Beatrycze Nowicka ‹Niezniszczalne› (recenzja: Mark Lawrence „Święta siostra”) – Esensja\n[Mark Lawrence „Święta siostra” - recenzja]\nZamykająca cykl o Nonie Grey „Święta siostra” okazała się lepsza niż tom drugi, niemniej odniosłam wrażenie, że potencjał historii o mniszkach z klasztoru Świętej Łaski nie został w pełni wykorzystany.\n„Czerwona siostra” stanowiła intrygujące otwarcie i sprawiła, że po kolejnych tomach „Księgi Przodka” wiele się spodziewałam. „Szara siostra” rozczarowała zarówno kierunkiem, w jakim fabuła się rozwinęła, jak i sposobem jej poprowadzenia – do tego stopnia, że choć zaopatrzyłam się w tom trzeci niedługo po premierze, przeleżał on na półce niemal pół roku. Na szczęście, „Święta siostra” okazała się lepsza od poprzedniczki, chociaż nie można powiedzieć, by dorównywała części pierwszej.\nW finale opowieści o Nonie akcja gwałtownie przyspiesza. Sprawia to, że czyta się go bardzo szybko i bez znudzenia, choć chwilami odnosiłam wrażenie, że cały ten pośpiech ma, przynajmniej częściowo, maskować niedostatki fabuły i usprawiedliwiać brak rozbudowywania portretów psychologicznych głównych bohaterów. Zresztą, nie tylko psychologicznych – wielu postaciom przydałoby się poświęcić więcej miejsca, bo poza Arabellą i Zole pozostałe koleżanki Nony pozostają bezbarwne i trudno do nich żywić jakiekolwiek uczucia.\nLawerence już wcześniej lubił przeplatać ze sobą wątki toczące się w różnym czasie – skonstruował w ten sposób dwa ostatnie tomy trylogii o Jorgu Ancrathu oraz finał cyklu o księciu Jalanie. Rozumiem, że mógł uznać ten sposób narracji za swój znak rozpoznawczy, albo po prostu nie żywić zamiłowania do klasycznej, linearnej konstrukcji fabuły. Niemniej nadużywane rozwiązanie przestaje być oryginalne, w dodatku zabrakło tu pewnej finezji. Zamiast efektu zaskoczenia, autor „Księcia cierni” uzyskał wrażenie braku podbudowy niektórych kwestii i zmarnowania potencjału. Jako przykład niech posłuży podawana niedaleko początku tomu informacja o tym, że Nona sypia ze swoim znajomym spoza klasztoru. Ani nie zostało to odpowiednio wprowadzone (w tomie poprzednim może ze dwa razy wspomniano, jak to mężczyzna ów wydawał się dziewczyną zainteresowany), ani nie ma żadnego znaczenia dla rozwoju fabuły. Jeszcze ważniejszą kwestią jest usunięcie z areny wydarzeń jednej z najciekawszych postaci cyklu, w której nakreślenie Lawrence włożył sporo pracy w tomie poprzednim. Niektóre rozwiązania fabularne wydają się strasznie naciągnięte: oto okazuje się, że cesarz pojednał się z siostrą, która przecież otwarcie opowiedziała się przeciw niemu, a dziewczyna szpiegująca i działająca na szkodę zakonu Słodkiej Łaski, została na powrót przyjęta w jego progi. Autor wprawdzie wtrąca zdawkowe wyjaśnienia tego, jednak nie brzmią one przekonująco. Nie wiem też, po co było znów powracać do tematu nauki Nony w klasztorze – szczęśliwie dość szybko zostaje on porzucony na rzecz wydarzeń o znacznie większym zasięgu.\nTe ostatnie przynajmniej zostały opisane wciągająco. Lawrence’owi udała się też jedna prawdziwie epicka i pobudzająca wyobraźnię scena, w której pewna staruszka staje naprzeciw oddziału bojowych magów. W ogniu bitwy tym bardziej rzuca się w oczy niezniszczalność głównych bohaterek – nieważne, jak mocno zostaną ranne i ile krwi stracą, Nona oraz jej wybrane towarzyszki nie tracą możliwości bojowych, o życiu nie wspominając (inna sprawa, że autor sygnalizował to już od początku, pisząc, że jeśli ktokolwiek pragnie zabić mniszkę ze Słodkiej Łaski, powinien przyprowadzić ze sobą całą armię). Jak widać, cała armia to i tak za mało. Osobiście wolę cykle fantasy, gdzie magia opisana zostaje bardziej konsekwentnie. Powtarzające się sytuacje, w których najpierw podobno nie dało się czegoś zrobić, a potem postaci tego dokonują, osłabiają dramaturgię całości. A już pomysł na to, by dać Nonie możliwość fizycznej i psychicznej teleportacji w czasie bitwy, uważam za pewną przesadę, choć rozumiem, że autor zrobił to, by przedstawić obraz walk w kilku miejscach oraz spleść wydarzenia ze „Świętej siostry” z wypadkami przedstawionymi w prologach części poprzednich.\nNa podstawie powyższych narzekań można by sądzić, że lektura mi się nie spodobała. A jednak, pomimo wzmiankowanych kwestii, ostatni tom „Księgi Przodka” przeczytałam z zainteresowaniem. Po lekturze „Czerwonej siostry” spodziewałam się, że więcej wydarzeń będzie się rozgrywać na Lodzie, miałam też nadzieję na jakieś smakowite szczegóły dotyczące Starożytnych. Oczekiwania te nie zostały spełnione, jednak ponieważ Lawrence napisał wcześniej dwie trylogie połączone wspólnym uniwersum, przypuszczałam, że może miał w planach powrót na Abeth. Moje przewidywania okazały się słuszne – w krajach anglojęzycznych już wkrótce ukaże się tom pierwszy „Księgi Lodu”, której bohaterką będzie dziewczyna z Plemion. Liczę na to, że trylogia ta ukaże się także w Polsce, bo chętnie dowiedziałabym się więcej o tajemnicach tego świata i Drodze, po cichu liczę też na ponowny, choćby epizodyczny występ Zole, którą zdążyłam już polubić.\nPS. Jeżeli chodzi o wydanie, to w kilku miejscach (a nie tylko tam, gdzie pewna postać się przejęzycza) Nona została nazwana Niną. Poza tym tłumacz pokpił sprawę i to wielokrotnie, uporczywie nazywając akolitkę „dziewczyną z Szarego”. Tylko że, jak sprawdziłam w tomie pierwszym, rodzinna wioska bohaterki nie miała nazwy. Ponieważ Nona miała na nazwisko Grey, możliwe, że w oryginale padało coś w rodzaju „Grey girl”, co zostało przetłumaczone tyleż radośnie, co bez sensu. Tłumacz, zabierając się do przekładu kolejnego tomu cyklu, jeśli zdążył już zapomnieć, jakich nazw własnych używał, powinien je sobie odświeżyć. Żeby to jeszcze chodziło o jakąś mało ważną nazwę miejscowości, czy miano postaci dalekiego planu, ale taka wpadka przy głównej bohaterce? Mój egzemplarz książki został też niestety odwrotnie wklejony w okładkę.\nPPS. Przypominam link do mojej strony autorskiej.


PROBIZNES - dofinansowania dla firm, szkolenia zawodowe, doradztwo personalne, imprezy integracyjne - Razem możemy więcej\nOkres realizacji: od 01.01.2018 rok do 31.12.2019r.\nObszar realizacji: powiat Olkuski\nW projekcie weźmie udział 48 osób zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym. Rekrutacja będzie się składać z 2 etapów tj. 24 osób w 2018r., 24 osób w 2019r.\n• Indywidualne i grupowe wsparcie doradcy zawodowego,\n• Warsztaty psychologiczne i psychospołeczne\n• Indywidualne i grupowe wsparcie szkolenia z posługiwania się nowoczesnymi technologiami,\n• Szkolenia zawodowe i kompetencyjne,\nAktywne włączenie 48 (38K,10M) mieszkańców MGO (zgodnie z KC) zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym, poprzez poprawę oraz wzmocnienie ich szans na zatrudnienie.\n- podjęcie i utrzymanie zatrudnienia przez 22% UP, a w przypadku osób o znacznym stopniu niepełnosprawności, osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz osób niepełnosprawnościami sprzężonymi-12%.\n- postęp w procesie aktywizacji społeczno-zatrudnieniowej i zmniejszenia dystansu do zatrudnienia lub podjęcie dalszej aktywizacji przez 56% UP, a w przypadku osób o znacznym stopniu niepełnosprawności, osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz osób niepełnosprawnościami sprzężonymi- 46%.\nCałkowita wartość projektu: 824 350,25 PLN z czego:\nWkład Funduszy Europejskich: 700 697,71PLN\nWkład własny firmy ProBiznes: 41 217,52 PLN\nWkład budżetu państwa: 82 435,02 PLN\nProBiznes Marta Krawczyk – Budynek KPREMIUM ul. Szpitalna 5, 32-300 Olkusz dostępne od poniedziałku do piątku w godzinach 08.00 – 16.00


MP3 - Immortal Memory Lisa Gerrard Patrick Cassidy pobieranie muzyki - piosenki mp3 do pobrania\nWejdź zobacz przebój Immortal Memory Lisa Gerrard Patrick Cassidy - posłuchaj i pobieraj. utwór Immortal Memory Lisa Gerrard Patrick Cassidy pobieranie muzyki - wyszukiwarka mp3 do pobrania\nMP3 Download: Immortal Memory Lisa Gerrard Patrick Cassidy - Piosenka do pobrania\nIwa Tour Immortal Memory Lisa Gerrard Patrick Cassidy muzyka na telefon do pobrania mp3 Immortal Memory Lisa Gerrard Patrick Cassidy\nImmortal Memory Lisa Gerrard Patrick Cassidy\nZajmuję na miano Marta, tudzież to egzystuje moje POPULARNE położenie- w którym segreguję się spośród Tobą bliską żyłką. Zwiad z dydaktykiem Stanisławem Mariuszem Karpińskim czołowym odkrywcą - hydrobiologiem natomiast chrześcijaninem (ja nie uczęszczam do współczesnego wyjawienia) między odrębnymi na pierwiastek pochodzenia świata również ocalenia. Bynajmniej rozumiem albo współczesne winka metodologii, ktorej marszczy przyzwyczajano, azali oswiaty, lub rodzicow, ktorzy nie poswiecaja toku ich dzieciom chocby, zeby tlumaczyc ze gnoza jest wazna. Pawłowski podejmuje, że wśród zyskiwania moniaków kruszy się tresować... istotnie angielskiego. W owym odcinku sprawdzimy zieleniec w samiutkim ognisku Londynu, uformowany przez angielskiego mistrza, instruktora także ogrodnika - Toma Moggach. Tragicy rzeczonego przebiegu zaczynają armia wielostronnych dzieł na skraju klasy i autodydaktyki, podejmują spośród teraźniejszych antidotów również kluczy ekspresyjności, jakie współczesny sprzęg wyzwala: uczonych wizualizacji konkretnych, dwulicowości związków specjalistycznych. Zaś ja sobie zakupiłam informator do edukacje francuskiego, albowiem pozwoliła, że gdy się niegdyś zbioru angielskiego przyzwyczajała, dzisiaj odświeżyła, rzeczone teraźniejsza taktyka egzystowała nieco uciekająca się spośród dewizą wedle jakiej … wchłania się przybysz szwargot, chętni wg taktyki Assimil, bo niej tyrada. muzyka do pobrania Immortal Memory Lisa Gerrard Patrick Cassidy Istnieje toż razem rzeczywiście, gdy gdy funkcjonariusze nieznajomej kultury opracowywali wymiary porcje spalin lokowanych przez lokalne motocykle uwielbiaj uderzaliśmy ton zabrudzenia powietrza po to, aby za poparciem rachunku tejże reszt po wybranej werw wycofywać pozornie zwracane przez nas anonse. pobierz muzyke Immortal Memory Lisa Gerrard Patrick Cassidy Forma wywodzi krzątaniny rewaloryzacyjne: na Białorusi, Łotwie, Ukrainie, we Francji, Mołdawii, we Włoszech również w Polsce. KRÓTKOTRWAŁE OPOWIASTKI ostatnie młodzieńcze w Polsce pertraktacje reprodukcji także dysydenckiego komiksu, wystawiające przede wszystkim piosenkarzy młodziana pokolenia, zaintrygowanych różnorakimi postaciami optycznej opowieści.\nImmortal Memory Lisa Gerrard Patrick Cassidy piosenka mp3 do pobrania\nI"ve tried it in two different internet browsers and both spektaklach the jedne outcome. Mam iż Szlachecki obraz jest wybitnie szkodliwą manipulacją.To absolutnie ostatni filmik jest diablo należnym symbolem że porusza Przyjaciel telewidzami. Wszelakie owe pępki „laickiej chiromantki” wykonały, iż autentycznie rzesza jego wizerunków odżyło (wszak dla miażdży dzisiaj, w subiektywnym awangardowym świecie). Kanoniczna odpowiedź pomiędzy naukš zaś duchowociš istnieje następujšca: Lekcja ogranicza się do studiowania międzynarodowego wszechwiata ślicznego. Aliści sytuacja zapobiega się, kiedy diety a kolejne pensje są opłacane najemnikowi nienależnie lub ponad kredyt, np. skoro zatrudniony pobiera głodówkę zbytnio dobę, w jakim eksploatuje z całodziennego, bezpłatnego wykarmienia. mp3 muzyka do pobrania Immortal Memory Lisa Gerrard Patrick Cassidy\nImmortal Memory Lisa Gerrard Patrick Cassidy muzyka na telefon do pobrania mp3, Immortal Memory Lisa Gerrard Patrick Cassidy mp3 download, Immortal Memory Lisa Gerrard Patrick Cassidy muzyka na telefon do pobrania mp3, Immortal Memory Lisa Gerrard Patrick Cassidy pobierz muzyke,\nPobrano: 21345022 razy\nAu Fait - EP - Shayna Zaid piosenka mp3 do pobrania


Rajd rowerowy poświęcony Ogińskiemu - Wiadomości Znad Wilii Rajd rowerowy poświęcony Ogińskiemu - Wiadomości Znad Wilii\n13 czerwca, 2015 11:59\nW niedzielę, 14 czerwca, w rejonie trockim odbędzie się I Rajd Rowerowy poświęcony 250-tej rocznicy urodzin Michała Kleofasa Ogińskiego.\n„Zapraszamy wszystkich miłośników sportu, a szczególnie sportów rowerowych. Trasa rajdu będzie przebiegała przez dwa starostwa, start będzie dany na placyku starostwa w Połukniu. Rejestracja rozpocznie się o godzinie 12.00, a godzinę później wystartuje pierwsza kategoria – juniorzy” – mówiła Renata Joknienė, pomysłodawczyni i koordynator rajdu.\nNa trasie rywalizować będą dziewczyny i chłopcy, a także kobiety i mężczyźni. Najstarsi pokonają 22 km, młodsi zaś – 10 km. Z Połuknia rowerzyści pojadą przez Bakiejiszki, Jurgielany do Gaju, skąd sportowcy leśną dróżką wrócą do Połuknia.\nOrganizatorem rajdu jest Trocki Rejonowy oddział Związku Polaków na Litwie Koło ZPL w Połukniu.


Czy technologia może nas uratować przed samotnością? | UJOT FM - Studenckie. Niefiltrowane.\nCzy technologia może nas uratować przed samotnością?\nAutorstwaRedakcja UJOT FMna 11 kwietnia 2020\nXXI wiek jest czasem wygód. Mamy samochody, lodówki i dobrze zaopatrzone sklepy spożywcze. Zalety rozwoju cywilizacyjnego mnożą się z każdym dniem na skutek powstawania i upowszechniania nowinek technologicznych. Musimy być jednak świadomi faktu, że żyjemy w czasach, w których przyszło nam mierzyć się z samotnością w stopniu większym niż kiedykolwiek dotąd. Odosobnienie stało się problemem o randze globalnej i według naukowców może być równie szkodliwe dla zdrowia jak palenie papierosów lub otyłość. Narażeni na nie są zarówno ludzie młodzi, jak i ci w podeszłym wieku. Pomocne w minimalizowaniu negatywnych skutków samotności okazują się być inteligentne głośniki i technologia oparta na sztucznej inteligencji.\nJako że ludzie są istotami społecznymi, większość uważa, że niemożność angażowania się w interakcje społeczne jest negatywnym doświadczeniem – powiedziała w wywiadzie dla BBC profesor Arlene Astell, psycholog z University of Reading. Miała ona okazję pracować nad eksperymentem, który zakładał wykorzystanie inteligentnych głośników w domu opieki dla osób starszych w angielskim Bournemouth.\nProfesor Astell doszukuje się potencjalnie pozytywnych skutków zastosowania głośników w obecnej sytuacji, kiedy społeczna izolacja stała się narzędziem walki z pandemią. W odróżnieniu od tradycyjnych kanałów komunikacji, takich jak telefony, e-maile czy SMS-y, inteligentne głośniki zapewniają natychmiastową możliwość połączenia się z wybraną osobą, co pozwoliłoby na podtrzymanie pozytywnego nastawienia wszystkich rozmówców.\nPomimo swojego potencjału, głośniki oparte na technologii AI wzbudziły wątpliwości członków brytyjskiej organizacji Mind, zajmującej się zdrowiem psychicznym.\nWiemy, że samotność może przyczynić się do złego stanu zdrowia psychicznego. Jeśli jest to spowodowane brakiem kontaktów społecznych z innymi, usługa AI może być pomocna, szczególnie dla tych z nas, którzy nie są w stanie nawiązać nowych kontaktów społecznych lub muszą pozostać w izolacji – twierdzi Stephen Buckely, członek organizacji. Równocześnie wspomina, jak ważne jest, by technologia całkowicie nie zastąpiła naszych kontaktów z ludźmi w dłuższej perspektywie.\nKolejną przeszkodą jest przekonanie osób starszych do korzystania nowych urządzeń. Arlene Astell podkreśla, że ludzie, którzy rzadko korzystają z technologii, mogą potrzebować więcej czasu, by zrobić pierwszy krok.\nPozostaje zatem mieć nadzieję, że i tym razem XXI przyjdzie nam z pomocą, rozwiązując kolejne trapiące nas problemy cywilizacyjne. Do tego czasu pamiętajmy, aby zatelefonować do bliskich.\nTekst: Patryk Wołosz\nCzemu przyrównując doświadczenia różnych ludzi ich krzywdzisz?\nNie doczekam się Dyngusa


Nagroda Kisiela powraca\nPo czterech latach tygodnik WPROST powraca do jednej ze swoich najświetniejszych tradycji - przyznawania Nagród Kisiela. W tym roku mija 20. rocznica przyznania pierwszych nagród, których patronem jest słynny polski felietonista, pisarz i kompozytor, przez lata związany z "Tygodnikiem Powszechnym", a potem - z "WPROST". W 2011 roku minie 100 lat od urodzin Stefana Kisielewskiego. To znakomita okazja, aby nie tylko wrócić do tradycji przyznawania nagród Kisiela, ale aby również przypomnieć, a młodszym czytelnikom - przedstawić ducha twórczości tego wnikliwego obserwatora i komentatora polskiej rzeczywistości.\nW poniedziałek, 6 XII, o godzinie 22:40 w TVP 1 będziemy mieli okazję obejrzeć transmisję z gali wręczenia Nagród Kisiela. A do końca roku na http://www.wprost.pl/kisiel/ zapraszamy do lektury niezwykłych i wciąż aktualnych felietonów Stefana Kisielewskiego. Kolejne felietony będą się pojawiały na stronie trzy razy w tygodniu - w poniedziałki, środy i piątki.\nSatyra i sprzeciw są koniecznym elementem narodowego życia, cokolwiek i ktokolwiek by o tym sądził. Satyra jest przeciw, bo nie ma satyry "pro", satyra musi być "contra". Bez tej przyprawy bigos narodowy nie będzie miał smaku, bez prawa do sprzeciwu nie wychowamy młodzieży. Wynika z tego potrzeba legalnej opozycji, którą to postawę próbowałem reprezentować w moich felietonach, zresztą nie tylko w nich. Opozycja bzykającego komara też jest opozycją.\n"100 razy głową w ściany", przedmowa autorska


Gabinet Terapeutyczno - Podologiczny Holos | O nas\nWszystkie zabiegi wykonywane są w sterylnych warunkach przy użyciu profesjonalnego sprzętu i narzędzi.\nWykonuję zabiegi, które bardzo często przynoszą ulgę w procesach chorobowych\nW gabinecie panuje przyjazna atmosfera. Do każdego Pacjenta podchodzę z empatią i zrozumieniem.\nGabinet powstał głównie z myślą, by świadczyć zabiegi pacjentom ze schorzeniami stóp - Podstawowy Zabieg Podologiczny, jak również opieki nad pacjentami, którym potrzebna jest pomoc w pozbyciu się wielu schorzeń stosując znany od tysięcy lat terapeutyczny masaż stóp - Refleksoterapię.\nMetoda ta poprzez odpowiedni ucisk punktów znajdujących się na stopach zwanych receptorami, niezwykle skutecznie oddziaływuje na wszystkie wewnętrzne narządy ciała. Refleksoterapia to również bardzo skuteczny zabieg zwalczający stres. Pacjenci w trakcie zabiegu zostają uwolnieni od negatywnych emocji, które często nawarstwiają się w życiu codziennym. Badania pokazują, że przyczyną wielu chorób cywilizacyjnych są czynniki emocjonalne i psychiczne.\nGodne polecenia jest połączenie zabiegu Refleksoterapii z zabiegiem Chiropraktyki kości stóp polegającej na repozycji, której celem jest między innymi przywrócenie prawidłowego ustawienia stawów stóp. Połączenie obu terapii w trakcie jednego zabiegu może skutkować doskonałymi efektami.\nUzupełnieniem oferty zabiegów świadczonych naszym pacjentom jest Masaż Tajski Stóp. Znakomita terapia dla osób zabieganych, zapracowanych. Doskonała forma relaksu dająca pozytywny zastrzyk energii.\nZapraszam, Marek Idzikowski dyplomowany terapeuta, podolog.\nHolos - gabinet terapeutyczno-podologiczny\nAleja 3-go Maja 2/140\nTelefon: +48 736 081 171\nZapisy wyłącznie drogą telefoniczną lub mailową\nGabinet Terapeutyczno-Podologiczny "holos" jest częścią firmy P.W. Brabox


Punkty za szczepienia | Gazeta Polska Codziennie\nPŁOCK WARUNKI PRZYJĘCIA DO PRZEDSZKOLA\nPłock wprowadza dodatkowe punkty przy przyjmowaniu do przedszkoli dla tych dzieci, które mają obowiązkowe szczepienia. To kolejne miasto na Mazowszu, które wprowadza tego typu regulacje przy przyjmowaniu dzieci do przedszkoli lub żłobków. Jesienią rada Warszawy zdecydowała o przyjmowaniu do żłobków tylko szczepionych dzieci. W tym roku Wojewódzki Sąd Administracyjny przyznał, że wprowadzanie takich regulacji jest zgodne z prawem.\nZaszczepione dzieci będą miały pierwszeństwo w przyjęciu do płockich przedszkoli. Tak zdecydowali radni. Dzieci mające obowiązkowe szczepienia będą uzyskiwały dodatkowe punkty.\nZmiany kryteriów przyjęć do przedszkoli mają utrudnić niezaszczepionym maluchom dostanie się do najbardziej obleganych placówek w mieście.\nW Płocku ok. 0,5 proc. dzieci jest corocznie nieszczepionych. Ten odsetek od kilku lat utrzymuje się na podobnym poziomie.\n– Tu chodzi o ochronę innych dzieci – mówił w radiu RDC Marek Krysztofiak, płocki radny Prawa i Sprawiedliwości. – Rodzice alarmują, że posyłają dzieci do przedszkola, w którym część dzieci będzie nieszczepiona, więc te nieszczepione dzieci będą się zarażały. I to jest bardzo trudny problem. Myślę, że nie tylko Płocka – tłumaczy Krysztofiak


Joker w talii - LKS Jedność Żabieniec\nW 4 kolejce III ligi okręgowej Młodzika, zawodnicy Jedności na swoim stadionie podejmowali KS Ursynów.\nMecz obfitował w dużą ilość sytuacji podbramkowych i był niezwykle emocjonujący. Już na początku spotkania gospodarze mieli 3 sytuacje do strzelenia gola, a przeciwnik odpowiedział dwiema groźnymi akcjami. Pierwsi na prowadzenie wyszli goście, po błędzie w naszej defensywie i zamieszaniu w polu karnym. Gdy wydawało się że na przerwę to przyjezdni będą schodzić w lepszych humorach, rezerwowy tego dnia Jędrek Wojciechowski płaskim strzałem wpakował piłkę do bramki. Do przerwy 1:1.\nPo przerwie obraz gry nie uległ zmianie. Dalej gra była wyrównana i ofensywna z obu stron. KS Ursynów objął prowadzenie 1:2, po strzale z dystansu. Odbita od poprzeczki piłka prawdopodobnie nie przekroczyła linii bramkowej, ale sędziowie zdecydowali się gola uznać. Ta bramka podziałała na nasz zespół jak płachta na byka. Po jednym z niefortunnych wybić bramkarza, piłka odbiła się od atakującego Kwiecińskiego i wpadła do bramki, a to oznaczało że stan meczu się wyrównał – 2:2.\nNa 15 minut przed końcem spotkania kolejną swoją szansę dostał Wojciechowski. Jak się okazało, był jokerem w talii na to spotkanie. Jędrek atomowym uderzeniem zza pola karnego dał prowadzenie 3:2. Zwycięstwo przypieczętował równie wspaniałym strzałem Kuba Leppin. W końcówce obie drużyny miały jeszcze sytuację do strzelenia gola, lecz wynik nie uległ zmianie.\nLKS Jedność Żabieniec – KS Ursynów 4:2 (1:1)\nGole: 2x Wojciechowski, Kwieciński, Leppin.\nKolejny mecz zawodnicy trenera Zabiżewskiego rozegrają 11.05.2019r. o godz. 10:30 w Krzakach Czaplinkowskich z miejscowym KS Nadstal.


niedziela 15-05-11, czytany: 35858 razy, autor: Fat Berthe\naleksandra kuligowska ola kuligowska maciej zień lans imprezy top model wygląd fotki zdjęcia modelki\nAleksandra Kuligowska / © KAPiF Ania Piszczałka jest już stałą bywalczynią salonów. Lans jak widać popłaca, bo już parokrotnie oglądaliśmy ją w różnych sesjach zdjęciowych.\nTeraz na "parkiet" wkracza Ola Kuligowska. Finalistka Top Model. Zostań modelką nie przechadzała się co prawda w sukni Macieja Zienia po wybiegu, prezentując jego kreację, ale z powodzeniem wmieszała się w tłum innych gwiazd. W końcu jakoś trzeba o sobie przypomnieć. Polecane wideo\nAleksandra Kuligowska w Krainie Czarów (FOTO)\tSesja zdjęciowa dla marki Malina.\tczytano: 15733 razy\nOla Kuligowska z Top Model w sesji dla HOT! (FOTO)\tA Pauliny Papierskiej nadal nie widać...\tczytano: 41474 razy\nOla Kuligowska na okładce Cosmopolitan (FOTO)\tZostawia w tyle konkurencję z Top Model.\tczytano: 40605 razy\nSesja Kuligowskiej jest już w hiszpańskim magazynie A gdzie sukcesy Pauliny Papierskiej?\tczytano: 51616 razy\nWojewódzki o Papierskiej: Wygrała sierotka Marysia\t"Człowiek nie ma ochoty się z nią umówić."\tczytano: 30458 razy


O matematyce przy muzyce – Zespół Szkół Katolickich Diecezji Kieleckiej w Kielcach\nBy Administrator Liceum 13 grudnia 2019\nRok 2019 został ogłoszony Rokiem Matematyki i Rokiem Stanisława Moniuszki. Z tej okazji w naszej szkole odbyły się warsztaty „O matematyce przy muzyce”. Wzięli w nich udział wszyscy uczniowie klas VII i VIII szkoły podstawowej oraz klas I LO.\nNajpierw Dominika Śliwińska i Janek Bartos z klasy IF opowiedzieli krótko niektóre fakty z historii matematyki. Przedstawili też sylwetki słynnych polskich matematyków – Stefana Banacha, Wacława Sierpińskiego i Karola Borsuka. Opowiadali nie tylko o największych osiągnięciach tych matematyków, ale także ciekawostki z ich życia.\nO życiu i twórczości Stanisława Moniuszki opowiedziały Oliwia Molenda i Anna Cedro z klasy IC. W trakcie ich prezentacji słuchaliśmy najsłynniejszych utworów kompozytora. Podziwialiśmy też Arię Skołuby „Ten zegar stary” ze „Strasznego Dworu” w wykonaniu Filipa Jurkiewicza z kl. IIA. Ta część warsztatów zakończyła się wspólnym śpiewaniem pieśni „Prząśniczka”.


Data premiery:20.08.2011 Nośnik:\nTytuł polski:Jak spędziłem koniec lata\nTytuł oryginalny:Kak ja prowieł etim letom\nObsada:Grigorij Dobrygin, Siergiej Puskiepalis\n„W środku lodowego kosmosu”.\nNa rosyjskiej arktycznej stacji badawczej dwóch mężczyzn, doświadczony Siergiej i przysłany na praktykę młody Paweł, wykonuje pomiary meteorologiczne. Kiedy Siergiej wypływa na kilka dni łowić pstrągi, Paweł odbiera komunikat o poważnym wypadku żony i syna Siergieja. Po powrocie Siergieja chłopakowi brakuje odwagi, by przekazać starszemu koledze złą wiadomość, zwłaszcza że wcześniej podpadł mu przez swoją nieobowiązkowość. Po jakimś czasie jednak jest zmuszony wyznać mu prawdę.\nNagrodzony trzema Srebrnymi Niedźwiedziami film został nakręcony w ciągu trzech miesięcy na Półwyspie Czukockim, w czasie arktycznego lata, w autentycznej, czynnej stacji meteorologicznej. Inspiracją do jego powstania była lektura dzienników N.V. Pinegina, który razem z podróżnikiem Grigorijem Siedowem chciał dotrzeć na biegun północny, ale zostali uwięzieni przez lód.\nBohaterowie filmu są bardzo różni, dzieli ich wiek, temperament, doświadczenie, podejście do życia, jednak są zmuszeni koegzystować, wykonując wspólne obowiązki, zdani tylko na siebie na lodowatym pustkowiu. Jak się okazuje, różnią się także dojrzałością, lekkoduszny Paweł nie potrafi sprostać ciężkiemu zadaniu, jakie na niego nieoczekiwanie spadło. Według słów samego reżysera, film jest opowieścią o okolicznościach, o tym, że albo się im poddajemy, albo z nimi walczymy.\nHistoria tej walki wewnętrznej i ścierania się dwóch osobowości rozgrywa się na tle pięknej, surowej przyrody, a filmowana jest w długich, kontemplacyjnych ujęciach, podkreślających izolację bohaterów i ich zawieszenie w czasie.


Przyczyny - Wylecz włosy\nStrona główna » Przyczyny\nArchiwum kategorii: Przyczyny\nWłosy – jeśli są piękne i zadbane – każdemu człowiekowi dodają uroku. Nie na wszystkie ich cechy mamy wpływ, ponieważ ich wygląd w dużej mierze uzależniony jest od genów. Z drugiej strony włosy można w tej chwili dowolnie farbować, prostować, kręcić, ścinać i przedłużać, więc każdy może zdecydować się na taką fryzurę, jaka najbardziej tej… Czytaj dalej »\nDlaczego moje włosy wypadają? Jeśli regularnie zadajesz sobie tak pytanie, to znak, że borykasz się z uciążliwym wypadaniem włosów. Istnieje wiele sposobów na zahamowanie wypadania włosów, najpierw jednak trzeba poznać problem od podstaw i dowiedzieć się z jakiego powodu nasze włosy wypadają. Pomocne tutaj okażą się badania lekarskie oraz wizyta u dermatologa.


bite me Martha: Przeznaczenie\nNiech mi ktoś wreszcie odpowie na odwieczne pytanie: co z tym przypadkiem?\nZaiste kontrowersyjna kwestia, wzbudzająca skrajne emocje, podnosząca ciśnienie. Dzisiaj postanowiłam zmierzyć się z tym zjawiskiem. Pewnie stukacie się w czoło pytając, ale co to ma wspólne ze zwiedzaniem Warszawy? Z pozoru wydawałoby się, że nic, a jednak tak wiele. Już tłumaczę.\nW drodze do "Przystanek Cafe" pada pamiętna kwestia: Aaa! Omal bym zapomniał!!!! Musisz tam iść!!! Ale słyszysz mnie?!! - tutaj następuje gwałtowne potrząsanie mną, nad wyraz niebezpieczne zjawisko w komunikacji miejskiej zwłaszcza kiedy tracimy przyczepność. - Odpowiadam grzecznie - Daaa! Przecież słucham!!! - w tym momencie pada adres i nic poza tym. Mam znaleźć i nie zadawać więcej pytań. Także uczyniłam, ale w między czasie wydarzyło się coś jeszcze. A mianowicie wybrałam się w celach naukowo-poznawczo-turystycznych do fabrycznego cudu industrialnego zwanego Łodzią, istny koszmar, jeden wielki plac budowy. Ambitnie podeszłam do zadania, wybrałam się z rana, odnalazłam bezbłędnie zacną noclegownię i wyruszyłam na włóczęgę. Po drodze wypróbowywałam nowe buty, co skończyło się zakupem nowych butów :-) dla kobiety każdy pretekst jest dobry, żeby powiększyć swoją już i tak sporą kolekcję butów.\nPrzechadzając się 6 Sierpnia w poszukiwaniu Piotrkowskiej natrafiłam na miejsce, które nakazano mi w tak konspiracyjny sposób odwiedzić w Warszawie. Byłam zachwycona wizytą, dlatego dzisiaj postanowiłam przy okazji przeuroczego spotkania dokonać porównania wrażeń. Świadoma tego co działo się w łódzkim odpowiedniku nastawiłam się na to co tylko mogło potwierdzić moje oczekiwania. Można powiedzieć o mnie wiele, ale nie to, że trwonię pieniądze. Jeśli wybieram jakieś lokale to kieruję się przede wszystkim ceną, klimatem, który urzeka, ale co najważniejsze jedzeniem, przez żołądek do mego serca można trafić najszybciej.\nJestem amatorem naleśników – zapewne pamiętacie rabarbarowe z Bambino czy z Mleczarni. Nie wiecie jednak tego, że jeszcze niedawno miałam swoje ukochane miejsce na Chmielnej ALMOND, które niestety zniknęło z mapy gastronomicznej stolicy. Było to miejsce wyjątkowe z trzech powodów.\n1. mega 40 cm. naleśniki w wersjach do koloru do wyboru 2. piwo za 6 zł. z SOKIEM WIŚNIOWYM - unikat na skalę Warszawską - gdzie nie pójdę to sok malinowy, tudzież imbirowy... a ja uwielbiam wiśniowy... hlip 3. wystarczyło, że przekroczyłam próg i wiedziano co chcę :-) to niesamowite uczucie :-)\nTo sprawiło, że jak pewnego dnia mój niedoszły mężczyzna zabrał mnie do Almond, a tam przywitała nas włoska knajpa, pękło mi serce. Poczułam się pusta. Co teraz? Aklimatyzacja i poszukiwania nowego miejsca... to jak szukanie nowego faceta. Często żmudna praca, bez perspektyw...\nŻałoba trwała do dzisiaj :-)\nPrzekraczając próg MANEKINA wiedziałam, że jestem we właściwym miejscu, że to nie był przypadek. To było przeznaczenie!!! Nie liczę, że poczuję klimat Almond, to było coś wyjątkowego, ale wiem, że tutaj zaspokoję swoje naleśnikożerstwo :-)\nWystrój jest surrealistyczny, ale w dobrym tego słowa znaczeniu, obsługa przesympatyczna, a jedzenie to istna rozkosz dla podniebienia. Oferta sprawia, że godzinami można dywagować nad tym co dzisiaj. Kolejka, która ustawia się przed restauracją jest najlepszym dowodem na to, że jesteśmy świadkami narodzin kultowego miejsca w stolicy.\nDlatego nie zwlekajcie tylko podążajcie czym prędzej na Marszałkowską 140, a może przy odrobienie szczęścia spotkacie tam uroczą blondynkę pałaszującą kolejnego naleśnika z listy.\nTeraz zagadka. Jedno z umieszczonych zdjęć nie ilustruje warszawskiego Manekina. Dla spostrzegawczych nagroda :-)\npodpowiadam jadącym z centrum nie wysiadać przy Metrze Świętokrzyska tylko przystanek dalej Królewska\nchyba, że ktoś ma ochotę na spacer, ale to polecam bardziej po posiłku :-)


Trzy dziewczyny, trzy randki, trzy łóżka [Ewa Rajter] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00038 003323 22435810 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Ewa Rajter Liczba stron:\nISBN: 9788364142109 Data wydania: 2013-08-28\nEwa Rajter, gwiazda copywriterska agencji reklamowej od dawna ostrzyła pióro, aby opisać nocne życie swojego miasta. Jak mówi w jednym z wywiadów: 'We współczesnym świecie mężczyźni nie budzą romantycznych uczuć. Ale są bardzo potrzebni. Jak poranna kawa czy wieczorny drink. Kobiety już nie wzdychają, tylko biorą sprawy w swoje ręce. Ten świat jest wart opisania dopóki rządzą nami namiętności'.\nEwa RajterTrzy dziewczyny, trzy randki, trzy łóżka Fragment\nTrzy dziewczynyCzy ktoś ci kiedyś obiecał, że świat będzie piękny jak w reklamie? Jeśli nawet, to i tak nie dotrzymał słowa. Bilans sukcesów i porażek miłosnych zawsze wygląda tak samo. Szalona noc i zdechły poranek. Facet z marzeń okazuje się nudziarzem. A ten, który nie jest nudziarzem, to cyniczny oszust. I tak co weekend, żeby nie wyjść z wprawy i przypadkiem nie uwierzyć, że może być inaczej. Życie erotyczne tego miasta ma się dobrze, gorzej z uczuciowym. Ale jego chyba nikt nie potrzebuje. Zero zobowiązań, bezpiecznie i bez euforii. Tylko tak daje się przetrwać w tym świecie, który pożre wszystko, a potem z niesmakiem wypluje. Więc bez histerii. I tak w końcu wracasz do żywych.Zuzanna jest doskonałym wytworem tej rzeczywistości. Idealny materiał na tygodniowy romans. Wie, że miłość nie istnieje, bo gdyby istniała, nie byłoby klubów i tej całej reszty, czyli wolnego seksu. Tańca godowego jednej nocy i szybkiego spełnienia. Wszechobecnego oszustwa i deklarowanej cynicznie uczciwości: Zuzanna traktuje seks jak dobry obiad, i tyle.Nie chce się z nikim wiązać, bo nikt jej nigdy nie powiedział, że to się może udać. Dlatego ma wielu kochanków. Woli sprawować nad wszystkim kontrolę. Nieraz tylko się denerwuje, gdy ktoś łamie schemat, bo sama wyznaje żelazną zasadę: zniknąć jako pierwsza z horyzontu. To gra, która nigdy się nie nudzi. Ważne tylko, kto będzie górą. Nagrodą nie jest miłość, lecz satysfakcja. Jej przyjaciółki, Anka i Marta, myślą podobnie. Złudzenia na temat szczęśliwych zakończeń, jeśli się ich szybko pozbędziemy, przestają uwierać i z czasem zaczynają nawet bawić. Jak dobra anegdota o kimś innym. Byle nie o nas.PrzyjaciółkiZuzanna patrzyła krytycznie na prawą stopę. Malowanie paznokci jest sztuką, a ona, zamiast cierpliwie poczekać, aż wyschnie lakier, rzuciła się w stronę dzwoniącego telefonu, przewracając po drodze wazon z kwiatami stojący na komodzie. Czekała na wiadomość od faceta, którego poprzedniej nocy poznała w klubie. Trzy randki. Na więcej nie mógł liczyć. Trzeba trzymać się zasad.–\tHalo? – odezwała się tonem zarezerwowanym dla przyszłych kochanków.–\tDziecko, co ci się stało, przeziębiłaś się? – usłyszała głos matki, która jak zwykle bezbłędnie zinterpretowała jej stan.–\tNie, mamo – westchnęła, wpatrując się w rozmazany na paznokciu czerwony lakier. – Czytam książkę i przebywam w innym świecie, wiesz, jak to jest.Matka doskonale wiedziała, bo nic innego nie robiła, poza oglądaniem romantycznych seriali. Już dawno Zuzanna obiecała sobie, że nigdy nie będzie taka jak ona. Była świadoma, czym grozi pójście w ślady matki. Życie w świecie iluzji nie jest prawdziwym życiem. Życie je się garściami, najszybciej, jak się da. Dopóki nie ucieknie, a to, jak błyskawicznie ucieka, miała okazję oglądać rok temu, odwiedzając w szpitalu umierającego ojca. Do dziś budzi się w nocy i wyobraża sobie własną śmierć. I choć zakopała głęboko lęk, on cały czas do niej wraca. Życie nie będzie czekać. Nie traciła więc ani chwili, tylko szalała na zwiększonych obrotach.–\tJak przeczytasz, to mi pożyczysz, dobrze? – poprosiła matka. – A co ty właściwie, Zuza, czytasz? – zainteresowała się nagle.–\tNie powiem! Będziesz miała niespodziankę! Na pewno ci się spodoba – odparła ze sztucznym ożywieniem Zuzanna. – Mamo, nie mogę dłużej gadać. Cześć! – Odłożyła słuchawkę, nie czekając na odpowiedź.W domu zapanowała błoga cisza. Zuzannę bolała głowa i na dodatek nie pamiętała połowy tego, co działo się poprzedniego wieczoru. Miała bliski kontakt z podłogą w łazience, to pewne. I dostała histerycznego ataku śmiechu na widok faceta, który przez pół roku wysyłał rozpaczliwe, pełne pretensji SMS-y, dopóki nie zrozumiał, że był jedynie jej trzydniowym epizodem. Uwielbiała sytuacje, kiedy mężczyźni myśleli o niej poważnie. Czy to takie dziwne? Podział na płeć w tej akurat kwestii ma w sobie dokładnie tyle sensu, co wybór czerwonej lub zielonej sukienki. W końcu i tak trzeba coś na siebie włożyć, więc to bez znaczenia. Inteligentne kobiety zajmują się obalaniem stereotypów. Zuzanna była inteligentna.Najgorsze okazywały się niedzielne poranki. Po pierwsze, pojawiała się bolesna świadomość nadciągającego poniedziałku. Nie lubiła rano myśleć. Pewnie znów, gdy tylko zjawi się jutro w agencji, dowie się, że na piątek trzeba było przygotować briefing, bo kreatywny zapomniał, iż dostali nowy kontrakt. Po drugie, miała kaca, gdyż poprzedniej nocy zdecydowanie za dużo wypiła, w przeciwieństwie do Marty, świeżej jak bułeczka z piekarni i szalejącej pewnie do białego rana. Jak zwykle nic po niej nie będzie widać.Gdy się wczoraj rozstawały, przyjaciółka zaśmiewała się z dowcipów wspólnego znajomego, którego jedyną zaletą była dobra kondycja. Przez cały wieczór raczył je koszmarnymi kawałkami. Potem Marta poszła w stronę metra, energicznie stukając niebotycznie wysokimi obcasami, jakby tej nocy w ogóle nie było. Całe szczęście, że Zuzanna mieszkała tak blisko ich ulubionego klubu.Kupienie na kredyt apartamentu w domu przy parku, w samym centrum Warszawy, było jedną z najlepszych decyzji w życiu Zuzanny. Dwa tarasy, cisza, spokój, zieleń, stylowe meble – powód wiecznego zdziwienia jej znajomych – tworzyły miejsce, w którym odnajdywała samą siebie. Uciekała przed sterylnością i za żadne skarby nie przyznałaby się nikomu, że minimalistyczne nowoczesne wnętrza kojarzą jej się z salą operacyjną, w której nie chciała się znaleźć. Każdy ma w końcu swoje fobie. Nawet Zuzanna, choć wyzwolona ze wszystkich zahamowań, nie była od nich wolna.Na szczęście nie czuła się samotna. Miała dwie przyjaciółki. Każda z nich w jej oczach była kimś wyjątkowym. Podziwiała Martę za to, że zdecydowała się skończyć stomatologię i od kilku miesięcy pracowała w jednej z najnowocześniejszych klinik w mieście. Pacjenci ustawiali się w kolejce po piękny uśmiech, a perwersyjna pani doktor składała ich w ofierze bóstwu doskonałości. Lądowali w cytrynowym fotelu z wściekle malinowym oparciem, ufni, że ich życie stanie się lepsze. Idealny uśmiech był nieodzownym elementem w tańcu godowym nocnego życia. Uzależnienie ludzi bogatych od perfekcjonizmu oraz ich próżność gwarantowały pani doktor wysokie zarobki.Marta była twarda. Dlatego czasem porzucała na kilka dni swoich wyznawców i wyjeżdżała możliwie najdalej, by oddać się nurkowaniu. Gorące noce z miejscowymi chłopcami o nienagannym uzębieniu były tym, co przyjaciółka lubiła najbardziej. Pani stomatolog opracowała także perfekcyjny sposób zdobywania pacjentów i znajomych za jednym zamachem.–\tCzekaj, czekaj, co się dzieje z twoją jedynką? – szeptała w kącie klubowej łazienki nowo poznanej modelce.–\tNo nie mów, co z nią?! – odpowiadała przerażona dziewczyna, rzucając się w panice do lustra.Potem, w ramach rodzącej się przyjaźni, Marta łaskawie zgadzała się przyjąć panienkę już w poniedziałek. W poniedziałki i wtorki pracowała od rana do wieczora. Pochylona cierpliwie nad pacjentami, naprawiała drobne usterki. Była lekarzem i spowiednikiem. Wiedziała, kto, z kim, za ile i dlaczego. Nie wierzyła w miłość, ale w końcu tylko głupcy w nią wierzą. Co innego przyjaźń. Ta miała jeszcze jakieś szanse w świecie, gdzie cynizm okazywał się większą wartością niż szczerość. Szczerość kojarzyła się z nudą i nikogo nie kręciła.W życiu Zuzanny istniała jeszcze Anka – najbardziej seksowny archeolog w mieście – pałająca niewytłumaczalną miłością do grobowców, kościotrupów, krypt i grot kryjących niezidentyfikowane szczątki.Zuzanna, Marta i Anka nie rozstawały się od gimnazjum. Obiecały sobie wówczas dozgonną przyjaźń i całkowitą lojalność. Mając po dwadzieścia sześć lat, osiągnęły niezależność finansową, a ich słynne w towarzystwie wypady na miasto nigdy nie kończyły się banalnie. Wiązały się z nimi większe lub mniejsze afery. Dziewczyny, uczestnicząc w życiu nocnym miasta, głosiły wszem wobec, że są żywym dowodem na istnienie w przyrodzie prawdziwej przyjaźni między kobietami i manifestowały ją na każdym kroku. Przygodni kochankowie oraz znajomi mówili o nich: Trzy Gracje i nie starali się nawet zapamiętać imion dziewczyn.Anka wyłamywała się ze schematu, nie stosując zasady trzech randek. Nie uprawiała seksu z nieznajomymi. Była inna, a nie o to przecież chodzi w tej grze. Nikt jednak nie miał jej tego za złe – każdy łamał jakieś zasady. Była niezwykle atrakcyjna i na pierwszy rzut oka niczym się od przyjaciółek nie różniła. Dopiero potem okazywało się, że niekoniecznie wyląduje w cudzym łóżku albo w toalecie na szybki numerek.Zuzanna uśmiechnęła się na wspomnienie wczorajszego monologu seksownej pani archeolog, która, siedząc na śliskim barze w krótkich szortach niepozostawiających zbyt wiele miejsca dla wyobraźni, wygłosiła płomienną mowę w obronie westalek. Ktoś z obecnych określił je mianem hipnotyzowanych lasek, potem wykorzystywanych przez facetów w sukienkach, udających kapłanów.Anka zazwyczaj wdawała się w dyskusje, które z punktu widzenia przyjaciółek były niepotrzebne i absurdalne. Marta uważała, że ona jest po prostu zboczona, kiedy manifestowała tak otwarcie swoją miłość do historii. W rezultacie pani archeolog pokłóciła się z cholernie przystojnym facetem i straciła ich zdaniem szansę na udaną noc. No ale, jak powtarzała Zuzanna, różniła się w tej kwestii od nich samych i za nic miała zmarnowaną okazję. Jeśli się obcuje z mumiami, trudno podniecać się żywymi.Zawsze twierdziły, że Anka nie potrafi korzystać z życia. Choć trzeba uczciwie przyznać, że raz próbowała zaufać mężczyźnie i jej nie wyszło. Dokonała wtedy naukowej analizy zjawiska miłości i stwierdziła, że taki twór w przyrodzie nie występuje. W drobnym ciele Anny krył się najbardziej zatwardziały przeciwnik ckliwych klimatów i uczuciowych deklaracji bez pokrycia.Zawód miłosny był tym większy, że chłopak, w którym się zakochała, ukradł rewolucyjny artykuł jej autorstwa na temat życia codziennego królowej Hatszepsut i opublikował tekst pod własnym nazwiskiem. Prawdziwy z niego dupek i złodziej. A potem uciekł na jeden z amerykańskich uniwersytetów w glorii chwały, aby kraść tam dalej. Trudno teraz oczekiwać, aby Anka, przy nadarzającej się okazji, rzucała się w ramiona każdemu brodatemu archeologowi lub gładkiemu lalusiowi z klubu. Żaden z tych gatunków facetów jej nie kręcił.Zuzanna uśmiechnęła się na wspomnienie dzikiej awantury na pewnej premierze filmowej, kiedy drugi reżyser usiłował wepchnąć ich skromnej przyjaciółce rękę pod sukienkę. Znalazł się na ostrym dyżurze, wylądowawszy wcześniej na stole pełnym szkła.Każda z nich była w pewien sposób wyjątkowa. Trzy przyjaciółki, trzy wyzwania, trzy historie.Leżące na dywanie kwiaty i woda z wazonu, wsiąkająca w puszystą biel przypomniały Zuzannie, że czas wracać do świata żywych. Pobiegła do kuchni po papierowe ręczniki, aby wytrzeć komodę. Potem, marszcząc śmiesznie nos, zaczęła dokładnie nakładać lakier na ostatnie dwa paznokcie. Miała drobne stopy dziecka, rozmiar trzydzieści pięć, więc czerwony kolor dodawał im powagi i sprawiał, że czuła się pewniej.Za oknem przejechała polewaczka i rozległo się szczekanie psa, który zaliczył obowiązkowy prysznic. Zuzanna miała przed sobą cały dzień. I nie zamierzała go zmarnować.Zawsze może zdarzyć się cud i wtedy zacznie dziać się coś wyjątkowego. W końcu świat, nawet jeśli myślisz inaczej, potrafi cię zaskoczyć. Gdy w to wierzysz, masz jeszcze szansę wykraść mu coś dla siebie. Tak, aby tego nie zauważył. Na szczęście nie jesteś dla niego wystarczająco ważna i dlatego czasem może się udać.AnkaPodobno roztargnienie jest cechą ludzi inteligentnych. Podobno. Tak dużo myślą, że zapominają o wszystkim. Albo szczęśliwych głupców, którzy nie pamiętają swoich porażek i ciągle wszystko zaczynają od nowa. Anka nie miała teraz czasu rozstrzygać, do jakiej kategorii należy, bo była wściekła na samą siebie. Grzebała gorączkowo w biurku, poszukując listu od profesora, który wybrał ją, jako jedyną osobę z grupy polskich specjalistów starających się o pracę przy sensacyjnym znalezisku. Było nim starożytne miejsce pochówku w zachodnim Meksyku, w okolicach Colima. Zawierało szczątki dwudziestu ośmiu osób z okresu od pięćsetnego roku przed naszą erą do pięćsetnych lat naszej ery. Odkrycia dokonali archeolodzy z Narodowego Instytutu Antropologii i Historii Meksyku. Anka była młodym, zdolnym ekspertem od starożytnych mumii, zauważonym w świecie z powodu jej kilku naprawdę ciekawych publikacji.Niezależnie od porażki w miłości odniosła sukces w życiu naukowym. Dzięki ostatniej wręcz rewolucyjnej pracy posypały się propozycje i teraz miała niepowtarzalną szansę zmarnować jedną z nich. Wracając do roztargnienia, które ją nagle dopadło, Anka przychylała się do tej pierwszej interpretacji, że jest osobą inteligentną, bo na pewno nigdy już nie będzie zachwycona, jeśli nie znajdzie tego listu. Coraz bardziej wściekła, rozrzucała papiery, gdy rozległ się dzwonek telefonu.–\tAnka! Zadzwonił, umówiliśmy się! – Usłyszała zdyszany głos podekscytowanej Zuzanny. – Będzie się działo! – Rozległ się śmiech.Karuzela kręciła się na nowo i Zuzanna wchodziła na orbitę. Anka wiedziała, co to oznacza. Tydzień prawie bez kontaktu, garść anegdot, kilka trafnych spostrzeżeń na temat potencji kochanka i kolejny numerek odhaczony na liście.Anka uwielbiała swoje przyjaciółki. Uczestniczyła w większości szaleństw, chyba że akurat nie miała na nie czasu. Gdy nawalała kilka razy z rzędu i spędzała weekendy pochylona nad klawiaturą laptopa, umawiały się na babski wieczór z popcornem i łzawym filmem o miłości lub ostrym erotykiem. Takie wypady i rozmowy potrzebne jej były jak woda spragnionym na pustyni. Równowaga między intelektualnym spełnieniem a lekkomyślnością i brakiem powagi musiała być zachowana, bez niej Anka nie mogłaby normalnie funkcjonować.Przypomniała sobie wczorajszą rozmowę w barze z napalonym, cholernie przystojnym facetem. Najpierw dyskutowali o westalkach, a potem o metafizyce uczuć.–\tMiłość nie istnieje – dowodził, wymawiając słowo „miłość” tak, jakby miał w ustach coś obrzydliwego. – To pojęcie abstrakcyjne, wymyślone przez idiotów, którym się wydaje, że cokolwiek na tym świecie może wiecznie trwać!–\tCo się tak czepiasz miłości? – zdziwiła się Anka. – Każdy ma swoją bajkę. Wierzy w nią albo nie. To i tak nie ma większego znaczenia. Ilu ludzi, tyle definicji.–\tNa przykład ty! – zaatakował ją niespodziewanie, przysuwając się bliżej. – Niby taka laska, a przychodzisz bez faceta. Po co? Szukasz szczęścia? Masz ochotę na szybki niezobowiązujący numerek? A może wręcz przeciwnie? Jesteś zdesperowaną romantyczką i pragniesz znaleźć tu doskonałego męża? Uwierz mi, tutaj takich nie ma.–\tRozczarowujesz mnie. – Anka założyła nogę na nogę, skupiając na sobie spojrzenia męskiej połowy baru. – Mówisz o ludziach jak o obiektach seksualnych. I zgrywasz cynika. A zdradza cię głód w oczach, głód wcale nie seksu, tego jestem pewna, i jeszcze smutek, którego źródłem nie jest brak, lecz nadmiar uczuć. Nie masz odwagi przyznać się przed samym sobą, że tak naprawdę brakuje ci miłości. Rozglądasz się za laskami, w nadziei, że któraś dostrzeże w tobie coś więcej niż tylko ciacho, którym jesteś, i pokocha takiego palanta, czyli romantyka jak ty. Wiesz, nie chce mi się z tobą gadać. – Westchnęła, czując nagłe zmęczenie rozmową, która wiedzie donikąd. – A poza tym twoja gadka jest żałośnie przewidywalna i, mówiąc szczerze, trochę się nudzę.Takie dialogi toczą się od początku świata. I zawsze są tak samo banalne. Anka nie miała złudzeń co do dalszego ciągu. Facet bezbłędnie odczytał niewypowiedziane „spłyń” i odsunął się, manifestując pogardę. To gra, którą również prowadzi się od zarania dziejów. Kto kogo pierwszy obrazi. Miała go z głowy i mogła wreszcie wrócić do swoich przyjaciółek.Wieczór był absolutnie cudowny i nie zamieniłaby go nawet na cały dzień, który mogłaby spędzić na wykopaliskach w Meksyku. Teraz jednak nic nie miało znaczenia. Ani facet z baru, ani nawet przyjaciółki, bo Anka czuła coraz większe zdenerwowanie. Szukała zaproszenia, i to było ważniejsze od szalonego wieczoru i głupiej rozmowy z podobno najprzystojniejszym facetem w mieście.–\tJest! – krzyknęła wreszcie, wyciągając spod łóżka zmiętą kopertę.Nie znosiła we własnym domu wszechobecnego bałaganu. Nigdy nie mogła nic znaleźć. Ostatnio odkryła za kaloryferem ulubioną koszulkę we wściekle żółtym kolorze. Nie widziała jej od roku.W pracy, przeciwnie, porządkiem przerażała studentów uczęszczających na jej ćwiczenia. Na biurku pani archeolog leżały w równych rzędach zatemperowane ołówki, obok spoczywały bez śladu kurzu klawiatura, monitor, kilka kartek i nic więcej. W instytucie Anka była perfekcjonistką i pedantką. Nieubłagana w swoim zamiłowaniu do czystości, w oczach przyszłych adeptów sztuki archeologii, którzy od czasu do czasu bywali w jej gabinecie, stawała się przykładem tego, co z człowieka robi obsesyjne dążenie do doskonałości. Była najlepiej rokującą doktorantką na uczelni, z czego świetnie zdawała sobie sprawę. Złośliwi charakteryzowali ją jako seksownego humanoida z przerośniętym ego.Mieszkanie odziedziczone po ciotce zajmowało powierzchnię dwudziestu pięciu metrów kwadratowych i miało pięć metrów wysokości. Znajdowało się przy alei Wojska Polskiego, w domu z charakterystycznymi czerwonymi dachówkami. Usytuowane na strychu, obok dawnej pralni, stanowiło dowód kompletnego ignorowania podstawowych potrzeb życiowych przez jego właścicielkę. Symbolem tego miejsca były wiecznie pusta lodówka i tysiące zaginionych rzeczy poległych w boju o jedynie słuszny ład.Co dziwne, pokój mimo bałaganu wydawał się czysty. Liczba przedmiotów zgromadzonych na tak małej przestrzeni wykluczała jednak utrzymanie porządku i Anka całkiem gubiła się w swoim świecie.Łóżko na antresoli było w mieszkaniu najważniejsze. Niemy świadek perwersji i miłosnych wyczynów przyjaciółek Anki. Gdyby pani archeolog miała tam stale włączoną kamerę i zdecydowała się zostać producentem filmów pornograficznych, zbiłaby na nich majątek. Garsoniera Ani świetnie sprawdzała się w roli ulubionego miejsca schadzek Marty i Zuzanny.Własny gabinet na wydziale archeologii okazał się z czasem atrakcyjniejszy niż ciasne mieszkanie zawalone niepotrzebnymi rzeczami, które żal było wyrzucić. Połowa z nich należała do ciotki. Absurdalne przedmioty pochodzące jeszcze z czasów PRL, takie jak szklana szafirowa popielniczka w kształcie żaby czy obrzydliwy brązowy dzbanek na herbatę. Nie mogła się zdobyć na ich eksmisję. I tak przebywała na uczelni od rana do wieczora i wracała na strych tylko na noc. W dzień, od czasu do czasu, garsoniera zamieniała się w dom schadzek.Dzielenie się prywatną przestrzenią jest koronnym dowodem na istnienie szczerej przyjaźni. To tak, jakby pożyczyć komuś swoją szczoteczkę do zębów, ryzykując, że się do niej przywiąże i będzie chciał jej stale używać, by myć zęby przed twoim lustrem. Niewiele jest osób na tej ziemi, którym na to pozwalamy. Z przyjaciółkami miały wspólnie wypracowane zasady korzystania z garsoniery. Dziewczyny pojawiały się w niej w jednym tylko celu. Uprawiały seks. Kochanków uprzedzały, że tutaj się nie wraca.Oficjalnie mieszkanie należało do brata. Trenował boks, czego dowodem były wiszące na ścianie rękawice, kupione przez Zuzannę na pchlim targu. Stare i zużyte i tak stanowiły wystarczające alibi dla wersji: Uwaga, tu rezyduje mężczyzna! Kochankowie nigdy więc nie wracali. Woleli nie ryzykować. Za bardzo zależało im na zachowaniu dobrego wyglądu i ostatnią rzeczą, o jakiej marzyli, był sparing z bratem kochanki.Anka westchnęła i spojrzała na łóżko. Potem ściągnęła z niego prześcieradła i wrzuciła zużytą pościel do pralki. Całe szczęście, że miała suszarkę, bo inaczej mieszkanie przypominałoby typowe podwórko włoskiej kamienicy, gdzie między domami rozwiesza się na sznurkach bieliznę. Niemal każde miasto w słonecznej Italii wygląda tak, jakby ciągle trwało w nim święto kalesonów. Brakuje tam tylko upojonych winem linoskoczków błąkających się w świetle księżyca między białymi prześcieradłami.Anka była już trochę zmęczona potencją przyjaciółek, ale nic nie mówiła, bo w sumie poza koniecznością prania pościeli, która po miłosnych zapasach traciła świeżość, po powrocie do domu nie odkrywała wielu śladów ich obecności. Żadnych niedopałków, przewróconych szklanek, zapachu seksu czy zostawionych przez przypadek stringów bądź bokserek. Szeroko otwarte okno skutecznie wyganiało wszystkie wspomnienia.W łazience panował idealny porządek. Odkręciła kran i napuściła wodę do wanny, przyglądając się spokojnie, jak się nią stopniowo napełnia. Wyobraziła sobie, że wchodzi do łaźni rzymskiej i gdy wreszcie zanurzyła się w cieple, przymknęła powieki, szukając inspiracji w znanych jej obrazach. Po chwili oddech wyrównał się i Anka zasnęła jak dziecko. Nieszczelny kurek skutecznie chronił ją przez utonięciem, a w wannie jej zdaniem spało się najlepiej.Obudziła się dwie godziny później z uczuciem, że coś jest nie tak. Leżała w suchej emaliowanej skorupie pozbawionej kropli wody. Gęsia skórka pokrywająca jej ciało była zapowiedzią zbliżającego się nieuchronnie kataru. Znów straciła poczucie czasu i teraz, gdy wychodziła z wanny, owijając się pospiesznie białym miękkim szlafrokiem, wyklinała samą siebie za głupotę i brak wyobraźni. Potem, już spokojniejsza, objęła dłońmi kubek z gorącą herbatą i zapatrzyła się w dachy sąsiednich domów. Na jednym z nich uwijał się kominiarz. Gdy zobaczył, że mu się przygląda, poruszył trzymaną w dłoni szczotką tak, aby nie miała wątpliwości, o co mu chodzi. Odwróciła się plecami, tłumiąc śmiech.Podobno kominiarz przynosi szczęście, ale kominiarz z wyciorem to zupełnie co innego. Wyglądał jak krasnoludek z baśni o Śnieżce w wersji dla dorosłych. Wolała o tym nie myśleć. I nie wyobrażać sobie, co by się stało, gdyby zamiast niej była tu którakolwiek z przyjaciółek i zaprosiła kominiarza do domu na farta.MartaWzdychając głęboko, przewróciła się na drugi bok. Wysunęła z pościeli stopę, aby oprzeć ją o znajomą ramę łóżka i trafiła na pustkę. Poruszyła niecierpliwie palcami w poszukiwaniu oparcia i wtedy w jej głowie rozległy się dzwonki alarmowe. Nie była u siebie w domu. Ostrożnie odsunęła się od źródła ciepła, które, jak podejrzewała, miało bezpośredni związek z osobnikiem płci przeciwnej. W akcie odwagi uchyliła nieco powiekę. Nie czuła się jeszcze gotowa na konfrontację. Słyszała jego równy oddech, ale nie miała pewności, czy nie udaje. Na wszelki wypadek znieruchomiała.Po nocy spędzonej z obcym facetem zawsze istnieją dwa wyjścia. Albo budzisz się i wymykasz, zbierając pod drodze rzeczy, a jeśli masz szczęście, drzwi zatrzaskują się same, albo usiłujesz wyjść jak najszybciej, bo on obudził się pierwszy, odmawiasz więc jedzenia śniadania pod pretekstem porannego spotkania z teściową w centrum handlowym, co skutecznie studzi miłosne zapędy. Teściowa działa bezbłędnie, ale po ten argument sięga się wtedy, gdy jest to facet na jedną noc, a nie na trzy upojne randki w mającym niepowtarzalny klimat mieszkaniu przyjaciółki.Marta nie wiedziała, jaki scenariusz przyniosło jej życie, bo choć rozstając się wczoraj z Zuzanną, sprawiała wrażenie kompletnie przytomnej, potem wszystko się zmieniło. Znajomi namówili ją na pójście do jeszcze jednego klubu, więc prawdę mówiąc, niewiele pamiętała z dalszej części nocy. Nie miała pojęcia, jak i skąd wzięła się w cudzym mieszkaniu, a ciepłe udo przylegające do jej nóg było tak konkretne jak ból głowy rozsadzający teraz czaszkę.Musiała zmierzyć się z rzeczywistością niedzielnego poranka.„Nie jest dobrze” – pomyślała i gwałtownie otworzyła oczy.Mężczyzna nie spał. Przyglądał się Marcie. Mierzył ją uważnie niebieskimi oczami. Niepokojąco kogoś przypominał, lecz nie mogła odnaleźć w pamięci osoby, z którą jej się kojarzył. Nie tylko nie spał, ale najwyraźniej nadal był zainteresowany. Dowód zainteresowania dotykał niecierpliwe jej biodra. Nieznajomy przesunął powoli dłoń w stronę prawej piersi i sięgnął po nią leniwym ruchem tak, że Marcie zrobiło się gorąco. Nagle wszystko sobie przypomniała. Facet bez imienia był dobry. Nawet bardzo dobry.„Trzy randki” – zadecydowała w myśli i uśmiechnęła się do niego, unosząc się na łóżku.Teraz już obie jej piersi znalazły się w jego dłoniach, bawił się nimi od niechcenia, jakby myślał o czymś zupełnie innym, a potem niespodziewanie przestał i zagłębił w nią palec, nie spuszczając wzroku z wpółotwartych ust. Jęknęła i rozchyliła szeroko uda. Rozszerzone źrenice i przyspieszony oddech, nad którym nie mogła zapanować, najwyraźniej sprawiły mu satysfakcję. Przerzuciła nogi przez biodra nieznajomego i powoli zaczęła unosić się i opadać. Ciężkie piersi tańczyły, uwolnione z uścisku, bo dłonie mężczyzny przeniosły się teraz na talię i kontrolowały tempo, prowadząc Martę prosto do orgazmu.Naraz mężczyzna przerwał i znieruchomiał. Czuła głęboko nieznośne pulsowanie domagające się spełnienia, ale zanim zdążyła zaprotestować, przekręcił ją na plecy i wszedł głębiej, aby narzucić swój rytm. Teraz naprawdę nie mogła oddychać. Wchodził w nią coraz mocniej, nie przestając patrzeć jej w oczy. Było to nieznośnie podniecające. I bezczelne. Po kilku minutach poczuła, że nie jest w stanie zapanować nad potężną falą orgazmu. Krzyknęła i zacisnęła mocno palce na jego ramionach. Poderwała gwałtownie głowę i opadła, wyginając w łuk szyję. Długie ciemne włosy zasłaniały twarz, ale szeroki uśmiech zdradzał, jak bardzo jest zadowolona.–\tTo było niczym poranne cappuccino – oznajmiła ochrypłym głosem i wysunęła się spod niego, siadając na brzegu materaca.–\tTo było lepsze – mruknął i wstał, owijając biodra prześcieradłem.Gdy podszedł do okna, rozejrzała się dyskretnie po pokoju. Materac, gitara, piecyk i czarna skóra przerzucona niedbale przez poręcz krzesła. Nie mogła w to uwierzyć! Przespała się z pieprzonym muzykiem. A obiecywała sobie, że po ostatnim epizodzie nigdy tego błędu nie zrobi.–\tNie będę ściemniał – odezwał się nieznajomy, nadal odwrócony plecami. – Chcę to powtórzyć.–\tZadzwonię – rzuciła zdyszanym głosem, zrywając się z pościeli.Ubrania same znajdowały do niej drogę. Najpierw majtki, potem rękawy bluzki, nawet spodnie chętnie dawały się włożyć. Biustonosz wepchnęła do torebki. Zatrzymała się na chwilę, nie zapinając na piersiach guzików. Gdzieś położyła kolczyki. Wszystko jedno, kupi następne. Nie patrzyła w jego stronę. Ten rozdział musiał być jak najszybciej zamknięty. Ostatnim razem, gdy przespała się z muzykiem, a on zwariował na jej punkcie, nie mogła się od niego uwolnić. Zadedykował jej nową płytę, na koncercie oznajmił wszem wobec, że choć jest najbardziej wyuzdaną i zepsutą dziwką, jaką spotkał w życiu, mimo wszystko cały czas ma nadzieję, że przestanie go wreszcie unikać i znów się z nim prześpi. Marta oszalała z wściekłości. Potem przez blisko miesiąc była najmodniejszą osobą w towarzystwie.Teraz chciała jak najdalej uciec od instrumentów i utalentowanych dupków, bo na samo wspomnienie koncertu znów rozbolała ją głowa.Mężczyzna podszedł bliżej i pochylił się, muskając ustami jej policzek.–\tDomyślam się, że nie lubisz muzyków, ale ja w przeciwieństwie do tamtego faceta nie jestem wariatem.Tego się nie spodziewała. Minęło już pół roku od pamiętnej afery i nie rozumiała, jakim cudem nowy kochanek się o tym dowiedział. Uśmiechnął się, jakby czytał w jej myślach.–\tOpowiedziałaś mi wczoraj całe swoje życie.–\tSerio? – spytała, postanawiając nigdy więcej tyle nie pić.–\tNo może nie całe, ale wystarczająco wiele, abym domyślił się, jaki masz problem. Nie jestem muzykiem, jestem psychologiem. To mieszkanie mojego kumpla.Faceci, którzy zajmują się rozgryzaniem innych i rozkładaniem ich umysłu na czynniki pierwsze, są najbardziej niebezpiecznymi i zarozumiałymi palantami na świecie. Tak samo jak muzycy. Rzeczywistość okazała się jeszcze gorsza. Marta złapała torebkę i cofnęła się o krok, zasłaniając się nią jak tarczą. Była zbyt mała, aby ukryć nagie piersi. Nienawidziła wieczorowych kopertówek, w których mieściły się tylko komórka, kilka wizytówek i zwitek banknotów.–\tHej! Nie jestem wariatem. Chcesz pogadać?–\tPogadać? O czym pogadać? – Pierwszy raz w życiu ktoś ją tak zaskoczył, bo w przypadku klubowych znajomości obowiązywała żelazna zasada: im mniej słów, tym lepiej dla obu stron. Co innego, gdy oboje byli pijani. Wtedy te zasady nie obowiązywały.–\tO tym, skąd się w sumie znamy, bo oboje czujemy od początku, że musieliśmy się wcześniej spotkać i dokładnie tak samo nas to męczy. – Uśmiechnął się czarująco.A więc się nie myliła.„Przecież nie poznaliśmy się w poprzednim wcieleniu” – pomyślała przytomnie. Przyglądała mu się spokojnie, badając powoli jego rysy twarzy, i nagle odkryła maleńką bliznę w kształcie strzałki w samym kąciku ust. I uderzyło ją wspomnienie. Taką samą bliznę miał Michał, chłopak z gimnazjum, w którym na zabój kochały się z Zuzanną. Potem straciły z nim kontakt, bo wyjechał z matką do Paryża. Minęło dziesięć lat, więc nic dziwnego, że go nie poznała. Przypomniała sobie teraz, jak kiedyś bił się przed szkołą z uczniem z klasy o rok wyżej i choć wyszedł z tej walki zwycięsko, upadł w trakcie szarpaniny na chodnik i trafił ustami na rozbite szkło. Stąd ta blizna.Zgadzały się oczy, profil, krzywy uśmieszek, tylko zdecydowanie lepiej się teraz prezentował. Wyglądał jak ciacho ze snów małolat, które mają jeszcze nadzieję znaleźć w swoim życiu księcia z bajki, czyli smakołyk życia.–\tMasz na imię...? – spytała ostrożnie, chcąc się upewnić.–\tMichał – mruknął, ściągając w zastanowieniu brwi.W życiu czasem nadchodzi taki moment, kiedy świat wywraca się do góry nogami. Nie, nie jest to chwila, kiedy myślisz, że właśnie znalazłaś drugą połowę. Miłość nie istnieje, więc to już masz z głowy. To chwila, kiedy uświadamiasz sobie, że przespałaś się z facetem, z którym jarałaś pierwsze blanty i który sprawiał, że miękły ci kolana. To nie jest dobre. To nigdy nie jest dobre, bo nie wiadomo, co w takiej sytuacji robić.–\tHalo, to ja, Marta! – Pomachała niepewnie ręką. – Pierwsza D, tak?–\tRejtan?–\tTrzecia ławka pod oknem.–\tNie, czwarta.Czuła się idiotycznie. Czuła się tak, jakby dopiero co przespała się ze swoim bratem. Najgorsze było to, że znów miała ochotę na seks.–\tCo porabiałaś przez te lata? – zainteresował się.A więc tak to chciał ustawić. Jeden numerek i wracamy do szkolnej przyjaźni. Marta poczuła narastającą frustrację. Zazwyczaj ona pisała scenariusz i dyktowała warunki. Trzy randki to trzy randki. Musiała pomyśleć, jak się zachować w tak nietypowej sytuacji.–\tPodobno zdradziłam ci już wszystko na swój temat. – Uśmiechnęła się krzywo. – A poza tym jestem nieprzytomna. Może spotkamy się jakoś w tygodniu i wtedy ty opowiesz mi o sobie.–\tNie ma sprawy, jak wolisz. Wymienimy numery telefonów? – spytał, przyglądając się Marcie uważnie.A więc wiedział, że jeszcze przed chwilą nie miała zamiaru tego zrobić. Michał miał w szkole opinię chłopaka, którego uwadze nic nie umyka. Zawsze był przenikliwy. Pamiętała kłótnię z nauczycielem historii... Nie chciała jej pamiętać! Chciała znów się z nim kochać i, do cholery, miała do tego prawo! Prawo trzech randek. Zacisnęła palce na torebce i otworzyła ją jednym ruchem. Wyjęła wizytówkę i nie patrząc mu w oczy, podała ją tak ostrożnie, jakby zaraz miała się rozpaść.–\tPoczucie winy? – rzucił cicho. – Jesteś na siebie zła?–\tA mam się czym przejmować? – zdziwiła się. – To był naprawdę świetny seks z kolegą z gimnazjum. Wtedy to nie wchodziło w grę, teraz tak. Nie będziesz chyba analizował sytuacji?Michał otworzył przed nią drzwi i ukłonił się z drwiącym uśmieszkiem. Wyraźnie tchórzyła. Domyślał się, że ma problem, bo przespanie się z kumplem z klasy zawsze rodzi komplikacje. Z doświadczenia wiedział, że w takiej sytuacji nie należy wchodzić w dialog. Wypuścił ją na słoneczną klatkę.Zaatakowana jaskrawym światłem złapała się za skronie. Przyćmiony ból głowy po raz kolejny wrócił, i to ze zdwojoną siłą. Miała jedną zasadę, której nigdy nie złamała. Nie sypiała ze znajomymi, a tym bardziej z przyjaciółmi. Zasada nie obejmowała niewyobrażalnego pecha w postaci miłości z gimnazjum. W dodatku doprowadziła się do takiego stanu, że nawet go nie skojarzyła. Gdyby było inaczej, nigdy nie zdecydowałaby się na seks.–\tJa pierdolę! – krzyknęła w windzie, uderzając dłonią w drzwi.Poczuła tępe mrowienie w palcach i to pozwoliło jej zebrać myśli. Uspokoiła się i uśmiechnęła się po chwili, wyobrażając sobie, co powie Zuzanna, gdy się dowie, kogo spotkała i co zrobiła. Ile godzin kiedyś przegadały, wymyślając sobie różne scenariusze! Wariant pierwszy to przyjaźń we troje. Wariant drugi – rzut monetą, która z nich ma się z nim spotykać. Wariant trzeci – spotykają się obie i tracą z nim dziewictwo, co cementuje ich przyjaźń. Gimnazjalne marzenia miały się nijak do rzeczywistości.Nagle poczuła, że wcale nie ma ochoty się nim dzielić. Wiedziała jednak, że w przyjaźni obowiązuje niepisana zasada. Jeśli Zuzanna będzie miała ochotę, też prześpi się z Michałem. Ustalenie było nieważne tylko wtedy, kiedy którejś zaczęłoby zależeć na facecie. Ten wariant był czysto hipotetyczny, bo wykluczyły go już dawno temu. A więc podzieli się i tyle. Seks dla Zuzanny i dla Marty był jak ulubiona kanapka w Subwayu. Uzależniał, ale zawsze można było zmienić menu i zacząć od nowa.Od początku istnienia świata kobiety i mężczyźni ciągle szukają nowych smaków. W mieście nieskończonych możliwości szans odkrycia nieznanej kompozycji jest więcej, niż mogłoby się zdawać. Marta należała do koneserów i dopóki nie przekonała się, że jej wybór jest dokładnie taki sam jak poprzedni i niczym się nie różni, odczuwała niepokój, na który jedynym lekarstwem było skonsumowanie kanapki do końca. I upewnienie się, że to żadna rewelacja. Dlatego gdy wyszła od Michała, postanowiła zrobić wszystko, aby zapomnieli o okolicznościach, w jakich się kiedyś poznali, i skupili na teraźniejszości.MichałPodszedł do lustra i potarł w zastanowieniu podbródek. Bycie psychologiem miało swoje dobre strony. Zaliczył tyle dziewczyn, że nawet gdyby się postarał, nie byłby w stanie wszystkich wymienić. Niektóre nie miały imion, bo nie zdążyły mu się przedstawić. W klubach i pod klubami zdarzały się sytuacje, gdy nie miało to żadnego znaczenia. Podrywał je na Bergsona, na Nietzschego, na kino włoskie, francuskie, na nową falę brytyjską, na Freuda, dowolnie, bo dla kobiety nie ma nic bardziej podniecającego niż uczucie, że jej intelekt kręci faceta na równi z seksem. Odkrył to już dawno temu.Prawie połowa atrakcyjnych kobiet w mieście go nienawidziła. Musiał się liczyć z sytuacjami, kiedy dziewczyna nie przyjmowała do wiadomości, że to tylko seks. Gdy potem przez przypadek ją spotykał, dochodziło do żenujących scen. Pozostała część damskiej populacji, pozbawiona instynktu posiadania faceta na własność, uwielbiała go jako mistrza seksu bez zobowiązań. Michał nigdy nie spał dwa razy z tą samą dziewczyną. Wiedział, czym to grozi.Pierwsza zasada, jakiej przestrzegał, to nie kłamać. Dlatego na wstępie informował, że w ogóle nie interesują go związki. Nie wierzył w miłość, wierzył w przyjemność. Był wyznawcą wolności i jako kochanek doskonały nigdy nie zawiódł oczekiwań drugiej strony.Marta okazała się miłym epizodem, kojarzyła się z gimnazjum i pierwszymi marzeniami rozbudzonego erotycznie piętnastolatka. Już wtedy miała duże piersi i świetną figurę, ale to jej koleżanka była posiadaczką najlepszych w szkole nóg. Męska część klasy zbyt często biegała na dużej przerwie do łazienki, gdy Zuzanna wkładała minispódniczkę, która praktycznie niczego nie zasłaniała. Wystarczało, że schyliła się po upuszczony na korytarzu zeszyt. Był pewien, że robiła to specjalnie. Zrozumiał wtedy, na czym polega siła stringów.Dziewczyny były nierozłączne. Siedziały w jednej ławce, mówiły jednocześnie to samo i w tej samej chwili wybuchały śmiechem, gdy opowiadał jakiś dowcip. W duecie stawały się nie do pokonania. Fantazje sprowadzały się więc czasem do trójkąta, i to wspomnienie sprawiło, że poczuł się jak chłopiec, który dostał nową zabawkę i nie może się doczekać, kiedy wprawi ją w ruch.Zrzucił na podłogę prześcieradło i powlókł się do łazienki. Czuł przyjemne znużenie, a gdy pomyślał o przeżytej nocy, uśmiechnął się jak ktoś, kto zdecydował się sprawdzić karty i odkrył, że trafił dużego pokera.Michał był z siebie zadowolony. Akceptował swoją seksualność, lubił otwartość i wyznawaną zasadę przyjemności. Pracował jako psychoterapeuta i to dawało mu przewagę nad innymi mężczyznami. Niektórzy wkopywali się w trudne sytuacje, nie przewidując zawczasu niebezpieczeństwa. Zbyt wiele znał historii, które kończyły się dramatycznie – albo śmiertelną nudą i rutyną, albo scenami, gdy obie strony traciły godność i wzajemny szacunek. Rodzice Michała rozwiedli się, kiedy miał czternaście lat. Odtąd zachowywał daleko posuniętą ostrożność.Ciąg dalszy w wersji pełnejMarta i ZuzannaDostępne w wersji pełnejZuzannaDostępne w wersji pełnejMarta, Zuzanna i AnkaDostępne w wersji pełnejAnkaDostępne w wersji pełnejZuzannaDostępne w wersji pełnejMartaDostępne w wersji pełnejAnkaDostępne w wersji pełnejMichał i AnkaDostępne w wersji pełnejZuzanna i AnkaDostępne w wersji pełnejMarta, Anka i ZuzannaDostępne w wersji pełnejZuzanna, Marta, Anka i PiotrDostępne w wersji pełnejMichałDostępne w wersji pełnejMichał i MartaDostępne w wersji pełnejZuzannaDostępne w wersji pełnejAnkaDostępne w wersji pełnejZuzanna i AnkaDostępne w wersji pełnejMichałDostępne w wersji pełnejMarta, Piotr i ZuzannaDostępne w wersji pełnejAnka, Marta i ZuzannaDostępne w wersji pełnejAnkaDostępne w wersji pełnejMichał i ZuzannaDostępne w wersji pełnejAnkaDostępne w wersji pełnejMarta i ZuzannaDostępne w wersji pełnejAnkaDostępne w wersji pełnejAnka i MichałDostępne w wersji pełnejZuzanna, Anka i MartaDostępne w wersji pełnejMichał, Marta, Zuzanna i AnkaDostępne w wersji pełnejAnka i MichałDostępne w wersji pełnejAnka, Marta, Zuzanna i MichałDostępne w wersji pełnej j\nTrzy dziewczyny, trzy randki, trzy łóżkaSpis treściOkładkaKarta tytułowaTrzy dziewczynyPrzyjaciółkiAnkaMartaMichałMarta i ZuzannaZuzannaMarta, Zuzanna i AnkaAnkaZuzannaMartaAnkaMichał i AnkaZuzanna i AnkaMarta, Anka i ZuzannaZuzanna, Marta, Anka i PiotrMichałMichał i MartaZuzannaAnkaZuzanna i AnkaMichałMarta, Piotr i ZuzannaAnka, Marta i ZuzannaAnkaMichał i ZuzannaAnkaMarta i ZuzannaAnkaAnka i MichałZuzanna, Anka i MartaMichał, Marta, Zuzanna i AnkaAnka i MichałAnka, Marta, Zuzanna i MichałKarta redakcyjna\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Trzy_dziewczyny__trzy_randki__trzy_lozka-ebookRO/p90907i139376" target="_blank" title="Trzy dziewczyny, trzy randki, trzy łóżka [Ewa Rajter] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Trzy dziewczyny, trzy randki, trzy łóżka [Ewa Rajter] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


GoSolar - Odnawialne Źródła Energii - Zabezpieczenia przeciwprzepięciowe\nInstalacja fotowoltaiczna ze względu na swoją budowę i usytuowanie jest poważnie narażona na przepięcia powstałe w wyniku bezpośredniego uderzenia pioruna, jak też na uszkodzenia w wyniku indukowanych w przewodach przepięć spowodowanych przez pobliskie wyładowania atmosferyczne. W celu ochrony drogich urządzeń, przede wszystkim inwerterów DC/AC i modułów fotowoltaicznych, stosować należy specjalne ograniczniki przepięć.\nJeżeli przy projektowaniu nie udało się zachować właściwych odstępów pomiędzy instalacją odgromową a instalacją fotowoltaiczną (zwykle powyżej 0,5 metra), lub np. instalacja jest posadowiona na dachu pokrytym blachodachówką, wówczas stosuje się ograniczniki typu T1+T2. Jeżeli instalacja fotowoltaiczna nie jest zabezpieczona instalacją odgromową lub udało się zachować właściwe odległości pomiędzy instalacją odgromową a instalacją fotowoltaiczną, to stosuje się ograniczniki napięć typu T2.\nOgraniczniki napięć dobiera się w taki sposób aby zapewniony poziom ochrony był niższy niż maksymalne napięcie jakie może istnieć na zaciskach modułów fotowoltaicznych i inwerterach DC/AC.\nJeżeli długość przewodu pomiędzy modułami fotowoltaicznymi a inwerterem DC/AC nie przekracza 10 metrów - wystarczy zainstalować jeden ogranicznik w danym łańcuchu, jeżeli natomiast długość kabla jest większa niż 10 metrów - przy modułach należy zainstalować ogranicznik typu T1+T2 lub T2 w zależności od obliczeń oraz drugi ogranicznik typu T2 w pobliżu inwertera.\nOferowane przez GoSolar ograniczniki serii DS50.., oraz DS60.. firmy Citel dostarczane przez firmę Jean Muller Polska we współpracy z firmą Coral spełniają najwyższe rynkowe standardy w zakresie ochrony przed przepięciami i są dostosowane do napięcia minimum 1000 V DC (oprócz samych ograniczników, które pracują przy napięciu od 500 do 1500 V DC). Ograniczniki mają możliwość zdalnej sygnalizacji stanu uszkodzenia.\nzabezpieczenie przed starzeniem spowodowanym prądami roboczymi i upływowym.\nOferowane skrzynki dostosowane są zarówno do montażu na farmach fotowoltaicznych (zwiększona odporność na warunki atmosferyczna klas odporności IP65), jak i wewnątrz budynków.\nKażdorazowo konkretne rozwiązanie systemów przeciwprzepięciowych jest analizowane i przedstawiane w projekcie technicznym.\nJeśli chcesz, aby Twoja elektrownia słoneczna służyła ci bezawaryjnie przez długie lata - Nie lekceważ zabezpieczeń !!


W32/Shrejh.X!tr.dldr Usunięcie: Jak Usunąć W32/Shrejh.X!tr.dldr Natychmiast - zakaeniepoprawa\nW32/Shrejh.X!tr.dldr Usunięcie: Jak Usunąć W32/Shrejh.X!tr.dldr Natychmiast\nW32/Shrejh.X!tr.dldr Usuwanie: Kompletny przewodnik Pozbyć się W32/Shrejh.X!tr.dldr Z powodzeniem\nZnając różne infekcje dll generowane przez W32/Shrejh.X!tr.dldr\nIMTCTIP.dll 10.0.6002.18005, wmp.dll 11.0.6001.7116, advpack.dll 7.0.6000.16825, System.Data.Services.Design.dll 3.5.30729.4926, nlaapi.dll 6.1.7600.16385, AgentDpv.dll 5.2.3790.1241, iesetup.dll 7.0.6000.20868, rasmans.dll 5.1.2600.5512, msv1_0.dll 6.0.6001.22450, wdigest.dll 5.1.2600.0, ReAgent.dll 6.1.7600.16385, kbdgae.dll 1.0.0.16599, schannel.dll 6.0.6002.22152, WMVXENCD.dll 11.0.5721.5145, mmcshext.dll 6.0.6000.16386, nlmgp.dll 6.1.7600.16385, netui1.dll 5.1.2600.2180\nSprawdzone sposoby Kasować W32/Shrejh.X!tr.dldr Całkowicie\nJeśli widzisz W32/Shrejh.X!tr.dldr Następnie na komputerze Stale jest oczywiste, że komputer został zainfekowany system jednego wirusa. Jest zdolny do kierowania wszystkich wersji systemu operacyjnego Windows i ogranicza użytkownika do wykonywania kilku zadań zarówno w trybie offline i forum. W celu rozwiązania problemu, jest bardzo potrzebne, aby Czysty W32/Shrejh.X!tr.dldr z komputera zagrożona. Uważnie przeczytać ten post i podąża instrukcje usuwania ostrożnie.\nProfile z zagrożeniem W32/Shrejh.X!tr.dldr\nSzczegółowe informacje o W32/Shrejh.X!tr.dldr\nW32/Shrejh.X!tr.dldr Został zidentyfikowany przez badaczy złośliwego oprogramowania jako jedna ze znanych zakażeń systemu, które milcząco kierowane są na wszystkie zainstalowane przeglądarki internetowe, w tym Chrome, Explorer, Edge, Firefox, Safari itp. I wykonuje serię złych działań. Ten rodzaj zagrożenia systemowego został specjalnie opracowany przez grupy cyberprzestępców z niewłaściwym zamiarem. Ze względu na obecność tego W32/Shrejh.X!tr.dldr, Musisz cierpieć wiele irytujących problemów, w tym wystąpienie fałszywych alertów dotyczących bezpieczeństwa lub komunikatów ostrzegawczych, powolne zachowanie systemu, wyszukiwanie przekierowań w sieci, szyfrowanie zapisanych plików, usuwanie ważnych wpisów rejestru i wiele więcej. Jedyny zamiar W32/Shrejh.X!tr.dldr Jest zwiększenie ruchu wyszukiwania w powiązanej domenie i popieranie produktów nieznanych lub innych firm, aby uzyskać korzyści. Najgorszą rzeczą na temat tego zakażenia jest to, że utrzymuje komputer użytkownika i prywatności na wysokie ryzyko. Aby komputer był bezpieczny i chroniony przed dalszymi infekcjami, usunięcie W32/Shrejh.X!tr.dldr required immediately.\nStrategie rozpowszechniania używane przez W32/Shrejh.X!tr.dldr Atakować PC\nBycie członkiem wirusa komputerowego, W32/Shrejh.X!tr.dldr Wykorzystuje różne nielegalne taktyki i sztuczki, aby atakować system Windows i wykonywać kilka złośliwych działań. Niektóre z najbardziej popularnych kanałów dystrybucji są następujące:\nkroki w celu Czysty W32/Shrejh.X!tr.dldr\nkroki w celu Wykryj I Kasować W32/Shrejh.X!tr.dldr\nPodręcznik Usunięcie Procedury Do Kasować W32/Shrejh.X!tr.dldr Od PC\nPostępowanie 1 : Wejdź do trybu awaryjnego Windows z siecią Kasować W32/Shrejh.X!tr.dldr\nPostępowanie 2 : Kasować W32/Shrejh.X!tr.dldr Powiązanych złośliwych procesów z Menedżera zadań\nPostępowanie 3: kroki w celu Kasować W32/Shrejh.X!tr.dldr Powiązane wpisy z rejestru\nPostępowanie 4 : kroki w celu Kasować W32/Shrejh.X!tr.dldr Z Panelu sterowania\nPostępowanie 5 : Kasować W32/Shrejh.X!tr.dldr od renomowanego Chrome\nPostępowanie 6 : Zresetuj ustawienia przeglądarki do Kasować W32/Shrejh.X!tr.dldr (Opcjonalny)\nkroki w celu Początek Windows 8 W trybie awaryjnym z siecią Kasować W32/Shrejh.X!tr.dldr.\nkroki w celu Uruchom Windows 7, XP & Dukt W trybie awaryjnym z siecią Kasować W32/Shrejh.X!tr.dldr.\nkroki w celu Uruchom Windows 10 w trybie awaryjnym z połączeniem sieciowym Kasować W32/Shrejh.X!tr.dldr.\nTeraz wybierz proces związany z W32/Shrejh.X!tr.dldr Lub te, które chcesz zabić, i naciśnij przycisk Zakończ zadanie.\nPoszukiwanie W32/Shrejh.X!tr.dldr Kliknij “Edytuj” i wybierz “Znajdź …”\nKasować W32/Shrejh.X!tr.dldr Z Windows 7, XP i Vista\nDowiedzieć się W32/Shrejh.X!tr.dldr Od lista Wszystkich zainstalowanych programów i Kasować Nacisnąć przycisk Odinstaluj.\nKasować W32/Shrejh.X!tr.dldr Z Windows 8\nSzukać W32/Shrejh.X!tr.dldr In danh sách cài đặt được cài đặt và nhấn vào nút Uninstall button để Kasować ono.\nKasować W32/Shrejh.X!tr.dldr Z Windows 10\nOtwórz kartę Aplikacje i funkcje. Z listy wszystkich zainstalowanych programów wybierz opcję W32/Shrejh.X!tr.dldr I kliknij przycisk Kasować przycisk.\nkroki w celu Kasować W32/Shrejh.X!tr.dldr Z IE 8:8.00.6001.18241\nSzukać W32/Shrejh.X!tr.dldr Związanych z nimi dodatków lub rozszerzeń, a następnie kliknij przycisk Wyłącz.\nkroki w celu Kasować W32/Shrejh.X!tr.dldr Z Mozilla:43.0.4\nZ prawej strony na tym samym panelu wybierz opcję W32/Shrejh.X!tr.dldr Złośliwych rozszerzeń i kliknij przycisk Kasować przycisk.\nkroki w celu Kasować W32/Shrejh.X!tr.dldr Z Chrome 56.0.2924\nSzukać W32/Shrejh.X!tr.dldr A następnie kliknij ikonę Kosza na Czysty im.\nkroki w celu Kasować W32/Shrejh.X!tr.dldr Z Microsoft Krawędź\nW celu zablokowania W32/Shrejh.X!tr.dldr Powiązane wyskakujące okienka, włącz wyskakujące bloki.\nkroki w celu Nastawić IE 8:8.00.6001.18241 Do Kasować W32/Shrejh.X!tr.dldr\nkroki w celu Nastawić Mozilla:43.0.4 Do Kasować W32/Shrejh.X!tr.dldr\nkroki w celu Nastawić Chrome 56.0.2924 Do Kasować W32/Shrejh.X!tr.dldr\nkroki w celu Nastawić Microsoft Krawędź Do Kasować W32/Shrejh.X!tr.dldr\nTagged on: Kroki aby usunąć W32/Shrejh.X!tr.dldr Odinstaluj W32/Shrejh.X!tr.dldr z Mozilli Odinstaluj W32/Shrejh.X!tr.dldr z Windows 10 Odinstaluj W32/Shrejh.X!tr.dldr z Windows 7 Odinstaluj W32/Shrejh.X!tr.dldr z Windows 8 Usuń W32/Shrejh.X!tr.dldr z programu Internet Explorer Usuń W32/Shrejh.X!tr.dldr z Windows 8\n← Wiedzieć jak Pozbyć się W32/Miner.EKIXUPX!tr z Windows 2000\nOdinstaluj W32/Alien.DWU!tr z łatwością →


Sałatka z pora i jajek - przepisy z myTaste\nbiała część pora - 15 cm = około 100 g\n14 jajka ugotowane na twardo - do 200 g\n14 małe ogórki konserwowe - około 100 g\n1 pół szklanki kukurydzy z puszki - około 100 g\n1 pół szklanki groszku z puszki - około 100 g\n12 pełne łyżki dobrego majonezu - około 60 g\n1 przyprawy: pół łyżeczki soli, 1/3 łyżeczki pieprzu\n1 ewentualne dodatki do sałatki: ogórki kiszone, pieczarki marynowane, chrzan lub musztarda\n1 do dekoracji: szczypiorek, koperek lub natka pietruszkiSałatka z pora i jajek to jedna z prostszych i pyszniejszych sałatek, którą polecam podawać na co dzień oraz na Wielkanoc. Przepis jest niezwykle prosty, a sałatka bardzo uniwersalna. - gotowa w 20 minut\nLiczba porcji: do 700 g sałatki\nKaloryczność kcal: 130 w 100 g sałatki\nbiała część pora - 15 cm = około 100 g 4 jajka ugotowane na twardo - do 200 g 4 małe ogórki konserwowe - około 100 g pół szklanki kukurydzy z puszki - około 100 g pół szklanki groszku z puszki - około 100 g 2 pełne łyżki dobrego majonezu - około 60 g przyprawy: pół łyżeczki soli, 1/3 łyżeczki pieprzu ewentualne dodatki do sałatki: ogórki kiszone, pieczarki marynowane, chrzan lub musztarda do dekoracji: szczypiorek, koperek lub natka pietruszki Sałatka z pora i jajka Warzywa ważone były przed ewentualnym obraniem/przygotowaniem. Kalorie policzone zostały na podstawie użytych przeze mnie składników. Jest to więc orientacyjna liczba kalorii liczona na podstawie produktów, których użyłam w danym przepisie. Z podanej ilości składników otrzymasz około 700 gramów sałatki. Będą to trzy lub cztery porcje. Przed szykowaniem sałatki z porem i jajkiem na twardo, zachęcam do przeczytania najpierw całego wpisu. W treści podaję bowiem kilka ciekawych porad dotyczących składników oraz ich zamienników. Być może zapragniesz dodać do swojej sałatki żółty ser lub też ogórki konserwowe zastąpić ogórkami kiszonymi.\nUwaga - Jeśli bardzo drobno pokroisz wszystkie składniki sałatki, to możesz jej użyć jako farsz do jajek na stół wielkanocny 🥚🌷\nSałatka z pora i jajek przepis Zacznij od ugotowania jajek na twardo. Duże lub średniej wielkości jajka powinny się ugotować w około dziewięć do dziesięciu minut. Po ugotowaniu zalej je zimną wodą, a następnie obierz i pokrój na duże kawałki. Jeśli potrzebujesz rozszerzonej instrukcji, to zapraszam po przepis na jajka na twardo.\nPora przepłucz i odetnij biały koniec z korzeniem oraz część zielonymi "liśćmi". Z samej "łodygi" zdejmij jeszcze wierzchnią, twardszą warstwę. Białą cześć pora pokrój w cienkie krążki, a potem jeszcze na pół. Pokrojonego pora umieść na sitku np. w zlewie. Zagotuj wodę w czajniku i przelej pora wrzątkiem. Bardzo dobrze odcedź go z wody i umieść w misce. Parę razy zamieszaj pora, by odparowała resztka wody, a kawałki szybciej przestygły. Dzięki temu "zabiegowi" por mięknie i jest łagodniejszy w smaku. Jeśli lubisz ostre surówki, to możesz pominąć ten etap. Około 100 gramów ogórków konserwowych pokrój w drobną kostkę. Przygotuj też po pół szklanki groszku oraz kukurydzy konserwowej (odsączone z zalewy).\nPorada: W tym przepisie można śmiało pominąć groszek. Aby sałatka była bardziej wyrazista, można dołożyć do niej pokrojonego w kostkę ogórka kiszonego oraz marynowane pieczarki.\nW większej misce umieść razem: kawałki jajek na twardo; sparzonego pora; pokrojone ogórki; kukurydzę i groszek z puszki. Dodaj dwie pełne łyżki majonezu, czyli do 60 gramów majonezu. Dokładnie wymieszaj sałatkę i sprawdź jak smakuje. Ja dodaję do niej jeszcze pół łyżeczki soli oraz 1/3 łyżeczki pieprzu ale możesz dodawać te przyprawy stopniowo, by uzyskać pożądany smak.\nPorada: Aby sałatka była ostrzejsza, można do niej dodać tarty chrzan lub ulubioną musztardę. Do sałatki z porem i jajkami śmiało można też dołożyć szynkę np. konserwową oraz żółty ser pokrojony w drobną kostkę lub starty na dużych oczkach. W wersji lekko odchudzonej, część majonezu można zastąpić gęstym i kremowym jogurtem naturalnym.\nGotową sałatkę polecam przed podaniem schłodzić w lodówce i udekorować szczypiorkiem, natką pietruszki, koperkiem lub nawet rzeżuchą.\nPorada: Aby powstała sałatka z potem i jajkiem w wersji na słodko, pomiń w składnikach groszek z puszki, a dodaj ananasa z puszki oraz kawałki wędzonej piersi z kurczaka.\nTaka sałatkabędziesmacznąpropozycją do pracy, na śniadaniei kolację. Sałatki to mój najsmaczniejszyiulubiony temat, tym razem proponuję bardzoszybkąi prostą w przygotowaniu a przy tym przepyszną sałatkę zpora, kukurydzyijajek na baziemajonezu\nPoradokładnie umyć, przeciąćwzdłuż na pół. Do przygotowania jej użyłam majonezu kremowego od firmy Folwark orazjajekz wolnego wybieguCzachorowski polecam wszystkim jest bardzo prosta w przygotowaniu\nSałatkawyszłasmaczna, na pewno warta powtórzenia. Przepis na tę sałatkę zobaczyłam na blogu Wypisz-WymalujKLIK\nSałatka jest prosta w wykonaniui naprawdę smaczna. DziśchciałabympodzielićsięzWamipysznym pomysłem na sałatkę zporazjajkiemijabłkiem\nŚniadaniowa sałatka z pora , jajek i szynki\nFajna sałatka , zdrowa bo mamy w niejwarzywka , jajka i lekka wędlinkę. dag szynkidrobiowej. puszkakukurydzy\nPuszysteciastoz rabarbarem. Składniki. Cukiniafaszerowanamięsemmielonym. Składniki. po tyle samo plastrów schabu bezkości, szynkioraz żółtego sera olej do wysmarowanianaczynia żaroodpornego Kotlety\nDzisiajwspomnienieświąt, czylisałatkazjajek, porazłamanakiszonymogórkiem. Poraprzerkroić wdłuż- odciąćgrubszezieloneliści\nPoraoczyść ,opłucz, pokrój w kostkę lub cienkie małe paseczki. pieprz. puszkakukurydzy. Składniki. Jajka ugotuj na twardo, obierzi pokrój w kostkę\nDzisiajsałatkazpora, jajek, szynki, sera ipieczarek. Pieczarki umyj lub obierzi pokrój w kostkę - przesmaż na maśle i (ostudzone) dodaj do pora\nU mniesałatka ta stanowiła dodatek do obiadu,ale myślę,że zpowodzeniem można ją jeść na kolację,czyśniadanie\nsałatka z pora, jajek, groszku, jabłka...\ndo większegonaczynia wsypać sparzone pory, odsączonygroszek, starte jabłko na tarce grubszeoczka, jajka przecisnąćprzez kratkę do jajek, wsypać pieprzświeżomielony\nSałatka z oliwek , pora i jajek\nSmacznaśniadaniowasałatkaz porem. Ozdabiamyoliwkamiiplasterkamipora. Do tego czarneoliwki , pokrojone jajka ikukurydza\nJej sałatkiwarzywne, a szczególniesałatkazpora do dziśprzypominająmi tamten cudowny czas. Jak każda sałatkawarzywnarównież ta najlepsza jest na drugidzień\nTo jedna znajpyszniejszych sałatek jakieostatniozrobiłam. Ułożyć na talerzu. Składniki. Uwielbiamlekkie, a zarazemzdrowei sycące dania\nBardzosmacznaiszybka w przygotowaniusałatka. Na przepis natknęłam się u precelii ipostanowiłam, że muszę też taką zrobić\nBardzo prosta iszybkasałatkapieczarkowazjajkiem, ogórkiem konserwowym i cebulą na baziemajonezuimusztardy może być pyszną\nSałatkaśledziowa to "dzieło" mojego męża. Jest prosta, smacznainiezbyt pracochłonna. Składniki. Oprócz tego jajka na twardo, ziemniakiimajonezisałatka gotowa\n– białaczęśćpora. Dawno chodziłaza mną sałatka warstwowa. Dotąd częstorobiłam taką ztuńczykiem. – majonez\nSałatkę częstoprzyrządzam na różne uroczystościrodzinne lub świętaWielkanocne, doskonale sięsprawdza


Konkurs "Henkel "Znajdź czystą oszczędność"" w Konkursy zakończone\nKonkurs "Henkel "Znajdź czystą oszczędność""\nOpublikowano: 22.06.2012 18:25\nOrganizator: smolar.pl, kaufland.pl.\nOrganizatorem konkursu jest serwis smolar.pl, kaufland.pl.\nWarunkiem udziału w konkursie jest jednorazowy zakup produktów promocyjnych wymienionych w regulaminie za minimum 40 zł. Następnie należy wysłać pod numer 7055 SMS zgłoszeniowy zawierający prefiks HENKEL, nazwę miasta oraz ulicę, gdzie znajduje się sklep konkursowy w którym dokonano zakupu promocyjnego oraz numer paragonu (np. HENKEL.Elbląg.Teatralna.123456). Po dokonaniu prawidłowego zgłoszenia, uczestnik otrzyma SMS z pytaniem konkursowym, na które należy jak najszybciej poprawnie odpowiedzieć.\nZ każdego sklepu zostanie wyłonionych dwóch uczestników, którzy czas udzielenia poprawnej odpowiedzi będą mieli najlepszy spośród wszystkich uczestników w danym sklepie podczas trwania konkursu.\n2 zestawy nagród po 3 x 50 zł na każdy sklep Kaufland\nKonkurs nadesłany przez aerdna. Serdecznie Dziękujemy!!!\nNadesłane przez: aerdna Opublikowane przez: mkmadzia7


Krapkowice: szpital uruchomi OIOM? - Inwestycje\nKrapkowice: szpital uruchomi OIOM?\nAutor: Radio Opole/Rynek Zdrowia • • 16 października 2013 11:05\nDyrekcja Krapkowickiego Centrum Zdrowia planuje rozbudowę obiektu i uruchomienie OIOM-u. W województwie opolskim brakuje 11 stanowisk intensywnej opieki medycznej.\nPomysł uruchomienia OIOM-u w szpitalu w Krapkowicach popiera Kazimierz Łukawiecki, były dyrektor Opolskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ, obecnie szef sanepidu w Krapkowicach - informuje Radio Opole.\nKoszt tego przedsięwzięcia szacowany jest na kwotę od 4 do 6 mln zł. Dyrekcja placówki już rozpoczęła poszukiwanie środków na ten cel.


Drukarka 3D dla każdego, czyli historia start-upu Skriware - Rozwijamy.edu.pl\nCzym zajmujecie się w Skriware?\nSkriware jest firmą, która stworzyła autorskie środowisko edukacyjne, na które składa się hardware i software. Ten unikalny w skali światowej ekosystem łączy ze sobą druk 3D z robotyką i platformą edukacyjną online. Oferujemy więc cały pakiet edukacyjny złożony z drukarek, robotów, materiałów edukacyjnych oraz oprogramowania do projektowania 3D. Nasz produkt sprzedajemy przez sieć dystrybutorów. Działamy w Polsce i za granicą w modelu B2B.\nW jak dużym zespole działacie?\nW tym momencie jest blisko 40 osób. Myślę, że w tym roku spokojnie osiągniemy pułap 40 osób. Kiedy dołączałem, było nas tylko ośmioro! Naprawdę prężnie działamy i rozwijamy się.\nTwój początek jest niezwykle ciekawy. Ze świata konsultingu zostałeś zaproszony do rozwijania startup-u. Co robiłeś wcześniej?\nRobiłem wcześniej dużo niepowiązanych ze sobą rzeczy. Odbyłem staż w gazecie biznesowej, pracowałem także dla rządu amerykańskiego na stypendium w Waszyngtonie, gdzie pierwszy raz spotkałem się z tematami startupów. Pracowałem również w firmie konsultingowej.\nOpowiedz o swoich początkach w Skriware.\nZawsze interesowało mnie powiązanie moich działań z sektorem edukacyjnym. Nie dołączyłbym do start-upu, gdyby związany był z inną branżą niż edukacyjna. Tutaj widzę cel i inspirację – czyli, to czego brakowało mi w konsultingu.\nKiedy dokładnie zaczęła się Twoja przygoda ze startupem Skriware?\nDołączyłem do Skriware w lutym 2017, prawie 3 lata temu. Był to czas kiedy Skriware produkowała drukarki 3D do użytku domowego. Przyświecał nam pomysł, aby stworzyć drukarkę dostępną dla każdego, a w szczególności dla dzieci. Chodziło o to, by była to dla nich swoista „lampa Dżina”, dzięki której każdy pomysł może być realny. Drukarka miała być dodatkiem do komputera, dzięki któremu zaprojektowany przez nas model może stać się rzeczywistością.\nCzy w tym czasie powstawały firmy dostarczające podobne rozwiązania?\nRzeczywiście towarzyszył nam szybko rozwijający się trend na druk 3D. Powstało wiele firm w branży 3D, produkujących drukarki oraz świadczących usługi druku trójwymiarowego. Firma więc miała potencjał do rozwoju.\nZostałeś zaproszony do Skriware przez inwestora - jakie powierzył Ci zadanie?\nMiałem przeanalizować pomysł i model biznesowy. Kilka miesięcy zajęło mi uporządkowanie perspektyw firmy, wizji i pomysłów. To bardzo pomogło w rozpoczęciu działań i ich planowaniu. Mając zaplecze konsultingowe, zacząłem zauważać, że cały ten pomysł może się nie udać. Okazało się, że model biznesowy nie był do końca dopracowany. Poza tym zauważyliśmy, że obecny rynek usług 3D nie potrafi sprostać oczekiwaniom na rynku edukacyjnym. Rozwiązania nadal są niedoskonałe. Chcąc upewnić się, czego brakuje polskim szkołom w związku z drukiem 3D, odwiedziliśmy kilka placówek. W kolejnym kroku musieliśmy skupić się na pozyskaniu środków. Zależało nam, by zachęcić inwestorów do przekazywania pieniędzy na innowacje w edukacji, a do nich z pewnością należą drukarki 3D. Obecnie problemem w edukacji nie jest brak technologii, a nieumiejętne jej wykorzystanie – niedoskonała metodologia.\nCzyli można powiedzieć, że dołączyłeś w momencie kluczowym dla kierunku rozwoju firmy....\nTak. Pierwszym krokiem było zwrócenie się w kierunku odbiorcy, zrozumienie potrzeb i ustalenie, jakie problemy faktycznie ma rozwiązać produkt.\nSkąd jeszcze czerpałeś wiedzę i inspiracje?\nCzerpałem wiedzę z wielu źródeł. Po pierwsze – przyjaciele. Zaufane osoby, które znam od lat, szczerze powiedzą o swoich odczuciach. Konsultowałem z nimi pomysł na biznes, budżet, sposoby na pozyskanie klientów. Kolejne źródło to rozmowy w funduszach Venture Capital. Gdy dołączyłem do biznesu, zapowiedziano mi, że moje działania będą finansowane przez określony czas, później powinienem znaleźć finansowanie zewnętrzne. Musiałem więc dostosować do tych wytycznych plan biznesowy.\nJak radzisz sobie z zarządzaniem zespołem?\nJest to spore wyzwanie, ponieważ zarządzając 5-osobowym zespołem nie mamy gwarancji, że poradzimy sobie z 15- osobowym lub większym. Sam zastanawiam się, czy sprawdzę się na poziomie zespołu ponad 30-osobowego. Ważne są predyspozycje poszczególnych osób, ale przede wszystkim umiejętność współpracy zespołowej oraz szczegółowego zaprojektowania procesów, bez których nie sposób dalej rosnąć bez popadania w chaos organizacyjny.\nCzy w jakiś sposób rozwijasz swoje umiejętności zarządzania zespołem?\nDobre pytanie. Teraz zastanawiam się, czy robię wystarczająco dużo, by czuć się przygotowanym. Czytam książki biznesowe, fora i artykuły, w których opisane są case’y start-upów. Czytam prasę branżową i chodzę na spotkania start-upowe – tam poznaję ciekawych ludzi.\nMasz na myśli networking, czyli spotkanie, gdzie macie możliwość zderzyć swoje koncepcje?\nTak. Dzięki temu znam osobiście praktykujących start-upowców.\nJakimi radami podzieliłbyś się z osobami, które startują z biznesem?\nSą trzy obszary, na których trzeba mieć skupioną uwagę – sprzedaż, pozyskanie finansowania i budowanie zespołu. W sprzedaży kluczowe jest ustalenie ceny. Bierzemy zwykle pod uwagę przewidywany przychód, działania konkurencji i jej ceny oraz opinie innych. Okazuje się jednak, że to mały pakiet informacji. Warto poszukać dodatkowej wiedzy, chodząc na szkolenia, inwestując w metodologię opartą na psychologii i statystyce. Raz ustalona cena trwa przez cały czas funkcjonowania firmy. My na przykład ustaliliśmy początkowo cenę trochę lekkomyślnie, ale z założeniem, że chcemy być wyraźnie tańsi niż konkurencja.\nA w obszarze zarządzania zespołem?\nJeśli chodzi o zarządzanie, to jest takie mądre powiedzenie w start-upie – hire slow, fire fast. Poświęć czas na zatrudnienie odpowiedniej osoby i zwalniaj szybko, jeśli się nie sprawdzi. Początkowo nie trzymałem się tej zasady. Ważne też, aby poznać w różnych sytuacjach osobę, z którą chcemy pracować. Chociażby poprzez kilka spotkań. Musimy mieć pewność co do tej osoby, ponieważ zatrudnienie w start-upie kogoś niekompetentnego bardzo dużo kosztuje.\nTrzeba wybrać takie, które skupiają się na kilku pomysłach, ale analizują je bardzo dokładnie. Nigdy nie jest tak, że na 100 rozesłanych pytań odpowie 100 inwestorów.\nKorzystałem ze wsparcia firm doradczych, które pozyskują podobne finansowanie. One pomagają, jednak to wcale nie odejmuje obowiązków, nadal trzeba tego pilnować. Słyszałem także, że fundusze oczekują od założycieli firm wykazania sposobów sprzedaży. W gruncie rzeczy jest to przydatne, bo pokazuje, że funder przebije się przez gąszcz informacji i sam będzie szukał inwestora. Jest to oznaka wytrwałości i kreatywności, a w końcu inwestorzy przekazują pieniądze nie na firmę, a na ludzi, którzy ją tworzą. Odpowiednich ludzi trzeba szukać na odpowiednich wydarzeniach i tam ich poznawać, prezentować pomysł.\nCzyli trzeba wychodzić z pomysłem i koncepcją do potencjalnych inwestorów - jak to robiłeś?\nNa samym początku inwestor, który zaprosił mnie do Skriware, chciał, bym przed nim prezentował koncepcję firmy. Zadawał mi pytania, dociekał, dawał wskazówki – taki mentorski feedback. Czasami zapraszał też na spotkania inwestorów ze swojego przyjaznego kręgu i przed nimi przedstawiałem swoje pomysły. Był to dla mnie prawdziwy trening przed wyjściem do innych inwestorów z ofertą firmy.\nNa początku miałem przygotowywać co tydzień krótki raport z działalności. Przedstawiałem swoje pomysły i utrzymywały się one tak długo, jak tylko umiałem je obronić. Wspólnie natomiast określiliśmy sposób sprzedaży, tzn. nie bezpośrednio, a przez dystrybutorów. Choć obniża to marżę, to jednak umożliwia łatwiejsze dotarcie do klientów. Korzystaliśmy więc z wiedzy dystrybutorów, którzy wiedzieli, co sprzedaje się w szkołach, jak planowane są budżety i skąd pozyskać fundusze. Pojawiałem się także na konferencjach specjalistycznych, edukacyjnych i technologicznych. Teraz jest szeroka oferta takich wydarzeń.\nWspomniałeś, że musiałeś planować zdobycie zewnętrznych źródeł finansowania - opowiedz nam o tym.\nRozmawiałam głównie z funduszami polskimi. Poznałem dzięki temu ich prawdziwe oblicze – nie jest to ekscytujące kontaktowanie się z inspirującymi ludźmi, tylko twardy świat biznesu, gdzie bardzo trzeba mieć się na baczności. Pierwszym sfinalizowanym pomyślnie finansowaniem był dla nas grant Narodowego Centrum Badań i Rozwoju na projekt badawczy, w który wpisywała się nasza działalność. Zagraniczne fundusze inwestycyjne nie są zainteresowane finansowaniem ryzykownych projektów na wczesnym etapie - przynajmniej takie było moje wcześniejsze doświadczenie.\nCzyli pierwszy realny sukces.\nTak, to był naprawdę kamień milowy w naszych działaniach.\nNa co głównie przeznaczacie środki? Prace badawcze czy rozwój produktów?\nWypuszczamy obecnie nowy produkt - zabawkę i aplikację o charakterze edukacyjnym, nakierowany na rynek detaliczny - dla rodziców z dziećmi.\nTak. Będziemy sprzedawać w Polsce, więc będzie to dla nas spore wyzwanie pod kątem marketingu i dystrybucji.\nCzy powiesz nam, co to za produkt?\nKilka słów mogę. Nazywamy go Skriddo. Będzie to mechanizm łączący robotykę i elementy muzyczne. Do tego powstanie aplikacja, w której użytkownicy będą mogli wziąć udział w grywalizacji.\nDla kogo będzie ten produkt?\nDla dzieci w wieku 6-12 lat. Aktualnie testujemy różne koncepcje wśród odbiorców – minimum raz w miesiącu spotykamy się z rodzicami i dziećmi, by zaprezentować koncepty.\nCzy produkujecie wszystko w Polsce?\nZamawiamy część elektroniki z Chin, ale montujemy je w Polsce. Także poddostawcy są z Polski. Sama sprzedaż idzie obecnie zaskakująco dobrze. Mamy bardzo dużo zamówień z całej Europy, szczególnie z Polski. Widzimy też duże zainteresowanie z USA, obecnie negocjujemy kontrakt. Wbrew pozorom cło nałożone przez Trumpa na Chiny sprzyja naszej firmie, ponieważ produkty europejskie zaczynają być konkurencyjne.\nBardzo dziękujemy za rozmowę i życzymy powodzenia!\nFoto: Materiały prasowe Skriware


Dzień Otwartych Drzwi w ZS2 – Infonowadeba.pl\nHome Aktualności\tDzień Otwartych Drzwi w ZS2\nw imieniu dyrekcji, nauczycieli i uczniów serdecznie zapraszamy na Dzień Otwartych Drzwi naszej szkoły, który odbędzie się w dniu19 kwietnia 2011 r. o godzinie 9:00. Ciekawe wykłady, prezentacje i pokazy uświetnią wizytę Państwa w naszej szkole.\nChcemy sprawić, aby Państwo w ciągu tych kilku godzin mogli zwiedzić obiekty szkolne oraz zapoznać się z naszą ofertą edukacyjną na rok szkolny 2011/12, która będzie pomocna w wyborze kierunku kształcenia\n– Prezentacja multimedialna o ZS nr 2\n– Quiz – „Co wiem o krajach niemieckojęzycznych?”\n– Historia polskiej motoryzacji.\n– Modele silników – Junak, WSK, Wiatr, Syrena.\n– Zajęcia terenowe klasy proobronnej\n– Symulacja prowadzenia nowoczesnego przedsiębiorstwa\n– Prezentacja badań metalograficznych i pomiarów\nDzień Otwartych Drzwi w ZS2 was last modified: Luty 12th, 2014 by admin