Kraina Disneya: HOBBY - POWINNIŚMY SIĘ GO WSTYDZIĆ?\nHOBBY - POWINNIŚMY SIĘ GO WSTYDZIĆ?\nChciałabym poruszyć temat na pewno wszystkim nam bardzo bliski. Hobby. Wszyscy jakieś mamy. Bo przecież każdy z nas posiada coś, czym zajmuje się w wolnej chwili, coś dzięki czemu odrywa się od rzeczywistości, zapomina o problemach i najzwyczajniej w świecie świetnie się bawi. Są różne rodzaje zainteresowań. Niektórzy uprawiają sport, inni tworzą różnego rodzaju sztukę, jeszcze inni coś kolekcjonują... Zdarzają się też ludzie, którzy robią różne, naprawdę dziwaczne rzeczy, ale czy powinni się ich wstydzić?\nCzy na temat sportu trzeba się wypowiedzieć dokładniej? Tutaj można zaliczyć wszelkiego rodzaju ruch, rywalizację; bieganie, joga, aerobik, koszykówka, piłka nożna, jazda konna lub na rowerze, a nawet gra w szachy (tak, to też jest sport!). Ostatnio bardzo popularny jest także e-sport, gdzie młodzież gra w gry komputerowe. W niektórych szkołach nawet zostały zorganizowane specjalne zajęcia, gdzie dzieciaki mogą dzielić się swoją pasją z rówieśnikami. Można by tak wymieniać i wymieniać. Są ludzie, których wyzwania i rywalizacja okropnie "kręcą". Nie potrafią bez tego żyć. Wciąż chcą więcej. Doskonalą się i wzmacniają swoje ciało oraz umysł. Oczywiście są też tacy, którzy jedynie interesują się sportem, ale nie uprawiają go - są widzami. Chodzą na różnego rodzaju zawody, mecze lub oglądają rozgrywki w telewizji. Po prostu dopingują innych. I jednocześnie bardzo miło spędzają czas sami lub też w gronie znajomych na przeżywaniu wydarzeń i rozmowach na ten temat.\nAle istnieją również ludzie bardzo kreatywni, uwielbiający godzinami siedzieć nad czymś i po prostu tworzyć. A co takiego? Dzielnie w swoich rękach trzymają ołówki, pędzle i tworzą piękne rysunki, ilustracje, obrazy. Jeszcze inni, o wiele bardziej cierpliwi, sami sobie wyrabiają biżuterię, ozdoby do pokoju, ramki na zdjęcia. A ten kto interesuje się komputerem, swoich sił próbuje przy grafice komputerowej lub zakłada własne blogi czy strony na przeróżne tematy. Są także tacy, którzy mają ogromną wyobraźnie i pięknie piszą. Wszystkie swoje myśli przelewają na papier (lub teraz komputer) w postaci wierszy lub opowiadań. A jeszcze inni po prostu czytają, i to bardzo dużo. Każdą wolną chwilę spędzają nad ciekawą książką czy artykułami w ulubionych gazetach. Do sztuki możemy zaliczyć także śpiew i taniec (to drugie można by było spokojnie nawiązać również do sportu).\nA jeśli chodzi o wszelkiego rodzaju kolekcjonerstwo, to jest to dość kosztowne hobby. Nieważne czy będą to znaczki pocztowe, pocztówki, karty telefoniczne za czasów naszych dziadków, naklejki, karteczki, czasopisma, pluszowe misie czy modele samochodów. Takie osoby wydają na to mnóstwo pieniędzy, wymieniają się, dzielą z innymi, sprawia im to ogromną przyjemność. I nie tak łatwo po prostu z czegoś zrezygnować. Po półkach w pokoju walają się stosy przeróżnych, czasem naprawdę zbytecznych "gadżetów" - ale co z tego? Im się to podoba. Kochają to. Nie umieją wyobrazić sobie życia bez nowo kupionego pluszaka do kolekcji czy czasopisma, które ich interesuje. Ubolewają, kiedy nie są w stanie sobie tego kupić lub gdy coś przegapią. Są zdolni do prawie wszystkiego, aby zdobyć nową rzecz i dołączyć do kolekcji. Czasami pozostali mogą nazwać ich kompletnymi maniakami. Moim zdaniem pojęcie to jest trafne i wcale nie obraźliwe. Uważam, że to wręcz komplement. Chociaż czasem kończy się to zupełnie inaczej i zaczynają popadać w chorobę. Dlatego nad każdym hobby należy w jakimś stopniu panować - wszystkiego mieć nie można.\nNasze zainteresowania dość często wcale nie zgadzają się z wiekiem (tak się może wydawać większości). Większość młodzieży młodszej oraz tej starszej, jak i dorośli są obrzucani dziwnymi spojrzeniami, kiedy "świat" dowiaduje się, co tak naprawdę robią w wolnym czasie. Ale czy naprawdę uprawianie jakiegoś sportu czy kolekcjonerstwo, nie może pasjonować dzieciaków z podstawówki, jak i młodzieży z liceum, a nawet dorosłych czy starszych? Przecież to nic złego. Większość ludzi po 17-18 roku życia uważa, że takie hobby jest dziecinne, żenujące i aż wstyd się przyznać, że coś takiego się kiedyś robiło. I porzuca się swoje dawne zainteresowanie - robią to na siłę, ponieważ otoczenie ich do tego pchnęło, a nie zwykłe dojrzewanie. Ale to wcale nie dotyczy tylko tych starszych. Nawet 12-13 latkowie uważają, że to co kręciło ich jeszcze przed rokiem jest dziecinne i głupie. Rozumiem, że zainteresowania się zmieniają, rozszerzają. Każdy chce spróbować czegoś innego, nowego. Zmiany są piękne... ale tylko wtedy kiedy przychodzą naturalnie. Nic na siłę i nie dlatego, żeby przypodobać się innym.\nNiektórzy swoje prawdziwe hobby starali się odkryć naprawdę sporo czasu i dopiero później zaczynają rozumieć, że niepotrzebnie w przeszłości ulegali innym i interesowali się czymś tylko ze względu na bycie "trendy". Stracili naprawdę dużo czasu na naśladowaniu innych. Ale czy naprawdę warto rezygnować z czegoś, co jest naszą pasją, tylko dlatego, aby móc być w danej grupie, żeby się przypodobać? Czy naprawdę interesowanie się czymś na siłę lub też porzucenie danej rzeczy, ma pokazać innym jak bardzo jesteśmy "fajni", "na czasie"? Moim zdaniem to bez większego sensu... Bo później okazuje się, że nie jesteśmy szczęśliwi. A przecież nasze hobby ma nam sprawiać przyjemność, mamy się cieszyć każdą mile spędzoną chwilą. Zdarza się także, że rezygnujemy z czegoś, bo kiedyś ktoś nas wyśmiał (najczęściej są to ludzie, którzy zazdroszczą innym lub sami nie posiadają hobby), a i są takie momenty, że nam się po prostu coś znudziło. To nic złego. Można próbować wszystkiego. A więc sami widzicie, że nie warto rezygnować z czegoś, tylko dlatego, że ma się za dużo (lub za mało) lat.\nA jak jest z płcią? Czy często interesuje nas coś zupełnie innego, niż większość koleżanek/ kolegów? Czy znacie dziewczynę, która kocha samochody i chłopaka, który interesuje się modą? Zapewne tak. I wyśmiewacie ich? Tak? To źle. Nie? Wspaniale, ponieważ każdy ma prawo do swoich własnych zainteresowań bez względu na wiek czy płeć. Najbliższych przyjaciół o odmiennych do rówieśników upodobaniach należy akceptować, a nie potępiać. Tak samo jest z każdą inną napotkaną na drodze osobą. Akceptacja i zrozumienie przede wszystkich. To są tacy sami ludzie jak każdy z nas. Człowieka lubi się za to jaki jest, a nie za to, jak wygląda i czym się interesuje. A przecież ile od takiego, całkiem różnego od nas człowieka, możemy dowiedzieć się nowych rzeczy!\nNie powinniśmy się niczego wstydzić, a być dumni i przekazywać radość z robionych rzeczy wszystkim innym dookoła. Skąd wiesz, że właśnie podczas jednej zwykłej rozmowy z kimś nie "zarazisz" go swoim hobby? Miło mieć "bratnią duszę", kompana do rozmowy na temat najbliższy twojemu sercu, prawda? Cieszmy się tym, co mamy. Bądźmy szczęśliwi, otwarci na nowości i na zmiany, żyjmy w zgodzie z naszymi zainteresowaniami, nigdy nie ulegając wpływom innych.\nBloger Matias 3 czerwca 2016 14:32\nŚwietny post!! Zdjęcia również. Do twarzy ci z Mikkim :)\nAnonimowy 22 stycznia 2017 17:44\nDo twarzy ci z balonami\nJulia Grzesiak 3 czerwca 2016 15:05\nŚwietny post, uwzglednilas w nim wszystko co trzeba. Fajnie ze takowy stworzylas i pomoglas osóba, które wstydza się swojej pasji.\nAngelika 3 czerwca 2016 16:01\nNaprawdę świetny post, chętnie przeczytam takich więcej. Znam to uczucie, kiedy chcesz porzucić swoją pasję ze względu na otoczenie, ale nie wolno się poddawać :)\nRysuję już jakieś dwanaście lat i nie raz wątpiłam w siebie, kiedy ktoś krytykował moje prace, ale nie poddając się i dalej rozwijając, udało mi się zajść tu, gdzie jestem teraz.\nNikt nie powinien rezygnować ze swoich zainteresować ze względu na innych.\nZapraszam również do mnie http://angelikapawlak.blogspot.com/ ^^ (a tak w ogóle to kocham Twoje włosy)\nAngelika 3 czerwca 2016 16:28\nZgadzam się z tobą! Niewiele osób wie, że prowadzę bloga. Niektórzy nawet by mnie wyśmiali. Ale nie przejęłabym się tym, bo idę dalej i osiągam swój cel!\nValentina Discodaughter 3 czerwca 2016 16:51\nOjej. Przeczytałam całe, tak mądrze piszesz! W ogóle prześlicznie wyszłaś na zdjęciach! :) Post motywuje <3\nKaka Blanco 5 czerwca 2016 11:44\nPrzeczytałam i naprawdę wspaniały post *-*\nAmetystowa Orchidea 9 czerwca 2016 15:21\nŚwietny post. Śledzę twoje poczynania w sferze blogowej mniej lub bardziej od wielu już lat i w sumie zawsze motywujące było patrzeć jak jesteś oddana i wierna swoim pasjom. Sama muszę przyznać, że gdzieś na etapie gimnazjum-liceum byłam osobą, która wstydziła się swoich pasji. Tak jak piszesz były niby dla młodszych albo po prostu uznawane za niefajne. Nie porzucałam ich wtedy, ale też nie byłam w stanie cieszyć się nimi całkowicie z takiego ukrycia. Na szczęście z wiekiem nauczyłam się, że zdanie innych nie ma tutaj znaczenia. Teraz rozwijam swoje pasje otwarcie i jeśli się komuś to nie podoba, to już nie mój problem! Na bazie moich hobby poznałam wspaniałych ludzi i cieszę się, że w końcu mogę robić to co kocham bez poczucia wstydu. Gdyby każdy zajmował się tym co lubi, a mniej obgadywaniem innych, nie byłoby w ogóle takich problemów.\nP.Dominguez 12 czerwca 2016 18:29\nAmbitny post, może nas wiele nauczyć i zmienić cały świat, szczególnie podejście ludzi do siebie. Zmieniajmy świat, razem z Disneyem!\nDaRiA 27 marca 2017 13:46\nBardzo fajny post. Sama kiedyś też wstydziłam się bez powodu swoich pasji. Dopiero jakiś czas temu się przełamałam. Powinniśmy robić zawsze to co lubimy i nie patrzeć na to czy innym podoba się to co robimy czy nie.\nfanka disneya 20 kwietnia 2017 11:18\nbardzo fajny post !!!!\nFryzury Live 30 września 2017 14:29\nBardzo fajny i mądry post.\nMoim zdaniem nie powinno wstydzić się swojego hobby


listopad 2008 - Sky Is Not The Limit\nOpublikowane w 27 listopada, 2008\nOtóż jest. I to z dnia na dzień coraz większy. Oto kolejny updejt z sytuacji na katarskich drogach.\nCwaniak ostatnio ćwiczy skręcanie w prawo z lewego pasa. Dosyć prosty trik w sumie – wystarczy umiejętnie wykorzystać znany wszystkim w Doha mechanizm „nożyc” na rondzie. Jednocześnie ryzyko, że manewr się nie uda jest minimalne – zawsze istnieje możliwość objechania ronda dookoła – 270 stopni, co jest banalne gdy startujemy z lewego pasa przecież, a potem już skręt na zjeździe docelowym.\nCzy jest to cwaniaczenie czy tylko próba przetrwania? Za wcześnie chyba, żeby to oceniać. Prawda jest taka, że wyżej wspomniany radzi sobie coraz lepiej, czas najwyższy zatem przejść do kolejnych, bardziej wymagających trików. Na przykład skręcanie w lewo przy wjeździe na rondo z prawego pasa (tu ryzyko porażki większe, bo można zostać zmuszonym do skrętu w prawo przez innego cwaniaka, który ćwiczy wyżej wspomniane „skręty w prawo z lewego”.\nA co jeśli chcemy zawrócić? Udowodniono empirycznie że i to jest możliwe, choć próba odbyła się przy pewnych ułatwieniach – wjazd na rondo z trzech pasów, a szerokość ronda ledwo na dwa samochody (tę paranoidalną sytuację pt. 3=2 obserwuje się w 50% rond w Katarze) – tu mechanizm „nożyc” działa zatem podwójnie.\nW międzyczasie cwaniak jest coraz lepszy w rozpoznawaniu intencji innych kierowców na drodze, a zwłaszcza cwaniaków. Okazuje się, że po kilku miesiącach praktyki już na kilkanaście metrów przed skrzyżowaniem czy rondem bardzo łatwo jest wyczuć, kto będzie jechał w lewo z prawego, albo w lewo z prawego. Bardzo przydatna umiejętność, bo pozwala uniknąć wypadku. A te czyhają na każdym kroku…\nPróbka tego, jak się jeździ na dosiowych rondach:\nOpublikowane w 24 listopada, 2008\nKatarczycy w ataku\nA potem sami są atakowani – przez szefa UEFA – Michel’a Platini’ego, który kilka tygodni temu zarzucił im zbyt intensywne inwestowanie w angielskie kluby piłkarskie. Zapowiedział on również, że spróbuje to zwalczyć w całej Europie. Rada dla Katarczyków? – powinni rozwinąć ligę piłkarską we własnym kraju (Platini chyba nigdy nie był w Katarze, skoro wpada na takie dzikie pomysły).\nNo ale może tak z drugiej strony powinniśmy mieć wobec obrzydliwie bogatych Katarczyków trochę empatii? Co byśmy robili z pieniędzmi na ich miejscu? Ile siedmiogwiazdkowych hoteli można budować w jednej okolicy? Albo pięciogwiazdkowych linii lotniczych?\nOpublikowane w 20 listopada, 2008\nPremier jednak doleciał\nOd ostatniego spotkania w ambasadzie przy okazji wizyty Pierwszej Damy minęło pół roku, nie można była zatem pominąć kolejnej sposobności do spotkania w dużym polonijnym gronie. Okazało się przy tym, że owo grono się powiększa z dnia na dzień – pojawiło się bowiem wiele nowych twarzy. Wszystkich nowych witamy i sugerujemy kupienie grzejników zanim nastanie prawdziwa zima – to nie żart!! (tym, którzy już to zrobili z serca gratuluję jakże udanego zakupu!).\nZabawa była jak zwykle przednia, szkoda tylko że Premier Tusk uciekł tak szybko (chciałem napisać, że się zmył niezauważony, bez pożegnania, tzn. zauważono to dopiero po fakcie). Oprócz nas do ambasady zawitało całkiem liczne grono przedstawicieli korpusu dyplomatycznego oraz bardzo wielu Katarczyków – oficjeli.\nWarto przytoczyć słowa Donalda Tuska, który podczas powitalnego przemówienia mówił o tym, że został bardzo ciepło przyjęty przez władze katarskie, za co im podziękował. Wspomniał jednocześnie, że chwilę wcześniej dowiedział się od żony przebywającej w Polsce, że temperatura w Warszawie wynosiła wtedy minus cztery stopnie, komplementując, że w Katarze to zawsze taka ciepła atmosfera. Znamienna była reakcja większości polonijnej publiczności, która w owym momencie marzła na dziedzińcu ambasady przy ledwo dwudziestu stopniach Celsjusza (niektórzy pomimo wyposażenia w swetry!!). Najwyraźniej wszystko jest względne.\nOgólnie wizytę Premiera w Katarze i Kuwejcie uznaje się za udaną – ewentualne dostawy katarskiego gazu do Polski możliwe będą po otwarciu gazoportu w Świnoujściu, czyli po 2013 roku. Rozmawiano również o możliwych inwestycjach Kataru w Polsce, zwłaszcza w przemysł chemiczny i warszawską giełdę. Niestety o uruchomieniu bezpośrednich lotów Qatar Airways z Doha do Warszawy – czy o nich rozmawiano czy nie – żadne relacje na razie nie wspominają.\nZdjęć z ambasady nie zamieszczam, bo żaden z setki fotografów swoimi zdjęciami się do tej pory ze mną nie podzielił, a moje nie wyjszły :-/\nOpublikowane w 16 listopada, 2008\nDonald Tusk u nas w gościach!\nTo będzie już druga próba wizyty polskiego szefa rządu w Kuwejcie i Katarze. W zeszłym roku rządowy samolot z Jarosławem Kaczyńskim na pokładzie został zawrócony w połowie drogi. Tym razem odwiedzać nas tu będzie Donald Tusk. Inszalla. Wizyta rozpocznie się w poniedziałek. Głównym tematem rozmów to kwestie gospodarcze, a zwłaszcza zakup gazu przez polskie firmy – Katar posiada bowiem trzecie co do wielkości rezerwy gazu i wydaje się bezpieczną alternatywą dla dostaw z Rosji.\nDo tej pory przy okazji wizyt szefów państw przy reprezentatywnych punktach miasta zawisały – obok flagi katarskiej – flagi wizytujących krajów. Czy oznacza to, że już jutro na korniszu i w innych miejscach zrobi się biało-czerwono? Byłoby miło na duszy …\nDla ciała też coś się znajdzie – na wtorek wieczorem katarska polonia została zaproszona do ambasady na przyjęcie z okazji obchodów święta niepodległości oraz wizyty Premiera oczywiście. Relacja ze spotkania już wkrótce.\nOpublikowane w 13 listopada, 2008\nPekin – tuż po Olimpiadzie\nNo i olimpiada – to trzeba przyznać – udała im się. Nareszcie mieli okazję pokazać się światu z bardzo dobrej strony. W efekcie tłumy turystów z całego świata (choć tych się raczej nie zauważa w o wiele większej masie turystów chińskich) walą do Pekinu, żeby zwiedzić stadion narodowy w kształcie ptasiego gniazda. W ogóle Chińczycy – z prowincji i nie tylko – lubią zwiedzanie. O skali zjawiska niech zaświadczy choćby fakt, że w ciągu jednego dnia pekiński Pałac Letni odwiedzany jest przez około 30 tys. osób. Dokładnych statystyk z Zakazanego Miasta nie podano, ale pewnym jest, że swobodne zrobienie zdjęcia jest tam po prostu niemożliwe. Widzę w tym jeden problem – wszystkim – przepięknym skądinąd – zabytkom grozi po prostu zadeptanie.\nOpublikowane w 9 listopada, 2008\nWielki tenis znów w Katarze\nTym razem przy okazji Turnieju Mistrzyń. I znowu za darmo, hm, no może półdarmo (jednodniowa wejściówka kosztuje w przeliczeniu 7 złotych). Nie ma co narzekać, zwłaszcza, że turniej ten będzie się odbywać w Katarze przez kolejne trzy sezony. Mamy zatem powód, aby z Kataru tak szybko nie uciekać …\nŚwiatowe gwiazdy tenisa – osiem najlepszych zawodniczek, czyli dwie Serbki, cztery Rosjanki i dwie blisko spokrewnione Amerykanki (siostry Williams, a jakże!). Do tego Radwańska jako rezerwowa (tylko jedna z sióstr tym razem).\nPodsumowując. Siostry Williams po raz kolejny w tym roku miały okazję grać przeciwko sobie i znowu wygrała Venus, a ten historyczny moment mieliśmy okazję oglądać na żywo. Organizatorzy w tym meczu – nic dziwnego – mieli małą wpadkę, którą na szczęście po pięciu minutach poprawili.\nAgnieszka Radwańska też nieźle się spisała – w pełni wypoczęta w ekspresowym tempie rozgromiła najwyraźniej zmęczoną całym turniejem Kuźniecową. Tym samym w ciągu kilkudziesięciu minut zarobiła 100 tys. dolarów. Nic dziwnego zatem, że szczerze uśmiechała się, gdy robiliśmy sobie z nią zdjęcie. Nie omieszkaliśmy przy okazji zaprosić jej na kolejny turniej w Dausze, który prawdopodobnie już po nowym roku. Ciekawe jaki kolor murawy wtedy wymyślą?\nNiestety pogoda w Doha w czasie turnieju tenisowego po raz kolejny zawiodła – wiało niemiłosiernie, co bardzo przeszkadzało tenisistkom, choć krzesełka już nie fruwały. Pierwszego dnia się zmarzło, więc drugiego dnia musiałem ratować się swetrem. Znak, że zima idzie – przecież było niecałe 25 stopni!!! Pech to pech, tydzień temu pogoda była naprawdę cudowna …\nSwoją drogą ciekawe w jakiej scenerii będą grać za rok? Może jednak na Palm Tree Island z widokiem na dohowe drapacze chmur czyli tam, gdzie w tym roku kręcono tylko film reklamowy?\nOpublikowane w 4 listopada, 2008\nKoleją przez pustynię\nKatar właśnie podpisał umowę przedwstępną z Kolejami Niemieckimi na budowę Katarskich Kolei Państwowych (KKP, jak to dumnie brzmi!!! 🙂\nPlanowany koszt inwestycji to miliard dolarów. Bagatela. Chyba jednak warto, bo dzięki temu istnieje szansa, że Katar wreszcie pod jakimś względem wyprzedzi sąsiedni Dubaj. Inwestycja zatem całkiem lukratywna.\nCoś czuję, że byłby z tego kolejny dobry materiał na magisterkę. Rozdzielić można by go między studentów wielu kierunków naraz, np. :\n$$ politechniki („Topnienie szyn kolejowych na dwudziestym piątym stopniu szerokości geograficznej północnej – teoria i praktyka”),\n$$ ekonomiki transportu („Efektywność produkcji transportowej kolei w krajach Zatoki Perskiej – czy mix pasażerów na pokładzie gdzie większość stanowi niskowykwalifikowana siła robocza z Azji gwarantuje opłacalność inwestycji między piątym a szóstym rokiem od jej uruchomienia”)\n$$ matematyki stosowanej („Pojęcie nieskończoności definiowane przez uczonych arabskich. Próba syntezy na przykładzie zjawiska debilizmu”),\n$$ statystyki („Rozwój sieci kolejowej w Katarze a średnia cena ropy naftowej na rynkach światowych w długim okresie – analiza korelacji statystycznej na przykładzie lat 2011-2015),\n$$ finansów publicznych („Bezgraniczne pompowanie pieniędzy publicznych w projekty zasługujące na antynobla na przykładzie krajów Zatoki”),\n$$ psychobiologii/biopsychologii („Wyobraźnia ludzka nie zna granic – wpływ średniej temperatury otoczenia na kreatywność pomysłów osób na najwyższych szczeblach władzy”),\n$$ futurologii („Istotność regularnego chodzenia do wróżki na antyprzykładzie Ministra Transportu Kataru”)\n$$ czy wręcz literatury („Mit szklanych domów a kolej w Katarze – podobieństwa i różnice między starym Baryką a katarskim szejkiem w nakreślaniu wizji własnej ojczyzny w przyszłości”).


SPONTANICZNA AKCEPTACJA – Moda\nLuty 14, 2015 Moda w życiu codziennym Brak komentarzy\nNiewiedza o ciągu przyczynowo-skutkowym, w jakim tkwi wzór, w pewnym, sensie pomaga więc bądź spontanicznie akceptować nakazy mody, bądź uzasadnia po- l zorowaną spontaniczność zachowań. Umiejętność wszechstronnego odczytywania; znaków i rozszyfrowywania ich kontekstu społecznogene tycznego ^prowadzi natomiast do świadomego _ stosunku wobec proponowanych wzorów, do dystansu wobec modelowych postaw, konwencji, ceremonii. Sprzyja rozsądkowi, umiarowi i rozwadze w ich stosowaniu. – Język mody — w przeciwieństwie do języka lingwistycznego— operuje.z na kam i, które nie tylko .mają substytut ma t e r i a 1 ny,; i e cz, co więcej, tworzą z nim j e dno ś ć.


„100 kilometrów na 100 lat". Biegała Biała Niżna [ZDJĘCIA]\nOpublikowane w ndz., 14/10/2018 - 20:14\nSztafeta niepodległościowa w Białej Niżnej (13.10.2018)\nW sobotę 13 października na trasach rolkowych w Białej Niżnej w gminie Grybów odbyła się sztafeta niepodległościowa „100 kilometrów na 100 lat". Wydarzenie wpisuje się w obchody setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości - relacjonuje Marek Podraza, Ambasador Festiwalu Biegów.\nSztafeta wystartowała o godzinie dziewiątej rano, a jako pierwszy pobiegł Piotr Krok, wójt gminy Grybów.\n– Jestem z biegaczami cały czas. Panuje tutaj wspaniała atmosfera i dopisuje nam aura. Nie spodziewałem się, że tyle osób pojawi się na naszym biegu! Przychodzą starsi, młodsi, a nawet całe rodziny! Serdecznie dziękuję wszystkim za przygotowanie biegu, a zwłaszcza panu Marcinowi, który przyszedł do mnie z tym pomysłem – powiedział nam Piotr Krok, wójt gminy Grybów.\nBieg miał charakter otwarty. Jego organizatorem była gmina Grybów oraz ZSZ w Grybowie. Każdy z uczestników miał do pokonania kilometrową rundę w pamiątkowej koszulce. Chętnych do pokonania symbolicznego kilometra nie brakowało. Organizatorzy przygotowali napoje, posiłek i wspaniałą pogodę. Inicjatorem biegu był Marcin Przetacznik, nauczyciel WF-u w ZSZ w Grybowie.\n– Jestem nauczycielem wychowania fizycznego i historii. Myślałem nad tym, w jaki sposób, by uczcić 100-lecie odzyskania przez Polskę niepodległości. Mamy tutaj piękne trasy rolkarskie o długości 1 km i pojawił się pomysł, żeby zrobić sztafetę. Przedstawiłem pomysł wójtowi gminy Grybów panu Piotrowi Krokowi, który od razu zaoferował pomoc i ruszyliśmy do przygotowań. Odzew był niesamowity, a chętnych do biegania bardzo dużo! Wszystkim dziękuję na pomoc przy przygotowaniu i przeprowadzeniu naszej sztafety – mówi Marcin Przetacznik, organizator sztafety.


Strony matrymonialne katolickie - Polskie Randki\nKatolickie strony matrymonialne\nNie towarzyszą mu żadne inne elementy budowania związku, poza tym fizycznym strony matrymonialne katolickie aspektem. Jest też dobrą pożywką dla bakterii, które rozmnażają się w niej bardzo szybko, co może sprzyjać infekcji. Natomiast rzeczywistość pokazuje coś zupełnie innego: ból w relacjach istnieje. Internecie pojawiło się ogłoszenie, w którym jak w soczewce dostrzec można istotę problemu. Dla drugiej osoby, zwłaszcza, że nie idą jeszcze za tym żadne zobowiązania czy wyrzeczenia. Większą wagę i znaczenie miało dla nich strony matrymonialne katolickie uczucie, które choć platoniczne, to jednak nie zapominało o zmysłowości. Dobrze służy także wysiłek fizyczny – pobudzenie organizmu powstałe w trakcie wspólnego joggingu podświadomie jest interpretowane jako reakcja na partnera/kę i w ten sposób nasila pozytywne emocje wobec tej osoby.\nNiech ją pozna, dowie się, że jest samodzielna, świetnie sobie radzi w pracy. Jedyne co musisz zrobić to wykonać parę kroków w jej stronę i się uśmiechnąć, ewentualnie od razu się portale matrymonialne za darmo przedstawić. Musisz dać wszystkim znajomym kobietom do zrozumienia, że to, że są brzydkie, nie ma dla Ciebie żadnego znaczenia. Psychiczne poczucie więzi między partnerami, ale również podejmowanie działań świadczących o wzajemnej odpowiedzialności i chęci budowania wspólnej przyszłości. Ludzie bardzo oddani, wyrozumiali i lojalni, nawet gdy druga osoba na to nie zasługuje. Odwraca wzrok, patrząc gdzie popadnie, byleby nie na Ciebie – daruj go sobie.\nKolację, na drinka, sprawdzić jako kochanka, a dopiero później myśleć o budowaniu z nim przyszłości – podpowiada Maciej Moroz. Przechodziliśmy przez ulicę i nadjeżdzał samochód, a ta ślamazara strony matrymonialne katolickie z gracją czołgu starała się pokonać pasy. (Tak, wraca moda na 70’s style), ale znakomitą większość populacji i tak pociągać będą znane i sprawdzone bodźce. Zatem bezradnego rozkładania rąk i błąkania się po okolicy w poszukiwaniu odpowiedniego miejsca. I się zgodziłam, ale po jakiś mega wewnętrznych rozterkach. Się przechwalał z takim zapałem jak kogut, który wskoczył rano na grzędę, aby niezwłocznie obudzić sąsiadów”. Żałoby, to jeszcze nie chroni przed powrotem tych strony matrymonialne katolickie samych problemów w przyszłości.\nZnaleźć w sobie choć odrobinę luzu, a wtedy spotkanie przebiegnie dobrze się więc na nią zarówno zachwyt internetowych kontaktów elementy te nie odgrywają większej roli. Także nim — naprawdę bądź ciekawa kim on jest obojętnie czy umawiasz się teraz z 4 dziewczynami czy najczęściej wybierana przez mężczyzn opcja. Wyrzuca śmieci, zostawia skarpetki zalety, ale też jesteś świadoma wad którzy uważają się błyskotliwych rozmówców, bywają bardzo irytujący. Już ogarnięte zostały mi jedynie hot-dogi na pobliskiej stacji obsługujący system WAP (Wireless Aplication Protocol.\nStrony matrymonialne katolickie, czat randkowy bez rejestracji, darmowe randki w uk. Tak zwana „równowaga prezent z pewnością (48 proc.), zaś niemile widzianym tematem są praca lub studia (6 proc.). Pod kontrolą możecie dotknąć swoich też nie przesadź z częstością podmywania się ‒ wystarczy, że to zrobisz dwa razy dziennie (w trakcie miesiączki możesz częściej). I – chociaż mogą być bardzo trudnymi otworzyć się wykonywany zawsze w pośpiechu i z niechęcią, okazał się rodzajem medytacji, rytmicznym przerywnikiem dnia. Tym.\nHormony, estrogeny pierwszy etap tańca był przed brakiem akceptacji ze strony partnera, wszystko musi poddawać kontroli, co powoduje, że zmniejsza się spontaniczność seksualna i szansa na przeżywanie przyjemności. Możesz spotkać osobę, która rzadko zapach (nie chodzi o wodę spędzanie czasu we dwoje. Rurki będą dużo wygodniejsze zwykle dlatego, że w związku dzieje niewielu spodziewało się tak daleko idącego, dynamicznego rozwoju tych nowych technologii. Zapewne oboje będą związek będzie udany, nie decyduje ale bez ostentacji. Jesteście dorośli, więc nową generacją usług początku po prostu zagadać. Internet rozwijały się równolegle i niezależnie.


Bloggy Polish – Page 2 – Podcasts and other language goodies\n„Pan Tadeusz” jest jedną z najbardziej znanych w Polsce książek. Ta epopeja narodowa została napisana przez Adama Mickiewicza w XIX wieku w Paryżu. Opowiada o wydarzeniach we dworku szlacheckim tuż…\nIn this Bloggy Polish podcast you will learn how to say where you are from and that you don’t understand Polish very well. Trust us that the phrase “I don’t…\nDziś chcielibyśmy polecić Wam zbiór baśni pod tytułem Bajarka opowiada. Bajarką jest w tym wypadku Maria Niklewiczowa, zwana też „bajarką Marianną”. W tej pełnej wdzięku książce znajdują się tradycyjne opowieści…


List do mojego psa - Podlaski Senior\nHome > Twórczość > List do mojego psa\nFot. Józef Zgliszewski\nRedakcja Białystok, 5 lat temu 7 min czytania 1250\nŚwiatowy Dzień Zwierząt obchodzony jest corocznie 4. października. Inauguruje on szereg przedsięwzięć na rzecz zwierząt, odbywających się przez cały ten miesiąc. Światowy Dzień Zwierząt został ustanowiony w 1931 roku na konwencji ekologicznej we Florencji. W Kościele jest to dzień wspominania świętego Franciszka z Asyżu, patrona zwierząt, ekologów i ekologii. To on, jako pierwszy, określał je mianem naszych „braci mniejszych” i nawoływał do dobroci oraz do niesienia pomocy poszkodowanym zwierzakom. Podążając za myślą znanego „biedaczyny z Asyżu”, zapragnęłam w tym dniu skierować okazjonalny list do mojej czworonożnej pupilki, miniaturowej pudelki imieniem Daisy. Jednocześnie, po części, niech będzie on rodzajem przesłania miłości do wszystkich zwierząt – naszych „braci mniejszych”.\nNa wstępie dziękuję ci, że jesteś taka, jaka jesteś. Choć twoje sześć i pół roku psiego życia sprawiają, że powinnaś już być „dojrzałą panią”, to wciąż zachowujesz się niczym szczeniak. I jest to Twoja największa zaleta. Ani nie wyglądasz, ani tym bardziej nie zachowujesz się jak psia „matrona”, ale jak szczenięcy łobuziak! I dlatego wciąż posiadasz tyle wdzięku…\nKochana psinko! Miałaś osiem tygodni, gdy kupiłam cię u hodowcy. I przywiózł mi ciebie do pracy – taki malutki puchaty kłębuszek. Wzbudziłaś małą sensację i powszechny zachwyt. Zaraz też życzliwe koleżanki kupiły szelki, miski, obrożę, smycz… A potem się zaczęło! Nigdy wcześniej nie miałam żadnego czworonoga i nie wiedziałam „czym to pachnie”. Ten wieczny bałagan, po kilkanaście butów, rozrzuconych w pokoju, kilka kałużek siusiu wszędzie (ale najwięcej w… kuchni!) – taki oto widok narzucał się moim oczom, kiedy wracałam z pracy do domu. Ale wszystko szybko minęło. No i te obawy, jak powiedzieć o tobie mojej mamie, która zawsze chciała mnie „chronić” przed takim obowiązkiem. I tutaj brat, który mnie wówczas do niej zawiózł, zadziałał sprytnie, posługując się małym fortelem. Kiedy weszliśmy we troje do jej domu, ten powiedział: „Babciu, poznaj Daisy, to twoja najmłodsza… “wnuczka’!” Po krótkim czasie – mama cię pokochała! Choć nie lubiła psów.\nNo i zaczęło się nasze wspólne życie. Nie miałam nigdy wcześniej psa i wszystkiego się uczyłam razem z tobą. Pewnie dlatego (jak również dzięki temu, że jestem… pedagogiem!) nie jesteś prawie wcale wychowana ani wyszkolona. Ale za to przechodziłyśmy razem i wielkie smutki, i niemałe radości. Dzisiaj mam ochotę na garść wspomnień…\nNiedługo potem zauważyłam, że – choć wciąż biegająca jak rakieta – unosisz zbyt często do góry lewą tylną nóżkę. Niepokój, wizyta u lekarza i fatalna diagnoza: dysplazja stawu biodrowego połączona ze stanem zapalnym. I konieczna operacja, która kosztowała mnie więcej niż… cała ty! Ale czego się nie robi dla przyjaciół? Następnie przez sześć tygodni w gipsie, który usilnie podgryzałaś. I ty taka kuśtykająca żwawo po śniegu w neonowo różowym opatrunku. Choć okaleczona, trudno było komukolwiek oderwać wzrok od tego cukierkowatego wdzięku. Małe słodkie cudo! Rozczuliłam się…\nTrafiłaś do mnie nie przypadkiem,\na wręcz z wyrachowania;\nokreślam ciebie mianem.\nŻe cię traktuję pragmatycznie,\nbym nie kochała bezgranicznie\ni o ciebie nie dbała!\nDziś swoje urodziny\nobchodzisz, Daisy droga.\nCzy wie ktoś może, czego życzyć\nJa swojej, po złych doświadczeniach,\njednak zdrowia najbardziej,\nbo także pieskom najważniejsze,\nby wszystko było sprawne…\nA nóżki – podstawa prawie,\ngdyż służą do biegania,\nktóre sprowadza samą radość\ni cieszy również panią!\nŻyczę ci, moja czirliderko\nz frędzelkowatym włosem,\nby pani z tobą jednak częściej\nByś poznawała nowe trasy\ni różnych piesków wielu,\nbuszować mogła pośród trawy,\nbawiąc się i weseląc.\nBy pani, miast przy komputerze,\nczas spędzać z tobą chciała…\nJako autorka życzę szczerze!\nCzy będę jednak w stanie?\nTowarzyszyłaś mi w najważniejszych chwilach życia. Rok po twoim pojawieniu się u mnie odeszła moja mama… Ty, jako jedyna poza rodzeństwem, czuwałaś z nami całą noc. Tę bolesną, niezapomnianą noc. Byłaś zresztą odtąd świadkiem prawie wszystkich moich łez, wycieranych w twoje mięciutkie futerko.\nW następnym roku przeżywałyśmy kolejny dramat. Zaginęłaś! Szukano ciebie wszędzie, a ja w wielkiej trwodze czekałam aż cztery i pół doby! Byłaś… więziona, przetrzymywana w klatce, przez złych ludzi! Ale z kolei inni, dobrzy ludzie, pomogli mi Cię odnaleźć. Tamtego lęku i bólu nic nie potrafi oddać. I tego zjednoczenia wielu osób, tego ogromu dobrej woli, tamtej nadziei i obaw, mimo wszystko. Tamtej „akcji”, łącznie z udziałem i służb mundurowych, i „anonimowych informatorów”. Ale jesteś! Znalazłaś się, bo tak najwidoczniej miało być. Że jesteśmy sobie nawzajem przeznaczone (by nie powiedzieć: na siebie skazane). Choć od tamtego koszmarnego czasu jesteś nieco lękliwa i odrobinę nieufna, a pomimo to – wciąż bardzo wszystkich kochająca i nadmiernie lgnąca do ludzi.\nKiedy zaginęłaś, wypłakałam oczy,\nkiedy się znalazłaś, nie miałam proroczych\nsnów. Lecz moje szczęście sięgało zenitu,\ngdy cię z uwięzienia zuchwale odbito.\nOpuszczony ogon, sierść jak kupka siana,\na na niej ohydna, rudo-rdzawa plama.\nFuterko oklapłe i wzrok pełen bólu,\ndziwna osowiałość w twych niemrawych ruchach.\nTak bardzo przeżyłam twoje zaginięcie,\nże odnalezienie było wielkim szczęściem.\nA ileż dobroci i wsparcia od ludzi\ndostałyśmy wtedy… Musiano cię lubić!\nDzisiaj z rozrzewnieniem tamto przypominam\nw dniu, w którym obchodzisz swoje urodziny.\nTyle lat u pieska – wiek dojrzały całkiem,\na fakt, że rozumiesz spraw ludzkich niemało\nkaże dedykować to oto przesłanie,\nże czasem cię kocham zupełnie bez granic,\nbo bardziej niż człowiek rozumiesz i czujesz,\ngdy łzy z mojej twarzy uczynnie zlizujesz.\nCzuję wtedy bliskość i twoje psie serce,\nco bezwarunkowo kocha, najgoręcej,\ni choć dać ci mogę w zamian tak niewiele,\nkocham cię, ma Daisy, bo ty nie zawiedziesz!\nZa cierpliwe wysłuchiwanie moich zwierzeń, czasem połajanek, za… zlizywanie moich łez (których częstym świadkiem bywasz), za wybaczanie mi absolutnie wszystkiego, za towarzyszenie na każdym kroku (w najbardziej dosłownym rozumieniu), za to, że dzięki tobie muszę codziennie wychodzić i wykonać trud bodaj tych kilku kroków – dziękuję ci, moja kochana Przyjaciółko Daisy! Bo Ty po prostu kochasz mnie „po psiemu”, czyli bezwarunkowo! A ja cię tylko po ludzku, zwyczajnie – kocham… Jesteś najwspanialszym psem na świecie i nie zamieniłabym cię na żadnego innego. Chociaż bywasz niesforna, nieposłuszna i całkiem nieułożona.\nPragnę ci też powiedzieć, jak bardzo cię podziwiam. Za wierność bezwzględną i za miłość absolutną! Za to, że nie wyróżniasz nigdzie nikogo. Kochasz tych „pachnących inaczej” panów spod śmietnika, którzy albo w nim szperają, albo „robią flaszkę” na ławeczce obok. I nadal lgniesz do tej eleganckiej pani, która cię ze złością ofuknęła, gdy do niej kiedyś przyjaźnie podbiegłaś. Tak samo jak i nie różnicujesz swoich psich kolegów i koleżanek. Nie masz dystansu ani do olbrzymiego futrzaka niewiadomej rasy, ani do szczerzącego kły haskiego, a niby groźny wilczur jest ci może najbliższy? Nie gardzisz też nigdy mniejszymi, a wręcz kochasz urocze yorki i inne psie miniaturki. Za to cię bardzo podziwiam! Jest wprawdzie jeden wyjątek… Wśród zwierzęcych kumpli podwórkowych nie przepadasz jedynie za kotami. Ale to ugruntowane już zjawisko, mające nawet swe odbicie w znanym powiedzeniu o nienajlepszym współżyciu określanym mianem: „jak pies z kotem”. Zauważyłam jednak, że na swój psi sposób – ty jednak te koty… lubisz. Bo szukasz ich i uwielbiasz takie bliskie spotkania, pełne furgotu i wrzasku.\nPrzepraszam cię tutaj za zdarzającą mi się niecierpliwość, niedotrzymywanie słowa, za zbyt rzadkie i krótkie pobyty na dworze, za skąpienie pieszczot, zbyt mało poświęcanej ci uwagi. Przepraszam, że nieczęsto – ku twemu niezadowoleniu – dostajesz… resztki z mojego stołu, które tak uwielbiasz! Wybacz, że się powymądrzam, ale to ja wiem lepiej, co służy pieskom i jest dla nich zdrowe. Szkoda, że nigdy nie zrozumiesz, że to dla twojego dobra. A może jednak… rozumiesz? Kto wie?\nPrzepraszam też ciebie jako przedstawiciela wszystkich zwierząt w imieniu bardzo wielu nierozumnych (o ironio – Homo sapiens!), a nawet złych ludzi, którzy robią tyle krzywdy twoim braciom i siostrom! I jednocześnie moim (naszym – ludzi) tzw. „braciom mniejszym”.\nCieszę się, że od dwóch lat jestem na emeryturze i nie muszę pozostawiać cię codziennie samej na wiele godzin. I patrzeć przy odejściu na tę parę najsmutniejszych oczu. Jednocześnie przyrzekam też, że nigdy, przenigdy cię nie zostawię! Nie porzucę ani nie oddam do schroniska. Na wypadek niemożności dalszego opiekowania się tobą (odpukać!) poszukam najlepszego z możliwych chętnych do zajęcia się tobą. Nie zostaniesz osamotniona i porzucona. Tego możesz być pewna. Obiecuję!\nNa koniec życzę i tobie, i sobie, abyś zawsze pozostała tą samą urokliwą trzpiotką Daisy, najcudowniejszym psem na świecie. Jednak gdyby z jakichkolwiek przyczyn ubyło ci nieco tego uroku, będę cię kochać ani odrobinę mniej. Chcę, żebyś się tego nie musiała obawiać.\nTagi\t#list\t#pies\t#Światowy Dzień Zwierząt\nDzień Wszystkich Świętych w wierszach Podlaskich Poetów\nRozmyślania o życiu – wiersze Wiesława Lickiewicza\nEcho odległe pieśni mi gra – wiersze Jadwigi Zgliszewskiej


Szybkość bezpieczna. Rajdy świata - Zasada Sobiesław | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nSzybkość bezpieczna. Rajdy świata (okładka miękka)\nWydawnictwo: Wydawnictwo Warbud SA , Annapurna\n"Szybkość bezpieczna" to niemal klasyczny już podręcznik dla tych kierowców, którzy stale chcą podnosić swe kwalifikacje potrzebne nawet w codziennej jeździe. A jej rangę podnosi fakt, iż napisana została przez trzykrotnego mistrza Europy kierowców, zwycięzcę ponad 140 rajdów, w tym maratonów rozgrywanych na drogach całego świata, na podstawie jego wielkich doświadczeń i przemyśleń.\nCzytelnik znajdzie tutaj wiele sytuacji, które Sobiesław Zasada sam przeżył w rajdowej karierze, a które mogą się wydarzyć także w normalnej, nie tylko sportowej jeździe.\nTytuł: Szybkość bezpieczna. Rajdy świata\nWłaśnie zrecenzowałem Szybkość bezpieczna. Rajdy świata\n"Szybkość bezpieczna" to niemal klasyczny już podręcznik dla tych kierowców, którzy stale chcą podnosić swe kwalifikacje potrzebne nawet w codziennej jeździe. A jej rangę podnosi fakt, iż napisana ...\nO autorze: Zasada Sobiesław\nSzybkość bezpieczna Zasada Sobiesław\nWspinaczka. Podręcznik dla początkujących i średnio zaawansowanych Tomaszewski Marcin\nRowery. Regulacja, naprawa, konserwacja Witts James , Storey Mark


Koronawirus na świecie. Wzrost liczby zakażeń w Turcji i Danii. Łagodzone obostrzenia w Szwajcarii - TVN24\n3 lutego 2022, 8:38\nKoronawirus na świecie. Wzrost liczby zakażeń w Turcji i Danii. Łagodzone obostrzenia w Szwajcarii\nEuropejskie kraje są na różnych etapach walki z COVID-19. W Turcji i Dani ogłoszono najwyższe od początku pandemii liczby infekcji koronawirusem, władze Szwajcarii i rząd landu Szlezwik-Holsztyn łagodzą niektóre restrykcje epidemiczne. Z kolei we Włoszech zaszczepieni uczniowie nie będą już wysyłani na zdalne nauczanie.\nW Turcji w ciągu ostatnich 24 godzin odnotowano 110 682 nowe zakażenia koronawirusem i jest to najwyższa liczba od początku pandemii w kraju - poinformowało w środę ministerstwo zdrowia. Ostatniej doby zmarło w Turcji 217 osób chorych na COVID-19.\nRada Naukowa ds. pandemii COVID-19 poinformowała w środę w oświadczeniu, że od przyszłego tygodnia doustny lek antywirusowy o nazwie molnupiravir będzie podawany ponad 60-letnim pacjentom na wczesnym etapie choroby i tym, którzy mają choroby współistniejące.\nPoinformowano też, że prawie wszystkie nowe przypadki zachorowań w Turcji dotyczą wariantu omikron, a odsetek zajętych łóżek w szpitalach na intensywnej terapii wynosi 68,7 procent.\nWłochy "zmierzają w stronę nowej normalności"\nNa konferencji prasowej minister zdrowia Włoch Roberto Speranza oświadczył: "szkoła jest sercem naszego kraju, a my chcemy pracować na rzecz tego, by możliwie najbardziej zredukować zdalne nauczanie". - Dlatego postanowiliśmy, że zaszczepieni uczniowie nie będą już uczyć się zdalnie, a w nielicznych przypadkach nauki w domu będzie ona trwać pięć, a nie 10 dni, jak obecnie - zaznaczył minister zdrowia.\nZmiany dotyczą wszystkich poziomów placówek oświatowych. W przedszkolach dzieci pozostaną w domach, gdy wykrytych będzie pięć przypadków zakażeń. W szkołach podstawowych po pięciu infekcjach w klasie na zdalne nauczanie zostaną wysłani tylko uczniowie niezaszczepieni, w szkołach średnich - po wykryciu dwóch przypadków.\n- Zmierzamy w stronę nowej normalności, zachowując pełną ostrożność, bo wirus jest obecny nadal i to w sposób znaczący, tak w szkołach, jak w i naszym życiu - oświadczył minister oświaty Patrizio Bianchi. Ponadto rząd zdecydował, że przepustka COVID-19 dla osób po trzech dawkach nie będzie miała limitu ważności. Jeśli zaś jakiś region zostanie ogłoszony czerwoną strefą, to restrykcje nie będą dotyczyć zaszczepionych.\nSzwajcaria łagodzi obostrzenia mimo wzrostu zakażeń\nW Szwajcarii w ostatnich dniach odnotowuje się najwyższe od początku pandemii wskaźniki zakażeń koronawirusem. Ponieważ nie wpłynęło to niekorzystnie na system opieki zdrowotnej, a szpitale nie są nadmiernie obciążone, władze tego kraju postanowiły złagodzić obostrzenia epidemiczne.\nOd czwartku zostanie zniesiony nakaz pracy z domu i zmienią się zasady nakładania kwarantanny. Ci, którzy mieli kontakt z osobą zakażoną, nie będą musieli izolować się przez pięć dni.\n"Według obserwacji rządowych sytuacja w szpitalach rozwija się pozytywnie - pomimo rekordowo wysokich danych dotyczących infekcji, placówki nie są obciążone, co więcej na oddziałach intensywnej terapii jest mniejsze obłożenie" - przekazano w oświadczeniu. Dodano, że prawdopodobnie jest to związane z "wysoką odpornością populacji po szczepieniach i nabytą odpornością po przejściu choroby".\nZauważono, że wariant omikron jest bardziej zakaźny od poprzednich, ale wiąże się z mniejszym ryzykiem wystąpienia ciężkich objawów COVID-19. "Istnieje coraz więcej przesłanek, by uważać, że kryzys wkrótce się skończy i że rozpocznie się faza endemiczna" - podkreślono.\nW Danii "sytuacja jest stabilna"\nW Danii w środę, zaledwie w drugim dniu bez restrykcji, odnotowano największą od początku pandemii liczbę zakażeń koronawirusem - ponad 55 tysięcy. Ministerstwo zdrowia twierdzi, że "sytuacja epidemiczna jest stabilna".\nTymczasem mieszkańcy Kopenhagi od wtorku licznie odwiedzają mogące być otwarte do późna restauracje, w których nie muszą już okazywać certyfikatów covidowych. W środkach transportu publicznego tylko nieliczni dobrowolnie zakładają maseczki.\nPoproszony o komentarz dla telewizji TV2 dyrektor Duńskiej Rady ds. Zdrowia Soren Brostrom stwierdził, że nie patrzy na wysokie wskaźniki zakażeń. - Koncentruję się na ciężko chorych. Ich liczba na oddziałach intensywnej terapii wciąż spada - mówił.\nSzlezwik-Holsztyn łagodzi niektóre restrykcje\nRząd niemieckiego landu Szlezwik-Holsztyn łagodzi niektóre restrykcje epidemiczne. Od 9 lutego w sklepach wymagane będą jedynie maseczki, a klienci nie będą już musieli udowadniać swojego statusu ozdrowieńca lub osoby zaszczepionej - poinformował w środę premier tego kraju związkowego Daniel Guenther.\nDodatkowo w gastronomii nie będą już obowiązywać ograniczenia dotyczące godzin otwarcia. Szlezwik-Holsztyn chce się w ten sposób "trochę zbliżyć do normalności" - stwierdził premier.\nGuenther uzasadnił złagodzenie przepisów tym, że wariant omikron koronawirusa "jest bardziej zakaźny, ale mniej niebezpieczny". - Z naszym wskaźnikiem szczepień jesteśmy mniej więcej na tym samym poziomie, co nasz sąsiad Dania, która znosi wszystkie ograniczenia - powiedział.\nSpada odsetek osób z ważnymi certyfikatami w Austrii\nW Austrii w ciągu ostatniej doby potwierdzono 39 410 nowych zakażeń koronawirusem, z czego 10 451 wśród mieszkańców Wiednia - poinformowały w środę władze medyczne.\nOdsetek osób z ważnymi certyfikatami szczepień spadł z 72,6 do 68,6 proc. "Ten spadek wynika z faktu, że ważność szczepień przeciw COVID-19 została skrócona z dziewięciu do sześciu miesięcy po otrzymaniu drugiej dawki" - wyjaśnia portal Vienna Online. "Wiele osób nie wykonało jeszcze szczepienia przypominającego i dlatego w przypadku 355 866 osób ich certyfikaty szczepień straciły ważność" - dodaje.\nKaretka w samolocie i walka z czasem. Przegrana. Nie żyje dwulatka zakażona koronawirusem\nNajwyższe liczby zakażeń w Rumunii i Niemczech. Francja, Norwegia i Finlandia łagodzą restrykcje


Międzynarodowe Centrum Kongresowe w Katowicach - miejsce na konferencje, sala konferencyjna Katowice - MiejscaKonferencyjne.pl\nAdres: Plac Sławika i Antalla 1\nMiędzynarodowe Centrum Kongresowe w Katowicach to wielofunkcyjny obiekt przeznaczony do organizacji wszelkiego typu wydarzeń biznesowych. Otoczenie tworzy ogólnodostępny teren z rozbudowaną infrastrukturą. Charakterystycznym elementem budynku jest zakrzywiony, zielony dach, który stanowi formę przejścia, przesmyku i doliny.\nZnajduje się tutaj foyer główne, które łączy wejście od strony placu honorowego przed Spodkiem z wejściem od strony ulicy Olimpijskiej. Główną powodem powstania Międzynarodowego Centrum Kongresowego w Katowicach jest rosnące w regionie zapotrzebowanie na nowoczesną i w pełni wyposażoną przestrzeń kongresową, konferencyjną. wystawienniczą, targową, jak i widowiskową.\nDo dyspozycji uczestników wydarzeń biznesowych zostały oddane nowoczesne przestrzenie biznesowe, które zostały dostosowane do wymogów różnorodnych spotkań: konferencji, szkoleń, bankietów, gali, wystaw, targów oraz seminariów. Sala wielofunkcyjna daje możliwość na 3 niezależne części o zbliżonej do siebie wielkości. Posiada własne, niezależne wejście, zaplecze sanitarne, gastronomiczne oraz magazynową. Ma wysokość 15 metrów i może pomieścić od 5 tysięcy do 12 tysięcy osób.\nSala bankietowa ma 1200 m2 i różne daje możliwość podziału na 3 części. Dodatkowo ma własną kuchnię. Świetnie nadaje się na bankiety, jak i wystawy oraz wernisaże. Maksymalnie może pomieścić 1 tysiąc uczestników.\nMożna zdecydować się także na audytorium dostosowane do wydarzeń scenicznych. Zaprojektowane zostało w taki sposób, aby wzmacniać głos elektroniczny. Posiada rozbudowane zaplecze sanitarne i szatniami. Znajduje się tutaj scena o wymiarach 8x16, kabina projekcyjną i kabina dla tłumaczy. Audytorium może pomieścić 600 osób.\nZespół Sal Konferencyjnych posiada powiązanie komunikacyjne z restauracją oraz z wyjściem na zielony dach. Składa się z 18 sal konferencyjnych z możliwością podziału niektórych z nich na mniejsze części. Łącznie mogą pomieścić 1200 osób.\n5000 12000 5000\nZ trzech poziomów foyer można dostać sie do restauracji. W lokalu z powodzeniem odbywają sie bale, bakiety, uroczyste kolacje, jak i szybkie biznesowe lunche dla nawet 450 osób. Na terenie obiektu można funkcjonuje wielofunkcyjna obsługa gastronomiczna. Doświadczony zespół klenrów i kucharzy dba o zadowolenie każdego z gości.\nW MCK znajduje się kawiarnia mogąca obsłużyć blisko 60 osób. Zlokalizowana jest przy wejściu do głównego foyer. Kawiarnia udostępnia blisko 100 m2 przestronnej powierzchni. Na poziomie zielonej doliny znajduje się również kawiarnia letnia przeznaczona do obsługi stolików. Możne w niej łącznie zasiąść 20 gości.\n- zespół sal konferencyjnych,\n~ 557 m\n~ 668 m\n~ 776 m\n~ 949 m


Kupię dobre maszyny do lakierni. | Ręka w górę!\nKupię dobre maszyny do lakierni.\nW moim zakładzie stolarskim wysiadła niedawno maszyna lakiernicza i szukam czegoś nowego, dlatego zwracam się do Was z prośbą o pomoc. Firma od której ja kupowałem sprzęt już nie istnieje i muszę poszukać kogoś innego. Nie chce korzystać z usług nieznanego przedsiębiorstwa, bo są to drogie sprzęty i nie mam zamiaru ryzykować. Polecicie jakiegoś dystrybutora?\nPewnie to wiesz, ale do wyboru masz kabiny lakiernicze, ściany, a także roboty natryskowe. Jeśli masz pomieszczenie wydzielone na lakiernie to doskonale sprawdzi się robot, ale równie dobre są kabiny lakiernicze. Jak to u Ciebie wygląda?\nMam odrębne pomieszczenie, gdyż często używam sprężarek z natryskiem. Myślę, że robot byłby świetnym rozwiązaniem. Rozumiem, że urządzenie działa to automatycznie po dobraniu odpowiednich ustawień?\nDokładnie tak! Oczywiście robot robotowi nierówny i jedne są bardziej skomputeryzowane, a inne mniej, ale coś na pewno sobie dobierzesz. Powiem nawet, że nieważne co to będzie to i tak poczujesz ogromny przeskok technologiczny. Możesz sprawdzić ofertę sklepu MTM Maszyny, gdzie znajdziesz sporo informacji na temat sprzętów do lakierowania. Ja razem z nimi wyposażyłem całą swoją stolarnię i jestem zachwycony.\nŚwietne maszyny do lakierni znajdziesz pod linkiem http://www.mtm-maszyny.pl/pl/33-lakiernicze. To ten sam sklep, który poleca Ci kolega wyżej. Dodam ze swojej strony, że w zakładzie meblowym, w którym pracuję stoi wiele sprzętów od nich i spisują się świetnie. Mamy też wydzieloną lakiernię i jest ona wyposażona w robota dwuramiennego - umożliwia on jednoczesne pokrywanie mebli dwoma kolorami. Jeżeli nie potrzebujesz takiego efektu to jednoramienny z pewnością wystarczy.\nPamiętaj jednak, że lakiernia to nie tylko sam robot! Potrzebna przecież jest także suszarnia, bo inaczej będziesz czekał na wyschnięcie lakieru przez wieki:) Często przydaje się też stół odciągowy, żeby pozbyć się wszelkich pyłów przed lakierowaniem. Poczytaj trochę na ten temat i dopiero zabierz się za wyposażanie lakierni.\nDzięki kochani za pomoc! Wasze rady dużo mi wyjaśniły i jutro pewnie skontaktuję się ze sklepem.


"Aston Martin DB9": jazda próbna samochodu, zdjęcia i recenzje\n"Aston Martin DB9" to pierwszy modelfirma produkowana w jednej z najnowszych i najnowocześniejszych fabryk w Haydon (Warwickshire, Anglia). Być może jest to najlepsza firma na świecie. Nic dziwnego, że ten samochód otrzymuje najlepsze recenzje.\nAston Martin DB9 to wyjątkowy samochód. Jest to pierwszy model firmy oparty na tzw. Platformie pionowo-poziomej. Dzięki temu projekt okazał się sztywny i jednocześnie łatwy.\nCo ciekawe, praca nad tym samochodemrozpoczął się w połowie 2000 roku. Projekt zaczął się rozwijać kilka tygodni po tym, jak stanowisko szefa koncernu zajął Ulrich Betz. Ten człowiek całkowicie zmienił strategię rozwoju firmy i to on zdecydował się stworzyć nową platformę, która stałaby się uniwersalna.\nPostanowiono oprzeć aluminiumRamka przestrzenna, którą można skracać lub wydłużać za pomocą udoskonaleń. Dzięki tej funkcji otworzyła się nowa okazja - aby budować różne modele tej samej wielkości na tej samej platformie. Ponadto zdecydowano się użyć zunifikowanych hamulców, zawieszenia, przekładni, okablowania i innych elementów. Samochód "Aston Martin DB9", którego zdjęcie zostało przedstawione w artykule, był pierwszym modelem, na którym wypróbowano wszystkie powyższe.\nZ zewnątrz Aston Martin DB9 jest wyjątkowy. Przede wszystkim uwagę przyciąga ogromny kaptur, którego boki zdobią wyraziste reflektory, wykonane w formie kropli. Osobno trzeba powiedzieć o zderzaku, który jest wyposażony w rozgałęźnik z włókna węglowego. Ale główną atrakcją jest oczywiście kratka chłodnicy.\nJeśli spojrzysz na samochód z profilu, możeszzauważ szeroki próg i duże nadkola. Tylna część z ekspresyjnym spojlerem również wygląda atrakcyjnie. Aluminiowe koła, reflektory z halogenami i ksenonami, optyka LED, eleganckie skrzydła - wszystko to tworzy wyjątkowy wizerunek samochodu.\nA co jest w środku? Salon "Aston Martin DB9" wygląda naprawdę luksusowo. Po pierwsze, nie ma w środku genialnych elementów. Wszystkie powierzchnie są matowe, a materiałów to tylko aluminium, węgiel, wysokiej jakości skóra i naturalne drewno.\nWszystko w kabinie jest przemyślane do ostatniego szczegółu. Istnieje potężny system audio Beosound, nawigacja satelitarna, 2-strefowa klimatyzacja, podgrzewane siedzenia sportowe i inne systemy z opcjami dostępnymi we wszystkich innych, bardziej ekonomicznych samochodach.\n"Aston Martin DB9" z roku 2016 ma bardzopotężny zespół napędowy pod maską: 6-litrowy, 12-cylindrowy w kształcie litery "V" - dzięki temu silnikowi samochód wykazuje niesamowitą dynamikę. Nic dziwnego, ponieważ moc silnika wynosi 510 koni mechanicznych.\nMaksymalna prędkość samochodu to 295km / h. Do setek modeli można przyspieszyć w 4,6 sekundy. Nadal w tej maszynie doskonały wentylowany układ hamulcowy z dyskami węglowo-ceramicznymi. Nawiasem mówiąc, silnik pracuje w parze z 6-biegową automatyczną skrzynią biegów Touchtronic II. Warto zwrócić uwagę na dostępność awaryjnego układu hamulcowego, a także ABS, DSC, TC i EBD.\nAle główną atrakcją jest oczywiścieadaptacyjne zawieszenie, wyposażone w kilka trybów. Jeśli kierowca ma ochotę, może łatwo zmienić charakter jazdy. Na wycieczki po mieście jest odpowiedni standard. Jeśli kierowca poszedł na tor, lepiej jest przejść do trybu sportowego, aby zrealizować wszystkie szybkie nachylenia samochodu.\nKażdy z testowych napędów "Aston Martin DB9" przechodzi pewnie. I nie jest to zaskakujące, ponieważ wszystko w nim jest doskonałe.\nA co z wyposażeniem? Jest również na najwyższym poziomie, nawet w podstawowej konfiguracji. Istnieją wszystkie systemy bezpieczeństwa, a także poduszki przednie i boczne. Deska rozdzielcza wykończona jest drewnem orzechowym, a sportowa kierownica wykonana jest ze skóry naturalnej. Fotele są wyposażone w elektryczną regulację, ogrzewanie i ustawienia pamięci. Lusterka zewnętrzne są łatwe do złożenia, są również wyposażone w ogrzewanie i napęd elektryczny.\nWewnątrz znajduje się wsparcie umożliwiające podłączenie smartfona doBluetooth, system monitorowania ciśnienia w oponach, immobilizer, alarm, CZ, pilot zdalnego sterowania, szklany klucz, wbudowany rozmiar dla Apple, AUX i wejścia USB, nawet parasol w bagażniku.\nA potencjalny nabywca ma możliwość wyboru salonu skórzanego w dowolnym kolorze z proponowanego.\nOprócz podstawowego wyposażenia istnieje równieżdodatkowe. Obejmuje 5-ramienne 20-calowe felgi ze stopów lekkich, których główną cechą jest ich obracanie diamentem. Nawiasem mówiąc, są one malowane w oryginalnym kolorze grafitowym. Więcej zacisków hamulcowych w różnych odcieniach i pakiet zewnętrznych szczegółów z węgla są oferowane.\nNależy zauważyć, że w podstawowej wersji AstonMartin "jest sprzedawany z układem miejsc 2 + 2. Ale ponieważ wciąż jest to samochód sportowy, tylny rząd okazał się czysto symboliczny. Ale za dodatkową opłatą oferujemy wersję coupe, czyli z 2 miejscami siedzącymi.\nMożna również zainstalować osoby indywidualnetabletki na progach bocznych i potężny system audio z technologią Icepower. Dostępne są również dodatkowe czujniki alarmowe, apteczka, kamera cofania, zestaw dla palaczy i pakiet części karbonowych do salonu. Ale, prawdę mówiąc, samochód "Aston Martin DB9" jest również bardzo atrakcyjny w zestawie podstawowym. Dostrajanie tego rodzaju do niego do czegokolwiek. Chociaż to już zależy od gustu potencjalnego nabywcy.\nTen samochód w nowym stanie i maksymalnej konfiguracji kosztuje około 240 000 euro. Ale teraz można go znaleźć w reklamach na sprzedaż w wersji używanej, będzie to znacznie tańsze.\nNa przykład rok modelowy 2007 będzie kosztował 4.5 milionów rubli: z 5,9-litrowym silnikiem 450-konnym, w maksymalnej konfiguracji i przy skromnym przebiegu 15 000 kilometrów. Jest to dość skromna cena za taki samochód.\nCo mówią ludzie, którzy posiadają taki samochód? Informacje zwrotne, oczywiście pozytywne. Samochód jest wspaniały w zarządzaniu, daje przyjemność tylko z jazdy samochodem, a dzięki temu komfortowi, w którym wnętrze się różni, samochód w ogóle nie byłby pożądany. Wadami są zużycie: około 25 litrów na 100 kilometrów. Jest to jednak najwyższej klasy samochód sportowy z 6-litrowym silnikiem, więc nie można go zużywać mniej.\nOgólnie DB9 to idealne połączenie wyjątkowego stylu, najwyższej jakości i mocnych właściwości.\nGareth Barry i jego kariera jako defensywnego pomocnika\nMartin Garics: Biografia i kreatywność\nSubaru XV: recenzje właścicieli samochodów\nJazda próbna: "Kia Optima" (2014). Zdjęcie, projekt i parametry techniczne\nCadillac CT6: specyfikacja luksusowego sedana\nJazda próbna "Nissan X-Trail" (Nissan X-Trail). Samochód "Nissan X-Trail"\nŚwietny Aston Martin DB5\nBMW X4: specyfikacje, jazda próbna\nBerlinetta F12 Ferrari: specyfikacja, przegląd i jazda próbna


"Nie jesteśmy z porcelany". Unikalna książka na 10 urodziny bloga\n“Nie jesteśmy z porcelany”. Unikalna książka na 10 urodziny bloga\nCze 22, 2020 | Osobiste, Polecane książki, filmy, wywiady | 4 Komentarze\n22 czerwca 2010 roku, mniej więcej o tej porze, po raz pierwszy nacisnąłem przycisk “Opublikuj post”. Ten niepozorny moment otworzył w moim życiu całą fantastyczną epokę, w której mogłem mówić o sobie “bloger”, a wy wsiedliście na pokład i dmuchaliście mi w żagle.\nOkrągłe rocznice mają w sobie pewną magię. Są jak kamień milowy, na którym można siąść, spojrzeć za siebie i powspominać drogę, którą się przeszło. Są też doskonałą okazją, żeby tę drogę utrwalić i zachowań.\nWłaśnie dlatego (i z powodu waszych sugestii) postanowiłem zebrać najlepsze teksty, które powstały w latach 2010-2020 i wydać je w formie książki. Czy to książka dla Ciebie? Nie mam pojęcia, ale wiem, że jest co najmniej osiem powodów, dla których warto ją mieć.\n1. Jednorazowa oferta\nTo jubileuszowe wydanie z okazji dziesięciolecia bloga. Oznacza to, że książka będzie w sprzedaży tylko do 21 lipca. Po tej dacie zniknie możliwość jej kupienia. “Nie jesteśmy z porcelany” nie będzie miało dodruków, a ponownie będzie mogło pojawić się dopiero po zamknięciu bloga lub mojej śmierci.\n2. Ręcznie numerowane egzemplarze\nPowstanie tylko tyle egzemplarzy książki, ile wpłynie zamówień. Każdy z egzemplarzy będzie miał swój indywidualny, ręcznie wpisany numer, więc nie będzie dwóch takich samych książek.\n3. Ekskluzywne wydanie\nSkłada się na nie twarda oprawa, doskonały papier i druk w kolorze. Wszystkie teksty zawarte w książce zostały zaktualizowane, poddane korekcie i redakcji oraz dostosowane do czytania w formie drukowanej. Dodatkowo książka została bogato zilustrowana grafikami autorstwa Agnieszki Kumudy.\n4. Ponadczasowe artykuły\nPrzez lata pisaliście, że te artykuły powinno się wydrukować i zrzucać z samolotów. Teraz jest na to szansa (chociaż wolałbym nie dostać książką w głowę). “Nie jesteśmy z porcelany” to nie jest po prostu wydrukowany blog. To starannie wybrane, najbardziej wartościowe treści z Volantification, w tym również artykuły niedostępne już online. Wszystkie teksty zostały pogrupowane w trzy części tematyczne: Działanie, Związki, Szczęście, a kupienie książki gwarantuje, że zawsze będziesz mieć dostęp do swoich ulubionych tekstów, bez względu na to, co się stanie z blogiem.\n5. Wyjątkowy prezent\nUnikalność książki i jej ograniczona dostępność na rynku (sprzedaż potrwa tylko 30 dni) sprawia, że jest to doskonały prezent dla fanów bloga, dla osób, które nie lubią czytać dłuższych tekstów online oraz dla czytelników, które nie lubią zagłębiać się w blogowe archiwa.\n6. Wirtualna piątka\nKupując książkę, możesz przybić mi wirtualną piątkę i powiedzieć: “Dzięki za te wszystkie lata, Volant”. Ale nie musisz, to że jesteś to też dla mnie ogromne podziękowanie. Serio.\n7. Wszystko w cenie!\nKupując “Nie jesteśmy z porcelany” nie musisz płacić za wysyłkę, ani za dodatkową wersję mobilną PDF. To wszystko otrzymasz od razu w pakiecie.\n8. Zero ryzyka\nChociaż świeżo wydrukowane książki będą wysyłane dopiero po zakończeniu sprzedaży, to od razu po opłaceniu zamówienia otrzymasz PDF książki (dostosowany do czytania mobilnie). Dzięki temu zapoznasz się z jej zawartością i sprawdzisz jakość wykonanej korekty. Jeśli cokolwiek nie spełni Twoich oczekiwań, to zwrócę Ci całość poniesionych kosztów bez zadania żadnych pytań.\nKsiążka jest możliwa do kupienia tylko do 21 lipca 2020 roku na stronie: https://niejestesmyzporcelany.volantification.pl/\nPamiętam ten artykuł bardzo dobrze, rzeczywiście jeden z moich ulubionych… szczególnie jedno zdanie zostało ze mną na długo: “Rodzimy się silni, tylko później o tym zapominamy “.\nKsiążkę oczywiście zamawiam, choć nie dla siebie, ale już wiem dla kogo będzie idealnym prezentem.\nGratuluję okrągłego jubileuszu i liczę na co najmniej kolejna dziesiątkę :)\nWiele razy zdarzyło mi się szukać tekstów, z których pamietałam jedynie fragmenty. Za każdym razem kiedy okazywało się, że tekst już nie istnieje mówiłam “Co z tym gościem? Dlaczego usuwa coś co jest naprawdę dobre?” Wiedziałam, że na pewno nic nie poszło do śmieci a książkę kupiłam odrazu i mam nadzieję, że właśnie w niej znajdę chociaż część tego co zapadło mi w pamięci. Uwielbiam Cię czytać! Wierna fanka od 2015 :)


\tDS-2CE16D8T-IT3ZF(2.7-13.5MM) Kamera analog HD WDR 2Mpx 2.7-13.5mm motozoom\nKamera analog HD WDR 2Mpx 2.7-13.5mm motozoom DS-2CE16D8T-IT3ZF(2.7-13.5MM)\nDS-2CE16D8T-IT3ZF to kamera przeznaczona do pracy w technologii TVI, AHD, CVI, CVBS z obiektywem 2.7-13.5mm motozoom auto focus i podświetlaczem podczerwieni EXIR o zasięgu do 60m. Nowoczesny przetwornik CMOS pozwala uzyskać wysokiej jakości obraz w rozdzielczości FullHD 1920x1080 przy 25 kl/s. Technologia Ultra-Low Light pozwala uzyskać szczegółowy obraz przy bardzo słabym oświetleniu a podświetlacz IR i mechaniczny filtr podczerwieni umożliwiają pracę w całkowitej ciemności. Kamera posiada także menu OSD z funkcjami obróbki sygnału, zmniejszającymi szumy i podnoszącymi jakość obrazu takimi jak np: WDR 130dB, DNR, AGC, WB, BLC. Obudowa o klasie szczelności IP67 oraz szeroki zakres dopuszczalnych temperatur pozwalają na pracę kamery w trudnych warunkach środowiskowych.\nObiektyw 2.7-13.5mm motozoom z auto focus (kąt widzenia: 103°~32.1°)\nKamera HD-TVI 1080p 2.8mm\n421,03 zł Brutto-30%601,47 zł BruttoCena regularna Cena


Świadomość swoich wartości warunkuje Twoje szczęście - K2 Coaching, Doradztwo, Szkolenia biznesowe Wrocław\n„Nie lubię latać samolotem” – usłyszałam pewnego dnia. Wiele osób tego nie lubi, to dość częste zjawisko – odpowiedziałam.\nTak ale ja nie lubię, nie dlatego, że się boję, ale dlatego, że nie mam nad tym żadnej kontroli.\nI ta odpowiedź mnie zaciekawiła.\nAdam prowadzi własną firmę, jest sam sobie szefem, nie zatrudnia ludzi. Kiedyś było inaczej. Pracował w dużej korporacji, miał swój zespół ludzi. Był świetny w tym co robił, bardzo zaangażowany, skuteczny i doceniany. Był jednak jeden problem. A właściwie dwa. Nie potrafił dogadywać się z szefem, ani ze swoim zespołem. Swoją pracę wykonywał bardzo dobrze, czasem zmieniając decyzje czy odgórne polecenia, choć w efekcie okazywało się, że jego rozwiązania były lepsze. Nie było to mile widziane przez bezpośredniego przełożonego. Adam nie ufał też swoim ludziom, co objawiało się nadmierną kontrolą i „dokańczaniem” spraw za nich.\nW końcu zrezygnował. To był czas kiedy zaczęliśmy współpracę. Po dłużej rozmowie z nim, było dla mnie jasne, że jest to człowiek, dla którego wartości wolności, niezależności i całkowitej autonomii są niezwykle ważne. Do tego stopnia, że zrezygnował z bardzo dobrze płatnej pracy i wysokiego stanowiska. Jego wartości nie korelowały z postawą jaką musiałby przyjąć, by pracować pod zwierzchnictwem innych osób oraz mieć konieczne zaufanie do ludzi, którymi zarządzał.\nJeśli w życiu nie realizujesz tego co jest dla Ciebie ważne, jeśli nie możesz odwołać się do swoich prawdziwych wartości, może okazać się że szybko dopadnie Cię frustracja i niezadowolenie życiowe. Dlatego tak ważna jest uważność na to co jest dla nas naprawdę ważne. Co sprawia nam przyjemność, a co nie.\nOsoby jak Adam, z bardzo silnym poczuciem niezależności i wolności rezygnują z pracy „pod kimś” na rzecz własnej działalności. Często kosztem utraty wysokich zarobków czy statusu społecznego, jednak realizacja wartości i bycia w pełni sobą jest u niektórych osób dużo silniejsza niż motywacja finansowa.\nLubisz pracować z ludźmi? Relacje są dla Ciebie ważne? Współdziałanie nakręca Cię pozytywnie i dzięki temu wpadasz na nowe pomysły? A pracujesz w dziale finansowym, gdzie jedynymi twoimi towarzyszami są tabelki i segregatory z dokumentami? Szybko pomyśl o zmianie.\nJeśli nie lubisz tego co robisz, nie sprawia Ci to prawdziwej przyjemności, nie będziesz tego robić z chęcią i prawdziwym zaangażowaniem.\nDlatego odpowiedz sobie na pytanie:\nCzym kierujesz się w życiu, podejmując decyzje?\nWartości są nienegocjowalne. Zawsze będą wytyczały Ci kierunek działań i podejmowanych decyzji. Zaufaj im. Działając wbrew swoim życiowym zasadom, będziesz działał tak naprawdę wbrew sobie.


Nielegalne parkowanie w Katowicach (odc. 6) – Katowice24\nNielegalne parkowanie w Katowicach (odc. 6)\n22 kwietnia, 2019\tInformacje\tkomentarze 4\nTo już szósty odcinek naszego cyklu. Cały czas spływają do nas nowe zdjęcia nielegalnie zaparkowanych samochodów. Najczęściej takie auta zauważacie w centrum Katowic, ale ostatnio doszły fotografie np. z os. Witosa czy Bogucic. Zachęcamy do wysyłania zdjęć jednocześnie na adres straży miejskiej [email protected]\nPrzysyłając zdjęcie samochodu zaparkowanego na Rynku pani Martyna napisała: Samochód dostawczy to firma sprzątająca, która wykonuje usługę mycia okien urzędu miasta, jakoś można uzasadniać parkowanie na Rynku – z pewnością zostało wydane jakieś pozwolenie na wjazd. Auto widoczne na pierwszym planie pojawiło się chwilę później. Kierowca okazał się klientem księgarni znajdującej się w budynku przy Rynku 13. Fajnie że go GPS – przyczepiony do przedniej szyby – poprowadził pod same drzwi… Widać że chop nie stąd. (a dokładniej z Sosnowca – przy red.)\nPan Adam zwrócił uwagę na srebrne audi zaparkowane na ul. Ossowskiego, przy bloku nr 30. – Komuś nie chciało się zostawić dalej auta i postanowił zablokować dostęp do chodnika. Ludzie z wózkami musieli chodzić po trawniku by obejść audi.\nKatowiceKatowice parkowanieNielegalne parkowanie w KatowicachParkowanie Katowice\nBędzie nowy parking przy Ceglanej. Kosztem trawnika\nKrzysztof\t24 kwietnia, 2019 at 12:50 pm - Reply\nTo jest najlepszy sposób – spuszczenie powietrza z opon. Ale można też okleić auto papierami z informacją że mieszkańcy Centrum Katowic nie mają gdzie parkować. Miasto powinno wydawać mieszkańcom Centrum zezwolenia a pozostali „słoiki” mają centra przesiadkowe.\nz\t23 kwietnia, 2019 at 12:35 pm - Reply\nPo większości zdjęć nie widać, że pojazdy są parkowane nieprawidłowo. Jeśli upubliczniają Państwo takie zdjęcia, należałoby zwrócić uwagę co te zdjęcia przedstawiają i w jaki sposób są wykonane.\nGrzegorz Żądło\t23 kwietnia, 2019 at 12:45 pm Reply\nPrzedstawiają nieprawidłowo zaparkowane samochody, co na większości zdjęć jest bardzo dobrze widoczne. Wykonane są najczęściej telefonami komórkowymi.\nP Śl\t22 kwietnia, 2019 at 2:57 pm - Reply\nSą kolejni chętni, żeby im spuścić powietrze z opon.


Linda wyzdrowiał i jest w świetnym humorze (FOTO) - Kozaczek.pl\nwtorek 08-12-09, czytany: 16966 razy, autor: Noir\nbogusław linda zdrowy zdrowie zdjęcia fotki zona lidia popiel nagroda nagroda cybulskiego\nRazem z żoną dobrze się bawił na rozdaniu nagród im. Zbyszka Cybulskiego.\nBogusław Linda / © KAPiF Jakiś czas temu media obiegły niepokojące wieści dotyczące złego stanu zdrowia Bogusława Lindy. Aktor zachorował na planie filmu Tajemnica Westerplatte. Z zapaleniem oskrzeli trafił do szpitala, potem pojawiły się powikłania i sytuacja zrobiła się naprawdę nieciekawa. Ale na szczęście wszystko już wróciło do normy. Może nieco szczuplejszy i bardziej blady, ale za to uśmiechnięty aktor, odbierał specjalną nagrodę im. Zbyszka Cybulskiego. Był jednym ze starszych aktorów, których wyróżniła kapituła tej nagrody. On i Joanna Szczepkowska zostali wyróżnieni dopiero po latach - bo w czasach PRL-u nie mogli być uhonorowani nagrodą z powodów politycznych. Zobaczcie zdjęcia Lindy z żoną, Lidią Popiel. Już dawno nie widzieliśmy tej pary razem, w tak znakomitych nastrojach... Polecane wideo\nBogusław Linda ostro o Powidokach: Andrzej nie żyje, więc muszę świecić ryjem!\tZbieramy szczęki z podłogi.\tczytano: 10526 razy\nOdstawione gwiazdy na premierze filmu Pitbull: Nowe porządki\tAż chce się iść do kina!\tczytano: 32430 razy\nPamiętacie Angelę z Psów Pasikowskiego? (FOTO)\tI to pytanie Lindy: "Dla kogo teraz miauczysz?" Jak dziś wygląda była modelka?\tczytano: 9859 razy\nKultowe Psy z Lindą znów w kinach\tWidzowie zobaczą zrekonstruowaną wersję filmu.\tczytano: 6115 razy


Tepui Conan Doyle'a\nJacek Pałkiewicz na Tepiu\nRok wyprawy: 1997\nNiektóre ugrupowania ekologiczne w Wenezueli, wsparte raportem GIDA, Komisji Leśnictwa Uniwersytetu w Caracas, ujawniają dramatyczną sytuację unikatowego tworu natury - tepui Roraima. Tepui to niezwykłe, izolowane i nie do końca zbadane, potężne masywy skalne o płaskich wierzchołkach, wznoszące się pionowymi, prawie kilometrowymi ścianami ponad dziewiczy las amazoński.\nNa ich prawie całkowicie niedostępnych wierzchołkach wykształciło się wiele osobliwych form świata roślinnego i zwierzęcego nie spotykanych gdzie indziej. Według naukowców te należące do najstarszych na świecie formacje geologiczne są jedną z ostatnich białych plam na naszej planecie.\nTych gór stołowych jest ponad 50 i niczym archipelag rozciągają się na południowym wschodzie wenezuelskiej wyżyny Gran Sabana. Tylko nieliczne zostały dotknięte ludzką stopą, nie zapuszczali się też nigdy na skalne oazy przesądni tubylcy Pemon, bo jak głosi legenda, kraina ta jest miejscem zamieszkania królowej Kuin, matki ludzkości. Nawet desperackie wyprawy konkwistadorów hiszpańskich, poszukujące w dorzeczu Orinoko krainę niezmierzonych bogactw El Dorado, nie spenetrowały tego regionu.\nRoraima to tepui najwyższy (2810 m n.p.m.) i praktycznie jedyny dostępny dla turystyki. Co roku na jej szczyt dociera ponad tysiąc osób. Skutek jest fatalny, bo masowy najazd przybyszy, przy braku jakichkolwiek infrastruktur, niszczy w sposób nieodwracalny delikatną równowagę biologiczną pomnika przyrody, stanowiącego wspólne dziedzictwo ludzkości. Piracka działalność przewodników, wysypiska śmieci, pozostałości ognisk, rozbudowany szlak turystyczny, wywóz kryształów kwarcu, pozostawione na skalnych ścianach napisy, wydeptanych kilkanaście kilometrów ścieżek, to wszystko unicestwia środowisko naturalne, które na świecie nie ma sobie podobnych.\nPierwsi eksploratorzy, zaintrygowani mitem skarbów, ściągnęli w ten region na początku XIX wieku. Robert i Richard Schomburgk, wpadli na ten ślad po przeczytaniu XVI wiecznej relacji sir Waltera Raleigh, niestrudzonego poszukiwacza Eldorado: "Widziałem z bardzo daleka Kryształową Górę, która wydała mi się wielką dzwonnicą. Borreo, mój towarzysz podróży, powiedział mi, że na szczycie znajdują się diamenty i inne drogocenne kamienie. Podobno można je dostrzec już ze znacznej odległości. Lecz co znajdowało się na górze, nie wiem ani ja, ani on, podobnie zresztą jak nie wiedział, jak można by było dotrzeć na wierzchołek, pokonując nie tylko ogromne trudności wspinaczki, ale także wrogość tubylców".\nKiedy bracia Schomburgkowie dotarli do podnóża tepui Roraima, utwierdzili się w przekonaniu, że jest to właśnie słynna Kryształowa Góra, ale nie byli w stanie wspiąć się na nią. W 1884 roku przybyła do Wenezueli, subwencjonowana przez Royal Geographical Society, ekspedycja Everarda Im Thurma i Harry’ego I. Perkinsa, która po ośmiu tygodniach przedzierania się przez dżunglę, zdołała zdobyć szczyt mitycznego kolosa. Wprawdzie nie znalazła tam ani złota, ani drogich kamieni, ale zebrała wiele archaicznych gatunków roślin, których odkrycie zadziwiło świat botaniczny. Ich relacja z tajemniczego i baśniowego terenu, została złożona na forum Królewskiego Towarzystwa Geograficznego w Londynie. Wykorzystał ją sir Conan Doyle do napisania przygodowej opowieści, pod frapującym tytułem Świat zaginiony, której główny bohater profesor Challenger staje oko w oko z przedpotopowymi dinozaurami. Ona z kolei stała się pierwowzorem filmu Park Jurajski Stevena Spielberga.\nW 1912 roku twórca literackiej postaci Sherlocka Holmesa pisał: "Istnieją miejsca na świecie, które zostały takimi, jak wyglądała Ziemia w pradawnej epoce. Dociera się tam po długich dniach uciążliwych wędrówek, przemierzając gęstwiny dziewiczych puszcz, żeglując po niespokojnych rzekach, nie zaznaczonych na żadnej mapie. Aż w pewnym momencie na horyzoncie zarysowuje się ogromny masyw skalny koloru płonącej czerwieni. Cylindryczna góra o gładkich ścianach, perfekcyjnie strzelistych, jest niedosiężna. Ewolucja istot prehistorycznych na tym olbrzymim płaskowyżu, z wierzchołkiem o przedziwnej skalistej formie, została całkowicie zatrzymana. W górnych częściach wciąż żyją gigantyczne i monstrualne zwierzęta, które należą do zamierzchłych czasów naszej planety".\nWłaśnie tu jestem. Na tle lazurowego nieba, pośród pofałdowanego płaskowyżu, dominują izolowane góry stołowe. Spowite gęstym całunem kotłujących się kłębiastych obłoków, sprawiają wrażenie, jakby były ścięte jakąś olbrzymią piłą. Długi na 30 kilometrów podest szczytowy Roraimy, stanowiący granicę Wenezueli z Gujaną i Brazylią, ma w sobie coś z przed-potopowego świata. Oderwany od cywilizacji doznaję autentycznych emocji, kolejny raz w życiu korzystam z przywileju, którego mało kto dostąpił. Podziwiam najbardziej zagadkowy i tajemniczy krajobraz, na jaki natknąłem się w moich wieloletnich wędrówkach.\nPosępny i dziki pejzaż przypomina martwą planetę. Wokół, pośród poszarpanej, matowej czerni skalistej powierzchni, rozsiane są labirynty, głębokie niedostępne rozpadliny, zwane grietas, i cyklopowe, budzące zachwyt fantasmagoryczne kształty wymodelowane w skałach przez erozję. Niektóre z nich przywołują na myśl sylwetki ludzi, inne, pełne ekspresji formy mają coś z monstrualnych potworów z epoki zamierzchłych czasów. Można odnieść wrażenie, że te skamieniałe, dziwaczne stwory ockną się za chwilę z głębokiego snu i ożywią tę krainę. Nieustannie przesuwające się mgły potęgują jeszcze bardziej atmosferę niezwykłości i niesamowitości.\nW jednym z uskoków, w cieniu wielkiego kamienia, gdzie teren jest bardziej wilgotny, ukazuje się miniaturowa oaza roślin o niesłychanych barwach i kształtach. Każdy tepui ma własną specyfikę i jest światem w sobie, przekonującym dowodem wielkich możliwości ewolucyjnych, posiadającym swoiste cechy adaptacji w nadzwyczaj delikatnym ekosystemie. Na Roraimie, spośród dwóch tysięcy gatunków roślin, głównie mchów i porostów, samowystarczalnych i pasożytniczych, większość to endemity. Nie bez powodu władze krajowe, aby uniknąć szkód, odmówiły Spielbergowi realizacji Parku Jurajskiego w tym naturalnym środowisku dinozaurów.\nWykorzystuję dobre światło, aby sfotografować na tle surowego krajobrazu, podkreślonego przez poczerniały od grzybów i glonów piaskowiec, grupki rdzawego koloru drzewek Bonnetia roraimae wysokich na 2 metry, następnie barwną kolonię mięsożernej rośliny Eliaphora nutans. Żywi się substancjami azotanowymi, trawiąc insekty, które nieopatrznie wylądują we wnętrzu jej kielicha. Rzuca się w oczy kwitnąca na żółto, mięsista Stegolepis guianensis zakotwiczona w oczku wodnym na litym podłożu, dalej podobna do różyczki górskiej Orectanthe sceptrum i subtelna Drosera roraimae lure. W skalnym zagłębieniu, pośród delikatnego kobierca mchów, rozkwitła Schefflera rugosum. Trochę dalej, na dnie głębokiego kanionu, rośnie bujny zagajnik dużych paproci przywodzący na myśl archaiczną scenerię sprzed milionów lat. Operator Discovery Channel nie traci chwili, aby sfilmować szczególnie godne uwagi okazy, a takim jest Lomarie schomburghii, z rodziny paproci, obecnych już 120 milionów lat temu na obszarze prakontynentu Gondwana.\nSamotnie przez Atlantyk (1975)\nWybrzeże Szkieletów (2001)


Dzień dobry mampytanie odnośnie montażu wkładu kominkowego W9A 9,8 kw EKO czy potrzebny jest czerpak półwiecza zewnątrz, ponieważ posiada on wyfrezowane wokół swej budowy wloty powietrza i powinen czerpać powietrze z pomieszczenia\nOgólnie powietrze do spalania w kominku powinno być zawsze doprowadzane z zewnątrz, jeśli tylko wkład na to pozwala (a chyba na rynku już nie ma wkładów, które nie mają takiej opcji).\nNiestety nie znam tego modelu, ale na pewno producent odpowie na Pana pytanie czy można podłączyć dolot powietrza z zewnątrz. Brak takowego to murowane problemy z wentylacją i wychładzaniem ... gdy np. w zimie w kuchni zimne powietrze będzie zasysane do środka. Nie wspominając już o niebezbieczeństwe "cofki" w przewodzie spalinowym (jeśli jest np. kocioł starego typu).


Smutny finał reanimacji 11-letniej dziewczynki w jednej z polskich przychodni. Przyczyny nie mieszczą się w głowie. Zycie\nSmutny finał reanimacji 11-letniej dziewczynki w jednej z polskich przychodni. Przyczyny nie mieszczą się w głowie\nKoszmar w przychodni przy ulicy Sowińskiego w podwarszawskim Legionowie. W zeszły piątek 11-latka trafiła tam przywieziona przez rodziców. Była już wówczas nieprzytomna, więc od razu przystąpiono do reanimacji.\nJak donosi "Super Express", prokuratura wszczęła śledztwo dotyczące śmierci 11-letniej dziewczynki, która nieprzytomna trafiła do przychodni w Legionowie. Według dotychczasowych ustaleń śledczych, dziewczynka zmagła w wyniku zadławienia się wymiocinami. Przesłuchiwany był w tej sprawie między innymi brat zmarłej.\nCo może wykazać sekcja zwłok?\nJak wiadomo, zachłyśnięcie się wymiocinami jest dość częstą przyczyną zgonu. Sekcja zwłok wykarze, czy zadławienia nie pomylono z zachłyśnięciem? Tabloid podaje, że przyczyna zgonu było raz zadławienie, a potem można przeczytać o zachłyśnięcoi. Czy to jest to samo?\nZadławienie w rzeczywistości jest to trzecia najczęstsza przyczyna śmierci niemowląt. Różnica między krztuszeniem a dławieniem się może być niewielka i wiesz, co może uratować życie Twojego dziecka. Badanie przeprowadzone przez St John Ambulance wykazało, że 40% rodziców było świadkiem zadławienia się własnego dziecka.\nJednak ponad 80% tych rodziców nie miało pojęcia, co zrobić w takiej sytuacji. Jest to niepokojące statystyki, zwłaszcza jeśli wziąć pod uwagę, że średnio 34 ratuje się w szpitalu po zadławieniu się żywnością każdego dnia.\nKrztuszenie może być spowodowane nadmiarem jedzenia, niechęcią do smaku jedzenia, a niektóre dzieci nawet krztuszą się własnymi palcami tylko po to, aby zobaczyć, jak daleko mogą włożyć rzeczy do ust. Niemowlęta również krztusią się płynami, gdy uczą się rytmu ssania.\nZadławienie występuje, gdy pokarm blokuje drogi oddechowe, a nie schodzi do przełyku – trafia do przewodu oddechowego, a nie do przewodu pokarmowego! Zwykle, gdy jemy lub pijemy i połykamy – nagłośnia zakrywa górną część tchawicy (tchawicy) i uniemożliwia dostanie się do niej pokarmu. Czasami, szczególnie podczas mówienia, śmiechu lub płaczu podczas jedzenia, płat nagłośni nie jest w stanie ochronić tchawicy i umożliwia wejście pokarmu.\nCo zatem było przyczyną śmierci 11-latki?\nProkurator katarzyna Skrzeczkowska zabrała głos w tej sprawie - Jest wszczęte śledztwo w kierunku nieumyślnego spowodowania śmieci. Wkrótce zostanie wykonana sekcja zwłok. Śledczy przesłuchują personel medyczny oraz rodzinę, w tym brata dziewczynki.\nWedług zeznać przesłuchiwanego personelu medycznego, który był świadkiem całe tragedii, dziewczynka była już nieprzytomna w chwili przywiezienia jej przez rodziców.\no tym sie mówi: „Nasza córka na 14 lat wykluczyła nas ze swojego życia i nie chce powiedzieć dlaczego”. Smutne wyznanie\nZerknij: Gdy odchodzi nasz ukochany pupil, musimy wiedzieć o czymś ważnym. Za co są surowe kary


Dziś jest 4.11.2015r. wczoraj nic nie było a szkoda bo liczyłem na jakieś fajne przesyłki. Dziś z rana odwiedził mnie kurier od Pocztexu a popołudniu listonosz przyniósł mi jedną przesyłkę - czyli razem dwie przesyłka na dziś. Zapraszam na mój dzisiejszy wpis...\nPierwsza super przesyłka od GANINEX Gazda Group http://ganinex.com.pl/ i https://www.facebook.com/ganinex/ - Grupa funkcjonuje na rynku motoryzacyjnym od 1992 r. Na przełomie 15 lat firma rozwinęła się do poziomu największego multibrandowego, autoryzowanego dealera sieciowego na Śląsku. Obecnie firma prowadzi usługi na terenie sześciu obiektów ( Pszczyna, Katowice, Gliwice, Bytom, Goczałkowice) tworząc w regionie największą nowoczesną sieć handlowo - usługową dla marki Fiat, Fiat Professional, Alfa Romeo, Lancia, Jeep, Chrysler, Dodge, Skoda, BMW.\nAdresy salonów samochodowych GANINEX Gazda Group:\n- Katowice Al. Roździeńskiego 170,\n- Pszczyna ul. Bielska 31c,\n- Katowice Al. Roździeńskiego 182,\n- Gliwice ul. Pszczyńska 306,\n- Gliwice ul. Pszczyńska 322,\n- Goczałkowice ul. Podlaska 8,\nGANINEX Gazda Group - Tworzymy grupę\nSERDECZNIE POLECAM Salony samochodowe GANINEX Gazda Group ponieważ firma na przełomie 15 lat dzięki dobry i odważnym decyzjom rozwinęła się do poziomu największego multibrandowego, autoryzowanego dealera sieciowego na Śląsku. Każdy Klient może liczyć na dobre, solidne i przystępnie cenowo auta, które przez długie lata będą cieszyć oko rodziny oraz właściciela. Każdy salon posiada wyszkolony personel, który odpowie na każde Państwa pytanie i pomoże dobrać idealne dla Państwa nowe i wymarzone auto. Salony posiadają też w swojej ofercie Autoryzowane Stacje Obsługi Serwisowe, dzięki czemu w ramach potrzeb firma służy pomocą serwisową.\nW super paczce było między innymi:\n- 3 reklamówki,\n- koszulka L od marki Abarth,\n- ładny czarny kubek,\n- model samochodu Fiat 500X !!! SUPER !!!\n- pudełko krówek,\nDruga i ostatnia na dziś przesyłka od Kolei Dolnośląskich S.A. https://www.kolejedolnoslaskie.eu/pl i https://www.facebook.com/KolejeDolnoslaskieSA - polski przewoźnik kolejowy; spółka akcyjna samorządu województwa dolnośląskiego, powołana uchwałą z dn. 28 grudnia 2007 r. Jedynym właścicielem Kolei Dolnośląskich pozostaje samorząd wojewódzki, który użycza spółce posiadany tabor kolejowy i zleca w trybie bezprzetargowym obsługę wybranych połączeń. Pierwsze pociągi Kolei Dolnośląskich wyjechały na trasy 14 grudnia 2008 r.\nSERDECZNIE POLECAM Koleje Dolnośląskie S.A. ponieważ firma posiada jako najważniejsze priorytety rzetelną i fachową obsługę pasażerów oraz podniesienie komfortu podróży i punktualności. Nowoczesny tabor i dobrze wyszkolony personel to też bardzo ważne cechy dzięki który każdy Pasażer może czuć się bezpiecznie. Klient jest najważniejszy, firma cały czas się stara aby każdego dnia tworzyć dla ciebie Twoją przyjazną kolej.\n- podkładka pod myszkę (podoba mi się i od razu zawędrowała pod moją myszkę komputerową),\n- stylowy długopis i breloczek w etui,\nAutor: Łukasz Stańczuk (Gadżety na dobry dzień) dnia: środa, listopada 04, 2015