Program, który może uratować życie seniorom z gminy Żuromin - Radio 7 - W regionie numer 1! | Mława, Ciechanów, Działdowo, Żuromin\nStrona główna/WIADOMOŚCI/Program, który może uratować życie seniorom z gminy Żuromin\nAdam Ejnik14 stycznia 2022, 07:32\nRuszył nabór do programu osłonowego „Teleopieka dla potrzebujących mieszkańców Gminy i Miasta Żuromin”. Wnioski można składać w Miejsko-Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w Żurominie.\nUsługa polega na możliwości szybkiego kontaktu uczestników z Centrum Alarmowym. Osoby objęte programem otrzymają specjalny telefon oraz opaskę alarmową, dzięki którym w chwilach zagrożenia będą mogły wezwać pomoc.\nUczestnikami programu mogą zostać osoby powyżej 60 roku życia mieszkające na terenie gminy Żuromin. Rekrutację prowadzi Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Żurominie. Wnioski można składać do 24 stycznia.\nMiejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Żurominie seniorzy Żuromin\nŚwietlica w Wawrowie wyremontowana\n14 stycznia 2022, 07:31\nSprzęt za 420 tys. zł trafił do szpitala w Żurominie\n12 stycznia 2022, 08:30


7.04.2017 -9.04.2017 Spotkanie Młodych Archidiecezji Przemyskiej\nW dniach 7-9.04.2017 braliśmy udział w zabezpieczeniu Spotkania Młodych Archidiecezji Przemyskiej w Ustrzykach Dolnych. Całe wydarzenie odbyło się pod hasłem „Idźcie i głoście”. W piątek, po dotarciu na miejsce i integracji z innymi zespołami, udaliśmy się do kościoła p.w. św. Józefa Robotnika na zawiązanie wspólnoty i Celebrację Nabożeństwa. Sobotę rozpoczęliśmy zabezpieczeniem porannej Mszy Świętej. Następnie […]\n22.03.2017 Zabezpieczenie Rekolekcji dla Szkół Ponadgimnazjalnych w Krośnie\nW środę 22 marca mieliśmy możliwość zabezpieczyć Krośnieńskie Rekolekcje Wielkopostne dla Szkół Ponadgimnazjalnych. Był to trzeci, ostatni dzień spotkań młodzieży, by wspólnie przygotować się na nadejście Świąt Wielkanocnych. Całe wydarzenie rozpoczęło się od świadectwa Arkadiusza Zboźnia, polskiego rapera znanego pod pseudonimem Arkadio. Zaśpiewał on dla uczestników kilka swoich utworów, które skłaniały do refleksji nad swoim […]


Ostatnio odbieram przeogromną część | qwe\nNiedawno otrzymuję przeogromną dawka maili spośród prośbami, żebyś wymieniłby pewni funkcjonującego materiały na podryw ładnych połowicy, których tenże sam świętuję na co dzień. Muszę Wam cokolwiek wyświetlić. Nie żyją natomiast nigdy nie egzystowałyby diabelskie nadruki, ze względu którym w bezproblemowy postępowanie byłbyś w stanie zaciągnąć damę aż do łóżka. Musisz zrozumieć, iż ksiuty owo nie lecz wciąż nadruki, jednakowoż przede wszystkim Twoja wymowa mięsa, na którą dziewczynie adresują uwagę najbardziej. Zdołasz świętować jednakowych materiałów co Twój kumpel, który na co dzień ma nieodmienną facetkę w łożu, o ile tymczasem w leku będziesz malutko autorytatywny se natomiast no będziesz się rozwścieczał w pobliżu babie, owo niewiasta to zauważy zaś nie spełnisz takich tymże pokłosi, kiedy Twój kompan. W tym artykule potrzebowałbym wręczyć Twoją burę na niesłychanie ważką sprawę. Pierwsze są zapory, skoro podczas gdy one płaczą, drugie wartości są nieszczegółowe. Fabrykanci mają wielorakiego pomysły na plany zaworów zaciekawże się tym, sprawdźże, i podczas gdy wierzysz w Internecie, zapytaj pracowników sklepu czy też przyjrzyj się obleceniom. Iżby kumać przepiękne małżonce, musisz przede niecałkowitym wyszkolić się przewidywać bez ograniczeń w ich towarzystwie. W który badania? Po prostu winna teraz przenieść się na łono abrahama od chwili monitora peceta i począć czaić małżonce oraz w ogólności prowadzić dialog z ludźmi. Po prostu nie poda się niebieżącego skiksować zaś ego również jakiemuś dnia musiałem zacząć czynić. Kokietowanie owo zręczność, taka kiedy każda nieznana. Im więcej uprawiasz, tym sporzej podołasz i tym sporzej wykonujesz. Ano ściśle mówiąc na cacy nie istotne jest owo, co trajkotasz aż do matronie. My porozumiewamy się w postępowanie spójny, niemniej one po największej części za asystą emocji. W celu partnerek przy użyciu nas powiedzenie być może posiadać całkowicie dalszy sedno w relacje od chwili nieniniejszego, jakim tonem dźwięku go wypowiemy.\nDlatego musisz przekazać se rozprawę, iż ksiuty owo nie nic bardziej błędnego powiedzenia, jednakowoż przede całkowitym Twoja artykulacja ścierwa, procedura, w jaki na nią oglądasz, Twoje znaki i brzmienie głosu. Jeżeli w tej chwili się stresujesz podczas rokowania spośród przepięknymi babami, to nie przystosowujże się. Po prostu jeżeli będziesz wypierdalał na szosę tudzież kapował facetce w wszelkich determinantach, owo po jacyś terminie stanie się to dla Ciebie pospolitego oraz w ogóle nie będziesz frapowałby się, których przekazów użyć, ażeby płeć słaba była zaciekawiona. Jeżeli nie znasz, co rzec, na początku dosyć tego ordynarnego. Ważna istnieje oraz kwant szajek. Tu artykuł wiary istnieje linia prosta: im sporzej, tym odpowiedniej. Owo istnieje najlepszy procedura na podryw i rozpoczęcie rokowania, jeżeli nie masz w ogarnianiu kobiet większego pomiary


Firma Jay Grupa USA - firma Jay Group jest jedną z największych na świecie dostawców zwrotnych obuwie i buty, sprzedaż z rabatem\nUSA - Dostawcy obuwia Jay Group\nJay Grupa jest jednym z najlepszych światowych dostawców obuwia sklepu powraca i obuwia zniżki. Jay Grupa posiada ponad 70-letnie doświadczenie w branży obuwniczej i jest jednym z największych zapasów na strony świata. Akcji tej spółki ponad 2 mln sztuk, a dystrybucją obuwia w 36 krajach.\nOsoby pracy firmy z:\n• Międzynarodowe dystrybutorów, importerów i dużych hurtowni, które chcesz otrzymywać co miesiąc wiele i transportu kontenerów na wielu rynkach. Ich rozmiary pojemnika zakresie od 20 do 40 stóp;\n• Sieci sklepów;\n• Pojedyncze firmy sklepu, który kupują zwykle mniej niż Container Load (LCL) zamówienia dostosowane do ich indywidualnych rynku.\nNasz obszerny spis wraz z naszej rozległej sieci globalnych operacji daje nam możliwość dostarczenia obuwia do odbiorców zlokalizowanych w Afryce, Ameryce Północnej, Ameryce Południowej, jak również na innych rynkach. Nasza infrastruktura i współpracy z wieloma firmami obuwia pozwala nam zaoferować produkt łączy w wielu kategorii i wielkości dostosowane do rynku kraju. Oferujemy podstawowych produktów, które można zaplanować swoją firmę. Dostarczamy ilości i jakości we wszystkich kategoriach cenowych.\nKategorie firm z którymi współpracujemy:\n• dystrybutorów, importerów, hurtowników duże: gotowe do odbioru wielu i miesięczne transportu kontenerów na wielu rynkach. rozmiarze Pojemniki od 20 do 40 stóp;\n• Wiele Sklep Jednostki: kompletne rozwiązanie dostaw w wielu miejscach;\n• Single Sklep Firmy: mniej niż Container Load (LCL) zamówienia dostosowane do konkretnego klienta i poszczególnych rynków. Takie towary są konsolidowane i wysyłane z innych towarów przeznaczonych do portu.\nTelefony: 252 442 2139


2003.09.28 Wisła Kraków - Dyskobolia Grodzisk 3:2 - Historia Wisły\n2003.09.28 Wisła Kraków - Dyskobolia Grodzisk 3:2\n2003.09.28, I Liga 2003/2004. 7. kolejka, Kraków, Stadion Wisły, 18:00\nWisła Kraków 3:2 (2:2) Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski\nMaciej Żurawski 21’\nPaweł Brożek 79’ 0:1\n3:2 Grzegorz Rasiak 2’\nRadosław Sobolewski 6’\n72’ Daniel Dubicki\n35’ Rafał Kaczmarczyk\n46’ Tomasz Moskała\n77’ Piotr Rocki\n1.1 Wstęp do meczu: Wisła Kraków - Groclin Grodzisk Wlkp.\n2.1 Wisła Kraków - Groclin Grodzisk Wlkp. 3:2\n2.2 Ciężko wywalczona wygrana!\n4.1 Żurawski: To był eksportowy mecz!\n4.2 Słów kilka od obrońców. Jop dziękuje kibicom\nWstęp do meczu: Wisła Kraków - Groclin Grodzisk Wlkp.\nW niedzielę o godzinie 18 na stadionie przy ulicy Reymonta w Krakowie dojdzie do najciekawszego spotkania jesiennej rundy rozgrywek ligowych sezonu 2003/04. Pojedynek Wisły Kraków i Groclinu Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski będzie ciekawy nie tylko ze względu na to, że spotka się obecny mistrz Polski z wicemistrzem, ale również dlatego, że spotkają się jedyni reprezentanci Polski w europejskich pucharach, dwóch najbogatszych właścicieli sekcji piłkarskich i całe mnóstwo ligowych gwiazd polskich stadionów.\nVII kolejka ligi polskiej, sezon 2003/2004\nKraków, ul. Reymonta, 28 września 2003 r., godz. 18:00\nWisła Kraków - Groclin Grodzisk Wlkp.\nNowa siła polskiej ligi\nJeszcze dwa lata temu, ten pojedynek nie wywołałby większych emocji i zainteresowania niż mecz Wisły z jakimkolwiek zespołem z dolnych rejonów tabeli. Jednak przez te dwa lata, działacze z Grodziska, a zwłaszcza właściciel klubu Zbigniew Drzymała, konsekwentnie dążyli do budowy silnej drużyny, której aspiracje będą sięgały znacznie dalej niż mistrzostwo Polski. Dziś wydaje się, że Groclin jest najlepiej „poukładaną” drużyną w lidze, co jeszcze w zeszłym sezonie było absolutną domeną naszej Wisełki. Niestety, gdy Drzymała z mozołem i konsekwentnie pchał swój wóz do przodu, działacze w Krakowie, oraz działający do tej pory z rozmachem Bogusław Cupiał, w niezrozumiały sposób pozwolili osłabić bajecznie grającą drużynę w najważniejszym momencie, tuż przed eliminacjami do upragnionej Ligi Mistrzów. Nie będziemy tu już roztrząsać przyczyn i skutków takiego działania. Niemniej jedna skład, który przegrał batalię o LM, miał zapewnić spokojną drogę do obrony tytułu mistrzów polski – przepustki do LM.\nPierwszy niepokojący sygnał napłynął z Wronek, gdzie Białą Gwiazdę w pojedynkę pokonał, mający duże zaległości treningowe, Paweł Kryszałowicz. Następnie przyszedł zimny prysznic w Warszawie (po sromotnym laniu 4:1 w meczu z Legią), oraz duży niedosyt po pucharowym występie na własnym stadionie z NEC Nijmegen. W niedzielny wieczór nadarza się okazja, by przełamać słabszy okres gry i aby wreszcie Biała Gwiazda zaczęła świecić dawnym blaskiem. Problem polega jednak na tym, że do Krakowa przyjeżdża drużyna, która gra obecnie najlepszą piłkę w kraju, a po drugie mistrzowie Polski nie mają odpowiednich wykonawców, którzy jeszcze pół roku temu wprawiali nas w zachwyt i osłupienie.\nPrzeciwnie wicemistrzowie Polski. Zwolnienie trenera Bogusława Kaczmarka, który zdobył w zeszłym sezonie z drużyną II miejsce w lidze, wydawało się najgłupszym posunięciem w dotychczasowej pracy Zbigniewa Drzymały. Tymczasem obecny styl gry, jak i osiągane wyniki, bronią tej decyzji, oraz nowego trenera, Słowaka Dušana Radolský'ego. Zespół Groclinu wyraźnie okrzepł, nabrał potrzebnego doświadczenia, został umiejętnie wzmocniony przed obecnym sezonem, co zaowocowało dobrą postawą Grodziszan w początkowej fazie rozgrywek ligowych. Papierkiem lakmusowym dla tej drużyny miała być potyczka w Berlinie z Hertą. Niestety, dla kibiców, działaczy i trenerów Groclinu, wiele pytań zostało bez odpowiedzi. Przede wszystkim dalej nie poznaliśmy prawdziwej siły ognia zespołu Drzymały. Pomijając fakt, że zespół Huuba Stevensa zagrał katastrofalnie słabo, to grający przyjemnie dla oka Grodziszanie, nie potrafili wykorzystać własnej przewagi. Trudno tłumaczyć to brakiem ogrania w europejskich pucharach, skoro większość zawodników obecnej drużyny Groclinu ma za sobą występy w reprezentacji Polski w różnych kategoriach wiekowych, przez co potykali się już z europejską piłką. Nawet w ewidentnych sytuacjach, gdy na bramkę Herty szarżowało 3 groźnych napastników Groclinu, a przed nimi znajdował się tylko jeden obrońca, nie potrafiono zamienić tego na bramkę. Mimo wszystko jednak, bezbramkowy remis należy uznać za sukces, gdyż już za kilka miesięcy nikt nie będzie pamiętał o stylu w jakim grali zawodnicy niemieccy, oraz jaką przewagę mieli Grodziszanie. Inaczej sprawa wygląda w lidze. Tutaj zespół Groclinu wykorzystuje wszystkie błędy rywala, o czym najboleśniej przekonał się na własnym stadionie Lech Poznań przegrywając 1:3. Jak będzie w Krakowie? Wydaje się, że pomimo sporych osłabień kadrowych i „zgubieniu” stylu z zeszłego sezonu przez Wiślaków, co po części spowodowane jest odejściem najbardziej kreatywnych zawodników, Biała Gwiazda jest faworytem tego spotkania. Fakt ten dodatkowo potęgują kontuzje w znakomicie spisującym się bloku defensywnym Groclinu. W Berlinie groźnej kontuzji nabawił się doświadczony Mariusz Pawlak oraz Ivica Križanac. Ten drugi jednak ma duże szanse na występ w Krakowie, gdyż jego kontuzja nie wydaje się aż tak dotkliwa. Nie zobaczymy natomiast na pewno Igora Kozioła. Niestety dla Wisły, defensywa drużyny kierowanej przez Dušana Radolský'ego, wcale nie jest jej najmocniejszą formacją.\nZ siłą wodospadu...\nTak można scharakteryzować w najprostszy sposób grę najmocniejszej formacji Groclinu czyli pomocy. Doskonale zaprezentowała się ona w meczu na berlińskim stadionie. Decydowała o obliczu meczu i znaczącej przewadze w środku pola. Gra takich zawodników jak Czecha Lumíra Sedláčka, czy reprezentanta Polski Marcina Zająca, przypominała momentami grę bocznych pomocników ze „starej” Wisły. Dynamiczne rajdy bocznymi sektorami boiska, dokładne podania i duża kreatywność. To cechy obydwu pomocników. Niedawno zapytano Radolský'ego dlaczego wcześniej nie wypromował się tak dobry pomocnik jakim jest Sedláček. Trener odpowiedział, że dlatego, iż w Czechach jest to zupełnie przeciętny piłkarz na swojej pozycji. Jeśli tak jest w rzeczywistości, a nie jest to wyłącznie nadmierna skromność Radolský'ego wobec umiejętności czeskiego pomocnika, to wypada tylko życzyć sobie, aby sztab szkoleniowy Wisły obrał kierunek na przeciętnych piłkarzy czeskich rezygnując z kierunku na przeciętnych piłkarzy z Brazylii, Kanady czy nawet Nigerii. Choć z drugiej strony nadarza się znakomita okazja, aby kierunek poszukiwań wzmocnień przez obydwa sztaby szkoleniowe, został zweryfikowany na boisku.\nOprócz bardzo dobrych bocznych pomocników, Groclin ma również czym pochwalić się w środku pola. Sebastian Mila, uważany jest dzisiaj - obok Marcina Burkhardta z Amiki – za największy talent w polskiej piłce. Za jego plecami występuje Radosław Sobolewski, który znalazł uznanie w oczach selekcjonera Pawła Janasa. W ten sposób wydaje się, że obecna formacja środkowa Groclinu przewyższa analogiczną formację naszej Białej Gwiazdy.\nMoskała, Niedzielan, Rasiak\nTe nazwiska nie wymagają w Polsce rekomendacji. Niemniej jednak nawet wspólnie nie mają tyle sportowej klasy ile posiada Maciej Żurawski. Dlatego, odrzucając fałszywą skromność, należy stwierdzić, że jeden Żurawski, jest więcej warty niż wymieniona trójka. Problem polega jednak na tym, że ostatnio Żuraw znajduje się w słabszej formie. Zapewne dzieje się tak dlatego, że nie otrzymuje już takich precyzyjnych podań z lewej strony boiska, co wiąże się z nieobecnością w składzie Wisły Kamila Kosowskiego. Ten duet był w stanie rozmontować każdą obronę, nie tylko grającą w lidze polskiej, czego świadectwo otrzymaliśmy w europejskich pucharach. Cóż, nie można ciągle żyć wspomnieniami. Należy ciągle iść do przodu, aby nie popaść w ligową przeciętność. Napastnicy Groclinu należą, obok pozostającego poza wszelką konkurencją Żurawia, oraz Kryszałowicza i Saganowskiego, do najlepszych napastników w Polsce. Tym bardziej dziwi fakt, że w meczu z Hertą, w sytuacji „trzy na jeden” nie potrafili strzelić bramki. Trudno jednak przypuszczać, by podobna niemoc spłynęła na nich podczas potyczki w Krakowie. Stawka meczu jest ogromna. Niewątpliwie obydwie ekipy będą liczyły się w walce o mistrzostwo Polski w obecnym sezonie i zwycięstwo jednej z nich będzie miało ogromne znaczenie pod koniec sezonu, gdyby o kolejności w tabeli miał decydować bilans bezpośrednich spotkań.\nJak wypadnie Groclin na Reymonta w jaskini lwa, który mimo tego, że wypadło mu kilka zębów nadal groźnie ryczy i potrafi niebezpiecznie zaatakować, nie pozostawiając swojej ofierze zbyt wiele szans na przeżycie? Ostatnie wyniki osiągane w lidze przez obydwa zespoły wskazują na Groclin. Atut własnego boiska, doświadczenie oraz obecność w składzie Macieja Żurawskiego wskazują na Wisłę.\nPrzewidywany skład Groclinu:\nLiberda – Mynář, Wieszczycki, Križanac (Łukaszewski?), Gorszkow – Zając, Sobolewski, Mila, Sedláček – Niedzielan, Rasiak\nTakie mecze rozgrywa się wyłącznie z mocnymi rywalami. Przełamanie słabszej passy w takim właśnie meczu może owocować odbudowaniem wartości sportowej drużyny. Nie jest to bezwzględna reguła, ale niewątpliwie kolejna porażka z drużyną z „czuba” tabeli, do tego liczącej się w walce o mistrzostwo Polski, może spowodować dalsze załamanie formy i „zadomowieniem” się na dobre w środku tabeli. Dlatego mecz z Groclinem to tradycyjnie pojedynek o trzy punkty, dobry bilans bezpośrednich spotkań, oraz odbudowanie własnej wartości. Czy jednak Wiślakom starczy motywacji, sportowej złości i determinacji w dążeniu do zwycięstwa? W zeszłym sezonie to pytanie byłoby po prostu nie na miejscu. W obecnym, jest jednym z podstawowych pytań zadawanych przez kibiców przed każdym meczem. Zresztą obecną sytuację w lidze odzwierciedla pozycja w ligowej tabeli. O ile mnie pamięć nie zawodzi, to 5 miejsce jest najgorsze od czasu pojawienia się właściciela z Myślenic. Z drugiej strony o motywację i sportową złość nie musimy się martwić, gdyż piłkarze Białej Gwiazdy będą chcieli zrehabilitować się za katastrofalny występ w Warszawie w meczu o ligowe punkty, oraz prestiż, z Legią. Niestety jak pokazuje ostatni wynik Legii osiągnięty w Zabrzu (remis 2:2 z Górnikiem), w meczach z Białą Gwiazdą obowiązuje zasada „bij mistrza”, wobec czego każdy przeciwnik w meczu z Wisłą wyzwala w sobie dodatkowe pokłady umiejętności i ambicji. Dlatego pokonanie tak mocnego przeciwnika, w momencie gdy Wisła znajduje się ewidentnie w kryzysie formy, może być dla Białej Gwiazdy przełomowym momentem, który ustabilizuje sytuację w klubie, czego tak bardzo pragnie zarówno właściciel Bogusław Cupiał, jak i trener Kasperczak.\nKłopotów z defensywą ciąg dalszy...\nNiestety defensywa Wisły jest jej bezsprzecznie najsłabszym ogniwem, które może zawieść w najmniej oczekiwanym momencie. Cała czwórka defensorów krakowskiej drużyny będzie miała sporo pracy przy powstrzymywaniu ataków ofensywnie usposobionych bocznych pomocników Groclinu Sedláčka i Zająca oraz niebezpiecznych napastników, którzy są niezwykle zwrotni, czego nie można powiedzieć o stoperach Wisły. Na szczęście bardzo niepewnego Nawotczyńskiego zastąpił, powracający po kontuzji, Jacek Paszulewicz. Ciągle czekamy natomiast z utęsknieniem i nadziejami na powrót do drużyny Arkadiusza Głowackiego, który zapowiadany jest już na rewanżowe spotkanie z NEC Nijmegen w Holandii. Do tego czasu Paszul będzie musiał naprawiać seryjnie popełniane błędy przez dziwnie zagubionego Marisza Jopa. Niestety mecz z Holendrami nie dał jednoznacznej odpowiedzi trenerowi Kasperczakowi kto ma grać na lewej stronie pomocy. Ani Brasilia, ani Brożek nie rzucają nikogo na kolana. Wydaje się, że w tej sytuacji, lewą flankę trener odda temu pierwszemu. Z prawej strony pomocy zapewne wystąpi nominalny napastnik Damian Gorwaski, który choć nienajlepiej czuje się w roli skrzydłowego, to i tak wywiązuje się z obowiązków przypisanych do tej pozycji znacznie lepiej od Grzegorza Patera. Środek powinien pozostać bez zmian. W ataku natomiast obok Żurawskiego, trener Kasperczak postawi na bohatera środowego pucharowego spotkania z chłopakami Neeskensa, Tomasza Frankowskiego.\nInny wynik niż zwycięstwo Wisły będzie bardzo komplikował sytuację naszej drużyny w tabeli. Dlatego liczymy, iż piłkarze Kasperczaka są tego świadomi i w niedzielny wieczór dostarczą nam wielu niezapomnianych wrażeń... wyłącznie tych pozytywnych!\nDodał: Matys (2003-09-27 16:17:08)\nWisła Kraków - Groclin Grodzisk Wlkp. 3:2\nPo znakomitym meczu, Wisła zasłużenie pokonała Groclin 3:2. Zaczęło się katastrofalnie, bo goście już po 6. minutach, prowadzili... 2:0! Groclin zaczął mecz szybko i zdecydowanie, czym zaskoczył na tyle wiślaków, że Ci ze zdumieniem patrzyli co się dzieje na boisku. Taki start zapowiadał... klęskę. Na szczęście nasi piłkarze pokazali ogromny charakter i mimo początkowych niepowodzeń ruszyli do prawdziwego boju, co się opłaciło. Jeszcze przed przerwą był remis. Dwie szarże Macieja Żurawskiego i dwa gole, odpowiednio w 21. i 41. minucie. Po przerwie mecz nadal stał na bardzo wysokim poziomie, z lekką przewagą Wisły, ale z akcjami pod obiema bramkami. Batalię wygrała ostatecznie Biała Gwiazda, a Groclin dobił w 79. minucie Paweł Brożek! Wisła - Groclin 3:2!\nWidzów: 9000, sędziował: Tomasz Mikulski (Lublin)\n0:1 Rasiak (2.)\n0:2 Sobolewski (6.)\n1:2 Żurawski (21.)\n2:2 Żurawski (41.)\n3:2 Paweł Brożek (79.)\nPater (72. Dubicki)\nPiotr Brożek (65. Brasilia)\nFrankowski (37. Paweł Brożek)\nMila (34. Kaczmarczyk)\nPiechniak (46. Moskała)\nNiedzielan (76. Rocki)\nTakich występów naszych piłkarzy więcej! Ambicja, wola walki i zaangażowanie, to właśnie te cechy, za które wiślacy zebrali dzisiejszego wieczora najwięcej oklasków. Dość powiedzieć, że część kibiców żartowała, iż Wisła powinna rozpoczynać swoje mecze od stanu 0:2, by wtedy od samego początku grać z wolą walki i zaciętością! Po prostu ze sportową złością i charakterem!\nZaczęło się, co najmniej niefortunnie. Już pierwsze akcje gości były niebezpieczne, ale Mila uderzył nad bramką, a akcja Zając - Piechniak zakończyła się ręką tego drugiego w polu karnym, czego nie raczył dostrzec sędzia. Pierwsze ostrzeżenia zostały jednak potraktowane nieodpowiednio i już w 2. minucie meczu było 0:1. Piechniak podał do Rasiaka, który nie miał najmniejszych kłopotów z pokonaniem Adama Piekutowskiego! Gdzie byli obrońcy? Czekali aż sędzia odgwiżdże spalonego? Może tak, bo z wysokości trybun część widzów widziała właśnie taką pozycję piłkarzy z Grodziska. Sędzia widział jednak inaczej i szybko dostaliśmy bramkę. Wisła próbowała straty odrobić niemal natychmiast, ale to Groclin zdobył gola! W 6. minucie z piłką pognał reprezentant kraju, Sobolewski, w jego rajdzie nie przeszkodził mu Paweł Strąk, a Sobol wpadł w pole karne i mimo ostrego kąta, wypalił w krótki róg, piłka otarła się jeszcze od ręki Piekuta i... wpadła pod poprzeczkę! Konsternacja... a tym większa, że sędziemu potrzebne było parę sekund, aby wskazać na środek, sygnalizując bramkę! 0:2 w sześć minut... tego nikt się nie spodziewał, zwłaszcza że po kolejnych czterech minutach mogło i powinno być... 0:3! Mila podaje bowiem do Zająca, ten ograł Piekutowskiego i... nie trafia do pustej już bramki! Ta akcja dodatkowo budzi... wiślackich kibiców, którzy jako pierwsi pokazują charakter, ostro zaczynają bowiem dopingować niefrasobliwych dotychczas wiślaków, których poderwał także swoim ostrym strzałem Mirek Szymkowiak! Zaczyna się więc natarcie na bramkę gości. Pierwszy rusza Franek, ale tylko zderza się z Liberdą, co za chwilę okaże się brzemienne w skutkach, gdyż nasz napastnik będzie zmuszony opuścić boisko! W 14. minucie, po zamieszaniu, kontaktową bramkę mógł zdobyć Grzegorz Pater, ale uderza zbyt lekko. Wisła naciska i co chwilę robi się gorąco w polu karnym Groclinu i - co dziwne - do coraz lepszych pozycji dochodzi Żuraw, który ma za dużo swobody! Po chwili okaże się, że był to wielki błąd obrony Groclinu. W 21. minucie ładnie prawą stroną ucieka Pater, dogrywa dokładnie do Maćka, a ten nawija na plecach obrońcę i strzela obok rozpaczliwie interweniującego Liberdy! Jest już tylko 1:2! Po kolejnych dwóch minutach, świetnie startuje Franek i brakuje mu naprawdę niewiele, żeby sięgnąć futbolówkę. Mógł być remis! 25. minuta, to... trzy ogromne szanse Wisły, która po błędzie defensywy gości ma tyleż okazji: z 12. metrów strzela Jop, Liberda odbija piłkę, niemal wprost pod nogi Żurawia, który natychmiast strzela, piłkę znów paruje Liberda, tym razem na głowę Piotra Brożka, ale to uderzenie bramkarz Groclinu już łapie! Coś niesamowitego. 28. min. z dystansu Żuraw, ale Liberda na posterunku. W 32. min. odgryza się Groclin, ale Adam powstrzymuje Zająca, po chwili znów starcie tej pary, Piekut dobrze wyłapuje uderzenie pomocnika z Grodziska.\nPiłkarze powoli myślami są już w szatni, zwłaszcza goście, często leżąc na murawie i przedłużając wznowienie gry, chcą wybić rozpędzoną Wisłę z uderzenia, ale to się im nie udaje... 41. minuta to popis Piotra Brożka, który lewym skrzydłem mieszał i mijał kolejnych rywali, a gdy już znalazł się przed polem karnym, nagrał idealnie pod nogi Żurawia, ten podciągnął jeszcze w bok i kapitalnie strzela do siatki!!! Mamy remis!!! Wisła nadal naciera, ale najpier Liberda broni strzał Baszczyńskiego, a po chwili paruje uderzenie Szymka z wolnego.\nTak kończy się I połowa, żywa, emocjonująca, która po fatalnym początku, kończy się bardzo dobrze, bo nie tylko wiślacy wyrównali, ale grają bardzo dobrze i widać, że po ostatniej serii mniej udanych występów, dzisiaj Wisła bardzo bliska jest przełamania się!\nII połowa nie jest już tak dynamiczna, jak I, ale i teraz nie brakuje akcji, spięć podbramkowych i walki, dwóch naprawdę dobrych drużyn! Zaczęło się od akcji Pawła Brożka, który ładnie rozpoczął, ale podał niedokładnie i szansa przepadła. Mecz - w związku z takim, a nie innym wynikiem - rozpoczyna się jakby od nowa i widać, że teraz nikt nie chce się specjalnie odkryć. Dużo jest więc walki w środku pola oraz prób wrzucania piłki do przodu. Na nasze szczęście, Mariusz Jop wygrywa kolejne pojedynki biegowe, na zmianę to z Rasiakiem, to z Niedzielanem, górne piłki świetnie czyści Jacek Paszulewicz, który dodatkowo, kilka razy doskonale wybił piłkę piłkarzom Groclinu, w niebezpiecznych sytuacjach (zwłaszcza zagranie z 59. min. kiedy Jacek popisuje się dwoma wślizgami, jeden po drugim, wybijając grę rywalowi z głowy)! Do ataku dobrze włączają się Marcin Baszczyński i Maciej Stolarczyk i widać, że Wisła coraz lepiej łapie swój rytm! Mamy więc wymianę ciosów, Wisła zmuszona jest jednak grać atak pozycyjny, a Groclin nastawiony jest na kontry. I własnie po jednej z nich groźnie pod naszą bramką, na nasze szczęście Rasiak na spalonym, mimo gwizdka sędziego, strzela do siatki, za co powinien zobaczyć żółtą kartkę, nie ogląda i ma jeszcze zdecydowanie za wiele do powiedzenia sędziemu, który jest chwilami prawdziwą oazą spokoju, gdyż piłkarze z Grodziska co chwilę mają do niego zdecydowanie za wiele do powiedzenia, a robią to w niewybredny sposób, możnaby rzec, że gwiazdorski, no ale prasa robi swoje. To Groclin jest kreowany na najlepszą polską drużynę, dodatkowo opromieniony sukcesem (?) w Berlinie (0:0 z Herthą w Pucharze UEFA). Piłkarze z Grodziska coraz częściej też faulują, co odczuł ostro, np. Marcin Baszczyński, brutalnie podcięty przez Moskałę.\nW 62. znów próbuje Pater, po samodzielnym rajdzie, strzela jednak zbyt lekko. W odpowiedzi arcygroźnie pod naszą bramką! 63. min. i rzut rożny dla gości, piłkę głową uderza Rasiak, a Piekut odbija ją instynktownie nogami! Było bardzo niebezpiecznie. Zwłaszcza, że po chwili kolejna kontra gości, ucieka Zając, dobrywa na piątkę, ale lecącą wzdłuż bramki piłkę nie jest w stanie dobić Niedzielan!\nWisła jednak nie próżnuje, w 70. minucie atomowym uderzeniem popisuje się Żuraw, Liberda świetnie piłkę paruje, dobiega do niej Paweł Brożek, ale strzela o wiele za wysoko! Szkoda szansy! 75. minuta to ostatnia naprawdę groźna akcja gości, którzy wywalczyli rzut wolny. Sobolewski strzela bardzo mocno, piłka odbija się jeszcze od któregoś z obrońców i Piekut, który już złożony był, by rzucić się w prawy róg, jakimś cudem ląduje w lewym i piłkę łapie! Wróciliśmy z dalekiej podróży, a Adamowi należą się za tą interwencję wielkie brawa!\nWisła gra jednak konsekwentnie i to przynosi efekt, gdyż zdobywamy zwycięską bramkę, w 79. minucie! Na lewą stronę piłkę rzuca Szymek, z nią ruszył Brasilia, podciąga kilka metrów i ładnie odnajduje podaniem przed polem karnym Maćka Żurawskiego. Żuraw idealnie zagrywa na prawo do Dubiego, a ten nie miał już kłopotu z asystą do Pawła Brożka, któremu wystarczyło strzelić juz tylko do pustej bramki!!! 3:2 i Wisła prowadzi!!! Goście mają pretensje, że wcześniej Paweł był na pozycji spalonej, ale to już nie do nas osądzanie tej sytuacji... wiemy jedno, takie zachowanie jakie po golu odstawili w boksie goście, to skandal, gdyż jeden z panów dwukrotnie doskakiwał do sędziego liniowego, a w stronę głównego pokazywane były gesty, świadczące o tym, że.... długo nie pożyje... Nie nasz to jednak interes.\nChwilę po zdobyciu gola znów świetnie spisał się Paweł Brożek, który wychodził na czystą pozycję, ale brzydko fauluje go Mynář, za co ogląda żółta kartkę.\nGoście próbują cokolwiek jeszcze zdziałać, ale Wisła gra do końca mądrze i zasłużenie wygrywa 3:2, pokazując ogromny charakter! Groclin zaś pokazał się w Krakowie, piłkarsko nieźle, ale prowadząc 2:0 był już chyba zbyt pewny siebie, co zostało solidnie ukarane!\nWisła tym zwycięstwem udowadnia, że grać w piłkę potrafi, dobrze i ambitnie. Widać także, że swoją kolejną szansę powinni dostawać bracia Brożkowie, którym za dzisiejszy mecz - jak i całej drużynie - należą się duże brawa!\nDzisiaj Wisła jest wielka i oby tak dalej!\nDodał: Wit (2003-09-28 20:07:42)\nCiężko wywalczona wygrana!\nBył to najlepszy mecz tego sezonu ligowego nie tylko w wykonaniu Wisły. Ładne akcje, efektowne bramki, parady bramkarzy i duża dramaturgia - to wszystko obserwowaliśmy w niedzielę przy Reymonta. Dzięki olbrzymiemu zaangażowaniu i woli zwycięstwa Wisła Kraków pokonała Groclin-Dyskobolię 3:2.\nPrzed wyjściem piłkarzy obu drużyn nad boiskiem pojawiły się dwa helikoptery firmy Polinar, których pokaz miał wprowadzić kibiców w atmosferę niezwykłego wydarzenia. Wprowadził, ale chyba tylko piłkarzy Dyskobolii, bowiem w pierwszych dziesięciu minutach niczym śmigła odrzutowca, nie helikoptera, biegali oni pomiędzy obrońcami Wisły...\nPierwsze 10 minut bowiem to koncert fatalnej gry Wisły w obronie i doskonałego wykorzystywania błędów przez gości. Już w 1. minucie Mila strzelił nad bramką naszej drużyny, co miało być tylko ostrzeżeniem. Nie było, bowiem kilka sekund później akcję lewą stroną przeprowadził Piechniak, dziecinnie prostemu podaniu do środka nie zapobiegł Marcin Baszczyński i nagle okazało się, że przed Adamem Piekutowskim stoi zupełnie nieobstawiony Grzegorz Rasiak. Napastnik zrobił co do niego należy, niczym na treningu pokonując golkipera Wisły.\nNa nic zdały się szybkie akcje Żurawskiego i Piotra Brożka (zastąpił Brasilię), mimo że po zagraniu tego drugiego piłkę na róg musiał wybijać Liberda. Już w 6 minucie bowiem kilkadziesiąt metrów z piłką przebiegł prawą stroną Radosław Sobolewski, a będąc przy linii końcowej boiska, mimo asysty Pawła Strąka, zdecydował się na kopnięcie w kierunku bramki Wisły. Opłaciło się - futbolówka pechowo odbiła się od Adama Piekutowskiego i wpadła do bramki! - Po prostu, piłka trafiła mnie w głowę, było zbyt blisko, żebym zdążył zareagować - mówił po meczu bramkarz "Białej Gwiazdy".\nTo były dwa ciosy, po których nie jedna drużyna poddałaby się. Paść mógł też trzeci cios, gdyż w 8 minucie sam przed Piekutowskim znalazł się Marcin Zając, który po minięciu bramkarza strzelił od razu w kierunku pustej bramki - ale nad poprzeczką. To według wielu był przełomowy moment meczu - Dyskobolia nie dobiła Wisły, a Wisła zabrała się do roboty.\nW naszych szeregach grał zawodnik, któremu szczególnie zależało na dobrym występie. Trudno przypomnieć sobie mecz, w którym Piotr Brożek grał od pierwszej minuty w wyjściowym składzie naszej drużyny. Miał dziś więc o co walczyć, zwłaszcza, że nie zrażeni fatalnym wynikiem kibice głośno dopingowali swój zespół. Piotrek Brożek odciążył więc nieco wykonującego gigantyczną pracę Mirosława Szymkowiaka, na którym skupili się defensywni pomocnicy Dyskobolii, więcej też miejsca zrobiło się dla grającego z prawej strony Grzegorza Patera. To wystarczyło, by ataki Wisły prowadzone były z takim samym rozmachem, jaki oglądaliśmy jeszcze pół roku temu!\nAtakom Wisły Groclin przeciwstawiał się nie zawsze w elegancki nawyk. W 12 minucie po wrzutce Mirosława Szymkowiaka Frankowski uprzedził Liberdę, ale bramkarz gości odbił piłkę. Doszło do zderzenia niewielkiego napastnika z potężnym bramkarzem. Efekt? Liberda leżał przez kilka minut na boisku, kradnąć Wiśle cenny czas. Podobnie robili inni grodziszczanie...\n"Franek" nie miał dziś swojego dnia. Pięciu centymetrów brakło mu po wrzutce z lewej strony, by wygrać pojedynek główkowy i umieścić futbolówkę w siatce. Więcej szczęścia miał Maciej Żurawski, który w 19 minucie zagrażał bramce Liberdy. 60 sekund później zagroził skutecznie: Grzegorz Pater wywalczył piłkę z prawej strony boiska, szybko dośrodkował do "Żurawia", który stał tyłem do bramki. Odzianemu w pomarańczowe buty napastnikowi udało się odwrócić i huknąć potężnie z lewej nogi, tak, że na nic zdała się interwencja Liberdy (asysta: PATER).\nTomasz Frankowski szybko złapał piłkę i pobiegł z nią na środek, by wkrótce po raz kolejny móc zagrozić gościom. Tak jak w 22 minucie, gdy po podobnej centrze z prawej strony "Franek" nie sięgnął piłki...\nTrzy minuty później znów Liberda był w opałach. Po zamieszaniu podbramkowym w doskonałej sytuacji znalazł się Mariusz Jop - obrońca Wisły uderzył szybko, jednak bramkarz odbił piłkę. Próbował dobić Żurawski i znów futbolówkę zablokował Liberda, by po główce Szymkowiaka złapać ją w ręce. Bramkarz Dyskobolii bronił jak natchniony strzał Żurawskiego z 25 metrów, a po chwili tylko dużemu szczęściu zawdzięczał, że Frankowski znów nie sięgnął piłki po podaniu wzdłuż linii bramkowej od Piotra Brożka.\nKanonadę Wisły przerwał dopiero w 32 minucie dość lekki strzał Mili, który bez trudu wyłapał Piekutowski. Na trybunach wrzało, po kolejnych upadkach zawodników Groclinu. Gdy Rasiak i Zając leżeli na murawie, cały stadion grzmiał: - Pajace, pajace!!! Ten okrzyk jednak był niczym, wobec euforii radości z 40 minuty! Znów dobrą akcję przeprowadził lewą stroną Piotr Brożek, naciskany oddał przed pole karne do Żurawskiego, który doskonałym balansem ciała zmylił obrońcę, ustawił piłkę na prawą nogę i po raz drugi nie dał szans Liberdzie (asysta: PIOTR BROŻEK). Dwa strzały dające wyrównanie, godne kapitana drużyny!\nSwoich sił spróbował minutę po wyrównaniu Paweł Strąk - przymierzył z 25 metrów, jednak Liberda nie dał się zaskoczyć. W tym czasie na trybunach trwał prawdziwy karnawał, a kibiców z sektora B doskonale zagrzewał do dopingu Smok Wawelski. Nie przeszkodziło to skutecznie wypiąstkować piłki Liberdzie, po strzale z ostrego kąta (rzut wolny) w wykonaniu Szymkowiaka.\nPo przerwie Wisła zaatakowała z nieco mniejszym animuszem. W stronę bramki Liberdy były konstruowane akcje, ale nie kończyły się one strzałami. Z drugiej zaś strony w 51 minucie Piekutowskiego próbował zaskoczyć Sedlacek z rzutu wolnego, a trzy minuty później Rasiakowi brakło kilku centymetrów, by umieścić piłkę w długim rogu bramki Wisły. Ten sam napastnik strzelał z bliska w 62 minucie głową, bardzo groźnie było również po rajdzie Marcina Zająca i podaniu wzdłuż linii bramkowej, po którym piłki nie sięgnął Niedzielan. Wszystkie te akcje pokazały, że graliśmy w niedzielę z niezwykle wymagającym rywalem, z którym zwycięstwo może odnieść tylko niezwykle ambitna Wisła.\nI nasz zespół dopiął swego. Liberdy nie pokonał co prawda Brasilia w 66 minucie (strzał w środek bramki) ani Żurawski cztery minuty później gdy po jego strzale niecelnie dobijał Paweł Brożek. Goście odgryźli się za sprawą rzutu wolnego w wykonaniu Wieszczyckiego, po którym piłka odbiła się od muru i zmyliła Piekutowskiego - na szczęście refleks wiślaka pozwolił na złapanie jej. W 76 minucie niezdecydowanie Jopa mogło się źle skończyć, jednak ze strzałem Rasiaka poradził sobie "Piekut".\nWreszcie nadeszła 79 minuta. Piłkę do Dubickiego w lewo, na wysokość 15 metra zagrał Żurawski, "Dubi" natychmiast podał do znajdującego się w środku Pawła Brożka, a ten nieco zaskoczony całą sytuacją posłał piłkę do bramki (asysta: DUBICKI). Do końca meczu Wisła kontrolowała już sytuację, a wynik na 4:2 mógł podwyższyć Paszulewicz, strzelając z bliska obok bramki.\nKilka minut przed końcem spotkania kibice mogli zaśpiewać, że - Wisełka trzy punkty ma! Widowni należy się pochwała za dobry doping, który pomógł odnieść piłkarzom Wisły zasłużone, a przede wszystkim wywalczone, zwycięstwo.\n28. September 2003, 20:28skomentuj komentarze (15) drukuj wyślij W opinii obu trenerów, zarówno Dyskobolii jak i Wisły dzisiejszy mecz był bardzo dobrym widowiskiem. Dusan Radolsky i Henryk Kasperczak uważają, iż największe znaczenie dla przebiegu meczu miała zmarnowana w 8 minucie sytuacja Marcina Zająca.\n- Dziś rozegraliśmy dobry mecz. Moja drużyna grała dzisiaj dobrze w drugiej połowie, ale gdy nie strzelamy takiej okazji jak miał Zając w 8 minucie, to nie wygrywamy. Taka jest piłka... Dla kibiców był to bardzo dobry futbol. Mila miał uraz jeszcze z meczu z Herthą chciał grać, odnowiła mu się ta kontuzja, z minuty na minutę było coraz gorzej. Brakowało nam Kriżanaca i Kozioła w obronie. Wisła to bardzo dobra drużyna, pokazaliśmy zaś w drugiej połowie, że potrafimy grać w ataku. Były okazje, szkoda, że nie wywalczyliśmy chociaż punktu. Na Słowacji nie ma takich dobrych meczów. W Polsce wielkie znaczenie mają kibice, oprawa meczów. U nas nawet na Inter czy Slovan Bratysława na mecze ligowe przychodzi 800 ludzi...\n- Chciałem dodać do słów trenera, że było to dobre widowisko i bardzo dobry mecz. To nie przypadek, że obie drużyny grają w europejskich pucharach, mają mnóstwo doświadczenia. Oba zespoły nastawione są na grę ofensywną i to dało widowisko. To dobry przykład dla innych drużyn, by szukały skuteczności i gry ofensywnej, a nie tylko bronienia się. Groclin jako zespół potwierdził, że ostatnio bardzo dobrze się spisuje. Cieszmy się z tego co widzieliśmy, z bramek i skuteczności Wisły. Nie jest łatwo z wyniku 0-2 wyprowadzić na 3-2.\nSzczególnie jestem zadowolny z pozytywnej reakcji zawodników, nie było to łatwe. Życzę Groclinowi kontynuacji dobrej gry i szczęścia w meczach z Herthą. Gorawski ma problem, to może potrwać nawet miesiąc. Franek odczuwał dolegliwości przed meczem, a po zderzeniu z Liberdą miał problem z kolanem.\nWidać było błędy na początku. Graliśmy na spalone, piłka poszła po bokach, wyszliśmy środkiem i stworzyliśmy przeciwnikowi sytuację. To nie kwestia dekoncentracji - koncetracja jest od początku.\nŻurawski: To był eksportowy mecz!\n- Takich spotkań jak dzisiejsze z Groclinem nie musimy się wstydzić nawet tle najmocniejszych lig europejskich - mówił po meczu strzelec dwóch bramek Maciej Żurawski. "Żuraw" po meczu z Dyskobolią miał powody do radości.\nMichał Białoński: Dla Pana jest to chyba mecz marzeń. Strzelił pan dwie bramki, a na dodatek ze stanu 0:2 doprowadziliście do 3:2.\nMaciej Żurawski: Rzeczywiście, takie występy nie zdarzają się codziennie. Mecz zaczął się fatalnie, fatalnie. Strata dwóch goli w trzy minuty to najgorszy z możliwych scenariuszy. Można sobie było tylko dla otuchy rzucić hasło: "co się źle zaczyna, to się dobrze kończy". Najważniejszym dla nas było podnieść się psychicznie po tym zimnym prysznicu, ale zanim to nastąpiło mogła paść trzecia bramka dla Groclinu i wtedy byłoby już z nami całkiem krucho. Na szczęście szybko ocknęliśmy się i zaatakowaliśmy bramkę rywala. Po strzeleniu dwóch goli kontrolowaliśmy sytuację.\nGroclin zagrał nadspodziewanie odważnie.\n- Rywal zagrał ofensywnie, a to było dobre dla widowiska. Pierwsza połowa była szybsza, akcja za akcję, wymiana ciosów, sporo sytuacji podbramkowych. Druga część meczu była z kolei bardziej wyrachowana. Staraliśmy się przede wszystkim nie stracić gola, ale też spróbować strzelić decydującego i to się w końcu udało.\nPrzed meczem to Groclin, po świetnym występie w Berlinie, uchodził za faworyta.\n- Zbyt wcześnie się nas przekreśla, chociaż przed sezonem zostaliśmy personalnie osłabieni i nie mamy jeszcze zespołu, który zagwarantuje sukces "od zaraz". Wchodzą nowi zawodnicy, którzy potrzebują czasu żeby w każdym meczu pokazywać na co ich stać. Ale już teraz potrafimy wygrywać nawet z takimi zespołami jak Groclin. Nawet wtedy, gdy mecz zacznie się dla nas beznadziejnie.\nSłów kilka od obrońców. Jop dziękuje kibicom\n- Jestem pełen podziwu dla kibiców, którzy mimo niepomyślnego początku meczu wierzyli w nas i dopingowali z całych sił - zachwycał się Mariusz Jop. - Dzisiaj pokazaliśmy, że ciągle mamy wiślacki charakter - dodał Marcin Baszczyński.\n- Nie wiem, co się z nami dzieje w początkowych minutach, że nie możemy od razu grać tego, co sobie zaplanowaliśmy. Mieliśmy zadanie wychodzić za napastnikami wysoko, trochę za dużo luzu było w naszej drugiej linii i po zagraniach "z klepy" środkowi Groclinu mieli więcej swobody i dzielili te piłki. Narzekano na nas, na brak charakteru, ale dzisiaj pokazaliśmy, że ciągle mamy wiślacki charakter i w pierwszej połowie wspólnie z Groclinem stworzyliśmy piękny mecz. Strzeliliśmy dwa gole, choć mogło być ich więcej. Świetnie spisywał się Liberda.\n- Jestem pełen podziwu dla kibiców, którzy mimo niepomyślnego początku meczu wierzyli w nas i dopingowali z całych sił. Przy każdej naszej akcji słychać było głośne okrzyki. Piotrek Brożek zagrał bardzo dobrze i cieszę się, że trener dał mu szansę. Druga bramka była jego zasługą, bo nie bał się, wszedł dryblingiem, minął trzech czy nawet czterech rywali i Maciek Żurawski dostał piłkę w niezłej sytuacji. Także Paweł Brożek pokazał się z dobrej strony. Wprawdzie sytuację do strzelenia gola miał wręcz banalną, ale potrafił się znaleźć we właściwym miejscu i czasie, a z tego właśnie rozlicza się napastnika.\ngazeta.pl (Tequila, Rav)\nPowoli opadają emocje po niedzieli cudów. Najpierw spiker zawodów w Krakowie obwieścił, że nasze najładniejsze siatkarki zostały również najlepszymi w Europie. Wzbudziło to niemały aplauz i radość na trybunach. Wisła wówczas już remisowała z Groclinem 2:2, by pokrzepiona dobrą wiadomością z Turcji, strzelić chwilę później zwycięską bramkę.\nRęce tego dnia same składały się do gromkich braw...\nJeśli chodzi o siatkarki, to oprócz ich niewątpliwego wdzięku i urody najważniejsze jest zwycięstwo. W przypadku Wiślaków nie zwycięstwo ma wartość największą po meczu z Groclinem. Największą wartością, samą w sobie, tego meczu była demonstracja potęgi wiślackiej jedenastki, choć wielu już, szczególnie pismaków, widziało koniec Białej Gwiazdy, wyznaczając jej miejsce w środku tabeli. Na ten sam środek skazywały Wisłę coraz to większe zastępy nie tylko pseudodziennikarzy (skoro można mówić o pseudokibicach, to tą samą terminologię można użyć w stosunku to chuliganów pióra), ale również piłkarskie autorytety, choćby sam Andrzej Strejlau. Tym razem piłkarze Wisły, zamknęli usta wszystkim malkontentom, dziennikarzynom, fachowcom i tym kibicom, którzy z Wisłą są tylko w blasku fleszów i podczas chwil chwały. Tym razem Wisła, jej zawodnicy, pokazali, że jeszcze Wisła nie umarła, póki My (piłkarze) żyjemy. Może to brzmi - z deka - patetycznie, ale oddaje istotę sprawy. Chłopcy Kasperczaka zagrali jak o własne życie. Na palcach jednej ręki można policzyć drużyny (w całej Europie), które po masakrze w pierwszych sześciu minutach, mogliby podnieść głowę z dumą i walczyć do upadłego o jak najlepszy wynik. I to jest najważniejsze w wymiarze całego meczu z Groclinem. Charakter, który zaprezentowali Wiślacy oraz wola walki podbiła serca kibiców Białej Gwiazdy. I właśnie ta wola walki jest najważniejsza. Nawet gdyby Biała Gwiazda przegrała ten mecz 2:3, 2:4 nie miałoby to znaczenia po tak pięknej i heroicznej walce na całym boisku. Chwała Wam za to panowie piłkarze!\nCo do cenzurek, to choć nie wypada już osądzać piłkarzy po tak cudownym i wygranym spektaklu, to jednak z redaktorskiego obowiązku należy baczniej przypatrzeć się dokonaniom poszczególnych formacji. W defensywie, w pierwszych 10. minutach, panował chaos i dziwna apatia, która zaowocowała utratą dwóch goli, a trzecia bramka nie padła tylko dlatego, że... wie o tym najlepiej Marcin Zając. Cóż... może po prostu szczęście jednak sprzyja lepszym. Do tego momentu defensywa popełniała prosty błąd. Dwaj stoperzy - Jop i Paszulewicz, wychodzili zbyt wysoko za napastnikami, przez co, gdy Groclin zaczynał akcję skrzydłami, napastnicy mieli doskonałą okazję by wyjść na wolne pole, gdzie był już tylko Adam Piekutowski. Pierwsza bramka jednak to wynik niewytłumaczalnej niefrasobliwości Marcina Baszczyńskiego, który dał się ograć Piechniakowi. Ten idealnie dośrodkował do Rasiaka, który dopełnił formalności. Co rusz zresztą z prawej strony szły groźne akcje. Na szczęście Baszczyński bardzo szybko powrócił do swojej normalnej, wysokiej dyspozycji i od tego momentu pomocnicy Groclinu mieli mniej miejsca na ułańskie szarże, które tak idealnie wychodziły im w pierwszych 10. minutach. Lewa strona obrony nie prezentowała się w tym okresie gry lepiej. Maciej Stolarczyk co prawda bardzo aktywnie uczestniczył w akcjach ofensywnych, ale nie mając należytej asekuracji ze strony nie posiadającego odpowiedniego ogrania w tej klasie rozgrywkowej Piotra Brożka, dopuszczał do groźnych akcji, których motorem był Marcin Zając. Druga bramka to jednak indywidualna akcja Sobolewskiego, który wykorzystał niezdecydowanie Pawła Strąka i dryblując, praktycznie nie niepokojony, strzelił w krótki róg bramki Adama Piekutowskiego, który mimo dość biernej postawy Strąka, może zapisać tego gola na własne konto. Jeszcze raz tylko Zając urwał się obrońcom Wisły i tylko z sobie znanych powodów nie trafił do pustej bramki. Wynik 0:3 mógłby być już nie do odrobienia. Mógłby, bo po takich meczach jak z Saragossą trzy lata temu, czy z Parmą w zeszłym roku, w przypadku piłkarzy Białej Gwiazdy, nie można mówić o stratach nie do odrobienia. Niemniej jednak Groclin prezentował się tego dnia wybornie. Tym większa chwała należy się Wiślakom, że potrafili opanować chaos oraz brak koncentracji z pierwszych minut i podnieść z murawy rzuconą rękawicę przez Groclin. Od tego momentu prawdziwy koncert gry dał, bodaj najlepszy na boisku, Mirosław Szymkowiak, który swoimi podaniami - dokładnymi jak wzorzec metra znajdujący się w Sevre pod Paryżem - co rusz stwarzał sytuację bramkową swoim kolegom. Tylko dzięki wybornej dyspozycji Liberdy piłkarze Radolský'ego zawdzięczają to, że nie stracili z 4, 5 bramek w pierwszej połowie. Szymka doskonale wspierał Strąk, który w pełni zrehabilitował się za puszczenie w 6. minucie Sobolewskiego. Na szczególną pochwałę jednak zasługują boczni pomocnicy. Wisła znów grała częściej... skrzydłami! Wielka w tym zasługa Patera, który pod nieobecność kontuzjowanego Gorawskiego musiał wziąć na siebie ciężar odpowiedzialności, jaka spoczywa na barkach skrzydłowego. Może właśnie ta świadomość wyzwoliła w nim dodatkowe pokłady umiejętności, bo Grzela radził sobie nad wyraz dobrze z niezwykle solidnym Sedláčkiem, ustawionym z konieczności przez Radolský'ego na lewej obronie. Z lewej strony szansę gry od pierwszej minuty dostał Piotr Brożek i wykorzystał ją w pełni. Jest szybki i bardzo dobrze drybluje, a jego drybling pozbawiony jest schematyzmu, co z kolei cechuje Brasilię. Brożek był niesamowicie groźny w akcjach ofensywnych, a jego slalom między tyczkami z Grodziska, po którym Maciej Żurawski zdobył drugiego gola, zostanie na długo w pamięci kibiców Białej Gwiazdy. Tego Brazylijczyk najzwyczajniej w świecie nie potrafi. Mecz ten pokazał, że młodemu Piotrowi Brożkowi warto dawać szansę gry w pierwszym zespole. Może jeszcze nie ma sił, aby grać przez całe 90 minut, ale wydaje się, że właśnie taki układ jak w meczu z Groclinem - Brożek do 65. minuty, a na jego miejsce, na podmęczonego przeciwnika, Brasilia - jest optymalny. Chłopak się sprawdził w meczu o dużym ciężarze gatunkowym i jeszcze w grze pod presją i niekorzystnym wyniku. Warto na niego stawiać. Wrócę jeszcze na chwilę do defensywy. Jak już wspomniałem, od 15. minuty, obrońcy Białej Gwiazdy zaczęli grać znacznie pewniej. Profesorem w tej formacji, pod nieobecność Głowackiego jest Marcin Baszczyński. Tak też było i w niedzielnym meczu. Pomimo asysty przy pierwszym golu. Przez pozostałe 75 minut Baszczu imponował spokojem, pewnością i doświadczeniem. Stolarczyk z kolei dużo angażował się w akcje ofensywne Wisły. Co rusz zapędzał się pod pole karne przeciwnika. Widać, że ma predyspozycje do nowoczesnej gry, jakiej wymaga się od współczesnych bocznych obrońców. Dwója stoperów również do końca meczu spisywała się więcej niż poprawnie. Jak na dłoni widać, że Mariusz Jop potrzebuje pewnie grającego partnera, aby wykrzesać z siebie większe pokłady umiejętności. Pewność w tym meczu dał mu Jacek Paszulewicz. Trener Kasperczak będzie miał spory kłopot, gdy do gry powróci Głowacki. Będzie musiał zdecydować, czy postawić na sprawdzony duet Głowacki - Jop, czy obok Głowy wystawiać Paszula, który pod okiem Kaspra nabiera odpowiedniego szlifu.\nNa koniec zostawiam atak. Szkoda, że kolejnego urazu nabawił się w starciu z Liberdą, Tomasz Frankowski. To typ zawodnika, którego piłka sama szuka w polu karnym. Dobrze natomiast, że godnie zastąpił go Paweł Brożek, który zdobył zwycięskiego gola. Nie przeceniając roli braci Brożków, trzeba jednak obiektywnie przyznać, że mieli ogromny wkład w zwycięstwo Białej Gwiazdy. Oby tak dalej i oby dla dobra ich własnego oraz Wisły, woda sodowa trzymała się jak najdalej od nich. O postawie Macieja Żurawskiego nie będę pisał, bo po prostu nie wypada. Kto był ten widział, a kto nie, to niech żałuje. Kapitan Wisły (w tym spotkaniu, pomimo obecności na boisku Patera to Maciek miał opaskę kapitańską), wywiązał się ze swoich obowiązków wzorowo i chyba na dobre przełamał słabszy okres gry w barwach Wisły, strzelając dwa gole w swoim dawnym stylu. Po prostu prawdziwy lider drużyny!\nTeraz wypada tylko podtrzymać formę z niedzielnego meczu i do końca walczyć w podobnym stylu, a korona Mistrzów Jesieni będzie na Reymonta, czego piłkarzom, trenerom, kibicom i sobie życzę!\nKu chwale Wielkiej Wisły! To mówiłem ja... kolega Matys...\nDodał: Matys (2003-09-30 09:56:44)\nKategorie: I liga 2003/2004 (piłka nożna) | Wszystkie mecze 2003/2004 (piłka nożna) | Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski\nTę stronę ostatnio zmodyfikowano 20:41, 6 mar 2015.


Strona główna›Na Warsaw Games Week jednak nie zagramy w Dark Souls 3\nCenega - poza innymi grywalnymi tytułami - oferuje za to szereg okołogrowych atrakcji.\nDobrze, miejmy najgorsze za sobą - decyzją światowego wydawcy, firmy Bandai Namco Entertainment, Dark Souls 3 nie będzie prezentowane podczas Warsaw Games Week. Wszyscy masochiści, którzy planowali targowy dzień zarwać na regularnym umieraniu, będą musieli obejść się smakiem.\nNatomiast oferta stoiska Cenegi nawet bez Dark Souls 3 i tak robi wrażenie. Zagramy tam między innymi w Total War: Warhammer, Just Cause 3 czy Street Fighter V. Będą też pokazy innych potencjalnych hitów jak Hitman, Deus Ex: Rozłam Ludzkości czy Mafia 3. Listę gier znajdziecie we wcześniejszym wpisie.\nSą też inne dobre nowiny. Może niezbyt spektakularne, ale grunt, że podczas Warsaw Games Week poza graniem będzie jeszcze coś do roboty. Cenega ogłosiła listę swoich atrakcji:\nPrezentacja gry Total War: WARHAMMER prowadzona przez przedstawiciela studia Creative Assembly. Konkurs Cenega Cosplay 2015. Spotkanie z Patrykiem „ROJO” Rojewskim. Pokazowe walki w Street Fighter V. Panel „jak fachowo zrobić własny cosplay”. Strefa familijna LEGO Video Games dla rodzin i najmłodszych fanów gier. Liczne konkursy z nagrodami w tym możliwość zdobycia unikatowych gadżetów z gry Fallout 4.\nJeśli jesteście zainteresowani zmierzeniem się z innymi cosplayerowcami, wysyłajcie swoje zgłoszenia na konkurs@cenega.com. Tutaj przeczytacie natomiast regulamin konkursu. Stroje uczestników oceniać będą: youtuber Patryk "ROJO" Rojewski oraz cosplayerzy Aleksandra "Shappi" Tora i Radosław Sierpowski z grupy "Crafts of Two" (pamiętacie genialnego Garrusa?). Panel "Jak fachowo zrobić własny cosplay" również poprowadzi powyższa para cosplayerów.\nA tak prezentuje się poglądowa wizualizacja strefy Cenegi:\nPoglądowa wizualizacja strefy Cenegi\nWarsaw Games Week już za nieco ponad tydzień - 23-25 października.\nwiadomościcenegadark souls 3warsaw games weekwgw


Szmaragdowy Zakątek - Page 3\nTemat: Re: Szmaragdowy Zakątek 30.12.16 0:55\nCóż, nie takiego obrotu sprawy się spodziewałem. Spojrzałem z niedowierzaniem na różdżkę, kiedy wystrzeliło z niej zaledwie parę iskier zamiast porządnego zaklęcia i już wiedziałem, że jestem w ciemnej... No. Uniosłem wzrok na grupę mężczyzn i miałem ochotę głupio się do nich uśmiechnąć, ale jakoś kąciki ust nie chciały mi drgnąć. Dlatego też tak stałem i miałem wrażenie, ze minęła co najmniej godzina, ale tak naprawdę minęło pewnie parę sekund, kiedy zza krzaków wyskoczył Titus. Przynajmniej część planu zatytułowana zaskoczenie wypaliła, gdyż oprawcy faktycznie nie spodziewali się jeszcze kogoś oprócz mnie. W dodatku jego zaklęcie okazało się być rzucone niemalże idealnie, co w normalnych warunkach by mnie zawstydziło, ale w tych nie zastanawiałem się nad takimi rzeczami. Miałem więc ochotę podskoczyć z radości, jednak tego również nie zrobiłem. Spojrzałem za to na olbrzyma i choć było mi go szkoda przez te więzy to stwierdziłem, że na razie może to i lepiej. Przynajmniej nigdzie im nie ucieknie, a przecież ich głównym zadaniem było doprowadzenie olbrzyma do domu, a nie załatwianie atakujących go mężczyzn. Bo żadnych mężczyzn miało tu nie być! Stanąłem na skraju dołu. - Dobra robota - powiedziałem zadowolony. Oparłem dłonie na biodrach jak prawdziwy zwycięzca i zastanowiłem się krótko, co to z nimi począć. - Concitus - rzuciłem na każdego z nich i kiedy byłem pewny, że nie będą w stanie rzucić przez najbliższy czas żadnego zaklęcia, podszedłem trochę bliżej olbrzyma. - To teraz większy problem - westchnąłem. - Myślisz, że ma instynkt i wie, gdzie wrócić? Może po prostu by go tak rozwiązać i za nim iść, chroniąc przed ewentualnym niebezpieczeństwem - rzuciłem, choć wcale nie byłem taki pewny, że jak go rozwiążemy to się na nas nie rzuci. Podszedłem bliżej jego twarzy i spojrzałem się na niego ze smutkiem, bo zaczynało mi się go robić coraz bardziej szkoda. Żadne stworzenie nie zasługiwało na takie traktowanie, ot co.\nTemat: Re: Szmaragdowy Zakątek 30.12.16 1:41\nWOW! Nawet sam Titus był trochę zdziwiony jak z jego różdżki wyleciał snop światła, a już za moment ziemia zapadła się pod stopami oprawców. To było coś! Ollivander nie mógł powstrzymać szczerego uśmiechu, który wyciągnął jego usta. Przystanął obok Floreana, podobnie jak on wspierając dłonie na biodrach. Patrzył jak kolejne zaklęcia lecą w stronę przeciwników sprawiając, że ich dłonie przybrały bardzo dziwnych kształtów i kiedy pan Fortescue odwrócił się w kierunku olbrzyma, Ollivander wciąż pochylał się nad dołem. Odchrząknął, nabierając w usta mnóstwo śliny albo flegmy i splunął w dół, prosto na czoło jednego z uwięzionych mężczyzn. NALEŻAŁO MU SIĘ! Koleś przeklął tak głośno, że jego krzyk odbił się echem od drzew, więc Titus na nowo wyciągnął różdżkę. Zacmokał.\n- Nono... Nie ładne to słowa, proszę pana. - pokręcił głową z dezaprobatą, po czym posłał w jego kierunku Jęzlep, już za moment na nowo nachylając się nad dziurą, przykładając jedną dłoń ponad ucho.\n- Hmmm? Ktoś jeszcze ma coś do powiedzenia? Nie? - droczył się z nimi jeszcze chwilę, ale chyba nikt już nie chciał się odzywać. Co to musiało być za upokorzenie, dać się obezwładnić parze dzieciaków! Titus wywrócił w końcu oczami, wreszcie zbliżając się do swojego kompana. Zmrużył ślepia.\n- No nie wiem, jest to jakaś opcja, można spróbować. - wzruszył ramionami, by za moment szturchnąć Floreana w bok - Ty, a może jak będziemy mówić do niego bardzo powoli to coś zrozumie? - ruszył bliżej olbrzyma zaraz za lodziarzem i zaczął swoje wyjątkowo flegmatyczne powitanie.\n- Czeeeeeść, jeeesteeeśmyyy twoooimiii przyjaacióóółmiii, mooożeeeesz naaaam zauuufaaaać, odproooowaaadzimmmy cięęęę w ooodpoowiednieeee mieeejsceeee... - i machał przy tym rękami, chcąc na migi pokazać, że nie ma się już czego bać. Olbrzym sapnął i Titus mógłby przysiąc, że ten podmuch wiatru co ich prawie zwalił z nóg, to pochodził z jego nozdrzy. Ale jak Ollivander tak żywo gestykulował, to olbrzym wydawał się zainteresowany tym pryszczem co mu wymachuje wszystkimi kończynami przed twarzą.\n- On chyba coś czai... - zmarszczył brwi. Może gdyby udało im się przykuć jego uwagę, zainteresować własną osobą... To by było jak zabawa w berka! Tylko z bardzo dużym berkiem, który w każdej chwili może się zdeptać.\nTemat: Re: Szmaragdowy Zakątek 30.12.16 2:27\nWcale mnie nie zdziwiło, że Titus postanowił się jeszcze podroczyć z trzema oprawcami. Na ten widok wywróciłem teatralnie oczami, ale w zasadzie cieszyłem się, że to zrobił. Mieli szczęście, że trafili właśnie na nas. Byłem przekonany, że inni mogliby postąpić z nimi w o wiele bardziej surowy sposób. - I kto tu kogo teraz przewyższa?! - Krzyknąłem jeszcze w ich kierunku, ale już więcej nie podnosiłem głosu, bo olbrzymowi to się wyraźnie nie spodobało. Nie znałem się na olbrzymach, ale znałem się na historii magii, więc wytężyłem swój umysł, żeby przypomnieć sobie jakąś ciekawostkę z tymi stworzeniami w roli głównej. Łudziłem się, że nam ona w czymś pomoże. Bo... No, Titusowe próby dogadania się z olbrzymem nie wyglądały obiecująco. - Ja myślę, że to jeszcze dziecko. Zobacz jaki jest mały. Pewnie nawet drugiego olbrzyma nie rozumie - nie chciałem gasić zapału Ollivandera, ale przecież dorosły olbrzym nie mógł mieć tylko tylu metrów wzrostu. Znaczy tak zakładałem, że u olbrzymów nie zdarzają się karły, może się myliłem. - Nie znam się na olbrzymach, ale znam się trochę na historii magii. Kiedyś był taki Bran Krwiopijca, który szlifował kości swoich ofiar i popijał chleb ludzką krwią - powiedziałem i po tym optymistycznym akcencie zamilkłem, przechylając głowę i dalej przyglądając się wielkiemu stworzeniu. - I chyba musimy wyciągnąć z tego morał - dodałem po chwili, przenosząc spojrzenie na Titusa. - Jeden z nas musi być przynętą i iść przodem, żeby zwabić go w bardziej odludne miejsce. Bo jak zostanie tutaj to jeszcze gotów jest trafić do miasta - od razu przypomniał mi się film o King Kongu i stwierdziłem, że zdecydowanie nie chciałbym widzieć tego olbrzyma na londyńskich ulicach. - Drugi z nas będzie szedł za nim, żeby przypadkiem gdzieś nie skręcił albo... nie wiem, rzucił maczugą. Nie, nie ma maczugi... To pasuje? - Zapytałem i z głębokim westchnięciem wyciągnąłem z kieszeni jakiegoś zagubionego knuta. - Orzeł czy reszka? - Zerknąłem na skołowanego Oby-Nie-Brana-Krwiopijce i wyrzuciłem pieniążek wysoko w powietrze, całkiem sprawnie go łapiąc. Odsłoniłem pieniążek, a tam...\n1-50 reszka i 51-100 orzeł\nTemat: Re: Szmaragdowy Zakątek 07.01.17 1:47\nTitus zmarszczył brwi.\n- Dziecko? Myślisz? - skrzyżował ręce na piersi, w jednej dłoni wciąż ściskając różdżkę, zaś drugą unosząc do ust - postukał palcami w dolną wargę. Przesunął spojrzeniem po olbrzymie - fakt, normalnie chyba były większe, a ten tutaj? Wzrost młodego dębu, tak na oko.\n- W sumie coś w tym jest, ale nie wiem czy to lepiej czy gorzej. - wzruszył ramionami. A później milczał, słuchając wszystkiego co Florean ma do powiedzenia i nie wiedział już czy się czasem nie przesłyszał! Zresztą owe niedowierzanie odbiło się na jego twarzy - rozszerzył powieki, zaś dolna warga odskoczyła od górnej przyjmując wyraz niemego zdziwienia.\n- Czekaj, jak chcesz go wypatroszyć i się wykąpać w jego krwi to ja pasuje. - stwierdził, bo chyba nie bardzo ogarniał jakim torem biegną teraz myśli pana Fortescue... Na szczęście ten szybko wyjaśnił o co chodzi i Ollivander mógł odetchnąć z ulgą - Brzmi rozsądnie. - powoli pokiwał głową, sunąc spojrzeniem za dłońmi lodziarza, później za pieniążkiem, który wystrzelił w górę, zrobił kilka salt i wylądował na dłoni zakonnika.\n- Orzeł. - Titus kiwnął głową, na nowo ściągnął brwi, spoglądając na monetę... Orzeł, fantastycznie... Młody przeciągle jęknął, przesuwając dłońmi po swojej twarzy, ale słowo się rzekło! Zgodził się na ten plan, rzut monetą wydawał się sprawiedliwy i już za moment miał robić za przynętę - Jakby mnie zdeptał albo coś to proszę, przekaż moim rodzicom, że ich kochałem. - na krótką chwilę zacisnął palce na ręce Florka gdzieś w okolicach łokcia - Albo może nie daj mu mnie zdeptać. - kiwnął głową. To brzmiało jak jeszcze lepszy plan - Jak ci powiem, to ściągnij z niego te liny, okej? - ostatni raz zerknął na swojego kompana, przełknął głośno ślinę i ruszył przed siebie zatrzymując się nieopodal - na tyle daleko by olbrzym nie zdeptał go przy pierwszym kroku i na tyle blisko by mógł jakoś zwrócić jego uwagę. Ułożył różdżkę na dłoni, szepcząc w jej kierunku wskaż mi, a ta zatoczyła koło, ostatecznie zatrzymując się na północy. Oni zaś mieli udać się na wschód, więc to w tamtą stronę Ollivander zerknął, oglądając drogę między drzewami, krzakami oraz innymi roślinami. Ponownie odetchnął, kilkukrotnie uderzył się otwartą dłonią w oba policzki, rozgrzał nadgarstki, zrobił trzy pajacyki i...\n- Jestem gotowy! - krzyknął, machnąwszy do Florka, sam zaś wbił spojrzenie w olbrzyma, bo jak ten się tylko podniesie to Titus będzie musiał przykuć jego uwagę jakimś szalonym tańcem albo może zaklęciem?\nTemat: Re: Szmaragdowy Zakątek 08.01.17 1:50\nSpojrzałem zdziwiony na Titusa, nie mogąc uwierzyć, że w ogóle o czymś takim pomyślał. - Nie... - odpowiedziałem powoli. To chyba oczywiste, że nie zamierzałem mordować tego olbrzyma i kąpać się w jego krwi. Przecież mieliśmy go uratować i zaprowadzić w bezpieczne miejsce, a nie chciałem nikogo zawieźć podczas swojej pierwszej misji. Zresztą nawet bez misji nie zamordowałbym olbrzyma ani nikogo innego. Starałem się być pacyfistą, choć moje dołączenie do Zakonu gryzie się z tą ideologią, tak więc miałem zamiar unikać walki i przemocy tak długo jak to tylko możliwe.\nWcale mi nie ulżyło, kiedy wypadł orzeł. Gdyby wypadła reszka, martwiłbym się o swoje życie - wypadł orzeł, więc martwiłem się o życie Titusa. Zerknąłem na olbrzyma, ale ten nie sprawiał wrażenia szczególnie agresywnego. Chyba, że był mądrzejszy niż wyglądał i zacznie szarżować, kiedy tylko go rozwiążemy. Oby nie.\n- Daj spokój, nic ci się nie stanie - powiedziałem, strzepując jego dłoń ze swojego ramienia, choć wcale nie byłem tego taki pewny. Stanąłem za olbrzymem i ścisnąłem mocno różdżkę, aż zbielały mi knykcie, kiedy Titus zaczął się rozgrzewać. Sam też stąpałem z nogi na nogę, mocno się niecierpliwiąc. Wziąłem głęboki wdech na uspokojenie i zerknąłem jeszcze raz za siebie, upewniając się, że mężczyźni wciąż siedzą w wyczarowanym dole. Usłyszawszy hasło Titusa, wycelował różdżkę w liny i krótką formułką zdjąłem je z olbrzyma. Ten zaczął powoli wstawać, powodując małe trzęsienie ziemi w promieniu jakiegoś kilometra. Zdenerwowany przyglądałem się jak walczy z grawitacją, aż w końcu stanął stabilnie na dwóch nogach. Przełknąłem głośno ślinę, bo jednak na leżąco wydawał się mniejszy. Olbrzym rozejrzał się dookoła i, ku mojemu nieszczęściu, zaczął iść w moją stronę. Starałem się zachować zimną krew, choć miałem ogromną ochotę biec przed siebie i głośno wołać o pomoc. - Nie, nie w tą stronę! Tam! Dom! Twój dom! Tam! Dom! Jedzenie! - Zacząłem krzyczeć, żwawo przy tym gestykulując, lecz olbrzym wciąż stawiał leniwe kroki w moim kierunku. - Titus! - Krzyknąłem tonem, jasno proszącym o pomoc. Olbrzym nie mógł iść w tą stronę, to kłóciło się z naszym planem. -Periculum! - Rzuciłem z nadzieją, że snop czerwonych iskier zwróci go w kierunku mojego towarzysza, zapewne przestraszonego równie mocno co ja. - Stój! - Powiedziałem głośno i dobitnie, samemu również stając. Wyciągnąłem rękę w stronę olbrzyma i choć nogi miałem z galarety, próbowałem wywołać wrażenie osoby stanowczej i pewnej swoich czynów. Jakby olbrzym był zwykłym psem, który potrzebuje jasnych komend. Dało to jakiś rezultat, bo olbrzym najwidoczniej zdziwił się brakiem ucieczki swoich ofiary, ale i tak było to za mało. - Periculum! - Rzuciłem jeszcze raz i stworzenie w końcu się odwróciło, leniwie podążając w stronę Titusa. Znaczy dla olbrzyma były to leniwie kroki, ale i tak pokonywał nimi z dziesięć metrów za jednym zamachem, więc musiałem biec, żeby za bardzo się od nich nie oddalić. Różdżkę trzymałem w pogotowiu. - Titus, załatwię ci u Marcela strój pogromcy olbrzymów - powiedziałem lekko zdyszany i naprawdę miałem to na myśli. Marcel lubi wyzwania, na pewno stworzyłby coś godnego.\nTemat: Re: Szmaragdowy Zakątek 08.01.17 21:21\nGłośno przełknął ślinę gdy liny opadły na podłoże, a olbrzym zaczął zbierać się na równe nogi. Obserwował go z uwagą, gotów w każdej chwili rzucić się do ucieczki, ale kiedy ten ruszył w przeciwnym kierunku to... w pierwszym momencie Titus nawet się ucieszył. O tym, że odetchnął z ulgą pewnie nawet nie trzeba wspominać. I stał tak jak wryty gapiąc się jak olbrzym powoli zbliża się do Floreana. Właściwie gdyby nie snop iskier, gdyby nie krzyki pana Fortescue, to pewnie jeno by podziwiał całą tą sytuację. Ale otrząsnął się, energicznie kręcąc głową.\n- Hej! Tutaj, tutaj! - krzyczał machając łapami ponad swoją głową i podskakując w miejscu, w końcu sam zdecydował się na zaklęcie, tyle, że pierwsze, które przyszło mu do głowy w tej stresującej sytuacji było... nie bardzo pomocne - Fae Feli! - SERIO?! Mieli więc już nie tylko olbrzyma, ale olbrzyma obsypanego srebrnym pyłem... Chociaż się prezentował ładnie, kiedy w końcu odwrócił się w stronę Ollivandera i ruszył w jego kierunku z wyraźnym zamiarem pochwycenia go w swoje ogromne łapska. Titus najpierw krzyknął, później zaczął biec ile sił w nogach, a jak usłyszał słowa swojego kompana to się głośno roześmiał... I trochę jednak rozproszył, co w aktualnej sytuacji nie było czymś pożądanym; zaczepił stopą o jeden z wystających konarów i wyłożył się jak długi na leśnej ścieżce, różdżka wypadła mu z ręki, a zanim zdążył do niej dopaść poczuł jak monstrualnie wielkie palce zaciskając się wokół jego chudej sylwetki, jak olbrzym unosi go ponad ziemię, żeby lepiej przyjrzeć się temu śmiesznemu czemuś, co chyba było po jego stronie, ale przecież uciekało... Dziwne, zaiste! Titus wrzasnął jak mała dziewczynka zasłaniając twarz dłońmi, jakby miał nadzieję, że to coś da...\n- BŁAGAM FLOREAN ZRÓB COŚ, ON CHCE MNIE ZJEŚĆ! - wrzeszczał machając łapami i uderzając pięściami w dłoń olbrzyma, wciąż kurczowo zaciśniętą wokół jego pasa. Najgorzej, że różdżka Ollivandera spoczywała gdzieś na ścieżce, z dala od swojego właściciela. Beznadziejnie było być bezbronnym.\nTemat: Re: Szmaragdowy Zakątek 11.01.17 23:01\nSzczęka mi opadła, kiedy Titus postanowił obsypać olbrzyma brokatem. - Serio?! - Krzyknąłem w jego stronę, ale zaraz potem zaśmiałem się głośno, choć to był śmiech na tle nerwowym. Halo! Olbrzym mnie gonił! Miałem pełne prawo stracić rozum. Szczególnie, że nasz nowy koleżka zaczął biec za Titusem i, niestety, biegł szybciej niż można się było tego spodziewać. Sam również ruszyłem za nimi biegiem, bo przecież miałem go asekurować. Tylko kiedy zobaczyłem jak Ollivander zostaje usidlony w wielkich łapskach olbrzyma, straciłem wiarę w swoje umiejętności. Co robić, co robić, co robić, co robić, co robić, co robić, co robić myślałem gorączkowo i najpierw miałem ochotę uciszyć Titusa, bo tymi krzykami wcale mi nie pomagał. - EJ, EJ, TY, TAM NA GÓRZE! - Wrzasnąłem, grając na zwłokę. Zacząłem skakać i machać rękoma jak oszalały, próbując zwrócić na siebie jego uwagę. - NA DÓŁ SPÓJRZ, NA MNIE, ZOBACZ, HAALOOO! - A może ten olbrzym był głuchy? Może w ogóle nas nie słyszał? A może byłem tak nisko, że mnie nie słyszał? Schyliłem się po kamień, żeby w niego nim rzucić. I już się wymierzyłem i już miałem oddać strzał, ale ruszyło mnie sumienie. Kamieniem? Przecież go to zaboli. A jakby we mnie ktoś rzucał kamieniem? Westchnąłem głęboko i wyrzuciłem kamień gdzieś w przeciwną stronę. - Merlinie! - Krzyknąłem niezadowolony gdzieś w przestrzeń, ot, coby się w pewien sposób wyżyć. - TITUS, URATUJĘ CIĘ! - Zapewniłem go, gorączkowo myśląc nad planem ratunkowym. I dopiero ten krzyk zwrócił uwagę olbrzyma, który spojrzał się na mnie z ciekawością. - TAK, TO JA TU KRZYCZĘ! NA. DÓŁ. GO. WEŹ. GO. NA. DÓŁ - tłumaczę topornie, choć sam przed chwilą mówiłem Titusowi, że olbrzym nic z naszej mowy nie rozumie. W końcu (ja nie wiem co to było, to była kompletna desperacja) nadepnąłem go na stopę. Podbiegłem do niego i skoczyłem na jeden z jego palców. Olbrzymowi chyba to przeszkodziło, więc skoczyłem jeszcze raz i czym prędzej schowałem się za drzewem, bo... No, moja odwaga miała jakieś granice. Olbrzym spojrzał w dół i tym samym spuścił dłoń i Titus był tak blisko ziemi... Gdyby tylko można było w jakiś sposób rozluźnić ten uścisk! - JA ZARAZ COŚ WYMYŚLĘ, ODDYCHAJ, NIE ZAPOMINAJ O ODDYCHANIU - Wrzasnąłem zza drzewa, kartkując w głowie wszystkie znane zaklęcia.\nTemat: Re: Szmaragdowy Zakątek 14.01.17 1:42\nJak go olbrzym uniósł jeszcze wyżej to Ollivander myślał, że zaraz zemdleje bo już sobie wyobrażał jak gigant odgryza mu głowę, ale ten chciał go tylko powąchać, wciąż chyba nie będąc do końca pewnym z czym ma do czynienia. Titus poczuł jak ciarki przebiegają mu po plecach, dreszcz właściwie wstrząsnął całym jego ciałem, a pod pachami to się tak spocił, że jak zdejmie szatę to pewnie będzie mógł ją wyżąć. Nawet nie patrzył w dół, a krzyki Floreana dochodziły do niego jakoś tak jakby z oddali... W sumie to dzielił ich całkiem spory kawałek, więc nic dziwnego. Już miał się zalać łzami, gdy olbrzym faktycznie go opuścił i chociaż wciąż znajdował się ponad ziemią to mógłby przysiąc, że czuje już grunt pod stopami.\n- Moja różdżka! Gdzie jest moja różdżka!... - dostrzegł ją gdzieś na ściółce, wyciągnął nawet w tamtym kierunku obie dłonie (to była całkiem niezła okazja do poćwiczenia magii bezróżdżkowej) i mruczał do mnie, a później nawet accio, ale jak nietrudno się domyślić nic to nie dało. W końcu zwątpił do tego stopnia, że chyba nawet pogodził się ze śmiercią, bo wsparł obie dłonie na paluchach olbrzyma - Tylko nie przegryzaj, połknij mnie w całości, błagam... - pociągnął nosem, przesuwając obiema rękami po jego skórze... I poczuł, że uścisk jakby trochę złagodniał, palce mu drgnęły, a powietrze przecięło coś jakby... czy to był śmiech, czy szykowała się burza stulecia? Kiedy gigant na nowo chciał go unieść, Titus złapał się pierwszej lepszej gałęzi, ale tylko zdarł sobie dłonie i kiedy już myślał, że to koniec stało się coś bardzo dziwnego, coś czego chyba nikt się nie spodziewał - gigant wcale nie miał zamiaru go zjadać, jeno umieścił sobie młodego Ollivandera na ramieniu. Szczęka to mu opadła aż do samej ziemi... Zaśmiał się nerwowo i pogładził olbrzyma po uchu.\n- Dobry olbrzymek wcale nie chciał mnie zjadać, śliczny, mały olbrzymek, taki kochany... Nazwę cię Florean. - poklepał go jeszcze po policzku i przysiadł na jego ramieniu, wychylając się nieco by uspokoić pana Fortescue - Florean! FLOREAN! On wcale nie chciał mnie zjadać! Ja żyję! Weź moją różdżkę! - krzyczał, machając łapami, po czym zwrócił się do drugiego Floreana. Tego większego - No to w drogę, Flo, to już niedaleko, zaraz będziesz w domu. - machnął ręką wskazując dalszą drogę. Gigant zerkał na niego kątem oka, w końcu zresztą ruszył dalej we wskazanym kierunku. Ogarnięcie całej sytuacji trochę mu zajęło, ale on chyba naprawdę zrozumiał, że te dwie pchły latające w kółko są po jego stronie i póki znajdują się obok nie nie musi obawiać się żadnych złych czarodziejów.\nTemat: Re: Szmaragdowy Zakątek 22.01.17 12:44\nDawno nie myślałem tak intensywnie i gorączkowo. Próbowałem znaleźć nadające się zaklęcie albo przypomnieć sobie jakąkolwiek przydatną informację o olbrzymach (nie o Branie Krwiopijcu), ale jak na złość absolutnie nic nie przychodziło mi do głowy. Wydawało mi się, że stoję za drzewem już strasznie długo, dlatego też obawiałem się, że z Titusa zaraz nic nie zostanie. Wtedy pozostawało rozcięcie olbrzymiego brzucha, ale nie byłem pewny, czy jestem gotowy na tą nową wersję Czerwonego Kapturka. I już miałem wyskoczyć zza konaru i totalnie improwizować, kiedy przestałem słyszeć titusowe krzyki. Wyjrzałem zestresowany i nie mogłem uwierzyć w to, co zobaczyłem. - Titus... - zacząłem z niedowierzaniem, nawet nie reagując na to, że nazwał stworzenie moim imieniem. - Titus! - Powiedziałem już weselej i klasnąłem głośno w dłonie. Kamień spadł mi z serca. Nie musiałem się już martwić o jego życie, a na pewno nie aż tak bardzo. Zacząłem biegać dookoła z nosem przy ziemi, próbując dostrzec różdżkę Ollivandera. W końcu mi się udało, więc podniosłem i pomachałem nią. - Mam! - Łuhu, wszystko zaczynało wychodzić na prostą. Potem Florean zaczął iść i musiałem biec, żeby dotrzymać mu kroku, ale nie szkodzi - i tak miałem zamiar popracować nad swoją kondycją. - Musiałeś go tak nazwać?! - Zapytałem, krzyknąłem do Titusa. Przecież w niczym mnie nie przypominał. On był wysoki, ja niski. On był gruby, ja chudy. On nie umiał mówić, a ja umiałem. Mogłem tak wymieniać w nieskończoność. - A jak tam, gdzie idziemy, będzie ich więcej? I nie będą takie miłe? - Spytałem, bo wizja gniazda olbrzymów ani trochę mi nie przypadła do gustu.\nTemat: Re: Szmaragdowy Zakątek 08.02.17 15:57\nWreszcie wszystko szło po ich myśli i Titus naprawdę odetchnął, kiedy Florean pomachał mu jego różdżką. Jakby ją zgubił to chyba sam by sobie wypruł flaki, albo odciął prawą dłoń. Bo bez różdżki to jak bez ręki, a tę jednej nie wymieniłby na żadną inną, ba! Był pewien, że żadna inna nie współpracowałaby z nim w aż takim stopniu!\nWzruszył ramionami - hej, Florean to było piękne imię, na pewno lepsze od Śmierdzipyska, a to mu przyszło do głowy jako drugie.\n- Widzę je! Widzę je! - pomachał łapami, kiedy na horyzoncie zamajaczyły wielkie sylwetki przypominające góry. Ruchome góry. W całym swoim podekscytowaniu Titus aż poklepał olbrzyma po policzku i uchu - Stój, stój! - krzyczał, bo gigant jakby przyspieszył kroku widząc swoich. Ollivander pociągnął go za kępkę rzadkich włosów, a ten wydał z siebie niezadowolony ryk i przystanął w miejscu machając wielką łapą, podkładając ją by pomóc swojemu towarzyszowi znaleźć się na ziemi, obok drugiego Floreana. A właściwie to tego pierwszego.\n- Będę za nim tęsknił. - stwierdził, po czym walnął olbrzyma w łydkę, tym samym zachęcając go do dalszej drogi - Idź, Floreanie i nie mieszaj się już w żadne tarapaty! - rzucił na pożegnanie, chociaż był pewien, że wielkolud nawet go nie usłyszał, zbyt zajęty stawianiem kolejnych długich kroków w kierunku gniazda olbrzymów. Zdawało się, że i one go zauważyły.\n- Wracajmy do miasta zanim się sczają, że tu jesteśmy. - jeszcze przez chwilę patrzył za wielkoludem, wsłuchując się w jego nawoływania oraz odpowiedzi przecinające powietrze, a później odebrał od pana Fortescue różdżkę i obaj deportowali się do Londynu.\nTemat: Re: Szmaragdowy Zakątek 08.06.17 17:11\nJayden miał problem. Gorzej. Miałl poważny problem i nie wiedział do kogo się z nim zgłosić. Normalnie załatwiłby to raz dwa tylko był pewien szkopuł. Sprawa nie tyczyła się jego osoby. Gdyby tak było, nie przejmowałby się aż nadto. Trzeba było jednak oddać profesorowi to, że jak sobą w ogóle prawie się nie zajmował, niezważając na grożące mu niebezpieczeństwa, tak za innych był skoczyć w ogień. A jako człowiek oddany sprawie, nie zamierzał się poddawać tak łatwo. Jeden z jego towarzyszy i mentorów potknął się w lesie, nadziewając się na paskudną skałę i naruszył sobie przy tym ścięgna. A przynajmniej tak właśnie sądził Jay, chociaż musiał to jeszcze skonsultować ze specjalistą. Dlatego też zaraz zaczął szukać uzdrowicieli od zwierząt i trafił na kilka nazwisk, do których zaraz wysłał sowy z wiadomościami z prośbą o pomoc. Niestety. Spotykał się z odmową. Najczęściej tłumaczono się brakiem czasu, brakiem dostępu w następnym przedziale czasowym lub po prostu nie odpisywano mu w ogóle. Zaskakujące... Może niektórzy adresaci umarli w międzyczasie? Oby nie, bo tego Vane im zdecydowanie nie życzył. Dopiero przez przypadek ktoś mu wspomniał o lecznicy dla zwierząt, mieszczącej się w London Borough of Waltham Forest. Dostał krótkie instrukcje jak się tam dostać i o kogo pytać, żeby być pewnym, że otrzyma odpowiedź z radą i zaleceniami. Przygotowany i uradowany z możliwego rozwiązania problemu Jayden przeniósł się wolnym i dostępnym kominkiem niedaleko wspomnianego miejsca. Nigdy jeszcze nie znajdował się w podobnym miejscu, bo rodzice nie posiadali zwierzaka, a on na swojego zwyczajnie nie miał czasu. Nie żeby nie chciał, ale wiedział, że z takim roztrzepaniem jakie dane mu było już przy porodzie nie było możliwości pamiętania o regularnym karmieniu czy spacerach. Niestety... Jayden należał do tych obywateli, którzy musieli żyć bez pupila u nogi. Na szczęście nie był to taki wielki problem, bo nocami towarzyszyło mu całe stado mądrych centaurów, od których czerpał wiedzę o astronomii. Wiadomym było, że te szlachetne magiczne stworzenia nie były zwyczajnymi zwierzętami, ale ci pół-ludzie pół-konie musieli mierzyć się z podobnymi problemami zdrowotnymi. Dlatego też na wieść, że jeden z młodszych uszkodził sobie dość poważnie kończynę piersiową, Jay postawił sobie za punkt honoru znalezienie odpowiedniej pomocy. Lub właściwie właściwej porady. Centaury nie ufały byle komu i nie pozwoliłyby zbliżyć się do siebie nieznanemu człowiekowi, dlatego też Jayden starał się jak najlepiej ułożyć sobie w głowie to co działo się z jego kompanem. Stawił się więc w lecznicy dla zwierząt z nazwiskiem panny Julii Prewett jako tej, do której miał się zgłosić. Niestety nie zastał jej w samym budynku, który swoją drogą prezentował się bardzo niepozornie, ale oddelegowano go do mieszczącego się w lesie nieopodal Szmaragdowego Zakątku. Na pewno pan trafi, poradziła mu młoda kobieta, uśmiechając się promiennie. Powiedziała, żeby nie zbaczał ze ścieżki a lśniące rośliny dojrzy już z daleka. Zdeterminowany pan profesor nie zamierzał się poddawać, więc ruszył w drogę zgodnie ze wskazówkami, chcąc odnaleźć lady Prewett. Trochę czasu mu zajął ten spacer, jednak kobieta w lecznicy nie kłamała. Zauważył po jakimś czasie charakterystyczną barwę roślin i majaczącą niedaleko dróżki postać.\n- Przepraszam? Lady Prewett? - spytał, gdy znalazł się na odległości kilku kroków, nie chcąc przeszkadzać kobiecie w bieżącym zajęciu.\nTemat: Re: Szmaragdowy Zakątek 08.06.17 18:40\nPoważnie zastanawiała się nad dobudowaniem do swojej lecznicy dodatkowego pomieszczenia z sypialnią, lub zmienienia zaplecza w odpowiednie miejsce. Poprzedniego dnia, czy raczej nocy wróciła dużo po północy. Było dużo pracy, konie szykujące się do wyścigu zostały otrute, trzeba było działać jak najszybciej. Same badania i zabiegi pochłaniały całe godziny, w tym samym czasie innych zwierząt wcale nie ubywało, czas przepływał jej przez palce, rozmazywał się. W tej chwili natomiast nie miała co robić, a to było jeszcze gorsze. Z samego rana zakończyła ostatnie badania, w tej chwili mogła tylko czekać na dodatkowe eliksiry i odżywki, zanim te nie przyjdą... cóż, pozostawała bezczynna.\nZajęła się więc pozostałymi zwierzętami, jednak kiedy przyszedł czas na zajęcie się sprawami papierkowymi, zgodnie ze swoim zwyczajem odczuła nagłe zmęczenie i oznajmiła, że robi sobie przerwę.\nTeraz stała w miejscu, które w tych okolicach szczególnie lubiła, obok niej lewitowała ładna, porcelanowa filiżanka. Suknię miała niezbyt zdobną - nie lubiła denerwować kotów, czy kugucharów, bzdurnymi kamyczkami na ubraniu - i zabezpieczoną w odpowiedni sposób, by nie zniszczyła się w czasie spaceru. Mogła wyglądać na poddenerwowaną, zamkniętą w swoich myślach, jej spojrzenie wbite było gdzieś daleko w przestrzeń, powoli jednak je odwróciła słysząc męski głos. Nie znała swojego rozmówcy, jednak zdawało się, że jest to kolejny klient. Któż inny miałby jej tutaj szukać?\n- Jak mniemam, wskazano panu tę drogę w lecznicy? - wzięła w dłoń swoją filiżankę. Była biała, przyzdobiona w delikatny wzór paproci. Choć nie odpowiadała jej duma związana ze szlachectwem, sam swój ród, swoją wspaniałą rodzinę ceniła nade wszystko, nie widząc powodu by nie korzystać z jego symboli.\nTemat: Re: Szmaragdowy Zakątek 08.06.17 19:16\nW ogóle nie znał się na zajmowaniu się zwierzętami. Nie, żeby był laikiem w czasie edukacji w Hogwarcie. Nic z tych rzeczy! Przyczyna leżała w zupełnie innym miejscu. Nie znał się za dobrze na zwierzętach z tego względu, że wolał gwiazdy. Musiał wybierać - albo jedno, albo drugie i wybór był doskonale prosty! Nie bał się tych mniejszych, średnich i większych zwierząt, chociaż niektórzy jego rówieśnicy podczas zajęć Opieki Nad Magicznymi Stworzeniami w Hogwarcie potrafili nieźle panikować, jeśli przyszło im stanąć oko w oko z hipogryfem. Jay nie wychowywał się z żadnym zwierzakiem - Vane'owie nie mieli nawet psa, chociaż nie było nigdy specjalnej przyczyny, by go nie posiadać. A mimo tego braku kontaktu za dzieciaka nie posiadał w sobie tego strachu przed nimi. Jednak trzeba było spytać w drugą stronę - czy JJ w ogóle czegokolwiek się bał? Poza oczywistymi brutalnościami, które potrafiły wstrząsnąć jego otwartym, altruistycznym sercem. Ciężko było coś takiego znaleźć, bo nawet będąc samemu w lesie i dostając upomnienie od aurora, że znajduje się na niebezpiecznym terenie, nie przejmował się tym. Chodził swoimi drogami i pozwalał, by wszechświat się nim zajmował. Jeśli zależało mu an przeżyciu profesora Vane'a, musiał o niego dbać i tyle. Nic dziwnego że spora grupa brała go za szaleńca i nie zamierzała zmieniać zdania na jego temat. Tak samo Jay nie zamierzał zmienić zdania o cyrku i o tym, że marnowanie nocy na takie pokazy były straszną szkodą dla społeczeństwa. Dla zwierząt również, ale nie mógł działać wszędzie, gdzie tylko chciał naprostować pewne sprawy. Może po próbie ratowania świata w Zakonie Feniksa mógł się zająć czymś innym? Zapewne pisaniem kolejnej książki naukowej, bo jego drugie dzieło było praktycznie do wydania, a to oznaczało, że następny etap badań jak i obserwacji miał dopiec końca, a zacząć nowy. Co prawda JJ nie miał pojęcia, co mogłoby być tematem kolejnej publikacji, ale nie zamartwiał się na zapas. Pomysły przychodziły mu do głowy na bieżąco i na pewno nie miały zawieść go i w tym momencie.\nZaraz jednak wyrwał się z zamyślenia dość mocno oderwanego od tematu, dla którego się tu znalazł. Uśmiechnał się porozumiewawczo do stojącej przed nim rudowłosej panny, schodząc z powrotem na ziemię. Oj, tak. Zawsze z nim był ten problem. Nigdy nie było wiadomo kiedy się kompletnie wyłączy dając się ponieść rozmyślaniom lub obliczeniom poświęconym ukochanej astronomii. Dopiero teraz mógł przyjrzeć się swojej rozmówczyni i stwierdzić, że naprawde pasowała do tego miejsca. Ze swoją rachityczną urodą i płomiennorudymi włosami zgrywała się z okolicą, która nadawała wszystkiemu bardzo baśniowy wygląd. Niektóre miejsca były niebezpieczne i tylko miały pozornie wyglądać zachęcająco, ale Jayden mógłby wejść nawet w największe niebezpieczeństwo, gdyby zobaczył tam coś ciekawego. Lub gdyby poczuł zapach świeżych ciasteczek. Uśmiechnął się szerzej w typowy i tak charakterystyczny dla siebie sposób, patrząc w szczere zielone oczy panny Julii.\n- Vane. Jayden Vane - przedstawił się zaraz po niej, będąc już pewnym, że dobrze trafił. Przez kilka chwil zwątpił, ale szybko odzyskał nadzieję i mógł zająć się tłumaczeniem powodu swojego przybycia. Przedtem jednak musiał przytaknąć na pytanie pani weterynarz. Musiała być młodsza od niego. Widać to było jeszcze po gładkiem twarzy i dziewczęcym wyglądzie. Przypominała mu nieco Jocelyn i Iris. - Dokładnie. Skierowano mnie w tę stronę i znalazłem dokładnie panią - odparł zadowolony i zaraz przeszedł do rzeczy:\n- Mam nadzieję, że list doszedł, bo ostatnio kilka moich kopert zagubiło się po drodze i nie mogę powiedzieć dlaczego. W każdym razie czy może mi pani pomóc w... - urwał, nie wiedząc jak się za to zabrać. Centaurowej sprawie? Końskiej sprawie? I tak i tak było niedobrze, dlatego zwyczajnie dokończył:\n- Uszkodzonej przedniej nogi u konia?


Weryfikacja domeny · Centrum Pomocy Shopify\nResetowanie uwierzytelniania dwuetapowego\nWymuszone uwierzytelnianie dwuetapowe\nZarządzanie użytkownikami SCIM\nTa strona została wydrukowana dnia May 21, 2022. Aby zapoznać się z aktualną wersją, odwiedź https://help.shopify.com/pl/manual/shopify-plus/security/verified-domains.\nTa funkcja jest dostępna tylko dla planu Shopify Plus.\nWeryfikacja własności domeny to proces, który pozwala udowodnić własność domen e-maili powiązanych z użytkownikami w Twojej organizacji. Po zweryfikowaniu własności domeny możesz skorzystać z następujących funkcji zabezpieczeń:\nPrzed weryfikacją domeny\nPrzed weryfikacją domeny rozważ wykonanie następujących zadań.\nSkonfiguruj tymczasowe środki bezpieczeństwa\nWeryfikacja własności domeny organizacji to proces, który może potrwać kilka dni. Jeśli planujesz skonfigurować uwierzytelnianie SAML lub zarządzanie użytkownikami SCIM, rozważ skonfigurowanie alternatywnych sposobów uwierzytelniania na ten czas, takich jak wymóg uwierzytelniania dwuskładnikowego.\nSprawdź swoje domeny\nDomeny są powiązane tylko z jedną organizacją. W celu zweryfikowania domeny używaj tych domen, które są wyłączne dla Twojej organizacji. Jeśli zweryfikujesz własność domeny, która jest również używana przez inną organizację, inna organizacja nie może już zweryfikować tej domeny.\nZałóżmy, że Twoja organizacja jest filią większego podmiotu, który korzysta z Shopify. Możesz mieć użytkowników, których loginy są oparte na adresach e-mail z Twojej organizacji, a także użytkowników, których loginy są oparte na adresach e-mail spółki dominującej. Jeśli skonfigurujesz weryfikację dla domeny współdzielonej przez organizację zależną i spółkę dominującą, domena spółki dominującej będzie niedostępna do użytku przez inną organizację korzystającą z Shopify. W takim przypadku musisz korzystać tylko z domeny zarejestrowanej w organizacji zależnej.\nJeśli masz użytkowników powiązanych z domeną, która jest potrzebna dla innej organizacji w Shopify, nie zgłaszaj roszczeń do tej domeny. Żądania weryfikacji własności dla tych scenariuszy są sprawdzane ręcznie i prawdopodobnie zostaną odrzucone.\nNie możesz zweryfikować domeny, która jest dostępna dla ogółu użytkowników, np. gmail.com.\nWeryfikacja Twojej domeny wymaga dostępu do Zarządzania użytkownikami.\nJeśli masz subdomeny, musisz zweryfikować każdą z osobna, wykonując następujące kroki.\nW panelu administracyjnym Shopify swojej organizacji przejdź do opcji Użytkownicy > Zabezpieczenia.\nW sekcji Weryfikacja domeny kliknij Dodaj domenę.\nWprowadź nazwę swojej domeny, a następnie kliknij Dalej.\nKliknij przycisk Kopiuj, aby skopiować wartość TXT.\nZaloguj się na konto u dostawcy swojej domeny i wklej skopiowaną wartość TXT.\nKliknij opcję Żądaj weryfikacji.\nDomena ma teraz status Oczekujący. Proces weryfikacji Twojej domeny może potrwać kilka dni. Po zakończeniu procesu status Twojej domeny zostanie zaktualizowany na Zweryfikowany lub Niezweryfikowany, a Ty otrzymasz powiadomienie e-mailem zawierające więcej informacji. Jeśli uważasz, że Twoja domena została odrzucona błędnie lub stwierdzisz problemy z weryfikacją domeny, skontaktuj się z Pomocą techniczną Shopify Plus.\nJeżeli planujesz używać uwierzytelniania SAML dla użytkowników w swojej organizacji, możesz rozpocząć konfigurację SAML. Nie musisz czekać, aż Twoja domena zostanie zweryfikowana.\nJeśli zażądasz weryfikacji domeny bez wprowadzania rekordu TXT, Twoja domena będzie miała status Oczekujący, dopóki nie dodasz rekordu. Gdy domena ma status Oczekujący, organizacje mogą jej żądać, jeśli mają dostęp do rekordu TXT.\nDodaj rekord TXT\nProces dokonywania zmian w ustawieniach DNS różni się w zależności od dostawcy. Zasadniczo, można uzyskać dostęp do rekordu TXT, korzystając z ustawień DNS, obszaru zarządzania domeną, konfiguracji DNS lub podobnych opcji.\nDodawanie rekordu TXT do domen Shopify\nJeśli kupiłeś(-aś) domenę w Shopify, dodaj rekord TXT w sekcji Domeny w panelu administracyjnym Shopify.\nZ panelu administracyjnego Shopify przejdź do opcji Ustawienia > Domeny.\nW sekcji Domeny zarządzane przez Shopify kliknij nazwę domeny, którą chcesz zweryfikować.\nKliknij opcję Dodaj niestandardowy rekord, a następnie wybierz typ rekordu.\nW polu Nazwa wykonaj jedną z następujących czynności:\nJeśli weryfikujesz domenę podstawową, wprowadź @.\nJeśli weryfikujesz subdomenę, wprowadź tylko nazwę subdomeny. Na przykład, jeżeli subdomeną jest retail.domain@example.com, wprowadź retail.\nW polu Wartość TXT wprowadź wartość TXT skopiowaną z panelu administracyjnego.\nKliknij opcję Potwierdź.\nDodawanie rekordu TXT do domen zewnętrznych\nProces dodawania rekordu TXT w ustawieniach DNS różni się w zależności od dostawcy domeny. Zasadniczo, można uzyskać dostęp do rekordu TXT, korzystając z ustawień DNS, obszaru zarządzania domeną, konfiguracji DNS lub podobnych opcji.\nPoniżej przedstawiono kroki, jakie można wykonać w przypadku określonych dostawców domen. Jeśli Twojego dostawcy domeny nie ma na tej liście lub jeśli nie możesz dodać rekordu TXT, skontaktuj się z dostawcą w celu uzyskania pomocy.\nPrzykładowa lista zewnętrznych hostów domen\nDomeny Google OVH Namecheap\nNetwork Solutions Register Rozwiązania Blacknight\nDodaj rekord TXT do 1&1 IONOS\nZaloguj się na swoje konto 1&1 IONOS.\nW sekcji Twoja domena kliknij Zarządzaj domeną.\nW polu Nazwa hosta wprowadź @.\nW polu Wartość wprowadź wartość TXT skopiowaną z panelu administracyjnego Shopify.\nDodaj rekord TXT do 123 Reg\nZaloguj się na swoje konto 123 Reg.\nWybierz z menu rozwijanego nazwę domeny, którą chcesz zweryfikować, a następnie kliknij Zarządzaj.\nW sekcji zaawansowanych ustawień domeny kliknij Zarządzaj DNS.\nKliknij kartę Zaawansowane ustawienia DNS.\nWybierz TXT/SPF z menu rozwijanego.\nW polu Docelowa wartość TXT wprowadź wartość TXT skopiowaną z panelu administracyjnego Shopify.\nDodaj rekord TXT do Bluehost\nZaloguj się do swojego konta Bluehost.\nKliknij kartę Domeny.\nObok nazwy domeny, którą chcesz zweryfikować, kliknij Zarządzaj, a następnie wybierz DNS.\nObok sekcji TXT (Tekst) kliknij Dodaj rekord.\nW polu Rekord hosta wprowadź @.\nW polu Wartość TXT wprowadź wartość TXT skopiowaną z panelu administracyjnego Shopify.\nDodaj rekord TXT do Domain.com\nZaloguj się do swojego konta Domain.com.\nKliknij Zarządzaj na nazwie domeny, którą chcesz zweryfikować.\nKliknij DNS i Serwery nazw.\nKliknij Rekordy DNS.\nKliknij Dodaj rekord DNS.\nKliknij przycisk obok TXT.\nW polu Nazwa wprowadź @.\nW polu Zawartość wprowadź wartość TXT skopiowaną z panelu administracyjnego Shopify.\nDodaj rekord TXT do Enom\nZaloguj się do swojego konta Enom.\nKliknij Moje domeny.\nKliknij nazwę domeny, którą chcesz zweryfikować.\nKliknij Rekordy hosta.\nKliknij Nowy wiersz.\nW rozwijanym menu Typ rekordu wybierz TXT.\nW polu Adres wprowadź wartość TXT skopiowaną z panelu administracyjnego Shopify.\nDodaj rekord TXT do GoDaddy\nZaloguj się na swoje konto GoDaddy.\nNa stronie Moje produkty kliknij DNS obok nazwy domeny, którą chcesz zweryfikować.\nZ listy Typ wybierz TXT.\nW polu Host wpisz @.\nDodaj rekord TXT do domen Google Domains\nZaloguj się na swoje konto Google Domains.\nPrzejdź do sekcji Rekordy zasobów niestandardowych.\nW menu Typ wybierz TXT.\nW polu Tekst wprowadź wartość TXT skopiowaną z panelu administracyjnego Shopify.\nDodaj rekord TXT do OVH\nZaloguj się do swojego konta OVH.\nW sekcji Moje produkty i usługi kliknij nazwę domeny, którą chcesz zweryfikować.\nKliknij Dodaj wpis.\nWybierz TXT jako typ rekordu.\nDodaj rekord TXT do Namecheap\nZaloguj się do swojego konta Namecheap.\nObok domeny, którą chcesz zweryfikować, kliknij Zarządzaj.\nKliknij Zaawansowane ustawienia DNS.\nW sekcji Rekordy hostów kliknij Dodaj nowy rekord.\nKliknij Zapisz wszystkie zmiany.\nDodaj rekord TXT do Network Solutions\nZaloguj się na swoje konto Network Solutions.\nW sekcji Moje nazwy domen kliknij Edytuj DNS.\nKliknij przycisk Zmień miejsce wskazywane przez domenę.\nWybierz Zaawansowane ustawienia DNS i kliknij Kontynuuj.\nW sekcji Tekst (rekordy TXT) kliknij Edytuj rekordy TXT.\nW pierwszym pustym polu Host wprowadź @.\nDodaj rekord TXT do Register\nZaloguj się do swojego konta Register.\nW sekcji Moje produkty i usługi kliknij Moje nazwy domen.\nW sekcji Zarządzaj domeny, którą chcesz zweryfikować, kliknij Edytuj zaawansowane ustawienia rekordów DNS.\nW sekcji Aktualizuj zaawansowane ustawienia DNS kliknij Edytuj rekordy TXT.\nW rekordzie, w którym host ma ustawienie @wprowadź wartość TXT skopiowaną z panelu administracyjnego w polu Tekst.\nDodaj rekord TXT do Blacknight Solutions\nZaloguj się do swojego konta Blacknight.\nNa stronie Strony internetowe kliknij domenę, którą chcesz zweryfikować.\nKliknij Dodaj nowy rekord DNS.\nWybierz TXT z rozwijanego menu\nW polu danych wprowadź wartość TXT skopiowaną z panelu administracyjnego Shopify.\nDodaj rekord TXT do HostGator\nJeśli nie masz dostępu do cPanel, musisz skontaktować się z zespołem pomocy technicznej HostGator, aby wprowadzić następujące zmiany.\nZaloguj się do swojego konta HostGator.\nKliknij Uruchom cPanel.\nW sekcji Domeny kliknij Zaawansowany edytor strefy.\nW polu Nazwa wprowadź nazwę domeny.\nW polu Dane TXT wprowadź wartość TXT skopiowaną z panelu administracyjnego Shopify.\nKliknij Dodaj rekord.\nPo zweryfikowaniu domeny\nPo zweryfikowaniu własności domeny rekord TXT jest okresowo sprawdzany, aby upewnić się, że domena jest nadal własnością Twojej organizacji.\nJeśli rekord TXT nie był zawarty w Twojej domenie przez 30 dni, otrzymasz wiadomość e-mail z prośbą o jego ponowne dodanie. Jeżeli rekord TXT nie został dodany do Twojej domeny w ciągu 10 dni od wiadomości e-mail, status Twojej domeny zmieni się na Niezweryfikowany. Uwierzytelnianie SAML i zresetowanie uwierzytelniania dwuetapowego nie może być wykonane, jeśli Twoja domena jest niezweryfikowana.\nJeśli nie potrzebujesz już domeny lub została dodana przez pomyłkę, możesz ją usunąć.\nSprawdź, czy użytkownicy korzystający z uwierzytelniania SAML nie mają ID Shopify lub adresu e-mail powiązanego z domeną, która ma zostać usunięta.\nSprawdź, czy uwierzytelnianie SAML nie jest ustawione na Wymagane.\nW sekcji Weryfikacja domeny kliknij ikonę usuwania.


22 | Mondo Cazzate - Part 2\n//ŚLUB OD PIERWSZEGO WEJRZENIA ONLINE\nW małżeństwie Ani i Grzegorza nastał czas spokojnej codziennej pracy nad związkiem. Po gorącej namiętności w pierwszych dniach, trudnych chwilach w Siedlcach wygląda na to, że małżonkowie bardzo pielęgnują przyjaźń, która się między nimi urodziła. Obojgu przebywanie w [...]\nNA DOBRE I NA ZŁE ODCINEK 686 ONLINE\nW Leśnej Górze zjawia się doktor Rudnicki, młody lekarz, który ma zacząć specjalizację z chirurgii dziecięcej. Doktor Tretter nie ukrywa jednak, że wolałby widzieć na jego miejscu Kaśkę. Tymczasem doktor Orłowska razem z Góralem [...]\nDyrektor szpitala organizuje zebranie stażystów i zapowiada, że odtąd to on będzie kontrolował ich pracę. Jak młodzi lekarze poradzą sobie z taką presją? Marta ma kolejne problemy. W czasie dyżuru musi nagle zaopiekować się synem. Tymczasem do szpitala przyjeżdża Łucja [...]\nNa komendzie braki kadrowe. Do pary z Jaworem Kubis przydziela sam siebie. Kowal przynosi wieści o trupie w noclegowni. Znaleziony mężczyzna miał podcięte gardło. Policję wezwała kierowniczka ośrodka. Na miejscu kryminalni przesłuchują obecnych tam bezdomnych. Wszyscy odpowiadają tak samo, że [...]\nTeen Wolf Nastoletni Wilkołak ODCINEK 12 SEZON 6 Napisy Online


Wielokulturowa i wielojęzyczna żywa biblioteka – Jasmin\nHome Wydarzenia Wielokulturowa i wielojęzyczna żywa biblioteka\nWielokulturowa i wielojęzyczna żywa biblioteka\nWrz 28th @ 6:00pm - Wrz 28th @ 8:00pm\nSerdecznie zapraszamy do udziału w niezwykłym wydarzeniu: WIELOKULTUROWEJ ŻYWEJ BIBLIOTECE. To spotkanie, podczas którego przy stołach czekają osoby nazywane książkami, pochodzące z wybranych krajów, a Ty możesz podejść do wybranej przez siebie i zadawać pytania dotyczące interesujących Cię tematów.\nJest to niecodzienna okazja do poznania wszelkich, nieodkrytych dla nas faktów ze świata książek, które pojawią się na spotkaniu. To bezpłatny bilet do wyruszenia w podróż między innymi na wybrzeża Meksyku, na Karaiby do Martyniki, do Ukrainy, pod granicę z Rosją, czy na Wschód Afryki, do Erytrei, gdzie kawa smakuje jak nigdzie na świecie. Do gorącej i orientalnej Tunezji możecie się zaś wybrać, spotykając się z książką-Samirem z Jasmina 🙂\nPonieważ spotkania z książkami odbywają się indywidualnie, masz możliwość zapytać o: o kulturę, kuchnię, wiarę, zwyczaje, smaki, a nawet o wojnę, która jest rzeczywistością części krajów naszych książek.\nWydarzenie jest wielojęzyczne, ale każda z osób „książek” mówi w języku polskim.\nPolish holidays that is what and how Poles celebrate


Rafał Grzelak - artykuły | Dziennik Bałtycki\nRafał Grzelak po meczu Bruk-Bet - Arka: Z każdą minutą wyglądaliśmy lepiej\nLotto Ekstrakasa. Bruk-Bet Termalica Nieciecza pokonała Arkę Gdynia 2:1 i tym samym znajduje się w dobrej pozycji wyjściowej przed decydującą, bo ostatnią kolejką. - W mecz nie weszliśmy tak jak zakładaliśmy. Szacunek jednak za to, że wytrzymaliśmy presję i zaczęliśmy grać, co założyliśmy. Trener uczulał nas, żeby nie wdać się w grę górną piłką. A Arka taką lubi. Fajnie, że skończyło się, jak się skończyło - przyznał pomocnik Rafał Grzelak.\nRafał Grzelak na dłużej w Chojniczance\nDoświadczony, 34-letni pomocnik Rafał Grzelak, zdecydował się przedłużyć umowę z Chojniczanką o półtora roku.\nRafał Grzelak związał się z Chojniczanką Chojnice\nI-ligowa Chojniczanka w piątek pochwaliła się pierwszym transferem. Dwuletnią umową z klubem związał się niezwykle doświadczony pomocnik - Rafał Grzelak.\nRafał Grzelak z Arki Gdynia: Chętnie zostanę w Arce na dłużej\nZ Rafałem Grzelakiem, nowym piłkarzem Arki, rozmawia Janusz Woźniak.\ngrzelak w arce\nRafał Grzelak, Dawid Kubowicz i Jakub Miszczuk od poniedziałku w Arce Gdynia\nJuż w poniedziałek kontrakty z zespołem Arki Gdynia parafują Rafał Grzelak, Dawid Kubowicz i Jakub Miszczuk. Każdy z tych zawodników pomyślnie przeszedł testy w zespole prowadzonym przez Pawła Sikorę.\nArka Gdynia skusi się na Rafała Grzelaka? Czterech wciąż testowanych\nCzy Arka Gdynia skusi się na Rafała Grzelaka? Doświadczony piłkarz zbiera pochlebne recenzje i być może zostanie zawodnikiem żółto-niebieskich. Do Gwardii Koszalin wrócił natomiast Japończyk Daisuke Shibusawa.\nArka Gdynia testy\nrafal grzelak arka