Porażka na własnym torze z Rybnikiem\nZdunek Wybrzeże Gdańsk przegrało na własnym torze z PGG ROW-em Rybnik 40:50. Gości do zwycięstwa poprowadził Mateusz Szczepaniak, który zdobył 12 punktów z dwoma bonusami. Najskuteczniejszym gdańszczaninem okazał się natomiast Kacper Gomólski (10+1).\nPorażka mocno skomplikowała nasze szanse na miejsce w czołowej czwórce. Musimy teraz poszukać punktów w spotkaniach wyjazdowych. Rybniczanie już praktycznie sobie zapewnili udział w fazie play-off.\n13:20 - W Gdańsku bardzo ładna pogoda, zawody są niezagrożone.\n13:25 - Jacob Thorssell jest już w parku maszyn. Szwed w sobotni wieczór wziął udział w rundzie eliminacyjnej do przyszłorocznego cyklu Grand Prix, ale nie miał problemów z dotarciem do Gdańska. Jedziemy w pełnym składzie!\n13:45 - Składy zostały już potwierdzone. Drugim juniorem Zdunek Wybrzeża Gdańsk będzie zgodnie z oczekiwaniami Denis Zieliński. Kadrę PGG ROW-u Rybnik uzupełni natomiast Mateusz Tudzież.\n14:05 - Trwa próba toru. Nasz zespół reprezentuje Krystian Pieszczek z Mikkelem Bechem. Wcześniej na gdański tor wyjechali przyjezdni, a dokładnie to Kacper Woryna i Linus Sundstroem.\n14:10 - Koniec próby toru. Kilka minut dzieli nas od prezentacji drużyn.\n14:23 - Początek prezentacji!\n14:29 - Wylosowano I zestaw startowy.\n14:30 - Koniec prezentacji. Za chwilę zaczynamy!\nPGG ROW Rybnik: 50\n1. Bech, Batchelor, Chmiel, Nilsson (w) - 3:3\nUpadek Nilssona i Łogaczowa. Możemy mówić o dużym pechu, ponieważ na prowadzeniu znajdował się Mikkel Bech. Dwaj żużlowcy walczyli o drugie miejsce. Szwed miał problemy sprzętowe i został wykluczony z powtórki. Żużlowiec Zdunek Wybrzeża wstał o własnych siłach, a do rybniczanina wyjechała karetka. Rosjanin został zabrany na noszach do karetki i przewieziono go do szpitala. Jest podejrzenie kontuzji kręgosłupa. Łogaczowa w powtórce zastąpi Robert Chmiel. Batchelor wygrał start, ale szybko ładnym atakiem wyprzedził go Bech. Nasz kapitan nie oddał zwycięstwa do mety i uratował biegowy remis. Chmiel nie liczył się w stawce.\n2. Chmiel, Zieliński, Żupiński, Tudzież (u) - 3:3 (6:6)\nRobert Chmiel wygrał start i bez problemów dojechał do mety na pierwszym miejscu. Żupiński popełnił błąd na pierwszym łuku i spadł na koniec stawki. Mateusz Tudzież zanotował upadek na ostatnim wirażu przy podwójnym prowadzeniu rybniczan. Szczęśliwy remis Zdunek Wybrzeża. Nasi juniorzy w ogóle nie nawiązali walki z zawodnikami gości.\n3. Szczepaniak, Gomólski, Sundstroem, Pieszczek - 2:4 (8:10)\nAtomowy start Krystiana Pieszczka. Gdańszczanin jechał pierwszy, ale już na pierwszym okrążeniu podniosło mu motocykl i spadł na ostatnie miejsce. Kacper Gomólski ścigał prowadzącego Szczepaniaka, ale ataki popularnego "Gingera" okazały się nieskuteczne.\n4. Woryna, Thorssell, Zieliński, Tudzież - 3:3 (11:13)\nPewne zwycięstwo Kacpra Woryny. Rybniczanin wygrał start i pokazał, że jest bardzo szybki na dystansie. Ważne "oczko" do mety dowiózł Denis Zieliński. Junior wypożyczony z MRGARDEN GKM-u Grudziądz okazał się lepszy od Tudzieża. Pierwsza seria zakończona. Przegrywamy 11:13.\n5. Gomólski, Batchelor, Pieszczek, Tudzież - 4:2 (15:15)\nKontuzjowanego Łogaczowa zastąpi Mateusz Tudzież. Gomólski wygrał walkę na pierwszym łuku z Batchelorem i nie miał problemów z odniesieniem zwycięstwa. Pieszczek znowu popełnił kilka błędów i minął metę na trzeciej lokacie. Odrabiamy dwa "oczka" i w meczu mamy remis.\n6. Sundstroem, Szczepaniak, Thorssell, Żupiński - 1:5 (16:20)\nPrzyjezdni wygrali start i dojechali do mety na podwójnym prowadzeniu. Thorssellowi brakuje prędkości. Przegrywamy bieg szósty i mamy już cztery "oczka" straty do ekipy z Rybnika.\n7. Woryna, Nilsson, Chmiel, Bech - 2:4 (18:24)\nDrugie zwycięstwo Woryny. Lider gości wygrał start i nie oddał trzech punktów do samej mety. Ładna walka pomiędzy pozostałymi zawodnikami. Chmiel odparł ataki Mikkela Becha i dołożył do dorobku PGG ROW-u jedno "oczko". Młodzieżowiec miał jeszcze chrapkę na wyprzedzenie Nilssona, ale Szwed nie dał się wyprzedzić. Druga seria także na korzyść naszych rywali.\n8. Batchelor, Thorssell, Chmiel, Zieliński - 2:4 (20:28)\nChmiel zastąpi Łogaczowa. Thorssell miał lepszy moment startowy, ale ładnym atakiem po szerokiej zaskoczył go Batchelor. Szwed chciał zbliżyć się do prowadzącego "Kangura", ale wszystkie próby okazały się bezskuteczne. Pojedynek juniorów wygrał Chmiel. Zieliński daleko za rywalami. PGG ROW Rybnik ucieka na odległość ośmiu punktów.\n9. Sundstroem, Szczepaniak, Bech, Nilsson - 1:5 (21:33)\nŻużlowcy z Rybnika wygrali start i odnieśli podwójne zwycięstwo. Bech szybko wziął się do pracy i próbował przedostać się chociaż na drugie miejsce, ale Szczepaniak pewnie odpierał wszystkie ataki kapitana Zdunek Wybrzeża. Duńczyk w końcu popełnił błąd i stracił dystans do gości.\n10. Pieszczek, Woryna, Gomólski, Tudzież - 4:2 (25:35)\nKolejne atomowe wyjście spod taśmy Krystiana Pieszczka. Na pierwszym łuku dołączył do niego Gomólski, który ładnie przyciął do krawężnika i zaskoczył Worynę. Rybniczanin zdołał jednak przedzielić parę Zdunek Wybrzeża. Pieszczek w drugiej części wyścigu musiał odpierać ataki Woryny. Strata została zmniejszona do dziesięciu punktów.\n11. Szczepaniak, Nilsson, Thorssell, Tudzież - 3:3 (28:38)\nTudzież zastąpił Łogaczowa. Nilsson najlepszy na starcie, ale na pierwszym łuku minął go Szczepaniak. Krajowy senior PGG ROW-u nie znalazł jeszcze pogromcy. Remis oddala nas od zwycięstwa w tym meczu, nadal tracimy dziesięć punktów.\n12. Batchelor, Pieszczek, Chmiel, Żupiński - 2:4 (30:42)\nNie wygramy tego spotkania. Kolejne indywidualne zwycięstwo reprezentanta gości. Batchelor odniósł pewny triumf. Żupiński jechał na trzeciej pozycji, ale na początku ostatniego okrążenia wyprzedził go Chmiel. Potrzebujemy trzech podwójnych zwycięstw, aby doprowadzić do remisu.\n13. Woryna, Bech, Gomólski, Sundstroem - 3:3 (33:45)\nGroźnie wyglądający upadek Woryny na pierwszym łuku. Lider rybniczan napędził się po szerokiej, ale zahaczył o bandę i zapoznał się z gdańskim torem. Wyjechała karetka, lecz kapitan PGG ROW-u wstał o własnych siłach. Woryna może mówić o dużym szczęściu, że nic mu się nie stało. Powtórka w pełnej obsadzie, arbiter nie doszukał się winnego. Gomólski wygrał start. Szybko dołączył do niego Bech, ale Woryna przedzielił gdańszczan już na wejściu w drugie okrążenie. Rybniczanin na dystansie uporał się jeszcze z naszym kapitanem. Przegrywamy mecz, trzy punkty jadą do Rybnika.\n14. Pieszczek, Szczepaniak, Sundstroem, Thorssell - 3:3 (36:48)\nTakiego Krystiana Pieszczka oczekiwaliśmy od początku. Lepiej ze startu przyjezdni, ale gdańszczanin szybko przedostał się na prowadzenie. Wychowanek naszego klubu pokazał kawałek dobrego żużla i pokonał Mateusza Szczepaniaka. Jacob Thorssell nie nawiązał rywalizacji.\n15. Gomólski, Batchelor, Bech, Woryna (w/2min) - 4:2 (40:50)\nWoryna nie pojawił się na torze i został wykluczony za przekroczenie dwóch minut. Pewna wygrana Gomólskiego. Bieg bez większej historii.


Silnik Stirlinga-model - 6 - elektroda.pl\nwnuczek 01 Lut 2009 23:14 255841 237\n#151 01 Lut 2009 23:14\nA propos silnika stirlinga z zamkniętym korpusem i prądnicą w środku - produkuje to już jedna firma prawie seryjnie. Nie podam linka bo musiałbym poszukać. Silnik około 1,5 KW można kupić za zaledwie kilka tysięcy (z tego co pamiętam 9000) EUR.\nA tu dla pochwalenia się wklejam zdjęcie modelu skonstruowanego przeze mnie.\nSilnik typu GAMMA, tłok roboczy z balonika, średnica 20 mm (podkładki pod membranę balonika - 10 mm).\nTłok gorący średnica 70 mm, grubość 10 mm.\nSilnik niezbyt sprawny ale działa. Z moich obserwacji wynika że różnica temperatur potrzebna do jego uruchomienia to około 80 stopni.\nDziała np. na kubku wrzącej wody (krótko) lub po postawieniu go na górze domku zapachowego, trzeba jedynie ochłodzić górną część lodem - w ten sposób testowałem go przez ponad pół godz i wszystko było ok, nie zatrzymał się.\nMoje spostrzeżenia na przyszłość:\n1) szczelność silnika żeby działał musi być bardzo dobra - musi przepuszczać trochę powietrza jedynie na panewkach prowadnicy tłoka gorącego (całkowicie szczelny też nie będzie działał bo rozgrzane powietrze wypchnie tłok roboczy do górnej pozycji i tyle)\n2) jak najmniejsze opory tarcia, do konstrukcji trzeba używać jak najmniejszych ODKRYTYCH łożysk ew. panewek z brązu\n3) nie powinno się robić zbyt małej komory tłoka gorącego - lepiej większa niż mniejsza, myślę że gdyby moja miała 100 mm lub więcej silnik działałby dużo lepiej.\nSpostrzeżenie co do materiałów i konstrukcji - dobrym materiałem na gorący tłok jest karimata (niestety te najtańsze odradzam). Szczelne i nie wykazujące oporów panewki i ośkę tłoka gorącego najlepiej zrobić z małego ale długiego silniczka elektrycznego - ja rozebrałem silniczek z siłownika od zamka do samochodu, wyjąłem panewki i zdjąłem wirnik z ośki (ciężko, ale zszedł).\nWykonanie szczelnego i mało trącego tłoka roboczego jest na prawdę trudne. Silnik z prawidłowym tłokiem będzie sprawniejszy, ale za to balonik jako tłok jest nieporównywalnie łatwiejszy do wykonania, a jeśli tłok nie zostanie wykonany idealnie silnik po prostu nie będzie działał.\n#152 05 Lut 2009 11:43\nsilnik sterlinga pomysł świetny zasada działania wyjaśniona\nchciałbym zbudować własny silnik sterlinga, własny to znaczy zaprojektowany od podstaw\nczy któryś z szanownych kolegów mógłby podzielić się wiadomościami na temat projektowania konkretne wzory zależności na wymiary materiały\n#153 06 Lut 2009 18:39\nCo do informacji na temat budowy tych silników - stron w języku innym niż Polski jest bardzo dużo, konkretów mało.\nLinki do obliczania tych silników (podaje się objętości cylindrów, różnice temperatur a skrypty mają obliczać uzyskane obroty, moc itp...):\nA tu ciekawa strona z najprostszymi z modeli:\nModele proste ale przynajmniej SPRAWDZONE I DZIAŁAJĄCE.\nA tu jako ciekawostka z czego można zrobić takie silniki:\nCo do materiałów przy bardziej skomplikowanych rozwiązaniach to widziałem że najczęściej tłoki robocze były robione z GRAFITU lub brązu (żeby działało dokładność wykonania powinna być rzędu 5/1000 średnicy tłoka), cylindry z żeliwa, mosiądzu, szkła itp. Tłoki ciepłe w silnikach na wyższe temperatury były robione ze szkła wypełnionego wodą (próbówka o 1 mm mniejsza niż cylinder, małe modele) albo np. z cienkiego aluminium (większe modele na wyższe temperatury - np. zaślepiona puszka po dezodorancie, ogólnie aluminiowa lub miedziana puszka pusta w środku). Parę ciekawych pomysłów jest w filmiku:\nTrzeba oczywiście patrzeć na to co jest pokazywane w tym filmie z przymrużeniem oka...\nDodam jeszcze że uszczelnianie tłoków roboczych pierścieniami (tak jak w silnikach spalinowych) w mniejszych modelach całkowicie odpada - silnik taki nie będzie działał ze względu na zbyt duże tarcie.\n#154 12 Lut 2009 20:06\nWitam serdecznie pokusiłem się o wykonanie silniczka modelu\nktórego opis zamieszczony jest na stronie\nnie wiem czy zrozumiałem zasady konstrukcyjne tego silnika\ntłok główny wykonany z denka od puszki ma średnicę 2 mm mniejszą od cylindra\nskok tłoka to 14 mm\nczy tłok roboczy w gmp powinien dotknąć góry cylindra czy w dolnym położeniu powinien dotknać dna cylindra , czy powinien być pośrodku ?\ndlaczego tłok wypełnia większą część cylindra , czy chodzi o odseparowanie ciepłego i zimnego powietrza ,\ndlaczego pod tłokiem znajduje się tak mało miejsca , czy mogę zostawić pod tłokiem roboczym np 5 cm wolnego miejsca ,\nczy ilość miejsca pod tłokiem związana jest z szybkością nagrzewania się powietrza\n#155 13 Lut 2009 20:11\nprzypomnij sobie ogolna zasade dzialania silnika typu gamma. Chodzi o to aby tlok przepychajacy 'przesunal' mozliwie jak najwiecej powietrza ze strony zimnej do goracej i odwrotnie. Takze tlok w gmp powinien dochodzic jak najblizej pokrywy, tak samo w dmp , jednak nie powinien sie z nimi stykac. Tak jak piszesz ,tlok jest dlugi aby zachowac mozliwie jak najwieksza roznice temperatur pomiedzy stronami ( a tym samym mozliwie najwieksza roznice cienien), gdyz te modele nie maja zadnego dodatkowego chlodzenia.\n#156 18 Lut 2009 18:16\nCiekawe rozwiązanie z ta prądnicą.\nJest dość sporo przenośnych piecyków z butlą gazową ; a jakby tak dorzucić do nich silnik z prądnicą. Tak czy siak ogrzałby pomieszczenie i dodatkowo wyprodukował trochę prądu , a może za miast prądnicy napędzać mały wiatraczek do nadmuchu pomieszczenia.\nCzy czasem takie konstrukcje nie istnieją ?\n#157 22 Lut 2009 04:05\nWitam, postanowiłem zbudować to cudo techniki\nzastanawia mnie jedna rzecz, z resztą, mam nadzieje ze dam rade.\nOtóz chodzi mi o :\nCzy w takim wypadku gdy cylinder ma np. 10 cm wysokości, wiec z tego rysunku wynika ze tłok zajmuje ok. 50% objętości cylindra, a taki moje pytanie czy ja mogę ten tłok inny zamontować ? Myśle o plytce laminatowej lub krążku aluminiowym.\nCzy dodatkowo mogę przy korbowodach zastosowac uszczelniacze by podnieść ciśnienie w komorze ? Np. dopompowujac pompką ?\nI jeszcze jedno... Z czego wtkonać tłok roboczy? (ale taki by nie stawiał zbyt duzych oporów ?)\n#158 22 Lut 2009 12:47\ntłok roboczy ma do spełnienia jedną funkcję\nmusi być dobrym izolatorem\ntłok może być metalowy w takim przypadku podczas nagrzewania spada sprawność (z eksperymentu na modelach )\n, w zastosowaniach bardziej profesjonalnych spotkałem się z wykonaniami aluminiowa podstawa w kołnierzu z teflonu , wszystko zależny od tego z jaką prędkością ma pracować silnik i z jaką temperaturą źródła ciepłego\nw dalszym ciągu poszukuję informacji na temat projektowania silników sterlinga mogę odkupić literaturę jeśli ktoś z was takową posiada lub acany\nposzukuję również kontaktu z osobami mającymi za sobą kilka udanych konstrukcji interesują mnie głównie konstrukcje solar sterling engine\nszukam pomysłu jak tanio i dobrze wykonać zwierciadło do tego typu silników (dno beczki odpada )\n#159 22 Lut 2009 13:28\nTak wiec cylinder i tłok roboczy z czego dokładniej ? jaka tolarancja pasowania musi być ? Wysokość tłoka?\n#160 01 Kwi 2009 21:37\nCylinder silnika zrobiłem z kawałka siłownika od krzesła biurowego. Taki do podnoszenia i opuszczania siedziska. Składa się on z 2 rur bardzo gładkich. Tłok wytoczyłem z brązu, i docierałem ręcznie. Na cylindry są jeszcze siłowniki samochodowe albo amortyzatory. Szklane cylindry to można zrobić ze strzykawek. Tłok do szkła najlepiej z grafitu. Wystarczy trochę pokombinować i poszukać np na złomie. http://picasaweb.google.pl/jarek.ziajka/Silniki# tu są silniczki. Wszystkie radiatory są od procesorów, nawet te prostokątne - intel xeon.\n#161 06 Kwi 2009 13:35\nA ja zrobiłem coś takiego prostego:\nŻadne cuda, ale działa bez problemów, zrobiony z tego co było pod ręką.\nTeraz męczy mnie coś takiego:\nTylko troche się obawiam użyć próbówki, bo jak mi pęknie i wystrzeli mi w twarz\nNie mam koncepcji czego użyć w zamian.\n#162 06 Kwi 2009 15:23\nProbówka na pewno nie pęknie bo jest przeznaczona do ogrzewania w wysokich temperaturach.\nA ten silnik stringa nie potrzebuje żadnych wydechów tak jak to jest w maszynie parowej? To wystarczy zwykły cylinder podłączyć pod koło zamachowe podgrzać i będzie działać? tj tak zbudowany jak w powyższym filmie?\n#163 06 Kwi 2009 15:34\ntroche nie do końca tak, że wystarczy sam cylinder, na cylidnrze musi być "dławik" przed częścią w którek pracuje tłok i pare innych gadzetów jak np. zmywak do naczyń metalowy przy końcu (tym zamkniętym) próbówki.\nPlany są do znalezienia w internecie - szukać : Laminar Flow Hot Air Engine\n#164 06 Kwi 2009 16:35\nA w jakim stosunku duży cylinder musi być do małego - chodzi o wielkość ?\n#165 07 Kwi 2009 08:12\nZ tego co widziałem na zrobionych silnikach i z tego co czytałem to - zawsze wyglądało to tak iż mały cylinder miał średnicę dwa razy mniejszą od dużego (albo jeszcze mniejszy był).\nAle jakiegoś naukowego wyjaśnienia tego nigdy nie wyczytałem, a doświadczalnie innych proporcji nie miałem siły sprawdzać.\n#166 07 Kwi 2009 17:19\nA wysokość obu cylindrów ? Jest obojętna ?\n#167 07 Kwi 2009 21:18\nCzy tłok musi być akurat wykonany z grafitu? Czy można uzyć jakiegoś innego materiału?\n#168 08 Kwi 2009 08:31\nZarówno wysokość cylindra gorącego jak i wysokość tłoka w nim pracującego nie są obojetne. Natomiast w przypadku mojego silnika który jest na filmie, za drugi tłok(pracy/zimny) robi membrana z balonika, więc znaczenie ma jedynie wielkość cylindra na ktym jest membrana.\n#169 08 Kwi 2009 15:35\nmisio2008 może powiedz coś więcej o tej wysokości tego tłoka i cylindra ,np. o stosunku wysokości dużego cylindra do małego.\nA co do Ciebie KYK to tłok nie musi być wykonany z grafitu, może być ze styropianu albo jakiejś gąbki itp.\n#170 14 Kwi 2009 13:24\nZ tego co widziałem w internecie, czy to na filmach, czy na planach to "duży tłok", zwany wypornościowym, displacer-em na anglojęzycznych stronach to - tłok jest zawsze troche wyższy niż połowa obejętości/wysokości cylindra - powiedzmy, że jest to 60%.\nCo do stosunku cylindra dużego do małego, to przyznam się bez bicia, że zawsze "na czuja" to dobierałem, sugerując się tym co widziałem w innych działających silnikach - wzoru żadnego nie znam.\nJutro wstawie link do nowego silnika, bo dotychczasowy poległ - za dużo energi cieplnej i tłok wypornościowy uległ stopieniu. Takie są skutki pogoni za obrotami na minute\n#171 15 Kwi 2009 08:50\nNowa zabawka, jeszcze idealnie nie wyregulowana, ale zapitala:\n#172 07 Maj 2009 13:37\nWymyśliłem sobie że zbuduję i poskładam kilka silniczków takich nisko temperaturowych. Coś podobnego do mojego prototypu http://picasaweb.google.pl/lh/photo/KLVzgMcnKK-QhixkeBf7XA?feat=directlink Tyle że duży cylinder chcę zrobić ze szkła bo miał by to być ładny model wycinany na CNC z Alu barwionego itp. Wysłałem zapytania o cenę wykonania cylindra (szkiełka fi 100mm i wysokość 20mm) i dostałem dwie odpowiedzi jedna 40 netto a druga 85,4 netto. Nie wiem czy śmiać się czy płakać. Przy 20 sztukach to chyba taniej zbudować własną hutę szkła.\n#173 09 Maj 2009 10:20\nWitam wpadłem na pomysł użyć zamiast tej szklanej rurki zużyty nabój CO2 z wiatrówki, przeciąć wsadzić trochę tej siateczki nawiercić gwint i by było.\nJak myślicie zadziała??\n#174 14 Maj 2009 23:16\nznalazłem rysunek w sieci na stronie http://www.logicsys.com.tw/ltdeng.htm\nsą proporcje tłoków i skoków dla silnika niskotemperaturowego.\n#175 18 Maj 2009 22:34\nPanowie.. a gdyby silnik Stirlinga zaprząc do produkcji energii elektrycznej za pomocą magnesów neodymowych rozmieszczonych na obrotowej tarczy a obok odpowiednie cewki?\n#176 19 Maj 2009 08:05\nPewnie że można tylko zobacz jakie to są wielkości tej energii albo jakie gabaryty miał by silnik. Przykład takiego silnika jest tu http://www.bekkoame.ne.jp/~khirata/academic/kiriki/yama1/index.html a to tylko 300W\n#177 22 Maj 2009 11:05\nRewelacja aż 300 wat. na działkę wystarczy. Aby rozświecić trzy żarówki po 100 wat. Temat moim zdaniem rozwojowy.\n#178 22 Maj 2009 11:15\nsprawność takiego silnika jest marna ale jak straty posłużą do ogrzewania domku lub wody do mycia to już może się opłacać.\n#179 22 Maj 2009 11:45\nZnalazłem (może ktoś już podał tą stronę)dość ciekawą stronę opisującą różne rodzaje silników.\n#180 29 Maj 2009 23:11\nChcę zbudować silnik z tej strony http://www.physics.sfasu.edu/astro/courses/egr112/StirlingEngine/stirling.html nie bardzo rozumiem zasade działania małego tłoka. w którym miejscu ma on byc zamontowany?\njak zminimalizować opory w tłoku głównym?\nPodobne tematy Silnik Stirlinga-model\nWitam wszystkich Chciałbym przedstawić model silnika Stirlinga który wykonałem pod koniec zeszłego roku. Jest to silnik spalania zewnętrznego... (63)


Pamięci mojej Lileńki. Urodzonej i zmarłej 3 stycznia 2010 roku – diora.me\nPamięci mojej Lileńki. Urodzonej i zmarłej 3 stycznia 2010 roku\nPosted On 15 października 2015\nKiedy umiera dziecko świat usuwa się spod stóp. To koniec . Koniec wszystkiego. Poczucie irracjonalności zdarzeń. Niewiara w to co się wydarzyło. Niepomierne zdumienie, że świat toczy się swoim rytmem, choć powinien się zatrzymać, widząc tak potwornie zaburzoną, własną kolej…\nBiała, drewniana skrzynka, zamiast wypasionego łóżeczka z baldachimem. Kaplica i wstrętny, ohydny ziąb zamiast radosnego powitania w domu, pierwszej kąpieli i usychającego pępka, co do którego nie do końca wiadomo, czy starannie doprowadzonym do 75% stężenia spirytusem go traktować, jak przy Młodej, czy zostawić w spokoju, jak przy Młodym. Nie ma przytulasów. Nie ma dylematów – obciąć poszpitalne szpony, czy łapki odziać w rękawiczki? Nie ma pobudek w nocy, ton prania w specjalnym proszku. I jakkolwiek by to nie zabrzmiało – nie ma kupy wyłażącej na plecy z nie do końca dopasowanej pieluszki, nie ma śmierdzącego, specjalnego kosza w łazience. Dacie radę sobie wyobrazić, że tego też może brakować? Ja tak. Bo ten brak bolał jak cholera…\nNie ma karmienia i wściekle bolących brodawek – jest tylko nieznośne mrowienie w piersiach, znane mi aż za dobrze dzięki Starszym, i nawał nikomu niepotrzebnego pokarmu, doprowadzający na skraj rozpaczy, niemal do szału. Tak. Są leki, tłumią, ale i tak czuć, więc w panice lecę do swojego gina, żeby natychmiast dał mi skuteczniejsze, bo jak nie to zwariuję!\nJedyne decyzje, które mogę podjąć wobec mojej Małej Myszki to w jakim ubraniu będzie pochowana w tej potwornej, zimnej ziemi. Bo styczeń, to w eleganckiej sukieneczce do chrztu zimno jak diabli, ale jak zbytnio opatulę, to latem będzie za ciepło. W jakiej trumience – zresztą okazało się, że tak malutka ma właściwie tylko jeden wzór, bo więcej się nie opłaca produkować, zbyt nędzny popyt… Jaki krzyż z tabliczką stanie u jej wezgłowia – nie wiedzieć czemu te dziecięce wyglądają, jakby powstawały z myślą o odpustowych straganach. Chce Pani „dorosły”, taki całkiem prosty, na pewno? Tak, proszę tylko trochę skrócić, żeby nie wywyższał się w dziecięcej alejce. Jest pustka. Ostatnie pożegnanie, nawet nie ma mowy o przytuleniu, bo jakoś jednak dziwnie wyjąć dziecko z trumienki i tulić. Jest buziak w czółko i nosek. Tak boleśnie za mało, za krótko, nie tak i nie po kolei…\nWłaściwie, pomimo że minęło już prawie sześć lat, nadal nie wierzę. Nie wierzę w to, że tej nie ma, że nie poszła do przedszkola, szkoły, że kiedy czytam na dobranoc nie ma tej jednej, małej główki do przytulania… Że mój rosnący po raz trzeci prawidłowo z każdym miesiącem brzuch nie zaowocował zdrową i uśmiechniętą dziewczynką… Że zamiast małego , ciepłego, kochanego stworka jest krótka, zaledwie ośmiogodzinna walka. A po niej puste ramiona, pełne nikomu niepotrzebnego mleka piersi i rozpacz – najczarniejsza z możliwych. Brak tak dojmujący, przenikliwy, że niemożliwy do przekazania komuś kto nie przeżył, nie doświadczył. Bolesne jak mało co kiwanie się, imitujące kołysanie. Rzut oka na przygotowane zawczasu wózek i ubranka, powodujący spazmy szlochu. Konieczność poinformowania rodzeństwa, że po pierwsze Lilka nigdy nie zagości w domu, po drugie mama nie będzie nadawała się do użytku przez bliżej nieokreślony czas, ponieważ ból i bezradność będą jej głównymi towarzyszami…\nRóżne słyszałam pomysły na złagodzenie straty:\n-Oj, no przecież nie zdążyłaś się przyzwyczaić…\nHalo, to nie chomik, albo inne zwierzątko domowe. To Dziecko, które powinnam wychowywać, tak samo jak dwójkę Starszych! To całe jego życie, którego zostało pozbawione, wszystkie wspólne chwile, z których nie dostaliśmy ani jednej. Ja nie straciłam ciąży, nawet nie noworodka. Ja straciłam również rozbrajającego roczniaka, histeryzującą dwulatkę, wystraszonego przedszkolaka, dumną pierwszoklasistkę, zbuntowaną gimnazjalistkę, stremowaną maturzystkę, ambitną studentkę, rozmarzoną pannę młodą, zięcia (nie wiadomo jakiego) i wyczekiwane wnuki… Wszystko… Każdą chwilę Jej życia, która powinna być naszym udziałem.\n-Pomyśl, że inni stracili osiemnastolatków, jest im gorzej!\nOddałabym bardzo wiele, żeby tych kilka lat z Lilką dostać. Żeby ją choć trochę poznać, żeby pogadać, żeby wiedzieć jaka jest. Tymczasem mogę sobie tylko wyobrażać… Zazdroszczę każdemu, którego dziecko żyło dłużej, każdemu, kto ma wspomnienia, mógł poczuć dotyk, oddech, uścisk. Ja zostałam z tego ograbiona…\n-Masz przecież dwójkę dzieci.\nMam, kocham bezwarunkowo i na zabój. Ale tego jednego, kochanego łebka, będzie brakowało zawsze. Kiedy czesałam Młodą to płakałam, bo Lilki już nie uczeszę. Kiedy szła do Komunii płakałam, bo Lilki nie poślę… Kiedy czytam do spania, kiedy rozmawiam, tłumaczę, pilnuję, kiedy kupuję kolejny galowy strój, kiedy kibicuję, kiedy robimy cokolwiek razem. Liczba kontrolna już nigdy się nie zgodzi. Powinna być nas w rodzinie piątka – jest czwórka.\n-Możesz jeszcze mieć dzieci – klin klinem.\nTak, wyprodukować bardzo łatwo. Na szybko, na zastępstwo, na zapełnienie pustych ramion, na ból i najczarniejszą rozpacz. Ale… Co z tym nowym życiem zrobić? Czy jestem gotowa na całkiem nowego Człowieka, czy szukam pocieszenia? Co mu odpowiem na najbardziej podstawowe pytanie: „Mamo, a czy gdyby Lilka żyła to pojawiłbym się/pojawiłabym się na tym świecie?”. Ja wiem, że nie, musiałabym skłamać… I cóż mam odpowiedzieć? Nie jestem siebie w tym względzie pewna, więc opcja „następne” odpada. Uważam, że nie mam prawa do tak dużego obciążenia kogokolwiek, a już na pewno nie własnego dziecka. Ja po prostu nie wiem, czy nie będę w nim szukać Lilki. Pomimo czasu, który upłynął, nie wiem…\nPochowałam w swoim życiu ukochaną Babcię, Dziadka, w tym roku Tatę. Ale to jest jakoś tak po kolei, wpisane w nasz życiorys. I choć towarzyszy temu wiele emocji – normalne. Śmierć Dziecka to odwrócenie pojęć, absurd, chichot losu… Coś co nie powinno się wydarzyć, na co nikt nie jest gotowy. Coś po czym bardzo trudno jest się podnieść, wrócić do życia. I nie da się wrócić do takiego, które było przedtem. Po prostu ono dzieli się na „przed” i „po”. Zaakceptowanie tego stanu rzeczy to nie jest sztuka na raz. To długotrwały proces. Właściwie uczenie się życia od nowa – bo przecież miało być spokojne, szczęśliwe. A tymczasem trzeba zacząć żyć na całość, z tym tak potwornie bolesnym brakiem. Walczyć z myślami, że może coś jeszcze mogłam zrobić, żeby żyła.\nA kiedy minie już jakiś czas, ten najgorszy, każda sprawiana sobie przyjemność, choćby najprostsza, jak czytanie kryminału, powoduje wyrzuty sumienia. Że mnie nie wolno, bo to bezcześci pamięć. Że ja tu sobie imprezuję, spotykam się ze znajomymi, gadam o głupotach, a ona nie żyje…\nUczyłam się świata na nowo. Wszystkie, jak ja to nazywam, „pierwsze razy”. Pierwsza Wielkanoc, pierwszy Dzień Matki, pierwszy Dzień Dziecka, pierwszy dzień listopada, który nigdy nie powinien dotyczyć mojego dziecka, pierwsze Boże Narodzenie i pierwsze urodziny Lilki. Każdy z nich szarpał, kopał, dusił…\nDopiero po roku zaczęłam stawiać nieśmiałe kroki w stronę życia. Osadzać się z powrotem na ziemi. Ze zdumieniem odkrywałam, że można, da się.\nTeraz, po prawie sześciu latach, bogatsza w doświadczenie, wiedzę, setki rozmów z rodzicami po stracie, mogę z pełną świadomością powiedzieć: życie, pełne, wartościowe, po śmierci dziecka jest możliwe. Inne, ale jest. Jeśli takie doświadczenie stało się Waszym udziałem ratujcie siebie, bo to jest najcenniejsze co macie. Biegu zdarzeń ani czasu nie da się odwrócić, ale można wykorzystać ten, który dostaliście – dla siebie, rodziny, a jeśli jej brakuje, pomagając innym. Skupić się na tym, żeby z bezsensownej śmierci wyciągnąć tyle dobra, ile się da. Ja tak właśnie staram się robić, a każdy sygnał, że komuś pomogłam, nadaje sens króciutkiemu życiu mojej Lilki .\nPod tym linkiem można znaleźć informacje na temat wydarzeń, związanych z Dniem Dziecka Utraconego – 15 października, organizowanych w całej Polsce: Dzień Dziecka Utraconego 2015\nDzieci i śmierć\n6 niebezpieczeństw, na które rodzice narażają swoje dzieci\n10 powodów, dla których warto słuchać rad psychologa.\nPrzytulam Cie mocno do mojego serca,do moich rozdraznionych mysli,chlodu ktory czuje w kazdym koniuszku.Ja wiem…\n15 października 2015 Odpowiedz\nDziękuję. Też przytulam.\nSzesc lat. To niby tak duzo i cale nie. U nas minelo cztery. Nadal sie teskni,prawda? Mozn juz zyc,prawie normalnie lecz w ciaz kogos brak. Tak bardzo brak. Przytulam.\nCały czas, inaczej, spokojniej, ale bez przerwy…\nNie wiem o czym mówisz. Mam dwie Córki. I mimo, że z siedmiolatką mam problemy wychowawcze to czytając Twój elaborat płaczę. Płaczę bo narzekam , że nie czuję więzi z moją Myszką, że ma hardy charakter i ciężko się do Niej zbliżyć. Jednak jak pomyślę o Tobie to płaczę tym mocniej, bo ja mam szansę to naprawić. Mam szansę spróbować. I jest mi cholernie przykro, że Ty jej nie masz… Ściskam !\nZryczalam się tak strasznie, że nie widzę ekranu. Żadna matka nie powinna doświadczać takiego bólu. przytulam mocno i ślę modlitwę za twoją malutka duszyczke 🙁\n16 października 2015 Odpowiedz\nSiedzę. Czytam. I płaczę… Jestem mamą dwójki dzieci… I nie jestem w stanie sobie wyobrazić takiej tragedii… Bardzo współczuję… I mam nadzieję, że nigdy nie powiem: rozumiem jak to jest…. Pozdrawiam ciepło w tym ważnym dniu…\nPrzytulam również …. popłakałam się i cała aż się trzęsę, wróciły wspomnienia … żadna matka nie zrozumie takiej straty i oby żadne z Was tego nie doświadczyły ….\npamietam jeszcze skrzypienie kol wozka na ktorym bylam wieziona podziemnymi korytarzami na patamorfologie…\nTo takie wspomnienia, które zostają na zawsze…\nZazdroszczę Ci tych 8 godzin, mnie nawet tyle nie było dane. Ciąża książkowa zakończyła się wywołaniem porodu w 22 tygodniu, bo serduszko mojego synka przestało bić. I jak nauczyć pęknięte serce bić na nowo, kiedy ono przestało bić wraz z ustaniem bicia serduszka Alberta.\nNiestety te osiem godzin było dane mojemu mężowi, to on był z nią do końca… Córeczka, zanim zdążyłam się wybudzić z narkozy, została przewieziona na specjalistyczny oddział do innego szpitala…\nWzruszyłam się mocno. Upłakałam czytając Pani wpis. Mogę tylko współczuć. U nas nie jest kolorowo, ale Łucunia jednak żyje. Zmaga się z chorobami od urodzenia, ale jednak możemy cieszyć się z każdej spędzonej z nią chwili, cały czas wierząc, że wygra swoją walkę.\nPrzesyłam ciepłe uściski\nRównież ściskam i przesyłam dużo mocy.\nZ każdym zdaniem się identyfikuję. Z tym, że Hania była moim pierwszym dzieckiem. W moim przypadku kolejne dziecko mnie uratowało. Nie obawiam się pytań o to, czy gdyby Hania żyła to ona by się pojawiła na świecie, ponieważ odpowiedź brzmi: oczywiście. Stało się jedynie tak, że pojawiłaś się na świecie wcześniej. Z drugiej strony myślę czasem, że nikt na świecie nie jest podobny do Hani bardziej niż jej siostra… nie oznacza to oczywiście, że drugie dziecko może zastąpić to pierwsze, to nigdy nie jest możliwe w moim pojęciu świata. A jednak nie wiem, gdzie bym była gdybym nie mogła w końcu poczuć się matką. Myślę, że to bardzo indywidualna kwestia.\nTo prawda. Ja pisałam oczywiście o sobie. Zapewne gdyby Lilka była pierwsza, moje odczucia byłyby kompletnie inne. Przytulam.\nTak było u mnie. W maju minęło 9 lat, a wciąż boli. Żyje się, pewnie, bo trzeba, bo mąż, rodzina, nadzieja… Ale tęskni się nadal. Człowiek tylko uczy się z tym żyć.\nJuleńka była moim pierwszym dzieckiem. Ukochanym, wymarzonym. Nawet imię Jej wybrałam jeszcze w liceum, 6 lat przed Jej pojawieniem się w moim życiu… Przyszła na świat nagle w 27tc, zdrowa, 7 pkt Apgar, samodzielny oddech, zero wylewów, była tylko maleńka i ta Jej waga, trud jej zwiększenia były Jej jedynym problemem przez prawie 2 miesiące. A gdy wreszcie udało się przekroczyć 1kg, zachorowała na zapalenie płuc. Odeszła 2 miesiące i 8 dni po narodzinach, tuż przed urodzinami swojego taty, tuż przed Dniem Matki…\n1,5r później urodziłam synka. Pół ciąży leżałam plackiem, biorąc leki przeciwskurczowe, by nie przeżywać tego dramatu po raz drugi. Udało się wytrwać tak do 37tc. Synek przyszedł na świat cały i zdrowy. To pytanie już u nas padło. I też odpowiedziałam, że urodziłby się na pewno, tylko pewnie troszkę później. Potem było pytanie, które o wiele mocniej ścinęło mi gardło i serce – „Urodziłem się, gdy Juleńka zmarła. A skoro ja żyję, to znaczy, że już nie urodzisz trzeciego dziecka, tak?” :'(\nDziś jestem w ciąży po raz trzeci. Staram się ze wszystkich sił odganiać czarne myśli. Oczywiście, że będę leżeć i łykać znów tonę leków, jeśli będzie trzeba. Gdyby lekarz prowadzący moją pierwszą ciążę nie zlekceważył mnie i sygnałów, które wysyłało moje ciało, wtedy też bym leżała cierpliwie, a potem życie mojej rodziny wyglądałoby pewnie zupełnie inaczej. Za drugim razem lepiej trafiłam i sama byłam mądrzejsza, czujna, odważniejsza w wyrażaniu swoich uczuć, oczekiwań, obaw. Wciąż mam nadzieję, że tym razem będzie inaczej, ale widmo to niestety wisi nad nami i choćbym nie wiem jak na siebie uważała, nie mam na to wpływu. Pozostaje zaufać jeszcze raz sobie, swojej intuicji i ciału oraz lekarce, która uratowała życie mojemu synkowi. Trzy miesiące za nami. Każdy kolejny to cud.\nJuleńki jednak nikt nigdy mi nie zastąpi… I nic nigdy nie wymaże ze mnie tego panicznego lęku o życie moich dzieci.\nTulę serdecznie wszystkie obecne to Aniołkowe Mamy.\nPrzezylam, rozumiem 🙁 u nas za chwile mina 4 lata. Tez Córeczka, tez Jej nie widzialam, dla odmiany to mnie przewieźli do innego szpitala by ratować. Na drugi dzień odeszla a ja gdyby nie zdjęcie z inkubatora i krotki filmik niewiedzialabym jak wygląda. Teraz mam Syna, za chwile skończy rok. Jakby bylo gdyby Ona byla? Czy On by wtedy byl? Nie wiem. Pozdrawiam…\nPytania, na które właściwie nie ma odpowiedzi…\nSerdecznie współczuje… Moja Dzidzia była tylko cztery miesiące pod moim sercem gdy jej malutkie serduszko przestało bic, a ból po jej odejściu niewyobrazalny… Codziennie śpiewając kołysanki na dobranoc mojej Córci i Synkowy zawsze myśle o moim Aniolku. Boże, jak ja tęsknie! Nie tak miało być…\nNie tak… Zupełnie nie tak…\nPrzeczytałam Pani artykuł i bardzo się wzruszyłam. Sama mam jednego synka, dwie ciąże straciłam co bardzo przeżyłam, a teraz jestem w 18 tyg ciąży, z którą od początku są komplikacje i modlę się w duszy, żeby tym razem jednak wszystko było w porządku, żeby tę ciążę udało mi się donosić i dzieciątko było zdrowe… Natomiast mam przyjaciółkę, która dwa lata temu urodziła córeczkę i niestety po 3 dniach malutka zmarła. Okazało się, że miała wadę wątroby, której nie dało się wykryć na usg. Przyjaciółka do tej pory nie doszła do siebie, tzn. stara się żyć normalnie ale stroni zarówno od kobiet w ciąży jak i od dzieci. Absolutnie się jej nie dziwię, bo przeżyła straszną tragedię. Chciałabym jej jednak jakoś pomóc, pomóc choć w części wrócić do „życia”. Czy jest coś, co można dla osoby z takimi przeżyciami zrobić?\nSciskam Panią mocno!\nPolecam forum na stronie http://www.dlaczego.org.pl\nA oprócz tego wklejam podpowiedzi:\n1. Chciałabym, by moje dziecko nie umarło. Chciałabym je mieć z powrotem.\n2. Chciałbym, byś się nie bał wymawiając imię mojego dziecka. Moje dziecko istniało i było dla mnie bardzo ważne. Potrzebuję usłyszeć, że było ono ważne także dla Ciebie.\n3. Jeśli płaczę lub reaguję emocjonalnie, gdy mówisz o moim dziecku chciałabym, byś wiedział, że to nie dlatego, że mnie ranisz. Czuję wówczas, że pamiętasz; czuję twoją troskę! Śmierć mojego dziecka jest przyczyną moich łez. Rozmawiasz ze mną o moim dziecku, pozwoliłeś mi podzielić się smutkiem. Dziękuję Ci za to\n4. Chciałbym, byś nie „zabijał” ponownie mego dziecka usuwając jego zdjęcia, rysunki, pamiątki ze swojego domu.\n5. Bycie rodzicem w żałobie nie jest zaraźliwe, więc chciałbym byś mnie nie unikał. Potrzebuję Cię teraz bardziej niż kiedykolwiek.\n6. Potrzebuje urozmaicenia, chcę usłyszeć co u Ciebie, lecz chcę, byś także słuchał mnie. Mogę być smutna. Mogę płakać, lecz chciałabym, byś pozwolił mi mówić o moim dziecku; to mój ulubiony temat.\n7. Wiem, że często o mnie myślisz i się modlisz. Wiem, że śmierć mojego dziecka boli Cię także. Chciałabym o tym wiedzieć: powiedz mi to przez telefon, napisz list lub uściśnij mnie.\n8. Chciałbym żebyś nie oczekiwał, że moja żałoba skończy się wraz z upływem sześciu miesięcy. Pierwsze miesiące są dla mnie szczególnie traumatyczne; chciałbym jednak być zrozumiał, że mój żal nie będzie mieć końca. Będę cierpiała z powodu śmierci mojego dziecka aż do ostatniego dnia mego życia.\n9. Naprawdę staram się „zaleczyć”, chciałabym jednak byś zrozumiał, że nigdy nie będę w pełni wyleczona. Zawsze będę tęskniła za moim dzieckiem i będę pełna żalu, że już nie żyje.\n10. Chciałabym byś nie oczekiwał ode mnie „NIE MYŚLENIA O TYM” lub „BYCIA SZCZĘŚLIWĄ”. Nie sprostam żadnemu z tych oczekiwań przez długi czas.\n11. Nie chciałabym traktował mnie jak „OBIEKT LITOŚCI”, chciałabym jednak byś pozwolił mi na smutek. Zanim się „wyleczę” to musi boleć.\n12. Chciałabym byś zrozumiał, że moje życie roztrzaskało się w drobny mak. Wiem, że to przygnębiające być blisko mnie, gdy tak czuję. Proszę bądź cierpliwy w stosunku do mnie, tak jak i ja jestem.\n13. Gdy mówię „U mnie w porządku”, chciałabym, byś zrozumiał, że „NIE JEST MI DOBRZE”, a każdy dzień to zmaganie się ze śmiercią mojego dziecka.\n14. Chciałabym byś wiedział, że wszystkie moje reakcje związane z żałobą są normalne. Możesz spodziewać się depresji, złości, wszechogarniającego poczucia beznadziejności i smutku. Proszę więc, wybacz mi, że czasem jestem cicha i wycofana, innym zaś razem irytuję się i zachowuje ekscentrycznie.\n15. Twoja rada by „żyć dzień za dniem” i tak odmierzać czas jest doskonała. Jednak obecnie, dzień to zbyt dużo i zbyt szybko dla mnie. Chciałabym wiedzieć, że daję sobie radę z godzina po godzinie.\n16. Zaproponuj od czasu do czasu pojechać ze mną na cmentarz, zapalić lampkę, pomilczeć chwilę. Nie za często, tylko czasami. Daj mi znać że pamiętasz.\n19. Nie mów: jesteś młoda, będziesz miała kolejne dzieci. Być może będzie dane mi się cieszyć jeszcze nie jednym dzieckiem, najpierw jednak muszę opłakać to, które odeszło. I żadne inne dziecko mi go nie zastąpi.\n20. Najważniejsze: Wspomnij czasem o mim dziecku. Nie udawaj, że nie istniało. Słowa mniej bolą niż uporczywe milczenie.\nBardzo współczuję. Czytając to, łzy spływały po policzkach. Moja Mama straciła dwoje dzieci, a ja rodzeństwo. Mimo, że minęło już 17 i 15lat, ja nadal pamiętam i nie potrafię się z tym pogodzić. Sama jestem teraz w drugiej ciąży i mam nadzieję, że wszystko będzie dobrze… Pozdrawiam\nTrzymam kciuki za zdrowe i szczęśliwe dzieciątko!\nNie mogę napisać, że wiem, co czujesz, bo jest jasne, że nie wiem. To może wiedzieć tylko matka.\nDobrze, że napisałaś ten post, bardzo dobrze, pomożesz osobom, które również przeszły tę drogę.\nOby Twój ból usunął się głęboko w cień.\nDlatego powstał. Żeby inni po takiej traumie wiedzieli, że życie się nie kończy.\nSiedzę , czytam , placze, czułam i czuje to samo każdego dnia….moja Córeczka Miała Osiem Miesięcy Gdy Mi Ja Zabrano, Za Mało , Za Krótko. …mam dwie córki a hej i tak brak mi każdego każdego dnia. …\nTo nigdy nie mija. Kasia i Tereska mialyby juz 24 lata. Im wiecej czasu mija, tym czesciej przychodza mysli kim bylyby, co robilyby, i wiele wiele innych pytan. To nigdy nie mija a wrecz przeciwnie.\nJest zawsze z nami…\nPrzytulam Cie mocno, najmocniej jak tylko potrafię 🌹❤\nPrzytulam Was Wszystkie bardzo mocno. Ja również straciłam nasze pierwsze dzieciątko, 3 lata temu w 10 tyg.serduszko przestało bić…świat stanął w miejscu. …nie chciało mi się wstawać rano…Powrót do pracy był trudny-jestem położną. Nasz aniołek na zawsze pozostanie w naszych sercach. Dziś z nami jest nasz synek który ma 2 latka❤\nCiebie też przytulam <3\nRozumiem Cię… Tylko Mamy Po Stracie rozumieją.. U mnie to już albo dopiero 8 lat..Jak myślę ile rzeczy nie było mi dane zrobić z moją córką to serce mi się zatrzymuje z żalu. Mam jeszcze dwoje dzieci ale już zawsze będę mamą trójki..ZAWSZE\nNiestety, ja również wiem jak to jest… Kubuś odszedł 4 lata temu, dokładnie w Dzień Dziecka Utraconego. Miałam go dla siebie 3 i pół miesiąca. Z jednej strony tylko tyle, z drugiej aż tyle czasu, bo wiem, że wiele Mam nie miało ani minuty.\nleze i płacze .. Gdy małe stopki mojej Amelki kopia mnie po twarzy… Nie wyobrażam sobie tego bólu twojego i innych rodzicow tutaj komentujących. Podziwiam za to ze dajecie rade, za to ze sie nie podaliście!\n7 września nasze dziecko skończyłoby trzy lata. Niestety w 10 tc serce przestało bić. Nie dane nam było przytulić, pogłaskać i spojrzeć w oczy. Prawie codziennie myślę jakby wyglądało, kim by było. W tym roku byłoby przecież przedszkole, później zerówka, szkoła… Dziękuję Bogu, za pierwszą córkę, która dała nam siłę, żeby zmierzyć się z tym wszystkim. Później urodziła się druga córka. Cały czas boli.\nMerci pour tous ces commentaires sympa HS : prochains billets prÃ©vus pour aprÃ¨s les fÃªtes. Faudra que je fasse baisser mon taux de cholestÃ©rol avant de recommencer Ã Ã©crire ^^\n13 listopada 2016 Odpowiedz\nTekst idealnie trafny moge w tym tekscie tylko zmienic imie Lilki na imie Kubusia. Sama pamietam jak odciągałam pokarm i ryczałam za kazdym razem kiedy musiałam je wylewać do umywalki ….. ;(\nNigdy nikt nie zrozumie straty dziecka kto tego nie przeżył nawet takie które dane nam było na chwile. Kiedyś nie byłam w stanie tez zrozumieć i pewnie myślała bym podobnie jak znajomi którzy mówili Ci ze nie zdazylas się przyzwyczaić ale pod koniec lipca urodziłam synka niby donoszonego a płuca nie działały jak potrzeba zrobiła się odmawia plucko się zapadło i leżał dwa tygodnie na Oiomie, wyszedł z tego ale dla mnie była to osobista tylko moja tragedia nie męża dziadków itd tylko moja. Każdego dnia wchodząc tam siedziałam i wylam bo nie wiedziałam co zastane. Ogromnie współczuję bo na takie rzeczy nikt nie jest gotowy i silny\nNa to nie da się przygotować 🙁\nNasze pierwsze dziecko odeszło ode nas bardzo wcześnie, w trzecim miesiącu ciąży. Bolało. Bardzo. Minęło 9 lat, mamy dwie córki, ale myślimy o tym tak, że mamy Troje Dzieci.\nNie mam mądrych słów. Mogę jedynie usiąść obok i pomilczeć tu z Wami wszystkimi. Potrzymać wirtualnie za rękę.\nBo macie troje, tak jak ja. Tulę <3\nNada zmarła w wieku 7 miesięcy i 7 dni, 7 stycznia 2014 roku o godzinie 7.10 rano…Świat zatrzymał się tego dnia i ruszył tylko już innym trybem. To miał być taki średni zabieg…\nWiem co czujesz, co czujecie…Dziecko było i dziecka nie ma. Nic go nie zastąpi, możemy tylko nauczyć się żyć z pustką. W miarę racjonalnie…\nTo są brzydkie buty.\nNienawidzę moich butów.\nKażdego dnia ubieram je i każdego dnia chcę mieć inną parę butów.\nW niektóre dni moje buty ranią mnie tak bardzo, że nie wierzę w\nPomimo to cały czas je noszę.\nCzuję dziwne spojrzenia, kiedy mam na sobie te buty.\nSpojrzenia pełne współczucia.\nWidzę w oczach innych ulgę, że to nie ich buty, tylko moje.\nOni nigdy nie rozmawiają o moich butach.\nGdyby do nich dotarło, jak okropne są moje buty, mogliby poczuć się\nAby naprawdę zrozumieć czym są moje buty, musisz w nich chodzić.\nKiedy jednak już je włożysz, nie możesz ich nigdy zdjąć.\nTeraz dopiero rozumiem, że nie jestem jedyną, która nosi te buty.\nJest wiele takich par butów na świecie.\nNiektóre kobiety, tak jak ja, codziennie cierpią, gdy próbują w nich\nNiektóre nauczyły się już w nich chodzić, więc buty nie ranią ich aż\nNiektóre muszą długo chodzić w butach\nzanim zrozumieją, jak bardzo je ranią.\nŻadna kobieta nie zasługuje na to, by nosić te buty.\nJednak z powodu tych butów jestem silniejszą kobietą.\nOne dają mi siłę by stawiać czoło wszystkiemu.\nOne sprawiły, że jestem taką, jaką jestem.\nJuż zawsze będę chodziła w butach kobiety, która straciła dziecko.\nNo i znowu się poryczałam choć to już 28 lat jak Mały zniknął. I mimo rodzeństwa pozostała LUKA.\nBo czas leczy rany, ale nie bez śladu. Blizna jest na zawsze. Przytulam <3\nWspółczuję Ci Twojej straty. Też to przeżyłam 5 tygodni temu… Mój świat się zatrzymał… Piękne słowa, pięknie to wszystko opisałaś, dokładnie to co ja sama czuję w każdej chwili mojego życia. Nasze puste ramiona takie ciężkie…\nJeśli możesz, zapraszam na spotkania grup wsparcia. Warto – mnie postawiły na nogi. Pod tym linkiem znajdziesz informację: http://www.dlaczego.org.pl/forum/index.php?bn=nowe_grupywsparcia\nPrzytulam i ślę tyle sił ile mogę na ten najtrudniejszy czas <3\nDziękuję, moze spróbuję za jakiś czas. Tymaczasem czytam Twój tekst już któryś raz i ciągle płacze. Zosia była naszym pierwszym dzieckiem…\nTez stracilam Lilke w 2009 r. Zasnela w brzusZku i zostala malym aniolkiem. Choc mam jeszcze 2 cory pamietam jak wygladala do dZis\nCzy my przypadkiem nie „znamy się” z dlaczegowego forum?\nno i się poryczałam 🙁 ją dwa razy straciłam swoje maleństwa a wszystko znowu wcóciło. Nie życzę nikomu takich przykrości bo choć czas przemija to te straty bardzo bolą każdego dnia\nCzasem trzeba wrócić, żeby móc pójść dalej. Przytulam <3\nNawet nie wiadomo co powiedziec… Co,ze współczuję? Wiadomo bardzo ciężkie do przeżycia… 😓 bol nie do opisania…. Nie powiem,ze wiem co czujecie ale staram się rozumieć … Obecnie jestem w 20 tc mam nadzieje,ze będzie wszystko dobrze bo komplikacje sa od poczatku. Takich ludzi jak Ty właśnie potrzeba rodzinom które straciły. Swoje pociechy. Jestes takim promykiem który daje nadzieje… Wszystko co napisalas bylo tak prawdziwe… Nie sposób by lza nie zakrecila sie w oku.. Jestem z Toba i z wami wszystkimi drodzy rodzice . . Bóg i sila z Wami. Sciskam .\nDziękuję bardzo za ciepłe słowa. Trzymam kciuki za szczęśliwe rozwiązanie :*\nJą siedzę i płacze ją równiez to przeżyłam dzidzia zmarła w brzuszku a teraz mam synka 2latka z którym w ciąży miałam.problemy i bardzo wczeesnie się urodził 31tydzień leżąc na ojomie prawie umierał żyje i jest zdrowy ale wciąż myślę o dzidzi która straciłam w brzuszku przed nim i płacze\nJa swojego Aniołka straciłam w 13tc kiedy dostałam bóle nie było szans na dojechanie do szpitala momentalnie odeszły mi wody kiedy włożyłam rękę miedzy nogi wyciągnęłam je trzymając malutka kruszynke do szpitala jechałam cały czas trzymając tą kruszynkę i szlochając straciłam Go dzień przed urodzinami starszego syna. Po 2h poproszono mnie o odebranie zwłok dziecka nie mogłam nawet być gdy było pochowane … Do dziś urodziny starszego syna to nie tylko radość ale i ból…..\nBardzo współczuję aż płacze jestem z tobą tulam 🙁\nTak, te uczucia cały czas mieszają się ze sobą…\nTrzy dni temu minął rok jak nasze Twixy podzieliły się między Ziemię i Niebo… Gustaw został z nami, Gabrysia odeszła. Nawet Jej nie widziałam… Nie mam zdjęcia, filmu, niczego poza miejscem na cmentarzu [<3] Boli nadal, boli bardzo, szczególnie, jak wspomniałaś, w tych szczęśliwych chwilach, kiedy okazuje się, że tylko On cieszy się z bujania na huśtawce, z kąpieli, z pysznego posiłku…\nMamy Gucia i to On od początku trzymał nas przy życiu. Dziękujemy za Niego, ale już na zawsze będziemy rodzicami Twixów.\nMiejmy nadzieję, ze nie tylko Ich 🙂\nJa tylko dzięki forum na stronie http://www.dlaczego.org.pl wiedziałam, że trzeba pomimo traumy gromadzić pamiątki. Gdyby nie to… Też nie miałabym ani zdjęcia, ani Lilkowej czapeczki, ani Lilkowych skarpetoszek…\nTrzymam kciuki za powiększenie gromadki!\nTeraz też bylibyśmy „mądrzejsi” (obyśmy już nigdy nie musieli z tej wiedzy korzystać…), wtedy to był 26 tydzień ciąży i poród, którego absolutnie nikt się nie spodziewał. Gabrysia żyła tylko 3,5 godziny… 3,5 godziny przez które ja leżałam plackiem na sali pooperacyjnej, a Mąż zaskoczony i zrozpaczony nawet nie pomyślał, by zrobić Jej zdjęcie. Mam żal, że nikt z personelu medycznego Mu tego nie podpowiedział, nie zachęcił do dotknięcia Jej, jakiejś wspólnej chwili….przecież wiedzieli…\nPortal dlaczego bardzo mi pomógł, a Ty napisałaś najbardziej prawdziwy tekst o życiu po śmierci dziecka, jaki kiedykolwiek udało mi się przeczytać.\nDziękuję i przytulam mocno :-*\nDaleko nam jeszcze do świata, w którym personel medyczny ma wiedzę co robić. Są już szpitale, które reagują fantastycznie, ale są i te z poprzedniej epoki…\nDziękuję i też przytulam.\nPo przeczytaniu… ciężko mi nawet ubrać w słowa to co czuję, jest mi nieopisanie przykro. Sama tego nie przeżyłam, mam obok siebie dwie zdrowe córeczki i nie wyobrażam sobie, jakby którejś z nich miało nie być. Nie wiem czy potrafiłabym sobie z tym poradzić, chyba nie…\nBardzo przykre:(moj synek zmarl 1 czerwca 2011 w dzien dziecka mial 2 latka i 3 miesiace najgorsze dla mnie jest wlasnie dzien dziecka,Boze Narodzenie,urodziny……bo jednemu synkowi kupuje pilke,gry,samochodziki itp a Aniolkowi musze kupic znicz albo bukiet kwiatow:(\nJa zawsze stawiam coś, co jest symbolem obecności Lilki. Mam taką specjalną świeczkę. Wiem, że ona gdzieś jest, bo dowodów swojej obecności dała mi bardzo, bardzo wiele.\nPrzepiękny, wzruszający tekst. Ból ciężki do wyobrażenia. Mam trzy córki, najmłodsza 16 miesięcy. Nam dane jest cieszyć się każdą chwilą , każdym uśmiechem, spojrzeniem. Przeżywać wszystkie radości i smutki. Po prostu być razem. Nie doceniamy tego. Bardzo współczuję tej ogromnej straty w Waszym życiu. Mocno przytulam\nKochana, rozumiem. Straciłam dwoje dzieci pierwszych, za małych żeby znać płeć. Mam 2 kolejnych, cudownych. Jednak za Tamtymi aniolkami tęsknię. Jak miło, że możemy być razem myślami chociaż się nie znamy. Jednak rozumiemy. Czytałam, że te dzieci siedzą przy tronie Boga. Zaraz za hierarchia aniołów. Pan Bóg ich bardzo kocha, są Jego pociechą i radością. Tak ich kocha, że nie potrafi im odmawiać niczego. Dlatego możemy ich prosić o wstawiennictwo, zwłaszcza rodzina. Od tej pory mi łatwiej żyć i godzić się z utratą. Teraz myślę, że może będę mogła nadać im imiona 🙂 Juz nie mogę się doczekać kiedy ich zobaczę. Kiedyś córeczka miała 3 lata. Miała gorączkę, nagle usiadła na łóżku i mówi : mamo zobacz tu są dwa aniołki, śmieją się do mnie, widzisz, są takie piękne 🙂 tylko jeden raz. Buziaczki 💖\nTrzeba nadać, żeby wiedzieć jak o nich myśleć. Przytulam :*\nLeżę z moim młodszym 2msc synkiem , ułożonym na mnie i płacze… Nawet nie wiem co napisać , mam wrażenie ,ze wszystko co powiem to będzie za mało, bo przecież ja tego nie rozumiem nikt nie jest w stanie zrozumieć, kto nie doświadczył.. To nie rodzic powinien chować dziecko, to nie tak powinno być, czemu bóg zabiera te male niewinne skarby, jesteście wszystkie takie silne ,ze umiecie zmierzyć sie z życiem, ściskam mocno!!! Chciałam napisać więcej ale wszystko to będzie za mało, tego żalu nie da sie opisać… Ubrać w słowa.. To jest w sercu głęboko..\nDziękuję bardzo za dobre myśli i pamięć. To najważniejsze.\nDwa lata temu 40tydzien ciazy wszystko wydawalo sie idealnie wszystko dopiete na ostatni guzik łóżeczko ubranka itd, nagle akcja porodowa jazda do szpitala i krótka wiadomość od lekarza ,,przykto mi ale serduszko córki nie bije,, potem 6h porodu i tylko sekundy kiedy widzialam Amelcie po raz pierwszy i ostatni. Co prawda odwiwdzam ją na cmentarzu ale to już nie jest to samo. Ale chodz mam teraz druga córcie to Amelcia w moim sercu jest i nie wstydze sie mówic o tym,że mam dwoje dzieci a nie jedno chodz ludzie dziwnie reaguja.\nW nosie mam jak reagują. U mnie w głównym pokoju wiszą zdjęcia całej trójki. Lilki po prostu nie można pominąć.\nNiech reaguja sobie jak chca lecz to nasze dzieci i chodz są Aniołkami to o nich sie nie da zapomnac zawsze były są i będą w naszych sercach.\nJestem mamą dwóch córek,11 letniej Wiktorii i pół rocznej Lilki. Ogromnie wzruszyly mnie Twoje słowa. Ja bym chyba umarła z żalu. Nawet nie jestem sobie w stanie wyobrazić co czuję matka która traci dziecko. Pozdrawiam ciepło i bardzo współczuję.\n„klin klinem”- tak mówią. Po moich bliźniakach zostało mi tylko wspomnienie dwóch KROPECZEK na ekranie usg- resztę tego co się działo wymazałam z pamięci (a może ze stresu nawet nie odnotowałam). Myślałam, że dam radę zapomnieć – czas leczy rany (mówili). Teraz jestem mamą adopcyjną i wiecie, czas nie wyleczył moich ran, nic nie wypełniło tej pustki. Kocham dzieci które są ze mną tu i teraz, ale tęsknie za moimi KROPECZKAMI – odbiera mi to dużą część radości z macierzyństwa. W dni takie jak dziś ta tęsknota za utraconymi dziećmi z którymi nie mogłam się nawet pożegnać doprowadza do obłędu, do potoku łez którym nie widać końca….\nZ każdym rokiem jest inaczej. Spokojniej, stateczniej… Tulę Ciebie i Kropeczki :*\nJest inaczej każdego miesiąca. Niestety nie straciłam tylko Kropeczek. Straciłam wtedy wszelką możliwość na ujrzenie uśmiechu ukochanego męża, koloru moich wyjątkowo zielonych oczu w innej osóbce. I tak naprawde nie umiem Wam odpowiedzieć która strata boli bardziej.\nBardzo przytulam. I bardzo jestem z Ciebie dumna. I ryczę jak bóbr.\nZabrzmi to strasznie, ale zazdroszczę… Zazdroszczę każdego dnia ciąży, każdej godziny Jej życia. Odeszła, ale fizycznie była. Cały świat odnotował to ważne wydarzenie. Mikołaj nie miał tyle szczęścia. Po roku starania w końcu magiczne dwie kreski! Radość nie do opisania. Nasza jedynaczka doczeka się rodzeństwa. Decyzję o tym najpierw odkładaliśmy, bo kredyt na mieszkanie, utrata pracy…ale w końcu jest, udało się! Mogę szczęście trwało całe 2 tygodnie. Gdyby nie badania krwi, nikt nie przydałby mnie nawet do szpitala. Silny ból brzucha i krwawienie. Ale nie tak mocne, może to nic takiego. Może coś z tego będzie. MOŻE… Każdy kolejny dzień pobytu w szpitalu przynosił ze sobą coraz gorsze diagnozy. W końcu ta ostateczna – ciąża pozamaciczna w prawym jajowodzie. Pamiątka po niepotrzebnym usunięciu wyrostka 10 lat wcześniej. Tak, zrosty w moim brzuchu zabiły moje dziecko, które nie miało szansy bezpiecznie dokończyć rozpoczętej podróży. Ból, rozpacz, zdezorientowanie… Nie miałam nawet szansy na pogrzeb, ponieważ cześć „materiału” poszła do badań histopatologicznych, a reszta pewnie do utylizacji. Nie wystarczyło nawet, żeby wysłać do badań genetycznych i potwierdzić płeć. A ja po prostu wiem, że to był chłopiec. 24.11 mija rok od kiedy otrzymałam tabletki poronne na oczyszczenie macicy, 26.11 przeszłam zabieg usunięcia jajowodu z martwą ciążą… Co więc jest tak naprawdę datą śmierci mojego dziecka? To wszystko jest tak irracjonalne, że aż boli. Najgorsze jest to, że wszyscy wkoło nie traktują mojej żałoby poważnie, bo przecież nie zdążyłam się przyzwyczaić… A ja tak bardzo chciałabym móc się przyzwyczaić. Gdy zaczynam z kimkolwiek rozmawiać na ten temat słyszę o takich tragediach jaka spotkała Panią i czuje się winna. Winna użalania się nad sobą, roztrząsania, wracania do przeszłości… Przecież inni mają gorzej! Są ludzie, którzy wogole nie mogą mieć dzieci. A mnie po prostu to wszystko guzik obchodzi, bo czy można licytować się na cierpienie?\nTo jest najgorsze. Nie wolno nikomu odmawiać prawa do żałoby i pożegnania… Nie da się zmierzyć czyjejś rozpaczy i bólu. I nie wolno porównywać „komu lepiej komu gorzej”. To krzywdzące i niesprawiedliwe, że tak często ból osoby po poronieniu jest umniejszany, sprowadzany do czegoś w rodzaju „fanaberii”… Współczuję i tulę <3\nJestem młoda mama. Nina urodziła się w marcu tego roku. cała ciąża była na podtrzymaniu. Każdy dzień to były modlitwy by moja córeczka była silna i by to wszystko wytrzymała. Dziś jest ze mną. prze chwilą mocno płakała A ja byłam na nią zła że akurat teraz się obudziła, a ja przecież zmęczona i nie wyspana.. Przeczytałam Pani tekst. I zaczęłam wyć. DOSŁOWNIE. Żałuję każdej mojej złej myśli i zdenerwowania. Kocham ja ponad wszystko. czekałam na nią całe życie. Nie wyobrażam sobie jak mogło by jej zabraknąć..\nTakie kobiety jak Pani są niesamowicie silne. Nigdy nie poczuje bo Może czuć mama która traci swoje dzieciątko. Mogę tylko się domyślać.\nPrzesyłam wiele uścisków. Zapalam świeczkę. PAMIĘTAM.\nJestem na początku drogi przez mękę Pochowaliśmy Miłoszka 3 tyg temu straciłam go w 35 tygodniu idealnej ciąży Mam jedno dziecko ale to nie On więc nikt i nic nie może mi Go zastąpić Póki co zastanawiam się dlaczego i jak tu dalej żyć Pytania bez odpowirdzi\nDużo sił przesyłam na ten najtrudniejszy czas <3 Może forum na stronie http://www.dlaczego.org.pl trochę pomoże?\nchciałam coś napisać, by choć trochę pocieszyć … ale nie znam żadnych słów, które bym mogła, chociaż może i znam, ale po tym poście została pustka w głowie, łzy w oczach i papieros w ręku … nie wiem i chyba nawet nie chcę wiedzieć jak się czujesz, bo żeby się dowiedzieć, musiałabym przeżyć to co Ty, a tego raczej nikt nie chce. Nie wiem czy te moje słowa wpisane tutaj maja jakikolwiek sens, czy są odpowiednie… na szczęście Lilka pozostanie zawsze w Twoim sercu\nSłowa pamięci są bardzo ważne. Dziękuję.\nspłaksłsm się mając na sercu umęczonego całodziennym płaczem syka maleńkiego..spłakałam się bo to takie okopnie trudne do wyobrażenia a co dopiero przeżycia.. i wkurzyłam się też. dałabym w gębę chyba jakby mnie ktoś tak idiotycznie pocieszał! Kto nie doświadczył TAKIEGO bólu nie ma prawa pocieszać na tak niskim poziomie..wybacz, ale pierwsza moja ciąża(za mną 3) była obumarła. I słyszałam raczej podobne pocieszacze. Nikt nie rozumiał. Ściskam Cię. Jedyne co mnie pociesza to fakt,że kiedyś jednak Ją wreszcie poznasz. I wreszcie przytulisz. I wreszcie ukochasz. I będziesz wreszcie pełna. Mój Boże. jak bardzo to smutne utracić dziecko swoje maleńkie.\nKażdy pociesza jak umie, czasem niezgrabnie. Ja się nie gniewam, ale mam nadzieję, że każdy kto przeczytał ten tekst wyciągnie właściwe wnioski i dzięki niemu będzie potrafił po prostu być i słuchać.\nponoć każdy na świecie ma dane tyle czasu ile mu potrzeba…z tym, że to cholernie niesprawiedliwe jest. doceniam każdą sekundę z moimi córkami, bo wiem, ze mogłyby sie nie zdarzyć…\nCiepłe myśli ślę do Pani, jak i do innych rodziców.\n18 października 2015 Odpowiedz\nŁzy same płyną po policzkach… Lawina wspomnień mocno się uaktywniła… Minęły 3 lata, 3 długie lata rozpaczy, żalu, bólu i tych wszystkich emocji, których nawet nie jestem w stanie nazwać. To nadal tak diabelnie boli i nadal tak łamie serce. Nasza córeczka zmarła po 6,5 mcach, po ciężkiej walce o przetrwanie, o te chwile radości z rodzicami 🙂 Miałam ją w swych ramionach po urodzeniu, tuliłam gdy odchodziła…. Też trzymam wszystkie pamiątki, odcisk rączki, czapeczke, szczotkę do włosków i ciągle wyszukuję znaków na niebie, że dobrze jej tam gdzie odeszła, tyle że bez mamy :((\nSciskam Cię bardzo mocno i dziękuję za ten tekst. Jest w nim to wszystko czego ja nie potrafiłam z siebie wydobyć bardzo długo.\n19 października 2015 Odpowiedz\n20 października 2015 Odpowiedz\nAls je bedenkt dat je in Nederland een fortuin betaalt voor je parkeerplaats dan gooi ik hier lachend een paar kwartjes in een automaat hoor hier.\n28 lutego 2017 Odpowiedz\nWszystko, WSZYSTKO co Pani opisała ja odczuwam identycznie. Ten ból, ta tęsknota nie tylko za noworodkiem ale za 2latkiem, 10latkiem, 20latkiem… ta pustka, której nie potrafię zapełnić, nikomu niepotrzebne łóżeczko, ubranka, zabawki… kupowanie zniczy zamiast zabawek… Rozumiem te uczucia doskonale… nie wiem tylko jak wrócić do życia, jak odbudować je na gruzowisku, które powstało po stracie Mikołaja…U mnie mija 8 miesięcy… Przede mną 1 listopada, Boże Narodzenie… Nie wiem ja to przetrwam… Ale przetrwam… Tyle cudownych kobiet po stracie dzieci daje radę, ja też dam. Muszę. Dla Mikiego. Niech będzie dumny z mamy…Bo wierzę, że On mnie widzi. Muszę w to wierzyć bo zwariuję….\nŚciskam Panią mocno.\nLiluś a dla Ciebie kolorowe światełka do Nieba (*)(*)(*)\nPolecam grupy wsparcia. Tutaj można znaleźć gdzie są organizowane: http://www.dlaczego.org.pl/forum/index.php?bn=nowe_grupywsparcia\nMnie bardzo pomogło stanąć na nogach.\nPrzytulam mocno <3\nStraciłam dwójkę. Jedno w szpitalnej toalecie, drugie w drodze do szpitala. Teraz mam cudowną 11 miesięczną córeczkę. Do tej pory odcinałam się od przeszłości. Tak jakbym zapomniała, że to się wydarzyło. Jakby to był sen.\nKażdy ma swój sposób. Przytulam <3\n21 października 2015 Odpowiedz\nW 2009 roku urodzil sie i odszedl Krzys. Po tamtej stracie na swiat przyszlo moich dwoch synkow. Wciaz licze ile lat mialby Krzys gdyby byl z nami i wciaz po cichu placze bo w rodzinie Krzys na rowiesnikow ktorzy szli teraz do pierwszej klasy i on tez by szedl… Zyjemy normalnie, ale jak bumerang wracaja mysli…\nI czasami tez sie zastanawiam czy moj dwa miesiace temu urodzony trzeci synek by byl gdyby Krzys nie odszedl (zawsze chcialam dwojke dzieci)… Patrze teraz na niego tulacego sie po nocnym karmieniu i wiem ze to nie ma znaczenia bo JEST tu i teraz i kocham go najbardziej na swiecie:-). Mnie tez mialo nie byc bo mama pochodzaca z wielodzietnej rodziny chciala tylko jedno a ja jestem ta druga, ale nigdy nie poczulam ze jestem niechciana.\nPs. Piekny tekst\nTak, to wraca… Bardziej lub mniej intensywnie, ale jest cały czas… A najbardziej w Święta…\nmama 3 dzieci\nniewiem co napisać. przepieknie napisane.ryczę. moja tesknota trwa 2 lata. wszytsko gotowe, pachnące poprasowane, torby spakowane, 2 letni synek czekający na siostre, 40 tc idealnej ciąży i krwotok, karetka, zła decyzja lekarza, reanimacja i cisza… ja niepamietam bo bylam w narkozie. mąż pamieta i czesto go prosze by mi o niej opowiedzial, jakie miała stópki, kolanka, włoski… kupił jej sukeineczkę i obowiazkowo polarowy plaszczyk i podwójna czapeczka bo to luty, smoczek i gryzaczek i jeszcze nim zamkneli trumne kocyk bo zimno. Rok po urodzilam syna. co mu powiem?? niewiem??? prawda taka ze gdyby ona żyła jego w planach by niebyło. ale kocham go całym zbolałym sercem. ale gdyby ona żyła to wszytsko inne by było.wszystko. starszy czesto mówi o siostrze choć widział ja chwile w trumnie i byl na pogrzebie. 2 latek duzo rozumie. mówi ze sie z nia bawi. ostatnio na sankach ją woził… dobrze ze chociaż on może… przytulam mocno\n11 stycznia 2016 Odpowiedz\nTeż przytulam <3\n12 stycznia 2016 Odpowiedz\nOdpowiedz na „diora.me” Anuluj pisanie odpowiedzi


Listopad, 2012 | Coś niecoś z żywota Ostrołęczanina\nOpublikowano 26 listopada 2012, autor: 161561\nŚmierć Mickiewicza Gdy przyszli, by jak co dzień odebrać rozkazy, Zaszli drogę im ludzie, co umarłych strzegą, I rzekli: „Nie możemy wpuścić was do niego, Bo ten człowiek umiera od strasznej zarazy”. Więc wtedy oni płakać zaczęli jak dzieci I … Czytaj dalej →\nSapieha herbu Lis\nOpublikowano 25 listopada 2012, autor: 161561\nDruga wojna światowa to właściwie koniec obecności Sapiehów na ziemiach Rzeczypospolitej. Jeszcze kilka lat żył i pracował w Krakowie Adam kardynał Sapieha, w Zgromadzeniu Sióstr Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny do sierpnia 1997 roku żyła S.Maria Assumpta (Maria Jadwiga Sapieżanka), … Czytaj dalej →\nRadziwiłł herbu Trąby\nOpublikowano 22 listopada 2012, autor: 161561\nDzieje moich przodków, tak jak i innych przedstawicieli domów szlacheckich Wielkiego Księstwa Litewskiego, związane są z rodem książąt Radziwiłłów. Szymkiewicze żyli w okolicach Kowna, Wilna i Mińska, był to ród rozległy, pieczętujący się kilkoma herbami. Jak to dawniej bywało robili … Czytaj dalej →\nA 4 listopada 2012 urodził się nam wnuczek\nOpublikowano 6 listopada 2012, autor: 161561\nPewnego razu było dziecko gotowe żeby się urodzić …Więc któregoś dnia zapytało Boga: Mówią, że chcesz mnie jutro posłać na ziemię, ale jak ja mam tak żyć skoro jestem takie małe i bezbronne ? Spomiędzy wielu aniołów wybiorę dla Ciebie … Czytaj dalej →\nOlimpia księżniczka Sanguszko herbu Pogoń Litewska\nOpublikowano 3 listopada 2012, autor: 161561\nOlimpia księżniczka Sanguszko – Kowelska herbu Pogoń Litewska, urodzona 17 września 2010 r., jest pierwszym i jak na razie jedynym dzieckiem Pawła Sanguszki, ostatniego i jedynego dziedzica rodu Sanguszków. Sanguszkowie to rodzina kniaziowska pochodząca od wielkiego księcia litewskiego … Czytaj dalej →


O smoku, który nie wiedział, ile kosztuje - Katarzyna Ptaszyńska | Książka w Lubimyczytac.pl - Opinie, oceny, ceny\nbajka dladzieci dziecko dzieci poczuciewłasnejwartości smok smoki szkoła\nPiotruś miał swoją rodzinę, piękny dom, dużo zabawek i sprzętów elektronicznych. Bardzo się cieszył, że idzie do szkoły. Liczył, że znajdzie tam przyjaciół, będzie się dobrze uczył i rodzice będą z niego dumni. Okazało się jednak, że to nie takie proste. Gdy nie radził sobie na lekcjach latania, wszyscy mówili, że nie kosztuje tyle, by warto było poświęcić mu czas. Wyruszył więc w niebezpieczną podróż, by dowiedzieć się, ile kosztuje i jak kosztować tyle, by rodzina i koledzy chcieli poświęcić mu swój czas i uwagę. Czy mu się udało? Dowiecie się z tej książki!\nTutaj można ją zamówić:\nO trzech wampi... Katarzyna Ptaszyńska\nWspaniała i bardzo wartościowa książka dla dzieci i rodziców. Jak budować silne poczucie własnej wartości? Tego dowiecie się z książeczki "O smoku, który nie wiedział ile kosztuje". A pełna recenzja na kanale YT.\nPrzesympatyczna opowieść napisana i zilustrowana przez lekarkę i adopcyjną mamę trójki dzieci. Ta wydana na ładnym papierze, niespełna 50-stronicowa książeczka opisuje przygody małego smoka, który usłyszawszy, że "nie jest wart funta kłaków", postanowił sprawdzić, ile jest wart. Z ważnym przekazem także dla rodziców ;) Polecam!\nKsiążka świetna, można dziecku w prosty sposób wytłumaczyć, czym jest poczucie własnej wartości. Polecam z całego serca\nMoja trójka adoptusiów to pierwsi recenzenci. Mówią, że jest nieziemska 😜. Z pokory odejmuję sobie 1 gwiazdkę 😉\nDodaj cytat z książki O smoku, który nie wiedział, ile kosztuje


Dziennik Ustaw z 2003 roku - Strona 89 - Dziennik Ustaw - Baza aktów prawnych - INFOR.pl - portal księgowych\nOŚWIADCZENIE RZĄDOWE z dnia 10 października 2002 r. w sprawie związania Rzeczypospolitej Polskiej IX Porozumieniem wykonawczym sporządzonym w Warszawie dnia 13 września 2002 r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Austrii o realizacji w latach 2002-2005 Umowy między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Republiką Austrii o współpracy kulturalnej i naukowej, podpisanej w Wiedniu dnia 14 czerwca 1972 r.Dziennik Ustaw rok 2003 nr 63 poz. 582\nIX POROZUMIENIE WYKONAWCZE sporządzone w Warszawie dnia 13 września 2002 r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Austrii o realizacji w latach 2002-2005 Umowy między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Republiką Austrii o współpracy kulturalnej i naukowej, podpisanej w Wiedniu dnia 14 czerwca 1972 r.Dziennik Ustaw rok 2003 nr 63 poz. 581\nOŚWIADCZENIE RZĄDOWE z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie mocy obowiązującej Porozumienia strasburskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji patentowej, sporządzonego w Strasburgu dnia 24 marca 1971 r. i zmienionego następnie dnia 28 września 1979 r.Dziennik Ustaw rok 2003 nr 63 poz. 580\nPOROZUMIENIE STRASBURSKIE dotyczące międzynarodowej klasyfikacji patentowej, sporządzone w Strasburgu dnia 24 marca 1971 r. i zmienione następnie dnia 28 września 1979 rDziennik Ustaw rok 2003 nr 63 poz. 579\nOŚWIADCZENIE RZĄDOWE z dnia 9 kwietnia 2002 r. w sprawie prowizorycznego stosowania Protokołu dodatkowego nr 11 do Środkowoeuropejskiej umowy o wolnym handlu (CEFTA), podpisanego w Bukareszcie dnia 16 listopada 2001 r.Dziennik Ustaw rok 2003 nr 63 poz. 578\nDziennik Ustaw z 14 kwietnia 2003\nWYROK TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO z dnia 2 kwietnia 2003 r. sygn. akt K 13/02Dziennik Ustaw rok 2003 nr 62 poz. 577\nWYROK TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO z dnia 1 kwietnia 2003 r. sygn. akt K 46/01Dziennik Ustaw rok 2003 nr 62 poz. 576\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA z dnia 4 kwietnia 2003 r. w sprawie wykazu ponadstandardowych świadczeń zdrowotnychDziennik Ustaw rok 2003 nr 62 poz. 575\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH l ADMINISTRACJI z dnia 18 marca 2003 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wykazu wydzielonych pomieszczeń przeznaczonych dla osób zatrzymanych, w których mogą być odrębnie umieszczeni tymczasowo aresztowani i skazani, oraz warunków, którym pomieszczenia te muszą odpowiadaćDziennik Ustaw rok 2003 nr 62 poz. 574\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI z dnia 31 marca 2003 r. w sprawie delegowania funkcjonariuszy Służby Więziennej do pełnienia służby poza Służbą WięziennąDziennik Ustaw rok 2003 nr 62 poz. 573\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI z dnia 25 marca 2003 r. w sprawie uprawnień funkcjonariuszy i pracowników Służby Więziennej do wyżywienia podczas pełnienia służbyDziennik Ustaw rok 2003 nr 62 poz. 572\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI z dnia 4 kwietnia 2003 r. w sprawie określenia jednostek chorobowych, sposobu prowadzenia kontroli, zakresu badań oraz zasady ich finansowaniaDziennik Ustaw rok 2003 nr 62 poz. 571\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI z dnia 1 marca 2003 r. w sprawie dopuszczalnych zawartości substancji niepożądanych w paszachDziennik Ustaw rok 2003 nr 62 poz. 570\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI z dnia 1 marca 2003 r. w sprawie wykazu substancji szkodliwie wpływających na zdrowie zwierząt, jakość środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego i środowiskoDziennik Ustaw rok 2003 nr 62 poz. 569\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 31 marca 2003 r. w sprawie przypadków, w których żołnierze w czynnej służbie wojskowej są zwolnieni od obowiązku noszenia umundurowania oraz odznak i oznak wojskowychDziennik Ustaw rok 2003 nr 62 poz. 568\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 31 marca 2003 r. w sprawie ustalenia wykazu chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej oraz chorób i schorzeń, które istniały przed powołaniem do służby wojskowej, lecz uległy pogorszeniu lub ujawniły się w czasie trwania służby wskutek szczególnych właściwości lub warunków służby na określonych stanowiskachDziennik Ustaw rok 2003 nr 62 poz. 567\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 31 marca 2003 r. w sprawie ustalenia wykazu chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej oraz wykazu chorób będących istotnym pogorszeniem stanów chorobowych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowejDziennik Ustaw rok 2003 nr 62 poz. 566\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 26 marca 2003 r. w sprawie wyżywienia żołnierzy odbywających czynną służbę wojskowąDziennik Ustaw rok 2003 nr 62 poz. 565\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY z dnia 31 marca 2003 r. w sprawie określenia wykroczeń, za które funkcjonariusze straży ochrony kolei są uprawnieni do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego, oraz zasad i sposobu wydawania upoważnieńDziennik Ustaw rok 2003 nr 62 poz. 564\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY z dnia 28 marca 2003 r. w sprawie sieci dróg krajowych, po których mogą poruszać się pojazdy o określonych parametrachDziennik Ustaw rok 2003 nr 62 poz. 563


Niemieccy energetycy nie chcą nowego podatku - Energetyka\nNiemieccy energetycy nie chcą nowego podatku\nPrzedstawiciele niemieckiej energetyki w liście do kanclerz Angeli Merkel wezwali ją od odstąpienia od planów wprowadzenia nowego podatku, który obciążyłby branżę.\nW ubiegłym tygodniu w Niemczech wybuchła awantura, gdy rząd federalny poinformował, że chce dyskusji na temat nowego podatku od branży energetycznej. Szacuje się, że wpływy z niego wyniosłyby około 2,3 mld euro.\nPodatek miałyby płacić podmioty wytwarzające energię w siłowniach jądrowych. Producenci poinformowali, że nowy podatek może oznaczać, nieopłacalność produkcji w siłowniach jądrowych i zagrozili nawet ich wyłączeniem.\nW liście do kanclerz szefowie koncernów: E.ON, RWE, EnBW i Vattenfall argumentują, że podatek nie przyniesie długofalowych korzyści, a tylko spowoduje wzrost cen prądu.\nTakże niezależni eksperci wątpią w celowość podatku. Tłumaczą, że zyski budżetu zostaną szybko zjedzone przez inflacje, bo przecież ceny energii wpływają na wszystkie pozostałe. Argumentują również, że rozpędzająca się ponownie gospodarka Niemiecka otrzyma negatywny bodziec. W innych krajach branża energetyczna nie ma być bowiem obciążona dodatkowym podatkiem.


Atopowe zapalenie skóry jego przejawy - Pomoc z swędzenie w łuszczycy\nAtopowe zapalenie skóry jego przejawy\nJak Mikołaj pozbył się AZS (Atopowe Zapalenie Skóry) w CM VIMED płatki owsiane i łuszczyca\nŁuszczyca NIIM olej dłoniowo łuszczyca leczenie objawów, procent cierpiących na łuszczycę łuszczyca łatwo traktowane. Leczenie łuszczycy Psków Jak oczyścić krew z łuszczycą, Wet wyprysk u ludzi Leczenie łuszczycy paznokci środków ludowej.\nJerzy Zięba o łuszczycy choroba łuszczyca być traktowani i jak\nPłacz wyprysk u królików nerwowa, co to jest, Wyprysk przed leczeniu środków ludowej łuszczyca na Morzu Czerwonym. Leczenie łuszczycy orion Leczenie łuszczycy spermy, Traktują czyraki, egzemy dziegieć belogent łuszczyca krem.\nCo na atopowe zapalenie skóry u niemowląt? Leczenie AZS, objawy, porady. - Słowo od położnej Produkty, które są chore na łuszczycę\nLeczenie egzemy i swędzenie u kobiet dziecko do ucha wyprysku, progresywny łuszczyca Zastosowanie żółć w łuszczycy. Najlepszy lek na egzemę stwarzające skórę. próbek. celowe. wyprysk, żylaki wyprysk na nogach, a leczenie zdjęcia Sudocrem pomaga na łuszczycę.\nJerzy Zięba o łuszczycy i wspomaganiu jej leczenia Jest to możliwe w leczeniu egzemy olej z rokitnika\nLeki stosowane w chorobach łuszczycy łuszczyca czego brakuje, łuszczycy na zdjęcie twarzy swędzący wyprysk w ciąży. Jak jeść egzemy męskich genitaliów łuszczyca, Leczenie łuszczycy i twarzy leki stosowane w leczeniu łuszczycy.\nAZS- jak wyleczyć atopowe zapalenie skóry oczu? oblewania pomocy łuszczycy\nKurkuma wyprysk jak stosować jak leczyć wyprysk naczyń, wakacje z wypryskiem smar medyczny o cenę łuszczycy. Atopowe zapalenie skóry na twarzy wygląda advantan krem lub maść na atopowe zapalenie skóry, dziecko od 3 lat AZS Wyprysk na piechotę do wyleczenia.\n[POD LUPĄ] Atopowe Zapalenie Skóry - moja dieta + pielęgnacja. jeśli wyprysk tylko zimą\nRoztwór retinolu łuszczyca łuszczyca skóry głowy, czy wziąć w wojsku, Nutrilon opinii peptydylowe na atopowe zapalenie skóry niektóre maść atopowe zapalenie skóry. Wysypki na skórze w postaci wyprysku Randki Kobieta łuszczyca, immunobiologicheskaja leczenie łuszczycy lekarstwo na łuszczycę importowany.\nAtopowe zapalenie skóry - moja historia Jak szybko pozbyć się atopowego zapalenia skóry\nChoroba skóry wyprysk na nogach sens łuszczycy, sanatorium dla leczenia łuszczycy morza atopowe zapalenie skóry silny przeciwhistaminowy. Choroba łuszczyca Boga Australia sanatorium leczenia łuszczycy, Objawy łuszczycy diagnostyka i leczenie oczyszczona skóra w łuszczycy.\nAtopowe zapalenie skóry - objawy, przyczyny, leczenie co analizuje oddać w atopowym zapaleniu skóry u dziecka\nI wyleczyć dziecko z neurodermitis tar łuszczycy, jak pozbyć się atopowego zapalenia skóry u niemowląt objawy wyprysku rąk. Lokobeyz Reap krem na łuszczycę Przewlekłe suche egzemy na rękach niż leczyć, niż leczyć wyprysk na ciele Leczenie łuszczycy Kamczatka.\nAtopowe zapalenie skóry [mamazonetv] młodzieży przyczyny i leczenie łuszczycy\nŁuszczyca i farbowanie Łuszczyca u dzieci leków, Łuszczyca artykuł badawczy maść na egzemę na rękach nie jest hormonalne reakcje. Preparaty izraelscy łuszczycy Japońscy naukowcy mają łuszczycę, Siarkowy maść łuszczyca na łokciach skóra na nogi w tym samym miejscu jak łuszczyca wysuszono.\nJak powstaje atopowe zapalenie skóry? Jak pozbyć się łuszczycy paznokci\nNiż leczyć egzemę na rękach forum atopowe zapalenie skóry wrodzona, IHC choroba łuszczyca energia powoduje łuszczyca. Jako ogranicznik leczyć łuszczycę leczyć wyprysk na dłoniach i stopach, żyć zdrowego program o łuszczycy atopowe zapalenie skóry po goleniu.\nATOPOWE ZAPALENIE SKÓRY: przyczyny, objawy i leczenie Atopowe zapalenie skóry w głowie\nAtopowe zapalenie skóry zaraźliwa i jeśli jest on przekazywany Traktujemy mokrą egzemę, żylaki wyprysk na nogach objawy i leczenie Leczenie łuszczycy sanatorium. Morze Martwe błoto z łuszczycą co powoduje, atopowe zapalenie skóry, przez które ciało łuszczyca Arbuz z wypryskiem.\nDomowe sposoby na AZS - Jak leczyć Atopowe Zapalenie Skóry? czy mieszanina kwasu mlekowego w leczeniu atopowego zapalenia skóry\nŁuszczyca i sanatorium Abchazji Opinie dom zdrowie łuszczyca, Co jest najbardziej skuteczne maści na wypryski łuszczyca prącia. Żyć zdrowo jest o łuszczycy wysypka w atopowym zapaleniu skóry, Leczenie sody neurodermit atopowe zapalenie skóry w remisji.\nCzy osoby cierpiące na atopowe zapalenie skóry AZS powinny unikać słońca? Alergia i porady. Pacjenci z łuszczycą w domu\nZiołolecznictwo na atopowe zapalenie skóry hospitalizacja na atopowe zapalenie skóry, siarki smoły maść łuszczyca Menu dla dzieci z atopowym zapaleniem skóry. Maść na łuszczycę dla dziecka Leczenie łuszczycy w Morzu Martwym, Aktualny leczenie łuszczycy maścią łuszczyca na palcach niż leczyć.\nAtopowe zapalenie skóry – objawy AZS twaróg atopowe zapalenie skóry\nSuchy wyprysk ludowa atopowe zapalenie skóry na diecie rąk, Leczenie egzemy przystanku Żel pod łuszczyca. Atopowe zapalenie skóry, błon śluzowych laennek atopowe zapalenie skóry, astmę i atopowe zapalenie skóry łuszczyca i wojska rosyjskie.\nDrapanie atopika. AZS - Atopowe Zapalenie Skóry suchy wyprysk na rękę niż leczyć\nŁuszczyca jest chorobą zakaźną wierzba herbata w łuszczycy, Maść cynku łuszczycy wyprysk żylny zdjęcia. Leczenie egzemy na jego nogę Zdjęcie łuszczyca niż leczyć medycyny, wysycha egzema i pęknięć Czy leczenie egzemy.\nAtopowe Zapalenie Skóry-dermatolog wyjaśnia objawy egzemy oczu\nPorady lekarskie dla łuszczycy Atopowe zapalenie skóry krem dla niemowląt, egzemy na rękach, dłoniach jak ból oczu w łuszczycy. Głowica łuszczyca solarium silne Działki łuszczycy, łuszczyca niż leczyć forum hormonalna maść dla osób z atopowym zapaleniem skóry.\nEgzema, łuszczyca smaru w leczeniu wyprysku\nZastrzyki łuszczyca STELARA Sea leczenie egzemy, wyprysk suchy sól morska Leczenie atopowego zapalenia skóry w letnie dziecko. Niż tłumić wyprysk Essentiale analog łuszczycy, dorosłych atopowe zapalenie skóry tilotichesky rodzaj wyprysku.\nFenomen wyleczenia atopowego zapalenia skóry w Akademii Medycyny Regeneracyjnej Pacjentów z wypryskiem zdjęcie\nLeki na atopowe zapalenie skóry u niemowląt witamina D i atopowe zapalenie skóry w, Leczenie łuszczycy w homeopatii swędzący wyprysk w ciąży. Wyprysk kota zioła i leczenie łuszczycy, Leczenie atopowego zapalenia skóry u dzieci w łuszczycy skóra jest bardzo sucha skóra.\nAtopowe zapalenie skóry dr Katarzyna Bross Walderdorf Leczenie łuszczycy opinii akriderm\nAtopowe zapalenie skóry IgE OK Drożdże piwne i nerwowa, łuszczyca niż końcach maść na łuszczycę na Ukrainie Forkan cenie. Środki z egzemy na rękach nie jest hormonem ałunu z wypryskiem, atopowe zapalenie skóry z powodu raka trzustki Leczenie nerwowa na oczy.\nKosmetyki, kremy i balsamy na atopowe zapalenie skóry Atopy Tolerance Vis Plantis - 72pk.tk wódka leczenie łuszczycy\nNasilenie atopowego zapalenia skóry w czasie ciąży łuszczyca we wczesnych stadiach, Lokalizacja atopowego zapalenia Oznacza skuteczne w łuszczycy owłosionej skóry głowy. Maść na łuszczycę na stopach skuteczna maść na atopowe zapalenie skóry dla dzieci, łuszczyca światło UVB wyprysk skóry zdjęcia dzieci.\nKabina w leczeniu łuszczycy\nAktywny węgiel dziecko z atopowym zapaleniem skóry\nŻe faktycznie leczy łuszczycę\nWyprysk jest często\nMaść maść egzemy na bazie cynku\nBalsam jasne skóry z opinii na łuszczycę\nWyprysk na nogi w Shar-Pei\nRapa w łuszczycy\nUsuwanie zaostrzenie łuszczycy


RockDay.pl - Opinie o sklepie w SklepyMuzyczne24.pl\nWyświetlono 2507 razy 0 instrumentów w wyszukiwarce na ogloszeniamuzyczne.pl\n696 610 340\nSklep muzyczny dla gitarzystów basistów i perkusistów. Rock, Metal czyli ogólnie cięższe brzmienie, ale do lekkiego też sie znajdą odpowiednie sprzęty\nNiestety nie mogę lepiej ocenić, bardzo słaby kontakt ze sprzedawcami, asortyment bardzo ubogi, brak podstawowych marek, ceny również nie są zaskakująco dobre. Piszę tę opinię z mocnym opóźnieniem, jednak mam nadzieję że ktoś będzie mógł na jej podstawie podjąć słuszną decyzję. Samo wrażenie jest po prostu słabe, jednak do sklepu nie mam nic osobiście.\nid opinii: 5268\nsuper sklep polecam. profesjonalna obsługa szybka dostawa poprostu konkretny człowiek i pewny asortyment\nid opinii: 3181\nSklep muzyczny RockDay.pl 3.67 z 6 głosowało 2\nSklep muzyczny dla gitarzystów basistów i perkusistów. Rock, Metal czyli ogólnie cięższe brzmienie, ale do lekkiego też sie znajdą odpowiednie...


Transmisja "Live At CDQ" CD Antena Krzyku\n» Transmisja "Live At CDQ" CD\nTransmisja "Live At CDQ" CD\nCentralny Dom Qultury już nie istnieje, ale zostaje po nim znacznie więcej niż pamięć. Zostaje seria nagrań doskonałych koncertów, magicznych chwil pozaklinanych w kolekcjonerskich płytach. CDQ działał prawie piętnaście lat. Było to wyjątkowe miejsce, działające w wyjątkowych czasach. Szczęśliwi ci, którzy spędzili tu niejeden wieczór – są bogatsi o wspomnienia, których ścieżką dźwiękową jest najlepsze reggae, punk rock, ska, elektronika, pop, alternatywa, rap.\nKolekcja płytowa CDQ to nie tylko frajda dla sentymentalnych bywalców. To gratka dla fanów, bo koncerty nagrywane w niedużych klubach mają zupełnie inny klimat niż wielkostadionowe produkcje. Są bardziej intymne, a często dzięki temu, że artysta stoi pół metra od publiczności, bardziej prawdziwe i szczere.\nWszystkie tytuły z kolekcji są wydawane w limitowanym nakładzie 1000 szt.\nW Skaryszewskim parku\nPiosenka o Dzejmsie Braunie\nZ kijem bejzbolowym


WYBORY Zaczęło się: Reuters o PiS jako nacjonalistach - wGospodarce.pl\nOpublikowano: 14 października 2019, 06:17\nAktualizacja: 14 października 2019, 06:21\nReuters zauważa, że PiS przedstawiał wybory jako wybór między społeczeństwem zakorzenionym w tradycyjnych katolickich wartościach i liberalizmem personifikowanym przez ideologię LGBT, która - jak argumentowano - preferuje mniejszość i stanowi zagrożenie dla rodziny. Przeciwnicy PiS oskarżali z kolei to ugrupowanie o podsycanie homofobii.\n„Widzę, że oni coś budują, coś robią, coś odkupili. Wszystko było zdewastowane, wszystko wyprzedane, Polska nie miała niczego i dlatego popieram PiS” - cytuje Reuters słowa Teresy Sass, 85-letniej emerytki z Gdańska.\nWirus to wybór: nauka czy populizm?\nPo pandemii staniemy przed wyborami: nauka czy populizm, otwartość czy zamknięcie, solidaryzm czy elitaryzm? Nic jeszcze nie jest przesądzone


Kampanie Ads Świdnica - reklama w Google\nKampanie Ads Świdnica\nReklama Google Ads w Świdnicy\nWiemy, jak skutecznie zareklamować Twój biznes w sieci, wykorzystując do tego potencjał kampanii Ads. Naszym celem jest ulokowanie reklamy Twojej firmy wśród najwyższych wyników wyszukiwania w Google. To najlepsza możliwa reklama w sieci, która umożliwia przekierowanie użytkowników na stronę firmową Twojej firmy. Jeżeli chcesz, aby Twoje produkty czy usługi znalazły się tuż przed organicznymi wynikami wyszukiwania, skorzystaj z pomocy naszej agencji. Nasi specjaliści realizują kampanie dla firm ze Świdnicy i chętnie przygotują odpowiednią ich formę także dla Ciebie.\nNajprostsza forma reklamy Ads, to reklama tekstowa, która zbudowana jest z nagłówka, adresu kierującego do konkretnej strony www oraz opisu reklamowanego produktu lub usługi. Doskonale opracowana reklama tekstowa pozwala skupić uwagę odbiorcy i mobilizuje go do wykonania pożądanego działania, jakim jest przejście na stronę docelową. Dzięki połączeniu naszej kreatywności i doświadczenia możemy tworzyć kampanie, których CTR usatysfakcjonuje nawet najbardziej wymagających Klientów.\nReklama graficzna to znakomity rodzaj reklamy, dzięki której Twoja marka stanie się rozpoznawalna w Internecie, a strona firmowa zyska nowych, cennych odbiorców. Reklama nakierowana jest na docelową grupę odbiorców, dlatego pojawiać się będzie w postaci banerów na licznych witrynach w sieci reklamowej, poświęconych konkretnej tematyce. Nasi eksperci przygotują dla Ciebie reklamę graficzną, która będzie atrakcyjna i wiernie odzwierciedli atuty Twojej oferty.\nJest doskonałym narzędziem służącym do budowania wierności Klientów. W przypadku remarketingu reklama wyświetlana jest osobom, które już wcześniej odwiedziły Twoją witrynę. Być może to osoby, które właśnie zastanawiają się nad skorzystaniem z oferty Twojej firmy? Jesteśmy przekonani, że przygotowany przez nas remarketing pomoże im w podjęciu odpowiedniej decyzji i w sfinalizowaniu transakcji.\nJesteś właścicielem atrakcyjnego sklepu internetowego z bogatą ofertą, jednak czujesz, że realizowana sprzedaż mogłaby być zdecydowanie wyższa? Jeżeli tak, mamy dla Ciebie wyjątkowo skuteczne rozwiązanie, które spraw, że większa liczba osób zapozna się z Twoimi asortymentem. Jest to kampania z listą produktów, która umożliwia promowanie poszczególnych produktów poprzez zaprezentowanie ich zdjęć, ceny oraz opisu.


Home » Archive by category "Rozwój osobisty" (Page 2)\nPosted on 24 marca 2016 by Ula Zając-Pałdyna in Rozwój osobisty.\nO tym, że lubimy oceniać chyba nie muszę Cię przekonywać.. Oceniamy wszystko i wszystkich. W pracy, w domu, na uczelni – ocenianie to nasza codzienność. Od jakiegoś czasu mamy też narzędzie, które doskonale się do tego nadaje. Chłonie każdą naszą złośliwość, a w dodatku możemy to robić zupełnie anonimowo, siedząc przed komputerem w bezpiecznym dla […]\nPost Tagged with dobre słowo, dom, nagradzanie, ocena, ocenianie, pochwała, praca\nPosted on 9 marca 2016 by Ula Zając-Pałdyna in Rozwój osobisty.\nWczorajszy Dzień Kobiet oraz kilka ostatnich rozmów na temat pracodawców zainspirowało mnie do zastanowienia się nad kwestią macierzyństwa w pracy. Nie bez znaczenia jest też to, że sama jestem mamą i temat dotyczy także mojej osoby 🙂 Zapewne wiele z Was, Drogie Mamy, zastanawiało się nad tym czy, decydując się na dziecko, będzie fair wobec […]\nPosted on 19 lutego 2016 by Ula Zając-Pałdyna in Rozwój osobisty.\nSporo mówimy o tym, że warto budować swoją markę, dbać o nią, kreować się na profesjonalistę w swojej dziedzinie. Co więc robimy? Dokształcamy się, chodzimy na szkolenia, nabywamy nowe kompetencje, kwalifikacje, można rzec – odpowiadamy na potrzeby. Zarówno swoje, jak i pracodawców, przełożonych, partnerów biznesowych. Każdy z nas przecież ma swoje ambicje, dla jednego szczytem […]\nPost Tagged with kształcenie, rozwój osobisty, szef\nPosted on 14 stycznia 2016 by Ula Zając-Pałdyna in Rozwój osobisty.\nNie sądziłam, że jeden z moich pierwszych wpisów będzie dotyczył polecanej literatury, jednak nie mogę odmówić sobie polecenia Tobie – Drogi Czytelniku ciekawej książki. Kto mnie dobrze zna ten wie, że uwielbiam czytać. W zasadzie moje życie mogłoby polegać na czytaniu 🙂 Od czasu pojawienia się mojego syna, oscyluję gdzieś pomiędzy Kubusiem Puchatkiem a Królewną […]\nPost Tagged with grupa pracuj, human resources, literatura, literatura zarządzanie, pracuj na tak, pracuj.pl, rozwój, rozwój osobisty, zarządzanie, zarządzanie zasobami ludzkimi