Pawilony, kasynka. Poezja na półperyferiach - Paweł Kaczmarski | Nowy Napis\nNowy Napis Co Tydzień #037 / Pawilony, kasynka. Poezja na półperyferiach\nDominik BielickiIlona WitkowskaJakub Kornhauser\nliryka, poezja, półperyferia, przaśność\nJedną z cech półperyferyjnej kondycji, jak wiadomo, jest to, że półperyferia nie mają nic naprawdę – ale tak naprawdę – swojego, chociaż bardzo by chciały. Służymy stabilizacji systemu-światu i przesyłowi – czy to z centrum do peryferii (gdzie ślemy głównie fantazje o Zachodzie i kapitalistycznej modernizacji), czy z peryferii do centrum (służąc choćby za przystanek dla taniej siły roboczej). Nawet jak kogoś próbujemy skolonizować, to dlatego, że sami czujemy się skolonizowani. Gdy Janek Sowa w wywiadzie udzielonym „Praktyce Teoretycznej” mówił o tym, dlaczego półperyferyjny wschód Europy potrafi widzieć tylko w kategoriach „braku”, posłużył się argumentem z braku własnego wkładu tychże do kanonu światowego: „Kto uważa, że jest to ocena niesprawiedliwa, niech spróbuje wskazać kontrprzykłady: styl architektoniczny pochodzący z Polski, prąd w malarstwie podyktowany przez Węgrów, gatunek literacki wymyślony przez Bułgarów, przełom naukowy dokonany na Litwie […]”. Prowadzący rozmowę Michał Pospiszyl i Kamil Piskała słusznie wytknęli Sowie, że takie postrzeganie sprawy to pewne uproszczenie, w dużej mierze zależne od wyboru „symbolicznej matrycy”. Ale gdy spojrzeć na aktualny stan polskiego dyskursu publicznego i najnowszą historię naszej kultury, trudno nie odnieść wrażenia, że dużo z nas własną półperyferyjność z entuzjazmem akceptuje – jeśli jest ona do pewnego stopnia mitem, to mitem wzmocnionym o tyle, że już dawno temu z całym przekonaniem weń sami uwierzyliśmy.\nPrzeciwko własnej półperyferyjnej kondycji można się bowiem, oczywiście, buntować (pytanie o to, na ile taki bunt może być skuteczny bez rozwiniętej sieci międzynarodowej solidarności, pozostaje kluczowe); natomiast polska polityka i kultura wybierają tradycyjnie inną ścieżkę i z naszej roli pośredników czynią bądź to święty historyczny obowiązek (wersja konserwatywna), bądź realizację fantazmatu o odwiecznej naturalnej gościnności Polaków i „tyglu kultur” (wersja, powiedzmy, mniej konserwatywna). Chyba (prawie) nikt nie czerpie tyle satysfakcji z bycia „przedmurzem”, mediatorem między wschodem i zachodem, północą i południem. Nikomu aż takiej przyjemności nie sprawia bycie jedną nogą.\nWracając do kwestii posiadania czegoś na własność, moglibyśmy zapytać: czy istnieje specyficzna estetyka bycia jedną nogą? Zjawisko, które w zwięzły sposób podsumowywałoby na poziomie estetyki właśnie naszą półperyferyjną kondycję, i które bylibyśmy w stanie nazwać intuicyjnie zrozumiałym słowem?\nSądzę, że tak, i że zjawiskiem tym jest przaśność – owo szczególne wrażenie taniości czy niedorobienia, które wynika naraz z bycia nie do końca i z przekombinowania, z jednoczesnego nadmiaru i niedoboru ambicji. Przaśność to, jak podpowiada słownik PWN, rodzaj prostoty czy wręcz prostactwa – ale przecież nie prostoty przekładającej się po prostu na surowość, minimalizm, poczucie małości. To raczej pewien typ straganowego (choć już nie karnawałowego) kiczu, który wzbudza naraz sarkastyczną kpinę, poczucie zażenowania, ale też melancholię i czułość. To nie tylko brak, to niedorobienie – nie niedorobienie monumentalne (jak fresk niedokończony przez przedwczesną śmierć artysty), ale ubogie, biedne, czy wręcz – zaryzykujmy potoczność – biedowe; powiedzmy: remont, na który w połowie prac skończyły się środki, ale który trzeba było jakoś dokończyć. Przaśność to estetyka spod znaku „a wyszło jak zawsze”.\nPWN mówi dalej, że określenie „przaśny” świadczy o „zacofaniu cywilizacyjnym, o kulturowym i umysłowym ubóstwie”. Odłóżmy na bok kontrowersje związane z użyciem frazy „zacofanie cywilizacyjne” w XXI wieku – i zauważmy tylko, że przaśność nie jest przecież zupełnie bezmyślna, zawsze ujawnia ślad jakiegoś twórczego zamysłu. Zamysł ten po prostu wyraża się w kategoriach kombinowania, cwaniactwa, drobnego oszustwa raczej niż artystycznego geniuszu czy prowokacji. Przaśne są rzeczy zrobione z taniej imitacji drogiego materiału, rzeczy łączone i zaszpachlowane (ale nie umiejętnie, jak w modnej kategorii patchworku, tylko na szybko i na ślinę); przaśność to zaradność na opak, albo trafne odwołanie do najniższego gustu. To taki rodzaj tandety, który ujawnia inwencyjność twórcy, chociaż wolałoby się, żeby nie ujawniał. Przaśność to estetyka niedoróbek, podróbek, samoróbek – ogólnie jakichś róbek, jakieś pracy skarłowaciałej i od niechcenia, jednak związanej z wysiłkiem, zawsze jest bowiem w jakiś sposób wysilona. Przaśna jest boazeria z mieszkania babci, przaśna jest nadbałtycka smażalnia, przaśne są polskie wesela i występy polityków w programach śniadaniowych.\nOczywiście, ukryty geniusz przaśności tkwi w tym, że jest ona reprodukowana w sposób w znacznej mierze nieświadomy. Nie da się być celowo przaśnym, nie da się przaśności „uprawiać” (dlatego przaśność może być traktowana jako odmiana kiczu, ale już nie podtyp kampu).\nWiersze, którym chciałbym się poniżej przyjrzeć – bo właśnie we współczesnej polskiej poezji moim zdaniem kategoria przaśności zostaje poddana najbardziej interesującej, a zarazem krytycznej obróbce – nie są więc przaśnymi wierszami, tylko wierszami zainteresowanymi przaśnością. Na pierwszy ogień – Dominik Bielicki, którego świetny drugim tom poetycki, Pawilony, w zasadzie w całości jest jakoś temu dziwnemu estetycznemu (podestetycznemu?) zjawisku poświęcony.\nW najbardziej bezpośredni, namacalny sposób Bielicki dotyka przaśności chyba w wierszu Mieszkalnictwo bohaterów (s. 37):\nBohaterowie polskich seriali kryminalnych\nmieszkają w mieszkaniach po babci.\nDobrze się przypatrzcie.\nLinda w mieszkaniu po babci.\npoturbowani wracają do domu.\nMacki sprawy sięgają niebezpiecznie wysoko.\nOdsunięci od sprawy, niewygodni,\nwchodzą do przedpokoju. Niedbale\nzatknięta za boazerię stara\nwidokówka. Skrzypi parkiet\npod ich podeszwami\nw ścisłym centrum (czterysta\npięćdziesiąt złotych miesięcznie\nplus media). Ich kuchnie,\nw których gotowały babcie,\na oni tylko zdjęli ze ścian\nte wsiowe chochle.\nRzucają klucze na stół\ni piją wódkę albo muszyniankę,\nwcale się nie ciesząc.\nMamy tu przaśność na smutno, a do tego codzienną, powszechną i dziedziczną – „wsiowe” są chochle, które przypominają „bohaterom” o ich pochodzeniu. To przaśność wszechogarniająca, zaraźliwa, przekazywana z pokolenia na pokolenie, ale łącząca też – na przykład – aktora i widza, celebrytę i celebranta, dwie strony ekranu. Wiele wierszy Bielickiego sugeruje, że przaśność trudno przekroczyć i że na półperyferiach (powiedzmy: w Polsce, ale to jednak w Pawilonach patafizycznie baśniowa przecież kraina) właściwie nikt nie pozostaje poza zasięgiem jej oddziaływania. To taki słaby, niedorobiony fundament, na którym wszyscy się opieramy – z któregośmy wszyscy – i który co jakiś czas przebija spod całej reszty. Nawet w wypadku CEO (z wiersza o tym samym tytule, s. 18):\nCEO także jest biedny,\nbo ma na głowie akcjonariuszy\ni umówili mu ludzi z kablówki,\ngdy jego druga żona, straszna raszpla,\nzgubiła się i odnalazła w studiu tatuażu\nchłoptasia jej siostry. Ja tu na razie\nmówi CEO, widzę trzynaście kanałów,\ni żadnych cipek, przepraszam,\npalą mi się grzanki.\nJednak to, że przaśność łączy nas wszystkich, nie znaczy, że wszyscy stajemy się przez nią jednakowi. Wręcz przeciwnie. Przecież jest też przaśność tytułowych pawilonów, może wciąż śmieszno-smutna, ale jednak bezpretensjonalna:\nCudowne pawilony z białej cegły tu i tam\nz rampą i kawałkiem parkingu\nktóre nie służą niczemu\nw którą wystarczy puknąć\npawilony których nikt nie chce\na więc na pewno nie należą do nikogo\ngdzie można pluć tam gdzie się może\nusiądzie następnym razem\narystokraci na morzu\nktórzy sami kroją sobie\nproste płócienne ubrania\nW przaśności wtórnie wykorzystanej odnajdujemy jakieś poczucie wolności czy autonomii. W całym tomie Bielickiemu udaje się utrzymać ten delikatny balans, w ramach którego przaśność podlega ocenie – nie da się ukryć, że jest śmieszna, pocieszna, żenująca etc., poeta nie próbuje jej odzyskać – ale nigdy nie dostarcza łatwych podsumowań. Albo inaczej: przaśność podlega ocenie estetycznej, ale wymyka się ocenie etycznej. To jednak nie dlatego, że o sferę etyczną nie zahacza. Spójrzmy na Rzeźnię w wolskiej Gamie (s. 40), najbliższy chyba wrażenia groteski wiersz tomu:\nPięć trupów między krzesłami.\nTyle zostało z mafii wołomińskiej.\nDopiero co jedli pierogi,\njak mogli dać się tak podejść?\nŻadne krzesło nawet nie upadło,\nale w wódce roztopił się lód.\nWieszali plazmy nad kominkiem\ni ich miliony utonęły w obciachu.\nIch drogie auta nie doczekały żółtych blach.\nNastali radni z zarządów deweloperów,\nani nawet przyjąć kulki,\ntrysnąć juchą, wyrzucając ramiona,\nktórzy wożą chore prostaty do Baden-Baden,\nTo, nie jest wiersz o historii przestępczości zorganizowanej w III RP, a o elitach półperyferiów i ich dojrzewaniu do pewnej wizji nowoczesności. Gangsterzy dawnej mafii wołomińskiej, których „obciachowość” stwierdzona zostaje wprost, zastąpieni zostają przez nowych, bardziej eleganckich, błyszczących, światowych – ale przecież ostatecznie nadal gangsterów. Znamy ten trop z niejednego filmu (i, oczywiście, z The Wire). Bielicki subtelnie wskazuje, że w naszych warunkach to, co nowe, nie jest nawet takie nowe – okazuje się niemniej przaśne od poprzednika, nie spełnia nawet obietnicy lepszej pozłotki. Czytanie Sapkowskiego, hobbystyczna znajomość win, choroby prostaty i Baden-Baden byłyby może estetycznie niewinne z osobna, ale na pewno nie w zestawieniu. Łagodny z natury, zasadniczo życzliwy głos Bielickiego nie rzuca poważnych oskarżeń, ale w półironicznym zarzucie – że ci, którzy nastali, nie potrafią nawet trysnąć juchą – zdaje się pobrzmiewać coś naraz z goryczy i melancholii: jedni i drudzy są równie przaśni, równie niepoważni w swojej roli bossów, ale ci pierwsi byli przynajmniej mniej pretensjonalni – w ścisłym sensie mniejszych pretensji do bycia elitami, reprezentowania wyobrażonego Zachodu czy nowoczesności. Bliżej było im do ketchupu Włocławek z wiersza o tym samym tytule (s. 11), który wygląda strasznie przaśnie z etykiety, ale broni się zapachem; „nowi” to bardziej koneserzy obcojęzycznie brzmiących wypieków z wiersza focaccia, neurotycznie podtrzymujący pewną iluzję („Mój Boże, / focaccia to podstawa! / Świeży rozmaryn! Dlaczego tak długo / mówili o wszystkim, tylko nie o tym?”).\nBielicki nie tyle broni autentyzmu czy wiarygodności przaśności oryginalnej – tej sprzed lat, pozbawionej pretensji, niekryjącej się ze swoją naturą – ile podaje w wątpliwość możliwość przekroczenia, na jakimś fundamentalnym poziomie, naszej wspólnej przaśnej kondycji. To zaś nie po to, by ujrzeć w niej jakąś demokratyzującą, inkluzywną, równościową siłę, ale po to, by ukazać, jak absurdalne są na półperyferiach próby wytworzenia estetycznego dystansu między masą a elitami – dystansu legitymizującego uprzywilejowaną pozycję tych drugich. Na poziomie ideologii, zdaje się mówić Bielicki, nowi bossowie roszczą sobie prawo do bycia bossami właśnie dlatego, że nie dają się już zamordować nad talerzem pierogów; ale przecież ich wino, ich Sapkowski, ich Baden-Baden nie tylko tymi pierogami są budowane, ale ostatecznie nie tak bardzo się od nich różnią. Strasznie by chcieli być establishmentem, ale na razie „mają usta pełne focaccii / i grzmią, wymachując sztućcami”, jak dziwny egzotyczny ptak (z tych mniej majestatycznych) czy teatralna lalka (kermit, s. 19).\nBielicki okazuje się szalenie nieoczywistym i przewrotnym typem estety – nie dlatego, że pisze przeestetyzowane wiersze (nie pisze), ale dlatego, że uważa estetykę (w formie przaśności, tandety, obciachu) za sposób na ujawnienie głębszej prawdy, na demistyfikację pewnej ideologii. Przaśność nie kłamie, chciałoby się powiedzieć – i dzięki temu ukazuje sztuczność i wątłe podstawy tego, co na półperyferiach chciałoby sprzedać się jako nowoczesne, elitarne, luksusowe, „zachodnie” w fantazmatycznym sensie.\nPawilony oczywiście nie są książką o przaśności w tym sensie, że mają czytelnikom do powiedzenia różne rzeczy o różnych sprawach – przaśność jest tu wspólnym mianownikiem, a czasem też tematem, ale tematem na pewno niejedynym i niekoniecznie najważniejszym. Natomiast jej wszechobecność, wspominana już zaraźliwość, wpływa z osobna na lekturę każdego w zasadzie wiersza. Chociaż Pawilony to nie książka konceptualna ani poemat, to niektóre teksty nabierają zupełnie nowych znaczeń w kontekście całego tomu. Spójrzmy na wiersz Warszawa (s. 20):\nPrzy ulicy Bogusławskiego na Bielanach\nznajduje się La Cascade, dwunastopiętrowa\ninwestycja Bouygues Immobilier Polska.\nPo drugiej stronie Wisły: osiedle\nIgrzyskowa (Victoria Dom), kameralne budynki\no prostej bryle, z windami.\nStamtąd osiedle Tęczowe (Dolcan) przy zbiegu ulic\nTechników i Cegielnianej (wjazd od\nPopularnej) przenosi nas w magiczny świat\nluksusu. Skąd już tylko krok do\nOgrodów Mehoffera, przy Talarowej,\nsąsiadujących z małym lasem.\nI oto wita nas na Ziemi osiedle Hubertus,\npełne dyskretnej elegancji, na Obrzeżnej,\nobjęte systemem kamer i „opieką concierge”.\nWyjęty z książki, czytany zupełnie poza jej kontekstem, ten wiersz wydałby się chyba krytyką gentryfikacji jako takiej, kapitalistycznych przemian urbanizacyjnych w ogóle – nagłej wszechobecności drogich osiedli, obsesji na punkcie „luksusu”, związanego z tym wszystkim przyzwolenia na inwigilację („objęte systemem kamer”) oraz izolacji biednych od bogatych, którzy coraz wyraźniej żyją w różnych światach („osiedle Tęczowe […] przenosi nas w magiczny świat”). I, oczywiście, Warszawa jest w dużej mierze komentarzem do tych zjawisk i problemów. Ale uczuleni na przaśność przez Bielickiego, zaczynamy się teraz dopatrywać jej wszędzie: w samych frazach „magiczny świat” i „dyskretna elegancja”, w „prostej bryle” budynków, w których elementem luksusu i elegancji jest to, że są „z windą”. No i nazwy, wymyślne i obcojęzyczne – nawet nie anglojęzyczne, ale pobrzmiewające francuskim i łaciną. Im dłużej patrzymy na ten obrazek, tym tańszy, śmieszniejszy i bardziej przaśny się zdaje – a przecież złego słowa (wprost) o nikim się tu nie mówi, cały wiersz to zapewne kompilacja wyimków z materiałów promocyjnych developera. Bielicki uderza, owszem, w elitaryzm elit i ich gentryfikacyjne ciągoty, ale robi to w ramach ich własnej logiki – uderza tam, gdzie ma szansę zaboleć, chciałoby się powiedzieć – na zasadzie: nawet gentryfikować nie potraficie z klasą.\nIlonę Witkowską łączą z Bielickim przynajmniej dwie rzeczy. Po pierwsze, przaśność w jej wierszach pojawia się dość często (podkreślmy jeszcze raz, na wszelki wypadek: jako temat czy zjawisko – Witkowska nie pisze „przaśnych wierszy”), ale nie jest celem samym w sobie. Moglibyśmy nawet powiedzieć, że, inaczej niż w Pawilonach, u autorki Lucyfer zwycięża przaśność jest tematem drugoplanowym, wrażeniem ubocznym. Po drugie, chociaż w wierszach Witkowskiej otwarcie (i przewrotnie) wykorzystane zostają moralizatorskie czy wręcz dydaktyczne rejestry języka, wobec codziennej przaśności poetka jest wyjątkowo życzliwa, nie traktuje jej jako przedmiotu kpiny czy łatwej oceny. Nawet wtedy, gdy opisuje ją w kategoriach kataklizmu (s. 14):\njako człowiek próżnujący\nchodzenie na wojsko,\nprogramy, które robi\nno i ta modlitwa,\nbo ciągle ją słyszę –\npobożne „skończyć remont”,\nktóry wszyscy znamy:\nna szybko i brzydko,\nwieczny, co pochłania\nBodaj pierwsze wrażenie po lekturze tego wiersza, to poczucie niedomknięcia. Po wydzielonym światłem, jednowersowym „skończyć remont”, przewidzianym jakby na westchnięcie, osobny oddech, dostajemy puentę bez puenty – owszem, logiczne zakończenie wiersza, ale bez kropki i bez dopełnienia (co pochłania? Środki, nas samych?). Owo poczucie niedomknięcia koresponduje z intuicyjnie chwytanym tematem czy przekazem – kataklizmy, które wymienia poetka (półironicznie odnotowawszy na samym początku własną uprzywilejowaną pozycję, pozwalającą jej czynić z zewnątrz tego rodzaju obserwacje) same się nie kończą, a przynajmniej wydaje się, że nie skończą się nigdy. Ich wspólnym mianownikiem jest – znów – taniość, tandeta, przaśność, ale przaśność przytłaczająca, odbierająca (czasem dosłownie) życie: od beznadziejnych warunków zatrudnienia w Biedronce, przez chwilówki jako najbardziej opresyjną i zarazem bardzo codzienną formę kredytu, po pozbawiony splendoru hazard z mikrokasynek.\nNajwięcej uwagi pada jednak na remont – dosłowny (zob. Polaków przygody z remontami), ale też będący tu chyba synekdochą jakiejkolwiek próby odnowienia, aktualizacji, unowocześnienia świata wokół. Jest naraz „wieczny”, ale „na szybko i brzydko”; wysiłek, który ciągnie się w nieskończoność nie dlatego, że jest metodyczny, mozolny, heroiczny – tylko dlatego, że pozostaje pospieszny, desperacki, ponad środki raczej niż ponad siły. Ale że mowa o kataklizmach, to nie sposób nie zadać ostatecznie pytań, które w nowoczesnym świecie towarzyszą zawsze katastrofom naturalnym – kto, za co i w jakim stopniu jest tu odpowiedzialny? Gdzie leży wina? A na tej podstawie – co można zrobić, by taka sytuacja się więcej nie powtórzyła? (W kontekście jem granaty – co zrobić, by remont jednak kiedyś się skończył, a może nawet udał?)\nWitkowska nie tylko nie odpowiada na te pytania wprost, wydaje się nie odpowiadać na nie w ogóle; nie zadaje ich, nie zahacza o nie, nie wchodzi w ogóle na temat winy i odpowiedzialności. To, jak się zdaje, celowy zabieg. Przaśne polskie minikataklizmy wydają się tutaj bardzo przyziemne, codzienne – zwykłe – a jednocześnie kierowane jakąś jakby metafizyczną (czy historyczną), nieubłaganą siłą. Bo one przecież po prostu są, zdarzają się, wszyscy wiedzą, o co w nich chodzi, ale nikt nic nie poradzi. W obrazie remontu Witkowska bardzo minimalistycznymi środkami szkicuje historię, której protagoniści niby mogliby zrobić coś lepiej – staranniej, sprawniej – ale za to, że ostatecznie wychodzi jak zawsze, też trudno ich winić. Czasem, jak w wierszu kółko graniaste (s. 37), w wątpliwość podaje się w ogóle sensowność większych starań:\nTen mechanizm, powracający przynajmniej w kilku wierszach (a w retrospektywie dający się też odnaleźć u Bielickiego) bardzo trafnie oddaje problem odpowiedzialności – politycznej, estetycznej, etycznej – na półperyferiach. Moglibyśmy zrobić coś więcej – lepiej, szybciej, ładniej – ale czy to coś zmieni? Albo: owszem, nie robimy wszystkiego, co możemy, ale tak zasadniczo to przecież nie nasza wina, że jest aż tak źle. My tu tylko sprzątamy, łatamy, cerujemy. Wszyscy jesteśmy pośrodku, zatrzymani w pół drogi, w trakcie niekończącego się remontu; wrzuceni weń ani zgodnie z własną wolą, ani mimo jej.\nMoże należałoby więc zadać inne pytanie – nie o odpowiedzialność, tylko o możliwość przetrwania; innymi słowy, jak sobie z katastroficzną przaśnością na co dzień radzić (s. 22)?\ndobry, łagodny, piękny boże\nśni sny o tygrysach\nza lichymi drzwiami,\no biedzie i złodziejstwie,\nktóre jej zaradzi.\n„Zaradność”, o której tu mowa – odpowiedź tyle na biedę, co na permanentny strach i poczucie prekarności, „tygrysy za lichymi drzwiami” (choć może to siebie samego śpiący Polak widzi jako tygrysa? A może jedno i drugie?) – jest groteskową, a zarazem melancholijną jakby wersją kapitalistycznej, potransformacyjnej „zaradności”, która miała być sposobem na dobrobyt i awans w nowej rzeczywistości, podstawą społecznej mobilności w zindywidualizowanym świecie.\nAle zdaje się, że mamy do czynienia z jednym jeszcze odwróceniem, że przaśna zaradność z wiersza Witkowskiej stanowi lustrzane odbicie jeszcze innego zjawiska czy idei. We współczesnej humanistyce, w rejonach bliskich antropologii i kulturoznawstwu, wiele mówi się o sposobach czy technikach „radzenia sobie”, to znaczy drobnych, subwersywnych działaniach, które wykluczonym i wyzyskiwanym pozwalają – na co dzień, doraźnie i „partyzancko” – poruszać się w nastawionym przeciwko nim systemie. Radzenie sobie to (na przykład) chodzenie na skróty, wbrew regulacjom urbanistów; wynoszenie z miejsca pracy ścinków i resztek; tworzenie improwizowanej architektury w przestrzeni publicznej; wykorzystanie tego, co wydawałoby się niepotrzebne i odrzucone. Upraszczając nieco, możemy powiedzieć, że radzenie sobie to umiejętne – czasem wręcz genialne – wykorzystanie bardzo ograniczonych zasobów do codziennych potrzeb.\nCzy nie moglibyśmy powiedzieć – ryzykując, że przejdziemy z właściwego tematu wiersza Witkowskiej na teren inspirowanych nim (i poezją Bielickiego), swobodniejszych antropologiczno-estetycznych rozważań – że przaśność jest jakby rezultatem odwrotnych działań, praktyk wyjątkowo nieporadnych? Jeśli radzenie sobie to dobre wykorzystanie środków w sytuacji, zdałoby się, beznadziejnej, to przaśność wynikałaby z kombinacji niezawinionego beznadziejnego położenia oraz nieumiejętnego wykorzystania ograniczonych środków: wymuszony remont, który moglibyśmy jednak zrobić trochę lepiej; dziedziczone mieszkania „bohaterów” u Bielickiego, które można by uczynić odrobinę mniej depresyjnymi. Wracamy w ten sposób do kwestii odpowiedzialności; postrzeganie półperyferyjnej kondycji właśnie przez pryzmat przaśności pozwalałoby wyjść poza proste dychotomie ofiar i sprawców, skolonizowanych i kolonizatorów – dystansowałoby nas zarówno wobec narracji o moralnych niedostatkach i samozawinionej niedojrzałości (jakbyśmy się bardziej starali, bylibyśmy nowocześni), jak i wobec biegunowo przeciwnej opowieści o dziejowej niesprawiedliwości (wszystko byłoby inaczej, gdyby nie interwencje z zewnątrz). Może stąd wrażenie – tak u Witkowskiej, jak u Bielickiego – że ich wiersze dotykają fundamentalnych etyczno-politycznych kwestii, kpią, ganią i prowokują, ale nie wskazują jednoznacznie winnych. Kasynka, niekończące się remonty, kiczowate nowe osiedla i mieszkania wyłożone boazerią wysyłałyby spójny przekaz: owszem, zostaliśmy wrzuceni w sytuację beznadziejną, ale sami sobie nie pomagamy.\nW tym kontekście szalenie ciekawie wypada ostatnia książka poetycka Jakuba Kornhausera, Dziewięć dni w ścianie. To zbiór czterech dziwnych, gęstych, spisanych prozą narracyjnych poematów, w których autor rozwija coś, co z braku lepszego określenia moglibyśmy nazwać surrealizmem niemieszczańskim: zainteresowanym przedmieściami i małymi miasteczkami, Polską powiatową (a momentami nawet gminną), w sferze stylistyczno-językowej zaś – rejestrami niskimi, plebejskimi czy odpustowymi. Jako znawca surrealizmów mniejszościowych – bałkańskich, środkowo- i wschodnioeuropejskich – Kornhauser idzie więc na przekór potocznym skojarzeniom, zakorzenionym w recepcji słynnych Francuzów, a łączącym nadrealizm przede wszystkim z burżuazyjnym flaneurem i scenerią wielkiego miasta.\nPodstawowym tematem jest tu poczucie rozpadu najbliższej, codziennej rzeczywistości; w wyniku utraty jakiegoś metafizycznego czy historycznego spójnika (pierwszy, tytułowy poemat zaczyna się od bardzo dosłownego odejścia „pana”) świat zaczyna się rozszczelniać i rozsupływać. Bardzo trafnie opisał to w swojej recenzji Jakub Skurtys:\nWłaściwie w omawianej książce dzieje się coś niezwykłego, bo spod warstwy wariacyjnych, ludowych gawęd, pełnych emocji, resentymentu, absurdalnych spekulacji i naiwnej metafizyki świętych obcowania, przebija opowieść o polskim urbanizmie, a właściwie szerzej: o relacji między miejscem zamieszkania i duchem nowoczesności. Jeśli tytułowe „Dziewięć dni…” opowiada o jakimś kafkowskim ruchu izolacji, „ucieczki w ścianę” na skutek utraty metafizycznego zwornika, to kolejne części problematyzują inne ruchy wydziedziczenia z miejsca zamieszkania, opuszczenia domu w poszukiwaniu nowych doświadczeń, potem niemożliwych powrotów na wieś, która zmieniła się już w przedmieścia […]\nW tę zasadniczą narrację Kornhauser wplata cały szereg pomniejszych społeczno-historycznych tematów, przede wszystkim wątek migracji i ksenofobii, półperyferyjnego strachu przed tym, że „obcy” do ruiny doprowadzą i tak kruchą (pozbawioną teraz metafizycznej sankcji) rzeczywistość.\nŚwiaty Kornhausera wypełnione są tandetą, ruiną i straganowym kiczem; ciągle coś się brudzi, rozpada, zarasta etc. Skurtys słyszy w Dziewięciu dniach w ścianie tony katastroficzne, zauważa, że to „w dużej mierze opowieść o powolnej śmierci domu-miejsca”, i niewątpliwie ma rację. Ale jest tu też zaskakująco dużo autorskiej życzliwości – czy wręcz czułości – dla owych światów w półruinie. Weźmy na przykład taki fragment – pierwszy z brzegu, ale dotykający wspomnianych wątków ksenofobii (a do tego sąsiedzkiej zawiści i państwowej inwigilacji), a więc w punkcie wyjścia jakoś poważniejszy czy bardziej ponury (Środa, św. Walanty z Rajska, s. 21):\nStrażnicy miejscy czepiają się już wszystkiego, czy skarpety aby nie wczorajsze, czy ziemniaki posolone. A do sąsiada zajrzały, wy hycle łyse? Tam to jeden w drugiego darmozjady i uchodźcy. Po lesie łażą, bobakiem szczują tłustym, co go nawieźli z tej Rosji, bóg wie czym. A brzydkie toto, drapie się po gzymsie, jeść woła, chwyta po łydkach zębiskami, zupę rozlewa po chacie.\nObrazek to nie tylko absurdalny („drapie się po gzymsie”?) i raczej przewrotnie niegroźny, ale przede wszystkim wypełniony jakąś niedookreśloną, ogólną sympatią do świata: i do strażników, i do jednych sąsiadów, i do drugich, i nawet – może przede wszystkim – do tego bobaka, chociaż brzydki, drapie, gryzie i ogólnie uprzykrza życie. Przaśność u Kornhausera jest nieodmiennie poczciwa, pocieszna, wywołuje – nawet w najgorszych momentach – uśmiech. Widać to nawet w liczbie zdrobnień, używanych przez autora jakby odruchowo, domyślnie, dla opisania najróżniejszych przedmiotów, osób i zdarzeń. W ten sposób poeta rozbraja na przykład groźne ruiny z puenty wiersza Rok piąty (Zembrzycka) (s. 33): „Nocą zakradamy się do byłego miasta, kościół przypomina dinozaurka nadzianego na olbrzymi kaktus”.\nDziewięć dni w ścianie to przeraźliwie gęsta książka; sama próba interpretacyjnej rekonstrukcji kolejnych poematów zajęłaby następne dziesięć stron. Ale coś ciekawego możemy powiedzieć o niej już na podstawie pierwszych wrażeń: dzięki umiejętnemu operowaniu dziwnością i surrealną dykcją, Kornhauserowi udaje się przedstawić naraz dwa bardzo różne oblicza przaśności. Z jednej strony – groza i strach, poczucie ciągłego zagrożenia i braku gruntu pod nogami; świat zbudowany z dykty i ledwo trzymający się całości po usunięciu zeń „metafizycznego zwornika”, niedający się wyremontować, unowocześnić ani przywrócić do stanu pierwotnego. Z drugiej – krasnal Hałabała (bohater jednego z poematów/cykli), straganowy karnawał, zahaczający może o groteskę, ale ostatecznie autentycznie zabawny, pocieszny, wzbudzający sympatię; przypominający, że w owym przaśnym świecie z dykty jest jakieś życie – ciekawe, nieprzewidywalne, prawdziwe.\nŹródło tekstu: Paweł Kaczmarski, Pawilony, kasynka. Poezja na półperyferiach, „Nowy Napis Co Tydzień”, 2020, nr 37\nPoprzedniNowy Napis Co Tydzień #037Deskrypcje (4): Van Gogh – Heidegger – CzychowskiNastępnyNowy Napis Co Tydzień #037*** [woda dławi się...]\n„Explain like I’m five”. O krytyce Pawła Kaczmarskiego\nMłody krytyk zajmuje się pisaniem o poezji, działalnością redaktorską, tłumaczeniową i organizatorską, słowem – jest go wszędzie pełno. Nie to jednak świadczy o jego wyrazistości, czy może nawet mocniej – o kontrowersjach, jakie budzi.\nWszystko ze wszystkim. Problemy z wywracaniem kultury\nGdyby do napisania dobrej książki o historii kultury wystarczył ciekawy pomysł, entuzjazm dla tematu i dostęp do obszernej bibliografii, „Wywracanie kultury. O dandysach, hipsterach i mutantach” Rafała Księżyka byłoby może arcydziełem.


Sanok powiększy się o Bykowce, Zabłotce i Trepczę? Radni podjęli uchwałę | Nowiny\nSabina Tworek 29 marca 2021, 11:47\n– Burmistrz nie wyszedł, aby porozmawiać z mieszkańcami, reprezentantami naszych wiosek, ale za to przyszła policja – podsumował Tadeusz Wojtas, przewodniczący Rady Gminy Sanok. – Rozmowa burmistrza z mieszkańcami odbywa się za pomocą policji. Czy tak powinno to wyglądać? Na sesji wielokrotnie padły słowa demokracja i rozmowy. Pytam, kiedy te rozmowy były i z kim się toczyły? – dopytywał przewodniczący.\n– To ważny moment i ważna decyzja dla przyszłości miasta - tłumaczył. - Przyłączenie do Sanoka Bykowiec, Trepczy i miejscowości Zabłotce będzie w najbliższych dziesięcioleciach motorem dla zrównoważonego rozwoju miasta, które wsparte trzema dodatkowymi dzielnicami zapewni mieszkańcom teren pod budownictwo jedno i wielorodzinne. Ponadto stworzy możliwości rozwoju spółce komunalnej, co przełoży się na korzystne oddziaływanie na środowisko i wysokość opłat za dostarczanie wody i odprowadzenie ścieków – argumentował burmistrz Matuszewski.


Derby inne niż wszystkie - Wybrzeze24.pl\nW niedzielę 31. maja o godzinie 17.30 po niespełna trzech miesiącach przerwy na boisko wybiegną piłkarze Lechii Gdańsk i Arki Gdynia. Pierwotnie spotkanie derbowe na Stadionie Energa miało odbyć się 15. marca. Niestety, z powodu zagrożenia epidemicznego, zostało odwołane.\nW ostatnim meczu przed przerwaniem rozgrywek Arkowcy ulegli na własnym stadionie Wiśle Płock 1:2. Natomiast biało-zieloni zremisowali w Lubinie 4:4 z tamtejszym Zagłębiem. Biorąc pod uwagę czas, który upłynął od ostatniej kolejki, trudno kierować się tymi wynikami jako wyznacznikiem tego, co może nas czekać. Forma drużyn jest wielką niewiadomą. Faworytem tego starcia wydaje się jednak być gdańska Lechia, która w rozgrywkach Ekstraklasy z Arką jeszcze nie przegrała. Ostatni mecz tych drużyn zakończył się remisem 2:2, który Arkowcy uratowali w doliczonym czasie gry (bramka wyrównująca w 98 min. meczu).\nPodczas przerwy związanej z COVID-19 nastąpiło wiele zmian, szczególnie w drużynie żółto-niebieskich. Nowym właścicielem został Michał Kołakowski, który jest synem futbolowego menedżera Jarosława Kołakowskiego. Z klubem pożegnał się Christian Maghoma. Istotna zmiana nastąpiła także na stanowisku trenera. Byłego piłkarza Arki, Krzysztofa Sobieraja zastąpił Ireneusz Mamrot znany m.in. z sukcesów w Jagielloni Białystok. Arkowcy odbyli krótkie zgrupowanie w Gniewinie. Po weekendowej regeneracji w poniedziałek rozpoczęli na obiektach Gdyńskiego Centrum Sportu przygotowania do derbowego starcia.\nGospodarze niedzielnego spotkania za miejsce treningów wybrali stadion przy ulicy Traugutta 29. Klub sukcesywnie podaje informację o przedłużeniu kontraktów m.in. z Michałem Nalepą, Jakubek Arakiem czy Zlatanem Alamerovicem. Lechii Gdańsk udało się także skorzystać z możliwości wykupu Kristersa Tobersa – uzdolnionego reprezentanta Łotwy. Na derbowe starcie z pewnością czeka Flavio Paixao, który stał się swoistym katem gdyńskiej drużyny. W sezonie 2017/2018 w wygranym meczu strzelił klasycznego hat-tricka i to w pierwszej połowie spotkania.\n- Bardzo ważna w tym spotkaniu będzie koncentracja oraz umiejętność przestawienia się na grę w tym niezwykłym czasie - powiedział Piotr Stokowiec, trener Lechii, przed meczem derbowym z Arką Gdynia. - Jako były zawodnik sam wiem jakie siły kibice potrafili wykrzesać z zawodników, dopingując ich. Mówi się, że trybuny niosą swoich zawodników. Atut własnego boiska to w dużej części była zasługa kibiców i często wpływał deprymująco na drużynę przeciwną. Wydaje się, że teraz ten atut odpada, został przez brak kibiców zdewaluowany. Trzeba mieć plan na mecz, plan na granie i skupić się na tym co trzeba wykonywać na boisku. Szanse się teraz wyrównały.\nW najbliższym starciu derbowym drużyny Piotra Stokowca nie wesprze pauzujący za nadmiar żółtych kartek Filip Mladenovic. Jest to poważne osłabienie biorąc pod uwagę sytuację kadrową Lechii. Zaś w zespole Ireneusza Mamrota nie zagrają Damian Zbozień oraz Adam Deja.\nDla obu drużyn mecz ma duże znaczenie. Lechia nie jest pewna miejsca w górnej ósemce i nie może sobie pozwolić na stratę punktów, bo można znaleźć się w strefie drużyn walczących o utrzymanie co z pewnością byłoby porażką dla biało-zelonych. Arka walczy o utrzymanie i jeśli nie będzie punktować to z każdym kolejnym meczem o pozostanie w ekstraklasie będzie coraz trudniej.\nPo raz pierwszy w historii spotkanie derbowe odbędzie się za zamkniętymi bramami stadionu. Kibice będą dopingować swoją drużynę oglądając transmisję meczu na antenach CANAL+ Sport. Kto okaże się lepszy? Czy Lechia Gdańsk podtrzyma serię w spotkaniach derbowych bez porażki ? Czy Arka Gdynia zwycięży po raz pierwszy i odbije się od dna ligowej tabeli? Na te i wiele innych pytań odpowiedź poznamy w niedzielny wieczór. Początek spotkania 31. maja o godzinie 17.30 na Stadionie Energa Gdańsk.\nTerminarz Lechii po wznowieniu rozgrywek\n27. kolejka 31.05.2020\n28. kolejka 05.06.2020\n29. kolejka 09.06.2020\n18:00 Lechia Gdańsk - Cracovia\n30. kolejka 14.06.2020


Laja Joga\t:: Tantra\t:: Laja Marga\t:: Biblioteka Laja Jogi :: Laja Warsztaty\n» Laja Joga » Biblioteka Laja Jogi » Laja Joga - Istota Wszelkiej Religii\nLicznik odwiedzin: 6255226\nLaja Joga - Istota Wszelkiej Religii\nJoga oznacza 'Jednię' i stanowi esencję wszelkiej religii, istotę każdego wyznania, rdzeń każdej drogi duchowej. W dawnych Indiach jogę praktykowali tacy mędrcy jak Śiwa, Rama, Kryszna czy Wjasa. Kryszna naucza Ardźuny nie krysznaizmu ale właśnie jogi! U podstaw dżajnizmu jest joga, gdyż Mahawira praktykował hatha jogę. Założyciel religii perskiej, Zaratusztra także praktykował jogę. Wiedza o Jedności znana była i praktykowana przez Proroków Beni Israel: Seta, Henocha, Noego, Abrahama, Mojżesza, Eliasza, Dawida, Jezusa czy Muhammada. Jezus Chrystus odbył nawet kilka lat trwającą pielgrzymkę poświęconą studiowaniu jogi. Także Gautama Buddha przez całe życie studiował jogę. Bodhidharma przyniósł radża jogę Buddy z Indii do Chin. W krajach bliskiego Wschodu mówi się o tej praktyce SUFA lub ZUF(hebr.). Jak świadczy Biblia, tacy mężowie jak Prorok Samuel czy Dawid związani byli ze szkołą sufich (ryszich), W Tybecie ludzie nie mówią o sobie, że są buddystami, tylko że praktykują jogę. Padmasambhawa także jest joginem.\nJoga jest sednem każdej religii i tym co wspólne we wszystkich religiach. Jeśli człowiek naprawdę chce zgłębić mistyczno duchową istotę swojej religii przychodzi praktykować jogę. Mówimy że joga nie jest religią w sensie osobnego wyznania czy sekty oddzielającej się od innych. Mówimy też, że joga jest treścią i głębią każdej religii, Jej wewnętrznym kultem. Dlatego możesz być członkiem każdej religijnej społeczności i praktykować jogę. Dwie reguły czy jak wolimy dwa przykazania obecne we wszystkich świętych pismach takich jak Weda, Koran czy Biblia są jakby dwoma skrzydłami anielskiego, niebiańskiego treningu Laja Jogi. "Świętymi bądźcie bo Jam jest Świętym" oraz "Bądźcie tak doskonali jak Ojciec wasz niebieski doskonałym jest". Oto znaki autentycznej duchowej drogi uniwersalnego życia.\nMistyczne kontemplacje, głębokie nauki Odwiecznej Mądrości, misterium modlitwy, opanowanie zmysłów, charyzmatyczne cuda, wszystko to też jest przedmiotem jogi w każdej z istniejących religii. Joga to realna praktyka i pomoc w głębszym zrozumieniu każdej z istniejących religii czy wyznań, nie zaś zbiór dogmatów. Laja joga ukazuje w szczególności to, co "wspólne w naukach wszystkich religii i wyznań duchowych. Joga jest Drogą czystą i bitą ścieżką prawości i miłości. Nawet taoistyczna tradycja religijna swoje głębsze i rdzenne nauki raczy nazywać jogą. Laja jest Światłem Ekumenii, które jednoczy w sobie prawdę wszystkich istniejących religii. Można powiedzieć, że religie stanowią uproszczoną i egzoteryczną zewnętrzną stronę jogi. Według starożytnych i współczesnych przepowiedni Joga właśnie stanie się podstawą nowoczesnej, duchowej kultury przyszłego tysiąclecia. Możemy zjawisko to zaobserwować na przykładzie duchowej awangardy naszej cywilizacji jaką są Ruchy New Age. Wszystkie one szeroko czerpią ze starożytnych duchowych ideałów jogi. Nawet reforma sekciarskiego chrześcijaństwa wyszła z kręgów jogi lub jogą jest inspirowana. Odnowowe ruchy zielonoświątkowe i chrystusowe przejęły indyjskie formy duchowej praktyki znane z ezoterycznej Bhakti Jogi i dzięki temu przyjmują swego Zbawiciela do serca. Reformatorski, soborowy papież Paweł VI każdego poranka przez pół godziny oddawał się medytacjom jogi. Chociaż ciemne siły tłumią soborową ekumeniczną rewolucję jednak zwycięstwo zastępów Boga Żywego jest nieuniknione i nowa kultura inspirowana jogą rozprzestrzeni się ogarniając całą ziemię i transformując wszelkie sekty religijne czy raczej ich wyznawców.\nPomimo używania terminów takich jak joga chrześcijańska, tybetańska, buddyjska czy taoistyczna w odniesieniu do własnych religii, joga pozostaje jogą i oznacza wewnętrzne, misteryjne nauki i praktyki każdej z tych religii. Separatystyczne sekciarstwo powstaje z powodu nienawiści i fanatyzmu, których nie wyzbyli się członkowie wspólnot religijnych. Światło Ducha wlane do brudnego naczynia psychiki skażonej nienawiścią tworzy antagonizmy, podziały i waśnie pomiędzy wspólnotami religijnymi. Z tego powodu joga kładzie nacisk na wszechstronne oczyszczenie i zrozumienie międzyludzkiego braterstwa, na przepełnienie się darem duchowej Miłości. Cztery charyzmatyczne filary każdej jogi to Miłość, Prawda, Świętość i Pokój. Joga zawsze jest Światłem Ekumenii, które jednoczy wyznawców wszystkich wiar i orientacji religijnych w Bożym Duchu Miłości i Prawdy. Joga służy pokazywaniu Drogi Czystej i Bitej, Wąskiej Drogi wiodącej do Ostatecznego Celu. Zaprawdę, Droga Doskonałych jest wąska i ciasna.\nJoga oferuje proces inteligentnego doskonalenia w którym rozumiemy wierzenia i będziemy w stanieje skutecznie praktykować. Właśnie do tego celu służą ćwiczenia kontemplacyjne zwane na ogół medytacjami. Nie - ślepemu i fanatycznemu (czytaj nienawistnemu) dogmatyzmowi. Tak - rozumnemu i inteligentnemu wypełnianiu życia w głębi religijnego misterium. Joga jest MISTERIUM każdej tradycji duchowo - religijnej i spuścizną kultury indoeuropejskiej, której pierwotnym językiem jest Sanskryt. Uniwersalne Życie i Duchowe Odrodzenie to synonimy jogi. Narodzenie z Ducha Świętego to proces Duchowej Inicjacji (Dikszan) w jogę. Świadomość Boga i świadomość Buddy, Jezusa czy Kryszny to ciągle ta sama wszystkoogarniająca świadomość, cel wszystkich religii. Kogo wielbił jogin Śiwa? Czcił Pana Rudra, Bożego Ducha Życia i Pana Przyrody. Kogo czcił Kryszna i Rama? Pan Rama i Pan Kryszna, każdy z nich jako jogin czcił Śiwę, Mistrza Joginów. Kogo wielbił Ćaitanja? Pan Ćaitanja wielbił Ramę i Krysznę. Kogo wielbił Jezus Chrystus? Jezus wielbił Pana Śiwę i Pana Buddę, największych joginów w historii planety ziemi. Oto duchowa hierarchia zbawicieli, wyzwolicieli dusz ludzkich z ich splamień i skażeń czy jak kto woli grzechów.\nUzdrawianie ciała, psychiki i duszy jest jednym z zasadniczych kierunków jogicznej działalności służących całkowitej odnowie psychobiologicznej i duchowej. Oczyszczające, uzdrawiające i odmładzające ćwiczenia jogi mogą przywrócić zdrowie, siłę życia, radość, a także przedłużyć życie. Duchowe uzdrawianie jest istotną częścią każdej religijnej drogi życia. Praktyki Laja Jogi służą wyzwoleniu, zbawieniu duszy i pojednaniu jej z Bogiem. Czym jest Bóg dla joginów? Starożytni mędrcy przez wszystkie religie powtarzają te same prawdy. Jest On tym w którym żyjemy, poruszamy się i jesteśmy, Tym który sam daje wszystkim życie i oddech. Jest On światłem świadomości, duchem wszechświata, ogniem płomiennym i Panem wszystkiego. Jest On Dobrem które mieszka tak wewnątrz nas jak i poza nami. Moc Boża uzdrawia, a wielu świętych mędrców zrealizowawszy jogę służy bliźnim darem cudownego uzdrawiania aby mogli poznać Bożą Obecność.\nHimalaya Tirtha Sangha jest organizacją duchową służącą aranżowaniu nauczania i praktykowania Laja Jogi pochodzącej od Mędrców z Himalajów, którzy przechowują klejnoty duchowej wiedzy i praktyki ludzkiej cywilizacji Grupy Laja Jogi prowadzą spotkania dla wszystkich zainteresowanych w wynajętych salach lub ośrodkach. Członkowie uprawiają ćwiczenia jogi głównie we własnych domach, żyjąc w codziennym świecie i wiodąc zwyczajne ludzkie życie.\nJoga jest sednem każdej religii i tym co wspólne we wszystkich religiach. Jeśli człowiek naprawdę chce zgłębić mistyczno duchową istotę swojej religii przychodzi praktykować jogę. Joga nie jest religią w sensie osobnego wyznania czy sekty oddzielającej się od innych. Joga jest treścią i głębią każdej religii jej wewnętrznym kultem. Możesz być członkiem każdej religijnej społeczności i praktykować jogę, choć szatańskie sekty w zazdrosnej i obłudnej trosce przeczą prawu wolności duszy do zjednoczenia się z Bogiem i w swej ślepej ciemności usiłują powstrzymać dusze pragnące Boga od praktykowania wszelkiej JOGI. Joga to światło ekumenii, jedności ludzi Boga spośród wszystkich religii jakie istnieją. Termin JOGA dosłownie oznacza pojednanie, zjednoczenie. EKUMENIA także oznacza pojednanie i zjednoczenie. Wielka JEDNIA jaką jest JOGA nie oznacza jednak w żaden sposób uniformizmu ani synkretyzmu. Akceptuje się i popiera rozmaite formy praktyki i kultu pamiętając iż cel wszelkiej religijności i duchowości czy mistyki jest zawsze ten sam. Jednoczymy się we wspólnocie CELU zachowując odrębność w szczegółowych metodach jego osiągania.\nNauczanie Laja Jogi zostało zainicjowane w Polsce w 1983 roku przez Mahaguru Swami Baba Śiwanandę z Darjeeling, który w trzy lata później rozpoznał jednego ze swoich polskich uczniów jako inkarnację linii przekazu Himalaya i wyświęcił go jako Duchowego Przewodnika (Guru) i Mistrza (Kandha) tej szkoły jogi w Polsce. Aktualnie prowadzi nauczanie pod duchowym imieniem Himalaya Master. Działa także około 50 Nauczycieli i kandydatów, którzy prowadzą zajęda i spotkania laja jogi, subudh i pokrewnych metod. HTS posiada łącznie ponad 6000 członków zwyczajnych, którzy posiadają formalne, inicjacyjne przekazy praktyk laja. Grono sympatyków stanowi krąg około 1500 osób w całej Polsce. Większe grupy praktykujących znajdują się między innymi w Gliwicach, Szczecinie, Gnieźnie, Stargardzie Szcz., Opolu, Wrocławiu, Toruniu, Karpaczu, Włocławku, Gdańsku, Sopocie, Łodzi, Częstochowie, Zielonej Górze, Brzegu, Kielcach, Ełku, Puławach, Zabrzu, Bydgoszczy, Jaworznie, Warszawie, Pile, Zawierciu czy Krakowie, gdzie odbywają się mniej lub bardziej regularne spotkania.\ndodaj do niego swój głos 10


Cykliczne obserwacje pedagogiczne - Wyprawka Przedszkolaka\nWiele się mówi o konieczności indywidualnego podejścia do każdego dziecka. Podkreśla się, że każde dziecko jest inne, rozwija się w odmienny sposób. W jaki sposób nauczyciel może dostosować prowadzone zajęcia do potrzeb konkretnego dziecka?\nBardzo ważną rolę w procesie przygotowywania zajęć, planowania pracy z dziećmi pełnią cykliczne obserwacje pedagogiczne. W związku z obowiązującymi przepisami, w tym nową podstawą programową, nauczyciel zobowiązany jest do prowadzenia i dokumentowania obserwacji dziecka przedszkolnego. Poprzez regularny monitoring nauczyciel jest w stanie ocenić, poznać sposób funkcjonowania danego dziecka. Nauczyciel dokumentuje wszystkie aspekty dotyczące poziomu rozwoju, na którym dziecko się znajduje. Obserwacja ma na celu wychwycenie mocnych i słabych stron. Nauczyciel obserwuje postępy oraz te sfery, które sprawiają dziecku trudność. Dzięki temu nauczyciel ma możliwość ustalenia indywidualnego planu pracy z dzieckiem.\nW uzasadnionych przypadkach dziecko może zostać skierowane do poradni specjalistycznej na pogłębioną diagnozę. Na odpowiednio wczesnym etapie dziecko może rozpocząć pracę z np. logopedą czy psychologiem. Wszystko po to, aby wyrównać szanse na osiągnięcie określonych podstawą programową umiejętności wszystkim dzieciom. Równie ważna jest też praca z dzieckiem wybitnie zdolnym. Nie można zapominać o tym, że zarówno trudności jak i talenty wymagają specjalnego wsparcia.\nNie istnieje żaden konkretny szablon czy wytyczne dotyczące formy jak też częstotliwości prowadzenia obserwacji. Proces ten może przebiegać według reguł ustalonych przez Radę Pedagogiczną danego przedszkola lub przez samego nauczyciela. To nauczyciele w oparciu o własne doświadczenie, sposób pracy i dostępne materiały dydaktyczne, dostosowują narzędzia do własnych potrzeb, aby jak najlepiej i najwnikliwiej móc ocenić poziom rozwoju swoich podopiecznych. Nauczyciel ocenia funkcjonowanie w sferach społecznej, intelektualnej, emocjonalnej czy ruchowej.\nNauczyciele korzystający z programu i podręczników opracowanych przez wydawnictwa takie jak MAC, WSiP czy Nowa Era mają do dyspozycji wzory kart obserwacji jak np. ten arkusz obserwacji cech rozwojowych od Wydawnictwa MAC.\nOprócz współpracy ze specjalistami niezwykle ważny jest również kontakt nauczyciela z rodzicem. Bardzo istotne jest, aby rodzic był świadomy potrzeb i umiejętności swojego dziecka. Kluczowy wydaje się być wpływ rodzica, jego wsparcie i działanie w kierunku wyznaczonym przez słabsze i mocniejsze strony dziecka. Pomoc w dążeniu do ułatwienia przedszkolakowi osiągania kolejnych sukcesów edukacyjnych i rozwojowych.\n← Previous Post Program i pomoce dydaktyczne w przedszkolu


KOWR: Eksport towarów rolno-spoż. wzrósł o 6,4% r/r do 19,2 mld euro w I-VII | Portal Stoczniowy\nKOWR: Eksport towarów rolno-spoż. wzrósł o 6,4% r/r do 19,2 mld euro w I-VII\nFoto. Intermodal Solution Group\nPosted on 06/10/2020 |\tPorty, Przewozy morskie\nWartość eksportu towarów rolno-spożywczych wzrosła o 6,4% r/r do 19,2 mld euro w okresie styczeń-lipiec br., wynika z obliczeń Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa (KOWR) na podstawie danych Ministerstwa Finansów.\n“Na wzrost eksportu miały wpływ przede wszystkim bardzo dobre wyniki sprzedaży zagranicznej w pierwszym kwartale br. oraz rosnący eksport w czerwcu i lipcu br. Do wzrostu eksportu przyczyniła się, mająca miejsce w pierwszym kwartale br., deprecjacja waluty krajowej względem euro i dolara amerykańskiego oraz nadal korzystny dla eksporterów kurs złotego w okresie od kwietnia do lipca br. Sytuacja ta miała pozytywny wpływ na konkurencyjność cenową produkowanych w Polsce artykułów rolno-spożywczych na rynku międzynarodowym” – czytamy w raporcie.\nJednocześnie import wyniósł 12,8 mld euro i był o 4,7% wyższy niż przed rokiem. Dynamika wzrostu eksportu przewyższała tempo wzrostu importu, w rezultacie dodatnie saldo wymiany handlowej zwiększyło się o 9,9% r/r do 6,3 mld euro, podał KOWR.\nW okresie pierwszych siedmiu miesięcy 2020 r. w strukturze towarowej polskiego eksportu produktów rolno-spożywczych najbardziej znaczącą pozycję pod względem wartości zajmował żywiec, mięso i jego przetwory (19% całości eksportu), ziarno zbóż i przetwory (14%), tytoń i wyroby tytoniowe (13%), produkty mleczne (7%), ryby i przetwory (7%) oraz cukier i wyroby cukiernicze (7%).\n“W strukturze towarowej polskiego eksportu produktów rolno-spożywczych najbardziej znaczącą pozycję pod względem wartości zajmuje żywiec, mięso i jego przetwory. W okresie pierwszych siedmiu miesięcy 2020 r. przychody uzyskane ze sprzedaży zagranicznej tej grupy towarowej były o 4% niższe niż rok wcześniej i wyniosły 3,6 mld euro, stanowiąc 19% wartości całego polskiego eksportu produktów rolno-spożywczych. Największy udział w wartości eksportu tej grupy towarowej miały: mięso drobiowe (37%), a następnie przetwory mięsne (25%), mięso wołowe (22%) i mięso wieprzowe (13%). Eksport zwierząt żywych stanowił 2% w wartości eksportu produktów mięsnych, a wywóz pozostałych gatunków mięs – 1%” – napisano dalej.\nW okresie siedmiu miesięcy 2020 r., podobnie jak w latach poprzednich, produkty rolno-spożywcze były eksportowane z Polski przede wszystkim na rynek unijny. Dostawy do krajów UE wygenerowały 15,2 mld euro, co stanowiło 79% przychodów uzyskanych z eksportu towarów rolno-spożywczych ogółem, podał też KOWR.\n“Głównym partnerem handlowym Polski pozostały Niemcy. Eksport do Niemiec wyniósł 4,7 mld euro i był o 0,4 mld euro (o 10%) większy niż w analogicznym okresie 2019 r. Ważnymi odbiorcami polskich artykułów rolno-spożywczych były także: Wielka Brytania (1,7 mld euro), Niderlandy i Francja (po około 1,1 mld euro), Włochy (1 mld euro) oraz Czechy (0,8 mld euro)” – czytamy także w materiale.\nDo krajów pozaunijnych w okresie styczeń-lipiec 2020 r. wyeksportowano z Polski produkty rolno-spożywcze o wartości 3,9 mld euro, co oznacza wzrost o 20% r/r.\n“Eksport do krajów Wspólnoty Niepodległych Państw ukształtował się na poziomie 981 mln euro, o 12% wyższym niż rok wcześniej, z tego na Ukrainę wywieziono produkty o wartości 431 mln euro (wzrost o 34%), do Federacji Rosyjskiej eksport wyniósł 309 mln euro (spadek o 1%), a na Białoruś – 155 mln euro (spadek o 3%)” – napisano dalej.\nEksport do pozostałych krajów pozaunijnych (nienależących do WNP) wzrósł o 22% r/r do 3 mld euro. Znaczącym odbiorcą produkowanych w Polsce artykułów rolno-spożywczych była Arabia Saudyjska. Eksport do tego kraju ukształtował się na poziomie 392 mln euro. Ważnymi odbiorcami artykułów rolno-spożywczych były także Stany Zjednoczone (przychody na poziomie 291 mln euro) i Republika Południowej Afryki (150 mln euro), podał też KOWR.\nTagseksporteksport towarów rolno-spożywczychimportkraje pozaunijneKrajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwaministerstwo finansówUnia Europejska\nPoprzedniPrevious post:Inwestycja w Porcie Gdańsk na ostatniej prostej [FOTO, WIDEO]\nNastępnyNext post:Równa Firma i Menadżer Roku – społeczna odpowiedzialność w województwie zachodniopomorskim


IBPBII/1/415-772/10/MCZ - Pismo wydane przez: Izba Skarbowa w Katowicach\nIBPBII/1/415-772/10/MCZ - Pismo wydane przez:...\nNa podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 6 września 2010 r. (data wpływu do tut. Biura - 14 września 2010 r.), uzupełnionym w dniu 19 listopada 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wykupienia w 2010 r. funkcjonariuszom służby więziennej uprawnień do przejazdów z 50% ulgą w komunikacji krajowej - w klasie dowolnej, w pociągach przewoźników reprezentowanych przez S.A. - jest prawidłowe.\nW dniu 14 września 2010 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wykupienia w 2010 r. funkcjonariuszom służby więziennej uprawnień do przejazdów z 50% ulgą w komunikacji krajowej - w klasie dowolnej, w pociągach przewoźników reprezentowanych przez S.A.\nZ uwagi na braki formalne wniosku, pismem z dnia 8 listopada 2010 r. Znak: IBPB II/1/415-772/10/MCZ wezwano wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono w dniu 19 listopada 2010 r.\nW dniu 26 sierpnia 2010 r. wnioskodawca - Inspektorat otrzymał pismo Zastępcy Dyrektora informujące o zawarciu umowy dotyczącej wykupienia przez Zarząd dla funkcjonariuszy służby więziennej, uprawnień do przejazdu z ulgą 50% w komunikacji krajowej - w klasie dowolnej, w pociągach przewoźników reprezentowanych przez S.A. obowiązującej w terminie od 16 sierpnia do 31 grudnia 2010 r. Zgodnie z § 3 ww. umowy, cena uprawnienia do przejazdów z ulgą w 2010 r. wynosi 116,00 zł brutto w przeliczeniu na jednego funkcjonariusza.\nW ocenie Zarządu przedmiotowe ulgi stanowią nieodpłatne świadczenie funkcjonariuszy, wynikające ze stosunku służbowego. Jako podstawę takiego zaliczenia wskazano przepisy art. 9, 11 i 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.\nWnioskodawca jako płatnik powyższą kwotę uprawnienia dodał do przychodu funkcjonariuszy, obliczył oraz potrącił z uposażenia zasadniczego za miesiąc wrzesień zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych. Zaliczka ta stanowi zobowiązanie wnioskodawcy jako płatnika wobec urzędu skarbowego i zostanie odprowadzona na rachunek właściwego urzędu skarbowego w terminie wynikającym z obowiązujących przepisów.\nCzy wartość nieodpłatnego świadczenia (cena uprawnienia do przejazdu z ulgą 50%) stanowi przychód, o którym mowa w art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.\nCzy złożenie przez funkcjonariusza oświadczenia, iż nie będzie korzystał z ulgi w celach prywatnych ma wpływ na zaliczenie ceny uprawnienia jako przychodu oraz obliczenie od niej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.\nW ocenie wnioskodawcy wątpliwości budzi fakt, iż w myśl art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika środki pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Oznaczałoby to, iż świadczenie nieodpłatne jest przychodem podatnika wyłącznie wtedy, gdy zostało przez niego faktycznie otrzymane (wykorzystane), a jego wartość jest możliwa do określenia. Jeżeli pracodawca finansuje pracownikom dojazd do pracy, za który ponosi opłatę w formie ryczałtu i jednocześnie nie jest mu wiadome, którzy pracownicy z tej ulgi skorzystali, wówczas nie można określić wartości świadczenia otrzymanego przez konkretnego pracownika. Zatem w powyższej sytuacji wydatki pracodawcy na zapewnienie pracownikom dojazdu do pracy nie stanowiłyby po ich stronie przychodu i nie skutkowałoby powstaniem obowiązku podatkowego.\nPomimo tych wątpliwości wnioskodawca stoi na stanowisku, że wartość świadczenia (cena uprawnienia do przejezdów z ulgą 50%) stanowi dla funckjonariuszy przychód ze stosunku służbowego, o którym mowa art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i jako taki podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Jest również przychodem w świetle art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - jako inne nieodpłatne świadczenie. Powyższe uprawnienie należy traktować jako nieodpłatne świadczenie pracodawcy na rzecz pracownika - nieodpłatną możliwość korzystania z usługi; nie ma znaczenia fakt korzystania lub nie przez funkcjonariusza z tej usługi do celów prywatnych.\nZgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14 - 15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.\nZ przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Zarząd zawarł umowę w sprawie wykupu dla funkcjonariuszy służby więziennej uprawnień do przejazdu z ulgą 50% w komunikacji krajowej w klasie dowolnej, w pociągach przewoźników reprezentowanych przez S.A., obowiązującą w terminie od 16 sierpnia do 31 grudnia 2010 r. Zgodnie z § 3 ww. umowy, cena uprawnienia do przejazdów z ulgą w 2010 r. wynosi 116,00 zł brutto w przeliczeniu na jednego funkcjonariusza.\nNależy zauważyć, iż w praktyce, w pojęciu przychodu mieści się każda realna korzyść, jaką uzyskał bądź uzyska podatnik. Do tych korzyści zaliczyć należy również wartość wykupionego przez wnioskodawcę uprawnienia funkcjonariuszy służby więziennej do przejazdów z 50% ulgą. Wobec braku przepisów zwalniających je z opodatkowania stanowią one, co do zasady, przychód podatkowy. Na gruncie prawa podatkowego przychodem w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest każda forma przysporzenia majątkowego, tzn. zarówno pieniężna, jak i niepieniężna.\nŚwiadczenia pieniężne ponoszone za funkcjonariuszy służby więziennej niewątpliwie należą do nieodpłatnych świadczeń. Ich pojęcia nie definiuje jednak ustawa o podatku dochodowym. Termin "świadczenie" pojawia się na gruncie Kodeksu cywilnego i zgodnie z art. 353 § 2 tego Kodeksu świadczenie może podlegać na działaniu albo na zaniechaniu. Dla celów podatkowych pojęcie "nieodpłatnego świadczenia" ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono nie tylko działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony, ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest nieodpłatne przysporzenie majątku danej osobie kosztem majątku innego podmiotu, mające konkretny wymiar finansowy.\nWobec powyższego należy stwierdzić, że wykupione dla funkcjonariuszy uprawnienie do przejazdów z ulgą 50% jest nieodpłatnym świadczeniem. Wartość tegoż świadczenia należy ustalać kierując się treścią art. 11 ust. 2a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu. Z wniosku wynika, iż wartość uprawnienia do przejazdów z ulgą 50% w 2010 r. wynosi 116,00 zł brutto w przeliczeniu na jednego funkcjonariusza. Zatem przychodem funkcjonariusza będzie przypadająca na niego część wartości ww. uprawnienia, tj. ulga w kwocie 116,00 zł, za którą nie musi płacić. Z tej też przyczyny wartość tego uprawnienia należy zaliczyć do przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.\nNależy w tym miejscu podkreślić, iż o powstaniu przychodu ze stosunku służbowego, stosunku pracy nie przesądza fakt skorzystania przez pracownika (funkcjonariusza) z ww. uprawnienia, lecz samo otrzymanie przez niego od pracodawcy prawa do skorzystania z uprawnienia (o określonej wartości pieniężnej, tj. w 2010 r. w kwocie 116,00 zł). Posiadając takie uprawnienia funkcjonariusz służby więziennej otrzymuje wymierną korzyść finansową. Wobec tego nie ma też znaczenia fakt korzystania lub nie korzystania przez funkcjonariusza z tej usługi zarówno do celów służbowych jak i prywatnych. Zatem złożenie przez funkcjonariusza oświadczenia, iż nie będzie korzystał z ww. usługi dla celów prywatnych nie ma również wpływu na zaliczenie ceny uprawnienia jako przychodu i obliczenia od niej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.\nReasumując, wartość wykupienia przez wnioskodawcę dla funkcjonariuszy służby więziennej uprawnień do przejazdu z ulgą 50% w komunikacji krajowej w klasie dowolnej, w pociągach przewoźników reprezentowanych przez S.A. stanowi w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy przychód funkcjonariusza, również wówczas gdy funkcjonariusz złoży oświadczenie, że nie będzie korzystał z ww. usługi dla celów prywatnych i pracodawca (wnioskodawca) ma obowiązek doliczyć do wynagrodzenia funkcjonariusza wypłaconego w danym miesiącu i od łącznej wartości obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy.


21 grudnia 2006 godzina:12.11(Czytań: 3441)\n:: Otwarcie toru saneczkowego w Przemy?lu ::\n11 miesi?cy po oficjalnym otwarciu stoku narciarskiego - 20. grudnia odby?a si? kolejna uroczysto??. W samo po?udnie zosta? otwarty nowy tor saneczkowy. Po pob?ogos?awieniu nowego obiektu rekreacyjnego przez biskupa Adama Szala, uroczystego przeci?cia wst?gi dokonali prezydenta miasta Robert Choma, przewodnicz?cy Rady Miejskiej Adam ?ozi?ski oraz Jaros?aw Bocian - przedstawiciel firmy Josef Wiegand GmbH & CoKG Rasdorf.\nPierwszy oficjalny zjazd wykona? nied?wiadek-maskotka, a tu? za nim R. Choma.\nW pierwszym dniu funkcjonowania toru, ch?tnych na darmowy przejazd nie brakowa?o. Tak?e jutro korzystanie z sankostrady b?dzie bezp?atne. Imprezie towarzyszy?y wyst?py zespo?ów muzycznych z Miejskiego Domu Kultury.\nŹródło: Przemy?l24.pl\t Autor:


Premiera "Borderlands 3" już dziś\nPremiera „Borderlands 3″ już dziś\n13.09.2019 Krzysztof Olszamowski Aktualności z komputerowych gier fantasy, Wszystkie aktualności z fantastyki\nDługo wyczekiwana strzelanina zagościła na sklepowych półkach dzięki wydawnictwu Cenega. Po siedmiu latach, gracze w końcu mogą powrócić na Pandorę.\nZgodnie z zapowiedziami dziś zadebiutowała gra Borderlands 3 studia Gearbox Software, czyli kolejna odsłona popularnej serii looter shooterów utrzymanych w komiksowej stylistyce. Tytuł wzorem poprzednich części przenosi graczy na postapokaliptyczną planetę Pandora. Tym razem do ich dyspozycji oddano zupełnie nowych, czterech Vault Hunterów. Naturalnie każda z postaci specjalizuje się w innych typach broni i posiada zupełnie inne drzewko rozwoju.\nTradycyjnie, gra kładzie nacisk na rozgrywkę w trybie kooperacji. Tym razem wspólna zabawa powinna być jeszcze bardziej satysfakcjonująca dzięki nowemu systemowi synchronizacji doświadczenia. Statystyki graczy będą wyrównywane, także nikt nie powinien mieć problemu, by zaprosić do zabawy znajomego z niższym poziomem, lub zorganizować spontaniczną sesję na jednej konsoli w trybie split-screen.\nNiedawno opublikowano również wstępny plan rozwoju zawartości. Borderlands 3 ma otrzymać niedługo dwa zupełnie darmowe dlc. W planach jest także większy płatny dodatek, który wprowadzi nową kampanię. Docelowo mają wyjść cztery takie rozszerzenia. Wszystkie będą oczywiście dostępne dla posiadaczy season passa.\nBorderlands 3 dostępne jest na PC, PS4 i Xbox One. W niedalekiej przyszłości gra ma się także ukazać na Google Stadia.\nZ miłości do Marvela i mitologii nordyckiej – recenzja wydań DVD filmów z serii „Thor” z Kolekcji Marvela Następny artykuł »


Jarpen 10-03 08:24 Zgłoś komentarz\nhack 09-03 10:10 Zgłoś komentarz\nWiesiek Kamiński 09-03 08:16 Zgłoś komentarz\nFajka13 09-03 02:07 Zgłoś komentarz\nPrzybył...gwizdnoł...zgnoił...jak zwykle !\nAdam Blaszczak 08-03 22:34 Zgłoś komentarz\nNawet sędziowie nie pomogą w zdobyciu mistrza .LEGIA MISTRZ!!!!!!!!!\nAdam Blaszczak 08-03 22:27 Zgłoś komentarz\nwojak5036 08-03 21:51 Zgłoś komentarz\nDelikatnie pisząc Legia to przeze mnie najmniej lubiany klub / moim jest Śląsk Wrocław / ale nie widzę innego kandydata na Mistrza Polski. Od dawna grają bardzo fajną i ciekawą piłkę i\naż miło się ogląda taki football. Mozna ich nie lubić ale w tym roku brak jest jakiś sędziowskich wałków na ich korzyść. Przykro mi to pisać ale mają też najlepszych kibiców i najlepszy doping przez cały mecz. Jeśli w tym sezonie nie zdobędą Mistrza Polski to będą NAJWIEKSZYMI frajerami lecz nie widzę drużyny która może im na dzien dzisiejszy stanąć na drodze. Mam nadzieje ze te " Czarne Urwysyny" nie zaczną odpie-r-dalać jakiś numerów z sędziowaniem na korzyść Legii jak Lasyk i Jakubik w meczu Jagielonia - Śląsk\njones 08-03 21:31 Zgłoś komentarz\nDziwne stwierdzenie...niespodzianka w stolycy...Mistrz Polski o grał Legię...\n14MP 19PP 08-03 21:07 Zgłoś komentarz\n@Modafi: Dlaczego negatywnym? On niczego złego nie zrobił, nie było żadnej celowości w jego zagraniu. Owszem, czerwona słuszna, ale czerwonych nie dostaje się wyłącznie za umyślne\nzagrania. Liczy się skutek, dlatego wyleciał z boiska.\nModafi 08-03 21:00 Zgłoś komentarz\nJak Legia wygrywa, to wszystkie burki chowają się w swoich norkach. Ale jak przegrywa, to jest tak, jakby szambo wybiło ;) Co do meczu to w poprzednich spotkaniach Kante był bohaterem, by\ndzis zostać też bohaterem ale tym negatywnym. Niestety czerwień jak najbardziej prawidłowa, ustawiła to spotkanie. Szkoda, bo byla ogromna szansa na odskoczenie od reszty stawki, na naprawdę spory dystans. Tym bardziej szkoda, bo czolowka w tej kolejce gubiła punkty na potęgę.\nStary Poznaniak 08-03 20:28 Zgłoś komentarz\nPanowie spokojnie każdy może się potknąć nawet dwa razy (mam nadzieję że w Poznaniu również) ale trzeba przyznać uczciwie że Legia wróciła na dobre tory. Wygląda nieźle i dość\ndobrze jak na naszą ligę się ich ogląda. Jestem realistą i na 99% to mistrz Polski w tym sezonie. Pew ie chciałbym aby był to Lech ale musi poczekać, choć nasi młodzi z meczu na mecz są lepsi i jestem pewien że puchary będą. A Piast jak Piast miał farta i chwała i za to, niestety drugi raz mistrza nie będzie, w rundzie następnej już będzie niestety korekta na plus Legii.\n14MP 19PP 08-03 20:22 Zgłoś komentarz\nNie było szans na dobry wynik grając w osłabieniu praktycznie cały mecz. Na szczęście przewaga zmalała tylko o jeden marny punkt. Z chęcią poczytam sobie kwik i wypociny tych, co są\nkilometr pod liderującą Legią.\nGvynbleidd 08-03 19:58 Zgłoś komentarz\nI jak śmiesznie brzmi teraz artykuł SF sprzed... 8 godzin : "Legia Warszawa wyrosła na lidera, jakiego PKO Ekstraklasa nie widziała od wielu lat [..]" z artykułu "Legia\nWarszawa - Piast Gliwice. PKO Ekstraklasa w końcu ma lidera z prawdziwego zdarzenia"\nGliwice Stadion Miejski Legii Warszawa im. Marszałka J. Piłsudskiego Warszawa Polska PKO Ekstraklasa Piłka nożna Legia Warszawa Piast Gliwice


Plotka: BioWare San Francisco zamknięte?\nIlidan\t 05 marzec 2013\nJak donoszą redaktorzy serwisu GamesRadar, studio BioWare San Francisco (dawne EA2D) zostało zamknięte. Według serwisu, powodem były koszty, które okazały się zbyt wysokie, co za tym idzie, zwolniono 25-30 pracowników. Przypominam, że BioWare San Francisco jest odpowiedzialne za stworzenie Dragon Age: Legendy, dawnej gry społecznościowej. Na chwilę obecną EA nie chce potwierdzić tej informacji.\nDragon Age: Legendy - Kolejna łatka do wersji offline\nIlidan\t 28 czerwiec 2012\nWraz z wydaniem nowej wersji instalatora, pojawiły się błędy z grą. Z tej okazji BioWare wydało kolejny patch do Dragon Age: Legendy, który naprawi błędy z salą tronową oraz zbieraniem łupów. Twórcy obiecali nam, że ciągle pracują nad problemami, które zgłaszają im fani. W rozwinięciu znajdziecie szczegóły nowej łatki.\nDragon Age: Legendy - Import Postaci & Nowa łatka\nIlidan\t 27 czerwiec 2012\nKilka godzin temu na stronie poświęconej Dragon Age: Legendy pojawiła się instrukcja, jak importować swoją postać, którą graliśmy na Facebooku czy Google +. Wraz z instrukcją, twórcy opublikowali nową wersję gry, zawierającą poprawki. Szczegółowe informacje znajdują się w rozwinięciu.\nBioWare Social - Miesięczny Podcast\nIlidan\t 19 czerwiec 2012\nNa kanale YouTube BioWare Social pojawił się czerwcowy Podcast. Pracownicy rozmawiali na temat Dragon Age: Legendy, Age of Champions oraz Superhero City. Słuchając podcastu usłyszymy następujące osoby: Ryana Thomasa, Paula Gunna, Meagan Sevier, Matta Pyersa i Jasona Wigle'a. Jeśli lubicie podcasty to zapraszam do rozwinięcia.\nDragon Age: Legendy - wersja do pobrania już dostępna!\nTak jak zapowiedziano. Dzisiaj zostały zamknięte serwery EA, na której znajdowała się gra Dragon Age: Legendy. Twórcy udostępnili już wersję do pobrania. Jeśli chcecie dalej kontynuować swoje przygody w tej Flashowej grze, to zapraszam do rozwinięcia, gdzie znajdziecie dokładne informacje co należy zrobić aby poprawnie działała.\nDragon Age: Legendy - wersja do pobrania już za 5 dni!\nIlidan\t 15 czerwiec 2012\nJak pewnie wiecie, to już za 5 dni zostaną wyłączone serwery Dragon Age: Legendy, jak również pojawi się wersja do pobrania. Jeżeli interesujecie się tą grą, to na pewno ciekawi Was, co stanie się z przedmiotami, które zbieraliśmy? Wszystko zostało wyjaśnione w rozwinięciu. Zapraszam do czytania.


merino-polska.pl / POŚCIEL TUMBLER / Podkłady Tumbler\nPodkład wełniany Tumbler podszyty pikówka bawełnianą 160x200cm 211,00 PLN Podkład wełniany Tumbler podszyty pikówką bawełnianą 220x200cm 282,00 PLN Podkład wełniany Tumbler podszyty pikówką bawełnianą 90x200cm 146,00 PLN Podkład wełniany Tumbler podszyty pikówką bawełnianą140x200cm 193,00 PLN Podkład wełniany Tumbler podszyty pikówką bawełnianą180x200cm 229,00 PLN\nKomfort spania jest niesamowicie ważny, ponieważ w nocy organizm człowieka ma szansę się zregenerować. Z tego powodu warto zadbać o to, aby wyposażenie łóżka było odpowiednio skompletowane i umożliwiało spokojny oraz zdrowy sen.\nPodkłady Tumbler – niezwykle miękkie i ciepłe!\nWłaściwości wełny chyba nie trzeba nikomu przedstawiać. Ten materiał idealnie nadaje się do tworzenia produktów przeznaczonych do wyposażenia łóżka – wełna rewelacyjnie pochłania wilgoć, jednocześnie zapewniając stały dopływ powietrza do skóry i nie pozwalając się skupić. Ponadto, świetnie ogrzewa i pozwala nie zmarznąć nawet w najchłodniejsze dni!\nDlaczego warto wybrać podkłady Tumbler?\nWybierając podkład Tumbler, kupujesz produkt wykonany z ekologicznych materiałów. Wszystkie sprzedawane przez nas podkłady mają specjalny Certyfikat Eko, Certyfikat Woolmark oraz Certyfikat Wyrobów Medycznych. Oznacza to, że kupujesz produkt najwyższej jakości! Wybierz podkład najlepiej pasujący rozmiarów do Twojego łóżka i ciesz się z komfortowego snu, nawet w największe mrozy. Warto także wspomnieć o tym, że nasze produkty świetnie sprawdzają się jako wyposażenie sypialni alergików. Dzięki rewelacyjnym właściwościom wełny możesz użytkować podkład Tumbler przez długie lata, nie musząc jednocześnie martwić się o problemy związane z alergią – wełna jest niezwykle delikatnym i naturalnym materiałem, który nie uczula.


Cmentarz Kirjat Sza’ul – Wikipedia, wolna encyklopedia\nNa mapach: 32°07′44″N 34°49′21″E/32,128889 34,822500\n(Przekierowano z Cmentarz Kirjat Shaul (Tel Awiw))\nCmentarz Kirjat Shaul\nWejście na cmentarz Kirjat Shaul\nAdres Kiryat Shaul Street\n32°07′44″N 34°49′21″E/32,128889 34,822500\nCmentarz Kirjat Shaul (hebr. בית העלמין קריית שאול, Bejt ha-Almin Kirjat Sza'ul) – nekropolia Tel Awiwu. Cmentarz ma powierzchnię 32 ha, i jest na nim pochowanych 86 tys. zmarłych.\nCmentarz jest położony w północno-wschodniej części miasta tel Awiw, w osiedlu Newe Gan.\nPotrzebę utworzenia nowego cmentarza miejskiego Tel Awiwu zauważył w 1943 przewodniczący Rady Religijnej miasta, Dawid-Cewi Pinkas. Dotychczasowy cmentarz Nahalat Icchak nie miał wystarczająco dużo miejsca dla celów grzebalnych. Rozpoczęto więc wówczas starania o nabycie nowych gruntów, które zakupiono w 1949.\nW 1991 otworzono nowy cmentarz Jarkon, przy pobliskim mieście Petach Tikwa. Podjęto wówczas decyzję o nie powiększaniu powierzchni Cmentarzu Kirjat Shaul. Cmentarz jest nadal czynny, jednak z powodu ograniczonej ilości gruntów grzebalnych są tutaj wysokie opłaty.\nPomniki ofiar Holokaustu\nPodobnie jak na innych izraelskich cmentarzach, także i tutaj znajdują się pomniki upamiętniające ofiary Holokaustu. Przy niektórych z nich pochowano popioły lub kości pochodzące z upamiętnionych miejsc lub hitlerowskich obozów zagłady. Pomniki upamiętniają między innymi Żydów z Brześcia, Bukowiny, Mińska i Krakowa.\nW pobliżu bramy wejściowej na cmentarz są pochowane ofiary ataku terrorystycznego na izraelską ekipę sportowców podczas XX Igrzysk Olimpijskich w Monachium (Niemcy).\nWe wschodniej części cmentarza znajduje się wydzielona część cmentarza wojskowego.\nZ cmentarza wyjeżdża się na wschód na drogę nr 482 (Tel Awiw-Herclijja), którą jadąc na północ dojeżdża się do autostrady nr 5 (Tel Awiw-Ari’el).\nTę stronę ostatnio edytowano 11 sty 2019, 18:31.


Nowy mural pojawił się na Ursynowie - ornament, który przypomina o historii rotmistrza Witolda Pileckiego - WarszawaInfo.pl\nW piątek 17 września 2021 roku przy ulicy Rotmistrza Witolda Pileckiego nastąpiło uroczyste odsłonięcie kolejnego muralu. Na mieszczącym się przy tej ulicy pod numerem 111 budynku, uwieczniono postać Rotmistrza, który zapisał się na kartach historii nie tylko Warszawy, ale i całego kraju. Wykonany przez Zuzannę Podlewską, reprezentującą Bakcyl Studio mural, ukazuje cztery wizerunki rotmistrza, odpowiadające kolejnym etapom jego życia. Ponad nimi widnieją wypowiedziane przez Pileckiego słowa, a także daty jego urodzenia oraz śmierci.\n„Starałem się tak żyć, abym w godzinie śmierci mógł się raczej cieszyć niż lękać”. Kim był rotmistrz Witold Pilecki?\nWitold Pilecki, pseudonim „Witold”, „Druh”, a także podczas działań konspiracyjnych „Roman Jezierski”, „Tomasz Serafiński”, „Leon Bryjak”, „Jan Uzański” oraz „Witold Smoliński”. Urodzony 13 maja 1901 roku w Ołońcu rotmistrz kawalerii Wojska Polskiego. Uznany współzałożyciel Tajnej Armii Polskiej, żołnierz AK. Ogromną sławę zyskał jako tajny agent, który przeniknął w struktury obozu w Auschwitz, gdzie był organizatorem ruchu oporu. Dzięki jego działalności i raportom na temat obozu świat poznał dokładnie obraz holokaustu. Do dziś stworzone przez niego tak zwane Raporty Pileckiego to bezcenny dokument historyczny. W roku 1948 z wyroku władz komunistycznej Polski Ludowej uznany za zdrajcę. Skazany na karę śmierci został stracony 25 maja w Warszawie. Unieważnienie tego wyroku nastąpiło po upadku władzy komunistycznej w kraju, w roku 1990. Rotmistrz pośmiertnie w roku 2006 otrzymał odznaczenie Orderu Orła Białego. Następnie w roku 2013 awansowano go na stopień pułkownika.\nCo przedstawia mural przy Pileckiego 111?\nZaprojektowane i wykonane przez Bakcyl Studio malowidło to skrócona ilustracja życiorysu rotmistrza. Ujrzeć na niej możemy jego drogę od młodego gniewnego, przez żołnierza, następnie więźnia Auschwitz, aż po skazanego wyrokiem komunistycznych władz na śmierć. Władze dzielnicy, w tym burmistrz Robert Kempa, wyrażają nadzieję, na wzbudzenie zainteresowania młodego pokolenia ta ważną dla historii kraju postacią. Jak mówi sam burmistrz: „drugiego takiego kozaka nie było”.\nRusza rozbudowa Szpitala Czerniakowskiego. Za 14 miesięcy karetkom pogotowia zostanie udostępniony nowy SOR


Lokale Usługowe Na Wynajem Mazowieckie Radom | Szybko.pl\nlokale usługowe mazowieckie Radom\nRadom lokale usługowe na sprzedaż\nLokale Usługowe Na Wynajem Mazowieckie Radom\n• Metraż nieruchomości: 168 m2\nUWAGA!!!Do wynajęcia lokal w centrum Radomia o powierzchni 168 m2, z przeznaczeniem na biuro,handel, usługi. Lokal wyposażony jest w rolety antywłamaniowe oraz dogodny podjazd dla wózków. Lokal w otoc...\nUWAGA!!!Do wynajęcia dwa lokale o pow.po 70 m2 każdy w centrum Radomia składający się z dwóch dużych pomieszczeń handlowych oraz toalety na parterze w kamienicy . Istnieje możliwość wydzielenia zaple...\nRadom, Tartaczna - lokal usługowy do wynajęcia\n4 234 £\nBudynek handlowo- biurowy o powierzchni 1700 m2, ogrodzony.Nieruchomość składa się z parteru o powierzchni 800 m2, oraz trzech pięter po 300 m2. Powierzchnie typu open space z dodatkowymi pomieszczen...\n2 241 £\nDo wynajęcia pierwsze,drugie i trzecie piętro budynku handlowo- biurowego o powierzchni 900 m2 (po 300 m2 na piętrze) ul. Tartaczna wjazd od ul. Wierzbickiej. Powierzchnie typu open space z dodatkowym...\nDo wynajęcia pierwsze i drugie piętro budynku handlowo- biurowego o powierzchni 600 m2 (po 300 m2 na piętrze) ul. Tartaczna wjazd od ul. Wierzbickiej. Powierzchnie typu open space z dodatkowymi pomies...\nRadom, Romualda Traugutta - lokal usługowy do wynajęcia\n7 441 £\n• Metraż nieruchomości: 735 m2\nDo wynajęcia atrakcyjny lokal 735 m2 w centrum Radomia. Lokal w stanie deweloperskim. Daje to wiele możliwości aranżacji i przystosowania lokalu pod konkretną działalność gospodarczą. Nowy budynek o c...\nDo wynajęcia trzecie piętro budynku handlowo- biurowego o powierzchni 300m2. Nieruchomość ogrodzona, z dogodnym dojazdem z możliwością zaparkowania bezpośrednio przed budynkiem. Wokół przedmiotowego o...\nLokal o pow. 35 m2 w budynku o charakterze sportowo-rekreacyjnym. Lokal składa się z dwóch modułów po 17,5 m2. Każdy moduł posiada osobne wejście z korytarza, istnieje więc możliwość podziału na poszc...\nIdealny lokal na gabinet, biuro, salon odnowy biologicznej itp. w budynku o charakterze sportowo-rekreacyjnym. Możliwość własnej aranżacji. Alarm. Okablowanie: monitoring i telefon. Podliczniki na wod...\n1 873 £\nDo wynajęcia atrakcyjny lokal 185 m2 w centrum Radomia. Lokal w stanie deweloperskim. Daje to wiele możliwości aranżacji i przystosowania lokalu pod konkretną działalność gospodarczą. Nowy budynek o c...\nOferty od 1 do 20 z 136


Wczasy dla seniora – co każda starsza osoba powinna mieć przy sobie\n» Wczasy dla seniora – co każda starsza osoba powinna mieć przy sobie\nOpieka nad seniorem • 06-05-2020 • Ekspert Bezpiecznej Rodziny\nSzukasz pomysłu na niebanalny prezent dla babci lub dziadka? Zamiast sztampowych podarunków wybierz coś, co naprawdę ich zaskoczy i sprawi, że kolejne urodziny lub ważne święto dla nich niezapomnianym przeżyciem. Świetnym upominkiem okażą się wczasy dla seniora w urokliwym miejscu. Podpowiadamy, jakie wycieczki dla dziadków szczególnie warto wykupić, jeśli chcesz sprawić im prawdziwą radość.\nWczasy dla seniora – pomysł na oryginalny upominek\nDzień Babci, Dzień Dziadka, Boże Narodzenie, urodziny… okazji ku temu, aby okazać ukochanym dziadkom swoje uczucia jest naprawdę wiele. Jesteśmy pewni, że dotychczas wręczałeś im bardzo wiele upominków, dzięki którym poczuli się naprawdę docenieni. Co podarujesz im przy najbliższej sposobności? Warto pamiętać, że choć babcia i dziadek sporo już widzieli, wciąż istnieją sposoby na to, by cudownie ich zaskoczyć.\nOdpowiedz sobie na pytanie – kiedy Twoi dziadkowie ostatni raz byli na wakacjach lub choćby krótkim weekendzie we dwoje? Wczasy dla seniora to pomysł na upominek, który wywoła w nich radość i wzruszenie!\nCiekawy prezent dla babci i dziadka – wczasy dla seniora\nPrzez wiele lat poświęcali się swoim dzieciom. Później przyszedł czas na chwile spędzone z wnukami. Przyznaj, że babci i dziadkowi należy się moment odpoczynku w sposób, o którym dawno już zapomnieli – tylko i wyłącznie we dwoje. Organizując dla nich wczasy dla seniora pozwolisz im nie tylko odpocząć, ale też wrócić myślami do lat młodości, kiedy zakochani spędzali czas wolny wyłącznie ze sobą.\nWczasy dla seniora – gdzie zabrać dziadków?\nJak zorganizować wczasy dla seniora, aby dziadkowie byli naprawdę zadowoleni? Podstawa to oczywiście dobór odpowiedniego miejsca. Nie musi być to droga, zagraniczna wycieczka – to pewne, że Twoi dziadkowie bardzo ucieszą się z odpoczynku w jednej z pięknych polskich miejscowości.\nŚwietnym pomysłem na ciekawy prezent dla babci i dziadka będzie zorganizowanie im kilkudniowego urlopu nad polskim morzem. To nie tylko idealne miejsce na romantyczne wakacje, ale i podreperowanie własnego zdrowia. Powietrze w nadmorskich miejscowościach jest nasycone jodem, świetnie wpływającym na układ oddechowy i hormonalny.\nIdealnym miejscem na podratowanie zdrowia i poprawę sił witalnych jest Sanatorium Ciechocinek. Ma bogatą ofertę medyczną, ale również kulturalno - towarzyską.\nJeśli Twoi dziadkowie pozostają aktywni, doskonałym wyborem miejsca na wczasy dla seniorów będą polskie góry. Beskidy, Bieszczady, Tatry – wszystko jedno! Wybierz okolicę, w której znajdują się łatwe trasy spacerowe z pięknymi widokami.\nA może Mazury? Tutaj również każdy dziadek i babcia doskonale wypoczną. Relaks nad jeziorem ucieszy każdego seniora.\nJeśli Twoi dziadkowie uwielbiają zwiedzać zabytki, wybierz dla nich wakacje w jednym z pięknych polskich miast, takich jak Kraków czy Wrocław.\nO co warto zadbać organizując wczasy dla seniora?\nAby wczasy dla seniora były świetnym upominkiem dla dziadków, poza doborem idealnego miejsca należy zadbać o kilka dodatkowych szczegółów.\nUpewnij się, że w okolicy, w której rezerwujesz nocleg dla dziadków są atrakcje, które ich zaciekawią. Nie warto wybierać wczasów dla seniora w górach podczas, gdy ten preferuje leniwe spędzanie czasu na leżaku – i odwrotnie.\nZaplanuj wygodny transport dla swoich dziadków. Idealnie, jeśli będziesz mógł zawieźć ich na miejsce urlopu. W przeciwnym wypadku pomóż im z bagażami podczas wyprawy na dworzec.\nAby być spokojnym o zdrowie ukochanych dziadków, wraz z biletem na upragnione wakacje możesz wręczyć im gadżet,który zadba o ich bezpieczeństwo nawet wiele kilometrów dalej – opaska SOS dla seniora.\nZegarek z GPS – ciekawy prezent dla babci i dziadka\nWczasy dla seniora z zegarkiem z GPS to zestaw doskonały zapewniający bezpieczeństwo Twoim najbliższym. To nie tylko wygodny i ładnie prezentujący się czasomierz, ale i gadżet, który poprzez łączność ze specjalną aplikacją Bezpieczny Senior w dowolnym momencie da Ci znać, gdzie znajdują się Twoi dziadkowie. Ponadto, zegarki z geolokalizacją dają możliwość nasłuchu otoczenia, wykonywania połączeń telefonicznych oraz szybkiego wezwania pomocy dzięki przyciskowi SOS.\nW sklepie Bezpieczna Rodzina znajdziesz dwa modele zegarków dla seniora – LocoLife Plus i opaskę dla seniora LocoLife.\nBezpieczne wczasy dla seniora dzięki inteligentnym zegarkom\nZegarek z GPS przyda się Twoim dziadkom podczas wakacji w wielu sytuacjach. Dzięki niemu nie tylko będą mogli poprosić Cię o pomoc w razie zagrożenia, ale również monitorować swój puls. Dodatkowo, jeśli zainstalują usługę Bezpieczny Senior w aplikacji Bezpieczna Rodzina na własnych telefonach będą mogli pilnować siebie nawzajem, dzięki czemu bez problemu dotrą do siebie nawet w dużym tłumie turystów.\nPo powrocie z wakacji Twoim dziadkom pozostaną wspaniałe wspomnienia, ale także gadżet, który zadba o ich bezpieczeństwo podczas ich codziennych zajęć. Opaski LocoLife znajdą zastosowanie praktycznie u wszystkich seniorów – tych prowadzących spokojny tryb życia, jak i tych, którzy starają się spędzać czas bardzo aktywnie. Zapewnij bezpiecznie wczasy dla seniora i zainwestuj w zegarek gps, który ochroni Twoich najbliższych.


Sama sztanga, brak ławeczki - Forum KFD.pl\nSama sztanga, brak ławeczki\nRozpoczęte przez RazDwaa, lut 28 2009 12:08 ( 38 odpowiedzi na ten temat )\nNapisany 28 luty 2009 - 12:08\nWitam. Za niedługo mam zamiar kupić sobie szatange... no ale czy będzie to opłacalne, jak nie mam ławeczki? Pompki na klatę nie są złe, ale to nie to samo co wyciskanie sztangi.. Mogę sobie wykombinować jak na razie ławeczkę z dwóch taboretów i to będzie jako niby ławeczka płaska ;D ale to i tak nie bd mógł zrobić wtedy kompletnego treningu na klatę sztangą...?\nDieta - brak efektu , Dieta i brak treningów (wojsko) - przyrost masy mięśniowej? , Brak pieniędzy a dieta , Brak przyrostów w sile , Stagnacja na masie - brak efektów przyroście masy mięśniowej\nNapisany 28 luty 2009 - 12:17\na nie lepiej kupic na początek hantle ? Pamiętam jak w twoim wieku lawka wyglądała tak : 4 pustaki na to deska obita jakims materialem i samymi hantali sie cwiczylo w cenie sztangi dostaniesz 2 sztangielki + 10~15kg obciazenia jak dobrze poszukasz\nNapisany 28 luty 2009 - 12:28\nNo właśnie, bo sztangielki działają chyba prawie tak samo? Już jednego hantla posiadam 10kg, dokupię drugiego 10kg i będę mógł wtedy robić: Wyciskanie, rozpiętki i unoszenie hantla w górę. Tak będzie lepiej chyba?\nTylko mi tak ogólnie zależało na sztandzę, bo się lepiej wykonuje unoszenie hantli, i wgl niektóre ćwiczenia znacznie szybciej się robi i wygodniej :)\nEdytowany przez RazDwaa, 28 luty 2009 - 13:06 .\nDział treningi i poczytaj podwieszone zanim zaczniesz cokolwiek cwiczyc ...\nNapisany 28 luty 2009 - 14:35\nNie no, a może lepszym wyjściem by było zakupienie hantli 2x15kg ? tylko w sumie to na jedno chyba wyjdzie?... bo i tak bd musiał wyciskać je na skosie itp... a pompki to nie to samo ;/\nNapisany 01 marzec 2009 - 12:56\nWpadłem na taki jeden pomysł, tylko nie wiem czy wypali - kłaść nogi i tyłek na łóżko a same plecy na ziemi i wtedy wyciskać sztangę, będzie to podobne do wyciskania na skosie? :D czy nie przejdzie?\nNapisany 01 marzec 2009 - 12:58\nzapomnij, rozpiepszysz sobie kregosłup w drobny mak\nNapisany 01 marzec 2009 - 13:16\nzawsze ów deskę możesz położyć na ziemi i łóżku... to ma więcej sensu :P\nNapisany 01 marzec 2009 - 13:25\nno tak, bo plecy muszą się na czymś podpierać ;D nooo ale z tą deską to by było dobre ;D pokombinuje ;D takto już bym miał 2 ćwiczenia na klate, a to trzecie to już pompkami zastąpię..\nNapisany 01 marzec 2009 - 14:08\nJak pewnie wiesz pompki też nie występują w jednej wersji\nPompki z szerokim rozstawem rąk\nPompki z obrotem\nPompki z niesymetryczną pracą rąk\nPompki z unoszeniem nóg\nPompki ze skrętem tułowia\nNapisany 01 marzec 2009 - 19:49\nNO tak, ale pompki "ubijają" klatkę piersiową, to nie to samo co sztanga... dlatego tak mi zależy żeby coś z nia wykombinować..\nNapisany 01 marzec 2009 - 19:58\nnie koniecznie, po prostu pompek robisz więcej\nNapisany 02 marzec 2009 - 18:17\nTo nie wiem już:) Ale jak będę robił wyciskanie sztangi płąsko, unoszenie hantla nad głową to już nie to co pompki więc to już jest chyba coś?\nA co z wyciskaniem sztangi na ziemi? :D tak próbowałem, ciężko jest z ułożęniem się ale jakoś dawałem rade... Jak już chociaż jedno ćwiczenie mam, gdzie sie wyciska sztangę to jest już lepiej się rozbudowuje klata, niż bym robił same pompki?\nNapisany 02 marzec 2009 - 19:22\nUnoszenie hantli za głowę.. dolna część klatki i motylki zawsze coś więcej, ale pompki też możesz jak chcesz tylko trzeba było to do kupy skleić :)\nWyciskanie na ziemi odpada bo pracuje głównie triceps i klatka mało. Musisz na czymś leżeć żeby łokcie mogły zejść niżej i zwiększyć zakres ruchu/pracy klatki Jeśli pracujesz sztanga to wiadomo... do klatki ! jeśli pracujesz hantlami możesz popróbować niżej niż byś robił sztangą.\nKup sobie 2 hantle to nie kosztuje majątek.\nI tym możesz robić duużo ćwiczeń.\nNapisany 02 marzec 2009 - 23:41\nDobra, kupie sobie ławeczkę pod sztangę :) tylko gdzie na Śląsku najlepiej w Katowicach można kupić jakąś do 220zł? poleci ktoś coś? Albo coś przez neta żeby zamówić, tylko żeby nie wyszło łącznie z przesyłkąw ięcej niż 220zł.\nŁawka za 220 to nie będzie jakieś cudo techniki.. a tym bardziej z ev. przesyłką .. ale coś się wybierze\nPoszukaj na allegro, z filtrem na cenę i twoją okolice Wrzuć parę przykładów i doradzimy.\nNapisany 06 marzec 2009 - 15:58\nhttp://www.allegro.pl/item563799511_dobra_lawka_pod_sztange_rozpietki_fb_200b2.html#gallery ta mnie wyjdzie 215 zł... nie potrzebuję kto wie jakiego bajeru, mam dopiero 16 lat, ćwiczę ok 3 miesiące i to z 2 na diecie, wycisnę nie wiem z 40kg max więc po co mi jakaś bardzoo wypasiona? :)\nNapisany 06 marzec 2009 - 16:35\nakie na szybko pytanie:\nczym zastąpić ćwiczenie:\nWyciskanie wąsko ? zależy mi na ominięciu ćwiczenia:\nNapisany 06 marzec 2009 - 16:38\nnie powinienes tutaj pytac ale ok odpowiem zeby nie byłospamu, podziałaj cos na wyciagu albo pompki


Skuteczne zarządzanie bazą danych w Twojej firmie - Modna Iza\nHome » Wykształcenie » Kursy i Szkolenia » Skuteczne zarządzanie bazą danych w Twojej firmie\n2016-02-16|Kategoria: Wykształcenie / Kursy i Szkolenia\nJeśli jesteś osobą, która chce mieć naprawdę skutecznie zarządzaną firmę to koniecznie znajdź takie oprogramowanie, które będzie mogło zaoferować Ci bardzo dużą przejrzystość i efektywność pracy. Na całym świecie znana jest firma Oracle. Kurs, mający na celu zdobycie umiejętności posługiwania się takim oprogramowaniem może być niezwykle przydatny dlatego warto wykorzystywać takie możliwości do tego, żeby skutecznie zarządzać swoją bazą danych. Warto pamiętać o tym, że jest ona niezwykle cennym elementem firmy - potrzebna jest odpowiednia ochrona, którą może zapewnić firma Oracle. Kurs ich oprogramowania może być dla Twojej firmy niezwykle opłacalny.


Od września 2018 roku użycie telefonów na terenie szkół ważnych i średnich będzie kompletnie zabronione - zapowiedział minister edukacji Francji Jean-Michel Blanquer. Zakaz obejmie nie wyłącznie lekcje, ale i także czas spędzany przez uczniów na przerwach.\nJak powiedział Blanquer, "dzieci nie spędzają w tej chwili razem czasu podczas przerw. Siedzą jedynie w towarzystwie swoich smartfonów, co wraz z punktu widzenia edukacji wydaje się być dużym problemem".\nPodobne rozstrzygnięcie podczas swojej kampanii wyborczej proponował prezydent Francji Emmanuel Macron, a także, jedenaście lat temu, burmistrz Świeżego Jorku, Michael Bloomberg. Jego wysiłki jednak zakończyły się fiaskiem, a rodzice narzekali, że uniemożliwiają im one kontakt z dziećmi. Dziś nowojorscy uczniowie mogą wywoływać komórki do szkoły, ale użytkowanie telefonów dozwolone wydaje się być jedynie w uzasadnionych sprawach.\nWedług testowań przeprowadzonych przez London School of Economics, uczniowie szkół, gdzie zabronione jest używanie z komórek, osiągają efekty lepsze o ponad 6, 4 proc. w stosunku do tych uczących się w placówkach, gdzie dzwonienie są dozwolone.\n"Odkryliśmy, że nie tylko rośnie ogólny poziom rezultatów w szkole, ale także że szczególnie poprawiają się rezultaty uczniów pochodzących wraz z biednych rodzin, bądź posiadających wcześniej wyjątkowo mizerne wyniki w nauce" - komentowali autorzy badań, Philippe Beland i Richard Murphy.\nWedług prasy komentującej decyzję francuskiego ministra edukacji, wraz z zakazu używania telefonów w szkołach nikt się nie zaakceptować cieszy - włączając po to związek zawodowy profesorów, a także rodziców.\nPedagodzy obawiają się, że aby skutecznie egzekwować zakaz, będą musieli przeszukiwać uczących się. Rodzice natomiast zadają zapytania o to, w jaki sposób urządzenia będą gromadzone w szkole i jaką mogą mieć pewność, iż po zakończeniu zajęć trafią one z powrotem do swoich właścicieli.\nBlanquier tymczasem oddala pytania, ustalając, że nie widzi kłopotu - "przed posiedzeniami wskazówki ministrów wszyscy zostawiamy własne telefony w szafkach" a mianowicie mówi. - Wydaje mi się, iż to czynność wykonalna na rzecz każdej grupy ludzi, po tym - dla podopiecznym - dodaje.\nbędą także telefonów szkołach edukacji smartfonów telefonów szkołach używania używania telefonów używania telefonów szkołach zakaz blanquer


Biznes spolecznie odpowiedzialny w ... by Łukasz Kruszewski 504 views\n, Dyrektor ds. Marketingu\nDeregulacja to czas prób. Wierzę, że nie jest ona żadną katastrofą. Wręcz przeciwnie. Aron Pilhofer szef działu nowych mediów "The New York Times", na łamach - nomen omen - Nowych Mediów Eryka Mistewicza powiedział - "może zabrzmi to nieprawdopodobnie, ale właśnie się zaczął jeden z najlepszych momentów w historii dziennikarstwa". Myślę, że w przypadku nadchodzącej deregulacji słowo "dziennikarstwo" możemy spokojnie zastąpić słowem "pośrednictwo".


F5 - Konsumenci oszaleli na punkcie roślinnego mięsa\nKonsumenci oszaleli na punkcie roślinnego mięsa\nW samych Stanach Zjednoczonych sprzedaż roślinnego mięsa wzrosła o 24 proc. w ciągu ostatniego roku.\nFOODIE 16 września 2018\nJeszcze kilka lat temu chcąc zastąpić czymś mięso, mieliśmy do wyboru pozbawione smaku wegetariańskie burgery, sojowe parówki o podejrzanym składzie czy mdłe tofu o nieapetycznym kolorze.\nTeraz warzywne alternatywy dla mięsa są nie tylko liczniejsze, bardziej zróżnicowane i łatwiej dostępne, ale też o wiele zdrowsze i przede wszystkim smaczniejsze.\nNiekwestionowani liderzy na rynku roślinnego mięsa – Impossible Foods oraz Beyond Meat – prześcigają się w tworzeniu produktów “mięsnych”, w których nie ma ani grama mięsa, a które pachną, smakują, a nawet krwawią jak najprawdziwszy stek czy średnio wysmażony burger.\nŹródło: Igualdad Animal\nSkąd nagła i nieustannie wzrastająca popularność roślinnego mięsa? Składa się na nią kilka czynników.\nPo pierwsze, rośnie świadomość społeczeństwa na temat negatywnych konsekwencji spożywania mięsa, zarówno dla ludzkiego organizmu, jak i środowiska naturalnego.\nLiczne badania jednoznacznie wskazują na bezpośredni związek diety opartej na produktach roślinnych z obniżoną zachorowalnością na najpoważniejsze choroby cywilizacyjne naszych czasów – cukrzycę, raka czy choroby układu krążenia. Uprawa roślin jest też mniej wymagająca z punktu widzenia zasobów naturalnych, takich jak woda, czy zużycia energii. Jest więc w stanie przyczynić się do opóźnienia katastrofalnych skutków zmian klimatycznych.\nPo drugie, rozwój nauki i zaawansowanych technologii umożliwia stworzenie alternatyw dla mięsa, które są zarówno pożywne, jak i wyśmienite w smaku.\nCelem przedsiębiorstw zajmujących się produkcją roślinnego mięsa jest stworzenie produktów, które będą się cieszyć większą popularnością od tych mięsnych, bez założenia, że te drugie całkowicie znikną z rynku.\nZadanie to udało się już wykonać firmie Beyond Meat – technologicznemu start-upowi z branży żywności, który stworzył kultowy już produkt Beyond Burger. Bezmięsny kotlet, w którego składzie znaleźć można przede wszystkim wodę, groszek oraz olej kokosowy, stał się na tyle popularny, że znalazł się w menu jednej z największych sieciówek restauracyjnych w Stanach Zjednoczonych, TGI Fridays. W niektórych punktach sprzedaży burger od Beyond Burgers jest nawet bardziej popularny niż jego wołowy odpowiednik.\nEksperci zgadzają się co do tego, że współczesna branża zamienników produktów mięsnych pod wieloma względami przypomina branżę alternatyw mleka sprzed kilkunastu lat.\nTa druga od wielu lat odnotowuje nieustanny wzrost oraz ciągle się rozwija, poszerzając swoją ofertę. Najprawdopodobniej tak samo stanie się w przypadku roślinnego mięsa. Czekamy, aż pierwsi giganci z branży nowoczesnych i smacznych zamienników mięsa wejdą na polski rynek!


Białystok będzie miał prawie 90 mln zł deficytu w budżecie na...\n86,4 mln zł deficytu zakłada przedstawiony w środę przez prezydenta Białegostoku Tadeusza Truskolaskiego projekt budżetu miasta na 2015 r. 182,9 mln zł trafi na inwestycje, głównie na znacznie drobniejsze niż w ostatnich latach. To efekt kończących się programów starej perspektywy finansowej UE.\nPlanowane dochody to ponad 1,39 mld zł, wydatki 1,47 mld zł. Dochody własne mają wynieść 536,5 mln zł, subwencje 365 mln zł, dotacje celowe 119,7 mln zł, z udziałów w podatkach PIT i CIT ma pochodzić 329,5 mln zł, z dotacji unijnych 41,5 mln zł. Nominalne zadłużenie miasta planowane na koniec 2014 r. ma wynieść 690 mln zł, a na koniec 2015 r. 643,4 mln zł (46,2 proc.). Wg. tzw. starych przepisów ustawy o finansach publicznych, łączna kwota długu jednostki samorządu terytorialnego na koniec roku budżetowego nie może przekroczyć 60 proc.\nZgodnie z obowiązującymi przepisami prezydent miasta miał obowiązek do 15 listopada przygotować projekt budżetu miasta. Kiedy projekt trafi pod obrady - już nowej Rady Miasta - zdecyduje przewodniczący tej rady - mówił Truskolaski.\nW nowej radzie większość ma będący dotychczas w opozycji wobec Truskolaskiego PiS. Nie wiadomo też jeszcze kto będzie prezydentem Białegostoku, bo w drugiej turze wyborów 30 listopada z Truskolaskim (własny komitet wyborczy, a dodatkowo wspierany przez PO) zmierzy się kandydat PiS Jan Dobrzyński. A to oznacza, że gdyby w mieście zmienił się prezydent, będzie on mógł zmienić obecny projekt budżetu miasta poprzez wniesienie do niego autopoprawek. Jeśli natomiast Truskolaski będzie dalej prezydentem, nie będzie miał większości w radzie.\nNowo wybrani radni Prawa i Sprawiedliwości zapowiedzieli w środę na konferencji prasowej, że przede wszystkim skupią się na tym, by nie pogłębiało się zadłużenie miasta. "Pierwsza rzecz, z którą spotkają się radni przyszłej kadencji to jest praca nad budżetem na rok 2015. Przejrzymy dokładnie te rzeczy, które już w projekcie pan prezydent zaplanował" - mówił szef klubu radnych PiS w Radzie Miasta zakończonej kadencji (teraz PiS będzie miał większość w tej radzie) Mariusz Gromko.\nTruskolaski powiedział, że w budżecie na 2015 r. nie ma już dużych - tak jak w poprzednich latach - inwestycji, bo te zostały zrealizowane.\n27,5 mln zł ma być np. wydane na dokończenie centrum sterowania ruchem w mieście, 500 tys. zł ma trafić na opracowanie dokumentacji projektowej do budowy pasa startowego na lotnisku Krywlany.\nPierwsze pieniądze mają być także wydane na dokumentację modernizacji dróg czy przebudowę oświetlenia, które mają być realizowane w ramach unijnych pieniędzy na Zintegrowane Inwestycje Terytorialne (ZIT).\n300 tys. zł ma też trafić na dokumentację modernizacji tzw. starej elektrowni na potrzeby galerii Arsenał, 2 mln zł zaś na dokumentację przygotowywanej budowy Muzeum Pamięci Sybiru. Te dwie inwestycje w kulturę są wśród najważniejszych do zrealizowania w mieście w najbliższych latach z nowych środków unijnych.\nNajwięcej pieniędzy z budżetu na 2015 r. w Białymstoku - 518,4 mln zł ma trafić na oświatę, 228,5 mln zł na transport i łączność, 169,7 mln zł na pomoc społeczną, 104,5 mln zł na gospodarkę komunalną i ochronę środowiska, 99 mln zł na administrację, 88,6 mln zł na gospodarkę mieszkaniową. 44 mln zł to wydatki planowane na kulturę fizyczną , 35,4 mln zł na kulturę, 12,7 mln zł na zdrowie, 23,2 mln zł na obsługę długu.(PAP)


Koszulki, parasole i inne akcesoria!: Jak zorganizować biżuterię- kasetka na biżuterię.\nJak zorganizować biżuterię- kasetka na biżuterię.\nKażda z nas zna problem walającej się biżuterii po domu. Z biegiem czasu zbiera się jej coraz więcej, a przechowywanie w różnych miejscach powoduje, że coraz bardziej gubimy się w naszych błyskotkach. Dla każdej z nas kulminacyjny moment na reorganizację biżuterii następuje w momencie gdy zgubimy coś co miało dla nas wielką wartość sentymentalną. Dlatego zawczasu nim coś zgubisz zaopatrz się w szkatułkę.\nPrzechowywanie biżuterii w jednym miejscu znacznie zmniejsza możliwość zguby i łatwo wtedy utrzymać w niej porządek. Dodatkowo jeśli jest uporządkowana według rodzaju powoduje, że nawet w pośpiechu udaje nam się łatwo znaleźć to czego szukamy. Kasetka na biżuterie jest bardzo praktyczna i pozwala nam utrzymać porządek niskim kosztem wysiłku. Form dostępnych na rynku jest bardzo wiele. Nim zakupimy produkt, powinnyśmy przeanalizować ile potrzebujemy miejsca oraz jakich wielkości powinny być przegrody, aby cała nasza biżuteria zmieściła się w jednym miejscu. Jeśli wstępnie ocenimy czego oczekujemy od szkatułki, przychodzi kwestia wyboru odpowiedniej. Form, materiałów i kształtów jest bardzo wiele. Tu już włącza się kwestia gustu i każda z was wybierze to co wam się spodoba.\nZalet takiego rozwiązania jest wiele. Przede wszystkim od zawsze będziesz mieć biżuterię w jednym miejscu oraz małym wysiłkiem jesteś w stanie utrzymać w niej porządek. Przechowując wszystko w jednym miejscu ryzyko zgubienia czegokolwiek też jest dużo mniejsze. Jeśli więc lubisz porządek i cenisz swoją biżuterię kasetka jest dla Ciebie.\nAutor: Kuba Las o 15:31


Drewniana zabawka- Żyrafa www.domkowa4.pl\n» Drewniana zabawka- Żyrafa\nKod produktu: Z/LE/2648_3\nDrewniana, ruchoma zabawka- Żyrafa. Zabawna zabawka- figurka żyrafy złożona z małych elementów na specjalnej żyłce. Dzięki temu żyrafy mogą się poruszać w różne strony. Aby wprawić zabawkę w ruch i układać ją w różnych pozycjach należy nacisnąć spód zabawki.\nEstetycznie wykonana zabawka w żywych zielono- żółtych kolorach przyciągnie uwagę dziecka. Całość wykonana z drewna. Uszy żyrafy z miękkiego filcu, a ogonek przymocowany jest na sznurku.


Suszarka do rąk LESTE 2100W - Esilver.eu\nhttps://esilver.eu/1 » Suszarki2 » Suszarki do rąk3 » Suszarka do rąk LESTE 2100W\nSuszarka do rąk LESTE 2100W\nbrutto: 694,95 złnetto: 565,00 zł\nAutomatyczna suszarka do rąk, wyposażona w czujnik automatycznie uruchamiający wentylator i grzałkę w momencie wsunięcia rąk do urządzenia. Po odsunięciu rąk urządzenie wyłącza się samoczynnie po kilku sekundach. Obudowa suszarki wykonana jest ze stali nierdzewnej matowej zapewniającej trwałość i łatwe utrzymanie w czystości przez wiele lat. Obudowa jest odporna na promieniowanie UV. Model ten znakomicie sprawdza się w obiektach użyteczności publicznej, a zwłaszcza w toaletach ogólnodostępnych w szkołach, urzędach, restauracjach, stacjach paliw, itp. Suszarka stojąca przez co nie sprawia trudności w montażu. Niewielka, cicho pracująca, nie wymagająca konserwacji jest znacznie tańsza w użytkowaniu niż ręczniki jednorazowe. Posiada certyfikat zgodności z normami CE oraz IP23\nodległość wymagana do uruchomienia 5-15 cm\nwydmuch powietrza 150m3/h\ntemperatura suszenia: 50 C\nczas suszenia: 20-25 s\nwymiary: A szer. 235 mm x B głęb. 200 mm x C wys. 255 mm\nklasa wodoodporności obudowy : IP23