Rośnie grono sponsorów PreZero Grand Prix Polskiej Ligi Siatkówki - Sportmarketing\nZ kraju 16 lipca 2020\nRośnie grono sponsorów PreZero Grand Prix Polskiej Ligi Siatkówki\nInauguracyjny turniej rozgrywek cieszy się bardzo dużym zainteresowaniem. Nie może zatem dziwić chęć dołączenia kolejnych firm do grona darczyńców. Zawody ruszają już w przyszłym tygodniu w Krakowie.\nGłówną ideą stworzenia Letniej Ligi była chęć szybszego powrotu do ligowej siatkówki. Debiutanckie rozgrywki PreZero Grand Prix odbędą się w trzech wyjątkowych miejscach. Siatkarki i siatkarze swoje umiejętności zaprezentują w Krakowie (24 – 26 lipca), Warszawie (31 lipca – 2 sierpnia) oraz w Gdańsku, gdzie odbędzie się finał imprezy (7 – 9 sierpnia).\nBardzo się cieszę, że będziemy grali w dużych miastach, dodatkowo w bardzo atrakcyjnych, letnich lokalizacjach. Liczymy na doskonałą atmosferę i dobry poziom sportowy – mówi Paweł Zagumny, prezes Polskiej Ligi Siatkówki S.A. I dodaje – Letnia Liga to zupełnie nowy produkt i jednocześnie pomysł na promocję siatkówki. Dzięki wsparciu kolejnych firm możliwe będzie stworzenie naprawdę ciekawych widowisk.\nSponsorem tytularnym imprezy jest grupa PreZero, która będzie wspierała organizatora w promowaniu aktywności i ekologicznych zachowań. Z kolei firma Blachy Pruszyński została sponsorem głównym rozgrywek, co nie może dziwić ze względu na fakt, że już od kilku lat jest ona zaangażowana we wspieranie polskiej siatkówki. Swój udział potwierdziła również grupa Viessmann realizując swoją misję angażowania się w wydarzenia sportowe na najwyższym poziomie. Listę darczyńców uzupełniają jeszcze m.in.: 4F, Hotel Lenart z Wieliczki, Sunozon czy Herbalife Nutrition.\nRozgrywki PreZero Grand Prix będą rozgrywane przez trzy kolejne weekendy. Szesnaście drużyn z PlusLigi oraz TAURON 1. Ligi zostanie podzielonych na 4 grupy. Każda z nich zagra w jednym turnieju kwalifikacyjnym, następnie po dwie najlepsze drużyny z każdej grupy zagrają w turnieju finałowym. PreZero Grand Prix będzie rozgrywane na piachu. Drużyna będzie liczyła 4 osoby, a przepisy gry pozostaną takie same, jak dla meczów rozgrywanych na hali.\nGdzie będą odbywały się rozgrywki:\nKraków (24 – 26 lipca, kompleks sportowy KS Wanda Kraków, ul. Bulwarowa 39)\nWarszawa (31 lipca – 2 sierpnia, Monta Beach Volley Club)\nGdańsk (7 – 9 sierpnia, LOTOS Stadion Letni Gdańsk)\nSzczegółowy terminarz PreZero Grand Prix PLS: https://www.plusliga.pl/summerCup/s/games.html\ntagi:grand prix plsplusligapolskasiatkowkasiatkowkasiatkowkaplazowa


Trzeszczące panele? - Grupy dyskusyjne - Trzeszczące panele?\n1Data: 24 sierpień 2007, 14:34 Temat:Trzeszczące panele?\nAutor: TO|\_/|EK <\nWitamDlaczego panele podłogowe trzeszczą?Na początku nie trzeszczały, a teraz z biegiem czasu coraz bardziej trzeszczą jak się chodzi po nich.Jakie mogą być przyczyny?Pozdrawiam\n2Data: 24 sierpień 2007, 15:06 Temat:=?iso-8859-2?q?Re:_Trzeszcz=B1ce_panele?=\nAutor: ZbyszekZ <\nOn Aug 24, 2:34 pm, "TO|\_\_/|EK" wrote: Witam Dlaczego panele pod=B3ogowe trzeszcz=B1? Na pocz=B1tku nie trzeszcza=B3y, a teraz z biegiem czasu coraz bardziej t=rzeszcz=B1 jak si=EA chodzi po nich. Jakie mog=B1 by=E6 przyczyny?Taka uroda paneli.Panele s=B1 =B3=B1czone mi=EAdzy sob=B1 przez zatrzaski i wisz=B1 nad pod==B3og=B1.Dop=F3ki po=B3=B1czenie jest sztywne a podk=B3ad nie pozwala na zbyt du=BFy=ruchto jest wzgl=EAdnie dobrze, ale pod wp=B3ywem ci=EA=BFaru z za=B3o=BFenia s==B3abepo=B3=B1czenie zaczyna pracowa=E6 w coraz wi=EAkszym zakresie i trzeszczy.Rozwi=B1zaniem jest po=B3o=BFenie parkietu albo zrezygnowanie z jedynejzalety paneli jak=B1 jest =B3atwo=B6=E6 zdj=EAcia i przyklejenie ich do pod==B3ogi.--ZZ@private\n3Data: 24 sierpień 2007, 15:06 Temat:=?iso-8859-2?q?Re:_Trzeszcz=B1ce_panele?=\n4Data: 24 sierpień 2007, 15:09 Temat:Re: Trzeszczące panele\nAutor: --=olo=-- Dlaczego panele podłogowe trzeszczą? Na początku nie trzeszczały, a teraz z biegiem czasu coraz bardziejtrzeszczą jak się chodzi po nich. Jakie mogą być przyczyny?kiepski podkład i już pewnie wygniecionya wogóle to może więcej informacji:1. jakie panele2. jak długo użytkowane3. jaka grubość podkładu4. czy były zachowane odległości od ścian podane w instrukcji5. gruntowana wylewka czy tylko zamieciona--=olo=--\n5Data: 24 sierpień 2007, 15:09 Temat:Re: Trzeszczące panele\n6Data: 24 sierpień 2007, 15:14 Temat:Re: Trzeszczące panele\nAutor: gregor Użytkownik "TO|\_/|EK" napisał w wiadomości news:famjao$hli$1@atlantis.news.tpi.pl... Witam Dlaczego panele podłogowe trzeszczą? Na początku nie trzeszczały, a teraz z biegiem czasu coraz bardziej trzeszczą jak się chodzi po nich. Jakie mogą być przyczyny?trzeszczą bo sie uginają a uginają się bo podkład najwidoczniej się "wygniótł" , czyli musiał być wątpliwej jakościdodatkowo zapewne panele są typu clik czyli bardziej pracują na tarcie między sobą niz klejone, które to powinny toworzyć jednolitą powierzchnię (a tym samym trudniej sie uginają)ps. ja mam klejone juz ładnych pare lat i nic nie skrzypią... 7Data: 24 sierpień 2007, 15:14 Temat:Re: Trzeszczące panele\nAutor: gregor Użytkownik "TO|\_/|EK" napisał w wiadomości news:famjao$hli$1@atlantis.news.tpi.pl... Witam Dlaczego panele podłogowe trzeszczą? Na początku nie trzeszczały, a teraz z biegiem czasu coraz bardziej trzeszczą jak się chodzi po nich. Jakie mogą być przyczyny?trzeszczą bo sie uginają a uginają się bo podkład najwidoczniej się "wygniótł" , czyli musiał być wątpliwej jakościdodatkowo zapewne panele są typu clik czyli bardziej pracują na tarcie między sobą niz klejone, które to powinny toworzyć jednolitą powierzchnię (a tym samym trudniej sie uginają)ps. ja mam klejone juz ładnych pare lat i nic nie skrzypią... 8Data: 27 sierpień 2007, 12:45 Temat:Re: Trzeszczące panele\nAutor: gregor z tym podkladem to troche dorabianie ideologii. Najpredzej byla jednak nierowna podloga i panele zamiast lezec wisialy i zaczely pracowac. Ja u siebie zaryzykowalem w paru miejscach z pelna swiadomoscia. Efektem jest wlasnie skrzypienie, ale alternatywa byla wieksza rozpierduszka podlogi, wiec na razie musze wytrzymac.zakładam ze podłoga była prosta, stąd wątek o podkładzie Poprzednio tez mialem klejone przez kilka lat i nic sie nie dzialo, ale wylewka byla zrobiona cacy.a u mnie własnie odwtornie - sądziłęm ze będe mieszkał tam gdzie mieszkam tylko max 2 lata - więc nawet nie robiłem wylewki korygującej (krzywa podłoga) - dałem piankę w rulonie a na to panele (klejone a nie na clik) - efekt taki ze nic nie trzeszczy choc podłoga krzywa i da sie wyczuć to pod stopami (ugina sie w niektórych miejscach) ale klej na tyle dobrze trzyma ze zadnego skrzypienia ani pękania nie zauwazyłem ;-)\n9Data: 27 sierpień 2007, 20:07 Temat:Re: Trzeszczące panele?\nTO|\_/|EK pisze: Dlaczego panele podłogowe trzeszczą? Na początku nie trzeszczały, a teraz z biegiem czasu coraz bardziej trzeszczą jak się chodzi po nich. Jakie mogą być przyczyny?Mowisz o panelach na plycie MDF/HDF czy drewnianych ? Moja deska barlinecka trzeszczy przy duzych zmianach wilgotnosci powietrza (w lecie, zima jest sucho jak wior).Pozdrawiam,Wojtek\n10Data: 27 sierpień 2007, 20:07 Temat:Re: =?ISO-8859-2?Q?Trzeszcz=B1ce_panele?=\nTematy powiązane z Trzeszczące panele?:


Gąbka dwustronna Indasa RHYNOSPONGE Super Fine P400-P600\n3,46 zł Zniżka 10%\nOpis Gąbka dwustronna Indasa RHYNOSPONGE Super Fine P400-P600\nRHYNOSPONGE Fine zielona do przygotowania podkładu pod kolejną warstwę (gruntu mokro/mokro, lakieru bazowego, akrylowego). Niezależnie od zastosowania, Rhynosponge sprawdza się przy każdej powierzchni płaskiej, obłej, krawędziach i miejscach ciężko dostępnych.\nGradacja: P 400 - P 600 Wysoka elastyczność\nGĄBKI 2-STRONNE RHYNOSPONGE AUTO Ziarnistość od średniego do mikro drobnego, oznaczona kolorami w celu ułatwienia identyfikacji. Zoptymalizowany rozkład ziarna z bardziej elastyczną żywicą wiążącą minimalizuje zapychanie. Wysoce elastyczna konstrukcja z gąbki zapewnia równomierne szlifowanie .\nMedium P120 - P220\nFine P220 - P240\nSuper Fine P400 - P600\nUltra Fine P600 - P800\nMicro Fine P1000 - P1500\nSpód z gąbki zapobiega zapychaniu\nGąbka dwustronna Indasa RHYNOSPONGE medium P120-P220\nCena podstawowa 3,84 zł -10% Cena 3,46 zł\nGąbka dwustronna Indasa RHYNOSPONGE Fine P220-P240


Empanadas – co to jest? • Kuchnia Lidla\nKuchnia Ameryki Południowej słynie z wielu oryginalnych dań, wyjątkowych przysmaków oraz niespotykanych połączeń. Wśród tych kulinarnych podróży można trafić na pyszne rarytasy o egzotycznie brzmiących nazwach. Jednym z nich są kryjące się pod tajemniczą nazwą empanadas, czyli wyjątkowe małe pierożki.\nJak przygotować empanadas?\nPrzygotowuje się je na bazie kruchego ciasta z oliwą z oliwek, lecz ich wiele odmian uwzględnia również ciasto podobne do francuskiego, pierogowego, a nawet chlebowego. Empanadas to nie tylko ciasto! W ich wnętrzu kryje się smakowity farsz, który także można przyrządzić na wiele sposobów – od farszu mięsnego, rybnego czy też nawet jajecznego, po zwykłe ziemniaki, różne warzywa lub ser. Całość można usmażyć w oleju lub upiec na blasze w piekarniku.\nEmpanadas na świecie\nEmpanadas to nie tylko pyszna przekąska, to również wizytówka wielu miejsc i regionów. Ogromną sławę zyskała zarówno w kuchni hiszpańskiej, jak i w kuchni Ameryki Południowej. Znana jest w Chile, Argentynie, a nawet w Wietnamie!\nJak podawać empanadas?\nTe pyszne faszerowane pierożki sprawdzą się doskonale nie tylko jako danie główne. Mogą także stanowić dodatek do różnych sałatek, a ich smak łatwo wzbogacić różnorodnymi dipami czy też towarzystwem świeżego guacamole. W zależności od farszu użytego do wypełnienia empanadas, każdy może znaleźć w nich swoją ulubioną nutę smakową: mięsną, serowo-oliwkową, rybną czy też warzywną, dzięki której będzie to również świetna propozycja dla wegetarian. Co więcej, przygotowanie różnych wariantów tego dania i łączenie ich z różnymi dodatkami to doskonały pomysł na spotkanie w gronie przyjaciół i kulinarną podróż w różne zakątki Ameryki Południowej. Smacznego!


Deafblindness – zarządzanie – Belleza\nDeafblindness – zarządzanie\nNie zawsze możliwe jest leczenie podstawowych przyczyn deafblindness, ale wiele usług opieki i wsparcia jest dostępny, aby pomóc osobom cierpiącym na stan.\nWiększość osób głuchoniemych będzie miało trochę słuchu i / lub wzroku. Poziom opieki i wsparcia, których potrzebują zależy od stopnia poważnych problemów ze słuchem i wzrokiem.\nPoszczególne zdolności i potrzeby osoby niedołężnej należy oceniać wkrótce po zdiagnozowaniu. Pozwoli to na opracowanie odpowiedniego planu pielęgnacyjnego.\nPlan opieki ma na celu\nNiektóre z głównych usług, technik i zabiegów, które mogą być zalecane jako część planu opieki, zostały przedstawione poniżej.\nPonieważ deafblindness może komunikować się w mowie i pisać trudne, alternatywne formy komunikacji mogą być konieczne.\nGłównymi systemami komunikacji stosowanymi przez osoby głuchoniemie są:\nDla niektórych osób głuchoniemie może być możliwe ulepszanie wzroku przy użyciu pomocy wzrokowej, takiej jak szklanki, szkła powiększające i światła zadające.\nSpecjalnie zaprojektowane elementy, takie jak telefony i klawiatury, mogą również pomóc osobie niedowidzącej.\nKrólewski Instytut Ludzi Niewidomych (RNIB) ma więcej informacji na temat codziennego życia z utratą wzroku, w tym doradztwo w zakresie technologii umożliwiającej codzienne zadania.\nWiele bibliotek posiada duży wybór książek i “mówiących książek”, gdzie tekst jest czytany na głos i nagrywany na płycie CD. RNIB oferuje także usługę subskrypcji książek, w której książki można zamówić i dostarczać bezpośrednio do domu za niewielką opłatą roczną.\nNiektórzy głupcy mogą korzystać z aparatu słuchowego. Dostępne są różne rodzaje aparatów słuchowych dostępne dla różnych typów ubytków słuchu i osobistych preferencji.\nAparaty słuchowe wykorzystują mikrofony do zbierania dźwięku z otoczenia, wzmacniają je i dostarczają do kanału słuchawkowego użytkownika, tak aby mógł być przetwarzany przez system słuchowy. Audytor (specjalista od słuchu) będzie mógł polecić najbardziej odpowiedni rodzaj pomocy po sprawdzeniu słuchu.\nDla niektórych osób aparaty słuchowe, które dostarczają dźwięk do kanału słuchowego, nie są odpowiednie. W takich przypadkach można poprawić słuch, używając chirurgicznie wszczepionego aparatu słuchowego, takiego jak implant ślimaka lub implant do implantacji kości.\nPodczas gdy nadal używają mikrofonu, aby odebrać dźwięk początkowo, wówczas tajne dźwięki są generowane w postaci sygnału elektrycznego lub wibracji, przekazując je do wewnętrznego lub środkowego uchwytu do przetwarzania przez system słuchowy.\nKażda osoba głuchoniematna ma prawo do pomocy od specjalnie przeszkolonego pracownika wsparcia, jeśli będzie tego potrzebować.\nW zależności od sytuacji osoby może to być a\nNiektóre warunki, które wpływają na słuch i wzrok można leczyć za pomocą leków lub zabiegu chirurgicznego. Na przykład\nNiektóre przyczyny czasowej utraty słuchu są również możliwe do opanowania, takie jak powstawanie infekcji woskowatych lub ucha środkowego.\nJeśli jesteś głuchy, lub przyjaciel lub członek rodziny kogoś, kto jest niedowidzący, możesz uzyskać pomoc i skontaktować się z grupą wsparcia.\nDwie główne grupy wsparcia dotyczące głuchoty. Są Sense i Deafblind UK.\nTraktowanie podstawowych warunków\nMożesz skontaktować się z Sense pod numerem 0300 330 9256 (połączenia głosowe i tekstowe), lub wysyłając e-maila: info@sense.org.uk.\nMożesz skontaktować się z infolinią Deafblind UK pod numerem 01733 358 100 (połączenia głosowe i tekstowe), lub e-mail: info@deafblind.org.uk.\nOrganizacje, osoby prywatne i usługi, które mogą ułatwić Ci życie, jeśli są głuche lub mają utratę słuchu\nPrawie 2 miliony osób. Mają niski poziom widzenia. Ale z odpowiednią pomocą, twój wzrok może być zmaksymalizowany\nPrevious Previous post: Środki przeciwbólowe, Paracetamol – Skutki uboczne\nNext Next post: Dudnienie dna


Archiwum Historii Mówionej - Zofia Nasierowska\nZofia Nasierowska „Pobudża”, „Biały Warkocz”\nZofia z Dąbskich Nasierowska, byłam w Batalionie Szturmowym „Sokół”, którego dowództwo mieściło się przy ulicy Nowogrodzkiej 3/5. To była placówka koło BGK, myśmy byli ze strony BGK. [Służyłam w Powstaniu] jako łączniczka.\nProszę opowiedzieć w kilku zdaniach o rodzinie Dąbskich.\nOjciec był zawodowym oficerem Wojska Polskiego. Jako młody człowiek był legionistą, służył w Legionach i walczył. Potem poszedł na uniwersytet, na historię, ale nie skończył historii, tylko już został w wojsku. Był, to co pamiętam, był najpierw w 25. pułku kawalerii [właśc.: 25 Pułk Ułanów Wielkopolskich – red.] w Prużanie, wtenczas ja się urodziłam. Potem był w 7 Pułku Ułanów imienia Sosnkowskiego w Mińsku Mazowieckim, ale nosił barwy 1 Pułku Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego. A potem, przed wojną był w 11 Pułku Ułanów [Legionowych] w Ciechanowie i tak zastała go wojna. Znalazł się, przeszedł przez Rumunię, Węgry na Zachód. Brał udział na Zachodzie u generała Maczka. Wrócił do Polski w jednym z pierwszych transportów. To był chyba marzec 1946 rok. Moi rodzice rozeszli się po powrocie ojca. Pracował, w Polsce ludowej został skazany na pół roku obozu pracy, bo w tamtym okresie, trudno mi [powiedzieć], nie pamiętam, jakie było oskarżenie. Niemniej byłych oficerów i ludzi, którzy wracali z Zachodu, bardzo często pod byle jakim pretekstem się wsadzało. Był w Milęcinie pół roku.\nDobrze. O Polsce Ludowej będziemy później mówić. Jeszcze proszę powiedzieć, czym się zajmowała mama?\nMama była przy mężu.\nPrzed samą wojną mieszkaliśmy w Warszawie na ulicy Żurawiej, róg Kruczej. A przedtem to w zależności od tego, jak ojciec [służył w wojsku], to w Mińsku Mazowieckim żeśmy mieszkali i nie pamiętam, jak mieszkaliśmy na Kresach, w Prużanie, bo byłam wtenczas mała.\nWłaśnie, kiedy wybuchła wojna, miała pani dziesięć lat.\nProszę powiedzieć, jak pani to zapamiętała?\nByłam na wakacjach pod Mińskiem Mazowieckim, u przyjaciół rodziców, w majątku Dłużew, majątek Dłużewskich-Kańskich. Tam wybuchła wojna i w 1939 roku nie byłam w Warszawie. Tak się złożyło, że moja mama przyjechała po mnie, ale już nie zdążyłyśmy wrócić do Warszawy. Pamiętam tylko tyle, że słychać było tam bombardowanie Warszawy i były naloty. Pod Mińskiem Mazowieckim było dość [wojska], był 7 pułk ułanów i były naloty, jak to się nazywa?\nNie, nie dywanowe, nie. Po prostu leciał, zniżał się i ostrzeliwał wszystkich, bo wtenczas ludzie masowo wychodzili z Warszawy. Był przecież apel Umiastowskiego, żeby mężczyźni i młodzi ludzie opuszczali Warszawę. Gdzie? Szli na wschód. Na szosach były naloty [...], strzelali do ludzi. Ludzie [byli] z wózkami, na furach, kto miał samochód, jechał. Tak samo i tam były wykopane w majątku w krzakach rowy i jak słychać było samolot, to nas tam było bardzo dużo dzieciaków na wakacjach, to mamy albo panie, które były, zaganiały nas do krzaków, do rowu. To pamiętam, kładły się na nas. Dlaczego? Żeby jak wyceluje, to w nią, a nie w dziecko. Tak pamiętam początek wojny.\nPotem pani wróciła do Warszawy?\nWróciłyśmy z matką, Warszawa padła chyba 28 września, 17 [września] to bolszewicy weszli i tośmy w pierwszych dniach października wróciły do domu. Dom nasz był nie zbombardowany i szczęśliwie nie rozkradziony, dlatego że dziadkowie moi mieszkali tam, parę ulic [dalej], na Wilczej i przypilnowali mieszkania.\nA jak było z nauką podczas okupacji?\nChodziłam cały czas do szkoły, bo chodziłam do prywatnej szkoły imienia Zofii Wołowskiej. Byłyśmy małe, więc to [szkoła] powszechna (nie podstawówki wtenczas były, tylko szkoła powszechna) i tam chodziłam do 1943 roku i potem przeniosłam się z dużą ilością dziewcząt do szkoły Platerówny, która już dla gimnazjalistek funkcjonowała jako szkoła krawiecka. Tośmy wtenczas z naszej szkoły, bośmy były na Pięknej, Piusa XI wtenczas ulica się nazywała, nasza szkoła była zresztą vis-à-vis ambasady niemieckiej. Szkoła Platerówny przeniosła się na tak zwany Dom Rosji, to było na rogu Marszałkowskiej, Moniuszki, Sienkiewicza, tam bardzo wysoko, na siódmym piętrze. To [działało] pod pozorem szkoły krawieckiej, gdzieśmy musiały chodzić, nie wiem, czy raz w tygodniu przez ileś miesięcy, do domu braci Jabłkowskich w Warszawie? To jest dom przy Brackiej. To był przed wojną duży dom handlowy i na tyłach domu była duża szwalnia niemiecka. Szyła dla Niemców garnitury. Myśmy nie umiały szyć, ale starałyśmy się, bo jeżeli źle się uszyło czy się pruło, to się zostawało dłużej w szwalni, to każda z nas nie umiejąc, starała się to zrobić, żeby nie siedzieć dłużej. Tam skończyłam trzecią klasę gimnazjalną i potem wybuchło Powstanie.\nCzy w szkole u Platerówny zetknęła się pani z konspiracją po raz pierwszy?\nByłam zupełnie gdzie indziej zaangażowana.\nProszę opowiedzieć, jak to się stało, że się pani zetknęła z działalnością konspiracyjną.\nZ działalnością konspiracyjną stosunkowo wcześnie się zetknęłam, bo właścicielka majątku Dłużew była instruktorem harcerskim, przedwojennym. Tam bywało dużo młodzieży, przeważnie, w większości to była młodzież, bo jej mąż był również wojskowym, nie pamiętam, w którym pułku. Tam dużo młodzieży i żon wojskowych już w czasie okupacji wyrzuconych z Poznańskiego, rodzin ich, z dziećmi i z młodzieżą, mieszkało w Dłużewie. Przez panią Kańską, przez jej znajomych, dostałam się do trzeciej, czerwonej, Warszawskiej Drużyny Harcerek, której drużynową była Marysia Sawicz, pseudonim „Sawa”, a moją pierwszą zastępową była Janina Jastrzębowska, obecnie Borsukowska [...]. To był koniec 1941 roku.\nBardzo wcześnie. Dostałam, można tak powiedzieć, zezwolenie mojej matki, bo moja matka, pomimo że została sama ze mną, zaangażowana była od razu w konspirację. Przykro mi, nie wiem, gdzie była.\nNa tym polegała konspiracja.\nNigdy się o to [nie zapytałam], w czasie wojny to w ogóle mowy nie było, ale po wojnie nigdy o to się matki nie zapytałam, a matka mi nie powiedziała, chociaż pozwolenie na udział w Powstaniu [dostałam], matka powiedziała: „Dobrze, ale będziesz razem ze mną”. Przed Powstaniem powiedziała: [...] „Jak przyjdzie ktoś i powie, że pani Maria Krzyk – bo moja mama miała taki pseudonim – to masz natychmiast przyjść do mnie do pracy i powiedzieć i zawiadomić mnie o tym”. Mama moja pracowała wtenczas na placu Napoleona, obecnym placu Powstańców [Warszawy], przy Wareckiej. Na jednym rogu była Poczta Główna, a tutaj była restauracja „Kaskada” i mama była kierowniczką „Kaskady”, bo tak przeważnie większość żon wojskowych, wojskowych przedwojennych, które były w Warszawie i nie pracowały, angażowały się jako kelnerki, jako barmanki w restauracjach i w kawiarniach warszawskich, których było bardzo dużo w czasie okupacji.\nRzeczywiście, 1 sierpnia, chyba koło godziny czwartej, ktoś przyszedł, niewiasta, i powiedziała: „Proszę zawiadomić panią Marię Krzyk”. Od razu tak jak stałam, wyszłam z domu i już do placu Napoleona nie dotarłam, bo tam się zaczęło trochę wcześniej Powstanie. Tam był batalion „Kiliński”. Mama moja również znała Roycewicza, który był dowódcą Batalionu „Kiliński” i natychmiast, nie wiem, gdzie miała być, się do niego zgłosiła i została już do końca, to znaczy dokąd „Kiliński” był na placu Napoleona. Dostała funkcję kierowniczki kuchni żołnierskiej. Z tym że mam mamy legitymację akowską i mam (na razie nie przekazałam jeszcze do Muzeum) unikalne legitymacje, że ma prawo poruszać się po całym powstańczym terenie. Dlaczego to było, też już nie wiem. Trudno mi powiedzieć.\nProszę powiedzieć, co się z panią wtedy stało?\nWobec tego tak myślałam, że jakoś tam wyjdę, ale już była taka strzelanina i pierwszą noc do jakiegoś domu weszłam, przespałam, spotkałam dziewczynę, która też gdzieś szła i nie dotarła. Drugiego dnia raniutko przeszłyśmy, szłam do domu, na Żurawią. Przeszłyśmy bardzo wcześnie przez Aleje Jerozolimskie (tam był inny układ) z rękami podniesionymi do góry, bo już z Muzeum Narodowego i z BGK był obstrzał, a z drugiej strony to był chyba „Żywiec” na rogu Marszałkowskiej i [Alej] Jerozolimskich, kawiarnia czy restauracja, nie pamiętam. I przepuszczali tak falami, trochę z tej strony, trochę [z tamtej], bo cywilną ludność, to jeszcze drugiego [dnia].\nPrzyszłam do domu i co robić? Jak szłam, to zobaczyłam właśnie, że na rogu Nowogrodzkiej i Brackiej jacyś żołnierze się kręcą. Przyszłam, zameldowałam się, powiedziałam, co i jak, że nie dotarłam i zostałam w „Sokole”. Ponieważ dużo lat nie miałam, to co mogłam robić, [być] sanitariuszką? Nie miałam zdolności, nie jestem pielęgniarką z natury, dla mnie to było za trudne, krew robiła na mnie wtenczas duże wrażenie. Zostałam łączniczką. I tyle.\nProszę powiedzieć o pani przeprawach.\nTak. To było wszystko od 2 sierpnia?\nTak. Zaczęło się.\nPoszła pani do „Sokoła”?\nTak. Potem była przysięga.\nWłaśnie, jak wyglądała przysięga?\nNa podwórku, to było tam podwórko, dwa domy miały wspólne podwórko, wydaje mi się, ale nie pamiętam, że była kapliczka. Bo w czasie okupacji na podwórzach domów były kapliczki, gdzie się majowe nabożeństwa odbywały, czerwcowe, ludzie modlili się. Chyba w dwuszeregu stanęliśmy, nie pamiętam. I przysięga była, normalna, wojskowa przysięga. Z powstaniowych rzeczy, to są trudne. Pamiętam, jak „Antka Rozpylacza”, jak został zabity, przyniesiono tam na podwórze i potem jego pogrzeb.\nJakie były pani zadania od samego początku?\nMoje zadania to były takie: „Idź, zanieś temu. Idź tam na Nowogrodzką tyle i zanieś meldunek”. Dwa razy miałam trudniejsze zadanie, bo szłam jako łączniczka, był chyba porucznik, on był porucznikiem, „Miki II”, on szedł na Czerniaków Książęcą. Po co szedł, nie wiem. Tutaj, gdzie jest teraz szpital imienia Orłowskiego, tam był ZUS chyba i myśmy, ja jako jego łączniczka, w razie czego, jak trzeba coś zanieść, przynieść, zawiadomić, to szłam za nim. Oczywiście był przekop Książęcą w dół, był wykop zrobiony, a z lewej strony na tyłach Muzeum Narodowego był Szpital Świętego Łazarza. Stamtąd był obstrzał, a obstrzał był, potem jak był niżej, z YMCA. YMCA była w rękach niemieckich, a Instytut Głuchoniemych był w rękach Powstańców. Tośmy szli, schylali się i szczerze powiem, że okropnie się bałam wtenczas, żeby nie zginąć. Bałam się, nie twierdzę, [że nie].\nByły właśnie momenty, że bałam się, ale ponieważ miałam to robić, to robiłam. To dwa razy tam szliśmy. Którego dnia, coś, to nie przypomnę sobie. Potem był bardzo duży [nalot] – „krowa” już była, „szafa” albo „krowa” popularnie [nazywana] – i vis-à-vis Nowogrodzkiej 3/5, nie pamiętam numeru, Nowogrodzkiej 2 albo 4, parzysty, tam padła w bramę i przyniesiono [rannego], na naszą stronę przynieśli, bo tu ostrzału nie było, barykada była tak [ustawiona], że z BGK na Nowogrodzką nie było obstrzału. Tak się złożyło, przyniesiono znajomego mojej matki, to moi znajomi byli, matki znajomi byli. Żony jego nie było, a jego przynieśli i on umarł. To na mnie bardzo duże wrażenie zrobiło. [...] Przed wojną był dyrektorem hotelu „Polonia”, tego, który jest teraz na Marszałkowskiej. Był mały „Miki” u nas w oddziale, który szedł, bo BGK było ogrodzone, była podmurówka betonowa i sztachety metalowe, niewysokie, i „Miki” szedł jako parlamentariusz do Niemców do BGK, z białą [flagą]. Pamiętam, jak go podsadzali na mur. On nic nie załatwił, ale też już nie pamiętam, można przeczytać, po co tam szedł. Coś tam, jakieś pertraktacje [prowadzić].\nNa początku Powstania. Nie rejestruję dat.\nPoczątek. Tak jak ja pamiętam, bo może z naszego oddziału będą starsi ode mnie lepiej pamiętać te rzeczy.\nPrzez cały czas była pani w tym samym miejscu?\nKwatera moja była Nowogrodzka 3/5, tam chyba na trzecim piętrze nocowałyśmy, i łączniczki, i sanitariuszki. Nas było dość dużo, bo każdy chciał, każdy rwał się do tego.\nPrzez ten cały czas nie miała pani kontaktu z mamą?\nNapisałam dwa listy do mamy (które zresztą są, oryginały listów oddałam do Muzeum), które mama dostała przez pocztę harcerską. Ale chyba przez pierwsze dwa czy trzy dni to telefony jeszcze działały. Tak mnie się wydaje, że jeszcze z mamą rozmawiałam telefonicznie. Potem się skończyło, 19 [sierpnia] w zasadzie moja pełna pomoc jako łączniczki się skończyła, bo zostałam ranna.\nTak. To była chyba Bracka 5, szpital, to był pierwszy dom od BGK. W bramie, pod barykadą przeszłam i chłopak, Powstaniec wychylił się i z BGK go ranili i trzeba było go wyciągać bosakiem. Trzeba było go bosakiem wyciągać, żeby go opatrzyć, sanitariuszki. Oczywiście zgłosiłam się do pomocy, wyciągania i chyba się za bardzo wychyliłam. I dostałam. Dostałam tutaj [w okolice obojczyka] i śmiesznie, bo to była ekrazytówka. Na ogół ekrazytówka jak wchodziła w ciało, to się rozwalała, bo dum-dum to się tak rozdzielało, czubek, a ekrazytówka się rozwalała na drobne [kawałki], a u mnie szczęśliwie wlot, wylot i dopiero, jak wychodziła, to się rozerwała. Raniła jedną koleżankę w nogę, odłamek, a drugą chyba gdzieś w buzię, też nie pamiętam, i mnie kilka odłamków wpadło do środka. Tak się rozwaliło, że zostały odłamki. Nie wiem, zemdlałam na pewno, w każdym razie obudziłam się, jak mnie nieśli. Chłopaki mnie niosły. Nie było noszy, tylko na drzwiach, warkocz mi tak tam zwisał. To słyszałam: „Popatrzcie, taka młoda, a już umiera!”. Nie umarłam.\nNa punkcie sanitarnym na Żurawiej 4a był rentgen i doktor, chyba Zieliński, nie pamiętam nazwiska, w książce naszej, „Sokoła”, jest jego nazwisko. On opatrywał mnie i wyciągał mi odłamki. Już byłam przytomna wtenczas, palcami mi wyciągał. Bolało jak diabli, zemdlałam znowuż. I potem już w szpitaliku, był szpitalik na pierwszym piętrze, Bracka 5, i tam mnie, nie wiem kto, zaniósł. Tam leżałam. Niestety, wszystkich odłamków ten lekarz nie był w stanie wyjąć. Tak miałam uszkodzone nerwy, nie wiem, pół roku już chodziłam tak, do wiosny 1945 miałam rękę nieczynną, miałam na temblaku i właściwie nie miałam chwytnych [odruchów], nerwy były poszarpane. Chyba jakoś tak było, że po tygodniu, chyba po tygodniu uciekłam ze szpitala.\nJakie tam panowały warunki, w szpitalu?\nTo było maleńkie. Pamiętam mój pokój, ze cztery łóżka i chyba nas troje, dwie, co leżały. Kto ze mną leżał, nic z tego nie pamiętam. Uciekłam i poszłam do dowództwa.\nTo było pod koniec sierpnia, tak?\nTo były ostatnie dni sierpnia. Moja matka dowiedziała się, że jestem ranna. Kto dał znać, też nie wiem. A nie, prawdopodobnie, bo mieszkałam, myśmy mieszkali na Żurawiej, to Nowogrodzka, to blisko i w czasie Powstania z różnych dzielnic dużo znajomych mamy znalazło się w naszym mieszkaniu i może któraś z mamy znajomych [dała jej znać], nie wiem. Mama przez Aleje [Jerozolimskie] przeszła, musiała mieć przepustkę. Już przez Aleje Jerozolimskie przechodziło się wykopem. Przyszła i na kilka dni uzgodniła z moim dowództwem (poza moimi plecami, miałam wielki żal do mamy o to) i zabrała mnie do siebie, bo myślała, że na placu Napoleona będzie [lepiej], dojdę szybciej do siebie. Ale to było bardzo krótko, trzy czy cztery dni i tam się już zaczęło piekło, bo już Starówka padła, już przyszli ze Starówki kanałami i rzeczywiście już strasznie było na placu Napoleona. Matka mnie przetransportowała z powrotem. Myślała, że pójdę do naszego mieszkania i tam sobie będę siedziała. Ale ja to tak różnie, nie zawsze siedziałam w mieszkaniu, tylko wróciłam trochę do oddziału, trochę w Wojskowej Służbie Kobiet pomagałam. Ale to już nie była [pełna służba], nie miałam możliwości normalnego poruszania się.\nMama zdecydowała, bo „Kiliński” też [wyszedł], matka została [zwolniona], kuchnia przestała istnieć i mama wróciła na tą stronę Alei [Jerozolimskich] też, znaczy na południową stronę. I zdecydowała mama, że wyjdziemy z ludnością cywilną, nie z wojskiem. Moją legitymację zniszczyła, bo bała się, że jak złapią, to [będą problemy]. [Mama] bała się o mnie. Długo nie mogłam mamie tego darować.\nŁzami! To było bardzo trudne, bardzo smutne. [...]\nPo okupacyjnych doświadczeniach.\nMiałam ciekawe doświadczenia, ale to przedpowstaniowe, ale to już nie [z Powstania].\nAle to proszę powiedzieć.\n[...] Z ciekawych przedpowstaniowych, harcerskich [wydarzeń], to było tak – na zlecenie drużynowej zastępowej w czasie wakacji jeździliśmy do Dłużewa. Dużo młodzieży tam było na stałe. Młodzież warszawska jeździła do majątku Dłużew, bo rodzice, gdzie mieli wysyłać. Miałyśmy polecenie zrobienia zastępu zuchowego. Z moją przyjaciółką, z mojego zastępu, z „Czerwonej Trójki”, założyłyśmy w Dłużewie zastęp zuchów. Tam ćwiczyłyśmy. Byłyśmy, za przeproszeniem, smarkule, a tamte dzieciaki dziesięcio-, dziewięcioletnie, ale oni się też wyżywali w ten sposób. To pamiętam dobrze.\nPotem pamiętam, miałyśmy, ale to był już 1944 rok, wiosna, ćwiczenia jako zastęp, pod Warszawą, w Józefowie. Którąś niedzielę, kolejka elektryczna chodziła, pojechałyśmy na ćwiczenia terenowe. Ledwośmy weszły do lasu, tam lasek, zagajnik i ni stąd, ni zowąd, otoczone zostałyśmy młodymi ludźmi, którzy tam mieli, okazuje się, ćwiczenia terenowe, ale poważniejsze. I nas wzięto w niewolę i dwóch chłopaków nas cały dzień pilnowało, dokąd oni mieli ćwiczenia. Potem, jak się rozjechali, to dopiero mogłyśmy wrócić do Warszawy, nic nie robiąc, bośmy nie miały możliwości poruszania się. Byłyśmy w niewoli chłopaków. I tak się zastanawiałam po wojnie, czy to właśnie nie z kompanii harcerskiej z „Gustawa”. Nie jestem tego zupełnie [pewna], nie doszłam do tego.\nOstatnie z rzeczy, które pamiętam, byłyśmy na obozie harcerskim pod koniec lipca 1944, tuż przed Powstaniem, w Izabelinie. Izabelin to była wieś, teraz to już jest dzielnica Warszawy, ale to była wioska na skraju Puszczy Kampinoskiej. Miałyśmy wynajętą werandę w domku, malutkim, jednorodzinnym, przy szosie. Zrobiło się zaciemnienie werandy, a jakże. Właścicielem domku, na pewno jakoś związanym konspiracyjnie, był miejscowy rzeźnik. Miałyśmy tam w lesie różne ćwiczenia, podchody i prawdopodobnie byłyśmy obserwowane. Zresztą na pewno chłopcy z lasu, z Kampinosu, wiedzieli o tym. I ostatniego wieczoru, już miałyśmy następnego dnia rano wracać do Warszawy, był ugotowany, na rano ugotowałyśmy, garnek krupniku. Stał też na werandzie. Już wystygł. Miałyśmy sobie rano przygrzać. Tu sienniki już były rozłożone. Tak, to już ciemno było, już noc i raptem przy szybach, które były zaciemnione, ale jak światło gasiłyśmy, to się odsłaniało, żeby rano się obudzić, krzyki, rozpłaszczone ręce, buzie i nosy, i to, i ze cztery takie [postacie]. Myśmy zrobiły tak straszny wrzask, tak zaczęłyśmy krzyczeć, ze strachu. No co?! Naturalnie! [Tak] że gospodarz domu, nie wiedząc co [się dzieje], wpadł na werandę z nożem, bo też nie wiedział, o co chodzi. A ja wdepnęłam w garnek krupniku, poślizgnęłam się, usiadłam w to.\nWięc to są rzeczy, które pamiętam. Okazuje się, że chłopaki z lasu ciągnęły już w stronę Warszawy linie telefoniczne z Kampinosu, Żoliborz, Bielany. Podpatrzyli nas, dziewczynki tam się bawią w wojsko, podchody i zrobili nam głupi kawał. Ale które chłopaki, to nie wiemy. Następnego dnia wróciłyśmy furką, bo wtenczas furkami [się jeździło], koniem, furką, wróciłyśmy do Warszawy. I to już było na trzy dni przed Powstaniem, jak wróciłyśmy. I tak było.\nTo wróćmy w takim razie do Powstania. Proszę powiedzieć, jak było z jedzeniem przez okres Powstania, jak pani to pamięta w Śródmieściu Południowym?\nŚródmieście Południowe miało stosunkowo nieźle. Na początku to było względnie, normalne zupy były. Miałam troszeńkę lepiej, bo blisko miałam dom rodzinny, a tam były suchary suszone, chleb suszony, więc jak już byłam bardzo głodna, to na początku Powstania dobiegałam do domu i coś tam zjadałam. Ale potem się zaczęła kasza „pluj” z browaru Haberbuscha. Na młynkach mełło się i zupkę lurę się jadło i cukier był. Cukier to był chyba do końca. Ale od Powstania krupniku i kaszy jęczmiennej nie jem. Koniec.\nJaka atmosfera panowała wśród ludzi walczących w „Sokole”?\nMyśmy byli w pewnym sensie zbieraniną, bo nie wszyscy ludzie dotarli na swoje punkty zborne. Albo mieszkańcy domu Nowogrodzka 3/5, 1/3/5, którzy może nawet nie byli przed Powstaniem nigdzie zaangażowani, ale też chcieli pomagać. Atmosfera koleżeńska, miła, sympatyczna. Akurat przypadkowo zupełnie z mojego zastępu harcerskiego, przedpowstaniowego, to był zastęp „Igi Igi”, drużyna czerwona „Igi Igi” to „Orliki”, [spotkałam] moją koleżankę, druhnę Hankę Tomaszewską, która mieszkała chyba na Nowogrodzkiej. Też nie wiem, gdzie miała przydział, nie mam pojęcia, też tam [spotkałam], to i ona była do końca Powstania. Wyszła z wojskiem i z matką, bo matka jej była też zaangażowana w konspirację, to są powiązania, ja jej stryjka, moja matka znała, też w konspiracji był, wojskowy przedwojenny. Hanka znalazła się w Oberlangen, potem w Anglii, a wylądowała w rezultacie w Kanadzie. Nie żyje już, ale po wielu latach, trzy lata temu odnalazła warszawskie korzenie matki jej córka, która wyszła za mąż za Anglika i przeniosła się na stałe do Polski. Mieszka Borne-Sulinowo, tam gdzie [były] wojska rosyjskie, tam ziemie można było kupić, i oni kupili i sobie siedzą i gospodarują, i zawsze, na rocznicę Powstania [Warszawskiego] to znaczy nie zawsze, ale od trzech lat przyjeżdża do Warszawy córka mojej koleżanki druhny z czasów okupacji.\nNa początku, to co pamiętam, to bardzo pozytywnie. Mówię o Śródmieściu, bo nie znam przecież tamtych dzielnic. Ale pod koniec Powstania, to jak się szło piwnicami, bo już potem walki przeniosły się na Śródmieście Północ, a potem i na Południe, to już trochę nieraz niechętnie.\nSpotkała się pani z jakimiś przykrymi sytuacjami?\nOsobiście tak, bezpośrednio nie, ale idąc, słyszałam.\nRóżne komentarze. Do mnie nie. Jeszcze z powstaniowych rzeczy, nie wiem, szłam na Hożą róg Marszałkowskiej, bo z kolei tam [była] mojej matki przyjaciółka, która całą okupację u nas mieszkała, bo ją wyrzucili, mieszkała [przedtem] w dzielnicy niemieckiej, więc ją wyrzucili, mieszkała u nas. Ona tam była, w batalionie „Iwo”, nie wiem dlaczego, nie pamiętam, dlaczego do niej szłam. To już był wrzesień, tak. Batalion „Iwo”, dowództwo, mieściło się właśnie na rogu Marszałkowskiej i Hożej, a między Marszałkowską i Skorupki było kino. Nie mogę sobie przypomnieć nazwy tego kina. [...] W tym kinie w czasie Powstania były magazyny jedzeniowe i siedzieli jeńcy niemieccy. Tam szłam, nie pamiętam po co, i był nalot i trzasnęli w kino, bo to był nie budynek, tylko między budynkami kino z oszklonym dachem. Ale to pamiętam, przecież nigdy tam nie byłam w środku. Był apel, do wszystkich, którzy tam [byli]: „Słuchajcie, ratujcie!”. Nie: „Trzeba wynosić żywność!” – to też poszłam. I dla mnie to było bardzo smutne, duże wrażenie i pamiętam, do końca życia to będę pamiętać, jak leżeli ranni Niemcy, wzięci do niewoli i tutaj jakaś margaryna, trochę poszarpanych ciał razem z margaryną i Niemiec wołający: „Bracia, Wasser! Bracia, Wasser!”. Muszę wam powiedzieć, że miałam ogromną rozterkę duchową, to ranny człowiek, to trzeba mu dać, ale to Niemiec, człowiek by chciał, by nie żył. I podałam wodę. Wybiegłam gdzieś i podałam mu wodę. Czy ja wiem, długo nie wiedziałam, czy słusznie zrobiłam, ale jak już dorosłam, to stwierdziłam, że zrobiłam słusznie. To były rozterki, bo to wróg.\nCzy oprócz kontaktu z jeńcami niemieckimi miała pani bezpośredni kontakt z Niemcami?\nNie, w czasie Powstania nie, nie miałam bezpośredniego [kontaktu].\nJak było z wodą w Śródmieściu Południowym?\nZ wodą, to na początku była, a potem były studnie głębinowe i tam kolejki, i też wstrzeliwali się w to i wiele osób, na przykład przyjaciółka mojej mamy, które też u nas przypadkowo w czasie Powstania się znalazła, nie mogła wrócić do domu, mamy nie było, ale mieszkanie było i gosposia była, która zawiadowała wszystkim, to właśnie pani Stefania poszła po wodę na Żurawią, nieparzysta [strona] i „krowa” [spadła] i została zabita. I trudno było, pod koniec z wodą to było bardzo trudno, bardzo. Mówię też o rejonie Nowogrodzka, Żurawia, Wilcza, tutaj, ten rejon. Na Poznańską, też kiedyś tam byłam, ale nie interesowałam się tym.\nMówiła pani o kapliczkach i modlitwach podczas okupacji, a czy również podczas Powstania były organizowane nabożeństwa, msze? Pamięta pani?\nByły, ale czy uczestniczyłam? Na pewno, jak były, to uczestniczyłam, ale naprawdę nie pamiętam.\nJakoś szczególnie nie utkwiły w pamięci?\nNie utkwiły, wieczorne były, to miejscowa ludność, mieszkańcy domów to robili, raczej, bo mieszkańcy potem, pod koniec do piwnic schodzili z wyższych pięter. Tam zresztą pokoje były zajęte dla Powstańców, gdzieś musieli spać. Ludzie udostępniali bardzo chętnie. To nie to, zresztą nigdy nie byłam też świadkiem, żeby ktoś odmówił [noclegu], ja osobiście, na pewno byli [tacy], którzy to przeżyli, ja nie.\nPoza tym pani miała piętnaście lat i trudno było takiej dziewczynce odmówić czegokolwiek, prawda?\nTak, ale chyba niczego nie potrzebowałam specjalnie, chyba nie.\nCzy był czas wolny? Czy pani pamięta, co pani robiła w czasie wolnym, kiedy nie było żadnych zajęć?\nDo domu szłam albo do dziadka.\nA gdzie był dziadek?\nNa Wilczej 32. I tam była moja cioteczna siostra, i oni siedzieli w piwnicy. Jak był czas wolny, to mówię krótko, dziewiętnaście [dni], potem marnie już się poruszałam.\nZe względu na ranę.\nDo tej pory mam przecież odłamki. Musiałam troszkę wcześniej pójść na emeryturę, bo traciłam władzę, a nie można było usunąć już. Po Powstaniu można było usunąć, ale trzeba było pojechać do Szwecji, a moja matka nie miała już pieniędzy, żeby [mnie wysłać], bo nie było magnesów, żeby to [wydostać], a potem, jak się już obrosło, to już było za późno. Poza tym jeden odłamek jest w szyi, tuż przy aorcie, więc niebezpieczna sprawa, drugi przy splocie trzech nerwów i dlatego długo widocznie nie miałam władzy w ręku.\nPracowałam w chemii, w laboratorium i zaczęłam, jak już byłam starsza, traciłam władzę, jak trzymałam zlewkę z kwasem, ciach, lało się. Tak parę razy [się zdarzyło], to stwierdziłam, że już trzeba iść na wcześniejszą emeryturę, i poszłam dlatego na wcześniejszą. Oblewałam wodą gorącą, ale to były sekundowe utraty władzy.\nMama zdecydowała, że wyjdą panie z ludnością cywilną.\nProszę opowiedzieć, jak to się wszystko odbywało?\nTo było chyba 3 albo 4 października. To jeszcze było, że… Domy to był dorobek całego życia moich rodziców, wobec tego mama stwierdziła, że cenniejsze rzeczy trzeba znieść do piwnicy i zamurować. Murowała tam to z kimś. Wyszłyśmy i szłyśmy 4 [października] z naszą gosposią i z jedną z pań, która u nas mieszkała w czasie Powstania. Szłyśmy [Alejami] Jerozolimskimi, nie Śniadeckich, tylko szłyśmy Kruczą do [Alej] Jerozolimskich, [Alejami] Jerozolimskimi do Dworca Zachodniego. Tam do odkrytych wagonów [nas zapakowano].\nTak, ale odkrytych i do Pruszkowa. Potem się szło, na rampie wyrzucili nas i szłyśmy. Jeszcze mama wzięła futro, a mnie kazała wziąć narciarskie buty, miałam, tak i jeszcze puszki, które były w domu. Ludzie podawali pomidory, ale nie wolno było jeść, bo po takim wygłodzeniu, to nie powinno się [jeść surowego].\nByła segregacja, przy wejściu do obozu w Pruszkowie, Dulagu, przed nami ciach, bo tamci wszyscy na Generalną Gubernię, a my ciach, do Niemiec. Tośmy poszły do baraku, do hali, nie pamiętam której, i szczęśliwie, to są takie ludzkie losy. W zielonym wozie, to był wóz gestapowski, rodzaj baraku na kółkach, był zielony wóz i tam, w zielonym wozie był zatrudniony doktor Rudzki, nasz znajomy sprzed wojny i sprzed Powstania. Lekarz domowy, który i nas leczył w czasie okupacji, i dziadków moich. Pielęgniarką była przyjaciółka mojej ciotki, która u nas też mieszkała w czasie okupacji parę miesięcy, bo ona w ogóle mieszkanka Łodzi przed wojną, ale znalazła się w Warszawie, pod Reichem. Ona dostała tyfusu podczas okupacji, leżała w szpitalu zakaźnym i potem, jak wyszła, nie miała gdzie się podziać. Mama ją [przygarnęła], mieszkała kilka miesięcy, ale była zaangażowana w konspirację. Nie wiem, w którym oddziale była.\nOna też się znalazła w Pruszkowie i jako sanitariuszka, i współpracowała z doktorem Rudzkim, Iza Domańska. Dzięki nim wyszłyśmy, chyba po dwóch czy trzech dniach, już też nie pamiętam, wyszłyśmy. Ale Niemcy wypuszczali z obozu tuż przed godziną policyjną, to znaczy konkretnie nas [tak wypuścili]. Co zrobić? Wychodzimy, gdzie się podziać? To był Pruszków, a tak się złożyło, że w Piastowie mój dziadek miał aptekę. To jest jeden [przystanek], blisko, można było piechotą [przejść], ale nie o tej godzinie. Myśmy myślały, mama myślała, że pójdziemy do apteki dziadka. Dziadka nie było, został wywieziony gdzieś tam pod Kraków.\nChodzimy, co robić? Szedł kolejarz, bo to były warsztaty kolejowe, obóz w Pruszkowie to były dawne warsztaty kolejowe. Mama się do niego zwróciła, czy on by nie mógł nam załatwić jednego noclegu. Załatwił nam. Powiedział tylko: „Proszę się nie przerażać”. Myśmy nocowały z Franią, z nianią też u pani lekkich obyczajów, po prostu, tak można powiedzieć, co kosztowało, to pamiętam, pięć rubli w złocie. Bo za darmo nic nie było, a mamie udało się wynieść trochę [pieniędzy]. I kolejarz dostał, i [pani dostała]. Tak przetrwałyśmy jedną noc, a potem już poszłyśmy do Piastowa do apteki. Tam do końca wojny byłyśmy z mamą. Mama pojechała, sprowadziła dziadka. W Mogielnicy chyba był pod Krakowem, też nie pamiętam. Koniec wojny.\nWłaśnie, jak pani zapamiętała tak zwane wyzwolenie?\nZapamiętałam w ten sposób, że następnego dnia, chyba weszli 16 [stycznia], do Warszawy.\n17 [stycznia], tośmy już 18 [stycznia] rano z mamą wyruszyły do Warszawy, piechotką. Podwiózł nas ktoś, furką, przyszłyśmy. Nasze mieszkanie już nie było [do zamieszkania], już było spalone, jeszcze ciepłe, jeszcze mury były ciepłe, ale dziadków mieszkanie ocalało. Nocować nie można było, nic, to mama tam zabiła drzwi jedne, i kuchenne, i te, zabiła dechami. Wzięłyśmy trochę rzeczy, między innymi, żeby coś ciągnąć, w czymś nieść, balia była. Dawniej były balie, nie było pralek, tylko były balie – albo drewniane, albo metalowe. Metalowe to miały pod spodem drewniane krzyżaki. To wzięła mama balię i trochę pamiątek, które ocalały, bo jeszcze nie było rozszabrowane to mieszkanie. Wzięła trochę pamiątek, wujek był elektrykiem konstruktorem i jego pomysłu czy jego wykonania, jak były prowadzone przed wojną linie wysokiego napięcia w COP-ie, [...] i on dostał pierwszą nagrodę. Miał wieżę, miniaturkę, więc to mama wzięła, drobiazgi.\nA udało się dostać do zamurowanych rzeczy?\nNie, już były spalone. To już był spalony dom. Tak, nic już nie było. Nic, zero. Żeśmy wróciły i następnego dnia rano mama drugi raz chciała przyjechać, żeby może zamieszkać, ale sama, nie ze mną. Ale jak już następnego dnia mama przyszła, to już ktoś mieszkał, już nawet mamy nie wpuścił do mieszkania. I przepadło.\nJak pani zapamiętała Warszawę pookupacyjną? Jakie wrażenia?\nWrażenie smutne, ale po gruzach się chodziło. To były kupy gruzu i przekopane ścieżki. Ale potem ze dwa tygodnie nie byłam w Warszawie, bo już ruszyła szkoła.\nWłaśnie, bo Powstanie przerwało edukację.\nPrzerwało, ale trochę prywatnie [się uczyłam w] jesień – listopad, grudzień, to trochę prywatnych lekcji miałam, a potem już szkoła ruszyła w Piastowie. Chyba już w marcu ruszyła, tak że małą maturę zdawałam, trochę przesunięte było, nie w czerwcu, tylko w lipcu, to już normalnie małą maturę zdawałam w Piastowie. Normalne świadectwo i wszystko.\nRozumiem, że z racji tego, że mama zniszczyła pani legitymację, nie miała pani potem żadnych nieprzyjemności z powodu tego, że brała pani udział w Powstaniu?\nA nikt nie wiedział, a skąd można [było się dowiedzieć]? Nie przyznawałam się. Nikt nie mówił na ten temat.\nMama też nie. Na początku nie. Dopiero już jak trochę odwilży było. Jak odwilż była, to tak, ale na początku nie.\nJak pani teraz wspomina Powstanie, mając całą wiedzę, to co pani myśli o Powstaniu?\nWiem, że są różne zdania, że są zdania, że było niepotrzebne, że zniszczona stolica, że cały dorobek ludzkiego życia poszedł [z dymem] i ileś istnień ludzkich. Ale ja, ja bym sobie nie darowała, gdybym wtenczas żyła i nie brała udziału w Powstaniu. Tak mogę powiedzieć. Młodzież, przecież byłam z tych młodszych, ale obserwując moich trochę starszych kolegów czy koleżanki, [sądzę że] chyba nie było możliwości wstrzymania Powstania. Chyba nie.\nZofia Nasierowska Pseudonim: „Pobudża”, „Biały Warkocz” Stopień: łączniczka Formacja: Batalion „Sokół” Dzielnica: Śródmieście Południowe Zobacz biogram


PULMOstopki | Dr Cichobieg\nNie lubisz zastrzyków? Boisz się igieł? Niedługo przestaniesz! Skarpety Dr Cichobieg pomogą oswoić strach przed zabiegami medycznymi oraz z pewnością poprawią nastrój każdego, kto spotka personel medyczny ubrany w ten model skarpet.\nŚwietne są, materiał taki jak lubię, delikatny :)\ncieplutkie jak od babci....bajeczne wzory...


Koniec Battlefield Heroes i Play4Free\nZłe wieści dla fanów Battlefield Heroes i Play4Free. Jak ogłosiła dziś EA, z dniem 14 lipca br. wsparcie i utrzymywanie obu tych tytułów zostanie zakończone. Z dniem dzisiejszym została zablokowana możliwość zakładania nowych kont do tych gier, nie można już też kupić specjalnej waluty Funds. Nie dostaniemy zwrotu pieniędzy za wirtualne pieniądze i przedmioty, które już się kupiło. Dlatego zachęcamy wszystkich, by w ciągu najbliższych 90 dni pograli sobie w oba te tytuły, gdyż jest już na to ostatnia szansa. Zachęcamy też graczy, by wydali w sklepie wszystkie swoje Fundsy, które mogły zostać na koncie, gdyż potem nie będzie można ich użyć. Na pocieszenie dostaliśmy duże zniżki na tzw. asortyment premium. Oficjalnym powodem porzucenia obu gier jest spadek ich popularności na przestrzeni lat. Dla przypomnienia, gra Battlefield Heroes została wydana w czerwcu 2009 roku, a Play4Free w kwietniu 2011 (w formie otwartej bety).\nBattlefield Hardline - przedpremierowe podsumowanie\nPremiera gry Battlefield Hardline już za ponad miesiąc. Obecnie trwają drugie beta testy trybu wieloosobowego, ponadto producenci postanowili już nieco wcześniej podzielić się najważniejszymi informacjami na temat swojej gry. Zapraszam do dalszej części newsa gdzie poznacie listę map i trybów gry, wrażenia z testów wersji Beta a także opis trybu singleplayer.\nWielki konkurs AMD Wygraj AMD Radeon R9 290X !!\nAkcja potrwa równo 970 minut ;) (czyli 16 godzin), a zwycięzców ogłosi sam FIX3R w drugiej części swojego wideo już w najbliższy poniedziałek. Co warto podkreślić, konkurs jest globalny i udział może każdy wziąć każdy - wystarczy tylko śledzić wpisy na profilu @AMDRadeon na Twitterze.\nBattlefield 4 Final Stand już dostępny\nOstatni dodatek Final Stand do Battlefield 4 miał dziś swoją premierę dla użytkowników usługi Premium. Dodatek przenosi nas na cztery nowe mapy ulokowane w północnej części Rosji. Spodziewajcie się śniegu i futurystycznych, eksperymentalnych broni, gadżetów i pojazdów. Nowości możecie zobaczyć także na nowym zwiastunie wydanym z okazji premiery dodatku:\nPozostali użytkownicy którzy zakupili dodatek poza usługą Premium, otrzymają go 2 grudnia.\nKilka dni temu DICE udostępniło nową łatkę do Battlefield 4. Jest to można powiedzieć przełomowy patch, ponieważ diametralnie zmienia on kilka ważnych aspektów gry. Główne zmiany i nowości znajdziecie na poniższym wideo w polskiej wersji językowej:\nWarto też wspomnieć o dodaniu nowego trybu trudności rozgrywki uplasowanego między Normalnym a Hardcore. Nosi on nazwę Classic i jest to ukłon w stronę Battlefield 2. Przeciwnicy zaznaczani są tylko na minimapie (brak 3d spot), zdrowie i pancerz nie regeneruje się samoistnie, odradzanie możliwe tylko na dowódcy oddziału, brak widoku 3-osobowego w pojazdach, wyłączona kamera pośmiertna. Pełną listę poprawek można znaleźć TUTAJ.\nMożna się zastanawiać dlaczego te wszystkie zmiany nastąpiły dopiero teraz, bo ich implementacja nie wygląda na trudną. Dobrze jednak, że studio DICE zdaje sobie sprawę ze swoich błędów i jak niedopracowaną grę oddali w ręce graczy. To dobrze rokuje na przyszłość, bo złotej kury się nie zarzyna i kolejny Battlefield (nie licząc Hardline) na pewno ujrzy światło dzienne.


Warto zadbać o swoje odpowiednie żywieniowe nawyki! - fit wrzesień 2021 − radominfo24.pl\nDbaj o własne zdrowie oraz znajomych dzięki prawidłowemu jedzeniu! Dostrzeż istotne przepisy prawidłowego jedzenia każdego dnia!\nW dwóch pierwszych dekadach drugiego tysiąclecia niesamowicie znane się stało wśród ludzi jedzenie wysoko kalorycznych posiłków. Maniera ta przybyła na Stary Kontynent prosto ze Stanów Zjednoczonych i w tej chwili dużo ludzi posiada właśnie dlatego problemy z prawidłową masą ciała. Musimy zrozumieć to, że do bardzo dużej ilości groźnych powikłań zdrowotnych może prowadzić zbyt wysoka waga. Znacznie jawniej zdecydowali rozmawiać o tym lekarze w wystąpieniach publicznych. Nie ma wątpliwości co do tego od tego momentu, jak jest istotne odpowiednie posilanie się w życiu wszystkich osób. Należy pamiętać, żeby wybierać wyłącznie odpowiednie dania. Tylko takim sposobem damy radę w odpowiedni sposób zatroszczyć się o stan naszego zdrowia. Właśnie z tego powodu pada bardzo dużo zapytań do tego, w jaki sposób należycie kupować produkty. To nie jest łatwe pytanie, lecz nie oznacza to, iż nie ma możliwości odszukać na nie słusznej odpowiedzi. Chcielibyśmy skonsolidować się na temacie prawidłowego odżywiania w tym poście.\nSporo ludzi uważa, iż utrzymanie zdrowego jadłospisu jest niewątpliwie złożonym zagadnieniem. уголемяване на половия орган . Najpierw musimy przygotować się na to, że spotka nas całkowita zmiana odżywiania nawyków. Niesamowicie decydujące być może w tym przypadku jadanie produktów pełnowartościowych trwale w trakcie doby. Gdy rozchodzi się o początek przygody z pełnowartościowym jedzeniem i to priorytetowa reguła. Należy jeść tylko zdrowe produkty i należy to zrozumieć. W przypadku tym chodzi o wyroby, które w stopniu małym są przekształcone chemicznie. Kupno produktów z upraw naturalnych może się okazać bardzo pozytywne dla ciała ludzkiego. Bardzo ważne będzie także picie bardzo dużej ilości płynów. Aby odmienić jadłospis muszą osoby marzące na temat tego powinny również znacznie mocniej koncentrować się na artykułach warzywnych. Musi zostać także podniesione jedzenie artykułów tłuszczowych, a zmniejszone spożywanie węglowodanowych artykułów. Te zasady mogą okazać się niezwykle ważne w kwestii odpowiedniego pożywiania.


Anna Luboń ebooki, książki i audiobooki – woblink.com\nAnna Luboń ×\n„Mistrzynie” to trzynaście wywiadów z kobietami, które w swoich dziedzinach osiągnęły spektakularne sukcesy. Są innowatorkami, pasjonatkami, kreatorkami, inspiratorkami. Wyznaczają trendy, kreują nowe przestrzenie i pojęcia. Często w męskim świecie, wbrew regułom i wbrew zastanemu porządkowi, nie oglądając się na innych. Jak udało im się osiągnąć tak dużo, godząc życie rodzinne z pracą, która często nie miała końca? Henryka Bochniarz przez trzy dni w tygodniu dowodzi klubem ...


Nacieki. « Medycyna estetyczna\nW przeciwieństwie do nikłych objawów opukowych i osłuchowych, już we wczesnym okresie nacieku można nieraz stwierdzić prócz gorączki nieznaczne przyśpieszenie opadania krwinek (do 12-18 mm i więcej) oraz niewielkie przesunięcie obrazu białych krwinek w krwi (do 12% obojętnochłonnych pałeczkowatych) obok względnej limfocytozy. Zmiany te w łagodnych przypadkach mogą szybko znikać jeszcze w okresie nacieku. Na ogół obydwa te objawy są nieznaczne, w przeciwieństwie do ich zachowania się w ostrym zapaleniu płuc niegruźliczym. Toteż nieznaczne natężenie tych objawów i dość szybkie ich cofanie się, pomimo dalszego trwania nacieku, przemawiają raczej za gruźlicą, natomiast ich utrzymywanie się aż do wessania nacieku – raczej za ogniskiem zapalenia płuc, ropniem płuc lub zgorzelą płuc. Wczesny naciek płucny wykrywa się bardzo często tylko badaniem rentgenograficznym. Na zwykłej kliszy rentgenowskiej widać wtenczas najczęściej jeden lub dwa odosobnione okrągłe lub nieregularne jednolite cienie o średnicy 2-5 cm i więcej, usadowione w niezmienionej tkance płucnej przeważnie bliżej opłucnej, o brzegach wyraźnych, lecz nieostro odgraniczonych od otoczenia. Często nie podobna wykryć wczesnego nacieku i badaniem radiologicznie podczas głębokich wdechów, a dla usunięcia ile możności wadzić cień do międzyżebrza, trzeba w tych przypadkach nadać chorego radiologicznie podczas głębokich wdechów, a dla usunięcia ile możności cienia łopatki – badać chorego z ręką podniesioną, odprowadzoną lub skręconą ku wewnątrz. W przeciwieństwie do ropnia płuc oraz otorbionego międzypłatowego wysięku, które w pewnych pozycjach badawczych mają obrysy bardzo dobrze ograniczone, cień wczesnego nacieku jest przy badaniu w różnych płaszczyznach zawsze wyraźnie, lecz nieostro odgraniczony od otaczającego go miąższu płucnego. [podobne: anatomia palpacyjna, Kabiny Sanitarne, pirymetamina ]\n[podobne: praca sandomierz olx, fishboard allegro, allegro wedkarstwo ]\nTags: allegro wedkarstwo, fishboard allegro, praca sandomierz olx\nNo Responses to “Nacieki.”\n[..] Odniesienie w tekscie do grzybica paznokci[...]\n[..] Cytowany fragment: rehabilitacja[...]\n[..] Cytowany fragment: okulistyka[...]\nPowiązane tematy z artykułem: allegro wedkarstwo fishboard allegro praca sandomierz olx\nBadanie słuchu u psów i kotów\nZapalenie gruźlicze płuc.\nTrudniejsze jest różnicowanie z zapaleniem gruźliczym przy w cięciach międzypłatowych (periscissuritis tuberculosa), gdy choroba jest jeszcze w okresie początkowym. W obu chorobach widać przy badaniu radiologicznym cień tuż w okolicy wcięcia międzypłatowego między górnym a środkowym płatem prawego płuca. W pierwotnej płatowej gruźlicy płuc cień ten jednak szybko szerzy się stąd na środkową część górnego […]\nPoczątek, choroby może być ostry, przypominający zapalenie płuc krupowe a nawet dur brzuszny. Częściej początkowe objawy są podobne do grypy, z tą jednak różnicą, że gorączka może trwać tygodniami, a nawet miesiącami. Najczęściej jednak początek choroby bywa podstepny, nieuchwytny. Chorzy uskarżają się na niewielki kaszel, początkowo z nieobfitą plwociną, czasami na postępujące, zwykle stosunkowo nieznaczne, […]\nGruźlica płuc włóknista rozlana.\nOd suchego rozszerzenie oskrzeli przebiegającego z krwiopluciem lub krwotokami płucnymi gruźlicę płuc włóknistą rozlaną można odróżnić przeważnie tylko badaniem bronchograficznym. Od marskości płuc, która przebiega z objawami zagęszczenia tkanki płucnej i może wieść również do rozszerzenia oskrzeli wikłającego się często ich nieżytem oraz do krwioplucia, można przewlekłą gruźlicę włóknistą rozlaną odróżnić na tej podstawie, że: […]\nallegro wedkarstwo bezbarwny gaz o ostrej woni dymnica pospolita fishboard allegro gruźlica prosówkowa hydroksyzyna cena klinika okulistyczna ceglana katowice objawy pozapiramidowe olx krzesełko do karmienia owczarek niemiecki allegro praca sandomierz olx przeglądarka skierowań na leczenie uzdrowiskowe nfz kraków rezonans magnetyczny opole sanmed kwidzyn seboradin fitocell tattoo choker allegro wassyl allegro wkreceni cda wkładki ortopedyczne poznań wyszukiwarka skierowań na leczenie sanatoryjne nfz ząb z włókna szklanego\n© Copyright 2021 Medycyna estetyczna All Rights Reserved


Dominikana – przewodnik Dominikana co zwiedzać, co warto zobaczyć. - Tubylismy.pl\nAmeryka Środkowa i Karaiby> Dominikana\n6 osób zwiedziło ten kraj\nDominikana swoją nazwę zawdzięcza Krzysztofowi Kolumbowi. To druga, co do wielkości górzysta wyspa położona na Oceanie Atlantyckim. Podzielona jest ona na Republikę Dominikany oraz Republikę Haiti. Centralną część kraju zajmują lasy tropikalne, a na całej wyspie można podziwiać wiele wulkanów, wokół których znajdują się gorące źródła. Wśród nich warto zwrócić uwagę na Boiling Lake – drugie co do wielkości gorące źródło na świecie. Najwyższy szczyt wulkaniczny Dominikany to stożek Morne Diablotin. Wyspa jest rajem dla spragnionych słońca. Urzeka ona zarówno rzadko spotykaną roślinnością, sadami bananowymi, plantacjami mango, ale też zwierzętami, takimi jak: flamingi, papugi, czy krokodyle. Do najczęściej odwiedzanych kurortów na Dominikanie należą: Punta Cana, Playa Dorada z mnóstwem pól golfowych, Santo Domingo z uroczą starówką oraz centrum windsurfingu Cabarete. Sporty najczęściej uprawiane przez turystów to: golf, tenis, nurkowanie oraz...\nPopularne miasta w kraju Dominikana\nZdjęcia i filmyw w kraju Dominikana\nCo zwiedzać w kraju Dominikana\nOstatnie recenzje z kraju Dominikana\nmiejsce: Punta Cana kategoria: Co zwiedzić?\nautor: xyss Dominikana to wspaniały kraj jeśli chcesz lub chcecie odpocząć od Europejskiego klimatu a zarazem zwiedzić prawdziwą egzotyke. Klimat jest poprostu fantastyczny, ludzie fantastyczni i życzliwi. Językiem którym się szybko porozumiecie to angielski. Warto wykupywać wycieczki fakultatywne aby zwiedzić dzikie rejony Dominikany, samemu niepolecam. Ocean bardzo ciepły jednym słowem zupka :). plaże wyśmienite. W ośrodkach naprawdę czujemy się bezpiecznie i komfortowo. W sklepach...\nOstatnie wpisy do relacji z kraju Dominikana\ndo relacji: Hispaniola\nmiejsce: Puerto Plata\nautor: Valion Jakieś 8 lat temu, albo nawet więcej. Gdy byłem na pierwszym roku studiów, moja przyjaciółka, a raczej jej chłopak wygrał w jakimś konkursie wycieczkę na Dominikane. Jakże im wtedy zazdrościłem. Usiadłem do komputera by opisać Wam moją kolejną wyprawę. Siedzę i zastanawiam się co i jak mam opisać. Jestem w kropce. Nie bardzo wiem jak mam to zrobić. Pod wieloma względami była to wyprawa szczególna. Szczególna zarówno w sensie pozytywnym jak i negatywnym. Tym razem...


\tStarosta Lipnowski ogłasza nabór na wolne stanowisko pracy ds. obsługi PZON - BIP w JST - Powiat Lipnowski\nścieżka nawigacji Strona główna > OGŁOSZENIA O ZATRUDNIENIU > Ogłoszenia o naborze na wolne stanowiska urzędnicze w Starostwie... > Starosta Lipnowski ogłasza nabór na wolne stanowisko pracy ds. obsługi PZON\nstanowisko ds. obsługi PZON\na) wykształcenie średnie preferowane ekonomiczne lub wyższe\nb) doświadczenie zawodowe: co najmniej 2 lata stażu pracy na stanowisku związanym z ekonomią\nc) znajomość przepisów prawa związanych z orzekaniem potwierdzonym oświadczeniem własnym\nZnajomość przepisów dot. procedur administracyjnych i orzeczniczych, obsługa komputera, urządzeń biurowych, odporność na stres, odpowiedzialność, komunikatywność, sumienne i staranne wykonywanie powierzonych zadań\na. przyjmowanie i weryfikowanie wniosków o ustalenie niepełnosprawności\nb. przygotowywanie zawiadomień o komisji lekarskiej\nc. przygotowywanie i wydawanie orzeczeń o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności\nd. przyjmowanie i weryfikowanie wniosków o wydanie legitymacji osoby niepełnosprawnej\ne. przygotowywanie i wydawanie legitymacji\nf. przyjmowanie odwołań i odsyłanie akt spraw do Wojewódzkiego Zespołu ds Orzekania o Niepełnosprawności w Bydgoszczy\ng. prowadzenie rejestrów spraw\nh. prowadzenie dziennika korespondencji\ni. sporządzanie miesięcznych meldunków z ilości wydanych orzeczeń\nj. sporządzanie miesięcznych zestawień płac dla składu orzekającego\nk. sporządzanie kwartalnych i rocznych sprawozdań z realizacji zadań Powiatowego Zespołu ds Orzekania o Niepełnosprawności\nl. wydawanie druków\nł. obsługa interesantów i udzielania informacji\nm. przygotowywanie i wysyłanie korespondencji\nn. zabezpieczenie i przechowywanie dokumentacji zawiązanej z orzekaniem o niepełnosprawności\nń. obsługa Elektronicznego Krajowego Systemu Monitoringu Osób Niepełnosprawnych\na. Wykonywanie innych prac zleconych a nie wynikających z zakresu czynności.\nWymagane dokumenty aplikacyjne należy składać osobiście w siedzibie Starostwa Powiatowego w Lipnie, pocztą elektroniczną na adres: starosta@lipnowski.powiat.pl (w przypadku posiadanych uprawnień do podpisu elektronicznego) lub pocztą na adres Starostwa Powiatowego w Lipnie, ul. Sierakowskiego 10 b, 87-600 Lipno z dopiskiem: „Dotyczy naboru na stanowisko ds. obsługi PZON"\nWniosek należy złożyć do dnia 14.01.2011 roku. Aplikacje, które wpłyną po upływie wyznaczonego terminu nie będą rozpatrywane (decyduje data wpływu do Starostwa Powiatowego w Lipnie).\nInformacja o wynikach naboru będzie umieszczana na stronie internetowej Biuletyn Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego w Lipnie (www.bip.lipnowski.powiat.pl) oraz na tablicy informacyjnej przy ul. Sierakowskiego 10B i ul. Mickiewicza 58 w Lipnie. Lista osób, które zakwalifikowały się do dalszego etapu ukaże się w www.bip.lipnowski.powiat.pl i na tablicach w dniu 17.01.2011 roku. Test kwalifikacyjny i rozmowa kwalifikacyjna odbędą się w dniu 18.01.2011 r. o godz. 1000 w siedzibie Starostwa Powiatowego w Lipnie przy ul. Sierakowskiego 10 B, 87-600 Lipno.\nLista kandydatów (83kB)\nWytworzył: Starosta Lipnowski\t(28 grudnia 2010)\nOpublikował: Aneta Ofmańska (28 grudnia 2010, 11:28:09)\nOstatnia zmiana: Aneta Ofmańska (17 stycznia 2011, 12:22:38)


Pierwsze dni w przedszkolu - jak sobie z nimi poradzić? - Bejbikowo\n22.08.2016 22.08.2016 by Adminka\nPrzed wieloma maluchami pierwszy poważny sprawdzian w życiu. Dni adaptacyjne w przedszkolu, a od września dłuższe rozstania z mamą, babcią czy dotychczasową opiekunką to nie lada wyzwanie. Podpowiadamy, jak przetrwać ten okres i ułatwić maluchom przystosowanie się do zmian.\nKażda placówka przedszkolna przekazuje rodzicom przyszłych przedszkolaków zalecenia, jak najlepiej przygotować dziecko do pobytu z dala od domu rodzinnego. Nie ma co ukrywać, że forma opieki, wymagania stawiane maluchom w przedszkolu znacznie różnią się od tego, do czego były dotychczas przyzwyczajone. Dotyczy to zwłaszcza umiejętności samodzielnego ubierania się, jedzenia, rozmawiania, zgłaszania potrzeb fizjologicznych. Trzylatek powinien też umieć zająć się sobą przez kilkanaście minut samodzielnie w swobodnej zabawie, wykazywać zainteresowanie rówieśnikami, nowymi zabawkami czy proponowanymi aktywnościami.\nMając więc w kilkumiesięcznej perspektywie wyprawienie dziecka do przedszkola, rodzice powinni w maksymalny sposób ułatwiać mu przyswajanie tych umiejętności, zachęcać dziecko do samodzielności, nie karać i wykazywać cierpliwość dla pierwszych nieudanych prób zjedzenia posiłku czy ubrania się bez pomocy. Warto też zabierać malucha w różne miejsca, by oswajać go z różnym i nowym otoczeniem, a także od czasu do czasu zostawiać z opiekunką, babcią, ciocią, by minimalizować u niego lęk separacyjny, z którym niechybnie będzie musiał się zmierzyć. Takie oswajanie z rozstaniem, z mamą i tatą na kilka godzin uczy dziecko, że rodzice nie znikają na zawsze.\nPrzedszkolna rewia mody przynajmniej na początku powinna zejść na drugi plan. Maluchy często jeszcze wymagają pomocy przy jedzeniu, ubieraniu się. Ubranie do przedszkola musi być przede wszystkim wygodne i tak dobrane do wieku dziecka, by maksymalnie wspierać pierwsze próby jego samodzielności. Przydadzą się więc ubranka na gumkach w pasie, czy wciągane przez głowę bluzki, których nie trzeba zapinać. Warto pamiętać również o tym, że dziecko będzie przebywało w przedszkolu zdecydowaną większość dnia i nawet najbardziej opiekuńcza ciocia nie jest w stanie poświęcić mu tyle czasu, co dotychczas zajmująca się nim osoba w domu. Kompletując wyprawkę do przedszkola zwróćmy również uwagę na skład materiału. Dzięki bawełnie organicznej mamy pewność, że dziecku będzie w takim ubraniu czuło się komfortowo i miło. Ubranka z bawełny organicznej są miłe w dotyku, przewiewne, oddychają. To również bardzo istotna cecha. Rodzice mają tendencje do zbyt grubego ubierania dzieci. Maluchy są w ciągłym ruchu. Takie przewiewne ubranko sprawi, że nie będzie im zbyt zimno, ani zbyt ciepło. Duży wybór ubrań z bawełny organicznej dla dzieci znajdziemy np. w sklepie internetowym Merinodzieciaki.pl. Znajdziemy tu m.in. wygodne legginsy, bieliznę, skarpetki, bluzeczki, szorty, spódniczki czy sukienki. Odpada w nich problem spoconych, mokrych pleców czy stóp – jedna z najczęstszych przyczyn jesiennych przeziębień u dzieci.\nNauczycielki wychowania przedszkolnego często podkreślają, że trudności adaptacyjne u dzieci to często wynik emocji rodziców. Rozstanie z maluchem jest dla dorosłych równie trudne. Dzieci są znakomitymi obserwatorami i jeśli będą kojarzyły zdenerwowanie, łzy mamy czy taty z wyjazdem do przedszkola, same również odbierać je w ten sposób. Początki nie są łatwe i nierzadko towarzyszą im łzy i głośne protesty. Doświadczenie uczy, że najlepszym sposobem na ukojenie niepokojów malucha jest szybkie pożegnanie i obietnica odbioru po obiedzie czy spaniu. Nie trzeba oczywiście dodawać, że słowo rodzica jest święte i nie należy w tym względzie nadużywać zaufania dziecka. Jeśli decyzja o oddaniu dziecka do przedszkola zapadła, nie rozpaczajmy i nie doszukujmy się w niej negatywów. Takie nastawienie tylko wzmaga stres i płacz dziecka.\nNawet jeśli adaptacja do przedszkola nie będzie przebiegała łatwo, nie należy się poddawać. Niepokój, kłopoty ze snem, powrót do pieluszki, niechęć do jedzenia, bunt pojawiają się z różnym nasileniem u wielu dzieci. Edukacja przedszkolna jest jednak dzisiaj dla pracujących rodziców dużym wsparciem. Dzieci mają możliwość kształtowania w kontaktach z rówieśnikami empatii, dojrzałości emocjonalnej, socjalizacji, a także nabywania umiejętności niezbędnych w dalszej nauce w szkole. Przedszkole to również czas pierwszych przyjaźni i nieskrępowanej zabawy, a więc okres, który w bardzo pozytywny sposób wpływa na rozwój dziecka.\nPrevSORAYA Magia Olejków\nNextAktywny wypoczynek z dziećmi


6 października 2016 | 15:00\nSylwestrowa stylizacja dla Niego - bal / kolaż: mat. prasowe ( House )\nJeżeli wybierasz się na elegancki bal sylwestrowy, to Twój strój musi być dopasowany do miejsca i okazji. Postaw więc na stonowaną kolorystykę. W ofercie marki House znaleźliśmy więc gustowną, czarną marynarkę, którą połączyliśmy z szarą, elegancką i wygodną koszulą. Do tego dobraliśmy też granatowe spodnie. W razie chłodu możesz też zabrać ze sobą bluzę w stonowanym kolorze. My proponujemy czarną bluzę wykonaną z modnego w tym sezonie weluru, który jest elegancki i będzie świetnie pasował na oficjalne wyjścia. Jeżeli nie masz żadnych wyjściowych butów, to postaraj się wybrać takie, które wyglądają najschludniej. Mogą to być też buty sznurowane, które kolorystycznie pasują do reszty stylizacji.\nSylwestrowe stylizacje dla Niego - klub / kolaż: mat. prasowe ( House )\nPlanujesz sylwestrową imprezę w klubie? Jeśli tak, to na tę okazję również proponujemy stonowane barwy, ale przełamane ciekawym designem. Do klubowej stylizacji idealnym wyborem okaże się asymetryczna bluza marki House połączona z prostym t-shirtem, którego nadruk optycznie poszerza ramiona. To z pewnością zwróci uwagę kobiet. Do tego możesz założyć jasne jeansy oraz, dla przełamania kolorystyki, żółte trapery.\nSylwestrowe stylizacje dla Niego - domówka / kolaż: mat. prasowe ( House )\nNa domówce możesz pozwolić sobie na większy luz w ubiorze, ale dobrze jest zachować nutkę kreatywności. Świetnym pomysłem na stworzenie niebanalnej stylizacji jest t-shirt ze śmiesznym nadrukiem. House posiada w swojej nowej ofercie mnóstwo takich t-shirtów oraz bluz. Znajdziesz tam na przykład t-shirt ze św. Mikołajem, Królem Julianem albo z postaciami z Gwiezdnych Wojen. Będą stanowić bardzo ciekawy element sylwestrowych stylizacji.


Latarnik sprawdzian z odpowiedziami - wliceum.pl\nZna ktoś może pytania na sprawdzian z treści lektury "latarnik" Proszę o pomoc. jutro mam sprawdzian i nie wiem za bardzo co może być. ? Na kogo spadB kBopot wynalezienia nowego latarnika ? W utworze kluczową rolę odgrywa Pan Tadeusz - wielka romantyczna lektura. A - ZjadB go rekin B - PrzepadB bez wie[ci C - SpadB z Latarni D - UmarB na zawaB 2. Niemniej utwór powstał już w epoce następnej. Nowela Sienkiewicza po raz pierwszy opublikowana została w „Niwie" w 1881r. Co wiesz o losach latarnika Skawińskiego? Na stałe wspiera nas 341 czytelników i czytelniczek. Anna Łukowska,,Balladyna" Dorota KrzykowskaLatarnik do nich należy. Latarnik a pozytywizm. 2 Obserwuj autora Zobacz profil Zobacz podobne quizy: #latarnik #lektura #polska #sprawdzian #szkola. Nowela została napisana pod wpływem podróży Sienkiewicza do USA w 1881 roku w pozytywizmie. BudowaLatarnik Wyborczy 2019 - kiedy wykonać test i jakie są odpowiedzi komitetów? Jest utworem prozatorskim - w tej epoce dominuje proza.Używamy plików cookie i zbieramy dane m.in. w celach statystycznych i personalizacji reklam. Jesteśmy za darmo, bo utrzymujemy się z dobrowolnych darowizn i dotacji. Latarnia w Zatoce Moskitów, pełnej mielizn i gęstych mgieł, stanowiła jedyne wskazanie bezpiecznej drogi dla statków płynących z Nowego Jorku do Panamy oraz dla ruchu .Latarnik wymaga od użytkownika ustosunkowania się do 20 stwierdzeń dotyczących kwestii politycznych, społecznych i ekonomicznych.\nPrzerwij test. Zgadnę, czy chcesz wrócić do szkoły! Wyślij zgłoszenie summer_girl_asia. Następnie narzędzie porównuje odpowiedzi użytkownika z odpowiedziami komitetów wyborczych i oblicza ich procentową zgodność.Latarnik - opracowanie, streszczenie, plan noweli Henryka Sienkiewicz. Home / Latarnik / Latarnik test z treści. puls życia 1 sprawdzian świat roślin chomikuj sprawdziany z i wojny światowej gimnazjum reportaż na temat grupa i jej władza charakterystyka zespołu klasowego mangillo dalmazioOferta wydawnicza GWO: podręczniki szkolne, multimedia, e-booki, zeszyty ćwiczeń, zbiory zadań, książki pomocnicze, poradniki dla nauczyciela, pomoce .Klasa 4 Sprawdziany, testy, klucze odpowiedzi, kartkówki Klasa 5 Sprawdziany, testy, klucze odpowiedzi, kartkówki Klasa 6 Sprawdziany, testy, klucze odpowiedzi. Portal z którmy zaliczsz maturę. Nigdy nie wymagałam pełnych zdań (oczywiście tylko w przypadku tej formy sprawdzianu ), dlatego podaję krótkie odpowiedzi.„Latarnik" - Sprawdzian z lektury Iwona Radoń „W kręgu świąt Bożego Narodzenia" test kompetencji - klasa I Katarzyna Kozłowska „Z wizytą u wdowy i jej córek" - test sprawdzający z kształcenia literackiego i językowego dla uczniów klasy IV. czytanie ze zrozumieniem piata woda po puchatku odpowiedzi Czytanie ze zrozumieniem portret narcyza romantyk i kobiety klucz odpowiedzi geneza walu przybzeznego tango porównaj artura i edka jako przywódcówLatarnik Test z Latarnika, sprawdzajcy podstawow i ponadpodstawow wiedzˇ z lektury.\nZnajdziesz tutaj niezbędne informacje o autorze, genezę utworu, charakterystykę postaci, szczegółowy plan.\nZ drugie stronybalkonu wiǳiałSkawiński, akna dłoni, Aspinwalli ego ruchliwyport,awnimlasmasztów,łoǳieiłódki;niecozaśdale białedomyiwieżycz-ki miasta. Latarnik Wyborczy 2019 na wybory do Sejmu i Senatu jest już dostępny. Także temat jest rodem z romantyzmu - tęsknota za ojczyzną, los emigranta. To pytanie ma już najlepszą odpowiedź, jeśli znasz lepszą możesz ją dodać„Latarnik" - Sprawdzian z lektury 1. Klasówka - pomagamy w sprawdzianach - wiarygodne testy powtórkowe i streszczenia.Sprawdzian z lektury ,,Latarnik". Zaznacz poprawną odpowiedź, aby przejść do następnego pytania. Rozstrzygnij, które z poniższych twierdzeń jest prawdą, a które fałszem (Wpisz przy każdym z twierdzeń: P-prawda, F-fałsz)Latarnik bec otoczenia naǳwyczaj prostego a wielkiego począł stary tracić poczucie własnej odrębności, przestawał istnieć jakoby osoba, a zlewał się coraz więcej z tym, co goStreszczenie szczegółowe 1. Jeśli nie wyrażasz na to zgody, więcej informacji i instrukcje znajdziesz » tutaj «.Jeżeli chcesz otrzymać bezpłatnego e-book'a - "Techniki skutecznego uczenia się", zapisz się na newsletterLatarnik - pytania na sprawdzian ? Tytułowy Latarnik posiadał fabrykę cygar - w jakim mieście się ona znajdowała? Zawiera nieodpowiednie treści? Szukaj: Latarnik streszczenie; Latarnik test z treści; Najbardziej popularne pozycje & Strony.Lektury Latarnik / Latarnik.\ntrzeba było go znaleźć w ciągu 12 godzin 3.\noświetla statkom drogę (chyba) 4.niedziela 5.nie, skalista 6.chyba siedem (ponieważ pisano w książce, że raz dziennie przywoziła łódź żywność i wodę) 7. świeżą żywność i wodę do picia 8. zajmowała jeden mórg powierzchni 9.Latarnik test z treści. Poziom trudno[ci: Zredni 1. Przetestuj swoją wiedzę.Używamy plików cookie i zbieramy dane m.in. w celach statystycznych i personalizacji reklam. Portal z którmy zaliczsz maturę. Zobacz informacje o pozytywizmie i artykuł o autorze w Wikipedii. Geneza. Test ze znajomości lektury Henryka Sienkiewicza pt. Latarnik. Co staBo siˇ z poprzednim latarnikiem ? Proponuję zatem, aby uczniowie nie notowali pytań, tylko od razu same odpowiedzi. w Aspinwall, niedaleko Panamy na północnym cyplu King Island niedaleko Tasmanii w Porto Antico w Genui u wybrzeży Irlandii. Quiz w Poczekalni. Gdzie toczy się akcja utworu? Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych .Latarnik - nowela Henryka Sienkiewicza, która po raz pierwszy ukazała się w „Niwie" w 1881.Przedstawia historię Skawińskiego, polskiego emigranta politycznego, który obsługiwał latarnię morską położoną na wyspie. Darmowe, opracowane, pełne teksty lektur, e-booki, audiobooki i pliki DAISY na wolnej licencji. Została uznana za jedną z najlepszych nowel polskich autorów.TestWiedzy.pl - Ogromna ilość testów na czas ze wszystkich możliwych kategorii. .Test zawiera 20 pytań. latarnik zginął bez wieści, ale przypuszczano, że podczas burzy został spłukany przez bałwan. Wszystko co trzeba wiedzieć o utworze Latarnik Henryka .Henryk Sienkiewicz, Latarnik. Latarnik uchodzi za jedną z najlepszych polskich nowelArtykuł: Latarnik test odpowiedzi Wypracowania i ściągi. Odpowiedzi: 1b, 2a, 3c,4a,5b,6a,7c,8b,9c,10b. Pewnego razu zaginął latarnik z Aspinwall, niedaleko Panamy. Tłumaczymy, na czym polega Latarnik .szlakpiany. Jeśli nie wyrażasz na to zgody, więcej informacji i instrukcje znajdziesz » tutaj «.Artykuł: Sprawdzian z lektury latarnik Wypracowania i ściągi. Z wysokości latarni domki były podobne do gniazd mew, łoǳie do żuków, a luǳie poruszali się ak małe punkcikina białym, kamiennymbulwarku. Wyszukanie nowego latarnika było obowiązkiem konsula Stanów Zjednoczonych rezydującego w Panamie, Izaaka Falconbridge'a. Sprawdź swoją wiedzę.25 maja 2018 roku zacznie obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (określane jako "RODO", "GDPR"), które wymaga od nas .„LATARNIK" Kartkówki z lektury umieszczane na moim blogu mają za zadanie jedynie sprawdzić znajomość lektury. A - Na prezydenta Aspinwall B - Konsula stanów .Latarnik - streszczenie utworu Henryka Sienkiewicza. Z rana lekkiTest sprawdzający dla szkół gimnazjalnych z lektury H. Sienkiewicza „Latarnik", dzięki któremu kompleksowo przygotujesz się do sprawdzianu lub ustnej odpowiedzi z języka polskiego..\nZeszyt ćwiczeń matematyka 7 odpowiedzi pdf\nOdpowiedzi matura ustna polski 2017


Żużel. Leon Madsen chce złota dla Eltrox Włókniarza. "Oczekiwania względem nas są coraz większe" - Sport WP SportoweFakty\nŻużel. Leon Madsen chce złota dla Eltrox Włókniarza. "Oczekiwania względem nas są coraz większe"\n- Oczekiwania względem nas są coraz większe - mówi Leon Madsen przed startem nowego sezonu PGE Ekstraligi. Duńczyk ma świadomość tego, że wielu kibiców widzi w Eltrox Włókniarzu Częstochowa kandydata do tytułu mistrzowskiego.\nŁukasz Kuczera 12 Lutego 2020, 13:00\nŻużel. Weszli w dorosłość. Przebiją się do składów, czy świat o nich zapomni?\nW zeszłym roku drużyna z Częstochowy zdobyła brązowy medal Drużynowych Mistrzostw Polski. Po tym jak zimą do zespołu dołączyli Jason Doyle i Rune Holta, apetyty pod Jasną Górą są znacznie większe. Wielu kibiców marzy o tym, by Eltrox Włókniarz znów zasiadł na tronie. Po raz ostatni "Lwy" wygrały ligę w roku 2003, a więc wiele lat temu.\nŚwiadomy oczekiwań fanów jest Leon Madsen, który od kilku lat jest związany z Eltrox Włókniarzem i stał się jego zdecydowanym liderem. - Wywierana jest na nas duża presja. Będzie bardzo trudno, a rywalizacja powinna być niezwykle zacięta. Kluczem jest dostanie się w pierwszej kolejności do play-offów - powiedział Duńczyk w rozmowie ze speedwaygp.com.\n- PGE Ekstraliga jest bardzo wyrównana. Tak naprawdę wszystkie zespoły mają niezłe składy. To powoduje jeszcze większą presją, a oczekiwania względem nas też rosną. Jednak chcemy tego. Chcemy walczyć o główną nagrodę i mamy nadzieję, że stać nas na to - dodał aktualny wicemistrz świata.\nZdaniem Madsena, kluczem do sukcesu w PGE Ekstralidze będzie unikanie kontuzji. Problemy któregokolwiek z liderów mogą bowiem pozbawić "Lwy" szans na medal. - Mamy silny zespół i jestem pewien, że możemy pojechać po swoje. Jednak potrzebujemy odrobiny szczęścia, czyli sezonu bez kontuzji i zawodników w formie. Na pewno mamy szansę, by awansować do play-offów. W nich wszystko może się zdarzyć - zapewnił.\nSam 31-latek w minionym sezonie miał szereg kłopotów zdrowotnych. Doskwierał mu ból kręgosłupa, po upadku w jednym ze spotkań ligowych odnowiła mu się też kontuzja kostki. Do tego po sezonie u 31-latka odezwały się problemy z kolkami nerkowymi. Wymagało to kilku hospitalizacji i zabiegów z użyciem skalpela.\nMadsen w ostatnich dniach opublikował w social mediach szereg nagrań, na których uwiecznił swój trening, aby uspokoić kibiców i pokazać, że będzie w 100 proc. przygotowany do nowego sezonu PGE Ekstraligi. On sam liczy, że będzie to najlepszy rok w jego karierze. Oprócz osiągnięcia sukcesu z Eltrox Włókniarzem, zależy mu też na wywalczeniu tytułu mistrza świata w SGP.\nstepp 13-02 07:49 Zgłoś komentarz\nPowariowali z tym złotem? Włókniarz chce złota ,Falubaz chce złota,Sparta chce złota (ci to za wszelką cenę:) :) Chętnych widzę jest od cholery,a i tak na koniec nici z tego,bo złoto\nchapnie KRÓLOWA :))\nGKM SIŁA I WIARA 12-02 19:59 Zgłoś komentarz\nMarzeń to chyba s.a złotem.Złoto tu i tam.\nsympatyk żu-żla 12-02 19:32 Zgłoś komentarz\nTakim składem teoretycznie Włókniarz powinien się znaleźć w ,,PO,, Co będzie dalej zobaczymy ,przed nami cały sezon.\nRECON_1 12-02 18:18 Zgłoś komentarz\nNo przepraszam ale te lwy jeszcze ani razu ligi nie wygrały... I raczej w tym sezonie też nie zdobędą swojego pierwszego złota w DMP.\nLeszczyński fan 12-02 16:19 Zgłoś komentarz\nChcieć to on sobie może ....! Najlepsza jest ta sonda i głosy. Widać większość głosujących to bajkopisarze ślepy wierzący w swój klub. Czy wy naprawdę myślicie że CKM zdobędzie\nmistrza ? Z kim Holtą , Pawełkiem ? Nawet Lingreen często zawodzi. Sądzę że porównywalny , jak nie lepszy skład ma GKM\nKACPER.U.L 12-02 15:19 Zgłoś komentarz\nSię sprawdzi siłę rażenia Jawala.W razie czego to Emil uciszy publikę jazdą w beczce.A,poza tym jest jeszcze w lidze Apator naszpikowany gwiazdami i ponownie ze zmianami na łukach.Jak\nsię skończyło z pierwszym łukiem?Wiadomo.Sorry sorry,błąd.Szturcha mnie tu Niebieski bo z jego konta trzaskam.Mówi,że nie ma Apatora w E-lidze laiku i nie może się z tym oswoić.Zamknie się w sobie jeszcze:)\npz0 12-02 13:47 Zgłoś komentarz\nGorąco polecam wczorajszy Magazyn Bez Hamulców Extra! Wzorzec jak nie powinno się przeprowadzać wywiadów. Sugerowanie odpowiedzi, przerywanie, wręcz odpowiadanie na pytania za gościa, a\npotem komentowanie własnych odpowiedzi na własne pytania, brak swobodnej rozmowy. Kurcze, jakie słownictwo. "Wszyscy normalni odeszli ze Sparty", "przyciągnąć Janusza do żużla", Spodobał mi się komentarz Dobruckiego "Wy dziennikarze czasem nie pomagacie", na co nadredaktor "my nie jesteśmy od pomagania". Normalnie ręce opadają... Nadredaktor "my prostujemy jeśli jest taka potrzeba, ale ostatnio nie było" Dobrucki "Środowisko się przyzwyczaiło i bagatelizuje to co się czyta" Nadredaktor zaorany! Dalej "tak zwani mechanicy" Tak zwany dziennikarzu, nie zagalopowałeś się? Nadredaktorze, natomiast z tym tekstem się zgodzę, niejednokrotnie dałeś dowody jaki jesteś laikiem: "Ale, a skąd się, skąd się w ogóle takie pomysły biorą, bo ja mam też, też, znowu nooo, czasami mi się wydaje, że tymi rzeczami w żużlu są wprowadzone zajmują się ludzie którzy, którzy kompletnie jakby nie mieli pojęcia o tym sporcie..." Przepraszam nadredaktorze że nie chciało mi się pisać dalszej części tego jednego zdania pytająco-stwierdzająco-komentującego, w którym to jednym zdaniu poruszasz jeszcze kilka innych wątków. Normalnie pokłony nadredaktorze za tak odważną i skomplikowaną konstrukcję. Nadredaktorze, fajny nawyk, ciągle paluch w kierunku nosa, a nawet niekiedy do nosa, ciągłe zasłanianie ust. Potem taki paluch z obcierania nosa do warg. Fiu, fiu, pełen profesjonalizm.\nŁuki84 12-02 13:46 Zgłoś komentarz\nObecny klub i zarząd niema rzadnych długów wobec zawodników i podmiotów gospodarczych a od poprzednich właścicieli się odcina a poza tym były prezes już odszedł z tego świata więc\nproszę tą sprawę już nie poruszać bo nie pasuje.\nmaciastorun 12-02 13:31 Zgłoś komentarz\nOczekiwania są. A inni mają oczekiwania wobec dlugu który jest caly czas wobec zawodnikow i podmiotów gospodarczych.\nPolska Żużel Eltrox Włókniarz Częstochowa PGE Ekstraliga SGP/IMŚ Leon Madsen


Wielu z nas prędzej czy później myśli o tym, jak prowadzić zdrowy tryb życia. Takie pragnienie może być spowodowane wieloma przyczynami, ale najważniejsze jest pragnienie bycia zawsze zdrowym, pełnym siły i energii. Ale, niestety, większość z nas dalsze pragnienia nie idą. Być może wszystko to wynika z ignorancji, jak prawidłowo rozpocząć i utrzymać zdrowy styl życia i co robić.\nKażdego z nas przynajmniej raz w życiu, ale obiecałem sobie, że od Nowego Roku lub od poniedziałku rozpocznie się nowe życie. To jest nasz główny błąd, ponieważ rozpoczęcie zdrowego stylu życia w ten sposób nie zadziała, wszystko powinno się zdarzyć tu i teraz, i nie powinno się odkładać na później. Konieczne jest podjęcie decyzji, co chcesz osiągnąć, dlaczego powinieneś prowadzić zdrowy tryb życia i wyznaczyć określone cele. Następnie musisz postarać się podejść do nich małymi krokami i nie dać sobie luzu, ponieważ wtedy wszystkie wysiłki będą bezużyteczne. Do każdego celu musisz iść stopniowo, nie powinieneś rezygnować z wszystkiego naraz, ponieważ może szybko się zepsuć.\nJak nauczyć się zdrowego stylu życia?\nNajważniejsze w utrzymaniu zdrowego stylu życia, tak jak w każdym innym biznesie, jest stworzenie reżimu i nawyków. A jednym z najważniejszych nawyków powinno być właściwe odżywianie. Większość z nas w obecnym tempie życia używa głównie fast foodów i kanapek, poza tym robi to w razie potrzeby. Ta żywność musi być wyłączona z diety lub przynajmniej zredukować jej użycie do minimum.\nPo pierwsze, musisz jeść codziennie o tej samej porze. Posiłki najlepiej podzielić na trzy lub pięć razy, a więcej jedzenia zaleca się jeść rano i jednocześnie powinno być zdrowe. Najlepiej jest jeść chude mięso, warzywa, owoce. Pożądane jest również wyłączenie z diety jakichkolwiek napojów gazowanych. Zaleca się pić więcej niż zwykle oczyszczonej wody i soków.\nUtrzymania zdrowego stylu życia nie należy łączyć ze złymi nawykami, ponieważ zmniejszą one wszystkie wysiłki do zera. Pamiętaj, aby zmniejszyć spożycie alkoholu i rzucić palenie. Co ciekawe, wiele osób zarabia trudne pieniądze, większość wydaje na złe nawyki, co jest niedopuszczalne.\nRównie ważne dla zdrowia i dobrego snu. Najlepiej spać około 8 godzin, ponieważ w tym czasie organizmowi udało się w pełni odzyskać siłę. Pożądane jest wcześniejsze pójście spać, ponieważ im później pójdziesz spać, tym bardziej prawdopodobne jest, że nie spać.\nI, oczywiście, ze zdrowym stylem życia, sport powinien odgrywać bardzo ważną rolę. Wskazane jest, aby iść na siłownie, współpracować z instruktorem, ale jeśli nie ma takiej możliwości, rano lub wieczorem będzie biegać i ładować rano. W skrajnym przypadku, jeśli nie ma na to czasu, możesz iść do pracy pieszo. Trzeba pamiętać, że zdrowy styl życia i sport zawsze idą w parze, a jeden bez drugiego nie zadziała.\nDobrą pomocą dla tych, którzy wciąż wątpią w ich umiejętności, będzie utrzymanie specjalnego pamiętnika zdrowia. Bardzo łatwo to zrobić: kup sobie ładny notatnik, notatnik lub plik na komputerze i zapisuj codziennie wszystko, co zjadłeś w ciągu dnia, jakie aktywności fizyczne zrobiłeś i ile wody wypiłeś. Za każdym razem na początku nowego tygodnia ustal sobie cele, a po 7 dniach zgłoś się do siebie i nagraj swoje postępy lub irytujące porażki. W tym i innym przypadku pozwoli to realistycznie ocenić twoje możliwości i oznaczyć wyniki. Możesz także pobrać strony z już przygotowanego pamiętnika tutaj, wydrukować je i ciesz się zdrowiem.\nPrzestrzegając wszystkich powyższych zasad, zawsze powinieneś mieć dobry nastrój. Z uśmiechem wszystko jest zawsze łatwiejsze. Aby podnieść nastrój, możesz czytać książki, słuchać przyjemnej muzyki i auto-treningu lub po prostu robić to, co kochasz. Najważniejsze to znaleźć odpowiednią motywację, a wtedy wszystko na pewno się uda!\nPamiętaj, że ludzie prowadzący zdrowy styl życia zawsze czują się zdrowi, pogodni i pewni siebie. Badania pokazują, że przy odpowiednim odżywianiu, wysiłku fizycznym i dobrym śnie, będziesz mniej podatny na różne choroby, będziesz miał piękną skórę i włosy, mocne kości i znacznie przedłużysz swoje życie, które możesz wydać na swoje ulubione zajęcia.\n← Jak używać kreatyny?\nJak przywrócić figurę po porodzie? →


Co to Andrzej Hałaciński. Encyklopedia\nⓘ Andrzej Hałaciński\nAndrzej Tadeusz Hałaciński ps. "Rogoziński” – polski urzędnik, dyplomata, poeta, starosta, notariusz, autor słów pieśni My, Pierwsza Brygada, legionista, podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.\n1.1. Życiorys Młodość i działalność niepodległościowa\nUrodził się 10 listopada 1891. Był synem Eustachego Hałacińskiego introligatora i Felicji z domu Rogozińskiej. Ukończył Gimnazjum św. Anny w Krakowie, a następnie w 1913 tamtejszą Akademię Handlową.\nOd 1908 do 1910 był członkiem Związku Walki Czynnej, od 1911 do 1914 Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół”, a od 1912 Związku Strzeleckiego II Polska Drużyna Strzelecka. Po studiach, od 1913 do 1914 odbył roczną służbę wojskową w szkole ochotników przy 16 pułku piechoty c.k. Landwehry armii austro-węgierskiej.\nNastępnie walczył w szeregach 5 pułku piechoty. W grudniu 1914 brał udział w bitwie pod Łowczówkiem. 20 marca 1915 został dowódcą kompanii w batalionie uzupełniającym nr 1, a od 20 maja do 27 czerwca 1916 tymczasowo był adiutantem batalionu. Walczył także w szeregach 7 pułku piechoty. Z wojskami Legionów kierował się na wschód. W lipcu uczestniczył w bitwie pod Kostiuchnówką, za udział w której, szczególnie za zasługi oddane w obronie polskich pozycji, otrzymał Order Virtuti Militari. Po wycofaniu Legionów z frontu, Hałaciński w 1916 ukończył oficerski kurs piechoty w Baranowiczach. Po kryzysie przysięgowym z lipca 1917 i rozwiązaniu Legionów, 1 września został wcielony do armii austro-węgieskiej i trafił do Tyrolu, gdzie został przydzielony do 1 pułku strzelców tyrolskich. W tym właśnie czasie ułożył pierwotny tekst pieśni pt. My, Pierwsza Brygada. Z frontu włoskiego 1 marca 1918 zbiegł i wyjechał do Warszawy. W wyniku donosu, za dezercję został osadzony w więzieniu na placu Saskim podczas odosobnienia kontynuował tworzenie słów do pieśni Legionów. Po odzyskaniu wolności zaangażował się w działalność Polskiej Organizacji Wojskowej, w ramach której działał w okręgach kieleckim i radomskim do końca października. U schyłku wojny przejął dowództwo okręgu wojskowego i komendę miasta w Sandomierzu, kierował akcją rozbrajania Austriaków i organizował pierwsze formowania wojsk polskich w rejonie Sandomierza i Opatowa. Podczas działalności wojennej używał pseudonimu "Rogoziński”.\n1.2. Życiorys Służba w Wojsku Polskim 1918-1921\nNa początku istnienia niepodległej II Rzeczypospolitej w listopadzie 1918 Edward Śmigły-Rydz awansował go do stopnia porucznika. Od 10 stycznia do 20 marca 1919 Andrzej Hałaciński dowodził batalionem zapasowym 24 pułku piechoty. Następnie był w dyspozycji Komendy Głównej Milicji Ludowej, w ramach której został dowódcą radomskiego okręgu, a następnie dowódcą batalionu etapowego, sformowanego z członków tej jednostki. 1 czerwca 1919 batalion został wcielony do Wojska Polskiego i przemianowany na IV Krakowski batalion etapowy, zaś Andrzej Hałaciński w funkcji jego dowódcy został skierowany do Grodna. Pełniąc to stanowisko 1 lutego 1920 został awansowany do stopnia kapitana. 15 marca 1920 otrzymał stanowisko oficera informacyjnego i kierownika Oddziału II Sztabu Dowództwa Okręgu Generalnego "Warszawa” w Warszawie.\n1.3. Życiorys Poza wojskiem i służba w Straży Granicznej 1921-1925\nOd listopada 1921 do 31 stycznia 1923 był członkiem zarządu Domu Handlowo-Eksportowego "Leopolia” w Warszawie. Pracował także w Polskiej Agencji Telegraficznej. 23 lutego 1923, jako oficer rezerwy, został powołany do czynnej służby wojskowej "z równoczesnym oddaniem do dyspozycji Głównej Komendy Straży Granicznej” i wyznaczony na stanowisko komendanta wojewódzkiego Straży Granicznej w Tarnopolu. W maju 1923 został przeniesiony na stanowisko komendanta wojewódzkiego Straży Granicznej w Wilnie. W sierpniu 1923, w związku z likwidacją Straży Granicznej, został zwolniony z czynnej służby wojskowej. Po zakończeniu służby zatrudnił się Polskim Banku Kredytowym w Warszawie, w charakterze urzędnika działu rewizyjnego. W grudniu 1923 rozpoczął samodzielną działalność handlową.\n1.4. Życiorys Służba w Wojsku Polskim 1923–1930\nW 1923, 1924 pozostawał oficerem rezerwowym macierzystej jednostki, 5 pułku piechoty Legionów, stacjonującej w okresie pokoju w Wilnie. 23 marca 1925 po raz kolejny został powołany do służby wojskowej czynnej i przydzielony do swojej formacji z okresu wojny, 5 pp Leg. Tam krótkotrwale działał organizacyjnie m.in. przy poborze, po czym od sierpnia do października przeszedł kurs doszkalający dla oficerów piechoty i został mianowany oficerem Przysposobienia Wojskowego 5 pp Leg. W grudniu został wykładowcą w batalionie szkolnym piechoty Okręgu Korpusu Nr III.\nZostał zweryfikowany w stopniu majora w korpusie oficerów zawodowych piechoty ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1919. 6 lipca 1926 został wyznaczony na stanowisko oficera Przysposobienia Wojskowego w 5 pp Leg. 25 czerwca 1927 został oficerem sztabowym w 23 Dywizji Piechoty w Katowicach. W 1928 został oficerem zawodowym i był w kadrze oficerów piechoty, pozostając przydzielonym do 23 Dywizji Piechoty i formalnie do macierzystego 5 pułku piechoty Legionów. 23 stycznia 1929 został awansowany do stopnia podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929. 11 lutego 1929 został przydzielony do dyspozycji szefa Samodzielnego Wydziału Wojskowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych na okres trzech miesięcy, a 18 czerwca 1929 został starostą powiatu brzeskiego z siedzibą w Brzesku woj. małopolskie. Z dniem 31 maja 1930 został przeniesiony z dyspozycji szefa Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych w stan spoczynku.\n1.5. Życiorys Działalność publiczna, społeczna i literacka 1930–1939\nStarostą brzeskim był do 24 stycznia 1931, po czym pracował jako członek Rady Browaru Okocim i jego przedstawiciel w Częstochowie. W styczniu 1934 został notariuszem w Łucku, gdzie również działał społecznie i w organizacjach kombatanckich. W ramach osadnictwa wojskowego w 1935 przyznano mu działkę w powiecie łuckim. W 1939 minister sprawiedliwości przeniósł Andrzeja Hałacińskiego w funkcji notariusza z Łucka do Stanisławowa.\nPonadto uprawiał działalność literacką, pisząc wiersze okolicznościowe o wydźwięku patriotycznym, nowele i wspomnienia wojenne. Publikował w czasopismach "Reduta” 1924–1926, "Na straży” 1926–1929 i "Kurier Wileński” i otrzymywał wyróżnienia w tej dziedzinie. W 1925, gdy oficjalnie przyznał się do autorstwa słów pieśni My, Pierwsza Brygada, podjęto postępowanie wyjaśniające. W jego wyniku, po złożeniu dokumentacji w Wojskowym Instytucie Historycznym, w 1939 sąd polubowny orzekł, że Andrzej Hałaciński jest współautorem słów pieśni przypisano mu trzy pierwsze zwrotki utworu, zaś autorem pozostałych sześciu inny legionista Tadeusz Biernacki.\n1.6. Życiorys Mobilizacja, wojna i niewola sowiecka 1939–1940\nWobec zagrożenia konfliktem zbrojnym 31 sierpnia 1939 został zmobilizowany, a po wybuchu II wojny światowej w czasie kampanii wrześniowej mianowany komendantem Kowla. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez Sowietów. Był przetrzymywany w obozie w Kozielsku. W zachowanych i odnalezionych pamiętnikach inni jeńcy wspomnieli obecność i działalność Andrzeja Hałacińskiego w obozie; podporucznicy Dobiesław Jakubowicz i Zbigniew Przystasz wskazali, że pułkownik organizował wieczory poetyckie i deklamował współosadzonym oficerom wiersze 28 listopada 1939, 6 stycznia 1940, ponadto Z. Przystasz zanotował wymierzoną Hałacińskiemu karę 10 dni, którą władze obozu wydały za działalność patriotyczną na rzecz byłej Polski, po tym jak podpułkownik zorganizował wśród jeńców grupę dyskusyjną, co było zabronione z 5 marca 1940. Jest pochowany na terenie obecnego Polskiego Cmentarza Wojennego w Katyniu, gdzie w 1943 jego ciało zidentyfikowano podczas ekshumacji prowadzonych przez Niemców pod numerem AM 100, str. 329 przy zwłokach zostały odnalezione legitymacja Krzyża Srebrnego Orderu Virtuti Militari z fotografią oraz jego wiersze napisane w obozie. Na terenach polskich, okupowanych od 1939 przez Niemców, wydanie czasopisma "Goniec Krakowski” z 16 kwietnia 1943 poinformowało wówczas o ekshumacji ciał polskich żołnierzy w Katyniu i zidentyfikowaniu m. in. zwłok gen. Smorawińskiego. Informacja o odnalezieniu i zidentyfikowaniu pułkownika Hałacińskiego znalazła się także w publikacji prasowej z 17 kwietnia 1943, którą zamieścił "Ilustrowany Kurier Polski” jeden z dzienników prasy gadzinowej w okupowanej Polsce ujawniając odkrycie masowych grobów w Katyniu w artykule pt. Oficerowie polscy ofiarami okrucieństw bolszewickich wraz z informacją o zidentyfikowanych osobach dwóch generałów – Bronisława Bohaterewicza i Mieczysława Smorawińskiego oraz pułkownika Andrzeja Hałacińskiego. Przy innych ofiarach zbrodni katyńskiej, które pochodziły z obozu kozielskiego, odnaleziono wiersze tworzone w obozie przez Andrzeja Hałacińskiego, które im wręczał w 1943 ich dokumentacją zajął się Jan Robel z Instytutu Medycyny Sądowej i Kryminalistyki w Krakowie.\nAndrzej Hałaciński w 1919 zawarł związek małżeński z Zofią Stefanią Świerczewską, z którą miał troje dzieci: córkę Wandę zmarła w dzieciństwie na szkarlatynę i dwóch synów: Przemysława ur. 1922 i Bogumiła ur. 1934. W równoległym czasie kilku dni po zamordowaniu męża w Katyniu, Zofia Hałacińska i syn Bogumił 14 kwietnia 1940 zostali deportowani ze Stanisławowa w głąb ZSRR starszy syn uciekł w czasie najścia NKWD na kamienicę przy ulicy Gołuchowskiego. Na zesłaniu w kazachskim Kustanaju w 1942 zmarła Zofia, a syn wrócił do Polski w 1945 i spotkał się wówczas ze starszym bratem Przemysławem, który przeżył okupację w Krakowie.\nW kwietniu 2013 zapoczątkowano w Brzesku coroczny bieg sportowy pod nazwą "Memoriał Katyński "O szablę oficerską” im. płk Andrzeja Hałacińskiego”.\n5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie do stopnia pułkownika. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości "Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.\n14 kwietnia 2010, w ramach akcji "Katyń. pamiętamy” / "Katyń. Ocalić od zapomnienia”, przy Gimnazjum nr 1 im. gen. Władysława Andersa w Bielsku-Białej został zasadzony Dąb Pamięci honorujący Andrzeja Hałacińskiego.\nPatronat ppłk. Andrzeja Hałacińskego przyjęła Jednostka Strzelecka nr 2059 Związku Strzeleckiego "Strzelec” w Brzesku.\nWikipedia: Andrzej Hałaciński