Polacy o kilka klas wyżej niż Niemcy ale tego błędu nie popełnijmy - wGospodarce.pl\nWARSZAWA UCHODŹCY Z UKRAINY NA DWORCU CENTRALNYM / autor: PAP, Paweł Supernak\nOpublikowano: 7 marca 2022, 10:10\nAktualizacja: 7 marca 2022, 21:22\nWidząc klasę i grację z jaką Niemcy podchodzą teraz do tematu uchodźców z Ukrainy, więcej taktu i klasy miałby już widok Michała Wiśniewskiego śpiewającego Keine Grenzen z playbacku z kubełkiem KFC w ręku pełnym granatów. Nie wiem skąd takie absurdalne skojarzenie. Po prostu pojęcie ludzkie przechodzi. Więcej serdeczności i taktu miał już John Cleese w „Hotelu Zacisze” (Fawlty Towers) podejmując Niemców niż Niemcy podejmujący uchodźców z Ukrainy. Polacy to jednak inna liga i to in plus. Jednak sprawa jest poważna i wymaga pewnych refleksji, by piękny zryw nie skończył się gorzej niż źle. A piszę to właśnie dlatego, że przez dobre chęci, ale „zmienne serce” pomagającego gospodarza o mały włos sam nie zostałbym kiedyś bezdomnym i niestety nigdy nie umiałem o tym zapomnieć\nPolska przyjęła milion uchodźców z Ukrainy, Niemcy mają problem z dziesiątkami tysięcy i już alarmują, że Berlin jest już „na granicy swoich możliwości”, jeżeli chodzi o przyjmowanie ludzi uciekających przed rosyjską agresją. Według niemieckiego MSW ta liczba może być jednak znacznie wyższa, a Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji (IOM) ocenia, że schronienia w Niemczech będzie szukać nawet 225 tys. osób z Ukrainy. Przypomnę, że my przyjmiemy zapewne 1,5 mln ukraińskich uchodźców i nie robimy z tego wielkiej afery i słusznie. Te niemieckie wołania o rozwożenie po Europie ukraińskich uchodźców już przy tej skali znów brzmią jak jakiś ponury żart, a doniesienia o przygotowywanych dokumentach, w których ci mają zapewniać, że na terenie Niemiec nie zostaną na stałe, przechodzi moje zdolności komentowania tego w słowach cenzuralnych. Bardzo różnimy się od Niemców, także tą naszą „polską gościnnością” i możemy być z tego dumni, ale żeby z tej dumy nie pozostał choćby niesmak, trzeba podjąć działania instytucjonalne, koordynujące pracę, żłobki i przedszkola dla uchodźców. Serce pomagającego musi być stabilne.\nTą historią dzielę się dość niechętnie, bo jest bardzo osobista i trochę bolesna, ale mam równie silne wrażenie, że jest teraz bardzo potrzebna. Jest ona o tym, czego należy wystrzec się, byśmy na całe pokolenie w oczach tych, którzy szukają u nas schronienia, nie osiągnęli efektu odwrotnego od zamierzonego. Bo, niestety, dobrze i z doświadczenia wiem, co znaczy otrzeć się o bezdomność na emigracji, gdy azyl nagle przestaje być azylem, w wyniku nagłej „zmiany serca” gospodarza. A wszystko rozbija się o realną możliwość podjęcia pracy oraz poczucie obowiązku i stabilność emocjonalną gospodarza.\nNiestety, pamiętam jak dziś. Mam wtedy jakieś dwadzieścia trzy lata, studia bliżej końca niż dalej. Znajomy zapoznaje mnie ze swoim dobrym znajomym z Glasgow, który z kolegami przyjeżdża do Warszawy, by kilka dni zabawić. W ciągu dnia zwiedzają miasto, wieczorami zwiedzamy puby i kluby. Od słowa do słowa lubimy się bardziej i zaprzyjaźniamy się. Szkot rysuje perspektywę świetnego zarobku u jego znajomego w fabryce pod szkockim Glasgow. Układ jest prosty i bardzo atrakcyjny: wystarczy zainwestować 2 tys. zł w przejazd i koszty na miejscu, żeby po dwóch miesiącach wrócić z 30 tysiącami zł na czysto. Realne tym bardziej, że obiecuje, że ledwo co będziemy wydawać, bo zamieszkamy u niego i jego matki. Będziemy gośćmi pojętymi u Szkotów z Polskimi korzeniami, „bardzo honorowi i porządni ludzie, można im ufać”.\nPierwsza zasada krótkiej eskapady brzmi: nie jedź w ciemno. Druga brzmi: nie jedź sam. Znajduję kolegę, któremu też rodzice pożyczą „na przygodę”. To mój serdeczny przyjaciel, bardzo twardo stąpający po ziemi i oglądający – trochę jak przysłowiowy Szkot – każdą złotówkę. Przelicza, analizuje, wszystko się spina, jedziemy. Bez obaw. Wtedy jeszcze uważałem, że tzw. ludziom pracy można ufać bardziej niż np. pracownikom korporacji, ponieważ prostszy system wartości i mniej relatywizmu to gwarant przyzwoitości. Tak jeszcze wtedy myślałem, choć dziś już wiem, że to tylko klisza i takie raczej romantyczne bajania. Miesiąc później jesteśmy już pod Glasgow, ale sprawy się komplikują – praca w fabryce, dogadana na tip-top zaraz od przyjazdu, na razie on-hold. Proponujemy, że nie ma co czekać, więc ruszamy po prostu do pośredniaka, ale nie. „Dałem słowo, pracę załatwię, do tego czasu jesteście gośćmi, u nas jest polska gościnność, nie szukajcie sami pracy, załatwię”. Czekamy. Mija tydzień, mijają dwa. Nadal mamy czekać i absolutnie nie szukać. Przyjmowanie nas nie jest problemem, bo przecież zostaliśmy zaproszeni – mówią zgodnie kolega Szkot i jego mama. Ale wypada już coś zacząć się dokładać, bo przecież pieniądze na drzewach nie rosną, a matka znajomego pracuje ciężko, ale kokosów nie zarabia. Dokładamy się, „będzie praca, będzie praca, don’t worry, nie szukajcie”, więc poznajemy znajomych i przyjaciół znajomego, mija kolejny tydzień, oszczędności szybko topnieją. Na wszelki wypadek, dzięki uprzejmości znajomego Szkota, pod koniec czwartego tygodnia udaje się zatrudnić na ćwierć etatu, dwa razy w tygodniu zbierając szklanki w nocnym klubie, ale nic więcej, bo ta robota w fabryce na pewno zaraz wypali. Te szklanki to tak dla podreperowania reputacji znajomego i naszych naprawdę już marnych finansów. Docelowej pracy w fabryce nadal ani śladu, temat coraz częściej zbywany milczeniem.\nKtórejś nocy po skończonej akurat zmianie wracam do domu i widzę mojego przyjaciela z nietęgą miną, siedzącego na krawężniku zaraz przed domem. Obok stoją nasze walizki. Jakiś element magiczny sprawił, że pani domu miała „nagłą zmianę serca” i dość „darmozjadów” pod dachem. Syn interweniuje. Zyskujemy 24 godziny na ogarnięcie sobie nowego lokum. Tę noc możemy jeszcze łaskawie przenocować, ale to już ostatnia nasza noc pod tym dachem. Nie mamy pracy, za moment nie mamy gdzie spać, trzeba działać szybko, wręcz ekspresowo.\nOd samego rana chodzimy po agencjach zatrudnienia, które okazują się tylko trochę mniej bezużyteczne niż polskie Urzędy Pracy – co jest dość dziwne, ponieważ w Szkocji są nimi prywatne firmy, dość sprawne, jest wtedy rynek pracownika, ale jeśli są jakieś oferty, to coś gdzieś za dwa tygodnie najwcześniej. Nie ma znaczenia, że świetnie obaj znamy angielski. Po prostu, jakby nagle wszystkie, ale to wszystkie oferty pracy wymiotło. Nie ma nic na budowach, nie ma nawet ofert opieki nad starszymi ludźmi (wdzięcznych i niewdzięcznych jednocześnie, jak zapewne wiedzą ci, którzy zajmowali się seniorami). Wzięlibyśmy nawet to, ale nie ma dosłownie nic, nigdzie. Wracamy na piechotę, bo szkoda nam na bilet. Idziemy przez park. Słońce zaczyna powoli zachodzić dając złotawą poświatę. W takim świetle wszystko lepiej wygląda. „Tu najwyżej przenocujemy. Tamta ławka wygląda nawet nieźle, zacieniona, krzaki dookoła, może policja nie zauważy…” - słyszę. Coś we mnie pęka, szlag mnie trafia, zaciskam pięści. Nie możemy się teraz poddać. Chodzimy od drzwi do drzwi już niemal na oślep. Już wiemy, że obłożenie w gastronomii w tym sezonie pełne i jak już to zwalniają, nie przyjmują. Wszystko to już wiemy, ale albo to, gdziekolwiek, albo ławka w parku. Widzę jakieś śmiesznie małe wejście z małym domofonem w budynku, z którego frontu wystaje jakiś holownik. „Garaż”. Bez różnicy. Kompletny amok. Wiem, że wtedy o samochodach nie wiedziałem jeszcze niemal nic, ale wszystko jedno. „Cześć, słuchajcie, jesteśmy z Polski i pilnie poszukujemy pracy. Zastanawiamy się, czy nie mielibyście czegoś dla mnie i mojego przyjaciela…”. I nagle jakby jakimś magicznym zrządzeniem losu, mocno ponadprzeciętnym szczęściem, albo Opatrznością Bożą – jak zwał tak zwał – jesteśmy w środku i od razu negocjujemy! Skąd mieliśmy wiedzieć, że „Garaż” (ang. The Garage) to największa imprezownia w Glasgow, z sześcioma parkietami na czterech różnych poziomach. To jak 10 imprezowni w jednej i takież zapotrzebowanie na pracowników. Zostajemy barmanami w największym klubie w mieście, każdy na pół etatu, zasilając szeregi około dwudziestu barmanów w tym może nie elitarnym, ale najbardziej popularnym w zakresie liczby odwiedzających gości klubie.\nOd tej pory też wszystko inne też zaczyna się układać. Honor ludzi honorowych ratuje córka pani domu, która nas wyrzuciła, ekspresowo znajdując nam lokum u znajomego-znajomego, który z uwagi na nasza sytuację i po znajomości zgadza się odroczyć kaucję o tydzień, aż na nią nazbieramy (pensje w Szkocji w gastronomii wypłacane są co tydzień, nie co miesiąc). Trochę jednak na początku strach, bo Barry (właściciel) jest fanatykiem Celtyków (drużyna piłkarska Glasgow Celtics) i mocno się z tym obnosi, a jednocześnie samo mieszkanie jest po drugiej stronie ulicy od stadionu Ibrox (drużyny Glasgow Rangers). Dla nieznających realiów tego miejscowego ekosystemu, to jakby być kibicem Polonii Warszawa w czasach jej większej świetności i słynnych derby, mieszkać obok stadionu Legii i chodzić tam w koszulce Polonii, z tą uwagą, że naprawdę można dostać za to kosę w żebra, a w Glasgow to dosyć powszechne wypadki, przynajmniej w tamtym czasie. Wiedząc gdzie jesteśmy i widząc tego gościa w koszulce Celtyków, przez moment zastanawiamy się, czy przypadkiem nie wariat i czy nic nam się nie stanie, ale okazuje się nie tylko bardzo charakternym, ale też fajnym człowiekiem. „My, katolicy, musimy sobie pomagać” - mówi. Tradycyjnie zwolennicy Rangersów są protestantami, podczas gdy fani Celtyków wspierają Kościół Katolicki. I znowu, no jakie były szanse na taki rozwój wypadków?\nCzytaj też: Noc w Kijowie spokojna\nUkraińscy uchodźcy przekraczający granicę Rumunii / autor: EPA/PAP\nCała ta historia kończy się szczęśliwie, z masą dalszych anegdot i kilkoma strasznymi historiami, ale jednak unikamy porażki i wstydu dzwonienia po rodziców, by ratowali z opresji (czego dziś uchodźcy z Ukrainy nie mogliby zrobić). Znajomy szkot pomaga w znalezieniu jeszcze jednej pracy na jedną czwartą etatu popołudniami, w trzech różnych miejscach wyrabiamy więcej niż cały etat, pracujemy niemal non-stop, śpiąc po cztery godziny dziennie, nie wydajemy na głupoty, oszczędzamy kupując jedzenie, które ma już bliski koniec terminu przydatności (taki tam system na specjalnych promocjach w hipermarkecie ASDA, jedzenie, które za kilka dni ulegnie przeterminowaniu można kupić z rabatem 80-90 proc., nie jak w Polsce, gdzie dopiero w dniu przeterminowania robią promocję na mniej o 30 proc.), wychodzimy na czysto, a po jakimś czasie nawet całkiem nieźle się odkuwamy. Wracamy „zarobieni”. Udało się, ale ten moment kompletnego zwątpienia zapamiętam już wyraźnie i już chyba na zawsze.\nTa historia nauczyła mnie wielu rzeczy. Po pierwsze, że trzeba zawsze wierzyć we własne siły i się nie poddawać, bo nie robiąc nic pomoc nie przyjdzie, nawet „z góry”, za to za dobre działanie w dobrym kierunku nagroda potrafi pojawić się szybciej niż się spodziewasz. Po drugie, żeby nie ufać w długoterminowe obietnice i długoterminową gościnność, na słowo honoru. Po trzecie jeszcze bardziej doceniać wartość pracy i zgubny wpływ socjalu – zasiłki i zapomogi nigdy nie powinny być tak wysokie, by zniechęcać do szukania i podejmowania pracy. No i oczywiście „umiesz liczyć, licz na siebie”.\nAle jest coś jeszcze, coś teraz, w dzisiejszej sytuacji, ważniejszego. Choć nie mam ani ja, ani mój przyjaciel, żalu do narodu szkockiego za działania jednej osoby, to mimo wszystko głęboki uraz pozostał. Mimo, że poznaliśmy podczas naszej przygody całą masę fantastycznych i życzliwych Szkotów, to jakoś nie czuliśmy potrzeby ni chęci trzymania dalej kontaktu – choć bardzo chciałem - nigdy nie udało mi się wyprzeć, zapomnieć tego momentu wyrzucenia z domu, który miał być „pewnikiem” i azylem - na słowo honoru, na „polską gościnność”. Nigdy nie zapomnę jakim szokiem jest tak nagły zwrot akcji i z „gość w dom, Bóg w dom” oraz „czym chata bogata” z jakichś znanych tylko tej osobie powodów stać się „persona non grata”. Nie zapomnę też tego widoku przyjaciela na walizkach przed domem i tej ławki w parku o zachodzie słońca. Cóż, łaska pańska na pstrym koniu jeździ…\nTo nadal trzyma mocno. Ciężko zasnąć, gdy sobie człowiek przypomni przed snem jak to było. I mimo tych wszystkich świetnych ludzi, jakoś do Szkotów i powrotu tam mi nieśpieszno, nawet turystycznie. Trauma po takim wydarzeniu zbyt wiele niszczy, wypacza postrzeganie, niesprawiedliwie generalizuje, rzutuje na teraźniejszość i przyszłość. To dlatego wielu Żydów, którzy uciekli przed Hitlerem z Polski do Ameryki z taką wręcz czasem nienawiścią dawało tak negatywne świadectwa o Polakach swoim dzieciom, a potem wnukom, jakoby w chwili prawdy spotykała ich ze strony Polaków tylko i wyłącznie krzywda. Wypędzeni przez Hitlera mieli pretensje do Polaków, że tym nie udało ich się obronić, że musieli uciekać. Trauma wyrzucenia z domu po tym, jak się zostało przyjętym pod czyjś dach to coś, co rzutuje potem bardzo długo. Każde następne odrzucenie w jakiejkolwiek sytuacji było zawsze gdzieś tam podszyte tym bólem i tym wspomnieniem. Tym bardziej bolesne. Nie zapominajmy, że w przytoczonej sytuacji awaryjnie miałem też gdzie wracać. Ukraińcy jeszcze przez jakiś czas nie będą mieli tego luksusu.\nDlatego najważniejsza lekcja z tej historii: nie unośmy się honorem! Nawet jeśli coś obiecaliśmy jako osoby prywatne, np. że znamy tego lub owego i załatwimy pracę, ale okazuje się, że jednak nie dowieziemy danego słowa, to nie unośmy się honorem, tylko szukajmy innych rozwiązań jak najszybciej. Celem jest dowiezienie obietnicy godnego i stabilnego przetrwania, przez które należy także rozumieć pracę dla uchodźców, a kto tę obietnicę dowiezie już konkretnie, to już nie ma znaczenia. Na pewno docenić trzeba fakt, że już teraz wielu przedsiębiorców i korporacji szuka takich sposobów na dodatkowe miejsca pracy, jednak tak jak w przypadku koordynacji zbiórek pomocowych i bieżącej informacji o bieżących, realnych potrzebach, tak tu powinna zaistnieć wymiana informacji między podmiotami i pewna koordynacja działań. Zwłaszcza, że praca daje dodatkowe poczucie bezpieczeństwa i własnej wartości, nie bycia skazanym na łaskę-niełaskę, co jest dla tych ludzi teraz lub lada moment będzie szalenie istotne.\nWysiedleni Ukraińcy przybywają na lwowski dworzec kolejowy na zachodniej Ukrainie / autor: EPA/PAP\nJeśli choć jedna ukraińska rodzina w Polsce dozna nagłej „zmiany serca”, jak opisana wyżej historia, będzie to o tę jedną za dużo. Jeśli ta historia uchroni i pozwoli wytrwać choć jednej dobrej rodzinie w swoim dobrym i szlachetnym postanowieniu, to było warto ją spisać. Ale przede wszystkich chciałbym, by zwróciła ona uwagę instytucji na konieczność sprawnego zarządzenia tematem pracy, którą przecież ukraińscy uchodźcy chcą w Polsce podjąć. Pod tym względem dużo bliżej nam do Ukraińców i Ukraińcom do nas niż nam i im do Niemców. I Bogu za to dzięki. Niemcy jak się zdaje przyjmują ukraińskich uchodźców pod warunkiem, że ci nie będą chcieli zostać i podjąć pracy. My zadbajmy o godne podjęcie także przez zorganizowanie godnej pracy, by każdy mógł zachować swoją godność, bez poczucia bycia zdanym na łaskę i niełaskę nowych gospodarczy na obczyźnie. W pomaganiu serca muszą być stabilne, a działania systemowe.\nCzytaj też: Ukraińcy jak Żydzi, Putin jak Hitler?


BETA AUDIO 412 SET - zestaw nagłośnieniowy z mikrofonami bezprzewodowymi - Market Muzyczny - Systemy Audiowizualne\n» BETA AUDIO 412 SET - zestaw nagłośnieniowy z mikrofonami bezprzewodowymi\nBeta Audio 412 SET jest wielofunkcyjnym zestawem nagłośnieniowym. Prezentowany zestaw jest, jak rzadko które urządzenie na rynku, dołączając do kolumny aktywnej dodatkową kolumnę pasywną, urządzeniem STEREOFONICZNYM. Kompaktowa budowa „all in one” czyni zestaw bardzo prostym w użyciu. Dzięki zastosowaniu 12” głośnika może służyć jako: nagłośnienie dla szkół, nagłośnienie do zajęć fitness, nagłośnienie małych wydarzeń plenerowych do ok. 500 osób, nagłośnienie zabaw karaoke, nagłośnienie na próby zespołów muzycznych, nagłośnienie kaplic i małych kościołów, nagłośnienie instrumentów klawiszowych, nagłośnienie boisk sportowych. W kolumnach od niedawna stosujemy wydajne i bardzo dobrej jakości głośniki hiszpańskie BEYMA. Wyprodukowane w Polsce.\nmoc ciągła RMS: 250W/4Ohm ( 250W+250W z kolumną pasywną);\nstopień Końcowy Klasa AB;\nzasilacz klasyczny Trafo/Mostek/Elektrolity;\nglośnik 12 cali 200W/8Ohm, hiszpańska BEYMA + Tweeter Neodymowy;\n2 mikrofony bezprzewodowe do ręki;\n1 kanał Mic/Line- XLR/Jack1,4" z korekcją barwy- Low/High;\n1 kanał Stereo- Jack/Jack1,4" z korekcją barwy- Low/High;\nwyjście LINE OUT typu Jack1/4", niesymetryczne;\nkanał MP3 Bluetooth- funkcja mono z korekcją barwy- Low/High;\nefekt Pogłosowy typu Delay z regulacją Vol/Feedback/Delay;\nkasetowa rączka transportowa;\nstandardowe gniazdo do statywu;\nwymiary zewnętrzne (HxWxD) 490 x 450 x 390 mm;\nwaga kolumny aktywnej: 22 kg, kolumny pasywnej: 15 kg.\nwbudowany odtwarzacz mp3 (USB, SD, bluetooth) z pilotem;\nmikrofon nagłowny z nadajnikiem do paska: 320 PLN/szt.;\npolski, solidny statyw kolumnowy, stalowy: 170 PLN/ szt.;\npolski, solidny statyw mikrofonowy z uchwytem na mikrofon bezprzewodowy: 150 PLN;\npokrowiec prosty, nakładany - 190 PLN;\npokrowiec do pracy w plenerze z przednią siatką, rozpinanymi klapkami w przodu - 290 PLN\npokrowiec na statywy kolumnowe ( kolumnowe lub mikrofonowe ): 100 PLN\npokrowiec na jeden statyw kolumnowy lub mikrofonowy: 80 PLN\nmoc (W) 500-1000


1 marca Dniem Pamięci o Żołnierzach Wyklętych – Zespół Szkół Plastycznych\nMłodymi Polakami, którzy w czasie II wojny światowej walczyli z hitlerowcami w strukturach państwa podziemnego. Przeżyli wojnę, ale paradoksalnie największego okrucieństwa doświadczyli po niej z rąk polskich komunistów. Dlaczego?\nNie uznali powojennej Polski za wolną. Sprzeciwiali się sowietyzacji i kontroli ZSRR. Zdecydowali, że dalej walczą o suwerenną ojczyznę. Jako partyzanci, członkowie organizacji tj. WiN zwalczali komunistyczne struktury PRL.\nDlaczego Wyklęci? Dlaczego Niezłomni?\nW powojennej propagandzie nazywano ich „karłami reakcji”, bandytami. Nikt nie mówił o ich poświęceniu i sukcesach w walce z okupantem. Komunistyczne władze i aparat represji dążyły do ich likwidacji, składając fałszywe obietnice amnestii. Aresztowanych torturowano, aby zmusić do współpracy. Wielu z nich nie udało się komunistom „złamać”, dlatego byli mordowani i zakopywani w bezimiennych mogiłach, tak aby ślad po nich zaginął. Do dzisiaj badacze odkrywają zbiorowe mogiły w wielu miejscach w Polsce np. na terenach dawnych więzień, budynków organów bezpieczeństwa publicznego. Najbardziej rozpoznanym miejscem pochówku ofiar komunistycznego terroru była Kwatera „Ł” tzw. „Łączka” znajdująca się nieopodal Cmentarza Wojskowego na Powązkach.\nTrudno precyzyjnie ustalić, w latach 1945-47 działało ponad 100 oddziałów partyzanckich liczących do 200 osób. Ostatni ukrywający się partyzant zginął w 1963 r. Losy wielu z nich wciąż wymagają poznania. Na stronach IPN możesz poznać historię Danuty Siedzikówny, Witolda Pileckiego i wielu Niezłomnych również z Kujaw.\ntekst: E.Witkowska w oparciu o materiały IPN


KupinArt: Dojrzewanie, samodoskonalenie się i stara Japonia - Chihayafuru.\nDojrzewanie, samodoskonalenie się i stara Japonia - Chihayafuru.\nAyase Chihaya, niedoceniana przez rodziców żyje w cieniu swojej starszej siostry - owocującej modelki. Zafascynowana karierą siostry marzy tylko o tym, aby ta odniosła jak największy sukces w tejże branży. Wszystko się zmienia, gdy na swojej drodze spotyka Watayę Aratę, który wciąga ją w tajemniczy świat starej japońskiej gry karcianej. Dziewczyna oczarowana umiejętnościami chłopca postanawia spróbować szczęścia z kartami i po niedługim czasie zakochuje się w kyougi karucie. Odtąd ma swoje własne marzenie - chce doskonalić się, by pewnego dnia otrzymać tytuł Królowej, nadawany najlepszej zawodniczce. Wszystko wydaje się być na właściwej drodze do czasu, gdy Arata wyjeżdża z Tokio, pozostawiając dziewczynę z ich przyjacielem - Mashimą Taichim. Lata mijają, nasi bohaterowie mają już po szesnaście lat i wkraczają w swoje licealne życie. Chihaya namawia Taichi'ego do stworzenia szkolnego klubu, który złowi innych miłośników karuty. To w tym momencie rozpoczyna się właściwa akcja anime.\n"Spoglądając na księżyc o północy..."\nChihaya jest jedną z najciekawszych głównych bohaterek jaką miałam okazję poznać. Bardzo energiczna, zdeterminowana, cechująca się sprytem, lecz z niewielką wiedzą w głownie. Absolutnie w niczym to nie przeszkadza, widząc jak całkowicie poświęca się karucie. Sama mówi o sobie 'zachłanna', dobrze wie czego pragnie i nic jej nie przeszkodzi w drodze do celu, nawet bolesne porażki, które w rzeczywistości tylko ją wzmacniają. Chihaya nie jest głupiutką bohaterką shoujo, która sama nie wie czego oczekiwać od życia. Wprawdzie zatrzymała się na etapie szkolnej przyjaźni, przez co nie wykazuje najmniejszej gotowości do jakiegokolwiek wątku romantycznego, czy to z Aratą, czy też z Taichim, co dla mnie jest kolejnym plusiorem (: Jest też postacią skrajnie kontrowersyjną, co oznacza, że niekoniecznie można ją polubić. Owszem, jest piękna, utalentowana, ale zdaje się być również 'upośledzona społecznie' i z tego powodu otrzymuje miano 'głupiej piękności' od swoich szkolnych kolegów. Natomiast dla niej istnieje tylko i wyłącznie karuta, podziwia każdego kto współodczuwa tę pasję, stąd niewielka ilość ludzi wokół niej.\nAyase przechodzi przemianę. W pewnym momencie zaczyna dostrzegać cokolwiek spod swej (maniakalnej wręcz) miłości do gry. Dociera do niej, że życie nie polega tylko na pojedynkach i wygranej. Gdyby nie to oraz postać Taichi'ego, seria stała by się irytująca, a sama bohaterka nie zdobyła by mojej sympatii.\nTaichi to inteligentny i mocno pewny siebie młodzieniec. Wprowadza wiele uroku do anime. Wciąż szuka swojej filozofii życiowej, podąża za wyznaczonymi celami, ale niestety ma ogromnego pecha. Nie jest on nieudacznikiem, po prostu los zawsze płata mu figla i aż żal się robi człowiekowi, widząc wszystkie jego niepowodzenia. Taichi bez najmniejszego wątpienia zyskuje najbardziej w oczach, przechodząc ogromną przemianę, która triumfuje w II serii Chihayafuru. Poznajemy go jako rozpieszczonego bogacza, który za wszelką cenę usiłuje zatrzymać przy sobie Chihayę, gdy ta zaczyna spędzać coraz więcej czasu z nowym kolegą. Początkowo sprawia bardzo negatywne wrażenie, ale wkrótce wyłamuje się z tego, stając się jednym z najbardziej ulubionych postaci.\nWreszcie Arata. Ten dziwnie przypominający Harrego Pottera chłopak jest odpowiedzialny za uzależnienie Chihayi do karuty. Jego dziadkiem jest wielokrotny mistrz tejże gry, który to natomiast odpowiada za pasję Araty. Jest jedną z najbardziej tajemniczych postaci. Pojawia się w dziecięcych wspominaniach Chihayi, by zniknąć na większość odcinków. Nie pełni więc on praktycznie żadnej istotnej roli i pozostaje zepchnięty na ostatni plan. Jednocześnie cały czas się o nim mówi, choć nie poznajemy go jako postaci fizycznej, ale bez wątpienia - jest ważną postacią fabularną.\nTrójkącik, który powinien być, a którego nie ma. ale czy na pewno nie ma? Tu wchodzimy właśnie w gatunek josei, ponieważ nic nie jest wypowiedziane wprost, a skonstruowane na bardzo dojrzałym uczuciu. Lecz nie byłoby żadnej frajdy, gdybym teraz tu wszystko napisała. Ten wątek jest tak ciekawy, że nie chcę odbierać (chętnym poznania tej serii) wielkiej radości z odgadywania myśli bohaterów i jej osobistej analizie (:\nDrugoplanowymi postaciami są członkowie klubu karuty z Mizusawy i oni także przechodzą swoje metamorfozy. Każdy z nich wprowadza swoją własną historię, swój własny sposób na grę i filozofię.\n"Czas, gdy kwitną kwiaty..."\nKaruta to japońska gra karciana, polegająca na wyrzuceniu odpowiedniej karty w czasie odczytania jej przez lektora. Gra się kartami, które zawierają fragmenty stu poematów z Ogura, czyli największego dorobku starej literatury japońskiej. Przed wylosowaniem właściwej karty następuje odczytanie fragmentu nienależącego do poematów. W karutę grają dwie osoby pięćdziesięcioma kartami, przy czym dla każdego przeznaczonych jest po dwadzieścia pięć. Według osobistej strategii uczestnicy układają je przed sobą, a następnie mają piętnaście minut na zapamiętanie ułożenia kart swoich i przeciwnika. Następnie lektor losowo odczytuje poematy, a zadaniem zawodnika jest jak najszybsze rozpoznanie karty z drugą częścią wiersza. Istnieją też tzw. 'puste karty', czyli z te fragmenty, które nie należą do poematów. Wygrywa ten, który szybciej zbije (a tym samym uzbiera) wszystkie karty. Gra ta jest niesamowicie trudna, która polega głównie na mocno wyczulonych zmysłach, doskonałym słuchu, szybkim refleksie, ale także na odpowiedniej strategii.\nNigdy bym nie pomyślała, że może mnie - jako widza - tak wciągnąć owa gra! Napięcie podczas turniejów jest zbudowane w rewelacyjny sposób, aż ma się ochotę wejść w ekran i siedzieć tam wraz z uczestnikami. Przeżycia są ogromne, co bardzo bardzo bardzo mnie zdziwiło, gdyż podeszłam do anime raczej z rezerwą, nie wiedząc zbytnio o czym jest ta seria i czego się mogę spodziewać. Ogromnie mnie zaskoczyła, ale w bardzo pozytywny sposób. Po pierwszym odcinku raczej nie spodziewałam się większej rewelacji, nawet nie śpieszyło mi się z obejrzeniem dalszych odcinków. Ale wkrótce nastąpił zwrot, po którym chłonęłam Chihayafuru i już z wielką ekscytacją zabrałam się za drugą serię.\nPojedynki są wciągające dzięki szczegółowemu dopracowaniu prac graficznych ( o czym później ), ale również przez to, że możemy 'wejść' w głowę nie tylko głównym czy drugoplanowym bohaterom, ale także trzecio- oraz epizodycznym postaciom, co rzadko zdarza się w jakiejkolwiek serii anime. Każda, nawet z pozoru ta mniej ważna postać jest tu niezwykle cenna, dodając duszy całości, zyskując na realności serii. Wspaniałe jest również to, że postacie nie mają zwycięstwa podanego na srebrnej tacy, a muszą solidnie o nie walczyć. Tym samym nie zawsze się udaje - bywają lepsze jak i te gorsze dni. Czasem karuta zdaje się być o wiele bardziej ekstremalnym sportem niż piłka nożna, czy inne wysiłkowe dyscypliny, bo gra może przeciągnąć się do kilku godzin, podczas których gracz powinien być niezwykle skupiony i skoncentrowany. A by było ciekawej musi odegrać kilka takich meczy i za każdym razem pamiętać, i zapominać poszczególne ułożenia kart. Skrajne wyczerpanie to nieodłączny towarzysz każdego karuciarza.\n"Kwiaty śliwy pachną tak samo..."\nAudio wizualizacja anime powala na kolana. Przy produkcjach shoujo zazwyczaj natrafiamy na postacie bardzo do siebie podobne, tymczasem w Chihayafuru każda jest zupełnie inna. Projekty głównych bohaterów są bardzo udane i dopracowane. Praktycznie nic by nie można było zarzucić za wyjątkiem kilku szczególików w postaciach drugoplanowych. Mam tu na uwadze dwóch członków klubu, którzy wydają się być żartem w ich przedstawieniu. Zamiast oczu mamy dwie kreski, podobnie zresztą z ustami. Nie wiem jaki był cel tego zabiegu, ale skoro reszta postaci została dopracowana, to czemu u licha pozostawić dwie postacie, które wyglądają jakby wyszły spod ręki przedszkolaka? Na szczęście nie ujmują im braków umysłowych. Warto zwrócić uwagę na stroje bohaterów, szczególnie piękne kimona pań, zdobione w oszałamiające floralne wzory. Również dominujące jesienne barwy dobrze wpływają na odbiór tej serii. Dzięki temu jest ciepła i bardzo sympatyczna.\nAnimacja jest bardzo dynamiczna, co robi wrażenie na widzu i daje kolejnego kopniaka do wciągnięcia się w fabułę. Ruchy karuciarzy są szybkie i płynne, pełne energii. Bardzo podobnie prezentuje się ścieżka dźwiękowa, która mimo braków, wpasowuje się prawie idealnie. Na uwagę zasługuje opening, który szybko przykuwa słuchacza i wprawia go w muzyczny trans. Nieco gorzej wypada ending śpiewany przez seiyuu Chihayi - Asami Seto, która ma nieco braków muzycznych. I po raz kolejny można pogratulować wspaniałemu Miyano Mamoru, który to po raz kolejny pokazał mistrzowską grę, wcielając się w Taichi'ego!\nSeria jest zdecydowanie warta uwagi. Nieco inna, z pewnością odróżniająca się od typowych serii sportowych. Oprócz tego Chihayafuru należy do gatunku josei, czyli przeznaczonego do nieco starszej widowni, co jest całkowicie zrozumiałe, gdyż poza karutą można tu dostrzec dużo głębszy sens i przekaz psychologiczny. Nie jest to też typowy romans, z pewnością nie ma tu żadnych miłosnych trójkącików, co mogło by się wydawać po opisie fabuły. Jest to bardzo przyzwoita seria o spełnianiu swoich marzeń, samodoskonalenia się i pokonaniu swoich słabości. I miejcie na uwagę, że manga wciąż wychodzi, więc to tylko wstęp do całości historii. A mnie pozostaje tylko wyczekiwać III serii (:\nEtykiety: anime, josei, okruchy życia, sportowe\nKusonoki Akane 24 sierpnia 2013 21:59\nUwielbiam to anime, a teraz tylko czekam na przetłumaczenie ostatnich odcinków drugiej serii (bo z tego co wiem nie zrobiono jeszcze tego) ;) Jednak z całym szacunkiem nie umiem się z Tb zgodzić w sprawie Taichi'ego. Mimo iż pierwszy sezon oglądałam już dość dawno, to nie przypominam sobie by owy bohater był rozpuszczonym bogaczem >,< Wg mnie był i jest taki sam jak wcześniej, no może z kilkoma szczegółami inny w drugim sezonie. No chyba, że chodziło Ci o tego Taichiego z dzieciństwa... wtedy mogę nawet przyznać Ci rację :) Niedługo bd oglądać serię jeszcze raz, więc jeśli się myliłam w tym co wyżej napisałam to na pewno przeproszę. No i ja osobiście z niecierpliwością czekam na rozwinięcie wątku między Taichim i Chihayą ;) Kreska, muzyka są świetne, a w karutę sama mam ochotę zagrać! Pozdrawiam\nBudyń 24 sierpnia 2013 22:18\nTaichi z dzieciństwa oczywiście (: Wybrzydzał chociażby przez to Aratę, że jest biedy itp.\nJa obejrzałam od 21odcinku po angielsku, bo nie mogłam tyle czekać na tłumaczenie :D Teraz zabieram się za mangę. Słyszałam pogłoski o III serii, więc mam nadzieję, że kiedyś stanie się to faktem (:\nKusonoki Akane 25 sierpnia 2013 13:05\nNo mi się jednak nie chce czytać po angielsku, bo tłumaczenie polskie jest całkiem dobre, więc przeczekam trochę ;) Od 21 odcinka? Na jakiej stronie oglądałaś polska wersję, bo u mnie jest tylko do 17 przetłumaczone >,< Pozdrawiam\nBudyń 25 sierpnia 2013 15:05\nAle polskie tłumaczenie jest z angielskiego, które jest bardzo bardzo dobre! W ogóle anime jest w 100% zgodne z mangą i szczerze powiedziawszy to pierwsze tomy można sobie spokojnie podarować!\nKusonoki Akane 25 sierpnia 2013 20:11\nTak tak wiem, że z angielskiego, ale i tak wolę obejrzeć po polsku skoro już zaczęłam ;)\nNaff 25 sierpnia 2013 13:26\nJuż dawno chciałam to oglądnąć i jeszcze bardziej mnie do tego zachęciłaś *_____*\nBudyń 25 sierpnia 2013 15:07\nHyhyh to bardzo dobrze :D\nTabitha 25 sierpnia 2013 16:13\nLubię różnego rodzaju serie sportowe właśnie za ten niepowtarzalny klimat i napięcie jakie potrafią zbudować. Nad obejrzeniem tej serii zastanawiam się już od jakiegoś czasu jednakże mam obawy, czy czasem wątki romantyczne i inne pierdoły nie przyćmią samych sportowych emocji. Kobiece główne postacie zawsze sprawiają, że czuję się niepewnie zaczynając daną serię, ale pewnie kiedyś się skusze. ^^\nBudyń 25 sierpnia 2013 17:42\nNiestety, albo stety nie ma tu wątku romantycznego. Na prawdę nie masz się czego obawiać, czy 'inne pierdoły' coś przyćmią, bo anime jest w całości poświęcone grze (:\nmysza 25 sierpnia 2013 22:43\nSkojarzyło mi się z jednym z oneshotów Kyousuke Motomi, tam też bohaterowie grali w taką grę.\nYukarichan 26 sierpnia 2013 12:27\nPodoba mi się bardzo opening tego anime, przyjaciółka jest tą serią oczarowana więc jak znajdę chwilę czasu muszę to obejrzeć :)\nAya 29 sierpnia 2013 20:22\nJej, mam niemalże identyczne odczucia!\nAch, i ten Mamoru, uwielbiam go :)\nJa również nie mogę się doczekać III serii ^^\nGemini 19 lipca 2015 21:27\njedno z moich ulubionych anime... czekam na 3 sezon...


#ML017 Jak sprzedawać w sektorze B2B dzięki reklamom na Facebooku? - Margo Leads\n#ML017 Jak sprzedawać w sektorze…\nReklama na FB bardziej się kojarzy z promocją produktów i usług, kierowanych do konsumentów. Nie mniej jednak jest to również świetny kanał do targetowania firm, a szczególnie osób, które w tych firmach decydują o zakupie lub zamówieniu uslugi/produktu. Wydałoby się, że reklama na FB jest mniej skuteczna w sektorze B2B, bo przecież ciężko jest przekonać pracownika wysokiego szczebla, że jego firma potrzebuje rozwiązania, które zaoferujesz.\nJeżeli sprzedajesz usługę, lejek sprzedażowy może być dłuższy – do kilku miesięcy.\nNic bardziej mylnego. Facebook ułatwia sprawę – reklamę można skierować do kogo tylko chcesz nawet kilometr wokół firmy, która może szukać to, co sprzedajesz. Każdy może nauczyć się robić reklamę na poziomie Power Editor/Ad Manager w Panelu reklamowym FB. Natomiast umiejętności niezbędne do tworzenia skutecznych reklam, które sprzedają, wymagają nie tylko rozumienia ogólnych zasad, lecz także testowania i uczenia się na bierząco w trakcie prowadzenia kampanii na FB.\nDo podcastu Margo Leads zaprosiłam Artura Jabłońskiego, niezależnego konsultanta ds. marketingu internetowego, który opowie o zawiłościach tworzenia reklam na FB.\nDowiesz się wiele ciekawych rzeczy, które Artur czerpie nie z książek, Internetu czy konferencji, tylko z własnego doświadczenie, współpracując z takimi markami jak SKANSKA, Sphinx, Otomoto, Otodom, Allegro, NEUCA, Województwo Pomorskie, Województwo Kujawsko-Pomorskie czy Polskie Radio PiK i wiele innych.\nRozmawialiśmy o poniższych aspektach:\nLejek sprzedaży w branży B2B\nReklamując usługi firmowe za pomocą FB, warto założyć, że od pierwszego kontaktu z firmą do dokonania zamówienia na jej stronie, może minąć nawet kilka miesięcy. Lejek sprzedaży produktów, jak i usług może być wielopoziomowy. Dzięki lead magnetom w postaci ebooka, wideo, konsultacji, webinaru można przyciągnąć osoby, które są (potencjalnie) zainteresowane daną usługą lub produktem. Nie koniecznie będą to osoby, które usługę czy produkt kupią. Natomiast w kolejnych etapach lejku niezainteresowane osoby można „odsiać” i zgromadzić te leady, które są na drodze zakupowej i już wkrótce dokonają zakupu.\nJeżeli ustawisz reklamy na kilometr wokół pewnego miejsca i dodasz nazwy stanowisk, FB taką reklamę nie puści, bo grupa będzie poniżej 1,000 osób.\nLead magnets, które znajdują się na pierwszych etapach lejku, można promować za pomocą reklam na FB, zachęcając odbiorców do wchodzenia na stronę firmy, pozostawiania adresu mailowego, czasami telefonu i pobierania wartościowych treści. Dzięki reklamom przynęty można kierować do pracowników firm lub przedsiębiorców na określonym obszarze geograficznym.\nTargetowanie reklam na targach\nPosługując się geolokalizacją, można określić terytorium, na którym będą pokazywane reklamy. Obszar można zawęzić nawet do 1 km wokół określonego miejsca. Taką funkcjonalność FB można wykorzystać kierując reklamę na targi branżowe. Mimo to, że reklama trafi do wąskiej grupy odbiorców, będzie bardziej skuteczna. Bo trafi do osób zainteresowanych daną reklamą.\nJeżeli mam nietypowy produkt, konstruuję listę firm, które mogą być zainteresowane i listę branżowych targów, które będą się odbywały. Na tej podstawie szykuję reklamy kilometr wokół konkretnej ulicy. Facebook taką możliwość (choć być może ukrytą) w panelu reklamowym ma.\nPlanując kampanię reklamową na FB, warto stworzyć listę targów branżowych zaznaczając ich miejsce, datę. Później wytargetować reklamę tylko na dane obszary w określonym czasie. Jeżeli reklama jest skierowana do konkretnej grupy wiekowej, to warto ograniczyć osoby na targach, dopasowując wiek odbiorców w Menedżerze reklam.\nBardzo często pada pytanie, ile kosztuje reklama na FB. Nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Bo cena kampanii zależy od wielu czynników: jej klikalności, zaangażowania odbiorców, reklamowanego produktu/ usługi, branży, grupy docelowej oraz kreacji reklamowej.\nPrzynajmniej 500 zł warto przeznaczyć na testy.\nCena reklamy na FB nie musi być jedynym ważnym wskaźnikiem, a tym bardziej decydującym o tym, czy warto wykorzystywać FB do reklamy skierowanej do biznesu. Najważniejszym aspektem są konwersje. Jeżeli firma inwestuje w reklamy, by sprzedawać produkt, chce uzyskać zwrot z inwestycji. Niski koszt kliknięcia wcale nie gwarantuje opłacalność reklamy. A tym bardziej większej sprzedaży.\nKreacje testowe na FB\nZ pewnością nie wystarczy kilkaset złotych na to, by zobaczyć wymierne wyniki reklam. Natomiast z całą pewnością mogą być przeznaczone na wstępne testy. Należy stworzyć kilka kreacji reklamowych, by sprawdzić, która z nich będzie działać najlepiej. Artur zaleca, żeby takie reklamy testować przez miesiąc. Prowadząc je przez jedynie kilka dni, można dostać błędne wyniki i wyciągnąć z nich złe wnioski. Jedna z testowych kreacji może wydawać się najbardziej skuteczna. Natomiast w dłuższej perspektywie nie sprawdzi się. A to przez to, że przez pierwsze dni, gdy jest aktywna, może trafić na lepszą cześć odbiorców (chętnie klikających w reklamę), a przez kolejne tygodnie może trafić na gorszą.\nJak różni się reklama FB przeznaczona dla konsumenta od tej kierowanej do firm?\nJak targetować reklamy FB na osoby znajdujące się na targach?\nJak wykorzystać reklamy na FB, jeżeli sprzedajesz swoje produkty i usługi firmom?\nOd czego zależy cena za reklamę na Facebooku?\nJaki budżet trzeba przeznaczyć na reklamę kierowaną do biznesu?\nJak FB oblicza koszt reklamy ?\nJak długo musi trwać kampania reklamowa na FB?\nDlaczego ikonki (emojis) są ważne?\nNie tylko te tematy poruszyliśmy. Przesłuchaj odcinka podcastu z Arturem Jabłońskim i dowiedz się więcej!\nBlog Artura –> tu\nPodcast: Play in new window | Download (Duration: 38:07 — 52.4MB) | Embed\nPreviousPrevious post:#ML018 Czym jest conversational commerce?NextNext post:#ML016 SEO – to nie Czarna Magia (Jak Pozycjonować Stronę?)


Kurs Scuba Diver | DivingBali.info\nPADI SCUBA DIVER jest to kurs nurkowania na Bali, który przeznaczony dla osób początkujących, które z różnych powodów nie zdecydowały się na przystąpienie do pełnego szkolenia na stopień podstawowy OPEN WATER DIVER. Nasze Polskie Centrum nurkowe na Bali poleca ten kurs szczególnie dzieciom oraz osobom, które nie są jeszcze pewne czy chcą uzyskać licencje uprawniającą do nurkowań bez nadzoru instruktora.\nKurs PADI SCUBA DIVER trwa dwa dni i są to ćwiczenia w basenie, teoria (czytanie książki, oglądanie filmu szkoleniowego, rozwiązywanie quizów) oraz dwa nurkowania w wodach otwartych do maksymalnej głębokości 12m.\nPo zakończonym kursie wystawiona zostanie licencja PADI uprawniająca do nurkowania do 12m pod opieką Instruktora lub Divemastera PADI.\nmin wiek 10 lat\nmax głębokość 12\nCena 385 USD za osobe zawiera: Transport z hotelu, wypożyczenie kompletu sprzętu, zajęcia basenowe (1 dzień), 2 nurkowania w wodach otwartych (1 dzień), posiłki, licencja PADI i książeczka nurkowań LOG BOOK.


Przepisy z parówkami - potrawy z parówkami WINIARY\nNasze przepisy parówki\nok. 250 kcal / 100 g\nWartość odżywcza parówek zależy od ich składu. Na rynku znajdują się zarówno wyroby o niskiej, jak i wysokiej zawartości mięsa. Obok zawartości mięsa warto zwrócić uwagę również na ilość tłuszczu zawartą w produkcie, a tym samym jego kaloryczność.\nKupując parówki, warto zwrócić uwagę na ich skład – im krótszy, tym lepszy.\nCiasto ziemniaczane to rzadko stosowany sposób przyrządzenia różnych potraw. I to błąd! Jest niezwykle smaczne i proste w przygotowaniu. Parówki w nim skąpane będą smakować wybornie. Dzięki ziarenkom smaku WINIARY , nasza potrawa zyska wspaniały aromat, a jej walory smakowe…\nKażdy entuzjasta tego węgierskiego dania, powinien spróbować wersji przedstawionej w naszym przepisie. Zawarty w nim ogórek, pomidor, a przede wszystkim parówki , otworzą przed Wami nowe oblicze leczo , które na pewno przypadnie Wam do gustu. Smacznego!\nTagi: Dania główne Warzywa i grzyby Pomidor


Leczenie... - Na pytanie odpowiada lek. Magdalena Parys | WP abcZdrowie\nDzień Dobry Miałbym takie pytanie do Pani/Pana ... Od czego zależy cena Leczenia Trądziku Laserem Typu " IPL i400 " ? > mam 17 lat i byłem na pierwszym laserowym zabiegu który kosztuje aż > 250zł za jeden zabieg a potrzebne mi będzie pięc do sześciu... > przynajmniej tak mi powiedziano... Następny zabieg mam za 2tygodnie... > Od czego zależy cena ? Gdzie indziej było by taniej? Czy to będzie > skuteczne? > Proszę o odpowiedz to dla mnie ważne ... z góry dziękuje.\nCena zależy przede wszystkim od obszaru skóry, na jakim wykonywany jest zabieg. Ponadto może być różna w zależności od gabinetu-to dotyczy wszelkich zabiegów i usług. Wiadomo też, że jak wszystko, również te zabiegi najdroższe są w Warszawie.\nPrzede wszystkim jednak radziłabym kierować się renomą, zdecydować się na zabieg w sprawdzonym , a nie najtańszym gabinecie.\nWitam cena zabiegu laserowego często zależy od tego na jakiego rodzaju sprzęcie lekarz pracuje, czy ten sprzęt jest sprzętem medycznym czy kosmetycznym.Czy sprzęt ma atesty czy też nie.\nJak pozbyć się blizn potrądzikowych? – odpowiada Lek. Ewa Rybicka\nLaser frakcyjny - wskazania, przeciwwskazania, opis zabiegu, postępowanie po zabiegu • Blizny po trądziku pospolitym • Borykasz się z problemem trądziku? Sprawdź, jak się go pozbyć • Trądzik ropowiczy • Jak leczyć naczyniaki starcze i gwiaździste? • Infuzja tlenowa - wskazania, efekty i przeciwwskazania • Depilacja i epilacja • Sposoby leczenia trądziku • Jak usunąć blizny po trądziku? • Blizny po trądziku - przyczyny, usuwanie blizn, kosmetyki na blizny\nAquaclin • Skinoren • Maść retynowa • Brevoxyl • ViraSoothe • Skinoren • Skinoren • Benzacne • Zioł.fix Acneflos p/trądzik. (nr 23) • DAGOMED 28 Sulfur -trądzik pospolity\nLek. Joanna Dawicka - Dermatolog, Gdańsk • Ewa Syguła - Dermatolog, Olkusz • Lek. Małgorzata Kostrzewa - Dermatolog, Warszawa • Dr n. med. Dorota Trzmiel - Dermatologia dziecięca, Sosnowiec


Globtroter - WYSPA MAN: KOTY BEZ OGONÓW I SZALONE WYŚCIGI\nNa początek mętlik w mojej głowie wprowadził status tej niewielkiej wysepki. Jej terytorium, choć jest własnością korony brytyjskiej, nie wchodzi w skład Zjednoczonego Królestwa. Z tego powodu nie jest też częścią Unii Europejskiej choć obowiązuje na nim większość unijnych praw i rozporządzeń. Prawda, że trochę to skomplikowane. Z czego wynika? Przyczyną są historyczne zaszłości i brytyjskie poszanowanie nabytych wcześniej praw. Według legendy, wyspa Man powstała podczas starcia irlandzkiego herosa Finna MacCoole z nieznanym wojownikiem z Anglii – w czasie ich walki wielki kawał Irlandii został z niej wydarty i rzucony na środek morza. Wyspą władali Celtowie, Norwegowie, Szkoci i Irlandczycy. Do XVIII wieku była siedzibą przemytników i innych przedsiębiorczych ludzi zajmujących się nielegalnym handlem. Dawali się oni coraz bardziej we znaki finansowym interesom Anglii. By rzecz ukrócić rząd brytyjski uchwalił specjalne prawa i wykupił całą wyspę. Kwota nie była oszałamiająca, wyniosła zaledwie 70.000 funtów. Następnie przekazał Man pod bezpośredni nadzór brytyjskiej monarchii. Interes nie był zły -zaoszczędzono w ten sposób kwotę rzędu 100.000 funtów rocznie wydawaną na utrzymanie porządku. Jak to często bywa wyspiarze mieli klasyczne mieszane uczucia. Zrobiło się bezpiecznie ale biednie, wielu mieszańców zostało bowiem pozbawionych podstawowego źródła dochodów.\nRaj dla podatników i strachliwych\nWyspa w kształcie przypomina owal o wymiarach 52 na 22 kilometrów. Klimat ma raczej łagodny, nie ma mrozów choć trzeba być przygotowanym na częste wiatry. Jak na Man dotrzeć? Podróż z Anglii samolotem trwa około 20 minut, prom płynie 4 godziny. Na wyspie nie ma większego przemysłu w rolnictwie dominuje hodowla owiec. Z czego więc się tu żyje? -Z pieniędzy -odpowiadają mieszkańcy. Man to jeden z tak zwanych „podatkowych rajów”. Usługi finansowe decydują o zamożności mieszkańców, podatek dochodowy od firm jest zerowy. Wyspa ma swoją walutę – funta o wartości równej funtowi szterlingowi. Nie znaczy to, że przyjeżdżając z Wielkiej Brytanii trzeba dokonywać wymiany. Bez żadnych ograniczeń akceptowane są banknoty i monety brytyjskie. Ale uwaga! Ta zasada nie działa w drugą stronę, wyspiarskie pieniądze trzeba wydać na miejscu, poza wyspą są tylko pamiątkami. Interesującymi choćby z tego powodu, że brytyjska królowa występuje na nich bez korony bo dla wyspiarzy królową nie jest.\nNajwiększym miastem i stolicą kraju jest leżące nad półkolistą zatoką miasto Douglas. Spokojne i senne przypomina wyglądem kurorty południa Anglii poza sezonem. Elegancka nadmorska promenada zabudowana jest wiktoriańskimi domami o białych fasadach. Mieszczą się w nich hotele, część została przerobiona na apartamentowce wykupywane przez spragnionych spokoju i bezpieczeństwa Anglików. Wyspa Man to jedno z niewielu już we współczesnym świecie miejsc gdzie nie zamyka się samochodów i domów. Gdy kilka lat temu popełniono w Douglas morderstwo odbiło się to niezwykle szerokim echem. Dziś wielu liczy czas na przed i po tym fakcie. -Mój syn wyjechał do Londynu rok po morderstwie. -można usłyszeć. By zobaczyć stolicę w całej okazałości trzeba wjechać na wzgórze Douglas Head. Roztacza się z niego wspaniały widok na zatokę i okoliczne wzgórza. Warto również wynająć motorową łódź i spojrzeć na miasto od strony wody.\nTrzy nogi zmieniają kierunek\nBy przyjrzeć się nadmorskiej promenadzie wskoczyłem do zabytkowego konnego tramwaju. Kursuje przez cały dzień wożąc głównie turystów. Warto zwiedzić stajnie, w której mieszkają konie. -Co się z nimi dzieje gdy są za stare do pracy? – zapytałem. Okazało się, że krzywda im się nie dzieje, przechodzą na emeryturę i dożywają swoich dni na specjalnej farmie. Konny tramwaj to nie jedyna transportowa osobliwość wyspy. Czymś wyjątkowym jest elektryczna kolejka na najwyższą, mierzącą ponad 600 metrów, górę Snaefell. Dystans jaki pokonuje ze stacji początkowej Laxey na szczyt ( dokładnie mówiąc 14 metrów poniżej ) wynosi 8 kilometrów. Nachylenie trasy dochodzi miejscami do 12 procent i wtedy między torami znajduje się trzecia szyna służąca do skuteczniejszego hamowania wagoników.\nPo drodze pasażerowie mają okazję podziwiać olbrzymie koło służące kiedyś do wypompowywania wody z kopalni cynku. To jeden z symboli wyspy, chyba najczęstszy motyw lokalnych pocztówek. Uruchomione zostało po raz pierwszy we wrześniu 1854 roku i nazwane na cześć żony ówczesnego gubernatora wyspy Lady Isabella. Koło jest imponujące ma 22 metry średnicy i 2 metry szerokości. Było zdolne do wypompowania w ciągu minuty 1000 litrów wody z głębokości prawie 500 metrów. Jest największym tego typu kołem w Europie i prawdopodobnie na świecie. Przy dobrej pogodzie ze szczytu na który wjeżdża kolejka wspaniale widać zieloną wyspę a na horyzoncie Anglię, Szkocję, Irlandię i Walię. Symbolem Man, powszechnym na pieniądzach, pamiątkach i wielu budowlach są charakterystyczne trzy nogi. Ten starożytny znak wirującego słońca często pojawiał się w kultach pogańskich. Na wyspę sprowadził go Aleksander III król Szkocji gdy przejął panowanie nad nią z rąk Norwegów. Było to w roku 1265. Według oficjalnej wersji nogi powinny poruszać się zgodnie ze wskazówkami zegara. Jednak nie zawsze tak jest. Zauważyłem, że te na kole Lady Izabella idą w przeciwnym kierunku. W ten sposób symbolizują opór Irlandczyków przeciwko Anglikom.\nKoty zgubiły ogony a whisky straciła kolor\nMiłośnicy malowniczych ruin powinni koniecznie odwiedzić Peel. Według tradycji tutaj wylądował święty Patryk, by zaszczepić na Manie chrześcijaństwo. To jedyne miasto na wyspie mogące pochwalić się posiadaniem katedry. Właściwie nawet dwóch katedr. Pierwsza, średniowieczna, z której pozostały tylko mury, znajduje się na terenie ruin zamku, druga współczesna w centrum miasta. Zamek zlokalizowany był na wyspie u wejścia do portu. Jego ruiny robią duże wrażenie potęgowane skrzeczeniem dziesiątek mew. W zachodzącym słońcu miękki piaskowiec z którego go zbudowano, wyczyszczony przez wiejący od strony Morza Irlandzkiego wiatr, nabiera tajemniczego różowego koloru. Dużą osobliwością wyspy są miejscowe koty. Krępe, krótsze od naszych, mają bardzo rozbudowaną tylną część ciała, tylne łapy wyraźnie dłuższe od przednich, trochę jak królik. Jednak tym co najbardziej je wyróżnia jest brak ogonów. Istnieją różne legendy na temat przyczyny tej odmienności. Jedna z nich głosi, że praprzodek kota z Man ociągał się w czasie potopu z wejściem do arki. Deszcz padał coraz mocniej i Noe nie mógł z zamknięciem drzwi dłużej czekać. Odciął nimi ogon wskakującemu w ostatniej chwili zwierzakowi. Naukowe wytłumaczenie jest trochę inne. Brak ogonów spowodowała izolacja kociej społeczności na wyspie. Spontaniczna mutacja nastąpiła około 100 lat temu. Co się tyczy krępego ciała to już wynik świadomych zabiegów hodowlanych. Niestety choć bacznie się rozglądałem nie udało mi się takiego kota żywego zobaczyć, pozostało oglądanie pocztówek.\nKoty bez ogonów nie kończą lokalnych odmienności. Należy do nich Glen Kella Manx Whiskey, jedyna na świecie, która jest zupełnie przezroczysta. Tak jak inne dojrzewa przez 3 lata w dębowych beczkach ale potem zostaje poddana procesowi który usuwa kolor pozostawiając smak i aromat. Technologia jest starannie strzeżonym sekretem destylatorni. Koneserzy twierdzą, że w ten sposób whisky oddaje czystość i esencję ducha Man. Niewielka wydajność destylatorni sprawia, że trunek można kupić wyłącznie tu. Cicha i spokojna wyspa dwa razy do roku rozbrzmiewa hukiem setek motocyklowych silników. Odbywają się wtedy znane na całym świecie wyścigi motocyklowe. Ich tradycja sięga roku 1907 i uznawane są za najdłużej nieprzerwanie odbywające się zawody tego typu. Wyścigi rozgrywane są częściowo na ulicach Douglas a częściowo na drogach poza miastem. To, że wyścig się odbędzie jest pewne. Jedyną niewiadomą jest ilość ofiar śmiertelnych wśród uczestników, przeciętnie pięć, ale w złych latach nawet ponad dziesięciu nieszczęśników oddaje duszę Bogu.


Mannheim zdobyte! Wygrana PGE VIVE z "Lwami"! Kielczanie w ćwierćfinale Ligi Mistrzów | Polska Times\nMannheim zdobyte! Wygrana PGE VIVE z "Lwami"! Kielczanie w ćwierćfinale Ligi Mistrzów\nPaweł Kotwica 01.04.2018 Zaktualizowano 02.04.2018\nW rewanżowym meczu 1/8 Ligi Mistrzów piłkarzy ręcznych, Rhein-Neckar Loewen przegrały z PGE VIVE Kielce. Do ćwierćfinału awansowali kielczanie, którzy pierwszy mecz wygrali 41:17. W 1/4 mistrzowie Polski zagrają z Paris Saint Germain. Pierwsze spotkanie będzie rozegrane pomiędzy 18 a 22 kwietnia w Kielcach, rewanż pomiędzy 25 a 29 kwietnia w Paryżu.\nPGE VIVE: Szmal (1-51 min, 16 obron), Wałach (51-60 min, 0 obron) – Jachlewski 2, Strlek 3 – Mamić 2, Jurecki 5, Bielecki 4 (3) – Bombac 4, Jurkiewicz – Lijewski 4, A. Dujszebajew 5 – Djukić 1, Janc 2 – Aginagalde 4, Kus.\nR-NL: Palicka (1-60 min, 15 obron), Appelgren (na jednego karnego, 0 obron) – Tollbring 5 (1) – Mensah 3, Taleski 4, Ekdahl du Rietz 3 – Schmid 8 (3) – Reinkind 3, Petersson 1 – Radivojević, Groetzki – Baena 3.\nKarne. PGE VIVE: 3/3. R-NL: 4/6. (Szmal obronił rzut Schmida, Tollbring trafił w poprzeczkę).\nKary. PGE VIVE: 6 minut (Mamić 4, Jurecki po 2). R-NL: 6 minut (Baena, Reinkind, Ekdahl Du Rietz po 2).\nSędziowali: Jonas Eliasson, Anton Palsson (Islandia).\nPrzebieg: 3:0, 3:1, 3:2, 6:2, 6:3, 7:3, 7:4, 9:4, 9:5, 11:5, 11:7, 12:7, 12:8, 13:8, 13:9, 16:9, 16:12, 17:12, 17:13, 18:13, 18:16 – 18:18, 20:18, 20:19, 22:19, 22:20, 23:20, 23:22, 24:22, 24:26, 25:26, 25:29, 26:29, 26:30, 27:33, 28:33, 28:34, 29:34, 29:36,30:36 .\nZobacz zapis relacji live TUTAJ\nZespół z Kielc pod koniec kwietnia zagra z Paris Saint Germain o swoje czwarte Final Four Ligi Mistrzów. W rewanżowym meczu 1/8, rozegranym w wielkanocną niedzielę w Mannheim, nie było ani cudu, ani primaaprilisowych żartów. Kielczanie wygrali wyraźnie, mimo że przegrywali już w tym spotkaniu różnicą siedmiu bramek. Poza pierwszymi 20 minutami mistrzowie Polski zagrali znakomity mecz i po raz pierwszy pokonali „Lwy” na wyjeździe. Do tej pory jedynymi korzystnymi wynikami, jakie wywozili z terenu tego rywala, były dwa remisy.\nPrzepychanki w sprawie ustalenia terminów spotkań dodały rewanżowi w Mannheim dodatkowej temperatury. „Chcemy w uczciwej rywalizacji pokazać, że jesteśmy lepszym zespołem” – zapowiadał niemiecki klub w mediach społecznościowych. Przed rozpoczęciem meczu niemieccy kibice w SAP-Arenie podczas hymnu Ligi Mistrzów gwizdali i buczeli, część z nich odwróciła się tyłem do boiska, a na kartkach, które podnieśli napisano, że Europejska Federacja Piłki Ręcznej zabija piłkę ręczną. W kieleckim zespole nie zagrał Uros Zorman, który ma drobny problem z mięśniem przywodziciela. Trener gospodarzy, Nikolaj Jacobsen, cały mecz trzymał na ławce skrzydłowego Gudjona Valura Sigurdssona oraz obrotowego Hendrika Pekelera.\nBlaż Janc: Nikt już nie powie, że awansowaliśmy, bo Lwy przysłały do Kielc drugą drużynę\nMistrzowie Polski źle rozpoczęli mecz. Cztery ich pierwsze rzuty odbił Andreas Palicka (na szczęście równie dobrze w pierwszej połowie bronił Sławomir Szmal), a po drugiej stronie boiska nie było sposobu na szwajcarskiego playmakera "Lwów", Andiego Schmida, który nie tylko zdobywał bramki (do 14 minuty meczu aż 6), ale i obsługiwał kolegów otwierającymi drogę do bramki podaniami. W 15 minucie gospodarze prowadzili już 11:5, a w 22, po pięknej wrzutce Schmida wykończonej przez Haralda Reinkinda, mieli już siedem bramek przewagi (16:9). Na szczęście końcówka pierwszej części należała do gości, którzy poprawili obronę, nareszcie zagrali kilka zespołowych akcji w ataku i skutecznie je skończyli. Szmal obronił karnego, a jego koledzy zdobyli trzy ostatnie bramki w tej połowie.\nDujszebajew po wygranej w Mannheim: Gwizdy nas tylko mobilizowały\nZdobyli również pierwsze dwie po przerwie i straty były zniwelowane. Wprawdzie gospodarze, znów dzięki kilku świetnym interwencjom swojego bramkarza, szybko odskoczyli na dwie bramki, ale mniej więcej od 40 minuty spotkania zaczęła się koncertowa gra drużyny z Kielc!\nZobacz pary ćwierćfinałowe Ligi Mistrzów\nZaczynało się od bardzo skutecznej obrony 5-1, która dezorganizowała atak „Lwów” i uniemożliwiała im zdobywanie łatwych bramek. Do tego drugiego przyczyniał się swoimi interwencjami Szmal. Nasi zawodnicy biegali do kontrataków (w drugiej połowie PGE VIVE zdobyło z tego elementu 7 bramek), byli też skuteczni w atakach pozycyjnych. W 45 minucie, po golu Karola Bieleckiego, Żółto-Biało-Niebiescy pierwszy raz objęli w tym spotkaniu prowadzenie (25:24), a od stanu 26:25 zdobyli trzy bramki z rzędu, całkowicie przejmując kontrolę nad meczem. Mistrzowie Niemiec oraz liderzy Bundesligi byli bezradni wobec defensywy rywala i jego przemyślanych oraz skutecznych ataków i ponieśli bolesną porażkę. W 51 minucie drobnej kontuzji doznał Szmal, zmienił go 16-letni Miłosz Wałach, dla którego, poza karnym w poprzednim meczu, były to pierwsze minuty w Lidze Mistrzów.\nMateriał oryginalny: Mannheim zdobyte! Wygrana PGE VIVE z "Lwami"! Kielczanie w ćwierćfinale Ligi Mistrzów - Echo Dnia Świętokrzyskie\nrhein neckar loewen ...\npsg vive wynik\nWytrzymali!!! PGE VIVE w Final Four!!! [ZDJĘCIA, VIDEO]\nNieoczekiwaną, wyraźną porażką ze Szwecją, zakończyli piłkarze ręczni Chorwacji rozgrywki pierwszej fazy grupowej rozgrywanych w ich kraju mistrzostw Europy. Ale dzięki temu na Euro będziemy nadal oglądać Darko Djukicia z PGE VIVE Kielce, bo wygrana Szwedów dała awans do następne...\nLiga Mistrzów. Astana potencjalnym rywalem Legii. Spartaks walczył do końca\nLiga Mistrzów. O ile jutro Legia przypieczętuje awans do 3. rundy eliminacji Ligi Mistrzów, zmierzy się w niej z mistrzem Kazachstanu. FK Astana zremisowała na własnym boisku 1:1 w rewanżowym meczu z łotewskim Spartaksem Jurmala i dzięki wcześniejszemu, wyjazdowemu zwycięstwu 1:0...\nVive Tauron Kielce mistrzem Polski! Ależ była walka!\nW decydującym o mistrzostwie Polski meczu PGNiG Superligi piłkarzy ręcznych, Vive Tauron Kielce wygrało z Orlenem Wisłą Płock. Kielczanie po raz 14. zostali mistrzami Polski. Pierwszy mecz w Płocku kielczanie wygrali 25:24.\nVive Tauron Kielce odpadło z Ligi Mistrzów (WIDEO, zdjęcia)\nW meczu Ligi Mistrzów, Vive Tauron Kielce przegrało z Montpellier Handball 26:28 (15:11). Kielczanie pierwszy mecz przegrali 28:33 i odpadli z Ligi Mistrzów na poziomie 1/8.


ROAK – na mazowieckim szlaku Armii Krajowej - Podziemie antykomunistyczne - Przystanek Historia\nOdział ROAK Zygmunta Rychcika „Lisa” z Batalionu ROAK „Znicz” Fot. wilczetropy.ipn.gov.pl\nROAK – na mazowieckim szlaku Armii Krajowej\nAutor: Tomasz Łabuszewski 23.01.2020\nPodziemie antykomunistyczne Armia Krajowa Konspiracja Tomasz Łabuszewski\nRuch oporu to – według definicji – zorganizowana konspiracyjna działalność mająca na celu walkę z okupantem. Pojęcie to zrobiło zawrotną karierę w powojennej Polsce.\nStanowi ono doskonałą ilustrację z jednej strony przywiązania do etosu zbrojnego ramienia Polskiego Państwa Podziemnego (stąd stałe dodawanie do wymienionej wyżej nazwy AK), z drugiej zaś – właściwego odczytania sytuacji politycznej w Polsce. Odzwierciedlało ono wreszcie masową potrzebę przeciwstawienia się panoszącemu złu oraz niezbywalne prawo człowieka do samoobrony.\nROAK jako element rozpoznawczy\nNazwa ROAK pojawiała się w latach 1945-1946 w zasadzie w całej Polsce: na Lubelszczyźnie, w łódzkim, bydgoskim, w Małopolsce, Wielkopolsce, na Warmii i Mazurach, Pomorzu, Górnym i Dolnym Śląsku oraz na Mazowszu. Nigdzie jednak, poza Mazowszem nie odnosiła się ona do konkretnych bytów organizacyjnych – używających świadomie nazwy ROAK jako elementu rozpoznawczego.\nPismo konspiracyjne wydawane w Mazowieckim Inspektoracie ROAK. Fot. AIPN\nPatrol oddziału samoobrony „Jeża”(od lewej: Zdzisław Sobierajski „Czesław”, Jan Sobierajski „Hrabia” i Tadeusz Moszczyński „Feliks”) Fot. wilczetropy.ipn.gov.pl\nW ramach przekształceń organizacyjnych antykomunistycznej konspiracji niepodległościowej można zaobserwować procesy płynnego przechodzenia z jednej organizacji do drugiej – nie gubiące zasadniczego dorobku z lat okupacji niemieckiej (np. AK-AKO-DSZ-WiN na Białostocczyźnie, czy też AK-KWP w łódzkim, AK-DSZ-WSGO Warta – w Wielkopolsce). Mamy wreszcie inicjatywy, które powstają „na gruzach” b. struktur niepodległościowych – znajdujących się na różnych etapach destrukcji. Ich cechą wspólną jest co prawda także korzystanie z dorobku dotychczasowych niepodległościowców – w zdecydowanie jednak mniejszym wymiarze – stanowiącym tak naprawdę tylko namiastkę byłej siły, rozmachu i wpływów AK na danym terenie. W takiej scenerii rodziły się najprzeróżniejsze inicjatywy, które w „normalnych warunkach” – stabilnej, ciągłej pracy nie miałyby żadnych szans powodzenia. Paradoksalnie inicjatywy ROAK ilustrują wszystkie ww. zjawiska. Inspektorat Mazowiecki – proces w miarę „płynnego” przejścia od AK - poprzez Samoobronę Społeczną, aż po ROAK. Próbę nawiązania wprost do tradycji AK - ze szczątkowymi komendami obwodowymi, strukturami terenowymi – ośrodkami – rejonami – po placówki – próbą odtworzenia w końcu 1945 r. Podokręgu Północnego – jako Podokręgu Mazowsze z kpt. S. Szmekfeferem „Andrzejem” jako zastępcą komendanta na ww. podokręg. Batalion „Znicz” oraz Obwód „Mewa” – proces budowania „na gruzach” nieistniejących już w większości ogniw terenowych nowej jakości organizacyjnej, w której priorytetowe znaczenie miały oddziały partyzanckie i ich obsługa przez lokalnych współpracowników. I wreszcie Obwód „Rybitwa” – podobnie jak i oddział „Iskry” – będące przykładami inicjatyw indywidualnych tworzonych na „organizacyjnej pustyni” – pozbawionej w zasadzie jakiegokolwiek strukturalnego zaplecza.\nŻołnierze przasnyskiego oddziału ROAK „Jeża” (pierwszy z lewej: Tadeusz Moszczyński „Feliks”) Fot. wilczetropy.ipn.gov.pl\nJeżeli spojrzymy na historię najsilniejszych struktur ROAK – tj. Samoobrony Społecznej – Inspektoratu Mazowieckiego oraz Batalionu „Znicz” wyraźnie widać, iż najważniejszym impulsem do kontynuowania konspiracji, bądź też szybkiego do niej powrotu większości konspiratorów AK były represje komunistyczne i niezbywalna potrzeba samoobrony, której trzeba było nadać jakieś organizacyjne ramy. Na dalszy plan schodziły w tym wypadku kwestie polityczne, silniejsza – zwłaszcza w momencie podejmowania decyzji o włączeniu się do walki tak dowódców, jak i poszczególnych konspiratorów – była potrzeba obrony ojcowizny, współtowarzyszy broni i elementarna konieczność przeciwstawienia się instytucjonalnemu bandytyzmowi – symbolizowanemu przez NKWD i UB. Inicjatywy lokalne – a takimi były struktury ROAK – charakteryzowały się z reguły krótkim okresem funkcjonowania. Wynikało to wprost z ograniczonej bazy społecznej łatwej do spacyfikowania przez liczne formacje represyjne strony komunistycznej, jak również z faktu, iż wiązały się one nierozerwalnie z losem swoich twórców – bardzo często pojedynczych dowódców, których aresztowanie, śmierć, lub decyzja o zaprzestaniu walki oznaczały z reguły definitywny koniec ich oddziałów. Dotyczyło to zwłaszcza inicjatyw budowanych prawie od zera „na gruzach” nieistniejących już faktycznie struktur terenowych (casus Obwodu ROAK Grójec, Obwodu „Mewa”, czy „Rybitwa”).\nWstępując w szeregi służby wewnętrznej Ruchu Oporu Armii Krajowej przysięgam Bogu i Ojczyźnie, tajemnic organizacyjnych strzec, a za zdradę ponieść śmierć. Wszelkie rozkazy władz organizacyjnych i przełożonych wypełniać ochotnie, o wyzwolenie ojczyzny walczyć do ostatniej kropli krwi. Tak mi dopomóż Bóg”.\nRota przysięgi ROAK\nCechowała je także zwykle duża dynamika działań charakterystyczna dla spontanicznych inicjatyw, pełnych zapału i poświęcenia, które zazwyczaj szybko wypalały się jasnym płomieniem wobec rosnących z dnia na dzień przeciwności. Sprzyjał temu zazwyczaj brak wykształconych struktur terenowych (poza Inspektoratem Mazowieckim), które stanowiły zawsze o sile organizacji i jej głębokim zakotwiczeniu w lokalnej społeczności Z reguły organizacje ROAK powstawały w tym samym czasie – tj. wiosną – latem 1945 r. lub na przełomie 1945/1946 r., będąc odpowiedzią na brak satysfakcjonujących inicjatyw ze strony kolejnych dowództw organizacji poakowskich. Wszystkie struktury ROAK zamknęły też swoją działalność do amnestii 1947 r., uznając podobnie jak i Zrzeszenie WiN, iż po sfałszowanych przez komunistów wyborach do Sejmu Ustawodawczego dalsza walka traci polityczny sens.\nZ racji swojego lokalnego charakteru organizacje ROAK-owskie wpisywały się w naturalny sposób w typowy chłopsko-robotniczy charakter konspiracji antykomunistycznej, prezentując zwykle pro PSL-owskie lub też narodowe oblicze polityczne o wyraźnie akcentowanym chrześcijańskim obliczu. Ich twórcami byli z reguły dowódcy średniego szczebla (oficerowie rezerwy) reprezentujący inteligencję lokalną – mający jednak za sobą poważny staż nie tylko w strukturach konspiracji niepodległościowej, ale co istotniejsze w oddziałach partyzanckich. Inicjatywy ROAK lokowały się, w przeciwieństwie do teoretycznych założeń Zrzeszenia WiN, w nurcie konspiracji o charakterze wojskowym – z tym tylko, iż nastawione były przede wszystkim na działania z zakresu samoobrony, co nadawało im charakter wybitnie defensywny. Przeważały tu działania na rzecz utrzymania porządku publicznego – zwalczania pospolitego bandytyzmu (co także mieściło się w zakresie samoobrony), działania pomocowe (wspieranie finansowe i materialne rodzin represjonowanych), eksy (głównie instytucje państwowe połączone z akcjami pomocowymi), akcje propagandowe (na pociągi), akcje solidarnościowe (niszczenie ksiąg kontyngentowych), działania wywiadowcze, czy propagandowe (wydawanie biuletynu mazowieckiego).\nCmentarz w Jednorożcu - mogiła żołnierzy ROAK poległych w walce z NKWD Fot. wilczetropy.ipn.gov.pl


Odra Opole » Przed meczem z Puszczą\nPo domowej porażce z GKS-em Jastrzębie nasz zespół spróbuje wrócić na zwycięską ścieżkę w 12 kolejce Fortuna 1 Liga w Niepołomicach w meczu z tamtejszą Puszczą.\nOdra po 11. kolejkach i 10 rozegranych meczach z 20 punktami na koncie zajmuje 4 miejsce w tabeli. Najbliższy rywal dotychczas rozegrał 9 spotkań w których zdobył 12 punktów i plasuje się na 11 miejscu. Podopieczni trenera Tomasza Tułacza ostatnie w lidze zwycięstwo zanotowali na początku października. Wtedy pokonali u siebie Widzew Łódź. Potem zanotowali dwa remisy oraz porażkę. W międzyczasie w Pucharze Polski Pokonali GKS Jastrzębie.\nOdra w tym sezonie na wyjazdach nie straciła jeszcze punktu. Wygrała wszystkie trzy spotkania na obcych stadionach. Do meczu w Niepołomicach przystąpi bez podstawowego obrońcy Piotra Żemło, który w ostatnim meczu zobaczył czwartą żółtą karta w bieżących rozgrywkach. Do składu powraca natomiast kontuzjowany ostatnio kapitan Mateusz Kamiński.\nW poprzednim sezonie w meczach pomiędzy obiema drużynami zawsze górą byli goście. W Opolu Puszcza zwyciężyła 1-0, natomiast w Niepołomicach niebiesko-czerwoni zwyciężyli 2-1.\nMKS Puszcza Niepołomice – Odra Opole\nSobota, 14 Listopada 2020, godz. 12:30, Niepołomice.\nKurs w Fortunie na to, że ODRA wygra wynosi 3,55


Z dwóch innych światów: Kiedy głupota i naiwność wygrywa z rozsądkiem /Mikołaj\nMy Little Life ❤ 17 listopada 2015 16:10\nBardzo mądrze napisane . Co do tego gwałtu to trochę się przestraszyłam, gdy to przeczytałam, ale wciąż mam nadzieję, że wszystko dobrze się skończy .\nDree. 17 listopada 2015 17:36\nWidzę, że poważnie przemyślałeś temat i napisałeś to, co naprawdę myślisz.\nZgadzam się z Twoimi spostrzeżeniami i szczerze mówiąc sama obawiam się, co będzie miało miejsce w Polsce po przyjęciu imigrantów.\nNaturalne metody 17 listopada 2015 17:46\nBardzo przyzwoity post;) Pozdrawiam serdecznie\nEmilia Versjada 17 listopada 2015 18:23\nDokladnie jest o wiele wiecej fanatykow i idiotow przyjezdzajacych tutaj. Ja mieszkam w Szwecji i po prostu masa tych ktorych tutaj przyjezdza jest po to zeby wprowadzac swoje chore poglady, swoj jebany dzihad i inne gowna -.- Jestem na nie i sie tego nie wstydze.\narletunialalunia 17 listopada 2015 18:45\nMikołaj myślisz tak jak ja z mężem. Nasz post został napisany na ten temat w niedziele na moim blogu. :)\nRodzimy się by żyć, żyjemy by umierać 17 listopada 2015 19:03\nJa uwazam, ze tak samo jak jest z "dzisiejsza mlodzieza", nie wszyscy sa tacy okropni a i tak ogolnie przyjmuje sie mlodych luszi jako wndali itp, tak jest z imigrantami. Mala ich czesc jest dobra i szanuje religie innych i chce tylko i wyłącznie ucicec od wojny, wiec teoretyznie powinnismy im na to pozwolic. Ale nie mozemy przewidziec ktory z imigrantow jest dobry a ktory to terrorysta wiec dla bezpieczenstwa ogółu (calej Polski) powinnismy sie bronic od imigrantow :-)\nDumb or Happy 17 listopada 2015 19:21\nKtoś to w końcu napisał, gratulacje dla Mikołaja!\nPrzepraszam bardzo, ale terrorysty i uchodźcy rozróżnić się po prostu nie da, nie ma bata. Dziwi mnie jednak, że Europie nie wydało się podejrzane to, że nagle fala Syryjczyków wpada do Europy, tak jak powiedziałeś, z najnowszymi ciuchami i ubraniami i oczekują pomocy. Hmm..tak chyba nie do końca wygląda prawdziwy uchodźca, prawda? Nie wiem co z tego wyniknie, ale na Francji się zapewne nie skończy- ale cóż, sami sobie na to pozwoliliśmy..\nWioleta Sadowska (awiola) 17 listopada 2015 19:48\nZgadzam się z Twoją opinią. Europa nie jest gotowa, by przyjmować tylu ludzi z zupełnie innej kultury.\nA. notcopyacat 18 listopada 2015 12:44\nHmmm... To daje do myślenia. Jest tak, że łatwy 'wjazd' to nie tylko dla tzw. porządnych ludzi. Migruje też np. przestępczość na bardziej globalną skalę...\nItak 17 listopada 2015 20:08\nRóżnica między naszymi kulturami jest za duża, żeby po prostu tak sobie je mieszać. Oni mają swoją kulturę, która dla nas wydaje się chora i nieludzka, oni zaś mają swoje wierzenia, swoje poglądy. Nasze poglądy są sprzeczne z ich poglądami, dlatego też nie powinniśmy udawać, że nam się to podoba, tylko powiedzieć jasne, stanowcze NIE dla uchodźców. A na pewno nie w taki sposób, jak oni sami nam narzucają...\nInna Myśl 17 listopada 2015 20:59\nKurczę, jakbym czytała swoje myśli. Strasznie boję się tego, że ludzie, którzy są uznawani jako "uchodźcy", okazują być się zwykłymi terrorystami. Zero empatii, zero szacunku, zwykła nienawiść i spustoszenie. To, co dzieje się na świecie, przekracza jakiekolwiek granice. Za dużo wojen, za dużo ataków, za dużo przemocy. Dlaczego nie możemy żyć spokojnie?\nAleks _andra 17 listopada 2015 22:02\nCieszę, że blogerzy nie boją się pisać o tym na blogach.\nTo co się teraz dzieję jest do uwierzenia.\nNajbardziej ucierpią na tym uchodźcy.\nOni nie są terrorystami tylko chcą chronić siebie i swoje rodziny.\nAnonimowy 17 listopada 2015 22:36\nZgadzam się z Tobą w stu procentach, co prawda od początku byłam neutralna w tej sprawie, ale po wydarzeniu w Paryżu jestem mocno na nie.\nBukowina 17 listopada 2015 23:11\nKiedy zobaczyłam napis ,,Paryż" miałam ochotę gwałtownie wyjść i uciec w najdalsze regiony internetu. Ale poczytałam wasze wcześniejsze notki i stwierdziłam, że jesteście konkretnymi ludźmi, więc jest nadzieja, że i Paryż będzie wart uwagi.\nWłaściwie się zgadzam. współczuję przy okazji tym imigrantom, którzy naprawdę chcieli tylko uciec przed wojną, bo na pewno tacy są- tyle że wpakowali się jak płocie w stado piranii, więc z jakiej racji chcą być traktowane inaczej niż piranie? Ostatnio ciągle się o to kłócimy w klasie. Z nauczycielem, o dziwo. Jesteśmy stanowczo przeciw imigrantom. Ale co się dziwić?\nJesteśmy młodymi ludźmi, karmionymi od dziecka opowieściami o strasznej wojnie, Borowskim, Kolumbami itp. A dopiero zaczynamy życie i chcemy je, kurka, przeżyć spokojnie i w całości, chcemy chodzić na śluby a nie pogrzeby znajomych i latać z teczką a nie z karabinem. Więc za wszelką cenę będziemy chronić swój spokój, nawet jeżeli będą nas nazywać nacjonalistami czy ksenofobami.\ndwieperspektywy 18 listopada 2015 21:54\nMiło, że dałaś nam szanse i zgadzasz się z moją notką. Przykry jest fakt że dużo ludzi ryzykuje swoje i nasze bezpieczeństwo na rzecz politycznej poprawności, to straszne /Mikołaj\nAdgam Blog 17 listopada 2015 23:59\nCzasami po prostu mnie zastanawia, dokąd ten świat zmierza :)\nWiktoria K. 18 listopada 2015 00:00\nMieliście świetny pomysł na bloga. Ciekawy post ;)\nKaties 18 listopada 2015 00:37\nWreszcie ktoś napisał prawdę...,\nWiesz co wiadomo - nie ma co generalizować, że każdy obcy to taki i taki. Niestety jednak muszę się z Tobą zgodzić... Na efekty nie trzeba było długo czekać i teraz naprawdę musimy szybko reagować, bo sytuacja jest poważna. Cieszę się, że są ludzie tacy jak Ty o zdecydowanych poglądach, którzy nie boją się powiedzieć własnego zdania. :-)\nKlaudia Cebula 18 listopada 2015 13:37\nI wystarczy popatrzeć na przód i trochę wstecz by zobaczyć, jak wojna zmienia swoje oblicze na przestrzeni lat.\nMy, oni, lepsi, gorsi. Ale wszyscy są ludźmi... i tylko zastanawiam się co siedzi w umysłach niektórych. To dla mnie mocno niezrozumiałe\nMartina Em 18 listopada 2015 15:51\nPodpisuję się pod tym postem. Zawsze starałam się być tolerancyjnym człowiekiem, jednak dla dziczy nie mam tolerancji i szacunku. Mam nadzieję, że nasz kraj sprzeciwi się wobec muzułmańskiego nalotu i nie będę musiała dożyć czasów prawa szariatu we własnym kraju.\nLunatyk 18 listopada 2015 17:15\nKiedyś tak właśnie zachowywali się chrześcijanie, teraz karma wraca. Ludzie ludziom piekło na ziemi gotują a wystarczyło by się zdrowo trzepnąć w łeb i byłby spokój, tylko, że tak się nie stanie. Moim zdaniem za dużo jest nienawiści z każdej ze stron, wszystko dla kasy i dla zysku, ew. można właśnie wpleść konflikt na tło religijne, ale to bardziej propaganda moim zdaniem.\nbobik 18 listopada 2015 17:20\npo pierwsze nie wiem na który komentarz i komu mam odpisać, więc tylko wysyłam wam obojgu buziaczki :*\nbobik 18 listopada 2015 17:21\nJA PRZESTAŁAM BYĆ TOLERANCYJNA, przyjedźcie sobie do Berlina zobaczyć, jak tu teraz wygląda :)))))))))))))))))))\ndwieperspektywy 19 listopada 2015 09:29\nwyobrazamy to sobie....\nLi 18 listopada 2015 18:07\nLubię kontrowersyjne tematy, więc czytało się przyjemnie (to chyba złe słowo w tym przypadku).\nTelewizja przedstawia nam uchodźców jako biedne rodziny z małymi dziećmi, a prawda jest taka, że to prawie same "napakowane młode karki". A biedni nie są, bo na podróż przecież trzeba mieć pieniądze.\nOla Wlaźlak 18 listopada 2015 19:37\nStaram się być tolerancyjna :)\nkillukitty 18 listopada 2015 19:53\nPrzecudowny blog :)\nOla Przekopska 18 listopada 2015 20:17\nja jestem dalej za tym, abyśmy ich przyjmowali do swoich progów. jeśli nic nie będą robić, ok. moim zdaniem oni potrzebują pomocy, zważ też na to że nie wszyscy terroryści, którzy uczestniczyli w zamachach w Paryżu byli uchodźcami w Syrii. i nie wszyscy są tacy źli, to jest moja tylko opinia - dziękuję.\ndwieperspektywy 18 listopada 2015 21:45\nMasz swoje zdanie, w porządku, tylko jedno ale. "Jeśli nic nie będą robić, ok", może to wina źle użytych słów, ale brzmi to tak głupio, że aż poniekąd zabawnie. Jeśli jeśli jeśli jeśli. Czyli jeżeli będą "coś robić", to będzie nie ok? Tylko co wtedy, odeślesz ich do domów? Obawiam się, że wtedy będzie za późno /Mikołaj\n4 razy M 18 listopada 2015 21:44\nPrzyznam szczerze że trochę się boję ale staram się o tym nie myśleć.\nCzasemtakjest Czasemtakjest 18 listopada 2015 22:24\nMam podobne zdanie,jestem przeciw ich przyjmowaniu. Tylko wiesz,że oni wcale nie chcą tu być?Wiesz,że Polska nie jest dla nich krainą mlekiem i miodem płynącą? Była jedna rodzina to po tygodniu uciekła do Niemiec. My ich nie chcemy,oni nie chcą nas...\ndishdogz 18 listopada 2015 22:54\nTeraz jak tak to przedstawiasz to może faktycznie to jakaś podpucha i Islam wprowadza do nas swoich żołnierzy?\nczerwona filiżanka 19 listopada 2015 00:02\nJA uważam że nas europejczyków dzieli z muzułmanami taka przepaść że nie po drodze nam, niestety taka prawda. Możemy im współczuć ale nie możemy być jak ta kobieta ratowniczka która wychodzi za alkoholika... nie on sie nie zmieni, nie on nie przestanie.... po pierwsze musi chcieć ale oni chcą... wprowadzić swoje prawa tak bardzo od naszych sie różniące....\nKasia 19 listopada 2015 11:19\nWidzę, że wszystko dobrze przemyślane i mądrze napisane. Zgadzam się z tobą w każdym słowie. Uważam, że przyjmowanie ich jest bez sensu. Aż coś się dzieje, kiedy widzę gdy ludzie chcą im udzielić pomocy np. dają jedzenie a oni od razu wyrzucają. To jest jakieś bydło, oni wcale pomocy nie potrzebują. Prędzej zniszczą całą Europę.\nMiss Moonlight 19 listopada 2015 11:33\nZgadzam się z Tobą !!! Podpisuję się pod tymi słowami !!\nAgata- blog 20 listopada 2015 15:15\nOla K. 21 listopada 2015 17:01\nWedług mnie nie powinno się wsadzać uchodźców i zamachowców do jednego wora :/\nCała ta sprawa diametralnie zmieni perspektywę na uchodźców.\nIndywidualny Obserwator 21 listopada 2015 21:39\nNo, chyba nikt Cię rasistą nie nazwie, bo powiedziałeś głośno to, o czym myśli cała Polska.\nPozwolę sobie zacytować pewien napis na ścianie w Gdańsku, który zauważyłem kilka dni temu jak szedłem do sklepu, przepraszam za wulgaryzm, ale to cytat: "Jebać Islam" - aż mi się tak cieplej na sercu zrobiło...


Kupić Whirlpool AMW 823 IX w Warszawa - Allmega.pl\nMikrofalówka Whirlpool AMW 823 IX в Warszawa\ngrill, objętość 40 l moc mikrofal 900 W elektroniczne zarządzanie, automatyczne odszranianie, automatyczne gotowanie, wymiary szerokość x wysokość x głębokość: 59.5x46.5x56 cm kolor: czarny/srebrnyWszystkie dane techniczne\nPodstawowe Whirlpool AMW 823 IX\nTryby pracy Whirlpool AMW 823 IX\nPanel sterowania Whirlpool AMW 823 IX\nProgramy Whirlpool AMW 823 IX\nZabudowa Whirlpool AMW 823 IX\nDodatkowe funkcje Whirlpool AMW 823 IX\nWymiary i waga Whirlpool AMW 823 IX\nPodany produkt mikrofalówka Whirlpool AMW 823 IX: dane techniczne, opis i zdjęcia, prezentowane w znakach агрегаторе Allmega.pl, przygotowane z pomocą źródeł otwartych w tym z oficjalnych stron producentów. Kompletowanie, wygląd i dane techniczne иделия mogą być zmienione przez producenta bez uprzedniego powiadomienia, w wyniku czego nie zatwierdzamy, że dane techniczne, opis i zdjęcia mikrofalówki Whirlpool AMW 823 IX absolutnie odpowiadają rzeczywistości.\nJeśli postanowili kupić mikrofalówkę Whirlpool AMW 823 IX w Warszawa na podstawie charakterystyk, opis i zdjęć w znakach агрегаторе Allmega.pl, trzeba wyjaśnić wszystkie znaczne dla ciebie dane techniczne bezpośrednio u sprzedawcy przy zakupie. Allmega.pl nie twierdzi, że opisy i zdjęcia produktów są niezawodne, absolutne i prawidłowe. Wszystkie informacje o znakach агрегаторе prezentowana zaswiadczenie i jest przeznaczona do użytku osobistego.\nProszę, daj nam znać, jeśli zobaczyli błąd w parametrach mikrofalówki Whirlpool AMW 823 IX!


Twórca Dogecoina, Billy Markus, twierdzi, że 95% projektów kryptowalutowych to scamy\nWspółzałożyciel Dogecoina, Billy Markus, wywołał gorącą debatę na Twitterze po tym, jak powiedział, że około 95% kryptowalutowych projektów to scamy.\nBilly Markus: większość kryptowalut to scamy\nElon Musk bierze udział w dyskusji\nCzy Markus ma rację?\nBilly Markus, współzałożyciel popularnego meme coina, dogecoina (DOGE), podzielił się ze społecznością swoją opinią, że zdecydowana większość projektów kryptowalut w branży to tylko scamy i śmieci bez rzeczywistej wartości.\nTweet Markusa pojawia się chwilę po katastrofie ekosystemu Terry. Kłopoty projektu zaczęły się, gdy stablecoin UST stracił powiązanie kursowe z dolarem USA. Pociągnął za sobą kryptowalutę LUNA, która także straciła spory procent swojej wartości. Wszelkie wysiłki podejmowane przez Luna Foundation Guard (LFG) w celu reaktywacji projektu, jak na razie, okazały się daremne.\nWiedząc, że jego wypowiedź będzie kontrowersyjna, Markus dodał: „Zauważ też, że jedynymi osobami, które zareagują na ten tweet i zaatakują, są oszuści i dupki”.\nZgodnie z oczekiwaniami tweet wywołał gorącą debatę wśród członków społeczności kryptowalut na Twitterze. Podczas gdy niektórzy użytkownicy popierali opinię twórcy DOGE, inni oskarżali go o brak samoświadomości, biorąc pod uwagę, że sam jest współzałożycielem meme coina, który także nie ma realnej wartości.\nW odpowiedzi Markus wskazał, że DOGE został stworzony jako „satyra”, aby ośmieszyć stan rynku kryptowalut i bezsensowności wielu projektów w branży. Podkreślił ponadto, że przedkłada jakość nad ilość.\nElon Musk, dyrektor generalny Tesli i SpaceX, zareagował zupełnie inaczej niż inni. Miliarder, znany z wpływania na rynek swoimi postami o DOGE, uznał tweet Markusa za bardzo zabawny i odpowiedział śmiejącym się emoji.\nMusk od dawna promuje dogecoina, a jego firma produkująca samochody elektryczne ogłosiła w styczniu, że umożliwia płatności za pomocą DOGE przy kupowaniu niektórych jej towarów.\nWarto też zastanowić się, czy Markus ma rację. Można uznać, że jego opinia jest nazbyt ostra. Nie wiemy też, jak wyliczył owe 95%. Oczywiście na rynku kryptowalut jest sporo scamów, ale wątpliwe, by była to aż taka skala.\nPonadto scam oznacza projekt, który z góry jest zakładany z myślą o oszukaniu inwestorów. Problemem (naturalnym jednak dla tak młodego rynku) branży blockchaina jest zaś to, że wiele startupów nie jest w pełni przemyślana i dlatego upada.\nbilly markus doge dogecoin Elon Musk kryptowaluty Meme coin scamy shitcoin


Strona główna » MALUCH » Zdrowie dziecka » Robimy maluszkowi inhalacje\nLis 24, 2016 | Zdrowie dziecka | 0\nInhalacje znane są od wieków. Jest no najskuteczniejszy i najbezpieczniejszy sposób podania leku u niemowląt i starszych dzieci. Unikamy podrażniania żołądka syropem, inhalacja trwa dosłownie kilka minut, a lek trafia bezpośrednio do miejsca wystąpienia infekcji.\nMaluszki, szczególnie wcześniaki mają tendencję do nawracających stanów zapalnych oskrzeli i płuc. Malutkim dzieciom bardzo trudno jest podać tabletki czy syrop. Lek nie zawsze im smakuje, a dodatkowo podany w ten sposób działa również na żołądek i musi być zmetabolizowany w wątrobie. Co oznacza, że mimo, że podajemy lek, który w założeniu ma leczyć płuca czy oskrzela, ten działa na cały organizm dziecka. Dlatego lekarze od dawna zalecają inhalacje. To sposób na podanie leku czy nawilżającej soli fizjologicznej wziewnie, czyli z powietrzem bezpośrednio do płuc.\nMoże pamiętasz, jak mama robiła inhalacje przez zaparzenie kilku ziół we wrzącej wodzie, przelewała napar do garnka lub miski, nakrywała głowę ręcznikiem i kazała wytrzymać nad naczyniem kilka minut wdychając gorącą parę. Brzmi nieco jak tortura. Na szczęście dziś można z łatwością zakupić w aptece odpowiedni sprzęt do wykonania inhalacji. Najlepiej zakupić inhalator z funkcją nebulizacji. Oznacza to, że lek czy sól fizjologiczna zostaje rozproszona do postaci drobnych cząsteczek, które łatwo trafią do dróg oddechowych dziecka. Nebulizator nie wymaga by dziecko synchronizowało swój oddech z działaniem urządzenia. Na rynku jest wiele dostępnych urządzeń. Warto zwrócić uwagę na wielkość cząstek jakie produkuje urządzenie czas nebulizacji, głośność czy wreszcie zwyczajnie na wygląd przyjazny dziecku. Jeśli spodoba mu się samo urządzenie, tym łatwej będzie przekonać je do nebulizacji. Od wielkości cząsteczek jakie produkuje urządzenie zależy, czy lek dostanie się w odpowiednie miejsce. Im mniejsze cząsteczki tym niżej dotrą. Na przykład do inhalacji tchawicy wystarczą cząsteczki o wielkości 8 µm – 5 µm, natomiast do pęcherzyków płucnych cząsteczki muszą mieć wielkość 0,5 µm – 3 µm. Taki inhalator przyda się również kiedy w domu chorują dorośli. Nie jest to więc zakup jednorazowy.\nLeki podajemy zawsze według wskazań lekarza. W odpowiedniej dawce i częstotliwości. Nigdy nie wlewamy do nebulizatora czystej wody! Nebulizator służy do podania leku lub soli fizjologicznej. Pamiętajmy też, że jedna końcówka nebulizatora powinna być używana tylko przez jedną osobę.\nJak inhalujemy niemowlęta?\nNebulizator powinien posiadać maseczkę przystosowaną do inhalacji niemowląt i rocznych dzieci. Ma formę miękkiej sylikonowej maseczki, która zakrywa nos i usta dziecka. Do inhalacji można użyć soli fizjologicznej, która nawilży nosek przy katarze, a także drogi oddechowe, ale też zlecone przez pediatrę leki i napary ziołowe. Przytrzymujemy maseczkę przy buzi dziecka maksymalnie przez 10min, w przypadku nawilżania. Przy leku najczęściej wystarczy już 2 minuty. Zdarza się, że dziecko niechętnie siedzi w miejscu nawet te kilka minut, ale na szczęście inhalacje można wykonać nawet wtedy, kiedy dziecko śpi. O ile oczywiście się nie obudzi.\nJak inhalujemy starsze dzieci?\nDla większych dzieci nebulizator powinien być wyposażony w inną maseczkę. Jest ona nieco większa i sztywniejsza. Zakładając ją dbamy o to by maseczka szczelnie przylegała do twarzy dziecka, tak by leg nie dostał się do jego oczu. Większe i bardziej samodzielne dzieci mogą właściwie wykonywać inhalacje samodzielnie. Zazwyczaj maseczka wyposażona jest w gumkę lub tasiemkę, która przytrzymuje ją na miejscu. Dla jeszcze starszych dzieci maseczkę można zastąpić ustnikiem, dzięki któremu lek jeszcze skuteczniej i efektywniej zadziała na drogi oddechowe.\nOklepywanie i higiena noska\nInhalacje są podstawą leczenia kataru i wszelkich stanów zapalnych górnych i dolnych dróg oddechowych. Wspomagająco należy również pamiętać o oklepywaniu i odpowiedniej higienie noska dziecka oraz dezynfekcji samego urządzenia. Oklepywanie pomaga w rozrzedzeniu wydzieliny w płucach i nosie, a także oddzielenie się wydzieliny od drzewa oskrzelowego. Ułatwia to odkrztuszanie wydzieliny, w której znajdują się bakterie wywołujące chorobę. Oklepywanie jest bezpieczne i wskazane dla dzieci niemal w każdym wieku. Wystarczy dziecko położyć sobie na kolanach, pleckami do góry, tak by głowa była nieco niżej. Następnie układamy dłoń w kształt łódeczki i oklepujemy plecki w od pasa w górę. Nie oklepujemy kręgosłupa ani nerek dziecka. Im dziecko mniejsze tym robimy to delikatniej. Przy niemowlakach wystarczy samymi opuszkami palców. Zabieg powtarzamy po każdym podaniu leku. Następnie odsysamy wydzielinę z noska dziecka dedykowanymi urządzeniami, które możemy zakupić w każdej aptece.\nPoprzedniePielęgnacja skóry dziecka – wyzwanie każdego rodzica\nNastępnePrezenty dla małego dziecka\nJak prawidłowo pielęgnować “mleczaki”?


Wydarzenie powtarza się co 1 tygodni/tydzień do 29 sierpnia 2019 zaczynając się o 11:00am w czwartek.\nZ tarnowskim maszkaronem w świat! Zajęcia przenoszące w świat średniowiecznego i renesansowego Tarnowa, tematycznie skoncentrowane wokół lokowania miasta za czasów króla Łokietka, a także prężnego rozwoju Tarnowa w XVI w. za hetmana Jana Tarnowskiego. Uczestnicy w trakcie zwiedzania poznają układ Ratusza, dawne przeznaczenie poszczególnych pomieszczeń, dowiedzą się, jak funkcjonowała ówczesna władza samorządowa i sądowa wójtowsko-ławnicza. Zobaczą makietę Tarnowa z XVI w. oraz będą podziwiać panoramę dzisiejszego Tarnowa z wieży ratuszowej. Zajęcia uatrakcyjni również kontakt z eksponatami kultury staropolskiej oraz niektórymi…


Mój Kair: Na granicy wojny\n25 kwietnia 2012, godzina 19:00\nStosunki izraelsko – egipskie na przestrzeni ostatniego półwiecza były dość skomplikowane i zawiłe. Nie były pozbawione napadów zbrojnych, agresji z obu stron, wojen, działań okupacyjnych, paktów pokojowych, kolejnych wojen, porozumień i nieporozumień. Jednak od roku 1979 stosunki między państwami były pokojowe, o co zabiegał były prezydent Egiptu. Hosni Mubarak, rządzący krajem faraonów przez 30 lat, był swoistym gwarantem pokoju. Kiedy w lutym 2011 roku, po 18 dniach protestów na Placu Tahrir, prezydent ustąpił ze stanowiska, rozpoczęły się spekulacje na temat zerwania paktu pokojowego z Izraelem. Krótko potem światło dzienne ujrzały dokumenty dotyczące umowy sprzedaży egipskiego gazu do Izraela. Jak wynika z umów, gaz był sprzedawany po mocno zaniżonych cenach, na czym straciła gospodarka, a więc i wszyscy obywatele, Egiptu. Jednym z zarzutów stawianych Hosniemu Mubarakowi przez prokuraturę jest właśnie sprzedaż gazu po cenach niższych niż obowiązujące na rynku energetycznym.\nOd czasu Rewolucji w 2011 roku stosunki egipsko – izraelskie są znów napięte – i nie tylko z powodu gazu. 17 sierpnia 2011 roku doszło do prowokacji ze strony izraelskiej, w wyniku której zginęło kilku policjantów i żołnierzy pełniących służbę na Synaju, w pobliżu granicy państwowej. Doskonale pamiętam też dzień, a może raczej noc, 9 września 2011 roku… kiedy po pokojowej demonstracji na Placu Tahrir zaatakowano ambasadę Izraela w Kairze. Doszło wówczas do napaści na pracowników ochrony placówki dyplomatycznej, palenia dokumentów, a także demolowania budynku. Ambasador został ewakuowany, a o pokój i poprawę stosunków apelował nawet prezydent Obama (ale udział Stanów Zjednoczonych w stosunkach egipsko – izraelskich to już zupełnie inna historia). Ale wśród Egipcjan trudno mówić o pokoju, szczególnie w sytuacji, w której większość parlamentu to ludzie związani ze zdelegalizowanym za czasów Mubaraka, Bractwem Muzułmańskim.\nZ każdym tygodniem, miesiącem narasta też konflikt na tle energetycznym. Przez ostatnie 14 miesięcy gazociąg na Synaju płonął już kilkanaście razy. Koszty gazu wypuszczonego do atmosfery, koszty akcji gaśniczych, zabezpieczających oraz koszty napraw rurociągu ponosi tylko i wyłącznie strona egipska. Nic więc dziwnego, że w takiej sytuacji rząd zdecydował się na renegocjację umowy sprzedaży. Nie miało to na celu ani zawieszenia, ani tym bardziej przerwania dostaw gazu, ale rząd izraelski nie podjął rozmów z Egiptem. W wyniku braku reakcji ze strony Jerozolimy, dwa dni temu podjęto w Kairze decyzję o „zakręceniu kurka”. Gaz do Izraela przestał płynąć. Konflikt znów narasta… władze Egiptu są gotowe do kolejnych rozmów i podpisania „sprawiedliwej” umowy sprzedaży gazu po cenach obowiązujących na światowych rynkach. Izrael w tym czasie buduje własną historię, w której zaprzestanie dostaw gazu ma być prowokacją ze strony Egiptu i prowadzi do wywołania kolejnej wojny. Ocenę, kto w zaistniałej sytuacji ma rację, pozostawiam Czytelnikowi. Choć nie ukrywam, że ja osobiście w tym konflikcie zajmuję stanowisko po stronie Egiptu – znam bowiem skłonność Izraela do konfabulacji i prowokacji.\nAutor: Marta o 19:01:00


bham.pl - Polonia Birmingham, Forum Polaków w Birmingham • Zobacz wątek - Prawo Jazdy Kat. C i praca wangli co waro mieć ?\nNapisane przez photographereq » 16 kwi 2009, 19:26 Prawo Jazdy Kat. C i praca wangli co waro mieć ?\nWitam mam zamiar jechać do Polski i zrobić sobie prawo jazdy kat.C mam takie pytanie co warto zrobić w Polsce co by było uznawane tu w UK czy warto w coś zainwestować czy raczej nie przyda mi się tu nic z Polski myślę o ADR itd.\nGdzie szukać pracy ? Jestem z okolic Erdingtonu ? I ile wo gule przeciętnie zarabia taki kierowca ?\npozdrawiam i dzięki za wszelkie wskazówki\nDołączył: 5 gru 2006, 21:25\nNapisane przez KA i PE » 16 kwi 2009, 21:46 Re: Prawo Jazdy Kat. C i praca wangli co waro mieć ?\npo pierwsze jesli mieszkasz w uk juz od jakiegos czasu, masz tu adres, prace itp, mozesz miec problemy przy wymianie potem na angielskie. po 2, jesli robisz samo c, to doinwestuj i zrob ce, zdecydowanie zwiekszasz swoje szanse wtedy. adr'y sa pomocne,\nNapisane przez photographereq » 17 kwi 2009, 20:17 Re: Prawo Jazdy Kat. C i praca wangli co waro mieć ?\nchodzi mi raczej o samo C nie chce się bawić w trasy międzynarodowe\nNapisane przez KA i PE » 17 kwi 2009, 21:38 Re: Prawo Jazdy Kat. C i praca wangli co waro mieć ?\nphotographereq napisał(a): chodzi mi raczej o samo C nie chce się bawić w trasy międzynarodowe\nok, tutaj to troche inaczej wyglada. jest bardzo duzo transportu krajowego, duzo wiecej niz w polsce. jest sporo ciezarowek na C (solowek), ale znacznie wiecej (okolo 3 do 1) jest C+E (naczep). wszystkie supermarkety, firmy dystrybucyjne, transport ogolny itp operuja raczej naczepami. poza tym wiecej ludzi ma samo C wiec tym samym masz wiecej kandydatow do pracy w obecnym bezrobociu na mniej samochodow. jesli chcesz sobie podniesc szanse na prace jako kierowca to zrob C+E i do tego adr. te ostatnie bedziesz mial szanse wykozystac dopiero po czasie, kiedy sie troche otzraskasz, ale i tak warto miec.\nNapisane przez photographereq » 17 kwi 2009, 21:47 Re: Prawo Jazdy Kat. C i praca wangli co waro mieć ?\nno dobra a co warto mieć ? ADR z polski czy coś jeszcze ?\nNapisane przez KA i PE » 18 kwi 2009, 12:48 Re: Prawo Jazdy Kat. C i praca wangli co waro mieć ?\nnic wiecej sie nie przyda, nie obowiazuja zadne pozwolenia na przewoz rzeczy ani inne takie pierdoly. ewentualnie jeszcze kategoria D, na to zawsze jest robota\nLepiej nie miec wiecej niz jednego kompa w domu\nprzez Lola w HUMOR\n25 sty 2007, 12:19\n30% taniej za cos czego nie chcecie miec za darmo:)\n1, 2 przez Amigo_uk w KOMPUTERY I ELEKTRONIKA\n11 gru 2015, 10:14\nCzy linia tel. wystarcza aby mieć internet w domu?\nChcę mieć internet w domu, ale nic nie wiem\n11 lis 2008, 19:27


Zatrudnienie tymczasowe - ciąg dalszy\n« Umowa na czas zastępstwa\nSzkoła i młody niepełnosprawny »\nZatrudnienie tymczasowe – ciąg dalszy\nDecydując się na taką formę zatrudnienia należy liczyć się z dodatkowymi ograniczeniami wynikającymi z ustawy: niemożność zatrudnienia pracownika tymczasowego przy określonych pracach (szczególnie niebezpiecznych) lub w określonych okolicznościach (na stanowisku, na którym jest zatrudniony pracownik, który uczestniczy w strajku, czy też na stanowisku, na którym w okresie ostatnich trzech miesięcy poprzedzających przewidywany termin rozpoczęcia pracy przez pracownika tymczasowego, zatrudniony był pracownik, z którym rozwiązano stosunek pracy z przyczyn nie dotyczących pracowników), limit czasu na wykonywanie pracy przez pracownika tymczasowego na rzecz pracodawcy użytkownika (łącznie nie może przekroczyć 12 miesięcy, w okresie obejmującym kolejnych 36 miesięcy), zakaz zatrudniania pracownika tymczasowego, jeżeli w okresie ostatnich sześciu miesięcy poprzedzających przewidywany termin rozpoczęcia wykonywania przez pracownika pracy tymczasowej dokonał zwolnień grupowych.\nRozwiązanie umowy następuje z upływem ustalonego między stronami okresu wykonywania pracy na rzecz pracodawcy użytkownika. Jeżeli strony zawarły w umowie klauzulę możliwe będzie również wcześniejsze wypowiedzenie umowy, jeszcze przed upływem okresu jej wykonania.\nPraca tymczasowa jest korzystną formą zatrudnienia dla osób młodych, bez doświadczenia, bezrobotnych, czy też niepełnosprawnych. Dzięki niej nabierają oni niezbędnej praktyki, a wykonując dobrze powierzoną pracę zwiększają swoje szanse zatrudnienia na stałe u pracodawcy użytkownika (po wypowiedzeniu umowy z agencją). Mogą pojawić się jednak i negatywne skutki. Pracownicy świadczący daną formę zatrudnienia mogą mieć poczucie braku stabilizacji i poczucia więzi z innymi pracownikami (w wyniku zmiany miejsca pracy).\nIstnieją także formy zatrudnienia, które nie zostały uregulowane w prawie polskim, ale warto je stosować, szczególnie w przypadku niepełnosprawnych pracowników. Stwarzają im bowiem szanse na zatrudnienie na otwartym rynku pracy. Zostaną one omówione poniżej.


Praca | Inspektor | Okręgowy Urząd Miar w Gdańsku | Gdańsk\nOgłoszenie o naborze nr 65051ARCHIWALNE z dnia 02.07.2020 r.\nPraca w siedzibie Urzędu. Praca z wykorzystaniem komputera i urządzeń biurowych. Czas pracy przy monitorze ekranowym powyżej 4 godzin. Sytuacje stresujące w związku z obsługą klientów zewnętrznych. Praca wymagająca koncentracji, samodzielności, jak i pracy zespołowej. Praca na 3 piętrze - budynek bez windy. Na stanowisku nie występują czynniki szkodliwe.\nProwadzenie analityki do kont należności z tytułu dochodów budżetowych.\nProwadzenie anlityki konta 130.1 z uwzględnieniem klasyfikacji budżetowej.\nNaliczanie odsetek za zwłokę.\nDokonywanie zwrotu nadpłat.\nWysyłanie i potwierdzanie uzgodnień sald.\nSporządzanie sprawozdań miesięcznych, kwartalnych oraz rocznych o dochodach budżetowych.\nDokonywanie okresowej analizy kont księgowych.\nZnajomość ustaw o rachunkowości i finansach publicznych. oraz klasyfikacji budżetowej dochodów.\nZnajomość zasad gospodarki finansowej w jednostkach sektora finansów publicznych.\nZnajomość klasyfikacji budżetowej dochodów.\nPredyspozycje osobowościowe: umiejętność pracy zespołowej, komunikatywność, sumienność, odpowiedzialność, rzetelność, dokładność, terminowość.\nz dopiskiem "oferta zatrudnienia - inspektor RF"\nAdministrator danych i kontakt do niego: Okręgowy Urząd Miar w Gdańsku, 80-308 Gdańsk, ul. Polanki 124 c\nKontakt do inspektora ochrony danych: iod@oum.gda.pl\nInformacje o odbiorcach danych: dane nie będą udostępniane podmiotom trzecim.\n- Oferty, które nie spełnią wymogów formalnych, niekompletne oraz złożone po terminie nie będą rozpatrywane.\n- Postępowanie rekrutacyjne:\n- Po analizie formalnej i merytorycznej nadesłanych ofert, wybrani kandydaci zakwalifikowani do dalszego etapu, zostaną powiadomieni o kolejnym etapie naboru za pomocą poczty elektronicznej/telefonicznie na wskazany w aplikacji adres email/ nr telefonu (w tym celu prosimy o podanie adresu poczty elektronicznej i nr telefonu).\n- Dodatkowe informacje można uzyskać pod tel. (058) 52-45-321.- Adres strony Internetowej Urzędu: www.oum.gda.pl\nJednostka organizacyjna: Okręgowy Urząd Miar w Gdańsku\nUdostępnił: Danuta Kucharska\nKomórka organizacyjna: Referat Kadr, Szkolenia i Spraw Socjalnych


Ćwiczenia gimnastyczne dla konia - http://kucykikuce.fora.pl/\nĆwiczenia gimnastyczne dla konia\nWysłany: Wto 20:44, 21 Wrz 2010 Temat postu: Ćwiczenia gimnastyczne dla konia\nUmiejętne stosowanie ćwiczeń gimnastycznych w pracy z koniem prowadzi do wzrostu sprawności organizmu konia i wpływa jednocześnie na cechy psychiczne. Wiemy ,że doskonałe ujeżdżenie konia zaczynające się od pracy na poziomie podstawowym jest niezbędne .Niezależnie od dalszego użytkowania konia ( rekreacja czy sport) koń powinien być prawidłowo ujeżdżany i trenowany.Praca z koniem powinna polegać na humanitarnych i podanych w taki sposób zasadach by były czytelne dla konia.\nZaczynając od ćwiczeń łatwiejszych do trudniejszych powinniśmy całość rozłożyć w czasie i dać koniowi szanse by bez pośpiechu przyswoił sobie materiał treningowy.Koń należy niewątpliwie do zwierząt obdarzonych inteligencją i należy uwzględnić jej poziom podczas treningu.Charakter konia pełni olbrzymią rolę podczas wychowania-treningu i każdy kto zajmuje się treningiem i wychowaniem koni powinien starać się dobrze poznać konia ,aby dostosować właściwy program treningowy.\nNa temat ujeżdżania koni napisano wiele wspaniałych książek i zawarto w nich wiedzę na temat metodyki ujeżdżania wychowania psychicznego i fizycznego. Należy zapamiętać,że jeśli chcemy stawiać koniowi duże wyzwania musimy zapewnić koniowi trening na wysokim poziomie. Koń musi mieć zapewniony racjonalny i przemyślany trening kondycyjny,który będzie podnosił siłę,wytrzymałość i w efekcie dzielność. Dopełnieniem będzie stosowanie treningu gimnastycznego,który zapewni giętkość stawów i wiązadeł i w efekcie zwinność konia. Umiejętne łączenie obu rodzajów treningu daje doskonałe efekty ponieważ się uzupełniają i lepiej działają. Możemy zaczynać ćwiczeniami kondycyjnymi,później ćwiczenia gimnastyczne (dla wyciszenia) później odpoczynek,bądź krótkie ćwiczenia kondycyjne w trakcie nużących ćwiczeń gimnastycznych.\nTakie urozmaicone bodźce doskonale wpływają na psychikę konia i zapobiegają znużeniu i nudzie.Skoki przez przeszkody są ćwiczeniami gimnastycznymi i należy je łączyć z ćwiczeniami zwinności oraz krótkimi nawrotami ćwiczeń kondycyjnych.Ogólna jakość siły i giętkości tylnych nóg konia ma olbrzymie znaczenie w ujeżdżaniu konia chodami zebranymi, więc warto nad tym popracować.Ćwiczenia na kołach i woltach,skoki w kłusie i galopie na szerokość i wysokość te wszystkie ćwiczenia pracują nad tylnymi kończynami konia.Np. wydłużanie i skracanie chodów konia ma wpływ na pracę i wyrabianie jego mięśni zadu oraz ud i podudzi. Dodatkowo można zastosować pracę na kozłach (cavaletti) dla rozluźnienia łopatek,gimnastyki całego kręgosłupa oraz kończyn.Im bardziej urozmaicony będzie trening tym mniej nudy zazna nasz koński uczeń.


ZARZĄD POWIATU ŁOMŻYŃSKIEGO 18-400 Łomża, ul. Szosa Zambrowska 1/27 OGŁASZA wykaz nieruchomości przeznaczonych do oddania w najem w trybie bezprzetargowym na okres do 3 lat\nZałącznik do Uchwały Nr 93/330/2018\n„Wykaz nieruchomości przeznaczonych do oddania w najem w trybie bezprzetargowym na okres do 3 lat”\nOznaczenie nieruchomości: lokal położony na parterze budynku Starostwa Powiatowego w Łomży, ul. Szosa Zambrowska 1/27.\nPowierzchnia nieruchomości: 204,42 m²\nPrzeznaczenie nieruchomości: lokal przeznaczony na prowadzenie działalności gastronomicznej\nWysokość opłat z tytułu najmu: czynsz 10,00 zł / 1 m2 netto miesięcznie (wysokość miesięcznych opłat zostanie powiększona o należny podatek VAT) plus koszty mediów, w szczególności energię elektryczną i cieplną, wywóz nieczystości, wodę, odprowadzanie ścieków, monitoring i ochronę.\nTermin wnoszenie opłat: należność płatna co miesiąc z góry, przelewem, na podstawie faktury VAT, siedem dni od daty wystawienia faktury, na konto Starostwa Powiatowego w Łomży\nZasady aktualizacji opłat: Wysokość opłat może ulec zmianie, zwłaszcza w wypadku zmian cen i usług przez dostawców mediów. Wysokość opłat podlega automatycznej corocznej waloryzacji wskaźnikiem wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych ogłoszonym przez Prezesa GUS bez konieczności uprzedniego wypowiadania umowy.\nForma dyspozycji: oddanie w najem nastąpi na czas oznaczony – do 3 lat, od dnia 01.03.2018 r. do dnia 31.12.2020 r.\nDodatkowe informacje można uzyskać w Starostwie Powiatowym w Łomży ul. Szosa Zambrowska 1/27, pokój 304 oraz pod nr tel. (86) 215-69-69.\nData powstania: piątek, 26 sty 2018 10:09\nData opublikowania: piątek, 26 sty 2018 10:13\nData edycji: piątek, 26 sty 2018 10:34\nData przejścia do archiwum: środa, 21 lut 2018 12:42\nStruktura Wydziału Prowadzone rejestry, ewidencje, archiwa Informacje i komunikaty Powiatowy Rzecznik Konsumentów Sala Konferencyjna