Topiąca się w powietrzu galaretka kakaowa w ustach, może być podawana jako samodzielny deser lub stosowana jako składnik warstwy ciasta, ciast, może być dodatkiem do lodów lub sałatki owocowej.\nGotowanie galaretek to zaledwie pół godziny, dużo więcej czasu spędza się na czekaniu, aż przysmak zamarznie, aż będzie gotowy ...\nKakao w proszku: podstawowe zasady przygotowania\nW najprostszej wersji takiej galaretki kakao w proszku i cukier rozpuszcza się w gorącym mleku, po czym dodaje się żelatyny rozpuszczonej w wodzie i po niewielkim ochłodzeniu galaretkę umieszcza się w lodówce na kilka godzin.\nPomimo faktu, że poniższe przepisy opisują przygotowanie galaretki kakaowej z żelatyną, którą miesza się z zimną wodą, do pęcznienia, a następnie ogrzewa do całkowitego rozpuszczenia, a dopiero potem łączy się z innymi produktami, można stosować inne odmiany. Na przykład, zgodnie z instrukcjami wielu producentów, żelatyna jest natychmiast rozcieńczana w gorącym płynie, jest to możliwe nawet w mleku z kakao. W tym przypadku receptury różnią się nieznacznie, ale w granicach łatwo zrozumiałych.\nGalaretka z goframi i kremem czekoladowym\n4-6 art. l kakao;\n40 g żelatyny;\n200 g gofrów (lepszych niż lekkie i bez przekładek);\n100 g wysokiej jakości mlecznej czekolady;\n150-200 ml śmietany.\npodczas gdy żelatyna rozpuszcza się w wodzie, ciesz się kremem czekoladowym;\nw rondlu ze śmietaną, włóż do kąpieli wodnej, rozpuść batonik czekoladowy i wymieszaj, aż do uzyskania jednorodnej masy za pomocą trzepaczki; Dodaj masło do czekolady i wymieszaj ponownie, teraz bijąc jeszcze bardziej, aż krem będzie pompowany, który na tym etapie przygotowania deserów należy odstawić od ciepła;\nw innym rondlu podgrzać mleko, dodać do niego cukier i kakao, mieszając, poczekać, aż się rozpuszczą;\npodgrzej żelatynę, która powinna rozpuścić się bez grudek, ale nie gotować;\ndodać żelatynę do mleka, wszystko dokładnie wymieszać i wyjąć naczynia z pieca;\nWlać pierwszą cienką warstwę galaretki do porcjowanych przezroczystych form i odstawić na 10 minut do lodówki;\nrozdrobnić miękisz wafla na zamrożoną galaretkę i umieścić warstwę kremu ganache, aby go ukrył;\nWlej nową porcję nie zamrożonej galaretki i włóż formę z powrotem do lodówki;\nPowtórz to samo kilka razy z goframi, kremem i naprzemiennymi warstwami galaretki, po czym umieść ucztę na 4 godziny na półce lodówki.\nJelly on kefir\n1 l kefiru;\n5 łyżek. l kakao;\n1 szklanka dżemu z czarnej porzeczki lub jeżyny;\n12-16 sztuk ciasteczek Savoyardi;\n30-40 g żelatyny.\ndodać żelatynę w zimnej wodzie i pozostawić do spęcznienia;\nkakao wymieszać z cukrem i rozpuścić wszystko, mieszając, w kefiru;\nrozpuścić żelatynę w łaźni wodnej, upewniając się, że nie gotuje się, a następnie wlać do kefiru i wszystko dobrze wymieszać;\nWlej około połowy ilości mieszanki do formy na ten deser i włóż do lodówki na kwadrans;\nzdejmij zamrożoną galaretkę z lodówki, posmaruj dżemem, włóż ciasteczka i rozłóż dżem i na nich;\nDelikatnie wlej resztki kefiru do formy i wyjmij galaretkę kakaową w lodówce na trzy godziny.\nGalaretka na śmietanie\n1 l śmietany. Ponieważ jego wysoka zawartość tłuszczu nie jest konieczna do właściwego smaku tego deseru, można pozostać na produkcie 10-15% tłuszczu; 200 g twarogu;\n250-300 g cukru;\n4-5 art. l kakao;\njedna trzecia batonika czekoladowego.\nPrzede wszystkim dodaj żelatynę do zimnej wody;\npodzielić śmietanę na pół, dodać kakao do jednej części;\nwszystkie śmietany, które ubijane są cukrem prostym i waniliowym, zyskają soczystą kremową konsystencję, jeśli wcześniej schłodzisz je w lodówce;\nale jeśli miksujesz z mikserem, zwłaszcza jeśli śmietana nie jest w kuchni, ale jest hodowana - uważaj! Warto przesadzić z szybkością i czasem trwania, ponieważ zaczyna się rozwarstwiać na ziarna i serwatkę;\nwykończone kwaśną śmietaną, włóż na małe naczynia do pieczenia z żelatyną. Powinien się rozpuszczać, ale nie pozwól mu się zagotować;\nwyjąć z pieca po kilku minutach, ostudzić i wlać cienki strumień do kwaśnej śmietany, którą trzeba ponownie ubić, ale nie tak intensywnie;\nw pół śmietanie bez kakao, włóż twaróg, wymieszaj;\nZacznij nakładać lekkie i ciemne części galaretki na porcjowane wazony lub szerokie szklanki, a przed nałożeniem kolejnej warstwy umieść naczynia na 10 minut w lodówce, aby galaretka usztywniła się;\nprawie gotowa galaretka kakaowa wysyłać do lodówki na 3-5 godzin;\nudekorować rozdrobnionymi kawałkami czekolady przed podaniem.\nGalaretka na jogurcie\n1 litr jogurtu naturalnego;\n100-200 g mieszanki gotowego śniadania z musli, orzechów i suszonych owoców;\n4 łyżki. l kakao;\n30-40 g żelatyny;\npodczas gdy żelatyna pęcznieje, rozcieńcza się w zimnej wodzie, wchodź do innych produktów;\nwymieszać jogurt z cukrem i kakao, a dla lepszego rozpuszczenia kakao lepiej jest najpierw połączyć go z cukrem; rozgrzać żelatynę na kuchence do całkowitego rozpuszczenia i ściekać, delikatnie mieszając szpatułką, wlać jogurt;\ndodać do mieszaniny płatki, suszone owoce i orzechy;\nUmieść galaretkę kakaową w odpowiedniej formie i umieść ją w lodówce, aby zamrozić do momentu, aż będzie gotowa, co nastąpi w ciągu 6 godzin.\nGalaretka na lodach\n400 g lodów;\n100 g kandyzowanych owoców;\n100 g czekolady (lepsza niż gorzka);\nrozpuścić żelatynę w zimnej wodzie i pozostawić do spęcznienia na bok;\nprzełamać czekoladę na małe kawałki;\nwlej mleko do rondla, włóż do niego lody i włóż naczynia na kuchenkę, zapalając mały ogień;\nkiedy lody się stopią, dodaj kakao i dobrze wymieszaj;\nopuść rondel i weź żelatynę - pora rozpuścić go, aby zakończyć rozpuszczanie bez grudek, najlepiej w łaźni wodnej;\nWlać żelatynę w cienkim strumieniu do mieszanki mleka i lodów, wymieszać;\ngdy mieszanina ostygnie, dodać czekoladę kakaową i kandyzowaną galaretkę owocową;\nWlać galaretkę do foremek i odstawić do lodówki na 5 godzin.\nGalaretka jajeczna ze śmietaną\n1 l śmietany;\n8-12 żółtek jaj;\n1 worek cukru z wanilią;\n40 g żelatyny.\numieścić żelatynę w chłodnej wodzie;\nOddziel żółtka od białek, włóż ostatnią do pojemnika (lub innego naczynia) i odłóż na bok - przydaj się do pieczenia lub innego deseru, najpierw posmaruj cukrem i wanilią, dodaj kakao i wymieszaj. Gdyby nie było w nim kakao, stałoby się białe, a wraz z nim zrozumiesz gotowość dzięki jej przepychu;\numieścić spęcznioną żelatynę w łaźni wodnej, aby rozpuścić się do końca, ale chronić przed przegrzaniem i jeszcze bardziej zagotować - tak, że traci swoje właściwości; Wlej podgrzaną śmietanę do mieszaniny żółtka, mieszając w tym procesie;\nostatni w galarecie kakaowej dodaj ciepłą żelatynę i wszystko wymieszaj ponownie;\nWlać mieszaninę do formy lub formy i wstawić do lodówki na 4-6 godzin.\nGalaretka z likierem\n1,2 litra śmietany;\n4 żółtka jaj;\n100 g cukru trzcinowego;\n3 łyżki. l kakao;\nbita śmietana w butelce.\nmoczyć żelatynę w chłodnej wodzie;\noddzielić żółtka od białek i przetrzeć cukrem trzcinowym;\nPodgrzej 300 ml śmietany i wlej je do żółtek, delikatnie wymieszaj;\nPozostały krem jest również podgrzewany, dodaje cukier i po rozpuszczeniu wlać połowę do innego rondla;\nw jednej części śmietany dodać kakao i likier Aatertto w ilości do smaku;\numieścić żelatynę w kąpieli wodnej, rozpuścić i podzielić na trzy części;\nDelikatnie wlać każdą porcję żelatyny do mieszanki jajecznej, śmietany z kakao i śmietany prosto, delikatnie wymieszać każdy z trzech składników deseru;\nW przezroczystym naczyniu do serwowania zacznij rozprowadzać lekką galaretkę z kakao i żółtkami warstwami, mocząc między nalewaniem każdej warstwy przez 10 minut, podczas których z kolei powinny być lekko zamrożone w lodówce;\naby uzyskać pełną gotowość galaretki, usuń deser na półkę na 4 godziny;\nPodając galaretkę kakaową z likierem, udekoruj deser bita śmietaną.\nCocoa Jelly: Secrets and Tricks\n1. W niektórych przepisach, gdzie przygotowuje się na przykład galaretkę z kakao na bazie kwaśnej śmietany lub jogurtu, rozpuszczenie cukru w tych produktach mlecznych jest długim procesem, dlatego lepiej jest zastąpić cukier granulowany cukrem pudrem, aw przypadku jego braku zaleca się mielenie piasek w młynku do kawy lub blenderze. 2. Kiedy galaretowata masa przygotowanej galaretki (jeśli masa została ubita) jest zmieszana z czymś (jak twaróg w przepisie galaretki z kwaśnej śmietany), przewiewność pozostanie, nie spadnie, jeśli ruchy szpatułki lub korony podczas mieszania nie będą skierowane na boki, ale do góry.\n3. Lepiej jest wybrać sproszkowaną żelatynę instant - pęcznieje w zimnej wodzie dosłownie 10 minut. Proporcja wody do żelatyny wynosi 5: 1.\n4. Galaretka z produktów mlecznych lub soków owocowych i jagodowych będzie smaczniejsza, jeśli namoczysz żelatynę nie w wodzie, ale w mleku lub soku, odpowiednio.\n4. W zależności od proporcji żelatyny do produktów płynnych w recepturze, deser może okazać się bardziej gęsty, więc można go pokroić nożem (40-60 g proszku żelatyny na 1 litr) lub lekkim drżeniem za dotknięciem łyżki (20 g proszku żelatyny na 1 l).\n5. Jeśli chcesz usunąć gotową galaretkę z kakao z formy, w której zamarzła, i potrząśnij nią, wystarczy przytrzymać pojemnik w gorącej wodzie przez 10-15 sekund, a następnie odwrócić - galaretka łatwo się wymyka. Ale tak się nie stanie, jeśli użyjesz silikonowych form.\nCiasto serowo-galaretkowe - najlepszy deser bez pieczenia! Przepisy na waniliowy, owocowy, czekoladowy twarożek i galaretki\nDeser ze śmietany - poczuj radość życia! Przepisy na desery ze śmietany: galaretka, suflet, musy, ciasta, kremy i inne smakołyki


Doświadczenie jakie zdobyliśmy procując z najbardziej wymagającymi klientami, jakimi są korporacje, zaprowadziło nas do osiągnięcia pewnego stopnia doskonałości zwanego przez Platona „JAKOŚĆ”.\nSpecjalizujemy się w dostarczaniu, projektowaniu, produkcji i serwisowaniu najwyższej jakości elementów identyfikacji wizualnej. Naszym flagowym produktem są systemy RVI przygotowywane dla stacji benzynowych. Współpracujemy zarówno z największymi koncernami paliwowymi jak i rodzimymi firmami.\nPracujemy zgodnie z zasadami bezpieczeństwa pracy (BHP) i społecznej odpowiedzialności biznesu, co daje nam ogromną satysfakcję i jest doceniane przez naszych klientów.\nNaszą podstawowym celem jest dostarczenie i profesjonalny montaż kompletnych systemów identyfikacji wizualnej – RVI\nProjekty elementów reklamowych tworzone są wspólnie z klientem , lub na bazie otrzymanych wytycznych które w 100 % spełniają wymogi klienta oraz księgi znaków towarowych. Instalujemy również systemy identyfikacji wizualnej przekazane przez Inwestora.\nWspółpracując z nami klient otrzymuje :\n– zarządzenie produktem/projektem\n– dokumentację po wykonawczą\n– instalatorów posiadających odpowiednie kwalifikacje BHP oraz szkolenia zawodowe\n– stały nadzór nad projektem\n– firma posiada OC do wysokości 5 000 000 USD ( pięć milinów dolarów)\nMisją firmy AGABIT Sp. Z.o.o jest świadczenie usług na możliwie najwyższym poziomie , oraz jakości w zakresie dostępnych środków finansowych. Realizujemy je zgodnie z doświadczeniem personelu, najlepszymi tradycjami, oraz nowymi technologiami , w przyjaznych i bezpiecznych warunkach pracy.\nPoprzez optymalne wykorzystanie środków, którymi dysponujemy, dążymy do świadczenia usług na wysokim specjalistycznym poziomie, z dbałością o środowisko naturalne i środowisko pracy.\nUsługi, jakie proponujemy zorientowane są na klienta i dążenie do jak najpełniejszego zaspokajania jego potrzeb i oczekiwań czyli:\n* ciągłą ocenę i podnoszenie jakości świadczonych usług,\n* doskonalenie komunikacji wewnętrznej i organizacji pracy,\n* racjonalną i efektywną gospodarkę zasobami firmy, w szczególności:\n* podnoszenie kwalifikacji personelu i ich zaangażowanie na rzecz poprawy\njakości udzielanych świadczeń , ochrony środowiska oraz\npoprawy stanu bezpieczeństwa i higieny pracy,\n* realizację działań dydaktycznych,\n* unowocześnianie posiadanej bazy sprzętowej i technicznej,\n* poprawę wykorzystania istniejącej infrastruktury firmy ,\n* stosowanie technologii i form organizacji zapewniających\nbezpieczne warunki pracy oraz sprzyjających środowisku naturalnemu,\n* spełnianie właściwych wymagań wynikających z przepisów\nnormatywno-prawnych i innych, dotyczących: jakości udzielanych\nświadczeń, bezpieczeństwa pracy oraz ochrony środowiska naturalnego\n* zapobieganie zanieczyszczeniom i osiąganie ciągłej poprawy w zakresie\nnegatywnego oddziaływania na środowisko naturalne, w szczególności:\nograniczenie zużycia zasobów, zmniejszenie ilości wytwarzanych odpadów\ni emisji zanieczyszczeń do atmosfery,\n* zapobieganie wypadkom przy pracy i chorobom zawodowym, oraz zdarzeniom\n* prowadzenie skutecznej kontroli ryzyka zawodowego i dążenie do stałej\nPolityka Jakości AGABIT Sp. Z O.O jest znana, rozumiana , przestrzegana przez wszystkich pracowników. Jest rozpowszechniona i realizowana.\nWarning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /home/hotelfus/ftp/agabitwp/wp-includes/class-wp-comment-query.php on line 399


Zabójcze grzyby i człowiek — slwstr\nSlwstr W notce o panamskich płazach wspominałem, że wiele z przedstawionych gatunków jest zagrożonych wyginięciem. Podobnie jest z licznymi gatunkami płazów na całym świecie. Przyczyny tego są różne, wśród nich zmiany w środowisku, takie jak utrata habitatów będąca konsekwencją między innymi wycinki drzew, w innych regionach jest to zanieczyszczenie środowiska lub ataki pasożytów zwanych przywrami, które istotnie zaburzają rozwój płazów w trakcie metamorfozy z kijanki do postaci dorosłej.Przede wszystkim jednak, przez ostatnich kilkanaście lat panamskie płazy, jak i płazy w wielu\ninnych rejonach świata, padły ofiarą wysoce destrukcyjnej epidemii\nchytrydiomykozy, czyli choroby wywoływanej przez grzyba Batrachochytrium\nChoć (na szczęście) nie wszystkie gatunki płazów są na nią podatne, na\nwielu obszarach, na których się pojawił, grzyb był w stanie wybić wszystkie\nżyjące tam płazy...W jaki sposób grzyb zabija płazy?Grzyb żyjąc w środowisku ma postać małych komórek wyposażonych w wici zwanych zoosporami. Komórki te posiadają zdolność chemotaksji, czyli ruchu ukierunkowanego sygnałami chemicznymi. Mówiąc kolokwialnie, posiadają coś w rodzaju węchu, którym kierują się poszukując swojego żywiciela.Tym żywicielem są płazy bezogonowe, takie jak żaby czy ropuchy. Osiadła na skórze zoospora kiełkuje, a wyrosłe z niej strzępki grzyba przerastają tkanki płaza i zaczynają formować zoosporangium, czyli rodzaj pojemnika, w którym powstają nowe zoospory. Gdy zoosporangium dojrzeje, pęka uwalniając nowe zoospory, które mogą zarażać kolejne zwierzęta. Proces ten zabija płaza. Schemat wykorzystuje fotografie (1 & 2) Briana Gratwicke użyte, zmodyfikowane i udostępnione na licencji CC BY 2.0.\nCzemu tak się dzieje? Właściwie do końca nie wiadomo. Wydaje się, że płazy ginąć mogą od toksyn wytwarzanych przez pasożyta. Skóra płazów funkcjonuje nie tylko jako okrywa ciała, ale także jako ważny narząd wymiany z otoczeniem (w tym wymiany gazowej), tak więc wzrost grzyba zaburza ten proces, co między innymi zmienia równowagę elektrolitową zainfekowanego płaza. Niektóre popularne opracowania używają nawet w tym kontekście dramatycznego sformułowania o umieraniu żab na ataki serca. Żaba zabita przez chytrydiomykozę. Foto: Brian Gratwicke, użyte, zmodyfikowane i udostępnione na licencji CC BY 2.0.\nBadania wykazały także, że w momencie uwalniania zoospor dochodzi do\noddzielenia się komórek budujących skórę płaza od tak zwanej macierzy\nmiędzykomórkowej. Komórki zwierząt są tak zaprogramowane, by w\ntakiej sytuacji popełniać komórkowe samobójstwo (apoptozę).\nNormalnie mechanizm ten zabezpiecza przed pewnymi niekorzystnymi\nzjawiskami (na przykład metastazami komórek nowotworzejących), ale\nindukowany na wielką skalę w zdrowej skórze żaby czy ropuchy ma niszczący\nwpływ.Dlaczego grzyb zaczął zabijać żaby?Ponieważ pojawił się w środowisku, w którym wcześniej go nie było, zyskując dostęp do zwierząt, które nie są na niego odporne. Dziś wiemy, że B. dendrobatidis wywodzi się prawdopodobnie z Afryki i to ludzie włożyli spory wysiłek w rozniesienie go po całym świecie. Mimowolnie pomagała im w tym pewien płaz – Xenopus laevis – po polsku zwany żabą szponiastą: Xenopus laevis. Foto: Brian Gratwicke, użyte, zmodyfikowane i udostępnione na licencji CC BY 2.0.\nXenopus ma interesującą właściwość. Przede wszystkim jest dość\nna infekcje B. dendrobatidis,\ntak więc doskonale nadaje się na nosiciela tego grzyba. Ponadto miała dość\nistotne zastosowanie jako naturalny test ciążowy ludzi. Okazuje się, że\nżaba wystawiona na działanie moczu kobiet w ciąży bardzo szybko składa\njaja (stymulują ją do tego hormony produkowane w trakcie ciąży obecne w\nmoczu). Tak więc żab przez długi czas używano w różnych miejscach na\nświecie właśnie w tym celu, jako wygodnej i względnie niezawodnej\nInną grupą żywotnie zainteresowaną wywożeniem żab poza Afrykę byli\nnaukowcy badający rozwój zwierząt. Z różnych przyczyn Xenopus\nzostała obrana jako jeden z głównych gatunków modelowych w badaniach nad\nrozwojem zarodkowym. To oczywiście wymagało hodowania ich w laboratoriach.\nW ten czy inny sposób, ostatecznym efektem było, że pewne żaby\nwydostawały się do nowych środowisk, w których często zakładały inwazyjne\nkolonie. Wraz z nimi do środowiska wydostawał się grzyb i atakował\nmiejscowe, nieodporne płazy.\nJak bardzo grzyb wpływa na\nDość powiedzieć, że przyjmuje się, że od 1970 roku chytrydiomykoza\ndoprowadziła do wymarcia ponad 100 gatunków płazów na całym świecie.\nAtakuje żaby i ropuchy w obu Amerykach, Europie, Azji i Australii. Co\nwięcej, nawet jeśli na danym terytorium grzyb wybije wszystkie płazy, nie\nma szans na ich powrót, ponieważ potrafi on przetrwać w środowisku bez\npłazich żywicieli (w pewnych warunkach grzyb żyje jako saprofit). Ropuszka złota, bardzo efektowny, endemiczny gatunek z Kostaryki. Ostatni żywy osobnik widziany był w 1989 roku. Gatunek oficjalnie wymarły, prawdopodobnie jedna z pierwszych ofiar chytrydiomykozy. Fotografia z domeny publicznej.\nGdy naukowcy zaczęli się orientować co się dzieje, podjęli starania ochronne. Polegają one na wyłapywaniu przedstawicieli zagrożonych gatunków, poddawaniu specjalnym dezynfekującym zabiegom, a następnie umieszczaniu w sztucznych środowiskach wolnych od pasożyta: Jedna z oaz dla płazów zagrożonych chytrydiomykozą. Foto: Brian Gratwicke, użyte, zmodyfikowane i udostępnione na licencji CC BY 2.0.\nNiektóre gatunki względnie dobrze znoszą hodowlę w niewoli (na przykład złota żaba panamska), inne jednak nie chcą się rozmnażać. Jedyne co wtedy pozostaje do zrobienia, to pobranie materiału genetycznego od wciąż żywych osobników celem zachowania ich genetycznej różnorodności, a następnie przyglądanie się, jak wraz z ostatnimi trzymanymi w niewoli osobnikami wymiera cały gatunek.Czy coś podobnego dzieje się z innymi organizmami?Tak. W ostatnich latach pomiędzy 5,7 a 6,7 miliona amerykańskich nietoperzy zostało zabitych przez grzyba Pseudogymnoascus destructans. Wywołuje on chorobę zwaną syndromem białego nosa (WNS, white nose syndrome). U niektórych podatnych gatunków śmiertelność sięga 95% zarażonych osobników. Nietoperz z charakterystycznym pleśniowym nalotem na nosie, świadczącym o zachorowaniu na WNS (kliknięcie powiększa). Foto: Pete Pattavina, zmodyfikowane, użyte i udostępnione na licencji CC BY 2.0.\nW 2008 roku zaobserwowano go po raz pierwszy w jednej amerykańskiej jaskini, trzy lata później zabijał nietoperze zimujące w 113 jaskiniach. Kilka gatunków w wyniku ataków choroby jest zagrożonych wyginięciem.Skąd się wzięła? Z Europy, gdzie grzyb co prawda atakuje nietoperze, ale jest dla nich zasadniczo niegroźny. Nietoperze są ofiarą tego samego zjawiska co niektóre płazy – zawleczony gatunek chorobotwórczy jest znacznie bardziej niebezpieczny dla zwierząt, które wcześniej nie miały z nim kontaktu.Skąd europejski grzyb znalazł się w amerykańskich jaskiniach? Jak mniemam już się domyślacie – przeniósł go tam człowiek.Jak grzyb zabija nietoperze?Nietoperze Ameryki Północnej, podobnie jak europejskie, żywią się owadami, których brakuje zimą. Dlatego zimną porę roku zwierzęta te spędzają w stanie hibernacji, gdy ich ciała obniżają znacząco temperaturę, spada szybkość ich oddychania oraz spowolnieniu ulega bicie serca.W takim stanie nietoperz może przeżyć bez jedzenia kilka miesięcy w stanie specyficznego snu. Gdy jednak nietoperz cierpi na WNS, wtedy budzi się zimą, podnosząc swoją temperaturę ciała i gwałtownie zużywając zapasy. Czasami wybudzone nietoperze zaczynają nawet latać i wychodzą z jaskiń, w których nocowały, by skonać na śniegu. Tak to opisywała Elizabeth Kolbert, która w swojej książce Szóste wymieranie zrelacjonowała wycieczki do amerykańskich zimowisk nietoperzy wraz z badającymi te zwierzęta naukowcami:Po około półtorej godziny dotarliśmy do wejścia do jaskini – zasadniczo wielkiej dziury zrobionej w zboczu góry. Kamienie z przodu wejścia były ubielone ptasimi odchodami, śnieg zaś pokryty odciskami łap. Najwyraźniej kruki i kojoty zorientowały się, że w tym punkcie znajdowało się miejsce do zdobycia łatwego pokarmu.(…) Nietoperze wylatywały i wlatywały do jaskini, a niektóre pełzały w pobliżu po śniegu. Hicks [jeden z uczestników ekspedycji - przyp. slwstr] spróbował złapać jednego, zwierzę było tak ospałe, że dało się schwytać za pierwszym razem. Trzymając je pomiędzy swoim kciukiem i palcem wskazującym skręcił mu kark i wsadził do torebki typu Ziploc. „Dzisiaj krótka inspekcja” oświadczył.Grzyb atakuje zimujące nietoperze bo jest psychrofilem, to znaczy gatunkiem, który rośnie tylko w niskich temperaturach (z tego samego powodu jest niegroźny dla nietoperzy latem, czy dla ludzi, których temperatura spada do poziomu preferowanego przez grzyba tylko w sytuacjach, gdy jest im już naprawdę wszystko jedno co porasta ich ciała).No dobra, ale jakie ma to znaczenie dla ludzi?Można udzielić na to co najmniej dwóch odpowiedzi. Choć niełatwo to uzasadnić racjonalnie, wizja, że w wyniku naszych działań wykończone zostaną całe grupy zwierząt jest trochę przerażająca. Nie zrozumcie mnie źle, wielokrotnie na tym blogu pisałem już, że niszczenie przyrody, czyli po prostu eksploatowanie jej na różne sposoby, jest naturą ludzi, tak jak innych stworzeń, jesteśmy tylko w tym znacznie lepsi. Niemniej, właśnie dlatego, że mamy potencjał wykraczania poza te aspekty naszej natury, które są warunkowane biologicznie, możemy dostrzec, że w nienaturalnym interesie naszego gatunku jest wspólny wysiłek zachowania z natury, jaką ją zastaliśmy pojawiając się na tej planecie, jak najwięcej. Autor: Ann Froschauer/USFWS, zmodyfikowane, użyte i udostępnione na licencji CC BY 2.0.\nChciałbym wierzyć, że ten niematerialny, niepragmatyczny, symboliczny (moralny?) aspekt jest sam w sobie wystarczającą motywacją, żeby nie likwidować prawie wszystkiego co żyje i zamieniać Ziemię w nudne, opustoszałe cmentarzysko. Innymi słowy, wolałbym, byśmy nie zubażali tego świata tylko dlatego, że możemy.Druga odpowiedź odwołuje się do pragmatyki. Usunięcie większości płazów czy nietoperzy z różnych ekosystemów będzie miało skutki, które odbiją się ludziom czkawką. Szczególnie nietoperze są żarłocznymi owadożercami. Gdy wyginą, pojawi się ogromna nadwyżka owadów, w tym komarów atakujących ludzi oraz wielu innych, pożerających ludzkie uprawy, która będzie miała istotny wpływ na rolnictwo.Czy można coś z tym zrobić?Po prawdzie – jak na razie niewiele. Właśnie to jest najgorszym aspektem wprowadzania nowych gatunków, są jak dżin wypuszczony z butelki, który już nie chce do niej wrócić. Oba opisane tu gatunki są w stanie skutecznie przetrwać bez żywicieli. Raz skażone obszary wydają się na zawsze stracone.W przypadku grzyba atakującego nietoperze zidentyfikowano wiele antybiotyków, które go skuteczni zabijają. Jak przypuszczam, mogłyby one być użyte w terapii już zainfekowanych zwierząt, ale trudno sobie wyobrazić, by dało się ich użyć jako ochronnej tarczy dla dziesiątek milionów nietoperzy w naturze.Jeśli chodzi o grzyba atakującego żaby, niedawno ukazała się praca, w której udowodniono, że pewne mikroskopijne drapieżniki (takie jak wrotki czy pierwotniaki pantofelki) potrafią skutecznie wyżerać zoospory grzyba, chroniąc w ten sposób przed infekcją płazy. Oczywiście działa to w warunkach laboratoryjnych, pozostaje kwestią otwartą jak mielibyśmy odpowiednie organizmy wprowadzić do środowiska i utrzymać ich populacje na wystarczająco wysokim poziomie.Nie mówiąc już o tym, że wymagałoby to wprowadzania do różnych ekosystemów organizmów wcześniej w nich niewystępujących. Istnieje już precedens w zastosowaniu podobnej metody.Zawleczony na Hawaje gatunek inwazyjnego ślimaka Lissachatina fulica stał się tam takim szkodnikiem upraw, że postanowiono poradzić sobie z nim wprowadzając inny obcy gatunek ślimaka, tym razem drapieżnego Euglandina rosea. Euglandina rzeczywiście ochoczo wzięła się do jedzenia ślimaków, ale nie zawleczonych, tylko rodzimych gatunków (należących do gatunków nazywanych ślimakami drzewa O’ahu). Wiele z nich wyżarła do szczętu w ciągu jednego roku (!) od wprowadzenia. Euglandina rosea, foto: Parick Feller, zmodyfikowane, użyte i udostępnione na licencji CC BY 2.0.\nDziś wszystkie wciąż jeszcze żyjące gatunki ślimaków drzewa O’ahu mają status zagrożonych wyginięciem (w tym dokumencie z 1993 roku 23 gatunki z 41 znanych są opisane jako już wtedy wymarłe). Kiedyś skrajnie pospolite, dziś ograniczone do kilkudziesięciu żyjących osobników, są smutnym memento dla wszystkich, którzy próbują przywracać do równowagi raz zaburzone ekosystemyJeśli ta notka cię zaciekawiła, polub fanpage bloga na Facebooku by otrzymywać wiadomości o podobnych.\nNiedawno odkryto spokrewniony gatunek atakujący salamandry i\nTa konkretna forma apoptozy nazywa się „anoikis”. W przypadku wielu\nnowotworów dochodzi do wyłączenia mechanizmu molekularnego, który ją\nuruchamia. W konsekwencji komórki nowotworowe mogą skutecznie\nmigrować do innych części ciała, bo nawet po oddzieleniu od macierzy\nkomórkowej zachowują żywotność, zamiast popełnić programowane\nkomórkowe samobójstwo. ↩\nCo zresztą jest jedną z przesłanek dla hipotezy, że grzyb ten\npochodzi z Afryki, gdzie Xenopus żyje naturalnie. Jeśli żaba\nwspółwystępowała z pasożytem od dawna, wtedy jej odporność jest\noczywistym skutkiem koewolucji i adaptacji żywiciela i pasożyta. ↩\nObjawy infekcji u X. laevis są albo w ogóle nieobecne, albo\nCzyli gatunek odżywiający się rozkładaną martwą materią organiczną.\nTypowymi grzybami saprofitycznymi są wszelkie pleśnie. ↩\nekologia, ochrona środowiska, biologia


Jura Krakowsko-Częstochowska noclegi -AGROTURYSTYKA, Agroturystyka Dorota Cierniak - noclegi, Kroczyce, Małopolska, Jura Krakowsko-Częstochowska, jura,\nAgroturystyka Dorota Cierniak - noclegi, Kroczyce, Małopolska\n42-425 Kroczyce, Podlesice 6a - Dzwoniąc powołaj się na portal SlonecznaMalopolska.pl\nAgroturystyka Dorota Cierniak - noclegi, Kroczyce, Małopolska, Jura Krakowsko-Częstochowska, jura, noclegi Kroczyce, Podlesice, noclegi Podlesice, agroturystyka, agroturystyka w jurze, agroturystyka na Małopolsce, wczasy, wypoczynek, urlop, wakacje, wakacje na Małopolsce, ferie, ferie zimowe z rodziną Piktogramy\nMam przyjemność zaproponować Państwu pokoje do wynajęcia przez cały rok: na okresy wakacyjne, tygodniowe i dłuższe (wczasy), a także na pobyty weekendowe.\nPosiadamy dwa budynki.\nBudynek pierwszy przeznaczony wyłącznie dla gości z wejściem bezpośrednio z placu do korytarzyka gdzie znajdują się dwa pokoje z łazienkami. Posiadamy:\npokój 2, 3 lub 4 osobowy z łazienką\npokój 2, 3 lub 4 osobowy - ubikacja i prysznic wyłącznie do tego pokoju\nOraz w odrębnym budynku posiadamy:\npokój 2 lub 3 osobowy z łazienką Do dyspozycji naszych gości są dwa miejsca na palenie ognisk, huśtawki, stoły, ławy itp. Z placu rozciągają się przepiękne widoki na tutejsze pagórki i górę Zborów osypanej mnóstwem skał wapiennych. Na szczycie góry Zborów znajduje się park widokowy. Jest to jeden z najwyższych wzniesień Jury Krakowsko-Częstochowskiej.\nDzieci na pewno ucieszy piaskownica z huśtawkami. Można skorzystać z wygodnych mebli ogrodowych i grilla, sezonowo - z owoców w sadzie. Przy obiekcie znajduje się teren rekreacyjny i słoneczny taras. Na placu możliwość zrobienia grilla, rozpalenie ogniska i usmażenie kiełbasek lub przygotowanie dania regionalnego "prażonek".» DODATKOWE INFORMACJE «\nCałe nasze podwórko jest ogrodzone, więc nie musimy bać się o nasze pociechy jak i pozostawione na u nas samochody.» ATRAKCJE «\nOkoliczne tereny Podlesic oferują:\nliczne piesze szlaki turystyczne, z których najpopularniejsze to Szlak Orlich Gniazd i Szlak Warowni Jurajskich\nzwiedzanie zamków w Ogrodzieńcu, Mirowie, Bobolicach i Morsku oraz innych licznych niezwykłych zabytków\npiękne trasy rowerowe\nleżące nieopodal tereny do wspinaczki skałkowej\nobfite zbiory jagód i grzybów\nLatem możliwość kąpieli na basenie w Morsku oraz okolicznych zalewach znajdujących się w miejscowościach Kostkowice i Siamoszyce\ninne regionalne atrakcje


Klasa 1: Stepping stones – Angielski w szkole i w domu\nKlasa 1: Stepping stones\n25 października 2015 25 października 2015 | Sylwia Wiśniewska\nW tym tygodniu skakaliśmy jak żabki po kamykach, śpiewaliśmy The five frog hop, graliśmy w żabkowe domino, opowiadaliśmy historyjkę Stepping stones, a na sam koniec do tego całego żabkowego tygodnia dołożyliśmy pięć kolorów – to taki zwiastun tego, co będzie się działo w przyszłym tygodniu.\nMuszę się przyznać, że lubię łączyć lekcje jakimś lejtmotivem. Wheels of [my mind] go round and round – tak to u mnie w głowie działa. Lubię (i wyznam szczerze, że mam na tym punkcie małego nauczycielskiego hopla), gdy jakiś element wprowadzony w czwartek, powraca na kolejnej lekcji przy śpiewaniu piosenki, ta z kolei przemieni się w zabawę ruchową, a następnie niektóre słowa z piosenki zostaną wykorzystane w grze albo w historyjce. Takie planowanie jest oczywiście istotą Edukacji Zintegrowanej, ale integrować można nie tylko przedmioty (edukacja matematyczna (liczenie) + edukacja muzyczna (śpiew) – edukacja plastyczna + angielski), ale także wewnątrz danego przedmiotu – tematycznie lub środkami używanymi w cyklu lekcji. Motywy przewodnie w tym tygodniu to: liczenie – żaby – kamienie – skakanie – kamienie – domino. Na Facebooku wyglądałoby to tak: #counting#frog#hop#stones#dominoes 😊\nW zeszłym tygodniu wprowadzając cyfry pokazywałam je zapisane systemem kropkowym na dużych kółkach, które potem położyłam na dywanie i skakaliśmy na nie jednocześnie licząc od 1 do 5. Miało to nas wprowadzić w system zapisu, który potem zobaczymy w podręczniku – na str. 14 żaby nie mają na plecach cyfr, ale właśnie kropki, siedzą zaś na kameniach z cyfrą, a my licząc używamy trzeciego rodzaju kodu – słownego. Dzieci uczą się symultanicznie nazywać liczbę (one), rozpoznawać jej wartość liczbową (jedna kropka) i zapis ( cyfra 1). Liczymy w ten sposób kropki, żaby, palce, kółka na dywanie, skoki, które wykonujemy itd.\nDla jasności: na angielskim zasadniczo liczenie ogranicza się do mechanicznego recytowania one – two- three – four – five. Tylko nieliczne dzieci widząc rękę z trzema palcami, „liczą” je w pamięci (rozpoznają liczebność zbioru – aspekt kardynalny liczby) i potrafią powiedzieć od razu three. Większość sześciolatków nie rozumie pojęcia liczby jako pojęcia abstrakcyjnego, ale musi widzieć konkretne jego realizacje, np. musi „dojść” do trzech palców zaczynając od jednego palca.\nTak na marginesie: w drugiej klasie, żeby odpowiedzieć na pytanie o wiek – How old are you? – niektóre 8-latki muszą nadal przeliczyć na konkretach (palcach) od 1 do 8, a więc umiejętność liczenia – w jakimkolwiek języku – nie oznacza jeszcze rozumienia pojęcia liczby. Kształtowanie tego pojęcia to proces długotrwały, rozpoczynający się w okresie przedszkolnym i niekończący się bynajmniej w klasie 1. To że dzieci licza po angielsku od 1 do 5, w wielu przypadkach nie oznacza, że jeśli powiemy circle five frogs będzie potrafilo ze zbioru 10 żab wyodrębnić 5. To trudne.\nJednak widząc jaką radochę dzieciakom sprawia liczenie, z jakim entuzjazmem informują mnie, że „ja już potrafię liczyć po angielsku do 12” (czyli wyrecytować cyfry od 1 do 12) nie mogę Państwu obiecać, że w przyszłym tygodniu „przypadkiem”😉 nie zapytam One frog here and two frogs there. How many? Count with me. One, two, three. Three frogs. Nie mogę też obiecać, że jeśli dziecko będzie chciało zapisać one cyfrą a nie kropką, to mu/jej na to nie pozwolę. Wiem, wiem. Pisanie cyferek w elementarzu pojawi się gdzieś na przełomie grudnia/stycznia, więc pewnie powinnam czekać. Ale ja mam to w nosie, bo jak już wielokrotnie pisałam, dla mnie najważniejsze jest dziecko, jego/jej zainteresowania w tym właśnie momencie. Jeśli teraz chce coś napisać, to niech napisze. Ministerialny układ treści, sekwencja: najpierw pierwsze litery, a potem pierwsze cyfry, są tylko podpowiedzią dla nauczyciela, a nie normatywem. Jeśli chodzi o język obcy to oczywiście obowiązująca norma to nadal: nie piszemy tego czego nie umiemy zrozumieć ze słuchu i samodzielnie powiedzieć. Ale dzieci już przyszły do szkoły z umiejętnością liczenia po angielsku, więc aż się prosi by pchnąć to trochę dalej. Już słyszę te skargi do kuratorium, że Pani z angielskiego zmusza „te malutkie sześciolatki” do dodawania. Olaboga! Cóż, polegam w tym miejscu na tym, co widzę – dzieci chcą liczyć, robią to z prawdziwą radością, rozpoznają cyferki, dobrze liczą od 1 do 5 i z powrotem, sprawnie rozpoznają wartości liczbowe (na konkretach, na obrazkach i zapisane cyfrą), są zatem gotowe do innych operacji matematycznych: dodawania, odejmowania itd. Znam też wyniki długoletnich badań prof. Edyty Gruszczyk-Kolczyńskiej w tym zakresie. Wśród pięciolatków co piąte dziecko jest uzdolnione matematycznie, a wśród sześciolatków, co czwarte, zaś w klasie pierwszej już tylko co ósmy uczeń przejawia te uzdolnienia. Dlatego też dajmy dzieciom liczyć jeśli mają na to ochotę. W jakimkolwiek języku. Nie marnujmy ich potencjału!\nA zatem: liczymy żaby wyjmowane przeze mnie z worka. Na ich widok dzieci przejawiają ten sam co zawsze entuzjazm: „Ojej, prosze pani jaki fajny! „O, a ja gram w tą grę” (Cut the rope z żabą uwielbiająca cukierki). Nowe słowa + emocje = zapamiętywanie, czyż nie?\nPowtarzamy liczebniki w czasie śpiewania piosenki The five frog hop, a przy tym możemy sobie trochą poskakać. Przy okazji widzimy jak wygląda praca z prawdziwą grupą dzieci: niektórzy śpiewają na głos i tańczą, niektórzy tańczą na leżąco, a śpiewają „w głowie”. Tak to właśnie jest.\nPotem razem z Budy’m i Holly liczymy przeskakiwane przez nich kamyki (stones) w strumyku – najpierw przy inscenizacji historyki na makiecie,\na potem z „ludzkimi” aktorami. Jak widać podkładki z poprzedniej lekcji uległy transformacji (kropki są pod spodem, dodałam też jedną zieloną, która zamieniała się w żabę) i teraz odgrywają tytułową rolę stepping stones.\nNiestety jak to zawsze bywa, największy problem jest taki, kto ma grać w historyjce, do której jest potrzebnych tylko dwoje aktorów? Dzieci nie zauważają tego drobnego szczegółu, że cała klasa odgrywa role, bo przecież podkładamy głosy, a tych dwoje (jedna w opasce a la Holly, a drugi w krawacie a la Bud) to tylko wykonawcy ruchów – wszyscy chcą być Holly i Bud’em, a jak to jest niemożliwe, to są bardzo niezadowoleni i się obrażają. Serio. Mija im kiedy oglądamy podręcznikową historyjkę na dużym ekranie. Magia „telewizji”.\nPrzygotowując się do historyjki liczymy też żaby na planszach domina i porównujemy je z cyfrą na planszy obok zastanawiając się czy możemy ją dołożyć do tej, która leży na dywanie. W ten sposób uczę/przypominam dzieciom jak się gra w domino: na jednej lekcji gramy całą klasą w wielką podłogową wersję, a na następnej dzielę dzieci na trzyosobowe zespoły i grają w grupach. Oszczędzam w ten sposób czas na tłumaczenie zasad, no i nie muszę przechodzić na polski. Trzy rundki grania wystarczają żeby wszyscy powtórzyli cyfry od 1 do 5, choć prawda jest taka, że nie wszystkie dzieci kładąc kartonik na dywanie zgodnie z zasadami „tłumaczyły” co na nim jest: five frogs and number five – to moją rolą było pilnowanie tego. Inny problem jest taki, że w każdej klasie znalazło się dziecko, które absolutnie nie chciało grać („bo ja nie lubię gier”). Tak jak nie zmuszam do śpiewu, tak i nie zmuszam do grania w gry. Nic na siłę. Dziecko siedziało sobie przy jednej z grup i po paru minutach (kiedy obawa przed przegraną znikała?) samo dołączało do zabawy.\nNa części kolejnej lekcji poznaliśmy nazwy pięciu kolorów (podręcznik str. 16): red (czerwony), orange (pomarańczowy), brown (brązowy), green (zielony), yellow (żółty). Paleta jest nieprzypadkowa, pozostajemy bowiem w tematyce jesieni. Na kolejnej lekcji będziemy puszczać kolorowe latawce zrobione z jesiennych liści, zbierać grzyby, orzechy i liście.\nZrobiliśmy też dwa zadania w zeszycie ćwiczeń (str. 14), które nam ładnie połączyły kolory, liczenie i żaby. Pierwsze ćwiczenie zamieniłam w zadanie na rozumienie ze słuchu: Colour this leaf red (pokoloruj ten liść na czerwono) jednocześnie pokazując i liść na ekranie i kredkę w odpowiednim kolorze, a po jakimś czasie przyklejałam do tablicy multimedialnej liść w odpowiednim kolorze. Muszę sobie jakoś radzić z robieniem „klucza do zadań” dla dzieci, bo niestety nie ma jak Treetops‚ie zeszytu ćwiczeń w iTools’ie, tam oprogramowanie oferowało pisaki w różnych kolorach. Zeszyt ćwiczeń zeskanowałam i wyświetlam dzieciom odpowiednią stronę na tablicy (bardzo ułatwia np. szukanie odpowiedniej strony, w sytuacji kiedy dzieciom w żadnym języku polecenie „otwórzcie zeszyt ćwiczeń na stronie czternastej” nic nie mówi), ale nie mogę np. obrazka „pokolorować” cyfrowym atramentem, bo ten w salach, w których pracuję jest tylko w kolorach niebieskim, czarnym, czerwonym i zielonym.\nW drugim ćwiczeniu jedna żaba ma kropkę pomarańczową, więc ją tak zostawiliśmy, kolejne pokolorowaliśmy na czerwono i zielono (ja na tablicy cyfrowym atramentem), a dzieci już same decydowały czy nr 4 czy nr 5 będzie brązowy i żółty. Potem np. pytałam Frog number one. What colour is it? a dzieci odpowiadały Orange. Zatoczyliśmy zatem na lekcji pełne koło. Zaczęliśmy od żab i skończyliśmy na nich.\nZadanie domowe to wykonanie miniflashcards (karta pracy włożona do zeszytu ćwiczeń). Kolorujemy pięć białych pól na kolory „przerabiane” w rozdziale 2: czerwony, żółty, brązowy, zielony, pomarańczowy, wycinamy karty po przerywanych liniach, gotowe karty wkładamy do koperty, a tę wklejamy do zeszytu. Dodatkowe białe karty także trafiają do koperty – będą w zapasie, w razie gdyby któraś się dzieciom zagubiła.\nZamieszczone w Lekcje\tbieżącegryklasa 1\n< Prośba i pytanie\nKlasa 2: What’s your name? >\n2 uwagi do wpisu “Klasa 1: Stepping stones”\n29 listopada 2016 o 18:29\nA co to za podrecznik?\n30 listopada 2016 o 00:08\nYoung Treetops 1


Chleb mieszany na zakwasie z oliwkami i suszonymi pomidorami. Sierpniowa Piekarnia! – Kuchennymi drzwiami\nChleb mieszany na zakwasie z oliwkami i suszonymi pomidorami. Sierpniowa Piekarnia!\n22 sierpnia 2016 20 marca 2017 Amber\nUpiec chleb to magia.\nCały ten fantastyczny proces, kiedy powstaje jedyny w swoim rodzaju bochenek, daje niezwykłe poczucie radości.\nA wspólne pieczenie to tak, jakby na jeden czas zamienić swoją kuchnię w niezwykłą piekarnię.\nDlatego każdego miesiąca zapraszam Was do naszego rytuału wypiekania, aby razem zanurzyć się w magii.\nDziękuję, że jesteście, pieczecie, pokazujecie nasze wspólne magiczne chleby.\nI piszecie, ze czekacie na ten nasz niepowtarzalny czas.\nPiekarnia żyje dzięki naszej wspólnej pasji.\nNiech nam się piecze!\nChciałam nadać temu chlebowi sródziemnomorski charakter…Zrezygnowałam więc z mąki żytniej i siemienia. Dodałam za to suszone w słońcu pomidory i sycylijski miód z kwiatów pomarańczy.\nChleb mieszany na zakwasie z oliwkami i suszonymi pomidorami\ninspiracja przepisem z bloga Badylarki\n240 g aktywnego zakwasu żytniego\n250 g mąki pszennej chlebowej bio typ 1050\n1 łyżeczka (8 g) soli\n300 -330 g wody\n18 czarnych oliwek\nW dużej misce wymieszać mąki, sól, miód i zakwas. Dolać ok. 200 g wody i wymieszać.\nDolać resztę wody i wyrobić ciasto drewnianą łyżką (ok. 6 minut) – składniki powinny się ze sobą połączyć, a masa powinna mieć gęstą konsystencję, ale na tyle rzadką, by dawała się wyrabiać łyżką.\nPrzykryć ciasto wilgotną gęstą ściereczką i odstawić do wyrośnięcia na kilka godzin (najlepiej na noc).\nRano ciasto będzie wyraźnie wyrośnięte. Odłożyć ok. 220 g masy do pojemnika na następny wypiek. Pojemnik z ciastem przechować w lodówce.\nDo reszty ciasta dodać pokrojone oliwki i pomidory. Wmieszać oliwki i pomidory w ciasto drewnianą łyżką.\nPrzełożyć ciasto do keksówki wyłożonej papierem do pieczenia.\nOdstawić ciasto do ponownego wyrośnięcia na ok. dwie godziny. Wierzch ciasta można posmarować oliwą lub posypać mąką i przykryć wilgotną ściereczką lub ciasto w keksówce włożyć do plastikowej torby i szczelnie zawinąć.\nFormę z wyrośniętym ciastem wstawić do piekarnika. Ustawić piekarnik na 180 stopni i piec (program góra-dół) 50-60 minut. Uwaga! Czas pieczenia zależy od indywidualnych cech ciasta i piekarnika.\nWyjąć chleb z formy, usunąć papier do pieczenia i odstawić do ostygnięcia. Po upieczeniu chleb powinien oddawać głuchy dźwięk, gdy postuka się go od spodu.\nChleb mieszany na zakwasie z miodem i oliwkami na blogach:\nam. art kolor i smak\nChleb litewski na zakwasie w czerwcowej Piekarni\nTagged miód, na zakwasie, oliwki, Piekarnia\nPrevious Post Previous Post: Papryki faszerowane winnym risotto. Kolory dojrzałego lata…\nNext Post Next Post: Naleśniki francuskie, mascarpone i maliny! Śniadanie nie do łóżka…dla Niej i dla Niego\n37 thoughts on “Chleb mieszany na zakwasie z oliwkami i suszonymi pomidorami. Sierpniowa Piekarnia!”\n22 sierpnia 2016 at 20:07\tOdpowiedz\nDawno nie komentowałam, latem czas leci zdecydowanie za szybko. Udało mi się dołączyć do sierpniowej piekarni i się cieszę, bo chleb przypadł mi do gustu. Podoba mi się też Twój pomysł, aby zrezygnować z siemienia lnianego i dodać suszone pomidory 🙂\nA moja wersja na blogu: http://smakowitychleb.pl/chleb-na-zakwasie-z-oliwkami-i-miodem/\n22 sierpnia 2016 at 20:08\tOdpowiedz\nNa pewno pyszny chleb z suszonymi pomidorami. Wygląd a bardzo apetycznie. Dziękuję za wspólne pieczenie.\n22 sierpnia 2016 at 20:09\tOdpowiedz\nCudny bochen 🙂 dziękuje za wspólne pieczenie – ten chlebuś z oliwkami jest wspaniały i pyszny, będę go piekła częściej. A tu mój wypiek 🙂\n22 sierpnia 2016 at 20:46\tOdpowiedz\ncieszę się, że tak Ci przypadł do gustu nasz sierpniowy chleb!\nPięknie się upiekł! Mnie po krótkiej przerwie udało się dołączyć do Piekarni. Bardzo fajna propozycja. U mnie wyszedł tak : http://www.polskazupa.pl/chleb-mieszany-na-miodzie-ze-slonecznikiem/\n22 sierpnia 2016 at 20:45\tOdpowiedz\ncieszymy się, że do nas wróciłaś!\n22 sierpnia 2016 at 20:10\tOdpowiedz\nPiękny chlebek, skórka wygląda na chrupiącą, mniam mniam. Na pewno został schrupany szybciutko 🙂\nA tutaj mój wypiek: https://apetytnasmaka.blogspot.com/2016/08/chleb-mieszany-na-miodzie-z-oliwkami.html\n22 sierpnia 2016 at 20:42\tOdpowiedz\ntak! Został zjedzony w mgnieniu oka.\n22 sierpnia 2016 at 20:12\tOdpowiedz\nAle ładnie Ci się upiekł! Dodatek suszonych pomidorów na pewno podkręcił smak tego chleba 🙂\nO moim tutaj http://weekendywdomuiogrodzie.blogspot.com/2016/08/chleb-mieszany-na-zakwasie-i-miodzie-z.html\nJeszcze raz dziękuję za wybór chleba według mojego pomysłu 😀\n22 sierpnia 2016 at 20:36\tOdpowiedz\nBadylarko, wybór był pyszny!\nJa zmodyfikowałam nieco przepis na rzecz mąki pszennej i dodałąm suszone pomidory,aby chleb bardziej kojarzył się z południowymi klimatami.\nAniu, pięknie Ci się upiekł. Mój wyszedł nieco ciężki, jednak w czasie lata chyba wolimy lżejsze chleby.\nDzięki za wspólny czas przy piekarniku :-).\n22 sierpnia 2016 at 20:34\tOdpowiedz\nwłaśnie z tego pwodu zrezygnowałam z żytniej mąki.\nPolecam wersję pszenną.\n22 sierpnia 2016 at 20:21\tOdpowiedz\nDla mnie to też magia. Wspólne pieczenie to niesamowita sprawa. Dziękuję Aniu! A chleb z oliwkami to bardzo smaczny pomysł i suszone pomidory na pewno jeszcze bardziej podkreślają jego smak. Podaję link do mojego chleba: http://wposzukiwaniuslowlife.blogspot.com/2016/08/chleb-zytnio-orkiszowy-z-oliwkami.html\n22 sierpnia 2016 at 20:52\tOdpowiedz\nwspaniale, że podobnie pojmujemy ten chelbowy rytuał.\nSuszone pomidory i oliwki to letnie dodatki, które podkreślają smaki lata.\n22 sierpnia 2016 at 20:25\tOdpowiedz\nBardzo apetyczny ten Twój bochenek, z suszonymi pomidorami na pewno bardziej aromatyczny i śródziemnomorski.\nJa upiekłem trzymając się ściśle przepisu Badylarki: http://przepisynadomowyserichleb.blogspot.com/2016/08/chleb-mieszany-na-miodzie-z-oliwkami.htm\nPozdrawiam i dziękuję za wspólne sierpniowe pieczenie.\n22 sierpnia 2016 at 20:50\tOdpowiedz\ntak, zależało mi, aby sierpniowy chleb pachniał słońcem i latem.\n22 sierpnia 2016 at 20:27\tOdpowiedz\nPięknie Ci się upiekł 🙂 Mnie niestety nie było teraz, ale chętnie go zrobię przy najbliższej okazji:-) Pozdrawiam serdecznie:-)\n22 sierpnia 2016 at 20:48\tOdpowiedz\nI zapraszamy do wspólnego pieczenia!\nŚwietny pomysł z tymi pomidorami!\nTwój taki wyrośnięty, Aniu. Śliczny 🙂\n22 sierpnia 2016 at 20:55\tOdpowiedz\nChlebek spełnił moje oczekiwania i tęsknoty za południem…\n22 sierpnia 2016 at 21:15\tOdpowiedz\nAmber, bardzo dziękuję za kolejne wspaniałe, wspólne pieczenie i Twoje inspirujące do kolejnego pieczenia dodatki.\nI bardzo się niecierpliwiłem czekając na sierpniowe zaproszenie …:-)\n22 sierpnia 2016 at 21:36\tOdpowiedz\nDziekuję za komplementy i wspaniałe jest, że mamy taki comiesięczny czas, za którym tęsknimy.\nMałgosia z Akajowego Bloga\n22 sierpnia 2016 at 21:40\tOdpowiedz\nAniu-dopiero dotarłam do domu i widzę, że już lista piekarzy jest 🙂 też się zgłaszam ze swoim chlebem\nBrakowało mi wspólnego pieczenia i uczestnictwa w tej magii 🙂 Dzięki wielkie za wspólne wypiekanie 🙂 Pozdrawiam i dodaję, że książka już dziś do mnie dotarła 🙂 pozdrawiam\n22 sierpnia 2016 at 21:44\tOdpowiedz\np.s. Twój chleb wygląda pięknie, jasny i ze smakowitymi dodatkami, mniam 🙂 świetny pomysł z pomidorami 🙂\n22 sierpnia 2016 at 21:47\tOdpowiedz\nMałgosiu, letni chleb musiał u mnie pachnieć południem.\nStąd jego lekki charakter.\n22 sierpnia 2016 at 21:50\tOdpowiedz\nTym razem niema mnie w tym magicznym kręgu, już żałuję, chlebek do upieczenia!\nPiękny ten Twój!\n23 sierpnia 2016 at 08:14\tOdpowiedz\na dlaczego to…???\n22 sierpnia 2016 at 22:10\tOdpowiedz\nUpieczony pięknie 😉 Pyszny chleb, jest i u mnie\n23 sierpnia 2016 at 08:15\tOdpowiedz\ndziękuję. Warto było czekać aż wyrośnie!\nU mnie zajęło mu to noc.\n23 sierpnia 2016 at 07:35\tOdpowiedz\nWarto upiec i Twoją wersję Aniu.\nDziękuję za kolejny miesiąc Piekarni, to jest “coś”.\nChleb jest piękny a Twój upiekł sie wspaniale. Niech nam się upiecze 🙂\n23 sierpnia 2016 at 08:16\tOdpowiedz\nmój ma letni charakter, musiał więc być bardziej lekki…\n23 sierpnia 2016 at 10:55\tOdpowiedz\nWstyd mi, ze po raz kolejny nie dołączyłam do pieczenia … jednak inne sprawy zabierały czas …. chlebuś jest cudowny, jak każdy w piekarni zresztą …. mam nadzieję, ze wrzesień będzie spokojniejszy i dam radę do Was dołaczyć:)\n23 sierpnia 2016 at 15:28\tOdpowiedz\ni ja mam nadzieję, że uda Ci się we wrześniu…\nTymczasem delektuj się latem.\n23 sierpnia 2016 at 13:27\tOdpowiedz\nŚwietny chlebuś 🙂\n23 sierpnia 2016 at 15:26\tOdpowiedz\n26 sierpnia 2016 at 11:56\tOdpowiedz\nwyszedł Ci idealnie, szkoda że ja nie mogę pszenicy…\n26 sierpnia 2016 at 17:32\tOdpowiedz


Hej, skoro kobiety zarabiają mniej a wykonują identyczną robotę, to co za debil zatrudnia mężczyzn?\nk***a Ukrainki zmieniają w Polsce prace jak relawiczki. Gdzie wiecej dadza tam zapie**alaja.. Pracy jest od ch*ja wiec rusz dupe i idź gdzie indziej a nie psiocz mi tu na sadistiku\nJapie**ole jak można być tak ograniczonym i wyplewionym z ambicji i chęci samorealizacji żeby 9 lat za ten sam hajs robić pewnie jeszcze 3k na Msc które na nic nie starcza.\ntzn , ze jestes nic nie warta. Gdyby kobiety systemowo mialy zarabiac mniej niz faceci, to normalny pracodawca ktory szuka wszedzie oszczednosci zatrudnial by same kobiety a nie facetow. Ale lepiej pierd. logike i zwalac wszystko na plec.\nZmień pracę a nie żalisz się na sadisticu,widocznie coś musisz źle zrobić skoro cała firma ma na Cb wyj***ne,myślę też ze jesteś tak słabą osobą która nioe potrafi załatwić swoich spraw,przykro mi ale takie są realia życia,umiesz walczyć o swoje albo zostajesz w tyle.\nTo świadczy tylko o tym że kobiety które pracują nawet dłużej niż mężczyźni są mniej efektywne.\nNo i kobita ma rację. Powiedziała jak jest. Jak pracownik generuje dla pracodawcy duże zyski to dlaczego ma nie być dobrze opłacany? Co za różnica czy to mężczyzna czy kobieta. Jeśli sa dobrzy w tym co robią to dlaczego nie mieliby dobrze zarabiac. Tak powinien wyglądać świat a nie pie**olenie, że mam p*zde to mi się należy. Nie k***a nie należy się jeśli się niczym innym nie rożnia na tle reszty.\nAle jesteś zj***na. I tak wszyscy mają w ch*ju Twoje zażalenia.\nNie było jeszcze takiego przypadku żeby szef przyszedł i powiedział "za mało zarabiasz" jeżeli zapie**alasz lepiej niż oni to idź do szefa i mu to powiedz. Faceci zarabiają więcej i będą zarabiać więcej bo kobiety nie podejmują ryzyka. Idź, pie**olnij pięścią w stół a jak nie to właź pod. Tak czy tak podwyżka będzie\nTak mają w ch*ju, że odpowiadają - z Tobą włącznie. Logika tak bardzo\nzapie**alam 9 lat w jednej firmie\nNo widzisz, Ty chodzisz do jednej i tej samej pracy 9 lat,\na ja jak idę do pracy, to po to by ZAROBIĆ, a nie zapie**alać\nA jak mi płacą za mało, to idę gdzie indziej i się nikomu nie żalę\nNie potrafisz sobie wynegocjowac stawki, to zapie**alaj za miske ryzu\nAlbo pie**olisz kocopoły, albo dajesz się r*chać nie wiedząc, że masz prawo pozwać takiego pracodawcę. A w ogóle to wszystko brzmi jak bajeczka, bo kobiety w zdecydowanej większości pracują dokładnie odwrotnie do tego co opisałaś. Jak zmądrzejesz to polecam pozew bo nielegalnym jest płacenie kobiecie mniej na tym samym stanowisku niż mężczyźnie/za te same obowiązki. No chyba, że znowu, coś się tu nie klei i tak na prawdę to jedna wielka ściema.\nTaaa. Jasne. Odpowiedz mi na jedno, zajebiście proste pytanie: po jakiego ch*ja pracodawcy zatrudnialiby w ogóle facetów, skoro mogliby za tą samą pracę płacić mniej kobietom. Przecież wy nie ogarniacie swymi ciasnymi umysłami nawet najbardziej elementarnych zjawisk w ekonomii a oczekujecie równych pensji? Za co, ja się pytam?\nJak najbardziej się zgadzam z odpowiedzią.