Łukasz 3315 z Półbuty Damskie - sklep ale BUTY\nŁukasz 3315 z\nskóra licowa nabłyszczana\nSpody gładkie, lekkie. Wykonane z wysokogatunkowych skór licowych w wężową łuskę, nabłyszczane. W cholewkę wszyte gumy po obu stronach. Sznurówki z tasiemek.\nOrginalne i eleganckie półbuty z nowej kolekcji marki Łukasz


Giorgio Armani Si edp woda perfumowana na kobiet\n» Giorgio Armani Si edp\nKod produktu: 272A-50719\nJak pachnie Armani Si edp? Szykownie, owocowo-kwiatowo. Początkowo poczujesz słodką porzeczkę, która po chwili zostanie złagodzona frezją oraz różą.\nSi jest dopieszczona w każdy, najdrobniejszym szczególe. Si to obezwładniająca słodycz, z którą nie należy przesadzać. Wanilia, liść porzeczki, odrobina róży pozwalają czuć elegancję i szyk. Si to personifikacja wszystkiego, co w kobiecie pociągające i piękne.\nSi bezsprzecznie jest zapachem emocjonalnym, przepełniony namiętnością, zmysłowością a jednocześnie beztroską.\nJak jest kobieta Si edp? Niezależnie od sytuacji silna, niezależna, z klasą. Kobieta nowoczesna, która bawi się elegancją.\nZ tym zapachem poczujesz się wytwornie w każdej sytuacji.


10 produktów które musisz ze sobą zabrać na wiosenny spacer z dzieckiem! Blog Sklepu Bebe Oli\n10 produktów które musisz ze sobą zabrać na wiosenny spacer z dzieckiem!\nNiezbędnik każdego małego podróżnika.\n1. Kocyk od La Millou. Wersja light i wersja z wypełnieniem. Zimny wiosenny poranek na pewno nas nie zaskoczy z cieplutkim kocykiem od La Millou. I chociaż mamy przed sobą lato koc z wypełnieniem możemy wykorzystać nie tylko w wózku, ale i w łóżeczku jako kołderkę, mate do zabawy, koc piknikowy na zielonej łące. Bardzo polecam kocyk tender z wełny czesanej od La Millou. Idealny na wiosnę. Jakość równa się cena.\n2. Parasolka od Skip Hop. Dzięki głębokiemu daszkowi ochroni każdego maluch przed deszczem. Parasolki od Skip Hop w przedniej części mają okienko. To sprytne rozwiązanie pozwala dziecku obserwować świat dokoła a przy okazji ile przy tym zabawy.\n3. Czapeczka od Elodie Details dostępna już teraz w dwóch grubościach. Wersja pierwsza zdecydowanie lepiej sprawdzi się w zimniejszy dzień. W tym sezonie Elodie Details wprowadziło nowy model w mojej opinii idealnie nadający się na sezon wiosenno-letni.\n4. Sterylizator must have bo ile razy jest tak, że jesteśmy na spacerze a maluch postanowił wyrzucić smoczek z wózka. Sterylizator jest mały, lekki. W 3 minuty smoczek jest ponownie gotowy do użycia.\n5. Termosik od Skip Hop. Wiosną ma się ochotę wyjść z domu na dłużej. A dziecko przecież musi jeść. Termos od Skip Hop mieści 325 ml a ciepło trzyma przez 7 godzin. Można cieszyć się spacerem, piękna pogodą nie martwiąc się o ciepły posiłek. Idealny na kaszkę, zupkę, ziemniaczki z mięskiem. Dla najmniejszych i tych trochę większych. W zestawie łyżeczko-widelczyk.\n6. Wkładka do wózka od La Millou lub Elodie Details. Wkładka do wózka przyda się na pewno. Ożywi, nada nowego fasonu, ochroni przed zabrudzeniami wózek. Skóra dziecka podczas upału nie będzie miała kontaktu z syntetycznym obiciem. Te dwie marki szyją zupełnie inne wkładki. Elodie Details zgodnie ze skandynawską naturą jest eleganckie i bardziej stonowane. Ponadto wkładka do wózka od Elodie Details jest dwustronna ( letnia i zimowa) i termoizolacyjna. La Millou ma tak bogatą ofertę, że każdy znajdzie coś dla siebie. Z jednej strony jest milutkie minky a z drugiej bawełniane poszycie. Wkładka wypełniona jest pianką.\n7. Organizer do wózka La Millou. Zabierzemy wszystko co nam potrzebne. Ponadto do organizerów z La Millou można dokupić pasek. Koszt 15 zł. Wówczas organizer staje się torebką. Pięknie i praktyczne.\n8. Plecaczek ze smyczą od Skip Hop. Jak nasz mały tuptuś nie chce już siedzieć w wózka to warto pomyśleć o plecaczku ze smyczą. Tu najbardziej chodzi o bezpieczeństwo dziecka. Smycz jest odpinana. Klips z przodu uniemożliwia zdjęcie plecaczka przez dziecko. Dedykowany maluchom powyżej 12mc. Lekki, idealnie dopasowany do małej sylwetki.\n9. Osłona przeciwdeszczowa od Elodie Details. Najbardziej designerskie osłony przeciwdeszczowa dostępne na rynku.\n10. Pudełko śniadaniowe Skip Hop. Idealny na kanapki, owoce i inne przekąski. Można myć w zmywarce.


Dla kogo kanapka\nDecyzją Rady Miasta Gdańska podniesiono kryterium dochodowe uprawniające do korzystania z nieodpłatnego dożywiania między innymi w szkołach. Dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód na osobę w rodzinie nie może przekroczyć 180% kryterium.\nNiebawem rozpocznie się rok szkolny. Specjaliści planują rozkład zajęć i menu dla uczniów. Gdańszczanie mogą liczyć nie tylko na odpowiednio przygotowany gorący posiłek, ale również na pełnowartościową, energetyczną kanapkę w szkole. Przypomnijmy, Gdańsk jako pierwsza gmina w Polsce realizuje program "Zdrowa kanapka w szkole" - finansuje setkom dzieci najważniejszy posiłek w ciągu dnia, czyli śniadanie!\n- Staramy się żeby każde dziecko miało swobodny dostęp do zdrowego żywienia, zwłaszcza kiedy pozostaje poza zasięgiem wzroku rodziców, podczas pobytu na lekcjach, zajęciach pozalekcyjnych i świetlicowych. Zapewniamy dzieciom owoce, warzywa, soki, mleko oraz obiady. Niezwykle ważnym uzupełnieniem zdrowej diety jest drugie śniadanie. Dobre samopoczucie ucznia jest kluczową sprawą - podkreśla Piotr Kowalczuk zastępca prezydenta Gdańska ds. polityki społecznej. - Dotychczas z programu skorzystało ponad 2710 dzieci i uczniów - dodaje Kowalczuk.\n- Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie realizuje program "Zdrowa kanapka w szkole" w ramach Gminnego Programu Osłonowego w zakresie dożywiania na lata 2015-2020. Program ten jest uzupełnieniem oferty rządowego programu dożywiania pt. "Pomoc Państwa w zakresie dożywiania na lata 2014-2020". Przypomnę, że od maja 2013 roku realizujemy ten autorski projekt, pierwszy na skalę kraju. Głównym celem jest dożywianie oraz promocja zdrowego jedzenia i stylu życia zarówno dzieci jak i młodzieży w Gdańsku- mówi Lidia Kamińska kierownik Działu Wspierania Rodziny w MOPR.\nAktualnie wynosi ono 1.141,20 zł w przypadku osoby samotnie gospodarującej i 925,20 zł na osobę w rodzinie - informuje Piotr Kowalczuk. - Pamiętajmy, że dyrektor szkoły może udzielić pomocy w zakresie nieodpłatnego posiłku dzieci i uczniów bez decyzji administracyjnej - dodaje.\nDziecko lub rodzic może się zgłosić do wychowawcy klasy, pedagoga szkolnego lub kierownika świetlicy.\nZasady finansowania programu rządowego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania na lata 2015-2020\nW realizacji programu dotacja z budżetu państwa wynosi maksymalnie 60% jego kosztu, natomiast wkład własny gminy stanowi 40 % . Dotacja wydatkowana zgodnie z programem to 2 178 000 zł (60% programu), a wkład własny Miasta to 1 452 000 zł (40% programu).


Czym wyróżniają się tworzywa konstrukcyjne? | Sped Sp. J.\nCzym wyróżniają się tworzywa konstrukcyjne?\nCzym wyróżniają się tworzywa konstrukcyjne? Jakie materiały zalicza się do tej kategorii? Odpowiedzi na powyższe pytania znajdziesz w dzisiejszym tekście. Zapraszamy!\nKrótka charakterystyka tworzyw konstrukcyjnych\nPopularne tworzywa konstrukcyjne\nUniwersalne tworzywa konstrukcyjne często wykorzystuje się na placach budowy. Jeśli zastanawiasz się, czym właściwie są te materiały i jakie mają właściwości, zapraszamy do lektury. Dziś nie tylko omówimy parametry tworzyw konstrukcyjnych ogólnie, ale i wskażemy najpopularniejsze materiały tej kategorii.\nPopularne tworzywa konstrukcyjne to termoplasty techniczne, które można z powodzeniem wykorzystać jako alternatywę między innymi dla metalu czy ceramiki. Stosuje się je nie tylko na wspomnianym placu budowy, ale i w branżach przemysłowych. Na tle innych materiałów konstrukcyjne rozwiązania wyróżniają się przede wszystkim bardzo dobrymi parametrami mechanicznymi i cieplnymi. W większości przypadków wykazują świetną odporność na uszkodzenia mechaniczne i na większość substancji chemicznych. Do zalet tworzyw konstrukcyjnych zalicza się również nierzadko trwałość, wytrzymałość oraz wymiarową stabilność czy skrawalność. Oczywiście pewne parametry mogą różnić się w zależności od materiału. Dlatego, jeśli jesteś zainteresowany kupnem tworzywa konstrukcyjnego, na samym początku sprawdź właściwości oraz możliwości wszystkich opcji. Następnie zdecyduj, które tworzywo konstrukcyjne spełnia Twoje oczekiwania.\nW przypadku problemów z dobraniem tworzywa konstrukcyjnego warto skorzystać z pomocy specjalisty. Dzięki temu będziesz mieć pewność, że ostatecznie otrzymasz optymalne rozwiązanie.\nDo najpopularniejszych tworzyw sztucznych zalicza się przede wszystkim poliamid. Na rynku materiały te znajdziesz w wielu wariantach, różniących się między sobą pewnymi parametrami. Na przykład rozwiązania oznaczone jako PA 66 to twarde tworzywa sztuczne, podczas gdy PA 12 jest bardziej miękką i elastyczną opcją. Różnice bywają dostrzegalne także w poziomie absorpcji wilgoci czy odporności na substancje chemiczne. Dlatego zaleca się, by dokładnie przeanalizować właściwości poszczególnych wariantów.\nDo zalet poliamidu zalicza się bardzo dobrą odporność na zużycie, wysoką stabilność cieplną, a także optymalne parametry ślizgowe. Materiały tej kategorii wykazują także świetną odporność na substancje chemiczne oraz wysokie właściwości w przypadku mechanicznego tłumienia. W asortymencie większości producentów i marek znajdziesz zarówno czyste tworzywo konstrukcyjne, jak i rozwiązania domieszkowane czy odlewane.\nPoza poliamidem na uwagę zasługuje także tworzywo powszechnie znane pod skrótem POM. To acetal polioksymetylen, wyróżniający się wysoką sztywnością, wytrzymałością i niską absorpcją wilgoci. Do zalet rozwiązań tego rodzaju zalicza się między innymi optymalną odporność na uderzenia, dynamiczne obciążenia, zużycie czy na hydrolizę. Ponadto POM charakteryzuje się świetnymi właściwościami ślizgowymi, wysoką stabilnością wymiarową i bardzo dobrą sprężystością powrotną.\nNiniejsze tworzywo konstrukcyjne sprawdzi się przede wszystkim w zastosowaniu ślizgowym. Ponadto często poleca się materiał ten do elektrycznych elementów izolacyjnych czy części, które naraża się na częsty kontakt z wodą. Równie świetnie sprawdzą się tam, gdzie wymaga się użycia odpornych na zadrapania rozwiązań, wykończonych na wysoki połysk. POM to także doskonała opcja dla wałów, tulei łożyskowych czy szyn.\nPOM dostępny jest w formie bez wypełniaczy, jak i z różnego rodzaju dodatkami. Celem wspomnianych dodatków jest poprawienie lub uzyskanie pewnych parametrów. Dlatego, jeśli czysty POM nie spełnia wszystkich Twoich wymagań, sprawdź koniecznie inne rozwiązania.\nJeśli potrzebujesz tworzywa wyróżniającego się dużą gęstością, sprawdź materiały PET. To politereftalan etylenu, który charakteryzuje się między innymi wysoką wytrzymałością, twardością i sztywnością. Do zalet tworzywa tego rodzaju zalicza się niską absorpcję wilgoci, bardzo dobre parametry ślizgowe oraz optymalną zgrzewalność czy przyczepność. Materiał ten jest odporny na hydrolizę, kwasy i na pełzanie. Warto pamiętać jednak, że PET nie sprawdzi się w miejscu, gdzie będzie narażony na preparaty, których skład zawiera alkohol.\nW zależności od rozwiązania tworzywo PET świetnie sprawdzi się zarówno w branży elektronicznej, jak i spożywczej, medycznej czy motoryzacyjnej. Znajdzie zastosowanie również w budowie maszyn.\nPET to również materiał, który dostępny jest zarówno w „czystej”, jak i zmodyfikowanej formie. W przypadku drugiego rozwiązania na rynku znajdziesz między innymi zmodyfikowane materiały, wyróżniające się jeszcze lepszą skrawalnością czy poprawioną odpornością na zużycie.\nPółkrystaliczne, termoplastyczne tworzywo PBT to również jeden z kilku popularnych materiałów konstrukcyjnych. Do zalet niniejszego rozwiązania zalicza się świetną odporność na kwasy, uderzenia czy na ścieranie i zużycie. Na tle innych produktów wyróżnia się odpowiednią stabilnością wymiarową, niską tendencją do pełzania i doskonałą elektryczną charakterystyką. Jest to materiał, który wykazuje także doskonałą odporność na żrące substancje i na chlor.\nNiniejszy materiał sprawdzi się przede wszystkim w pewnych elementach zaworów, w korpusach pomp czy obudowach izolacyjnych.\nJakim tworzywem jest teflon?\nUniwersalne tworzywa przemysłowe – polipropylen\nTagged opis tworzywa\nJakie sprzęgła do silników elektrycznych IEC?\nJaką drukarkę etykiet dla laboratorium wybrać?


[OPINIE] Janusz Cichoń: "Jest drogo, będzie... - Olsztyn\nData dodania: 2019-12-12 18:23:59, redakcja\n[OPINIE] Janusz Cichoń: ''Jest drogo, będzie jeszcze drożej''\nOstatnie 4 lata rządów PiS to nieustające pasmo podwyżek. To nowe podatki i podwyżki już istniejących opłat. Niestety, na tym się nie kończy.\nRząd PiS od 4 lat funduje nam ciągłe podwyżki. Do tej pory było ich około 40. Niestety, mamy już kolejne niepokojące sygnały jeżeli chodzi o zmiany cen. To m.in. sprawa opłaty paliwowej, będącą elementem ceny paliw płynnych, a także gazu. Obwieszczenie dotyczące podniesienia stawek zostało już podpisane przez ministra infrastruktury. To w praktyce oznacza wzrost cen paliw na stacjach. To jest też kolejny przykład sięgania do kieszeni polskich podatników i zabierania im pieniędzy.\nTo, co mnie najbardziej niepokoi w tej podwyżce, to sygnały pochodzące m.in. z Głównego Urzędu Statystycznego. Wynika z nich, że z jednej strony rośnie sprzedaż - i to dość dynamicznie -paliwa, natomiast nie rosną dochody z akcyzy, nie rosną dochody z opłaty paliwowej, w takim stopniu, w jakim powinny. To dość dziwne zjawisko wskazujące na to, że rząd niespecjalnie radzi sobie z uszczelnieniem systemu podatkowego. No bo jeśli rośnie sprzedaż, to proporcjonalnie do tego wzrostu powinny rosnąć wpływy z podatków od tej sprzedaży, czyli np. akcyzy, opłaty paliwowej, ale też VAT-u. W pierwszym przypadku dynamika wyraźnie wskazuje, że dzieje się coś niepokojącego. To pokazuje, że jeżeli chodzi o paliwa, to nie udało się uszczelnić systemu podatkowego.\nTo nie koniec jednak planowanych podwyżek, które funduje nam rząd PiS. Kolejny podatek, który tak naprawdę odkładany jest w czasie - głównie dzięki działaniom Komisji Europejskiej, która wskazuje na jego wadliwość - to podatek od sprzedaży detalicznej. Przypomnę, że to jest rozwiązanie, które PiS wprowadził już kilka lat temu. Mieliśmy nadzieję, że z tego podatku w ogóle się wycofa. Ale nie. Wraca i trafi na najbliższe posiedzenie Sejmu.\nTo przykład podatku, który w dość łatwy sposób rząd PiS przerzuca na konsumenta. W praktyce oznaczać będzie to, że my w sklepach zapłacimy więcej. Jedyna nadzieja w tym, że Unia Europejska rozstrzygnie inaczej.\nPrzyjdzie nam zapłacić za PiS-owskie "czary-mary"\nKolejna niepokojąca kwestia to jest energia elektryczna, o czym mówię od dłuższego czasu. Póki co rząd PiS uprawia przysłowiowe "czary-mary", ale wychodzi na to, że przyjdzie nam zapłacić za zaniedbania jeżeli chodzi o politykę energetyczną rządu PiS.\nTymczasem, w ciągu ostatnich czterech lat nie oddaliśmy do użytku żadnej elektrowni wodnej, nie buduje się w Polsce elektrowni wiatrowych, nie buduje się połączeń transgranicznych i zamiast kupować tanią energię, staliśmy się najdroższym jej producentem w Europie. Kupujemy węgiel z Rosji, zamiast kupować tanią energię elektryczną z Ukrainy, czy częściowo z Niemiec, bo na rynkach hurtowych ceny energii są niższe niż w Polsce.\nTo są zaniechania, za które zapłacimy, bo program osłonowy, który działał przedwyborczo w 2019 roku nie zostanie przedłużony.\nA to oznacza wzrost cen energii elektrycznej dla gospodarstw domowych na poziomie 30-40 procent, bo o takie wzrosty cen wnioskują główni gracze na rynku. Jest to niepokojące także z punktu widzenia, że tak jak paliwo, tak i energia są nośnikiem kosztów przy produkcji i sprzedaży wielu produktów i usług. Doprowadzi to do zwiększenia inflacji i wzrostu cen.\nObniża się poziom życia\nObecna drożyzna będzie jeszcze bardziej odczuwalna. Na to nakładają się wcześniejsze decyzje PiS-u, takie jak podwyżka cen za odbiór śmieci. W konsekwencji dojdzie do takiej sytuacji, że dochody budżetu nominalnie będą rosły, ale realne dochody wprost przeciwnie. Wartość świadczeń będzie niestety spadała. Za te świadczenia kupić będziemy mogli coraz mniej.\nOczekuję od PiS-u pewnej refleksji w kwestii kształtowania cen i udziału rządu w kreowaniu właśnie tego wzrostu cen, bo rosnąca z tego powodu inflacja coraz mocniej uderza w kieszenie polskich rodzin, obniża siłę nabywczą ich dochodów i pogarsza jakość życia Polaków.\nTagi: PiS Polska Prawo i Sprawiedliwość Janusz Cichoń Koalicja Obywatelska\nPiotruś Pan 2019-12-14 23:05:31 88.156.*.*\nCzy Cichoń to ten sam który w niewyjaśnionych okolicznościach abdykował z fotela prezydenta Olsztyna a za jego kadencji wyprowadzono gastronomik z Jagiellońskiej, a on sam uczył w prywatnej szkole która ten budynek aktualnie zajmuje?\nPiS off 2019-12-13 08:33:30 95.160.*.*\nPolska powinna stworzyć unie z Niemcami, połączyć się w jedno Państwo z rządami centralnym w Berlinie. Wtedy bendziemy potęgą i elitą.\nMłoda 2019-12-12 20:48:12 37.47.*.*\nPrzypomnę, że poseł Cichoń był zastępcą ministra finansów w tym okresie kiedy mafia paliwowa ukradła kilkaset milionów złotych. Oczywiście on się tym nie zajmował. O tym czy w ministerstwie opracowano nad uszczelnienie VAT-u też nie pamięta. Typowe dla PO


Na wyspie Ostrów, przy której dziś jest Poznań... - Hanna Kocka-Krenz | Książka w Lubimyczytac.pl - Opinie, oceny, ceny\npoznań ostrów archeologia ostrów tumski średniowiecze gród\nOstrów Tumski jest miejscem, na którym rodziły się i były wcielane w życie dobre pomysły - i te doniosłe, jak decyzja o wejściu poprzez chrzest w roku 966 do chrześcijańskiej Europy, i te niezbędne, jak budowa umocnień broniących jednej z głównych siedzib dynastii Piastów, i te urzekające, jak wyłożenie mozaikami ścian najstarszej kaplicy. Tajemnice tych dobrych pomysłów staramy się Państwu uchylić w rezerwacie archeologicznym Genius loci.\nNaszą misją i pasją jest przywracanie pamięci o dawno minionych czasach, o ludziach, których imiona zachowały się w annałach i o tych, którzy na zawsze pozostaną anonimowi.\nRezerwat Genius loci w Poznaniu odwiedziłam dwukrotnie i na pewno wybiorę się po raz kolejny, kiedy będę w pobliżu. Nie znałam jednak wcześniej wspaniałych publikacji Muzeum Archeologicznego. Zupełnie inaczej jest przeglądać ogólnodostępne pliki, a co innego trzymać w ręce wspaniale wydaną książkę w twardej oprawie.\n"Na wyspie Ostrów..." jest książką dla każdego zainteresowanego średniowieczem, początkami polskiej państwowości, Poznaniem oraz grodami w ogólności. Mimo popularnonaukowego stylu profesjonaliści również znajdą interesujące informacje oraz bogatą polską i zagraniczną bibliografię. Publikacja napisana została przystępnie i ciekawie, ale największym atutem są ilustracje. Czytelnik znajduje zdjęcia eksponatów, rekonstrukcje i mapy pozwalające poznać wczesnośredniowieczny gród i jego najważniejsze budowle.\nPolecam książkę oraz wizytę w rezerwacie Genius loci!\n"Na wyspie Ostrów..." jest książką dla każdego...\nDodaj cytat z książki Na wyspie Ostrów, przy której dziś jest Poznań...


Jak rozkręciłem firmę pracując na etacie? | Sellwise.pl\nJak rozkręciłem firmę pracując na etacie?\nDlaczego na początku nie chciałem być przedsiębiorcą?\nOd czego zaczęła się przygoda z Sellwise.pl?\nCo sprawiło, że zdecydowałem się spróbować?\nCześć, witajcie. Witam Was bardzo serdecznie w dwudziestym piątym odcinku podcastu Nowoczesna Sprzedaż i Marketing. Witam Was w tym małym jubileuszu tak naprawdę, bo jak sobie tak myślę, to dwudziesty piąty odcinek to już jedna czwarta setki, czyli prawdziwego jubileuszu. Zatem to taki mały jubileusz. No i poza tym wystarczy, że pomnożę tą ilość razy cztery i już do tej setki dobrnę, więc szczerze mówiąc to już niedaleko. No i z tego powodu, i również z powodu już dwóch pytań od słuchaczy, które dostałem na ten temat, postanowiłem nagrać dzisiejszy odcinek i opowiedzieć o tym, jak doszło do tego, że dzisiaj mam Sellwise.pl w takiej formie, w jakiej je mam. I teraz ten odcinek przyjmie formę historii. Po prostu opowiem Wam, jak do tego doszło. Jak doszło do tego, że dzisiaj utrzymuję się z własnej, małej firmy szkoleniowo-doradczej. I ta historia ma jeden interesujący obszar, może nawet kilka, natomiast interesujący obszar o tyle, że udało mi się to zrobić w taki sposób, że w ostatnim miesiącu etatowym wygenerowałem pewien dochód na rękę. I już w kolejnym miesiącu, czyli w pierwszym miesiącu działalności na pełen etat we własnej firmie, dochód na rękę wygenerowałem większy niż ten na etacie. Czyli można powiedzieć, że ta moja droga sprawiła, że już od pierwszego dnia mój biznes był bardziej rentowny niż etat. Zresztą do dziś dzień ta sytuacja się nie zmieniła ani razu w ani jednym miesiącu, zatem może to będzie interesujące. No i teraz oczywiście tradycyjnie dla kogo to może być przydatne? Będzie to odcinek przydatny dla wszystkich, którzy myślą o tym, żeby pracując na etacie, założyć po prostu własną firmę, natomiast co więcej, będzie jeszcze bardziej przydatne dla tych, którzy myślą o tym, żeby założyć własną firmę usługową z dość małym nakładem finansowym, uczciwie mówiąc, i bardzo rentownym, bo to też jest istotne. Zatem nie przedłużając i nie przynudzając, zachęcam do wysłuchania dzisiejszego odcinka.\nNo dobrze, zacznę od tego, że jak się okazało, bardzo trudno opowiadać o sobie samemu. Bardzo trudno, dlatego że zawsze, kiedy nagrywam odcinek podcastu, przygotowuję do niego plan. I to plan, który zawiera to, o czym powiem, na przykład to z czym chciałbym, żeby słuchacz wyszedł, z jaką myślą chciałbym go zostawić. Natomiast w tym przypadku, mimo że sam przeżyłem tą historię, to nie udało mi się tego zrobić, co jest dziwne, bo miałem tak wiele różnych pomysłów i myśli, jak to zrobić, że w końcu zdecydowałem, że w ogóle nie będę planował. I ten brak planu na ten odcinek ma dwie konsekwencje. Pierwsza konsekwencja jest taka, że możecie słyszeć mnie, jak będę zastanawiał się, co powiedzieć. Być może będę przerywał, być może będę się cofał, być może będę mieszał wątki. Natomiast druga konsekwencja tego jest taka, że to trochę tak jakbym rzeczywiście ja tobie, słuchaczowi, to po prostu zwyczajnie opowiadał. Nie jak przygotowany mówca ze sceny, który napisał sobie piękną historię i wyciął z niej to, co jest niefajne, i opowiada ją w takiej wspaniałej formie, tylko w takiej formie, w jakiej siada ze znajomym albo z kolegą, przyjacielem albo z koleżanką, albo z kimkolwiek i zwyczajnie tą historię opowiada. Zatem oto dwie konsekwencje. I bez zbędnych ceregieli chyba po prostu zacznę. I zacznę od tego, że ja zawsze chodziłem i mówiłem, że nie chcę być przedsiębiorcą. Po prostu. I powodów tego było kilka. Pierwszym powodem było to, że znałem bardzo wielu różnych przedsiębiorców i często byli to ludzie nawet przed sześćdziesiątką czy po sześćdziesiątce, którzy od lat prowadzą firmę, i to, co łączyło wszystkich przedsiębiorców, którzy akurat ja znałem, to było to, że oni wciąż po bardzo wielu latach byli uwikłani w swoje firmy bardzo mocno. Na dzisiaj oczywiście rozumiem, że jest to kwestia między innymi modelu biznesowego i tego, w jaki sposób ktoś potrafi ułożyć procesy w swojej firmie i strukturę zarządzającą, i tak dalej, natomiast wtedy wydawało mi się, że bycie przedsiębiorcą to coś bardzo uciążliwego i nie myślałem o tym też z drugiego powodu. To znaczy ja po prostu bardzo dobrze zarabiałem na etacie jako dyrektor sprzedaży. Ciężko oczywiście ocenić czym są bardzo dobre zarobki, bo dla jednych bardzo dobre zarobki to coś zupełnie innego niż dla innych. I w moim przypadku ja sądziłem, że moje zarobki rzeczywiście są bardzo dobre, bo one wahały się w okolicach mniej więcej dwudziestu tysięcy złotych na rękę. Zatem ja absolutnie za te pieniądze mogłem sobie spokojnie dostatnie żyć i nie spinać się bardzo z tym, czy starczy mi na wakacje, czy starczy mi na samochód, czy na cokolwiek innego. Zatem te dwa powody połączone ze sobą powodowały, że nie byłem do tego jakiś bardzo skory. Natomiast dołączając do tego powód trzeci, to znaczy to, że jednak mój przedsiębiorczy umysł, drzemiący gdzieś głęboko we mnie, coraz to wymyślał nowe pomysły na biznes. I za każdym razem, kiedy nowy pomysł na biznes przychodził do głowy, siadałem do Excela i zaczynałem go liczyć. I wychodziło mi, że kurczę, że przy dużych nakładach finansowych to ciężko będzie osiągnąć zysk netto na takim poziomie, jak ten z etatu, z własnej firmy. I liczyłem, pamiętam, liczyłem różne biznesplany, w tym na przykład bardzo utkwiła mi kawiarnia, biznesplan napisany pod kawiarnię w Warszawie, w centrum Warszawy, w którym to biznesplanie inwestycja miała wynieść około czterystu tysięcy czy tam pięciuset tysięcy złotych, wiązała się z zatrudnieniem kilku etatów, zakupem wielu maszyn, ekspresów i tak dalej. I pamiętam, że sam biznesplan skrojony był na mniej więcej pięć, sześć tysięcy zysku miesięcznie netto dla właściciela po spełnieniu założeń. Myślałem sobie, że tak duża inwestycja dla tak małych zysków, no nie trzymało się to wszystko w mojej głowie. No i cały czas żyjąc sobie w tym przeświadczeniu, że tym przedsiębiorcą nie chcę być, jednocześnie bardzo dużo myślałem o tym, że na pewno nie chciałbym do końca świata pracować na etacie. Trochę nie dlatego, że ten etat mnie jakoś strasznie męczył. Bardziej dlatego, że nie wyobrażałem sobie do końca życia nie spróbować przynajmniej robić czegoś innego albo po prostu robić czegoś na własny rachunek. I pamiętam, jak pracując właśnie jako dyrektor sprzedaży, gdzieś ta myśl zaczęła mi krążyć po głowie i jakby bardzo mocno poszukiwałem czegoś fajnego do robienia, czegoś naprawdę fajnego, co mógłbym robić i co mogłoby się stać taką moją pasją po godzinach, nazwijmy to. No i też trzeba dodać, że ja byłem jednym, dalej jestem, jednym z ludzi, którzy mają na tyle szczęścia, że zarabiają pieniądze na tym, co naprawdę lubią. Nikt mnie nigdy nie musiał zmuszać do tego, żebym przychodził do pracy, żebym sprzedawał, żebym prowadził działy handlowe. To zawsze było czymś, co ja bardzo lubiłem. No i pewnego pięknego dnia, zresztą miałem taki nawyk, kupiłem domenę Sellwise.pl. Ja tych domen miałem wtedy kilkadziesiąt różnych pod różne pomysły biznesowe, bo zawsze było tak, że wymyślałem pomysł na biznes, szybko wymyślałem nazwę, kupowałem domenę jakby doszło do tego, że taki pomysł chciałbym zrealizować. No i pewnego dnia właśnie kupiłem domenę Sellwise.pl. Ta domena wydawała mi się nieprawdopodobnie fajna. Ja lubię fajne rzeczy. No bo sell to sprzedaż, wise to mądrość, Sellwise – kurczę, to mi się wydawał tak fajny pomysł, że najpierw kupiłem domenę, a dopiero potem zacząłem myśleć, co pod nią zrobić. No i to był taki okres, w którym dużo się mówiło o blogerach. Pamiętam wtedy też były bloger Kominek napisał o tym książkę, ja tą książkę przeczytałem i wydawało mi się to bardzo interesujące, żeby rzeczywiście być blogerem i dzielić się własnymi myślami, własną wiedzą, własnym doświadczeniem z innymi ludźmi. I postanowiłem po prostu, najzwyczajniej w świecie na Sellwise.pl postawić bloga. I teraz na tamtym etapie to, co było w Sellwise istotne, to to, że Sellwise od samego początku było Sellwise. To od początku jakby była marka w sobie samym. I tutaj dochodzę do pierwszego błędu, który się często popełnia, tak zupełnie przy okazji tej historii, a mianowicie do takiego błędu, w którym zakładamy markę na swoim imieniu i nazwisku, i jak ta marka zaczyna rosnąć, to później trzeba ją zmieniać na firmę, tak żeby móc do niej zaangażować innych ludzi. Natomiast ja rzeczywiście wtedy już od samego początku postawiłem wszystko jako Sellwise.pl, czyli jako konkretna marka. I wtedy też oczywiście musiałem doprowadzić do tego, żeby jakkolwiek tą stronę internetową postawić. Na szczęście miałem za sobą takie doświadczenia, że wiedziałem jak to zrobić i Sellwise.pl w około siedem dni, chorując na L4 z wysoką gorączką, po prostu postawiłem w zaciszu własnego pokoju. Naturalnie było tak, że zastanawiałem się trochę nad logo, trochę nad tym, trochę nad tamtym, natomiast na tamtym etapie doszedłem do wniosku, że to jest dla mnie taka zabawa, że nie bawiłem się w kupowanie loga od grafika i wybieranie go nie wiadomo jak długo. Zrobiłem bardzo proste logo na tamten czas i dość prostą stronę internetową, i napisałem pierwszy wpis blogowy o tym czym będzie Sellwise.pl. I właśnie mówiąc do Was, patrzę na ten wpis i wtedy to było już uwaga, to był 2017 rok, początek. Wtedy napisałem, zrobiłem mapę myśli czym ma być Sellwise. I właśnie Wam tą mapę przeczytam. Wtedy wymyśliłem, że Sellwise ma być społecznością. Do tego udało się w pewnym sensie doprowadzić, bo tych regularnych słuchaczy jest już kilkuset, odwiedzających bloga jest stu, dwustu, trzystu dziennie, więc do tego udało się doprowadzić. Napisałem, że będą recenzje sprzętu do pracy. Tego nie udało się zrobić, natomiast są recenzje oprogramowania do pracy, więc prawie. Napisałem, że w Sellwise będę się dzielił doświadczeniem i to rzeczywiście udało się zrobić. Napisałem, że w Sellwise będę pisał recenzje książek i tych recenzji jest kilka, kilkanaście, już nawet nie pamiętam. Napisałem o tym, że w Sellwise będziemy pomagali w rekrutacji handlowców i to się udało zrobić. Tych projektów rekrutacyjnych prowadziłem kilka. Co prawda z partnerem, ale wciąż. Napisałem, że w Sellwise.pl będą szkolenia, co bardzo udało się zrealizować, robimy ich bardzo dużo obecnie. Że w Sellwise.pl będzie consulting i doradztwo, co wtedy wydawało mi się być takim pomysłem dość szalonym, bo tego profesjonalnego, dobrego consultingu w sprzedaży w Polsce nie było za dużo. Natomiast na dzisiaj to jest dużo większa część naszego przychodu jako firmy, właśnie consulting i doradztwo. Napisałem również o tym, że będą recenzje konferencji i wydarzeń. Niedawno pojawiła się recenzja finału Sales Angels, także też udało się doprowadzić. Napisałem o tym, że Sellwise to będzie dzielenie się wiedzą i do tego również udało się doprowadzić. I w końcu, że Sellwise będzie zawierało nowości branżowe i tym również się dzielę. Zatem mimo że to była taka wizja i pomysł, który naszkicowałem i teraz, z tej perspektywy może Wam się wydawać, że napisałem plan, do którego konsekwentnie doprowadziłem, no bo w gruncie rzeczy ten plan, który wtedy naszkicowałem, prawie cały się zrealizował. Natomiast to w ogóle tak nie było. To znaczy jak pisałem ten plan, to tak pisałem na zasadzie takiej, że kurczę, no fajnie by było, gdyby tak było, ale gdzieś tam w głębi, w środku, wcale nie byłem przekonany, że do tego uda się doprowadzić. Nie dlatego, że nie wierzę w siebie, ale raczej dlatego, że trochę wątpiłem, że znajdę na to czas, że będę chciał się w to zaangażować, że będzie w ogóle opcja, żeby się w to zaangażować, a tak naprawdę to chyba najbardziej się martwiłem tym, że przecież kto miałby się tym wszystkim zainteresować. No i tym blogowym sposobem miesięcy minęło pewnie kilka lub więcej, ja co jakiś czas pisałem jakiś artykuł na bloga, umieszczałem go tam, dzieliłem się jakąś wiedzą, natomiast w międzyczasie było tak, że ja zacząłem uczestniczyć w jakiejś bardzo, bardzo dużej ilości strasznie ciekawych projektów sprzedażowych, bo można powiedzieć, że jakby w mojej ocenie doświadczenia w sprzedaży czy doświadczenia w ogóle nie powinno się liczyć w latach, a rzeczywiście w doświadczeniach. Bo można mieć wiele lat doświadczeń, ale niewiele doświadczyć albo wiele lat doświadczeń, ale złych doświadczeń. Zatem zacząłem uczestniczyć w bardzo, bardzo ciekawych projektach sprzedażowych i też zacząłem się zastanawiać, że być może ta ilość projektów sprzedażowych, które robię, rzeczywiście mogłaby doprowadzić do tego, że mógłbym szkolić i doradzać firmom. Ja sobie na potrzeby tego podcastu akurat jak robiłem plan, parę takich punktów wypisałem, w czym ja uczestniczyłem, co to było i w czym mógłbym pomagać. I pamiętam, że wtedy tylko ta lista mi zginęła, wtedy zrobiłem podobnie. I wypisałem sobie, że uczestniczyłem, prowadząc, pracując w dziale handlowym, który rósł, firma jego rosła o sto procent przez trzy lata, z około trzydziestu milionów na ponad pięćdziesiąt, z pięćdziesięciu na sto i ze stu na ponad dwieście milionów. Tego typu wzrosty sprzedaży to są wzrosty, w czasie których można się nauczyć naprawdę dużo, bo bardzo duże wzrosty tego typu niosą ze sobą bardzo wiele różnych wyzwań, od budowy działu handlowego przez budowę procesów, przez obsługę klientów, obsługę tego wszystkiego, co niesie ze sobą wzrost tak po prostu. Policzyłem sobie wtedy również, że przez moje działy handlowe, te, które prowadziłem, przeszło jakieś siedemset milionów złotych i wydało mi się to być dużą, interesującą kwotą. Do tego miałem projekt, w którym uczestniczyłem w marketingu i w e-commerce B2B na poziomie całej Europy i świata, budowałem wielojęzyczny dział handlowy, budowałem sprzedaż z Polski na Amazonie i Ebay-u w pełni zautomatyzowaną. Później miałem okazję sprzedawać wielomilionowe transakcje do największych firm w Polsce. Miałem okazję budować na przykład modele kompetencyjne w działach handlowych, wielokrotnie budować systemy KPI, systemy premiowe. Miałem nawet takie nietypowe doświadczenie, w którym prowadziłem dział handlowy, w którym było około dziesięciu, dwunastu handlowców w zależności od momentu, w wieku od dwudziestu czterech do sześćdziesięciu trzech lat. Nieprawdopodobna przygoda, żeby to ze sobą połączyć. Rekrutowałem, szkoliłem handlowców praktycznie w całej Europie, chociaż zdarzyło się też poza Europą. Miałem na przykład wdrożenie metodyki sprzedaży w prawie czterdziestoosobowym dziale sprzedaży. Miałem na koncie, prowadziłem z ramienia sprzedaży wdrożenie Hoshi Kanri. Ci, którzy znają, to wiedzą. To było jedno z pierwszych wdrożeń, jedno z niewielu wdrożeń w Polsce tej metody z LEAN-u w dziale sprzedaży. Miałem okazję negocjować ze światową korporacją w Dubaju. Miałem za sobą trzy duże wdrożenia systemów CRM, dwa wdrożenia systemów ERP, a gdzieś po drodze gdzieś tam zdążyłem zrobić studia Executive MBA w Dąbrowie Górniczej. I jakby zdając sobie sprawę z tego wszystkiego, z tego całego ogromu rzeczy, które udało mi się zrobić, w których udało mi się uczestniczyć, doszedłem do wniosku, że jest kilka obszarów, w których mogę dzielić się konkretnymi biznesowymi radami i błędami, które po drodze w tych projektach popełniłem lub popełniliśmy. I zdałem sobie sprawę z tego, że w sprzedaży jest trochę taki problem, że zbyt wielu ludzi i zbyt wiele firm uczy tego, jak sprzedaż wyglądała dziesięć czy piętnaście lat temu, a ja miałem bardzo bieżące doświadczenia ze sprzedażą B2B, bardzo mocno starte o technologie i doszedłem do wniosku, że jest to na tyle interesująca wiedza, że być może dałoby się z tego coś zrobić. Natomiast wtedy, kiedy sobie to wszystko przemyślałem, doszedłem do wniosku, że żeby robić consulting w Polsce, trzeba mieć siwy włos. No bo nie siwym konsultantom to nie chcę płacić. I jakby postawiłem tutaj kropkę. Dalej sobie rozwijam to swoje Sellwise, natomiast postawiłem kropkę i zanurzyłem się w swoim etacie. Natomiast kiedy miałem okazję raz porozmawiać z totalnie nieznajomą mi osobą, to był facet, którego imienia nawet nie pamiętam, mniej więcej pamiętam, jak wyglądał, było to na konferencji, długo rozmawialiśmy o sprzedaży, ja byłem pod wrażeniem jego wiedzy na temat sprzedaży, on był pod wrażeniem mojej i tym sposobem sobie konwersowaliśmy. I doszło do tego właśnie, do tych doświadczeń, o których Wam teraz opowiadałem. I on mi powiedział, że powinienem założyć firmę doradczą, consultingową i pomagać innym firmom przechodzić przez tego typu wyzwania. No i ja mu na to powiedziałem, że no kiedyś o tym myślałem, ale że konsultant to siwy włos i tak dalej, że to raczej nie. I ten człowiek wtedy powiedział mi coś, co kompletnie zmieniło moje postrzeganie. On mi powiedział, że przecież to jest przewaga konkurencyjna. Że to, że tego siwego włosa nie mam, jest właśnie przewagą konkurencyjną samą w sobie, bo ktoś, kto mówi o tym, że szkoli z nowoczesnej sprzedaży, z najnowszych trendów sprzedaży, z tego, jak ją robi się obecnie, łącząc ją z technologią i tak dalej, nie powinien mieć siwego włosa, bo to byłoby niespójne. I on wtedy, pamiętam, że uderzył tak jak piorun. Stałem, wpatrywałem się w niego. Na początku oczywiście mu kiwałem, że nie, nie, nie i wsiadłem do samochodu, i jadąc do domu, wracałem wtedy z Katowic, miałem około czterdzieści, pięćdziesiąt kilometrów do przejechania, wtedy właśnie w tym samochodzie postanowiłem, że spróbuję to zrobić. I trochę nie było od tego odwrotu. Nie było od tego odwrotu, dlatego że mnie bardzo mocno motywują wyzwania. Na przykład tak jak ten podcast. Ten podcast jest dla mnie wyzwaniem. To, że siadam co tydzień i go nagrywam, to również jest wyzwanie. Natomiast właśnie wyzwania mnie motywują najbardziej. I nauczyłem się w życiu takiej umiejętności, w której jeżeli stawiam sobie wyzwanie, to stawiam tylko takie, do którego wiem, że będę potrafił dojść. A jeżeli nie dojdę, to będę wiedział, że jest to tylko i wyłącznie moja własna wina. I wtedy właśnie takie wyzwanie sobie postawiłem. Doszedłem do wniosku, że czas to zrobić. Zatem wydaje mi się, że to jest moment historii, w którym ja już rzeczywiście miałem sto procent motywacji, miałem podjętą wewnętrzną decyzję. Rozumiałem, jakie moje przeszłe doświadczenia pomogą mi to zrobić. Rozumiałem, co chcę zrobić, w jaki sposób będę to robić i po prostu mogłem ruszyć. To znaczy to był taki punkt zero całej historii, w którym, że tak powiem klamka zapadła. I trochę nie było już odwrotu. I wydaje mi się, że istotne jest to właśnie w tego typy sytuacji, że pracownikowi na etacie jest trudno podjąć taką jednoznaczną decyzję. Taką decyzję, w której dobra, robię to. I właśnie ta jednoznaczna decyzja mi osobiście była bardzo podobna, bo jednoznaczna decyzja na etacie jest potrzebna do tego, że ma się umowę z pracodawcą, nie można zrobić tego kosztem jakości wykonywanej pracy w pracy, tylko trzeba to zrobić kosztem dodatkowego wieczornego, nocnego, weekendowego wysiłku. Zatem uważam, że bez takiej bardzo jednoznacznej decyzji pełnego poświęcenia w temat, tego po prostu zrobić się nie da. I teraz, co ja miałem na ten moment? Na ten moment miałem decyzję, miałem nazwę, czyli Sellwise.pl, miałem postawioną wstępnie stronę internetową i w sumie tyle. Niewiele więcej było. I teraz to, co zacząłem robić, to zacząłem poszukiwać kontaktów na LinkedIn, zacząłem sobie budować sieć ludzi, którzy są z branży tak naprawdę. Gdzieś tam na samym początku tej drogi trafiłem do nowej sprzedaży i wtedy udało mi się napisać pierwszy artykuł do gazety jako Szymon Negacz. Notabene na jeden z moich ulubionych tematów, czyli wizualizacje danych w sprzedaży. Do tego doszło, to zrobiłem i było fajnie. Natomiast później doszedłem do wniosku, że jak powinienem zrobić to, żeby zdobyć pierwszych klientów pracując na etacie i jeszcze uwaga, żeby nie wydać na to kasy albo za dużo kasy. I ze wszystkich moich analiz wyszło mi, że powinno być dobrym pomysłem, żeby spróbować zrobić to za pomocą strony internetowej, dlatego że ja miałem bardzo jasno nakreśloną personę. Moim klientem, moim odbiorcą był dyrektor sprzedaży, menadżer sprzedaży, ktoś, kto zarządza działem handlowym, ponieważ szkolenie i doradztwo. I teraz, kiedy jakby ustaliłem, kto to jest i z jakiej mniej więcej jest firmy, mówimy o przedsiębiorstwie od około tak naprawdę dwóch, trzech, czterech milionów do nawet i miliarda złotych, bo gdzieś tam na tak dużej przestrzeni plasują się małe i średnie przedsiębiorstwa. Już wiem, że miliard złotych wydaje się dużo, natomiast są wciąż przedsiębiorstwa, które określają się jako średnie, z tak dużym przychodem, bo ten przychód jest po prostu na bardzo małej marży, na bardzo małej rentowności, więc to też się zdarza. I nie jest tam zatrudnionych aż tak wiele osób. Zatem mniej więcej to była persona, do której chciałem trafić. I ja na potrzeby tej persony podszedłem do tego metodą, która być może nie jest tak dobrze znana, natomiast podszedłem do tego na zasadzie, jakie mój klient ma jobs to be done w swoich procesach zakupowych. I doszedłem do wniosku, taki jobs to be done wypisałem sobie kilka, że na przykład mój klient, dyrektor sprzedaży, na przykład poszukuje systemów CRM albo poszukuje systemów premiowych tak naprawdę dla działów sprzedaży oczywiście, albo poszukuje informacji o procesach sprzedaży, albo próbuje je wdrożyć i tym sposobem takich jobsów wypisałem sobie dość dużo i do tych jobsów zacząłem tworzyć content, wieczorami i popołudniami tworzyć naprawdę możliwie dobrze dobry jakościowo content. Na tym etapie, tworząc ten content, bardzo dużo czytałem wieczorami o tym czym jest SEO, jak SEO działa, jak pozycjonować własną stronę internetową. Na tym etapie swojego rozwoju miałem takie ćwiczenie, w którym wiedziałem, że oddanie tego agencjom to nie jest dobry pomysł. Oddanie agencjom pozycjonowania powoduje, że trwa to długo, kosztuje to wiele, a wynik jest niepewny. Zatem na tym etapie miałem też już decyzję o tym, że to SEO chcę zrobić samodzielnie. I to SEO zacząłem bardzo, bardzo konsekwentnie budować, doprowadzając do tego, że jakby firma jako taka, czyli Sellwise.pl, po prostu była odwiedzana przez coraz więcej osób. Co istotne, ja na tym etapie miałem już bardzo duże zrozumienie tego, w jaki sposób chce świadczyć swoje usługi, jak one będą świadczone. Miałem gotową komunikację. To znaczy byłem praktycznie gotowy na już w momencie, kiedy odezwie się pierwszy klient. I teraz bardzo przyjemne było to, że już w pierwszym miesiącu, kiedy zacząłem wszystkie te wysiłki, trafił do mnie właśnie pierwszy klient i pamiętam jak dziś, to była konsultacja na Skype zaledwie dwugodzinna. Pamiętam też przychód tej konsultacji, który oczywiście było mi bardzo ciężko ustalić, bo wszystko zrobiłem, tylko nie zrobiłem cen na konsultację przez Skype i pamiętam, że po dużych negocjacjach mój przychód z tej transakcji wyniósł trzysta pięćdziesiąt złotych. I no nie było to dużo, natomiast wiązało się z nieprawdopodobnym ładunkiem emocjonalnym. To znaczy ja byłem tak radosny po tej konsultacji, tak dużo dało mi to szczęścia, no to dało mi nieprawdopodobną ilość szczęścia, głównie dlatego, że zaledwie kilka dni po tej konsultacji klient do mnie wrócił, mówiąc że to w ogóle strasznie pomogło, już widzi rezultaty, jest bardzo zadowolony i w ogóle zróbmy więcej. Strasznie dużo endorfin. To też bardzo mi pomogło w tym, żeby włożyć w to jeszcze więcej wysiłku i rzeczywiście pchać to bardzo mocno do przodu. To też był etap, na którym odświeżyłem logo i doprowadziłem do takiego, że tak powiem, docelowego stadium komunikacyjnego firmy, które chciałbym mieć tak naprawdę. I teraz tak naprawdę historia rozwija się bardzo organicznie. To znaczy takich klientów trafia do mnie coraz więcej. Coraz więcej interesujących projektów z zapytaniami trafia do mnie. Gdzieś w tle cały czas rozwijam swoją markę osobistą na LinkedIn, cały czas szukam nowych kontaktów, rozwijam swoją sieć, poszukuję ciekawostek z branży, jakby dowiaduję się więcej o samej branży szkoleniowej. I mniej więcej po trzech, czterech miesiącach dochodzi do sytuacji, w której rzeczywiście sprzedaję pierwsze istotne projekty. I te projekty, które zacząłem sprzedawać, to były projekty, w których brałem udział głównie weekendami, no bo etat. To oczywiście było trudne, bo nie każdy klient w weekend chciał pracować. Zdarzyło mi się też kilka razy wziąć urlop w tygodniu, bo miałem dużo zaległego urlopu i popracować z klientem, nowym klientem firmy. I to było mi bardzo potrzebne. To było mi bardzo potrzebne, dlatego że udało mi się zweryfikować hipotezę zanim rzuciłem etat. To znaczy ja przed rzuceniem etatu doskonale wiedziałem, że ta koncepcja na usługi, którą wypracowałem, target klienta, który wypracowałem, cennik, który wypracowałem, propozycja wartości, którą miałem przygotowaną, że to wszystko ze sobą gra i że to wszystko się ze sobą gryzie. To znaczy miałem wstępną reakcję rynku, klienci, których wtedy obsłużyłem, byli, mówiąc wprost, zwyczajnie zadowoleni, chcieli więcej i to naturalnie było bardzo przyjemne, ale to też dało mi pewność w tym, że warto to zrobić. No i gdzieś na tym etapie właśnie, kiedy tą pewność zdobyłem, ale dopiero wtedy, kiedy ją zdobyłem, doszedłem do wniosku, że warto już rzucić się w przepaść. Rzucić się w przepaść to znaczy zaryzykować. Nie miałem nic do stracenia. Miałem bardzo dużo kapitału odłożonego na tą okazję i byłem przygotowany do tego, żeby rzeczywiście wystartować. Tak naprawdę bufor mój wynosił około dwanaście, szesnaście miesięcy funkcjonowania firmy w zależności od tego, jak bardzo mnie poniesie fantazja. Zatem to był bardzo duży bufor, dający mi też duże poczucie bezpieczeństwa. I tak jak mówiłem w intro, podjąłem decyzję o rozstaniu się z etatem. Naturalnie miałem okres wypowiedzenia wtedy miesięczny, ale na etapie samej rezygnacji miałem tego przychodu, dochodu, na który mogłem liczyć, na poziomie zaledwie około dwudziestu procent tego, co dotychczas zarabiałem, więc nie było to dużo. Natomiast sama decyzja już o rozstaniu się, czyli ten ostatni miesiąc, też pomógł mi w tym, żeby mocno zintensyfikować moje działania prospectingowe. Głównie wtedy był to cold mailing, działania na LinkedIn, w których po prostu poszukiwałem pierwszych istotnych dużych klientów firmy. To bardzo istotne, że poszukiwałem dużych firm, które mógłbym wspierać bardzo kompleksowo, w których mógłbym robić duże zlecenia. I szczęście lub nieszczęście, w sensie szczęście lub świadoma praca, doprowadziły do tego, że gdzieś dwa tygodnie, tydzień przed tym, jak ten etat się skończył, dostałem decyzję od bardzo dużego klienta o tym, że współpracujemy, zaczynamy współpracę. I to był bardzo istotny moment, dlatego że ten duży klient po dziś dzień jest w top 2 klientów Sellwise. To raz. A dwa, gdyby nie to, że miałem wolne zasoby, czyli że już rzeczywiście z tego etatu zrezygnowałem i niedługo mogłem pracować, umożliwiło mi w ogóle tego klienta podjąć, rozpocząć z nim współpracę. I tak naprawdę historia od tego moment do teraz, bo od tamtego momentu do teraz mija około dziesięć, dziewięć miesięcy, rozwija się tak, że tych klientów przybywa co miesiąc bardzo wielu. Gdzieś po drodze zatrudniam współpracowników do firmy, którzy pomagają mi ją rozwijać i ta historia do dzisiaj rozwija się w taki sposób, że kiedy cofam się pamięcią i wspominam sobie etat i to, w jaki sposób pracowałem, i to że dzisiaj robię to, co robię, to bardzo ciepło myślę o tym, że bardzo dobrze jest mieć marzenia. Nawet wtedy, kiedy one wydają się początkowo nierealne, to taka cierpliwość w pewnym sensie i uczciwa praca, można powiedzieć popłaca, natomiast dla mnie ta historia, taka moja własna, wewnętrzna, jest o tyle istotna, że jakby ciąg przyczynowo – skutkowy od marzenia do zrealizowanego marzenia i jeszcze tak kompleksowego marzenia to naprawdę przejście tej drogi uskrzydla w pewnym sensie. I też rozumiem poniekąd na dzień dzisiejszy, że mimo tego dzisiaj w Sellwise jest około czterdziestu klientów różnej maści, różnej wielkości, przy bardzo różnych projektach, natomiast jest ich rzeczywiście już tylu, to nam daje bardzo dużą różnorodność. Różnorodność też w sensie dywersyfikacji, która gwarantuje nam bezpieczeństwo w firmie. Rozwijamy się, szukamy kolejnych dwóch osób do firmy i to naprawdę bardzo przyjemne z jednej strony, ale z drugiej strony dzisiaj, to ciekawe, dzisiaj wiem, że to zaledwie początek. To znaczy tak jak kiedyś nie planowałem być przedsiębiorcą, wręcz nie chciałem być przedsiębiorcą, tak dzisiaj pomysłów na to, co można byłoby zrobić, nie liczę w dziesiątkach, a już trochę w setkach, można by było powiedzieć. I też mam taki wniosek, który mówi o tym, że dla kogoś, kto nigdy nie był przedsiębiorcą, po raz pierwszy rezygnuje i tym przedsiębiorcą chce zostać, to bardzo istotne, żeby po prostu przekroczyć tą barierę, czyli przekroczyć barierę etatu, rzeczywiście z nim zerwać i mieć biznes, który jest rentowny, bo jeżeli uda się to zrobić, to w wyobraźni i marzenia naprawdę mogą się jakby rozszerzyć dużo bardziej. I też można zrobić dużo więcej. Natomiast nie miałem na przykład szczęścia być w parze lub jakby w trzech osobach co-founderem, gdzieś ze wspólnych oszczędności zakładać firmę, bo też mam wrażenie, że zakładając firmę z kimś, jest trochę łatwiej, bo to wszystko dzieli się na dwa. Natomiast pewnie też wielu z Was być może nie ma takiej okazji, w której być może chce kogoś wciągać we własny biznes, bo ja na przykład nie chciałem. To znaczy miałem takie przekonanie, że mimo że wszystko jest dobrze zaplanowane i wymyślone, i potrafię to wszystko zrobić, to miałem takie przekonanie, że nie chciałbym w to nikogo wciągać ani kapitałowo, ani też na poziomie zaangażowania, no bo to wciąż projekt dużego ryzyka. I nie chciałem tego robić. Natomiast właśnie w zostaniu przedsiębiorcą, takim samodzielnym, bez zewnętrznego finansowania, bez pieniędzy, które się dostało od kogoś w spadku albo od kogoś, albo w jakikolwiek inny sposób, rzeczywiście najbardziej istotne jest przekroczenie tej bariery stania się przedsiębiorcą i to rentownym przedsiębiorcą. I to przedsiębiorcą rentownym na tyle, że większość dochodu, który z takiego przedsiębiorstwa powstaje, jest dochodem, który można reinwestować. I to było też dla mnie szalenie istotne w wyborze modelu biznesowego i w wyborze formy działalności, którą się zajmę, że ona musi być dużo bardziej rentowna niż sam etat. Bo po co miałbym rezygnować z etatu dla czegoś, z czego mniej bym zarabiał czysto finansowo? Naturalnie wiadomo, że są marzenia i są dążenia, natomiast czysto pragmatycznie patrząc, było to nielogiczne. To znaczy, jeżeli już rezygnować z jakiegokolwiek etatu, to dla czegoś, na czym się po prostu więcej zarabia, no bo jednak własna firma to większe ryzyko, dużo większe ryzyko. No i jednocześnie jest ten czas, czyli w moim przypadku to było te dwanaście, szesnaście miesięcy, w których musiałem doprowadzić do tego, żeby ta firma była rentowna. To, że udało się to zrobić w miesiącu zero, czyli w miesiącu pierwszym, to naturalnie super, ale wcale nie musiało tak być. Zatem to ta granica właśnie, przekroczenie jej dokładnie rzecz ujmując, jest w mojej ocenie kluczowe. No i teraz, gdybym miał to podsumować, to znaczy, gdybym miał syntetycznie poradzić Wam, słuchaczom, jak doprowadzić do tego, żeby z etatu bardzo płynnie przejść do własnej firmy, to powiedziałbym, że na początku trzeba mieć te marzenia chyba, bo oczywiście fajnie się teraz o tym opowiada, natomiast pracując sześćdziesiąt, siedemdziesiąt, osiemdziesiąt godzin w tygodniu, robiąc jedno i drugie, to wcale nie było mi tak do śmiechu. Bo rzeczywiście były momenty, w których chciałem z tego zrezygnować, a zawsze wiedziałem, że jeżeli włożę w coś wysiłek na pół gwizdka, to rezultat też będzie na pół gwizdka, zatem to nie wchodziło w rachubę. Więc stąd te marzenia i bardzo duża motywacja, wydaje mi się, że są konieczne, bo trzeba się przygotować na to, że to jest naprawdę ciężka praca i nie ma tutaj półśrodków. Nie da się tego zrobić trochę. Nie da się być trochę w ciąży na przykład. To jest bardzo dobre porównanie. Albo to się robi, albo się tego nie robi. I pamiętam, że wtedy, na tamtym etapie, wielu moich znajomych się pytało, ale jak znajdujesz czas, kiedy to robisz i tak dalej. Nie wiem, jak znalazłem czas. Po prostu go znalazłem. Jeżeli bardzo chciałem go znaleźć, wiedziałem o tym, że muszę go znaleźć, to nagle zacząłem spać mniej i nie byłem zmęczony, nagle zostawiłem różnego rodzaju aktywności, które robiłem w ciągu dnia, one były kompletnie nieproduktywne. I rzeczywiście w pełni się w to zaangażowałem. Zatem punkt pierwszy, motywacja, marzenia, jak zwał tak zwał, generalnie punkt, który mówi o tym, że przygotuj się na naprawdę ciężką pracę. Potem punkt drugi, wydaje mi się, że trzeba mieć bardzo duże zrozumienie tego, jaki będzie ten model biznesowy, kiedy już ta firma będzie działać, kiedy już wystartuje. I bardzo przydatne jest tutaj narzędzie Business Model Canvas, dla tych, którzy nie znają, bardzo polecam. Ono wskazuje wszystkie obszary firmy, które należy przemyśleć do tego, żeby ona sprawnie funkcjonowała. Zatem jeżeli już masz motywację, to wymyśl działający, przynajmniej na papierze, działający model biznesowy. Teraz w kroku trzecim, jeżeli masz ten model biznesowy i skonsultowałeś go z kilkoma osobami, masz podejrzenie co do tego, że on może być prawidłowy, tak po prostu, to jest moment na to, żeby wytyczyć plan i po kolei zacząć się zastanawiać, którą stroną do tego dojdziemy. W moim przypadku to była budowa własnej strony, zaplecza, pozycjonowania, budowa treści, contentu, LinkedIn, social selling, wszystko połączone, trochę cold mailingu, prospectingu, żeby zdobyć pierwszych klientów. A kiedy pojawili się pierwsi klienci, pojawiła się inwestycja w inne obszary firmy, powolny rozwój, organiczny, czyli tworzenie własnych dokumentów, metod, wszystkiego tego, co mnie otacza i bardzo duża cierpliwość. W moim przypadku ona bardzo mi pomogła w tym, żeby się nie rzucać w przepaść tak od razu, tylko rzeczywiście zaczekać do momentu, w którym potwierdzimy, że ten model biznesowy, który został naszkicowany, że on rzeczywiście jest poprawny, bo to bardzo mocno obniża ryzyko całego przedsięwzięcia. I teraz tak naprawdę po tym zostają już godziny ciężkiej pracy. I pracy po godzinach, pracy z klientami, ale też bardzo dużej satysfakcji, bo praca z pierwszymi klientami, którzy są zadowoleni, chcą polecać dalej i jakby dalej korzystają z usług, jest bardzo satysfakcjonująca. I tak sobie myślę, że dzisiaj z tych klientów, z którymi współpracowałem na samym początku, wtedy pracując jeszcze na etacie, współpracuję ze wszystkimi cały czas. W różnych formach, ale ze wszystkimi z nich. I taka moja kolejna obserwacja też na koniec, pamiętajcie, że pracując na etacie, sprzedajecie swoje najbardziej produktywne godziny. Mówi się nawet o tym, że produktywne godziny są tylko od dziewiątej do dwunastej mniej więcej. I jeżeli te produktywne godziny sprzedajecie komuś za pieniądze, to nie inwestujecie je w coś własnego. Natomiast w momencie, kiedy rzeczywiście w tą przepaść się rzucicie i z etatu zrezygnujecie, to mając trudne doświadczenia, łącząc etat z rozwojem firmy, to rzucając etat i uwalniając czterdzieści mega produktywnych godzin w tygodniu, dzieją się cuda. I te cuda dają bardzo dużo satysfakcji. Tyle chyba z tej historii. Być może trochę zbyt długiej, ale mam nadzieję, że przynajmniej kilkoro z Was wyciągnęło z tej historii coś dla siebie interesującego. I jeżeli czegoś Wam w tej historii brakuje, to pytajcie. Dopowiem być może w kolejnym odcinku. A teraz zachęcam do wysłuchania podsumowania.\nI w tym podsumowaniu chciałbym Was zaprosić nietypowo na spotkanie. Bo już 28 maja o godzinie 17:30 możemy spotkać się w Warszawie na Sales Hacking Meetup. To meetup, który jest organizowany przez Lifespace, który zaprosił mnie jako prelegenta na meetup w temacie technologii wspierającej pracę handlowca. I właśnie na samym początku tego meetup’u ja opowiem o efektywnych technologiach sprzedaży, zatem możemy wtedy się spotkać, porozmawiać, przybić sobie piątkę, poznać się lepiej. Być może porozmawiać o samym podcaście albo o samej firmie, którą obecnie prowadzę, o tym, jak zdobywamy klientów, jak ich rozwijamy, jak pomagamy naszym klientom zwiększać przychody. No i tyle. Możecie wejść na livespace.io i ten meetup znaleźć lub meetup.com i tam ten meetup wyszukać, Sales Hacking Meetup 15. Zachęcam Was, żebyście się tam pojawili. Naturalnie poza samym spotkaniem na żywo wciąż możemy się spotykać wirtualnie. Przecież nic nie stoi na przeszkodzie. Co tydzień w poniedziałek ukazuje się nowy odcinek podcastu, zatem jeżeli treść, którą Wam opowiadam, wydaje Ci się interesująca, to zasubskrybuj podcast albo w aplikacji, w której go słuchasz, albo na sellwise.pl/nsm jak Nowoczesna Sprzedaż i Marketing. Tam na samym dole można zasubskrybować podcast i dostawać powiadomienia o nowych odcinkach zawsze wtedy, kiedy się pojawiają, chociażby w środku nocy, bo do tego też dochodzi. Dobra, bardzo Wam dziękuję, tym, którzy rzeczywiście wysłuchali całej historii, dziękuję jeszcze bardziej, no bo to jednak w końcu nie merytoryczny podcast, a sama historia, więc bardzo Wam dziękuję. Zachęcam Was do wysłuchania kolejnego odcinka i do usłyszenia.\netat jak założyć własną firmę na etacie sprzedaż własna firma\n13 obszarów do nauki dla nowego handlowca


Opinie • Studio Urody Ikona • Warszawa • Moment.pl\nStudio Urody Ikona, Warszawa ul. Migdałowa 10\nStudio Urody Ikona - Opinie\nPolecam gorąco! Ze względu na promocję postanowiłam spróbować hybryd. Bardzo ładnie to wyszło. Super, że tak długo się trzymają i nie tracą na jakości! Jestem bardzo zadowolona. Na pewno to nie moje ostatnie hybrydy!\nNajlepszy salon. Żałuję, że nie korzystałam z platformy wcześniej, miałabym ekstra ciało na wakacje :)\nPoza tym obsługa zawsze na wysokim poziomie, nie naciągają na niepotrzebne zabiegi, ale dobrze doradzą.\nSwietne efekty po wykorzystaniu karnetu na platformę odchudzającą. Faktycznie zlikwidowała cellulit, z którym walczyłam po ciąży. skóra wygląda znacznie młodziej\n! Chodzę często na paznokcie hybrydowe, a ostatnio skusiłam się na wybielanie paznzokci u stóp.\nSuper salon, robiłam tam od stycznia depilację laserową nóg bikini i pach. na szczęście wyrobiłam się przed wakacjami. Efekty są super. Dbają bardzo o klienta i o sprzęt, zawsze czysto i miła atmosfera. Gorąco wszystkim Panią polecam!\nPolecam gorąco! chodzę tam regularnie na mani&pedi i regulację. dodatkowo przed wakacjami skusiłam się na masaże odchudzające. Jestem bardzo zadowolona. zawsze miła atmosfera, bardzo dbają o klienta :)\nBardzo fajny salon kosmetyczny. Zabiegi na twarz i cellulit bardzo mi pomogły, czuję się znacznie młodziej, skóra wygląda dużo lepiej i jest jędrniejsza :) zabiegi są przeprowadzane bardzo profesjonalnie , a atmosfera w salonie bardzo miła :) zawsze wychodzę uśmiechnieta z dwóch względów: miłej atmosfery i co ważniejsze dobrze zainwestowanych pieniędzy w mój wygląd :)\nMój faworyt spośród zabiegów to fotoodmładzanie. Zdecydowanie polecam, bo czuję się jakbym była o 4 lata młodsza. Co do reszty to też ok. Gabinety zawsze czyste, personel uśmiechnięty. nie mam zastrzeżeń\nSuper salon, robiłam depilację laserową i już jestem po 4 zabiegach i po włosach ani śladu. Jestem baaardzo zadowolona. W sumie 3 zabiegi na siłe by wystarczyły ale chciałam tak bardzo dokładnie mieć to zrobione :) bardzo miła obsługa ale sam zabieg bardzo profesjonalnie :)\nSuper salon :) byłam na depilacji laserowej :) jestem zachwycona z efektów :) bardzo się cieszę, że zdąrzyłam przed wakacjami, bo będzie większy komfort na wyjazdach :) umówiłam się też na masaże odchuidzające, bo wypadało by kilka kg zrzucić, a słyszałam od koleżanek,że wraz z odrobiną ćwiczeń działa super :)\nZdecydowanie polecam - szczególnie wibracyjny spalacz tłuszczu przed latem :) Przemiła Pani kosmetyczka, dobre ceny no oczywiście, najważniejsze - świetne efekty :) na sezon plażowy taki zabieg jest w sam raz! Dodatkowo jeszcze robiłam wcześniej fotofacial i tez byłam zadowolona :)\nZdecydowanie polecam, byłam na zabiegach na twarz (zabieg na worki wodne pod oczami) i na dłonie (roniłam hybrydy, Pani kosmetyczka doradziła mi fajny, biznesowy kolor, wygląda to naprawdę świetnie), miłe, fachowe Panie,wysoka jakość.\nzasluzone maksimum punktow! :) bardzo lubie tu przychodzic i sie zrelaksowac, gabinet ma dobre wyposazenie i jest schludny, a pracownicy bardzo mili, wiec nie ma mowy o tym zebym sie tam zle czula! polecam!!!!! :))))i pozdrawiam\nMoj ulubiony salon, do tego niedaleko mojego osiedla:) Bardzo lubie tam zabiegi (ostatnio bylam na laserze i sobie chwalę) a do tego mam zamiar niedlugo isc na mani i pedi przed latem :)))) takze niezdecydoewanym polecam zdecydowanie\nMam pozytywne doświadczenia. Korzystałam z zabiegu fotoodmałdzania. Efekty fajne, powiedziałabym, że już po pierwszym zabiegu. Moim zdaniem gabinet dobrze wyposażony. Sprzęt raczej z tych nowszych. Panie z obsługi bardzo miłe i doradzą zawsze na jaki zabieg najlepiej\nPoddałam się u nich zabiegowi o którym słyszałam od znajomej - nie byłam początkowo przekonana ale kto nie ryzykuje nie wygrywa. Także skorzystałam z zabiegu Dream Healther Platforma - Jak mi wytłumaczono wibracyjny "spalacz" tłuszczu to najskuteczniejsze urządzenie wykorzystujące zasadę wibracji do walki z nadwagą, poprawa stany zdrowia, ujędrniania i modelowania ciała. Wibracja zastosowana w Dream Healther, wywołuje intensywne drgania rotacyjne, przyspieszające spalanie tkanki tłuszczowej i tak też właśnie się stało. Mam lekką nadwagę a że idzie wiosna/lato to chcę trochę schudnąć :) Wybieram się do nich znów w przyszłym tyg.\nBardzo miła atmosfera i chce się tam wracać.\nMiałam depilacje laserową na łydki i pachy. Zabieg spełnił moje oczekiwania w 100%. Kosmetyczka wszystko mi wyjaśniła oraz odpowiedziała na pytania mnie nurtujące. Sam zabieg został przeprowadzony w dbałości o mój komfort. Polecam\nKorzystałam z zabiegu, który miał na celu usunięcie przebarwień i naczynek. Wszystko było wykonane laserem:) Z efektu jestem bardzo zadowolona\nto jest naprawdę świetny salon, przede wszystkim atmosfera, którą tworzy Żaneta. Ja jestem zawsze tak zrelaksowana, że jej zasypiam podczas zabiegów. Zawsze ma coś do zaproponowania, żeby poprawić stan skóry, zarówno twarzy jak i ciała. Poleciłam kilku koleżankom i każda jest teraz stałą klientką. Rzęsami zrobionymi przez Żanetę zachwycają się wszyscy, gdziekolwiek się pojawiam :-) cudo\nPolecam! Bardzo dobry salon. Myślałam że za pierwszym razem to była kwestia zachęcenia klienta, ale widzę, że dobra jakość jest standardem w Ikonie.\nKapitalny salon! W czwartek byłam pierwszy raz i jestem mega zadowolona!


Mała foka Cypelka wydostała się na brzeg | Panorama Opolska\nMała foka Cypelka wydostała się na brzeg\nDotychczas pięć małych fok szarych trafiło na rehabilitację w Stacji Morskiej Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego.\n- Piąta foka została przez nas znaleziona we wtorek, 14 kwietnia - wyjaśnia Jan Wilkanowski z Błękitnego Patrolu WWF. - Obserwowaliśmy ją wcześniej, w kilku innych miejscach wzdłuż Mierzei Wiślanej. Miała jeszcze na sobie resztki lanugo, foczego futra, którym pokryte są szczenięta w pierwszych tygodniach życia. Po konsultacji z ekspertami ze Stacji Morskiej w Helu, została podjęta decyzja o przewiezieniu zwierzęcia do foczego szpitalika.\nFoki szare, które rodzą się na lądzie lub na lodzie, na przełomie lutego i marca, tylko przez pierwsze trzy tygodnie życia są pod opieką matek. Potem muszą radzić sobie same i kiedy poczują głód, wiedzione nim ruszają do wody w poszukiwaniu pokarmu.\nNie wszystkie foki mogą sobie same poradzić - mówi dr Iwona Pawliczka ze Stacji Morskiej IOUG w Helu. - Te szczenięta, które decydujemy się przewieźć do naszego ośrodka są najczęściej w wieku, kiedy powinny być jeszcze pod opieką swoich matek. Matki naturalnie pozostawiają swoje potomstwo z takim zapasem tłuszczu, który ma wystarczyć im na kolejne, nawet kilka tygodni głodówki. Młode foczki ważą wtedy około 50 kilogramów. Te, które trafiają do szpitalika nie przekraczają zwykle 15 kilogramów. Są odwodnione i niedożywione, co powoduje, że często wymagają też leczenia. W naszej placówce przechodzą rehabilitację i kiedy tylko są gotowe do samodzielnego życia trafiają z powrotem do Bałtyku.\nNie wszystkie szczenięta wymagają przewiezienia do Helu. Te w dobrej kondycji nie muszą być poddawane rehabilitacji. W przypadku takich osobników, Błękitny Patrol WWF monitoruje miejsca ich odpoczynku. Zachowują się typowo dla wszystkich dzieci - są nieświadome niebezpieczeństw, z tego powodu często ufne w stosunku do człowieka, eksplorują teren w poszukiwaniu dogodnych dla siebie miejsc. W każdym przypadku powinno się bezwzględnie zapewnić im spokój, zachować dystans tak, aby nie płoszyć zwierzęcia i dać mu szansę na odpoczynek na lądzie po pierwszych wyczerpujących próbach pływania, nurkowania i poszukiwania pożywienia.\nFoka jest zwierzęciem wodno-lądowym i wychodzi na plaże żeby odpocząć - dodaje Katarzyna Pietrasik z WWF Polska.- Dlatego widok foki znajdującej się na plaży nie powinien nas dziwić i martwić, gdyż plaże to ich naturalne siedliska. Niestety dla wypoczywających na brzegu fok, zbyt bliskie spotkania z człowiekiem są źródłem stresu. Niepokojenie wypoczywających na brzegu fok np. próby głaskania, robienie sobie zdjęć z foką, próby zganiania fok do wody, mogą doprowadzić do pogorszenia ich stanu zdrowia. Poza tym zawsze należy pamiętać, że niepokojenie dzikich chronionych gatunków zwierząt, jakim jest także foka, jest prawnie zabronione. Błękitny Patrol WWF przede wszystkim umożliwia fokom odpoczynek niezbędny do regeneracji sił.\nDlatego, jeżeli widzimy fokę, nie zbliżamy się do niej, jak najszybciej powiadamiamy Błękitny Patrol WWF pod numerem telefonu 795 536 009 lub Stację Morską w Helu, telefon 601 88 99 40. Do czasu przybycia Patrolu lub pracowników Stacji zadbajmy też o to, aby do foki nie zbliżali się inni ludzie. Informujmy o każdej spotkanej foce, bo dobra i szybka ocena stanu foki i udzielenie koniecznej pomocy, to często dla foki jej być albo nie być.\nObecnie w helskiej Stacji Morskiej przebywa pięć foczych szczeniąt. - Każde z nich ma nadane imię, które pochodzi od nazwy miejsca, gdzie maluch został znaleziony. Najnowszy pacjent to Piachu z Piasków, ważący zaledwie 13,5 kg. Dwie pozostałe foki - Władek i Kuzia - po pobycie w szpitaliku, nabyciu umiejętności samodzielnego jedzenia ryb i osiągnięciu masy około 20kg - zostały przeniesione do separatek adaptacyjnych. Dwie inne foczki - Cypelka i Decet - są w trakcie nabywania tych umiejętności i przed przenosinami do zewnętrznej separatki muszą nabrać jeszcze masy. O tym, kiedy wrócą do Bałtyku zadecydują najbliższe tygodnie.


Ruś Nowogrodzka | Megakampania Wiki | Fandom\nPodzielenie się Rusi (1391), wojna litewsko-nowogrodzka (1473-1475)\nRuś Nowogrodzka - państwo leżące nad Morzem Bałtyckim. Graniczy m.in z Rusią Kijowską i Litwą.\nRuś Nowogrodzka została założona przez szwedzkiego wodza Ruryka ok. 860 r., który zdołał zjednoczyć pod swoją władzą miejscowych Słowian. Jego potomkowie zdołali poszerzyć je tak, że ok. 900 roku było najpotężniejszym państwem na Rusi, które pomimo dość prymitywnej administracji było bardzo stabilne.\nW I połowie X wieku wygasła dynastia Rurykowiczów. Władzę w państwie przejęła lokalna, Słowiańska dynastia Dobryniczów. W II połowie X w. władcy z tej dynastii rozpoczęli podbój Rusi Kijowskiej. Władcy Nowogrodu ostatecznie zakończyli ten proces ok. 1010 r., po czym proklamowano powstanie Zjednoczonego państwa Rusinów.\nW połowie XI w. na Rusi wybuchały bunty wyznawców prawosławia. W II połowie XI w. dużym zagrożeniem dla Rusi stali się sprowadzeni przez Króla Polski Masława II Półrękiego, Szpitalnicy, których państwo granicami sięgało od Bełzu aż po Kijów.\nW I poł. XII w. od Rusi Nowogrodzkiej oddzieliła się Ruś Kijowska oraz wiele pomniejszych księstw, w skutek buntów. Do 1200 roku Ruś Nowogrodzka odzyskała stabilność, ale nie zdołała ona przyłączyć Rusi Kijowskiej. Państwo zakonne zostało natomiast zredukowane do Włodzimierza Wołyńskiego i Bełzu.\nBardzo ważnym wydarzeniem dla Rusi było zreformowanie Religii Słowian. W 1212 roku władca Rusi Nowogrodzkiej, Roman, zebrał kapłanów Słowiańskich, by ujednolicić dotychczasowe praktyki. Pozwoliło to na rozwój administracji oraz wzmocnienie władzy. Ok. 1230 r. szpitalnicy ponowili także ofensywę na tereny Ruskie.\nW I poł XIV w. Doszło do ponownego zjednoczenia obydwu Rusi przez Dobrynię Mądrego. Nastąpiła także ekspansja Rusi w kierunku północnym.\nPaństwo upadło w 1391 roku, po śmierci władczyni Rusi, córki Dobrynia - Yewdoki. Po tym wydarzeniu Ruś Kijowska oraz Nowogrodzka, znowu podzieliły się tworząc dwa oddzielne państwa.\nW początkowym okresie istnienia jako samodzielne państwo w odróżnieniu od Rusi Kijowskiej nie była atakowana przez państwa chrześcijańskie, lecz w czasie panowania Polskiego króla Miłobrata, z powodu nietolerancji przez niego innych religii, stosunki jego państwa z Nowogrodem zaczęły się pogarszać. Wspomniany wcześniej król Polski, zaproponował sojusz katolickiej Litwie, który został przez króla Litwy zaakceptowany. Wynikiem owych napięć była wojna litewsko-nowogrodzka, która zakończyła się zwycięstwem Polski i Litwy.\nW 1540 roku Ruś Nowogrodzka zdołała podbić Finlandię w wojnie ze Szwecją. Tym samym to państwo zaczęło zagrażać handlowi innych okolicznych na Bałtyku, ponieważ Nowogrodczycy posłali w tamte tereny finansowanych przez siebie korsarzy. Król Polski, Kazimierz widząc, że te poczynania Nowogrodu zagrażają jego państwu, posłał na Bałtyk potężną flotę wojenną, która od tamtej pory nieustannie patrolowała tamte tereny. Patrole te przyniosły zamierzony efekt, gdyż w styczniu 1541 piraci przestali obierać za swój cel Polskie statki.\nTerytoria zajmowane przez Ruś Nowogrodzką około 870 roku.\nTereny Nowogrodzkie około 900 roku.\nZiemie Nowogrodczyków około 1000 roku.\nTerytorium Nowogrodu około 1100 roku.\nZasięg terytorialny Nowogrodu około 1200 roku.\nZiemie Nowogrodu w 1300 roku.\nTereny Nowogrodzkie w 1400 roku.\nZasięg terytorialny Nowogrodu w 1500 roku.\nZiemie Wielkiego Księcia w 1600 roku.\nNiemal nieistniejące już Wielkie Księstwo Nowogrodu w 1700 roku.


Kolumbowie. Rocznik 20 - Albatros - książka – Ravelo – tania księgarnia\nKsięgarnia Ravelo.pl > Książki > Literatura piękna > Powieść historyczna > Kolumbowie. Rocznik 20\nautor: Albatros, Roman Bratny\ndata wydania:17 sierpnia 2016 oprawa: twarda liczba stron 640\nData wydania:17 sierpnia 2016 Oprawa: twarda, 640 stron\nPełny opis książki – Roman Bratny "Kolumbowie. Rocznik 20"\nW 5-odcinkowym serialu "Kolumbowie" wystąpiły największe gwiazdy polskiego kina lat siedemdziesiątych: Jan Englert, Marek Perepeczko, Jerzy Trela, Władysław Kowalski, Jerzy Matałowski, Krzysztof Machowski.\na właściwie Roman Mularczyk, urodził się 5 sierpnia 1921 roku w Krakowie. Podczas okupacji wraz z matką i młodszym bratem, Andrzejem, późniejszym scenarzystą filmowym, zamieszkał w podwarszawskim Konstancinie. Ojciec pisarza brał udział w kampanii wrześniowej, był dowódcą 2 Pułku Strzelców Konnych, w okresie okupacji pełnił funkcję szefa podokręgu kieleckiego AK. Roman w czasie wojny działał w konspiracji pod pseudonimem „Bratny”. W latach 1943-1944 współpracował z pismem Kuźnia. Był jednym ze współzałożycieli podziemnego pisma "Dźwigary", związanego z prawicową organizacją "Pług i miecz". W 1944 roku opublikował swój debiutancki tomik wierszy pt. "Pogarda". Brał udział w Powstaniu Warszawskim, a po kapitulacji Warszawy trafił do oflagu. Po wyzwoleniu zaangażował się po stronie nowej, komunistycznej władzy. W latach 1946-1947 Bratny był redaktorem "Pokolenia", "Nowej Kultury" i "Kultury". W 1949 ukończył Akademię Nauk Politycznych w Warszawie. Pracował w wielu redakcjach tygodników społeczno-politycznych, m. in. "Nurt", "Odrodzenie", opublikował kilka tomików wierszy i wyborów nowel. Swoją najsłynniejsza powieść − "Kolumbowie. Rocznik 20" wydał w 1957 roku, na fali po październikowej odwilży. Trzytomowa książka przedstawiała doświadczenie pokolenia autora - ludzi, którzy wchodzili w dorosłe życie w czasie okupacji, konspirowali, walczyli w Powstaniu Warszawskim. Środowisko dawnych AK-owców przyjęło ją z mieszanymi uczuciami. Po 1989 roku Bratny nie zmienił poglądów i pozostał zatwardziałym komunistą. Dawał temu wyraz w swoich powieściach i opowiadaniach: "Rok 199?, czyli dziura w płocie", "Tryptyk paradoksalny", "Replika zbrodni", "Wielebny Romeo", "Dzieci Ojca Świętego". Ostatnia opublikowana przez Bratnego powieść to "Anioł w butach z ostrogami" z 1995 roku.\n5 sierpnia 2016 roku autor skończy 95 lat.\nnumer produktu: 100489079\nKsiążki > Literatura piękna > Powieść historyczna > Albatros, Roman Bratny - Kolumbowie. Rocznik 20Książki > Literatura piękna > Powieść polska > Albatros, Roman Bratny - Kolumbowie. Rocznik 20\nKontrowersyjna powieść francuskiego pisarza rozpętała burzę medialną i sprowokowała polemikę z Claudem Lanzmannem, twórcą filmu Shoah. Pisarz zarzucił autorowi „Shoah”, że to on zniekształcił w filmie sens wypowiedzi Karskiego. Haenel twierdzi, że namawiając Karskiego na rozmowę, Lanzmann...\nPierwszy tom bestsellerowej serii o Armandzie Gamache’u – pełnym uroku pięćdziesięcioletnim szefie wydziału zabójstw Sureté du Québec o wyjątkowej inteligencji i przenikliwym spojrzeniu. Klasyczny szyk powieści kryminalnej w na pozór sielskiej scenerii kanadyjskiej prowincji, gdzie nieustraszony...\nKontrowersyjna powieść francuskiego pisarza rozpętała burzę medialną i sprowokowała polemikę z Claudem Lanzmannem, twórcą filmu Shoah. Pisarz zarzucił autorowi „Shoah”, że to on zniekształcił w filmie sens wypowiedzi Karskiego. Haenel twierdzi, że namawiając Karskiego na rozmowę, Lanzmann...zobacz więcej »\nPierwszy tom bestsellerowej serii o Armandzie Gamache’u – pełnym uroku pięćdziesięcioletnim szefie wydziału zabójstw Sureté du Québec o wyjątkowej inteligencji i przenikliwym spojrzeniu. Klasyczny szyk powieści kryminalnej w na pozór sielskiej scenerii kanadyjskiej prowincji, gdzie...


\t„Emi i Tajny Klub Superdziewczyn. Śnieżny patrol” – Agnieszka Mielech – Magiczny Świat Książki i nie tylko\nCategoryDla dzieciPosted on 7 stycznia 2016 7 stycznia 2016 AuthorSylwia Węgielewska1 Comment\n„Emi i Tajny Klub Superdziewczyn” to seria skierowana do dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Z uwagi na postać głównej bohaterki bliższa będzie dziewczynkom niż chłopcom. Jej autorką jest Agnieszka Mielech, absolwentka Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego oraz studiów podyplomowych Szkoły Głównej Handlowej, na co dzień związana z filmem, jego dystrybucją na terenie Polski. Za ilustracje odpowiada krakowska artystka Magdalena Babińska, której prace można znaleźć w wielu publikacjach dla najmłodszych (m.in w serii „Zgaduj z Czu-Czu”) oraz w podręcznikach dla dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Do tej pory wydano sześć tomów serii. Dziś chciałabym krótko opowiedzieć wam o najnowszym zatytułowanym „Śnieżny patrol”.\nTajny Klub Superdziewczyn tworzą cztery przyjaciółki: Emi (liderka), Flora, Faustyna i Aniela, a także Franek. Ich najważniejszą misją jest zamienianie każdej czynności w zabawę tak, by już nigdy nie było nudno. Razem przeżywają wiele różnych przygód, dobrze się przy tym bawiąc.\nOstatnim razem udało im się m.in uratować pewną klacz o imieniu Brava przed sprzedażą oraz znaleźć jej nowy dom. Już niedługo ma trafić do Żabiego Rogu, gdzie mieszkają ich przyjaciele – Hela i Kostek. Wielkimi krokami zbliża się ich ślub, na który członkowie Tajnego Klubu zostali oczywiście zaproszeni. Nie będzie to jednak zwykły ślub – udział w nim mają wziąć konie. Członkowie Klubu chcą tymczasem kombinują, w jaki sposób mogliby wspomóc finansowo Helę i Kostka, by zapewnić Bravie jak najlepsze warunki. Wpadają na pomysł, by w tym celu wykorzystać organizowany już niedługo w szkole świąteczny kiermasz. Czy ich misja się powiedzie?\nAle to nie wszystko, co ich tym razem czeka! Planować będą nocowanki. Odwiedzą prawdziwego kostiumologa. Podczas szkolnego tygodnia projektów zabiorą się za organizację Dnia Życzliwości. Stworzą prawdziwe drzewo genealogiczne. Przeżyją magiczne święta… i wezmą udział w prawdziwym śnieżnym patrolu!\nKsiążka ta powinna spodobać się wielu dzieciom, gdyż porusza tematy bliskie im samym, takie, z którymi mają styczność na co dzień, zaś główni bohaterowie są bardzo wyrazistymi postaciami. Napisana jest w prostym, bliskim dzieciom językiem, nie pozbawiona humoru i wzbogacona o czarno – białe ilustracje bardzo dobrze komponujące się z czytanym tekstem. Mimo iż autorka mówiąc o serii wspomina, że tworząc ją nie miała zamysłu dydaktycznego, to jednak czytając książkę wyraźnie przebija z jej stron to, na co powinniśmy zwracać uwagę w codziennym życiu, co powinno być dla nas ważne, jak: rodzina i przodkowie, kultywowanie tradycji, życzliwość, punktualność, sprawiedliwość, umiejętność pracy w zespole czy prawidłowe odżywianie. Oprócz tego lektura tego tomu bez dwóch zdań poszerzy wiedzę dziecka nie tylko z zakresu słownictwa, ale też tę związaną z ważnymi osobistościami, miejscami czy wydarzeniami dzięki umieszczonym u dołu strony objaśnieniom.\nJeśli więc szukacie czegoś nowego dla swoich dzieci, co nie tylko sprawi im mnóstwo frajdy podczas czytania, ale też co nieco nauczy, sięgnijcie po książki z serii „Emi i Tajny Klub Superdziewczyn”.\nSeria: Emi i Tajny Klub Superdziewczyn, tom 6\nZa książkę dziękuję autorce 🙂\nstrona główna serii\nCategoriesDla dzieci, KsiążkiTagsAgnieszka Mielech, dla dzieci, do recenzji 2015, literatura polska, ocena 5/6, przeczytane 2016, recenzja 2016, Wilga\n← Previous Previous post: „Tajemnica Diabelskiego Kręgu” – Anna Kańtoch\nNext → Next post: „Siódma dusza” – Andrzej Wardziak


"Samurai Champloo" recenzja | Logika Ewaleśnika\n56. Kwintesencja anime\nTomek niejednokrotnie próbował mnie zachęcić do anime. Niestety raczej nieskutecznie, ponieważ najczęściej wybierał dobrze oceniane pozycje sci-fi, którego nie lubię. Wyjątkiem tej specyficznej sztuki są dla mnie pełnometrażowe produkcje Ghibli oraz „Samurai champloo”.\nGłównymi bohaterami są dwaj wojownicy oraz ich zleceniodawczyni – młoda kobieta zmierzająca do Nagasaki w poszukiwaniu „samuraja pachnącego jak słoneczniki„. Każdy odcinek stanowi kolejny etap ich wspólnej podróży.\nZasadniczą zaletą anime jest wielogatunkowość. Każdy odcinek ma zupełnie inny charakter – jeden przypominał straszny (jak tylko Azjaci umieją) horror, inny wzruszające romansidło, jeszcze inny zgrabną komedię itd. Podoba mi się to, że nigdy nie wiedziałam czego się mogę spodziewać po kolejnych epizodach, to bardzo mnie intrygowało ;)\nPonadto fabuła jest kompletnie nieprzewidywalna, w związku z czym mimo nie-amerykańskiego tempa serial zdecydowanie trzyma w napięciu. Zwłaszcza, że Jin, Mugen i Fuu to barwne i bardzo urzekające postacie – ich losy szybko zrobiły się dla mnie znaczące (szczególnie Fuu, która jest drugą tak bliską mi rysunkową bohaterką pod Ed z „Cowboy Bebop”).\nGrafika też bardzo mi się podobała, czasami wręcz intencjonalnie się wyłączałam, żeby nacieszyć oczy tymi malowniczymi obrazkmi :)\nJedyną wadą była czołówka – zdjęcia były nawet w porządku, ale hip-hop wydawał mi się raczej nieadekwatny.\nMimo tego mankamentu „Samurai champloo” to anime absolutnie godne polecenia. Z pewnością wrócę do niego niejednokrotnie, zwłaszcza, że to ulubiona pozycja Tomka ;)


☾ ★Noc jest siostrą dnia każdego uspokoi każdą duszę. nawet jeśli rzeczywistość dostarczyła wielu wzruszeń... ☾ ★ Pod jej płaszczem odpoczywaj płyń spokojem, słodko śnij, zaś porankiem wstań z uśmiechem swe istnienie duszkiem pij...☾ ★Spokojnego wieczoru ☾ ★http://wgrajo.pl/img/oieoverlayere.gif\n☾ ★ Zasypiaj...z pięknymi snami... ☾ ★\nDOBRY WIECZÓR! (♥') KOCHANA MOJA IGUSIEŃKO ♥') Czasem w samotnych myślach, gubię gdzieś samą siebie. Różnie z tym bywa wtedy, najczęściej próbuję pisać do Ciebie. Szukam Twojej radości życia, humoru,sposobu bycia. I więcej...


Urząd Miasta Poręba - Rockowo w MOK\nRockowo w MOK\nBurmistrz Miasta Poręba Ryszard Spyra zaprasza na koncert zespołu KATAR , bez wątpienia najdłużej działającej i najbardziej znanej zawierciańskiej formacji rockowej. Support w wykonaniu zespołu MGM z Poręby. Koncert odbędzie się 7 października w sali widowiskowej Miejskiego Ośrodka Kultury w Porębie. Rozpoczęcie o godzinie 18:00.\nTen niepokorny zespół trudno zaszufladkować. Grają ostry, ale jednocześnie melodyjny rock. Rock z zawierciańskiego podwórka.\nOd lat znani jako muzycy i animatorzy. Żeby wspomnieć choćby doroczną rockową Wigilię z KATAR-em, która na stałe już wpisała się w kalendarz zawierciańskich imprez muzycznych.\nW repertuarze mają wiele autorskich utworów, bawiąc się niekiedy w charakterystyczne dla siebie interpretacje muzyki innych wykonawców. Wychowani na szczerości klasycznego rocka, preferują jego mocniejsze odmiany, doceniając również wartość ciekawej harmonii i melodyjności kompozycji. Ich muzyka od rockowych ballad, poprzez klasycznego rocka wpada często w ostrzejsze - metalowe oscylacje. Od początku poświęcają wiele uwagi tekstom utworów, podkreślając ich ważną rolę w swojej muzyce.\nFormacja puściła w obieg dwie płyty: "Bilet Wstępu" i "Zaszczekaj". Obecnie jest w trakcie nagrywania trzeciego krążka w studiu S-Tone.\nKoncerty, to przede wszystkim granie w rockowych klubach i pubach, w bliskim kontakcie z publicznością, bo jak mówią, do takich klimatów ich muzyka najbardziej pasuje. Nie stronią jednak od plenerowego grania.\nIch ambicją nigdy nie było podbijanie rynku muzycznego. Zawsze najważniejsze było tworzenie muzyki i frajda z jej grania dla ludzi. A że serio traktują to, co robią, świadczy pokaźne grono wiernych fanów.\nKATAR kojarzy się z Zawierciem. To w tej chwili bez wątpienia najdłużej działający tu rockowy band. Pierwotna formacja powstała wiele lat temu w Katowicach, założona przez kilku opętanych muzyką studentów tamtejszej Akademii Medycznej. Stąd nazwa. Jakiś czas później doszło do połączenia KATARU i zawierciańskiej, prekursorskiej grupy GARAŻ, pozostając przy pierwotnej nazwie. Ewolucja zespołu przez lata przyniosła spore zmiany personalne, ale sprawdzona stylistyka zespołu od dawna pozostaje ta sama.\nSkład zespołu KATAR:\nAdam Pstrowski – vocal\nWojciech Mielczarek – gitary\nPaweł Sokołowski – gitara basowa\nMarcin Brzostek – perkusja\nZespół MGM zagra w składzie:\nŚwieżo po remoncie, a już zniszczone\nTeren MOSiRu został zamknięty\nPosterunek się sprawdza!\nSpotkanie Klubu Pasjonatów Historii Lokalne\nCopyright © 2018. Urząd Miasta Poręba.


Podwójne święto w parafii Św. Aleksandra w Kijowie | Słowo Polskie\nJesteś tutaj: Home » AKTUALNOŚCI » Różne » Warto wiedzieć » Podwójne święto w parafii Św. Aleksandra w Kijowie\nPodwójne święto w parafii Św. Aleksandra w Kijowie\nW sobotę, 10 października, w katedrze świętego Aleksandra w Kijowie świętowano podwójne święto: 25 lat temu, 15 września 1990 roku, na schodach budowli, która jeszcze Kościołowi nie należała, odbyła się pierwszą Msza święta, a 20 lat temu, 7 października 1995 r., biskup Stanisław Szyrokoradiuk rekonsekrował katedrę świętego Aleksandra.\nW przeciągu 25 lat katedra stała się jedną z najpiękniejszych kościołów Ukrainy. A wtedy, w 1990 roku, katolicy otrzymali na połowę zniszczoną budowlę, dla wznowienia której zdarzyło się dołożyć nie tylko koszty, ale i pracę wielu osób. Lecz parafian to nie wystraszyło. W wywiadzie dla czasopisma «CREDO» о. Jan Krapan tak wspomina pierwszą Mszę na schodach świątyni: W 1990 roku, na święto Podwyższenia Krzyża Świętego, była Służba na schodach kościoła św. Aleksandra z udziałem wielu osób konsekrowanych – z Murafy, Baru, Połonnego. Każdy jechał czym się dało – kto pociągami, kto autobusami.\nPlac przed kościołem wówczas był pełen ludzi. Księża spowiadali prosto na ulicy. Od tego dnia Msza Święta była co niedzieli o 11.00 na ulicy koło kościoła, w języku ukraińskim. Nawet Liturgia w Boże Narodzenie też odbywała się na ulicy. Wreszczcie 13 stycznia 1991 roku nas wpuszczono do środka. Na czwartym piętrze, pod sklepieniem, odbyła się pierwsza Msza. Ludzie bardzo się cieszyli: chociaż trzeba było wysoko wchodzić się, lecz do swego kościoła! Za pięć lat wykonano pełny remont, w całości odnowiono świątynię.\nNa wielki festyn, który przygotowywano nie jeden miesiąc, zaproszono wszystkich, dla kogo ten kościół stał się rodzinnym, kto tu służył, kto zrobił jego takim, którym on nas spotyka teraz. Szczególnym prezentem dla parafian było ogłoszenie o tym, że na święto planuje przyjechać legendarny о. Jan Krapan ksiądz, który faktycznie doprowadził do zwrotu świątyni wiernym.\nUroczystość rozpoczęła się z Eucharystii, celebrowanej przez Arcybiskupa Piotra Malczuka, generalnego wikariusza biskupa seniora Jana Purwińskiego, biskupa Stanisława Szyrokoradiuka i wspomnianego wyżej pierwszego, kto prawił tu po upadu ZSRS księdza о. Jana Krapana w koncelebranscie innych kapłanów diecezji kijowski-żytomierskiej. Na uroczystościach becny był о. kanonik Wiktor Makowski, który był proboszczem parafii świętego Aleksandra z 1999 po 2004 rok, teraz jest przeorem katedry świętej Sofii w Żytomierzu. Obecny również był przedstawiciel Watykanu w Ukrainie – monsigniore Piotr Tarnawski.\nOrdynariusz kijowsko-żytomierski arcybiskup Piotr Мalczuk w swym kazaniu zachęcił wiernych dziękować Panu Bogu za to, że 25 lat temu zaczął tak gęsto obdarowywać parafię swoimi bezcennymi darami. Arcybiskup szczególnym sposobem podziękował tym, kto razem z о. Janem Krapanem faktycznie żyli w kościele i własnymi siłami jego jego odnawiali. Ekscelencja poprosił wiernych w ten dzień zastanowić się nad tą datą i zrobić rachunek sumienia, sprawdzić, czy poprawnie rośniemy w wierze w ścianach swojego kościoła. Ordynariusz zwrócił uwagę wiernych na to, że współczesny człowiek jest ślepy wobec grzechu, on go nie dostrzega, dlatego warto czasami zerknąć w głąb swojej duszy.\nPod koniec Mszy Świętej księża i parafianie zaśpiewali hymn „Te Deum” na sławę Boga, dziękują za przepiękny Kościół. Parafianie podziękowali kapłanom, które odbudowywały świątynie kwiatami i modlitwą.\nGeneralny wikariusz biskup senior Jan Purwiński zaznaczył, że nadzieja na wznowienie religijnej wolności pojawiła się już podczas obchodów 1000. rocznicy z dnia Chrztu Rusi w 1988 roku, kiedy ulice miasta wypełniły tysiące kapłanów. Kiedy kościół świętego Aleksandra przekazano wspólnocie, na przeprowadzenie renowacji zgodziła się polska firma „Energopol”. Bp podziękował parafianom, które też przyczynili się do remontu świątyni. Część z tych ludzi już nie żyje.\nBiskup diecezji charkowsko-zaporoskiej Stanisław Szyrokoradiuk podkreślił, że chlubą kościoła są jego plony: ochrzczeni, poślubieni i nawróceni ludzie. Po zakończeniu о. Witalij Kwapisz przedstawił zebranym na uroczystościach historię kościoła, pokazał archiwalne wideo z 1993 roku i zdjecia kościoła w różnych okresach jego historii.\nNastępnie parafialne wspólnoty organizowały prezentację swojej działalności – Młodzież z parafii świętego Aleksandra, chóry (ukraiński, polski, młodzieżowy), Legion Maryi, Effata, Kościół Domowy i inne. Obchody zakończyły się wspólnym poczęstunkiem.\nAnna Denysiewicz, zdjęcia: Mychajło Jacko, 17.10.15 r.


Luksusowa rezydencja na sprzedaż na Mazurach (warmińsko-mazurskie) za 699 tysięcy złotych. Powierzchnia 164,80 metra kwadratowego, wolno stojąca zabudowa a także przemyślany rozkład czterech pokoi to ważne jej zalety. Do kolejnych atutów ekskluzywnej rezydencji do sprzedaży bez wątpienia można dodać najwyższy standard, 2003 rok budowy oraz zagospodarowaną i perfekcyjnie utrzymaną działkę o pow. 1 310 mkw. Luksusowa rezydencja na sprzedaż olśniewa praktycznym rozkładem pomieszczeń i pokoi na dwóch kondygnacjach. Warto zaznaczyć, że nowi właściciele mogą się tu wprowadzić niemal od razu. Gwarantują to najwyższej jakości materiały wykończeniowe, gustowna aranżacja wnętrza oraz elitarna lokalizacja. Ekskluzywna rezydencja do sprzedaży pochodzi z rynku wtórnego i oferowana jest na sprzedaż w znakomitej cenie za metr kwadratowy 4 241 złotych.\nEkskluzywna rezydencja do sprzedaży olśniewa przepięknie zadbaną działką z drewnianą wiatą i ceglanym grillem, pomieszczeniem gospodarczym na narzędzia, a także własną studnią głębinową. Wnętrze oferowanej na sprzedaż luksusowej rezydencji tworzą:\nKONDYGNACJA 0: kotłownia + garaż + łazienka + jadalnia + salon + kuchnia + korytarz + klatka schodowa\nKONDYGNACJA 1: łazienka + 4 pokoje + korytarz + klatka schodowa.\nEkskluzywna rezydencja do sprzedaży po remoncie w 2020 roku. Luksusowa rezydencja na sprzedaż dedykowana dla osób, które szukają odskoczni od zgiełku miasta, chcą zachwycać się przepięknymi widokami, odprężyć się w ciszy i w kontakcie z naturą. Warto zaznaczyć, że w bliskiej odległości od oferowanej do sprzedaży ekskluzywnej rezydencji znajdują się aż 2 plaże gminne. To wyjątkowo malowniczy punkt na mapie Mazur. Nieopodal znajdziemy również znane i popularne jezioro. Z okien rozpościerają się imponujące widoki. W sąsiedztwie także ogromne kompleks leśny.\nLuksusowa rezydencja na sprzedaż zachwyca także nowoczesnym projektem, wygodą, komfortem i prestiżem. Informacje dotyczące ekskluzywnej rezydencji do sprzedaży zostały sporządzone na podstawie oświadczeń i nie są ofertą w rozumieniu przepisów prawa, mają charakter wyłącznie informacyjny i mogą podlegać aktualizacji, zalecamy ich osobistą weryfikację. Wszystkie teksty, rysunki, zdjęcia luksusowej rezydencji na sprzedaż, a także wszystkie inne informacje opublikowane na niniejszych stronach podlegają prawom autorskim. Wszelkie kopiowanie, dystrybucja, elektroniczne przetwarzanie oraz przesyłanie zawartości bez zezwolenia zabronione. Wszelkie prawa zastrzeżone. (032-3769)\nPoprzedni wpisRezydencja do sprzedaży Konin (okolice)Następny wpisApartament do sprzedaży Gdańsk


Tajemnica nieba, czyśćca i piekła jest do kupienia w przyrostach co 1\nKs. Kijas w swych rozważaniach uchyla rąbka tajemnicy. Pisze zarówno o niebie – darze Ojca, o czyśćcu, który jest oczekiwaniem na spotkanie z Miłością, jak i o piekle, czyli wiecznym oddzieleniu od Boga. Przybliżając czytelnikom naturę wieczności, przytacza jednocześnie podstawy biblijne, nauczanie Kościoła i świadectwa świętych.\nZachęca przy tym do osobistej refleksji, która „z pewnością nie będzie stratą czasu. Im bowiem trudniej zatrzymać szybko mijający czas, tym bardziej musimy starać się to czynić, aby nie porwał nas wartki nurt wydarzeń, przelotnych i łatwych doznań, zmartwień bez znaczenia i pragnień bez większych szans na poprawę życia. Myśląc natomiast o niebie czy piekle, można lepiej smakować chwile, nadając im głębszą wartość”.\nNapisz opinię o produkcie:Tajemnica nieba, czyśćca i piekła


Na narty do Włoch - mLingua | Forum Tłumaczy\nzapewne jest wśród Was wielu miłośników białego szaleństwa. Które miejsce we Włoszech polecacie pod względem warunków i ceny?\nPolecam Val di Sole\nCenowo polecałabym region Alpe di Siusi / Val Gardena\nPolecam Val di Sole,a szczególnie położoną Dolinie Słońca - Folgaridę !\nFai della Paganella szczerze polecam. Na nartach nie byłam już chyba z 3 lata Super sprawa.\nWyślij prywatną wiadomość (PM) do użytkownika madzia05\nZnajdź wszystkie posty, których autorem jest madzia05\nZamieszczony przez madzia05\nMoja grupa. Paganella jest ekstra, w dodatku tuz przy autostradzie. Ale nie wiem czy na cały tydzień. Moim ulubionym ośrodkiem jest Bormio: jeżdżę tam co dwa lata - żeby zobaczyć jeszcze inne miejsca.\nJeśli chodzi o wyjazd na narty, to Włochy nie mają sobie równych!\nMoim ulubionym i najukochańszym miejscem jest Livigno. Jest to piękne miasteczko położone w dolinie między dwoma górami, stoki narciarskie są po obu stronach miasteczka. Oprócz pięknych widoków warto wspomnieć, że można tam buszować po licznych sklepach.\nMoim drugim typem jest Bormio. Bardzo malowniczo położone miasteczko, nie można się tam nudzić - jeśli chodzi o narty.\nZ mojego doświadczenia dołączam się do Val Di Sole, Val Gardeny i Livigno, a od siebie jeszcze dodam Cortina D'ampezzo.\nWyślij prywatną wiadomość (PM) do użytkownika natalka1\nZnajdź wszystkie posty, których autorem jest natalka1\nJa również jestem zauroczona zimowymi Włochami. Moim ukochanym narciarskim miasteczkiem jest San MArtino di Castrozza, poza tym Folgaria, Bormio i oczywiście Livigno\nPopieram, Livigno to świetny pomysł na spędzenie czasu dla narciarzy trasy są świetnie przygotowane, widoki, poprostu pięknie\nZnajdź wszystkie posty, których autorem jest ilona


Naklejka kolorowa Kamień na piasku - Feng shui - Naklejki na ścianę\nNaklejka na ścianę "Kamień na piasku"\nNaklejka na ścianę "Kamień na piasku" to niepozorna ozdoba, która mimo to w ciekawy sposób upiększy wnętrze mieszkania. W bimago można znaleźć ponad 2000 wzorów naklejek dekoracyjnych w kilku kategoriach. Kwiaty, Cytaty lub Zwierzęta to jedne z najpopularniejszych kolekcji w naszej galerii. Polecamy także kategorię Feng shui, w której znajduje się naklejka dekoracyjna "Kamień na piasku". Jest ona przykładem na to, jak ulubiony motyw można wykorzystać w wystroju wnętrza. Naklejka "Kamień na piasku" jest dostępna w kilkunastu kolorach, dzięki czemu nie będzie problemów z dopasowaniem jej do kolorystyki pomieszczenia. Naklejka ścienna "Kamień na piasku" w bimago jest dostępna w wersji matowej, błyszczącej lub przezroczystej. Każdy z tych rodzajów folii jest wodoodporny i łatwy do czyszczenia.\nNaklejka na ścianę "Kamień na piasku" posiada tą zaletę, że bardzo łatwo przykleić ją do ściany. Oprócz tego, naklejki na ścianę można odkleić i zastąpić nową ozdobą. Jeśli więc po pewnym czasie zapragniesz odmienić coś w swoim mieszkaniu, to możesz wymienić naklejkę na ścianę "Kamień na piasku" na nową ozdobę ścienną.\nNaklejka ścienna Kamień na piasku\nkamieńorientzenfeng shuibeżowypiaseknaklejki dekoracyjne


Opisz rejony sejsmiczne na trzech wybranych kontyn... - Zadane.pl\nOpisz rejony sejsmiczne na trzech wybranych kontynentach, dlaczego trzęsienia ziemi powodują większe szkody niż wybuchy wulkanów?\nprzez Anula1275 31.01.2010\n-w roku 1556 przypuszczalnie zginęło około 830 tysięcy osób\n-w roku 1976 roku zginęło około 242 tysiące ludzi. San Francisco (AMERYKA PÓŁNOCNA):\n-w roku 1906 zginęło wówczas 700 osób (miasto zostało zrównane z ziemią)\nAlaska (AMERYKA PÓŁNOCNA):\n-w roku 1964 (trzęsienie o około 8,5 stopni w skali Richtera) wyrządziło szkody na powierzchni około 200 tysięcy kilometrów kwadratowych, zginęło wówczas około 132 osób.\nWybuchy wulkanów charakteryzują się zróżnicowanym przebiegiem erupcji. Wybuchy te powodują ogromne szkody ze względu na dużą siłę transportową, ale hipocentra trzęsień ziemi znajdują się zwykle na głębokości do 30 km, daje to możliwość pochłonięcia większej liczby ofiar niż przez wszystkie erupcje wulkaniczne na przestrzeniach wieków. Komentarze


7,49 (1973 ocen\ti\t309 opinii) Zobacz oceny\nAgniecha | 2012-02-18\nPolskiej premierze światowego bestselleru, jakim niewątpliwie jest „Nevermore. Kruk” towarzyszyła szeroka kampania marketingowa, która miała przede wszystkim trafić do nastoletnich czytelników. Do promocji pierwszego tomu tej serii dołączył się także zespół BatstaB, który stworzył specjalny utwór, aby zachęcić i w pewien sposób nakreślić fabułę powieści stworzonej przez Kelly Creagh- tancerki i pasjonatki twórczości Edgara Allena Poe. Książka prawdziwie wstrząsnęła czytelnikami na całym świecie, a także w Polsce. Ci, którzy mieli już okazję się z nią zapoznać rozpływali się w zachwytach nad tą lekturą. Jednakże sama mogę stwierdzić, że ten wielki szał jest mocno przesadzony.\nNiestety, „Nevermore” nie jest tym czego czytelnik oczekuje. Po rozczytywaniu się w samych pochlebnych opiniach o tym tytule wydaje się, że nie pozostaje nam już nic innego tylko złapać za książkę, która umili nam wieczór. Ale już po pierwszych stronach nasuwa nam się jedno pytanie: „gdzie ten romans?”. To co jednych porwało już po pierwszych minutach lektury dla innych będzie tylko kolejnym czytadłem dla nastolatek o nastolatkach i ich nastoletnich problemach. Oczywiście, podział szkolnej społeczności na lepszych i gorszych nie należy już do żadnych niespodzianek. Prześladowania przestają już przerażać a zaczynają zwyczajnie irytować. No, ale wtedy pojawia się zadanie, które łączy elitę reprezentowaną przez Isobel z plebsem, której przedstawicielem jest Varen. Ta dwójka będzie musiała podejmować decyzje, których konsekwencje nie do końca podobać się będą ograniczonym umysłowo przyjaciołom. Dojdzie do bardzo niekomfortowych sytuacji, bo przecież jak piękna blondyna może zrezygnować ze szkolnego ciacha o mózgu wielkości orzecha, dla kogoś takiego jak przerażający got. Uwydatniają się tutaj problemy typu „muszę to zaliczyć, bo inaczej wylecę z drużyny”. Niestety, to co najbardziej zawodzi to właśnie ten romans, który ma się rozgrywać między Isobel a Varenem. Gdzież on się podział? Postanowił się uzewnętrznić na ostatnich stronicach książki, a w międzyczasie trudno jest w ogóle go dostrzec. Trudno więc tutaj mówić o jakichś porywach w namiętności, aczkolwiek ostateczne wydarzenia potrafią czytelnika zasmucić.\nRatunkiem dla tych melodramatycznych młodzieżowych wydarzeń okazuje się być druga strona medalu, ta mroczniejsza strona historii, której składowym elementem jest Edgar Allen Poe- uosobienie grozy. Autorka, jako miłośniczka tego pana, właśnie na nim postanowiła oprzeć całą tą historię, a dokładniej na jego utworze „Kruk”. Nie bez wpływu na fabułę pozostało także jego życie, a w szczególności tajemnicze okoliczności jego śmierci. Bohaterowie przytaczają prace i sekrety jego życia, tym samym Kelly Creagh próbuje zarazić młodego czytelnika jego twórczością. Zabiera nas także w mroczne zakamarki ludzkiej wyobraźni i krainy snów. Przedstawia zjawy, które nie tylko maltretują nasze sny, ale i działają na niekorzyść w rzeczywistym świecie. Ostrzega przed naszymi marzeniami, które w najgorszym wypadku mogą się spełnić. Trzeba przyznać, że momentami potrafi zmrozić tym krew, bo nie co dzień można poczytać o takich okropnościach. Autorka opisuje to w sposób niezwykle urokliwy, ale też nie szczędzi nam opisów mniej przyjemnych. Jej styl sprawdza się zarówno przy opowieści dla nastolatków, dla miłośników fantastyki, ale też i wielbicieli literatury grozy. Każdy znajdzie tutaj coś dla siebie, choć czasami trzeba przejść prawdziwe męki, żeby do tych fragmentów dotrzeć. Powieść zachowuje tym samym formę, która dobrze znana jest nam z innego romansu młodzieżowego- „Strąceni” autorstwa Gwen Hayes. Tam też mamy romans pomiędzy dwójką postaci, który przechodzi do innego, niebezpiecznego świata.\nPiękna mroczna okładka, zręcznie napisana treść. „Nevermore. Kruk” od Wydawnictwa Jaguar to historia o dorastaniu i odkrywaniu swojej prawdziwej natury. Książka trochę o miłości, a bardziej o twórczości znakomitego Edgara Allena Poe, w której świat ludzkich koszmarów przenika do naszej codzienności zabierając nam ukochanych i najbliższych. Choć w niektórych momentach drażni banalnością, to jednakże makabra sprawia, że każdy bez problemu i z największym zainteresowaniem zagłębia się coraz dalej w tę niezwykłą lekturę. Wiele było oczekiwań w związku z tym tytułem, które, niestety, nie zostały do końca spełnione, aczkolwiek nie jest to też totalne dno literackie. Jak na debiut autorki pozycja jest całkiem nie najgorsza, historia nabiera tempa, a okrutne zakończenie daje czytelnikowi nadzieję na dynamiczny i, jednocześnie, dramatyczny rozwój wydarzeń w kolejnych tomach serii.