjdzie na jaw, nawet jeśli bardzo staramy się to ukryć.\n"Być jak Audrey Hepburn" to bardzo dobra książka, pokazująca tę dobrą i złą naturę człowieka. Przedstawia ludzkie pragnienie lepszego życia, brak wdzięczności za to co już posiadamy oraz to, że nie wszystko jest tylko i wyłącznie czarne albo białe bo życie jest wielokolorowe, pełne barw które ciągle są dla nas tajemnicą. Jeśli jeszcze nie przeczytałeś tej książki, musisz to koniecznie zmienić!\nDodana przez Anna B. w dniu 2016-11-18\nKażdy z nas ma swoich tak zwanych idoli - czyli osoby, które szczególnie podziwia. Mogą nimi być aktorzy, wokaliści, pisarze, projektanci mody i wiele, wiele innych osobowości, które w ten czy inny sposób zaznaczyły swoją obecność w świecie. W przypadku książki Mitchell Kriegman- "Być jak Audrey Hepburn" to właśnie tytułowa aktorka, znana między innymi ze słynnego "Śniadania u Tiffany'ego" jest inspiracją dla głównej bohaterki. Chociaż sama, może wstyd to przyznać, oczywiście kojarzę postać Audrey Hepburn, to do tej pory nie oglądałam żadnego filmu z jej udziałem. Jednak ta książka sprawiła, że chyba w końcu zapragnę poznać kreacje, w jakie wcielała się aktorka. To zdecydowanie barwna opowieść, która jest idealną lekturą na jesienny wieczór.\nGłowna bohaterka, tudzież narratorka całej historii - Lisabeth jest wielką fanką Audrey Hepburn. Obejrzała każdy film z udziałem aktorki. Co więcej, to właśnie na tej postaci próbuje się wzorować. Audrey jest dla niej symbolem gustu, klasy, wyczucia smaku. Sama Lisabeth pochodzi z nieco dysfunkcjonalnej rodziny. Matka swoje problemy i wszelkie smutki topi najczęściej w alkoholu, starsza siostra rzuciła szkołę i notorycznie wszczyna kłótnie z rodzicielką, młodszy brat non stop zostaje zawieszany i to jedynie Lisabeth stanowi dla matki symbol osoby, która może coś w życiu osiągnąć. Szkoda tylko, że plany dziewczyny mijają się z wizją, jaką tworzy dla niej rodzina. Jednak gdy któregoś dnia, dzięki swojej przyjaciółce Jess pracującej w muzeum, Lisabeth ma okazję przymierzyć słynną suknię Audrey Hepburn, nie wie jeszcze, że to właśnie ta mała czarna odmieni wszystko... Zrządzenie losu sprawia, że w ciągu jednego wieczoru Lisabeth w pięknej sukni swojej idolki trafia na salony. Od tej pory, na jednym niewinnym kłamstwie, zaczyna wtapiać się w świat bogaczy... Tylko pytanie - jak długo ujdzie jej to na sucho? Co zatem spotka Lisabeth? Czy udając kogoś, kim nie jest, odkryje tak naprawdę samą siebie? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie oczywiście sięgając po książkę "Być jak Audrey Hepburn".\nSłowo, jakie od razu przychodzi na myśl po przeczytaniu tych ponad czterystu stron to, jak już wspomniałam we wstępie: barwna. Ta historia jest po prostu pełna kolorów. Począwszy od samej inspiracji - niezwykłej Audrey Hepburn, poprzez wszystkie wydarzenia, jakie towarzyszyły głównej bohaterce. Muszę przyznać, że jest to historia, która przeszła moje oczekiwania. Tak naprawdę sięgając po egzemplarz, nie byłam pewna czego mogę się spodziewać - czy będzie to książka bardziej biograficzna, czy może wręcz przeciwnie. Okazało się, że jest to opowieść o dziewczynie zafascynowanej postacią Audrey Hepburn, lecz mimo to, co jakiś czas pojawiają się informacje o samej aktorce. Może nie do końca biograficzne, ale takie, które pokazują, jaką postacią według wielu osób, była ta gwiazda kina. Jednak w gruncie rzeczy jest to również opowieść o tym słynnym świecie show - biznesu. Ukazane zostało to, że pozornie wspaniałe, celebryckie życie wcale nie jest aż tak usłane różami. Chociaż kusi i przyciąga, bo wydaje się pełne wspaniałości, to często liczy się w tym świecie jedynie pieniądz. Inne wartości - jak prawdziwa przyjaźń czy przede wszystkim uczciwość, schodzą na dalszy plan. To także historia o dziewczynie, która trochę zagubiła się w swoim własnym świecie, a jednak mimo wszystkich wydarzeń, jakie miał miejsce w jej życiu, ostatecznie odnalazła w sobie "prawdziwe ja". Jest to więc książka, która chociaż lekka w odbiorze, to opowiada o czymś więcej i skłania do przemyśleń.\nTym, o czym warto wspomnieć jest także styl... uwaga - autora. Muszę przyznać, że byłam w ogóle zaskoczona, że mężczyzna stworzył tak świetną kreację dziewiętnastoletniej dziewczyny z całymi tymi jej perypetiami. Język, jakim się posługuje, jest bardzo lekki i przyjemny w odbiorze, a jednocześnie nie zalatuje całkowitą banalnością, dzięki czemu książkę pochłania się szybko i z uśmiechem na twarzy. No, może momentami można lekko się pogubić od nadmiaru wydarzeń i tego wielkiego świata show - biznesu. Jednak tak, jak wspomniałam we wstępie, jest to idealna opowieść na jakiś listopadowy wieczór. Gdy za oknem deszcz i ciemność, to właśnie z tą książką w ręku, można bardzo miło spędzić czas. Może nie odmieni waszego życia, ale na pewno będzie czymś, przy czym możecie się zrelaksować.\nBohaterowie zostali wykreowani ciekawie. Lisabeth była postacią, którą bardzo polubiłam. Miała oczywiście zarówno swoje zalety, jak i wady, a jednocześnie była nieco zagubioną dziewczyną, która dopiero co wkroczyła w dorosłość i sama nie wiedziała do końca, co chciałaby robić w życiu. Jednak mimo wszystko, wśród swoich najbliższych, charakteryzowała się największą dojrzałością emocjonalną. Ostoją dla niej była Bunia - dokładnie jej babcia, która wspierała wnuczkę we wszystkich działaniach. Również ciekawą postacią była Jess - przyjaciółka głównej bohaterki. Z kolei celebryci byli różni - jedni intrygujący, gdy niektórzy od razu mnie od siebie odrzucali. Tak czy siak, postacie miały to "coś".\nPodsumowując, książka "Być jak Audrey Hepburn" to idealna opcja dla osób, które mają ochotę na niezobowiązującą, lekką historię, dzięki której na chwilę przeniosą się do świata dziewczyny, która z przysłowiowej szarej myszki staje się wręcz celebrytką. Być może to taka trochę baśniowa historia XXI wieku, ale przede wszystkim niezwykle barwna.\nDodana przez Erna E. w dniu 2016-11-15\n× [Adres usunięty] ×\nWszyscy mamy idoli. Często ich twórczość realnie wpływa na czyjeś życie, inspiruje, pociesza w trudnych momentach. Jednak trudno sobie wyobrazić, że moglibyśmy przez moment wejść w skórę swojego największego autorytetu. Stać się kimś, kim nie jesteśmy.\nLisbeth Wachowicz to dziewiętnastolatka, która nadal szuka swego miejsca. Walczy z problematyczną matką i rodzeństwem, a ukojenie przynoszą jej tylko filmy z Audrey Hepburn, ukochana babcia i przyjaciółka. Jess studiuje kierunek związany z modą, pracuje w muzeum. Przypadek sprawia, że Lisbeth dzięki temu ma szansę przymierzyć pewną sukienkę. I to naprawdę szczególną, bo noszoną wcześniej przez samą Hepburn! Zbiegi okoliczności układają się w mozaikę — Wachowicz tworzy nową tożsamość, co przychodzi jej z łatwością. Skromna dziewczyna z New Jersey bryluje w roli celebrytki. Czy Lisbeth odnajdzie prawdziwą siebie?\nTytuł mnie nieco zmylił. Pomyślałam, że to kolejny poradnik, przybliżający postać słynnej Audrey Hepburn, jej stylu ubierania. Zaskoczyłam się po przeczytaniu opisu i stwierdziłam, iż warto poświęcić chwilę uwagi tej książce. Z główną bohaterką łączy mnie uwielbienie do wyżej wspomnianej aktorki. Lekka pozycja, dobra na odpoczynek po czymś głębokim. Tak podeszłam do powieści Mitchella Kriegmana, jak czas pokazał — słusznie. Lektura przyniosła mi sporo zabawy, choć posiada troszkę lukrową otoczkę. Świetnie nadaje się na film, komedię romantyczną z elementami wzruszeń. Nie zawsze mamy chęć na coś w stylu Ernesta Hemingwaya, przyjemnie jest się oderwać od rzeczywistości. Historia Lisbeth należy do tych nieprawdopodobnych, bajkowych. Miłych w odbiorze, choć po kilku tygodniach fabuła wypada z głowy. Mimo tego, zapamiętam nazwisko autora, bo chciałabym sięgnąć po jego inne książki. Taka stylistyka przypadła mi do gustu.\nZazwyczaj powieści tego typu są cieńsze. Zastanawiałam się, ile akcji można zmieścić na tylu stronach. Rzeczywiście, bohaterkę ciągle spotykają różne przygody, wpada w tarapaty, aby widowiskowo z nich wybrnąć. Osobiście usunęłabym parę kartek, szczególnie z pierwszych rozdziałów. Potrzebowałam chwili, aby móc się wgryźć i nabrać rytmu w czytaniu. Później było już tylko lepiej, polubiłam wiele postaci, z zainteresowaniem śledziłam ich perypetie. A podświadomie szukałam aktorki mogącej zagrać Lisbeth. Tak, chyba rzeczywiście chciałabym ujrzeć ekranizację. Podświadomie na nią czekam. Choć lepsza od filmów z samą Audrey raczej nie będzie! Czy w ogóle ktokolwiek dorówna tej kobiecie?\nKriegman skłonił mnie ku pewnej refleksji. Lisbeth odnajduje pocieszenie w kinematografii. A konkretniej przesiadując w szafie, z laptopem. Prawdopodobnie wszyscy powinniśmy na moment przystanąć i poszukać takiej rzeczy, która sprawi, że staniemy na nogi. Ciąg wydarzeń spotykający bohaterkę zadziwia, ale tym samym pokazuje wartość marzeń, nauki płynące z naszych zainteresowań. Pozytywy płynące z naśladowania dobrych cech idola. W kwestii samej Hepburn należy podkreślić, iż autor swoją książkę adresuje nie tylko do jej fanów, a także osób słabo kojarzących jej postać. Liczę, że dzięki temu więcej osób postanowi obejrzeć „Śniadanie u Tifanny'ego”.\nMoją bezkonkurencyjną faworytką stała się Bunia, czyli babcia Lisbeth. Pełna klasy, uroku i ciepła. Mądra, nie przemądrzała. Ach, chciałoby się spotykać takie osoby na swej drodze. Wypić z nimi różowego szampana, wspominać sytuacje sprzed kilkudziesięciu lat. Między innymi dlatego zauroczył mnie sam pomysł na fabułę — uwielbiam przenosić się w czasie, choćby za pomocą literatury. Bunia i jej wnuczka w pewnym sensie porównują dwie epoki. Mające ze sobą tyle samo wspólnego, co dzielącego. Prywatki, miłostki, litry alkoholu. Odrobina fałszu wśród znajomych, jednak rodzące się prawdziwe przyjaźnie i wzajemne wsparcie. Warto przytoczyć teraz słowa Hepburn: „Pamiętaj, że kiedy potrzebujesz pomocnej dłoni — jest ona na końcu twojego ramienia. Gdy jesteś starszy, pamiętaj, że masz drugą dłoń: pierwsza jest po to aby pomagać sobie, druga, żeby pomagać innym”.\n„Być jak Audrey Hepburn” z pewnością przypadnie do gustu osobom chcącym przeczytać coś prostego w odbiorze, ale równocześnie zajmującego. Pozycja świetna na jesienne wieczory, gdy marzymy o przeniesieniu się do pełnego blichtru Nowego Jorku. Nowego Jorku, gdzie można poznać nie tylko sławy, ale również własną osobowość.\nDodana przez Kulturalnie B. w dniu 2017-03-15\nKsiążka M. Kriegman to beletrystyka dla miłośników literatury obyczajowej. Ogólnie rzecz ujmując ukazuje zmagania bohaterki Lisbeth - balansującej pomiędzy okresem dojrzewania i dorosłością. Między marzeniami i życiem realnym.\n...ale od początku...\nLisbeth to główna bohaterka książki Być jak... Jest nieśmiała i cicha. Jak każda nastolatka ( 19 lat ) ma swoje marzenia i plany. Ciężko jednak realizować samą siebie, gdy pochodzi się z rodziny patologicznej. W chwilach, gdy w domu wybuchają kolejne awantury, ona ucieka...w świat "doskonały". Szafa jest jej azylem, gdzie zamyka się i oglądając ulubiony film "Śniadanie u Tiffany'ego", z ulubioną aktorką Audrey Hepburn w roli głównej - marzy i całkowicie przestaje istnieć dla innych. Pociąga ją rzeczywistość nakreślona wokół Audrey. Świat glamour pochłania ją bez reszty.\nTo może brzmieć dziwnie, ale spędzałam czas w szafie odkąd skończyłam pięć lat. To wtedy tato po raz pierwszy przebił pięścią kuchenną ściankę, a mama obrzuciła go lawiną talerzy. Lata później pojedynki na krzyki między Courtney i moją mamą znów zagnały mnie do mojej kryjówki.\nFilmowy lek na każdą dolegliwość.\nA ponad nimi wszystkimi - Śniadanie u Tiffany'ego - Uwielbiałam czysty przepych tego filmu, sztuczne rzęsy, wystawne przyjęcia, tiary i perły, i te złotka.\nInną odskocznią od ponurej rzeczywistości jest Bunia, czyli babcia dziewczyny. To ją nasza bohaterka odwiedza, z nią może porozmawiać, wyżalić się i zwierzyć.\nW książce pojawia się także Jess - przyjaciółka Lisbeth. To ona pokazuje dziewczynie "małą czarną", którą Audrey Hepburn miała na sobie w kultowym filmie.\nKoniec końców Jess pozwala przymierzyć przyjaciółce sukienkę. Wie bowiem, że zarówno film, jak i A. Hepburn to wielkie fascynacje Lisbeth. W wyniku pewnych zdarzeń sukienka na ciele Lisbeth pozostaje jednak na dłużej, niż na "chwilkę". Jakie konsekwencje z tego mogą wyniknąć? Czy świat, w którym nagle znajdzie się dziewczyna, za sprawą słynnej sukienki, jest taki, o jakim faktycznie sniła i marzyła? ...a jeśli to tylko pozory idealności życia celebrytów? Jeżeli świat szklanego ekranu to świat obłudy, kłamstw i zatracenia własnego "ja"? Czy wobec tego uda się Lisbeth pokonać własne słabości i odnaleźć siebie?\nPowiem tylko tyle, że bohaterka książki M. Kriegman stąpa po kruchym lodzie - choć sama tego nie dostrzega. Z jednej strony jej wielka pasja chroni ją przed zepsutym mechanizmem rodzinnych. Z drugiej zaś wpędza, być może, w utratę własnej tożsamości. Istnieje bowiem różnica pomiędzy zamiłowaniem a zagubieniem i uzależnieniem. Granica, którą łatwo przekroczyć!\nDodana przez Ókr V. w dniu 2017-03-07\n"Być jak Audrey Hepburn" to pierwsza powieść Mitchella Kriegmana, twórcy m.in. "Niedźwiedzia w dużym, niebieskim domu".\nKsiążka ta opowiada historię Lisabeth - marzycielki stłamszonej przez otaczającą ją szarą rzeczywistość, dziewczyny obarczonej ciężarem matki alkoholiczki - dla której jedynym ratunkiem są filmy z Audrey Hepburn. Są one jedyną radością w jej życiu, zna je na pamięć. Jest nimi oczarowana do tego stopnia, że gdy w muzeum, w którym pracuje jej jedyna przyjaciółka pojawia się legendarna sukienka należąca niegdyś do jej idolki, dziewczyna postanawia ją założyć i przez przypadek staje się nową Audrey. Dostaje się do świata bogaczy i gwiazd, wyglądając jak jedna z nich. Na gali poznaje piosenkarkę z marnym głosem i skłonnością do alkoholu - Tabithę - i zaprzyjaźnia się z nią. Tabitha wprowadza Lisabeth do swojego świata, który według mnie jest złotą klatką. Z zewnątrz idealne życie gwiazd i modeli bielizn, w środku jest zgniłe, pełne tajemnic i intryg. Lisabeth musi podjąć wiele trudnych decyzji oraz ułożyć hierarchię wartości aby nie zgubić się w nowej sytuacji i nie stracić tego co najważniejsze.\n"Być jak..." przeczytałam bardzo szybko, książka nie jest nudna. Zostały w niej zawarte ciekawe wątki. Próba uchwycenia świata sławy i przepychu oczami zwykłego człowieka jest interesującym pomysłem i myślę, że panu Mitchellowi udało się to znakomicie.\nMoim jedynym, zastrzeżeniem jest to, że koniec historii był do przewidzenia, a wszystko układało się po myśli głównej bohaterki.\nNatomiast bardzo spodobały mi się wnioski, które nasuwają się po przeczytaniu tejże książki - aby doceniać, to co się ma, niezależnie od tego jak źle wygląda sytuacja oraz aby zawsze dążyć do poznania siebie i swojego przeznaczenia.\nPolecam tę książkę nastolatkom, gdyż myślę, że dorosły człowiek może nie wytrzymać "hormonów" i rozterek młodego człowieka.\nDodana przez Joanna H. w dniu 2017-02-26\nChyba każda małą dziewczynka ma w czasie dorastania taki moment, że przymierza rzeczy z szafy mamy. Marzy wtedy aby choć na chwilę być kimś innym, aby zmienić się w dorosłą, traktowaną całkiem poważnie osobę. Bohaterka książki nie spodziewała się, że przymiarka jednej sukienki napędzi cały bieg zdarzeń. Marzenia małej dziewczynki zaczną się spełniać, tylko jaka będzie cena życia w iluzji?\nLisbeth, młoda dziewczyna, która kończy szkołę i lada moment ma wybierać collage, nie ma łatwego życia. Mieszka z matką alkoholiczka, przed którą chowa się do szafy i ogląda na laptopie "Śniadanie u Tiffany'ego" z Audrey Hepburn, ojciec nie żyje, siostra mądrala i młodszy brat aferzysta. Jedyną ostoją spokoju w jej życiu są spotkania z Bunią, babcią mieszkającą w domu seniora, oraz przyjaciółką, Jess, która ma staż w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku. Pewnego razu, podczas wystawy strojów z epoki Jess pozwala jej przymierzyć legendarną czarną sukienkę z jej ulubionego filmu. Pech chciał, że do pomieszczenia zmierzał właśnie szef Jess, dziewczyna nie chcąc zaszkodzić przyjaciółce wymyka się na chwilę tylnym wyjściem i trafia na przyjęcie. Tam poznaje wielu wpływowych gości, m.in. Thabitę, podupadłą gwiazdę muzyki...\nDziewczyna nawet nie spodziewała się, że nagle jej życie wkroczy na inne tory. Świat celebrytów stanął przed nią otworem. Do tego babcia udostępnia jej wspaniałe formowe sukienki z przed lat, a zdolna przyjaciółka przerabia je, stając się tym samym tajemniczym projektantem X. Dziewczyny zaczynają prowadzić grę, a Lisbeth zaczyna udawać kogoś kim nie jest. Pojawia się na zamkniętych przyjęciach, gdzie wstęp mają tylko zaproszone osoby, poznaje wiele wpływowych osób, a wszystko idzie jeszcze lepiej, gdy zakłada bloga pt: "W blasku jupiterów". Sława, bogactwo i pieniądze stają się być zachętą do dalszych eskapad...\nWszystko wydaje się być świetną zabawą, aż do momentu, kiedy trafia na zawistną partnerkę pewnego mężczyzny. Lisbeth zostaje wciągnięta w niebezpieczną grę, a świat celebrytów przestaje nagle świecić blaskiem z gazet i zdjęć, a odkrywa przed nią prawdziwą ciemną stronę...\n"Kiedy nie masz nic do stracenia, możesz zyskać wszystko" (s.250)\nKsiążka wpisuje się w modny ostatnio nurt New Adult. Bohaterka, zagubiona dziewczyna, nie wie jaką drogę życiową obrać. Natłok zdarzeń miesza jej w głowie, a łatwowierność i naiwność nie pomagają w podejmowaniu trafnych wyborów. Lisbeth w ostatecznym rozrachunku zaczyna rozumieć w czym tkwi problem jej zachowań i dostrzega wszystko we właściwych barwach.\n"-Bądź ostrożna Lisbeth - dodała Bunia. - Jak mawiał Summy: "Usta kłamcy mogą być pełne prawdy, ale to wciąż kłamca". Uważaj komu ufasz." (s. 208)\n"Być jak Audrey Hepburn" to pozycja idealna dla dziewczyn w wieku bohaterki, świetnie zrozumieją się z nią też kobiety do 30 roku życia. Choć cała opowieść wieje trochę cukierkowością i infantylizmem, to całość posiada bardzo uniwersalne i ponadczasowe przesłanie. Poza tym pojawia się tutaj sporo wabików w postaci nowych technologi, platform społecznościowych, można poznać świat celebrytów i pracę blogerów od kuchni, mamy do czynienia ze światem mody znanym z okładek czasopism, a to nas kobiety zawsze interesuje. Bardzo przyjemna opowieść o tym co naprawdę się liczy, a czego warto nie przeoczyć.\nPiękna, modna, lepsza niż inne!\nMoja ulubiona książka 2016\nDodana przez Anna P. w dniu 2017-01-12\nZapewne każdy z nas, obserwując życie znanych gwiazd, celebrytów, nie jeden raz marzył o tym, by choć na chwilę posmakować tego przepełnionego luksusem i bogactwem życia. „Być jak Audrey Hepburn” właśnie o tym opowiada. Niech nie zwidzie Was ten tytuł. Książka ta wbrew pozorom nie opowiada o losach Ikony kina, którą zna zapewne każdy, dzięki jej roli w „Śniadaniu u Tiffany’ego”.\nLizbeth, to młoda dziewczyna, która ucieka od codziennej monotonii, oglądając filmy z Audrey Hepburn. Zafascynowana postacią kultowej aktorki marzy o lepszym życiu. Pewnego dnia otrzymuje wiadomość od swej przyjaciółki Jess – stażystki w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku. Okazuje się, że na prestiżowym wydarzeniu modowym Met Gala, odbywającym się z udziałem nowojorskiej śmietanki towarzyskiej, zostanie wystawiona legendarna sukienka Givenchy’ego, którą w filmie „Śniadanie u Tiffany’ego” miała na sobie Audrey Hepburn.\nDzięki pomocy Jess, Lizbeth przymierza słynną suknię, co sprawia, że część osób bierze ją za elegancką i prominentną celebrytkę. Zauważona przez członków miejscowej elity Lizbeth zostaje uznana za kogoś, kim nie jest.\nWkrótce dziewczyna przekonuje się, że jej nowe życie, tak odmienne od wszystkiego co znała, wcale nie jest usłane różami, a ludzie a nowego otoczenia mają wobec niej podejrzane zamiary.\nPo przeczytaniu powieści pana Kriegman’a czuję duży niedosyt. Początkowo, książka ta bardzo mi się podobała. Planowałam jej dać wysoką ocenę, mimo iż sama fabuła do wybitnych nie należy. Niestety, potem wszystko już mi nie pasowało. Zanim zaczęłam pisać tą recenzję, zerknęłam co sądzą o tej książce inni blogerzy. Chciałam sprawdzić czy im też, czegoś w tej książce zabrało. Większość raczej zachwalała tą pozycję, więc wychodzi na to, że albo jestem zbyt chora, przez co, miałam zbyt wyolbrzymione oczekiwania wobec tej książki, albo faktycznie czegoś w niej zabrakło …\nTo, co najbardziej mnie zirytowało w tej książce, to wprowadzenie przez autora zbyt wielu wątków, nad którymi najwidoczniej nie miał dostatecznej kontroli (albo pomysłu?). Do chwili obecnej nie mogę przeżyć tego, jak można było zostawić bez wyjaśnienia wątek ZK z Liezbeth, wątek Chase czy pocałunek Jess z Liezbeth? To były jedne z ciekawszych wątków tej książki. Zostały one jednak najwidoczniej zlekceważone przez pisarza, który głównie poświęcił opisywaniu cudownych przyjęć bogatej elity i knuciu jakiś zawiłych intryg, które były dla mnie zbyt przereklamowane. Autor poszedł w całkiem innym kierunku, niż moje wyobrażenia. A jego ostateczne zakończenie tej historii doprowadziło mnie do białej gorączki.\nZakończenie według mnie, było „przedobrzone”. Oczywiście każdy to zakończenie (jak i całą historię) może zinterpretować na swój sposób. Jak dla mnie autor nie miał określonego pomysłu na zakończenie tej książki, na rozwiązanie tych wszystkich wątków. Postawił na coś banalnego, jednocześnie nie zamykając większości wątków. Może w ten sposób, zostawił sobie otwartą furtkę do ewentualnej drugiej części? Kto wie?\nSam styl pisania autora jest w porządku – książkę czyta się lekko i przyjemnie. Opisy nie zanudzają, a dialogi są logiczne i ciekawe. Co do fabuły – tak jak już pisałam – nie do końca przemyślana i osobiście, mam do niej wiele zastrzeżeń.\nPodsumowując, „Być jak Audrey Hepburn” to książka z mnóstwem niedopowiedzeń. Można ją okrzyknąć mianem współczesnej i unowocześnionej wersji Kopciuszka. Początkowo zapowiadała się obiecująco – szkoda, że autor bardziej nie przemyślał fabuły. Nie mniej jednak może komuś z Was się spodoba?\nRecenzja ta znajduje się także na moim blogu:\nDodana przez Królewskie R. w dniu 2016-12-13\nDodana przez Edyta L. w dniu 2016-11-20\nNie ma na tym świecie osoby, która nie wiedziałaby jak wygląda i jak prezentuje się Audrey Hepburn. Przez wielu uważana za ikonę stylu i klasy. Kobietę ideał. Kojarzona z cudowną kreacją, którą miała na sobie w kultowym już "Śniadaniu u Tiffany'ego". A gdyby tak ktoś, kto jest jej olbrzymim fanem i traktuje ją jako swój wyśniony ideał i niedościgniony wzór do naśladowania, miał okazję wczuć się w postać Audrey ze słynnego filmu? Założyć jej sukienkę i poczuć się jak gwiazda filmowa? Poczuć, że każde marzenie może stać się rzeczywistością?\nLisabeth, główna bohaterka książki "Być jak Audrey Hepburn", doświadcza niesamowitego szczęścia, gdy ma możliwość przymierzenia sukni swojej idolki wartej milion dolarów. Nie mogła odmówić sobie tego fantastycznego, ale i okropnie ryzykownego doświadczenia. Zdarzenie to odmieniło całe jej dotychczasowe życie. Lisabeth wkroczyła w świat celebryckich imprez i udając kogoś innego, zaczęła poznawać samą siebie. Odkryła swoje prawdziwe ja. Jak długo uda jej się brnąć w kłamstwach o własnym pochodzeniu?\nJest to dosyć szalona opowieść o dziewiętnastoletniej dziewczynie z patologicznej rodziny, która pozbawiona planów na przyszłość, ucieka marzeniami w cudowności świata celebrytów. Mamy tu do czynienia z ciekawym zjawiskiem- czy faktycznie da się wejść do świata towarzyskiej śmietanki udając inną osobę? Czy tylko wygląd ma znaczenie? Odpowiednia prezencja i piękne stroje? Czy to rekompensuje brak pewności siebie?\nJest to opowieść o szarej dziewczynie z szarego świata, która popchnięta marzeniami i fartem trafia na salony. Szybko jednak zaczynamy zadawać sobie pytanie czy lepiej żyć biednie, ale mieć prawdziwych przyjaciół, czy raczej próbować ich kupić?\nKsiążka jest warta przeczytania dla kobiet marzących o wielkim świecie, raczej młodych dziewczyn, które fascynują się światem z portali plotkarskich. Pokazuje, że można oczekiwać od życia czegoś więcej niż tylko "upolowanie" mężczyzny i boski wygląd. Książka idealnie obrazuje, jak powinno się czerpać z życia jak najwięcej się da, póki jest ku temu okazja.\nKsiążka wymiaru zeszytowego, 425 stron o standardowej wielkości liter. Okładka jest prosta i subtelna, nadaje elegancji, jak tytułowa Audrey, projektu Ilony Gostyńskiej-Rymkiewicz.\nDodana przez Joanna R. w dniu 2017-02-06\n"Czasem dobre rzeczy nie są takie wspaniałe, a złe rzeczy wychodzą ci na dobre".\nLisbeth ma 19 lat i niedługo kończy liceum. Marzeniem jej mamy jest, by dziewczyna dostała się do college'u i została pielęgniarką. Niestety, marzenia rodzicielki nie pokrywają się z tym, czego chciałaby sama Lizzy. Zresztą, ona sama wciąż tego nie wie. Póki co, nadal się uczy, dorywczo pracuje w knajpie o nazwie "Dziura", wzdycha do współpracownika Jake'a i przyjaźni się z Jess - aspirującą przyszłą projektantką. Odskocznią dla Lisbeth jest totalne uwielbienie Audrey Hepburn; której chyba nikomu nie trzeba przedstawiać. Lizzy ogląda wszelkie filmy, w których zagrała jej idolka (głównie "Śniadanie u Tiffany'ego", "Rzymskie wakacje" i "Sabrinę"), pragnie naśladować jej styl wypowiadania się (z charakterystycznym "złotko"), ubierania (sznur pereł i minimalizm to podstawa!), zachowania (klasa, szyk). Dziewczyna pragnie nawet wyglądać jak Audrey, w charakterystycznym koku, z przymrużonymi oczyma. Dlatego, gdy Lizzy ma niepowtarzalną okazję, by przymierzyć oryginalną suknię Givenchy'ego, którą miała na sobie Audrey w filmie "Śniadanie u Tiffany'ego", dziewczyna nie zastanawia się ani chwili. Nie zdaje sobie sprawy z konsekwencji działania; nie wie, że jednym ruchem uruchomi lawinę wydarzeń...\nWydarzeń, które bardzo wiele zmienią.\n"Kiedy nie masz nic do stracenia, możesz zyskać wszystko".\nBardzo podobał mi się pomysł na fabułę powieści; wiedza autora na temat Audrey Hepburn, jej życia, ciekawostek z życia osobistego, stylu i zachowania - naprawdę robi wrażenie. Można mieć poczucie, że słynna aktorka i modelka w jednym, jest nam jeszcze bliższa, a świat wyższych sfer to nasza codzienność. Kto lubi seriale w klimacie "Plotkary", czy filmy podobne do "Diabeł ubiera się u Prady" w książce "Być jak Audrey Hepburn" odnajdzie dobrze znany nowojorski blichtr, bogactwo lejące się z każdej strony, niemożliwie wybrednych ludzi, wydawanie tysięcy dolarów na zakupach, ciemne strony sławy, podobnie jak fałsz i zakłamanie towarzyszące pozorom przychylności. Lisbeth, wskutek przypadku, będzie musiała wkroczyć w ów świat; świat pełen tajemnic, układów, wycieczek do Hamptons, lejących się strumieniami drinków, by móc nietrzeźwo spojrzeć na otaczającą ją rzeczywistość. Jak bardzo Lizzy wejdzie w sferę do tej pory dla niej, zwyczajnej dziewczyny z New Jersey niedostępną? Ile będzie w stanie poświęcić, by spełnić swoje marzenia? I czy pieniądze naprawdę dają szczęście? Sięgnijcie po książkę, a na pewno znajdziecie odpowiedzi na te, jak i inne, kłębiące się w głowie pytania.\n"Być jak Audrey Hepburn" to współczesna historia Kopciuszka. Biedna dziewczyna wchodzi z hukiem w świat bogaczy, zmieniając diametralnie swoje dotychczasowe życie. Tutaj pieniądz rządzi się swoimi prawami; Lizzy zaczyna zdawać sobie sprawę, iż nie zawsze każdy element układanki jest jednoznaczny, że nie ma rzeczy czarnych i białych, oraz, że ludzie potrafią się zmieniać. Narracja pierwszoosobowa pozwala jeszcze dogłębniej wejść w głowę głównej bohaterki, dając poczucie zrozumienia jej działań, podejmowanych decyzji, emocji towarzyszących przy każdym wkładaniu eleganckiej sukienki. Lisbeth jest młodą kobietą, która dopiero zaczyna poznawać świat; mniej lub bardziej brutalnie, jednak prawdziwie i namacalnie. Jej historia mogłaby zdarzyć się każdemu z nas; cały czas pojawiają się ludzie, którzy pragnęliby sławy, manhattańskiego życia w elicie, wydawania pieniędzy bez powodu. Ludzie, dla których liczy się "tu i teraz", intrygi i sekrety napędzające rzeczywistość, dwulicowość jako wyraz codzienności, elegancja, szyk - bo bez wyglądu zewnętrznego nie ma po co istnieć. Ale czy na pewno warto dziwne fascynacje tzw. wyższą sferą przekształcać w coś innego, mającego mniejsze znaczenie? Czy poświęcenie marzeń i zaufania bliskich osób w celu zaspokojenia płytkich pragnień naprawdę ma sens? No właśnie. Jeśli chodzi o wady książki, bo do tej pory wspominałam raczej o zaletach, na pewno należy do nich swojego rodzaju łatwość, z jaką wiele rzeczy przychodzi głównej bohaterce. Trochę jak w baśni, tylko takiej odświeżonej, osadzonej w naszych czasach, w naszej rzeczywistości. Zamiast bajkowej krainy, którą znamy z dziecięcych książek, mamy tutaj Nowy Jork i Manhattan, zamiast przygód ulubionych bohaterów - fashion weeki, zakupy na Piątej Alei i niekończące się imprezy, a w zamian smoków i potworów czających się za drzewami, pojawiają się po prostu fałszywi ludzie, niemający dobrych zamiarów. A naszą księżniczką jest Lizzy, która na swój sposób staje się prawdziwą królewną, zupełnie przypadkiem.\nPolecam z powodu Audrey.\nDodana przez Julia D. w dniu 2016-11-18\nZ ogromną ciekawością śledziłam, jak Lisbeth, młoda kobieta z wielkimi marzeniami tworzy sobie nową tożsamość, żeby móc te marzenia spełniać. Odtąd jej wolny dzień to nie zamykanie się w szafie, by nie słyszeć krzyków pijanej matki – zamiast tego staje się honorowym gościem na imprezach, gdzie gwiazdy muzyki i kina spokojnie popijają drinki. Oczywiście spora część fabuły jest naprawdę naciągana. Bohaterka zakłada bloga modowego, który tak błyskawicznie zyskuje popularność, że już po kilkunastu dniach nazwisko Lisbeth jest rozpoznawalne, a firmy odzieżowe wpychają jej próbki swoich produktów. Trochę to nierealne. Poza tym Lisbeth nieco zbyt łatwo przyszło wpasowanie się do nowego, zupełnie obcego świata. Niektóre sceny są naprawdę przewidywalne i dość naiwne, ale wpasowały się w konwencję całej książki, więc nie raziło mnie to specjalnie.\nWspominałam już, że zakończenie miało pewien element zakończenia, a nawet dwa, czego nie chcę zdradzać. Reszta była do przewidzenia… Poza pewnym faktem. Nie spodziewałam się, że autor nie doprowadzi do końca wszystkich wątków. Zwykle lubię takie „otwarte furtki” w zakończeniu, ale w tym wypadku poczułam niedosyt. Nie wiem, co dalej z blogiem Lisbeth, co z pewnym panem, co z piosenkarką Tabithą… I było mi źle, że tego nie wiem. Podobnie jak nie mam pojęcia, skąd u głównej bohaterki nazwisko Wachowicz (!). Niby pojawiło się pewne uzasadnienie, jednak moim zdaniem i tak nie tłumaczy jego pochodzenia. Trochę mnie to rozczarowało.\nDodana przez Bookendorfina I. w dniu 2016-11-18\n"Czasem dobre rzeczy nie są takie wspaniałe,\na złe rzeczy wychodzą ci na dobre."\nBardzo przyjemna i ciepła powieść, świetnie ukazująca, że zazwyczaj świat publicity, w którym czasami chcielibyśmy się zanurzyć okazuje się nie tym, czego tak naprawdę pragniemy, niekoniecznie przynosi prawdziwe szczęście i satysfakcję. Zachwycamy się jego splendorem, krzykliwymi kolorami, mamiącym poczuciem fałszywej wyjątkowości, wielkimi neonami sławy i bogactwa. Wydaje się, że los w szczególny sposób sprzyja tym, którzy nie muszą się martwić się o stan konta, przepiękny dom, nowoczesny samochód, modne stroje czy inne pozornie perfekcyjne symbole życiowego powodzenia wypełnionego przepychem. Ale czy jest tam miejsce na prawdziwą życzliwość, zrozumienie, przyjaźń i miłość? A może to taki sam świat jak nasz, tylko intensywniej błyszczący i połyskujący?\nO tym próbuje przekonać się młoda dziewczyna Lisbeth, marząca o lepszym życiu, we wręcz obsesyjny sposób wzorująca się na postaci Audrey Hepburn, która stała się dla niej wytyczną gustu, smaku, wyglądu i zachowania. Zna na pamięć wszystkie filmy z udziałem aktorki, potrafi z wielką szczegółowością przytoczyć fakty z intrygującego życiorysu jej idolki. Mieszkając na szarych przedmieściach miasta, w niepełnej rodzinie, w której źle się dzieje, za wszelką cenę pragnie wyrwać się z domu i poczuć szczególny powiew medialnej popularności i gwiazdorstwa. Fascynacja Audrey Hepburn i latami sześćdziesiątymi, to dla niej lek na zło otaczającej ją monotonnej i nijakiej rzeczywistości, silne uzależnienie pozwalające przetrwać nudną i nieatrakcyjną codzienność, ucieczka w świat iluzyjnie większych możliwości i nęcących obietnic.\nW tym wszystkim jednak istotnym aspektem staje się tracenie własnej tożsamości, bo czyż udawanie kogoś, kim się nie jest, na dłuższą metę nie wiąże się z wyrzeczeniami, zawiedzionymi nadziejami i niespełnionymi marzeniami. To tak jakby wypełniać życie wybranej postaci a przy tym zapominać o własnym. Nie jest niczym złym być bogatym, niezależnym od trywialnych spraw, bywać na pierwszych stronach gazet, posiadać swoich fanów, jednak i w takim modelu pojawiają się różne pułapki i niebezpieczeństwa, których należy się wystrzegać. Czy Lisbeth uda się je dostrzec i uchronić przed nimi? Na ile spodoba się jej życie celebrytki, wsiąknie w nie, w pełni zrozumie i dostosuje się do bezkompromisowych zasad i reguł, jakim ono podlega? Dlaczego, pomimo zrealizowania wyśnionych dążeń, dziewczyna waha się w postanowieniach? Jak trwały może okazać się wizerunek zbudowany na kłamstwach i niedopowiedzeniach?\nZ zainteresowaniem zapoznajemy się z kolejnymi rozdziałami książki, opisywana przygoda wciąga nas, to jakby uwolnienie cudownych marzeń i ich zetknięcie z nieprawdziwością wyidealizowanych obrazów. Chętnie poddajemy się atmosferze intensywnego życia u boku popularnych osobistości, jednak gdzieś w tle odzywa się delikatne brzmienie nieszczerości, obłudy, podstępności, nieczystych zagrań i wyścigu po to co najlepsze. Autor wyjątkowo trafnie wyłapuje wszystkie niuanse związane z grożącymi głównej bohaterce zagrożeniami, podsuwa tropy ułatwiające odnalezienie prawdziwych wartości w życiu człowieka. Podoba mi się baśniowy klimat, w jakim została osadzona powieść, zgrabnie poprowadzone wątki, ciekawe wplecenie sensacyjnych nut, trafne dialogi i modowe opisy. Książka kierowana zwłaszcza do młodych czytelniczek, kształtujących swoją osobowość i spojrzenie na otaczający świat. Czy faktycznie symboliczna mała czarna sukienka może odmienić życie, dostrzec to, co w nim najważniejsze?\nDodana przez Krystyna D. w dniu 2016-11-16\nMówi się, że, zaraz obok czekolady, jest to najlepsza przyjaciółka każdej kobiety. Zgrabna, otulająca kształty, nieważne czy w kolanko, czy do samej ziemi. Ma sprawiać, że lśnimy, nawet wtedy gdy nie stoimy w światłach jupiterów.\nLisbeth jest jedną z tych bohaterek, którym brak pewności siebie. Stłamszona trudną sytuacją rodzinną, otoczeniem, zakopana w kocach i marząca. Marząca o świecie wielkich pieniędzy i wielkiej sławy.\nMogę chyba powiedzieć, że dziewczyna fascynuje się Audrey Hepburn. Podziwia ją, stawia sobie za wzór, widzi w niej cząstki swojej osobowości. Pragnie rozkwitnąć z tą samą siłą. Z tak samo spektakularną glorią.\nKrąży pośród niezdecydowania, niepewnie potyka się o życie - problemy, decyzje, konsekwencje, wciąż w głowie odtwarzając soundtrack ze Śniadania u Tiffany'ego. Aż nadchodzi ten dzień, który wszystko zmienia.\nJedna sukienka. Jedna szalona, impulsywna decyzja. Jeden krok w świat ułudy.\n"Być jak Audrey Hepburn" to jedna z tych książek, o których nie wiem do końca, co sądzić.\nPochłonęłam ją w zastraszająco szybkim tempie, zatopiłam się w świecie przedstawionym. Ekspresji kolorów, mieszance zmysłów i młodzieńczej niepewności. Kriegman pisze plastycznym językiem, pełnym ciepła i poufałości. Sprawia, że Lisbeth staje nam się bliska, jest nieomal jak dobra przyjaciółka.\nRazem z nią odkrywamy kolejne karty prawdy - o świecie, ludziach, środowiskach.\nMożna powiedzieć, że wspólnie dorastamy. Nabywamy pewnego obejścia. Wchodzimy w umysł Lisbeth i razem z nią przeżywamy najbardziej upokarzające, szalone, szokujące i bolesne chwile.\n"Być jak Audrey Hepburn" to literatura współczesna, ale kierowana raczej do młodych kobiet. Wątpię, by starsze panie lub dojrzałe kobiety odnalazły się tu tak sprawnie jak ja.\nBłędy, które popełniała Lisbeth, jej niepewność, powolne dojrzewanie oraz otwieranie się na świat były mi znajome. Powiem więcej, były mi bliskie.\nStworzyłyśmy więź, która uczyniła mnie jej największą przeciwniczką i zwolenniczką. Chyba nie jestem w stanie napisać nic obiektywnego, ponieważ to tak, jakbym próbowała oceniać najlepszą przyjaciółkę wiedząc, że każdemu z nas zdarzają się momenty zapomnienia. Każdy z nas pragnie czegoś więcej. Chcemy dosięgać gwiazd i czasami po prostu musimy wspiąć się po kłamstwach. To złe, to niedobre. To wręcz karygodne, a jednak... jeżeli nawet tego nie robimy, to pragnienie drzemie gdzieś głęboko w nas.\n"Być jak Audrey Hepburn" to przyjemna encyklopedia ciekawostek na temat aktorki, ale stanowią one jedynie tło dla historii Lisbeth i jej rodziny.\nTo właśnie grono najbliższych dziewczynie osób odgrywa, wprawdzie drugoplanowe, ale niezwykle ważne i znaczące role.\nWszystkie wykreowane postacie są barwne, złożone i warte wspomnienia. Nadają książce charakteru. Stanowią zabawną, domową, trochę melancholijną ramę, bez której wszystkie słowa nie tworzyłyby tak zgranej kompanii. Razem z garścią rodzinnych sekretów i modowym klimatem dają niezapomniany efekt.\nO "Być jak Audrey Hepburn" nie da się, ot tak, zapomnieć. To książka lekka, idealna na zimowe wieczory, dla czytelniczek z otwartym i młodzieńczym umysłem lub dużą dozą zrozumienia.\nDodana przez Agnieszka M. w dniu 2017-01-05\nKażdy z nas za czymś szaleje, coś uwielbia, czemuś poświęca się bez reszty. Pasja to bardzo ważna kwestia w życiu. To właśnie hobby sprawia, że nasz byt nie kończy się na pracy bądź obowiązkach domowych. Główna bohaterka książki "Być jak Audrey Hepburn" ma, można powiedzieć, ogromnego bzika na punkcie gwiazdy filmu "Śniadanie u Tiffany'ego". Lisabeth po prostu ubóstwia zarówno ekranizację, jak i pierwszoplanową postać i marzy ona o wcieleniu się w kreację idolki. Nieoczekiwanie na jej drodze staje okazja do spełnienia tego pragnienia. Cudowna, absolutnie wyjątkowa mała czarna na prawdę ma potężną moc. Kiedy po raz pierwszy Lisabeth wkłada suknię, ciężko jej uwierzyć, że to dzieje się w rzeczywistości. Od tamtej pory życie dziewczyny ulega diametralnej zmianie. Pracująca dotychczas w knajpie, roznosząca zamówione dania staje przed drzwiami do nowego, wymarzonego aczkolwiek niewiadomego świata. Teraz codzienność Lizabeth nie będzie zamykała się na pracy oraz powrotach do domu, w którym trudno wyczuć ciepło, zrozumienie i wsparcie. Teraz jej życie to częste imprezy, kokietowanie, zwracanie na siebie uwagi.\nCzy taka egzystencja jest rzeczywiście spełnieniem marzeń głównej bohaterki? Czy ekskluzywne, na wysokim poziomie bale, wymyślne, drogie suknie to na prawdę coś, o co warto zabiegać? Czy Lizabeth zrozumie co jest dla niej najważniejsze?\n"Być jak Audrey Hepburn" to książka otwierająca oczy, uświadamiająca, że nie zawsze to, o czym marzymy, jest dobre. Na pozór lekka, dowcipna, przyjazna lektura potrafi zaskoczyć. Bohaterów powieści nie sposób nie polubić. Szczególnie Buni. Każdy na pewno oddałby wszystko za taką babcię. Publikacja niejednokrotnie podnosi ciśnienie czytelnikowi. Zwłaszcza wtedy, gdy widzimy, jak Lizabeth pragnie poklasku, bogactwa, sławy a z drugiej strony wciąż ma otwarte przed sobą drzwi do skromnego świata, gdzie czeka na nią szczęście. My to widzimy, bohaterka jeszcze nie dostrzega tego, co ważne i to doprowadza do lekkiego wrzenia w sercu, myślach czytelnika.\nDodana przez Maja Anna S. w dniu 2016-12-29\nCytując główną bohaterkę książki, Lisbeth, „Audrey jest dobra na wszystko!”. Nie da się ukryć, że ta powieść znalazła sobie bardzo wygodne miejsce w moim sercu, więc trudno będzie powiedzieć o niej coś złego... Jedyną wadą, jaka przychodzi mi do głowy, jest to, że za szybko się kończy! Bo przecież tak trudno jest oderwać się od opisów ujmującego czaru kultowej Audrey. Ta książka sprawia, że mam ochotę cały dzień nucić Moon River, pofarbować włosy na czarno, a oczy przysłonić stylowymi okularami... Ach, ta Audrey! I ta urzekająca historia!\nLisbeth uwielbia, a nawet można powiedzieć, że ŻYJE Audrey Hepburn. Na początku pracuje w restauracji z przyjaciółką, która jest stażystką w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku. Okazuje się, że na najważniejszym wydarzeniu modowym Met Gala, odbywającym się przy udziale nowojorskich celebrytów i rekinów biznesu z Wall Street, zostanie wystawiona pierwotna wersja legendarnej sukienki od Givenchy’ego, którą miała na sobie Audrey Hepburn w filmie Śniadanie u Tiffany’ego... Lisbeth nas nie zawodzi i wyrusza w podróż do Wielkiego Jabłka, gdzie mają szansę spełnić się jej najskrytsze marzenia! Pozornie... Bowiem okazuje się, że bycie zauważonym przez członków śmietanki towarzyskiej może wiązać się z różnymi niezwykłymi zwrotami akcji... Nierzadko takimi, które obfitują w problemy! Nie będę jednak zdradzać fabuły, bo odbiorę Wam przyjemność zgłębiania się w tę historię porównywalną do bestsellerowej pozycji Diabeł ubiera się u Prady. Mogę za to podzielić się z Wami czymś innym... Moimi wrażeniami...\nNiesamowita kompozycja – opisy kreacji, które były tak szczegółowe i interesujące, że czułam się, jakbym przesuwała palcami po powierzchni materiałów krawieckich... Specyfika życia „na salonach” – przebiegłość i wyniosłość przezierająca przez kartki książki ukazująca nam ogrom intrygi, która opanowuje elity towarzyskie... To zapiera dech w piersiach! Uwielbiam rzeczywistość stworzoną przez Kriegmana. Być jak Audrey Hepburn to książka, do której najchętniej bym... weszła. Po prostu została wchłonięta przez stronice tej magicznej historii... Chociaż czasami zdaje mi się to zbędne, gdyż okoliczności wykreowane przez autora zdają się niemal namacalne. Dawno nie wczułam się tak w żadną powieść! Magia, czar, szyk, intryga! Po prostu... WOW!\nDodana przez Paulina K. w dniu 2016-12-11\nJako nastolatka zaczytywałam się w „Plotkarze” i „Diabeł ubiera się u Prady”. Zresztą w filmie i serialu byłam zakochana. Mam je obejrzane od deski do deski. Jednak do dzisiaj od czasu do czasu lubię do nich powrócić. Mimo że teraz już jestem dorosła kobietą, a mój gust czytelniczy się zmienił to z chęcią sięgnęłam po powieść Być jak Audrey Hepburn.\nLisbeth marzy o lepszym życiu. Wychowywanie się na przedmieściach, w ubogiej rodzinie, z matką alkoholiczką do łatwych nie należy. Dlatego dziewczyna pragnie za wszelką cenę się stąd wydostać, a pomoże jej w tym obsesyjne zafascynowanie Audrey Hepburn.\nPróbowałam się postawić na miejscu Lisbeth i wiecie, co doskonale ją rozumiem. Każdy z nas chce spełniać marzenia, każdy pragnie tego, co najlepsze w życiu, ale nie czarujmy się nie każdy ma możliwości. Dlatego, kiedy ona miała szansę zaistnieć to zaryzykowała i bardzo wiele osób nabrało się na jej fortel.\nAle każdy kij ma dwa końce sytuacja i świat, w którym się znalazła z pozoru wcale nie są najlepsze. Czy Lisbeth długo zabawi w świecie pięknych i bogatych? Czy odnajdzie tu miłość i szczęście? Czy wyrzeknie się rodziny i swojej tożsamości na rzecz blichtru i szampana? Stare przysłowie mówi, że pieniądze szczęścia nie dają. A jak było z Lisbeth? Tego dowiecie się z lektury książki.\nCałą książkę bardzo przyjemnie mi się czytało. Nie mogę powiedzieć, że szybko, ale była to wina obowiązków. W normalnych warunkach poradziłabym sobie z nią w ciągu jednego dnia. Z zainteresowaniem pochłaniałam kolejne rozdziały. Kiedy nie mogłam tego robić zastanawiałam się jak potoczą się dalsze losy naszej bohaterki.\nByć jak Audrey to powieść doskonała dla każdej kobiety – która wkracza w dorosłe życie, która interesuje się modą, którą fascynuję Audrey. Książka ta to mini encyklopedia o życiu aktorki i muszę przyznać, ze trafiłam tutaj na informacje, o których wcześniej nie miałam pojęcia. Plusem jest także zakończenie. Nigdy w życiu nie spodziewałabym się takiego rozwiązania. A morały są dwa – za każdy błąd należy zapłacić, a przed przeszłością nigdy nie uciekniesz. Dopadnie cię, choćby w najciemniejszym zaułku.\nSummary: czas spędzony z książką uważam za bardzo udany. Jeśli potrzebujecie przyjemnej lektury na zimowy wieczór to ta będzie idealna. Jak najbardziej polecam!\nDodana przez Justyna F. w dniu 2016-12-08\nMłoda dziewczyna ucieka od codzienności swojego niełatwego życia do świata blichtru w filmach z Audrey Hepburn. Jej ulubionym jest "Śniadanie u Tiffany'ego", który widziała już niezliczoną ilość razy, jednak za każdym razem tak samo porusza ją przedstawiona w nim historia, a przede wszystkim sama Audrey. Pewnego dnia jej przyjaciółka, stażystka w Metropolitam Museum of Art w Nowym Jorku, pokazuje jej oryginalną suknię z ulubionego filmu dziewczyny. Pierwotny projekt sukienki od Givenchy'ego okazuje się idealnie pasować na zachwyconą Lisbeth, która za sprawą nieziemskiej sukienki, fryzury oraz odrobiny makijażu przemienia się w pewną siebie elegancką gwiazdę. Przypadkowe spotkanie z wschodzącą gwiazdką popu staje się wydarzeniem przełomowym w jej życiu. Tylko czy to wszystko na prawdę warte jest pozostawienia za sobą ludzi, którzy ją kochają?\nDodana przez Dagmara S. w dniu 2016-11-24\nCzy są tu jacyś fajni książki Diabeł ubiera się u Prady? Jeżeli tak, ta pozycja jest dla Was.\nDlaczego wspominam o Diable? Otóż jest to jedna z pozycji, w której uwielbiałam się zaczytywać jako młoda dziewczyna, tzn. kiedy byłam dużo młodsza, niż jestem teraz. :)\nKiedy pojawiła się książka Być jak Audrey Hepburn, została ona okrzyknięta jej godnym następcą. Mimo że minęły lata, a moje gusta czytelnicze kształtują się już trochę inaczej, chciałam sprawdzić, czy rzeczywiście ma ona w sobie ten sam potencjał.\nByć jak Audrey Hepburn – recenzja\nJeżeli w jednym zdaniu miałabym opowiedzieć, o czym jest ta książka – powiedziałabym, iż jest to opowieść o 19-letniej dziewczynie, która pragnie spełniać swoje marzenia. Marzenia, które są typowe dla dziewczyny w jej wieku.\nGłówna bohaterka Lisbeth jest zakochana w filmach z udziałem Audrey Hepburn. Na co dzień pracuje w barze, ale jak nie trudno się domyślić, nie jest to praca jej marzeń. Rodzina wysyła ją na pielęgniarstwo, ale ona sama nie jest pewna tego zawodu, ani swojej przyszłości. Brak jej pomysłu na siebie.\nJej monotonne życie zmienia się w momencie, kiedy jej przyjaciółka Jess (która jest stażystką w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku) informuje ją, że na jednym z ważniejszych wydarzeń modowych ma się pojawić suknia, którą miała na sobie Audrey w Śniadaniu u Tiffany'ego.\nDalej akcja dzieje się bardzo szybko. Lisbeth przymierza tę suknię i na przyjęciu zostaje uznana za wschodzącą celebrytkę. Poznaje tam pewną znaną piosenkarkę, dzięki której jeszcze bardziej wchodzi w świat znanych gwiazd.\nDzięki starym sukniom swojej babci i umiejętnością krawieckim przyjaciółki, Lisbeth odnosi sukces i skupia na wszystkich swoją uwagę, nie tylko strojami, ale i swoją tajemniczością. W międzyczasie główna bohaterka zakłada także bloga modowego, który cieszy się bardzo dużą popularnością wśród znanych osobistości (zresztą, nie będziecie chyba zaskoczeni, ale wzmianki o blogowaniu były moimi ulubionymi:P).\nCo się dzieje dalej? Już wam nie powiem. Jak się jednak okazuje świat celebrytów nie jest wcale taki kolorowy i każde kłamstwo prędzej czy później wychodzi na jaw.\nCo naprawdę liczy się w życiu\nKsiążka przede wszystkim daje lekcję tego, że za każdy błąd trzeba zapłacić, jednakże nie ma tego złego, co na dobre by nie wyszło.\nZakończenie wcale nie jest takie oczywiste jak w tego typu opowieściach i tutaj duży plus. Sama powieść jest napisana w taki sposób, że mimo iż jestem na zupełnie innym etapie życia, przypomniała mi o marzeniach, które pojawiają się u niektórych młodych dziewczyn.\nCzytając, uśmiechałam się do siebie i przypominałam sobie swoją młodość i swoje marzenia. Było to bardzo cenne doświadczenie.\nKsiążka ta faktycznie przypomina powieść Diabeł ubiera się u Prady. Jest młoda dziewczyna, wchodząca w świat mody, który okazuje się okrutnym. Chce spełniać swoje marzenia, po czym uświadamia sobie, że wszystko z bliska wygląda zupełnie inaczej.\nDla kogo jest to książka\nByć jak Audrey Hepburn spodoba się przede wszystkim kobietom. Kobietom młodym, które są na podobnym etapie życia co główna bohaterka, czyli kształtującym dopiero swój światopogląd. Kobietom, które uwielbiają zabawy modą. Kobietom, które lubią typowo babską literaturę i kobietom, które podobnie jak Lisbeth uwielbiają Audrey.\nKsiążkę czyta się bardzo szybko i jest naprawdę wciągająca. Jeżeli potrzebujecie ciepłej powieści z morałem w tle, na nadchodzące chłodniejsze wieczory – sięgnijcie po pozycję Mitchell Kriegman.\nDodana przez Martyna K. w dniu 2016-12-09\nCo tak naprawdę liczy się w życiu? Czy są to pieniądze, drogie kreacje, świat mody i celebrytów lub kolorowe drinki? Prowadząca zwyczajne życie Lisbeth jest zakochana w filmach z Audrey Hepburn. Marzy o tym by być jak wykreowana przez aktorkę postać – Holly Golightly ze „Śniadania u Tiffany’ego”. Pewnego dnia bohaterka, dzięki swej przyjaciółce ma okazję przymierzyć legendarną suknię, którą Hepburn miała na planie tego filmu. Nie spodziewała się, że owa kreacja odmieni jej życie. Ludzie ze świata show biznesu zaczęli brać ją za elegancką, tajemniczą oraz lekko szaloną gwiazdę. Czy nowe życie Lisbeth okaże się takie jak sobie wymarzyła?\nKtóż z nas nie chciałby podróżować limuzyną, mieć pełne konto i co tydzień imprezować w najdroższych klubach z elitą. Nie martwić się pracą, szkołą, przyszłością, nie zastanawiać jak przeżyć kolejny miesiąc. Każdy chce żyć na poziomie, jednak świat bogaczy wcale nie jest usłany różami, zwłaszcza gdy udaje się kogoś kim się nie jest. Kłamstwo ma krótkie nogi. Przyjmując wymyśloną osobowość trzeba pilnować się, by nic z dotychczasowego życia nie wypłynęło na powierzchnię. Mówi się, że pieniądze szczęścia nie dają, ja jestem zdania, że pozwalają być wygodnie nieszczęśliwym. Z obserwacji wywnioskowałam, że ludziom, którzy mają dużo zer na koncie wciąż ich brakuje, chcą więcej i więcej.\nLisbeth jest dobrą osobą, kocha na swój sposób pokręconą rodzinę, zależy jej na przyjaciołach, tylko chcąc odmienić swoje życie, nieco się pogubiła. Zatraciła granicę między swoim prawdziwym życiem, a wyimaginowanym światem celebrytów, który sama sobie wykreowała. Ciekawą postacią w powieści jest Tabitha – typowa gwiazdka muzyczna, nie ma problemu z wydawaniem tysięcy na drogie sukienki, nałogowym piciem alkoholu przy każdej nadarzającej się okazji i kapryszeniem, gdy coś jej się nie podoba. Okazuje się, że żeby być sławną piosenkarką, wcale nie trzeba umieć śpiewać, wystarczy być zamożnym. Ta dwójka pokazuje ogromny kontrast miedzy sobą.\nMitchell Kriegman wykreował świat w blasku fleszy, skrywanych tajemnic elity Manhattanu oraz świeżego powiewu przepychu i splendoru. To zaskakująco udany debiut literacki człowieka, który jest reżyserem, scenarzystą, producentem i aktorem. „Być jak Audrey Hepburn” jest napisaną w lekkim klimacie powieścią, która przyciąga niczym pierwsze strony gazet. Jeśli chcecie na moment wkroczyć w świat przepychu i znaleźć się w blasku jupiterów, to koniecznie wyruszcie w podróż z Lisbeth.\nDodana przez Anna N. w dniu 2016-11-20\nSława, moda, pieniądze, show-biznes w kolorowych magazynach, na filmach i zdjęciach wszystko wygląda niesamowicie wytwornie, każdy chce być gwiazdą, gdy patrzy na wszystkie piękne istoty, które uśmiechają się do nas z okładek gazet. Jednak czy naprawdę wszystko jest tak idealne, jak się wydaje? Czy rzeczywistość, którą widzimy, nie uchodzi za fikcję? Główna bohaterka książki Mitchell Kriegman przekonała się na własnej skórze, że sława kosztuje. Może i jest łatwo wejść do świata sławnych i bogatych, ale trzeba mieć niesamowitą siłę, by w nim przerwać i nadążyć za zmieniającymi się nastrojami.\nUSTA KŁAMCY MOGĄ BYĆ PEŁNE PRAWDY, ALE TO WCIĄŻ KŁAMCA. UWAŻAJ KOMU UFASZ\nBardzo rzadko mam wrażenie, że książka jest interesująca, ale nie mam ochoty jej czytać. Nie wiem, czy było to spowodowane treścią powieści, czy jesiennym przesileniem. Publikacja zdecydowanie ma coś w sobie, co na pewno docenią fani Audrey Hepburn oraz osoby, które lubią czytać o dziwnych przypadkach prowadzących do bardzo przyjemnego/nieprzyjemnego końca z dodatkiem modnych akcentów. Ma wiele smaczków, które zadowolą fanów „Gossip Girl”.\nLisabeth jest zwykłą dziewczyną, która stara się uciec od swojego codziennego życia. Jej pasją jest Audrey Hupburn, każdy aspekt jej twórczości i stylu, fascynuje Lisabeth do tego stopnia, że zaczyna upodabniać się — w swoim stylu — do swojej Idolki. Niepostrzeżenie nasza bohaterka wkradła się na scenę, gdzie światła zostały skierowane prosto na nią, ale czy poradzi sobie z presją, którą nakładają na nią sławni „przyjaciele”?\nMoim zdaniem, Lis za bardzo się starała zabłysnąć i być kimś innym niż jest, miałam wrażenie, że jej chęć bycia kimś innym spowodowała lawinę wydarzeń, które nie były przyjemne dla niej, ani dla osób w jej otoczeniu. Natomiast szanuję ją za to, że zaczęła rozumieć, na czym polegają własne wybory i że życie nie polega tylko na podążaniu, ale również na wybieraniu własnych ścieżek.\nLisabeth ma w swoim życiu kilka interesujących osób, które ubarwiają nam całą powieść, humorem, dystansem i pomysłowością.\nKsiążkę czyta się wyjątkowo szybko, pomimo mojego ociągania się. Jest napisana w przystępny sposób, ale nie jest czymś, po co sięgnęłabym drugi raz i z wielkim zapałem pochłaniała. Na pewno na pochwałę zasługuje pokazanie śmietanki Nowego Yorku oraz tego, w jaki sposób młodzi, bogaci i sławni — żyją i imprezują. Trochę przypominało mi to serial „Plotkara”, nasza bohaterka była taką Jenny. Drugim plusem jest pomysł na samą fabułę, nie pamiętam bym czytała, coś podobnego, więc na pomysłowość i kreatywne wykorzystanie schematów dotyczących współczesnej młodzieży jest sporą zaletą.\nPodsumowująca, książka jest bardzo przyjemna i polecam ją każdemu, ponieważ nie jest to ostry erotyk, nie jest to ckliwe New Adult, ale jest to odpowiednia mieszanka obyczajówki i New Adult, przez perypetie głównej bohaterki i jej niesamowite szczęście, można dobrze się pobawić i przeżyć fajną przygodę, która wplata nas w życie śmietanki Nowego Jorku i ich zagrywek.\nPodtytuł: Czasami mała czarna może zmienić wszystko\nOryginalny tytuł: Being Audrey Hepburn\nPowiązane tematy: Dzień Kobiet, Czarny Piątek, Promocja Wielkanocna, Książka na wakacje, Prezent na Dzień Mamy, Prezent na Walentynki dla Niej, Promocja na książki, Książka na jesień, Prezent na Walentynki, Taniej nie będzie MEGA RABAT, Książki i gadżety na prezent od Wydawnictwa Kobiecego, Last Minute, Wyprzedaż magazynowa\nNasza\tcena 11,07 zł\nTaniej o: 25,83 zł (70%)


Czytelnia mola książkowego: Tahereh Mafi "Gdyby ocean nosił twoje imię" Tahereh Mafi "Gdyby ocean nosił twoje imię" | Czytelnia mola książkowego\nSwoje lata już mam, ale bardzo często sięgam po powieści młodzieżowe. Wcale nie czuję się za stara na ich czytanie. W przypadku tej powieści, mam jednak wrażenie, że spóźniłam się z lekturą z jakieś 15 lat. Chociaż i tak nie jestem pewna, czy wtedy ta książka przypadłaby mi do gustu.\nSłyszałam wiele pozytywnych opinii na temat tej powieści, ale jak dla mnie, to jej potencjał został zmarnowany. Autorka mogła pokazać, jak nastoletnia muzułmanka radzi sobie w niekoniecznie przyjaznym dla niej środowisku. Mogła lepiej pokazać, jak wygląda ta religia.\nShirin mnie totalnie od siebie odrzucała. I nie chodzi mi o wyznawaną przez nią religię, ale o jej styl bycia. Wszyscy dookoła są źli i wszystkim wypala oczy jej hidżab. Nikt przez to się z nią nie chce spotykać. To nic, że zachowuje się w odrażający sposób\nDialogi były dla mnie pisane na siłę, fabuła do bólu przewidywalna i właściwie nic się w tej powieści nie działo. Nie uwierzyłam w relację między Shirin i Oceanem. Są, bo są, ale nie ma między nimi chemii. Mają się ku sobie, bo tak napisała autorka. Bohaterowie byli dla mnie nijacy. Właściwie nie umiem specjalnie za wiele o nich powiedzieć.\nZawiodłam się na tej książce. Liczyłam na coś zdecydowanie lepszego i musiałam obejść się smakiem. Szkoda, potencjał był, ale moim zdaniem kompletnie niewykorzystany.\nMaria Derejczyk-Zwierzyńska 23:23 2019 / literatura młodzieżowa / Tahereh Mafi / We need YA\nWioleta Sadowska 22 lutego 2020 09:04\nMam tę książkę, ale jeszcze jej nie czytałam. Póki co nie mam jej w planach.\nAgnieszka Kaniuk 22 lutego 2020 16:47\nOstatnio dużo się słyszy o tej książce w internecie. Może kiedyś po nią sięgnę, ale nie jest to mój priorytet czytelnicy.\nGosia 24 lutego 2020 12:42\nZaciekawiłaś mnie tym tytułem!


Deklaracja Dostępności - Powiatowy Inspektorat Weterynarii w Tczewie - PIWTCZEW\nDeklaracja dostępności www.piwtczew.pl\nPowiatowy Inspektorat Weterynarii w Tczewie zobowiązuje się zapewnić dostępność swojej strony internetowej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 4 kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych. Oświadczenie w sprawie dostępności ma zastosowanie do strony internetowej www.piwtczew.pl.\nData publikacji strony internetowej: 2020-05-21\nZa rozpatrywanie uwag i wniosków odpowiada: Natalia Styka.\nPowiatowy Inspektorat Weterynarii w Tczewie, ul. 30 Stycznia 29, 83-110 Tczew.\nJadąc od strony Urzędu miasta wjazd jest po lewej stronie ulicy.\nWjeżdżając na teren inspekcji po prawej stronie znajduje się parking samochodowy oraz garaże po lewej stronie wchodząc na kilka stopni możemy wejść do budynku.\nWejście dla obywateli jest chronione domofonem.


Rarity wśród kosmetyków: Peeling z nasion malin - hit miesiąca!\nW ulubieńcach marca umieściłam ten o to peeling, który dla skóry twarzy był za ostry, natomiast te duże i ostre drobinki genialnie spisały się na ciele. Mimo, że są ze mną prawie rok już, dopiero teraz odkryłam ich prawdziwe ja - instrukcja obsługi PRAWIDŁOWA będzie podana niżej : ) Ponieważ inne metody się nie sprawdziły. Ten kogo zaciekawił to zapraszam poniżej : )\nJa mam 50g słoiczek, którego nie jest trudno otworzyć mi, ponieważ ja z przyzwyczajenia wycieram ręce za każdym razem jak czegoś w wannie dotknę. Ale nie powinien też sprawić kłopotu mokrymi rękami. Nie jest może ono zbyt eleganckie, ale to nie ma dla mnie znaczenia w tym wypadku.\nNaturalny, bo to tylko nasiona malin, bez zbędnych dodatków.\nJest delikatny, taki dziwny, lecz nie przeszkadza. Zapachu malin się nie spodziewajcie niestety.\nSą to sypkie nasionka, niektóre są roztarte bardziej, a niektóre są mniej. Wydajność jest bardzo duża, ponieważ jak widzicie mam jeszcze pół opakowania, a stosuję go dwa razy w tygodniu od ponad miesiąca. Jednak ważny jest tu sposób używania.\nNie wiedziałam jak używać tego kosmetyku. Na początku próbowałam na sucho, ale się rozsypywał. Potem wrzuciłam sporą część do żelu pod prysznic, jednak tam po tygodniu rozmiękły i nie ścierały dobrze. Taką o to metodą prób i błędów doszłam że produkt najlepiej nasypać na dłoń, a na to żel i tak nałożyć na skórę.\nNie widziałam niestety stacjonarnie nigdzie tego peelingu, a swój zakupiłam na stronie www.zrobsobiekrem.pl za 3,99.\nJa go stosowałam głównie na ciało, ponieważ na twarz okazał się za mocny. Jednym zdaniem mogę go określić: Jest genialny! Naprawdę świetnie ściera martwy naskórek, do tego jest wydajny i nie uczula. Wystarczy naprawdę niewiele go by dobrze się zetrzeć, ponieważ drobinki nie rozpuszczają się Za tak szałową cenę 3,99 to naprawdę żal nie wypróbować. Drobinki są ostre, a nawet bardzo ostre, dlatego jeśli się przyłożymy to i zaczerwienimy skórę, co ja bardzo lubię bo wiem, że jest oczyszczona dokładnie. Dodatkowym plusem jest fakt, że to w czym jest zatopiony możemy wybrać: jeśli nie możemy używać SLS do ciała to tu możemy wybrać żel bez SLS, jeśli nam wszystko jedno to zapach sami dobieramy. Myślę, że osoby które nie są wielbicielami mocnego zdzierania też mogą go użyć, tylko mniejszy nacisk stosować i wydaje mi się, że będzie dobrze. A za taką cenę warto wypróbować! Daję mu 6 punktów na 6! A czy mam kolejny? Kupiłam kolejną wersję - zobaczymy czy będzie równie fajny : )\nI jak wypróbujecie? Lubicie ostre zdzieraki? A może polecacie coś fajnego i w miarę w rozsądnej cenie co dobrze się spisuje jako peeling? Prócz kawy oczywiście : )\nEtykiety: mocny zdzierak, ostry peeling, peeling naturalny, peeling z nasion malin, zrobsobiekrem, zsk\nRubinowy Kot 8 kwietnia 2014 20:09\nNo kuurde, za taką cenę... Możliwe że zdradzę z nimi kawę :D\nRarity 8 kwietnia 2014 20:52\nserio polecam! u mnie się świetnie sprawdził!\nuNaNa 8 kwietnia 2014 20:32\noooo... nawet nie słyszałam o takim dziwaku :O\nRarity 8 kwietnia 2014 20:54\na widzisz! naprawdę fajny jest :) przed spotkaniem możnaby zrobić zamówienie to zamówić mogłabyś nawet ^^\nUnknown 8 kwietnia 2014 20:42\nostatnio właśnie skończył mi się peeling i zamierzam kupić. Może zastanowię się nad zakupem właśnie takiego :P\npolecam, bo dobry a tani!\nJusta147 8 kwietnia 2014 21:13\nNa pewno kiedyś wypróbuję! :)\nRarity 8 kwietnia 2014 22:01\nKasia | juststayclassy.com.pl 8 kwietnia 2014 21:47\nSuper! Muszę go mieć! :)\nRarity 8 kwietnia 2014 22:02\nja mam zamiar wypróbować wszystkie dostępne na stronie peelingi i wybrać ten najlepszy! chociaż tak naprawdę temu nic nie brakuje : )\nInfallibleLifestyle 8 kwietnia 2014 21:58\nJa też chętnie wypróbowałabym go na ciele ;)\nna ciało jest świetny, a wiesz ta cena tylko mówi -KUP MNIE\nannabellespring1 8 kwietnia 2014 23:24\nSuper pierwszy raz słyszę o takim produkcie a wszystko co związane z malinami lubię więc może i to przypadnie mi do gustu\nRarity 9 kwietnia 2014 09:30\nTylko tu polecam jeśli byś chciała ekstrakt z maliny dodać - wtedy będziesz miała zapach dodatkowo : )\nSonia 9 kwietnia 2014 00:08\nSzkoda mi tylko tego zapachu... Ale kurczę kusi na ciałko właśnie. Jak wykoncze chociaż jeden z zapasów to jestem na tak :)\nRarity 9 kwietnia 2014 09:29\nNo wiesz zawsze można użyć Malinowego żelu, ewentualnie dokupić ekstrakt z malin też na zsk i będzie zapachowy ^^\nwow, pierwszy raz widzę! ale ja za leniwa na peeling :D\nRarity 9 kwietnia 2014 22:10\nczas trzeba! bo świetnie wygładza skórę!\nWow wygląda super no i cena też baardzo przystępna do twarzy stosuje jedynie peelingi enzymatyczne ale do ciała na pewno by się sprawdził, ja używam peelingu kawowego uwielbiam takie mocne zdzieraki :)\ndo ciała naprawdę polecam! jest według mnie ostrzejszy niż kawa : )\nZebra❤ 9 kwietnia 2014 13:19\nW życiu tego na oczy nie widziałam, ale podoba mi się chętnie bym wypróbowała! :)\nRarity 9 kwietnia 2014 22:11\npróbuj! naprawdę warto - oczywiście jeśli lubisz ostre zdzieraki : )\nKobieta Niezwykła 9 kwietnia 2014 17:39\nkurcze a już chciałam napisać "pewnie zapach powala" a tu takie info że nie pachnie malinami:P lubię takie naturalne kosmetyki, nigdy nie używałam takiego cuda, ale może sie skuszę. Jak do tej pory uzywałam pilingu kawowego, który robiłam sama w domu :)\nprzy okazji zamówienia na zsk można zamówić - wiesz to tylko 4 złote : )\nKamila 9 kwietnia 2014 18:00\nJa miałam kiedyś olej z pestek malin i też nastawiłam się,że będzie pięknie, owocowo pachniał,a tutaj taki nie przyjemny zapach był! Ale z chęcią bym spróbowała takiego peelingu\nRarity 9 kwietnia 2014 22:12\nniestety pestki już tak ładnie nie pachną, ale zawsze można dodać ekstraktu z maliny i zapach będzie : )\nAgnieszka eS. 9 kwietnia 2014 22:06\nPeeling oryginalny :) sama natura, a do tego jak się świetnie spisuje, to trzeba się skusić :D\nRarity 9 kwietnia 2014 22:13\ndokładnie! naturalny i tani!\nModjus 10 kwietnia 2014 09:58\nZa ile go kupiłaś :O Normalnie chyba kupię cały zapas :D Jeśli chodzi o opakowanie to dla mnie również nie ma znaczenia, że coś nie wygląda powalająco, bo liczy się zawartość tego opakowania i jego skuteczność :) w związku z tym muszę prześledzić ich stronę :)\nRarity 10 kwietnia 2014 22:22\nserio próbuj, bo jest genialny. Ja go teraz będę musiała porównać z nowym co zamówiłam, żeby zobaczyć czy aby na pewno wszystkie są takie dobre ^^\nDonna 10 kwietnia 2014 20:22\ntego peelingu to ja nie znam, ale bardzo lubię ostre peelingi:)\nno powiem, że zaciekawił mnie ten zdzieraczek ;p\nwypróbuj : ) wiesz cena jest naprawdę przyjemna : )\npiękniejestżyć 11 kwietnia 2014 08:36\nQrcze, szkoda zapachu. Ja akurat mam bzika na tym punkcie i bardzo zwracam uwagę.


Jakim programem otworzyć plik LVLIB - Rozszerzenie pliku LVLIB - plik LVLIB pobierz\nRozwiąż swoje problemy z otwieraniem i obsługą pliku .lvlib [ dodaj info ]\nPliki LVLIB cieszą się niesłabnącą popularnością. Nazwa pliku zawierająca rozszerzenie pliku LVLIB stwarza jednak problemy części użytkowników. Mają oni bowiem problem z poprawnym otwarciem pliku z rozszerzeniem LVLIB. Należy jednak pamiętać, że rozszerzenie pliku LVLIB może odpowiadać jednemu lub większej ilości typów plików. Najpopularniejszym jest LabVIEW Project Library, jednak jeżeli jednak są inne, na pewno poniżej znajdziesz informacje ich dotyczące.\nWarto więc przyjrzeć się problemowi dotyczącemu plików LVLIB z bliska i poszukać jego rozwiązania.\nListę programów obsługujących typy plików z rozszerzeniem LVLIB znajdziesz poniżej. Aplikacje posortowane są według odpowiednich systemów operacyjnych i popularności.\nPobierz Narzędzie do usuwania malware/wirusów z plików LVLIB w systemie Windows\nJakie są przyczyny błędów dotyczących rozszerzeń plików LVLIB?\nCzęstym problemem powodującym uszkodzenie dotyczące rozszerzenia LVLIB są błędy rejestru systemowego Windows. Dlatego w pierwszej kolejności zaleca się:\nskanowanie komputera w celu identyfikacji, naprawy i otwarcia pliku LVLIB\nnie posiadasz zainstalowanej odpowiedniej aplikacji obsługującej rozszerzenie pliku LVLIB\nplik LVLIB jest uszkodzony\nRozwiązywanie problemów z plikami LVLIB\nJeżeli plik LVLIB nie chce się otwierać, to w pierwszej kolejności warto skorzystać z wbudowanego w system Windows skojarzenia plików z aplikacją mogącą je obsługiwać. W tym celu wystarczy dwa razy kliknąć ikonę z plikiem LVLIB. Pojawi się lista programów, które prawdopodobnie obsługują taki plik. Wystarczy wybrać jeden z nich, aby Windows spróbował za jego pomocą otworzyć dane rozszerzenie. Nieprawidłowe skojarzenie pliku sprawi, że Windows będzie zawsze próbował otworzyć plik LVLIB przy pomocy złego programu, nawet jeśli na dysku będzie znajdować się odpowiednia aplikacja obsługująca ten format. W takim wypadku należy dokonać wspomnianego wcześniej skanowania rejestru i naprawy skojarzeń.\nJeżeli skojarzenia są poprawne, a Windows nadal nie jest w stanie uruchomić pliku, to najprawdopodobniej na komputerze po prostu nie ma odpowiedniego oprogramowania obsługującego pliki o nazwie zawierającej w rozszerzeniu LVLIB. Rozwiązanie tego problemu jest banalne. Należy kupić lub ściągnąć z sieci darmową (jeśli takowe istnieją) aplikację, która pozwoli otwierać, przeglądać i edytować format LVLIB. Nie jest to żadne ryzyko, ponieważ wiele płatnych programów posiada darmowe wersje testowe umożliwiające sprawdzenie ich funkcjonalności.\nPosiadasz dodatkowe informacje o pliku LVLIB? [ Dodaj informacje o pliku LVLIB ]


Stało się - Ceny paliw zaczynają spadać poniżej 3 zł za litr | zdrogi.pl\nStało się - Ceny paliw zaczynają spadać poniżej 3 zł za litr\nJak długo rekordowo niskie ceny paliw się utrzymają? Oby jak najdłużej! W Poznaniu można kupić paliwo już poniżej 3 zł za litr!\nStało się! Ceny benzyny spadły poniżej 3 zł za litr!\nJeszcze niedawno wszyscy przeżywaliśmy przełomowy moment, w którym ceny spadły poniżej 4 zł. Tymczasem pojawiły się informacje, jakoby na jednej ze stacji w Poznaniu cena za litr Pb 95 wynosiła 2,99 zł. To dopiero początek i, wkrótce, takie ceny będziemy widywać na coraz większej liczbie stacji.\nSą to oczywiście ceny znacznie poniżej średniej, w związku z tym na stacji ustawiały się kolejki. Kierowcy musieli liczyć się przynajmniej z 30 minutami oczekiwania na miejsce przy dystrybutorze.\nNajbliższe tygodnie mają obfitować w niskie ceny paliw. Stacje walczą o klientów, którzy aktualnie nie korzystają ze swoich pojazdów. Dodatkowo Saudyjczycy planują, na złość Rosjanom, zalać rynek tanim paliwem. W związku z tym największe obniżki, prawdopodobnie, jeszcze przed nami. Szkoda tylko, że nie ma jak tego paliwa spalać - aż chciałoby się wsiąść w jakieś mocarne auto i, bez żalu, udać się w dłuższą trasę.\nW tym wszystkim największymi zwycięzcami są właściciele paliwożernych aut - oni zaoszczędzą najwięcej! Oczywiście i tak zapłacą oni więcej od właścicieli „zwykłych"samochodów”, ale dla nich rachunek na stacji będzie znacznie niższy niż dotychczas... oszczędność to oszczędność!\nPrzypominamy, że w związku z tym rząd planuje pewne działania, które mają zwiększyć zapotrzebowanie na paliwo - tym samym też zwiększyć wpływy do budżetu:\nRząd planuje dofinansowanie do zakupu aut powyżej 2 litrówCzytaj dalej


Odmładzali auta i sprzedawali. Mechanizm przekrętu był perfidny. Ty też dałeś się oszukać? - Aktualności - Auta, Samochody, Motocykle - Serwis Motoryzacyjny dziennik.pl - Dziennik.pl\n17 sty 2017 aktualizacja 27 lis 2019, 7:07\nProceder polegał na fałszowaniu roku produkcji samochodów sprowadzanych z zagranicy / policja.pl\nOdmładzali samochody i sprzedawali je po zawyżonych cenach. CBŚP zatrzymało sześciu mężczyzn, w tym właścicieli autokomisu i stacji diagnostycznej pojazdów, podejrzanych o ten proceder. Oszukanych mogło zostać kilkaset osób, a sprawcy w ten sposób mogli zarobić nawet 2,5 mln zł.\nProceder polegał na fałszowaniu roku produkcji samochodów sprowadzanych z zagranicy. Na podstawie przerobionych dokumentów pojazdów, sprawcy rejestrowali je w Polce jako auta młodsze niż w rzeczywistości. Tak przygotowane samochody były następnie oferowane do sprzedaży za cenę wyższą niż były warte. Pojazdy sprzedawano za pośrednictwem autokomisów i portali internetowych.\nNa każdym "odmłodzonym" samochodzie, sprawcy zarabiali od 3 do 18 tys. zł, w zależności od marki i modelu pojazdu. Według ustaleń policjantów ofiarami mogło paść ponad pół tysiąca osób, które zostały wprowadzone w błąd co do roku produkcji samochodu i zapłacili za niego cenę wyższą od faktycznej ceny rynkowej. W ten sposób, oszuści mogli zarobić nawet 2,5 mln zł.\nW trakcie zatrzymań, funkcjonariusze zabezpieczyli ponad 140 tys. zł w gotówce i sześć samochodów należących do oszustów o łącznej wartości sięgającej blisko 138 tys. zł. A u jednego z zatrzymanych znaleziono nielegalną broń i ponad 100 sztuk amunicji.\nCBŚP poinformowało, że zatrzymanym przedstawiono zarzuty dotyczące oszustwa i poświadczania nieprawdy za co grozi im do 8 lat więzienia. Prokurator Okręgowy w Kielcach zastosował wobec oszustów poręczenie majątkowe i dozór policyjny.\npolicja CBŚP złodziej samochód licznik rocznik\nWłosi znaleźli sposób na złodziei. Rekordowy spadek kradzieży samochodów\nZastanawiam się, kto jest większym naiwniakiem: osoba która wierzy, że kupuje za niską cenę mało używany samochód z Niemiec lub innej Francji czy ta co wierzy ,że 10-letni niemiecki samochód z silnikiem wysokoprężnym ma przebieg poniżej 200 000 km.\n6 samochodów o wartości blisko 138 tys. zł - blisko 23 tys. za szt. :-) grubo!


Oto Jak znaleźć dobrego stomatologa W 11 Dni - http://dla-dentystow.dziennik.bytom.pl/\nOto Jak znaleźć dobrego stomatologa W 11 Dni czyli stomatologia estetyczna cieszyn nie maleje. Największą plagą wydaje się być próchnica, choroba zakaźna, która w sposób nieodwracalny niszczy tkankę zęba i demoluje uśmiech. Warto pamiętać, że nieleczone zmiany próchnicze grożą nie\nDodane: 10-02-2020 06:25\nUWAGA! Nie Kupuj Nic Aby znaleźć dobrego stomatologa Zanim Nie Przeczytasz Tego!Jak wybrać dobrego stomatologa? Poradnik dla pacjentów z ZabrzaWizyta u dentysty - nie daj się stresowiDbanie o uzębienieGabinet Dentystyczny ZabrzeO dentystachDlaczego nie warto bać się wizyty u dentysty?Boisz się wizyty u stomatologa? Nie ma powodów do obawDentyści, stomatolodzy i ...Dobry dentysta Zabrze - jak go znaleźć?Kilka faktów i i formacji o dentystachKilka ogólnych porad o wizycie u dentystyChoroby zębów i ich leczenieStomatolog - co warto wiedzieć przed wizytąZ wizytą w dentystycznym pieklePorozmawiajmy o leczeniu zębówKilka porad dla pacjentów stomatologicznychDlaczego nie warto bać się wizyty u dentysty?Dlaczego nie warto bać się wizyty u dentysty?Czy sposób na to jak w 2020 leczyć zęby jest trudny?Leczenie zębów - temat rzekaJak nie bać się dentysty? Poradnik dla pacjentówCo warto wiedzieć o swoich zębach przed wizytą u stomatologaUzupełnianie ubytków - czyli nowoczesna protetykaOto Jak znaleźć dobrego stomatologa W 11 DniTekst o stomatologii - poradnik pacjentaJak leczyć zęby - odkrycie 2020!Kilka porad dla pacjentów stomatologicznychLekarze od zębówWizyta u dentysty - kilka porad


stycznia 2017 | The Beervault\nKiedy tylko jestem w rodzinnych stronach mojej żony, lubię przekraczać granicę z nieodległą Słowacją. Z czasów mojej wczesnej młodości te...\nJestem człowiekiem, który niezbyt lubi zmiany. No i ubiegły rok był pierwszym od bodajże 15 lat, kiedy moja stopa nie stanęła na Bałkanac...\nTakich czasów dożyliśmy, że krajowy reprezentant gose zbiera wysokie noty, są ochy i achy, a fanki rzucają stanikami w piwowarów. Czy jak...\nPomijając The Kernel, najwyżej przeze mnie dotychczas ocenianym browarem z Wysp Brytyjskich pozostaje Thornbridge . Nie jest to typowy b...\nPierwotnie miał to być klasyczny wpis podsumowujący dorobek rodzimych browarów w minionym roku. Później zmieniłem koncepcję. Nie tak dawn...\nPoza wybranymi punktami w stolicy, krajobraz architektoniczny Gruzji jest raczej przygnębiający. Nie wiadomo, co bardziej przytłacza – br...\nPiwa, w których składzie znajdują się zupełnie odjechane składniki, takie jak złoto, kawałek meteorytu czy drożdże zebrane spomiędzy nóg ...\nKiedy byłem mały, mieszkałem w Niemczech (nazwisko zobowiązuje), oglądałem bajki z Transformersami, bawiłem się resorakami, a ponieważ rę...


Falubaz: M.Tonder: Jestem bardzo szczęśliwy\nM.Tonder: Jestem bardzo szczęśliwy\nFalubaz Zielona Góra wygrywał z eWinner Apatorem Toruń 48:42. Gospodarzy do zwycięstwa poprowadził Mateusz Tonder. Zielonogórzanin zdobył 12 punktów w pięciu startach. Po meczu w mix zone nie ukrywał radości ze zwycięstwa drużyny i dobrego wyniku.\n- Wyszło mi dzisiaj. Jestem bardzo szczęśliwy. Jeszcze emocje nie opadły po meczu. Fajnie, że udało się w końcu wygrać u siebie na torze i dać tą radość tutaj naszym kibicom – skomentował zaraz po meczu Tonder\nZielonogórzanin wrócił po kontuzji i dłuższej przerwie. Zapytany co zmienił, że tak świetnie się prezentuje dodał:\n-Nie tyle co pozmieniałem, jak wszystko sobie poukładałem. Ciężko pracujemy razem z moim teamem, mam też nowego mechanika, bardzo dobrze się z nim dogaduje. Silniki też fajnie jadą. Wszystkie czynniki fajnie zagrały i stąd ten wynik. Patrzę z optymizmem na kolejne mecze\nProsze przeliczyc 7kolejke START GNIEZNO-ROW RYBNIK.Typowalem wynik 51-39 a byl49-41.Powinenem miec 15pkt. a nie 10.napisaliscie wynik 59-41a to jest niemozliwe.POZDRAWIAM.


Muzeum Sportu i Turystyki - Willa Architekt\n609 45 59 59\nBudynek Muzeum powstał w latach 1932-36, dzięki inspiracji mieszkańców Krummhubel – Karpacza, z przeznaczeniem na Muzeum Regionalne. Funkcjonowało ono do 1946 r., po czym zostało zlikwidowane. Na początku lat siedemdziesiątych powstała w Karpaczu idea utworzenia Muzeum Sportu i Turystyki. Otwarcie Muzeum Sportu i Turystyki Regionu Karkonoszy w Karpaczu, jako filii Muzeum Sportu i Turystyki w Warszawie nastąpiło w 1974 r. Zbiory Muzeum składają się z eksponatów własnych od osób prywatnych, darów i przekazów oraz depozytów innych, lokalnych muzeów.\nDo ciekawostek Muzeum można zaliczyć uwidocznioną z lewej strony przed wejściem głównym specjalnie wykonaną podmurówkę. W cokole budynku umieszczono skały występujące na terenie całych Sudetów. Tworzą one przekrój panoramiczny warstwy geologicznej tych gór. Każdy wmurowany tam kamień jest inny. Można zobaczyć między innymi granit, bazalt, piaskowiec, łupek łuszczykowaty, zieleniak, wapń krystaliczny, kwarc gnejs, margiel czy kamień hornfels – znajdujący się pod ścisłą ochroną, a także charakterystyczny dla budowy geologicznej Śnieżki. Wokół Muzeum utworzono alpinarium.\nEkspozycja stała prezentuje niezwykle ciekawą kolekcję nart, począwszy od nart XIX-wiecznych, po lata pięćdziesiąte XX w. Są też sanie rogate, tak charakterystyczne dla tego regionu za czasów niemieckich, sanki wypoczynkowo-wyścigowe, unikalny bobslej z przełomu XIX/XX w., skeletony, skiboby itp. Absolutnie unikalna jest kolekcja związana z laborantami karkonoskimi. Są tu kotły z ziołami, flakoniki, korzeń mandragory, wykaz leków, certyfikat laboranta. W części przyrodniczej zadziwia unikalna panorama Karkonoszy (5 m na 2 m), ptaki i zwierzęta tych gór, jak również ciekawostka – dwugłowe cielę – urodzone niegdyś na tych terenach. W Muzeum często prezentowane są też ekspozycje czasowe, związane tematycznie z programem działalności Muzeum, np. “Karkonosze zimą”, “Karkonosze w dawnej grafice”, “Plakat olimpijski”, “Liczyrzepa władca Karkonoszy” czy “Polacy w Karkonoszach”. Zobaczyć można tutaj także najcenniejsze pamiątki związane z Tadeuszem Różewiczem: Nagroda Nike – polska nagroda literacka i wiele innych, jak rękopisy i utwory tego poety związane z Karkonoszami. Czasem, kiedy poeta odwiedza Karpacz, spotkać go można właśnie najczęściej w alpinarium – jego ulubionym miejscu, skąd roztacza się wspaniały widok na wschodnie Karkonosze.\nWięcej o: Muzeum Sportu i Turystyki w Karpaczu.\nInformujemy, że administratorem Państwa danych jest Janusz Architekt. Aktualny kontakt z administratorem można znaleźć na stronie internetowej www.willa-architekt.pl w zakładce kontakt. Akceptuję Czytaj więcej


Titawa 1.2 Computerworld - Wiadomości IT, biznes IT, praca w IT, konferencje\n23.11.2010, godz. 14:50\nProgram jest przeznaczony do nauki alfabetu Morse'a. Posiada on ponadto możliwość opracowywania telegramów literowych i cyfrowych według obowiązujących w WP norm. Generacja regulowanego pod względem tonu (częstotliwości) i tempa (szybkości) sygnału może odbywać się za pomocą:\n- telegramu przygotowanego zawczasu lub z chwilą uruchomienia programu;\n- naciskanych przycisków klawiatury komputera;\n- klucza telegraficznego.\nKluczem telegraficznym staje się, po wybraniu odpowiedniej opcji, dowolny przycisk (klawisz) klawiatury komputera. Generowany sygnał (wyjściowy) może być odtwarzany poprzez kartę dzwiękową komputera lub na głośniczku PC.\nLiczba pobrań: 8888\nTitawa 1.1 pl


oprac. Krzysztof Słomski 08.08.2014 13:52\n15 sierpnia fani wszystkich Volkswagenów Garbusów po raz dziesiąty spotkają się na największym europejskim zlocie Beetle Sunshinetour\nSpotkania na plaży w niemieckim Travemünde z roku na rok zdobywają coraz większą popularność i stają się coraz większe. Do tegorocznej edycji zgłoszono ponad 400 samochodów, weźmie w niej udział blisko 4 tys. widzów.\nGwiazdami imprezy są fani oraz ich kultowe pojazdy. Spośród setek obecnych Volkswagenów, z których najstarsze mają 60 lat, w ramach prywatnie zorganizowanej imprezy wybrany zostanie najładniejszy "plażowy Garbus". Oprócz przebrań uczestników, do specyfiki Sunshinetour należą także przebrania samochodów.\n"Zawsze mnie to fascynuje, gdy widzę, ile kreatywności oraz zaangażowania wkładają uczestnicy w stworzenie niepowtarzalnego wyglądu swoich pojazdów" - mówi Gaby Kraft, organizatorka imprezy.\nVolkswagen jest partnerem Beetle Sunshinetour od 2005 roku. Podczas najbliższej edycji imprezy będzie można zobaczyć Beetle Dune, pojazd studyjny Beetle w wersji crossowej oraz Beetle Cabrio Karmann. Szczególnie ciekawym egzemplarzem będzie Rallycross Beetle GRC. Samochód ten, z silnikiem o mocy 544 KM oraz napędem na 4 koła, został opracowany przy współpracy z Andretti Autosport na potrzeby amerykańskiej klasy wyścigowej GRC. W dniach 19-20 września zadebiutuje on na wyścigach w Los Angeles. To wyścigowe auto potrzebuje jedynie 2,1 sekundy by rozpędzić się do prędkości 100 km/h. Także firmy Volkswagen R GmbH oraz Volkswagen Zubehör będą obecne na imprezie, prezentując aktualne kolekcje gadżetów i akcesoriów.\nAby każdy z niepowtarzalnych Volkswagenów znalazł dla siebie miejsce, zlot rozpocznie się tym razem na lotnisku w Lubece. Punkt końcowy parady pojazdów to Brügmanngarten w Travemünde. Trzydniowe spotkanie fanów na bałtyckiej plaży z muzyką na żywo potrwa od 15 do 17 sierpnia. Szczegółowy program zlotu dostępny jest pod adresem: beetle-sunshinetour.de.\nVolkswagen Golf Sportsvan | Zamiast Plusa