CIT w Polsce trzeba zreformować - Aktualności - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Aktualności > CIT w Polsce trzeba zreformować\nCIT w Polsce trzeba zreformować\nNiska stawka CIT w Polsce nie przesądza o atrakcyjności systemu podatkowego. Wysokość stawki stanowi tylko część prawdy o obciążeniu fiskalnym. W Polsce można zmodyfikować wiele kwestii i tym samym obniżyć poziom opodatkowania osób prawnych bez obniżania stawek CIT.\nOstatnio powróciła dyskusja o konieczności ujednolicenia zasad i stawek opodatkowania osób prawnych w Unii Europejskiej. Czy ta dyskusja ma sens?\nDebata ta siłą rzeczy koncentruje się na zasadach opodatkowania osób prawnych jako podmiotów tworzących miejsca pracy, ale i też ze względu na fakt, że różnice w zasadach ustalania zarówno podstawy opodatkowania, jak i stosowanych stawek są znacznie mniejsze w przypadku opodatkowania osób prawnych, niż ma to miejsce w przypadku osób fizycznych. Także skutki budżetowe w krajach członkowskich są mniejsze, gdyż dochody państw członkowskich pochodzą głównie z PIT i VAT.\nJak wygląda wysokość opodatkowania CIT w krajach UE?\nŚrednia stawka CIT w krajach Unii oscyluje w granicy ok. 23 proc. Na tym poziomie utrzymuje się ona od blisko trzech lat.\nNowe kraje UE, w tym Polska, nadal mają niższe stawki podatkowe niż stare kraje unijne, takie jak Francja, Niemcy i Włochy, choć różnica nie jest duża. Jeżeli do tego dodamy inne aspekty systemu podatkowego, końcowy wynik wskazuje na dość jednolite obciążenia podatkowe w krajach unijnych, co eliminuje potrzebę jakichkolwiek koordynacji na płaszczyźnie UE.\nJak Polska wygląda na tle innych krajów w zakresie obciążeń podatkowych przedsiębiorców?\nNa tle wysoko opodatkowanych krajów w Unii obowiązująca w Polsce 19-proc. stawka podatkowa wydaje się atrakcyjna. Ale jest to tylko powierzchowna ocena.\nOceniając obciążenia fiskalne, należy nie tylko zwrócić uwagę na stawki, ale także na inne tak istotne elementy systemu podatkowego, jak: zasady ustalania podstawy opodatkowania (jakie są źródła przychodów i jakie koszty są uznawane za koszty uzyskania przychodów); zasady opodatkowania grup kapitałowych; możliwości i zasady rozliczenia strat podatkowych z lat ubiegłych; zasady uiszczenia zaliczek na poczet opodatkowania osób prawnych; możliwości i termin zwrotu nadpłaty podatku dochodowego; możliwość otrzymania przez podatnika wiążących i spójnych interpretacji podatkowych.\nOceniając na podstawie tych parametrów, pozornie przyjazny dla podatnika system podatkowy w Polsce okazuje się dość drapieżny.\nPodajmy jakiś przykład.\nPorównajmy system podatkowy w Danii, uznawanej za najbardziej opodatkowane państwo. W punkcie wyjściowym sytuacja wydaje się jasna: w Polsce CIT wynosi 19 proc., a w Danii 25 proc.\nJeśli oceniamy ewolucję polskiego prawa opodatkowania osób prawnych na przełomie 15 lat, można zaobserwować dość interesujące zjawisko, a mianowicie mimo znacznej obniżki stawki CIT - z 40 proc. w 1996 roku do 19 proc. obecnie - efektywne opodatkowanie, mierzone jako faktycznie uiszczony podatek w stosunku do zysku bilansowego brutto, uległo tylko nieznacznej zmianie. Przyczyną jest stale rozrastający się zakres opodatkowania wynikający z poszerzanego katalogu przychodów i przy równoczesnym zawężaniu katalogu kosztów uzyskania przychodów.\nProsta analiza art. 16 ustawy o CIT na przełomie lat wskazuje na znaczny przyrost pozycji nieuznawanych za koszty lub zaostrzenia istniejących już wcześniej przepisów (np. ograniczenie w kosztach reprezentacji, kosztach finansowych w przypadku kredytów lub pożyczek udzielonych przez akcjonariuszy).\nRównocześnie wzrósł katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu. W 1993 roku art. 12 ustawy o CIT zawierał tylko cztery pozycje, w 2004 roku już 17 pozycji, licząc podpunkty. Do poszerzonego katalogu przychodów zaliczono m.in. przychody z tytułu wkładów rzeczowych (aportów) w innej formie niż zorganizowana część przedsiębiorstwa, transakcje tak powszechnie występujące w Polsce.\nW porównaniu z duńskim systemem podatkowym rzuca się w oczy nadętość art. 16 w krajowej ustawie, ale też i węższy zakres przychodów do opodatkowania w duńskim prawie podatkowym. Warto tu wskazać na istotne z punktu widzenia grup kapitałowych wolne od podatku dochodowego w Danii przychody z tytułu sprzedaży akcji lub udziałów w podmiotach zależnych, jeżeli podmiot dominujący posiada udział kapitałowy powyżej 10 proc. Znacznie bardziej elastyczne niż w Polsce są też zasady amortyzacji podatkowej, zarówno jeżeli chodzi o podstawę amortyzacji, jak i stosowane stawki amortyzacyjne.\nJakie są zasady opodatkowania grup kapitałowych w Polsce i w Danii?\nW porównaniu z systemem obowiązującym w Polsce w Danii: nie ma obowiązku zawarcia umowy pomiędzy spółkami łącznie opodatkowanymi na okres minimum trzech lat; nie ma wymogu, aby przeciętny kapitał zakładowy spółek objętych łącznym opodatkowaniem był nie niższy niż 1 mln zł; nie ma wymogu, aby podatkowa grupa kapitałowa osiągała za każdy rok podatkowy udział dochodów w przychodach w wysokości co najmniej 3 proc.\nNa tym tle nie powinno dziwić, że w małym kraju, jakim jest Dania, operuje kilka tysięcy podatkowych grup kapitałowych, a w Polsce można je policzyć na palcach jednej ręki.\nA co z możliwością i zasadami rozliczenia strat podatkowych z lat ubiegłych?\nW przeciwieństwie do zasad obowiązujących w Polsce duńkie osoby prawne mają nieograniczoną w czasie możliwość odliczenia strat podatkowych z lat ubiegłych. W Polsce okres też został zawężony do pięciu lat. Ponadto nagminną zasadą jest w Danii, że przedsiębiorstwa mogą (a właściwie muszą) jak najszybciej odliczyć całość straty podatkowej już w kolejnym roku, jeżeli tylko uzyskały odpowiednio wysoki dochód. Jak wiadomo, w Polsce obowiązuje granica 50 proc.\nStawki CIT w wybranych krajach UE\nAndré Helin, prezes BDO


Wikipedia:Śląsk Cieszyński w Wikipedii/Nagrody – Wikipedia, wolna encyklopedia\nWikipedia:Śląsk Cieszyński w Wikipedii/Nagrody\nHażlach - panorama\nCzęścią projektu "Śląsk Cieszyński w Wikipedii" jest konkurs dla młodzieży szkolnej, aktywizujący uczniów i uczennice do edytowania Wikipedii oraz do zwiększania zasobów mediateki Wikimedia Commons. Nagrody w konkursie zapewni Centrum Polskie przy Kongresie Polaków w Republice Czeskiej. Będą to vouchery do sklepu elektronicznego o łącznej wartości 10 000 koron czeskich.\nVouchery zostaną przyznane w następujących kategoriach:\nza wartościowy wkład edycyjny do Wikipedii w czasie trwania konkursu\nza najlepszy nowy artykuł utworzony w czasie trwania konkursu\nza najlepsze zdjęcia załadowane do Wikimedia Commons (trzy miejsca)\nNagrody i dyplomy zostaną wręczone podczas finałowego spotkania i otwarcia wystawy w Centrum Polskim, na początku grudnia 2021.\nRegulamin konkursu Centrum Polskie rozsyła do szkół.\nW dniu 23 listopada Jury konkursu oceniło zdjęcia i hasła, przyznając nagrody i wyróżnienia. Gratulujemy wszystkim!\nZ protokołem, zawierającym uzasadnienia można zapoznać się tutaj.\nW dniu 16 grudnia 2021, w siedzibie Centrum Polskiego w Czeskim Cieszynie, odbyła się uroczystość wręczenia nagród oraz nastąpiło otwarcie wystawy. Wystawa na „Fasalówce” potrwa do końca roku 2021.\nPotem będzie można ją obejrzeć u partnerów projektu (o terminach będą Państwo informowani, o ile partnerzy wyrażą chęć zaprezentowania wystawy u siebie – chętnych prosimy o kontakt na centrumpolskie@polonica.cz Zdjęcia z otwarcia wystawy można obejrzeć w Wikimedia Commons.\nTę stronę ostatnio edytowano 20 gru 2021, 22:48.


Materiały edukacyjne ze spotkań w ramach IV edycji projektu pn. „Zmiany klimatu na przykładzie miast”\nSpotkanie w dniu 13 maja 2021 roku\nPogoda a klimat – co dzieje się na naszym „podwórku”?\nAnaliza danych wieloletnich oraz stanów pogodowych na obszarze województwa pomorskiego – przeszłość, teraźniejszość, przyszłość.\nPrelegent: dr Michał Marosz, Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej w Gdyni\nSpotkanie w dniu 17 listopada 2021 roku\nEnergia odnawialna – jej rodzaje, źródła oraz ocena ich zasobów.\nInwestycje w energię odnawialną w gospodarstwie domowym – innowacyjne rozwiązania technologiczne.\nPrelegent: Jacek Barzowski, Doradca Ministerstwa Gospodarki (obecnie Ministerstwa Rozwoju i Technologii) przy ustawie OZE.


Jest wiele definicji marketingu – bardziej i mniej ciekawych, lepiej i gorzej sformułowanych. Tak naprawdę marketing nie różni się od innych dziedzin życia, a jego prawdziwą siłą napędową jest ciekawość.\nCiekawość obu stron relacji rynkowych – marketerów i konsumentów. Dlaczego klienci kupują ten, a nie inny produkt? Jakie zaspokajają potrzeby? Co zrobić, aby produkt był lepszy, aby mogli go poznać i docenić konsumenci? Pytania można mnożyć w nieskończoność, a każde kolejne będzie istotniejsze od poprzedniego.\nZ pytaniami rzecz nie jest wcale prosta. Ogólne łatwo zadawać, ale formułowanie pytań w kontekście konkretnego problemu nie jest już takie proste. Odwieczna prawda mówi, że nie można uzyskać dobrej odpowiedzi, jeżeli źle postawiono pytanie.\nJak stawiać dobre pytania? Jak formułować poprawne odpowiedzi? Jak wyciągać z tych relacji istotne wnioski? Do tego potrzebna jest wiedza. Zapraszamy do Akademii ŚTM\nŚląskie Towarzystwo Marketingowe skupia ludzi mających olbrzymie doświadczenie zawodowe. Wielu z nich od dawna propaguje wiedzę marketingową i dzieli się swoim bogatym doświadczeniem zawodowym, zyskując sławę świetnych trenerów i wykładowców. Postanowiliśmy wykorzystać ich potencjał tworząc Akademię ŚTM, w której progach Państwa witamy.\nPierwszym projektem realizowanym przez naszych Akademików, jest cykl szkoleń pod nazwą Marketing fundamentalny. Szkolenie dedykowane jest pracownikom działów marketingu, którzy pragną uporządkować oraz poszerzyć swoją wiedzę i dzięki temu realizować efektywny marketing w swojej firmie.


Kino Nowe Horyzonty - Ostatnie dni miasta\nreż. Tamer El Said / Egipt, Niemcy, Wielka Brytania, Zjednoczone Emiraty Arabskie 2016 / 118’\nOstatni seans odbył się 29 maja 2017.\nKhalid Abdalla, Laila Samy, Hanan Youssef\nMFF w Berlinie 2016 - Caligari Film Award; BAFICI 2016 - najlepszy reżyser (konkurs międzynarodowy); 16. MFF T-Mobile Nowe Horyzonty we Wrocławiu - Grand Prix\n35-letni Khalid pracuje nad filmem, który ma oddać ducha czasu, uchwycić puls rodzinnego Kairu, gdy stary świat sypie się i kruszy. Na myśl o więzi z miastem nie opuszcza go elegijny ton, przeczucie końca przenika wszystkie działania. Khalid musi opuścić swoje mieszkanie w śródmieściu, bliscy powoli odchodzą, a tęsknota za niespełnioną miłością wciąż spędza mu sen z powiek. Podczas gdy montażysta załamuje ręce, reżyser dyskutuje z przyjaciółmi o bliznach, jakie miasto może po sobie zostawić, i przegląda nagrany materiał, poszukując elementu łączącego w całość obrazy, wspomnienia i impresyjne epizody. Tamer El Said swój debiut realizował od 2007 roku, z 250 godzin nagrań zbudował dwugodzinny mozaikowy portret Kairu przed rewolucją, przysypanego pyłem miasta w kolorze piasku, wypełnionego ruchem i szumem niczym morze, jednocześnie zbuntowanego i hołdującego tradycji. Film otrzymał Grand Prix 16. MFF T-Mobile Nowe Horyzonty.\nnagrody: MFF w Berlinie 2016 - Caligari Film Award; BAFICI 2016 - najlepszy reżyser (konkurs międzynarodowy); 16. MFF T-Mobile Nowe Horyzonty we Wrocławiu - Grand Prix


Nie będzie więcej poprawek ws. Biura Nadzoru Wewnętrznego MSWiA. Głosowanie po południu - InfoSecurity24\nNie będzie więcej poprawek ws. Biura Nadzoru Wewnętrznego MSWiA. Głosowanie po południu\n9 listopada 2017, 12:32\nKomisja administracji i spraw wewnętrznych zarekomendowała w czwartek Sejmowi, by nie przyjmował poprawek PO i Nowoczesnej do projektu, który przewiduje powołanie Biura Nadzoru Wewnętrznego w MSWiA. Ostateczne głosowanie odbędzie się po południu. Projekt popiera mające samodzielną większość PiS. Przeciw są PO, Nowoczesna i PSL. Klub Kukiz’15 się waha.\nRządowy projekt w sprawie utworzenia Biura Nadzoru Wewnętrznego w MSWiA powstał, bo obecne kierownictwo resortu uważa, że nie ma realnych instrumentów nadzoru nad podległymi służbami – policją, Strażą Graniczną, Państwowa Strażą Pożarną i Biurem Ochrony Rządu. – Dotąd ten nadzór jest iluzoryczny i w znacznej mierze teoretyczny – przekonywał w środę wiceszef MSWiA Jarosław Zieliński (PiS).\nGłosowanie, które jest zaplanowane na czwartek po południu, zakończy prace nad projektem, który do Sejmu trafił w połowie września. W tym tygodniu procedury nabrały tempa – we wtorek komisja administracji i spraw wewnętrznych zaproponowała do projektu kilkadziesiąt merytorycznych poprawek (ponadto negatywnie oceniła 62 poprawki opozycji, które będą głosowane jako wnioski mniejszości). W środę wieczorem odbyła się sejmowa debata, podczas której PO i Nowoczesna złożyły wnioski o odrzucenie projektu oraz – na wypadek ich spodziewanego odrzucenia – ponad 20 kolejnych poprawek. Przeciwko ich przyjęciu była w czwartek rano większość posłów z komisji spraw wewnętrznych.\nDyskusja w środę wieczorem po raz kolejny pokazała zasadnicze różnice zdań na temat projektu. Jego zwolennicy nazywali go "epokowym", a przeciwnicy – "niepoważnym".\n– Po tylu latach nieudolnych rządów naszych poprzedników musimy rozwiązać problem braku przepisów tworzących niezbędne mechanizmy wzmacniające instrumenty ministra nad nadzorowanymi służbami. Naszym zdaniem, polityczna odpowiedzialność ministra za działania podległych mu służb powinna opierać się na realnych i możliwych do egzekwowania kompetencjach – powiedziała Marta Kubiak, która w imieniu PiS poparła projekt.\nMarek Wójcik z PO po raz kolejny skrytykował przepisy, które dotyczą nadzoru szefa MSWiA nad czynnościami operacyjno-rozpoznawczymi podległych służb. – W ręce ministra będą wpadały nie tylko protokoły z podsłuchów, lecz także dane agentów policji czy osób, które były policyjnymi źródłami informacji – powiedział Wójcik, który złożył poprawki m.in. usuwające to rozwiązanie oraz – jak już wspomniano – wniosek o odrzucenie projektu w całości.\nBartosz Józwiak z klubu Kukiz’15 zauważył, że projekt przyznaje bardzo istotne uprawnienia szefowi MSWiA. – Być może jest to droga do wyeliminowania różnego rodzaju patologii, ale jednocześnie jest to droga do przyznania bardzo dużych kompetencji ministrowi spraw wewnętrznych i administracji. Problem będzie się zawsze rozbijał o osobę, która sprawuje to stanowisko – ocenił i zapowiedział, że jego klub dopiero w czwartek podejmie decyzję, jak głosować.\nZdaniem Mirosława Suchonia (Nowoczesna) projekt powołuje nową służbę specjalną. – Panowie ministrowie Błaszczak i Zieliński będą czytali wszystkie akta z całej Polski, od Augustowa po Żywiec. W jakim celu? Sami sobie państwo na to odpowiedzcie – powiedział Suchoń, który również złożył wniosek o odrzucenie projektu oraz osobno poprawki.\nZbigniew Sosnowski z PSL powiedział, że jego klub nie może poprzeć projektu. – Nie przyłożymy nigdy i w żadnym razie ręki do tworzenia prawa na zamówienie, wręcz życzenie większości sejmowej. Nie zawsze większość ma rację – powiedział poseł ludowców.\nWiceszef MSWiA Jarosław Zieliński w odpowiedzi ocenił, że sprzeciw opozycji oznacza, że nie chce ona, "aby w Polsce było dobrze", lecz "chce tolerować patologie". Jego zdaniem po raz pierwszy nadzór ministra nad służbami zostanie rozwiązany w sposób systemowy.\nPo stworzeniu rządu powstała wielka nadzieja, która wyrażała się np. w wyraźnie zwiększonej liczbie różnych wystąpień wskazujących na nieprawidłowości. Tylko, że mechanizm reagowania na to był bardzo utrudniony. Wiedzieliśmy wtedy w kierownictwie resortu, że jeżeli nie stworzymy mechanizmu, który nam umożliwi weryfikację wszystkich sygnałów, to za jakiś czas obywatele, funkcjonariusze, pracownicy przestaną się zwracać do nas, bo przestaną wierzyć w realność reakcji. I tak się dzieje. W związku z tym ten mechanizm (z projektu – przyp. red.) na pewno te nadzieje wznowi i umożliwi sprawdzenie tego wszystkiego, co jest sygnalizowane.\nProjekt ustawy "o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych" (formalnie jest to nowelizacja innej ustawy, ale przewidziano zmianę jej tytułu), powstał w MSWiA. Jak podkreśla resort, najważniejszym zadaniem Biura Nadzoru Wewnętrznego będzie egzekwowanie odpowiednich standardów pracy podległych służb mundurowych. Biuro zajmie się wszelkimi nieprawidłowościami w pracy służb, w tym przypadkami łamania prawa czy naruszenia etyki zawodowej.\nProjekt nie przewiduje likwidacji biur spraw wewnętrznych, które działają w komendach głównych policji i Straży Granicznej. BNW ma działać niezależnie od nich na wyższym szczeblu – bezpośrednio przy ministrze SWiA. BNW będzie mogło zlecać biurom spraw wewnętrznych KGP i KGSG wykonanie pewnych czynności sprawdzających. Natomiast szefowie biur w policji i Straży Granicznej będą niezależni od komendantów głównych tych formacji.\nZgodnie z projektem szef MSWiA będzie miał możliwość zapoznawania się z wynikami i materiałami czynności operacyjno-rozpoznawczych prowadzonych w policji i Straży Granicznej.


Magdalena Różdżka Aktorka - Pomponik\nPlotki Pomponik » magdalena różdżka aktorka\nArtykuły na temat: magdalena różdżka aktorka\nRóżdżka doktorem Housem w spódnicy?\nTo dobry czas dla Magdaleny Różczki! Aktorka właśnie została wyróżniona Bursztynową Różą, nagrodą przyznawaną za wrażliwość społeczną i pomoc potrzebującym. A teraz zagra jeszcze w nowym serialu...\nMagdalena Różdżka, Sonia Bohosiewicz i Paweł Wilczak. Życiowa partnerka Wilczaka, Joanna Brodzik także nie narzeka na brak zajęć. Została zaangażowana do ekranizacji bestsellerowej powieści Małgorzaty(...) na wieś i musi się przystosować do nowego trybu życia. Obok aktorki na ekranie ma się pojawić Magdalena Schejbal oraz Aleksandra Konieczna. Z kolei Polsat przymierza się do produkcji komediowego...\n.... W niebezpiecznej scenie aktorkę zastąpił kaskader - Zbigniew Modej: "Nie możemy dopuścić by coś jej się stało" mówi producent gazecie "Super Express". "Magdalena Różdżka grając w serialu przez pół roku musi...\nZagrozi doktor Zosi?\nJak Magdalena Różczka poradzi sobie z nową wymagającą rolą?\nZnów kręcą "Oficera"\nRozpoczęły się zdjęcia do kontynuacji serial u "Oficer" i "Oficerowie". Kolejna seria nosząca tytuł "Trzeci Oficer" reżyserowana jest także przez Macieja Dejczera.\nDyskusje na temat: magdalena różdżka aktorka\nPani Różdżka to dobra aktorka, aż się dziwię , że chce grać z tym manekinem. !\nRóżdżka wracaj do sądu protokółować , żadna z Ciebie aktorka ...


HOLIST S/M: Jak zaktualizować oprogramowanie sprzętowe? – Teufel Support PL\nHOLIST S / HOLIST M: Co oznaczają różne kolory na górnym pierścieniu LED?\nHOLIST S/M: Jak zaktualizować oprogramowanie sprzętowe?\nOprogramowanie sprzętowe urządzeń HOLIST jest stale ulepszane. Prosimy o bieżącą aktualizację Państwa głośnika smart HOLIST do najnowszej wersji, aby korzystać z jego ulepszeń.\nUwaga: Najnowsza aktualizacja zostanie wydana w poniedziałek 3.9.2021. Przejdź do informacji o wydaniu\nOpcje aktualizacji głośnika HOLIST\n1. Konfiguracja wstępna\nJeśli konfigurują Państwo swój głośnik HOLIST po raz pierwszy, oprogramowanie sprzętowe zostanie sprawdzone podczas konfiguracji i w razie potrzeby zaktualizowane.\nJeśli Państwa głośnik HOLIST jest zawsze włączony i podłączony do internetu, automatyczna kontrola aktualizacji jest przeprowadzana każdej nocy między godziną 3 a 5 rano. Jeśli aktualizacja zostanie znaleziona, głośnik HOLIST rozpocznie ją automatycznie. Podczas aktualizacji pierścień LED miga na pomarańczowo. Proszę nie wyłączać urządzenia podczas aktualizacji.\n3. Ręczna aktualizacja\nAktualizację można w każdej chwili rozpocząć ręcznie, otwierając aplikację HOLIST na swoim smartfonie. Podczas procesu uruchamiania aplikacja sprawdza, czy dostępna jest aktualizacja i wyświetla ją w aplikacji.\nProszę wybrać przycisk "Aktualizuj", aby rozpocząć aktualizację ręcznie.\nHOLIST S/M: Aktualizacja oprogramowania sprzętowego z dnia 14.09.2021. > Informacje o wydaniu


palestrina bacheca incontri sesso Sztuka może mieć realną władzę nad ludźmi, nawet jeśli widzowie nie uświadamiają sobie zależności, jaka łączy ich z dziełem. Status dzieła, jego mistyczna aura, materialna wartość sztuki, ale także jej degradacja i unicestwienie jako przejaw władzy – te tematy na stale weszły do historii ludzkiej kreatywności.\nNew York City Zuchwałe kradzieże, paserstwo, gesty ikonoklastyczne wykonywane publicznie w galeriach bywają i poważne, i prześmiewcze, jak w brytyjskim serialu Allo, Allo. Jeden z jego wątków dotyczy fikcyjnego obrazu Upadła Madonna z Wielkim Cycem pędzla nieznanego bliżej van Klompa. Dzieło to przechowywane w kawiarni głównego bohatera staje się polisą na dostatnie życie po zakończeniu wojny.\nhttp://svenskaneolith.se/287-dtse39399-trennung-wegen-affare.html Michał Łukaszuk, kurator wystawy „Kradzieże i zniszczenia” w białostockiej galerii Arsenał, podkreśla, że sztuka ma ogromną władzę. „Władza obrazom została nadana bardzo dawno. Wierzono, że w obrazach kryje się bóstwo, czyli władza absolutna i największa. Między innymi temu sprzeciwi się ikonoklazm – bóstwo jest tak doskonałe, że nie może żyć w żadnym obrazie. Jeżeli taki obraz powstaje, jest formą bluźnierstwa i należy go natychmiast zniszczyć” – mówi.


Transport piasku i kruszyw, wywóz ziemi z wykopu\n1 rok doświadczenia na stanowisku\nBogatynia Kierowca Złotoryja PUP Złotoryja Złotoryja Kierowca - pracownik budolwany Strzegom dolnośląskie Jelcz-Laskowice\nRzetelne i sumienne wykonywanie powierzonej pracy, ścisłe i terminowe rozliczanie się z powierzonych zadań, dbanie o stan techniczny i estetykę pojazdu, doręczenie i odbieranie towarów przyjętych do transportu. Toawar neutralny na paletach Miejsce pracy:ul....\nusługi kateringu Wymagania konieczne: Wykształcenie: zasadnicze zawodowe, brak Wykształcenie: brak lub niepełne podstawowe, brak Uprawnienia: Prawo jazdy kat. B\nJeśli: pasjonujesz się rowerami, masz chęć do działania, jesteś dyspozycyjny/-a w wybrane weekendy, jesteś pozytywnie nastawiony do świata. Wymiar czasu pracy 1/2 etatu. Nie czekaj i dołącz do Nas. Dołącz do naszego zespołu i pomóż nam zadbać o...\nobsługa urządzeń technicznych i/ lub obsługa maszyn produkcyjnych, montaż elementów i inne prace związane z wykończeniem produktu, dbanie o jakość wykonania gotowego produktu, pakowanie wyrobów gotowych. dyspozycyjność do pracy w systemie 2-zmianowym,...


Jasło wybierało prezydenta. Jak rozkładały się głosy w poszczególnych okręgach – terazJaslo.pl – portal regionalny miasta Jasła i powiatu jasielskiego\n20.05.2022 (piątek) | 09:45\n21 czerwca 2010 | 22:28\nPonad połowa (54,9 procent) mieszkańców Jasła uprawnionych do głosowania wstawiło się w niedzielę w siedzibie 28 obwodowych komisji wyborczych na terenie miasta. Największe poparcie w pierwszej turze wyborów prezydenckich uzyskał tutaj Jarosław Kaczyński (46,81 procent głosów). Na Bronisława Komorowskiego oddano 34,21 procent głosów ważnych.\nJaślanie w wyborach obdarzyli największym zaufaniem Jarosława Kaczyńskiego (PiS).\nKandydat Prawa i Sprawiedliwości otrzymał 7817 głosów. Jako jedyny, spośród dziesięciu ubiegających się o fotel prezydencki kandydatów, osobiście zabiegał o wsparcie wśród Jaślan. Obecnie urzędującego marszałka Sejmu RP (Platforma Obywatelska) Bronisława Komorowskiego poparło 5712 osób. 1913 głosów (11,46 procent) oddano z kolei na szefa Sojuszu Lewicy Demokratycznej Grzegorza Napieralskiego. Pozostałe osoby otrzymały następującą ilość głosów: Marek Jurek 237 (1,42 procent), Janusz Korwin – Mikke 502 (3,01 procent), Andrzej Lepper 101 (0,60 procent), Kornel Morawiecki 24 (0,14 procent). Andrzej Olechowski 200 (1,2 procent), Waldemar Pawlak 159 (0,95 procent) i Bogusław Ziętek 34 (0,20 procent).\nW Jaśle uprawnionych do głosowania było 30 639 osób.\nJarosław Kaczyński zwyciężył w 25 na 28 obwodowych komisji wyborczych. W okręgu 1 – obejmuje ulice: Bohaterów Monte Cassino, Dziedzica, Hubalczyków, Władysława Jagiełły (do skrzyż. z ul. Mickiewicza od nr 2 do nr 40), Madejewskich, Obrońców Westerplatte, Pawłowskiego, Zyndrama z Maszkowic, M.C. Skłodowskiej) – Komorowski otrzymał 152 głosy (Kaczyński 133), w okręgu 20 – obejmuje ulice Kraszewskiego (parzyste od nr 8 i nieparzyste od nr 17), Moniuszki, Paderewskiego, Partyzantów, Ujejskiego (parzyste od nr 16 i nieparzyste od nr 13), Wincentego Pola, Za Bursą, Szopena(nieparzyste) – 336 głosów (Kaczyński 329), a w okręgu 22 – obejmuje ulice 3 Maja (do rzeki Wisłoki – od nr 25 do nr 59 -nieparzyste i od nr 18 do nr 76 – parzyste z wyłączeniem budynków nr 34, 36, 38, 42), Polna, Prusa, Reja, Sienkiewicza, Kolejowa, Grunwaldzka (od ul. Floriańskiej do skrzyż. z ul. Klasztorną – od nr 1 do nr 35) – 163 głosy (Kaczyński 145)\nNajwiększą frekwencję odnotowano w obwodowej komisji wyborczej nr 22 (62,04 procent), której siedziba znajdowała się w Zespole Szkół Technicznych, a najmniejszą w obwodowej komisji wyborczej nr 28 (14,62 procent) znajdującą się w Szpitalu Specjalistycznym w Jaśle.\nPodobnie rozkładały się głosy w wyborach prezydenckich w 2005 roku. Niewielki spadek rzędu 0,08 punktu procentowego odnotowało Prawo i Sprawiedliwość. Wówczas na kandydata tej partii Lecha Kaczyńskiego głosowało 7067 osób (46,89 procent). Na kandydata Platformy Obywatelskiej Donalda Tuska oddano 4662 głosów (30,94), natomiast na kandydata Lewicy Marka Borowskiego 1328 (8,81 procent). Frekwencja wyniosła wtedy 49,50 procent.\nOficjalne wyniki wyborów w Polsce (za Państwową Komisją Wyborczą): Bronisław Komorowski 41,54 procent głosów, Jarosław Kaczyński 36,46 procent głosów, Grzegorz Napieralski 13,68 procent głosów, Janusz Korwin-Mikke 2,48 procent głosów, Waldemar Pawlak 1,75 procent głosów, Andrzej Olechowski 1,44 procent głosów, Andrzej Lepper 1,28 procent głosów, Marek Jurek 1,06 procent głosów, Bogusław Ziętek 0,18 procent głosów, Kornel Morawiecki 0,13 procent głosów. Druga tura wyborów w niedzielę 4 lipca.\nOPINIE: “Jasło wybierało prezydenta. Jak rozkładały się głosy w poszczególnych okręgach”\n22 czerwca 2010 | 12:04 o\nMoże by tak opublikować, jak wyglądały wyniki w poszczególnych obwodowych komisjach w wyborach uzupełniających do senatu. Można by porównać stosunek głosów ważnych do nieważnych. W wyborach prezydenckich na kilkaset głosów oddawanych w poszczególnych komisjach przypada tylko kilka w porywach do 10 głosów nieważnych. Jak to wyglądało w przypadku wyborów do senatu?


Jesteś tu: Start / Artykuły / Metody zapewnienia jakości\nStale udoskonalamy nasz wewnętrzny system zapewnienia jakości oraz poprawiamy procedury, aby zapewnić możliwie wysoką jakość wszelkich przekazywanych Klientowi produktów.\nNa nasz system zapewnienia jakości składają się:\nDział Jakości (Quality Gate) – przez który przechodzą wszelkie artefakty przekazywane klientowi, dział jakości musi zatwierdzić każdą nową wersję serwisu WWW, tworzonego systemu czy nawet specyfikacji\nscenariusze testowe – utrzymywane dla każdego z większych systemów opisy sekwencji testów dla testera z Działu Jakości\nsystem rejestracji zgłoszeń o błędach i usterkach (mantis)\nmoduły automatycznego testowania zatopione w systemach (koncpecja wbudowania jakości w tworzone oprogramowanie):\ntesty jednostkowe, uruchamiane przy każdym budowaniu – mające na celu przetestowanie poprawności elementów systemu (jUnit, phpUnit)\nautomatyczne testy funkcjonalne, wykonywane w regularnych odstępach czasu na zbudowanych systemach czy serwisach WWW, symulujące rzeczywiste akcje podejmowane przez użytkownika na interfejsie użytkownika (Selenium)\nmechanizmy powiadamiania o błędach – w przypadku wystąpienia błedu podczas automatycznych testów, wysyłany jest powiadomienie (email lub sms) do właściwych osób w celu szybkiego naprawienia ewentualnej usterki\nWykonujemy też testy wydajnościowe pozwalające na zasymulowanie określonego obciążenia serwisu, usługi czy bazy danych, ze środowiska lokalnego lub rozproszonego (JMeter).\nNajważniejszym elementem systemu zapewnienia jakości oprogramowania jest koncepcja wbudowania jakości w tworzone oprogramowanie. Jest ona ściśle związana z podejściem programowania sterowanego testami (Test Driven Development). Wpierw tworzone są mechanizmy testujące danego elementu, a dopiero później następuje faza jego implementacji. W późniejszych etapach rozwoju oprogramowania testy te są cały czas utrzymywane i wykonywane. Pozwala to na upewnienie się, że żadna z nowo wprowadzonych zmian nie spowoduje występowania blędów w już istniejących fragmentach systemu.\nInnym ważnym elementem utrzymania jakości jest koncepcja ciągłej integracji. Korzystamy z serwera ciągłej integracji, który po każdej zatwierdzonej w repozytorium kodów źródłowych zmianie wykonuje kompilacje/instalację , pełna konfigurację (w tym bazy danych) i wykonuje serie testów automatycznych. Jeżeli testy wykażą jakiekolwiek odstępstwa od normy, programiści muszą je naprawić. Jesteśmy też informowani o każdym odstępstwie od normy.\nOpisywany mechanizm nie tylko zapewnia ciągłą kontrolę jakości naszego oprogramowania lecz także pozwana na znacznie szybsze dostarczanie nowych wersji.\nManualne wykonywanie testów oprogramowania jest czynnością monotonną i czasochłonną. Dodatkowo konieczność wykonywania testów regresyjnych (sprawdzających poprawność wcześniej realizowanych funkcjonalności) przy każdej nowej funkcjonalności zwiększa narzut pracy na testerów. Nie można ich pomijać, gdyż grozi to obniżeniem jakości testowania. Automatyzacja czynności wykonywanych przez testera wydaje się więc rozwiązaniem idealnym. Pełne wdrożenie systemu automatyzacji testów w 3e nie było proste i wymagało zmiany całego cyklu budowy aplikacji. W pierwszych podejściach próby z wykorzystywaniem samego narzędzia automatyzacji (wówczas Selenium 1.0.3) kończyły się tylko częściowym sukcesem, gdyż testy były trudne w budowie gdy tylko funkcjonalność aplikacji była bardziej złożona. Dodatkowo mieliśmy pewne problemy z odtwarzaniem określonego stanu aplikacji. Rozwiązaniem było wdrożenie mechanizmów wersjonowania bazy danych. Wykorzystujemy do tego pakiet dbMaintain, który w prosty sposób pozwala na odtwarzanie stanu bazy danych od zera dla środowiska testowego oraz jej aktualizacje dla środowisk developerskich i produkcyjnych. Również nowa wersja systemu Selenium 2 (projekt połączony z biblioteką Webdriver) umożliwił usprawnienie procesu. Warto dodać, że nasza firma jest autorem popularnej otwarto źródłowej biblioteki pozwalającej na tworzenie testów opartych na Selenium2/Webdriver z wykorzystaniem PHP. Ostatnim elementem było spięcie wszystkiego w ramach skryptu ant oraz skonfigurowanie serwera ciągłej integracji Hudson. Ostatecznie proces budowy i automatycznego testowania wygląda następująco:\nEtap 1. Pobranie kodów źródłowych z repozytorium.\nWszystkie kody źródłowe przechowywane są w repozytorium kodu. Każdy programista po zakończeniu pracy wgrywa do repozytorium swoje zmiany.. Serwer repozytorium kodu wersjonuje pliki kodów źródłowych, dzięki czemu wiadomo kto, kiedy i co dodał lub zmienił w kodach źródłowych. Proces budowania wersji aplikacji opiera się zawsze na aktualnym kodzie z repozytorium. Dzięki temu jest pewność, że testowana jest prawidłowa wersja oraz, że później na produkcje zostanie wgrana ta sama wersja.\nEtap 2. Wyczyszczenie i odtworzenie testowej bazy danych projektu\nBaza danych jest dynamicznie zmieniającym się elementem systemu. Podczas develomentu zmianie ulega często jej struktura, natomiast dane ulegają nieustannym modyfikacjom w wyniku prowadzenia testów. Większość testów niezależnie od tego czy są automatyczne, czy manualne, wymaga aby przed rozpoczęciem testu istniały jakieś dane konfigurujące system lub proces który ma ulec testowaniu. Dlatego ważne jest aby przed każdym rozpoczęciem testów doprowadzić bazę danych do ustalonej postaci zarówno w sensie aktualnych struktur jak również testowych danych. Do osiągnięcia tego celu wykorzystujemy narzędzie dbMaintain, które pozwala na sprawne wersjonowanie zarówno struktur bazy danych jak i wgrywanych testowych danych. Wymusza ono przechowywanie wszystkich plików SQL w strukturze kodu aplikacji i podczas aktualizacji wgrywa tylko wymagane skrypty. W procesie odtwarzania całej bazy, dbMaintain najpierw czyści ją a później wgrywa początkowe struktury a następnie po kolei każdą aktualizację oraz testowe dane. Dzięki takiemu podejściu nie tylko uzyskuje się zawsze ten sam najnowszy stan bazy danych, ale również testowane są skrypty aktualizujące poprzednie wersje bazy danych (co ma znaczenie przy aktualizacji produkcyjnych baz danych).\nEtap 3 i 4. Uruchomienie testów automatycznych\nAutomatyzacja testów jest kluczową technologią pozwalającą na tworzenie niezawodnych aplikacji internetowych czy intranetowych. Mechanizmy autotestowania podobnie jak w systemach zainstalowanych w samolotach po kolei sprawdzają czy poszczególne elementy aplikacji działają oraz czy prawidłowo współdziałają ze sobą. Testy jednostkowe to mechanizmy testujące wewnętrzne komponenty systemu, natomiast testy funkcjonalne symulują prawdziwe akcje wykonywane przez użytkowników i weryfikują czy rezultaty akcji są zbieżne z oczekiwanymi. Tworzone przez nas testy funkcjonalne można porównać do zaprogramowanego robota kilkającego w przeglądarkę i sprawdzającego poszczególne funkcje aplikacji.\nEtap 5 i 6. Generowanie statystyk i wysłanie powiadomienia\nZ perspektywy kierownika projektu informatycznego istnieje wiele wskaźników pozwalających określić mu zarówno poziom realizacji projektu jak i potencjalną niezawodność tworzonej aplikacji. Wśród tych wskaźników wymienić można:\nStatystyki wykonań testów automatycznych (ile testów ma pozytywny wynik, ile negatywny, czy ilość wyników negatywnych stabilnie spada w miarę postępów w implementacji)\nProcentowy poziom pokrycia kodów źródłowych aplikacji testami jednostkowymi (istnieje możliwość sprawdzenia które obszary kodu są wykorzystywane podczas testów automatycznych – generalnie im większa część kodów źródłowych podlega testom tym istnieje mniejsze prawdopodobieństwo wystąpienia w nich błędów – nie wyklucza to oczywiście testowania manualnego)\nPoziom udokumentowania kodów źródłowych (procentowy wskaźnik mówiący ile klas czy metod w kodzie źródłowym posiada komentarze)\nWszystkie powyższe techniki wykorzystujemy w 3e Software House tak, aby jakość tworzonego oprogramowania była jak najwyższa i aby nasi Klienci mogli być spokojni o dostarczane przez nas aplikacje.


Viola Kołakowska zmieni zdanie na temat szczepień?\nStrona główna » Newsy » Viola Kołakowska zmieniła zdanie na temat szczepionek? Tajemniczy wpis koronasceptycznej celebrytki może zaintrygować\nViola Kołakowska popularność zdobyła już kilkanaście lat temu. Karierę w show-biznesie rozpoczynała łącząc pracę modelki i aktorki. Współpracowała między z Teresą Rosati. Na swoim koncie ma też wiele epizodycznych ról w serialach.\nNaprawdę głośno o Violi zrobiło się, gdy związała się z Tomaszem Karolakiem. Ich relacji przyglądały się nie tylko tabloidy, ale też fani. Para doczekała się dwojga dzieci. Ich związek nie był usłany różami. Wielokrotnie rozstawali się, by za jakiś czas dać sobie kolejną szansę. Wygląda jednak na to, że nie są już razem.\nW czasie pandemii aktorka stała się wyjątkowa aktywna w sieci i mówi się o niej głównie w kontekście koronawirusa i jej sceptycznego podejścia do obostrzeń i szczepień. Otwarcie wyraża swoje deklaracje o tym, że nie zamierza przyjąć zastrzyku i podaje argumenty przeciwko wakcynie.\nViola Kołakowska zmieniła zdanie na temat szczepień?\nViola Kołakowska zgromadziła wokół siebie spore grono fanów. Jej poczynania na Instagramie skrzętnie obserwują internauci. Poglądy celebrytki na sprawy związane z pandemią mają tyle samo zwolenników, co przeciwników. Kilka dni temu obejrzała nasz wywiad z Krystyną Jandą dotyczący przyjęcia trzeciej dawki szczepionki i nie potrafiła ukryć emocji.\nOstatni post Violi również nie przeszedł bez echa. Tym razem jednak celebrytka nieco złagodniała. Jej wpis dotyczy przebaczenia i wzajemnego wsparcia. Dosyć tajemnicze słowa po serii mocnych wyznań mogą nieco zaintrygować.\nJakby to bylo, gdybyśmy się naprawdę wspierali wybaczali sami sobie, dawali sobie zgodę na popełnianie błędów odbierając kolejna lekcje do transformacji tego, co nie służy nam i innym. Bez oceny i bicia się w pierś tylko z ufnością się temu przyglądając robili kolejny krok do poznania siebie… Tak, to jest właśnie największa tajemnica i nasza najważniejsza lekcja tu na ziemi- poznać siebie.\nPost udostępniony przez Viola Kołakowska (@viola_kolakowska_official)\nViola przyznała, że nie chce widzieć wszędzie zła. Chce doceniać odwagę i niezwykłość innych osób.\nWybraliśmy sobie ciekawy czas na wcielenie, najtrudniejszy i najpiękniejszy zarazem ( to zrozumiemy kiedyś …)\nZamiast wiec widzieć wszędzie zło doceńmy odwagę i niezwykłość wszystkich dusz które właśnie teraz zdecydowały się tu bytowac…. Pamiętajcie, ze wszyscy jesteśmy dla siebie nauczycielami, ze wszyscy się na te doświadczenia tu umówiliśmy a wiec Namaste.\nInternauci natychmiast zareagowali na post Kołakowskiej i wsparli jej słowa wirtualnymi serduszkami. Myślicie, że po tym tajemniczym wyznaniu Viola zmieni zdanie na temat szczepionek?\nViola Kołakowska – Sala samobójców: Hejter\n10 listopada 2021 o 16:25\n30 września 2021 o 00:28\nWytrzeszcz oczu tej pani i glonojad na ustach wyżarł jej mózg.To koleżanką intelektualny Edxi z podstawowym wyksxtauceniem\n29 września 2021 o 22:14\nSzczepionka nie, bo to zmowa polityków, naukowców i biznesu lekowego.\nAle igły z wypełniaczem do ust to co innego, to nie niebiznesowa medycyna naturalna. Zresztą nie przyzna się do tego, na pewno takie ma naturalnie zwisające 🙂\nEwentualnie – spokojnego powrotu na macierzystą planetę …\n30 września 2021 o 01:41\nWypełniacze do ust robi się z własnej woli To Twoja decyzja A szczepionki są pod naciskiem i ten kto naciska nie chce wziąć odpowiedzialności za skutki po Szczepieniu To jest taka różnica Moje ciało moja decyzja ! Pozdrawiam\nTaki lajf jak citko najlepiej w źyciu BO JA NO takie to u nas kołobrzegi księzniczka ha ha ksiąze ha ha minister bu ha ha sółtysowa ha ha a ha ha pani świątek 10mln/rok pan milik 20mln/rok pan pudzian 20mln/rok pani szulim 50mln/rok sztafety freaky repry po co darmozjady jak tacy podatnicy są do wzięcia i to tyle\nA kogo interesuje zdanie tej Pani.Pustostan pozbawiony mózgu\nPani Wioli to chyba już hialuronu walic w wary, wiec uznała, ze szczepionka jest OK, może nie ma covid, a na jej pontony? Kobieta porażka i pustostan\n29 września 2021 o 16:38\ni usta jak pontony\n29 września 2021 o 13:45\n29 września 2021 o 13:37\nNajwięcej do powiedzenia maja idiotki po podstawówce…\n29 września 2021 o 12:57\nPowinni jej odłączyć internet\n29 września 2021 o 20:53\nA Tobie wszczepić mózg.\nmonika mrozowska partner 2020\ntupac shakur śmierć\nstanley kolodziej vodka\nvogue zayn malik\nconan i adrianna\nTagi: Viola Kołakowska


Wolontariusze wyremontowali łazienkę w Szkole Podstawowej w Osieku - Aktualności - Biuro prasowe Leroy Merlin Polska\nWolontariusze wyremontowali łazienkę w Szkole Podstawowej w Osieku\nGrupa 20 pracowników LEROY MERLIN Toruń samodzielnie wyremontowało łazienkę w szkole podstawowej w Osieku nad Wisłą. Szkoła znajduje się w gminie sąsiedniej dla sklepu LEROY MERLIN Toruń, a jej remont możliwy był dzięki wsparciu Fundacji LEROY MERLIN Polska oraz sklepu LEROY MERLIN w Toruniu.\nGrupa 20 pracowników LEROY MERLIN Toruń samodzielnie wyremontowało łazienkę w szkole podstawowej w Osieku nad Wisłą.\nSzkoła znajduje się w gminie sąsiedniej dla sklepu LEROY MERLIN Toruń, a jej remont możliwy był dzięki wsparciu Fundacji LEROY MERLIN Polska oraz sklepu LEROY MERLIN w Toruniu.\nRemont trwał trzy tygodnie i obejmował m.in. skuwanie i gruntowanie ścian oraz podłóg, wymianę ceramiki łazienkowej, kładzenie gresu oraz glazury, malowanie, wymianę drzwi, montaż akcesoriów i wiele pomniejszych czynności. W remont zaangażowanych było ponad 20 pracowników LEROY MERLIN Toruń, a wszystkie prace wykonane zostały bez pomocy firm zewnętrznych. Wspomniani pracownicy poświęcili swój wolny czas, energię i umiejętności w zrealizowanie marzenia i dzieci i dorosłych o ładnej łazience.\n„Po 10 latach użytkowania łazienka wymagała odnowy, a inicjatorem remontu byli pracownicy sklepu. Do staliśmy dwa projekty łazienek i wybraliśmy ten, który bardziej pasował do pomieszczenia dla dziewczynek. Przy remoncie pracowali zarówno panowie jak i panie. Współpracowało się bardzo dobrze, a pomysł i wykonanie oceniam rewelacyjnie.” – komentuje Katarzyna Wachowska, Dyrektor Zespołu Szkół w Osieku nad Wisłą im. Mjr. H. Sucharskiego.”\nPrace remontowe zakończyły się jeszcze w wakacje. Dzieci rozpoczęły nowy rok szkolny z piękną łazienką, która nastraja do pozytywnego działania. „Właściwie 1 września dzieci i dorośli – wszyscy odwiedzili toaletę dla dziewczynek.” – dodaje Katarzyna Wachowska. Ogrom wykonanych prac oraz zaangażowania ze strony wolontariuszy LEROY MERLIN, ludzi o ogromnych sercach, obrazują poniższe zdjęcia.\nPracownicy Leroy Merlin posadzili 4 000 drzew w Nadleśnictwie Chojnów pod Warszawą!\nW Leroy Merlin Polska niezwykle ważna jest użyteczność i tworzenie wartości dodanej - dla siebie, dla innych i dla...


forum.celiakia.pl • Zobacz wątek - Objawy niezbyt spojne - prosba o pomoc\nObjawy niezbyt spojne - prosba o pomoc\nprzez piotrek712077 » Pt 09 lis, 2018 04:22\nJestem absolutnie swiezy tutaj i chcialbym Was poprosic o pomoc. Otoz obserwuje objawy ktore biorac pod uwage historyczne fakty ukladaja sie w calosc. Ale opisze swoj przypadek od poczatku.\nMam 39 lat, mezczyzna :-) W wieku 19 lat zdiagnozowany jako cukrzyca typu 1. Cukrzyca bardzo dobrze utrzymana, bez problemow. Dieta praktycznie przez cale zycie niskoweglowodanowa oczywiscie z momentami slabosci. Dodatkowo od tego samego wieku dokucza mi luszczyca (genetyczny szlak po mamie) z tym ze bardzo umiearkowanie - kilka ognisk bardzo niewielkich.\nZaczne od tego ze 2-3 lata po zdiagnozowaniu cukrzycy mialem epizod polroczny alergii pokarmowej,. Nigdy nie wyszlo na co ale generalnie cokolwiek zjadlem - puchlem dosc intensywnie plus wysypka. Bralem pol roku leki alergiczne i przeszlo.\nPoltora roku temu przepriowadzilem sie do kraju (Nowa Zelandia) gdzie podobno uzywa sie sporo pszenicy modyfikowanej i gdzie gluten wystapuje w wyokich stezeniach. Po pol roku wrocila alergia pokarmowa, dodatkowo zaczely sie problemy ze skora na twarzy - dziwne zaczerwienione miejsca kolo nosa, problemy ze stawami (zmrozony bark lewy pozniej prawy - moja mama rowniez miala szlak genetyczny z uwagi na dosc ostre RZS). Nigdy nie wpadlem na to ze to mogloby by byc wynikiem glutenu. Faktem tez jest ze dieta mocno sie rozluznila - sporo pieczywa niestety. Po pol roku kolezanka namowila mnie na detox sokowy po ktorym alergia przeszla ale pojawily sie objawy zoladkowe - przelewanie, bole w okolicach zoladka i przelyku. Co charakterystyczne podczas alergii mialem takie dziwne objawy przelykowo - oskrzelowe - czulem taki dyskomfort i lekkie pieczenie w klatce piersiowej.\nWpadlem na trop ze CT1 wspolwystepuje z problemem z glutenem. Pytanie czy to moze to byc. Co sadzicie. Objawy sa nie takie spojne. Dodam ze objawy zoladkowe nie wystepuje zawsze ale nigdy wczesniej nie mialem problemow z zoladkiem.\nCo sadzicie i od czego powinienem zaczac? Czy ktos moze potwierdzic ze w krajach typu USA i NZ faktycznie stezenie glutenu jest wieksze? Inna sprawa ze niestety w PL mialem wiekszy wybor ciemnego pieczywa a tutaj bywa z slabo.\nDołączył(a): Pt 09 lis, 2018 04:07\nRe: Objawy niezbyt spojne - prosba o pomoc\nprzez olareszke80 » Cz 15 lis, 2018 19:21\nJa bym spróbowała całej diagnostyki - przeciwciała, gastroskopia. Chociażby dla własnego spokoju i pewności, czy to jest celiakia czy nie. Fakt, że z cukrzycą, łuszczycą masz większe predyspozycje do celiakii i do chorób tarczycy, może tą też trzeba zbadać?\nprzez piotrek712077 » Wt 20 lis, 2018 22:40\nDziekuje za porade. Od czego zaczac zeby mozna bylo to zdiagnozowac jak najszybciej? Zupelnie nie wiem jak temat ugryzc wiec bede wdzieczny.\nChcialem zapytac jeszcze jak objawiaja sie te bole brzucha glutenowe? To sa mocne bole w konkretnych miejscach czy raczej takie bole o niskim umiarkowaniu - ja odczuwam cos co nawet mozna byloby podciagnac pod bole zakwasowe miesni brzucha tyle ze umiejscowiona w trzewiach. Czesto bez okreslonego umiejscowienia.\nprzez pleomorfa » So 24 lis, 2018 09:28\nBadania zaczyna się od IgA całkowitego + badania transglutaminazy tkankowej (IgA - jeśli całkowite wyjdzie w normie lub powyżej) i deamidowanej gliadyny w IgG (jeśli wyjdzie niedobór IgA). To takie podstawy. Potem się robi biopsję dwunastnicy, jeśli wyniki nie są spójne, a objawy dalej są, tym bardziej przy obciążeniu innymi chorobami.\nNie ma jednego rodzaju bólu przy glutenie. Jedni skarżą się przy tym na wzdęcia i że ból ogarnia całą jamę brzuszną, inni że miejscowo... ciężko powiedzieć.\nCo do tego czy w USA jest więcej glutenu... prawo mają podobne, bo też jest do 20 ppm, ale nasze jest bardziej restrykcyjne i ujednolicone (przez Unię), natomiast nigdzie nie natrafiłam na informację o oznaczeniach jakie muszą mieć takie produkty ani ewentualnie jaka jest odpowiedzialność. Co więcej producenci amerykańscy przyjeżdżając do naszych zakładów czasami dziwią się, że wierzymy w to, co jest napisane w składzie... a to niestety świadczy o nich źle. I też spotkałam się z relacjami osób, które były tam na wakacjach, że niby fajnie, bo jest duży wybór, ale jak człowiek zaczyna wypytywać o podstawy to się okazuje, że świadomości nie ma.


MAESTRO - Waldemar Szybiak – podsumowanie Didur 2018\nWaldemar Szybiak – podsumowanie Didur 2018\nOpublikowano: poniedziałek, 08, październik 2018 20:53\nNa zakończenie wybrał Pan najwspanialszy film. Całe szczęście, że Maria Callas nagrała tak dużo spektakli i koncertów oraz wywiadów.\n– Tak, ten dokument był świetnym wprowadzeniem do repertuaru koncertowego.\nTrzeba już na wstępie podkreślić, że tegoroczny Festiwal był bardzo różnorodny i ciekawy. Na oficjalną inaugurację XXVIII Festiwalu im. Adama Didura, w cyklu „premiery operowe”, pokazaliście nieznane dzieło wielkiego Giuseppe Verdiego.\n– Zawsze szukamy dzieł trochę nietypowych, mało znanych lub nieznanych, ale pięknych. W tym roku było ich sporo i najlepszym przykładem była opera „Oberto, il conte di San Bonifacio” – pierwsze dzieło operowe Giuseppe Verdiego. Proszę sobie wyobrazić, że ta opera w Polsce miała swoją premierę w 2018 roku w Operze Wrocławskiej. Drugie wykonanie odbyło się w Sanockim Domu Kultury na Festiwalu im. Adama Didura. To były wersje koncertowe, a szkoda, że polskie teatry operowe nie zainteresowały się tym tytułem do tej pory.


TADEUSZ- samotny człowiek i pies - Ciut Więcej\nLipiec 6, 2017 Lipiec 29, 2017 Autor: Ciut Więcej\nDzisiejszy post jest dla mnie trudny. Ciężko mi przełamywać niektóre bariery, a dzielenie się w Internecie własną, bardzo intymną sztuką od zawsze mnie przerasta. Znudziło mi się robienie zdjęć dziewczynom w plenerze. Nie bawi mnie to, a jeśli już się na to decyduję, to na zupełnie innych zasadach- z większą świadomością. Jednak teraz, jedyne co mnie w stu procentach satysfakcjonuje to fotografia wyłaniająca na pierwszy plan naturalność, intymność… coś czego nie pokazuje się każdemu, a przez to jest takie szczere i niewymuszone. Przez to właśnie pojawia się moja blokada, bo jak coś co jest czyjeś pokazać światu i udostępnić w Internecie? Mimo to w głowie pojawia mi się drugi głos… że przecież tym chcę się zajmować, to jest dla mnie wartościowe i piękne. Jestem fotografem i mam prawo pokazywać szczerość- swoją jak i moich bohaterów. Ubolewam niemiłosiernie nad tym, że nie mogę nigdzie udostępnić moich fotografii z dyplomu (chociaż były w Galerii El, czyli w miejscu, które liczy się aktualnie najbardziej w moim otoczeniu. To ceniona galeria sztuki, nie mogłabym być na nią obojętna)… i tak wszystko mogłoby się ciągnąć. Bo tych nie udostępnię, tych nie pokażę, te schować i najlepiej w Internecie mieć tylko twórczość płytką i bez emocji- bo przecież o nią nie trzeba się martwić i można udostępniać wszystkim.\nSzanuję moją sztukę, moją pracę i moją pasję. Od pewnego czasu wiem, że robię to dobrze- i dlatego chcę się z Wami nią dzielić. Muszę wymyślić sposób i przełamać swoje bariery, ale obiecuję Wam, że mi się to uda 😀 Często myślę o tej mojej fotografii (to chyba nie jest dziwne) i wiem, że od zawsze moja fotografia miała w sobie więcej szczerości- zawsze była bez makijażu i totalnie zawsze miały być to „znikające” ciuchy- czyli spodnie i zwykłe bluzki. A uwierzcie, że namówienie niektórych dziewczyn na taki krok graniczy z cudem. Do pewnego momentu inspirowałam się po prostu nie tym co trzeba. Krzyczałam głośno, że chcę ukazać dobry kadr, a człowiek jest tylko formą. Nadal często mi się to zdarza- na przykład to zdjęcie w lesie, gdzie Piotr jest totalnie bezosobowy, bo liczy się las i jego ciało, które wspólnie tworzą symbiozę i miło się na to patrz- po prostu. Uważam, że to bardzo dobra fotografia. Jednak żeby dojść do poziomu w którym człowiek może być coś znaczącą formą trzeba przejść długą drogę. Uczyłam się całe życie na swoich błędach, na złych kadrach, na poruszonych zdjęciach, ostrości na drugi plan […] Forma ludzka jest bardzo inspirująca, ale od momentu dyplomu (a może nieco wcześniej) zakochałam się w ludziach. Nie w ich formach, a w ich sercach, środku i ich prawdziwości.\nNie znosiłam przez cztery lata wysłuchiwać zdania mojego nauczyciela od malarstwa na temat fotografii. Jaka to ona zakłamana i jak bardzo nie jest sztuką. Gówno prawda! Oczywiście- można przechylić głowę pod odpowiednim kontem, zrobić zdjęcie w dobrym świetle, przy odpowiednim uniesieniu ręki- ale nie mieszajmy selfie do artystycznej fotografii. Świadomą fotografią też można kłamać… ale zadajmy sobie pytanie: czym nie można?! Mi się odechciało kłamać… To powoduje, że swój aparat to celów „ciut głębszych” wyjmuję już sporadycznie, ale tak sobie myślę, że nawet jeśli mają być to dwa duże projekty rocznie (tak jak teraz) to mi to wystarcza. Czuję się po prostu spełniona. Wiem, że to ma sens. Wiem, że to się liczy. I nie mówię teraz o tym, że już nigdy z nikim nie wyjdę w plener i nie zrobię mu portretów- zrobię! Ale będą tak mocne, że nie będzie można oderwać wzroku od każdego kadru!\nAktualnie przepadłam w fotografii ludzi w ich własnych domach. Miałam ten komfort podczas dyplomu, gdzie pięć Kobiet zaprosiło mnie do siebie i mogłam poznać je lepiej. Bez krzaków, które zawsze mnie kuszą i bez zbędnych otoczek. W bałaganie, w porządku- konkretnie w tym, w czym chciały mnie przywitać, a czasami nawet sobie nie zdajemy sprawy ile to „przywitanie” mówi o człowieku… bo nawet jeśli utarte jest w nas, że zawsze trzeba posprzątać, to nigdy nie jest to ten sam efekt i nasilenie 😉\nPoszłam za ciosem… a może inaczej- wreszcie zdecydowałam się zrobić krok, o którym marzyłam od kilu lat. Najpierw miałam problem ze starym aparatem, a wiedziałam, że miejsce, w którym się znajdę będzie problematyczne pod względem światła, później bałam się siebie samej- tego, że nie podołam… bo w głowie już rodziły mi się wizje czego to ja nie zrobię i jakie to nie będzie świetne. Tak to już ze mną jest. W końcu się zmotywowałam i zrobiłam coś dla mnie, dla całej mojej rodziny, ważnego. I uchylę Wam dosłownie rąbek tajemnicy 🙂\nTadeusz. Samotny człowiek pies. To zbiór fotografii reporterskiej mężczyzny w jego własnym domu. Prawie dziewięćdziesięcioletni nauczyciel fizyki i pracownik zakładu Zamech w Elblągu. W swoim całym życiu na zwolnieniu był zaledwie kilka dni. Przez większość swojego życia był zdrowy jak koń i pozazdrościć mógł mu tego nie jeden nastolatek. Ma dwóch synów. Najstarszy dostał Jego imię, bo tak należy. Ma psa- Kubę… i każdy poprzedni również był Kuba. Jego żona zmarła dziewiętnaście lat temu i od tego momentu żyje w swoim mieszkaniu w pojedynkę… z psem. Pobudka chwilkę po szóstej, ćwiczenia, spacer z psem, cztery kanapki na śniadanie + kakao. Nie lubi słodyczy, ale słodzi herbatę dwoma łyżeczkami cukru i pije tylko Muszynę, bo podobno jest najzdrowsza. Miłośnik rozwiązywania krzyżówek i czytania (o zgrozo!) Faktu. Przeżył Sybir i nienawidzi pieczarek. Mam tak samo na nazwisko jak On. Jestem Jego wnuczką i jestem z tego szalenie dumna. Jest moim Dziadkiem, a co za tym idzie- Bohaterem.\nChciałam pokazać go na fotografiach już dawno, ale dziewięćdziesiąt lat to nie przelewki. Trafiłam na czas, kiedy jest bardzo źle, ale udało się. Na zdjęciach widzę jego prawdziwego. Czasami nawet tego, którym był jeszcze kilka lat temu. Spędziłam z nim cały dzień. Był to dzień pochmurny i dosyć senny dla każdego… dla Niego bardzo. Przespał połowę mojego pobytu. Trochę się wkurzałam, że zaledwie na 1/3 zdjęć ma otwarte oczy, ale cóż poradzić? Postanowiłam z aparatem przyjść jeszcze nie raz. Przyszłam. Był w dużo lepszej formie… zaczęłam ustawiać go w miejscach, które moja dziecięca pamięć tak dobrze zapamiętała- w kuchni (robiącego frytki!), w przedpokoju witającego nas uściskiem dłoni (żadnych przytulańców!), czy w oknie machającego na pożegnanie. Byłam z tych zdjęć szalenie dumna- były takie jak chciałam i wiecie co? Ta właśnie karta gdzieś przepadła i po wielu dniach smutku zdałam sobie sprawę, że to dobrze. Miało być szczerze, miało być prawdziwie- i ten pierwszy dzień właśnie taki był. Najwidoczniej tyle wystarczyło. Nie wiem czy dobrze, ale zawsze wierzę, że nad tą moją twórczością trzyma solidną ojcowską rękę Bóg i czasami tym swoim „przypadkiem” pomaga mi stwierdzić co jest dobre, a co złe. Stąd na przykład wiem, że akty Kobiet na moim dyplomie były baaaaardzo dobre! 🙂\nFotografie chciałam wywołać i skleić swoją własną książkę, ale zdecydowałam się na profesjonalne złożenie i wydrukowanie przez firmę. Postanowiłam, że będzie to mały rozmiar, bo dzięki niemu utrzymam to wszystko w formie jedynie lekkiego zaglądania przez dziurkę od klucza, a nie dostrzegania każdego szczegółu. Fotoksiążka rzeczywiście jest baaaardzo malutka, bo ma zaledwie 12 cm x 12 cm, ale tyle jej właśnie z powodzeniem wystarcza! <3 Zdecydowałam się również, że na pierwszej stronie będzie grafika z napisanym tytułem i autorem zdjęć oraz rokiem. Jest piętnaście grubych kartek i postanowiłam zagospodarować je jedynie z prawej strony po jednym dużym zdjęciu, co nadaje lekkości i sprawia, że nic wokoło nie ma prawa rozpraszać konkretnej fotografii. Miałam nadzieję, że w niektórych miejscach lewa strona będzie do zapisania przez mojego Dziadka na przykład przepisu na najlepsze ruskie pierogi, ale papier, chociaż do fotografii okazał się bardzo dobry, to jednak do napisania czegokolwiek niekoniecznie- przynajmniej tak mi się wydaje na oko, więc nie będę próbowała, bo boję się, że ją zniszczę 🙂 Jaki jest efekt? Taki, że własnoręczną książkę z fotografiami zrobię przy innej okazji 😛\nKsiążkę zamawiałam z Saal-digital na zasadzie współpracy barterowej.\n<< Poprzedni wpis: Trzy wydawnicze niespodzianki\nNowszy wpis: >> Witaj w nowych CIUT WIĘKSZYCH progach.\nPingback: FOTOKSIĄŻKA DIY - Ciut Więcej\nKSIĄŻKA PRZEDPREMIEROWO Damy, Dziewuchy, Dziewczyny. Podróże w spódnicy\nWYSTAWA Warhol Dali Geniusz wszechstronny Muzeum Teatru we Wrocławiu\nKSIĄŻKA Bóg nie jest automatem do kawy\nKSIĄŻKA Celibat historia o miłości i pożądaniu\nNANAN różowa cukiernia we Wrocławiu


Służba Ubogim – CHARIS Polska\n(…) kto by między wami chciał stać się wielkim, niech będzie waszym sługą. A kto by chciał być pierwszym między wami, niech będzie niewolnikiem waszym, na wzór Syna Człowieczego, który nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć i dać swoje życie na okup za wielu [Mt 20, 26-28]\nSłużyć Panu Bogu i bliźniemu\nJezus Chrystus – meszijah z hebrajskiego i christos z greki – czyli Mesjasz, Namaszczony bądź Poświęcony, Emmanuel, Syn Boży, Zbawiciel. Jednym słowem: Ktoś niezwykły, wyjątkowy i wybrany. Jedyny w swoim rodzaju.\nWiemy dobrze, że Pan Jezus tytułowany jest wieloma imionami odwołującymi się do Jego królewskości lub Boskiej Natury i podkreślającymi Jego kluczową rolę w planie zbawienia. Niektórych może więc nieco zdziwić fakt, że Jezus niejednokrotnie bywa nazywany w Piśmie Świętym mianem…Sługi (zob. m.in. Mt 3,17; Mt 8,17 czy Mt 12,17-21) i nie raz Sam używa tego właśnie określenia w stosunku do Siebie (np. Łk 22,37).\nSługa, a więc ten, który usługuje innym, uosabia przeciwieństwo osoby posiadającej moc, pana czy władcy – tego, za kogo wszyscy uważają Jezusa. Kiedy mowa o służbie, zwykle przychodzi nam na myśl postać lokaja czy pokojówki. Co niektórym kojarzyć się ona może jeszcze ze służbą wojskową bądź też w policji. Mówi się jednak także, że można służyć komuś pomocą – służba oznaczać może zatem obowiązek lub powinność, ale także i powołanie rozumiane jako chęć niesienia wsparcia tym, którzy tego potrzebują.\nPomoc potrzebującemu najszlachetniejszym wyrazem miłości do Boga\nKiedy 3 czerwca 2017 roku, w przeddzień Święta Zesłania Ducha Świętego, Papież Franciszek wygłaszał swoje przemówienie w rzymskim Circus Maximus z okazji Złotego Jubileuszu Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej, miał dla niej jasne przesłanie. Wśród wielu zaleceń mówiących o konieczności zdefiniowania na nowo eklezjalnej tożsamości Odnowy oraz duchowego samodoskonalenia się poszczególnych jej członków, Papież poruszył także kwestię praktycznego wymiaru, którym powinno cechować się życie każdego naśladowcy Jezusa.\nPowołując się na najważniejsze z przykazań – Przykazanie Miłości (Mt 22, 34-40) – Ojciec Święty mówił o potrzebie „bycia blisko ubogich i potrzebujących” i tym samym zobaczenia w drugim człowieku odbicia Boga oraz dostrzeżenia w jego cierpieniu cierpienia samego Chrystusa. Papież zwrócił ponadto uwagę, że przywracanie nadziei tym, którzy ją stracili, daje szansę pozyskania ich na nowo dla Kościoła, przypominając tym samym, że pomoc bliźniemu jest nie tylko dowodem bezinteresownej miłości, ale także naturalną i oczywistą konsekwencją podstawowej misji ewangelizacyjnej każdego Chrześcijanina, którą jest dążenie do nieustannego jednoczenia wspólnoty Kościoła na świecie.\nNie zawsze łatwa miłość\nSłużba ubogim i potrzebującym jest najwyższym, ale i zarazem najtrudniejszym wyrazem miłości do Boga. Pomoc drugiemu człowiekowi nierzadko wymaga z naszej strony wyrzeczeń, a nawet aktu pokory – nie sztuką jest bowiem darzyć miłością jedynie tego, który sam daje się nam kochać.\nMisję pomocy potrzebującym można realizować na tysiące różnych sposobów; od wsparcia materialnego, modlitwę w czyjejś intencji po najdrobniejszy gest przemycany ukradkiem w życiu codziennym – uśmiech, podanie dłoni lub dobre słowo. Każdy z tych uczynków, choćby najmniejszy, sprawia, że nie tylko pomagamy innym na ich drodze do zbawienia, ale sami również rozwijamy się duchowo i realizujemy swoje własne powołanie do wielkości.\nWszystkich nas łączy wspólne posłannictwo będące zarazem celem stworzenia i dalszego życia człowieka. Naszym zadaniem jest wyrażać całym sobą, całym swoim życiem, które zostało nam dane, jak wielką i bezgraniczną miłością jest Bóg. Otrzymaliśmy w darze życie, aby móc doświadczać piękna otaczającego nas świata, doznawać emocji, tworzyć wspomnienia oraz relacje z innymi ludźmi, jednak w zamian jesteśmy zobowiązani do aktywnego wypełniania Przykazania Miłości, a tym samym do wzajemnej pomocy w utrzymywaniu jedności wszystkich ludzi oraz podtrzymywania więzi pomiędzy ludźmi a Bogiem.


Jeśli poszukujesz dobrego miejsca na organizację kursu zawodowego pracowników – wybierz Trójmiasto i jedną z propozycji wynajęcia sal konferencyjnych - Artykuły z wszystkich kategorii tematycznych\n/Jeśli poszukujesz dobrego miejsca na organizację kursu zawodowego pracowników – wybierz Trójmiasto i jedną z propozycji wynajęcia sal konferencyjnych\nPodnoszenie kwalifikacji zawodowych gwarancją sukcesu / 23 marca 2022 / admin\nKażdy pracodawca znakomicie zdaje sobie sprawę, jak ważną kwestią jest rozwój personelu, atmosfera w pracy, wybór grupy projektowej itp. Warto dbać o to, aby sukces zawodowy i czas spędzony w miejscu pracy, nie stawał się nudą i kompletem męczących zadań.\nDziś istnieje sporo sposobności dla uprzyjemnienia życia pracownikom i innym. Z racji konieczności rozszerzenia kwalifikacji zawodowych pracowników, można doskonale połączyć przyjemne z pożytecznym i zorganizować parodniowy wyskok nad morze.\nWejdź na stronę twórcy (http://www.account-pl.eu/swiadczone-uslugi/kadry-i-place) – tam odnajdziesz wiele interesujących informacji, które rozszerzą Twą wiedzę na opracowany tu atrakcyjny temat.\nW okolicach Trójmiasta usytuowanych jest wiele usług, które proponują wynajem zmodernizowanych, wyremontowanych sal konferencyjnych. Koszty wynajęcia są niewygórowane i dopasowane do standardów różnych firm. Sale konferencyjne nad morzem – , zazwyczaj są usytuowane przy plaży.\nŚwieże powietrze, morski klimat towarzyszy nie tylko radościom z czerpania pracowniczej wiedzy, ale także oddaje mimo wszystko sposobność do wypoczynku od żmudnej rzeczywistości, rutyny i zobowiązań. Sale konferencyjne w Trójmieście proponują zazwyczaj zakwaterowanie. Dlatego wycieczka grupy personelu nad morze jest znakomitym połączeniem sukcesywnego spędzania czasu na kursach, jak i sposobem na relaks, integrację. zwiedzanie itp. Gdańsk, Gdynia, Sopot, to miejscowości nade wszystko rekreacyjne. bogate nie tylko w zachwycające plaże i przybrzeżne rejony.\nPrzepiękne atrakcje, gdańska starówka, morskie porty, molo, małe marynarskie knajpy – sprawią , iż wyjazd nie będzie nudnym siedzeniem na kursach, a wykorzystaną w pełni przygodą. Niewątpliwie korzystniej wytypować morze, niż stacjonarną placówkę. Dodatkowo. sale konferencyjne nad morzem, mają wysokiej rangi poziom i atrakcyjne warunki, co zwiększa satysfakcję klientów. Zmodernizowana klimatyzacja, darmowe poczęstunki, komfortowe siedzenia i sofy, profesjonalny sprzęt – to wszystko dla wygody uczestników, aby zjazd w Trójmieście był miło wspominany i zawsze aranżowany\nWarto planować wyjazd szkoleniowy nad morze. To poprawia kondycję,wizerunek firmy oraz pracodawcy.\nklimat, klimatyzacja, Sopot, wyjazd szkoleniowy\nOrganizujesz konferencje? Przeczytaj nasz poradnik\tPrzynajmniej raz w roku mamy możliwość aby bawić się na jakiejś okoliczności, na której Graja muzykanci.


„Dziecko jest katalizatorem emocji“. Rozmowa z Anną Jadowską, reżyserką filmu „Dzikie róże”\nJolanta Tokarczyk - 31.12.17\nW dziecku widzimy to, co w nas najgorsze, co nas drażni, męczy i przeszkadza. Posiadanie dziecka jest dziś wielkim wyzwaniem, czasami przekraczającym możliwości psychiczne i fizyczne – mówi Anna Jadowska, reżyserka filmu „Dzikie róże“.\nDo kin wchodzi film „Dzikie róże” Anny Jadowskiej – reżyserki, scenarzystki (pracowała m.in. przy takich tytułach, jak „Niania w wielkim mieście”, „Uwikłani”, „Generał”; jako studentka zrealizowała wspólnie z Ewą Stankiewicz nagradzany, odważny film „Dotknij mnie”). Aletei opowiada o swoim najnowszym projekcie.\nJolanta Tokarczyk: Kiedy kwitną dzikie róże?\nAnna Jadowska: Na przełomie maja i czerwca.\nPytam, bo kluczowe wydarzenia rozgrywają się na plantacji róż, co z kolei definiuje czas akcji oraz wiele filmowych wątków. Zostały zainspirowane prawdziwą historią czy są fikcją literacką?\nWychowałam się na wsi i zawsze chciałam nakręcić film, którego akcja toczyłaby się na plantacji róż. Opowiadam fikcyjną historię młodej matki, osadzoną jednak w realiach z mojego dzieciństwa. Fabuła filmu została wpisana w mapę mojej wsi. Rzeka, las, plantacja to miejsca, które zapamiętałam z dzieciństwa.\n„Dzikie róże” – film o trudach macierzyństwa\nDlaczego zdecydowała się Pani na tematykę związaną z macierzyństwem, trudnymi wyborami, niespełnieniem i odpowiedzialnością za innych?\nKiedy zaczęłam pisać scenariusz, miałam małe dziecko i chciałam zmierzyć się ze swoimi lękami, przepracować je i spojrzeć przez pryzmat filmowy na historię, która będzie mnie wewnętrznie dotykać, a nawet boleć. Szukałam tematu związanego z macierzyństwem. W tamtym czasie doszło do zabójstwa małej Madzi, co bardzo mnie poruszyło. Obserwowałam, co działo się w mediach, jak komentowano macierzyństwo tamtej kobiety. Nie chciałam robić laurki dla matek, ale pokazać różne oblicza macierzyństwa, również trud z nim związany.\nBohaterka zmaga się z dylematami moralnymi. Początkowo chce zostawić niechciane dziecko w szpitalu, ale pod wpływem różnych wydarzeń zmienia decyzję. Jak rozwijał się wątek psychologiczny postaci?\nNiektóre elementy fabuły zaczerpnęłam z opowieści, jakie usłyszałam w ośrodku preadopcyjnym w Otwocku. Trafiają tam dzieci z Warszawy, które matki oddają po urodzeniu. Główny wątek filmu jest jednak nie tylko wynikiem moich poszukiwań i przemyśleń, ale także współpracy z aktorką Martą Nieradkiewicz (w roli Ewy). To ona moje myśli przelane na papier przekładała na rzeczywistość. Opowieść narastała wielowarstwowo, ale nie miała jednego źródła, inspiracji.\nAnna Jadowska: Dziecko można porzucić emocjonalnie\nCzy podejmując temat macierzyństwa i dzieciństwa, niełatwego, niechcianego, myślała Pani o tym, że film może stać się głosem w dyskusji na temat traktowania dzieci, a szczególnie przemocy wobec najmłodszych?\nRobiąc film nie myślałam o tym, aby wpisywać go w jakiś ogólny obraz społeczny. Kiedy jednak przywołuję obrazy z własnego dzieciństwa – skromniejszego, ale bardziej beztroskiego, sielskiego – zaczynam dostrzegać różnice.\nMam też świadomość, że porzucenie dziecka nie zawsze musi być rozpatrywane w kontekście fizycznego pozostawienia w szpitalu czy oknie życia, ale może mieć formę porzucenia emocjonalnego. Obserwuję, że niektóre warszawskie dzieci są właśnie porzucone emocjonalnie. Całe dnie spędzają w szkołach, a z rodzicami mają minimalny kontakt, który sprowadza się jedynie do określenia planów na dany dzień.\nW filmie zostało to wyraźnie pokazane w scenie, kiedy Marysia, kilkuletnia dziewczynka stoi po przeciwnej stronie ogrodzenia niż jej mama i nie chce podejść do rodzicielki.\nDziecko jest katalizatorem naszych emocji, widzimy w nim to, co w nas najgorsze, co nas drażni, męczy i przeszkadza. Mam też świadomość, że w sytuacjach kryzysowych, kiedy ludzie nie mają wsparcia w innych członkach rodziny albo nie potrafią sobie ułożyć życia, czy też mają kłopoty finansowe, posiadanie dziecka jest wielkim wyzwaniem, czasami nawet przekraczającym możliwości psychiczne i fizyczne. Nasze czasy są pod tym względem bardzo wymagające.\nPoczucie winy i nieuchronność kary\nW filmie czytelnie nakreślono problem winy i kary. Bohaterka czuje się winna zdrady, a w niektórych środowiskach poczucie winy i nieuchronność kary są nierozerwalne.\nTo nie bohaterka czuje się winna, to społeczeństwo wmawia jej poczucie winy. W takich warunkach wzrastamy, a nawet rodzimy się z poczuciem winy i kary. W religii katolickiej jest to szczególnie silne. Małe społeczności mają katalog zasad i wszystko, co wykracza poza ogólnie przyjęte normy, natychmiast zostaje nazwane i wytknięte, a później wypchnięte poza margines. To prowadzi do stygmatyzowania osób, które postępują inaczej. Z tego powodu pewne rzeczy ukrywa się nawet przed najbliższymi, a jeśli wychodzą na jaw, kończy się to ogromnym poczuciem winy.\nZależało mi na pokazaniu w filmie portretu autentycznej kobiety, która ma wady i zalety, ma prawo do popełniania błędów i szuka własnej drogi w życiu, a nie idzie utartym schematem, starając się spełnić oczekiwania innych. Ponadto chciałam pokazać, że żyjemy w kraju o podwójnych standardach, kobiety są surowiej oceniane, gdyby podobna historia wydarzyła się mężczyźnie, byłby potraktowany łagodniej.\nDzikie róże to kolor kwiatów i zieleń liści, barwy lata i nieokiełznane zakątki ludzkiej natury. Co jeszcze zapowiada tytuł filmu?\nTytuł „Dzikie róże” towarzyszył mi od dawna, ponieważ chciałam zbudować obraz, który pokaże związek pomiędzy bohaterką a naturą. Ta natura jest w nas, w czasie kwitnienia róż wszystko dookoła wrze, buczy, pulsuje, zapowiadając upalne lato. Ewa też powinna być w takim momencie rozkwitu, powinna korzystać z dobrodziejstw, które niesie życie. Powinna czerpać z niego radość. Ale z powodu tego, co się stało, wycofała się i zamknęła się w sobie, trochę wbrew naturze. A tymczasem ta natura woła, aby bohaterka zdjęła z siebie blokady, które ją krępują.\nPiętno samotnego macierzyństwa\nSkąd w filmie wątek Komunii świętej?\nUroczystość komunijna w naszej kulturze jest czasem inicjacji, wyjścia z okresu dzieciństwa. Chciałam zobaczyć ten moment oczami dziecka, będąc jeszcze w trudnej sytuacji emocjonalnego porzucenia przez rodziców. Kreśląc portrety trzech kobiet: babci, córki i wnuczki próbowałam pokazać, jak bardzo na różnych etapach życia jesteśmy wtłaczani, szczególnie kobiety, w schematy, jak bardzo staramy się podporządkować wyobrażeniom innych na nasz temat. W czasie uroczystości komunijnej okazuje się, że te oczekiwania przerastają możliwości percepcyjne i wyobrażenia małej dziewczynki i nikt nie pochyla się nad nią, żeby ją przez ten proces przeprowadzić.\nSchemat się powtarza, matka nie uchroniła córki przed błędami, które sama popełniła w młodości.\nKonstruując postać starszej kobiety – babki – z Haliną Rasiakówną, która gra tę rolę, zastanawiałyśmy się, czego mogłaby obawiać się ta kobieta. Doszłyśmy do wniosku, że skoro ją spotkał trudny los, boi się o córkę i pragnie uchronić ją przed dramatem, którego sama doświadczyła. W czasach jej młodości społeczeństwo było jeszcze bardziej restrykcyjne i mocniej piętnowało samotne macierzyństwo. Filmowa matka stała się więc inicjatorką decyzji, jakie podejmowała jej córka, ale większość matek postępuje podobnie w tzw. dobrej wierze.\nDom jest symbolem budującej się relacji między małżonkami, ale są to relacje trudne, toporne. Dom jest niedokończony, a więzi rodzinne – zaburzone.\nGłówna bohaterka filmu szybko została mamą, a w jej życiu nie było czasu na to, aby zintegrować się z samą sobą, posłuchać wewnętrznego głosu. Wcześnie urodziła dziecko i nie nauczyła się budować głębokich relacji z innymi, a dom, jaki tworzą z mężem, jest niedokończony – jak ich związek. To wnętrze ciągle jest w rozsypce i nic tam do siebie nie pasuje. Mężczyzna też jest wtłaczany w kliszę – przymus zarabiania pieniędzy i wybudowania domu.\nChoć film porusza trudne tematy i zmusza do niełatwych wyborów, bohaterka wychodzi z nich obronną ręką.\nEwa, jak to często bywa, jest w takim momencie życia, że błądzi. Wszystkie te sytuacje budują ją jednak jako człowieka oraz sprawiają, że dojrzewa do podejmowania własnych decyzji.\nFilm w kinach od 29 grudnia 2017. Jaki następny projekt przed Panią?\nMam potrzebę odpoczynku, bo ten film dużo mnie kosztował, mimo że skończyłam go jakiś czas temu. Piszę natomiast historię zbliżoną do „Dzikich róż” opartą na prawdziwym zdarzeniu, które miało miejsce kilka lat temu w Łodzi. Starsza kobieta, która nie miała za co żyć, w akcie desperacji napadła na bank. To uruchomiło kolejne nieprzyjemne wydarzenia. Śledztwo, rozprawę w sądzie. Tyle zaczerpnęłam z tej historii, a reszta to fikcja literacka. Chciałabym nakręcić czarną komedię z silną rolą kobiecą w stylu „Sekretów i kłamstw” Mike’a Leight’a. To jednak projekt, który znajduje się dopiero na etapie scenariusza i praca nad nim zaplanowana jest na kolejne lata.


To koniec 3DS. Nintendo wycofuje konsolę z produkcji. - Grajmerki - gry kobiecym okiem\nHome / konsole / newsroom / Nintendo / Nintendo 3DS / To koniec 3DS. Nintendo wycofuje konsolę z produkcji.\n21 września konsole, newsroom, Nintendo, Nintendo 3DS\nRok po premierze Nintendo Switch Lite – przenośnej wersji Nintendo Switch - „pstryczek” wyłączył swojego poprzednika.\nNintendo zakończyło produkcję wszystkich modeli Nintendo 3DS. Obejmuje to Nintendo 2DS, New Nintendo 3DS i warianty XL. „Możemy potwierdzić, że produkcja rodziny systemów 3DS została zakończona” - ogłosił rzecznik Nintendo na GamesIndustry.biz.\nZapewnia jednak, że nie wpłynie to na dostępność gier. „Gry Nintendo i innych producentów na systemy 3DS pozostaną dostępne na Nintendo e-shop, Nintendo.com i w sklepach. Istniejąca biblioteka ponad 1000 gier zawiera wiele kultowych pozycji i oferuje lata zawartości do odkrycia” - dodaje.\nNie wiemy jeszcze, jak koniec produkcji wpłynie na e-shop i multiplayer w przyszłości. „Nie mamy obecnie planów zakończenia jakichkolwiek usług online” - twierdzi Nintendo. Dla porównania, serwery Nintendo DS i Nintendo Wii zostały zamknięte w lutym 2014: dziesięć lat po wyjściu pierwszej Nintendo DS i osiem po premierze Wii.\nNintendo 3DS po raz pierwszy pojawiło się w lutym 2011 roku i było pierwszą konsolą oferującą gry w 3DS bez wymagania specjalnych okularów. Zawierało też tryb tworzenia Mii (po raz pierwszy dostępny na Nintendo Wii) i opcję Streetpass, która automatycznie wykrywała inne konsole dookoła i nawiązywała połączenie z innymi graczami.\nKonsola doczekała się dużej rodziny. Osiemnaście miesięcy po premierze na rynku pojawiło się Nintendo 3DS XL, a następnie Nintendo 2DS, tańsza wersja konsoli bez zawiasów i bez opcji 3D. W 2014 zastąpiły je New Nintendo 3DS i 3DS XL, a ostatnią na rynku była New Nintendo 2DS XL z 2017 roku.\nSukcesie Nintendo 3DS zawdzięczamy, między innymi, wskrzeszenie japońskich serii Fire Emblem i Kid Icarus. Konsola oferuje również remastery kultowych gier z serii Legend of Zelda: Ocarina of Time i Majora’s Mask, jak i remaster Pokemon Ruby i Sapphire – Omega Ruby i Alpha Sapphire. To na nią pojawiły się też pierwsze gry Pokemon w 3D – Pokemon X i Y, a później Pokemon Sun i Moon.\nDo tej pory Nintendo 3DS sprzedało się w 75,9 milionach egzemplarzy. Z zakończeniem produkcji wiąże się koniec rodziny systemów Nintendo DS – szesnaście lat po premierze Nintendo DS.\nPatrząc na bogatą historię Nintendo 3DS, to dobry czas na odejście na emeryturę. Przyszłość Nintendo pozostaje w joyconach Nintendo Switch.


Dyplomowana poradnia psychologiczna i psycholog zdrowia oraz Associate Fellow Brytyjskiego Towarzystwa Psychologicznego, pracowała w różnych placówkach terapeutycznych, zarówno prywatnie we własnej praktyce, jak i publicznie w NHS. W swojej 20-letniej pracy jako dyplomowany psycholog zdobyła szerokie doświadczenie w doradztwie indywidualnym, parom i rodzinom oraz stworzyła i prowadziła z sukcesem studia podyplomowe i doktoranckie z psychologii.\nJej praca wpłynęła na politykę rządu, w szczególności kierowała wysoko cenionym niezależnym przeglądem dla Ministerstwa Spraw Wewnętrznych na temat skutków seksualizacji na młodych ludzi, prezentującym badania w Parlamencie Europejskim. Jest często zapraszana do zasiadania w medycznych radach doradczych, a jej płodne badania nad obrazem ciała i psychodermatologią przyczyniły się do powstania wytycznych klinicznych dotyczących leczenia schorzeń dermatologicznych, w szczególności trądziku.\nJej ostatnie prace dotyczące wpływu mediów społecznościowych na zdrowie psychiczne i poznawcze zyskały szerokie uznanie i zasiadała w wielu radach doradczych korporacji, w tym Google. Jako ambasador ds. Internetu, organizacji non-profit doradzającej rodzicom, jak pomóc dzieciom poruszać się po świecie online, dr Linda jest pod ręką, aby wspierać i doradzać rodzicom, którzy starają się zapewnić swoim dzieciom bezpieczeństwo w Internecie.\nZaufany głos z wybitną karierą zarówno na ekranie, jak i poza nim, dr Linda promuje filozofię, popartą bogatym doświadczeniem i oddanymi badaniami, która promuje i zachęca ludzi do rozwijania zdrowej samooceny i wizerunku ciała. Niedawno została wyróżniona prestiżową nagrodą EVCOM Fellowship Award w uznaniu jej wybitnych i płodnych publikacji naukowych oraz za wyjątkową komunikację, zarówno jako autorka, jak i nadawca.\nJak mogę wesprzeć moje dziecko, jeśli walczy ono z blokadą Covid-19?\nCo to jest „uzależnienie od gier” i jak zapobiegać jego rozwojowi u dzieci?\nJak mogę pomóc mojemu dziecku nie udostępniać w mediach społecznościowych?\nCo rodzice powinni wiedzieć o „samookaleczeniu cyfrowym”\nCzy selfie mogą wpływać na zdrowie psychiczne dziecka?


[Scenic III phI] Dziwny odgłos przy odpalaniu silnika 1.4TCE - 1.4 benz. - FORUM Renault Megane, Scenic, Fluence\nDziwny odgłos przy odpalaniu silnika 1.4TCE\nScenic III phI Dziwny odgłos przy odpalaniu silnika 1.4TCE\nPrzez gruku, Listopad 26, 2018 w 1.4 benz.\nCzy u Was również na zimnym silniku samochód wydaje dziwny odgłos przy odpalaniu. Mianowicie na początku kręci normalnie potem jest na chwilę taki jednostajny odgłos. Słychać to na filmiku tylko trzeba się przysłuchać. Czym niższa temperatura na dworze tym dłużej trwa ten dźwięk przed odpaleniem. Przy wyższych temperaturach szybciej odpala i nie ma tego odgłosu.\nWygląda na padnięty KZFR, albo za mało oleju w silniku. Dolej olej do maksa do silnika i sprawdź potem.\nDodałem olej do maksa ale dalej mam ten odgłos. Występuje tylko na zimnym silniku jak dłużej kręci. Odpala za każdym razem.\nTylko ja mam taki dźwięk przy odpalaniu?\nEdytowano Listopad 27, 2018 przez gruku\nTeż mam podobny dźwięk i też tylko jak jest zimno czy mroźno, nie wiem co to, tak już kilka lat. Pewnie rozrusznik tak sobie skomli.\nDnia 12.01.2019 o 20:50, Irishpiter napisał:\nNo w końcu ktoś się odezwał. To tak wygląda jakby nikt nie jeździł samochodami z silnikiem 1.4tce. No też mnie zastanawia czy to nie rozrusznik poniewaz odpala super tylko taki dźwięk jakby rozrusznik się zawieszał.\nCzy tylko dwie osoby na forum mają taki dziwny dźwięk przy rozruchu silnika 1.4TCE przy niskich temperaturach. Mam nadzieję że to nie kzfr ponieważ silnik mam na gwarancji półrocznej chciałbym mieć opinie czy reklamować czy to tylko rozrusznik.\nJak dla mnie to rozrusznik,mam tak już z 5 lat i w sumie cały czas tak samo,żadnych innych negatywnych objawów nie widać prócz tego dźwięku w zimie.


Zewnętrzne usługi i technologie skanowania wiadomości używane przez Kaspersky Secure Mail Gateway\n2018 lut 27 ID artykułu: 12314\nKaspersky Secure Mail Gateway używa następujących zewnętrznych usług do skanowania antywirusowego i antyspamowego:\nTylko na poziomie globalnym:\nUDS filtruje wszystkie znane próbki spamu poprzez wysłanie specjalnego zgłoszenia UDS do serwerów Kaspersky Lab i nie wymaga aktualizacji lokalnych, antyspamowych baz danych.\nKSN to sieć bezpieczeństwa informacji, która przyspiesza reakcję produktów Kaspersky Lab na nowe zagrożenia i spam, a także minimalizuje liczbę fałszywych alarmów. Działanie KSN opiera się na analizie fragmentów danych, które są automatycznie wysyłane z urządzeń użytkownika na serwery Kaspersky Lab.\nReputation services (usługi reputacji) filtrują wiadomości zawierające spam według reputacji uzyskanej przy użyciu technologii Urgent Detection System 2: wiadomości są porównywane z bitami szyfrującymi wiadomości e-mail (ziarna) zebranych w bazie danych w chmurze. Jeśli pasują do siebie, wiadomość jest uznawana za spam.\nAdvanced Update Services (zaawansowane usługi aktualizacji) to dodatkowe metody rozsyłania antyspamowych baz danych przy użyciu technologii tzw. aktualizacji push. Jeśli opcja jest włączona, aplikacja utrzyma stałe połączenie z serwerami Kaspersky Lab, co umożliwi otrzymywanie najnowszych sygnatur spamowych, zidentyfikowanych przez analityków spamu. Powoduje to przyspieszenie reakcji programu na nowe wiadomości spamowe.\nNa poziomie globalny i reguły\nSerwery DNSBL zawierające publiczne listy adresów IP znane z rozsyłania spamu. Możesz dodać także swoją listę DNSBL.\nSerwery SURBL zawierające publiczne listy odnośników umieszczanych w wiadomościach spamowych. Możesz dodać także swoją listę SURBL.\nTylko na poziomie reguły:\nSPF umożliwia sprawdzanie autentyczności domeny nadawcy. SPF umożliwia administratorom określenie, które hosty mogą wysyłać wiadomości z danej domeny. Jeśli nadawca nie znajduje się na liście autoryzowanych nadawców, współczynnik spamu wiadomości wzrasta.


Pomysł na kalendarz adwentowy - jaki zrobić? | Dzień Dobry TVN\nFot. Elva Etienne/GettyImages\nPomysły na kalendarz adwentowy mogą być inspirowane zarówno życiem codziennym, jak i światem fantazji. Własnoręcznie zrobiony kalendarz może dać mnóstwo radości, podobnie jak jego przygotowanie. Najwięcej frajdy będą mieć dzieci, dla których kalendarz adwentowy z zadaniami będzie nie tylko przyjemnością, ale również powodem do dumy i satysfakcji. Dziś w Dzień Dobry TVN gościły dekoratorki Katarzyna Sobczyk – Osuchowska oraz Monika Olesińka, które pokazały, jak samemu wykonać kalendarz adwentowy.\nWłasnoręcznie zrobiony kalendarz adwentowy to nie tylko piękna ozdoba, ale również doskonały pomysł na prezent dla bliskiej osoby. Można w nim umieścić kosmetyki, słodycze, biżuterię, drobne upominki. Inspiracji do wykonania kalendarza warto poszukać w kolorowych czasopismach oraz internecie. Pomysł na kalendarz adwentowy może również przyjść zupełnie znienacka, podpowiadając najbardziej oryginalne rozwiązania.\nKalendarz adwentowy handmade to nie lada wyzwanie. Wszystko zaczyna się od dobrego pomysłu. Jeśli poczujemy inspirację, reszta pójdzie gładko. Na początku warto określić, kto ma być obdarowany kalendarzem: kobieta, mężczyzna, a może dziecko? Od tego zależy nie tylko wygląd, ale również zawartość kalendarza adwentowego. Kolejnym i najważniejszym etapem jest ustalenie, jak zrobić kalendarz adwentowy i z czego ma być wykonany.\nNie mając konkretnego pomysłu, można skorzystać z gotowych rozwiązań, na przykład z szablonu na kalendarz adwentowy. Gotowe szablony można znaleźć w internecie i wydrukować lub zainspirować się samymi zdjęciami i obrazkami. Możliwości są praktycznie nieograniczone. Można wybrać prostotę i skorzystać z tradycyjnych wzorów, lub zaszaleć i pokusić się o kalendarze trójwymiarowe, które wymagają dużo więcej pracy i są trudniejsze w wykonaniu. Na pewno jednak będziemy mieć przy tym mnóstwo frajdy.\nJuż na początku listopada sklepy ozdobione są (więcej)\nDużą popularnością cieszy się drewniany kalendarz adwentowy . Co prawda jego wykonanie nie należy do najprostszych, ale efekt wart jest poświęconego czasu i wysiłku. Aby przygotować taki kalendarz, należy wyposażyć się w dwie deski, haczyki, wkręty, wiertarkę oraz wyrzynarkę do drewna. Brzmi jak misja dla budowlańca, ale tak naprawdę to całkiem przyjemna praca. Kalendarz adwentowy drewniany z wyglądu przypomina choinkę, dlatego deski należy przyciąć w taki sposób, aby po połączeniu układały się w kształt drzewka. Drewienka trzeba złączyć za pomocą wkrętów na dłuższej desce, która stanowić będzie pień choinki. Następnym krokiem jest przymocowanie haczyków, których liczba ma odpowiadać liczbie dni adwentu. Na haczykach wiesza się małe torebeczki z wypisanymi datami, w których kryją się drobiazgi do kalendarza adwentowego .\nOsoby o zapędach artystycznych z pewnością zainteresują się również tym, jak zrobić kalendarz adwentowy z filcu . Do jego wykonania potrzebny będzie biały i kolorowy filc, a główną czynnością będzie szycie i haftowanie. Największą zaletą tego materiału jest jego uniwersalność, ponieważ można z niego wyciąć dosłownie wszystko – nawet małe woreczki, które można później obszyć kordonkiem i powiesić na specjalnej tablicy. Innym pomysłem jest wykorzystanie materiałów pochodzących z recyklingu, w efekcie czego może powstać kalendarz adwentowy z rolek po papierze toaletowym lub kalendarz adwentowy z pudełek po zapałkach .\nWybór prezentów do kalendarza adwentowego zależy od tego, kto zostanie nim obdarowany. Jeśli będzie to kobieta, w torebeczkach lub pudełeczkach warto umieścić np. kosmetyki, ale największym uznaniem cieszą się kalendarze adwentowe z biżuterią . Mężczyźni najbardziej ucieszą się z praktycznych prezentów, które będą wiązały się z ich hobby. Największą popularnością niezmiennie cieszy się kalendarz adwentowy dla dzieci z zabawkami lub kalendarz adwentowy dla dzieci z czekoladkami . To właśnie maluchy mają najwięcej radości z odliczania dni do świąt, dlatego kalendarz przeznaczony dla nich powinien być najbardziej urozmaicony. Ciekawym pomysłem dla małych łakomczuchów będzie kalendarz adwentowy z pierników .\nOkres przygotowań do Bożego Narodzenia to czas rodzinnej atmosfery, podczas którego wszyscy domownicy mogą w ciekawy sposób się zintegrować. Świetnym sposobem na zacieśnienie rodzinnych więzi może być kalendarz adwentowy z zadaniami , który może być przeznaczony dla dorosłych i dla dzieci. Idea takiego kalendarza polega na tym, aby poza prezentami w pudełeczkach lub torebkach zamieścić również karteczki z zadaniami do wykonania. Najlepiej, jeśli będą dotyczyły jakichś domowych spraw lub czynności, które innym osobom sprawią przyjemność lub odciążą z obowiązków. Równie dobrze mogą to być zadania kreatywne, dobroczynne lub edukacyjne, dzięki którym dzieci nie tylko rozwiną swoją wyobraźnię, ale również nauczą się dobrych postaw społecznych. Kalendarz adwentowy z zadaniami to doskonały sposób na świetną zabawę, a przy tym kultywowanie tradycji.


Działacze Akcji Katolickiej z Miłakowa (woj. warmińsko-mazurskie) domagają się, by władze gminy wzięły pod lupę działalność grupy artystycznej Wiedźmuchy. Ich zdaniem działalność kobiet, regularnie biorących udział w festynach i akcjach charytatywnych, "przywołuje na myśl kult satanistyczny". Na posiedzenie gminnej komisji skarg i petycji radni zamierzają zaprosić nie tylko założycielkę grupy, ale i proboszcza.\nPowstała przed pięcioma laty grupa artystyczna Wiedźmuchy zrzesza blisko 20 dziewcząt i kobiet w różnym wieku, pochodzących głównie z Olsztyna i okolic. Są wśród nich urzędniczki, dyrektorki, bizneswoman oraz była policjantka.\nMiłakowo. Akcja Katolicka skierowała do władz gminy skargę na grupę artystyczną Wiedźmuchy\nJak opisuje Onet, wiele z członkiń grupy to osoby po przejściach - wśród nich są: podwójna wdowa, ofiara gwałtu, ofiara przemocy domowej, matka zamordowanego dziecka oraz kobiety, które wyszły z nałogów. Wiedźmuchy nie tylko wspierają się wzajemnie, ale również ubarwiają lokalne festyny (wystąpiły już na setkach imprez) i angażują się w akcje charytatywne.\nGrupa określa się jako neutralna pod względem religijnym - część z jej członkiń to zresztą gorliwe katoliczki. Nie przekonuje to jednak działaczy miejscowej Akcji Katolickiej, która skierowała do władz miasta skargę na działalność kobiet. W konsekwencji sprawa będzie rozpatrywana na posiedzeniu gminnej komisji skarg i petycji. Może to dziwić o tyle, że Miłakowo nie jest siedzibą Wiedźmuch ani miejscem, w którym pojawiały się najczęściej. Owo wzmożone zainteresowanie można najpewniej tłumaczyć tym, że założycielka grupy od półtora roku pełni funkcję dyrektorki Miłakowskiego Domu Kultury. Sama pochodzi z Olsztyna i nie mieszka na terenie gminy.\n"Tańce, okrzyki i śpiewy Wiedźmuch przywołują na myśl kult satanistyczny"\nJednym z aktywnych działaczy Akcji Katolickiej w Miłakowie jest Zbigniew Zabłocki, radny powiatu ostródzkiego z ramienia PiS. W rozmowie z Onetem samorządowiec podkreślił, że niedawno na temat Wiedźmuch dyskutowali członkowie kilku lokalnych stowarzyszeń i doszli do wniosku, że "trzeba coś zrobić". Zaznaczył, że choć jest wyrozumiały dla sztuki, to jednak jest także wyczulony na obrazę uczuć religijnych, a "tańce, okrzyki i śpiewy Wiedźmuch przywołują na myśl kult satanistyczny".\nKomisja skarg i petycji miała zająć się zawiadomieniem Akcji Katolickiej w ubiegły czwartek. Jak poinformował jej przewodniczący Zbigniew Opoka, ten punkt obrad został przesunięty na kolejne posiedzenie, które odbędzie się prawdopodobnie pod koniec sierpnia. Jak mówił, członkowie komisji doszli do wniosku, że na obrady należy zaprosić panią dyrektor domu kultury i proboszcza,\n"i w takim gronie sobie wyjaśnić pewne rzeczy".\n- Ja nie byłem na żadnym spotkaniu na Diablej Górze czy w domu kultury, ale członkowie komisji byli. I te dziewczyny są niby czarownice: przylecą, polatają na miotle. Niby kabaret, ale chcemy dokładnie się zorientować, o co w tym wszystkim chodzi - powiedział Opoka.\n"Miejscowi radni traktują skargę poważnie i zbadają ją na komisji rady gminy, ale decydujący głos podczas obrad komisji może należeć do proboszcza. A członkowie Akcji Katolickiej w swoich założeniach mówią, że będą najbliższymi współpracownikami proboszcza, dyspozycyjnymi do działania w różnych dziedzinach" - pisze Onet.\n- Nie wiedziałam tej skargi, więc się do niej nie odniosę, mogę jednak zapewnić, że jesteśmy postaciami bajkowymi. Chodzi nam o szerzenie radości, a nie okultyzmu. Nie wróżymy ani nie odprawiamy czarów. Nie wtrącamy się też do religii - zapewniła Alicja Tomaszewska, założycielka Wiedźmuch, w rozmowie z Onetem. - Swoimi występami pokazujemy, że życie kobiet nie musi tylko polegać na staniu przy garach - podkreśliła.\nmerlin opublikował opowiadanie 21.07.2021 w kategorii horror, użył 686 słów i 4154 znaków, zaktualizował 21 lip o 18:21.


Na początku lektury najnowszego komiksu Chmiela i Piotra Białczaka czytelnik może odnieść wrażenie, że wszystkiego w „Psychopoland” jest odrobinę za dużo. O ile w kontekście graficznym jest to album jak najbardziej przemyślany koncepcyjnie, atrakcyjny wizualnie i umyślnie „szorstki”, o tyle warstwa dialogowa – mimo doskonałego wyczucia konwencji oraz języka wyjętego wprost z filmów Władysława Pasikowskiego – może razić sztucznością i w efekcie obniżyć zarówno poziom napięcia, jak i ostateczną ocenę tej publikacji.\nPiotr Lewicki, mieszkający z żoną i synem urzędnik, który (w przeciwieństwie do swoich kolegów) brzydzi się korupcją, zostaje pewnego popołudnia poproszony o drobne „nagięcie” zasad przetargu. Szybka odmowa i ucięcie dyskusji przynoszą dramatyczne konsekwencje. Do domu mężczyzny ktoś przysyła zdjęcia jego syna, żona skarży się na głuche telefony, a ojciec Piotra zostaje dotkliwie poszkodowany w wypadku samochodowym. Serie niefortunnych zdarzeń zaczynają się powtarzać, co więcej – dochodzi do kilku zabójstw, których winny jest zarówno urzędnik, jak i nieznany mu oprawca.\n„Psychopoland” to zarówno historia zemsty, jak i krytyka systemu, który generuje trudne moralnie wybory, prowadzące do tragicznych skutków. W komiksie duetu Białczak-Chmielu roi się jednak od śmiesznych chwilami stereotypów. Nieliczne postaci kobiece (co jest zresztą atutem podtrzymującym konwencję) są kruche, choć pełne pasji i poświęcenia. Mężczyźni zaś potraktowani zostali dwubiegunowo: to albo silni i kipiący testosteronem kryształowi bohaterowie, albo czarne charaktery. Scenarzyści wyeksponowali sceny erotyczne, nadając im intensywności grubą, wręcz szkicową kreską (zupełnie jakby samemu rysownikowi trzęsła się podczas pracy ręka). Gdy zaś na horyzoncie pojawi się domniemana postać o homoseksualnej orientacji, jest nią „potężny samiec, kochający tylko prawdziwych mężczyzn”.\n„Psychopoland” stanowi pewną wariację na temat wrażliwości i powierzchowności znanych właśnie z filmów Pasikowskiego. Album bazuje na prostym modelu historii o wendetcie: od drobnego nieporozumienia i walki w imię ideałów, poprzez tragedię, kryzys wiary oraz rezygnację, po krwawą jatkę prowadzącą do gorzkiego finału. Niby nie do końca zgodnie ze schematem, lecz wciąż przewidywalnie. Nie zmienia to faktu, że całość czyta się i ogląda z zapartym tchem, właśnie dzięki owemu przerysowaniu, które doskonale pasuje do groteskowości przedstawionego systemu i relacji międzyludzkich. Komiks Chmiela i Piotra Białczaka to w końcu historia bardziej z pogranicza antyutopii niż thrillera czy dramatu, choć właśnie na tych gatunkach opiera się jego fabuła.\nSatyra na państwo polskie i rządzącą nim biurokrację objawia się nie tylko na poziomie fabuły czy dialogów, lecz przede wszystkim na marginesach. Przestrzeń, w jakiej poruszają się bohaterowie, jest zbrutalizowaną mieszanką Łodzi i Detroit, pełną absurdalnych reklam i czyhającej za rogiem rozpusty. Wiele z napisów otaczających bohaterów oraz drobnych rekwizytów (takich jak książka, którą czyta oficer policji lub naklejka na szybie biura) zdradza dystans i czarny humor twórców.\nAlbumu „Psychopoland” nie należy ani jednoznacznie chwalić, ani ostatecznie przekreślać. Mimo wielu wad jest to bowiem historia, jakiej w polskim komiksie brakowało – może i pełna tanich chwytów, ale szczera w swoim buncie krytyka systemu, bez superbohaterów, za to o lekkim zabarwieniu anarchistycznym. W dodatku, jak przystało na Wydawnictwo Komiksowe, świetnie wydana. Jedyne, czego należy z całą pewnością się wystrzegać, to zaznajamianie się z kampania promocyjną i przerażająco kiczowatym zwiastunem tego albumu.\nPiotr Błaszczak, Chmielu: „Psychopoland”. Wydawnictwo Komiksowe. Warszawa 2013.


Fotele do Twojego salonu ✔ | Portal lifestylowy Miasto Kobiet\nHome / Styl życia / Dom / Meble i akcesoria / Nowoczesne fotele do Twojego salonu ‒ w poszukiwaniu siedziska idealnego\nNowoczesne fotele do Twojego salonu ‒ w poszukiwaniu siedziska idealnego\nMa być przytulnie ‒ musi być choć jeden fotel, nie ma opcji\nfot. Dariusz Jarząbek / Adobe Stock\nFotel powinien być zakupem na lata. Raz wybrany, powinien umożliwiać wygodne siedzenie i odpoczywanie przez długi okres czasu. Obecnie, oferta foteli jest niezwykle rozbudowana, a wśród dostępnych znajdziesz zarówno modele klasyczne, jak i zgoła nowoczesne. Na popularności zyskują w ostatnim czasie różnego typu eksperymenty aranżacyjne, w których ważną rolę odgrywają właśnie nietypowe fotele. Poniżej przyglądamy się z bliska najchętniej wybieranym, nowoczesnym modelom siedzisk do salonu\nFotele mniej i bardziej niekonwencjonalne\nFotele-pufy jeszcze do niedawna uchodziły za siedziska dedykowane dla dzieci. Obecnie, znajdziesz rozmaite wersje dużych rozmiarów puf, które można wykorzystać w aranżacji salonu. Pasują zarówno do pomieszczeń urządzonych w konwencjonalnym, przytulnym stylu, jak i do nowoczesnych i eksperymentalnych aranżacji. Znajdziesz także pufy ogrodowe, które można stosować na tarasach oraz w ogrodzie.\nFotel typu jajo to zawsze modny wybór. Dawniej korzystano z nich przede wszystkim w aranżacji pomieszczeń awangardowych; kojarzyły się ze stylem futurystycznym oraz eksperymentami. Współcześnie produkowane fotele jaja wyglądają zdecydowanie bardziej przytulnie oraz pasują do rozmaitych stylów i wnętrz. Dużą zaletą tych foteli jest ich atrakcyjna, przyciągająca wzrok bryła oraz zgrabnie wyprofilowane podłokietniki i zagłówek. Atrakcyjne modele foteli jajo znajdziesz pod linkiem https://dkwadrat.pl/pl/menu/meble/fotele/rodzaj/fotele-jajo-2838.html.\nNa fotelu możesz nie tylko siedzieć. Wiele z oferowanych siedzisk posiada bardziej rozbudowaną konstrukcję, która pozwala im pełnić dodatkowe funkcje. Znajdziesz między innymi fotele dedykowane do oglądania telewizji. Wbrew pozorom, jest to ważna kategoria siedzisk, których zakup warto rozważyć. Fotele do telewizora są najczęściej rozkładane, posiadają wygodne i miękkie oparcie, a ich konstrukcja sprzyja utrzymaniu wygodnej pozycji.\nDobrym wyborem będą takie fotele z funkcją spania, czyli rozkładane. Modele takie mogą posiadać dodatkowe elementy funkcjonalne ‒ wysuwany podnóżek, rozkładane oparcie, a także regulowany zagłówek. Najbardziej rozbudowane modele są sterowane za pomocą pilota, co pozwala na znalezienie najwygodniejszej pozycji bez potrzeby opuszczania siedziska.\nNowoczesna odmiana stylu retro\nWarto też wspomnieć o fotelach na płozach, niesłusznie wyeliminowanych przez nowoczesne style aranżacyjne. Fotele na płozach mają często minimalistyczną, wysoce atrakcyjną wizualnie konstrukcję. Pasują do różnych stylów ‒ boho, loft, minimalizm, a wielu odbiorców uważa ich walory estetyczne za uniwersalne.\nNa popularności zyskują także meble tapicerowane, które kojarzą się z modą retro lub vintage. Obecnie są one wybierane zarówno z uwagi na ich wysoki komfort użytkowania, jak i parametry estetyczne. Wiele spośród dostępnych foteli tapicerowanych zostało pokrytych atrakcyjnymi wizualnie materiałami, o intensywnych barwach lub ciekawych wzorach graficznych. Wybierając model tapicerowany, warto zwrócić uwagę nie tylko na jego konstrukcję, ale również zastosowane obicie, które ma kluczowy wpływ na potencjał aranżacyjny danego siedziska.\nIza 24 lutego, 2022\nNowoczesność nowoczesnością, klasycznych uszaków nic nie zastąpi 😀 Lubię pooglądać nowe propozycje, ale w domu i tak od lat ten sam, czytelniczy fotel. Padło na Lund od Puszmana, najlepszy prezent od rodziców 🙂 W salonie trochę więcej szaleństwa, a takie jajo by pasowało… Przejrzałam i faktycznie ciekawy pomysł 😀


Porządki wiosenne – młyn w Niegowie 2017…\nW dniu 30 marca 2017 r. rozpoczęto porządkowanie terenu po wycince drzew przy młynie w Niegowie. Jan Getka z Zabrodzia i Arkadiusz Redlicki z Bractwa Zabrodzkiego wykorzystując głównie piły spalinowe i siekiery rozpoczęli se... czytaj dalej\nWycinka starych (chorych) drzew przy młynie\nW dniu 27 lutego 2017 r. w godzinach popołudniowych na mocy decyzji nr 4/17 Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Warszawie została przeprowadzona sprawnie akcja pod kierownictwem leśniczego Michała Fujaka (członek Bractwa), mająca na cel... czytaj dalej\nW dniu 26 lutego 2017 r. odbył się po raz drugi w Wyszkowie Bieg Pamięci Żołnierzy Wyklętych Tropem Wilczym. Pomysłodawcą biegu organizowanego w całej Polsce jest Fundacja Wolność i Demokracja. W tym roku dla upamiętnienia osób ... czytaj dalej


Wytęż wzrok! czyli ukryte obrazki | Gry planszowe, książki i zabawy dla dzieci\nChcecie poćwiczyć spostrzegawczość i koncentrację? Zerknijcie na propozycję od Wydawnictwa Nasza Księgarnia.\nNumer ISBN: 978-83-10-13029-7\nW tej książce zgubiły się 3 parasole, 7 myszek, 14 książek, 5 butów, 14 ptaków, 2 krokodyle, 3 widelce, 8 liter, 1 wielbłąd i wiele, wiele innych przedmiotów oraz zwierząt. Czy jesteś w stanie je wszystkie odnaleźć? Podejmij wyzwanie! Poszukiwane elementy zostały starannie ukryte na 20 czarno-białych ilustracjach, znanych niektórym ze “Świerszczyka”.\nPotem czeka Cię kolejne zadanie: wszystkie obrazki trzeba pokolorować – zatem: kredki i flamastry w dłoń! /notka Wydawnicza/\n“Dźwięk”, czyli o tym czego nie widać Kawalerka i kto się w niej zmieści? Czas poćwiczyć pamięć, spostrzegawczość i refleks! Nie daj się wykiwać kiwi! Słodka zabawa w Torcik