Wielka Sala Nie Sie 18 2013, 14:22;\nLekko zachwiał się, kiedy chłopak uderzył go w głowę. Już miał rzucić mu pewne zawiści spojrzenie, na szczęście wszystko pozostało w sferze żartów. Na początku nie rozumiał jego zachowania. On naprawdę się martwił. Ale po chwili, gdy Sammy zaczął mu wszystko tłumaczyć, przejaśniło się to niebo, ponad nimi. – Tak, masz racje.. Przepraszam.. – powiedział do niego. Jakby na to nie patrzeć, to nie przeżył tego, co większość uczniów i studentów, jadąca Expressem. Był tam, to prawda, ale w końcu stracił tą przytomność.. Hańba do końca życia. Poza tym mina Sama wskazywała na to, że musiał przeżyć jakąś traumę..\n- Tak. Masz stuprocentową rację. Pójdę po koce, chyba, że masz swój, a Ty w tym czasie zajmij nam jakieś łóżka. Pod warunkiem, że nadal chcesz na mnie patrzeć – rzucił mu pełen serdeczności, ale w dalszym ciągu wstydu uśmiech. Może gdyby był do końca przytomny czułby to samo co chłopak? Zasadniczo, wiedział jakie to uczucie. Widział reakcje matki, na samo wspomnienie o Wilkołakach. Doskonale rozumiał. Ich oboje..\n- Zaraz wra… - przerwał mu krzyk jakieś osoby, wzywającej pomocy. – Zaraz wracam! – rzucił do niego, po czym pobiegł w stronę drzwi, bo tam znajdowało się źródło hałasu. Ktoś wzywał pomocy! Kolejne Wilkołaki?! A może coś innego! Co by to nie było, na pewno tym razem nie pęknie i uda mu się zwalczyć zagrożenie! Może nawet ta Ślizgonka popatrzy na niego, bardziej przychylnie? Kto wie?\n- Co się stało? – zapytał, łapiąc oddech. Sam bieg nie był męczący, choć bieg z przeszkodami… Tak, Thomas nienawidził czegoś takiego. A tu przeszkód była masa, w postaci ciągle chodzących w te i we w te uczniów, łóżek, Skrzatów.. Mimo to jego czas nie był najgorszy.\nRe: Wielka Sala Nie Sie 18 2013, 23:43;\nOd spania wyratowała mnie chyba tylko pielęgniarka, która podeszła pytając mnie gdzie mnie drasnął. Alex zaproponowała poszukanie Anthony'ego, Ambroge zgodził się i poszedł za nią. Mimo, że nade mną sterczała pielęgniarka, która za pewne nie miała dużo czasu ja patrzyłam na nich marszcząc czoło, obserwowałam dokładnie jak ja chwyciła mojego Piątka za rękę i wyciągnęła z sali. Kiedy kobieta ponagliła mnie spojrzałam w końcu na nią.\n- W brzuch - powiedziałam podnosząc bluzkę. - Ale koleżanka mi to opatrzyła i wysmarowała dyptamem, więc chyba jest okej.\nPielęgniarka coś tam pogadała, ale nie zwracałam na nią zbytniej uwagi. Teraz ważniejsze było dla mnie to gdzie poszła Alex i Ambroge, gdy tylko będę mogła wezmę kota w ręce i pójdę ich poszukać. Nie chcę żeby łazili sobie razem beze mnie. Czyżbym była zazdrosna? Nieeee... absolutnie.\nRe: Wielka Sala Pon Sie 19 2013, 00:59;\nZgiełk. Wszędzie zgiełk. Nie mogła tego znieść. Inni teraz szukali zaginionych uczniów: "NAJLEPSI AURORZY"! A ona co? Gorsza, do cholery?! Musiała siedzieć tutaj i pilnować ich, nawet jeśli chroniły ich mury zamku?! Uważała, że teraz nie ma bezpieczniejszego miejsca, a nie wiadomo, co lunarni planowali dalej, co się teraz działo w ich kryjówce i czy dwójka uprowadzonych uczniów przypadkiem nie kona teraz w męczarniach, torturowana, przez tych psychopatów!\n- CISZA!!!!! - krzyknęła głosem wzmocnionym za pomocą zaklęcia. Musiała jakoś uspokoić ten zgiełk. Podeszła do Bedau. Do brata porwanego chłopaka. - Bruno, tak? - Zdążyła odrobić lekcje. Wiedziała kto zaginął, kogo szukają i znała trochę detali na temat obu chłopaków. - Które z was było najbliżej Huana, kiedy lunarni porwali chłopaka? Poproszę spokojnie i pojedynczo! Jestem członkinią Brygady Uderzeniowej i obiecuję, że zrobię wszystko, co w mojej mocy, by pomóc odnaleźć tych uczniów, w tym Twojego brata Bedau. Muszę jednak najpierw wiedzieć coś więcej. - Wodziła wzrokiem pomiędzy twarzami uczniów.\nRe: Wielka Sala Pon Sie 19 2013, 01:01;\nOczywiście najlepsza zabawa zawsze Daniela ominie. Czemu? Wina Clary, a kogo innego. Wszystkie swoje zawody życiowe i niepowodzenia śmiało może na nią zwalić. Przecież gdyby mu łaskawie wybaczyła jego wybryk i zapomniała o całej akcji wróciłby do świata żywych, znów byłby DANIELEM SLONE, a nie jakąś jego marną imitacją chłopaka. Kiedy ostatnio on był pewny siebie i arogancki? Tego świat już nie pamięta. Wiecznie zadumany, wspomina tamte czasy, bo jakoś nie może, lub nie chce wyprzeć ich ze swojej głowy. Ale uda się mu to. Musi w końcu pójść na impreze, zaliczyć jakąś pannę i pewnie wtedy wszystko będzie po staremu. Gorzej jeśli nie, wtedy faktycznie zacznie myśleć o desperackim porwaniu Hepburn na białej miotle, usadzeniu jej w najwyższej wieży, gdzieś na krańcu świata. Już on zadba, by żadne czary jej stamtąd nie ściągnęły.\nAle wróćmy do zdarzeń dnia dzisiejszego. Gdy w pociągu rozgrywała się cała jatka On sobie smacznie spał. Miał prawo, w koncu poprzednią noc spędził wpatrując się tępo w sufit. Dopiero jakiś dzieciak go zbudził, majacząc coś, ze wszyscy muszą wyjść, że coś tam, że trzeba zebrać się w wielkiej sali. Niewiele kontaktując udał się do owego pomieszczenia, w którym wszyscy się motali z kąta w kąt. Spytał pierwszą osobę z boku z jakiego powodu to całe zbiegowisko, lecz nie dowiedział się za wiele. Pod wpływem emocji chłopak wysapał coś o jakiejś śmierci. No nic, może jutro ludzie będą w stanie mu wyjaśnić co tu się wyczynia. Zajął miejsce w rogu sali i ziewając słuchał całego tego zamętu. Miał nadzieje, ze zaraz to minie i będzie mógł spokojnie kontynuować swoją drzemkę.\nRe: Wielka Sala Pon Sie 19 2013, 01:58;\nClara była wściekła. I zrozpaczona. I to w ogóle jakieś emocjonalne combo było, z którym nie mogła sobie poradzić. Umazana w nieswojej krwi (zastanawiające; to była krew pielęgniarki czy profesora Price'a?), wyszła na środek, kiedy nauczyciel wezwał prefektów, później Mads została wysłana do zgarnięcia paru uczniów z błoni i względnie zaczęło się uspokajać, ale Hepburn czuła, że nie zaśnie jeszcze przez wieeeele długich nocy. Pomijając, że musiała się użerać z jakąś ślizgońską kretynką, która chciała przeprowadzić, albo nawet przeprowadziła, OPERACJE SKALPELEM (pozdrawiamy wybitnie utalentowane szesnastolatki, zapominające o tym, że są w Hogwarcie), nie pomna na to, że powinna użyć i różdżki i rozumu (a być może nie miała ani tego ani tego? W końcu ślizgonka, uznała po namyśle Clarcia), rozpruła brzuch biednej Elsie, to obraz prawdziwej nędzy i rozpaczy malował się jednak w przedziale dla nauczycieli, w którym walały się jelita i inne narządy należące do byłej pielęgniarki.\nTo był prawdziwy k o s z m a r, ale Clara musiała uklęknąć, Clara musiała ocucić nauczyciela, Clara musiała to wszystko ogarnąć. Ale spoko, motywacja w postaci pyskatej suki, która chciała, ekhm, strzelić jej tak zwaną lufę za chęć pomocy, a później w dzikich chichotach nabijała się z, notabene, flaków pielęgniarki (czego Clara już szczęśliwie nie słyszała, bo naprawdę mogłaby nie wytrzymać), naprawdę pomogła jej sobie poradzić z tym wszystkim.\nDalej jednak nie mogła zapaść się w pościeli, zapłakać głośno, nie mogła podjąć decyzji o nie wstawaniu z łóżka i w ogóle w przemianę w burito nieszczęścia.\nTo chyba było niemożliwe, po tym, co się stało.\nKupka nieszczęścia, zwana także Clarą Hepburn, oprócz już sporadycznego (naprawdę nie miała już siły, to zdecydowanie ją przerastało) monitorowania rannych, zaczęła szukać swoich przyjaciół, o których niepokoiła się przez całą podróż. Oczywiście od momentu, w którym wpadły wilkołaki. Wiedząc, że Mijka jest bezpieczna, Grig nie wrócił jeszcze z Rosji (NAJWYŻEJ ZOSTANĘ ZAMORDOWANA ZA TO CZY COŚ) zaczęła krążyć po sali, wypatrując jednej, jedynej twarzy. A panika w Clarci narastała! Wszakże nie widziała Daniela ani na peronie, ani w pociągu... porwano krukona, ale tego Aarona, tak? Żołądek Clary skręcił się w nerwach jeszcze bardziej, chyba obaliła już jakieś prawa fizyki!\nI kiedy wreszcie udało jej się wypatrzeć Daniela, całego i zdrowego, bez widocznych zadrapań, ran i innych wojennych znamion, po prostu nie wytrzymała i wybuchnęła płaczem, ni to z ulgi, ni to z reakcji na znieczulicę ludzką (ślizgonki pis joł), ni to z poczucia bezsilności i smutku. Obrzydzenia nie odczuwała już żadnego, rybka ją tam w czyjej krwi jest umazana.\nAle Daniel był bezpieczny!\nI już who cares, dramy dramami, ale są ważniejsze rzeczy. Po prostu do niego podeszła, nie mogąc zdobyć się na pytanie o to czy był w pociągu i prezentując sobą obraz nędzy i rozpaczy, no ale, bywa! Zwłaszcza po krwawej wilkołakowej masakrze.\nRe: Wielka Sala Pon Sie 19 2013, 10:00;\nCam wreszcie, z wielkim trudem dotarła do Wielkiej Sali. Rozejrzała się szybko. Totalny chaos, czegoś takiego w swoim życiu jeszcze nie widziała. Podeszła do małych skrzatów, powitała ich skinieniem głowy. Podali jej materac i wodę. Cóż, przyda się. Teraz czas znaleźć jakieś legowisko. Cam uwielbiała siedzieć na podłodze, więc znalazła wolne miejsce przy ścianie i grzecznie się tam usadowiła. Oparła głowę o zimną ścianę, by poczuć przyjemny chłód. Ogarnął ją niepokój. Gdzie jest Huan? Biedna Marigold. Jak ona to zniesie? Byłam tam, gdy to się stało. Nie byłam w stanie zareagować. Dziewczyna będzie winić siebie za to, a także wszystkich w przedziale. Cholera, dlaczego nic nie zrobiłam? Ogarnął mnie taki szok, że nie byłam w stanie ruszyć ręką, a tym bardziej nogą. Podciągnęłam kolana pod brodę i siedziałam, wyczekując nowych wiadomości. Ludzie gadali tylko o tym, że nie żyje jakaś dziewczyna... Więc można się domyślać że Huan żyje. Ale kto to wie. Oby tak było, bo jego narzeczona się załamie. Ból głowy rozsadzał Cam czaszkę, dlatego usunęła wszystkie złe myśli i wpatrywała się w osoby obecne w sali.\nRe: Wielka Sala Pon Sie 19 2013, 10:09;\nSpokojnie. Na pewno nie pomożesz mu panikując. A twoja ręka, to.. – już miał coś powiedzieć. Wyciągał nawet różdżkę, w celu rzucenia zaklęcia, które potrafiłoby uśmierzyć ból. Przynajmniej to jakoś mogłoby jej pomóc, dopóki nie zjawiłaby się tutaj fachowa pomoc medyczna. Na szczęście szkolna lekarka wpadła do Sali, po czym zaczęła zajmować się wszystkimi po kolei. Chłopak spokojnie odsunął się na bok, uśmiechając się tylko do dziewczyny, gdy ta akurat szukała go wzrokiem. Gdy ta miła w gruncie rzeczy, tylko nieco zabiegana, pulchna staruszka poszła sobie, by nieść pomoc innym, ten znowu się uśmiechnął.\n- Niestety. Nie wiem, co teraz dzieje się z twoim narzeczonym – tak. Uderzyło go to. Bo przecież uczyła się tutaj, prawda? I już miała narzeczonego? Jak dobrze, że on nie pochodził z aż tak „szlachetnego” rodu. Nie, no pochodził, ale. No właśnie. Nie był to ten główny „trzon” nazwijmy to, rodziny. Była to zaledwie jakaś tam, jakaś, gałązka. No cóż. Ale przynajmniej był mężczyzną! Najważniejszym w życiu swojej wspaniałej mamy od czasu śmierci taty! Wspaniały zarost. Oj tak, wspaniały, świeżo odrośnięty, przypominający, szczególnie na brodzie świeżo odrośniętą trawkę, obskubaną już przez baranki, owieczki i inne zwierzaki tego typu trawkę.\n- Wiesz. Obawiam, się, że jeśli namalujesz coś takiego, to nie będzie krajobraz bitewny.. – posłał jej pełen ciepła uśmiech. Chciał, by nieco się rozchmurzyła. A gdy wspomniała o szoku, który ją spotkał, ten tylko przytulił ją lekko, jak to miał w zwyczaju, a po wszystkim dodał, że rozumie. I że też pewnie byłby w szoku. To już druga „psychiczna” ofiara pociągowej masakry. Doskonale ją rozumiał. Ją i Sama. Choć nie przyzna się do tego. Co ich z resztą obchodziło to, że jego własny, prywatny tata kiedyś tam zginął? Przecież mieli własne doświadczenia. I to nie tak odległe, bo może z kilku ostatnich godzin..\nRe: Wielka Sala Pon Sie 19 2013, 10:16;\nSzła za wszystkimi do zamku dużo wolniej. Po chwili została w tyle, a na błoniach na chwilę przystanęła, żeby pomyśleć.\nGdzie jest Aaron? Czy udało mu się wysiąść bezpiecznie z pociagu? MOże już jest w Wielkiej Sali i słucha przemówienia dyrektora? A co jeśli jego również porwali? Słyszała o porwaniach, gdy tu szła. Wzięła głęboki oddech i weszła po kamiennych. Minęła Salę wejściową i wkroczyła do jadalni razem z orszakiem pielęgniarek. Widziała jak krzątają się wśród ludzi, tutaj podają komuś eliksir, tam naprawiają jakąś rękę. Uczniowie młodszych klas płakali z przerażenia, a ci starsi, albo próbowali ich uspokoić, albo szukali siebie na wzajem.\nKarin zamiast od razu usiąść przy stole Gryffindoru zaczęła krążyć po sali szukając Miszcza Kart.\n-Widziałeś gdzieś Aarona?\n-Może wiesz, gdzie jest Aaron Lawyers?\n-No wiesz... Taki cichy spokojny, często bawi się kartami...\nChodziła po sali i wypytywała ludzi, ale nikt go nie widział, nikt o nim nie słyszał. Powoli zaczęła panikować.\nA co jeśli faktycznie coś mu się stało? Co jeśli go "zarazili" albo co gorsza ZABILI? Nawet nie chciała myśleć o takiej ewentualności.\nUsłyszała krzyki przy podeście nauczycielskim. Spojrzała w tamtym kierunku i zobaczyła Bruna, tego wrednego ślizgona poznanego w Japonii. Wykrzykiwał coś, że lunarni porwali jego brata. Nawet nie zdając sobie z tego sprawy podeszła do niego i jakiejś nauczycielki. Zatrzymała się dopiero jakieś dwa metry od Profesor Anastazji Silvarova i by posłuchać co ta mówi.\nRe: Wielka Sala Pon Sie 19 2013, 10:52;\nPrzesłuchanie w Wielkiej Sali, przy wszystkich uczniach i nauczycielach? Może czas na emeryturę... - Cornelius westchnął cicho i zaczął bawić się widelcem. Coraz bardziej przygnębiała go ignorancja umysłowa pracowników tej szkoły. Bolało go, że musiał pracować z takimi ludźmi. Pod tym względem "mugolskie" uczelnie były o wiele lepsze. No i granty na badania wyższe, nikt nie atakował uczniów, nie ogłaszano "stanu wyjątkowego" itd. Ojciec zawsze mu powtarzał, że na starość najlepiej objąć jakąś katedrę i mieć święty spokój. Chaldi w duchu przyznał mu rację, jednak na razie postanowił zostać w Hogwarcie i poczekać na rozwój wydarzeń. Może w końcu ta spiskująca hołota pójdzie do piachu?\nRe: Wielka Sala Pon Sie 19 2013, 11:28;\nCorneli w końcu udało się w miarę uporządkować myśli. Na sali cały czas coś się działo. Ludzie wyraźnie bali się o siebie i swoich przyjaciół. Nic dziwnego, sama byłaby przerażona gdyby nie fakt, że tak naprawdę jedyna osoba, którą widziała, a która potem pewnie gdzieś tam leżała zmordowana, to Aaron. A jego nie było żal. Sama by mu zrobiła coś pod postacią wilkołaka udając, że to ten lunarny. Ale cicho... To tylko jej myśli przesycone gniewem. Może też stresem.\nUsłyszała dziewczynę, która chodzi i pyta po sali właśnie o osobę, o której myślała. Więc faktycznie nigdzie go nie było. Zerknęła i dostrzegła Karin Cortez. Wstała więc ze swojego materaca i podeszła do niej powoli, niemalże jak cień kładąc jej nagle rękę na ramieniu – w taki sposób, jakby wyrosła po prostu spod ziemi.\n- W porządku? - Spytała gryfonkę przyglądając się jej. Przy okazji również stanęła niedaleko jakiegoś profesora i bardzo bojącego się o rodzeństwo chłopaka ze Slytherinu. Ale nie po to, żeby podsłuchiwać. Chciała po prostu z kimś porozmawiać, tak przez chwilkę.\nRe: Wielka Sala Pon Sie 19 2013, 14:17;\nMoże właśnie takie chwile uświadamiają nam, ile tak naprawdę warte są osoby, które mamy przy sobie?\nŚwiat stawał do góry nogami już od wakacji, a choć nic nie zapowiadało się na to, by w najbliższym czasie miało się unormować, Charles nie przypuszczał, że może stać się coś aż tak okropnego. Był w pociągu, który miał ich bezpiecznie zawieźć do Hogwartu. Po spotkaniu z Lailą na korytarzu, podczas którego sam nie rozumiał, dlaczego ta sytuacja stała się dla niego poniekąd taka nieprawdopodobna, odszedł po prostu w swoją stronę, wbijając się do pierwszego lepszego przedziału. Zakodował, że po drodze nie zobaczył nigdzie Jiro, a ostatnim miejscem, w którym rozmawiali, był pub, w którym to dość mocno się upili. I się całowali. Sam nie rozumiał, jak mógł być aż takim kretynem, by jeszcze bardziej pogarszać sytuację. Nie uporządkował spraw z Lailą, a zrobił jeszcze większy bajzel w relacjach między nim a przyjacielem. Bał się tej jednej, konkretnej myśli, z którym nie zwierzył się ani jemu, ani nikomu innemu. I nie był w stanie zwierzyć się z niej nawet przed samym sobą. Tak było łatwiej. A potem zaczęły się krzyki. Śmierć jakiejś dziewczyny. Kogoś z szkoły. Ataki. To wszystko… Po prostu istne szaleństwo.\nGdy zbliżał się do drzwi Wielkiej Sali, sam nie wiedział, czego powinien się za nimi spodziewać. Wiedział tylko, że chce zobaczyć Lailę. Że chce się upewnić, że jest cała. W końcu była prefektem, w końcu była niezwykle narażona, w końcu mogli jej coś zrobić, a on… A on tak długo z nią nie rozmawiał i nawet nie wiedział w jaki sposób powinien zatamować w sobie tę okropną tęsknotę. Wszedł w momencie, kiedy któraś z nauczycielek głośno krzyknęła. Z tego co się zorientował, wyglądało to tak, jakby miała kogoś przesłuchiwać. Nieważne. To wszystko nieważne. Bolała go głowa. Chciał by to wszystko się skończyło. Chciał zobaczyć Lailę. Chciał ją przytulić. Chciał jej powiedzieć, że nie chce jej tracić. Chciał jej powiedzieć coś więcej, ale… Cholera. Rozejrzał się szybko i zdał sobie sprawę, jaki chaos tu panuje. Nie był nawet pewien, czy dziewczyna tu jest. Powinien jeszcze rozejrzeć się za Jiro, Ari, Jade, całą resztą… Na Merlina. Ten rok zapowiadał się po prostu okropnie. Ruszył leniwie przed siebie, rozglądając się wokół, by wyłapać jakąkolwiek znajomą twarz. Nic. Zero. Może kojarzył tego i tamtego, ale nie był to nikt z tych, co do których bezpieczeństwa chciał się upewnić. Niepewność rosła w nim z każdym krokiem, a to sprawiało, że jego myśli schodziły w coraz gorszym kierunku. Grupa puchonów. Ani śladu po Laili. Kolejne osoby… Nic. Coraz dalej, wszędzie ludzie, wszędzie uczniowie, przyjezdni, nauczyciele… Poczuł szczery strach. Usiadł gdzieś, gdziekolwiek, mając nadzieję, że może jednak się pomylił, że może jednak ktoś tu jest… i zaraz jakoś wyłapie go wzrokiem.\nRe: Wielka Sala Pon Sie 19 2013, 14:31;\nWreszcie dostał się do wielkiej sali, swój tobołek musiał postawić przy jakimś wolnym materacu, wysłuchał całego przemówienia dyrektora, ciekawe na jak długi okres czasu będą musieli tu koczować. Rany już do końca się zagoiły, pozostały tylko blizny, którymi będzie się mógł pochwalić. Lunarni, oni stali za tymi atakami, najgorsze jednak jest to, że niektórzy uczniowie są członkami tego ugrupowania, dlatego nigdy nie wiadomo, komu należy ufać. Po wysłuchaniu calutkiego przemówienia dyrektora, rozglądnął się za Naokim, ale chyba nie było go w Wielkiej Sali, Robert miał nadzieję, że zaraz się tutaj zjawi, jednak odnalazł parę osób z przedziału, Charlie, Cam i Marigold, dobrze, że tutaj byli, dobrze, że są bezpieczni. Udał się w stronę swojego materacu, po czym położył się plackiem na nim, może teraz będzie miał chwilę odpoczynku.\nRe: Wielka Sala Pon Sie 19 2013, 14:55;\nNikola pojawiła się w wielkiej sali prawie na samym końcu. Szok, który doznała sprawił, że nie kontaktowała ze światem zewnętrznym. Dyrektor przemówił, ale do niej nie docierało nic.\nCo się tak właściwie stało? Puchonka usiadła w kącie i wyciszyła się, spoglądała na uczniów, którzy panikowali, którzy starali pocieszać się siebie nawzajem, niektórzy próbowali zachować spokój i siedzieli w samotności tak jak ona. Jednak ona nie chciała zwracać na siebie czyjejkolwiek uwagi. Siedziała skulona i wpatrywała się w rannych.\nZamknęła oczy i wzięła głęboki oddech, przez głowę przeszedł jej obraz, który ujrzała w pociągu.\nOtworzyła natychmiast oczy i jej oczom ukazały się pielęgniarki, które natychmiast zaczęły pomagać rannym. Widziała, że coś mówią, ale do jej uszu nie dochodziły żadne dźwięki, istniała tylko cisza.\nZamknęła oczy i skuliła się bardziej, to mogła być ona… mogła ona leżeć martwa w jednym z przedziałów, mogła siedzieć tutaj ranna lub… nikt nawet nie wiedziałby co się z nią dzieje.\nWidziała ślizgona, który panikuje, widziała, że wszyscy panikowali, nawet dyrektor, nikt nie wiedział co z tym zrobić. Jak zaradzić temu. Ta atmosfera, która unosiła się w powietrzu była taka ciężka, że mogłaby się zacząć dusić.\nW końcu postanowiła zrobić coś pożytecznego. Rozejrzała się po sali przyglądając się każdemu z osobna. Cornelia... na całe szczęście nic jej nie było, ale...\nGdzie jest Aaron... Gdzie jest Allistair? Błagam... żeby nic im nie było, żeby byli bezpieczni.\nPomyślała i zamknęła oczy chowając twarz w dłoniach. Powstrzymywała łzy. Nie była ofiarą, nic się jej nie stało, nawet teraz nie dochodziło do niej co się stało, a mimo wszystko... czuła się fatalnie. Była taka słaba...\nRe: Wielka Sala Pon Sie 19 2013, 15:30;\nDostać się do Hogwartu było cholernie ciężko. Po teleportowaniu się do Hogsmeade, które zresztą o tej porze świeciło pustkami, udała się ścieżką w kierunku zamku, lewitując przed sobą olbrzymi kufer oraz klatkę z Elmem, jej szopem. Jakież było jej zdziwienie, gdy brama okazała się zamknięta! Dobrą chwilę zajęło jej nawoływanie, aż w końcu udało jej się ściągnąć zainteresowanie gajowego, wyraźnie niezadowolonego, że ktoś zawraca mu głowę.\nSkylar nie miała zielonego pojęcia o wydarzeniach z pociągu, toteż nie była w stanie pojąć, co sprawiło iż nagle środki ostrożności wzrosły z nieco powyżej przeciętnej do stanu kryzysowego. W drodze przez błonia nie omieszkała wypytać o to gajowego, coraz to bardziej rozdziawiając buźkę ze zdziwienia, kiedy ten w skrócie streścił wszystko, co wie. Dzięki ci panie, że Theo był bezpieczny, przynajmniej tego mogła być pewna, bo został w Londynie jeszcze dłużej niż ona. Nie zwracając dłużej uwagi na towarzyszącego jej mężczyznę, czym przyśpieszyła tempa, w holu opuszczając kufer i otwierając klatkę, by zwierzak mógł rozprostować łapki. W pośpiechu udała się do Wielkiej Sali, uważając by nie zdeptać nerwowo plączącego się pod jej nogami Elma. Najwyraźniej szop już wyczuwał unoszącą się w powietrzu napiętą atmosferę. Otwarcie drzwi głównych zwróciło uwagę najbliższych im osób, ale Skylar kompletnie zignorowała ten fakt, gorączkowo rozglądając się za znajomymi twarzami. Chwilę jej zajęło, nim dostrzegła w tłumie Cornelię Somerhalder, rozmawiającą ze znaną jej tylko z widzenia dziewczyną.\n- Corn! - zawołała, przeciskając się między materacami i ludźmi, by po chwili objąć koleżankę. - Dopiero co dotarłam do Hogwartu, co się stało w pociągu? To straszne! Wszystko z tobą okej? - spytała, odsuwając dziewczynę na wyciągnięcie ramion i oglądając ją uważnie z każdej strony. Kiedy upewniła się, że dziewczyna jest cała, dopiero wtedy zwróciła uwagę na drugą Gryfonkę. - Cześć, przepraszam, jestem Sky. - rzuciła z roztargnieniem.\nRe: Wielka Sala Pon Sie 19 2013, 15:54;\nNie chciała Karin za bardzo przeszkadzać. Mimo wszystko to nie była jedyna osoba, której bezpieczeństwo było jej obecny priorytetem. Przede wszystkim musiała dostrzec w tłumie jedną osobę – Nikolę. Nie wiedziała jej w pociągu i chociaż w normalnej sytuacji ogromnie by panikowała, że dziewczyna zgubiła się i nie doszła na peron w odpowiednim momencie... To teraz miała ogromną nadzieję, że tak właśnie było. Niestety... A może właśnie na szczęście? W każdym razie zobaczyła ją skuloną gdzieś za tłumem. Była bezpieczna. Niestety – przerażona. Corin chciała do niej podejść, ale się opamiętała. Miki dobrze wiedziała, że Cornelia jest wilkołakiem. A po ataku tych potworów na pociąg... Nie byłaby w stanie spojrzeć jej w oczy. Odwróciła się i to właśnie w tym momencie usłyszała, że ktoś ją woła. Obejrzała się w około.\n- Sky! - Zawtórowała również ją obejmując. Bardzo lubiła tą gryfonkę. Chodziły do jednego domu i świetnie się dogadywały. Może nie mogła powiedzieć jednoznacznie, że to jej przyjaciółka (na to u Corin naprawdę cieżko zapracować od tak), ale ów władczyni szopów była dla niej ważna. I chociaż nie pomyślała o niej w pierwszym momencie, to teraz była szczęśliwa, że wszystko z nią dobrze i że nie było jej w tym cholernym ekspresie!\n- Wszystko jest dobrze. Do naszego przedziału weszła jakaś dziewczyn. Rzucała zaklęciami, ale później prefekt... Mia. Ona wpadła i uratowała nas. Niestety... Dyrektor chwilę temu mówił. Zginęły dwie osoby... I ktoś został porwany. Zaatakowały ich wilkołaki - Spuściła głowę ponownie czując, że do oczu nabierają się jej łzy. Śmierć... Była bardzo empatyczna. Wiedziała jak to jest, gdy umiera ktoś bliski. Wiedziała, że to cios jakiego nigdy nie można się wyzbyć ze swoich myśli i ze swojego serca. Straciła rodziców i przyjaciółkę. I nie mogła patrzeć na rozpacz tych, którzy dobrze znali ów przyjezdną i pielęgniarkę.\nRe: Wielka Sala Pon Sie 19 2013, 16:22;\nW obliczu katastrofy takiej jak ta, ludzie się zawsze jednoczyli. Chcąc nie chcąc jesteśmy zwierzętami stadnymi i kiedy zbliża się zagrożenie, o wiele bezpieczniej czujemy się w grupie.\nSkylar do końca nie wiedziała jaki był główny powód wspólnego nocowania w wielkiej sali, ale była dyrektorowi wdzięczna. Fakt, że nie znajdowała się w pociągu i nie brała udziału w całym zdarzeniu wcale nie oznaczał, że bała się mniej. Choć na razie beznadzieja sytuacji do niej jeszcze nie do końca docierała, w końcu śmierć uczniów i atak na pociąg były dla niej tak abstrakcyjnymi i surrealistycznymi zdarzeniami, że nie była w stanie ich przyswoić, to atmosfera grozy i smutku udzieliła jej się wraz z przekroczeniem progu sali. A trzeba było olać naukę i zostać w Szwecji na stałe, trzeba było.\n- Nawet nie jestem w stanie sobie tego wyobrazić. Jakkolwiek płytko i samolubnie to nie zabrzmi, chyba się cieszę, że mnie tam nie było. - mruknęła, rozglądając się na boki. Fakt, nie powinna była mówić takich rzeczy, ale prawda była taka, że zapewne każdy uczeń gdyby wiedział co się stanie, wolałby nie wsiadać do tego pociągu i dalej prowadzić beztroskie życie bez cienia traumy na duszy. Głupim przypadkiem Skylar i Theodorowi udało się tego uniknąć.\n- Znalazłaś wszystkich swoich? Albo widziałaś może Math Villadsen albo Oliviera Watsona? Albo Alana? Chciałabym wiedzieć, że wszystko z nimi okej. I gdzie mam odebrać koc czy cokolwiek innego? Rozłożyłaś już swój materac? - zasypała ją gradem pytań, jednocześnie podnosząc z ziemi Elma. Szop zbyt długo pozostawiony sam sobie zaczynał rozrabiać, a to zdecydowanie nie był czas i miejsce na harce i złośliwości zwierzaka. Lepiej było go mieć na oku. A najlepiej w ogóle zamknąć w klatce, ale dziewczę nie przemyślało tego ruchu, zostawiając ją wraz z kuframi w holu głównym. A za cholerę by tam teraz sama nie poszła, nie ma mowy.\nRe: Wielka Sala Pon Sie 19 2013, 16:35;\nKażdy wolałby być na jej miejscu i nie jechać pociągiem. Lepiej zmęczyć się daleką teleportacją i drogą z Hogsmeade niż być narażonym na coś takiego. Naprawdę paskudna sprawa, której nie będzie potrafił zrozumieć nikt, kto nie był wtedy w pociągu. Nie usłyszy tego warczenia dochodzącego z korytarza... Nie zobaczy otwierającej się przed nim paszczy z ogromną ilością kłów. Nic dziwnego, że wprowadzili stan wyjątkowy. Jednak ciekawie, czy osoby będące wtedy atakującymi nie są też w tym momencie w Wielkiej Sali. Wszyscy byli zamaskowani... Nie bez powodu.\n- Nie dziwię Ci się. Ciesz się – Chciała się delikatnie uśmiechnąć, ale to było trudne. Chciałaby jej powiedzieć więcej o tej sytuacji, ale tak naprawdę nie wiele działo się w jej przedziale. To dobrze, ale miała też niepełne pojęcie o tym, co się stało i co się dzieje. Można się było wielu szczegółów tylko domyślać.\n- Przykro mi... Nikogo – Nie to chciałaby jej teraz powiedzieć, ale nie chciała jej okłamywać. Po co dawać nadzieję, która może się rozsypać już chwilę później. Jednak dyrektor nic nie mówił o chłopakach, więc pewnie gdzieś są w tym tłumie. Chociaż znalezienie ich będzie problematyczne. Szczególnie, że wiele osób robiło zamieszanie płacząc, krzycząc, szepcząc, kłócąc się. Nie tak powinno to wszystko wygląda. Mieli jeść kolację, a nie bać się o swoje życie! A pro po kolacji. Właśnie doszły do nich skrzaty pytając się, czy czegoś nie potrzebują. Poprosiła o ciepłą herbatę, którą niemal od razu otrzymała. Podziękowała skinięciem głowy.\nRe: Wielka Sala Pon Sie 19 2013, 19:32;\nQ uśmiechnęła się. brunetka była bardzo wdzięczna Alex. nie spodziewała się czegoś takiego po niej. A może akurat Alex zostanie w przyszłości pielęgniarką. Wizja Ślizgonki w fartuchu lekarskim leczącej dzieciaki wydała sie Q niedorzeczna.\n- Och, mięciutkie łóżeczka- Q zrobiła smutną minę- Mogli by dla ans zrobić wyjątek i pozwolić spać w naszych łóżkach- powiedziała. Kiedy pielęgniarka podeszła do Quinn ta zapewniła ją że nic już jej nie jest i wszytko z nią dobrze ale pielęgniarka i tak potraktowała ją zaklęciem. Na wypomnienie o stołach zastawionych jedzeniem Q pociekła ślinka.\nRe: Wielka Sala Pon Sie 19 2013, 19:45;\nJakby nie patrząc osiągnął co chciał. Sprowokował dziewczynę. Czemu nie udało mu się to już wcześniej? Na przykład w Japonii? Chociaż już tam zaczął tą całą grę. Ciekawe jak to wszystko wyjdzie? Chyba nie palił się do ustatkowania, zresztą. Ona i tak kogoś miała. Więc co miał robić? Jak na faceta przyznało najlepiej byłoby wykorzystać sytuację. I tak nic sobie z tego nie zrobi.\n- Więc jednak jest jakaś szansa, że będziemy spać wtuleni jak misie? - zapytał jej chichocząc. Popatrzył na nią przekrzywiając lekko głowę. Uśmiechnął się i czekał. Nie wiedział czemu, ale nagle ogarnęła go taka wewnętrzna pustka. Jakby mu czegoś brakowało. Położył się powoli na materacu i rozejrzał po sali. Eh, cóż Ci wszyscy ludzie panikują. Jak mają zginąć to i tak zginą. Po chwili zaczął skubać materac. Ostatnio był bardzo nadpobudliwy. Zerknął powoli na Dainę i się uśmiechnął. Powoli sięgnął ręką w strone jej uda i zaczął masować. - Mam nadzieję, że Ci to nie przeszkadza. - powiedział udając słodziutki głosik. Ciekawe czy się na to nabierze.\nRe: Wielka Sala Pon Sie 19 2013, 20:01;\n- Racja. Nie ma takiego dużego dystansu pomiędzy naszym dormitorium a Wielką Salą. Kiedy uczta? Na początku nie dochodzi do nas staruszka z wózkiem z słodyczami a teraz raczą na zagłodzić? Chciałabym też już zobaczyć Ceremonię Przydziału. Ciekawa jestem, ile dzieciaków dojdzie do nas. -\nTypowa Tiffany i jej "słowotok wtórny". Była zmęczona i oczy jej się zamykały. Jak najszybciej chciała zobaczyć Ceremonię Przydziału i zjeść przepyszną kolację. Była ciekawa, ile dzieciaków dostanie się do Slytherinu. To zawsze było ciekawe. Szczególnie miłe było uczucie ,że była dla pierwszoroczniaków "tą starszą".\nNie najstarszą, bo przecież były jeszcze studentki z drugiej i trzeciej klasy. Ale zawsze.\nRe: Wielka Sala Pon Sie 19 2013, 20:19;\nByła w szoku, nie wiedziała co robić. Nagle poczuła, ze ktoś chwyta ja za ramię i aż krzyknęła.\n-Corin! Nie zachodź mnie tak!- powiedziała chwytając sie za serce.- Ze mną wszystko ok, ale nigdzie nie ma Aarona. Po tym jak wyszedł z naszego przedziału nikt go już nie widział. Martwię się, że został porwany.- Czemu to powiedziała? Nie miała pojęcia. Była w szoku i tyle. Normalnie pokiwałaby tylko głową na potwierdzenie, że jest cała.\nLedwo skończyła mówić podbiegła do nich jakaś Gryfonka, znała ją z widzenia, ale nigdy nie rozmawiały.\n-Jestem Karin.- powiedziała gdy Sky jej się przedstawiła.\nOdwróciła głowę i utkwiła wzrok w tłumie wypatrując innych znajomych.\n-Przepraszam was na chwilę.- powiedziała do dziewczyn i odeszła szybko wyciągając paczkę papierosów z kieszeni. Musiała zapalić. Natychmiast.\nRe: Wielka Sala Pon Sie 19 2013, 20:28;\nWszystko było idealne. Tylko on, jego przyjaciele, alkohol i zabawa początkująca nowy rok szkolny. Ich ambicje na zdobycie pucharu, podśmiewanie się z Kanady, kąśliwe uwagi kierowane do siebie nawzajem o tym czy o tamtym, a przy tym wybuchy śmiechu, kiedy wiadomym było, że to wszystko jest na żarty. Tworzyli naprawdę zgraną drużynę, nieważne co o nich myśleli rywale. Gdy obudził się w Skrzydle Szpitalnym, sam nie był pewien, czy to, co się działo, rzeczywiście miało miejsce. Nawet nie wiedział, co dokładnie stało się z nim, dopóki nie zapytał o to pewnej pielęgniarki. Nie on jednak był poszkodowany, to też nie chciał niepotrzebnie zawracać im głowy i miał zamiar dowiedzieć się prawdy z nieco innych źródeł. Mimo wszystko miał złe przeczucia. Zaczęły się kumulować w nim od razu, gdy tylko się obudził, a kiedy czas zaczął dla niego mijać normalnie, z każdą chwilą uczucie niepokoju się potęgowało. Ktoś wszedł do wagonu. Ktoś ugodził zaklęciami jego przyjaciół. Potem jego. Nie wiedział, co dalej. Co się stało, jak to się stało, jak w ogóle się tutaj znalazł… Wstał leniwie z łóżka i ruszył ku wyjściu, by potem odnaleźć Wielką Salę. Nie wiedział, że tam wszyscy są, ale miał nadzieję, że po prostu odnajdzie tam kogoś z przyjezdnych, z jego Australii. Jeżeli nie, to pójdzie do dormitorium, albo jeszcze gdzieś indziej. Wszędzie aż wiało pustkami, co niezwykle rzucało się w oczy. Każdy korytarz, każda sala, którą mijał, a miała akurat uchylone drzwi… Coś musiało się stać, tylko co? Tamte krzyki, tamte zaklęcia, to wszystko… Gdyby tylko pamiętał, cholera. Zamieniono go a kamień. Był zdziwiony, że w ogóle tego nie zarejestrował. Nie zdążył rzucić żadnego przeciwzaklęcia, ani nawet się odsunąć czy cokolwiek. Och, byleby tylko wszyscy byli cali.\nOtworzył drzwi do Wielkiej Sali i aż zamrugał nerwowo, kiedy w środku nie znalazł stołów, jak przypuszczał, tylko wszystkich uczniów i nauczycieli. Byli porozkładani na materacach, kocach, niektórzy siedzieli tak po prostu na podłodze, pod ścianą, czy jeszcze gdzieś indziej. Panował ogólny chaos, choć w tym chaosie znajdowały się jednostki, które były przerażające ciche i puste. Gdzie ktokolwiek z jego drużyny? Gdzie oni wszyscy są? Cholera… Ruszył od razu przed siebie, rozglądając się nerwowo. Nikogo nie widział. Żadnej żywej Australijskiej duszy. Po prostu nic. Och. Math! Już chciał do niej podejść, ale była z Kaiem, poza tym wydawało się, że oboje są dziwnie… Smutni? Pogrążeni w czymś? Może zmęczeni? Nieważne. Byli zdrowi, a poza tym nie będzie im przeszkadzał, po prostu potem… Potem z nimi porozmawia. W oczy rzuciła mu się szybko Curtis, która chyba z kimś nawet rozmawiała. Ale to nic. Do Curtis musiał po prostu podejść, żeby zapytać o to czy o tamto. A przy okazji… Dobrze, że jej również nic się nie stało.\n-Curtis! – zawołał, gdy zbliżał się do niej żwawym krokiem. Nie miał oczywiście pojęcia, że osoba, z którą rozmawiała, zapewne teraz nieco się poplącze w tym wszystkim, bo myślała, że to Laura. –Dobrze, że tu jesteś. Co się stało? Czemu tu wszyscy siedzimy? W ogóle jak tu dotarliśmy?\nMoże jak na początek zadał nieco zbyt wiele pytań, ale to nic. Po prostu musiał wiedzieć, by choć trochę nie uspokoić. Nie miał pojęcia, jak bardzo złe wieści na niego czekają.\nRe: Wielka Sala Pon Sie 19 2013, 21:16;\n/ Przed spotkaniem z Robertem\nLucy nie potrafiła zrozumieć tego co się działo w wielkiej sali. Jak co roku wszystko powinno zacząć się od ceremonii przydziału, ale dziś było trochę inaczej. Najbardziej zszokowała ją sytuacja kiedy do Wielkiej Sali wpadła grupa pielęgniarek i zaczęła zajmować się rannymi. Lucy siedziała przy swoim stole i obserwowała to co robiły. Dowiedziała się także o kilku porwanych osobach i o jakimś ataku. Skrzywiła się, bo już od pewnego czasu słychać o atakach wilkołaków. Uczyła się o o nich i gdzieś w głębi bała się, że to kiedyś spotka ją. Współczuła także chłopakowi, który martwił się o swojego brata. Podobno został porwany, ale ministerstwo już się tą sprawą zajęło. Pomyślała o mamie i czuła, ze może mieć niedługo bardzo dużo pracy.\nRozejrzała się po swoim stole szukając Gweny, ale w tym tłumie nigdzie nie mogła jej znaleźć a szkoda, bo nie chciała siedzieć tutaj sama. Ucieszyłaby się gdyby mogła stąd wyjść, bo nie potrafiła tak bezczynnie siedzieć i słuchać o tym, że inni gdzieś tam są, ranni a ona nie może nawet im pomóc. Westchnęła spuściła głowę starając się nie słuchać otaczających jej rozmów.\nRe: Wielka Sala Pon Sie 19 2013, 21:54;\nOdpowiedź Cornelii nie była tym, co Skylar chciała usłyszeć, to było oczywiste. Jednocześnie nie była też złą. W końcu skoro nic o nich nie było wiadomo, to jednocześnie było wiadomo że nie zaginęli. Jasne, że wszędzie panował chaos, roztrzęsieni uczniowie krzątali się i w ogólnym zamęcie ciężko było coś ogarnąć, ale przecież nauczyciele nie mogli być aż tak głupi żeby nie policzyć wszystkich podczas wprowadzania ich do wielkiej sali. Z drugiej strony nie mogła też mieć pewności, że jej przyjaciele nie wpadli na podobny pomysł co ona i Theodore i nie przedłużyli sobie wakacji, tym samym nie znajdując się w nieszczęsnym pociągu. Ba, być może nawet jeszcze nie dotarli do zamku i wciąż żyli w błogiej nieświadomości, bezpieczni gdzieś poza zasięgiem lunarnych?\nGdybanie było bezsensowne, więc dziewczę potrząsnęło głową, próbując wyrwać się z zatrwożonych myśli.\nSkrzatowi podziękowała, nie wpadając w tym momencie na kompletnie nic, co mógłby jej zaoferować. No chyba że szklaneczkę whisky i jakiś mocny hasz na uspokojenie, ale tego przecież nie mógł zrobić. No, chyba. Skylar spojrzała na Corni, biorąc głęboki oddech i próbując uśmiechnąć się pokrzepiająco. - Poza ogólną paniką, to sprawa chyba nie wygląda tak źle. Wydaje mi się, że najgorsze co mogło się stać, już się stało. Zresztą chyba nikt nie byłby tak głupi, żeby atakować drugi raz tej samej nocy, kiedy został wprowadzony stan najwyższej gotowości. Po prostu by im się to nie udało, więc wydaje mi się, że możemy odetchnąć spokojnie i zażyć trochę snu. - mruknęła, machinalnie drapiąc spoczywającego w jej ramionach szopa za uszkiem. - Teraz przeproszę cię, ale muszę zdobyć materac, koc i jakieś wolne miejsce. Postaram się ciebie potem znaleźć, ale na razie chciałam się jeszcze przejść po sali, sprawdzić czy kogoś jeszcze uda mi się znaleźć. Trzymaj się kochana, do zobaczenia później. - dodała, już rozglądając się za skrzatami, u których można było odebrać posłanie. Chciałaby pogadać z Corni dłużej, ale była zwyczajnie zbyt rozkojarzona i najwyraźniej owo rozkojarzenie nie miało zamiaru ustąpić do momentu, kiedy przekona się, że wszyscy jej znajomi są bezpieczni. A stanie w jednym miejscu nie sprzyjało poszukiwaniom. Zatem pożegnała jeszcze raz koleżankę, po czym oddaliła się w kierunku wyjścia, gdzie wciąż znajdowało się kilka wolnych materaców, wydawanych przez kilka szybko uwijających się skrzatów.\nElliott wkroczył do Wielkiej Sali z dwoma pierwszoroczniakami, przerażonymi nie mniej niż on sam. Podążał za tłumem, by ostatecznie stanąć gdzieś pod ścianą i wysłuchać mowy dyrektora, a potem wyjść na środek. Wszystko wydawało się jakby wyrwane z kontekstu. Albo jakiejś książki, bajki. Może to wszystko nie działo się naprawdę, może to wyjątkowo złośliwy sen, może kolejny kawał jego braci, a może... może rzeczywistość. Podczas drogi do zamku zachował grobową ciszę, patrzył tępo przed siebie i miał się z pewnością gorzej, niż pozostali jego koledzy. Raz po raz do oczu napływały mu łzy, choć przecież nie wypada mu płakać. W tej chwili nie myślał nawet o tym, że zachował zimną krew i udało mu się opatrzyć rany dwojga uczniów. Nie myślał również o kłótni z Charlotte, choć niewątpliwie później będzie zachodził sobie w głowę, że to nieładnie się kłócić, zwłaszcza w obliczu takiego niebezpieczeństwa. Jednak nie teraz. Teraz stał obok innych prefektów, patrząc na tłum zgromadzony w sali, coraz bardziej czując, że zaszła jakaś pomyłka. Nie powinien być wytypowany do tak odpowiedzialnej funkcji, nie kiedy w Hogwarcie działy się takie rzeczy. Nie nadawał się do tego, trząsł się cały, ręce mu drżały, głos załamywał... Zapomniał już, że przecież pomógł, mimo wszystko nie dał panice zapanować nad sobą. Zapomniał o tym. Przed sobą widział tylko poranione kończyny Roberta i Marigold, przerażone twarze uczniów. Przed oczami stawała mu także roześmiana twarz pielęgniarki bądź wyraz pełen dezaprobaty, kiedy znów wracał poharatany z wypraw z braćmi. Nawiedzała go również wizja śmierci uczennicy Red Rock, której co prawda nie znał, ale współczuł jej całym swoim serduszkiem. Gdyby miał siłę, pewnie by się rozpłakał. Tymczasem wpatrywał się pustym wzrokiem w posadzkę, ale później ktoś pstryknął mu przed oczami, żeby zajął się innymi. A później sobą.\nDał jakiemuś przerażonemu drugoroczniakowi koc i zapewnił, że wszystko będzie w porządku. Nie wiedział, czy to złudne nadzieje, czy naprawdę wszystko się ułoży i zagrożenie zniknie. Był tak zmęczony, że nie zauważał nawet przepoconych dłoni, ani dziwnie wilgotnych oczu. Czy z Cedrikiem wszystko w porządku? Drake, wracaj... Kayle? Raphael? Charlotte? Gdzie jesteście? Halo, Elliott! Weź się za siebie!\nDostrzegł w tłumie Kanadyjkę i podszedł do niej. Słowa nie chciały przejść mu przez gardło, był przerażony, wciąż bardzo przerażony i roztrzęsiony, ale opanował się, nie widać było prawie tego strachu, który gotował się w środku.\n- Kayle, wszystko dobrze? Powiedz, że wszystko dobrze! I uważaj na siebie, odtąd będziemy wszędzie chodzić razem, bylebyś była bezpieczna! - powiedział to wszystko niemal błagalnym tonem, a głos drżał mu. Starał się to opanować.\nDostrzegł w tłumie przyjaciółkę, Charlotte, z którą się pokłócił w pociągu. Siedziała razem z Lailą i Melody. Dopiero teraz przypomniał sobie o tej kłótni i było mu bardzo żal. Podszedł do nich chwiejnym krokiem, modląc się w duchu, by nie wyglądał na tak przestraszonego, jakim jest w rzeczywistości. Chciał to wszystko wyjaśnić i przeprosić. Chwycił Kayle za rękę i wiele nie myśląc, skierował się w kierunku dziewczyn, trzymając dłoń Kanadyjki w mocnym uścisku, aby tłum ich nie rozdzielił. Ani nikt inny. Nawet wilkołaki.\n- Wszystko dobrze? Jejku... To jest jak zły sen - powiedział roztrzęsionym głosem, przymykając na chwilę powieki. To nie było dla niego. Zapomniał o wszystkich manierach, zapomniał przedstawić Kayle, zapomniał... Zapomniał już, że istnieje inne życie, życie, w którym nie ma żadnych ataków. I stanu wyjątkowego, bo chyba to przerażało go najbardziej. Skoro ogłosili ów stan, to musiało dziać się coś doprawdy strasznego. I nie mógłby w tym momencie myśleć o planowaniu podróży dookoła świata, ani niczym innym.\nOby wszystko wróciło do normy.\nRe: Wielka Sala Pon Sie 19 2013, 22:03;\nSiedziała przy ścianie w Wielkiej Sali. Wzgardziła materacami, kocami, jedzeniem, piciem i czyimkolwiek towarzystwem. Było jej niewygodnie, drętwiała z zimna, ale nie miała siły chociażby pomyśleć o zmianie pozycji, tak samo jak o czymkolwiek innym. Wbijała puste spojrzenie w przestrzeń i starała się nie zwracać uwagi na skręcający się żołądek, który już wcześniej agresywnie pozbył się swojej zawartości w buncie przeciw temu, co dziś się działo. Nie tylko w pociągu, ale i w jej głowie.\nTo miała być spokojna podróż. To miała być, do kurwy nędzy, najspokojniejsza podróż w historii. Tym razem nie spóźniła się na pociąg, nie zgubiła się, nie musiała prosić nikogo o podwózkę, a jednak wbrew jej wszelkim błaganiom, kierowanym do czegokolwiek zawieszonego w próżni, co mogłoby ją usłyszeć, dzisiejsza wycieczka plasowała się na drugim miejscu listy najgorszych.\nMiało być fajnie. Zatroszczyła się o to. Przed wyjściem z mieszkania ze swoimi bagażami odliczyła dokładnie kilkanaście tabletek, znalezionych w pokoju Olivera, który, jak podejrzewała, miał zamiar je opylić - co za szkoda - by zaczęły skręcać jej mózgiem w odpowiednim momencie. Była tego poranka niebywale optymistycznie nastawiona, wszystko miało pójść gładko, wszystko miało być jak zwykle.\nNie było. Gdy zgasły światła, okazało się, że ta trochę inna podróż też miała wymsknąć się spod kontroli.\nWirowanie, spadanie, wrzaski, upiorne twarze, wycie, wirowanie, wrzaski, mordowane sarny, spadanie, wirowanie, spadanie, upiorne twarze, trzewia, spadanie, wrzaski, wycie, spadanie, wszystko w nieskończoność, a ona nie potrafiła zapanować nad paniką, nie potrafiła przestać krzyczeć i trzymać się za głowę jeszcze na długo po tym, jak światła zapaliły się z powrotem, nakręcając swoim badtripem atmosferę przerażenia w swoim przedziale, co z kolei jeszcze bardziej nakręcało ją.\nNa stacji w Hogsmeade dowiedziała się o dwóch ofiarach śmiertelnych i dwóch porwanych uczniach, a na widok kilku osób umazanych krwią nie wytrzymała i zgięła się w pół, szybko uciekając tylko przed wzrokiem uczniów, którzy nie mieli prawa widzieć jej w tym stanie i którzy na szczęście byli chyba zbyt zaaferowani, by zwrócić na nią uwagę.\nPóźniej znalazła się już w Wielkiej Sali, nie pamiętając zbyt wyraźnie, jak to się stało, że tam dotarła. Powozy, wiadomo. Testrale; kolejne mdłości, tym razem zduszone. W powozie siedziała z głową w dole, nawet nie wiedząc, z kim go dzieli.\nWięc siedziała, no właśnie, bezmyślnie wodząc wzrokiem po sali. I w pewnym momencie jej wzrok padł na Charlotte. Nie myślała, kiedy wstawała, przemierzała dzielącą je odległość.\n- Lots... mogę cię na chwilę prosić? - mówiąc to też nie myślała, przy okazji ignorując ludzi, z którymi Windsor akurat rozmawiała. Dopiero w chwili oczekiwania na jej odpowiedź jej mózg się uruchomił i starał się przekonać ją do odwrócenia się na pięcie i pospiesznego oddalenia się. Jego wniosek jednak nie przeszedł i Charlie dzielnie stała, czując się obco i absolutnie nie rozumiejąc tego, co robi.\nRe: Wielka Sala Pon Sie 19 2013, 22:19;\nCharlotte nie była wierną fanką jakichkolwiek wpisów Obserwatora Hogwartu - ba, nawet wolała je omijać szerokim łukiem, dlatego też ciekawostki o życiu Laili, które ów Obserwator wypisywał na swoim wizbooku były dla Brytyjki jedną wielką tajemnicą. Jedyne, czego Lotta o swojej kuzynce mogła się tak naprawdę domyślać to jej chęć do ucieczki. Że czekała tylko na ukończenie podstawowego toku nauki, aby móc jak najprędzej się stąd zabrać. Oczywiście Windsorówna nie miała najmniejszego zamiaru jej na to pozwolić, bowiem mieściło się to w zakresie "negowania jakichkolwiek przejawów Puchońskiej mentalności zaobserwowanych u Laili". W jej sprytnym planie mieściło się subtelne namówienie kuzyneczki na studia, dzięki którym młoda będzie miała rozszerzone horyzonty w czarodziejskim świecie. Ale, ale! Żeby ów wspaniały zamysł mógł wejść w życie, Charlie musiała dowiedzieć się od samej Howett, co to tam u niej siedzi w głowie. Ów nadchodzący rok wydawał się na takie wyciąganie informacji wręcz idealny. I o ile brzmi to jak chęć wykorzystania siedmiorocznej do własnych celów, to było to wszystko układane dla jej dobra! No ale nic. Szatynka przyjęła całusa w policzek nieco zdziwiona, bowiem była pewna że Laila wiedziała bardzo dobrze, jak to wszystko z nią jest. Takie przyjacielskie czułości nie były przez Lots odbierane jako czysto przyjacielskie gesty. Widać to było chociażby przez wyraz zbicia z tropu połączony z delikatnym rumieńcem na twarzy. Brązowe oczy wbiły się w swoje szaroniebieskie odpowiedniki, które akurat wtedy badały całą Brytyjkę od stóp do głów. Całe szczęście instynkt samozachowawczy kazał jej parę chwil wcześniej naciągnąć koc na ramiona, dzięki czemu kuzyneczka miała raczej małe szanse na zauważenie jej podrapanej i nieco zakrwawionej szaty. Rana ciągle doskwierała, ale Windsorównie wcale nie spieszyło się do jej zaleczenia. W międzyczasie Melody stwierdziła, że musi pójść kogoś poszukać. Lotta pokiwała głową i pożegnała dziewczynę, obserwując jak ta idzie w sobie tylko znanym kierunku. To wtedy właśnie szatynce w oczy rzuciły się znajome twarze z przedziału. Robert i Camille. Czyli byli cali i zdrowi, na szczęście. Charlotte odetchnęła z ulgą, spoglądając z powrotem na Lailę.\n- Biedna... - mruknęła, wyciągając dłoń aby pogłaskać dziewczynę po jej głowie. Oczywiście odnosiła się tutaj do widoku jakieś panny skąpanej we własnej krwi. Nikt nie powinien czegoś takiego widzieć, zwłaszcza jeśli ma wrażliwy umysł i takie rzeczy odbijają się w jego psychice na całe życie.\n- To z naszego przedziału porwali chłopaka, więc... Martwię się, że mnie wezmą na jakieś przesłuchanie, czy coś. Najlepsze jest to, że mnie nawet tam wtedy nie było i dowiedziałam się o tym od Melody i Camille... A Elliott był gdzieś w tej waszej zbieraninie prefektów, prawda? Cholera, nie powinnam się z nim wtedy... - i w tym momencie Charlotte podskoczyła, wystraszona krzykiem nauczycielki. Aż myślała, że dostanie zawału, kiedy spoglądała na podium nauczycielskie, gdzie jeszcze stał Bruno.\n- Widzisz? O tym mówiłam! Co mam robić, Laila? Przecież mnie wtedy nie było w przedziale, ale jestem wpisana jako obecna... - urwała, spoglądając znowu w bok. Nie dość, że zobaczyła płaczącą Clarę, którą powinna chyba w jakiś sposób pocieszyć (całe szczęście podeszła do chłopaka, na którym podobno jej zależało, więc było okej), to w tle zamajaczył jej Charles. Ten sam Charles, który miał przecież tak dużo wspólnego z małą kuzyneczką! Windsorówna nie mogła ot tak puścić jego obecności mimo oczu, więc szturchnęła Howett i palcem pokazała na wędrującego Cartwrighta. Była pewna, że blondynka zechce do niego od razu pobiec, więc nawet nie oczekiwała od niej jakichkolwiek przeprosin. Po prostu oczekiwała, aż zerwie się z miejsca. Ale to wtedy przyszedł Elliott z jakąś zupełnie nieznaną dziewczyną. Ona nawet Charlotte nie obchodziła. Nie obchodziło jej również to, co Ellie w ogóle mówił. Gryfonka zerwała się z miejsca i poleciała go przytulić. Twarz schowała w jego drobnych ramionach, myśląc przez chwilę nad tym, co chciała powiedzieć. Jak miała go przeprosić za swoje idiotyczne nastawienie. Łatwo się domyślić, że zastanawianie się wcale jej nie wychodziło, więc stała tak, tępo w niego wtulona, jakby miała się tam rozpłakać. Ale do płaczu było jej bardzo daleko.\n- Panie Elliocie Bennecie, prefekcie domu Hufflepuff... - zaczęła, biorąc przedtem głęboki wdech. Taką formę wypowiedzi preferowała ponad wszelkimi innymi, kiedy była pewna że ciężko jej będzie sklecić jakiekolwiek zdania. Uważała to za dobrą przykrywkę dla swojej bezradności.\n- Nosz cholera, przepraszam cię głupku, rozumiesz? - skończyła wreszcie, podnosząc najpierw głowę, aby spojrzeć przyjacielowi w oczy. I ot, jak za dotknięciem różdżki, jej wspaniała forma mówienia poszła w las.\n- Byłam taka głupia, przecież jesteś prefektem, zresztą jesteś już pełnoletni i... - urwała po raz kolejny, kiedy do całej grupki podeszła Charlie. Ta sama Charlie, która jeszcze niedawno udawała, że cały ten okres, kiedy to bezczelnie odmawiała przyjęcia do siebie faktu, że jej przyjaciółka imieniem Charlotte w ogóle istnieje, miał miejsce. Szatynka patrzyła na nią beznamiętnie, kładąc dłoń na swojej ranie. Był to oczywiście nieco debilny pomysł, bo wspomniane miejsce od razu zaczęło bezlitośnie piec, ale z drugiej strony okazał się on genialny. Windsorówna momentalnie się ocknęła i pokiwała do blondynki głową.\n- Trzymajcie mi miejsce, dobra? Zaraz wrócę. - powiedziała bardziej do Elliotta i jego znajomej, niż do Laili, bo ta powinna już dawno być zajęta rozmową z Charlesem. Tak czy inaczej, Brytyjka poszła ze swoją "przyjaciółką", gdziekolwiek tej się zachciało. Czemu? Och, tego sama nie wiedziała, ale jedno było pewne - nie miała zamiaru się odzywać. Skoro to Charlene chciała rozmawiać, to niech rozmawia. Lots - którą poirytowało też trochę nazywanie jej w ten sposób - może nawet odpowie raz lub dwa.


Hipnoza - Terapia uzależnień nad morzem w Dziwnówku.\nJak działa hipnoza? W jaki sposób terapia hipnozą może być skuteczna? Wiele nieporozumień bierze się z niewłaściwego przedstawiania hipnozy w szukających sensacji filmach, książkach itp. Jednak ta tzw. hipnoza sceniczna ma niewiele wspólnego z prawdziwą hipnozą. Terapia hipnozą może być skuteczna pod warunkiem, że przeprowadza ją właściwie przeszkolony terapeuta.\nLeczenie alkoholizmu hipnozą w kameralnym ośrodku w Dziwnówku, nad morzem. Odpowiedni klimat,wspaniała, życzliwa atmosfer, jaką otrzymasz w naszym ośrodku znacznie wspomaga zarówno terapię jak i hipnozę.\nPewnie wiecie, że mamy dwa umysły: umysł świadomy i nieświadomy, zwany też podświadomością.\nUmysł świadomy jest analityczny i racjonalny, to on odpowiada za znalezienie przyczyn problemów i ich sposobów ich rozwiązania.\nNatomiast umysł nieświadomy to część nas odpowiedzialna za kreatywność i twórczość, w nim powstają nasze emocje i nawykowe zachowania.\nWynika z tego wprost, że próby rozwiązywania problemów emocjonalnych metodami stosowanymi przez umysł świadomy najczęściej się nieskuteczne.\nJeżeli chcesz skutecznie przeprowadzić zmianę, należy się skomunikować bezpośrednio z nieświadomym umysłem, na przykład stosując hipnozę.\nPodczas hipnozy przemawiam do Ciebie na dwóch poziomach, osobno mówię do Twojego świadomego umysłu i osobno do nieświadomego.\nDzięki temu, Twój umysł świadomy rozpozna problem, a umysł nieświadomy znajdzie rozwiązanie, które sprawi, że leczenie alkoholizmu hipnozą będzie naprawdę skuteczne. W odpowiednim momencie Twój umysł podpowie Ci jak powinieneś postąpić, zgodnie z wcześniejszą sugestią. Sugestią, którą otrzymałeś podczas seansu hipnozy.\nZadzwoń po więcej szczegółów: 606 494 846 https://www.psychoterapia24.pl/oferta-dla-osob-uzaleznionych/


ROZMOWY ZE SMAKIEM, to miejsce gdzie spotkasz ciekawe osoby, które może podobnie jak mnie zainspirują Cię swoją pasją i zabierzesz stąd coś dla siebie. Spotkania i rozmowy z ludźmi są jednym z „mamucich przysmaków”, zatem zapraszam, zasiądź wygodnie i rozgość się!\n♥ “Z miłości do pięknych przedmiotów”\nRozmowa z Magdą Nowak-Skorupą właścicielką pracowni ceramicznej Manopracownia.\n♥”Szkocja, Szkocja i jeszcze raz Szkocja…”\nRozmowa z Justyną Wiśniewską właścicielką Biura Podróży lemon&lime\n♥ “Odmień swoje życie sztuką”\nRozmowa z Katarzyną Bruzdą-Lecyk, właścicielką pracowni ILUMINATORNIA.\n♥ “Pisania można się nauczyć”\nRozmowa z Marią Kulą, redaktorem.


kinkiet izza AZzardo\nStrona główna > Kinkiety>Kinkiet Izza white AZzardo\nPrzedstawiamy Państwu kinkiet Izza White. Lampa Izza White wykonana jest z metalu oraz szkła w kolorze białym.\nŹródło światła: G4 1 żaróka o mocy 20W 12V (dołączone)\nto nowoczesny produkt, który rozświetli wnętrze każdego pomieszczenia. Lampy Azzardo już od wielu lat zaskakuje nas swoimi designami. W przypadku kinkietu Izza White design prezentuje się znakomicie. Nowoczesna Lampa posiada charakterystyczną szpilkę na spodzie, która całemu kinkietowi nadaje z daleka wyglądu tulipana. Produkt jest prestiżowy i nowoczesny.\nto lampa doskonale nadaje się do sypialni lub nawet szerokich korytarzy. Źródła światła w tej lampie to jeden halogen typu G4 o maksymalnej mocy 20W 12V - jak wiadomo halogen daje bardzo jasne, ale nie jaskrawe światło, zatem wykorzystanie go w kinkietach to znakomite rozwiązanie. Kinkiet Izza White jest produktem wytrzymałym i odpornym na uszkodzenia mechaniczne. Producent daje dwuletnią gwarancję na ten produkt i dołącza halogen do zestawu. Jeden z najlepszych kinkietów w Polsce.


Serwis, naprawa laptopów Lenovo Poznań\nLenovo jest uważane za jedną z największych, odnoszących sukcesy firm technologicznych, która projektuje, rozwija, produkuje i sprzedaje komputery osobiste słynące z linii notebooków ThinkPad i Yoga. W 2015 roku Lenovo było największym na świecie dostawcą komputerów osobistych pod względem sprzedaży jednostkowej.\nJeśli szukasz eksperta, a jednocześnie najtańszej naprawy i serwisu Lenovo w Poznaniu, to trafiłeś we właściwe miejsce. Yeto serwis komputerowy oferuje specjalistyczne i dedykowane usługi naprawy produktów Lenovo z najbardziej opłacalnymi rozwiązaniami naprawczymi dla wszystkich modeli, zarówno starych, jak i nowych. Zadzwoń do nas pod numer 732 900 555 i umów się na konsultację z jednym z naszych ekspertów ds. napraw.\nYeto Services to jedno z wiodących centrów naprawy laptopów Lenovo w Poznaniu, z ponad 25-letnim doświadczeniem w branży. Z siedzibą w centrum Poznania świadczymy usługi naprawy laptopów na terenie całej Polski. W Yeto Services mamy jeden z najlepszych zespołów w branży, składający się z profesjonalnych inżynierów sprzętu i wyszkolonych techników, którzy używają najbardziej zaawansowanych narzędzi do naprawy Twojego niesprawnego laptopa Lenovo po bardzo konkurencyjnych cenach. Zapewniamy szybką realizację usług, szczególnie jeśli nasi klienci znajdują się w Poznaniu, a usługi diagnozy następnego dnia po odebraniu przesyłki dla innych klientów w Polsce.\nDoświadczanie problemów, takich jak spowolnienie, niestabilność i awarie systemu; uruchomienie lub wznowienie pracy komputera zajmuje znacznie więcej czasu; Twoja przeglądarka nagle zamyka się lub przestaje odpowiadać; brak wyświetlania wideo na wyświetlaczu LCD; niezadowalający obraz wideo na wyświetlaczu LCD; zniekształcone lub zakodowane wideo na ekranie laptopa; rozlana woda lub płyn uszkodzony laptop Lenovo, wiele obrazów lub losowe znaki na ekranie; przegrzanie laptopa; system może się zawieszać lub blokować z przerwami, system w ogóle nie jest zasilany lub laptop Lenovo nie uruchamia się do normalnej konfiguracji. Od najbardziej skomplikowanych problemów na poziomie komponentów i problemów z płytą główną i dyskiem twardym, możemy poradzić sobie z prawie wszystkimi problemami, które dotyczą Twojego laptopa Lenovo.\nNasze oferty naprawy komputerów Lenovo w Poznaniu\nNaprawa gniazda DC Lenovo – laptopy Lenovo są często podatne na problem z luźnym gniazdem DC. Jeśli mocno obciążasz gniazdo DC i nie będzie się już ładować, rozważ jego naprawę lub wymianę. Yeto serwis laptopów oferuje naprawy gniazd Lenovo DC, a także inne naprawy i usługi w Poznaniu.\nNaprawa płyty głównej Lenovo — awaria płyty głównej może spowodować, że cały komputer przestanie działać. Przynieś do nas komputer, a my sprawdzimy i naprawimy Twoją płytę główną.\nNaprawa i wymiana LCD Lenovo – Czy Twój laptop ma uszkodzony ekran lub wielokolorowe linie blokujące części ekranu? Czas na naprawę ekranu LCD! Aby uzyskać najlepsze naprawy Lenovo w Poznaniu, zadzwoń do Yeto Services naprawa komputerów.\nNaprawa i wymiana podświetlenia Lenovo – Podświetlenie LCD jest odpowiedzialne za to, aby ekran był jasny i wyraźny. Jeśli podejrzewasz, że Twój wyświetlacz LCD nie działa dobrze, nasi eksperci mogą go naprawić lub wymienić, w zależności od sytuacji.\nNaprawa i wymiana klawiatury laptopa Lenovo – Brakujące klawisze klawiatury? Zepsuta i niereagująca klawiatura? Zadzwoń do nas i napraw to! Oferujemy wyłącznie najlepsze naprawy komputerów Lenovo w Poznaniu.\nWymiana touchpada Lenovo – Czy touchpad przeskakuje podczas przewijania? Touchpad zawiesza się i przestał działać? Możemy wymienić touchpad, dzięki czemu będziesz mógł bezproblemowo korzystać z laptopa.\nWymiana falownika, świetlówki Lenovo – wyblakłe obrazy na ekranie? Może to być wskazówka, że twój falownik wymaga naprawy lub wymiany. Zadzwoń do Yeto Poznań serwis laptopów, a nasi eksperci naprawią to.\nUsuwanie wirusów i programów szpiegujących Lenovo – Oferujemy najlepsze usuwanie wirusów i programów szpiegujących w Poznaniu. Nasi eksperci wiedzą, jak skutecznie identyfikować wszelkiego rodzaju złośliwe oprogramowanie i jak je usuwać. Dla Yeto Services Poznań nie ma skomplikowanego usuwania wirusów komputerowych.\nAktualizacje komputerów stacjonarnych i laptopów Lenovo – Nasze dedykowane aktualizacje Lenovo gwarantują 100% zgodność z Twoimi systemami komputerowymi.\nNie zadowalaj się tanią, ale zawodną usługą naprawczą. Yeto Services naprawa komputerów zapewnia najwyższą wartość dla czasu i pieniędzy naszych klientów. Nasi technicy są certyfikowani i mają duże doświadczenie we wszelkiego rodzaju naprawach komputerów i są w stanie wykonać to dobrze za pierwszym razem. Zawsze możesz sprawdzić, co nasi zadowoleni klienci mają do powiedzenia o naszych usługach w ogólnie dostępnych opiniach klientów.\nProfesjonalna naprawa notebooków Lenovo i przystępne ceny\nW ramach naszych specjalistycznych usług naprawy laptopów w Poznaniu udostępniamy również wyjątkowe usługi modernizacji i wymiany laptopów Lenovo. Oferujemy także w sprzedaży tanie laptopy poleasingowe. W naszym asortymencie posiadamy pełny zapas oryginalnych części zamiennych i urządzeń peryferyjnych Lenovo. Usługi, które oferujemy w ramach naszych usług naprawy i modernizacji laptopów Lenovo w Poznaniu, obejmują między innymi:\nInstalacja i aktualizacja oprogramowania komputera\nKonfiguracja Internetu i sieci Lenovo — Jeśli szukasz pomocy w konfiguracji połączenia internetowego, poczty e-mail lub naprawianiu problemów sieciowych z komputerem Lenovo, zadzwoń do nas, a naprawimy to za Ciebie.\nOdzyskiwanie danych i plików Lenovo – Bardzo często zdarza się, że ludzie zapominają hasła logowania do komputera i przypadkowo usuwają pliki i inne dane ze swojego komputera. Nie panikuj! Nadal może istnieć sposób na odzyskanie tego, co straciłeś . Zadzwoń do nas pod numer 732 900 555, a zobaczymy, co możemy zrobić.\nInne naprawy laptopów Lenovo\nPrzegrzewanie laptopa Lenovo\nEkran LCD laptopa Lenovo jest bardzo przyciemniony lub ciemny\nWyświetlacz jest widoczny tylko na monitorze zewnętrznym, ale nie jest widoczny na monitorze laptopa Lenovo\nEkran LCD laptopa Lenovo się nie włącza\nEkran LCD laptopa Lenovo jest pęknięty\nProblem z GPU lub kartą graficzną laptopa Lenovo i zniekształcony wyświetlacz\nNaprawa zasilaczy laptopów Lenovo\nWymiana luźnych lub uszkodzonych zawiasów Lenovo\nWymiana żarówek Lenovo LED i CCFL\nAktualizacja i wymiana napędu optycznego Lenovo (DVD-RW - nagrywarki DVD)\nNaprawy gniazd zasilania AC/DC Lenovo\nWymiana w Lenovo uszkodzonych lub pękniętych części plastikowych (osłona LCD i pokrywa dolna)\nNaprawy wycieków płynów Lenovo (cola, woda, kawa, herbata, wino itp.)\nWewnętrzne czyszczenie Lenovo z kurzu i cząstek\nNaprawy płyt głównych na poziomie komponentów Lenovo\nInne naprawy oprogramowania Lenovo\nUsługi tworzenia kopii zapasowych danych i plików z laptopa Lenovo\nPrzenoszenie danych na nowy dysk twardy lub nowy laptop Lenovo\nRozwiązania dla wolno działających laptopów Lenovo\nRozwiązania i naprawy niebieskiego ekranu zgonów (BSOD) i objawów zamrażania\nInstalacja sterownika laptopa Lenovo\nNiestandardowy komputer Lenovo – Nie jesteś w pełni zadowolony ze swojego komputera lub laptopa Lenovo? Oferujemy najlepsze usługi i naprawy komputerów Lenovo w Poznaniu. Obejmuje to komputery budowane na zamówienie. Wszystko, co musisz zrobić, to podać nam specyfikacje, a w mgnieniu oka otrzymasz swój własny komputer.\nZawsze możesz odwiedzić nasz warsztat i przywieźć do nas swoje komputery Lenovo. Nasz serwis komputerowy przyjmuje zgłoszenia telefoniczne 7 dni w tygodniu od 8:00 do 19:00, a nawet w święta. Zadzwoń do nas pod numer 732 900 555 lub napisz serwis@yeto.pl , a zaplanujemy dla Ciebie naprawę. Możesz również skorzystać z usługi dojazdu do klienta, dzięki czemu nie będziesz już musiał przynosić do nas komputera, my dostarczymy Ci nasze usługi. Gwarantujemy, że nasz serwis na miejscu będzie wolny od opłat za wezwanie i podróż i ewentualny transport komputera do zakładu.


Wakacje w Circa 39 w USA z Rainbow - Wczasy na Wakacje.pl\nWakacje.plWczasyStany Zjednoczone AmerykiFlorydaMiamiCirca 39\nKod oferty: WAK600310\nRegion: FlorydaOrganizator: RainbowKod oferty: WAK600310\nStylowy, butikowy hotel zlokalizowany w ścisłym centrum niesamowitego Miami Beach. Niedaleko obiektu znajdują się liczne restauracje, kluby i kawiarnie. Do lotniska w Miami około 17km.\nHotel usytuowany około 150m od szerokiej, piaszczystej plaży z białym piaskiem. Serwis plażowy dodatkowo płatny.


Kwas Hialuronowy | Blog kosmetyczny, beauty, moda, makijaże\nKwas hialuronowy o stężeniu 1% to uniwersalny kosmetyk, można go stosować\ndo twarzy, szyi, dekoltu, włosów do kremów i balsamów.\nWielocząsteczkowy i małocząsteczkowy zabezpiecza naszą skórę przed agresywnymi czynnikami zewnętrznymi oraz głęboko nawilża.\nDostępność : > Świat olejków <\nLub Silesia City Center na stosiku Aleja Będzińska.\nSzklane mieszczące w sobie 30ml produktu, dozowanie za pomocą pipety.\nCzęść z Was napisze, że kwas hialuronowy to nie kwas i, że nie wchłonie się tam gdzie powinien. Jakby tak przyjrzeć się składom kremów, które kupujemy to tym bardziej można to stwierdzić. Mimo, że panuje przekonanie nieprzenikanie kwasu hialuronowego wgłąb skóry myślę, że warto zatrzymać się przy tym poście\ni poczytać co to małe cudo potrafi zdziałać.\nKonsystencja to coś co przyciągnie wielu, ponieważ jest żelowa i niemal w chwili się wchłania i skóra jest przygotowana do przyjęcia innych produktów. Zauważyłem, ze kosmetyki nakładane na kwas hialuronowy również szybciej\ni lepiej wyglądają.\nSamo uczucie po dłuższym użytkowaniu rano i wieczorem dla mnie jest spektakularne, wiecie, ze jestem posiadaczem skóry wrażliwej, tłustej, trądzikowej\ni nadreaktywnej - nawet tak skóra potrzebuje ochrony i porządnej dawki nawilżenia.\nSkóra nawet po zmyciu tego produktu jest niesamowicie gładka aż chce się jej dotykać, pory stały się zwężone przez co podkład nie wygląda na " ściastkowany ".\nNawilżenie to coś co widać i czuć, zero uczucia ściągnięcia, zredukowana nadreakwtywność do tego stopnia, że nie jestem czerwony jak burak przez np. mróz.\nStosowałem ten kosmetyk również do maseczek i zauważyłem, iż skóra wchłania substancje aktywne maski o wiele bardziej niż tradycyjnie położona na zwilżoną skórę twarzy.\nciało , hialuronowy , kwas hialuronowy , naturalne kosmetyki , twarz , włosy


W przyszłym tygodniu prezydent Trump odwiedzi Nowy Jork |\nTrump i Turnbull wzięli udział w uroczystościach na pokładzie Intrepid Sea, Air & Space Museum. Prezydent USA i premier Australii uczcili 75. rocznicę powietrzno-morskiej bitwy stoczonej w dniach 4–8 maja 1942 r. na Morzu Koralowym w czasie II Wojny Światowej, pomiędzy połączonymi flotami USA (United States Navy) i Australii (Royal Australian Navy) a Japońską Cesarską Marynarką Wojenną.\n28 lipca prezydent przebywał na Long Island na spotkaniu z funkcjonariuszami organów ścigania.\nDonald Trump nie spędził nocy w swoim domu w Trump Tower, odkąd został zaprzysiężony na prezydenta USA.\n„Ciężko pracując z New Jersey, podczas gdy Biały Dom przechodzi długi planowany remont. W przyszłym tygodniu udaję się do Nowego Jorku na kolejne spotkania” – napisał Donald Trump na Twitterze.\nWizyta prezydenta w Nowym Jorku jest częścią tego, co Trump nazywa 17-dniowymi “pracowitymi wakacjami”, które rozpoczął w zeszły piątek w klubie golfowym w Bedminster w stanie New Jersey.\nZgodnie z zastępczynią rzecznika prasowego Lindsey Walters, prezydent Donald Trump pojawi się w Nowym Jorku w pierwszej połowie przyszłego tygodnia.\nPosted in: Aktualności Tags: Donald Trump, Nowy Jork, prezydent, wizyta


Ruda Śląska - MCK Sport sklep sportowy\nObwodowa Trasa Rowerowa w Rudzie Śląskiej to bardzo ciekawa atrakcja turystyczna. Ma 28 kilometrów długości. Na całej trasie znajdują się pomarańczowe znaki typu R4 z logo miasta. Szlak został stworzony w ramach budżetu obywatelskiego w 2015 roku. Prowadzi przez 10 z 11 dzielnic Rudy Śląskiej. Omija tylko Wirek. Umożliwia on rowerzystom łatwą i szybką komunikacją między dzielnicami. Poza tym pełni funkcję rekreacyjno-turystyczną. Obwodowa Trasa Rowerowa w Rudzie Śląskiej przede wszystkim prowadzi drogami asfaltowymi w ruchu ogólnym. W mniejszym stopniu są to drogi rowerowe, gruntowe i leśne. Obwodowa Trasa Rowerowa w Rudzie Śląskiej biegnie przez następujące miejscowości: Nowy Bytom – Bykowina – Kochłowice – Halemba – Bielszowice – Czarny Las – Ruda – Orzegów – Godula – Chebzie. Jest to pętla, więc można wystartować w dowolnym miejscu szlaku. Jeżeli zaczniesz zwiedzanie od Nowego Bytomia, to będziesz mógł zobaczyć na przykład plac Jana Pawła II z neoromańskim kościołem Świętego Pawła Apostoła. Ciekawe miejsca na szlaku to między innymi Park Dworski w Nowym Bytomiu oraz schron bojowy w Kochłowicach.\nKatolicki Parafialny Klub Sportowy „Halemba” w Rudzie Śląskiej\nW dniu 22 października 2001 roku przy Parafii Matki Boskiej Różańcowej powstał ten klub sportowych. Zostały utworzone cztery sekcje: siatkówki, gimnastyki sportowej, tenisa stołowego i turystyczna. Obecnie bardzo prężnie rozwija się również sekcja akrobatyki sportowej.\nMCK Sport- sklep internetowy z nartami\nW MCK Sport znajdziesz między innymi: buty narciarskie w różnych rozmiarach oraz narty All Mountain.\nMCK Sport / Gdzie nas znajdziesz? / Województwo śląskie / Ruda Śląska


Prosty przepis na pyszny bigos | Martyna smakuje\nMartyna 22. grudnia 2019\nOdkąd mieszkam zagranicą staram się propagować polską kuchnię. Nie jest to trudne, bo obcokrajowcy bardzo lubią nasze klasyki ? Moją ulubioną potrawą wśród dań niesłodkich jest bigos. Na równi z żurkiem, barszczem, uszkami, karkówką, łazankami itp. itd.\nBigustus, czyli bigos\nBigos nigdy nie smakuje tak samo. Ile domów, ile rodzin, tyle przepisów na to tradycyjne danie. W wielu domach łączy się kapustę kiszoną ze zwykłą. Suszone śliwki, miód lub cukier również są często spotykane w bigosie. Może dlatego prawdziwe jest stwierdzenie, że samo słowo wywodzi się z łaciny. „Bigustus” – bi gustus, czyli dwa smaki – słodki i kwaśny. Pierwsze wzmianki o bigosie pochodzą z XV wieku.\nSmak rodzinnych świąt\nWcześniej bigos na święta (Boże Narodzenie i Wielkanoc) robiły moje babcie. Teraz, kiedy babć zabrakło, postanowiłam sama postarać się o smak, który pamietam z dzieciństwa. U babci Zosi królował bigos klasyczny, bez żadnych specjalnych dodatków. Podstawą były dobre mięsa oraz suszone grzyby (w tym koniecznie prawdziwki). Właśnie taki tradycyjny smakuje mi najlepiej. Druga babcia dodawała dużo koncentratu z pomidorów. W moim bigosie znajdziecie troszkę z obu receptur.\nTakie proste, a takie dobre – bigos z chlebem\nPo światach bigos to doskonały pomysł na wykorzystanie resztek z lodówki. Resztki kiełbas, szynek czy boczku świetnie sprawdzą się w tym przepisie.\nKiedy w listopadzie odwiedziłam Polskę, od razu kupiłam lokalne warzywa i owoce. Poznałam rolnika, który sam robi ogórki i kapustę kiszoną. Kapusta smakowała wspaniale. Wróciłam z łupem do Berlina i przygotowałam pierwsze świąteczne danie, które zamroziłam by doczekało do grudnia.\nRegionalne produkty z Polski\n1 godzina, 50 minut/y\nIm więcej rodzajów mięsa, tym lepiej.\nMożna także dodać suszone śliwki pokrojone w paski. Najlepiej w tym samym czasie co kapustę.\nJeśli kapusta jest bardzo kwaśna, przelewamy ją wodą.\nWiele osób dodaje czerwone wino. Można dodać je wraz z kiszoną kapustą – wystarczy użyć 100 ml czerwonego wina i 150 ml wody zamiast 250 ml wody.\n500 g mięsa (u mnie schab z jelenia)\n500 g wędlin – szynka, kiełbasa, boczek itp. pokrojone w drobną kostkę\n2 garście suszonych grzybów (najlepiej w tym kilka prawdziwków)\nCebulę i mięso pokroić w kostkę. Zeszklić cebulę na w klarowanym maśle, dodać mięso i podsmażyć.\nDodać 500 ml gorącej wody, doprawić solą i pieprzem. Dodać połamane suszone grzyby, przykryć i gotować na małym ogniu przez 45 min. Dodać obrane, pokrojone na małe kawałki jabłko, ziele angielskie, kminek, liść laurowy i majeranek.\nDodać kiszoną kapustę ze szklanką wody, wszystkie wędliny i wszystko dobrze wymieszać. Kolejne 45 min. gotować pod przykryciem. Na koniec dodać 1 lub 2 łyżeczki koncentratu.\nZ czasem bigos nabiera smaku i aromatu. Najsmaczniejszy jest po kilku dniach, wielokrotnie podgrzewany.\nCheesecake z ciasteczkami spekulatius


woda – Z czym to się je?\nDieta receptą na długowieczność?\n22 listopada 2014 10 grudnia 2014 Paulina SycDodaj komentarz\nNiedawno miałam ogromną przyjemność prowadzić wykłady, o tym samym tytule, dla studentów Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Odbyły się one w Olkuszu, Miechowie, Wadowicach oraz Chrzanowie. Organizatorami wspomnianych wykładów było Stowarzyszenie MANKO oraz Głos Seniora.\nChciałabym również z Wami podzielić się najważniejszymi informacjami, które zawarłam w swojej prezentacji.\nCzytaj dalej „Dieta receptą na długowieczność?” →\nŚwiadome zakupy – woda mineralna\n27 sierpnia 2014 3 kwietnia 2015 Paulina Syc2 Komentarze\nCzytaj dalej „Świadome zakupy – woda mineralna” →\n21 Maj 2014 3 listopada 2015 Paulina Syc1 komentarz\nWoda jest jednym najważniejszych składników organizmu, niezbędnym do życia. Stanowi ona około 70% masy ciała. Woda występuje we wszystkich tkankach i płynach ustrojowych. Ilość wody w organizmie waha się w zależności od wieku, płci i zawartości tłuszczu. Dzieci i młode osoby mają zdecydowanie więcej wody w organizmie niż osoby starsze, kobiety oraz osoby otyłe. Czytaj dalej „Dlaczego woda jest taka ważna?” →


Statut Sercańskie Wspólnoty Świeckich\n§ 1\tSercańska Wspólnota Świeckich (dalej: SWŚ) jest ruchem apostolskim osób świeckich, które uczestnicząc w duchowości i misji Zgromadzenia Księży Najśw. Serca Jezusowego (Księża Sercanie), pragną aktywnie włączyć się w dzieło budowania Królestwa Serca Jezusowego w świecie.\n§ 2\tSWŚ realizuje swoje cele w ramach Projektu Apostolskiego Polskiej Prowincji Zgromadzenia Księży Sercanów (zob. Dyrektorium prowincjalne, nr 183) oraz we współpracy z innymi wspólnotami „Famiglia Dehoniana” działającymi w ramach struktur duszpasterskich Zgromadzenia w Europie i w świecie (zob. Carta di comunione della Famiglia Dehoniana, Rzym 2001).\n§ 3\tOsoby świeckie należące do SWŚ, wspólnie z członkami Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego, należą do Rodziny Sercańskiej, której duchowym ojcem jest Leon Jan Dehon, założyciel Zgromadzenia Księży Sercanów.\n§ 4\tŚwieccy członkowie SWŚ żyjąc w swoim środowisku rodzinnym, zawodowym i społecznym, starają się być apostołami Serca Jezusowego przez modlitwę, ofiarę, słowo, a przede wszystkim przez świadectwo życia.\n§ 5\tPodstawowe cele SWŚ:\na) Celem duchowo-formacyjnym SWŚ jest stałe pogłębianie życia chrześcijańskiego w wymiarze osobistym i wspólnotowym oraz wzajemna pomoc w dążeniu do ewangelicznej doskonałości, zgodnie z charyzmatem Zgromadzenia Księży Sercanów.\nb) Celem apostolsko-społecznym SWŚ jest czynny udział w apostolskich dziełach Kościoła i Zgromadzenia. Świeccy członkowie SWŚ są powołani do świadczenia o miłości Serca Jezusowego, „aby Boska Nowina o zbawieniu została poznana i przyjęta przez wszystkich ludzi na całym świecie” (Dekret Soboru Watykańskiego II o apostolstwie świeckich, nr 3).\n§ 6\tSWŚ patronuje Najświętsze Serce Jezusa, źródło życia i miłości względem wszystkich ludzi oraz Niepokalane Serce Maryi, otaczające ludzkość swą macierzyńską miłością. Ponadto patronami SWŚ są święci i błogosławieni, którzy odznaczali się pobożnością do Najświętszego Serca Jezusowego.\n§ 7\tSWŚ kierowana jest przez moderatora, który jest wspomagany przez Sekretariat Sercańskiej Wspólnoty Świeckich składający się z zakonników SCJ. Moderatora i członków Sekretariatu mianuje przełożony prowincjalny, za zgodą swojej rady, na czas swojej kadencji (zob. Dyrektorium prowincjalne, nr 181).\n§ 8\tModerator powołuje Radę Programową SWŚ, złożoną z zakonników SCJ i osób świeckich reprezentujących poszczególne grupy SWŚ.\n§ 9\tŚwieccy członkowie SWŚ realizują swoje powołanie i zadania we wspólnotach. Podstawową wspólnotą jest wspólnota lokalna, na czele której stoi animator oraz ksiądz opiekun duchowy.\n§ 10\tKsiędza opiekuna grup SWŚ działających w ramach parafii mianuje proboszcz danej parafii w porozumieniu z moderatorem SWŚ.\n§ 11\tCzłonkowie SWŚ mieszkający poza terenem parafii prowadzonych przez Księży Sercanów utrzymują stały kontakt z najbliższą grupą SWŚ i jej opiekunem, albo tworzą samodzielną grupę związaną z najbliższym domem zakonnym Księży Sercanów, lub też – za zgodą miejscowego proboszcza i pod kierunkiem animatora delegowanego przez moderatora SWŚ – tworzą grupę SWŚ na terenie parafii, w której mieszkają.\n§ 12\tOsoby, które formalnie nie należą do SWŚ, a są zainteresowane jej charyzmatem, mogą być zapraszane na wspólne modlitwy i spotkania w celu lepszego poznania sercańskiej duchowości.\n§ 13\tSzczególną okazję dla wyrażenia wzajemnej jedności oraz pogłębienia duchowości sercańskiej stanowią:\na) uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa;\nb) dzień urodzin (14 marca) i dzień śmierci (12 sierpnia) Czcigodnego Sługi Bożego O. Leona Dehona;\nc) liturgiczne wspomnienie bł. Jana Garcia Mendeza SCJ, męczennika;\nd) doroczne spotkanie całej SWŚ.\n§ 14\tWydatki związane z działalnością Sekretariatu i z działalnością SWŚ są pokrywane z funduszu Sekretariatu Sercańskiej Wspólnoty Świeckich, na który składają się dobrowolne ofiary członków i ewentualne dotacje z Polskiej Prowincji Zgromadzenia Księży Sercanów.\n§ 15\tDo SWŚ może należeć każdy katolik, który w sposób nieprzymuszony wyrazi wolę przystąpienia do tej wspólnoty i przejdzie odpowiednie przygotowanie.\n§ 16\tProgram przygotowania przed przystąpieniem do SWŚ obejmuje modlitwę i pogłębienie życia wiary, zapoznanie się z duchowością sercańską, Statutem SWŚ i wskazaniami duchowymi dla członków SWŚ, a także zaangażowanie się w życie i działalność lokalnej wspólnoty.\n§ 17\tPo przygotowaniu wstępnym kandydat kieruje na ręce animatora własnej wspólnoty pisemną prośbę o przyjęcie do SWŚ.\n§ 18\tPrzyjęcia do SWŚ dokonuje moderator lub osoba przez niego delegowana.\n§ 19\tAktem włączającym do SWŚ jest oddanie się Sercu Jezusowemu według określonej formuły oraz podpisanie karty przynależności.\n§ 20\tFormacja SWŚ podzielona jest na 3 etapy:\na) początkowy: „Zaznajomienie się z życiem sercańskim” – może trwać od kilku miesięcy do roku;\nb) pogłębiający (podzielony na trzy lata):\n– pierwszy rok: „Spotkać Jezusa Chrystusa z O. Dehonem” – ma za treść relację O. Dehona do Jezusa Chrystusa,\n– drugi rok: „Droga O. Dehona” – ma za treść powołanie i dar jedności O. Dehona w Kościele,\n– trzeci rok: „Dla życia świata” – obejmuje apostolstwo i wymiar społeczny u O. Dehona;\nc) formacja stała – dostarcza treści, które pomagają wytrwać w podjętych zobowiązaniach.\n§ 21\tKażdy członek SWŚ jest pierwszym i głównym odpowiedzialnym za własną formację.\n§ 22\tZgromadzenie Księży Najświętszego Serca Jezusowego będzie służyć pomocą w formacji osobistej i grupowej poszczególnych członków SWŚ. Posługa ta, za pośrednictwem wyznaczonych do tego celu zakonników sercańskich, prowadzona będzie przez:\na) animację grup SWŚ,\nb) kontakty osobiste i listowne,\nc) kierownictwo duchowe,\nd) organizowanie dni skupienia i rekolekcji,\ne) udostępnianie materiałów i publikacji na temat duchowości sercańskiej.\n§ 23\tPomoc w formacji stanowi oficjalny biuletyn SWŚ „Otwarte Serce”, który zawiera informacje o Zgromadzeniu Księży Sercanów, jego Założycielu, duchowości, aktualnych dziełach apostolskich Zgromadzenia, a także informacje z życia SWŚ.\n§ 24\tPrzynależność do SWŚ może ustać na skutek osobistej rezygnacji członka lub poprzez decyzję moderatora, podjętą po uprzednim upewnieniu się, że sposób życia danego członka rażąco odbiega od zasad chrześcijańskich i obowiązków określonych w statucie SWŚ.\n§ 25\tSpecyficzną formą przynależności do SWŚ jest Sercańskie Apostolstwo Modlitwy, które gromadzi członków pragnących włączać się duchowo w dzieło SWŚ, a którym sytuacja życiowa nie pozwala uczestniczyć w spotkaniach wspólnoty i w wymaganych formacją obowiązkach.\n§ 26\tWszyscy członkowie SWŚ uczestniczą w dobrach duchowych Zgromadzenia Księży Sercanów, wypływających z każdej Mszy świętej, adoracji Najświętszego Sakramentu, modlitw członków Zgromadzenia i dzieł apostolskich prowadzonych przez Księży Sercanów na całym świecie.\n§ 27\tZ przynależności do SWŚ wynikają dla ich członków następujące szczegółowe obowiązki formacyjne i apostolskie:\na) prowadzenie życia zgodnego z przykazaniami Bożymi i Ewangelią, nauczaniem Kościoła oraz wymogami swego stanu;\nb) poznawanie sercańskiego charyzmatu i życia ojca Dehona;\nc) czynne uczestniczenie w spotkaniach swojej grupy, a w szczególnych wypadkach - utrzymywanie kontaktu z animatorem grupy (osobistego lub korespondencyjnego);\nd) współpraca w budowaniu Królestwa Serca Jezusa w świecie (zaangażowanie apostolskie).\nZatwierdzenie i zmiany\n§ 28\tZmiany w niniejszym statucie mogą być dokonywane z inicjatywy przełożonego prowincjalnego po konsultacji z moderatorem SWŚ lub na wniosek moderatora w porozumieniu z Sekretariatem SWŚ (por. Dyrektorium prowincjalne, nr 127).\n§ 29\tWszystkie zmiany wymagają zatwierdzenia przez przełożonego prowincjalnego za zgodą jego rady.\nStatut zatwierdził przełożony prowincjalny za zgodą swojej rady, zgodnie z Dyrektorium prowincjalnym nr 127, na posiedzeniu Rady Prowincjalnej w dn. 20 czerwca 2017 r. w Warszawie. Statut wchodzi w życie z dniem zatwierdzenia.\ndla członków Sercańskiej Wspólnoty Świeckich\n§ 1\tCzłonkowie SWŚ starają się żyć charyzmatem, jakim obdarzony został przez Ducha Świętego założyciel Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego, Czcigodny Sługa Boży O. Leon Dehon. Charyzmat ten znajduje swój wyraz w duchowości sercańskiej, którą streszczają trzy słowa: miłość, poświęcenie, wynagrodzenie.\n§ 2\tCzłonkowie SWŚ starają się poznawać Chrystusa poprzez czytanie i rozważanie Ewangelii. Słowa i czyny Jezusa tam zawarte objawiają nam Jego Serce i Jego miłość.\n§ 3\tCzłonkowie SWŚ, idąc za myślą i przykładem O. Dehona, pragną w zjednoczeniu z Chrystusem przeżywać całe swoje życie, a więc modlitwy i codzienne trudy, radości i cierpienia oraz wszelkiego rodzaju działalność apostolską.\n§ 4\tCzłonkowie SWŚ podtrzymują i ożywiają swoje wewnętrzne zjednoczenie z Sercem Jezusa przez różne praktyki pobożne:\na) Mszę świętą i Komunię świętą wynagradzającą – zwłaszcza w I piątki miesiąca;\nb) adorację Najświętszego Sakramentu;\nc) nabożeństwa i modlitwy właściwe czcicielom Serca Jezusa: Litania do Serca Pana Jezusa, Koronka do Serca Pana Jezusa oraz Godzina święta;\nd) świadectwo życia chrześcijańskiego i szerzenie duchowości sercańskiej w swoim środowisku.\n§ 5\tCzłonkowie SWŚ poprzez praktyki pobożne i wypełnianie codziennych obowiązków w duchu miłości i wynagrodzenia względem Najświętszego Serca Jezusowego, wkraczają na drogę osobistego uświęcenia oraz przyczyniają się do przywrócenia prawa Bożego w życiu jednostek i społeczeństw, a także budowania cywilizacji miłości we współczesnym świecie.\n§ 6\tCzłonkowie SWŚ, wrażliwi na wezwania i potrzeby ludzkości, podejmują szlachetną służbę na rzecz sprawiedliwości, prawdy, solidarności społecznej i pokoju. Wysiłku budowania Królestwa Bożego Serca nie można bowiem ograniczyć jedynie do wymiaru duchowego. Królestwo to powinno się wyrazić w życiu rodzinnym, społecznym i politycznym. Wszędzie tam, gdzie realizują swoją misję, starają się być prorokami miłości i sługami pojednania ludzi i świata w Chrystusie.\nPobierz statut SWŚ


Pobierz Najlepiej Web Strzelcy\nNajlepiej Strzelcy Dla Web\nRatinator 3 jest ostatecznym zabawne jak cholera, 3D shooter pierwszej osobie gry. Wcielamy się w szybkim tempie myszy wiodących opłaty w stosunku do innych światowych, owadów i szkodników. Myszy są pod kontrolą, więc będziesz musiał Blast'em i...\nW tym jednym, jesteś obecnie znaleźć remedey wyczyścić się każdy zainfekowany obywatela. W tej grze, trzeba będzie do Państwa dyspozycji trzy wielkie broni. M16 Assault Rifle, Glock 17 i nóż bojowy. Jedyną rzeczą, musisz znaleźć Somme amunicji, bo kiedy...\nMusisz unikać wojny i budzisz się bezpiecznie w Szańcu 53, ale zanim się zorientujesz zupełnie nowy chaos czeka na Ciebie. Spróbuj uciec i stał przy życiu. Akcja, napięcie i puzzle w jednym. Instrukcje: "W, A, S, D," poruszać się "SPACJA", aby...\nHitstick 4 jest zabójca strzelanka gdzie można zdecydować, jak zamordować swoje cele. Przebierz się i korzystać z trybu skradania. Wybierz kilka różnych broni i zostać zawodowym zabójcą. Instrukcje: Celować i strzelać z myszką. Odśwież spacją. System...\nTurcja Got Guts to zabawna gra akcji, w której Turcja mści się i strzela do wszystkich rolników, które chcą go jeść. Instrukcje: "" Aby przejść w lewo, "D", aby przesunąć w prawo, myszki, aby celować i strzelać i spacji, aby przeładować. System...\nuwięziony w ciemnych i niesamowitych ramach opuszczonym bunkrze, należy wprowadzić was sposobem na najgłębszym poziomie, zabić przewoźnika od obcego szczepu i wyjść żywy. Ponieważ chcielibyśmy, aby pomieścić wszystkie swoje sugestie, ogólny projekt gry...


Nails tale : Colour Alike 532 Niebieściak\nDawno, dawno nie było nic o lakierach. Lakiery holograficzne uwielbiam odkąd zobaczyłam lakiery A England sama posiadam jedynie dwa ze względu na cenę :/ (Fated Prince, Excalibur). Kiedy więc moje oko zawiesiło się na lakierach z Color Alike byłam uradowana, holograficzne lakiery za połowę ceny ;)\nW swojej skromnej lakierowej kolekcji posiadam kilka lakierów z Color Alike jednak pokazałam wam tylko jeden (wstyd mi) Black Saint.\nDziś chciałam pokazać wam piękny letni, wakacyjny kolor jakim jest Niebieściak . Już w buteleczce widać holograficzne drobinki.\nNa paznokciach prezentuje się tak. Efekt holo nie jest jakiś nachalny i wcale nie łatwo uchwycić go na aparacie. same lakiery nie są tak "głębokie" jak wspomniane wyżej A England ale nie są w niczym gorsze.\nLakier ma trwałość u mnie standardową czyli tzw "dwa dni z dzisiaj" jednak nie zniechęca mnie to ze względu na efekt oraz cenę. Oprócz tego lakier pachnie przyjemnie, jakoś tak guma balonową :) Jeśli ktoś lubi lakiery holograficzne a nie chce wydawać na jeden lakier ponad 40 zł to na pewno znajdzie w przepastnej ofercie Color Alike coś dla siebie.\nZnacie lakiery holograficzne? Jakie kolory nosicie latem?\nwłosovelove. 12 sierpnia 2015 12:52\nNie przepadam za lakierami holograficznymi ;)\nNails tale 15 sierpnia 2015 13:24\nJa uwielbiam i mogłabym mieć całe stado :)\nKaprysek 12 sierpnia 2015 16:24\nJak nie przepadam za niebieskimi lakierami tak ten jest cudowny :D


Agresywny pieszy łamie przepisy - milanos.pl\nMiejsce akcji: Bielsko-Biała\nDodano: 6 miesiące temu , wyświetleń 2866\nKolega miał podobną sytuację. Znaleźli gościa i zabulił za wgniecenie 500\nW takim przypadku można tylko się rozpędzić i go przejechać, w końcu to nie czesio, nie zostawi na masce śladów kału.\n@bor: człowieku ty jakiś j@%nięty jesteś czy z tym Czesiem ku%#sicie się namiętnie? Bo wiadomo kto się czubi ten ssać lubi\n@bestek: Zazdrosny jesteś, to widać.\nNo i pie#^#lnij takiego przyj@%ańca i później sam kłopoty.\n60 Wrocław gorąco wita prezydenta ...


Omnisolvan mini - opinie, wskazania, działanie, dawkowanie\nBaza Leków » Leki na przeziębienie i grypę » Omnisolvan mini\nOmnisolvan mini zawiera substancję czynną ambroksolu chlorowodorek, która należy do grupy mukolityków (środki przeciwkaszlowe i przeciwprzeziębieniowe) ułatwiających oczyszczanie dróg oddechowych.\nOmnisolvan mini, 15 mg/5 ml, stosowany jest w leczeniu mokrego (produktywnego) kaszlu u dzieci w wieku od 6 do 12 lat.\nKaszel mokry (produktywny) jest związany z chorobami płuc oraz oskrzeli charakteryzującymi się nadmierną produkcją śluzu.\nOmnisolvan mini działa rozrzedzając śluz oraz zmniejszając jego lepkość, dzięki czemu może być łatwiej odkrztuszony.\nWięcej informacji na temat leku Omnisolvan mini:\nJaki jest skład Omnisolvan mini, jakie substancje zawiera?\nDawkowanie preparatu Omnisolvan mini - jak stosować ten lek?\nCo mogę jeść i pić podczas stosowania Omnisolvan mini - czy mogę spożywać alkohol?\nCzy można stosować Omnisolvan mini w okresie ciąży i karmienia piersią?\nCena - ile kosztuje Omnisolvan mini?\n-Substancją czynną leku jest ambroksolu chlorowodorek. 1 ml roztworu doustnego Omnisolvan mini, 15 mg/5 ml, zawiera 3 mg ambroksolu chlorowodorku.\n-Pozostałe składniki to: sodu benzoesan (E211), sorbitol (Е420), sukraloza, hydroksyetyloceluloza, kwas cytrynowy jednowodny (E330), woda oczyszczona i aromat truskawkowy (501440 T) (glikol propylenowy (E1520), substancje smakowe).\nDawkowanie preparatu Omnisolvan mini – jak stosować ten lek?\nO ile lekarz nie zaleci inaczej, zalecana dawka Omnisolvan mini to:\nPrzyjmować 5 ml roztworu doustnego Omnisolvan mini dwa do trzech razy dziennie (co odpowiada 30-45 mg ambroksolu chlorowodorku dziennie).\nLeku Omnisolvan mini nie wolno stosować u dzieci w wieku poniżej 6 lat.\nU pacjentów z niewydolnością nerek lub ciężką niewydolnością wątroby nie należy stosować leku Ominsolvan mini, o ile lekarz nie zaleci inaczej. Dawka leku lub przerwy w stosowaniu mogą wymagać dostosowania.\nNie obserwowano dotychczas swoistych objawów przedawkowania u ludzi. Na podstawie przypadków nieumyślnego przedawkowania i (lub) zgłoszeń dotyczących niewłaściwego stosowania, obserwowano objawy odpowiadające znanym działaniom niepożądanym ambroksolu chlorowodorku stosowanego w zalecanych dawkach (patrz punkt 4). W przypadku przypadkowego zażycia większej niż zalecana dawki leku, należy zasięgnąć porady lekarza lub zgłosić się do najbliższego szpitala.\nNależy zabrać ze sobą ulotkę oraz pozostały roztwór doustny do lekarza lub szpitala, aby pokazać jaki lek został przyjęty.\nCo mogę jeść i pić podczas stosowania Omnisolvan mini – czy mogę spożywać alkohol?\nOmnisolvan mini powinien być przyjmowany po posiłkach, ale może być przyjmowany w trakcie posiłku.\nAmbroksol przenika przez łożysko do płodu. Nie należy stosować leku Omnisolvan mini w trakcie ciąży, zwłaszcza w pierwszych trzech miesiącach ciąży.\nAmbroksol przenika do mleka ludzkiego. Nie zaleca się stosowania leku Omnisolvan mini u kobiet karmiących piersią.\nUlotka informacyjna dla pacjenta oraz charakterystyka produktu leczniczego Omnisolvan mini\nUlotka Omnisolvan mini – do pobrania pełna wersja ulotki dla pacjenta\nOMNISOLVAN MINI, 15 mg/5 ml, roztwór doustny (Ambroxoli hydrochloridum)\nRozmiar plku 221.86 KB\nŚciągnij charakterystykę produktu leczniczego, zawierającą specjalistyczne informacje na temat Omnisolvan mini m.in. postać farmaceutyczna, dane kliniczne, interakcje z innymi produktami leczniczymi, właściwości farmakologiczne, dane farmaceutyczne. ChPL jest dokumentem przeznaczonym wyłącznie dla wykwalifikowanego personelu medycznego. Pobierz ChPL w formacie pdf:\nRozmiar plku 224.97 KB\nAmbroksol, substancja czynna leku Mucosolvan Mini, zwiększa wydzielanie śluzu w drogach oddechowych, co ułatwia odkrztuszanie i łagodzi kaszel. Porównaj ceny leków Przejdź do apteki Wskazania do stosowania Ostre i przewlekłe...\nSubstancją czynną leku Geibrox o smaku Mięty jest ambroksolu chlorowodorek. Ta substancja czynna jest składnikiem pastylek twardych przynoszącym oczekiwany efekt leczniczy. Lek Geibrox o smaku Mięty działa miejscowo znieczulająco, łagodząc...\nSubstancją czynną leku Mucoangin jest chlorowodorek ambroksolu. Lek Mucoangin działa miejscowo znieczulająco, łagodząc ból występujący w ostrych stanach zapalnych gardła. Porównaj ceny leków Przejdź do apteki Wskazania do stosowania: –...\nEnvil kaszel jest lekiem w postaci tabletek o działaniu wykrztuśnym i mukolitycznym (rozrzedzającym wydzielinę dróg oddechowych) co ułatwia odkrztuszanie i łagodzi kaszel. Porównaj ceny leków Przejdź do apteki Envil kaszel...\nAmunodin jest lekiem w postaci tabletek o działaniu wykrztuśnym i mukolitycznym (rozrzedzającym wydzielinę dróg oddechowych) co ułatwia odkrztuszanie i łagodzi kaszel. Porównaj ceny leków Przejdź do apteki Amunodin wskazany jest...\nCena Omnisolvan mini i dostępność w najbliższej aptece. Sprawdź ile kosztuje lek, czy jest refundowany oraz jaki jest poziom refundacji. Dowiedz się, czy lek jest dostępny bez recepty, czy wymagane jest wystawienie recepty przez lekarza - sprawdź cenę Omnisolvan mini.\nStosujesz Omnisolvan mini? Zachęcamy do podzielenia się opinią na jego temat na forum. Nie musisz się rejestrować, na poniższym formularzu wystarczy wpisanie nazwy użytkownika/pseudonimu.


Szamba ekologiczne plastikowe - Pajęczno - Centrum-sciekow.pl\nSzamba ekologiczne plastikowe – Pajęczno\nCentrum-sciekow.pl > Szamba ekologiczne plastikowe – Pajęczno\nStrona centrum-ścieków.pl ma w ofercie szeroki wachlarz szczelnych zbiorników na szambo. Posiadamy zbiornik na każde warunki wodno-gruntowe, zbiornik nadające się do montażu w przejazdach, parkingach itp.\nDostępny jest duży wybór dedykowanych do zbiorników, przedłużenia włazu, pokrywy żeliwne, pompy, bakterie do szamb oraz sygnalizatory zapełnienia. Wszystkie zbiornik dostarczymy w każdy rejon naszego kraju. Zapraszamy do zapoznania się z naszą pełną ofertą na www.centrum-sciekow.pl\nWysokiej jakości wytrzymałe szamba dla gospodarstw domowych w Pajęcznie\nWychodząc naprzeciw oczekiwaniom naszych Klientów w Pajęcznie i okolicznych miejscowościach, przygotowaliśmy w ofercie dwa rodzaje szczelnych zbiorników na szambo z laminatu poliestrowo szklanego, które zamówisz w Pajęcznie. Jednymi z nich jest rozwiązanie sprawdzające się na wysokich wodach gruntowych, czyli zbiornik TITANIUM z dennicą PRO. Drugim rozwiązaniem, które może doskonale sprawdzić się w trudnych warunkach jest zbiornik TITANIUM w wersji wzmocnionej. Są to zbiorniki bardzo wytrzymałe, sprawdzające się w przejazdach, gruntach ciężkich gliniasto kamienistych z wysokimi wodami gruntowymi. W sytuacji, gdy nie możemy zastosować standardowych rozwiązań takie zbiornik świetnie się sprawdzają. Zadzwoń na naszą infolinię, pomożemy Ci w doborze odpowiedniego zbiornika dla Ciebie.\nSzczelne szambo ekologiczne gotowe do montażu w Pajęcznie\nSzczelne zbiornik na szambo w ofercie centrum-sciekow.pl, to zbiornik kompletne gotowe do montażu. Każdy zbiornik przyjeżdża do Klienta wyposażony we właz wykonany z GRP w kolorze zbiornika o wysokości 500mm, co umożliwia przykrycie zbiornika warstwą ziemi do 600mm. Otwór wlotowy lub wylotowy pod rurę o średnicy 110 lub 160mm, pokrywę włazu, wykonaną z tworzywa w kolorze zbiornika. Dodatkowo posiadamy w ofercie szereg akcesoriów do zbiorników. Przedłużenia włazu 250mm i 500mm z GRP, pokrywy włazu żeliwne, sygnalizatory zapełnienia zbiornika, bakterie rozkładające fekalia itp. Szambo dostarczone do Klienta jest gotowe do montażu, wystarczy przed zamówieniem określić średnicę rury wlotowej i wylotowej, jeżeli taka ma być. Jeżeli zbiornik będzie głębiej zakopany można zamówić przedłużenie włazu 25 lub 50 cm.\nDlaczego Ekologiczne Szamba plastikowe – są takie popularne w Pajęcznie\nDuzy wybór szamb ekologicznych w centrum-sciekow.pl, zbiorniki na różne warunki wodno-gruntowe o różnych pojemnościach od 3 m3 do 16m3, czyni je bardzo konkurencyjnymi na rynku. Wybierając taki zbiornik do użytku na sowiej działce warto zwrócić uwagę na jakość. Bardzo istotny jest materiał z jakiego jest wykonany zbiornik, waga, średnia grubość ścianki, monolityczność itp. Powyższe informacje o zbiorniku mają znaczenie na jego jakość i funkcjonalność. Biorąc pod uwagę wszystkie te parametry mieszkańcy Pajęczna wybierają nasze zbiorniki. Istotne też jest zastosowanie naszych zbiorników w zależności do warunków panujących na działce Klienta. Mamy rozwiązania praktycznie na każdą sytuację wodno-gruntową, nasi doradcy chętnie pomogą w doborze i przybliża nasze produkty zainteresowanym, zapraszamy!\nIle to jest 3 + 8 ?


Redakcja delimamma.pl, Autor w serwisie delimamma.pl - Strona 2 z 8\nIm bliżej zimy, świąt i ferii tym coraz częściej zastanawiamy się gdzie na narty można się wybrać. Wszyscy wiemy, że trakcie zimowych miesięcy południe Polski oblegane jest masowo przez turystów poszukujących wrażeń wśród naszych pięknych, rodzimych, zaśnieżonych krajobrazów. Jak więc…\nOpublikowane w 9 grudnia 2021 Redakcja delimamma.pl\nZ całą pewnością można stwierdzić, że Chrzest Święty jest bardzo ważnym wydarzeniem w życiu każdego dziecka. Wiele osób zastanawia się, co można podarować dziecku. Warto się tego dowiedzieć oraz zapoznać z najlepszymi pomysłami na upominek. Album fotograficzny Wśród najlepszych pomysłów…\nOpublikowane w 25 listopada 2021 Redakcja delimamma.pl\nKryteria wyboru fotelika samochodowego właściwie nie różnią się od siebie za bardzo. Za równo w przypadku niemowląt, jak i starszych dzieci, priorytetem jest zapewnienie bezpieczeństwa podczas podróży. Istotny jest również komfort jazdy, czyli to, aby dziecko czuło się w foteliku…\nOpublikowane w 30 października 2021 Redakcja delimamma.pl


Powstała specjalna aplikacja i gadżet umożliwiające zrobienie idealnego selfie z psem Powstała specjalna aplikacja i gadżet umożliwiające zrobienie idealnego selfie z psem - Weterynarianews\nKategoria: Porady i Ciekawostki , Psy, Dodano: 29.03.2018\nWedług badań firm Now Sourcing i Frames Direct statystyczny millennials (czyli osoba urodzona między 1980 a 2000 r.) spędza godzinę tygodniowo na robieniu sobie selfie. W ciągu całego swojego życia wykona ponad 25,5 tys. selfie, czyli niemal jedno selfie dziennie. Zwykle jedno perfekcyjne zdjęcie to efekt kilku mniej udanych prób. Skala trudności rośnie, gdy chcemy pozować razem z czworonożnym pupilem.\n– Zrobienie sobie selfie z psem bywa bardzo kłopotliwe. Nawet jeżeli uda nam się zatrzymać psa na chwilę u swojego boku, to jego rozbiegany wzrok nie zawsze będzie skierowany akurat w aparat fotograficzny – mówi agencji informacyjnej Newseria Karolina Kowalczyk, kierownik ds. komunikacji korporacyjnej Mars Polska.\nW przypadku selfie największym wyzwaniem jest zazwyczaj skłonienie psa do patrzenia prosto w obiektyw, gdy próbujemy uchwycić idealne ujęcie. Zwierzę nie rozumie intencji właściciela, a jego uwaga bywa rozproszona. Z pomocą przychodzą gadżety, które przykuwają uwagę psa, np. niewielkie piłeczki lub psie smakołyki mocowane na telefonie.\n– Pies patrzy na smakołyk, a na zdjęciu wygląda to tak, jakbyśmy razem zgodnie patrzyli prosto w aparat telefoniczny. Teraz w sklepach dostępne są specjalne klipsy załączone do przekąsek Pedigree Dentastix i można je kupić w promocyjnych opakowaniach – przekonuje Karolina Kowalczyk.\nZestaw Selfiestix składa się z trzech elementów. Pierwszy z nich to niewielki klips umożliwiający przymocowanie przysmaku do górnej części każdego telefonu komórkowego. Następny to przekąska dentystyczna, która dba o zdrowie zębów i dziąseł psa. W zestawie znajduje się również aplikacja mobilna, dzięki której na gotowe zdjęcie możliwe jest nałożenie zabawnych filtrów. Aplikacja wykorzystująca technologię rozpoznawania rysów psa dostępna jest w App Store i Google Play.\n– Po wykonaniu udanego selfie, możemy na zdjęcie nałożyć specjalny filtr, który dopasuje nam do zwierzęcia wygląd np. kucharza, policjanta, a nawet kota. Dodatkowo, aplikacja umożliwia natychmiastowe podzielenie się zdjęciem z naszymi przyjaciółmi w mediach społecznościowych – mówi Karolina Kowalczyk.\nPolacy kochają zwierzęta – z badań TNS Polska wynika, że blisko połowa z nich ma w domu czworonożnego pupila. Zdecydowanymi faworytami są psy, których posiadanie deklaruje ponad 80 proc. badanych.