Miasto+, Cucumis Mobile i Smak Przedmiotu na Łódź Design Festival - Urbnews.pl\nMiasto+, Cucumis Mobile i Smak Przedmiotu na Łódź Design Festival\nOpublikowane dnia 8 października 2014 przez Wojciech Wojtowicz w kategorii Wydarzenia // 0 Komentarzy\nPrototypy zaprojektowane dla miasta, pomorskie wzornictwo zaprezentowane w niekonwencjonalny sposób – poprzez smak i zapach oraz instalacja mobilnej szklarni miejskiej. Tak przedstawiciele naszego partnera – Gdynia Design Days zaprezentują się podczas tegorocznej Łódź Design Festival.\nTematem przewodnim festiwalu Gdynia Design Days 2014 było miasto i jego mieszkańcy. Większość projektów powstała specjalnie z myślą o Gdyni, prezentując interpretację przestrzeni publicznej oraz stylu życia Gdynianina w każdym wieku (Miasto+). Niektóre z poruszonych zagadnień są jednak uniwersalne i możliwe do wykorzystania w każdej tkance miejskiej (Cucumis Mobile).\nWystawa MIASTO+ to 7 prototypów przygotowanych przez młodych, uzdolnionych projektantów z całej Polski. Projekty wchodzą w dialog z otoczeniem, odpowiadając na potrzeby i pragnienia ludzi. ‑ Efektem pracy są miejskie meble i przedmioty służące wypoczynkowi, relaksowi i zabawie. Inne to przedmioty pamiątki, użytkowe lecz niosące ładunek emocjonalny przez swoją materię i skojarzenia – mówi Agnieszka Jacobson-Cielecka, kurator wystawy.\nZanikające ogródki działkowe w centrach miast i jednoczesna potrzeba dostępu do świeżych warzyw i owoców – to ogólnoświatowy trend, którym zajęli się pomorscy projektanci. Cucumis Mobile – mobilna szklarnia miejska dedykowany jest głównie seniorom, którym najbliższy jest sposób spędzania wolnego czasu na działce. – Jeśli projekt odpowiada na potrzeby seniorów i spotka się z ich aprobatą, młodsze pokolenie tym bardziej go przyjmie – mówi Paweł Pomorski, kurator i uczestnik projektu.\nKreatywni projektanci i innowacyjne produkty – tak Pomorze prezentowało się podczas Milan Deign Week 2014. Wystawa Smak Przedmiotu to efekt współpracy Grupy Razy 2 –kuratorów wystawy z Rafałem Wałęsą – szefem kuchni Restauracji Sztuczka w Gdyni. To opowieść o produktach w języku niewerbalnym – w formie specjalnie skomponowanych potraw. Na wystawie można rozsmakować się m.in. w cieple grzejnika, szybkości roweru, czy doświadczeniu dziecięcej zabawy. Znajdzie się także coś dla duszy i wspomnień.\nWystawy Miasto+ i Smak Przedmiotu można zobaczyć w Muzeum Miasta Łodzi w dniach 9-19 października br. Cucumis Mobile zlokalizowany będzie przed Centrum Festiwalowym 1.\nŁódź Design Festival znajduje się także na naszej liście wydarzeń!\nźródło: materiały prasowe / centrum designu Gdynia / Łódź Design Festival\nŁódź: konkurs architektoniczno-urbanistyczny „Zielony Rynek”\nZazielenienia Starego Polesia w Łodzi\nŁódź będzie przyciągać firmy IT i R&D. Podsumowanie kolejnego spotkania z cyklu “W 8 Pytań Dookoła Miasta”


"Król bólu" Jacka Dukaja\n2012-08-02 11:15 -\nPolska literatura fantastyczna przeżywa renesans. Jest to gatunek, który prężnie się rozwija, wciągając do swojego kręgu kolejnych czytelników. Wśród najbardziej poczytnych rodzimych pisarzy możemy wyróżnić Jacka Dukaja, którego cechuje niezwykła wyobraźnia oraz łatwość kreślenia futurystycznej rzeczywistości.\nJacek Dukaj to bardzo płodny twórca. Na swoim koncie ma wiele powieści, które wpisały się do kanonu fantastyki. Jego twórczość artystyczna została niejednokrotnie uhonorowana nagrodami, między innymi: Europejską Nagrodą Literacką za powieść "Lód", sześciokrotnie Nagrodą im. J. Zajdla czy Nagrody Fundacji im. Kościelskich. A na podstawie opowiadania jego autorstwa powstała "Katedra" - film nominowany do Oscara.\nJacka Dukaja cechuje tendencja do tworzenia obszernych form epickich. Tak też się stało w przypadku jego ostatniej propozycji "Król bólu". Książka jest zbiorem opowiadań, choć sam autor określa ją jako "zbiór powieści". Nic w tym dziwnego skoro tytułowe opowiadanie "Król bólu i pasikonik" ma ponad 100 stron. Wśród 8 historii, które znalazły się w najnowszym wydawnictwie to znane już opowiadania takie, jak: „Szkoła”, „Serce Mroku”, „Crux” i „Aguerre w świcie”. Nie zabrakło w nim również nowych, dotąd nie publikowanych tekstów: „Król Bólu i pasikonik”, „Oko potwora” i „Piołunnik”.\n"Króla Bólu" charakteryzuje uniwersalność treści, różnorodność konwencji, a co najważniejsze nowatorstwo formy, które nie pozwala się oderwać od lektury tej książki na długie godziny. Autor wplata w nurt fantastyczny pytania, które nurtują rodzaj ludzki, między innymi zastanawia się nad granicami poznania rzeczywistości i drugiego człowieka. Niekonwencjonalna wizja przyszłości jaką wykreował Dukaj nie zawsze jest optymistyczna w swej wymowie, niekiedy wskazuje na rychłe nadejście upadku człowieka . Sam napisał: "Jak bardzo jesteś w stanie zbliżyć się do drugiego człowieka? Wejdziesz mu do głowy? Poznasz myśli? Poznasz uczucia? Nigdy. Ciało to detal; to czy tamto, bez znaczenia. Ale wstyd ciała, ale bariera nagości, fizycznej i psychicznej, bariera zażenowania, lęku przed odsłonięciem, przed opuszczeniem maski - ona oddziela sytuacje konwencjonalne od sytuacji intymności. Ten ból, który czasami nazywamy wstydem, czasami zdradą, czasami upokorzeniem, ten ból nie jest więzieniem, z którego za wszelką cenę musisz się wyrwać - on jest pierwszym warunkiem intymności".\nKsiążkę wygrała Klaudia Jurczak. Gratulujemy!


Witold Kołodziejczyk: grudnia 2009\nDziennik obfitości i radości\nSarah Ban Breathnach napisała wspaniałą, mądrą i jednocześnie niezwykłą książkę. Napisała ją przede wszystkim dla kobiet, ale z przyjemnością czytałem ją również i ja. Lekturę rozpocząłem w styczniu w 2001 roku robiąc jednocześnie zapisy w swoim dzienniku. Byłem właśnie po świeżo przebytym zawale serca, który wyłączył mnie całkowicie z życia zawodowego na cały rok. Wówczas rozpocząłem uczęszczanie na regularne zajęcia z jogi. Wyjeżdżałem na obozy i dużo medytowałem. Nie pamiętam, jak to się stało, że książka dotarła do mnie. Wiem, że nie był to przypadek, ale odpowiedź na moją wówczas potrzebę. Jak napisała na swoim blogu Iwona Majewska - Opiełka, "los czasem wie lepiej, co jest nam potrzebne!" W każdym razie było to dla mnie zbawienne. Skorzystałem bowiem z wielu rad i ćwiczeń autorki. Nadal wykorzystuję je w swoim życiu. To naprawdę wyjątkowa książką. Wiele mówił już sam tytuł "Ścieżka prostej obfitości. Dziennik otuchy i radości". Dzień zaczynałem lekturą medytacji wyznaczonej na dany dzień roku, a wieczorem robiłem w swoim dzienniku podsumowanie i zapisywałem swoje refleksje. Każdy dzień dostarczał nowych wspaniałych wrażeń. Pamiętam, że po lekturze chciałem napisać wersję dla mężczyzn. Wydawało mi się, że jest to możliwe. Jednak nie byłem na to gotowy. Dziś coraz częściej myślę o tym, aby napisać taki poradnik dla mężczyzn. Chcę wykorzystać własne doświadczenie. Odwołać się do przebytej choroby i pokazać, że sytuacje, które wydają się być dramatami, mogą okazać się początkiem naszej wewnętrznej przemiany i rozwoju. Mogą ułatwić nam proces doskonalenia. Książkę znam z dwóch tłumaczeń. Jedno dla wydawnictwa Zyski i S-ka. Drugie dla Świata Książki. Mnie bardziej odpowiadał przekład Justyny Grzegorczyk. Wydawał się bliższy charakterowi i klimatowi oryginału. Ale znam też osoby, które wyżej ceniły tłumaczenie dla Świata Książki. Niżej zamieszczam notkę od wydawcy (Wydawnictwo Zysk i S-ka). Mam nadzieję, że zachęci ona do tej wyjątkowej lektury.\n"Ścieżka prostej obfitości" to 366 wspaniałych medytacji - po jednej na każdy dzień roku - napisanych dla kobiet poszukujących duchowej tożsamości. Jak żyć własnym światłem ? Jak być pierwszorzędną wersją samej siebie, a nie marną kopią kogoś innego ? Każdego dnia w najzwyklejszych czynnościach możesz odnajdywać swoje prawdziwe "ja" - kiedy kosztujesz warzyw z własnego ogródka, poszukujesz skarbów na pchlim targu, tworzysz świętą przestrzeń do medytacji w swoim domu. I podążasz zgodnie z rytmem pór roku. Wystarczy tylko się przebudzić, by przeżyć emocjonalną, psychiczną i duchową przemianę. Pomocą ku temu jest sześć zasad wytyczających ścieżkę duchowej wędrówki: wdzięczność, prostota, porządek, harmonia, piękno, radość. Te sześć zasad - sześć barwnych nici obfitego życia - pomoże ci z dwudziestu czterech godzin, które każda z nas ma do dyspozycji, utkać gobelin radości i spełnienia, i ocali je przed wyrzuceniem na śmietnik.\nAutor: WITOLD KOŁODZIEJCZYK o 23:22\nEtykiety: Iwona Majewska - Opiełka, Sarah Ban Breathnach, Ścieżka prostej obfitości\nO marzeniach, które się spełniają\nA było to tak. Agatę Szymczewską po raz pierwszy usłyszałem w tym roku. Było to 22 sierpnia w Filharmonii Narodowej podczas festiwalu Chopin i jego Europa. Zagrała wówczas znakomicie koncert skrzypcowy A-dur Mieczysława Karłowicza. Były owacje, a dyrygent Jacek Kaspszyk wyraźnie zadowolony z występu wycałował solistkę i pogratulował wykonania. W tym dniu miała jeszcze wystąpić Martha Argerich i to był chyba powód, dla którego Agata Szymczewska nie bisowała. Publiczność czekała na występ wielkiej pianistki. Jakże byłem mile zaskoczony, kiedy dwa dni później, 24 sierpnia otrzymuję do prezesa Józefa Gilla maila, w którym informuje, że chce zaprosić do Słupsku tę młodą skrzypaczkę.\nWitku, jest szansa na podniesienie jakości koncertu o fantastyczną solistkę. Aż nie chcę zapeszać. Ze Słupska pochodzi laureatka ostatniego Konkursu Wieniawskiego Agata Szymczewska. (...) Jej dziadek członek Słupskiego Towarzystwa Społeczno Kulturalnego i od wielu lat członek komitetu organizacyjnego Festiwalu Pianistyki Polskiej zaproponował nam jej występ, o ile ona oczywiście się zgodzi. Ma z nią rozmawiać. Jutro mam mieć jakąś informację. Oceniam szanse na jakieś 25%, ale kto wie? Ponoć wiara czyni cuda. Fantastyczna skrzypaczka. Grała już z naszą orkiestrą po konkursie Wieniawskiego. Byłem na koncercie i jestem pod jej ogromnym wrażeniem.\nUcieszyłem się, bo dzięki prezesowi Gillowi nadarzyła się okazja, aby wysłuchać Agatę Szymczewską w Słupsku w tamtejszej filharmonii podczas XV konferencji prezesów i dyrektorów szkół Społecznego Towarzystwa Oświatowego. Tym razem Agata Szymczewska miała zagrać koncert Feliksa Mendelssohna e-moll.\nTo nie mógł być zbieg okoliczności, ale dar od losu. Natychmiast odpowiedziałem i pochwaliłem się, że miałem okazję wysłuchać niedawno tę młodą artystkę w Warszawie:\nJózefie, byłem wczoraj na jej koncercie w Filharmonii Narodowej w ramach 5 Międzynarodowego Festiwalu Chopin i jego Europa. Agata Szymczewska grała koncert Karłowicza A-dur. Pięknie! Nie bisowała i bardzo żałuję! Orkiestrą Synfonia Varsovia dyrygował Jacek Kaspszyk. A po niej wielka Martha Argerich grała m.in. koncert potrójny Beethovena, a z nią dwaj braci – Francuzi Renard i Gautier Capuçon. Też pięknie! Wyjątkowy wieczór. Filharmonia była oblegana przez całe mnóstwo chętnych, którzy liczyli na wejściówki. Koncert Karłowicza w wykonaniu Agaty Szymczewskiej bardzo mi się podobał. (…) Agata Szymczewska to drobna dziewczyna i bardzo skromna. Jacek Kaspszyk po koncercie wycałował ją na oczach publiczności. No, gdyby się udało, to byłoby wspaniale!. Trzymam kciuki. Gdyby tak zechciała zagrać ten koncert Karłowicza, moje marzenie by się spełniło.\nPonieważ byłem w zespole przygotowującym konferencję, kilka dni później dostałem kolejnego maila wraz z opisem organizacji powrotu artystki do Niemiec.\nWitku, samolot z Goleniowa do Hanoweru startuje o 23.20. Ze Słupska do Goleniowa jedzie się ok. trzech godzin, a na lotnisku trzeba być najpóźniej ok. dwóch godzin – do minimum godziny przed odlotem. Czyli koncert, który trwa ok. 40 minut powinien zacząć się najpóźniej o godzinie 17.30. Im wcześniej tym lepiej. Żeby spokojnie zdążyć na odlot Agata musi wyjechać ze Słupska najpóźniej o 18.30. Koncert jest już opłacony i musimy dostosować się do tych wymagań czasowych.\nW ten oto sposób na specjalne zaproszenie prezesa Józefa Gilla i jego rewelacyjnych zdolności logistycznych Agata Szymczewska przyleciała do Słupska. Zagrała koncert skrzypcowy e-moll Mendelssohna. Zrobiła to rewelacyjnie. Były owacje na stojąco, bo rzadko ma się okazję wysłuchać tak znakomitego wykonania. Z tego koncertu powstała płyta. Dostałem ją kilka tygodniu później od Józefa Gilla. Oba koncerty zarówno Karłowicza, jak i Mendelssohna są moimi ulubionymi, których słucham w samochodzie. Dawno nie słyszałem tak pięknej gry, z takim wdziękiem, z takim zrozumieniem i wrażliwością i jednoczesnym rozmachem. Dziś słucham tych koncertów z ogromną przyjemnością i cieszę się, że mogłem ich wysłuchać również na żywo. Od tego momentu pokochałem skrzypce.\nJest jeszcze jedna lekcja wynikająca z tego wydarzenia. To przede wszystkim przykład, jak cel i wiara w jego realizację pozwalają realizować każde marzenie. Iwona Majewska - Opiełka dodaje: "musi być jeszcze data realizacji, dopiero marzenie plus data sprawi, że zamieni się ono w łatwy do osiągnięcia cel." Siedząc w warszawskiej filharmonii nie przypuszczałem, że będę mógł niebawem wysłuchać koncertu w Słupsku. Oto jak marzenia stają się w rzeczywistością. Planując cele na rok 2010 warto o tym pamiętać.\nEtykiety: Agata Szymczewska, Iwona Majewska - Opiełka, Józef Gill\nW radiowej Jedynce wysłuchałem dziś dwóch ciekawych rozmów. Każda z nich nawiązuje do moich ostatnich doświadczeń. Pierwsza była z Remigiuszem Grzelą - autorem zbioru wywiadów, przeprowadzonych w ciągu ostatnich lat dla różnych czasopism i zebranych w książce Hotel Europa. Czytałem ją podczas świąt. To była prawdziwa przyjemność i wartość dodana tegorocznych świąt. Druga rozmowa była z Krystyną Jandą, która wyreżyserowała Bagdad Cafe. Wczoraj obejrzałem go w Teatrze Polonia. W styczniu rusza druga scena tego teatru na Ochocie (po dawnym kinie Ochota). Jak obiecuje Janda, będzie większa od tej przy Marszałkowskiej, na 600 miejsc i otwarta na eksperymenty.\nJednak dla mnie bardziej interesująca była rozmowa z Remigiuszem Grzelą, który opowiadał przede wszystkim o dwóch trudnych rozmowach, jakie odbył i zamieścił w swojej najnowszej książce. Takimi nazywa Grzela te, w których brak jest szczerości, kiedy rozmówcy nie chcą być autentyczni, kryją się za swoimi pozami, przyjmują role i bawią się z rozmówcą. Pierwsza z Verdaną Rudan - chorwacką pisarką, autorką powieści Ucho, gardło, nóż, którą Krystyna Janda zaadaptowała na potrzeby swojego teatru.Czytałem tę rozmowę i sam zdumiony byłem prowokacją i skandalizującą postawą Rudan. Czasami było to na granicy dobrego smaku - wulgarna i ekscentryczna kobieta, która chciała szokować. Ale widocznie kreacja samej siebie jest dla niej ważniejsza niż czytelnik i rozmówca. Choć może jednocześnie taka postawa poruszać i wywoływać refleksję. Faktycznie, miejscami łapałem się, że prowokacja działała i zaczynałem zastanawiać się, czy nie ma racji formułując swoje sądy np. o politykach. Natomiast wielkim zaskoczeniem była dla mnie Cesaria Evora. Rozmowę z nią Grzela nazwał "ujarzmianiem tygrysa". Evora ani razu nie spojrzała swojemu rozmówcy w oczy. Brak kontaktu wzrokowego utrudniał dialog, trudno było o szczerość i autentyczność. Cesaria nie chciała odpowiadać też na niektóre pytania mówiąc do swojej asystentki: "Nie chce mi się jemu na to odpowiadać, powiedz sama, wiesz przecież, co." To zupełnie inny obraz niż ten, który znam z teledysków. Tam to ciepła, otwarta na ludzi i skromna kobieta. Dlaczego w rozmowach była inna?\nDla mnie dobry wywiad, to taki, który pozwala mi dowiedzieć się przede wszystkim czegoś o sobie samym. Kiedy mogę niektóre pytania zadać również sobie i jednocześnie próbując na nie odpowiedzieć. Jednak rozmowy w Hotelu Europa pozwoliły mi przede wszystkim poznać ludzi, których nie znałem dotychczas, m.in. Anny Prucnal. Piękną była dla mnie rozmowa z Wandą Wiłkomirską, a przejmującą z Teresą Żylis - Garą oraz z sekretarką Marleny Ditrich. Dowiedziałem się wiele o bohaterach rozmów. To co dla mnie jest największą wartością wywiadów Grzeli to przede wszystkim jego komentarz zamieszczony po każdej rozmowie. Autor opowiada o kontekście rozmowy, ich trudnych momentach i przede wszyskim o swoim stosunku do rozmówcy. Mówi o momentach, w których zaczynali się oni otwierać, o chwilach, które decydowały, że rozmowa nabierała zupełnie innego charakteru. Hotel Europa to również świetny przykład tego, jak powinien wyglądać dobry wywiad, co zrobić, kiedy rozmówca unika odpowiedzi, jak sobie poradzić w sytuacji, kiedy napotykamy opór rozmówcy. Ileż prób trzeba podjąć, aby jednak dowiedzieć się tego, co ważne. Jak wiele czasu potrzeba, aby wywiad mógł mieć zamkniętą formę. Doskonała lekcja dziennikarskiego warsztatu.\nAutor: WITOLD KOŁODZIEJCZYK o 20:01\nEtykiety: Bagdad Cafe, Hotel Europa, Krystyna Janda, Remigiusz Grzela\nO sile pojedynczego człowieka\nWłaśnie wróciłem z Teatru Polonia. Byłem na Bagdad Cafe w reżyserii Krystyny Jandy. To niesłychane, jak prosta historia, w dodatku opowiedziana w lekkiej formie, może nieść tak wiele mądrych treści i jeszcze więcej optymizmu. W tym tkwi właśnie tajemnica sztuki! Zwykła, bezpretensjonalna i dowcipna historia opowiada o sile pojedynczego człowieka, o tym, jak wiele może uczynić w społeczności jedna tylko osoba. Co stałoby się, gdyby taką siłę odkryli w sobie wszyscy? Jak wówczas wyglądałby świat, jak piękne mogłoby być życie, o którym bohaterowie śpiewają, że "nie jest przecież takie tragiczne, a nawet swój wdzięk ma".\nDwie kobiety spotykają się w obskurnym, zapomnianym przez ludzi motelu. Jedna z nich to właścicielka, która wyrzuca swojego mężą - drania i pijaka. Druga z kolei od swojego uciekła szukając miejsca, w którym może się na jakiś czas zatrzymać. Z pozoru to dwie różne kobiety. Jednak obie samotne i skrzywdzone przez los. Jedna wydaje się być silną, druga uległą i zastraszoną przez męża - despotę. Ale to właśnie ona powoli zaczyna zmieniać ludzi i sprawia, że motel staje się miejscem magicznym, pełnym miłości, szacunku i przyjaźni. Sama też odnajduje miłość i chęć do życia. To przypowieść o tym, że zwyczajne życie może mieć sens. Wystarczy tylko otworzyć się na innych, obdarować miłością i cierpliwie czekać, aż ją inni przyjmą. Zachwyciłem się grą przede wszystkim Ewy Konstancji Bułhak i w jej wykonaniu pięknego songu "Calling you". Mniej natomiast podobała mi się Katarzyna Groniec, choć i ona miejscami była znakomita. Do tego wszystkiego młodzież, która wniosła do tego spektaklu świeżość, radość i potężną porcję energii. Świetne zakończenie świątecznego czasu!\nAutor: WITOLD KOŁODZIEJCZYK o 22:25\nEtykiety: Bagdad Cafe, Ewa Konstancja Bułhak, Katarzyna Groniec, Krystyna Janda, Teatr Polonia\nCo pamiętamy z naszych Świąt?\nZastanawiam się, co zapamiętają ze Świąt Bożego Narodzenia dzieci, które spędzają je w dzisiejszej rzeczywistości, w której zapach domowego ciasta zastępowany jest zapachem centrów handlowych, gdy całe rodziny udają się na świąteczne zakupy, a rodzinne spędzanie świąt zastępowane jest rodzinnymi spacerami po świątecznie udekorowanych sklepach. Mam wrażenie, że inaczej wyglądają dziś przygotowania do świąt, niż pamiętam to ja ze swojego dzieciństwa. Z tamtych Wigilii przypominam sobie zapach pomarańczy, które można było kupić jedynie grudniu. W telewizji zapowiadano, że przypłynął już statek z transportem cytrusów. To była jedna z głównych wiadomości ówczesnych dzienników. To znak, że zbliżały się Święta. Szynka też smakowała inaczej, pierogi z grzybami i kapustą najlepsze były podsmażone w pierwszy dzień świąt i popijane czerwonym barszczem. Nawet karp na zimno sprawiał, że czuło się wyjątkowość miejsca i czasu. Prezenty nie były pakowane w kolorowe papiery. Do tego służył szary, który dekorowałem wycinankami przewiązując tasiemką z pasmanterii. Był na to specjalny czas. Do tego jeszcze zapach słodyczy i parzonej kawy, która nigdy nie smakowała tak dobrze, jak po wigilijnej kolacji. Czas ten wspominam z ogromnym sentymentem.\nPrzeprowadzałem kiedyś na zajęciach ćwiczenie. Każdy z uczestników miał powiedzieć, jak wspomina swoją najpiękniejszą wigilię. Próbowaliśmy w ten sposób określić, w jaki funkcjonujemy sposób, co kieruje naszymi wyborami, na co zwracamy swoją uwagę, co jest dla nas najważniejsze. I tak poznawaliśmy swoje różne motywacje, odkrywaliśmy, że jedni skierowani są przede wszystkim na innych, po prostu na ludzi. Mówią o swoich bliskich, o rodzicach, o tym, kto siedział przy stole. Inne natomiast mówili o tym, co robili. Nie było istotne, z kim, ale to, że siedzieli i śpiewali kolędy, stroili choinki, nakrywali do stołu. Samo działanie było dla nich najważniejsze. No i trzecia grupa mówiła o doznaniach zmysłowych, atmosferze i smaku wigilijnych potraw, zapachu świerku, ciasta oraz dźwiękach charakterystycznych w ten dzień. Dowiadywaliśmy się o swoich najważniejszych wartościach i o tym, co dla nas jest najważniejsze: ludzie, działanie czy świat zmysłów? Pomogło to nam wszystkim zrozumieć, jak ta wiedza może pomóc w funkcjonowaniu z innymi. Jak może ułatwić nam w budowaniu lepszych związków i stać się bardziej uważnym i wrażliwym na ludzi i ich potrzeby. Kiedy ktoś próbuje mnie namówić na wyjazd, to na pewno przekona mnie, kiedy przedstawi mi możliwość delektowania się w ogródkach kawiarnianych pyszną kawą, dobrym winem i wieczornym koncertem. Nie zachęci mnie namawiając na poznawanie nowych ludzi i intensywne zwiedzanie i bieganie po sklepach. Karmienie nowymi bodźcami moich zmysłów i upajanie się wyjątkową atmosferą nowych miejsc wpływa na moje codzienne wybory. Odkryłem to na nowo w tegoroczne święta. To dla mnie bardzo ważne.\nAutor: WITOLD KOŁODZIEJCZYK o 03:54\nŚwięta na nowy czas\nTo były wyjątkowe święta. Wyjątkowe, bo inne niż dotychczas. Odkąd sięgam pamięcią Wigilię spędzałem zawsze w rodzinnym domu. Tym razem było inaczej, wybrałem się do pięknego ośrodku na Mazurach. Kolacja była w restauracji wśród moich znajomych. Przy stolikach obok siedzieli ze swoimi rodzinami zupełnie obcy mi ludźmi. Po raz pierwszy jadłem na Wigilię zupę grzybową, a nie barszcz czerwony, który był obowiązkowy w moim domu. Zastanawiam się, czy w ten sposób nie rozpocząłem jakiegoś nowego etapu życia. Nastąpiło takie przyspieszenie, że święta zaczynają się już w listopadzie. Nigdy dotąd nie uzmysławiałem sobie, że dzisiejsze czasy, nie znoszą czekania, bo po co czekać do 24 grudnia, kiedy można zacząć świętowanie już w listopadzie. Choinki, Mikołaje, prezenty są obecne niemal od dwóch miesięcy. Kiedyś w dzień Wigilii ubierało się choinkę a od rana trwały przygotowania do uroczystej kolacji. Nikomu nie przyszło do głowy, aby wcześniej stroić dom i wigilijne drzewko. Zawsze ten sam rytuał. Po kolacji prezenty i kawa z domowym ciastem i czekanie na Pasterkę. Dziś nawet ona jest wcześniej - również w Watykanie nastąpiło przyspieszenie. Czar prysł i w jego miejsce pojawiło się zupełnie nowe, inne przeżycie. Czym bowiem są święta, kiedy odziera się je z duchowości, metafizyki, tajemnicy i radości narodzin nowego życia w wymiarze osobistego rozwoju. Święta i ich cykl sprawiał, że miało się poczucie ciągłości, trwania. Ta powtarzalność sprawiała, że czułem się bezpieczny, że moje korzenie czerpią z tego źródła siłę do dalszego wzrostu. Zmieniło się wiele i wygląda to zupełnie inaczej. Bałem się, że zmiana sprawi, że Wigilię będę przeżywał emocjonalnie, że będzie brakowało mi tego domowego zapachu pierogów i smażonego karpia, bo tegoroczna kolacja bardziej uroczysta niż inne w całym roku niczym szczególnym się nie wyróżniała. A jednak Święta te zapamiętam jako wyjątkowe - bo właśnie inne, które nie dały się wpisać w komercyjny banał. Spacery, basen, wspólne słuchanie muzyki, rozmowy o książkach, głośne czytanie ich wybranych fragmentów, które warto, aby inni poznali, a także dyskusje o ważnych i mniej ważnych sprawach oraz ogromny spokój i całkowity brak pośpiechu. Poczułem, że wraz ze zmianą tradycji następuje zmiana w moim życiu. Zmiana jakościowa, zmiana, która pozwoliła spojrzeć mi na wiele spraw z nowej perspektywy. Nauczyłem się wiele, poczułem bliskość z ważną dla mnie osobą. Byłem z wszystkimi, których kocham, bardziej obecny, bo myślami towarzyszyłem im przez ten cały świąteczny czas. Wybrałem w tym roku inaczej i czuję, że potrzebowałem tego z wielu powodów.\nAutor: WITOLD KOŁODZIEJCZYK o 11:35


Etui/case S8+. - Akcesoria - Forum Android.com.pl\nw tym wątku dzielimy się opiniami o dostępnych etui/case'ach dla najnowszej, większej wersji flagowca Samsunga.\nCo prawda nie mam jeszcze telefonu ale 2 rodzaje etui już tak. więc podzielę się wrażeniami na razie tylko wizualnymi ale zawsze to coś.\n1. Clear View Standing Cover 169zł (pancernik.eu)\nEtui wykonane bardzo dobrze, w końcu zastosowano coś w stylu delikatnej wyściółki od wewnętrznej strony przedniego panelu co powinno zapobiegać rysom na ekranie jak to było przy S7. Tył wykonany z eko-skóry, która zapewne będzie trwalsza od plastiku. Funkcja podstawki fajnie rozwiązana, zastosowano magnes by się przypadkowo nie rozkładało etui. Na chwile obecną mi się podoba i widzę poprawę w stosunku do wersji z S7 ale na w pełni obiektywną opinie poczekać muszę aż przetestuje to z telefonem.\n2. UAG 109 zł\nTu nie ma co pisać za wiele, większość zna te produkty i wie, że one nie koniecznie mają wyglądać tylko chronić. Na pewno telefon się powiększy w nim. wykonanie jak przystało na produkty UAG na wysokim poziomie.\nZamówiłem led view cover w xkomie, cena niższa niż w BS. Paczka już czeka w paczkomacie\nKupiłem dziś w Xgsm SGP Thin Fit Blue Coral. Była jedna sztuka\nBardzo mnie interesuje oryginalne Alcantara, miejmy nadzieje, że 18 się pojawią w BS.\nPo doświadczeniach z S7e szkła, ani folii nie będę zakładał. Szkła nie było żadnego , które by dobrze pasowało, a folia Skinomi, która jedyna przyzwoicie zakrywała ekran i się nie odlepiała dla mnie była zbyt gumowa w dotyku.\nRozmawiałem przed chwilą z BS we Wrocławiu.\nMają już w sklepie etui do S8 i S8+ . Można podjechać i oglądać oraz dotykać. Sprzedaż od 18\nNauczony doświadczeniem z sgs7 edge kupiłem do ósemki etui Ringke Fusion Crystal oraz etui samsunga alcantara, które to jest bardzo fajne w dotyku choć to skórzane do sgs7 wydaje mi się trwalsze niż z alcantary. Jak dojdzie sgs8 to zobaczymy ☺\n@vipergtr Gdzie kupiłeś tą Alcantare?\nAlcantare kupiłem na niemieckim amazonie ☺ u nas niestety jest niedostępna. Sytuacja powtarza się jak z sgs7. Telefon już był na rynku a akcesorii jak na lekarstwo?\nEtui z alcantary jest już na allegro. Kupiłem wczoraj.\nAlcantara jest mechata. Mnie się nie podoba [emoji16]. Myślałem , że będzie faktura skórzana.\nNa tą chwilę cena za wysoka jak dla mnie, w tej cenie jest w czym wybrać. Poczekam za jakiś czas stanieje jak to miało miejsce przy etui do S7.


ciekawe linki o administracji publicznej - nauki administracyjne\nciekawe linki o administracji publicznej\nWysłany: Pon 20:31, 20 Paź 2008 Temat postu: ciekawe linki o administracji publicznej\nproblematyka samorządu terytorialnego objęta jest szeregiem przepisów, jednakże tu chciałbym zachęcić do zainteresowania się stronami poszczególnych jednostek samorządu terytorialnego czy ich zrzeszeń. również na serwisach informacyjnych znaleźć można wiele informacji o samorządzie terytorialnym. jeśli ktoś coś ciekawego znajdzie (i ma już 3 posty, żeby wklejać linki), to zapraszam.\nna początku zapraszam do serwisu [link widoczny dla zalogowanych] - zamieszczającego informacje np. o dotacjach, szkoleniach czy publikacjach.


Abp Migliore poświęcił nową bibliotekę w tarnowskim seminarium | eKAI\nTarnowska Abp Migliore poświęcił nową bibliotekę w tarnowskim seminarium\nAbp Migliore poświęcił nową bibliotekę w tarnowskim seminarium\n05 października 2011 | 12:53 | eb Ⓒ Ⓟ\nNuncjusz apostolski w Polsce abp Celestino Migliore poświęcił dziś nową bibliotekę w Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie i zainaugurował nowy rok akademicki. Uroczystości odbyły się z udziałem władz kościelnych, rządowych, samorządowych i studentów.\n„To bardzo ważne wydarzenie, które może mieć wpływ na kulturę i tworzenie klimatu naukowego w Tarnowie. Biblioteka to skarbnica wiedzy. Będzie ona dostępna dla wszystkich mieszkańców miasta i regionu” – mówi KAI biskup tarnowski Wiktor Skworc.\nCzęść budynku dydaktycznego seminarium, w którym przed laty były mieszkania dla kleryków, aula oraz niezagospodarowany strych przerobiono na nowoczesną bibliotekę. Powstały magazyny do przechowywania książek i czasopism, magazyn zbiorów specjalnych, pracownia digitalizacji zbiorów. Natomiast w nowej czytelni przygotowano ponad sto miejsc, dotychczas było ich tylko dwadzieścia.\nKoszt realizacji projektu to 8,6 mln zł Dofinansowanie z pieniędzy unijnych wyniosło 70 proc., czyli ponad 6 mln zł.\n„W nowych magazynach mamy dużo miejsca, poprawią się znacząco warunki przechowywania i bezpieczeństwo książek. Bardzo cieszymy się z nowej czytelni. Dostęp do Internetu, duża ilość światła, cisza i oryginalna estetyka wnętrz sprzyjać będą dobrej atmosferze pracy. Niezależnie od projektu zakupiliśmy nowoczesny system biblioteczny Prolib, który umożliwi nie tylko szybsze odnajdywanie publikacji przez Internet, ale także ich zamawianie lub rezerwację” – mówi ks. Tomasz Kudroń, dyrektor biblioteki.\nW bibliotece jest także winda i podjazdy dla niepełnosprawnych. Nowością jest urządzenie umożliwiające zwrot książek po godzinach otwarcia biblioteki. „Prace budowlane na obiekcie zostały już zakończone, koordynacja systemów elektronicznych i zakończenie projektu potrwają do końca miesiąca. Pozostaje mieć nadzieję, że ostateczne przeniesienie ponad 120 tysięcy książek nie potrwa zbyt długo” – dodaje ks. Kudroń.\nPrzed poświęceniem biblioteki abp Celestino Migliore spotkał się z wykładowcami Wydziału Teologicznego, rektorem i moderatorami WSD w Tarnowie. Podczas inauguracji roku akademickiego nuncjusz wygłosił wykład poświęcony obecności i aktywności Stolicy Apostolskiej w strukturach ONZ.\nNuncjusz, który przez ostatnie lata był reprezentantem Stolicy Apostolskiej przy ONZ powiedział, że Stolica Apostolska utrzymuje stosunki dyplomatyczne ze 179 krajami spośród 193 istniejących i będących członkami ONZ.\n„Kościół, którego celem jest przede wszystkim troska o zbawienie dusz, jest świadomy, że służy osobie, która ma także wymiar ludzki, społeczny, ekonomiczny, kulturalny. Kościół zatem aktywnie uczestniczy, na poziomie lokalnym i międzynarodowym, w debatach dotyczących pokoju, stosunków społecznych, rozwoju, wychowania i zdrowia” – mówił prelegent.\nNuncjusz wspomniał, że brał udział w dyskusjach nad wszystkimi ważnymi aktualnymi kwestiami, jak migracje czy powszechne rozbrojenie w służbie pokojowi. „Stolica Apostolska nie prezentuje programów politycznych czy technicznych, lecz zwraca uwagę na aspekty etyczne, ludzkie i duchowe, czerpiąc przy tym z nauki społecznej Kościoła” – mówił gość spotkania.\nAbp Migliore dodał też, że Stolica Apostolska uczestniczy w negocjacjach, które prowadzą do redagowania traktatów, konwencji międzynarodowych i rezolucji, które wskazują parlamentom poszczególnych krajów i wymiarowi sprawiedliwości niektóre kryteria służące uregulowaniu kwestii społecznych, ekonomicznych, kulturalnych i politycznych.\nSłuchacze dowiedzieli się także, ze Stolica Apostolska, jako obserwator, nie ma prawa głosu w ostatecznych decyzjach, lecz może aktywnie uczestniczyć w negocjacjach, próbować zjednoczyć i wzmocnić wysiłki państw, które działają w tym samym kierunku. „W kwestiach dotyczących życia, praw osoby, rodziny, Stolica Apostolska pozostaje często odosobniona w prezentowanym stanowisku. Trzeba jednak być tam obecnym i wciąż przypominać o określonych zasadach i wartościach” – mówił nuncjusz.\nO godz. 12.00 rozpoczęła się w tarnowskiej katedrze Msza św. Uczestniczą w niej m.in. przedstawiciele rządu, samorządowcy, alumni, profesorowie Wydziału Teologicznego, moderatorzy WSD, Seminarium Redemptorystów w Tuchowie, księża dziekani oraz pracownicy Kurii Diecezjalnej i instytucji diecezjalnych.\nPodczas wizyty w diecezji tarnowskiej abp Migliore odwiedził już tarnowski Karmel. Dziś będzie w Ośrodku Opiekuńczo–Rehabilitacyjnym Caritas Diecezji Tarnowskiej dla Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej w Jadownikach Mokrych. Abp Celestino Migliore o 19.00 wysłucha koncertu chóru Pueri Cantores Tarnovienses w bazylice katedralnej w Tarnowie.\nW programie wizyty, która potrwa do jutra, są także spotkania z siostrami klaryskami w Starym Sączu i z maturzystami, którzy w Gródku nad Dunajcem będą na rekolekcjach zamkniętych.


Polska, Ojczyzna, mój dom… – Pnikut.net\nHome Wiadomości Polska, Ojczyzna, mój dom…\nKazimierz Paprocki 16 lipca 2017 16 lipca 2017 Wiadomości\nMoże to dziwne, może nie, ale tak dla higieny, by odpocząć, czasem coś napiszę na Wikipedii. Ja fizyk nie piszę o fizyce, słabo się na tym znam, codziennie odkrywam ze wiem mniej niż wczoraj… Piszę o … nazwiskach.\nKryński – oto co znalazłem:\nKryński – wieku lat 30. mechanik z fabryki Rusieckiego, zginął pod Stolinem w 1863r. zostawił żonę i 3 dzieci.\nKryński Bolesław zginął pod Sołowiejówką w Berdyczowskiem 10 maja 1863 r.\nKryński Jzajasz rodem z GaIicyi syn Ignacego Kryńskiego i Honoraty Kisielewskiej. Ojciec jego był  z Litwy zkąd po r. 1831 wydaliwszy się osiadł w Galicyi. W 1846 r. przez chłopów okropnie pobity kaleką do śmierci pozostał. Młody Izajasz uczęszczał do szkól w Rzeszowie, potem w Tarnowie, z korepetycyj i innych zajęć zaspokajał potrzeby studenckie, nieraz zostawał w wielkim niedostatku. Powstanie zastało go jeszcze w szkołach; zapał i prawdziwa miłość ojczyzny powołały go w szeregi, zabrawszy z sobą kilku kolegów z Rzeszowa wkrótce stanął w obozie wraz z bratem swoim ciotecznym Antonim Kisielewskim. W ataku na Miechów dnia 16 Lutego 1863 r. przy zdobywaniu cmentarza ugodzony dwiema kulami w piersi na miejscu żyć przestał.\nPierwszy poszedł do powstania, zostawił zonę i troje dzieci.\nDrugi zginął, nic o nim nie wiemy.\nTrzeci był młodym, ostatnim z rodu, zginął …\nkto o nich dziś pamięta?!!!\nJest 2017 rok,\nPierwszy, zapewne pomyśli o pracy i zostanie w domu, bo żona i dzieci,\nDrugi może zginie znowu, nie wiemy nic…\nTrzeci … włączy komórkę i zerknie, czy i co koledzy zamieszczą, ostatecznie wyjedzie, co tam, taki life…\nCzy my jeszcze wiemy co znaczy Polska?\nPlaża, słońce, wakacje… no tak, spoko, jakoś się ułoży, jakoś! a co jeśli inaczej niż myślisz?!


Sytuacja epidemiczna w kraju po wyborach | POLITYKA ZDROWOTNA\n24 Lipca 2020, 16:15\nPonad dwa tygodnie temu premier Mateusz Morawiecki informował, że "wirus jest w odwrocie", a Polacy coraz mniej się go obawiają. O ile faktycznie Polacy coraz chętniej unikają stosowania się do obostrzeń sanitarnych, to jednak nic nie wskazuje na to, że epidemia wygasała.\n- Cieszę się, że coraz mniej obawiamy się tego wirusa, tej epidemii. To jest dobre podejście, bo on jest w odwrocie. Już teraz nie trzeba się go bać. Trzeba pójść na wybory tłumnie 12 lipca - mówił premier Mateusz Morawiecki 1. lipca. - Wszyscy, zwłaszcza seniorzy, nie obawiajmy się, idźmy na wybory. To ważne, żeby móc kontynuować tę sprawiedliwą linię rozwoju - apelował.\nTymczasem, dwanaście dni po wyborach, drugi dzień z rzędu, resort informuje o rekordowej - od ponad miesiąca - liczbie nowych zakażeń. 23 i 24 lipca poinformowano o kolejno 418 i 458 nowych zakażeniach COVID-19. Ostatni tak wysoka liczba nowych zakażeń raportowana była 17 czerwca (506 nowych zakażeń).\nJak zapewnie resort zdrowia, większość ognisk zakażeń ma miejsce w zakładach pracy oraz na imprezach rodzinnych. Sytuacji nie sprzyja z pewnością także duże natężenie turystów w miejscowościach wypoczynkowych w całej Polsce.\nPonadto, rząd zaproponował też zmiany polegające na łagodzeniu obostrzeń. Są to m.in:\nskrócenie tzw. dystansu społecznego z 2 m do 1,5 m, przy jednoczesnym obowiązku zakrywania nosa i ust.\nzwolnienie z obowiązku kwarantanny po przekroczeniu granic cudzoziemców, którzy są małżonkami albo dziećmi obywateli Rzeczypospolitej Polskiej albo pozostają pod stałą opieką obywateli Rzeczypospolitej Polskiej.\nobniżenie maksymalnego limitu uczestników targów, wystaw, kongresów, konferencji, spotkań na 1 osobę na 2,5 m2.\nbrak ograniczeń osób na torze oraz w obiekcie basenu oraz podniesione limit publiczności do 50 proc. liczby miejsc przewidzianych dla publiczności,\npodniesienie limit publiczności na obiektach sportowych do 50 proc. liczby miejsc przewidzianych dla publiczności.\nCOVID-19 na świecie nie zwalnia tempa\nChoć w Polsce dziennie notuje się tylko około 9 nowych potwierdzonych zakażeń na milion, to liczby nie pozostawiają złudzeń. Dynamika COVID znacząco przyspiesza. Alarmuje o tym m.in. Światowa Organizacja Zdrowia odnotowując stały wzrost dziennych liczby zakażeń.\nNajgorzej sytuacja wygląda w Amerykach: Północnej i Południowej, gdzie średnio, dzienna liczba nowych zakażeń wynosi 200 na milion mieszkańców. COVID przybiera na sile również w bliskiej Azji, a epidemiolodzy wskazują na tendencję wzrostową także w krajach Afryki.\nAutorem komentarza graficznego jest Mariusz Gromada, matematyk i statystyk, dyrektor Departamentu Customer Intelligence w Banku Millennium.


Strumień - Virtual Shtetl\nProvince: śląskie / śląskie autonomiczne (before 1939)\nCounty: cieszyński / cieszyński (before 1939)\nCommunity: Strumień / Strumień (before 1939)\nOther names: Schwarzwasser [j. niemiecki]\n49.9161° N / 18.7603° E\n49°54'58" N / 18°45'37" E\nMiasto Strumień leży w powiecie cieszyńskim, w południowo-zachodniej części województwa śląskiego. Miasto jest położone u ujścia rzeki Strumień do Wisły, w bezpośrednim sąsiedztwie Zbiornika Goczałkowickiego.\nPierwsze wzmianki o wsi Strumień pochodzą z XIII w. Pod koniec XIII w. wieś należała do Księstwa Raciborskiego, a na początku XV w. weszła do Księstwa Pszczyńskiego. Następnie była to wieś prywatna należąca do Sobka z Kornic (1430-1446), Machna Ogrozieńskiego (1450-1480), księcia cieszyńskiego Kazimierza II i marszałka cieszyńskiego Mikołaja Brodeckiego. W 1482 r. Strumień otrzymał prawa miejskie. Rozwojowi miasta sprzyjało korzystne położenie na skrzyżowaniu szlaków handlowych z Krakowa na Morawy i z Raciborza do Bielska. W okolicznych stawach hodowano ryby, które były sprzedawane do Krakowa, a nawet do Wrocławia.\nW 1572 r. wielki pożar zniszczył miasto. W 1623 r. miasto nawiedziła zaraza, w latach 1678-1680 kolejne powodzie, i w 1688 drugi wielki pożar. Dodatkowe zniszczenia spowodowały działania wojenne prowadzone podczas wojny trzydziestoletniej (1618-1648). W 1793 r. kolejny pożar zniszczył miasto.\nW okresie międzywojennym, w 1922 r. Strumień został przyłączony do Polski. Było to jedno z najbiedniejszych miast województwa śląskiego. Aby poprawić sytuację gospodarczą uruchomiono tutaj tartak i cegielnię.\nPodczas II wojny światowej we wrześniu 1939 r. Strumień zajęły wojska niemieckie, a w styczniu 1945 r. wojska sowieckie. Podczas walk w 1945 r. zniszczenia miasta sięgnęły 85% zabudowy.\nPomnik ofiar Marszu Śmierci (ul. Łuczkiewicza)\nW grudniu 1944 r. Niemcy rozpoczęli ewakuację hitlerowskiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau. Część kolumn z więźniami przeszła w "Mars...\nInteractive map of the Commune Strumien\nMap of the Commune Strumien


Docieplenia i prace wykończeniowe - FirmyBudowlane.pl\nJesteś w: Firmy Budowlane.pl / Ogłoszenia budowlane / podkarpackie / Szukam wykonawcy / Remonty / Docieplenia i prace wykończeniowe...\nDocieplenia i prace wykończeniowe\nSzukam uczciwej ekipy do ocieplenia domu styropianem 20cm (220m2) i wykonczenia poddasza (150m2) zabudowa g/k. Szukam ekipy która ma mozliwosc wziecia materialu na 8% Vat lub wziecia calego materialu na siebie gdyz mi faktury sa zbędne. Licze na fachowosc i uczciwosc. Ty odliczasz sobie Vat a ja jestem zadowolony z nizszego kosztu robocizny.\nZainteresowanych prosze o kontakt emailowy, planowany termin rozpoczecia prac to czerwiec 2018. Przy dobrej cenie materialu i robocizny zlece inne roboty wykonczeniowe (plytki, panele, podbitka, szpachlowanie, malowanie, kostka brukowa i inne). Jestem osoba prywatna ktora chce rozpoczac wykonczenie prywatnego domu w czerwcu a wprowadzic sie przed zima.\nKod pocztowy: 39-127\nTelefon kom.: 505507454\nFPHU MULTI-DOM Teresa Jagiełło\nJesteśmy firmą działającą nieprzerwanie od 1993 roku – dawniej jako działalność gospodarcza pod nazwą FPHU „ MULTI-DOM̶...\nPK MET działa na rynku od 2007 roku i dostarcza niezawodnych rozwiązań dla wielu firm, które wykorzystują metale niezależne. PK MET - h...\nPracownia Niebanalne specjalizuje się w aranżacji i projektowaniu wnętrz. Naszą główną gałęzią działalności jest wykonywanie projektów ...\nBuiilder Piotr Skrzypiec\nProfesjonalnie zajmujemy się cięciem i wierceniem betonu najszybszą i zarazem bardzo precyzyjną technologią jaką jest technika diamento...\nRusztowania elewacyjne każd...\nRusztowania elewacyjne każdy typ rusztowań ramowych. PRODUKT POLSKI Dostawa cała Polska Najlepsza jakość rusztowań - Każdy typ...\nKonstrukcja Stalowa Hala Wi...\nHexagon- jesteśmy firmą zajmującą się produkcją konstrukcji stalowych. Działamy zarówno w Polsce jak i za granicą! Specjalizujemy się w...\nZapewniamy obsługę przy budowie lub remoncie dachu, doradztwo, kosztorysowanie, wykonanie i gwarancję. Wykonujemy prace dekarskie zaró...\nNikotools - wyposażenie war...\nZapraszamy do skorzystania z naszej oferty. Polecamy Państwu szeroki wybór praktycznych rozwiązań do domu, firmy, ogrodu oraz warsztatu...\nZabudowa meblowa w pokojach...\nZabudowa meblowa w pokojach studenckich w DS nr 3 przy ul. Rejtana 11 w Koszalinie na potrzeby Politechniki Koszalińskiej...\nPrzebudowa i rozbudowa budy...\nPrzebudowa i rozbudowa budynku administracyjno-socjalnego i przebudowa obiektu warsztatów technicznych wraz z infrastrukturą towarzyszą...\nWykonanie robót budowlanych polegających na wymianie dźwigu hydraulicznego na elektryczny w budynku C i rozbudowie Oddziału Chirurgii U...\nRemont dróg gminnych związa...\nRemont dróg gminnych związany z usuwaniem skutków klęsk żywiołowych na terenie gminy Miechów....\n© 2004 - 2017 FirmyBudowlane.pl


Kahuna » sklep GryPlanszowe.pl « gry planszowe strategiczne - cena, opinie\nStrategiczna gra planszowa dla dwóch osób.\nDwóch kahunów - szamanów władających starożytną magią Pacyfiku - chce rozstrzygnąć, który z nich jest potężniejszy. W tym celu zmierzą się w zmaganiach o kontrolę nad dwunastoma wyspami południowych mórz! Będą budować mosty łączące wyspy, a ten, kto zbuduje większość mostów na danej wyspie, przejmie nad nią kontrolę, stawiając na niej swój totem kahuna.\nRozgrywane są trzy fazy punktacji. Jeśli podczas danej fazy kontrolujesz więcej wysp niż przeciwnik, otrzymujesz punkty. Kto na końcu gry ma najwięcej punktów, przejmuje władzę nad wyspiarskim królestwem i wygrywa.\n24 karty wysp\n20 totemów kahuna\n50 mostów kahuna


Magia książki...: Haruki Murakami "Bezbarwny Tsukuru Tazaki i lata jego pielgrzymstwa"\nhitsui 11 listopada 2013 12:22\nPowoli kończę książkę, jestem ciekawa zakończenia:) A Liszta warto posłuchać, nie tylko podczas lektury :)\nOla C. 11 listopada 2013 12:31\nMuszę przeczytać... Po takiej recenzji to już w ogóle nie ma innej opcji :D\nPaulina Ch. 11 listopada 2013 12:38\nPodziwiam tłumaczkę za to, co tworzy. Tłumaczenie to nieprosta sztuka a jej wychodzi po mistrzowsku. Tytuł bardzo dobry, z każdą kolejną książką coraz bardziej lubię autora. Jestem ciekawa co przyszykuje dla czytelników w kolejnej.\nMusisz mi wybaczyć, nie przeczytam Twojej recenzji ze względu na fakt, że już... (matko jeszcze tyle czasu :( ) na mikołaja dostanę ją od rodziców, ale powiem szczerze, że nie mogę się doczekać. Uwielbiam twórczość Murakamiego i zazdroszczę Ci, że już tę książkę czytałaś.\nSylwuch 11 listopada 2013 13:17\nNa razie udało mi się przeczytać tylko jedną pozycję Murakamiego, ale na pewno skuszę się na więcej, bo ten autor intryguje mnie.\nIzabelo, jeśli masz ochotę, to zapraszam Cię do mnie na konkurs, w którym można wygrać "Inne zasady lata" Benjamina Alire Sáenza. Po szczegóły zapraszam tutaj - http://sylwuch.blogspot.com/2013/11/konkurs-wygraj-inne-zasady-lata.html\nCzarny Kapturek 11 listopada 2013 13:22\nKiedyś obejrzałam film pt.: "Norwegian Wood", potem się dowiedziałam, że został on nakręcony na podstawie książki Murakamiego i od tamtej pory jestem bardzo zaciekawiona dorobkiem pisarskim tego autora. Po jego książki na pewno sięgnę i po tą również, ale jeszcze nie wiem kiedy ;)\nClaire G. 11 listopada 2013 13:25\nWiele słyszałam o tym autorze, ale niestety mia miałam jeszcze okazji zapoznania sie z jego twórczością. Myślę, ze warto zmienić tej stan rzeczy :-)\nOli 11 listopada 2013 13:47\nNie miałam jeszcze okazji czytać książek tego autora, ale możliwe, że kiedyś to zmienię :)\nSihhinne 11 listopada 2013 15:38\nTakże nie przeczytam Twojej recenzji, bo może dopiero za tydzień zabiorę się za nowego Murakamiego i chcę jakoś wytrzymać (a nie rzucić wszystko z okrzykiem: Do mnie mój bezbarwny Tsukuru!). Już się nie mogę doczekać, bo wyczuwam kolejną ucztę literacką :)\nZaliczyłam trzy podejścia do Murakamiego (w właściwie cztery), każde gorsze od poprzedniego. Kompletnie nie mój klimat ^^\nDaria Pawlicka 13 listopada 2013 12:49\nA mnie ta książką trochę rozczarowała. Jak dla mnie jest niedokończona, zbyt pourywana.\nAktivist 27 listopada 2013 11:14\nMożna kartkować dla „momentów” albo sobie podarować. Można też komuś podarować, bo podobno Polacy kochają Murakamiego. Jak kochają, to wybaczą. W końcu nie taki Tsukuru straszny. http://aktivist.pl/blog/erotiki-murakami-czyli-historia-kilku-momentow/\nNatalia Szumska 7 stycznia 2014 19:35\nDo wygrania pocztówki promujące "Bezbarwnego..." oraz przypinki.\nJest to konkurs fotograficzny pod hasłem "Barwy Murakamiego".


Napisane przez ZORA Andrzej\nW artykule przedstawiono analizę czynników zagrożenia wpływających na bezpieczeństwo w ruchu drogowym oraz skutków zdarzeń drogowych. Uwzględniono czasookres ich trwania oraz zasięg jak również intensywności oddziaływania. Szczególną uwagę poświęcono, często pomijanej, sprawności psychofizycznej użytkowników systemu komunikacyjnego. Przeanalizowano wpływ jaki na tę sprawność ma obecność czynników obciążających. Wskazano na celowość przeprowadzenia dalszych, bardziej szczegółowych badań w tym obszarze, a w niektórych aspektach także zastosowania uregulowań prawnych.\nWe współczesnym świecie jednym z fundamentalnych praw przynależnych każdemu człowiekowi jest prawo do życia. Równocześnie zgodnie z Powszechną Deklaracją Praw\nCzłowieka na każdym państwie spoczywa obowiązek ochrony tego prawa.\nDziałania państwa zmierzające do zapewnienia każdemu człowiekowi prawa do życia realizowane są na wielu płaszczyznach. Należą do nich np. zapewnienie odpowiedniego poziomu świadczeń zdrowotnych czy opieki socjalnej w przypadkach wymagających tego typu ingerencji. Państwo powinno również zapewnić swoim obywatelom odpowiedni poziom bezpieczeństwa, podejmując działania mające na celu ich ochronę przed zagrożeniem utraty zdrowia lub życia. (...)\nArtykuł zawiera 32737 znaków.\nCzynniki zagrożenia w ruchu drogowym - plik PDF do pobrania (267 Ściągnięć)


pęcherz żółciowy - tags\nZobacz tagi: choroby alergiczne, dźwiganie ciężarów, męskie choroby, czym grozi niedobór potasu, problemy z okiem, rentgen, leczenie hipsomii, stężenie białka C, płyn mózgowo rdzeniowy, goleń\npęcherz żółciowy - tags\nDyskinezę dróg żółciowych definiuje się jako zaburzenia czynności ruchowej dróg żółciowych. Choroba ta jest najczęściej spotykana u kobiet.\nObjawy refluksu pęcherzowo-moczowodowego\nRefluks pecherzowo-moczowodowy jest niebezpiecznym schorzeniem, które może dotknąć także i Twoje dziecko. Warto zaznajomić się z tym problemem oraz poznać towarzyszący mu zespół objawów.\nRak dróg żółciowych jest nowotworem złośliwym rozwijającym się głównie w nabłonku wyścielającym światło dróg żółciowych. Chorują głównie mężczyźni po 65 roku życia. Zapadalność na chorobę wynosi od 1 - 2 przypadków na 100 000. Nowotwór ten występuje najczęściej pod postacią gruczolakoraka....\nzabieg rekonstrukcyjny stawu, zespół Gilberta a żółtaczka, przyczyny niestrawności, anemia górników, awitaminoza, choroba syropu klonowego, pole elektromagnetyczne, przeciwutleniacze, skolioza wrodzona, kandydoza


Kto to widział, niech się zgłosi - Wałbrzyszek.com\nKto to widział, niech się zgłosi\nPiątek, 26 listopada 2010, 19:01\n6 listopada 2010 roku około godziny 11.50 w Wałbrzychu przy ulicy Andersa, na skrzyżowaniu z ulicą Wańkowicza, doszło do wypadku drogowego. Policja poszukuje świadków tego zdarzenia.\nNa oznakowanym przejściu dla pieszych 17-letni młodzieniec wszedł w bok przejeżdżającego samochodu ciężarowego Kamaz kierowanego przez 53-letniego mężczyznę. W wyniku zdarzenia młody wałbrzyszanin doznał urazu głowy, złamania łuku kręgu C7 i stawowego po lewej stronie oraz złamania kości śródstopia obu nóg.\nDrugie zdarzenie miało miejsce 20 listopada 2010 roku około godziny 10.40 w Wałbrzychu przy ulicy Andersa, na wysokości numeru 64. 25-letni mężczyzna, kierujący samochodem Audi 90, potrącił przechodzącą w niedozwolonym miejscu 78-letnią kobietę. W wyniku zdarzenia piesza przewróciła się. Została przewieziona do wałbrzyskiego szpitala, gdzie w stanie nieprzytomności przebywa do chwili obecnej.\nPostępowania przygotowawcze w tych sprawach prowadzi st. sierż. Magdalena Naborczyk z Wydziału Dochodzeniowo-Śledczego wałbrzyskiej komendy Policji.\nW celu zebrania informacji na temat obu wypadków oraz ich szczegółowych okoliczności zwracamy się z prośbą do wszystkich Państwa, którzy byli mimowolnymi świadkami tych zdarzeń i posiadają o nich jakąkolwiek wiedzę, o kontakt z prowadzącą sprawę – telefoniczny pod numerami telefonów 74/ 842-03-14 lub 74/ 842-02-10 lub na całodobowy telefon alarmowy policji 997, ewentualnie osobisty w Komendzie Miejskiej Policji w Wałbrzychu mieszczącej się przy ulicy Mazowieckiej 2 (pokój numer 252).\n~sceptyk 26-11-2010 21:47\nJuż widzę tłumy świadków, chętnych by za friko zrywać się z pracy i tłumaczyć się z tego przełożonym, dojeżdżających najpierw na Policję potem do Prokuratury i Sądów, otrzymując w zamian zwrot kosztów za dojazd najtańszym środkiem komunikacji.\n~ 26-11-2010 22:57\nAle trzeba być głąbem żeby wejść w bok przejeżdżającego Kamaza, założę się, że ten gościu miał słuchawki na uszach i nie wiedział co się wokół niego dzieje. Teraz się dwa razy zastanowi zanim znowu wejdzie na ulicę.\n~Limciu 27-11-2010 8:52\nZaraz głąbem ? Wystarczy się trochę napić lub naćpać.\n~ 27-11-2010 17:25\nNo ale jeżeli się napije lub naćpa i zbliża się do drogi to też jest głąbem, szczególnie gdy w główce już trochę szumi.


Czego pragną kobiety? | To chyba o mnie!\n8 marca 2017 8 marca 2017 ~ Tochybaomnie\nPodobno my kobiety jesteśmy niezwykle skomplikowane. Podobno trudno nas zrozumieć, jesteśmy nieobliczalne, kapryśne, wybredne i ciągle zmieniamy zdanie. Jako kobieta muszę przyznać, że być kobietą łatwo nie jest. Jednak aż tak obszernej instrukcji, jak tak pokazana poniżej nie potrzeba, żeby zrozumieć, czego wszystkie pragniemy.\nNie, bynajmniej nie diamentowych kolczyków nam trzeba, ani rejsów luksusowym jachtem po morzu śródziemnym. Oto naprawdę krótka lista naszych kobiecych pragnień:\nPonad 90% kobiet w wieku 18–24 lata jest niezadowolonych przynajmniej z jednej części swojego ciała. 85 proc. kobiet w przedziale wiekowym 55–64 lata twierdzi, że ma wiele kompleksów. Zamiast cieszyć się życiem, katujemy się na siłowni i odmawiamy smakołyków. Z niepokojem obserwujemy zmarszczki wokół oczu, cellulit na udach i rozstępy na pupie. Jeśli robimy to z troski o swoje zdrowie i samopoczucie, oraz aby po prostu czuć się dobrze w swoim ciele, to wszystko jest ok. Gorzej jeśli widzimy w sobie same wady i nie czujemy się piękne. Jednak trudno o zadowolenie z siebie, gdy zewsząd jesteśmy bombardowane wyfotoszopowanymi zdjęciami odwodnionych modelek. Kobieta, która nie słyszy komplementów, zaczyna kwestionować swoją atrakcyjność i kobiecość. A pragniemy być piękne i seksowne, adorowane. Nawet gdy mamy gorszy dzień, wyskoczy nam pryszcz na środku czoła, nawet bez makijażu, czy w dresie chcemy widzieć pożądanie w oczach partnera.\nCzasami obserwując kobiety wokół siebie mam ochotę wszystkim wręczyć kostium Wonderwoman. Serio! Patrzę i nie mogę się nadziwić, skąd one wszystkie biorą energię na to, aby pracować, zajmować się domem, być świetnymi matkami, które spędzają kreatywnie czas z dziećmi, być żonami, które troszczą się o mężów, a na dodatek dbają o sylwetkę i uczą się nowych rzeczy. Wszystkie jesteśmy czułymi twardzielkami. Każda z nas zasługuje na miano Superkobiety i aby być docenioną.\nNie chodzi o bycie singielką. Nie o takiej wolności mówię. Chodzi o wolność decydowania o sobie, swojej przyszłości, ciele, życiu. Chcemy mieć wolny, niczym nie skrępowany umysł i możliwość wypowiadania się. Chcemy mieć wolność dokonywania wyboru i wolną wolę. I nawet będąc w związku pragniemy zachować nasz indywidualizm i odrębność, bo wiążąc się z kimś chcemy robić to z potrzeby serca, a nie z przymusu, że coś należy, wypada, trzeba.\nJesteśmy silne, ale również kruche. Mimo że możemy udźwignąć wiele na naszych barkach, chcemy wiedzieć, że jest ktoś, kto ściągnie z nas chociaż część ciężaru. Chcemy czuć, że nie jesteśmy same, możemy na kogoś liczyć i że ktoś otoczy nas silnym ramieniem, gdy będzie trzeba. I mimo że bezpieczeństwo finansowe jest równie ważne, o wiele bardziej liczy się pewność, że w przypadku wystąpienia problemu nie musimy same się z nim mierzyć, nawet jeśli jesteśmy w stanie.\nNie o przepuszczanie w drzwiach chodzi, ani o ustępowanie miejsca w tramwaju. Szacunek to nie staroświeckie cmokanie w dłoń, ani pomaganie przy wsiadaniu do samochodu. My kobiety pragniemy, aby szanować nasze zdanie i nie traktować nas jak głupszy lub gorszy gatunek człowieka. Chcemy, aby szanować nasze ciało i nasz umysł. Pragniemy być traktowane poważnie, jak pełnoprawne partnerki do rozmowy, nie tylko jak zmywające roboty kuchenne z cyckami. Pragniemy szacunku, na jaki zasługuje każdy człowiek, a o który musimy ostatnio walczyć jak lwice.\nCzy naprawdę jesteśmy aż tak skomplikowane?\nWszystkim Super-Kobietom z okazji naszego święta życzę przede wszystkim nieustającej siły oraz cierpliwości, aby nie pozabijać tych wszystkich, którzy ograniczają naszą wolność i kwestionują kobiecość 😉\nZamieszczone w Przemyślenia\tadorowaniebezpieczeństwoczego pragną kobietydocenieniedzień kobietkobietaszacunekwolnośćwonderwoman\n< Poprzedni Epitafium\nNastępny > Cheddarowe pesto z orzechami włoskimi\n5 uwag do wpisu “Czego pragną kobiety?”\nzgadzam się z tym że bezpieczeństwo emocjonalne jest ważniejsze niż finansowe.\nUważam że współczesne kobiety o tym zapominają i szukają tylko faceta za kasą. Jednak kiedy już tę kasę mają są często nieszczęśliwe bo mają też zero wsparcia, zgodnie z układem na który poszły z facetem – ja daję ci kasę i więcej nic.\nRóżne rzeczy można kupić, ale wsparcia i zaangażowania na pewno nie.\nTak wiem, że za chwilę opadnie mnie fala krytyki 🙂 Prezentuję tu tylko swoje poglądy 🙂\nDlaczego zakładasz, ze spadnie na Ciebie fala krytyki? 😉 Ja absolutnie zgadzam z tym, co napisałaś 🙂\nBalbina Gęś (@GesBalbina) pisze:\nBzdura. Biedny frajer który zastosowałby się do tej listy byłby pierwszy w kolejce do zastąpienia.\nOkej, tylko że to nie poradnik pt. ,,Jak zdobyć i zatrzymać przy sobie kobietę”, a kilka podstawowych pragnień kobiet. Nie twierdzę też, że to lista jedna, jedyna i że wszystkie pragniemy tego samego. Jednak zdziwiłabym się bardzo gdyby któraś z kobiet nie potrzebowała szacunku, czy poczucia bezpieczeństwa.


Makiety za pancernymi szybami - miedziowe.pl\nStart Głogów Makiety za pancernymi szybami\nGłogów. Jak wyglądał głogowski teatr przed wojną, jak wyglądała synagoga zanim została zrównana z ziemią? Można przekonać się o tym, oglądając makiety, które w specjalnych gablotach zainstalowano w pobliżu tych zabytków. - Są to już kolejne dwie makiety ustawione w specjalnych gablotach na głogowskiej starówce – informuje Rafael Rokaszewicz, zastępca naczelnika wydziału promocji miasta.\nOd dwóch lat w pobliżu głogowskich zabytków ustawiane są plansze, na których znajdują się ich historyczne i współczesne zdjęcia oraz informacje o obiekcie. Tam, gdzie niemal ślad nie pozostał po zabytku, ustawiane są gabloty z ich makietami.\n- Od kilku lat stoi taka gablota przy lapidarium świątyni ewangelickiej Łódź Chrystusowa. Właśnie są instalowane gabloty w pobliżu teatru oraz lapidarium żydowskiej bożnicy - informuje miejski urzędnik.\nRafael Rokaszewicz ma nadzieję, że w przyszłości swoich makiet doczekają się także inne głogowskie zabytki, a tych w mieście nie brakuje. - Wśród takich zabytków, których pozostałości ciągle są ukryte pod ziemią są między innymi kościoły klasztorne Klarysek i Franciszkanów. Są także pozostałości kaplicy św. Anny przy kolegiacie. Pozostałości kościoła pw. Piotra i Pawła, są co prawda wyeksponowane dzięki pomnikowi Biblioteka Św. Pielgrzyma, ale także warto pokazać, jak wyglądała ta świątynia - mówi R. Rokaszewicz.\nAutorem dwóch, z trzech istniejących już makiet jest znany głogowski artysta Bogdan Samorek. Jak nam powiedział, najtrudniejsze jest dotarcie do materiałów ikonograficznych, pozwalających na odtworzenie budynku w miniaturowej skali. Praca nad jedną makietą trwa wiele miesięcy.\nGabloty, w których ustawione są makiety, wykonane są ze specjalnego szkła, odpornego na poczynania wandali. Niestety złodziejom nie oparło się miedziane wykończenie jednej z nich. Miedziana blacha zniknęła z gabloty ustawionej przy lapidarium synagogi. (mai)


Wątpliwości co do raportu, którego na razie nie ma - GazetaPrawna.pl\nWątpliwości co do raportu, którego na razie nie ma\n24 marca 2021, 07:17\nW najbliższych dniach WHO opublikuje raport dotyczący początku pandemii koronawirusa. / ShutterStock\nNiechęć chińskich władz do większej otwartości rzuca cień na opracowanie Światowej Organizacji Zdrowia na temat genezy pandemii.\nW najbliższych dniach Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) opublikuje raport dotyczący początku pandemii koronawirusa. Dokument powstał na podstawie wizyty, jaką pod egidą organizacji kilkunastu ekspertów z całego świata odbyło w Chinach na przełomie stycznia i lutego, odwiedzając m.in. miasto Wuhan.\nZ powstaniem raportu wiązano duże nadzieje. Wiedza o tym, jak wirusy przeskakują ze zwierząt na człowieka (najbardziej prawdopodobna hipoteza w przypadku SARS-CoV-2) oraz jaka była dynamika pandemii w jej pierwszych dniach, jest kluczowa, jeśli chcemy zapobiegać takim zdarzeniom w przyszłości. Publikacja nie zaspokoi jednak wszystkich apetytów. Już teraz wiadomo, że pozostawi wiele znaków zapytania.\nOficjalnie przedstawiciele WHO pozytywnie wypowiadają się o misji do Chin. Wskazują, że uzyskali dostęp do zupełnie nowych danych, którymi Pekin dotychczas się nie dzielił. W ten sposób wizytę oceniał m.in. Peter Daszak, jedyny członek ekipy ekspertów, który na co dzień pracuje w USA. Nie wszyscy jednak podzielają jego zdanie, w tym Dominic Dwyer – australijski specjalista od chorób zakaźnych – który po powrocie z Chin narzekał, że gospodarze nie udostępnili nieobrobionych danych pierwszych pacjentów, u których pod koniec 2019 r. podejrzewano COVID-19 (choroba jeszcze wtedy się tak nie nazywała). Ekspertom przedstawiono tylko wnioski z uprzednio przygotowanej analizy.\nO sprawie napisały w połowie lutego dzienniki „New York Times” oraz „Wall Street Journal”. Dwyer potwierdził zarzuty w rozmowie z Reutersem. Spotkało się to z natychmiastową reakcją amerykańskiej dyplomacji. Wątpliwości co do ustaleń WHO wyrazili zarówno nowy sekretarz stanu Antony Blinken, jak i doradca prezydenta ds. bezpieczeństwa narodowego Jake Sullivan. Kilka dni temu „Wall Street Journal” opublikował z kolei tekst, z którego wynika, że zarzutów pod adresem misji może być więcej.\nNajważniejszy z nich jest taki, że chińska dyplomacja na forum WHO starała się opóźnić misję, jak to tylko było możliwe. Pekin zarezerwował sobie możliwość zaakceptowania, kto wejdzie w skład grupy ekspertów i faktycznie, jeden z nich został zawrócony 5 stycznia już po wylocie do ChRL. Dwóch innych nie wpuszczono pod pretekstem wykrycia przeciwciał w ich krwi, chociaż testy na obecność wirusa dawały negatywny wynik.\nStrona chińska miała też ostatnie słowo co do programu wizyty. Pomimo niewielkiej ilości czasu, jaką mieli do dyspozycji eksperci, pierwsze dwa tygodnie po przyjeździe do Państwa Środka spędzili na kwarantannie w hotelu. W tym czasie chińscy naukowcy przedstawiali im konkluzje ze swoich badań, co można było zrobić przed przyjazdem do Państwa Środka, żeby nie tracić czasu. Zdziwienie budzą też elementy programu po zakończeniu kwarantanny. Ekspertom pokazano m.in. specjalną wystawę, która upamiętniała „decydujące zwycięstwo” w walce z wirusem dzięki przywództwu prezydenta Xi Jinpinga.\nPrzedstawicieli misji WHO nurtowało przede wszystkim pytanie, jak szeroko wirus krążył po Wuhanie, zanim pod koniec 2019 r. go zidentyfikowano. W tym celu chcieli uzyskać dostęp do danych medycznych pacjentów leczonych w tamtym czasie w różnych placówkach w mieście oraz do lokalnego banku krwi. Gdyby w jej próbkach wykryto przeciwciała, wskazywałoby to, że wirus skakał po ludziach w pierwszych dniach pandemii bardziej swobodnie, niż nam się dotychczas wydawało. W tym pierwszym przypadku naukowcy otrzymali jedynie analizę zagregowanych danych, czyli nie mogli sami przejrzeć pojedynczych przypadków. W tym drugim dowiedzieli się, że takich badań nie przeprowadzono.\nNiczego też nie udało się zrobić, by całkowicie wykluczyć hipotezę, jakoby SARS-CoV-2 uciekł Chińczykom z laboratorium. Owszem, eksperci WHO odbyli wizytę w laboratorium wirusologicznym w Wuhanie, gdzie pracują światowej klasy specjaliści od koronawirusów zwierzęcych, ale nie otrzymali danych, które pozwoliłyby odrzucić raz na zawsze ten scenariusz, w tym informacji o zatrudnionych, przeprowadzanych badaniach czy trzymanych w placówce zwierzętach.\nTen ostatni wątek jest o tyle niepokojący, że – jak przyznali publicznie członkowie ekipy WHO – kilku pracowników laboratorium było chorych pod koniec 2019 r. Od razu jednak stwierdzili, że prawdopodobnie była to grypa. Fakt, że taka informacja pojawia się teraz, skłoniła kilkunastu naukowców z całego świata do podpisania petycji w sprawie powołania kolejnej ekipy ekspertów. Wygląda więc na to, że nad raportem WHO już zawsze będzie wisiało widmo niedopowiedzeń. Tym bardziej że strona chińska zagwarantowała sobie prawo przejrzenia dokumentu przed jego publikacją.\nWHO koronawirus Chiny COVID-19 raport


LKS Przemsza Siewierz | Przed meczem Przemsza - Raków II Częstochowa.LKS Przemsza Siewierz\nPrzed nami majówka i XXVI kolejka IV ligi, a w niej Przemsza podejmie w Siewierzu rezerwy Rakowa Częstochowa. Goście sobotniego meczu wyprzedzają nas w tabeli bowiem zajmują 7. miejsce z 38 punktami (bilans 10-8-6). Przemsza z jednym meczem więcej zajmuje 10. lokatę – 33 punkty (bilans 9-6-10), tak więc będzie to ważny mecz w kontekście naszych pozycji w tabeli w niedalekiej przyszłości. Częstochowianie na wiosnę wygrali m. in. z rezerwami GKS-u Katowice, otrzymali 3 punkty za walkower z Nadwiślanem oraz podzielili się punktami z rezerwami Piasta, rezerwami chorzowskiego Ruchu czy z bytomskimi Szombierkami. Wzmocnieni zawodnikami z pierwszej, drugoligowej drużyny, rozbili jeszcze Ruch w Radzionkowie 4-0, ale tydzień później ulegli już Gwarkowi aż 0-5. Drużyna więc na pewno w zasięgu piłkarzy z Siewierza. „Biało-czerwono-zieloni” nie przegrali już od trzech kolejek (licząc walkower), a remisy po dobrej grze z Piastem II Gliwice czy Szombierkami, czyli z drużynami wyżej notowanymi w tabeli, napawają optymizmem przed sobotnim meczem. We wrześniowym, jesiennym pojedynku na bocznym boisku stadionu Rakowa padł remis 3-3 po zwariowanym meczu, gdzie siewierzanie przegrywając już 2-0 wyszli na prowadzenie 2-3 (gole LKS: Wawrzyńczok, Tukaj -k., Zawadzki), ale gospodarze w doliczonym czasie uratowali remis. W ubiegłym sezonie w Częstochowie padł bezbramkowy remis, a w Siewierzu ulegliśmy 3-4.\nNa mecz serdecznie zapraszamy w sobotę (29 kwietnia) na nasz stadion przy Sportowej 1 na godz. 17.00.\nW XXVI kolejce na pierwszy plan wychodzi pojedynek drugiej Sarmacji z pierwszym Gwarkiem, a przypominamy, że różnica miedzy tymi zespołami wynosi już aż dwanaście punktów. Będzie to też kolejka bardzo ważnych spotkań, gdzie możliwe będą przetasowania w tabeli. Polonia (11), która jeszcze nie przegrała w tej rundzie, podejmie rezerwy Tyskiego Sportu (13), dobrze spisująca się wiosną Slavia (14) w Rudzie zagra z Myszkowem (12), Piaski (8) w Czeladzi podejmą Szombierki (6), a Panki (17) rezerwy Piasta Gliwice (9). Ponadto dwójka Ruchu (15) zagra z Grodźcem (5), a dwójka GieKSy (16) z Radzionkowem (4). Warta (3) otrzyma walkower za mecz z drużyną z Góry.\n◂ Ciekawe spotkanie, dublet Tukaja i podział punktów w Bytomiu.\nMy zagramy, reszta ligi nie! ▸


Dziecko przed ekranem. Telewizja i komputer mają bardzo duży wpływ na rozwój sfery emocjonalnej, intelektualnej i fizycznej dziecka. - PDF\nDziecko przed ekranem. Telewizja i komputer mają bardzo duży wpływ na rozwój sfery emocjonalnej, intelektualnej i fizycznej dziecka.\nDownload "Dziecko przed ekranem. Telewizja i komputer mają bardzo duży wpływ na rozwój sfery emocjonalnej, intelektualnej i fizycznej dziecka."\n1 Dziecko przed ekranem Telewizja i komputer mają bardzo duży wpływ na rozwój sfery emocjonalnej, intelektualnej i fizycznej dziecka.\n2 Smutne fakty. Coraz więcej rodziców daje swój telefon do zabawy dzieciom kilkumiesięcznym, często pozwalają na zabawę nim nawet przez godzinę. Dzieci odrabiając lekcje, oglądają telewizję. W wielu domach telewizor lub komputer jest włączony od rana do wieczora. Rodzinne obiady często spożywa się przed ekranem telewizora lub komputera.\n3 Zbyt długie przesiadywanie przed ekranem telewizora lub komputera szkodzi. Migający obraz szkodliwie wpływa na rozwój oczu i znacznie upośledza zdolność akomodacji oka. Telewizor i komputer ograniczają dziecku możliwość poznawania świata wszystkimi zmysłami. Wrażliwość dziecka kształtuje się m. in. poprzez dotyk, smak, zapach. Migające obrazy i gwałtowne dźwięki atakują niedojrzały układ nerwowy, to z kolei pobudza dziecko i sprawia, ze jest ono podenerwowane, rozdrażnione, nie umie się skupić. Mózg dziecka wystawiony na nadmiar bodźców cyfrowych (telewizji, komputera, gier) reaguje nadpobudliwością. Określane jest to mianem trwałego częściowego rozkojarzenia uwagi, czyli przebywanie w stanie nieustannego bycia zajętym zwracanie uwagi na wszystko bez koncentrowania się na czymkolwiek. Dzieci oglądające dużo telewizji rozwijają się wolniej, mówią później, mają mniejszy zasób słów, później zdobywają umiejętność czytania, co w konsekwencji często prowadzi do osiągania gorszych wyników w nauce. Częsty kontakt dziecka z programami, grami telewizyjnymi, komputerowymi (nawet edukacyjnymi) opóźnia rozwój umiejętności językowych.\n4 Ekran to rozrywka dla jednej osoby. Telewizor i komputer ogranicza czas na wspólne rozmowy, działania, kontakt bezpośredni rodziców i dzieci. Nabywanie umiejętności porozumiewania się powinno odbywać się w interakcji twarzą w twarz z drugą osobą, wówczas dziecko uczy się również rozumienia subtelnych wskazówek niewerbalnych (mimiki, gestów) i budowania empatycznych sposobów traktowania siebie nawzajem. Bierne przesiadywanie przed ekranem ogranicza wyobraźnię, kreatywność. Gotowe obrazy nie pozostawiają zbyt wiele miejsca na fantazjowanie, które ma ogromne znaczenie we właściwym rozwoju dziecka. Im bujniejsza wyobraźnia w dzieciństwie, tym większa kreatywność, elastyczność i umiejętność rozwiązywania problemów w dorosłym życiu. Kiedy dziecko swój wolny czas poświęca na oglądanie bajek, ogranicza tym samym czas na rozwijanie swoich zdolności i zainteresowań. Zabawy z rówieśnikami mogą mu się wydać mniej atrakcyjne, wręcz zbędne. Zabawy ruchowe zamienione na wpatrywanie się w ekran skutkują powstawaniem wad postawy. Wykorzystywanie telewizora i komputera do karmienia lub przekonania dziecka do zjedzenia posiłku powoduje, iż dziecko bardzo szybko nabiera złych nawyków, a jedzenie i smakowanie potraw traci swój urok.\n5 Dziecko przesiadujące przed telewizorem nie kontroluje tego, co je i w jakich ilościach je, je nawet wtedy, gdy nie odczuwa głodu takie przyzwyczajenia prowadzą do otyłości. Dziecko, które spędza czas przed telewizorem bez nadzoru rodzica narażone jest na duży stres. Dla niego rzeczy oglądane na ekranie są równie prawdziwe jak te, które spotyka w przedszkolu czy na podwórku. Oglądane obrazy wywołują agresję i lęki, które przyczyniają się do powstawania nocnych koszmarów. Oglądanie bajek nieodpowiednich dla dziecka, pełnych przemocy, niezdrowej rywalizacji sprawia, iż dziecko staje się agresywne, mniej wrażliwe na przemoc w świecie rzeczywistym. Bajki, które nie posiadają morału, przesłania nie kształtują osobowości, nie rozwijają myślenia przyczynowo-skutkowego, nie trenują wyobraźni. Pozwalają jedynie na bezmyślne wpatrywanie się w telewizor. Nie zapewniają odpoczynku, gdyż uderzające kolory i szybko migające obrazy intensywnie pobudzają i uszkadzają zdolność skupiania uwagi.\n6 Dziecko w każdym wieku ma inne możliwości percepcji i inaczej powinno korzystać z telewizji. Dzieci do 2. roku życia nie powinny oglądać bajek na ekranie telewizora czy komputera w ogóle. Dwulatek w ciągu dnia może obejrzeć krótką animowaną bajkę, która trwa nie dłużej niż 10 minut. Trzylatek może spędzić przed ekranem minut, obejrzeć bajkę lub program pozbawiony wszelkiej przemocy i dynamicznych scen. Dzieci w wieku od 4 do 6 lat mogą jednorazowo oglądać telewizję do minut. Warto zwrócić uwagę, aby oglądane programy zawierały elementy piosenek, wierszyków, propozycje zabaw. Dzieci w wieku od 7 do 9 lat mogą spędzać czas przed ekranem do 50 minut jednorazowo nie częściej niż dwa razy dziennie. Oglądane programy powinny zawierać elementy edukacyjne. Dzieci powyżej 10. roku życia mogą oglądać jednorazowo nawet godzinę, starsze dzieci mogą poświęcić na oglądanie około 2 godziny.\n7 Aby filmy i programy pełniły funkcję edukacyjną, muszą być dawkowane z umiarem, a ich wybór musi być nadzorowany przez rodzica. Oglądnie telewizji powinno być aktywnym zajęciem. Programy podsuwają tematy do zabaw, pomysły do przygotowana prac plastycznych i konstrukcyjnych, zawierają propozycje piosenek, tańców, sposobów obserwowania przyrody, wykonywanie różnych doświadczeń. Przed ekranem dzieci potrzebują osoby dorosłej, autorytetu, który modeluje zachowania, pomaga odróżnić dobro od zła. Przy wspólnym oglądaniu rodzice mają możliwość wytłumaczyć niejasności, pomóc w ocenie postaci i jej czynów, przekonać, że świat na ekranie to fikcja. Należy opowiadać dziecku, co w danej chwili się widzi, zadawać pytania, żartować. W ten sposób zachęcamy dziecko, by samo również opowiadało, co widzi. Rodzic powinien pomagać wyciągać wnioski z oglądanych historii. Telewizor i komputer nie powinien być wyposażeniem pokoju dziecięcego. Najmłodsze dzieci nie powinny być same przed ekranem. Silnie reagują na to, co widzą na ekranie ze względu na niewielki zasób doświadczenia i dużą wrażliwość.\n8 Nie należy traktować telewizji jak nagrody. Nie powinna być ona także pocieszaczem ani uspokajaczem to rodzice są od przytulania i ocierania łez. Telewizja nie może być też narzędziem kary szlaban na telewizor zazwyczaj w żaden sposób nie łączy się z tym, co dzieciak przeskrobał. Bibliografia: 1. R. Patzlaff, Zastygłe spojrzenie. Fizjologiczne skutki patrzenia na ekran a rozwój dziecka. Karków G. Small, G. Vorgan, i Mózg. Jak przetrwać tachnologiczną przemianę współczesnej umusłowości. Poznań N. Carr, Płytki umysł. Jak Internet wpływa na nasz mózg. Gliwice 2013 mgr Katarzyna Słysz logopeda\nW 2001 roku zostały przeprowadzone badania przez OBOP, z których wynika, co telewizja daje dzieciom:\nWpływ środków masowego przekazu na rozwój dzieci w młodszym wieku szkolnym. Dzieci coraz chętniej spędzają czas oglądając programy telewizyjne czy też bawiąc się komputerem. Niektóre potrafią tak przesiedzieć\nna pobudzenie emocjonalne u dzieci i młodzieży\nprof. ndzw. dr hab. Mariusz Jędrzejko Wpływ technologii cyfrowych na pobudzenie emocjonalne u dzieci i młodzieży kontakt: www.cps.edu.pl Wielki zmasowany atak 96% ogląda codziennie 87% - 2,5h przebywa\nIII PROGRAM PROFILAKTYKI SZKOLNEJ SZKÓŁ ŚWIĘTEJ RODZINY\nIII PROGRAM PROFILAKTYKI SZKOLNEJ SZKÓŁ ŚWIĘTEJ RODZINY Diagnoza została przeprowadzona przez Radę Pedagogiczną 1 października 2002r., pod kierunkiem psychologa szkolnego. W wyniku diagnozy nasze działania\nO dziecięcych pytaniach zadawanych dorosłym:\nO potrzebie rozmawiania z dziećmi Ewa Zielińska Rozwój umysłowy dziecka w dużym stopniu zależy od głośnego czytania książeczek, oglądania obrazków, mądrych rozmów, poważnego traktowania dziecięcych pytań\nPROGRAM WYCHOWAWCZO- PROFILAKTYCZNY PRZEDSZKOLA PUBLICZNEGO NR 12 Z ODZDZIAŁAMI INTEGRACYJNYMI. im. Marii Konopnickiej w Ostrowcu Św.\nDZIECKO I JEGO WSZECHSTRONNY ROZWÓJ W PRZEDSZKOLU PUBLICZNYM NR 12 W OSTROWCU ŚW. JEST DOBREM NAJWYŻSZYM. PROGRAM WYCHOWAWCZO- PROFILAKTYCZNY PRZEDSZKOLA PUBLICZNEGO NR 12 Z ODZDZIAŁAMI INTEGRACYJNYMI


Showshowshowshow: Recenzja Viva Pinata: Trouble in Paradise\nPamiętam pierwsze komentarze na forach internetowych gdy Microsoft I Rare zapowiedzieli Viva Pinata. Byłem zszokowany pozytywnymi opiniami jakie pojawiały się z ust graczy, którzy przestali oglądać dobranocki dosyć dawno, a wieczorny kubek z mlekiem zamienili na piwo. I owszem gra wyglądała uroczo, ale z zapowiedzi była niczym innym jak rozbudowanym Tamagotchi. Zdziwiony lekko poddałem się mani i sam zakupiłem swoja kopię gry. Mam do niej duży sentyment, gdyż jest to jedyna gra którą udało mi się kupić na ebayu nową i sprzedać jako używaną za większe pieniądze. Gra była ok, ale mnie rozczarowała pod wieloma względami. Sama w sobie potrafiła zrelaksować, ale w chwili gdy chcieliśmy grać w nią dla achievementów stawała się nieznośna.\nTym razem nie planowałem w ogóle zakupu Trouble in Paradise czyli pełnoprawnego sequelu. Decyzja wyszła ode mnie spontanicznie, gdy pojechałem na lunch do meksykańskiej restauracji, która jak się okazała była umiejscowiona koło Gamestop. Może to jej urok, może to Maybelline... jak to było kiedyś w sławnej reklamie. Nie ma to większego znaczenia, gdyż grę zakupiłem. I co? Pierwsze wrażenie jak najbardziej pozytywne, szczególnie gdy zorientowałem się, że gra kosztuje o $20 mniej od standardowego tytułu. I świetnie! Potem było już gorzej. Fabuły opisywać nie będę, gdyż sama w sobie jest zbędna. Wszystko można skrócić do jednego zdania. Zły Ruffian i spółka skasowali całą bazę danych Pinat i gracz musi ją odtworzyć. Ale nie ma też co ukrywać, że fabuła nie gra tu żadnej roli jest po prostu stworzona, bo dziś każda gra musi ją posiadać. Ani się nad nią później nie zastanawiamy, ani nie mamy praktycznie jak ją śledzić. Po krótkim filmiku jesteśmy wrzuceni do ogrodu. Szybkie sprawdzenie zmian jakie się w grze pojawiły i przystępujemy do dzieła, czyli tworzenia ogrodu.\nWszystko na pierwszy rzut oka wygląda identycznie. Gra hula na dokładnie tym samym engine, trawka dalej więc wygląda prześlicznie, ale niestety nadal pojawiają się upierdliwe loadingi podczas wizyty w sklepie, a nawet dodane szybkie menu pod RB nie pojawia się natychmiast. Szkoda, że nie zostało to poprawione. Może loadingi i nie są specjalnie długie, ale ciągle korzystanie z menu i powrót do ogródka staje się moim zdaniem nużące. Prawda jest jednak taka, że od strony graficznej nie za dużo dało się poprawić. Jasne, można było dodać jakieś wodotryski, ale biorąć pod uwagę, że grafika i tak jest pierwsza klasa, a gra jest przeznaczona głównie dla dzieci taki zabieg nie miałby sensu. Lepiej skorzystać z czegoś co się sprawdziło, zrobić to przy obniżonych kosztach dewelopingu. Druga strona A/V czyli audio też nie prezentuje się źle. Pinatki wydaje znane i miłe odgłosy, muzyczka jest przyjemna dla ucha, a vioceacting może i nie należy do najlepszych ale z pewnością nie przeszkadza.\nGameplay to znane ale rozwinięte tamagotchi. Ponadto osoby grające w pierwszą odsłonę poczują się jak ryba w wodzie. Naszym zadaniem jest zbudowanie ogródka, zaczynając od sadzenia trawy, kwiatów czy drzew. Zrobienia stawików, płotków, wysypania piasku czy śniegu. Mamy do dyspozycji setki różnych dekoracji, dzięki którym pinaty zostaną przyciągnięte do naszego ogródka. Później standardowa już zabawa w hodowców, zbieranie owoców, karmienie pinat, budowanie ich domków, rozmnażanie ich i przywoływanie nowych. Niestety ale gra posiada istotny moim zdaniem błąd, który został odebrany ze śmiechem na pewnym forum. Otóż gra wita nas skromnym tutorialem, którego większości graczy którzy grali już w grę nie będzie czytać. Na tutorial składają się challenge, jednym z nich jest upolowanie pinaty, gdyż nowością w serii jest możliwość przeniesienie się na tereny pustynne czy arktyczne i upolowanie niektórych gatunków pinat. Tak czy inaczej jednym z challenge jest właśnie upolowanie sympatycznego węża, Po wykonaniu tego dostajemy challenge w postaci rozmnożenia pinat, ale nie jesteśmy tego w stanie zrobić jeżeli nie posiadamy domku, a żeby posiadać domek musimy otrzymać z gry budowniczego. A by otrzymać budowniczego musimy nakarmić pewne dwie biedronki. Niestety gra tego nie tłumaczy, jedynie nakazuje ci zaznaczyć owe biedronki. Na niesczęście wąż którego złapałem w challenge 2 zjadł moje biedronki, więc nie miałem możliwości doprowadzić do tego o co mnie gra prosi. Ponadto nie byłem świadomy tego iż od tego zależy przyjście budowniczego i tak męczyłem się nabijając powoli level za levelem, dopóki zapytałem o pomoc. Ponado błędem jest sławna Pinata Vision o której więcej napiszę później, otóż gra nie informuje się, że skanowanie kart można zacząć dopiero po osiągnięciu levelu 4, przez co od razu po odpaleniu gry męczyłem się ze skanowaniem nie zdając sobie sprawy, że nic z tego i tak nie wyjdzie. I moim zdaniem są to ewidentne błędy w grze i tutorialu, Jest to o tyle duży błąd, że gra jest przeznaczona glównie dla dzieci, które to często należy prowadzić za rączkę, więc moim zdaniem deweloper powinien dołożyć wszelkich starań by wszystko ze sobą współgrało. A tu się dodatkowo okazało, że doświadczony gracz coś zakombinował i popadł w kłopoty.\nTo, że gameplay został niezmieniony nie jest bynamniej minusem gry, w szczególności, że doszły 32 nowe gatunki pinat, gra nie jest też specjalnie prosta i nie zostawia gra samemu sobie, gdyż jak w prawdziwym ogrodzie jest co chwilę coś do roboty. Czy to wyrywanie chwastów, czy przeganianie pinat których jedynym zadaniem jest psucie czegoś. Niektóre gatunki jak w poprzedniej odsłonie walczą ze sobą, więc naszym zadaniem jest ich rozdzielenie za pomocą płotka, czy też łopaty. Gracz jednak pogubić się nie może, gdyż dzięki możliwości wykupienia usług podlewaczki, stróża, zbieraczki itd odciążamy się lekko od obowiązków dzięki czemu możemy np skupić się na rozmnażaniu pinat czy skanowaniu kart. To pierwsze wygląda jak w pierwszej odsłonie, mamy minigierkę w postaci zebrania odpowiedniej ilości serduszek i dojścia do naszej wybranki serca. Seks pinat przedstawiony w postaci tańca naprawdę może przywołać uśmiech na niejednej twarzy. Mamy też dwa inne rodzaje minigierek, a są to wyścigi i wybór najlepszej pinaty. O ile w przypadku wyścigu mamy jeszcze jakiś wpływ na zwycięstwo (chociaż nie przychodzi to łatwo), gdyż możemy zbierać bomby, to o tyle w przypadku pokazu mody mamy do czynienia z randomem. Gierki moim zdaniem są nieprzemyślane i nie sprawdzają się w swojej roli. Twórcy mogli włożyć odrobinę więcej wysiłku w nie. Podobnie sprawa się ma z Pinata Vision. Z początku pomysł wydawał się przedni, ale w chwili gdy dochodzi już do samego skanowania kart można dostać szału. Chociaż też z ręką na sercu muszę przyznać, że przyszło mi skanować jedną tylko oryginalną kartę, reszta to albo próby zeskanowania karty z ekranu monitora, albo czarnobiałego wydruku. Często jest to wprost niemożliwe, a dokładność z jaką należy trzymać nieruchomo niektóre karty powoduje, że często po prostu dajemy sobie z tym spokój. Zamiast słabego kodu kreskowego z boku karty deweloper mógł wymyślić coś lepszego. W końcu mamy do czynienia z maksymalnie z około 200 kartami, a nie paroma tysiącami. Dodatkowo nie wiem jak beta testerzy mogli przepuścić takie coś, chyba że był to celowy zabieg by ci którzy postanowili ściągać karty z internetu specjalnie się męczyli.\nKolejną nowością jest możliwość tresowania pinat za pomocą specjalnej pałki. Niestety nie uznałem tego za pomysł rewelacyjny i po paru próbach dałem sobie z tym spokój uznając tą opcję za zbędną. Najważniesze, że podstawowy element gameplayu nie został zmieniony i szkoda trochę, że te dodane nie spełniają swoich założeń.\nJa tu skrobu, skrobu a nie piszę nic o dodanych trybach rozgrywki, otóż możemy sobie spokojnie po prostu wskoczyć do gry nie będac prześladowanym przez złego ruffiana i goniony challengami i po prostu się pobawić. Jest to chyba idealny tryb dla dziewczyn czy małych dzieci, bo jak wiadomo mężczyzna musi mieć w grze challenge by się nią zainteresować. Ale dla najmłodszych pomysł jak znalazł. Tak samo dobrym pomysłem jest co-op i tak samo jak w przypadku trybu wspomnianego przed chwilą co-op na jednej konsoli też jest skierowany raczej dla najmłodszych czy dla graczy, którzy będą uczyć nowicjuszy praw rządzących światem pinat. Dzieje się tak ponieważ, ekran nie dzieli się na pół, i mamy po prostu dwa kółeczka w ogrodzie, ogranicza więc to nasze pole manewru do samodzielnej gry. Chyba, że ktoś ma bliźniaka syjamskiego szczepionego tyłekiem, który zawsze robi to samo, to wtedy owszem. W innym przypadku wątpię by gracze znaleźli w nim pociechę. Chyba, że jak już wspominałem jesteśmy rodzicem i chcemy ze swoim szkrabem poszaleć chwilę przed konsolą zanim będziemy mu musieli pieluchę zmienić. Na szczęście to nie koniec opcji co-op. Dodatkowo możemy szczepić dwie konsole ze sobą za pomoca system link czy xbox live i to jest to co króliki lubią najbardziej. Razem z maksymalnie 4 graczami możemy zacząć uprawiać wspólny ogród. Pomysł jest trawny, gdyż ładnie można się podzielić rolami i tak gdy jeden leci na polowanie drugi przekopie grządki. Dodatkowo zachowano opcję przesyłania sobie pinat nawzajem.\nViva Pinata Trouble in Paradise jest na pewno lepsza od poprzedniczki i jak sam deweloper stanowił jest to „full experience”. Wprawdzie nie wszystkie elementy zgrały ze sobą, ale gracz dostaje po niższej cenie możliwość świetnej niekrwawej zabawy na kilkadziesiąt godzin. Tylko pomyślcie teraz drodzy gracze o wyrywaniu lasek na pinaty. Brak dużej ilości zmian powoduje, że gra zachowuje swój klimat, a nawet jeżeli dodatki nie do końca były trafione czy dopracowane to nie psują one gameplayu. Przy zbliżających się hitach poleciłbym VP kupić by się szybko odstresować. By spędzić parę miłych chwil zanim zacznie się krwawą rzeź przez Xbox Live. Polecam ją również wychowanym młodych dzieci czy samotnym matką, którym przyznano becikowe. Najlepiej jednak gra powinna trafić w dziewczyny które są tak brzydkie, że muszą się czymś innym zajmować żeby nie przestraszyć sie swoim wyglądem patrząc w lustro. Prawdziwy ogier i mężczyzna z krwi i kości taki jak JA!! Też znajdzie w grze plusy i zapewne będzie dla niego to miła odskocznia.\nPS. Zapomniałem o studentach ogrodnictwa... im też polecam.\nAutor: Zeratul o 16:28\nRecenzja ok, ale podsumowanie to sobie mogłeś darować. Seksistowskie i chamskie komentarze chyba jeszcze nikomu nie przysporzyły popularności. Słowny przez to nie będziesz. Co najwyżej niesławny.\n9 września 2008 17:03


Sub iudice: Gwizdanie zgodnie z duchem sportu – Monitor Konstytucyjny\nSub iudice: Gwizdanie zgodnie z duchem sportu\nGdy oglądałem programy interwencyjne poświęcone „ofiarom sądów” i słuchałem wypowiedzi polityków, działaczy, dziennikarzy i innych wypowiadających się w takich sprawach uderzyła mnie jedna rzecz. Oni wszyscy powoływali się na to że ten czy tamten „zwrócił się do sądu o pomoc” ale „Sąd mu nie pomógł„.\nI to mnie bardzo zdziwiło, bo dotąd wydawało mi się, że Sąd nie jest od pomagania. Nie takie jest jego zadanie. Nie do tego został powołany. Od pomagania, gdy ktoś ma problem prawny, są adwokaci, radcowie prawni, ewentualnie Dudapomoc (jeżeli nadal istnieje). Sąd ma natomiast bezstronnie i zgodnie z przepisami prawa rozstrzygnąć przedstawiony mu spór. Spór, a nie skargę na złego człowieka, i bezstronnie to znaczy bez oglądania się na to, jakim człowiekiem jest jeden czy drugi ze stawających przed nim. Temida ma opaskę na oczach także po to, żeby nie widzieć czy stojący przed nim jest biedny czy bogaty, zdrowy czy chory, czy mu się w życiu powiodło czy nie.\nIstotą bezstronnego rozstrzygania sporu jest równe traktowanie jego stron. Tę równość w założeniu ma zapewniać ścisłe uregulowanie procedury postępowania, czyli przepisów określających jak prowadzić należy postępowanie przed sądem. Dzięki uregulowanej ściśle procedurze obie strony mają takie same prawa i obowiązki w postępowaniu, żadna z nich nie jest traktowana przez sąd lepiej czy gorzej w tej kwestii. Oczywiście zaraz usłyszę głosy, że biedna emerytka/samotna matka/zwykły człowiek nie ma żadnych szans w starciu z wielką korporacją/banksterami/gminą bo on się nie zna na prawie, nie wie co ma zrobić, nie rozumie o co sądowi chodzi, jego nie stać na prawnika. I będzie to prawda bo faktycznie tak jest. Tyle tylko, że to nie oznacza, że w takim przypadku sąd ma traktować go „przychylnie”, „przymykać oko”, „pomagać”, „wyrównywać szanse”, „zapewnić równe pole gry”. To byłoby zaprzeczeniem idei bezstronności. Bo sąd który pomaga jednej ze stron jest sądem stronniczym. Nawet jeśli ta strona na taką pomoc jak najbardziej zasługuje.\nObrazowo można to przedstawić na przykładzie meczu piłkarskiego, gdzie w eliminacjach jakichś rozgrywek naprzeciw siebie staje półamatorska drużyna jakiegoś małego kraju, o istnieniu którego reszta świata przypomina sobie tylko przy okazji takich meczów, i drużyna aktualnego mistrza świata. Grać będą na tym samym boisku, tą samą piłką. Obie bramki są tej samej wielkości wszystkie linie na obu połowach namalowano symetrycznie, a w dodatku po pierwszej połowie nastąpi zmiana stron. Obie drużyny mają prawo dokonać takiej samej ilości zmian. Obie mają obowiązek stosować się do tych samych przepisów gry, takie same są też dla obu drużyn warunki zwycięstwa – piłka musi wpaść do bramki przeciwnika więcej razy niż do własnej. Z proceduralnego punktu widzenia mają całkowicie równe szanse w grze, jej zasady i warunki w których ma być rozgrywania nie dyskryminują żadnej z drużyn. Oczywiście jednak tylko naiwny by twierdził, że mają oni w związku z tym równe szanse na zwycięstwo, bo różni ich w zasadzie wszystko, umiejętności, doświadczenie, dostęp do wsparcia medycznego, sprzęt. Nie ulega wątpliwości, że zawodowa drużyna mistrza jest o kilka klas lepsza od zespołu kelnerów i księgowych okazjonalnie grających dla drużyny narodowej swego kraju, że jeden ich zawodnik wart jest na rynku więcej niż cała przeciwna drużyna razem z autokarem. Można więc generalnie się spodziewać, że mecz będzie dość jednostronny a wynik do bólu przewidywalny, a jedyną niespodzianką może być to, że mistrz się zagapi i amatorzy zdołają mu wbić jakiegoś honorowego gola.\nAbsurd? Owszem. Tyle tylko, że gdy zadałem sobie trud i przeanalizowałem różne wypowiedzi krytykujące orzeczenia sądów to dochodziłem do wniosku, że niewiele one się różnią od propozycji zaliczania słabszej drużynie trafienia w poprzeczkę jako gola. Wcielenie w życie padających przy tej okazji sugestii ze strony komentatorów-moralizatorów wymagałoby wydania orzeczenia z wyraźnym naruszeniem prawa. Jak się okazuje wielu z czujących się niezwykle kompetentnymi by oceniać pracę sądów i wydane orzeczenia nie rozumie nawet tak podstawowej rzeczy, że sąd cywilny może poruszać się tylko w granicach zgłoszonego żądania. Przepis art. 321 kpc wyraźnie wskazuje: „Sąd nie może wyrokować co do przedmiotu, który nie był objęty żądaniem, ani zasądzać ponad żądanie.” Jeżeli zatem pokrzywdzony nie wystąpi z właściwym w danym przypadku żądaniem, to sąd niestety ale nie może mu pomóc.\nPodobnie nic nie może zrobić, gdy pokrzywdzony nie dochował terminu będącego terminem prawa materialnego, sąd nie może przecież udawać, że roszczenie, które zgodnie z prawem wygasło jednak nie wygasło bo roszczący jest biedny i trzeba mu pomóc. Tak samo spóźniony sprzeciw od nakazu zapłaty sąd musi odrzucić. Musi, bo nakazuje to wyraźny przepis bez żadnego wyjątku i marginesu swobody. I nawet jeśli widzi, że uchybienie temu terminowi nastąpiło bez winy pozwanego, to nie może nic zrobić dopóki tenże nie złoży wniosku o przywrócenie terminu. Niestety jednak taki przekaz do społeczeństwa nie dociera, bo nie jest medialny. Znacznie łatwiej napisać że biedny człowiek prosił sąd o pomoc, ale ten prośbę zupełnie bezmyślnie i co gorsza bezkarnie odrzucił.\nOpublikowany w PublicystykaTagged kodeks postępowania cywilnego, mez piłkarski, strona orocesowa, Sub iudice\nPrzegląd Konstytucyjny: Domniemanie konstytucyjności ustawy w świetle orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego


Niedawne badanie wykorzystujące model tkanki dróg oddechowych utworzonej z ludzkich komórek macierzystych wskazało, w jaki sposób palenie papierosów powoduje ostrzejsze zakażenie SARS-CoV-2, wirusem wywołującym COVID-19, w drogach oddechowych płuc. …\nTwoja paczka papierosów może sprawić, że będziesz bardziej podatny na infekcję COVID-19\nNowy koronawirus, znany jako SARS-CoV-2, siał spustoszenie na całym świecie. Obecnie globalne żniwo tego wirusa osiągnęło 1 699 595, w tym 106 138 zgonów, według raportów Światowej Organizacji Zdrowia …\nPalenie papierosów w ciąży: czy to kiedykolwiek będzie bezpieczne?\nDobrze udokumentowano – i przyklejono na paczkach papierosów – że palenie podczas ciąży jest nie tylko niebezpieczne dla zdrowia, ale także dla zdrowia dziecka. Gdzie więc to prowadzi do …


Piąta rocznica śmierci Józefa Szaniawskiego - ostatniego więźnia politycznego PRL - Wiadomości - polskieradio.pl\nPiąta rocznica śmierci Józefa Szaniawskiego - ostatniego więźnia politycznego PRL\nOstatnia aktualizacja: 04.09.2017 21:52\nBył ostatnim więźniem politycznym PRL, pełnomocnikiem pułkownika Ryszarda Kuklińskiego w Polsce, któremu organizował kampanię o przywrócenie dobrego imienia. Pięć lat temu, 4 września 2012 roku, zginął tragicznie w Tatrach Józef Szaniawski, politolog, historyk i dziennikarz, publicysta prasy podziemnej i polonijnej.\nW 2004 roku, gdy trumna ze zwłokami Ryszarda Kuklińskiego została sprowadzona ze Stanów Zjednoczonych do Polski, Józef Szaniawski wspominał jego bohaterstwo\nPo pogrzebie Ryszarda Kuklińskiego w czerwcu 2004 roku, Józef Szaniawski podkreślił, że historia przyznała rację pułkownikowi, tak jak przyznała ją powstańcom listopadowym na czele z porucznikiem Piotrem Wysockim\nŻegnając zmarłego, Andrzej Melak, przewodniczący Komitetu Katyńskiego podkreślił, że był to człowiek, który przez całe życie wybierał drogę walki o prawdę, za co spotykały go represje\nWspółpracował ze Światowym Związkiem Żołnierzy AK, był jednym z inicjatorów budowy Pomnika Katyńskiego w Warszawie. W latach 70. i 80. prowadził działalność niepodległościową. Działał przeciw wpływom radzieckim w Polsce i na rzecz integracji naszego kraju z NATO. Od 1973 roku współpracował z Radiem Wolna Europa. W 1985 roku został aresztowany przez bezpiekę i fałszywie oskarżony o współpracę z CIA. Skazano go na 10 lat więzienia. Uniewinniony przez Sąd Najwyższy, wyszedł na wolność 22 grudnia 1989. Sąd określił go jako ostatniego więźnia politycznego PRL.\nJako pełnomocnik Ryszarda Kuklińskiego w Polsce, przyczynił się do ujawnienia jego misji wywiadowczej oraz rehabilitacji w świetle prawa. Wielokrotnie mówił o patriotyzmie i zasługach pułkownika. W 2004 roku, gdy trumna ze zwłokami Ryszarda Kuklińskiego została sprowadzona ze Stanów Zjednoczonych do Polski, Józef Szaniawski wspominał jego bohaterstwo. Po pogrzebie Ryszarda Kuklińskiego w czerwcu 2004 roku podkreślił, że historia przyznała rację pułkownikowi, tak jak przyznała ją powstańcom listopadowym na czele z porucznikiem Piotrem Wysockim, który tak jak pułkownik Kukliński złamał przysięgę wojskową w imię niepodległej Polski.\nJózef Szaniawski zginął tragicznie w Tatrach w 2012 roku. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na warszawskich Powązkach. Żegnając zmarłego, Andrzej Melak, przewodniczący Komitetu Katyńskiego podkreślił, że był to człowiek, który przez całe życie wybierał drogę walki o prawdę, za co spotykały go represje.\nJózef Szaniawski pośmiertnie został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W listopadzie 2013 ukazała się biografia historyka autorstwa jego syna Filipa Frąckowiaka "Józef Szaniawski. Ostatni więzień polityczny PRL".\nZobacz więcej na temat: POLSKA Józef Szaniawski Powązki rocznica