Historia medycyny rodzinnej w Polsce | BML\n15 marca 2017 21 kwietnia 2017 Jacek Bujko\tfelieton medycyna rodzinna, organizacja SZ, rezydentura\nMedycyna Rodzinna jest jedną z najnowszych specjalizacji w Polsce. Została wprowadzona do polskiego systemu ochrony zdrowia około 20 lat temu na wzór systemu podstawowej opieki zdrowotnej (“Primary Care”) stosowanej przede wszystkim w Wielkiej Brytanii i w Holandii. Dr Jacek Bujko streści nam krótką historię tej specjalizacji w naszym kraju.\nWcześniej w Polsce obowiązywał bardzo niejednorodny system opieki, który faworyzował przede wszystkim mieszkańców największych miast, którzy mieli dostęp do ośrodków klinicznych i innych “spółdzielni profesorsko-ordynatorskich”. Rażąco zaniedbywał on wszystkich innych Polaków, którzy byli “uwiązani” do opieki w swoim “rejonie” i mieli dostęp do medycyny na poziomie, który można żartobliwie określić mianem chleba zagniatanego z pajęczyną. Ze względu na taką dysproporcję system ten był też bardzo korupcjogenny. W końcu zamożny człowiek z prowincji też chciał się dostać do profesora w wielkim mieście.\nMówi się o medycynie rodzinnej, że to najtrudniejsza specjalizacja, żeby ją robić dobrze i najłatwiejsza, żeby ją robić źle.\n“Na prowincji” istniały gminne ośrodki zdrowia, których zadaniem było opiekowanie się mieszkańcami określonego obszaru zmuszonych do korzystania z konkretnego ośrodka zdrowia. Działo się tak ze względu na system zwany “rejonizacją”. Do dziś wśród starszych kolegów lekarzy i lekarek powtarzane jest stwierdzenie “kontrola w regionie/rejonie”. Obecnie oznacza on tyle co “kontrola u lekarza rodzinnego”. W takich ośrodkach pracował zazwyczaj zespół złożony z internisty, pediatry, ginekologa i stomatologa. Zdarzało się, że mieszkańcami “rejonu” opiekował się felczer, lekarz bez specjalizacji lub specjalista medycyny ogólnej (protoplasta medycyny rodzinnej).\nPolskie Primary Care\nPo przemianie systemowej na początku lat ‘90 nastał czas bardziej przyjazny wprowadzaniu istotnych zmian w systemie opieki zdrowotnej. Postanowiono przesunąć nacisk z kosztochłonnego leczenia szpitalnego w stronę opieki bliższej pacjentom w ich miejscu zamieszkania. Miało to wyrównać nierówności w dostępie do opieki medycznej. W ten sposób powstał w Polsce system Podstawowej Opieki Zdrowotnej, w którym docelowo mieli pracować wyłącznie specjaliści nowopowstałej medycyny rodzinnej.\nPomimo zapału rzeszy lekarzy, którzy chcieli wprowadzać wysokojakościową medycynę rodzinną w Polsce, uporanie się z przeogromnym brakiem kadr było dramatycznym wyzwaniem. Specjalizacja z medycyny rodzinnej trwała 4 lata, a kadry potrzebne były natychmiast. Do pracy w POZ brano więc każdego, kto “nie uciekł na drzewo” z łapanki w klinice. Prowadziło to przede wszystkim do tzw. “doboru negatywnego” czyli każdy, kto był zbyt słaby, by utrzymać się w klinice był “zsyłany” na stałe do pracy w POZ. Dodatkowo zaproponowano także niektórym specjalistom (m.in. internistom, pediatrom, chirurgom i ginekologom) tzw. “krótką ścieżkę” – po 6 miesiącach weekendowych kursów można było uzyskać tytuł specjalisty medycyny rodzinnej i wszelkie uprawnienia do pracy w POZ.\nCzarny koń wśród karier\nTraf jednak chciał, że miał miejsce pewnego rodzaju chichot losu – praca w POZ okazała się być bardzo lukratywnym i dużo spokojniejszym zajęciem niż praca szeregowego “szpitalnika”. Dodatkowo była pozbawiona męczących dyżurów i ostrych stanów zagrożenia życia. Wkrótce więc utytułowani naukowo lekarze zaczęli obserwować, że ich “gorsi” koledzy “na zsyłce” zarabiają więcej od nich, a także wcale nie muszą pracować w Wigilię ani też nosić teczki za ordynatorem… Nie trzeba dodawać, że w wielu lekarzach narosła spora doza frustracji, krytycyzmu i tęsknoty za “starymi dobrymi czasami”. Co daje się odczuć nawet po 20 latach od wprowadzenia reformy w ochronie zdrowia. Pokutuje też dramatycznie zła opinia lekarzy klinicystów o lekarzach rodzinnych potęgowana przez fakt specyfiki kadrowej POZ.\n„…po 6 miesiącach weekendowych kursów można było uzyskać tytuł specjalisty medycyny rodzinnej i wszelkie uprawnienia do pracy w POZ”\nNiestety po pierwszych sukcesach środowiska lekarzy rodzinnych spoczęły na laurach i przez te 20 lat w zasadzie nie udało się zbudować silnej pozycji medycyny rodzinnej w Polsce. Dalej zmagamy się z ogromnym brakiem kadr, a dodatkowo ostatnie lata były o tyle niekorzystne, że w siłę urosły ugrupowania nawołujące do “rozmontowania” POZ. To poskutkowało m.in. ustawowym powrotem do POZ lekarzy zupełnie do tego niewyszkolonych, czyli internistów i pediatrów. Przykra prawda jest taka, że sprawnie działająca opieka podstawowa działa na szkodę prężnie rozwijającemu się rynkowi prywatnych konsultacji specjalistycznych. Lekarze klinicyści są fatalnie opłacani i przemęczeni. Spokojny POZ to tak duży tort z pieniędzy, że każdy chce dorwać kolejny jego kawałek.\nMedycyna rodzinna jest więc niesamowicie obszerną i wymagającą specjalizacją. Mówi się o niej, że to najtrudniejsza specjalizacja, żeby ją robić dobrze i najłatwiejsza, żeby ją robić źle. Z założenia więc powinny ją wybierać osoby zdolne, ambitne i samodzielne. Niestety rzadko ma to miejsce, ponieważ równocześnie POZ jest widziany jako “ośla łączka” medycyny. Zdarza się więc, że wybierają tę ścieżkę osoby, które chcą się ukryć za stertą papierów i robić jak najmniej. Byle tylko ktoś się do nich nie przyczepił. Ze względu na sposób opłacania POZ przez Narodowy Fundusz Zdrowia, powszechnie pokutuje podejście “czy się stoi czy się leży, pińcet złotych się należy!”. Im więcej umiesz, im więcej chcesz robić w POZ, im lepiej chcesz otoczyć pacjentów opieką, tym więcej kosztów generujesz dla swojej praktyki lub pracodawcy. Tym mniej atrakcyjnym pracownikiem jesteś dla menagera/dyrektora-kasiarza. A i on z bogatego, POZowego tortu chce wykroić jak najwięcej dla swojego centrum medycznego. Taka tradycja.\nmedycyna-rodzinna | organizacja-sz | rezydentura\nPraktyki wakacyjne to niezbędny element studiów medycznych – często jedyna okazja do wykonywania procedur medycznych i zapoznania się z realiami pracy w szpitalu. Student kierunku lekarskiego poświęca aż 4 tygodnie każdego roku by doskonalić swoje umiejętności, a także jest wielkim(...)\n9-11 marca miała miejsce 2 edycja Kongresu Wyzwań Zdrowotnych organizowanego przez Grupę PTWP (Rynek Zdrowia) w Międzynarodowym Centrum Kongresowym w Katowicach. W tym roku Kongres był zdecydowanie zdominowany przez temat sieci szpitali. Wśród 53 paneli dyskusyjnych znalazła się jednak również(...)\nTrener szermierki, specjalista medycyny rodzinnej, dumny ojciec. Członek zarządu Grupy Młodych Lekarzy i Rezydentów Kolegium Lekarzy Rodzinnych w Polsce oraz brytyjskiej organizacji lekarzy-zastępców NASGP. Doktorant Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego, prowadzi zajęcia z diagnostyki laboratoryjnej dla studentów III i IV roku Wydziału Lekarskiego. Ukończył szkolenie specjalizacyjne z medycyny rodzinnej w Szczecinie, dokształcał się w Holandii, Wielkiej Brytanii i Hiszpanii a zawodowo zajmuje się zastępstwami w POZ - pracował w licznych praktykach lekarzy rodzinnych w Polsce - więc wie co nieco o tym, jak może być, jak jest i jak bywa.\nDwa komentarze na temat “Historia medycyny rodzinnej w Polsce”:\nHej, przede wszystkim gratuluję świetnej serii felietonów o medycynie rodzinnej i proszę o więcej! Jestem studentem 6 roku na WUMie i aktualnie jak większość studentów jestem zdezorientowany sytuacją z najbliższym LEKiem. Przez 6 lat studiów było mnóstwo frustrujących momentów, było też trochę tych bardziej pozytywnych. Od dwóch lat myślałem że chce być pediatrą, bo lubię pracować z dziećmi. Ale lubię też tak po prostu żyć i przerażająca jest wizja ciągłego dyżurowania. Nie, żebym był jakimś leniem i chciałbym wybrać jak najmniej wymagającą specjalizację, bo tak jak piszesz dobry lekarz rodzinny to osoba o ogromnej wiedzy i zaangażowaniu. Dlatego coraz więcej myślę o „rodzinnej” bo lubię żyć i lubię ludzi, a nie ganianie za profesorami na Banacha. Dzięki jeszcze raz za porządna garść informacji!\n10 października 2017 o 16:41\nJestem Lek. rodzinnym i spec internistą, żona jest też spec. med. rodzinnej i pediatrą. Wiemy jak ciężka jest praca w POZ i trudna w Powiatowym Szpitalu na Oddz. Internistycznym czy Dziecięcym, wiem jak działaja zespoły lekarskie a jak samodzielni Lek. rodzinni . Mam wrażenie , że po 20 latach pomysł Lek. Rodzinnego – indywidualisty nie przyjął się . Dobry Zespól ma przewage nad jednostka ( jak w zawodach sportowych 🙂 itp. Przyszłość przed Med, rodzinna w wersji z przed 20 lat rysuje sie nieciekawie. 20 lat to szmat czasu. Jako przestrogi dla chcących robić tę spec: Posłuchajcie tej debaty:\nMaria Piekutowska 2016-10-12 17:54:35\nTa "kłamliwa teza" to moja własna opinia, którą przeciwstawiam stwierdzeniu, że protestowały kobiety. Nigdzie nie stwierdzam, że aborcja to tylko i wyłącznie egoizm. Żenujące jest ciągłe zaprzeczanie czemuś, czego się nie powiedziało, ale dobra... Projekt "Ratujmy kobiety" miał za zadanie wprowadzić aborcję na życzenie. Osoby, które dołączyły do jego autorów w proteście, powinny się liczyć…\nJak wygląda nauka i praca w duńskich szpitalach? Co robić w Aarhus po godzinach? I w końcu - czy warto w ogóle tam jechać? W artykule możecie zapoznać się z(...)


Wysłany: 2018-03-14, 18:48 MEWKA POSPOLITA\nZapraszam do twórczego działania\nDefinitywnie zakończyła się próba legalizacji wynalazku o nazwie mewka strykowska.\nI bardzo dobrze się stało, gdyż pochodzenie tych gołębi nie ma nic wspólnego ze Strykowem. Z cała pewnością wiadomo, że są to powszechnie znane lecz mocno zaniedbane pierwotne mewki wiejskie, które występują też z innym wzorem barwnego rysunku.\nOdmiana barwnoogoniasta to jedna z odmian pospolitej u nas mewki wiejskiej, która hodowana jest w całym kraju pod różnymi nazwami. Występuje w różnych barwach i odmianach, posiada różny rysunek i strukturę upierzenia. Wskaźnikiem przynależności rasowej, jest podobna budowa oraz charakterystyczny żabot, właściwy tylko gołębiom z grupy mewek.\nOd dawna sugerowałem, aby ze względu na wspólne pochodzenie, objąć procedurą rejestracyjną wszystkie znane odmiany tych gołębi a nie tylko odmianę z barwnym ogonem. W związku z mnogością nazewnictwa powinniśmy też uzgodnić jedną nazwę dla tej nowo rejestrowanej rasy. Ze względu na fakt ,że jest to stara rasa występująca od bardzo dawna na terenie całej Polski, proponuję (do wyboru),następujące nazwy; mewka wiejska , mewka pospolita, mewka zwyczajna, (celowo unikam tu przymiotnika staropolska).\nWysłany: 2018-03-14, 20:15\nJestem szczery z natury, więc się wypowiem. Spośród wymienionych jedynie nazwa mewka staropolska ma jakiś sens i przyszłość.\nPospolita, zwyczajna czy też wiejska to może być kiełbasa, a nie nazwa rasy gołębia. Nie spotkałem się chyba jeszcze z rasą gołębia, która miałaby w nazwie "pospolity", "zwyczajny", albo "wiejski". To nie są określenia odpowiednie do nazewnictwa ras gołębi. Zresztą, prawdę mówiąc - brzmiałoby to fatalnie.\nCo innego "staropolska". Wtedy już po samej nazwie można wywnioskować skąd pochodzi. Jest ryś staropolski, może być i mewka.\nAle to jest moja opinia, nikt nie musi się z nią zgadzać. W każdym razie życzę powodzenia w doprowadzeniu starodawnej mewki średniodziobej do rejestracji, zwłaszcza odmiany tarczowej, która choćby ze względu na długą tradycję hodowli w kraju - mogłaby doczekać się wzorca. Tak samo średniodziobe wywrotki i średniodziobe sroczki. Osobiście jednak proponuję nazwę "MEWKA POLSKA ŚREDNIODZIOBA". Brzmi zdecydowanie lepiej niż "pospolita", "wiejska" czy też "zwyczajna". Ale tak jak wspominałem wcześniej - to moja własna opinia, z mojego punktu widzenia.\nWysłany: 2018-03-14, 20:45\nCzy o prócz rysunku tarczowej mewki i ogoniaka występuje inny rysunek tej mewki ????\nWysłany: 2018-03-14, 21:27 MEWKA POSPOLITA cd.\nUważam, że wielkim błędem była wybiórcza próba rejestracji tylko jednej odmiany, tj. mewki barwnoogoniastej skoro wiadomo, że gołębie te występują w następujących wariantach :\n- mewka, koroniasta, bosonoga jednolicie biała\n- mewka tarczowa, koroniasta, bosonoga (tarcze we wszystkich kolorach ,tak jak u mewki polskiej)\n- mewka barwnoogoniasta, koroniasta, bosonoga ( ogon w barwach ;czarnej, czerwonej, żółtej i niebieskiej)\n- mewka barwnoogoniasta, koroniasta, łapciata,( ogon w barwach jw.)\nUwaga: nie wiem tylko, czy istnieje odmiana jednolicie biała oraz tarczowa , koroniasta, łapciasta. W tej materii powinni się wypowiedzieć hodowcy z regionów gdzie gołębie te są hodowane.\nW związku z faktem, że ta cała grupa gołębi ma wspólne korzenie i jest podobna fenotypowo, należy je opisać w jednym wzorcu. Jednak pośpiech w tym przypadku nie jest wskazany.\nNajpierw musimy sporządzić szczegółową dokumentację fotograficzną oraz opisać wszystkie odmiany występujące u tej nieuznanej dotychczas rasy. Dla historii i potomnych należy też sporządzić ewidencję hodowców i oszacować krajową populację tych gołębi. To wszystko będzie możliwe tylko dzięki społecznej akcji, przeprowadzonej przez hodowców-wolontariuszy. Wolontariuszem , może zostać każdy miłośnik gołębi, który zainteresowany jest ratowaniem starych polskich ras.\nOczywiście oprócz wolontariuszy, muszą się znaleźć hodowcy chętni do realizacji tego ambitnego projektu. Zachęcam wszystkich do działania, gdyż naprawdę są to wartościowe gołębie o mocno utrwalonym genotypie, odporne, samodzielne, towarzyskie i dobrze latające.\nJestem za a nawet przeciw. Co do samego projektu,opracowania wzorca i poprostu zrobienia coś w końcu z taką rasą gołębi jestem za.Natomiast mam mieszane odczucia co do samego nazewnictwa.Pospolitym lub zwyczajnym może być raczej jakiś dziko żyjący gatunek fauny lub flory nie hodowlany. Tu zgadzam się z Mańkiem mewka staropolska jest ok,całkiem fajnie brzmi mewka średniodzioba.\nWysłany: 2018-03-14, 21:58\nMoim zdaniem, chociaż wyrażenie "staropolska / staropolski" jest nadmiernie i w wielu przypadkach bez uzasadnienia wykorzystywane, to akurat w przypadku naszej mewki średniodziobej wydaje się jak najbardziej zasadne. Ta forma mewki, przez niektórych nazywana mewką pospolitą, średniodziobą, zwyczajną, 'rynkową" czy 'europejską", znana była i powszechnie hodowana w naszej części Europy od bardzo dawna. Nie ulega wątpliwości, że Niemcy, tworząc swoją mewkę staroniemiecką, która jest relatywnie nową rasą , bo pierwszy wzorzec został opracowany w roku 1973 i wtedy to rasa została uznana, jako materiał wyjściowy wykorzystali właśnie tą formę mewki. Skoro więc Niemcy tworząc na jej bazie nową rasę , mogli ją nazwać staroniemiecką, to tym bardziej my, hodując ją w niezmienionej , tradycyjnej formie, mamy jak najbardziej słuszne prawo nazwać ją staropolską. Padną być może argumenty, że tych "staropolskich" jest aż za dużo, ale w tym konkretnym przypadku ta właśnie nazwa jest jak najbardziej zasadna.\nWysłany: 2018-03-14, 22:14\nNie jest niczym nadzwyczajnym użycie tego typu określeń.\nPrzecież ta odmiana mewek nie jest żadnym unikatem a jest wręcz pospolita.\nI jest to miano adekwatne do treści.\nŁac. Vulgaris = pospolity , zwyczajny\nPonadto ; określenie zwyczajny jest synonimem słowa pospolity.\nColumba livia - Gołąb skalny, gołąb domowy, gołąb miejski\nSkoro dziki gołąb może być określany jako domowy i miejski to może być też gołąb wiejski.\nI nie jest to określenie pejoratywne a wręcz przeciwnie, nazwa mewka z przymiotnikiem wiejska ; nobilituje tą rasę, która przetrwała właśnie dlatego ,że w większości była i jest nadal hodowana na wsi polskiej.\nJednak moim zamiarem i tematem przewodnim jest ratowanie tej rasy i doprowadzenie do jej uznania i rejestracji.\nDlatego też do dalszej dyskusji zapraszam tych co chcą hodować i ratować tą rasę.\nWysłany: 2018-03-15, 18:23\nSkoro mowa o mewkach bazarowych to oto taki mewek przybłąkał się do mnie na początku grudnia. Mewki tego typu w moich stronach nazywane są potocznie nywkami.\nWysłany: 2018-03-15, 18:44\nRatowanie naszej rodzimej mewki średniodziobej to duże słowa.\nWystarczy opracować wzorzec. Te gołębie to jedne z najliczniej hodowanych ras w kraju, obok pawików starego typu i wszelkiej maści gołębi z grupy dętych. Materiał hodowlany dostępny niemal na każdym kroku w wielu odmianach barwnych. To jedna z kilku ras, która nawet bez własnego wzorca przetrwała i przetrwa wiele kolejnych lat. Podobnie jak średniodziobe sroczki " wajsfigle ", średniodziobe wywrotki "fajfry" , średniodziobe krymki, wajskopy, blauwindery, a także winerki - te prawdziwe. Te rasy przetrwają dlatego, że są łatwe w hodowli, dobrze wychowują młode, materiał hodowlany łatwo dostępny i na każdą kieszeń. No i po prostu są ładne. Aczkolwiek wzorców mogłyby się doczekać. Jakby nie patrzeć - więcej zarejestrowanych ras to większe pole do popisu dla hodowców.\nOstatnio zmieniony przez ManiekP 2018-03-15, 18:51, w całości zmieniany 1 raz\nTak, przetrwa, ale już dzisiaj hodowana jest w wielu formach, jeśli chodzi o kształt głowy. Od głowy okrągłej, jak u mewki staroniemieckiej, przez głowę w kształcie orzecha laskowego, podobnej do głowy koroniarza końcatego, do kanciastej, będącej efektem miksu z mewką polską. Poza tym - dobrze kombinujesz - napisać wzorzec. Problem w tym, jaki ten wzorzec będzie, bo a nuż ktoś zechce skrzywdzić mewkę , ewentualnie zrobi to nieświadomie, tak jak skrzywdzono winerka, promując jego najsłabszą i najbardziej toporną formę.\nWysłany: 2018-03-16, 08:49\nTak, przetrwa, ale już dzisiaj hodowana jest w wielu formach, jeśli chodzi o kształt głowy. Od głowy okrągłej, jak u mewki staroniemieckiej, przez głowę w kształcie orzecha laskowego, podobnej do głowy koroniarza końcatego, do kanciastej, będącej efektem miksu z mewką polską.\nPoniekąd masz rację. Ale zastanówmy się. Czy zjawisko, które opisujesz dotyczy jedynie naszej mewki średniodziobej? Spójrzmy choćby na widyny, które obecnie mają wzorzec. Różnice w budowie ich głów, oraz długości dzioba były naturalnym zjawiskiem od wielu lat. Jedne miały dziób średni a nawet średnio - długi, przy czym głowa była lekko łukowata. Inne miały dziób średniej długości, zaś dość wysokie czoło i nieco spłaszczoną głowę. Jeszcze inne były miksem z motylem warszawskim i dziób miały średnio - krótki, przy czym dość ładną, okrągłą głowę. Nie wspominając już o różnicach w rysunku, kolorze brwi, i długości łapci. Jednak wyznaczono kierunek, napisano wzorzec i mamy widyna na wystawach.\nTe różnice, które opisujesz występują w wielu rasach. Równie dobrym przykładem będzie krymka średniodzioba. Tutaj różnice zaczynają się na budowie głowy i dzioba, a kończą na posiadaniu lub nie - łapci. To samo dotyczy fajfrów, sroczek, winerków itd. Weźmy np srebrniaka. Niesamowita różnorodność, stary i nowy typ, różnice kolosalne. A jednak od lat wszystkie formy mają się dobrze.\nTak jak wspominałem, w przypadku m.in mewki średniodziobej trzeba wyznaczyć kierunek i wybrać sobie typowego przedstawiciela rasy, na którym możnaby się wzorować. Tych gołębi jest tak mnogo, że nie powinno być z tym problemu. Do wyboru, do koloru, jest w czym wybierać. Dlatego gdy mowa o ratowaniu średniodziobej mewki - to są to duże słowa. No bo w jakim znaczeniu to ratowanie? Co najwyżej w takim, by opracować wzorzec i zarejestrować "nową - starą" rasę, zanim zrobią to za nas sąsiedzi. Ratowanie raczej dotyczy ras i gatunków rzeczywiście zagrożonych wyginięciem. A mewce średniodziobej to póki co nie grozi. Skoro udało się (w sensie opracowania wzorca) z winerkiem, z widynem czy też z kasztanem ("sroka mazowiecka"), to i z mewką nie powinno być problemu. Życzę powodzenia wszystkim zaangażowanym w hodowlę mewki średniodziobej.\nWysłany: 2018-03-18, 14:12\nPopieram tę akcję oraz to, aby zarejestrować wszystkie dostępne warianty rysunku, koloru i struktury upierzenia. Nigdy na targach, na których byłem nie spotkałem mewek tarczowych łapciastych, oraz jednolicie białych z tą samą strukturą upierzenia. Odnośnie nazwy to uważam, że pasowałoby do niej określenie mewka wiejska, a to na cześć jej hodowców, którzy głównie te ptaki właśnie na wsiach trzymali. W tej nazwie nie ma nic obraźliwego chyba, że ktoś wstydzi się skąd pochodzi. Nazwa ta jest adekwatna, a to dlatego, że na Polskich wsiach niegdyś rolnicy nie mieli czasu na dokładną opiekę nad gołębiami, przez co te często musiały być samowystarczalne (mewki wiejskie można uznać za rasę prymitywną), miejscy hodowcy z reguły zboże musieli kupować, a więc i ptaki jakościowo musiały być lepsze (mewka polska - rasa kulturalna/ szlachetna), ażeby chociaż za pszenicę się zwróciło.\nJako, że moim konikiem są stare polskie rasy te zarejestrowane jak również nie, z chęcią mógłbym rozpocząć hodowlę tych samowystarczalnych gołąbków, jednakże potrzebne byłoby wstępne opracowanie projektu wzorca, ażeby wyznaczyć cel hodowcom.\nObserwując gołębie na targach i u hodowców, widziałbym też jeszcze kilka ras, które warto by zarejestrować, jednakże nie widzę zapału ze strony młodych, którzy chcieliby czegoś w życiu dokonać. Nie dość, że hodowla gołębi jest to hobby starzejące się, to w dodatku młode pokolenie nie wiele czyni w kierunku poszerzania swojej wiedzy, z zakresu gołębiarstwa.\nWielu jeszcze jest hodowców gołębi, którzy mogą mieć wiedzę odnośnie starych polskich ras, ratując rasę ratujmy historię i pamięć o nich. Tutaj nie chodzi o ratunek przed wyginięciem, a o ocalenie przed zapomnieniem! Panowie hodowcy, dziś jeszcze macie szansę zapisać się w historii polskiego gołębiarstwa, nie popełniajcie błędu tych, którzy już odeszli z tego świata, a o których pamiętają tylko Ci co ich znali. Zbierać informacje (czytać, słuchać, zapamiętać), analizować, pisać!!! To hodowcy z wiedzą i doświadczeniem powinni pozostawić po sobie trwałe zapiski historii. A jeśli ktoś nie ma daru do pisania, niech napisze jak potrafi, a spisaną historię wyśle komuś kto się nią zaopiekuje i przekaże następnym pokoleniom.\nWysłany: 2018-03-18, 16:38\n"Obserwując gołębie na targach i u hodowców, widziałbym też jeszcze kilka ras, które warto by zarejestrować, jednakże nie widzę zapału ze strony młodych, którzy chcieliby czegoś w życiu dokonać. Nie dość, że hodowla gołębi jest to hobby starzejące się, to w dodatku młode pokolenie nie wiele czyni w kierunku poszerzania swojej wiedzy, z zakresu gołębiarstwa"\nI te wszystkie loklanie występujące rasy warto rejestrować. Zwiększa to szanse na wzrost zainteresowania daną rasą - to przede wszystkim promocja na wystawach i w literaturze. Dzięki temu dana rasa znana tylko lokalnie może zyskać zasięg ogólnokrajowy, co może ją uchronić od wyginięcia.\nOdnośnie młodych hodowców to niestety nie ma ich zbyt wielu, takie niestety czasy mamy.\nWysłany: 2018-03-18, 18:42\npoluch94 właśnie sporo tych "prymitywnych" starych polskich ras hodowanych jest na wsiach, jako mamki albo gołębie do ganiania. Kiedyś sobie je wypisałem (tutaj wymienię tylko kilka ras używając nazw gwarowych, gdyż nie każdy może będzie w stanie się domyślić o co mi chodzi. Wyodrębniłem między innymi tzw.: greki, orzełki, garbonosy, blauwindry, fajfry, średniodziobe krymki oraz sroczki [przy czym myślę, że te trzy ostatnie wymienione można by zapisać jako jedną rasę z podziałem na rysunki]) uznając je za odrębne rasy bez wzorców, to zostałem posądzony o przesadyzm. Akurat miałem to szczęście, że przez mój gołębnik sporo tych gołębi się przewinęło i porównując ogólny stan pogłowia w odwiedzanych miejscach, z tym co jest prezentowane na wystawach stwierdzam, że można podjąć próby rejestracji tych ras, i przy odpowiednich ptakach bezproblemowo udało by się je zarejestrować ze względu na ich powszechność występowania. Problematyczne mogłoby być nadanie nazw oficjalnych.\nNiestety nie posiadam zdjęć mewek wiejskich, ale kolega Sebastian Wlaźlak, pozwolił mi udostępnić jego zdjęcia, ptaków z jego hodowli. Jak widać nie jest to ani typowa mewka polska, ani typowa mewka staroniemiecka.\nOstatnio zmieniony przez adon 2018-03-18, 18:58, w całości zmieniany 3 razy\nWysłany: 2018-03-18, 18:49 Mewka wiejska


Aplikacje webowe, mobilne, chatboty, www - Software House Develtio\nNajlepsi specjaliści są na wyciągnięcie ręki Aplikacje internetowe, MVP, a może potrzebujesz pomocy w rozwoju istniejącego oprogramowania w Twojej firmie? Możemy pomóc. Możesz szybko rozpocząć pracę z nami nad nowym projektem i przestać martwić się o jakość, zarządzanie zadaniami i budżet.\nMożemy Ci pomóc w większości Twoich potrzeb związanych z oprogramowaniem\nStwórz swoją aplikację szybko i zachowaj wysoką jakość. Potrzebujesz szybkiego MVP lub wersji finalnej aplikacji? Sprawdź, jak możesz to zrobić z nami.\nPotrzebujesz zintegrować różne aplikacje z systemami wewnętrznymi lub zewnętrznymi? Nie ma problemu. Zrobimy to.\nPosiadasz dane? Mamy ekspertów w dziedzinie uczenia maszynowego i przetwarzania języka naturalnego. Twórz modele, twórz prognozy, automatyzuj rozmowy.\nWypróbuj nas, jeśli jesteś zmęczony pracą z agencjami reklamowymi. Podczas pracy nad KPI opracujemy witrynę internetową, eCommerce, system rekomendacji.\nZ Develtio możesz zbudować cyfrowy produkt, o którym Twoja firma tak długo myśli. Stworzymy DreamTeam do Twojego projektu: product ownera, projektanta i programistów UX / UI. Przeprowadzą Cię oni przez cały proces od idei i prototypowania do projektowania interfejsu użytkownika i rozwoju. Otrzymasz roboczą aplikację w ciągu kilku tygodni z pełną dokumentacją i backlogiem pomysłów na przyszły rozwój.\nPomagamy firmom zintegrować ich aplikację z innymi aplikacjami i systemami stron trzecich. Jeśli budujesz swoją własną aplikację lub system i potrzebujesz wparcia developerów, możesz nam zaufać.\nMachine learning / projekty NLP\nWspółpracujemy z ekspertami w uczeniu maszynowym. Mamy ogromne doświadczenie w projektach uczenia maszynowego. Jeśli myślisz o projekcie związanym z uczeniem maszynowtm, chatbotami, systemami rozpoznawania obrazu (OCR) możemy stworzyć dla Ciebie zespół profesjonalistów, który wykona projekt najwyższej jakości.


Połowy mogą odbywać się wyłącznie na zasadzie catch and ralease czyli złowić i wypuścić.\nKażdy wędkujący może łowić na trzy lub cztery wędki (dodatkowa opłata przy czterech wędkach)\nZbiornik jest przeznaczony dla wędkarzy posiadających profesjonalny sprzęt. Obowiązkowe są: mata karpiowa, środek do odkażania ran (FirstAid, Klinick), odpowiedniej wielkości podbierak – rozpiętość siatki min 80 cm. Dozwolony jest połów wyłącznie na oryginalne haczyki bezzadziorowe, a także korzystanie ze zdalnie sterowanego sprzętu do wywozu przynęt i zanęt.\nPo zakończeniu połowów obowiązkowe jest pozostawienie stanowiska w takim stanie, w jakim się je zastało, nie wolno wyrzucać śmieci, niedopałków papierosów, resztek jedzenia w obrębie łowiska. Każdy wędkujący na wyraźną prośbę otrzyma worek na śmieci. (Które należy zabrać ze sobą)\nObecność dodatkowych osób (odwiedzających) na stanowisku możliwa jedynie za zgodą własciciela.\nW przypadku stwierdzenia wszelkich naruszeń regulaminu a w szczególności: zaśmiecanie i dewastowanie otoczenia, głośne i niekulturalne zachowanie oraz przeszkadzanie osobom wspołkorzystającym ze zbiornika Właściciel łowiska zastrzega sobie możliwość natychmiastowego usunięcia łowiącego z zajmowanego stanowiska.\nTelefon: 509 970 011\nul. Wałowa 44-353 Olza woj.ślaskie


akurat w sobotę chciałem umieścić zagadkę - jak jasne gwiazdy można zobaczyć (wizualnie) w dzień przez teleskop? No i się spóźniłem >\nTak się składa, że kiedyś pisząc (w ramach SOPiZ) program do obliczeń zakryć gwiazd przez Księżyc, który dawałby wyniki zbliżone do programu "Evans" (otrzymało go kilka osób z SOPiZ), a który był modyfikacją innego programu używanego przez US Naval Observatory, chciałem m. in. obliczyć stopień widzialności zakryć gwiazd w dzień.\nJak słabe gwiazdy można więc zobaczyć, zakładając czyste niebo (bez cirrusów), dużą elongację gwiazdy od Słońca, znikomą ekstynkcję, teleskop 150mm o dobrej jakość optyki etc...?\nPierwsze przybliżenie (jakie obliczyłem) - to przy jasności powierzchniowej gwiazdy (a ściślej - krążka dyrakcyjnego) podobnej do Księżyca otrzymuje się zasięg ok. 3 mag. Przy większym teleskopie - ok. 4 mag. Potwierdza to praktyka - w 2001 roku w Oddziale PTMA w Warszawie zrobiliśmy zakrycie gwiazdy ok. 4.5 mag w dzień!! (ściślej - kilkadziesiąt minut przez zachodem Słońca). Chciałem nawet dać link do tej strony PTMA, ale nie działa > Może znajdę oddzielnie zdjęcie wykonane teleskopem z kamerą CCD, to dodam link. Sądząc po widoczności gwiazdy, można by spokojnie "złapać" zakrycie gwiazdy +6 mag (i do takiej jasności podawane są czasami efemerydy!).\nKiedyś obserwowałem zakrycie w dzień jasnej (+3 mag) gwiazdy w Byku (przy wysokości Księżyca chyba 50 stopni). Było to widać nie tylko w 250mm teleskopie, ale i w jego szukaczu!\nPotwierdzam, że można zobaczyć gwiazdy w dzień z b. głębokiej studni. Powiedział mi o tym ostatnio mój kumpel z Ukrainy. Sam je widział gdy był u swojego znajomego w Cern, gdzie jego znajomy odbywa praktyki i prowadzi jakoweś badania. Chłopak nie ma raczej większego pojęcia o gwiazdach i nie miał powodu by mnie oszukiwać, zresztą to on pierwszy i nie pytany powiedział mi o tym zjawisku że widział gwiazdy na ciemnym niebie w biały dzień.\noto dwa zdjęcia z dziennego zakrycia gwiazdy 3 maja 2001 roku w PTMa w Warszawie:\nJest to "stop-klatka" z taśmy wideo. Teleskop Newtona 250mm z filtrem czerwonym.\nZdjęcie wykonane kilka minut po obserwacji. Wizualnie wykonało ją troje obserwatorów. Gwiazda została znaleziona prawie pół godziny przed zjawiskiem. :o\nPrzynajmniej nie potrzebne były latarki do zapisania momentu zakrycia ;D\n(30.11.04, 08:44)Hamster link napisał(a): Potwierdzam, że można zobaczyć gwiazdy w dzień z b. głębokiej studni.\nZ 10-metrowej nie widać ;D\nzobaczcie że jest w przypadku newtonów efekt długiej studni/rury.\nciekawe czy refraktory by się już pogubiły. :\nW jednym ze starych numerów Urani (chyba z lat 70-tych) znalazłem list w odpowiedzi na apel A.Pilskiego na ten temat pewnego "giganta" który obserwował praktycznie każdego dnia Wenus i Jowisz jeśli pogoda dopisywała. Pisał też, że udało mu się dostrzedź Syriusza w godz. przedpołudniowych i Capellę tuż przed zachodem Słońca. Ciekaw jestem jaki zasięg miał ten gość w nocy\nHamster i McArti - jakos nie chce mi sie w to wierzyc, powaznie mowie.\nRozwincie to jakos, no i wogole sprobujcie to udowodnic. Fakt ze slyszalem to wczesniej od ludzi nie znajacych sie na astronomii, ale nawet to, ze teraz ludzie z forum to pisza - dalej mnie to nie przekonuje.\nSee yaa, Leon.\n(30.11.04, 15:40)Leon DreamSky link napisał(a): jakos nie chce mi sie w to wierzyc, powaznie mowie.\nWierzymy ci, że nie chcesz nam wierzyć\npomyśl! jeżeli jedynym niebieskim wytrąconym z UV na powietrzu jest niebieski prostopadły do oka/telepa to ile mniej go widzisz niż na powierzchni?\npozatym masz całą kubaturę studni nie prześwietloną tymże niebieskim.\nja oserwowałem okiem dzienne zakrycie wenus/księżyc(bardzo młodego!!!) o której ono tam było koło 13-14 chyba latem w dzień. jak to zrobiłem? schowałem się za bardzo duży 9cio piętrowy budynek z dużym cieniem i zobaczyłem wenus jak i sierp(właściwie część pionową tą najgrubszą)\nChwila, moment - bo juz cos zaczynam kapowac, choc nie do konca.\nCzy chcesz przez to powiedziec ze caly ten blekit nad studnia zamieni sie na duzo ciemniejszy ??\nI jak mam rozumiec 'prostopadle do oka' ?? - czy to jest prostopadle do kierunku patrzenia ??\nMcArti - tlumacz dalej\nI jeszcze jedno: czytalem kiedys o jakichs tam panienkach z Sud Afrika, co mialy taka zdolnosc rozdzielcza ze widzialy sierp Wenus golym okiem, a co poniektore z nich widzialy jeszcze tarcze Jowisza i Saturna jako jajo. Wstawcie sobie zdolnosc rozdzielcza 1' lub 0.7' do mojego wzorka a wyjdzie wam dzienny limit w granicach -1 do -0.5 czyli Syriusz, Canopus w zasiegu w dzien.\nA o tych kobitach to czytalem w jakiejs starej WiZ.\nLeon dalej nie wiem z kąd ty wytrzasnołeś ten wzór? Wymyśliłeś go? :


Rozdział 7 Mój dom, moja twierdza – część 5 – Nieśmiertelny: Kroniki Brytonii\nBlisko południa drużyna wyruszyła z powrotem na szlak. Zadowolona Elein jechała na czele. Nowy miecz bardzo jej leżał. Oczywiście był zauważalnie gorszy od jej poprzedniego, ale musiała przyznać, że bliźniacy mieli dobre oko do broni.\nPo kilku godzinach podróży towarzystwo wjechało na Ziemie Marchijskie. Orion znał z grubsza położenie zamku, ale mimo to często się upewniał, pytając okolicznych mieszkańców.\nWieczorem ujrzeli wreszcie zamek. Znajdował się na wzgórzu i był otoczony wysokim murem. Tuż przed ogromną metalową bramą znajdował się szeroki rów wypełniony wodą, przez który prowadził wąski, zwodzony mostek. Damian gwizdnął i spojrzał z uznaniem na Oriona.\nPodróżnicy wjechali gęsiego na mostek. Zdążyli dojechać do połowy, kiedy zatrzymał ich głos z góry.\n– Stać! Kto jedzie?\n– Orion herbu Niedźwiedź i jego towarzysze!\n– Orion? To ty?\n– Tak, Nevin, a teraz przestań się wygłupiać i nas wpuść!\n– Otwierać bramę! To swoi! – krzyknął wartownik. – Witamy z powrotem, paniczu Orionie!\nCzłonkowie drużyny wjechali pojedynczo przez bramę. Szybko przekazali wierzchowce służbie. Znajdowali się w ładnym, wewnętrznym ogrodzie, pełnym drzew i wiosennych kwiatów.\nElein kucnęła przy wyjątkowo pięknym skupisku przebiśniegów i uśmiechnęła się. Orion przywitał się krótko ze strażnikami, po czym podszedł do dziewczyny:\n– Lubisz kwiaty?\n– Nie wszystkie – odpowiedziała, patrząc z fascynacją na białe płatki. – Te są bardzo ładne.\n– Dzieło rąk Priscilli.\n– Kogo? – zapytała, odwracając wzrok na Oriona.\n– Mojej matki. Zobaczysz, za kilka miesięcy ten ogród będzie wyglądał już zupełnie inaczej.\nW sypialni zamkowej tuż przy oknie stał młody mężczyzna i czujnie obserwował przybyszów. W momencie, w którym jego spojrzenie padło na Oriona, zacisnął wściekle pięści, szybko obrócił się na pięcie i wybiegł z pokoju.\nW tym samym czasie Orion wraz z towarzyszami powoli zmierzali ścieżką przez ogród do głównego wejścia zamku. Z lewej strony znajdowało się południowe skrzydło. Mieszkali tam służący, którzy łącznie nie zajmowali nawet jednej trzeciej wszystkich dostępnych pomieszczeń. Do wschodniego muru tuliła się spora stajnia. Oprócz koni trzymano tam też kury, kozy i inne zwierzęta hodowlane.\nNa prawo od ogrodu rozciągał się pokaźny plac z twardo ubitej ziemi, który był wykorzystywany do ćwiczeń przez nieliczną straż rodu Niedźwiedzia. Za nim wznosiło się północne skrzydło zamku, pełniące funkcję koszar. Jako jedyne z pozostałych fragmentów zamku, nie wystawało ponad potężne mury, tylko zgrabnie się w nie komponowało. Płaskie zadaszenie pełniło funkcję podłoża dla górnej części murów. Dzięki takiemu zabiegowi architektonicznemu, dla kogoś z zewnątrz mur północny wydawał się wyjątkowo potężny i zasadniczo nie do spenetrowania. Było to bardzo ważne, gdyż właśnie ta część zamku, ze względu na jego położenie była najbardziej narażona na ataki.\nTowarzystwo zatrzymało się przy wejściu do głównego budynku zamku znajdującego się pod zachodnim murem. Orion mocno pociągnął za rączki ciężkich, żelaznych drzwi. Otworzyły się ze skrzypem. Rycerz wszedł do środka. Zdążył zrobić kilka kroków, zanim dostał mocnym prostym pod oko.\nZachwiał się na nogach.\nKątem oka zauważył zbliżającą się pięść. Usiłował podnieść gardę, ale wiedział, że nie zdąży. W ostatniej chwili rękę przechwyciła Elein, a następnie wykręciła ją pod dziwnym kątem i rzuciła napastnika na podłogę, przygniatając go całym swoim ciężarem. Orion, który dopiero ocknął się po całej sytuacji, przyjrzał się ze złością rozciągniętemu na podłodze oprawcy. Natychmiast zrzedła mu mina:\n– Elein, puść go.\nWojowniczka niechętnie poluzowała chwyt i wstała. Patrzyła się z góry na jęczącego napastnika, który ostrożnie usiadł. Cholernie ją korciło, żeby znowu posłać go na kamienną podłogę.\n– Lancelot, pogrzało cię – powiedział z wyrzutem Orion, zasłaniając dłonią podbite oko. Panna Wilhelm rozejrzała się zaskoczona, ale nie zobaczyła nikogo innego. Ze zgrozą zerknęła na klęczącego blondyna masującego nadgarstek. Lanc wstał i zmierzył ją ciężkim wzrokiem od stóp do głów. Elein zaczerwieniła się. Spuściła głowę, żałując, że nie umie stać się niewidzialna.\n– Lancelot ? – podekscytowali się bliźniacy, rozglądając z każdej strony niepozornego mężczyznę przed nimi. Lancelot przepchnął się przez braci i ruszył ze złością w stronę Oriona. Nagle stanął jak wryty. Z przerażeniem studiował poobijaną twarz swojego przyjaciela.\n– Ale mnie poniosło – wybełkotał. – Wybacz, druhu… To znaczy, należało ci się, ale nie sądziłem, że mam aż tyle krzepy…\n– Orion! – Przed towarzystwem pojawił się mężczyzna o bardzo podobnych do rycerza rysach.\n– Romuald! – ucieszył się tamten, ruszając mu na spotkanie. – Dobrze cię znowu widzieć!\nRomuald skrzywił się, widząc obitą twarz mężczyzny i zwrócił się do blondyna:\n– Lanc, co to ma znaczyć?! Do reszty ci odbiło?\n– Nie wiem, jak to się stało – tłumaczył się Lancelot. – Uderzyłem tylko raz! Nie myślałem, że mam tyle siły…\n– Spokój! – zagrzmiał Orion, stając w rozkroku i kładąc ręce na bokach. – Nie pochlebiaj sobie! – rzucił w stronę Lancelota. – Jeszcze nie nadszedł dzień, w którym byłbyś mnie w stanie aż tak urządzić. Wątpię, by kiedykolwiek nadszedł.\nBlondyn w odpowiedzi zamrugał oczami z zakłopotaną miną.\n– Romuald, naprawdę myślałeś, że to był Lanc? – Orion roześmiał się, ale śmiech szybko zamienił się w bolesne pojękiwania.\n– Co ci się do cholery stało? – zapytał Lancelot.\n– Zbłąkana tarcza.\n– Powiedz mi lepiej, czym zasłużyłem na powitalne manto?\n– Poważnie? Mam ci wytłumaczyć?! – uniósł się blondyn, zaciskając niebezpiecznie pięści.\n– Sam jesteś sobie winien – wtrącił Romuald. – Mówiłem ci przecież: kiedyś wszystko wypłynie. Ten dzień nadszedł wczoraj, kiedy przyjechał twój przyjaciel Olaf.\n– Wsypał mnie – westchnął Orion.\n– I to w jakim stylu – potwierdził jego brat.\n– Niczego nie żałuję – oznajmił głos donoszący się z ciemnego korytarza, z którego po chwili wyłonił się Olaf we własnej osobie. – Nie godzi się, mości Orionie, przed tak serdecznym przyjacielem tajemnic trzymać. Lanc pragnie dla ciebie tylko dobra, dlatego wziąłem na siebie obowiązek zwerbowania go w nasze szeregi.\n– W nasze? A któż ci nakłamał, że będziesz podróżować razem z nami? – spytała Elein, mrużąc niebezpiecznie oczy. Dziewczyna zdążyła już zrozumieć, że za jej niefortunną sytuację z Lancelotem odpowiadał nikt inny, tylko Olaf. Ciągle nie wybaczyła brodaczowi jego poprzedniego wybryku, a dzisiejsza sytuacja była ostatnią cegiełką. Już by przeszła do rękoczynów, gdyby nie obecność Lancelota.\nOrion głośno klasnął w dłonie, zwracając na siebie uwagę. Uśmiechnął się wymuszenie do zebranych, przez co jego twarz nabrała iście upiornego wyrazu:\n– Zapomniałem was przedstawić. To jest Elein Wilhelm, moja serdeczna przyjaciółka.\nDziewczyna skinęła głową, czując się w dziwny sposób dotknięta tym określeniem.\n– To jest Damian, a to Daniel – dodał Orion, pokazując na bliźniaków. – Najemnicy i świetni kompani. Czasem tylko trochę nieokrzesani.\n– Sam jesteś krzesany – odgryzł się Daniel urażonym tonem.\n– Szefowi chodziło o to, że lubimy “trzy P”: pokląć, pochlać i pohulać – wytłumaczył bratu Damian.\n– A to w porządku… – uspokoił się bliźniak.\n– Już pewnie zorientowaliście się, ale to jest mój brat, Romuald, a to mój stary przyjaciel, Lancelot herbu Wrona. – Orion pokazał po kolei na mężczyzn. Dwóch najemników odchrząknęło, zwracając na siebie uwagę.\n– Chcieliśmy tylko powiedzieć… – zaczął Damian.\n– Ja i mój brat… – dodał Daniel.\n– Móc poznać mistrza Lancelota herbu Wrona, to jest absolutny ogień! – dokończył Damian, podchodząc do blondyna i ściskając mu krzepko dłoń.\n– To jest jak lot na Regnarze, chędożonym smoku! – zawtórował Daniel, odpychając brata i również ściskając rękę mężczyźnie. – Mogę mówić, że cię znam? Panienki będą moczyć bieliznę na samą myśl o tobie, a ja skorzystam…\nBlondyn stał osłupiały i milcząco ściskał dłoń najemnika. W tej chwili głośno przemówił Romuald.\n– Skoro już się zapoznaliśmy, może nie stójmy w wejściu, tylko chodźmy do pokoju gościnnego? – zaproponował, a wszyscy skwapliwie się zgodzili. Ruszyli długim korytarzem. Z przodu szedł Romuald i Orion, za nimi przejęci bliźniacy, którzy gorączkowo coś do siebie szeptali, następnie Olaf i Lancelot, a na końcu wciąż wściekła Elein. Próbowała przydybać brodacza w pojedynkę, ale ten był sprytniejszy i ciągle trzymał się bardzo blisko mistrza turnieju w Wintonian. Orion i Romuald w międzyczasie po cichu rozmawiali.\n– Czemu jesteś taki poobijany?\n– Później opowiem. Jak matka?\n– Jak zwykle – wzruszył ramionami Romuald.\n– A Drest?\n– Gorzej – odrzekł lakonicznie mężczyzna. W tym momencie skręcili korytarzem w prawo. Ich oczom okazał się ogromny pokój bankietowy. Na ścianach wisiały różne trofea zdobyte przez Dresta w trakcie jego udziału w kampaniach wojennych. Znalazły się tam miecze, tarcze, włócznie, topory, rzadkie pancerze oraz rzecz, na której widok bliźniacy i Elein głośno wciągnęli powietrze. Przed nimi wisiała ogromna skóra wilkołaka.\n– Skąd wy to… – wykrztusiła zszokowana dziewczyna.\n– To wszystko nasz dziadek – uśmiechnął się Romuald mile zaskoczony szczerą reakcją. – Zdobył to podczas straszliwej wojny Północnej.\n– Swoją drogą ciekawa nazwa jak na wojnę, która odbywała się i na południu i na północy – żachnął się Lancelot.\n– Zawsze się o to rzucasz – skrzywił się Orion. – Już ci tłumaczyłem przecież, że nazwa pochodzi od początkowego okresu wojny, czyli batalii z Irią.\n– Zaś później dołączyła Desercja. Południowe imperium. Południowe! Rozumiesz? – zdenerwował się Lanc.\n– No dobra, jak zwał tak zwał.\n– Tak łatwo odpuszczasz? – zdziwił się zwycięzca turnieju.\n– A co mi tam – odparł Orion ze złośliwym uśmieszkiem. – Nawet tobie czasem coś się należy od życia.\n– Orionie, jesteś niemiły – zbulwersowała się Elein, próbując przy okazji złagodzić swój wizerunek.\n– Nie przejmuj się. – Lanc machnął lekceważąco ręką. – Ten prymityw tak okazuje życzliwość.\n– A ty jesteś mi winien pieniądze – odbił Orion i teatralnie uniósł jedną brew.\n– Oddałem już Romualdowi!\nLancelot spojrzał zagubiony na Romualda, który przewrócił oczami:\n– Pisałem mu o tym. Droczy się jak zwykle.\n– No i zepsułeś całą zabawę – westchnął Orion.\n– I rychło w czas, bo gadaniem nikt jeszcze się nie najadł. Zapraszam do stołu – powiedział Romuald, wskazując ogromny, dębowy stół, który miał długość prawie całego pomieszczenia.


Przyznano nagrody Feniks. Dwie z nich dla Polskiego Radia - Wiadomości - polskieradio24.pl\nPrzyznano nagrody Feniks. Dwie z nich dla Polskiego Radia\nOstatnia aktualizacja: 04.04.2019 14:27\nStowarzyszenie Wydawców Katolickich przyznało nagrody Feniks za płytę "Pieczęć" Antoniny Krzysztoń i Andrzeja Jagodzińskiego oraz album "Melodie na Psałterz Polski. Opera Omnia vols 1 & 2 Mikołaja Gomółki". Wydawcą płyt jest Agencja Muzyczna Polskiego Radia.\nAntonina Krzysztoń i Andrzej JagodzińskiFoto: PR24\nO płycie "Pieczęć" śmiało powiedzieć można: mistyczna. Znalazły się na niej kompozycje Antoniny Krzysztoń z akompaniamentem pianisty jazzowego Andrzeja Jagodzińskiego, opartym na chorale i muzyce klasycznej.\nWśród 16 utworów usłyszymy m.in. "Psalm 23", "Hymn brewiarzowy", kompozycje do tekstów bł. Honorata Koźmińskiego, św. Franciszka, św. Pallottiego czy św. Bernarda z Claivaux, a także "Kiedy ranne wstają zrze" oraz "Wszystkie nasze dzienne sprawy" Franciszka Karpińskiego. Płyta nagrana została w bazylice gostyńskiej. Feniksa przyznano w kategorii muzyka chrześcijańska współczesna.\nPowstanie pięć albumów dwupłytowych\nNagroda w kategorii muzyka chrześcijańska - klasyczna przyznana została za najbardziej znane i jedyne zachowane do dziś dzieło Mikołaja Gomółki, czyli "Melodie na Psałterz Polski", skomponowane do poetyckiego tłumaczenia psalmów biblijnych Jana Kochanowskiego.\nNagrane zostały przez Chór Polskiego Radia pod kierownictwem artystycznym Agnieszki Budzińskiej-Bennett, do projektu zaproszeni zostali wybitni instrumentaliści z kraju i zagranicy, specjalizujący się w muzyce epoki, m.in. Marc Lewon, profesor lutni w Schola Cantorum Basiliensis, czy renesansowy zespół Compass Viol Consort.\nPrzedsięwzięcie realizowane jest etapami, do 2020 roku. Powstanie pięć albumów dwupłytowych obejmujących całość "Melodii na Psałterz Polski" - czyli ponad 150 krótkich utworów utrzymanych w układzie czterogłosowym.\nW booklecie poza opisami merytorycznymi znajdują się teksty wszystkich śpiewanych psalmów po angielsku oraz w przekładzie Jana Kochanowskiego.\nFeniks to doroczna nagroda Stowarzyszenia Wydawców Katolickich przyznawana nieprzerwanie od 1999 roku. Otrzymują ją twórcy wybitnych dzieł promujących wartości chrześcijańskie.\nZobacz więcej na temat: KULTURA MUZYKA Agencja Muzyczna Antonina Krzysztoń POLSKA\nOstatnia aktualizacja: 13.03.2019 08:00\n- Jest niczym podróż od świtu do nocy, od początków życia do śmierci, od początków świata do jego końca - opowiadała Antonina Krzysztoń o płycie "Pieczęć" nagranej przy udziale pianisty jazzowego Andrzeja Jagodzińskiego.\n09'40 Antonina Krzysztoń i Andrzej Jagodziński o płycie "Pieczęć" (Poranek Dwójki)\n- Płyty tej, mimo że jest o treści religijnej, słucha wiele osób niewybierających tej drogi - podkreślała Antonina Krzysztoń. - Moim marzeniem jest, żeby ta muzyka docierała do wielu ludzi i przynosiła ulgę. Może przypominała pewne rzeczy, które słyszeliśmy dawno temu, przywoływała piękne obrazy...\nAntonina Krzysztoń i Andrzej Jagodziński zapraszali w Dwójce do Studia Koncertowego Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego na "muzyczno-kontemplacyjną wyprawę wytrwałych wędrowców, miłośników dźwięków, pragnących wyciszenia, a także wielbicieli sportów ekstremalnych". Koncert promocyjny płyty "Pieczęć" już 16 marca.\nGoście: Antonina Krzysztoń (piosenkarka, kompozytorka i autorka tekstów), Andrzej Jagodziński (pianista jazzowy)\nZobacz więcej na temat: Antonina Krzysztoń Andrzej Jagodziński płyta MUZYKA KULTURA


If we could only turn back time.: 9 "Zawsze możesz się do mnie przytulić. Nie będę protestować"\n9 "Zawsze możesz się do mnie przytulić. Nie będę protestować"\nWróciła do domu późno w nocy. Chodziła po mieście, była na cmentarzu u babci i jakoś jej zleciało. Wiele razy dzwonił do niej Liam, Harry albo Louis. Za każdym razem odrzucała połączenie, a gdy było już trochę po pierwszej w nocy po prostu wyłączyła telefon.\nZiewnęła lekko i przeszła ostatnie 100 metrów dzielących ją od domu. Miała trudności z trafieniem kluczem do zamka, ponieważ było ciemno, a latarnie dawno już zgasły. W końcu jej się udało. Weszła do przedpokoju i zamknęła się od środka. Pogłaskała psa, który przybiegł, gdy usłyszał, że ktoś wszedł. Jak zwykle czujny, gdy nikogo nie ma w domu. Przeszła do salonu, zaświeciła światło, a następnie do kuchni i tam też je zapaliła. Nasypała psu karmy do jednej miski, a z drugiej wylała wodę i nalała świeżej. Owczarek spojrzał obojętnie na posiłek i wrócił na swoje posłanie. Ułożył głowę na swoich przednich łapach i obserwował znużenie swoją panią, aż w końcu zasnął. Amy zjadła jabłko, a później napiła się wody. Wyszła z kuchni gasząc za sobą światło. Przeszła do łazienki i zmyła makijaż, po czym umyła zęby. Ziewnęła szeroko i wróciła do salonu, by zgasić lampę. Wyszła z pomieszczenia i weszła do swojej sypialni. Przystanęła, by sprawdzić w myślach, czy wszystko zamknęła, wyłączyła i czy o czymś nie zapomniała. Po chwili skinęła sama sobie głową, bo wszystkie czynności związane z bezpieczeństwem swoim i domu, miała wykonane. Przebrała się w krótkie spodenki i szeroką koszulkę, które miały jej służyć za piżamę. Położyła się na ogromnym łóżku i zasnęła.\nObudziło ją skomlenie spod drzwi. Westchnęła i zczołgała się z łóżka. Podchodząc do źródła hałasu uderzyła małym palcem o szafkę. Zaklęła całkiem głośno i przystanęła na chwilę. Po kilkunastu sekundach ból zelżał. Podeszła i otworzyła drzwi Shaggy’emu, po czym pogłaskała go.\n-Już cię wypuszczam. – uśmiechnęła się. Otworzyła drzwi prowadzące na taras i pozwoliła, aby szczeniak pobiegł wybiegać się na trawie.\n-Po prostu dajcie jej spokój. Nie widzicie, że chce być sama? – powiedział Zayn do trzech chłopaków stojących w oknie i patrzących na Amelie bawiącą się ze swoim psem. Miała rozczochrane włosy i szeroki uśmiech na swej ślicznej twarzy. Ubrana była w bardzo krótkie spodenki i szeroką, zieloną koszulkę, która zasłaniała to co trzeba. Uśmiechnął się pod nosem. Postanowił, że ją odwiedzi, ale jeśli mu nie otworzy, to nie będzie nalegał, tak jak Liam, Louis czy Harry.\n-Co robicie? – do salonu wszedł Niall z Victorią – jego nową dziewczyną. Obejmował ją w pasie i co chwila spoglądał na nią, jakby z utęsknieniem czekał choćby na jedno jej spojrzenie. Gdy w końcu przeniosła na niego swój wzrok, uśmiechnął się szeroko, a ona odwzajemniła ten uśmiech, dodając do niego swoje rumieńce.\n-Nic. – jak na zawołanie cała czwórka odwróciła wzrok od okna i spojrzała na blondynkę.\n-Cześć chłopcy – uśmiechnęła się Vickie.\n-Hej. – przywitał się Hazz, a reszta skinęła głowami. Liam i Lou ukradkiem zerkali przez okno na swoją przyjaciółkę.\n-Banda debili – skwitował Zayn i złapał swoją paczkę papierosów, portfel oraz telefon, po czym wyszedł z domu. Skierował się na sąsiednią posesję i od razu przeszedł do ogrodu, by móc spędzić czas z przeuroczą dziewczyną imieniem Amy.\n-Cześć Amy – usłyszała za sobą czyjś głos. Odwróciła się i zobaczyła Zayn'a, siedzącego na schodach werandy. Drgnęła lekko, ponieważ wystraszyła się tego, jak bezszelestnie przemieszczał się ten chłopak.\n-O... Hej Zayn. – uśmiechnęła się i przyjrzała się chłopakowi. Niezmiennie wyglądał jak model, który dopiero wyszedł z jakiejś sesji fotograficznej. Miał na sobie granatowy, zapinany na guziki sweter, pod tym ciemną koszulkę. Jego spodnie były wąskie, o jasnej barwie beżu. Wyglądał uroczo, a zarazem uwodzicielsko. Amy skarciła się w myślach, że myśli o swoim przyjacielu w taki sposób.\nJej przemyślenia przerwał pies, który wykorzystał chwilę jej nieuwagi i skoczył na nią, przewracając ją na trawę, zawzięcie liżąc ją po twarzy – Przestań głupku. – zaczęła się śmiać. Zepchnęła z siebie psa i wstała z ziemi, otrzepując swoją koszulkę.\n-Przeszkadzam?- zapytał mulat. Usiadła obok niego.\n-Nie chcę nic mówić, ale ta banda debili stoi właśnie w oknie i gapi się na ciebie od jakichś 30 minut. Trochę żenujące, nieprawdaż? – wskazał na okno w swoim domu. Amy spojrzała i zauważyła, że ktoś się tam porusza. Westchnęła i wstała.\n-W takim razie chodźmy do domu – wskazała na drzwi. Chłopak podniósł się i ruszył za nią do pomieszczenia.\n-Rozgość się, a ja się ogarnę. – uśmiechnęła się i poszła do swojego pokoju. Wyciągnęła z szafy granatowe spodenki i białą koszulkę z nadrukiem, oraz standardowo czystą bieliznę. Przeszła do łazienki i wzięła szybki, zimny prysznic, który ją orzeźwił i wspomógł krążenie jej krwi. Wytarła się, po czym przebrała w wcześniej przygotowane ciuchy. Wysuszyła włosy i zaplotła na nich kłosa. Pomalowała rzęsy tuszem, po czym wróciła do salonu. Zayn siedział na kanapie i wpatrywał się w wyłączony telewizor beznamiętnie.\n-Trzeba było go włączyć. – zaśmiała się cicho, siadając obok niego.\n-Nie pomyślałem. – uśmiechnął się, spoglądając na nią. –Ładnie wyglądasz.\n-Zwyczajnie. – wzruszyła ramionami. –Napijesz się czegoś?\n-Nie, dziękuję. Właściwie to przyszedłem tutaj, żeby zabrać cię na jakiś spacer, lody, a potem do kina. Pójdziesz ze mną?\n-Czemu nie. – uśmiechnęła się. Zayn wstał i wyciągnął do niej rękę. Złapała ją i wstała z kanapy. Nim chłopak wyciągnął ją przed drzwi, zdążyła założyć granatowe trampki, oraz złapać portfel, okulary i klucze. Zamknęła drzwi, po czym podeszła do czekającego na nią, z lekkim uśmiechem, mulata.\n-Dlaczego horror? – jęknęła, spoglądając na przyjaciela. Uśmiechnął się do niej zawadiacko.\n-Bo po 22 w kinie puszczają tylko horrory – wzruszył ramionami, po czym kupił dwa bilety. Nawet nie zauważyła kiedy zleciał jej ten dzień. Przeszli chyba większą część Londynu, zjedli obiad w restauracji, byli na lodach, w wesołym miasteczku i na London Eye. Teraz Zayn zaciągnął ją do kina.\n-Jesteś niemożliwy – westchnęła, gdy siedzieli już na swoich miejscach z popcornem i colą. O dziwo, oprócz dwóch 16-letnich dziewczyn, nikt dzisiaj nie poprosił go o zdjęcie i autograf. Mieli cały dzień tylko i wyłącznie na swoje wygłupy.\n-Wiem – wyszczerzył się. – Zawsze możesz się do mnie przytulić. Nie będę protestować– puścił do niej oczko, za co ona szturchnęła go lekko w ramię, po czym zaśmiała się i wpatrzyła w ogromny ekran, ponieważ właśnie zaczął się film.\nPrzytuliła się do Zayn'a, gdy wielkie monstrum, próbowało urwać głowę dziewczynie głównego bohatera. Do końca filmu trwała z twarzą wtuloną w mulata, od czasu do czasu zerkając co się dzieje na ekranie. Stwierdziła, że bardzo podobają jej się jego perfumy.\nWyszli z kina dwie godziny później. Amy wciąż nie mogła się otrząsnąć po drastycznym zakończeniu filmu. Wzdrygnęła się i objęła ramionami.\n-Spokojnie, to tylko film – uśmiechnął się wesoło Zayn. W ogóle nie przerażały go horrory, za co Amy szczerze go podziwiała. Miała słabą psychikę. Pokiwała więc tylko głową i objęła się rękoma. Do domu mieli spory kawałek, a ona nie wzięła ze sobą bluzy. Zayn ściągnął z siebie swoją i założył na jej ramiona. Objął ją ramieniem i przytulił mocno do siebie. Aromatyczna woń jego perfum, znów zawładnęła jej zmysłem powonienia – Zamówić taksówkę?\n-Nie. Przejdźmy się – zaproponowała.\n-W porządku – uśmiechnął się, po czym zerknął na nią, chcąc się upewnić, że wszystko jest okej.\n-Dzięki za miły dzień – posłała mu jeden z najpiękniejszych i najszczerszych uśmiechów. Ściągnęła z siebie jego bluzę i mu ją oddała – I za bluzę.\n-Nie ma za co. Mógłbym spędzać takie dni codziennie. To dla mnie czysta przyjemność, szczególnie jeśli spędzam takie chwile z uroczą przyjaciółką. – uśmiechnął się lekko i rozłożył ramiona. Amy wtuliła się w niego po raz kolejny, a on objął ją mocno, sprawiając, że przyjemne ciepło rozlało się po jej ciele.\n-Dziękuję jeszcze raz – pocałowała go w policzek, po czym wyswobodziła się z jego objęć. Podeszła do drzwi i obejrzała się. Zayn stał na chodniku i machał do niej z szerokim uśmiechem na ustach. Odmachała mu, a następnie weszła do środka.\nZayn usiadł na schodach przed swoim domem i uśmiechnął się do siebie. Po raz pierwszy od dawna przez cały dzień nie zapalił ani jednego papierosa. Dla niego to i tak było długo. A to wszystko za sprawą uroczej brunetki, która praktycznie zawsze się uśmiechała. Dowiedział się od niej tego dnia bardzo dużo o jej życiu. Gdy miała 8 lat zmarła jej mama, a ostatnio odeszła jej babcia. Opowiedziała mu też o swoim ojcu, który mieszka w Mullingar razem z nową rodziną. Zdziwił się, że tak łatwo przyszło mu znalezienie nowej żony, po bolesnej stracie ukochanej, lecz Amy wytłumaczyła mu, że wraz ze swoją babcią namawiały go do ślubu z Sophie, aż do skutku, ponieważ widziały, że ta kobieta kocha tego mężczyznę. Z wzajemnością zresztą.\nDowiedział się też, że podczas wakacji, gdy jeździła do Irlandii, jej sąsiadem był Nialler. Podobno strasznie jej dokuczał, gdy byli młodsi. Nic nam o tym nie wspominał. Pewnie się wstydził, pomyślał Zayn, wzruszając ramionami. Wstał ze schodów i wszedł do domu, gdzie czekał na niego Liam.\n-Gdzie ty tyle byłeś? – zapytał zaspany. Siedział na schodku i opierał głowę o poręcz. Wyglądał na wyczerpanego. Zayn’owi przebiegło przez myśl, że jego dziewczyna musi być dobra w tych i tamtych sprawach. Powstrzymał się od parsknięcia śmiechem.\n-Tu i tam – wzruszył ramionami Zayn. Liam czasami faktycznie zachowywał się jak ich ojciec, ale w gruncie rzeczy był najlepszym przyjacielem, jakiego można było sobie wymarzyć – Idź spać Daddy, ja jeszcze idę coś pooglądać – poklepał przyjaciela po ramieniu, po czym zniknął w łuku drzwiowym, prowadzącym do salonu.\nChciałam wam powiedzieć, że jest mi bardzo smutno, z tego powodu, że wejść na mojego bloga jest tyle, a komentarzy bardzo mało.\nNie podoba wam się? Proszę was, napiszcie to w komentarzach.\nKlawiatura naprawdę nie gryzie!\nNie masz konta? Nie szkodzi, anonimowi też mogą komentować.\nBłagam. Cokolwiek! Zwykłe 'super', 'beznadziejne' czy ' ;)' w zupełności mi wystarczy!\n16 komentarzy pod tym rozdziałem -> następny rozdział.\nPrzykro mi, że tak jest. Mogę zawiesić bloga. Chcecie? Chyba będę zmuszona..\nNie zapominajcie, że was kocham!\nZawiesić bloga? Ty chyba żartujesz! Nawet się nie waż xd a całe opowiadanie jest naprawdę niesamowite. Zawsze z niecierpliwością czekam na następny rozdział <3\nNIE ZAWIESZAJ !!!!!!!! Kocham tego bloga i również z niecierpliwośćią czekam na następne przygody Amy . *__* Pliss NIE ZAWIESZAJ !! - kocham - Jula\nDziewczyna Malika 30 listopada 2012 20:51\nPierwsze co muszę powiedzieć to JAK TO NIALL MA DZIEWCZYNĘ?! Jestem w szoku, gdy to przeczytałam. Choć teraz po przeczytaniu momentów z Zaynem, coś mi się wydaje, że chyba na przyjaźni się nie skończyć. Prawda, czy źle mówię? :) Poza tym zauważyłam plusy i minusy mieszkania tak blisko chłopaków. Może i ma się fajnych sąsiadów, ale z tym staniem przy oknie i obserwowanie dziewczyny to już lekka przesada moim zdaniem. I widzę, że nie tylko ja boję się oglądać horrorów. Ale gdyby miał iść ze mną taki Zayn, nie miałabym nic przeciwko. :)\nCzekam na następną część. :*\nCo za problem, zawsze mogę coś dla ciebie zrobić. :D\nNika 30 listopada 2012 21:33\nPrzecudny rozdział :3 Ani mi się waż zawiesić bloga ! :D\nHankaRbk1D 30 listopada 2012 21:36\nWitaj moja kochana najdrozsza!! Pisze ten komentarz nie wiem juz który raz ale się nie poddam <3 ten internet w telefonie mnie wykonczy. No wiec BLAGAM CIE proszę NIE ZAWIESZAJ BLOGA! Przecież on jest niezwykły! U mnie też nie jest tyle komentarzy ale cóż... Wiesz przecież ze gdzieś tam w innym rejonie Polski jest taka niebieskooka Hania która kocha twój styl pisania i twoja wyobraźnię :-P nie przestane czytać nawet jeśli ktoś mnie do tego zmusi! :-D a teraz rozdział; Niall ma dziewczynę! Ooo.... Ja nie myślałam ze on tak na serio... Przykre :-( ale fajnie ze Zayn zabral ja do kina itd. Ja tez nie lubie horrorow :-( bryyy! No sloneczko za oknem pads snieg a w U mnie cieplo dzieki Tobie. Ito kolejny powod dla ktorego nie pozwole ci zawiesic tego bloga! <3 czekam na kolejny skarbie! :)\nNathalie Malik 30 listopada 2012 22:09\nRozdział cudowny <3 a jak zawiesisz tego bloga to cię znajdę i się zemszcze ;*** z niecierpliwością czekam na nn rozdział <3\nGab ka 30 listopada 2012 22:23\nCudnyyyy ty masz talent.\nnie zawieszaj!! ten blog jest genialny! a co do rozdziału...fajnie ,że spędzili ze sobą ten dzień :) nie będę si rozpisywać .rozdział super i czekam na kolejny :D\nOpowiadanie jest świetne :) Myślałam tylko, że będzie coś z Niallem, ale Zayna też uwielbiam :) Pisz dalej\nWeronika Kowalska 1 grudnia 2012 13:51\nJa czytam i będę czytać ;) Zawsze komentuję, bo Twoje opowiadanie bardzo, ale to bardzo mi się podoba ;) Proszę, nie zawieszaj....\nRozdział jest świetny, bardzo mi się podoba:) Czyżby coś między Zaynem, a główną bohaterką coś iskrzyło??? Mi to tam pasuje hehe ;) Niall ma dziewczynę??? Nie spodziewałam się tego.\nKiSs Me!! ♥ 1 grudnia 2012 19:40\nZayn jest strasznie kochany w twoim opowiadaniu.\nRozdzial oczywiscie cudowny :))\nJestes genialna pisarka i nigdy nie rezygnuj z tworzenia historii.\nWidac, ze masz talent <3\nNie moge doczekac sie kolejnego rozdzialu.\nMam nadzieje, ze dodasz szybko :*\nAnonimowy 1 grudnia 2012 20:31\nNie!!! Błaaagam nie zawieszaj bloga. Uwielbiam Tw opowiadanie jest świetne i codziennie tu zaglądam. Czasami zapominam skomentować, ale to nie znaczy, ze nie czytam ;)))))\nSally 1 grudnia 2012 21:51\nNieeeeeeeeeeeee!!! Zabraniam ci zawieszać bloga ! Jak można coś tak świetnego zawieszać?!\nRozdział trochę chaotyczny :p Pierw jest tam, za chwilę tu haha. Ale poza tym jest fajny. Czyżby Zayn zaczął czuć coś do Am. Jeju Niall ma dziewczynę, kurde NO! Jestem ciekawa co dalej wymyślisz :)\nIrresistible. ♥ 1 grudnia 2012 22:28\nŚwietny blog. <33 Genialny rozdział.\nCzekam na kolejny. :* Weny. ♥\nJak masz czas byłoby mi miło gdybyś weszła :)\nEmilie Megan Nicki 2 grudnia 2012 15:04\nZawiesić bloga? o czym ty wgl mówisz? NIE MA MOWY! Ja się nie zgadzam i myślę, że reszta tak samo :) Także nawet sobie tutaj nie żartuj :)\nCo do rozdziału.. Super! Tylko.. Jak to Niall ma dziewczynę?! No tego to się na prawdę nie spodziewałam :o Mam nadzieję, że to jakaś pomyłka jest, bo oczywiście kibicuję jemu i Am :) A co do Zayna.. No no.. Czyżby nasz kochany mulat czuł coś do Am? :> Jestem bardzo ciekawa jak dalej to wszystko się potoczy. Czekam na kolejny rozdział, dodawaj szybciutko :)\nPrzepraszam, że dopiero teraz komentuje, ale nie miałam kiedy :(\nI dziękuję za cudowny komentarz pod ostatnim rozdziałem.. Popłakałam się, bo to cudowne, że mam taką czytelniczkę ♥\nJej Kaśś proszę nie zawieszaj tego bloga... Sama też doskonale wiesz, że wielu osobom to się podoba bo inaczej nie było by tyle wejść: ))\na co do tego rozdziału to po prostu zamiemowiłam oczywiście w pozytywnym tego słowa znaczeniu<3 ogromne zaskoczenie, że Niall ma dziewczynę... I coś się chyba zaczyna dziać między Zaynem i naszą kochaną Am<3 mam nadzieję, że się nie mylę: )\ndodaje jako 16 więc mam nadzieję, że lada dzień i pojawi się nowy rozdział: ) z niecierpliwością czekam<33\nKOCHAM CIĘ I TO JAK PISZESZ!!: ***<333\nAnonimowy 2 grudnia 2012 18:23\nAle ja mam psikuśniy telefon -,- Pisałam z niego komcie o tym i o 15 cudzie, a tu mi się nie wstawiły ...Przynajmniej teraz wiem, że nie mogę pisać z fona :P\nCo do tego rozdziału to .. JESTEM W SZOKU :O\nJakim cudem Niall ma dziewczynę, a nie jest z naszą Amy ? ;>\nToż to karygodne, ale czytając to jak wspaniale upłynął jej dzień w towarzystwie Zayn'a, aż mi się mordka cieszy <33\nTak więc podsumowując ten rozdział JEST GENIALNY ;*\nZ wielką niecierpliwościom czekam na kolejny ;*\nZiall. 2 grudnia 2012 19:46\nMasz ogromny talent, naprawdę. Trafiłam tutaj przypadkiem i nie żałuję. <3 Jeżeli pojawi się kolejny rozdział, poinformuj:\n+ Miło byłoby poznać Twoją opinię. :>\nzulcia112 2 grudnia 2012 20:12\nCoś czuję, że Amy powoli staje się dla Zayna kimś więcej ;D\nCo za palant z tego Nialla! Znalazł sobie jakąś dziewczynę?\nJuż nie mogę się doczekać kolejnego rozdziału :**\nPrzepraszam, że komentarz dopiero teraz, ale jakoś wcześniej nie mogłam się do tego zebrać :/\nbuubson 3 grudnia 2012 18:13\nni ma zawieszania. jest pisanie kolejnego rozdziału i dodanie go w jak najszybszym tempie!\ntak wgl to ja nie wiem co tu siee dzieje. Niall miał być z Amy, a nie jakaś tam Victorią, której (mówie z góry!) nie lubie choćby nie wiem jaka fajna była. wiem... ta tolerancja ode mnie aż bije ; )\nno, ale ja siee nie zgadzam na żadne inne związki niż blondyn i Am. Zayn to może być przyjacielem i to nawet dobrym, ale to ten przy głupawy, sierota i imieniu Niall ma być jej chłopakiem. niech facet w końcu przejrzy na oczy, do cholery!\nwiem troche siee narzucam, ale ja naprawde uważam, że Niall i Am powinni być razem. żadne Victorie!\naaa... i chciałaś jakis zwykły komentarz pod rozdziałem... masz to SUPER i dawaj kolejny :D\nMarcheweczki 3 grudnia 2012 19:26\nNienienienienienieninienienienienienienienienie zawieszj.!!! Kocham twojego bloga..:( Prosze.:( Rozdział zajebisty tak jak wszystkie.!:D Zayn.<3 Z niecierpliwością czekam na nową notke.:D\nAnonimowy 6 grudnia 2012 21:54\n:> Super :) Masz talent ;) Czekam na kolejny rozdział.Mam nadzieję że jak najszybciej się pojawi ;> Nie możesz zawiesić bloga rozumiesz ? Nie możesz! :)\nNialler_My_Boss 4 listopada 2013 09:57\nŁO ty szantażystko skubana xD ty przynajmniej masz dar do szantażowania hahaha xD\nkocham połączenie Amy i Zayn'a, ale wkurza mnie ta wredna cipka co z Niallerem chodzi


Bieg Instalatora - już w tę niedzielę, 24. maja! - Aktualności - Powiat Bydgoski Oficjalny portal\nJuż w najbliższą niedzielę na terenie Leśnego Parku Kultury i Wypoczynku „Myślęcinek” w Bydgoszczy odbędzie się Bieg Instalatora Immergas.\nTo bieg przełajowy na dystansie 10 kilometrów, który prowadzić będzie po ścieżkach i drogach malowniczego parku i to nie tylko ekipy instalatorskie, ale również wszystkich innych uczestników, którzy zgłosili chęć udziału w biegu. Niewątpliwie najbardziej emocjonująca będzie sportowa rywalizacja pomiędzy drużynami firm instalacyjnych.\nNajszybsi zawodnicy w klasyfikacji ogólnej i wiekowej oraz klasyfikacji według kategorii wykonywanego zawodu, związanego z instalacjami budowlanymi „instalator” oraz „wod.-kan.” – otrzymają puchary, trofea i nagrody, w tym także te ufundowane przez Starostę Bydgoskiego Wojciecha Porzycha.\nWszyscy uczestnicy Biegu Instalatora Immergas otrzymają wyjątkowy medal, koszulki biegowe, imienne numery startowe, workoplecaki oraz inne gadżety. Na trasie zaplanowano kilka wodopojów, a na mecie czekać będzie na wszystkich zawodników niecodzienny posiłek regeneracyjny.\nW imieniu swoim i organizatorów serdecznie zapraszamy do Myślęcinka, już o godz. 11!


Posiłkując się maksymą Marilyn Monroe, że „Pieniądze szczęścia nie dają, dopiero zakupy”, zagwarantowałam sobie w mijających dniach całkiem sporo szczęścia. Przede wszystkim książkowego… Nabyłam bowiem następujące pozycje:\nBeth O’Leary WSPÓŁLOKATORZY\nRobert J. Szmidt SZCZURY WROCŁAWIA.KRATY\nW minionym tygodniu przybył do mnie – wyczekiwany od początku czerwca – Dziennik Uczuć autorstwa Boonati. Czym on jest? Jak mówi sama autorka:\n„Dziennik Uczuć czyli uczuciowy pamiętnik, który pozwoli nieco poukładać siebie i swoje otoczenie, utrwali historię Twojego życia i w przeciągu 3 lat prowadzenia go, pokaże Ci jak bardzo się zmieniłaś, zmusi wręcz do głębszego zastanowienia nad tym co lubisz, co czujesz i czego chcesz. Codziennie odpowiadasz na pytanie, które zadaje dziennik. Nie musisz odpowiadać od razu, ani nawet za tydzień. to tez coś znaczy. Uświadom sobie tylko to, że to co robisz, robisz dla siebie. Dla nikogo więcej.”\nJuż nie mogę się doczekać przygody z nim, którą chcę rozpocząć równo 1 lipca 🙂\nGdy byłam dzieckiem, otrzymałam – w spadku po innym dziecku, które już wyrosło z lektury – książkę Heleny Bechlerowej „Za Złotą Bramą”. Wracam do niej co kilka lat z ogromnym sentymentem. Znaleźć tam można tęsknotę za czasami, które odchodzą i nigdy nie wrócą. Fascynuje mnie też niezwykłą wyobraźnia dziecięcych bohaterów. Taka, której brakuje pokoleniom wychowanym na smartfonach i grach komputerowych. I przypominam sobie wtedy wszystkie zabawy z Przyjaciółką z dzieciństwa, w których też główną rolę grała niesamowita wyobraźnia. Bo tylko ona pozwala zmienić stare rowery w konie, a patyki w łuk i strzały Robin Hooda… Tylko ona pozwala tworzyć „koziołki” z urywanych trawek i bawić się nimi podczas wielokrotnego odprowadzania się po spotkaniach… Tylko ona pozwala tworzyć domki dla kamyczków-króliczków oraz „laleczki” z kolb kukurydzy czy z piórek ubieranych w płatki kwiatów (z floksów były idealne spódniczki baletnicy)…\nA ponieważ człowiek cały czas uczy się i dowiaduje czegoś nowego, okazało się, że istnieje też inna – wcześniejsza książka z przygodami Kasi i Piotrusia – „Dom pod kasztanami”. Niezwłocznie zamówiłam ją przez internet. Obie pozycje zyskują na wartości jeszcze przez cudowne ilustracje Szancera. Naprawdę polecam!\nCzas na wyszywanie…\nPostanowiłam powrócić do haftu krzyżykowego. Aby jeszcze bardziej zmobilizować się do wyszywania, przystąpiłam do zabawy hafciarskiej, jaką jest SAL „Różowy flaming”. Możecie o niej przeczytać TUTAJ 🙂 Mam nadzieję, że nie stracę zapału 😉\nA skoro już o flamingach mowa…\nCzas na flamingi…\nDo sklepu Bullet-Dragon trafiła nowa letnia seria naklejek #flamingowelato 🙂 Oprócz tradycyjnych wzorów, znalazło się w niej sporo nowości – między innymi całkiem nowe wzory naklejek, z którymi zaplanujesz fantastyczne letnie dni! Serię uzupełnia też Lista książek do przeczytania latem, którą możecie pobrać, wydrukować i uzupełnić według własnego uznania. A jeśli brakuje Wam pomysłów, wpadajcie TUTAJ po gigantyczną listę propozycji książkowych 🙂


ANTYSEMICKIE NAPISY NA TERENIE OBOZU W AUSCHWITZ! - Stowarzyszenie „Nigdy Więcej”\nStart Komunikaty Wszystkie komunikaty Rok 2004 ANTYSEMICKIE NAPISY NA TERENIE OBOZU W AUSCHWITZ!\nANTYSEMICKIE NAPISY NA TERENIE OBOZU W AUSCHWITZ!\nFakt istnienia rasistowskich napisów i rysunków znajdujących się na terenie byłego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau ujawnia nowy numer antyfaszystowskiego pisma „NIGDY WIĘCEJ”.\nBlisko sześćdziesiąt budynków w części obozu kobiecego byłego KL Auschwitz-Birkenau w Brzezince pokrytych jest rasistowskimi i antysemickimi napisami. Jednak symbole nienawiści widoczne są niemal w całym muzeum. Rasistowskie napisy bezczeszczą miejsce Shoah i ludobójstwa, najstraszniejszych zbrodni w dziejach ludzkości, których naziści dopuścili się na europejskich Żydach, Polakach, Romach, jeńcach radzieckich i przedstawicielach innych mniejszości etnicznych, kulturowych i społecznych.\n- Nikt tych napisów w Muzeum KL Auschwitz-Birkenau nie usuwa. Nikogo nie rażą, a niektóre tkwią na swoich miejscach od kilkudziesięciu lat! – mówi Marcin Kornak, redaktor naczelny „NIGDY WIĘCEJ” – Nie widza ich dyrekcja Muzeum w Oświęcimiu - opiekun Miejsca Pamięci obozu Auschwitz, władze lokalne ani państwowe. Widzą je jednak setki tysięcy odwiedzających obóz ludzi. I wywożą ten obraz ze sobą w świat.\n- Bywały w historii wypadki, gdy obojętność wobec zła przeradzała się w zbrodnie. I nikt nie może zagwarantować, ze teraźniejszą obojętność nie zrodzi w przyszłości kolejnej tragedii – mówi Jacek Purski, członek redakcji „NIGDY WIĘCEJ”. – Nie ma w Polsce miasta wolnego od rasistowskich napisów i rysunków. Stowarzyszenie „NIGDY WIĘCEJ” walczy z obojętnością społeczeństwa i państwa polskiego wobec tego zjawiska od lat.\nOprócz zdjęć rasistowskich napisów w KL Auschwitz nowy numer „NIGDY WIĘCEJ” publikuje też „Brunatną Księgę”, która dokumentuje incydenty na tle rasistowskim i ksenofobicznym oraz przestępstwa popełnione przez neofaszystów w Polsce. Pismo „NIGDY WIĘCEJ” dostępne jest już w sieci salonów prasowych EMPiK.


Buty adidas Terrex Swift Solo AF6370 - Buty360\nButy360 › Buty męskie › Trampki › Buty adidas Terrex Swift Solo AF6370\nButy adidas Terrex Swift Solo AF6370\nTe Buty adidas Terrex Swift Solo AF6370 były tanio do kupienia w www.spartoo.pl. trampki męskie spełnia funkcję butów przeznaczonych do użytku każdego dnia. Podobnie jest w kwestii butów Adidas. Ich dzieło Buty adidas Terrex Swift Solo AF6370 doskonale pasuje do rozmaitych męskich outfitów. Właśnie z tej przyczyny ci mężczyźni, którzy lubią zabawić.. więcej »\nTe Buty adidas Terrex Swift Solo AF6370 były tanio do kupienia w www.spartoo.pl. trampki męskie spełnia funkcję butów przeznaczonych do użytku każdego dnia. Podobnie jest w kwestii butów Adidas. Ich dzieło Buty adidas Terrex Swift Solo AF6370 doskonale pasuje do rozmaitych męskich outfitów. Właśnie z tej przyczyny ci mężczyźni, którzy lubią zabawić się światem mody, zaintrygują się tymi butami. Poniżej przedstawiamy dla Państwa pełny opis aspektów technicznych:\nButy adidas Terrex Swift Solo AF6370 brązowy. Dostępne w rozmiarach dla mężczyzn. 44,44 2/3.\nPokazywane tu trampki męskie wyróżniają się rewelacyjną wytrzymałością, co osiągnięto za sprawą wykorzystaniu surowców najwyższej klasy do ich wyprodukowania. Jeśli w dalszym ciągu nie posiadasz w swej szafie trampki męskie bądź buty adidas Terrex Swift Solo AF6370 nie spełniają Twoich wymagań - zobacz nasze pozostałe propozycje.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach adidas Terrex Swift Solo AF6370


Promienna Janachowska pozuje do zdjęcia... Jeden szczegół budzi wątpliwości fanek! | przeAmbitni.pl\nIza Janachowska chyba wraca już ze swoich wakacji. Spójrzcie, jak piękna przyszła mama pozowała do fotki!\nIzabela Janachowska dopiero co ogłosiła, że wkrótce zostanie mamą. W związku z tym spotkała się ze sporym zainteresowaniem mediów! Pięknie zaprezentowała się na wiosennej ramówce TVN, a następnie wyjechała nieco odpocząć podczas urlopu.\nNic dziwnego, że gwiazda postanowiła naładować akumulatory. W końcu już niedługo przed nią sporo wyzwań! Podczas urlopu w Dubaju chętnie dodawała na swojego Instagrama zdjęcia dokumentujące ten wyjazd. Wszystko wskazuje jednak na to, że Iza wraca już do domu.\nZOBACZ – Janachowska w ciąży wypoczywa na urlopie! Zobacz zdjęcia!\nNa zdjęciu podpisanym “Last day” pozuje bokiem w luźnej sukience, zasłaniając ciążowe krągłości. Fanki coraz częściej zastanawiają się nad tym, gdzie jest brzuszek!? W każdym razie wygląda na to, że wyjazd był naprawdę udany, ponieważ przyszła mama na zdjęciach cała promienieje!\nLast day 🤩 #lastday #dubai #holidayoutfit #panamahat #kimonostyle #motherhoodrising #lovetotravel #neveralone\nA post shared by Izabela Janachowska (@izabelajanachowska) on Feb 9, 2019 at 12:01am PST\nPodobne artykuły:gwiazdyIzabela JanachowskaJanachowskaPrzeambitniprzeambitni.plwywiady gwiazdy


Kto by się spodziewał - Jeja.pl\njeja.pl/memy/ memy/ kto by się spodziewał\nCzłowiek-blender w szkole\nMojżesz w metrze\nZ życia kanara\n22 maja 2018, 14:33\nWszyscy jesteśmy spentani więzami kapitalizmu.\n22 maja 2018, 20:40\n@BencV: Wolisz złodziejski socjalizm, który niszczy ludzi?\n@MoNka455: Nie dyskutujmy. To był tylko cytat z takiego innego mema.\n22 maja 2018, 21:21\nw sumie to smutne ze czlowiek musi pracować. przydałby się taki system, gdzie można za niepracowanie dostawać pieniądze\n@Kadzio: nazywa sie to komunizm\nnie pracujesz i jak masz znajomości to pieniążki i tak dostajesz\n21 maja 2018, 20:48\n@Kadzio: Nie kolego. Przydałby się taki system, gdzie pojęcie "pieniądza" nie istnieje.\n@Przytulak: nie znam, może przybliżysz o co chodzi?\n21 maja 2018, 20:54\n@darcus: nom, można by się wymieniać na ziemniaki, kartofle albo pyry, w zależności od rejonu handlowego\n@Przytulak: to się nazywa socjalizm a nie komunizm\n@Kadzio: Raczej, żeby każdy miał prace\n21 maja 2018, 21:40\n@Kadzio: Nie. Można by się nie wymieniać, tylko wzajemnie kochać, wspierać i dzielić z ludźmi tym, czego potrzebują.\n@darcus: mogę się srogo mylić, ale czy to nie jest właśnie anarchia?\n@Merkaba: Anarcho-socjalizm, gwoli ścisłości.\nEdytowano - 21 maja 2018, 22:15\n@darcus: Ale zakładając, że istnieje system w którym każdy jest równy i działa handel wymienny, to wyobraź sobie sytuację, w której rolnik chce sobie kupić Ferrari i musi właścicielowi samochodu dać z milion kurczaków, żeby móc się wozić xd\n@darcus: z brakiem pieniądza problem pojawia się wtedy, kiedy potrzeba produkować maszyny, jedzenie i udogodnienia życia. O ile na małą, lokalną skalę będzie to działać, to charytatywne fabryki, górnictwo i przetwórstwo po prostu pie**olnie. Zadziała to jedynie w teoretycznym przypadku, gdzie każdy chce się poświęcać dla ogółu i podejmować ciężką pracę, której normalnie inni by nie chcieli.\nJa aktualnie widzę jedną szansę dla komunizmu. Będzie ona wtedy, kiedy ludzkość osiągnie tak wysoki poziom rozwoju, że czynnik ludzi nie będzie potrzebny do pracy. Wszystko zostanie zautomatyzowane, kiedy wszystko będą produkowały maszyny, nie będzie istniał inny sprawiedliwy podział wyprodukowanych dóbr poza "każdemu po równo", lub "każdemu według potrzeb".\n21 maja 2018, 22:34\n@Kadzio: W książce "Thunderhead" (po polsku Kosodom, 2 część z serii "Kosiarze") jest bardzo fajnie opisany świat przyszłości, gdzie ludzie właśnie nie muszą pracować aby dostawać pieniądze, bo każdy człowiek ma taki rodzaj zasiłku, który mu wystarcza. Jeśli ktoś chce zarobić więcej to oczywiście może iść do pracy, zawsze znajdzie się jakieś miejsce a praca nie jest zbyt długa i wyczerpująca.\nKurczę fajnie by było.\nUwielbiam świat w tych książkach.\n@wiki9595: w pewnym stopniu to takie miejsce istnieje i nazywa się Szwecja, a taki zasiłek to "dochod podstawowy".\nEdytowano - 21 maja 2018, 22:46\n@wiki9595: książki mają to do siebie, że może działać w nich cokolwiek i nawet nie mieć konsekwencji, ani żadnych problemów. W abstrakcji można przyjąć cokolwiek i to będzie działać bez złych stron, nawet, jeśli w rzeczywistości nie ma żadnych szans na funkcjonowanie, lub ma swoje poważne problemy. Ale faktycznie, pomarzyć sobie można. Przytoczę słowa pewnego człowieka, który całkiem mi zaimponował "jeśli marzysz, to marz o czymś nieosiągalnym, bo wzniosłość marzeń wskazuje na wzniosłość człowieka". Chyba dlatego jako ludzkość mamy ciągoty do tego, by najbardziej uwielbiać i kochać to, co nierealne.\n@darcus: w teorii taki system byłby dobry, ale w praktyce żaden system oparty na anarchizmie nie będzie działał w dzisiejszych realiach.\n21 maja 2018, 23:07\n@Kadzio: jedyny system, w którym można dostawać pieniądze za niepracowanie to niewolnictwo. Oczywiście kiedy ty jesteś właścicielem...\n22 maja 2018, 03:17\n@xXkuba22Xx: Tyle że jakbyś nie zauważył, wspomniałem o innych realiach.\n@darcus: Nie zauważyłem i nie widzę. Oświeć mnie\n22 maja 2018, 13:49\n@xXkuba22Xx: Ludzie mają się kochać i wspierać.\n@darcus: nawet gdyby tak było to w realiach wielomilionowego państwa to by nie wypaliło. Nie dałoby się usunąć pieniądza z tak skomplikowanej gospodarki, a ludzie bez niego nie mogli by tyle osiągnąć...\n@xXkuba22Xx: Dowód proszę.\n22 maja 2018, 14:15\n@darcus: Bez pieniądza musiałby funkcjonować handel wymienny. Przykład, który podał kolega wyżej jest w sumie dobry. hodowca by musiał dać na przykład 1000 kurczaków za samochód... To by nie przeszło. Jak funkcjonowałyby duże korporacje bez pieniędzy? Pracownicy musieli by dostawać produkt, który produkują. 2000 puszek pepsi na miesiąc dla każdego pracownika fabryki pepsi? A potem musiałby to pepsi dawać w supermarkecie w zamian za jedzenie? Pieniądz umożliwia to, że każdy może kupić sobie to co aktualnie chce, a nie jest zmuszony przyjąć tego co ktoś wyprodukuje. Chyba, że masz inną propozycję niż handel wymienny...\n@xXkuba22Xx: Nie dociera do ciebie to co mówię?\n@xXkuba22Xx: przypuszczam, że Darcusowi chodzi o realia, gdzie nie ma żadnego rodzaju handlu i każda osoba w społeczeństwie robi taką "zrzutkę" tego, co wytworzy i każdy sprawiedliwie korzysta ze wspólnego zasobu :X\n22 maja 2018, 16:35\n21 maja 2018, 16:50\n@Windows_10: Już da się obserwować wątek, również w aplikacji. Taktyczna kropka jest zbędna.\n@WielkiSpod: wiem, nawet rozważałam, ale kropka najlepsza\n@Windows_10: obserwowanie wątku jest w trąbkę, ale taktyczna kropka działa psychologicznie - jeżeli widać że dużo ludzi pragnie odpowiedzi, to ta odpowiedź najprawdopodobniej się znajdzie\n@MineDan: NBC News oparło swój artykuł o dane z The Health Of America\n21 maja 2018, 21:20\n@Windows_10: Zgadzam się, ale dałem w dół, bo wszyscy dali.\n@Archeologwinternetach: Psychologia tłumu ssie.\n@Krzyniu: Wiem coś o tym.\n@WielkiSpod: No chyba że tak jak ja wolisz buźki zamiast gwiazdek/masz mało miejsca na telefonie\n@Archeologwinternetach: oj tam, ja daję 1 jak obrazek ma słabą średnią, mimo że może być najlepszym memem jaki widziałam w danym miesiącu\n21 maja 2018, 23:18\nTo skoro jestem tak skrajnym pesymistą,z moich obliczeń wynika o ku*wa\n21 maja 2018, 23:15\nTylko mi się Scary Jerry kojarzy z Scary Terry (pozdro dla tych co wiedzą kto to)\njakby kogoś interesowalo jak źle jest, to moja matka z 4-ma kierunkami studiów i 10 latami pracy w agencji ds dotacji, baaardzo często biorąc nadgodziny. Nie dostała żadnych podwyżek ani awansu, a obecnie wzięla chorobowe żeby robić dodatkowe zlecenia, żeby jakoś hajs był.\n@kokosek112: A no to moja mama teoretycznie jest po inżynierii a tak no to w jakimś urzędzie siedzi i zarabia dupne pieniądze.\nNie wiedziałem że 90% społeczeństwa pracuje 89,6 godzin tygodniowo.\n21 maja 2018, 19:24\nDlatego trzeba głosować na Korwina.\n21 maja 2018, 20:02\nNaprawdę nie musisz dodatkowo pogłębiać społecznej depresji.\nOn będzie płacił za naukę?\n@Andrzej_Duda: On będzie pozwalał ludziom żyć jak chcą.\n21 maja 2018, 20:46\n@Mijak: I zrobić z Polski średniowiecze bo "KURŁŁŁŁŁŁŁA PJOTER ŁOCIPJAŁ ŻEŚ?! DZIECKO JAKA PŁATNA EDUKACJA, HO NO ZE MNO POLE ORAĆ JAKIŚ PORZYTEK Z TEGO CHOCIASZ będzie"\n@Andrzej_Duda: No i słusznie. Ktoś, kto zna się na uprawie roli poradzi sobie w życiu lepiej, niż ktoś, kto wie, czym się charakteryzuje barok i jaką rolę pełni wakuola w komórkach roślinnych.\n21 maja 2018, 23:17\n23 maja 2018, 06:41\n@Mijak: Mijak, jesteś geniuszem.\nTagi: #praca, #społeczeństwo, #wzrost, #bieda, #depresja, #ludzie


Producenci i dostawcy odlewów przemysłowych - Chiny Fabryka odlewów przemysłowych\nKolanko z odlewu aluminiowego\nCzy wlewek z czystego aluminium lub stopu aluminium jest przygotowany zgodnie ze standardowym stosunkiem składu, po sztucznym podgrzaniu do ciekłego lub stopionego stopu aluminium, a następnie przez profesjonalną formę lub odpowiedni proces wlania do wnęki ciekłego lub stopionego stopu aluminium po schłodzeniu uformować wymagany kształt części aluminiowych.\nAluminium używane do odlewania aluminium nazywa się: odlewanym stopem aluminium. Powszechnymi metodami odlewania aluminium są: odlewanie w piasku, odlewanie ciśnieniowe, odlewanie niskociśnieniowe, odlewanie precyzyjne, odlewanie na stałe i tak dalej.\nTuleja kołnierzowa z odlewu aluminiowego\nInterfejs z odlewanego aluminium\nGrzejnik z odlewanego aluminium\nŻeliwna zębatka stożkowa\nŻeliwo to stop składający się głównie z żelaza, węgla i krzemu.\nW tych stopach zawartość węgla przekracza ilość, którą można zatrzymać w stałym roztworze austenitu w temperaturze eutektycznej.\nŻeliwo jest stopem żelazowo-węglowym o zawartości węgla większej niż 2,11% (zwykle 2,5 ~ 4%). Jest to stop wieloskładnikowy, którego głównymi składnikami są żelazo, węgiel i krzem oraz zawiera więcej manganu, siarki i fosforu i innych zanieczyszczeń niż stal węglowa.Czasami w celu poprawy właściwości mechanicznych żeliwa lub właściwości fizycznych, chemicznych, ale także dodać pewną ilość pierwiastków stopowych, żeliwa stopowe.\nJuż w VI wieku pne Chiny zaczęły używać żeliwa, niż kraje europejskie prawie dwa tysiące lat wcześniej, które nadal jest jednym z najważniejszych materiałów w produkcji przemysłowej.\njedenZe względu na postać węgla obecnego w żeliwie, żeliwo można podzielić na\n1. żeliwo białe oprócz nielicznych rozpuszczalnych w ferrycie, reszta węgla w postaci cementytu występuje w żeliwie, jego pęknięcie jest srebrno-białe, tzw. Żeliwo białe. Jako surowiec stosuje się głównie żeliwo białe do produkcji stali i półfabrykatu do produkcji żeliwa ciągliwego.\n2. Żeliwo szare, węgiel w całości lub w większości grafitu płatkowego występuje w żeliwie, jego pęknięcie jest ciemnoszare, tzw. Żeliwo szare.\n3. część węgla z żeliwa konopnego występuje w postaci grafitu, który jest podobny do żeliwa szarego, druga część ma postać wolnego cementytu podobnego do żeliwa białego. Wżery czarno-białe w pęknięciu, tzw. żeliwo konopne Ten rodzaj żeliwa ma również większą twardość i kruchość, przez co jest rzadko stosowany w przemyśle.\ndwaZe względu na różną morfologię grafitu w żeliwie, żeliwo można podzielić na\n1. grafit z żeliwa szarego jest płatkowy.\n2. grafit w żeliwie ciągliwym jest kłaczkowaty, otrzymuje się go z pewnego żeliwa białego po wyżarzaniu w wysokiej temperaturze przez długi czas.Jego właściwości mechaniczne (zwłaszcza wytrzymałość i plastyczność) są wyższe niż żeliwa szarego, dlatego jest powszechnie nazywany żeliwo ciągliwe.\n3. grafit w żeliwie sferoidalnym jest sferyczny, otrzymuje się go poprzez obróbkę sferoidyzacji przed wlaniem stopionego żelaza.Ten rodzaj żeliwa ma nie tylko wyższe właściwości mechaniczne niż żeliwo szare i ciągliwe, ale ma również prostszy proces produkcji niż żeliwo ciągliwe. Ponadto jego właściwości mechaniczne można jeszcze bardziej poprawić poprzez obróbkę cieplną, dzięki czemu jest coraz szerzej stosowany w produkcji.\nŻeliwna powłoka z piasku


SER wśród "Wizjonerów" w raporcie Gartnera - Virtual-IT - Wirtualizacja, cloud computing, green-it, storage, data center\nSER wśród "Wizjonerów" w raporcie Gartnera\nOpublikowano: piątek, 13, październik 2017 15:59\nSER Group został zaliczony do grupy "Wizjonerów" w tegorocznej edycji raportu Gartnera (Magic Quadrant for Content Services Platforms), w którym oceniono platformy do obsługi treści. Jako największy w Europie dostawca systemów do zarządzania treścią w przedsiębiorstwach, SER Group awansował w raporcie Gartnera dzięki swojej jasnej wizji, zaawansowanym rozwiązaniom oraz solidnej, jednolitej platformie, w której wszystkie usługi związane z treścią są zarządzane w ustandaryzowany sposób.\nSER Group ocenia swoją pozycję “Wizjonera” w Magicznym Kwadrancie Gartnera jako znaczące osiągnięcie. W raporcie Gartnera zwrócono uwagę, że "jednolita platforma CSP SER Group została zbudowana jako zintegrowana, wielofunkcyjna Magistrala Usług Treściowych (Content Service Bus), która może zbierać w całość różne źródła treści, modele wdrożeniowe i procesy".\n"Nasze elastyczne podejście umożliwia klientom uruchomienie systemu na małą skalę i jego szybką rozbudowę o kolejne aplikacje, działające na tej samej platformie. Doxis4 jest skalowalny horyzontalnie i wertykalnie. Jest także modułowy, wielozadaniowy i wielojęzyczny" - mówi Marcin Somla, dyrektor SER w Polsce.\nFirma Gartner nie promuje żadnych dostawców, produktów ani usług uwzględnionych w jej publikacjach badawczych, a także nie zaleca użytkownikom wyboru wyłącznie tych producentów, którzy uzyskali najwyższą ocenę lub zostali wyróżnieni w inny sposób. Publikacje badawcze firmy Gartner zawierają opinie jej analityków i nie należy ich traktować jako prezentacji faktów. Gartner nie udziela żadnych gwarancji, wyraźnych lub domniemanych, do swoich badań, w tym gwarancji przydatności handlowej lub przydatności do konkretnego celu.


Benedykt XVI: Bezkompromisowa wierność Ewangelii źródłem odnowy...\npapiez.wiara.pl » Wiadomości » Benedykt XVI: Bezkompromisowa wierność Ewangelii źródłem odnowy życia konsekrowanego\nBenedykt XVI: Bezkompromisowa wierność Ewangelii źródłem odnowy życia konsekrowanego\n„Proces sekularyzacji postępujący we współczesnej kulturze nie oszczędził niestety również wspólnot zakonnych. Nie można jednak ulegać zniechęceniu, bo choć niemało chmur gromadzi się na horyzoncie życia zakonnego, wyłaniają się i nawet stale rosną oznaki opatrznościowego przebudzenia.\nWzbudza ono pociechę i nadzieję” – powiedział Benedykt XVI do rady kontaktowej między Kongregacją ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego a międzynarodowymi uniami przełożonych generalnych. Jej spotkanie odbyło się 18 lutego w Sali Konsystorza watykańskiego Pałacu Apostolskiego. Obok członków rad wykonawczych unii męskich i żeńskich przełożonych generalnych wzięli w nim udział prefekt, kard. Franc Rodé CM, i sekretarz wspomnianej dykasterii, abp Gianfranco Gardin OFMConv., oraz kardynał sekretarz stanu Tarcisio Bertone SDB.\nJak czytamy w opublikowanym 19 lutego komunikacie ze spotkania, Papież wysłuchał braterskiego dialogu o różnych aktualnych aspektach życia konsekrowanego z uwzględnieniem elementów pozytywnych i trudności. W wygłoszonym na zakończenie obrad przemówieniu nawiązał do usłyszanych świadectw, doświadczeń i pytań.\n„Wszyscy odczuwamy, że we współczesnym zglobalizowanym społeczeństwie coraz trudniej głosić Ewangelię i dawać o niej świadectwo. Jeśli dotyczy to wszystkich ochrzczonych, to tym bardziej osób, które Jezus powołuje, by radykalniej naśladowały Go przez konsekrację zakonną – powiedział Benedykt XVI. – Dziś, tak jak w każdej epoce, nie brak szlachetnych dusz, gotowych opuścić wszystkich i wszystko, by pójść za Jezusem i Jego Ewangelią”. Papież wskazał, że współczesnych ludzi pociąga duchowość. Są jednak gotowi słuchać i naśladować tylko tych, którzy konsekwentnie dają świadectwo Chrystusowi. Warto zwrócić uwagę, że dużą liczbę powołań mają właśnie te wspólnoty zakonne, które cechuje bezkompromisowa wierność Ewangelii. Ojciec Święty zauważył, że w łonie licznych grup i ruchów kościelnych budzą się powołania kapłańskie i zakonne.\nWielu młodych wstępuje do klasztorów klauzurowych. Powstają nowe formy życia konsekrowanego. Prawie wszystkie starsze zakony i zgromadzenia przeżyły w ostatnich dziesięcioleciach kryzys związany ze starzeniem się ich członków i spadkiem liczby powołań. Odnotowuje się już jednak oznaki odnowy. Ostatnio tematem niemal wszystkich kapituł generalnych było ponowne odkrywanie pierwotnego charyzmatu. Pozwala to ożywić dawne dzieła i podjąć nowe inicjatywy, zgodne z charyzmatem założyciela czy założycielki. Tę drogę należy kontynuować – wskazał Benedykt XVI.\ndodane 19.02.2008 21:22


Wielkość: 124.24 MB\nPobrań: 19 592\nDelta Force: Black Hawk Down czyli Delta Force: Helikopter w ogniu to bardzo dynamiczna strzelanka z gatunku FPS (strzelanka widziana z perspektywy pierwszej osoby - widzimy wszystko to co widzi główny bohater gry).\nAkcja gry toczy się w Somalii w Mogadiszu. Wykonujemy misję odbicia zakładników z rąk tutejszej milicji.\nPoczątek działań rozpoczynamy w helikopterze, z którego razem z innymi żołnierzami ostrzeliwujemy oddziały milicji. Musimy uważać na zagrażające helikopterom ręczne wyrzutnie rakiet.\nLot helikoptera jest bardzo szybki co wprowadza spore drgania i bardzo utrudnia celowanie do przeciwnika. W związku z tym dość szybko lądujemy i przenosimy się do lądowego starcia. Tutaj razem z towarzyszami broni musimy szybko wyeliminować wrogie siły i uwolnić z ich rąk zakładników. Jest to dość trudne zadanie bo siły milicji są spore.\nDysponujemy karabinkiem maszynowym, bronią krótką w postaci pistoletu, nożem oraz szeregiem różnego rodzaju granatów.\nGrafika gry jest dość szczegółowa a dzięki wprowadzonemu dynamizmowi bardzo efektowna.\nDo pobrania udostępniona została gra w wersji demo dająca tylko możliwość gry w trybie pojedynczego gracza. Pełna wersja daje też możliwość gry sieciowej.\nFajna ... ;d\nSandra Kla 28-11-2014, 17:41:05\nFajna gra. Super grafika\nAnonim 31-03-2014, 18:25:58\njeszcze nie wiem jaka to gra ale myśle że mi się spodoba\ndawid 23-03-2014, 14:08:34\nkutas mawe 20-03-2014, 16:31:23\nbardzo fajne prawie jak cs aha ma steam kuba27080123\ndddddd ano 19-02-2014, 23:59:25\nFabian Cie 05-11-2013, 15:25:26\nPełna wersje mam ale budynków i broni nie widzę ,polecam to demo.\nAnonim 24-09-2013, 21:35:08\nnie moge nigdzie znaleśćtej gry w pełnej wersji\nthebomb 25-08-2013, 09:41:35\nkubako12 22-08-2013, 12:53:18\nta gra jest zajebista cujecie to\npatryk pod 11-07-2013, 14:54:41


Na Sylwestra jedziemy do Zakopanego, Warszawę wybierają Grecy | All Inclusive\nNa Sylwestra jedziemy do Zakopanego, Warszawę wybierają Grecy\nutworzone przez ALL-INCLUSIVE | Gru 18, 2015 | Najnowsze wiadomości | 0 komentarzy\nKtóre miejsca wybieramy na Sylwestra? Ile planujemy zatrzymać się w danym miejscu? Jakie trendy panują w innych krajach europejskich? Wyszukiwarka hoteli trivago.plsprawdziła, które kierunki wybierają Polacy i inne narodowości na spędzenie Sylwestra.\nNa Sylwestra wybieramy się do Zakopanego\nNajwięcej użytkowników trivago.pl na Sylwestra wybiera Zakopane. Na drugim miejscu znalazła się Praga, a następnie kolejno Kraków, Paryż, Wrocław i Warszawa. Z polskich kierunków upodobaliśmy sobie również Gdańsk, który uplasował się na 7 miejscu, a następnie Karpacz na 10 miejscu. W pierwszej dziesiątce znalazł się także Rzym i Berlin.\nW Zakopanem i Karpaczu średnio planujemy zostać 4 dni. W pozostałych polskich kierunkach, które znalazły się w pierwszej dziesiątce średnio zostaniemy 3 dni. W Rzymie planujemy pobyt na nieco dłużej, bo średnio na 5 dni.\nOto lista 20 kierunków, które Polacy najczęściej wybierają na Sylwestra:\n14. Szklarska Poręba\n16. Szpindlerowy Młyn\n19. Bukowina Tatrzańska\nTab 1. Top 20 kierunków, które Polacy wybierają na Sylwestra\nKtóre kierunki wybierają Czesi, Niemcy i Anglicy?\nNiemcy, podobnie jak i Polacy w pierwszej kolejności pozostają wierni rodzimym kierunkom. Na przywitanie Nowego Roku nasi zachodni sąsiedzi na pierwszym miejscu wybierają Berlin i Hamburg. W pierwszej dziesiątce z krajowych kierunków znalazły się również Kolonia, Monachium i Drezno. Z zagranicznych kierunków Niemcy najczęściej wybierają Pragę, Paryż, Londyn, Amsterdam i Wiedeń.\nCzesi deklarują wyjazd na Sylwestra do Paryża, Pragi i Szpindlerowego Młynu. Kolejno popularnością cieszy się również Dubaj, Londyn, Amsterdam i Budapeszt. W pierwszej dziesiątce znalazły się następnie Malediwy, Wiedeń i Rzym.\nAnglicy najczęściej wybierają Londyn, Amsterdam, Edynburg, Paryż i Dublin. W następnej kolejności znalazły się Nowy Jork, Dubaj, Berlin, York i Liverpool.\n3. Szpindlerowy Młyn\nTab 2. Top 10 kierunków, które Czesi wybierają na Sylwestra\nTab 3. Top 10 kierunków, które Niemcy wybierają na Sylwestra\nTab 4. Top 10 kierunków, które Anglicy wybierają na Sylwestra\nGdzie wybierają się obywatele innych krajów europejskich?\nHiszpanie na pierwszym miejscu na spędzenie Sylwestra wybierają Madryt, Włosi, Portugalczycy i Grecy – Paryż. Na 10 miejscu najczęściej wybieranych kierunków przez Greków znalazła się Warszawa. Węgrzy pozostają wierni swojej stolicy i Nowy Rok chcą w przeważającej większości spędzić właśnie w tym mieście. Jednak, jak wynika z danych, na 10 miejscu Węgrów znalazło się Zakopane. Norwedzy, Szwedzi, Belgowie i Francuzi na pierwszym miejscu wybrali Londyn. Austriacy w przeważającej większości zdecydowali wybrać się do Pragi.\nGaleria zdjęć Top 10 kierunków wybieranych przez Polaków na Sylwestra:\nKarpacz (Śnieżka): http://ie1.trivago.com/contentimages/karpacz%20sniezka.jpg\nKarpacz (deptak): http://ie1.trivago.com/contentimages/karpacz%20deptak.JPG


Młoda Matka: Jedyna taka powieść, czyli o co chodzi z książką na blogu\nJedyna taka powieść, czyli o co chodzi z książką na blogu\nJakiś czas temu napisałam książkę.\nNapisałam, wydałam, trochę sprzedałam* i zabrałam się za drugą. Zrobiłam risercz, opracowałam fabułę, napisałam pierwsze trzydzieści stron - i nic.\nW międzyczasie znajomy zaproponował mi pisanie książki w duecie, na co entuzjastycznie się zgodziłam. Usiedliśmy, dopracowaliśmy fabułę, podzieliliśmy ją między siebie, znajomy napisał pierwszy odcinek, jak drugi, potem zgodziliśmy się, że powinien najpierw dokończyć swoją inną książkę - i na tym stanęło.\nWpadłam więc na pomysł trzeciej książki. I tego, jak ją pisać sukcesywnie i w małych odstępach czasu.\nOtóż wystarczy, że będę pisała... na blogu. Jeśli sobie ustalę, że to będzie jeden odcinek w tygodniu, to po roku książka będzie gotowa. Proste, co?\nUznałam też, że książka przez rok i miesiąc - czyli trochę dłużej niż do ostatniego odcinka, żeby wszyscy zdażyli przeczytać, będzie dostępna za darmo dla Was, moich czytelników.\nCo to będzie za książka?\nPowieść sensacyjna z domieszką ironii i mojego prywatnego poczucia humoru oraz życiem rodzinnym w tle. Dialogi będą zabawne, tło do bólu prawdziwe, warstwa sensacyjna będzie sensacyjna, chociaż parodystyczna (niech mi ktoś powie, czy tak się mówi naprawdę, proszę!). Domiesza sie tu też pewnie trochę kryminału i ciętych obserwacji społecznych. Znacie mnie, to nieuniknione.\nAch, jeszcze jedno: Natalka nie jest Joasią, Józinek nie jest Witulkiem, główna bohaterka nie jest moim alter ego, choć korzysta z moich doświadczeń. Wszystkie zdarzenia zostały zmyślone, choć moga być czasem łudząco podobne do prawdziwych. Ale pamiętajcie: to fikcja.\nZapraszam do lektury pierwszego odcinka.\n*Rękami wydawcy, oczywiście.\nEtykiety: jedyna taka książka w internecie, książka na blogu, powieść na blogu