Jak poprawić wizerunek firmy i jak dobrze wypaść publicznie?\nUtworzono: poniedziałek, 14, październik 2013 07:43\nIzba Gospodarcza Eksporterów i Importerów współorganizuje warsztaty skierowane do kadry kierowniczej przedsiębiorstw w zakresie kreowania wizerunku firmy i autoprezentacji w mediach. Proponując Państwu udział w profesjonalnych warsztatach medialnych chcemy w ten sposób zachęcić członków kadry kierowniczej firm do „otwarcia się” i skutecznej współpracy z dziennikarzami.\nTak wiele bowiem zależy dziś od wzajemnego zrozumienia i umiejętności współdziałania środowisk gospodarczych, biznesowych z mediami, zwłaszcza regionalnymi. Nie da się bowiem obecnie prowadzić nowoczesnej i aktywnej na rynkach firmy bez otwarcia się dla środków masowego przekazu a tym samym dla lokalnych i regionalnych społeczności.\nKierując się dotychczasowym doświadczeniem oraz licznymi sygnałami od przedsiębiorców, proponujemy zajęcia pozwalające poznać z bliska realia świata mediów w naszym regionie, po to by firmy potrafiły być rzeczywistym partnerem w relacjach z dziennikarzami i umiały wykorzystać tę szansę dla budowania swojego prestiżu oraz dobrej opinii w lokalnych środowiskach.\nProponowane warsztaty dadzą Państwu szansę zapoznania się z - coraz częściej niezbędnymi w otoczeniu gospodarczym – zasadami public- relations służącymi dobremu wizerunkowi, jego budowaniu i podtrzymywaniu.\nDowiecie się Państwo jak informować dziennikarzy, jak nawiązywać z nimi kontakt, jak reagować na krytykę w mediach, jak organizować konferencję prasową czy jak udzielać wywiadów prasowych, telewizyjnych i radiowych.\nBędzie możliwość pracy z kamerą, oświetleniem, mikrofonem i ekranem i okazja by sprawdzić się w warunkach profesjonalnego studia telewizyjnego.\nSzkolenia Prowadzone są przez:\nPiotra Biernata, wieloletniego dziennikarza, reportera, prezentera i prowadzącego programy publicystyczne w TVP w Katowicach, od siedmiu lat wykładowcę public-relations w Szkole Zarządzania Uniwersytetu Śląskiego, Politechnice Opolskiej i Wyższej Szkole Technicznej w Katowicach a od pięciu lat rzecznika prasowego Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach\noraz: Jarosława Buckiego operatora filmowego TVP ,autora zdjęć do wielu filmów dokumentalnych i reportaży emitowanych na antenie ogólnopolskiej i regionalnej, trenera w zakresie kreowania wizerunku podczas szkoleń medialnych, prezesa stacji telewizyjnej w Raciborzu.\nSzkolenie skierowane jest dla kadry kierowniczej i dla pracowników odpowiedzialnych za tworzenie wizerunku swojego i swojej firmy. Proponujemy szkolenie dwudniowe po 4 godziny lub jednodniowe – 8 godzinne.\nZajęcia przeprowadzone zostaną w miejscu wyznaczonym przez organizatorów.\nTematy warsztatów ( zajęcia teoretyczne i praktyczne) - 8 godzin:\n3. Metody tworzenia przemówień publicznych. Język wypowiedzi publicznych – przykłady dobrych i złych praktyk (dyskusja).\n4. Czynniki wpływające na skuteczność działań public relations wśród lokalnych i branżowych społeczności – prezentacja filmowa (studium przypadku).\n5. Podstawowe elementy marketingu politycznego i sposoby praktycznego wykorzystania (trening oparty o lokalną specyfikę środowiska wokół placówki oświatowej).\n6. Sposób reagowania na krytykę (trening przed kamerą).\n7. Metody prowadzenia efektywnej konferencji.\n8. Technika budowania autorytetu i wiarygodności podczas publicznego wystąpienia. Erystyka, czyli sztuka prowadzenia sporów (ćwiczenia).\n1. Analiza i ocena błędów popełnianych przez osoby publiczne (praktyczne rady i instrukcje o tym jak ich się wystrzegać i korygować: prezentacja filmowa, ćwiczenia, dyskusja).\n2. Sztuka wystąpień telewizyjnych (indywidualny trening przed kamerą i mikrofonem): prezencja osobista, artykułowanie swych racji (gesty, znaczenie głosu), analiza niebezpieczeństw występów publicznych (jak ich unikać i zminimalizować ryzyko wpadki), nauka opanowywania i ukrywania stresu.\n3. Praktyczne zachowanie się w sytuacji krytycznej, np. pod obstrzałem uczestników spotkań wyborczych czy manifestacji.\n4. Jak dbać o utrzymanie swego wizerunku i wizerunku firmy (dyskusja panelowa).\nProponujemy również indywidualny lub zespołowy udział w seminarium na temat: Sztuka wystąpień publicznych – czyli jak dobrze i wiarygodnie wypaść podczas publicznego wystąpienia" -czyli bardzo praktyczne rady, techniki i instrumenty oraz podstawowe umiejętności potrzebne osobom publicznym oraz kierującym placówkami i zespołami ludzkimi podczas oficjalnych publicznych i zawodowych wystąpień.\nZajęcia dotyczą :\n- kreowania dobrego publicznego wizerunku firmy i dbanie o niego;\n- zasad i metod skutecznej współpracy z mediami w zakresie dbałości o swój wizerunek;\n- reagowania w sytuacjach kryzysowych;\n- reprezentowania firmy w czasie kryzysu, ochrona wizerunku, elementy prawa prasowego, oświadczenia i sprostowania;\n- praktycznej sztuki dobrych wystąpień publicznych.\nCzas: 20 godz. - 2 dni\nPiotr Biernat, wieloletni dziennikarz, reporter, prezenter i prowadzący programy publicystyczne w TVP w Katowicach, od siedmiu lat wykładowca public-relations w Szkole Zarządzania Uniwersytetu Śląskiego, Politechnice Opolskiej i Wyższej Szkole Technicznej w Katowicach a od pięciu lat rzecznik prasowy Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach\noraz: Jarosław Bucki operatoa filmowy TVP ,autor zdjęć do wielu filmów dokumentalnych i reportaży emitowanych na antenie ogólnopolskiej i regionalnej, trenera w zakresie kreowania wizerunku podczas szkoleń medialnych, prezes stacji telewizyjnej w Raciborzu.\nDzień I, czas 10 godz.\n1. Zasady i metody autoprezentacji w warunkach normalnych i ekstremalnych.\n2. Umiejętność tworzenia pozytywnego publicznego własnego wizerunku – zasady i ich realizacja w praktyce. Kształtowanie własnego wizerunku ze szczególnym uwzględnieniem komunikacji werbalnej i niewerbalnej (ćwiczenia).\n3. Sposoby i metody tworzenia dobrych przemówień publicznych – przykłady dobrych\ni złych wystąpień (dyskusja).\n4. Mowa ciała jako ważny element wypowiedzi. Jak pięknie, zrozumiale i wiarygodnie mówić i jak wygłaszać przemówienia (ćwiczenia).\n5. Czynniki wpływające na skuteczność działań public relations wśród lokalnych społeczności – prezentacja filmowa (studium przypadku).\n6. Podstawowe elementy marketingu politycznego i sposoby praktycznego ich wykorzystania – praktyczny trening oparty o lokalną specyfikę środowiska wokół firmy (dyskusja).\n7. Najlepsze i sprawdzone sposoby reagowania na krytykę prasową i trudne pytania dziennikarzy (trening przed kamerą telewizyjną).\n8. Metody i sposoby organizowania promocyjnych kampanii medialnych – ćwiczenia praktyczne (konferencja prasowa, dzień otwarty firmy, impreza integracyjna).\n9. Zasady współpracy z mediami w sytuacji planowanych działań promocyjnych i w czasie kryzysu.\nDzień II, czas 10 godz.\n1. Zajęcia warsztatowe polegające na przygotowaniu do występu przed publicznością (trening przed kamerą telewizyjną).\n2. Zajęcia warsztatowe polegające na trenowaniu i analizie dobrego wizerunku podczas udzielania wywiadu telewizyjno-radiowego i dla prasy drukowanej.\n3. Specyfika udzielania wywiadów radiowych i telewizyjnych (prezentacja filmowa).\n4. Analiza najczęściej popełnianych błędów osób występujących w telewizji na podstawie telewizyjnych materiałów archiwalnych (ćwiczenia, dyskusja).\n5. Zajęcia praktyczne – udzielanie dobrych wypowiedzi i wywiadów telewizyjnych (trening).\n6. Zajęcia praktyczne (trening przed kamerą i mikrofonem) – wywiad telewizyjny ze szczególnym uwzględnieniem następujących aspektów:\n- prezencja osobista;\n- artykułowanie swych racji;\n- sugestywność wypowiedzi: metody stosowane w praktyce (używanie gestów, znaczenie głosu);\n- niebezpieczeństwa podczas występów przed kamerą (jak ich unikać i zminimalizować ryzyko wpadki);\n- dobre cechy wywiadu telewizyjnego;\n- jak uzyskać dużą wiarygodność;\n- współpraca z agresywnym dziennikarzem podczas udzielania wywiadu telewizyjnego.\n7. Ćwiczenia zachowania się w sytuacji krytycznej: pod obstrzałem pytań dziennikarzy, uczestników spotkań wyborczych czy manifestacji.\n8. Praktyczne zajęcia dotyczące analizy złych i dobrych publicznych wystąpień – bardzo praktyczne rady wynikające z obserwacji dziennikarskich.\n9. Ocena i analiza popełnianych błędów. Praktyczne rady i instrukcje, jak ich się wystrzegać i jak je korygować (dyskusja).\n10. Jak dbać o utrzymanie dobrego wizerunku (dyskusja).


Polityka prywatności | Mirai Auto\nInformacje w Polityce mają charakter ogólny\nSzczegółowa informacja dotycząca przetwarzania konkretnych danych osobowych jest udostępniana każdorazowo podczas ich pozyskiwania w treści klauzuli informacyjnej zamieszczonej w widocznym i łatwo dostępnym miejscu. Dotyczy to w szczególności informacji o celu i podstawie prawnej przetwarzania danych osobowych, okresie ich przechowywania oraz odbiorcach, którym są one przekazywane. W razie wątpliwości lub sprzeczności pomiędzy Polityką a udzielonymi przez daną osobę zgodami niezależnie od postanowień Polityki, zawsze podstawą do podejmowania oraz określenia przez Administratora zakresu działań są dobrowolnie udzielone zgody lub przepisy prawa, w tym unijne rozporządzenie o ochronie danych osobowych . W przypadku takiej sprzeczności pomiędzy Polityką a treścią klauzul informacyjnych przekazanych przez Administratora podczas zbierania danych osobowych informacją, którą Klient powinien się kierować jest przekazana mu w ramach wspomnianych klauzul informacyjnych. Administratorem strony jest Mirai Auto, ul. Gen. Grota-Roweckiego 129 A, 41-214 Sosnowiec\nUżytkownik podczas złożenia zapytania poprzez formularz kontaktowy przekazuje Administratorowi dane osobowe. Obowiązkiem administratora jest zapewnienie bezpieczeństwa i poufności tych danych, jednocześnie zapewniając, że nie zostaną one udostępnione innym podmiotom bez wyraźnej zgody użytkownika. Zapytania kierowane są w formie formularzy kontaktowych, zapytania kierowane do poszczególnych działów firmy – salon, serwis, części, magazyn, ubezpieczenia, finansowanie. Strona wykorzystuje pliki cookies firmy Google w celach analitycznych i statystycznych (przez Google Analytics). Pliki te zbierają takie informacje jak podstrony, które wyświetlił użytkownik, czas, jaki spędził na stronie czy przejścia pomiędzy poszczególnymi podstronami. Administrator korzysta z narzędzi remarketingowych, takich jak Facebook Pixel, w celach marketingowych Wiążę się to z wykorzystywaniem plików cookies firmy Facebook. Administrator wyświetla na stronie filmy pochodzące z serwisu YouTube oraz Vimeo. Oglądanie tych filmów wiąże się z akceptacją plików cookies firmy Google dotyczących usługi YouTube oraz plików cookies firmy Vimeo. Administrator umożliwia korzystanie z funkcji społecznościowych, takich jak udostępnianie treści w serwisach społecznościowych oraz subskrypcja profilu społecznościowego. Korzystanie z tych funkcji wiąże się z wykorzystywaniem plików cookies administratorów serwisów społecznościowych takich jak Facebook, Instagram, YouTube. Inne pliki Cookies, które są wykorzystywane przez administratora mają na celu komfortowe użytkowanie strony internetowej.\nAdministratorem danych osobowych w rozumieniu przepisów o ochronie danych osobowych, w tym Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych jest Mirai Auto, ul. Gen. Grota-Roweckiego 129A, 41-214 Sosnowiec Cele, podstawy prawne oraz okres przetwarzania danych osobowych wskazane są odrębnie w stosunku do każdego celu przetwarzania danych. W związku z przetwarzaniem przez administratora danych osobowych, użytkownikowi przysługują następujące uprawnienia: prawo do żądania dostępu do swoich danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania, prawo do przenoszenia danych, prawo do cofnięcia zgody na przetwarzanie danych osobowych w określonym celu, jeżeli uprzednio użytkownik wyraził taką zgodę, prawo do wniesienia skargi do organu nadzorczego w związku z przetwarzaniem przez administratora danych osobowych. Powyższe uprawnienia możesz realizować zgodnie z zasadami opisanymi w art. 16 – 21 RODO, poprzez odpowiednie funkcjonalności na stronie, a także kontakt mailowy pod adresem recepcja@ford-mirai.pl Podanie przez użytkownika danych osobowych jest zawsze dobrowolne, ale niezbędne, by złożyć zamówienie, zapisać się do newslettera, lub skontaktować się poprzez formularz kontaktowy dostępny na stronie. Administrator gwarantuje poufność wszelkich przekazanych danych osobowych. Zapewnia on, że podjął wszelkie środki bezpieczeństwa i ochrony danych osobowych wymaganych przez przepisy o ochronie danych osobowych, w tym RODO. Dane osobowe są gromadzone z należytą starannością i odpowiednio chronione przed dostępem do nich przez osoby do tego nieupoważnionej. Dane osobowe przetwarzane są wyłącznie na terytorium Unii Europejskiej Formularz kontaktowy. Kontaktując się z administratorem za pośrednictwem formularza kontaktowego, użytkownik przekazuje swój adres e-mail, jako adres nadawcy wiadomości. Ponadto możliwe jest podanie innych danych osobowych, takich jak imię czy numer telefonu. Podstawą prawną przetwarzania danych osobowych w takim przypadku jest zgoda użytkownika wyrażona poprzez zaznaczenie stosownej treści checkboxa przy oknie formularza. Dane osobowe użytkownika przekazywane w ramach kontaktu za pośrednictwem formularza kontaktowego przetwarzane są wyłącznie w celu obsługi zapytania. Treść korespondencji może podlegać archiwizacji.\nStrona internetowa www.ford-mirai.pl podobnie jak niemal wszystkie inne strony internetowe, wykorzystuje pliki cookies, by zapewnić użytkownikowi najlepsze doświadczenia związane z korzystaniem ze strony. Cookies to niewielkie informacje tekstowe, przechowywane na urządzeniu końcowym (np. komputerze, tablecie, smartfonie), które mogą być odczytywane przez system teleinformatyczny. Cookies pozwalają na: zapewnienie prawidłowego funkcjonowania strony; poprawienie szybkości i bezpieczeństwa korzystania ze strony; ulepszenie funkcji dostępnych dla użytkownika na stronie; korzystanie z narzędzi analitycznych; korzystanie z narzędzi marketingowych; wyświetlać na stronach filmy z serwisu YouTube oraz Vimeo; zapewniać funkcje społecznościowe. Zgoda na cookies. Podczas pierwszej wizyty na stronie użytkownikowi wyświetlana jest informacja na temat stosowania plików cookies. Zaakceptowanie i zamknięcie tej informacji oznacza, że użytkownik wyraża zgodę na wykorzystywanie plików cookies zgodnie z postanowieniami niniejszej polityki prywatności. Zgodę zawsze można wycofać, usuwając pliki cookies oraz zmieniając ustawienia plików cookies w przeglądarce. Należy jednak pamiętać, że wyłączenie plików cookies może powodować trudności w korzystaniu ze strony, jak również z wielu innych stron internetowych, które stosują cookies. Cookies własne. Pliki cookies można podzielić na własne oraz pochodzące od podmiotów trzecich. Cookies własne są wykorzystywane na stronie w celu prawidłowego działania strony. Cookies podmiotów trzecich. Administrator wykorzystuje funkcje zapewniane przez podmioty trzecie, co wiąże się z wykorzystywaniem plików cookies pochodzących od podmiotów trzecich. Wykorzystanie tego rodzaju plików cookies zostało opisane poniżej. Analiza i statystyka. Administrator wykorzystuje cookies do śledzenia statystyk strony, takich jak liczba osób odwiedzających, rodzaj systemu operacyjnego i przeglądarki internetowej wykorzystywanej do przeglądania strony, czas spędzony na stronie, odwiedzone podstrony etc. Administrator korzysta w tym zakresie z narzędzia Google Analytics. Zbierane w tym zakresie informacje są całkowicie anonimowe i nie pozwalają na identyfikację użytkownika. W tym celu wykorzystywane są pliki cookies firmy Google LLC dotyczące usługi Google Analytics. Korzystanie z usług Google Analytics wiąże się z zaimplementowaniem w kodzie strony udostępnionego przez Google kodu śledzącego (tzw. tracking code). Kod ten bazuje na plikach cookies, ale może wykorzystywać również inne technologie śledzące. Marketing. Administrator korzysta z narzędzi marketingowych Facebooka oraz Google, by kierować do niego reklamy w tym serwisie. W tym celu zaimplementowano w kodzie platformy Pixel Facebooka, który zapamiętuje odwiedziny, a także tag remarketingowy Google. W tym celu wykorzystywane są pliki cookies firmy Facebook oraz Google LLC. Filmy z serwisu YouTube oraz Vimeo. Na stronie osadzone są filmy pochodzące z serwisu YouTube oraz Vimeo. Wyświetlając taki film, użytkownik godzi się na wykorzystywanie plików cookies firmy Google LLC dotyczących usługi YouTube lub plików cookies firmy Vimeo. Funkcje społecznościowe. Administrator zapewnia możliwość korzystania z funkcji społecznościowych, takich jak udostępnianie treści w serwisach społecznościowych oraz subskrypcja profilu społecznościowego. Korzystanie z tych funkcji wiąże się z wykorzystywaniem plików cookies administratorów serwisów społecznościowych takich jak Facebook, Instagram, YouTube.\nKorzystanie ze strony wiąże się z przesyłaniem zapytań do serwera, na którym przechowywana jest strona. Każde zapytanie skierowane do serwera zapisywane jest w logach serwera. Logi obejmują m.in. adres IP użytkownika, datę i czas serwera, informacje o przeglądarce internetowej i systemie operacyjnym z jakiego korzysta. Logi zapisywane i przechowywane są na serwerze. Dane zapisane w logach serwera nie są kojarzone z konkretnymi osobami korzystającymi ze serwisu i nie są wykorzystywane przez Administrator w celu identyfikacji użytkownika. Logi serwera stanowią wyłącznie materiał pomocniczy służący do administrowania stroną a ich zawartość nie jest ujawniona nikomu poza osobami upoważnionymi do administrowania serwerem.


Autoryzacja transakcji w Systemie Bankowości Internetowej Alior Banku odbywa się za pomocą wygodnych i bezpiecznych kodów SMS lub powiadomień PUSH.\nPamiętaj, że bank nigdy nie prosi o zatwierdzenie kodem SMS operacji, których samodzielnie nie zleciłeś! Przed potwierdzeniem transakcji dokładnie przeczytaj treść całej wiadomości SMS lub powiadomienia PUSH. Sprawdź czy zlecałeś osobiście taką transakcję lub operację i porównaj czy jest ona zgodna ze złożoną przez Ciebie dyspozycją. W szczególności w przypadku autoryzowania przelewów lub tworzenia szablonów zweryfikuj, czy podana w wiadomości SMS kwota transakcji oraz numer konta odbiorcy są zgodne z wprowadzanymi przez Ciebie danymi.\nKody SMS służące do logowania do bankowości elektronicznej różnią się od kodów do autoryzacji transakcji i zawierają: 6 znaków, tylko małe litery bez polskich znaków.\nDbaj o bezpieczeństwo Twojego telefonu komórkowego - nie pozostawiaj go w miejscach, w których narażony może być na kradzież lub dostęp osób niepowołanych. W przypadku kradzieży telefonu, zablokuj niezwłocznie kartę SIM u operatora telefonii komórkowej, a także powiadom infolinię (pod numerem 19 502/ 22 531 80 95) lub oddział Alior Banku.\nDla klientów biznesowych udostępniamy dodatkowo możliwość autoryzowania transakcji z wykorzystaniem Tokena USB lub karty procesorowej.\nAby w sposób bezpieczny korzystać z Tokena USB lub karty procesorowej, pamiętaj o poniższych podstawowych zasadach bezpieczeństwa.\nZawsze podłączaj Token lub kartę procesorową do komputera dopiero w przypadku korzystania z Systemu Bankowości Internetowej. Po zakończeniu pracy w Systemie Bankowości Internetowej, odłącz Token/ kartę i schowaj w bezpiecznym miejscu.\nNie zapisuj kodu PIN na Tokenie USB lub karcie procesorowej, ani w innych miejscach (np. na kartkach) przechowywanych razem z Tokenem lub kartą procesorową.\nW przypadku utraty Tokena USB lub karty, powiadom niezwłocznie infolinię (pod numerem 19 502 lub 22 531 80 95) lub oddział Alior Banku.\nZwracaj szczególną uwagę na próby wyłudzania (przez przestępców lub niezaufane podmioty), danych dostępowych oraz kodów autoryzacyjnych służących do przeprowadzania transakcji w Systemie Bankowości Internetowej. Dane takie mogą być wykorzystane np. w celu kradzieży środków. W przypadku wątpliwości skontaktuj się z infolinią Alior Banku pod numerem 19 502 / 22 531 80 95 dla klientów korporacyjnych.\nW przypadku wystąpienia nieuprawnionej transakcji, należy zgłosić takie zdarzenie poprzez infolinię (pod numerem 19 502 / 22 531 80 95), formularz reklamacje (w bankowości internetowej) lub w dowolnym oddziale banku. O dalszej procedurze postępowania zostaniesz poinformowany przez pracownika banku.\nAlior Bank prowadzi monitoring transakcji w trybie 24/7. Jeśli wymagane jest dodatkowe potwierdzenie operacji, bank podejmuje próbę jej weryfikacji z klientem poprzez:\nwysłanie SMS-a dla transakcji kartowych (nadawca "Alior Bank"),\nNależy pamiętać, że elektroniczny dostęp do systemów bankowości wiąże się z ryzykiem– w szczególności w przypadku nieprzestrzegania zasad bezpieczeństwa określonych przez bank. Ryzyko to obejmuje przede wszystkim:\nsłużących do zatwierdzania transakcji (np. urządzenie mobilne z zainstalowaną aplikacją, numer telefonu zaufanego lub urządzenie typu token/karta procesorowa).\nRyzyko wystąpienia ataków socjotechnicznych, w których osoby trzecie będą – podszywając się pod bank – nakłaniały klienta do zatwierdzania operacji (np. fałszywa informacja o konieczności wykonania transakcji).\nRyzyko nieświadomego zatwierdzenia przez klienta operacji niezleconych przez klienta (np. bez zapoznania się z operacją opisaną w wiadomości SMS z kodem autoryzacyjnym).\nKonsekwencjami wystąpienia ww. zdarzeń mogą być:\nzatwierdzenie niechcianej transakcji przez klienta.\nMastercard SecureCode lub Mastercard ID Check – dla kart Mastercard\nKorzystanie z usługi 3D Secure jest naprawdę proste. Przekonaj się sam:\nPoniżej przedstawione zostały szczegółowe informacje dotyczące korzystania z usługi 3D Secure. Aby zapłacić kartą w Internecie, należy podać standardowe dane, o które prosi sklep, np. numer karty, datę ważności karty, kod CVV2/CVC2 (trzycyfrowy numer znajdujący się na odwrocie karty). Następnie możesz zostać przekierowany na stronę, gdzie należy wprowadzić sześciocyfrowy kod, za pomocą którego autoryzujesz transakcję. Otrzymasz go SMS-em pod numer telefonu komórkowego, który nam podałeś, tj. pod numer telefonu zaufanego lub do kontaktu. Kod ten potwierdza poprawność danych, tj. status karty oraz tożsamość osoby płacącej.\nPodczas dokonywania płatności bank nigdy nie prosi o kod PIN do karty płatniczej oraz nie wysyła kodu autoryzacyjnego, jeśli nie jest on wymagany przez sklep internetowy.Tylko prawidłowo przypisany do rachunku karty płatniczej numer telefonu umożliwia korzystanie z usługi 3D Secure dla danej karty. Jeśli nie pamiętasz, który numer telefonu nam podałeś, zapraszamy do oddziału banku w celu jego weryfikacji.\nUsługa 3D Secure to dodatkowe zabezpieczenie transakcji internetowych dokonywanych kartami płatniczymi. Polega ono na potwierdzeniu wybranych transakcji jednorazowym hasłem SMS, które otrzymujesz pod numer telefonu podany do banku, tj. pod numer telefonu zaufanego lub do kontaktu. Jeśli nie pamiętasz, który numer telefonu nam podałeś, zapraszamy do oddziału banku w celu jego weryfikacji.\nW zależności od organizacji płatniczej, która wydała kartę, sposób zabezpieczenia transakcji przyjmuje nazwę Mastercard SecureCode/Mastercard ID Check (organizacja Mastercard w chwili obecnej używa obu nazw i logotypów -dotyczą tej samej usługi) lub Verified by Visa.\nKarta zostanie zablokowana w usłudze 3D Secure, jeśli podczas potwierdzania płatności zostanie trzykrotnie wprowadzony błędny kod SMS. Kartą zablokowaną w ten sposób nie będzie można potwierdzić żadnej transakcji w usłudze 3D Secure. W celu odblokowania karty w usłudze 3D Secure należy skontaktować się z infolinią banku pod numerem 19 502.\n!Alior Bank: Transakcja 3D Secure z 01-01-2001, 11:11:01


Mieszkańcy - Odnawialne źródła energii - Komunikat - zgłoszenie awarii instalacji solarnych - Urząd Gminy Grodzisko Dolne\nData wydruku: 2020-04-07 23:07:30\nZgłaszając awarię mailowo, prosimy o korzystanie z formularza zgłoszenia usterki. Pobierz\nPo przyjeździe upoważnionych pracowników dokonają oni czynności sprawdzających w celu oceny powodów i skutków awarii. Po wykonaniu czynności sprawdzających pracownik ten powinien przedstawić pisemne zestawienie ewentualnych stwierdzonych wad lub usterek oraz na piśmie uzgodnić z przedstawicielem gminy i właścicielem nieruchomości sposób ich usunięcia.\nJeżeli usterki lub wady są objęte rękojmią lub gwarancją, serwisant powinien usunąć je niezwłocznie bez dodatkowych opłat. Jeżeli usunięcie niezwłoczne nie jest możliwe, usuniecie usterki powinno nastąpić nie później niż w ciągu 7 dni od daty podpisania protokołu z wykonania czynności sprawdzających chyba, że wykaże, że usunięcie wad w tym terminie jest niemożliwe.\nDane kontaktowe, pod które należy zgłaszać wszelkie usterki:\n(17) 242 82 65 wew. 233, 231\nFormularz zgloszenia awaria oze (29,50 kB)\nzałączył: Krzysztof Laskowski, Admin dnia 2019-04-29 13:03


Jak rozmawiać, gdy krucho z mową? - Czasopismo Głos Pedagogiczny | scenariusze oraz artykuły pedagogiczne\nJak rozmawiać, gdy krucho z mową?\nKiedy poznałam pana Kamila, był młodym, niewerbalnym mężczyzną, ze zdiagnozowaną znaczną niepełnosprawnością intelektualną i autyzmem. Z całą pewnością można powiedzieć, że sprawiał otoczeniu liczne kłopoty. A ponieważ był przy tym postawnym człowiekiem, można bez wahania stwierdzić, że stanowił istotne zagrożenie. Jak wielu młodych dorosłych w spektrum autyzmu z niepełnosprawnością intelektualną pan Kamil po ukończeniu szkoły przysposabiającej do pracy (która zresztą do niczego go nie przysposobiła), spędzał czas przed telewizorem. Nie było łatwo stwierdzić, czy cokolwiek z tego, co oglądał, było dla niego interesujące. Właściwie nie sposób było określić, czy cokolwiek robiło na nim pozytywne wrażenie. Nikt dobrze nie wiedział, co pan Kamil lubi, bo odkąd wyszedł z okresu dzieciństwa, zapadał się w sobie coraz bardziej i bardziej. Psycholodzy mówili, że to regres tak typowy dla ludzi z autyzmem. Tak więc pan Kamil nie robił nic oprócz tego, że od czasu do czasu wpadał w szał. Z wywiadu i dokumentacji wiedziałam tylko tyle: pan Kamil nie rozumie mowy, języka, reaguje tylko na pojedyncze słowa, nie pokazuje palcem, w zasadzie w ogóle nie można się z nim skomunikować. Żyje od zdarzenia do zdarzenia, a jego rodzina stara się zgadywać, czego może potrzebować, bojąc się jednocześnie kolejnego napadu wściekłości.\nOd dawna wychodzę z założenia, że zgadywanie nie ma najmniejszego sensu, jeżeli nie bierze się pod uwagę drugiego człowieka. Można próbować zgadywać, jeżeli uważnie obserwuje się i stara znaleźć odpowiedź na wątpliwość, czy to, co odgadnięte, ma jakiekolwiek odzwierciedlenie w rzeczywistości, czyli w stanie umysłu drugiej osoby. Zgadywanie z lękiem, „strzelanie w ciemno” nie tylko nie ma sensu, ale wręcz utrwala niezbyt funkcjonalne przekonanie osoby ze spektrum autyzmu, że zgadujący istotnie czyta w myślach. Bo przecież raz na jakiś czas „trafi”. Wówczas powstaje niebezpieczna wizja: że skoro tak, to zapewne wszystkie te razy, gdy nie zgadł, po prostu zrobił na złość! Skąd osoba z autyzmem, zwłaszcza niewerbalna, miałaby wiedzieć, czym jest czynność nazywana zgadywaniem?\n…i nie nagradzać\nAnia była uroczą ośmiolatką, która jakkolwiek w testach psychometrycznych osiągała wyniki sytuujące ją w normie intelektualnej, funkcjonowała na poziomie lekkiej niepełnosprawności intelektualnej. Ania mówiła pozornie świetnie. Używała wielu trudnych słów, dykcji i intonacji mogliby pozazdrościć jej zawodowi aktorzy. Wszystko dlatego, że Ania powtarzała intonację po innych ludziach bez najmniejszego problemu, jak dobrej klasy dyktafon. Kiedy miała cztery lata, nauczyła się czytać. Wkrótce jej język znacznie się wzbogacił. Czytała wszystko i wszędzie. Była kompletnie zafascynowana literami. Recytowała skomplikowane wiersze, śpiewała piosenki. Była ze wszech miar dzieckiem werbalnym. Niestety, w codziennym życiu porozumienie z nią nie należało do łatwych. Podobnie jak pan Kamil, Ania reagowała w zasadzie tylko na proste polecenia. Mimo bogatego słownika nawet nie potrafiła z sensem odpowiedzieć „tak” lub „nie”. Wydawała się kompletnie nie rozumieć społecznego znaczenia tego, co mówi. Ania chodziła na zajęcia terapeutyczne. Poznawała nowe słowa, uczyła się naśladować i powtarzać. Kiedy chciała coś otrzymać, słyszała: „powiedz: daj”. Na co niezmiennie przez wiele miesięcy odpowiadała „powiedz: daj”. Później dorośli przestali używać słowa „powiedz”, dzięki czemu powtarzała już tylko to, co miała powtórzyć, zgodnie z wolą dorosłych. I rzeczywiście, po kilkudziesięciu miesiącach potrafiła już „adekwatnie” powiedzieć „daj” z wieloma rzeczownikami, a nawet „proszę, daj”, które wkrótce wprowadzono do planu terapii. Mówiła także „dziękuję” i po podpowiedzi „dzień dobry” oraz „do widzenia”. Kiedy wprowadzono zasadę, że za każde „dziękuję”, „dzień dobry” i „do widzenia” oraz „przepraszam” dostawała nagrodę, bardzo szybko okazało się, że podpowiedzi nie są już potrzebne. Ania zaczęła mówić słowa grzecznościowe sama z siebie. Czasem mylił jej się kontekst, ale nie było najgorzej.\nCzy Ania zaczęła się komunikować? Osobiście uważam, że Anię nauczono dokonywać transakcji. Nauczyła się, że wypowiadając konkretne frazy z bogatego słownika, osiąga jakieś cele. To prawie taka sama komunikacja, jaką w tym momencie realizuję z moim komputerem. Za każdym razem, gdy wciskam przycisk na klawiaturze, mój komputer coś robi! A to wyświetla mi literę na ekranie, a to przewija ekran… Dogadujemy się znakomicie. Powstaje tylko pytanie: czy przyciskanie guzików to komunikacja?\nTypowy rozwój komunikacji zaczyna się już w okresie noworodkowym (istnieją nawet hipotezy, że w prenatalnym, ale to nie ma znaczenia dla tego opracowania). Dzięki wbudowanemu mechanizmowi uwagi społecznej, o którym już wielokrotnie wspominałam w poprzednich artykułach, niemowlę jest niemal biologicznie uwarunkowane na komunikację. I, co bardzo ważne, bez wykształcenia tego mechanizmu – niezależnie od poziomu językowego czy rozwoju mowy – komunikacja nie będzie możliwa. Zrozumienie tej zasady w przypadku dzieci i osób dorosłych ze spektrum autyzmu jest niezwykle ważne. Podstawą rozwoju uwagi społecznej jest postrzeganie drugiego człowieka jako szczególnie atrakcyjnego obiektu. Tymczasem, jak wiemy, w rozwoju dzieci autystycznych rolę pierwszoplanową grają przedmioty.\nDlatego – i to musimy zapamiętać – bez uwagi społecznej nie będziemy się komunikować… Jednym z najbardziej popularnych błędów popełnianych w relacji z osobami autystycznymi jest dawanie im narzędzi i oczekiwanie, że odtąd komunikacja będzie przebiegać bez zakłóceń. I to niezależnie od tego, czy ktoś wpada na pomysł „uczenia mowy” dziecka ze spektrum, czy idąc za współczesną wiedzą, oferuje mu narzędzia do alternatywnej/wspomagającej komunikacji. W obu sytuacjach mamy do czynienia z narzędziami. Mowa jest narzędziem komunikacji, podobnie jak piktogramy, gesty, pisanie/czytanie. Aby skutecznie się komunikować niezależnie od tego, na jakim dostępnym poziomie (warunkowanym ogólnym rozwojem inteligencji), człowiek potrzebuje trzech podstawowych kompetencji:\npotrafi zauważać drugą osobę,\nrozumie, że ta osoba widzi co innego niż on sam,\npotrafi używać przynajmniej kilku symboli nabytych w drodze naśladownictwa, które są powszechnie zrozumiałe.\nTe, wydawałoby się, proste umiejętności stanowią klucz do najbardziej podstawowej komunikacji między ludźmi. W typowym rozwoju pojawiają się bardzo wcześnie. Już niespełna dziewięciomiesięczne niemowlęta doskonale sobie z nimi radzą.\nCałkowity lub prawie całkowity brak komunikacji w relacji z ludźmi niewerbalnymi lub niskowerbalnymi z autyzmem wynika na ogół z kompletnego braku zrozumienia tej jakże prostej zasady rozwojowej oraz prób zaczynania niejako „od końca”. To, co widzą ludzie w otoczeniu autystycznej jednostki, to: brak używania symboli i brak naśladownictwa (lub znaczne trudności w tym zakresie). Zaczynają zatem uczyć dziecko symboli i naśladownictwa, pomijając całkowicie fakt, że dziecko nie wyodrębnia ludzi jako jednostek istotnych i godnych zaufania ani nie rozumie, że pozostałe osoby widzą co innego niż ono samo. Takie podejście doprowadzi do katastrofy. Zależnie od zdolności uczenia się dziecko przyswoi lub nie znaczenie symboli i zacznie naśladować w bezpośrednim kontakcie, realizując naśladownictwo na drodze zadaniowej. Będzie starało się sprostać oczekiwaniom dorosłego, nie rozumiejąc, do czego te narzędzia miałyby służyć. Aby rozwiązać ten podstawowy problem, należy w początkowym okresie zadbać o zbudowanie z dzieckiem zdrowej relacji opartej na zaufaniu. Oznacza to przede wszystkim zapewnienie dziecku poczucia bezpieczeństwa. Mały człowiek nie może obawiać się dorosłego. Oznacza to także bezwarunkową akceptację i podejmowanie aktywnych prób zrozumienia naturalnych kodów komunikacyjnych, którymi posługuje się dziecko. Podstawowe kody, jakie możemy zaobserwować, to te, które wypływają z dziecięcych potrzeb fizjologicznych i emocji. Każda sytuacja, w której dziecko okazuje swoje potrzeby lub emocje, staje się zatem naturalnym polem budowania zdrowej relacji i budzenia w dziecku zaciekawienia drugim człowiekiem. Musimy rozumieć, że bardzo wiele dzieci ze spektrum autyzmu w tym okresie rozwoju nie będzie kierować swoich sygnałów do innych ludzi. Gdyby to robiły, nie stalibyśmy przed opisanymi wyżej trudnościami. Zazwyczaj jednak po prostu reagują na różne sytuacje, nie wiedząc, że te reakcje mogłyby im posłużyć do tego, by otoczenie podjęło z nimi dialog. Oznacza to ni mniej, ni więcej, że właśnie po stronie otoczenia spoczywa odpowiedzialność. Podobnie jak w wypadku malutkich dzieci o typowym rozwoju, gdy dorośli reagują na ich sygnały, jeszcze nie do końca intencjonalne, i nazywając je, budują w dziecku świadomość tego, że ten sygnał to coś, dzięki czemu może być zrozumiane. W przypadku dzieci ze spektrum autyzmu problem leży w nietypowości komunikatów, które – co gorsza – w powszechnej opinii otoczenia uważane są za objaw patologii rozwoju i często gwałtownie tłumione. Kiedy mały Krzyś stuka przedmiotami o siebie, jest to traktowane jak „niepożądane zachowanie”, a nie komunikat o tym, że chłopiec się cieszy. Cóż, jeżeli wyeliminujemy stukanie klockami, tracimy szansę na zbudowanie z dzieckiem zdrowej relacji i zainteresowanie go sobą. Czyli drugim człowiekiem. Stracimy szansę na to, że podejmie z nami komunikację na kolejnym stopniu rozwoju. Mądry nauczyciel, wychowawca, rodzic – w podobnej sytuacji rozumie, że Krzyś okazuje radość. Ucieszy się razem z nim oraz przekaże mu informację, że widzi jego szczęście. W ten sposób zwróci na siebie uwagę Krzysia oraz dostarczy mu informacji, że go rozumie. To świetna baza do budowania dalszej komunikacji.\nJednym z pierwszych, a zarazem kluczowych dla rozwoju komunikacji etapów jest pojawienie się tzw. dialogu behawioralnego. Ponieważ w dzisiejszych czasach słowo „behawioralny” jest poważnie obciążone skojarzeniami z warunkowaniem klasycznym i instrumentalnym w popularnych, niestety, podejściach treningu zachowania dzieci autystycznych, warto dokładnie wytłumaczyć, czym jest, a czym nie jest dialog behawioralny. Tego swoistego terminu użyli w 1977 r. amerykańscy badacze dziecięcego rozwoju Roger Bakeman i Josephine V. Brown. Ich artykuł Dialogi behawioralne: podejście do oceny interakcji matka – dziecko, opublikowany w czasopiśmie „Rozwój Dziecka”, przedstawiał metodę obiektywnej oceny stylu interakcji matka – dziecko. Opisane interakcje autorzy nazwali dialogiem behawioralnym, którego elementami są nie tylko wokalizacje, lecz także wiele „aktów komunikacyjnych”, w które angażują się matka i niemowlę. Badacze, analizując relacje między 45. parami matka – niemowlę, wyodrębnili szereg złożonych klas zachowań, łączących gesty, mimikę, wokalizacje, postawę ciała… Czyli wszystko to, za pomocą czego ludzie komunikują się, zanim osiągną etap werbalny i językowy. Nawiązanie dialogu behawioralnego wymaga jednak zaistnienia kilku kluczowych warunków: dziecko musi być zainteresowane dorosłym, a zatem czuć się z nim bezpiecznie, dziecko musi zwracać uwagę na dorosłego, dorosły musi akceptować i naśladować klasy zachowań dziecka. Jeżeli nie wystąpi którykolwiek z tych warunków – prawdopodobnie nie dojdzie do dialogu behawioralnego. W rozwoju dzieci typowych wszystkie one zachodzą naturalnie. Kierowanie uwagi na drugiego człowieka jest biologicznym wyposażeniem typowo rozwijających się dzieci. W większości wypadków, jeżeli dziecko otoczone jest prawidłową opieką – czuje się bezpiecznie wśród dorosłych. Dorośli, widząc u dziecka typowe, znane im klasy zachowań, dokładnie takie, jakich spodziewają się na podstawie własnego doświadczenia, literatury czy wskazówek specjalistów i rodziny – akceptują dziecko i aktywnie odpowiadają na jego zachowania, naturalnie podejmując ich naśladownictwo. Pierwszy bastion komunikacji zostaje zdobyty bez większego wysiłku i z poczuciem satysfakcji dla obu stron. W wypadku dziecka ze spektrum autyzmu już na tym etapie zobaczyć możemy liczne trudności. Uwaga dziecka autystycznego z natury skierowana jest na przedmioty. Z racji swojego, również biologicznego uwarunkowania sensorycznego może ono doświadczać licznych sytuacji braku komfortu w relacji z ludzkim otoczeniem, co powoduje poczucie zagrożenia. W procesie dalszej socjalizacji – ponieważ jego klasy zachowań nie należą do zbioru dobrze rozpoznawalnego i akceptowanego przez dorosłych – to poczucie zagrożenia i lęku będzie utrwalać się na drodze licznych nieporozumień i konfliktów. Im bardziej odbiegającym od typowego rozwoju zbiorem kodów będzie charakteryzowało się dziecko, tym bardziej prawdopodobne będzie, że nie doświadczy ono dialogu behawioralnego. Tym samym – zablokowana zostanie ścieżka do rozwoju skutecznej komunikacji.\nW przypadku dzieci i osób dorosłych, niewerbalnych, ze spektrum autyzmu zazwyczaj obserwujemy poważny problem z wchodzeniem w dialog behawioralny. Brak zaufania, poczucia bezpieczeństwa i niewielka liczba uwspólnionych kodów komunikacyjnych i emocjonalnych są na ogół tym większe, im starsza jest osoba, z którą mamy do czynienia. I niestety – bardzo często jest to pierwszy punkt programu naszego działania na rzecz wsparcia rozwoju komunikacji osoby niewerbalnej. Poświęcam temu zagadnieniu tak dużo miejsca, ponieważ wiem, jak bardzo mocno jest ono pomijane, a wręcz ignorowane w powszechnym podejściu do osób niewerbalnych ze spektrum. Presja dostosowywania zachowania, modyfikowanie naturalnych wzorców i klas zachowań, tłumienie emocjonalności, trauma więzi to powszechne doświadczenie wielu niewerbalnych osób ze spektrum. Na tym tle naprawdę nie da się zbudować żadnej komunikacji. Dlatego właśnie, jeżeli w ogóle, taka osoba – na ogół potężnym wysiłkiem i w niebywałym obciążeniu psychicznym – rozwija jedynie proste formy komunikacji imperatywnej, we wzorcu transakcyjnym, od którego zaczęłam ten artykuł. Kiedy na rozmaitych konferencjach branżowych słyszę o „sukcesach” opisywanych tym, że dziecko, osoba ze spektrum wymienia obrazek na przedmiot – czuję żal. Żal za straconym dla komunikacji człowiekiem, którego jedynym wzorcem zachowania staje się wbudowany, zaprogramowany z zewnątrz, z pominięciem jego natury i potrzeb system transakcyjny. W najlepszym wypadku pozwalający mu realizować nieliczną część swoich potrzeb. Zwykle tych, które są potrzebne otoczeniu, jak potrzeby fizjologiczne, lub tych przez otoczenie akceptowanych. Osoby te „proszą” o wyjście do toalety, coś do zjedzenia (oczywiście akceptowanego przez otoczenie), jakąś prostą aktywność (akceptowaną przez otoczenie), czasem przerwę (w ramach czasowych dopuszczonych przez innych ludzi) lub powtórzenie atrakcyjnej aktywności (lecz wyłącznie wówczas, gdy – zdaniem opiekunów – jest ku temu właściwy moment). To tragiczna sytuacja pośredniego ubezwłasnowolnienia pod przykrywką sukcesu terapeutycznego.\nTymczasem otwarcie relacji bezpiecznej, pełnej zaufania i akceptacji dla specyficznych kodów i klas zachowań niewerbalnej osoby z autyzmem skutkować może zaskakującymi interakcjami. Młody, niewerbalny mężczyzna z niepełnosprawnością intelektualną i autyzmem zaprasza kobietę na randkę: pizza, piwo i taniec. Dotychczas prosił jedynie o możliwość wyjścia na sp...\nWiara w cuda czy wiara w człowieka?


Lampa Candles - meblisto.pl\nLampa żyrandol Candles to wyjątkowe połączenie nowoczesnych materiałów z nieprzeciętną formą. Wisząca sufitowa lampa składa się z 30 kloszy z naturalnego wosku imitujących palące się świece. Lampa generuje ciepłe klimatyczne romantyczne światło świec.\nLampa wykonana została ze stali w kolorze czarnym. Zawieszona jest do podsufitki na czterech łańcuchach. Składa się z 30 świeczek ustawionych w dwóch rzędach po 14 świeczek oraz po dwie świeczki na krawędzi lampy. Źródło światła: 30xE14 żarówka LED\nLampa sprzedawana jest bez źródła światła.\nWysokość całkowita 80 cm, wysokość: świeczki: 23 cm i 18 cm\nSzerokość podstawa: 35 cm, podsufitka: 25 cm\nDługość podstawa: 180 cm, podsufitka: 45 cm\nInne Średnica: świeczki: 8 cm\nPaleta 125 zł


XXV NOWENNA POMPEJAŃSKA ZA OJCZYZNĘ « Dziecko Królowej Pokoju\n« PRÓBY ZBURZENIA JASNEJ GÓRY\nOrędzie dla Mirjany 2 września 2018 r. »\nThis entry was posted on 2 września 2018 @ 07:36\tand is filed under Modlitwa, Prośba o modlitwę. Otagowane: Nowenna Pompejańska. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.\nKomentarzy 81 do “XXV NOWENNA POMPEJAŃSKA ZA OJCZYZNĘ”\n2 września 2018 @ 08:02\nhttp://mieczducha888.blogspot.com/2018/08/ota-benga-upadek-teorii-ewolucji-98.html – Hitler o nauce Jezusa Zbawiciela, o dwóch przykazaniach miłości w tym miłowaniu bliźniego czyli wszystkich ludzi : „Wyzwoliłem Niemcy od głupich i poniżających mitów sumienia i moralności… Wyszkolimy młodych ludzi, przed którymi świat będzie drżał. Chcę młodych ludzi zdolnych do przemocy – władczych, nieustępliwych i okrutnych.”\n2 września 2018 @ 08:14\nHitler kaput . I starczy już o hitlerze .\n2 września 2018 @ 21:10\nTo trzeba wiedzieć, ta zbrodnicza ideologia się odradza za nasza zachodnią granicą naiwna ciociu…\n3 września 2018 @ 07:06\nTo ty jesteś naiwna .Niemcy się nie zmienią . Ale my mamy się porównywać do Hitlera ?\n2 września 2018 @ 08:09\nOgólnopolska Pielgrzymka Rolników na Jasną Górę i Święto Dziękczynienia za Plony, czyli Jasnogórskie Dożynki odbędzie się w dniach 1-2 września na Jasnej Górze pod hasłem „Do naszej Matki i Królowej Polski”.\nOgólnopolskie dziękczynienie za tegoroczne plony będzie okazją do wdzięczności za zebrane owoce ziemi.\nGłówne uroczystości odbędą się w niedzielę, 2 września.\nSwój udział zapowiedział prezydent RP Andrzej Duda. O godz. 11.00 na Szczycie jasnogórskim zostanie odprawiona Suma z błogosławieństwem wieńców żniwnych. Mszy św. przewodniczyć ma abp Marek Jędraszewski, metropolita krakowski.\n2 września 2018 @ 12:12\n2 września 2018 @ 18:57\n„… Poprzez modlitwę pomóżcie swoim pasterzom, aby mogli być ojcami duchownymi wypełnionymi miłością do wszystkich ludzi.\nDziękuję wam.” ( Medjugorie )\n2 września 2018 @ 12:15\nTrevignano Romano 1 września 2018 r\nDrogie dzieci, dziękuję wam, że odpowiedzieliście na moje wezwanie w waszym sercu. Moi umiłowani, bądźcie zawsze zjednoczeni w miłości Jezusa, aby bronić dusze przed diabłem i sprowadzić je do światła. Umiłowane dzieci, klęczcie przed Krucyfiksem z wielką pokorą i proście o przebaczenie za wasze grzechy. Powróć do Boga, wystarczy lekkości serca, ale umocnij się w wierze. To jest moment, w którym zobaczysz wszystko, co ujawniłem. Módlcie się tak bardzo za wasze umiłowane Włochy, teraz potrzebuje tak wielu modlitw, aby uniknąć najgorszego, niestety odwróciła się od Boga, a teraz daję wam moje błogosławieństwo w imię Ojca, Syna i Ducha Świętego, Amen „.\n2 września 2018 @ 10:34\nIII wojna światowa nie oszczędzi nikogo poza Polską.\n„Dla świata będzie zaskoczeniem i szokiem błyskawiczne natarcie Chin na Rosję. Natężenie walk i okrucieństwa będą straszliwe. Chińczycy będą naśladować postępowanie Japończyków podczas drugiej wojny światowej: zaskoczenie, szybkość i terror. Zwycięstwa Chin przerażą Stany Zjednoczone. Chiny rzucą bomby jądrowe na zakłady zbrojeniowe i ośrodki doświadczalne broni atomowej w Rosji. Wywołają one potworne zniszczenia, wstrząsy i zaburzenia w przyrodzie, co się później zemści na nich samych. Armia chińska zginie od broni jądrowej, którą sama rzuci na cały świat, chociaż początkowo będzie zwyciężać. Uderzy w wielu punktach, tak, że Rosja będzie zmuszona walczyć na całej granicy, a jednocześnie potężne desanty będą lądować w głębi kraju. (…)\n2 września 2018 @ 10:55\nTak Bóg nas poglaszcze za rozpuste za tirowki\nstojące przy ulicach .za dzieci zamordowane ,za porzucenie Boga za marsze demonów itd….Pytanie czy gdzieś w innych państwach stoją tirowki…????\n2 września 2018 @ 12:08\nDaj spokój jest Niedziela .\n3 września 2018 @ 07:09\n@Ciocia masz racje wczoraj była Niedziela. Nie we wszystkich europejskich krajach jest pozwolenie na prostytucję .Ale prostytutki w przestrzeni publicznej czytaj ulice są widoczne ,tylko w Polsce ,wiec jak jesteśmy zniszczeni przez grzech nieczysty ,prócz Rumunek tylko polki na plażach chodzą w stringach zapomniałam Niemki ,ale ja nie widziałam…..Polki są zgorszeniem całej Europy .Dlatego będąc pierwszy raz na południu Europy slyszalam jak do mnie mówili k…… a. w Paryżu to się zastanawiała czy mam napisane z tylu na plecach ,ze jestem Polka .Byłam w takich miejscach i widziałam to co nie powinnam Polki są bezwstydne puszczaja się z arabami w miejscach publicznych ,a te szatany ,tyko krzyczą ładna… I wcale nie żałuje ,ze później płaczą ,bo maja być przestroga dla innych głupich. Gdy patrze się na dzieci w Polsce o ciemnej karnacji to przypominał ,sobie wyjazd i. niekończące się oferty p…..ściskania nr telf fuj.. I jaki to owoc Polki przywiozły do Polski\n3 września 2018 @ 07:34\nZawsze Polki są podrywane z powodu swojej urody .Naukowcy udowodnili: Polki są najpiękniejsze .\nNajchętniej nago opalają się Niemki (przynajmniej raz w roku publicznie w stroju Ewy pokazuje się 17 procent Niemek – średnia światowa to 7 procent). Topless opala się 15 procent Kanadyjek i około 8 procent Amerykanek.\n3 września 2018 @ 10:12\nNie przesadzajcie juz z ta uroda Polek pobożnemu Bóg dodaje urody .Wiem tylko jedno ,ze na południu Europy kobiety szybciej dojrzewają i szybciej się starzeją to jest chyba w genach i porzuceniu Boga .Bóg kobieta bogobojnym ,każda twarz rozswietli.Wjiosk!!!!Najlepszy kosmetyk pobożność czyli mocna wiara w połączeniu z ufnością..\n2 września 2018 @ 12:17\ntirówki to też ludzie.Ale gdyby nie było chętnych na nie ,to by nie stały.\n2 września 2018 @ 13:40\nGdyby było zabronione tak jak w innych krajach gdzie ich w ogóle nie widać to nie byłoby tirowek i chętnych .Najwięcej ludzi idzie na potępienie za grzech nieczysty .Demon seksu jest to bardzo silny duch nieczys ty ….\n2 września 2018 @ 15:59\nPustelnik . Przecież prostytucja w całej europie jest oficjalna i dlatego nie ma ich w lesie . Teraz ktoś ma ciebie uświadamiać ?\n2 września 2018 @ 15:50\nTak, we Francji są „tirówki”, tylko mają lepsze warunki „pracy” – białe furgonetki. A to, że w innych krajach nie widać prostytutek przy drogach, nie oznacza, że ich nie ma. Zainteresowani wiedzą, gdzie szukać.\n3 września 2018 @ 06:38\nChiny to mądry i podobnie jak my pracowity naród.\nPo co Chiny miałyby napadać Rosję , swego przyjaciela ?\nChiny już teraz są potęgą w każdej dziedzinie, mieliby to zniszczyć niepotrzebną wojną ?\nPrzestańcie powielać bzdury.\n2 września 2018 @ 11:15\n2 września 2018 @ 18:14\nA skąd on sie urwał ?\nPodejrzewam że ten na zdjęciu to wypowiadał ,nie OSTOJA .\nA więc trzeba mu zrobic won z Polski .\nSabotażysta jakis czy co ?\nIle pieniędzy dostał za takie pogaduchy ?\nPrzecież to słowa nienawiści .\nCzy nie ma reakcji poprawnych z PO i KODowców ?\n2 września 2018 @ 20:21\n3 września 2018 @ 06:41\nPrzecież na foto widać kto to jest i kogo reprezentuje.\nTo naród ‚eskimosów’ – naród nam Polakom i katolikom bardzo wrogi.\nSam nie wiem dlaczego oni tak nas nienawidzą, chyba zapomnieli jak mieli u nas przed wojną i kto ich ratował podczas wojny…Wstyd że oni nie potrafią uszanować ludzi którzy ich ratowali i pomagali i to kosztem swojego życia !\n4 września 2018 @ 12:45\nKto jest ten dziwoląg antypolak?\n2 września 2018 @ 11:25\nDoigrała się! „Ruda z KOD” została spoliczkowana podczas zakłócania uroczystości. „Zamknij się głupia babo”.\nPodczas uroczystości na pl. im. Marszałka Józefa Piłsudskiego doszło do kontrowersyjnej sytuacji. Słynna już „Ruda z KOD” została spoliczkowana.\n2 września 2018 @ 18:16\n3 września 2018 @ 06:45\nWspaniała mądra i odważna kobieta – zrobiła to co należało !\nJeśli ktoś myśli że to koniec tej sytuacji to się myli – Ta kobieta zapłaciła za to spoliczkowanie stratą pracy – honorowo podała się do dymisji – zajmowała wysokie stanowisko urzędowe.\nZachowanie naprawdę niespotykane w naszych czasach – Odważne i pokazujące klasę i wychowanie tej pani.\nDla mnie ta pani to taka mała bohaterka i gdyby znał jej adres to wysłał bym jej pęczek pięknych kwiatów na osłodę i podziękowanie za wspaniały czyn.\n3 września 2018 @ 12:07\nNo nie, tak nie możemy walczyć ani dla Kościoła, ani dla Polski. To czy policzek był zasłużony nie ma tutaj znaczenia. Musimy szukać narodowej zgody i porozumienia i to w wymiarze heroicznym. Polska jest już zbyt podzielona.\n3 września 2018 @ 16:00\nMoim zdaniem powinna zwrócić jej uwagę na jej niestosowne zachowanie na uroczystości upamiętniającej 79 rocznicę wybuchu II wojny św podczas której dziękowano Tym, którzy 79 lat temu z bronią w ręku stanęli do obrony naszej Ojczyzny. Policzkowanie do niczego nie prowadzi (ja rozumiem i szanuję wzburzenie tej kobiety), tylko utwierdza tamtych w tym, że to, co robią jest słuszne. Im generalnie właśnie o to chodzi, by zrobić z nich ,,męczenników”.\n2 września 2018 @ 14:14\n2 września 2018 r. – Orędzie dla Mirjany\n2 września 2018 @ 16:03\nWiele osób tutaj nie toleruje słowa Miłość i Miłosierdzie . Od razu stawiają minusy .\n2 września 2018 @ 18:28\nA w orędziach było mówione,\nże w ciemnościach szatańskich na Polskiej Ziemi wzrasta najpiekniejszy ogród Maryji na Ziemi .Że wzrastaja kwiaty niebiajskiego piękna .\nJak to miło usłyszec, że Maryja porównuje wygląd duszy i serca do pieknego kwiatu .\nCzyżby zbliżała sie Boża Jasnośc i zaczynała odkrywać to, co pięknego w Oczach Boga wzrastało w ogrodzie Maryji , gdy spowity był świat w ciemnościach szatańskich ?\n2 września 2018 @ 14:43\n1 września 2018 r. wszedł w życie zakaz wprowadzania na rynek Unii Europejskiej halogenowych źródeł światła w kształcie tradycyjnej żarówki, kulki oraz świeczki. Wszystko ze względu na ochronę środowiska……..\n– Z naszych informacji wynika, że ceny ofertowe sprzedaży energii detalicznej na 2019 rok dla odbiorców biznesowych na rynku konkurencyjnym są na poziomie 320-350 zł/MWh w zależności m.in. od wolumenu dostaw. Oznacza to, że skala podwyżek cen detalicznych na 2019 rok jest bardzo duża, bo w tym roku odbiorcy biznesowi kupują jeszcze energię nawet po 210-215 zł/MWh, czyli przynajmniej części z nich 2019 rok przyniesie nawet ok. 50-proc. wzrost cen energii – mówi Michał Suska, prezes zarządu Energomixu, firmy zajmującej się doradztwem energetycznym…………\n5 zł na stacjach paliw na pożegnanie wakacji. We wrześniu może być drożej\nPierwszy tydzień września, według analityków, ma przynieść wzrostową korektę cen paliw na stacjach\nBenzyna Pb98 za 5,37-5,48 zł/l, Pb98 za 5,09-5,18 zł/l, olej napędowy ON za 5,01-5,12 zł/l, autogaz LPG za 2,26-2,33 zł/l – to prognozowane średnie ceny paliw na stacjach w tygodniu od 3 do 9 września 2018 r…\nWoda na nowo odkryła „kamienie głodu” w Czechach\nGłazy znane jako „kamienie głodu” na nowo pojawiły się na powierzchni, gdy przez suszę opadła rzeka Łaba. Na kilkunastu odkrytych głazach widnieją napisy z ostrzeżeniami przed „nadchodzącymi ciężkimi czasami”. Najstarsza wyryta data to 1616, oprócz niej na tym samym kamieniu widnieje napis „Kiedy mnie zobaczysz, płacz”. Głaz ten uważany jest za jeden z najstarszych punktów orientacyjnych w Europie Środkowej.\n2 września 2018 @ 16:19\n2 września 2018 @ 17:37\nMoże się zmienić każdy człowiek. Ale my musimy się otworzyć – świadectwo o. Pavla Vácha\n2 września 2018 @ 18:23\nMIedzy innymi dzisiaj wspomnienie\nMęczenników rewolucji francuskiej, bardzo interesujący fragment historii Francji kiedy mordowano księży ktorzy nie chcieli przysięgać na konstytucję\nWarto poczytać bo „historia lubi sie powtarzać”\n2 września 2018 @ 18:40\n2 września 2018 @ 18:42\nEwangelia na dziś 2 września 2018\n2 września 2018 @ 20:07\nJan Bodakowski: Antykatolicki, syjonistyczny ,,Marsz dla Jezusa” pod żydowskimi flagami.\nNie ma zbawienia poza Kościołem katolickim. Katolicyzm jest jedyna droga zbawienia. Herezje protestanckie nie prowadzą do zbawienia, tylko od Boga oddalają. Katolicyzm jest ideową matrycą narodu polskiego. Wykorzenianie katolicyzmu z duszy Polaków, czy to dokonywane przez ateistów, czy dokonywane przez innowierców, w tym i protestantów, jest aktem antynarodowym i destruktywnym dla życia społecznego.\n2 września 2018 @ 20:14\nCytat :W rozmowach jakie przeprowadziłem z idącymi w marszu, uczestnicy protestanckiego pochodu nie ukrywali swojej niechęci do katolicyzmu.\n2 września 2018 @ 21:13\nVala T. Foltyn podczas manifestacji Akademickiego Komitetu Protestacyjnego w Krakowie\n3 września 2018 @ 06:52\nyyyyy….Nawet nie wiem jak to skomentować…Co za dno intelektualne.\nJak można mieć na imię Vala ???\nCo to znaczy ‚Volną’ Autonomię ???\nVolną ? Jakieś zagraniczne słowo ?\nNo czasem ręce opadają na ludzką głupotą …Najgorsze jest to że to coś startuje w wyborach tylko po to bo jest opłacane by promować to coś zwane gender albo głupota.\n3 września 2018 @ 07:11\nVala to może od Valentyna .Wygląda jak francuska cyganka .\n3 września 2018 @ 15:51\n3 września 2018 @ 16:19\nGdzie są profesorowie psychiatrii ? Przecież tych obłąkańców należy publicznie uznać za wariatów.Na siłę ich leczyć !\n3 września 2018 @ 07:14\nKs. Piotr Pawlukiewicz : Sposób na zranione serce. Część 1\n3 września 2018 @ 07:33\nPod Twój Płaszcz się uciekamy Matko Boska Maryjo.W smutku do Ciebie wołamy o Matko Litościwa.Racz że nam na pomoc przybyć i za nami syna prosić,aby w naszych utrapieniach ,nie raczył nas opuścić. Błogosławionego dnia wszystkim życzę.\n3 września 2018 @ 10:45\nImigranci zaatakowali policjanta brzytwą – w jego własnym mieszkaniu. Włochy są w szoku.\n3 września 2018 @ 10:47\n3 września 2018 @ 10:55\nDzisiaj promowane jest opętanie czyli feminizm to są biedni ludzie za malo modlitwy\n3 września 2018 @ 17:17\nTe nie miało być feminizm ,tylko demonizn\n3 września 2018 @ 18:43\nFeminizm, demonizm, jeden diabeł.\n3 września 2018 @ 10:58\nPewnie nie wiedzieli ,ze to komisarz ,i tak zło wraca do rządzących\n3 września 2018 @ 15:06\nPewnie nie miał przy sobie służbowej broni.\n3 września 2018 @ 18:44\nLepiej dla niego. Wyszedł z paroma cięciami zamiast dożywocia.\n3 września 2018 @ 18:48\nPewnie czuł się bezpiecznie wśród najezdzcow nie przewidział tego ,tylko rozsądnie myślący czują zagrożenie ,tylko nie wiem dlaczego oni się boja przecież to tacy mili ludzie ,a przestępstwa popełniają ,tylko chorzy psychiczni ,żeby się nie okazało ,ze wszyscy są chorzy\n3 września 2018 @ 19:11\n@Pokręć- Równie dobrze mógł zginąć.\n3 września 2018 @ 19:13\nZresztą mógł ich postrzelić.\n3 września 2018 @ 11:10\n3 września 2018 @ 11:13\n3 września 2018 @ 11:51\nWczoraj wydarzyła się w mojej parafii profanacja Pana Jezusa w Komunii Świętej proboszcz przekazał swoją posługę klerykowi który przyjechał zebrać ofiare i wygłosić swoje świadectwo powołaniowe. Kleryk na 5 roku został zmuszony do udzielania Komunii Świętej a proboszcz usiadł.\nBoże przebacz za tę zniewagę i oświeć proboszcza.\n3 września 2018 @ 11:58\nPrzepraszamy Cię Panie Amen.\n3 września 2018 @ 11:59\nA co robią szafarze,to tez profanacja,a latają jeden przed drugim.\n3 września 2018 @ 12:08\n3 września 2018 @ 14:25\nA co ja mam zrobić jak z dziewuchy zrobił ministrantke ,a Msza Święta 20min\n3 września 2018 @ 14:38\nTo jeszcze gorzej .\n3 września 2018 @ 15:08\nU mnie też dzieje się to dość często, z tą tylko różnicą, że księża też udzielają Komunii św.\n3 września 2018 @ 12:24\nGronkiewicz-Waltz sięga po „zagranicę”? Jaki: Platforma chce zablokować komisję weryfikacyjną!\n– PO chce zablokować pracę Komisji Weryfikacyjnej poprzez wniosek do Trybunału Sprawiedliwości UE! Wygraliśmy z Hanną Gronkiewicz-Waltz w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym sprawę o ich udział w postępowaniu przed Komisją. Wobec tego HGW złożyła wniosek o zablokowanie prac KW przez TSUE – napisał dziś na Twitterze Patryk Jaki, przewodniczący Komisji Weryfikacyjnej ds. warszawskiej reprywatyzacji i kandydat na prezydenta stolicy z ramienia Zjednoczonej Prawicy.\n3 września 2018 @ 15:49\n3 września 2018 @ 12:42\n3 września 2018 @ 13:49\nKto jeszcze słucha Jackowskiego,raz mu się udało przepowiedziec kryzys bankowy a reszta to jego brednie albo się sprawdzi albo nie.\n4 września 2018 @ 12:40\nJackowski przepowiedział katastrofę samolotu pod Smoleńskiem\n3 września 2018 @ 13:17\n3 września 2018 @ 13:50\n3 września 2018 @ 15:54\nSłuchanie Jackowskiego podpada pod łamanie I Przykazania, gdyż oznacza sięganie po wróżbiarstwo, czego Pismo Święte zakazuje. Wprawdzie nie ma tu chodzenia do okultysty ani płacenia mu, niemniej cel jest ten sam – uzyskanie tajemnej wiedzy o przyszłości. To nie jest w porządku.\n3 września 2018 @ 14:35\n3 września 2018 @ 16:24\nOto polski cud różańcowy, który wydarzył się w czasie II wojny światowej;\nMoja wierność Kościołowi\n3 września 2018 @ 20:11\n3 września 2018 @ 21:23\nNiezwykle ważne oświadczenie ws. skandalu homoseksualnego w Kościele.\nTo niezwykle ważne oświadczenie, które rzuca nowe światło na sprawę homoseksualnego skandau, jaki targa obecnie Kościołem katolickim. Biskup pomocniczny Saint Paul i Minneapolis, Andrew Cozzens, zabrał głos w sprawie wiarygodności abp. Carla Marii Viganò. Oczyszcza go ze stawianych mu zarzutów. W ten sposób jedyny element, którym lewackie media próbowały dyskredytować hierarchę, upadł – a jego świadectwo o skali zepsucia Kurii Rzymskiej nabiera jeszcze większej mocy.


Zakończenie postępowania rozpoznawczego. Ebook. Ireneusz Wolwiak. Ebookpoint.pl - tu się teraz czyta!\nZakończenie postępowania rozpoznawczego (ebook)(audiobook)(audiobook)\nMonografia stanowi naukową analizę sytuacji zakończenia postępowania cywilnego w pierwszej instancji. Analiza zawiera ujęcie tej sytuacji w zakresie normatywnego zachowania uczestników postępowania. Odnosi się do wyznaczenia chwili, w jakiej postępowanie rozpoznawcze w sądzie pierwszej instancji należy uznać za zakończone z rozważaniami co do nieistniejącego orzeczenia. Jednocześnie pozwala na zapoznanie się z takimi czynnościami procesowymi jak odrzucenie powództwa czy umorzenie postępowania wraz z przyczynami podjęcia przez sąd takich decyzji. Obejmuje ponadto problematykę zakończenia postępowania nieprocesowego przy szerokim zakresie spraw rozpoznawanych w tym trybie. W opracowaniu zawarto także uwagi co do proponowanych zmian przepisów Kodeksu postępowania cywilnego zawartych w projekcie - Druku sejmowym Nr 3137.\nNiniejsza pozycja pozwoli w szerszy sposób spojrzeć na problematykę chwili zakończenia postępowania cywilnego rozpoznawczego, zapoznać się z poglądami doktryny oraz orzecznictwa. Opracowanie będzie mogło poszerzyć wiedzę praktyków prawa - adwokatów, radców prawnych, sędziów, komorników. Będzie również cennym opracowaniem dla teoretyków prawa, aplikantów zawodów prawniczych, studentów - osób pragnących poszerzyć swoją wiedzę z zakresu prawa postępowania cywilnego.\nZakończenie postępowania rozpoznawczego Ireneusz Wolwiak\nDoręczenia w postępowaniu cywilnym Ireneusz Wolwiak


Chcialabym, ale sie boje\nChcialabym wyjechac z Polski, bo na razie tylko sie wczuwam uzywajac klawiatury bez polskich znakow, ale boje sie. Wiem, ze Szymek Polski nie zostawi on kocha ten kraj. Lubi swoich przyjaciol, jest zwiazany z rodzina, a ja? Ja nawet niewiem czy tak naprawde go kocham...\nNiestety angielski u mnie ledwie podstawowy, a konkurencja na Wyspach slyszalam, ze jest ostra. Zaczelam sobie czytac blogi ludzi ktorzy wyemigrowali i zazdroszcze im odwagi i lepszego zycia. Ja jestem ciapkiem i tchorzem. Zreszta nikogo za granica nie mam. Pierwsze co bym musiala zrobic to zainwestowac w jakis porzadny kurs angielskiego. Chcialabym zmienic swoje zycie. Zaczac ladnie wygladac, ladnie sie ubierac, zeby bylo mnie stac na pojscie do kosmetyczki, fryzjera. Ogolnie zle sie czuje, bo nie mamy kasy. To doluje. Kochac mi sie nie chce, usmiechac tez nie. Oby Nowy rok byl dla mnie lepszy.\nZdradzac z glowa\nNie jestem w materii zdrad ekspertem. Przewaznie stalam po tej drugiej stronie i widzialam te sprawy z perspektywy bycia czyjas kochanka. Nigdy nie korcilo mnie, aby wyrzadzic krzywde facetowi o ktorym wiedzialam, ze ma zone, dziecko lub stala partnerke. Bralam z takich zwiazkow to co dla mnie najlepsze, a gorycz polykalam w samotnosci. Bylam idealna kochanka. Niczego nie wymagalam oprocz przyjemnosci. Stad bledna ocena innych ludzi. Wydawalo mi sie, ze Przemek podchodzi do tego co miedzy nami zaszlo zupelnie na luzie i nie ma ochoty na powtorke, ani glebsza analize tego co sie stalo. Mylilam sie. Choc totalnie mu na mnie nie zalezy postanowil subtelnie mnie postraszyc. Pewnego razu w szerszym gronie opowiedzial historyjke o sobie i o pewnej tajemniczej kobiecie, ktorej parametry dziwnie podobne byly do moich. chodzilo o to, ze rzekomo sie spotykaja uprawiaja sex, a ona ma dlugoletniego partnera. Gdy Szymek zadal pytanie jak dlugo ta kobieta i jej facet sa juz ze soba Przemek powiedzial 4lata. Wzbudzilo to pewien niepokoj , bo kazde z nas moglo podejrzewac co to drugie moze miec na mysli. Dobrze, ze moje przyjazne uczucia do Przemyslawa wyparowaly raz na zawsze i nie zdradzilo mnie, ani szybsze bicie serca, ani rumieniec, ani nawet lekkie zmieszanie. Zastanawia mnie tylko po co?\nCzy mialaby to byc misja pt. zbawiam swiat, bo pozwalam innym ujrzec "bagno" w jakim zyja? A moze zlosc, bo nadal kocham Szymka, bo zaczelo nam sie ukladac, a ja jestem ciagle sam? Niewiem.\nW kazdym badz razie wiem, ze glupio brzmi, ale jak juz ktos musi zdradzic, a zalezy mu na utrzymaniu zwiazku w ktorym jest to niech nie idzie do lozka ze znajomymi, przyjaciolmi itp. itd. Istnieje ryzyko, ze ni stad ni zowad w najmniej odpowiednim momecie, kiedy juz nie macie ochoty na podobne wyskoki, kiedy czujecie, ze kochacie tych z ktorymi jestescie, a tamto COS to byla pomylka oni moga zaczac sypac.\nNajlepsi sa ludzie ktorzy maja do stracenia dokladnie tyle samo co Wy! Oni maja wyobraznie i nie w glowie im bedzie sianie ogolnego zniszczenia.\nWiem najidealniej byloby gdybysmy wszyscy byli krysztalowi...Ech, zycie, zycie.\n16:53, adelajda26 , Ulegam zmyslom\nChcialabym zebys tak mnie postrzegal mily moj\nWpis nie jest przeze mnie wymyslony, ale przeczytalam go jako komentarz pewnego faceta do porad antycellulitisowych i zaluje, ze moj mi tak nie powie. Sid gdzie mozna jeszcze spotkac takich facetow???\nsid /05.12.2006 23:44/ ...a mi się wydaje, że jeśli chodzi o cellulit to tak samo jakby się kobiety chciały pozbyć piersi... przepraszam, za porównanie, ale wydaje mi się to trafnym porównaniem. Uważam, że każda kobieta ma cellulit. Wydaje mi sie, że jest to zupełnie naturalna i ludzka cecha skóry. Niektóre kobiety mają więszy, inne mniejszy. Ja osobisie nie mam nic przeciwko "pomarańczce" na zgrabnej pupie mojej dziewczyny, a moge nawet stwierdzić, że nawet mi się to podoba. Nie rozumiem tylko jak pęd za tym, żeby się czegoś z siebie pozbyć może brać góre nad innymi, ważniejszymi aspektami życia. Często ze swoją partnerką prowadzę swojego rodzaju batalię i powtarzam w kółko, że akceptuje każdy mm kwadratowy jej ciała, że moge na nią patrzeć z każdej perspektywy, że nic w niej mnie nie odrzuca, nie brzydzi, a wręcz przeciwnie, tęsknie, porządam bycia, obcowania z nią z bliska, tak blisko jak się da... i nie przeszkadza mi cellulit, kurze łapki, to że jak stoi wyprostowana to nie ma prześwitu między udami, że ma delikatne włoski na odcinku krzyżowym pleców na lini kręgosłupa, że robią jej się takie sexowne (jak dla mnie) dziurki z tyłu na bioderkach (tam gdzie są nerki, myśle, że wiecie o co chodzi), że marszczą jej się boczki jak się tak zegnie... jak każdemu, tacy jesteśmy... czasem walka z cellulitem wydaje mi się czymś takim jakbyśmy nie chcieli być tymi ludźmi, jakby człowiek chciał być czymś innym... media, billboardy, kolorowe plastikowe pisma, wypatrzyły nasze postrzeganie piękna, które tak na prawde jest w każdej z Was, bez względu na kolor włosów, ilość zmarszczek, ilość kilogramów, które pokazuje waga w łazience... uważam, że kobieta po prostu powinna o siebie dbac, ale bez przesady, .. dbac o zdrowie, fizyczne i psychiczne, a pogon za cellulitem zdrowiu psychicznemu nie służy... a wszystkie laski na fotografiach i tak są wygładzane w fotoszopie...\nTak to ja. Placze, ze jestem samotna, inni maja przyjaciol, razem gdzies wychodza, a ja dalam sie tak zdominowac swojemu partnerowi i nie mam swojego zycia. Szymon nie jest czlowiekiem ktory rozumie tego typu potrzeby. Jest zaborczy maxymalnie. Moja wina, ze do tego dopuscilam, chcialam byc z kims tak bardzo blisko no to teraz zaluje. Zakladam jakies potajemne konta e-mailowe, bo na normalne mi wlazi, potajemne blogi, czuje sie glupio poznajac przez internet ludzi, wymieniajac sie pogladami.\nNormalnie nawet mi to nie przeszkadza, ale sa dni takie jak dzisiaj kiedy przypominam sobie ile dla mnie znaczylo slowo przyjaciel, ile czasu potrafilam poswiecac innym ludziom i jak ogromna przyjemnosc sprawialo mi przebywanie z nimi. Szymon splycil nasze kontakty z innymi ludzmi do ubijania wspolnych interesow, badz do chlania wspolnie alkoholu. Za stara jestem, aby sie nad soba rozczulac, ale jakze cudownie oczyszczajace byly takie spotkania z kumpelami. Czuje jakby Sz. sila wydzieral mnie innym ludziom, nawet rodzinie i dzisiaj zatesknilam...\n20:02, adelajda26 , Co mnie irytuje\nBije sie z myslami\nNajgorsze bylo uderzenie do glowy, pomieszanie zmyslow, bujanie w nogach i dreszcze jak po bialym proszku, gdybym mogla podac legalna pigulke wywolujaca podobne reakcje i zapodac ja Szymonowi i przezyc to co bylo piec lat temu nie zawahalabym sie. Juz dawno temu rozpatrywalam ten niesprawiedliwy fakt jakim jest polaczenie umyslu czlowieka, uczuciowosci jego umiejetnosci przywiazywania sie do partnera ze zwierzeca i popedowa cielesnoscia. I zyj sobie teraz czlowieku i badz szczesliwy. Jak? Powinien byc taki wylacznik niekontrolowanych odruchow w momecie jesli trafialoby sie na tego wlasciwego partnera.\nMoze ten wylacznik w przypadku kobiety to dziecko? A w takim razie co z facetami? To oni maja sobie brykac i "probowac" zaplodnic nastepne baby, bo ich juz jest zapylona, bo naturze tak sie umyslalo?? Pokreceni wszyscy jestesmy. Mam tylko nadzieje, ze jak Szymon jakas tam juz bzyknie (o ile juz tego nie zrobil) to nie bedzie po tym wszystkim taki rozbity wewnetrznie jak ja przez tego dupka Przema.\n09:40, adelajda26 , Ulegam zmyslom\nNie chce Szymona zostawiac, ani nic z tych rzeczy, ale w lozku nie jest mi juz dobrze. ?Jemu sie wydaje, ze jak ma dobre warunki fizyczne (czytaj: duzego fiuta i niemozliwa wrecz ilosc produkowania nasienia), to wszystko o.k.\nNo i stalo sie! Po prostu musialam, musialam to zrobic, chociazby po to zeby sie przekonac, czy moze byc jeszcze dobrze? Nazwijmy sprawy po imieniu: zdradzilam Szymka Najgorsze jest to, ze nie mam najmniejszych wyrzutow sumienia i ze zrobilabym to jeszcze raz, i nastepny i nastepny.\nAle, bez "obaw" kontrola naszego rodzinnego gniazdka jest tak bardzo rozwinieta, ze zapewne juz drugi raz tak szybko sobie nie pofrune. Najgorsze jest to, ze bylo mi tak cholernie dobrze i lekko. Nie nazwalabym tego dzika namietnoscia, ani zwierzeca kopulacja, to bylo zbyt subtelne (ha! ja pierdole sex moze byc uduchowiony?! Tak to czulam wtedy) raczej jakis dziwny rodzaj obcowania, bez tarmoszenia sie, spuszczania itp. Totalne przeciwienstwo zwierzecosci Szymona. Facet nie koncentrowal sie na swoim fiucie tylko na mnie. Zrobilismy to kiedy Szymon sie spil i padl (w sumie sam sobie winien co nie?).Wrocilam do niego, chociaz w tamtym momencie chcialam, zeby go po prostu nie bylo...\nJuz drugi dzien chodze jak odurzona jakimis prochami, chce mi sie ryczec bez powodu, tzn. z powodow wielu, bo chcialabym kochac sie z Przemem, a wiem jakie to niedorzeczne. Mam scisniety przelyk, cialo cale naelektryzowane i wzdycham niczym zakochana kretynka. Najfajniejsze, ze on ma mnie za cwana pragmatyczna babe, ktora pewnie chciala go sobie zaliczyc. Udupil mnie na amen. Chyba od jakiegos czasu czulan na co sie zanosi i staralam sie go unikac. Nie mialam nawet jego numeru telefonu, zeby przypadkiem nie zadzwonic, nie wyglupic sie.\nUswiadomilam sobie bolesnie, ze w lozku moze jeszcze byc cudownie. I z ta swiadomoscia mam teraz sypiac z Szymonem? Auuuu! Gryze sie po lapach, zeby niczego Przemkowi nie wysylac, nie prowokowac, bo cokolwiek zrobie i tak bedzie mi zle. (Dopiero teraz mam jego numer) Mam nadzieje, ze wakacyjne rozstanie zrobi swoje. My wyjedziemy gdzies, on w zupelnie inna strone, a czas najlepiej leczy zachwiania rownowagi.\nRozdzial ten nazwalabym "Kuszenie Adelajdy" w dodatku udane. Choc tak miedzy nami to mlody mi sie troche opieral, ale nie byl w tym ani troche przekonujacy. Jak ja go wtedy lubilam...\n09:33, adelajda26 , Ulegam zmyslom\nPiekno fizyczne. Nikt mi nie powie, ze sie nie liczy. Gdyby faceci zakochiwali sie w charakterze bylabym rochwytywana. Nie raz nie dwa z ich ust slyszalam tekst "Gdyby moja X byla taka jak TY!" dodam, ze nie chodzilo o moja watpliwej jakosci urode.\nChcialabym zeby Szymon patrzyl na mnie jak na osmy cud swiata, a nie na przyjaciolke o sprawnych ustach i dloniach. Tak jestem zazdrosna o te wszystkie wygimnastykowane cycate panny, bo nigdy nie bede miala buzki figlarnej i slodkiej, ani idealnego ciala. Wrrr!\n11:41, adelajda26 , Co mnie irytuje\nBylismy z Szymonem na wakacjach i czuje sie po nich zdolowana, a nie wypoczeta.\nDlaczego w pewnym wieku faceci robia sie nudnymi zgredami i potrafia gadac glownie o kasie, cudzych porazkach i swoich nieomylnych poczynaniach? Meczace to wszystko. Z roku na rok coraz mniej lubie starych znajomych, coraz mniej mam im do powiedzenia i moglabym spokojnie zyc bez kontaktu z nimi. Wezmy np. podstarzalych Andrzejka i Tymka, oprocz kasy nagle dla odmiany zachcialo im sie kontaktu z mlodocianymi kociakami. Zeby tylko kontaktu? Nie, oni ida na calosc robiac z siebie idiotow i ubierajac sie w ciuchy tzw. designerskie, chodzac po studenckich imprezach. W dodatku bawia sie manipulujac tymi mlodymi dupami, probuja je demoralizowac i wmawiaja jakie to fajne...Na porzadku dziennym jest gadanie kto sie z kim lizal na imprezie, a kto komu fujare wyciagnal. Andrzejek udaje do swojej Joasi wielka milosc niby bez zdrad, a ona wierzy w to, ze jak go zmeczy w lozku to nie bedzie mial ochoty na inne. Basia z ktora Joanna mieszka, a ktora wie o zwiazku Anrzejka i Tymona z paroma innymi zdzirami, ktore regularnie zjawiaja sie i znikaja nie wybija Joanny z bledu, poniewaz trzyma sztame z Tymonem, ktory z kolei "pomogl" jej poszerzyc horyzonty i przyspieszyl jej rozstanie z pewnym "nudziarzem", nota bene uczciwym i lojalnym kumplem. Najgorsze jak tych podupadajacych kretynow probuje wkrecic mnie podstepnie w rywalizacje z tymi dwiema ciziami, podkopac wiare we wlasna wartosc i atrakcyjnosc fizyczna. Wkurwia, mnie to nie powiem, ze nie. Przeciez nie cofne czasu o 10 lat, zreszta nawet bym nie chciala. Cofnac sie o piec lat, o tak! Wtedy zaczynalismy z Szymkiem, to byla dopiero namietnosc, az ryczec mi sie chce, ze czegos tak intensywnego juz nie przezyje. Przez pelny rok moglam nie wychodzic z lozka, drugi rok tez byl niezly zazdrosc o niego buzowala do tego stopnia, ze nie moglam scierpiec, ze poswieca troche wiecej uwagi ktorejs z moich kolezanek, a teraz? Jest milo, nie klocimy sie, jest uczucie, ale nie ma we mnie zazdrosci jemu tez jakby przeszlo...Skupilismy sie na tym na czym wszyscy dojrzali ludzie "make money" stalismy sie bardziej partnerami w biznesie i wspollokatorami. Szymkowi jakby to nie przeszkadzalo, a ja przezywam katusze gdy ktos mnie drazni bezczelna mlodoscia i odwaga dwudziestoletnich dziewczat o gibkich cialach bez grama tluszczu. Lazi taka cizia w samych gaciach i czyms co nazywa sie podkoszulek i udaje super naturalna, a tak naprawde sprawdza, czy aby jest w calym towarzystwie najwazniejsza...\nTymon podpuszcza Szymka "A ta to bys zerznal co nie? Jakby Adi nie bylo. Zobacz jaka jest ladna..." Kochany Szymek ma na tyle klasy, ze odpowiada spokojnie ze wyglad nie robi na nim wrazenia zwlaszcza polaczony z glupota, ale ziarno gryzacego niepokoju juz zostalo zasiane w mojej obolalej glowie...\nWkurwiajacy Tymon! Rozwalacz zwiazkow, demoralizator i manipulator. Ubzdural sobie, ze miedzy nim, a mna istnieje tajemna nic porozumienia, ze jestesmy prawie jak niedoszli kochankowie i siere piekace ziarenka niepokoju .\n"Ada, zobacz jak on Cie traktuje, tylko mysli o sobie, a Ty zawsze na drugim planie, nie mozna kogos tak bardzo kochac (w domysle jak ty glupia idiotko!), INTERCYZA musi byc, a NA MNIE MOZESZ ZAWSZE LICZYC, wiesz jakby cos sie nie ukladalo to daj znac, itp. itd." w momencie kiedy nie ulegam tym satanistycznym podszeptom dostaje w leb z innej strony. Argument numer dwa: Teraz Tymonek sie obrazil, bo robie mu na zlosc mowiac o milosci, bo jestem niby za madra, zeby wierzyc w takie glupoty. Milosc!?\n- Och! Adi przeciez wiesz, ze jestem Twoim przyjacielem, ja...dla Ciebie wszystko jestes poza konkurencja, nigdy sie z Toba nie nudze, jestes taka madra tak wszystko rozumiesz...\n- Co z tego? Kobieta nie chce, zeby mezczyzni chwalili ja za madrosc, ale z urode. A Ty dolujesz mnie w obecnosci mojego faceta, czemu nie porozmawiacie sobie na osobnosci, ja chetnie wyjde do drugiego pokoju.\nSwoja droga jaki cholerny brak sprytu i taktu? Zrazil mnie do siebie na dluuugi czas, a przeciez wystarczylo sklamac, ze "swietnie wygladasz" i bylby moim najlepszym friendem pod sloncem, a tak krzywie sie na samo jego wspomnienie jakbym nazarla sie surowych cytryn.\n10:23, adelajda26 , Co mnie irytuje


Wyniki wyszukiwania dla frazy: plac Wolności.\nW kostiumach, mocnych makijażach i fryzurach – postapokaliptyczne postaci przemierzały Starówkę\nJak zmieni się zabytkowy Dom Zemełki? Będą sale ekspozycyjne, edukacyjne i pracownie artystyczne\nŚwiąteczne dekoracje już zdobią plac Wolności. Koninianie robią sobie zdjęcia\nWielka bombka i kareta z końmi stanęły na placu Wolności dziś rano. Teraz, gdy zapadł zmrok cieszą oko spacerujących. Koninianie chętnie robią sobie tam zdjęcia.


Florence and the Machine „High As Hope” – recenzja - Muzyk.net\nRedakcja | Muzyk FCM Płyty CD, Recenzje 120\nBez wątpienia Florence Welch postanowiła w porównaniu do poprzednich, zmienić charakter swego najnowszego, czwartego krążka. Teraz jest delikatniejsza, bardziej prywatna i intymna. W wywiadach twierdzi, że na krążku mówi przede wszystkim o miłości i samotności. Sporo tu w tekstach nawiązań do czasów mniej więcej dwudziestoletniej młodości, lat chmurnych i durnych, spędzonych w południowym Londynie, kiedy rzeczywistość stawała się niesłychanie ważnym doświadczeniem. Rodzinne wspomnienia, momentami bardzo gorzkie, przeplatają się z opowieściami o pierwszych porywach serca, a nawet z refleksjami o sztuce. Florence potrafi większości swych zwierzeń nadać charakter uniwersalny i wcale nie cierpiętniczy. Wiadomo, że po latach nawet dramatyczne momenty odbiera się z dystansem, a nawet z uśmiechem. „Ten album jest bardziej liryczny, niż poprzednie. Chciałam aby taki właśnie był, nosiłam w sobie potrzebę dotknięcia przeszłości i rozliczenia się z niektórymi jej przejawami. Dojrzewałam do takiego pomysłu od jakiegoś czasu, aż w końcu udało mi się na ten temat powiedzieć więcej. To zamierzenie spełniłam do końca”, powiedziała w jednym z wywiadów. Taki bardzo osobisty, wręcz delikatny charakter tekstów, musiał wpłynąć również na całą warstwę muzyczną. Jeśli ktokolwiek sądzi, że po raz czwarty usłyszy podobnie śpiewającą artystkę i towarzyszących jej muzyków, jest w błędzie. Florence jest autorką dwóch piosenek i współautorką ośmiu pozostałych. Sama również zajęła się produkcją albumu, biorąc do pomocy Emile’a Haynie, przy okazji grającego również na kilku instrumentach, zapewniając sobie w ten sposób absolutną wolność artystyczną. To prawda, nie brakuje tu solidnych, jak mówią krytycy, katedralnych brzmień, jakie przyniosły jej sławę i rozpoznawalność. A jednak o charakterze całości stanowią przede wszystkim utwory spokojniejsze, momentami melancholijne, takie choćby jak ballada „Grace”. Na pierwszy plan wysuwa się w nich nader interesujący głos artystki, zdecydowanie najważniejszy w odbiorze tego albumu. Dopożyczonych instrumentalistów nie brakuje, słychać nawet ukulele i gitarę stalową, a także orkiestrę. Udało się jednak zachować godną szacunku powściągliwość aranżacyjną, moim zdaniem bardzo dobrze służącą koncepcji Florence. „High As Hope” podoba mi się, ale ten pogląd nie jest podzielany przez część dotychczasowych fanów gwiazdy, bezsensownie określających ten krążek „zdradą dotychczasowych wartości”.\nStrona internetowa artystki: florenceandthemachine.net\nRecenzja ukazała się w numerze 8/2018 miesięcznika Muzyk.\nNext article Chick Corea Akoustic Band w Szczecinie – relacja\nPrevious article The Carters „Everything Is Love” – recenzja


Ależ Marianno! - Katarzyna Leżeńska - Książka | Gandalf.com.pl\n- Jak tam, Kaprysku, widzę, że stęskniłeś się za Karą - przemawiała do oszalałego z zachwytu psa zaskakująco wysokim, niemodulowanym głosikiem dziecka.\nByła niewysoka, ciemnowłosa i najzupełniej przeciętna. Marianna bezwiednie, a raczej bezrefleksyjnie, zakonotowała znany jej skądś geometryczny wzór na wielkiej kolorowej koszuli dziewczyny. Ktoś tak drobny doprawdy nie powinien nosić przydużych męskich koszul w romby.\nPóźniej Marianna będzie się zastanawiać, co w tym czasie robiła jej skrupulatnie pielęgnowana czujność, nie mówiąc już o kobiecej intuicji. Mogła się przynajmniej zdziwić, że osoba, którą widzi pierwszy raz w życiu, zna z imienia jej psa. Mogło ją zastanowić, że ta młoda kobieta nosi koszulę identyczną jak ta, którą kupiła Piotrowi dziesięć lat temu w Nowym Jorku.\n- Nie wiedziałam, że Kaprys ma większą od siebie koleżankę - zaczęła z uśmiechem standardową pogawędkę właścicieli zaprzyjaźnionych psów. - Na ogół obchodzi duże psy wielkim łukiem.\n- Kara jest wyjątkowo spokojnym cielaczkiem - odpowiedziała dziewczyna, a jej głos zadrżał lekko, nie na tyle jednak, by zwróciło to uwagę kogoś, kto nigdy z nią nie rozmawiał. - Psy to wyczuwają.\nDługo potem, ale nie teraz, Marianna pomyśli z mieszaniną podziwu i niechęci, że niektóre kobiety mają jednak nerwy jak cumy okrętowe.\nTymczasem przypięła Kaprysowi smycz i pospieszyła do domu, ze znużeniem myśląc o pracy, która czeka na nią nietknięta od rana.\nW końcu tygodnia ciuchy zaczęły nieubłaganie wypełzać z pojemnika na brudy i nie dało się już dłużej ignorować otwartej wymownie paszczy wysłużonej pralki.\n- Masz coś jeszcze do prania? Tylko żeby było kolorowe - zawołała Marianna z łazienki.\n- Ale jasne czy ciemne? - odkrzyknął Piotr, który właśnie wszedł do domu po spacerze z psem i wycierał Kaprysowi ubłocone łapy.\n- Raczej ciemne.\n- Musisz mieć z czym uprać chusteczkę higieniczną?\n- Cha, cha - odburknęła Marianna.\nOd dnia, w którym załatwiła tym sposobem spódnicę Ireny, w której córka następnego dnia miała zdawać egzamin wstępny na studia, na ogół pamiętała o tym, by przed włożeniem rzeczy do pralki sprawdzić kieszenie we wszystkim, co je miało. Teraz też robiła to automatycznie, myśląc o kolejnej nieprzyjemnej rozmowie z aroganckim tłumaczem.\nMachinalnie wyciągnęła z kieszeni kolorowej koszuli w duże geometryczne wzory białą chusteczkę w drobne jasnofioletowe kwiatki i pewnie odruchowo wrzuciłaby ją do pojemnika z jasnym praniem, gdyby nie zadzwonił telefon.\n- Co słychać, kochanie, jak zaliczenie? - rzuciła, pospiesznie sadowiąc się na kuchennym krześle.\n- Bardzo dobrze, jestem zwolniona z egzaminu.\nMacierzyński radar Marianny na ogół nieomylnie odbierał najdrobniejsze wahania nastroju córki.\nNawet przez telefon.\n- Nic. Po prostu jestem zmęczona. Wróciłam do domu, a dziewczyny zrobiły w kuchni taki sajgon, że ręce i nogi opadają.\nMarianna miała już na końcu języka pytanie „to dlaczego nie wrócisz do domu?”, powstrzymała się jednak, choć jeszcze nie pogodziła z decyzją Ireny o wyprowadzce do trzypokojowego mieszkania na drugim końcu miasta, wynajętego z dwiema koleżankami. Nie rozumiała, dlaczego dwudziestodwuletnia dziewczyna „musi się wyprowadzić, żeby dorosnąć”. Jej samej nigdy by to nie przyszło do głowy. Irytowało ją całkowite zrozumienie i pełne poparcie Piotra. Irytowało ją, że Irena dużo mniej potrzebuje matki niż matka jej. Irytowała ją własna irytacja i...\n- Rozumiem - rzuciła możliwie obojętnym tonem. - To może wpadnij na obiad albo na kolację... jak ci wygodniej - dodała pospiesznie.\n- Mamo, przecież byłam na kolacji przedwczoraj... - zaczęła zniecierpliwiona Irena i natychmiast przerwała.\n- Albo nie, wpadnę. Muszę wam coś powiedzieć.\n- O Boże, co się stało?!\nMarianna wstała gwałtownie.\n- Nie, mamo, nie jestem w ciąży - zachichotała Irena. - Naprawdę mogłabyś się zapisać na jakiś przyspieszony kurs pozytywnego myślenia.\n- Więc co się stało? - zapytała ponownie Marianna, ani przez chwilę nie zwiedziona raźnym tonem córki. Zbyt dobrze znała go z własnego doświadczenia, by nie rozpoznawać go w głosie Ireny.\n- Odrzucili moje podanie. Nie pojadę do Francji... przynajmniej nie w tym roku akademickim.\nHurra! - zakrzyknęła Marianna w myślach i błyskawicznie stłumiła tę niechlubną reakcję kokoszki, zadowolonej, że w gnieździe wszystko po staremu. Spędziła tyle czasu, perswadując sama sobie, że roczny wyjazd Ireny, studentki romanistyki, do Paryża to świetny pomysł, że nawet udało jej się w to uwierzyć.\n- Składaj od razu papiery na następny termin - odpowiedziała.\n- Już to zrobiłam - mruknęła Irena - ale mi smutno i źle.\n- Rozumiem - roześmiała się Marianna. - Żeberka po chińsku?\n- Żeberka i czerwone wino.\n- To muszę wysłać ojca po wino.\n- I dobrze. Musi się ruszać, jak udało mu się zrzucić tyle kilo. Efekt jo-jo czyha. Pa, mamo.\nMarianna odłożyła słuchawkę i zamyślona opadła na krzesło w pozycji, na widok której jej ortopeda dostałby zapalenia korzonków. Po chwili z namysłem spojrzała na trzymany wciąż w ręce staromodny skrawek batystu, w który można było co najwyżej dyskretnie siąknąć na boku. Od kiedy to jej świeżo odchudzony mąż dyskretnie siąka?\n- Możesz mi powiedzieć, skąd to się wzięło w twojej kieszeni? - zapytała, wchodząc do pokoju, tak spokojnie, że Piotr natychmiast odłożył „Rzeczpospolitą”.\n- Co? Ależ, Marianno!\nCiekawe, że za każdym razem, kiedy mówiła to matka albo ktoś ze znajomych, parskała śmiechem. Tymczasem w ustach Piotra nie wiedzieć czemu od jakiegoś czasu brzmiało to lekceważąco i obraźliwie.\nBatystowa chusteczka w jasnofioletowe kwiatki spoczęła na stole jak blady wyrzut sumienia. Widocznie zbyt blady, bo Piotr już zdążył zasłonić się gazetą, której duży format okazał się bardzo praktyczny. Marianna łagodnym ruchem odchyliła ochronną płachtę, by w zdumieniu zobaczyć, że Piotr jest czerwony jak burak. Chyba dla kontrastu.\n- Wydawało mi się, że używasz jednorazowych.\n- To źle ci się wydawało - odburknął. - Ktoś musiał mi pożyczyć. Nie pamiętam, może coś wpadło mi do oka.\n- Coś to pół biedy. Gorzej, jeśli ktoś - mruknęła Marianna.\n- Przestań! Jakaś kobieta pożyczyła mi swoją chusteczkę. To jeszcze nie powód do śledztwa, Marianko! - powiedział Piotr tonem, jakim tłumaczy się dziecku, że nie otrzepie się po skoku z ósmego piętra, jak Struś Pędziwiatr z kreskówki.\nNie czekając na reakcję żony, wstał i gwizdnął na Kaprysa, dając sygnał do kolejnego spaceru. Kaprys, śpiący snem sprawiedliwego po spacerze sprzed dwudziestu minut, popatrzył na pana z niedowierzaniem, ale dźwignął się posłusznie. Wiadomo, że ludzie potrzebują do życia ciągłych spacerów na świeżym powietrzu, a co się przy tym psy nachodzą, to już taka ich psia dola.\nMarianna z westchnieniem powróciła do sortowania rzeczy do prania. Było jej głupio, a tego rodzaju uczucia zwykła maskować wzmożoną aktywnością domową. Prawdopodobnie dzięki temu cieszyła się wśród znajomych i przyjaciół opinią rewelacyjnej gospodyni. Musiałaby się jednak drugi raz urodzić, by uznać to kiedykolwiek za osiągnięcie życiowe. A szkoda. Podobno istnieją kobiety, którym spokój ducha przynosi porządek w szafach i najbielsze z bielszych koszule męża. Niestety, Marianna nie należała do nich z całą pewnością, bo - jako się rzekło - czynności związane z wybielaniem oraz rozmazywaniem chusteczek higienicznych po czarnej odzieży wykonywała automatycznie. Wszystko poukładane jak w pudełeczku, wszystko znane i przewidywalne do bólu. Nic, tylko się cieszyć. Tylko dlaczego równo ułożone swetry na półce wprawiały ją co najwyżej w melancholię? Zadowolona? Chyba nie bardzo, zważywszy na ilość proszku do prania wysypanego ze zbyt gwałtownie przechylonego pudełka. Stan posiadania sprawdzony, wszyscy na swoim miejscu, o co jeszcze chodzi? Czyżby o nieczyste sumienie?\nPodobno nie ma miłości bez zazdrości, ale z całą pewnością istnieje zazdrość bez miłości i była to myśl, którą Marianna ostatnio wciąż odsuwała od siebie. Gdy dawno ma się za sobą czterdzieste urodziny i dwudziestą rocznicę ślubu, trudno nie bać się takiej refleksji.\nJeszcze trudniej wmawiać sobie namiętne uczucia i fascynację po tylu latach małżeństwa. Zresztą, czy Piotr kiedykolwiek był jej fascynacją? Zastosowała go jak kompres na bolesne miejsce po fascynacji, która prysła jak bańka mydlana. Właściwie nie prysła, tkwiła w środku jak drzazga, ale dała się przyklepać i znieczulić na tyle, by można było pomyśleć o kimś innym. O kimś pewnym i bezpiecznym, kto zapewni... Nie, nie, nie przesadzajmy. Po prostu - innym.\nStanowili z Piotrem zaprzyjaźnioną i nieźle rozumiejącą się parę, choć chyba nigdy nie przeszli fazy wzajemnego zauroczenia. No i bardzo dobrze, każdy rozsądny człowiek przyzna, że przyjaźń i zrozumienie to podstawa długoletniego szczęśliwego pożycia. A że nigdy nie kochali się na łące pełnej kwiatów? Mój Boże, po cóż pielęgnować takie tandetne wyobrażenia!\nMarianna machinalnie włączyła najpierw pranie, a potem komputer. Musi skończyć dzisiaj poprawianie tej książki, choćby miała siedzieć do późnej nocy. Musi skończyć dzisiaj tę redakcję, żeby już więcej nie zastanawiać się, o co jej właściwie chodzi.\n„Krzyknęła i uniosła biodra, wychodząc na spotkanie pewnym, mocnym pchnięciom. Wydawało jej się, że jej ciało rozpływa się w jakąś ciepłą substancję, która rozstępuje się na jego przyjęcie, zaciska się wokół niego i uwalnia go tylko po to, by przyjąć go z powrotem...”\nSkoncentruj się! Marianna przywołała się do porządku. Przecież wiesz doskonale, że podobne opisy to jedynie precyzyjna strategia marketingowa obliczona na wyposzczone panie w średnim wieku. Fabularyzowane fantazje dla tych, którym łóżko służy tylko do spania. Tak jak tobie, kotku, jak tobie.\nIronia była w tym wypadku zupełnie na miejscu. Od dwóch lat Marianna prowadziła cieszący się ogromnym powodzeniem serwis internetowy www.romans.pl. Wymyśliła go, udręczona rutyną redaktorską w wydawnictwie specjalizującym się w ckliwych romansach, które sprzedawały się w nakładach, o jakich śnili awangardowi prozaicy. W myśl zasady: każdemu to, na czym mu najmniej zależy, pomysł potraktowany początkowo nieco po macoszemu przez szefa okazał się strzałem w dziesiątkę. Niestety, rychło stało się jasne, że kodowanie w HTML-u jest jeszcze bardziej rutynowe i żmudne niż redagowanie schematycznych fabuł. Pewnie dlatego większość energii Marianna poświęcała teraz moderowaniu dyskusji na serwisowym forum. Cieszyło się taką popularnością, że reklamodawcy ustawiali się w kolejkach. W ciągu roku serwis stał się niemal samowystarczalny finansowo, a dział promocji wydawnictwa coraz częściej przekonywał się, że tytuły polecane w serwisie sprzedają się najlepiej.\nMarianna dyskutowała więc z zapałem o partnerstwie w związku, seksie z nieznajomym, punkcie G i orgazmie wielokrotnym, choć akurat dwa ostatnie uważała za zjawiska mitologiczne - opisane szczegółowo, acz nieistniejące zbiorowe wyobrażenie damskiej części ludzkości. Doradzała, wypowiadała się szczegółowo i szczerze mówiąc, mądrzyła się jak opętana. Wiedziała, jak dowcipnie i inteligentnie dyskutować z internautkami od lat piętnastu do stu o miłości i seksie. Nie widziała tylko, a raczej nie chciała widzieć, jak bardzo deficytowym towarem stały się one w jej własnym życiu. Ale przecież nie można mieć wszystkiego, prawda?\nAleż Marianno! - opis produktu:\nMarianna Łącka zna się na miłości, jak mało kto - przynajmniej w teorii. Nic dziwnego skoro na co dzień zajmuje się redagowaniem romansów. Szkoda tylko, że nie przygląda się uważniej własnemu małżeństwu, i odejście męża spadło na nią jak grom z jasnego nieba... Mało komu, jak Michałowi Lipińskiemu, udaje się zostać porzuconym tego samego dnia przez żonę, kochankę i psa, na co zresztą solidnie zapracował... Gdy spotyka się kobieta z przeszłością i mężczyzna po przejściach, bywa różnie. Czasami jest trudniej, bo każde z nich ma na koncie własne urazy, rozczarowania i wątpliwości. Czasami łatwiej, bo dobrze znają samych siebie i wiedzą, czego chcą, a przynajmniej, czego na pewno nie chcą. Takie spotkanie może okazać się punktem zwrotnym w ich życiu, rozdrożem, na którym wreszcie dokonają właściwego wyboru. I może wreszcie rozsmakują się w miłości, bo będzie ona jak dobre wino, które - jak wiadomo - musi mieć swoje lata...\nKsiążka Ależ Marianno! pochodzi z wydawnictwa Prószyński i S-ka. Autorem książki jest Katarzyna Leżeńska. Książka Ależ Marianno! liczy 224 stron. Jej wymiary to 146x225.\nAleż Marianno! książka


Zemsta Aleksandra Fredry to bez wątpienia najbardziej znana i lubiana polska komedia. Zwana arcydziełem śmiechu, napisana w 1833 roku niezmiennie rozwesela pokolenia. Historia zażartego sąsiedzkiego sporu, brawurowa komedia charakterów i omyłek, w której miłość pokonuje odwieczną niezgodę szlacheckich rodów. Osią akcji jest kłótnia o mur graniczny dwóch zaciekłych antagonistów: Cześnika Raptusiewicza i Rejenta Milczka. Między nimi krąży elegant Papkin – zadufany w sobie tchórz i błazen. Potajemnie, wbrew woli opiekunów, rozwija się romans Klary – bratanicy Cześnika, z Wacławem – synem Rejenta. Sytuacji nie ułatwiają snute z każdej strony intrygi oraz zamiary ponętnej Podstoliny, która zaleca się do Wacława Komedia ponadczasowa – z powodzeniem śmieszy również dzisiaj! Chętnie wystawiana na deskach polskich teatrów, znana też z ekranizacji Andrzeja Wajdy z 2002 roku, w której w głównych rolach wystąpili Janusz Gajos, Andrzej Seweryn i Roman Polański.


Dzieciństwo w szczecińskich ruinach - HistoriaPolski.eu - Forum historia Polski\nDzieciństwo w szczecińskich ruinach\nPost autor: Husarz » 29 gru 2012, 07:42\nIle były warte te monety, które razem z kolegami znajdował Pan Jan w poniemieckiej piwnicy? Jak daleko latały porcelanowe talerze? I jak szeroka jest Wisła pod Poznaniem? Przy kubku kawy o swojej młodości opowiedzieli mi szczecinianie, którzy dorastali wraz z naszym miastem.\nNiegdyś mogła tutaj mieszkać zamożna rodzina\nOryginalna wanna z końca XIX wieku, kredens, piec. Zachowana stolarka okienna. Pięknie ozdobione drzwi i posadzka – taka sama jak w kościele. Wszystko w jednym ze szczecińskich mieszkań, które w swym niemal oryginalnym kształcie zostało zachowane przez obecną właścicielkę.\nWtedy rzeczywistość była inna i Szczecin był inny. Miasto już polskie, miasto odzyskane, ale wciąż bardzo niemieckie. Pan Jan był małym chłopcem, gdy wjeżdżał do miasta odzyskanego.\nCzy to był most na Regalicy, czy może już na Odrze – nie pamięta. On, jego młodszy brat, mama i ojciec. Wszyscy w wielkiej ciężarówce, w której razem z nimi był ich cały dorobek. Pościel, meble, wszystko zwożone do nowego miasta. Most był pontonowy, na nim żołnierze. W końcu cała rodzina dojechała do Śródmieścia.\nJak przyjechaliśmy do mieszkania to zastanowiło nas to jakie jest olbrzymie! Mnóstwo drzwi! Jako dzieci to praktycznie mogliśmy jeździć rowerkiem po całym mieszkaniu, wszystkie pokoje były przechodnie. Piękne mieszkanie, duże okna, mama miała dużo do mycia (śmiech) – wspomina Pan Jan.\nPiwnice pełne skarbów\nAle mali chłopcy żyli nie tylko wielkimi mieszkaniami, ale przede wszystkim ruinami, które po nich zostały.\nBył taki kwartał między ulicą pocztową, a Bolesława Śmiałego i między 5-lipca, a Mickiewicza. Narożniki budynków tego kwartału ostały się, natomiast część oficyn, część budynków frontowych była zrujnowana. W związku z tym, że w podwórku było więcej chłopców pozwalaliśmy sobie nieraz iść na tzw. zabawę. Coś z czasem wolnym musieliśmy robić, mama gotowała obiad, tata był w pracy, no a dzieci szukały przygód. To było bardzo blisko, wystarczyło przejść przez ulicę i już byliśmy w raju. O ile dorosły miał problem z wejściem przez okno piwniczne to małe dzieci zawsze gdzieś tam się wsunęły. Weszliśmy do jednej piwnicy - tam było bardzo ciemno, latarek nie było, więc trzeba było kombinować świeczkę. Z którymi też był problem oczywiście, ale zawsze w domu jakiś ogryzek był. Kilka ogryzków i tak po kolei gdzieś tam weszliśmy do tych piwnic. Chodziliśmy ze sznurkiem, który służył do drogi powrotnej. I penetrowaliśmy te piwnice. Były różne rzeczy, były różne skarby. Były słoiki z monetami, była porcelana, były sztućce, były książki – bogato ilustrowane, może nawet były oprawione w skórę, były zegary. - opowiada Pan Jan.\nDla Pani Władysławy, która tutaj przyjechała jako panienka Szczecin nie był miastem pełnym tajemnic i skarbów ukrytych w piwnicach. Nastoletnia Władysława, która do miasta przyjechała z niewielkiej mazowieckiej wsi na zaproszenie wuja pamięta ruiny, które zalegały na ulicach. Pamiętam jak krążyłam po ruinach, po ulicach, bo nie mogłam znaleźć swojej bramy... - mówi Pani Władysława. To krążenie po ruinach i szukanie swojej kamienicy wynikało też z innego faktu – dla młodej dziewczyny ze wsi Szczecin był wielkim miastem z mnóstwem uliczek, kamienic, dzielnic. W swym opowiadaniu przeszłości Pani Władysława wspomina jak zgubiła się w tym nowym mieście nie mogąc trafić ze Śródmieścia na Pomorzany... Wielkie miasto i wielkie szerokie ulice, na których tętniło życie. Miasto stawało się polskie. Pamiętam, że tutaj nie było 8, tutaj tramwaje nie jeździły. Były ławeczki, była taka aleja spacerowa, coś w tym stylu jak na Jedności teraz jest. Ludzie wychodzili z akordeonem, grali wieczorami pięknie. Tam stał saturator gdzie teraz apteka jest, zawsze była ta szklanka wody z sokiem. Życie naprawdę tętniło. Tutaj coś się działo. Teraz ludzie zamykają się. Szczecin w moim dzieciństwie był piękny, czysty, zielony. A teraz jest po prostu brudny. - wspomina Pani Anna.\nBeztroskie lata w trudnych czasach\nKażdy z moich bohaterów pamięcią zahacza o inne obszary. Pan Jan, który dziś jest znanym w Szczecinie kolekcjonerem wciąż wraca do tych chłopięcych lat i skarbów z piwnic niemieckich.\nMonety były sprzedawane, a za pieniądze można było kupić blok czekoladowy, cukierki, ciastka.... to za pieniądze. Natomiast inne zdobycze nie przedstawiały żadnej wartości. Talerze, wazy... jeśli udało to się przenieść przez okienko piwnicy to potem na gruzowisku stanowiły doskonały cel i ćwiczyliśmy celność oka i pewność ręki. Talerze też fruwały... - opowiada.\nMówiąc o dzieciństwie wciąż się uśmiecha, chociaż czasy były trudniejsze, wszystko wydawało się prostsze.\nPamiętam, że czasami dojeżdżało się nad jezioro Głębokie, żeby popływać trochę, a potem z powrotem do domu. Długo się szło w majtkach, żeby mama nie poznała, że się człowiek kąpał (śmiech). Nie było telewizji, nie było komputerów, było radio i słuchanie słuchowisk. Pamiętam, że gdy poznałem telewizor, ale tylko w opowieściach – to sądziłem, że to co ja słyszę w radiu będę widział, że telewizor to jest takie radio z ekranem. - wspomina Pan Jan.\nWisła jak Warta\nPan Lech z uśmiechem przywołuje obraz z czasów studenckich.\nBył taki jeden profesor, który wyczuł, że jestem dobry z geografii. I mówi do mnie tak, jak Pan odpowie mi na jedno pytanie to dam Panu czwórkę. Czwórkę, bo piątkę to miał on i Bóg. I mówi tak: niech mi Pan powie jaka jest szeroka Wisła tak pod Poznaniem? To ja mu mówię, taka jak Warta pod Warszawą. - opowiada Pan Lech.\nCzasami proszono mnie, bym wyłączyła dyktafon, czasami historie moich rozmówców były bardzo osobiste. Staram się na Szczecin spojrzeć ich oczami, które trochę wyidealizowały to miasto. Z sentymentem patrzą wstecz i pokazują swoją młodość. Jak my będziemy odwracać się w tył? Jak będziemy patrzeć za siebie i jakie obrazy przywołamy? Pokaże czas.


Na co należy zwracać uwagę podczas kupowania produktów spożywczych? » mEstetyczna.pl - zdrowie, uroda, lifestyle\nInne > Na co należy zwracać uwagę podczas kupowania produktów spożywczych?\nInne 17 lutego 2020 0 Redakcja [Link] 58\nProducenci prześcigają się w pomysłach na zwiększenie sprzedaży swoich produktów. Kuszą kolorowymi opakowaniami, świetnymi reklamami telewizyjnymi, a niekiedy także niskimi cenami. Wszystko to sprawia, że idąc na zakupy często sięgasz po artykuły, które niekoniecznie są zdrowe i pełnowartościowe.\nKolorowe napisy i rzucające się w oczy pudełka to jedna ze sztuczek producentów żywności. Niestety, klientom bardzo często zdarza się „kupować oczami”, dlatego duże marki starają się to wykorzystać. Kiedy jednak przyjrzysz się dokładniej, zobaczysz, że jogurt truskawkowy w kolorowym, zachęcającym kubełku ma niewiele wspólnego z owocami, a sok pomarańczowy wcale nie jest tak zdrowy, jak zapewnia producent. Zdrowe jedzenie nie musi mieć pięknego opakowania. Wręcz przeciwnie, eko produkty zazwyczaj są pakowane w proste pudełka, a wyróżnia je jedynie zielony listek oznaczający certyfikację produktu.\nZdrowe produkty charakteryzują się krótkim opisem składu na opakowaniu. Nie znajdziesz tam raczej informacji o wszelkiego rodzaju ulepszaczach smaku, barwnikach czy konserwantach. Im prostszy skład, tym lepiej. Masz wtedy pewność, że jesz naturalną żywność. Dobrym przykładem tego typu produktów są dżemy Herbapol.\nPorównania nie bez znaczenia\nZanim włożysz do koszyka jakiś, produkt porównaj go z innym. Przykładowo, może się okazać, że jogurt konkurencji ma w składzie dwa razy więcej owoców i dużo mniej konserwantów. Może to w prawdzie oznaczać większą cenę, jednak na pewno warto sięgnąć po produkt wyższej jakości. Poszukaj też w swoim sklepie działu eko. Żywność ekologiczna jest produkowana według ścisłych kryteriów, dlatego kupując ją, możesz mieć pewność, że dokonałeś dobrego wyboru.\nUważać na mięso\nCeny mięsa obecnie nie są zbyt wysokie. Niestety, ma to swoje odzwierciedlenie w jego jakości. Zwierzęta hoduje się, podając im antybiotyki i inne substancje, które wspomagają ich wzrost. Nietrudno się domyślić, że mięso wyprodukowane w ten sposób nie jest dla nas zbyt zdrowe.\nWarto zmienić nawyki zakupowe i bardziej przykładać wagę do czytania etykiet. To, co jesz ma niebagatelny wpływ na Twoje zdrowie i samopoczucie.