Najgorsi władcy trawa\nAutor Wątek: Najgorsi władcy (Przeczytany 16563 razy)\n« Odpowiedź #45 dnia: Wrzesień 04, 2003, 08:26:50 am »\nTo nie były wcale dziwne pomysły. Jeśli w ciągu nieco ponad dwudziestu lat ten sam naród wszczyna dwie straszliwe wojny, a nieco wcześniej też zachowuje się agresywnie (vide wojny z Austrią, Danią i Francją w drugiej połowie XIX wieku), to nie ma żadnej gwarancji, że tego samego nie powtórzy za następnych ileś tam lat. A jeśli sie ów naród fizycznie wyeliminuje, wtedy może nie będzie absolutnego spokoju, ale na pewno będzie bezpieczniej.\nOd zarania ludzkości na ziemi były wojny wojny i jeszcze raz wojny. Przez setki lat Francja prowadzila wojny z wszystkimi dookola. To samo Polska. Z reszta patrzac troche z przymrozeniem oka i nie doslownie to w Europie kazdy bil swojego sasiada.\nA ze Niemcom zdarzylo sie to w XX wieku? Wyniszczyc narod? Nigdy\n« Odpowiedź #46 dnia: Wrzesień 04, 2003, 09:47:34 am »\nw Europie kazdy bil swojego sasiada.\nOwszem, bił jednego sąsiada. Ale żeby rzucać się na wszystkich dokoła? To dochodzi dodatkowy powód; problemy psychiatryczne. A osobnika niebezpiecznego dla otoczenia w naturze się likwiduje, więc jeśli naród jest niebezpieczny, to też się go likwiduje.\n« Odpowiedź #47 dnia: Wrzesień 04, 2003, 03:10:12 pm »\nWybuch drugiej wojny swiatowej byl spowodowany w prostej linii decyzjami Kongresu Wersalskiego z 1919r., ktore upokarzaly Niemcow. Kraj, ktory byl europejska potega przed I WS nagle mial byc marginalizowany przez zwyciezcow. A przeciez tak naprawde Niemcy wcale nie czuli sie pokonani! Wiadomosc o ich kapitulacji wiekszosc z zolnierzy na froncie przyjela co najmniej ze zdziwieniem. A potem wielkie sankcje, ograniczenia terytorialne, gigantyczna minimalizacja armii, okupacja Nadrenii, kontrybucje... Dziwne, ze im sie to nie podobalo? Ze niezadowolenie spoleczne bylo coraz wieksze? A potem lata Wielkiego Kryzysu. Hiperinflacja, bez porownania do tej, kttora mielismy w Polsce. Kilkudziesiecioprocentowe bezrobocie... Zdesperowani ludzie popelniaja rozne dziwne rzeczy... Np wybieraja Hitlera na swojego przywodce... A co robia Polacy teraz? Andrzej Lepper na prezydenta? Tam bylo to co teraz u nas, tylko na niewobrazalnie wieksza skale. Chodzi mi o to, ze przyczyny tego, ze Niemcy zaatakowali drugi raz w ciagu 25 lat to mdzy innymi wina sasiadow, przede wszystkim Francji! Nie mozna upokarzac mocarstwa... A alianci upokorzyli Niemców. Zreszta ZSRR tez, nie przyjmujac ich do Ligi Narodow. A potem? Uklad w Rapallo...\n« Odpowiedź #48 dnia: Wrzesień 05, 2003, 07:45:25 am »\nWybuch drugiej wojny swiatowej byl spowodowany w prostej linii decyzjami Kongresu Wersalskiego z 1919r., ktore upokarzaly Niemcow. Kraj, ktory byl europejska potega przed I WS nagle mial byc marginalizowany przez zwyciezcow.\nA że marginalizacja nie odniosła skutku, to by upokorzeni po raz kolejny Niemcy się nie wywołali kolejnej wojny, to padsł pomysł, by ich wymazać z istnienia.\n« Odpowiedź #49 dnia: Październik 14, 2003, 10:39:59 am »\nCzy sznowny Ginger twierdzi, że II wojna to wina aliantów??? Litości. Niemców po to osłabiono, żeby nie mogli znów stworzyć zagrożenia Europie, stąd oraniczenie armii, kontrybucje to zaś pewnego rodzaju odszkodowania. Przemysł francuski też ucierpiał pezez kilkuletni brak dostępu do Alzacji, lotaryngi i nie tylko. Błędem było nie dopilnowanie Niemiec w późniejszym czasie.\nNiemcy skapitulowały bo tak im z pewnością nakazywał rozsądek, a nie jakiś kaprys wodzów.\nZarówno I jak i II wś. są tylko i wyłącznie efektem niemieckiego imperializmy i poczucia wyższości. Przynajmniej ja tak uważam.\n« Odpowiedź #50 dnia: Październik 14, 2003, 02:27:10 pm »\nJa sądzę podobnie. Pierwszej wojny by nie było, gdyby Niemcy wcześniej wystartowały do podbojów kolonialnych. Miały za małe imperium jak na swoje ambicje. Jedyna możliwość jaka pozostała to odbicie innym, na przykład Indii Anglikom, Tonkinu Francuzom czy Priwislanskiego Kraju Rosjanom. Znaleźli się inni niezadowoleni, uformowali koalicję i ruszyli.\nPrzegrali i musieli ponieść konsekwencje, choć - jak napisali przedmówcy - nie czuli się pokonani. Stąd frustracje, nie tłumione, bo Niemców zostawiono samych sobie.\nPo drugiej wojnie tego błędu nie popełniono, Okupacja trwała dość długo, a potem scisła kontrola niemieckiego zycia. I w efekcie wyrosła potęga gospodarcza z silna armią, ale bez większych ambicji mocarstwowych.\n« Odpowiedź #51 dnia: Październik 14, 2003, 04:25:00 pm »\nAle alianci biernie patrzyli jak Adolf Wacuś przejmuje kolejne państwa i tereny. To po części ich wina.\n« Odpowiedź #52 dnia: Październik 15, 2003, 12:25:49 am »\nA ja nie. I nie tylko ja.\nChodzi mi o I wojnę, bo co do II - masz rację. Ale twierdzenie: IWW została wywołana WYŁĄCZNIE przez niemiecki imperializm to gruuuube nadużycie. Jeśli już - to przez imperializm wszystkich mocarstw, i tu można dać II Rzeszy palmę pierwszeństwa, bo faktycznie starała się rozpychać łokciami najbardziej. Niedostrzeganie jednak imperializmu francuskiego i angielskiego to zafałszowywanie sytuacji. Przypomnę że parę lat przed zawarciem entente cordiale Londyn i Paryż znalazły się na krawędzi wojny z uwagi na zapalną sytuację w Afryce. Pogodził ich cień kajzera. Poza tym, przypomnę o kotle bałkańskim, który skutecznie zantagonizował Rosję i Austro-Węgry - a to przecież od tego frontu wszystko się zaczęło.\n« Odpowiedź #53 dnia: Październik 15, 2003, 07:59:40 am »\nA tak, tym bardziej, że Piłsudski wcześniej proponował Francuzom prewencyjne uderzenie na Niemcy.\n« Odpowiedź #54 dnia: Październik 15, 2003, 08:08:09 am »\ntwierdzenie: IWW została wywołana WYŁĄCZNIE przez niemiecki imperializm to gruuuube nadużycie. Jeśli już - to przez imperializm wszystkich mocarstw,\nAnglicy mieli tu najmniej do rozrabiania, bo oni wtedy, jak teraz Kulczyk, mieli większość wszystkiego, więc w zasadzie wystarczyłoby im się tylko bronić na okopanych pozycjach. Co nie zmienia faktu, że mieli ochotę na posiadłości zwłaszcza tureckie, które zresztą w sporej części przejęli.\nBolała ich też Afryka, w większej części należąca do Francuzów. Najbardziej do wojny parli Francuzi, żądni zemsty za upokorzenia wojny francusko-pruskiej i odebrania Alzacji i Lotaryngii.\nWłosi też chcieli kontynuować odbijanie swoich i nie swoich ziem Austrii. Niemcy za późno powstały i za mało zajęły, więc dążyły do wojny, by przejąć kolonie innych. A jeszcze go tego Rosja, upokorzona klęską z Japonią. Rzeczywiście, wina jest po stronie wszystkich. Ale to Niemcy zaczęły, ot tak po prostu włączając siebie i innych do lokalnego konfliktu rosyjsko-austriackiego.\n« Odpowiedź #55 dnia: Październik 15, 2003, 10:26:42 am »\nRzeczywiście, wina jest po stronie wszystkich. Ale to Niemcy zaczęły, ot tak po prostu włączając siebie i innych do lokalnego konfliktu rosyjsko-austriackiego.\nTo właśnie chciałem napisać Wina była po stronie wszystkich, choć na czele korowodu stali faktycznie Niemcy. Nie mogę się jednak zgodzić do końca z tym, że do konfliktu bałkańskiego weszli tak sobie, byli przecież z A-W związani ścisłym sojuszem.\n« Odpowiedź #56 dnia: Październik 19, 2003, 03:33:33 pm »\n« Odpowiedź #57 dnia: Październik 20, 2003, 08:05:05 am »\nNiemcy włączyły się do konfliktu bałkańskiego nie tak po prostu. To była taka sobie wymówka do wszcz ecia wojny. Nie zdziwiłbym się gdybyśmy się nagle dowiedzieli, że cesarz zginął właśnie na polecenie Niemiec. Wojna była po części wynikiem bardzo sprawnie działającej dyplomacji.\nPretekst zawsze musi być. Jest dobą wymówką do rozpoczęcia wojny. Niemcy zaatakowali nas, bo "wyrżnęliśmy" obsługę stacji radiowej w Gliwicach.\nRoosevelt chciał włączenia się do wojny, a reszta władzy i społeczeństwo nie chciała, to przemilczał doniesienia wywiadu o planowanym ataku na Pearl Harbour. I poszło jak z płatka. Chodza też słuchy, że Bush wiedział wcześniej o planach ataku na WTC, ale milczał, by miec pretekst do wojen w Afgfanizstanie a potem w Iraku.


Em: Jak kota nie ma to myszy harcują! Co Filemon i Bonifacy mają wspólnego z kocią poduszką\nJak kota nie ma to myszy harcują! Co Filemon i Bonifacy mają wspólnego z kocią poduszką\nU mnie na wsi są koty, małe i duże, wędrują całymi dniami po polach w poszukiwaniu zdobyczy, by potem przyjść na podwórko po miseczkę ciepłego mleka, mysz zostawiając pod drzwiami. Za tymi zwierzętami szczególnie nie przepadam, ale pod wpływem kocich wycieczek po podwórku, zainspirowałam się by uszyć taką poduchę.\nTen misiowy przyjaciel uszyty przeze mnie ma spełniać funkcję poduszki - z jednej strony znajduje się delikatna aplikacja wykonana na bawełnie przy pomocy flizeliny z klejem, z drugiej strony natomiast umieściłam kawałek brązowego, niezwykle miękkiego polaru minky.\nWspomniany wcześniej miękki "tył" kota.\nTak jak ostatnio poniżej znajduje się migawka z procesu twórczego - kilka elementów trzeba było zaprasować, tak, by je precyzyjnie przyszyć.\nA pamiętacie te kotki?:) Filemon i Bonifacy w wieczorynkowej odsłonie. Podglądając podwórkowe koty i szyjąc taką poduszkę, przypomniałam sobie o dobranockach, których już obecnie nie ma. Za dziecięcych lat wieczorynka miała wymiar iście magiczny - miała własne miejsce zaraz po obowiązkach takich jak szkoła, odrabianie lekcji i zabawa. W ciepłe dni chodziło się po podwórku, aż do zapadnięcia zmierzchu, wtedy babcia lub mama doniosłym głosem wołała: WIECZORYYYNKA! JUŻ SIÓDMA. Zaraz po usłyszeniu tych słów, wszystko się zatrzymywało, rzucałam wszelkie zabawki, rozpoczęte zabawy i biegłam z siostrą w te pędy w stronę domu. Buty zostawiałyśmy rozrzucone już na schodach, przecież nie będziemy marnować cennego czasu na ustawianie, phi!\nZazwyczaj oglądałam dobranocki w pokoju babci i dziadka, zaraz po nich dziadek przystępował do wiadomości.\nA co się stało kiedy babcia czy mama w ferworze swoich obowiązków zapomniała wykrzyczeć przez okno tych kilku magicznych słów? Lepiej nie mówić, wyczekana chwila odkładała się o kolejne 24 h. Oczy w łzach. Płacz. Nic nie miało sensu. Wieczorynka minęła.\nJak jest dzisiaj? Wiecie doskonale. Każdą, dosłownie każdą bajkę można obejrzeć dzięki wszechobecnemu internetowi - można zrobić to o każdej porze dnia i nocy. Dzieci mają internety, tablety...\nOprócz ogromnej ilości programów bajkogennych (nie zawsze mądrych) stosunkowo niedawno pojawił się specjalny kanał dla dzieci wyprodukowany przez Telewizję Polską - TVP ABC, lecz nie ma już wieczorynki, na którą czekało się cały dzień, ba! batona potrafiłam nie zjeść od rana, by go smacznie schrupać przed telewizorem (co jest nie lada wyczynem w moim przypadku - jeżeli ktoś wie jakim jestem łasuchem:) Czekanie zatem było okraszone wielkimi wyrzeczeniami.\nZastanawia mnie co dzieci, które dzisiaj znam, będą wspominać z takim sentymentem jak ja. Chyba się zagalopowałam i postawiłam pytanie o zasięg zmian za około 20 lat! Bo przecież nasi rodzice, również z rozrzewnieniem wspominają szczególne momenty ze swojego dzieciństwa, prawda?:)\nBasta! Koniec tych kocich rozważań, na które natchnęłam się przy okazji szycia, tak... poduszki. Ostatnio na blogu pojawia się wiele wpisów związanych z szyciem. Już teraz mogę zapowiedzieć nowe kolczyki zarówno wykonane w technice haftu sutasz jak i haftu koralikowego, zaglądajcie!\nAutor: Emilia Szymańska o 11:02:00\nEtykiety: maskotki, poduszki, szycie\nPrawdę powiedziawszy, z wieczorynką nie mam chyba aż taaaak baaardzo mocnych wspomnień (hmm, chyba że ze zbiorowymi seansami w sanatorium w Rabce - bajeczka, paciorek, wydmuchać nos w ligninę i jazda do trzeszczącego metalowego wyra; swoją drogą ta Rabka to osobny rozdział książki... :D). Po lekturze twoich reminiscencji przypomniało mi się, że sens mojego (i Domanowego) bytu stanowiły raczej poranki a nie wieczory - kołdra na łóżko rodziców, telewizor - pstryk!, odkodowany Canal+ - ciach! Tom i Jerry (chyba), jakiś Bugs czy inny Duffy - chwilo trwaj.\nEmilia Szymańska 22:27\nNie doświadczyłam Canal+ :P Co do Rabki - zasłyszałam to i owo:)


malajayep - Bo ta miłość jest skromna nie na pokaz bez statusów słodkich komentarzy. Mogą dzielić ja kilometry góry i nawet l\nBo ta miłość jest skromna nie na pokaz bez statusów słodkich komentarzy. Mogą dzielić ja kilometry góry i nawet ludzie ona przetrwa bo Jest prawdziwa trudna są wzlo\nmalajayep dodano: 14 lipca 2014\nBo ta miłość jest skromna, nie na pokaz, bez statusów, słodkich komentarzy. Mogą dzielić ja kilometry góry i nawet ludzie ona przetrwa bo Jest prawdziwa, trudna, są wzloty i upadki, kochanie i złość, ta miłość jest szczera. Od tak sobie jest.\nmalajayep dodano: 6 lipca 2014\nPowiedz mi, że tak naprawdę nic się nie stało, I powiedz mi, że to, co między nami jest, jest I powiedz mi, że nigdy już nie będzie nas mało, I powiedz mi, że kochasz mnie…\nmam siedamnaście lat w dupie świat, uczę się jak ukryć strach że nie będzie nikogo dla kogo mogę znieść ból teraz wrogom jest błogo, czują że nagi jest król Yo ale wierzę w miłość, zawsze wierzyłem w miłość kiedyś ze strachu teraz by nie zapomnieć co było !\nmalajayep dodano: 4 lipca 2014\njachcenajamaice: Niby rozmawiamy, ale o niczym. Omijamy swoje problemy, nie lubimy szczerze rozmawiać, nie umiemy wyrażać uczuć. Jesteśmy coraz bardziej sztuczni, coraz więcej masek zakładamy na swoją twarz. Niby rozmawiamy już od kilku lat, ale nie znamy siebie wcale.\nZgubiłam się. Gdzieś między miłością, a nadzieją. Zgubiłam drogę i straciłam wiarę w przyszłość. Coś mnie niszczy, może to Ty, choć nie jestem w stanie racjonalnie tego stwierdzić. Chcę czuć wolność, miłość, pasję, bezgraniczne zobowiązanie. Czy to tak wiele? Miłość, miłość, miłość.. Ciągle o niej mowa. Czy jest warta cierpień? Oczywiście. Jest warta cierpień w różnej postaci. Żal, pretensje, rozczarowanie, gorycz, czy płacz. Potem nadchodzą lepsze dni. Ale jesteśmy pewni, że to wszystko jest tego wart. Cholernie niszczymy się w tych toksynach. Miłość to toksyna, właśnie tak. Ta cała magia, uzależnienie, jak narkotyk. Nieopisane uczucie, kochać kogoś ponad wszystkie złożone obietnice. To nieokiełznane, to takie piękne uczucie. Trwajmy w tym, a potem cierpmy. To my zakochani, rozgoryczeni ludzie z pękniętymi na kawałki sercami. To my istoty kochające ponad wszechświat, uzależnieni i odrzuceni przez ludzi, których kochamy całym tchem. To my, wciąż cierpiący i chorzy na miłość./levelhard\nmalajayep dodał komentarz: najlepszy. do wpisu 4 lipca 2014\nmalajayep dodano: 3 lipca 2014\nProwadzę dialog z sobą, czuje ze nie jestem sam Wiem ze mam łączność z mocą, którą przyciągnie mój skarb Mamy magnetyczne serca które wprowadzamy w stan Odprężenia, przyciągamy to co kochamy tak\nI wszyscy wkoło znów się prują, i czekają aż będę spokojniejsza, ta poukładana i idealna. Nie widzisz mnie na co dzień, w domu, z przyjaciółmi lub samą, wtedy kiedy myśli psują mi głowe a oczy chcą przeczyścić się łzami, znów są puste bo czują zakłopotanie. nie jest fajnie, nie oczekujcie nic ode mnie.\nmalajayep dodano: 30 czerwca 2014\nA ja czekam wciąż Zanim dzisiaj zaśniesz Chce powiedzieć ci jak wiele mam marzeń Teraz w każdym z nich bez ciebie nie zrobię już nic A ja czekam wciąż Zanim dzisiaj zaśniesz Tylko przytul mnie I powiedz jak pragniesz, tylko takich chwil W których nie chcesz beze mnie już żyć Nie chcesz już żyć. - Kumór\nmalajayep dodano: 29 czerwca 2014\nZabierz mi wszystko co mam. Zabierz mi uśmiech gdy sie cieszę. Zabierz mi drogi, choć nie sądze żebyś którąś przeszedł. Zabierz mi cele, choć nie sądze żebyś do nich doszedł. Prosze zabierz mi pieniądze, zabierz te jebane grosze. Zabierz mi miłość, bo nienawiść masz własną. Zabierz mi oczy, które na to wszystko patrzą. Zabierz mi talent, zabierz najlepsze rzeczy, które w sobie uzbierałem.\nmalajayep dodano: 26 maja 2014\nMyślami już nie ma Mnie dawno, bo dawno już jestem w innym miejscu. Dzisiaj chyba się czuje już lepiej, chyba czuje się lepiej niż wczoraj Kosmos daje mi ta siłę, boską siłę dają słowa.!


- Kolejny wieczór u Twoich hetero znajomych?- przerwałam jej w pół zdania i natychmiast pokręciłam głową.\n- No weź, Aliss!- przyłożyła mi palec do ust nie pozwalając odmówić. Zetknęłyśmy się czołami i wymieniłyśmy buziaka, krótki muśnięcie wargami. Patrzała mi w oczy, była piękna.\n- Kocham cię - szepnęłam z uśmiechem, a ona poruszyła ustami, bezdźwięcznie mi odpowiadając. Kiedy wstała zaparzyć kawę, nie mogłam oderwać wzroku od jej filigranowej postaci.\n- Myślałam, że posiedzimy dzisiaj same.\n- Oj, Aliss. To urodziny Rudej. Przecież lubisz Rudą - stwierdziła, jakby to zamykało sprawę i usiadła ponowie obok mnie.\n- Lubię...- Przyznałam niechętnie i wyszeptałam jej do ucha- Ale jeszcze bardziej lubię, kiedy kochamy się całą noc, po ciężkim tygodniu.\n- Ciężki tydzień?- spojrzała na mnie i zaśmiała się - Czy przypadkiem nie spędziłaś go dokładnie w tej pozycji, z laptopem na kolanach i kawą na stole?\n- Niepotrzebna złośliwość. Ale oddzwonili do mnie z tej firmy, opowiadałam ci. Umówiłam się w poniedziałek na rozmowę.\n- To cudownie, kochanie - powiedziała i pocałowała mnie w policzek. Odwróciłam do niej twarz i raz jeszcze ujęła mnie jej uroda. Zimne, niebieskie oczy, delikatne piegi, pełne usta. Nasze wargi złączyły się w pocałunku, a jej dłonie, delikatne, zaczęły błądzić po moim ciele.\n- Wiesz, kocham Cię, proszę, zostańmy w domu, kochajmy się, tak dawno nie czułam cię w sobie - Jej język zwilżył moją szyję, zdjęła ze mnie bluzkę i zaczęła zachłannie całować po dekolcie. Figlarnie spojrzała na mnie:\n- Zrobić ci dobrze...?- Wymruczała. Odgarnęłam jej włosy z twarzy, a ona chwyciła moją rękę i patrząc mi w oczy przejechała językiem po moim palcu i leciutko zassała jego koniuszek. Przyłożyła go do swojego sterczącego sutka, jęknęłam, pełna ciepłego podniecenia.\nDługo mnie całowała po całym ciele, pieściła każdy fragment. Wreszcie, kiedy już zaczęłam ją o to błagać, zaczęła lizać moją wilgotną kobiecość. Nie trwało długo, zanim zaczęły mną wstrząsać dreszcze największej rozkoszy, przycisnęłam nieświadomie jej twarz do swojej cipki. Potem uśmiechnęła się do mnie i położyła obok, gładząc mnie do włosach. Miała na sobie jeszcze jeansy. Podniosłam się z pleców i zaczęłam całować jej małe piersi.\n- Kochanie... ja nie, nie mam ochoty - powiedziała przepraszającym tonem.\nOdsunęłam się od niej z rozczarowaniem:\n- Znowu? Ostatnio ciągle nie masz ochoty. Co się dzieje?\n- Stres, sama wiesz, mam stresujący okres w pracy.\n- Pozwól mi się odprężyć - wyszeptałam i znowu zaczęłam ją całować. Jej skóra pachniała tak subtelnie.\n- Przestań, prosiłam cię.\nWstała i chwyciła leżący na podłodze swój T-shirt.\n- Masz w ogóle jeszcze jakieś potrzeby seksualne? - zapytałam, kiedy wsiadłyśmy do samochodu.\nNie odpowiedziała, wciąż obrażona za to, że chciałam się z nią kochać.\n- Kiedy ostatni raz dałam ci orgazm?- zapytałam, starając się, żeby nie zabrzmiało to napastliwie.\nDalej milczała, a po chwili jazdy włączyła radio.\n- Nie zachowuj się jak dziecko. Będziesz robić te sceny cały wieczór, tak?\n- Cicho bądź już. Mogłabyś chociaż raz nie myśleć o sobie?\n- A ty, mogłabyś chociaż raz pomyśleć o sobie?\nKiedy dojechałyśmy pod mieszkanie Rudej. Wyłączyła silnik, ciężko westchnęła i wytarła dłonie o jeansy.\n- Skończmy ten temat, nie chce się kłócić.\n- Ja też nie chcę się kłócić, chcę tylko, żebyś była ze mną szczera. Powiedz, co się dzieje?\nZnowu westchnęła i spojrzała na mnie kątem oka.\n- Aliss, nic się nie dzieje. Po prostu taka kolej rzeczy w związku. Mieszkamy razem, jesteśmy parą od 4 lat, to oczywiste, że seks jest inny.\nZanim zdążyłam coś powiedzieć, jej telefon zaczął dzwonić i Ruda przekrzykując muzykę, pytała gdzie się podziewamy, na górę dziewczyny, na górę.\nRuda mieszkała na ostatnim piętrze starego, odrapanego bloku. W nocnych ciemnościach, osiedle wyglądało mniej ponuro, niż za dnia, kiedy bieda i prowizoryczna architektura krzyczała z każdej strony. "Wiesz, kochanie, przepraszam", chciałam jej powiedzieć i złapać jej dłoń, lecz szła dwa kroki przed mną, ze spuszczoną głową. "Poczekaj" - miałam powiedzieć, kiedy wyszła z windy.\nRuda przywitała nas radośnie, przedstawiła paru nieznajomym. Mała natychmiast zaczęła jedną z tych długich i nudnych konwersacji ze swoimi piszczącymi koleżankami, a ja z drinkiem w ręce opadłam na skórzaną wersalkę. Z drugiego końca pokoju przyglądała mi się bez skrępowania nieznana mi kobieta. Uśmiechnęłam się do niej, lecz ona nie dała po sobie poznać, że to zauważyła. Po chwili odwróciła ode mnie wzrok i poprawiła krawat stojącemu obok niej mężczyźnie, w którym rozpoznałam brata Rudej. Mała podeszła do mnie i przytuliła się. Śmiała się z jakiegoś żartu opowiedzianego przez Bartka, faceta Rudej, głaskała mnie po dłoni, wtulała w moje ramiona. Była taka urocza, pełna dziewczęcego uśmiechu, chichotała jak mała dziewczyna, by za chwilę z pasją bronić swoich racji. Pragnęłam jej tak bardzo, i zakłuło mnie, że ona nie pragnie mnie już. Kocha mnie, jedynie.\nMała, wiesz, czasami mi się wydaje, że nie chcę być z Tobą z przyzwyczajenia. Lecz jak mam ci to powiedzieć, skoro wciąż cię kocham. Może powinnam pozwolić ci odejść, lecz przecież tak wiele nas łączy. Może to błąd, moja Mała, że tak desperacko próbuję rozpalić w tobie choćby iskierkę pożądania. Przecież wiesz, że cię pragnę, dlaczego traktujesz seks jak zaspokojenie prymitywnej potrzeby. Nie daje ci to poczucia największej bliskości?\n- Aliss, śpij już, nad czym ty tak rozmyślasz?- Zapytała Mała zaspanym głosem układając głowę na moim ramieniu.\n- Nic, nic. Śpij kochanie.\nLecz dla mnie ta noc była bezsenna, niemal nie zmrużyłam powiek. Kiedy powoli zaczęło świtać, wreszcie znużona i zmęczona myślami, pozwoliłam sobie oddać się w objęcia snu.\nMała obudziła mnie niespełna dwie godziny później, rozmawiając prawie szeptem przez telefon.\n- Dobrze, mamo. Przyjadę. Tak. Do zobaczenia.\n- Twoja matka? Jedziesz do niej?\nWstała z łóżka i przeciągnęła się rozkosznie.\n- Kochanie, zapomniałam na śmierć, dzisiaj ojciec ma 60 urodziny, muszę jechać, sama rozumiesz.\n- Zapomniałaś o urodzinach ojca? - zapytałam, trochę rozbawiona - Jak mogłaś, twoja matka wydzwaniała tu co drugi dzień, pytając o kolor serwetek i co chwila wymyślając coraz to bardziej obrzydliwe sposoby podawania ryb.\nRzuciła mi poirytowane spojrzenie, lecz po chwili sama parsknęła śmiechem.\n- Ta moja Maryśka. Zawsze skupia się na takich pierdołach, a potem zapomina o najważniejszych sprawach.\n- Pewnie zapomniała zaprosić twojego ojca.\nMała rzuciła we mnie swoją koszulką od pidżamy i poszła pod prysznic.\nPo chwili sama weszłam do łazienki i obserwowałam ją zza plastikowej kabiny. Jej kruche, delikatne ciało, zroszone wodą, tak mnie kusiło.\n- Kochanie, mogę zostać sama, chociaż na chwilę?- zapytała, zakręcając na chwilę wodę.\nBez słowa, po umyciu zębów, wyszłam z łazienki. Kiedy spotkałyśmy się w kuchni, pijąc mocną czarną kawę, Mała powiedziała:\n- Przydałby nam się nowy samochód.\n- Od dawna to mówię. Ale Ty się przyzwyczaiłaś do tego małego złomu.\n- Ej, nie mów tak na Pana Samochodzika!\n- Mała, a twoja matka nie wspominała, żebyś przyjechała ze mną?\nMała spojrzała na mnie ostro i przyciszonym głosem odpowiedziała:\n- Wiesz, że ojciec nic nie wie. Jak sobie to wyobrażasz? Że będę tłumaczyć wszystkim, dlaczego przyszłam z koleżanką?\n- Spokojnie, tak tylko pytam. Kiedyś i tak będziesz musiała powiedzieć, im szybciej...\n- Taaa, tym lepiej. Aliss, nie męcz mnie tym teraz.\n- Jasne - mruknęłam krótko.\nChciałabym, Mała, żebyś choć raz na poważnie wzięła moje słowa. Nie kwitowała wszystkiego lekceważącym "taa, jasne", "coś jeszcze", "nie męcz mnie". Robię to dla twojego dobra, Mała. Ach, Mała.\n- Tylko nie pij za dużo - powiedziała Mała wsiadając do samochodu.- I błagam cię, daj mi znać, jak wrócisz do domu, bo będę tam umierać z niepokoju. No, buziaczki.\nOdjechała. W mieszkaniu czekała na mnie Kaśka.\n- Aliss, ile my się znamy?- zapytała swoim niskim głosem.\n- Osz, będzie z 7 lat.\n- No. To może mi powiesz, co cię gryzie. Bo wyglądasz jak siedem nieszczęść, a nie mam ochoty, żebyś całą noc mi tym zatruwała.\n- Uwielbiam cię - posłałam jej kwaśny uśmiech - Bezrobocie mi nie służy, chyba.\n- Co tym pierdzielisz. Jakie bezrobocie, skończyłaś zlecenie tydzień temu, dałaś sobie trochę wolnego.\n- No, Mała mi ciągle wypomina, że ona haruje po 8 godzin, a ja śpię do południa.\n- Ta twoja Mała. Wkurza mnie.\n- Kaśka, odczep się od niej.\nKiedy weszłyśmy do klubu, wszystkie znajome już były po pierwszych drinkach. Iwo i Alma całowały się jak szalone na parkiecie, reszta była bardziej statyczna. spojrzałam zazdrośnie na Almę, z którą kiedyś byłam przecież w namiętnym związku i poczułam dziwne ukłucie żalu. Czy jeszcze kiedyś będzie mi dane tak szalenie pożądać, wyjść szybciej z imprezy, aby dać upust namiętności?\n- Co ty dzisiaj tak oszczędnie?- Zapytała Kaśka, kiedy po dwóch godzinach, dalej sączyłam tego samego browara.\n- Mała mnie prosiła...\n- Mała to, mała tamto. Boże, jesteś dorosła, zaszalej!- i wychyliła się do barmana - Daj mi no tu, Ziutek, jakiegoś mocnego drina... albo nie, setkę jej daj, Ziutek, setkę jej daj!\nBarman, który bynajmniej nie miał na imię Ziutek, spojrzał na nią spod uniesionych brwi.\n- Głupia ciotka - zachichotała Kaśka i wzięła ode mnie piwo - No pijemy, pijemy...\n- Ta chuda się na ciebie gapi - zauważyła Marta, kiedy przysiadła się do nas - Ty, Kaśka widziałam tą twoją byłą... jak jej tam było? Taka gruba się zrobiła, no masakra...\nOdwróciłam się poszukując tej chudej, która rzekomo się na mnie patrzy. Rzeczywiście, przy stoliku za naszymi plecami siedziały trzy młode dziewczyny i jedna ewidentnie spoglądała na mnie co jakiś czas. Była bardzo ładna, dobrze ubrana, na wysokich butach. Nawet nie pamiętam po którym drinku do niej podeszłam i zaczęłyśmy rozmawiać, kiedy znalazłam się z nią w łazience i pozwoliłam się namiętnie całować. Pamiętam za to doskonale jej pełne pożądania spojrzenie, kiedy zaczęłam pieścić ją dłonią, pamiętam jak mocno ją trzymając w ramionach, słyszałam jej ciche jęki i westchnienia, kiedy drżąc z rozkoszy złapała mnie za włosy i oddała mi głęboki pocałunek.\n- Aliss, pieprzyłaś się z tą młodą?- zapytała Kaśka nie spuszczając mnie z oka, kiedy znalazłyśmy się w jej małym mieszkaniu, które dzieliła z dwójką znajomych.\n- Zwariowałaś? Za kogo ty mnie masz? - zapytałam, starając się, aby moje oburzenie zabrzmiało autentycznie.\nKaśka wciąż przyglądała mi się podejrzliwie, lecz więcej nie poruszała tego tematu.\nCałą tamtą noc wspominałam tą młodą. Była tak namiętna, dała mi rozkosz, jakiej już dawno nie czułam, pogrążona w rutynie wspólnej codzienności. Kiedy następnego dnia Mała wróciła do domu, bez skrupułów tuliłam ją do siebie i patrząc w oczy, zapewniałam o swojej miłości.\n- Aliss, czy Ty masz pojęcie, jak tęskniłam?- zapytała Mała, kiedy leżałyśmy przytulone do siebie, na kilka minut przed północą - Uwielbiam tęsknić za naszą codziennością.\n- Uwielbiasz tęsknić?- Zapytałam sennym głosem, ciesząc się tą chwilą bliskości.\n- Zawsze sobie uświadamiam, no wiesz, kiedy jesteś daleko, że stałaś się częścią mnie. Kocham cię.\nPrzytuliłam ją mocniej, raz jeszcze zaciągając się pięknym zapachem jej włosów.


W oczekiwaniu na natchnienie | Świat w słowach i obrazach\nTeksty zachęcające (albo i nie) do przeczytania Blondynki na Kubie, Kafki nad morzem oraz Z Hajerem na kraj Indii są w przygotowaniu. Prawie puste dokumenty czekają na lepszą minutę. Albo raczej – pozwalając sobie na pewne zapożyczenie – moje palce muszą zacząć żyć własnym życiem (jeśli jakimś cudem jeszcze nie trafiliście na opowiadanie Pauliny Król, radzę czym prędzej ten błąd naprawić).\nParę dni temu wydawnictwo G+J zaskoczyło mnie przesyłką. No dobrze, może nie tak bardzo zaskoczyło, bowiem spodziewałam się jej. Po raz kolejny bowiem przedłużyłam prenumeratę Travelera. Tym razem zdecydowałam się na dodatek (bo jakże on się różnił od promocji, na które trafiałam).\nMam za sobą jedną książkę Olgi Morawskiej z tej serii. Wakacje w Nepalu. Jednak szkocka czy norweska kraina na tę chwilę wydaje mi się bardziej osiągalna. Książki może w końcu zmobilizują mnie do odwiedzenia północy. W przeciwieństwie – na przykład – do Włoch, które nawiedziłam już pięć razy). Nie, nie mam ich dość. Znajduje się tam parę cudownych i urokliwych miejsc, do których mam ochotę jeszcze wrócić. Ale nieznane nie mniej mocno mnie kusi.\nTo jest straszne, ale nie potrafię oprzeć się księgarniom. Matras po raz kolejny mnie zahipnotyzował. Miałam tylko wejść. Miałam tylko się rozejrzeć. Miałam tylko ogarnąć wzrokiem promocje i doświadczyć ukojenia patrzeniem na książki pachnące nowością. No niestety!\nNa szczęście myślenie o ograniczonych funduszach pozwoliło mi zakupić tylko jedną. I zakładkę jako dodatek (na poniższym zdjęciu).\nEh ten literacki zakupoholizm…\nWiem. Jeszcze nie uporałam się z poprzednim stosem. Nazwijcie to nałogiem.\nPrzekroczony (o zgrozo!) termin oddania książek (wolałam je doczytać niż oddać w terminie, co w zasadzie wcześniej – z racji mojej obowiązkowości – nie zdarzało mi się). A do tego oddanie tych mniej przyjemnych – uczelnianych – tytułów. Poluzowały się limity. W końcu. Jakże inaczej miałabym zatem postąpić, jak nie wymienić je na nowe?\nMurakami… oj kusi kusi. Aż wstyd sie przyznać, że nie czytałam ani jednej z jego powieści.\nTeż zawsze na mnie błagalnie patrzą te zakładki w Matrasie.. 😉\nDopiero niedawno zaczęłam swoją przygodę z Murakamim. Zadziwiające, że tak późno. Ale myślę, że zaczęłam od właściwej. I do niej jeszcze zapewne kiedyś wrócę. A mam na myśli "Na południe od granicy, na zachód od słońca".\nMnie ostatnio tez Matras skusił i również Murakami, tyle, że "Sputnikiem sweetheart" 🙂 A i tak się ograniczam i pilnuję, bo nie powinnam już NIC kupować w najbliższym czasie.\nMoje pilnowanie się wychodzi tak w powyższym poście 🙂 Murakami modny się zrobił. Ale temu akurat się nie dziwię. A czytałaś jakieś inne książki autora?\nZaczęłam czytać Murakamiego zanim się zrobił taki popularny 🙂 Dobre 10 lat temu! Czytałam m.in. "Kafkę nad morzem", "Przygodę z owcą", "Tańcz, tańcz, tańcz", "Ślepą wierzbę i śpiącą kobietę", "Bezbarwnego Tsukuru Tazaki i jego lata pielgrzymstwa" (o tej pisałam na swoim blogu) i jeszcze kilka innych 🙂\nA którą w takim razie byś najbardziej polecała?\nSama zaczęłam swoja przygodę od pozycji, którą wszyscy odradzają początkującym, czyli od "Na południe od granicy, na zachód od słońca" i wcale się nie zniechęciłam. Ale może na wszelki wypadek sięgnij po "Tańcz, tańcz, tańcz" albo po "Kafkę nad morzem" 🙂\nZa późno, bo właśnie zaczęłam od Na południe od granicy… Zostałam nią oczarowana. I może dlatego Kafka już tak wspaniała, genialna, rewelacyjna i wyjątkowa (jak ją określają) mi się nie wydawała. Choć też jestem pod jej wrażeniem. Chyba pozostanę przy zdaniu, że wolę realizm w powieściach. A jednak Na południe… była bardziej realistyczna. Niemniej obydwie równie mocno kuszą mnie do czytania następnych 🙂 Za niedługo pojawi się recenzja Kafki. Jak wspomniałam w notce 😉 O Tańcz… nie słyszałam, ale trzeba będzie sięgnąć, skoro polecasz .\nCzyli jest nas dwie 😀 "Tańcz, tańcz, tańcz" też jest z tych bardziej realistycznych.\nA nie mogłaś sobie przedłużyć terminów czytania? Czy była na nie kolejka?\nAkurat te miałam od grudnia już, w związku z czym już się nie dało przedłużyć.Chroniczny brak czasu, a nieco wcześniej jakaś taka chwilowa niemoc czytelnicza.


Lewiatan - Brian Michael Bendis - Książka | Gandalf.com.pl\nBrian Michael Bendis , Ruth V. Gross\nLewiatan - opis produktu:\nNiezwykłe wydarzenie zapoczątkowane przez Briana Michaela Bendisa (Legion of Super-Heroes, Daredevil, Superman) w serii Superman Action Comics w tym albumie znajduje swój wielki finał, który wstrząśnie w posadach całym uniwersum DC! Scenarzyście towarzyszy niezwykle utalentowany i wielokrotnie nagradzany rysownik Alex Maleev (Infamous Iron-Man, Spider-Woman, Scarlet). W ciągu kilku chwil świat na zawsze się zmienił. Kobra, Spyral, ARGUS, Oddział Specjalny X, DEO wszystkie najpotężniejsze tajne organizacje zostały zmiecione z powierzchni ziemi. Ich przywódcy są rozproszeni, ukrywają się albo śmierć już puka do ich drzwi. A superbohaterowie tacy jak Superman i Batgirl zostają porwani. Za wszystkim stoi jedna siła: Lewiatan. Tajemniczy nowy geniusz zbrodni przejął kontrolę nad tym owianym złą sławą tajnym stowarzyszeniem. W przeciągu jednej nocy jego członkowie zmienili równowagę sił, którą utrzymywało setki szpiegów, superbohaterów i superłotrów. W jaki sposób udało im się osiągnąć tak wiele w tak krótkim czasie? Jaki jest ich następny krok? A co najważniejsze, kto kryje się pod maską Lewiatana? Aby poznać odpowiedzi na te pytania, siły połączyli najwięksi detektywi na świecie: Batman, Robin, Green Arrow, Plastic Man, Question, Manhunter i Lois Lane. Muszą jednak działać szybko. Każda ślepa uliczka, każdy fałszywy trop i niesłusznie oskarżony podejrzany kosztuje ich utratę czasu, którego nie mają? Ponieważ Lewiatan przygotowuje kolejny ruch. I jeśli bohaterowie nie rozwiążą tej zagadki, żadna siła na ziemi go nie powstrzyma. Album zawiera materiały pierwotnie opublikowane w amerykańskich zeszytach Event Leviathan #1-6 oraz Superman: Leviathan Rising Special #1.\nKsiążka Lewiatan pochodzi z wydawnictwa Egmont. Autorami książki są Brian Michael Bendis, Ruth V. Gross. Należy do gatunków: komiks, superbohaterowie. Książka Lewiatan liczy 264 stron. Jej wymiary to 170x260. Oprawa jest twarda.\nBrian Michael Bendis, Ruth V. Gross - przeczytaj też\nBrian Michael Bendis , Maria Buko\nBrian Michael Bendis , Sharique Minhaj\nBrian Michael Bendis , Marek Richter\nBrian Michael Bendis , WIESŁAW ŚNIECIKOWSKI\nJeśli ktoś myślał, że wielkie eventy potrafi robić tylko konkurencyjny Marvel, to sięgając po ten album, będzie naprawdę mile zaskoczony. Brian Michael Bendis przygotował historię, która dosłownie wgniata czytelnika w fotel, zapewniając mu ponadprzeciętną dawkę niesamowitej rozrywki. Scenarzysta całkowicie odszedł tutaj od klasycznego motywu superhero, na jego miejsce implementując świetnie rozpisany kryminał/thriller. Dosłownie nie ma tutaj elementu fabuły, do którego można byłoby się przeczepić. Wszystko dopracowane jest w najdrobniejszych detalach od kreacji pojawiających się postaci, przez przeróżne intrygi na akcji kończąc. Po praz pierwszy ktoś decyduje się odrzeć ?superbohaterów? ze swojej ponadprzeciętności. Tym razem herosi będę cały czas o krok za swoim wrogiem, który wydaje się doskonale wiedzieć o każdym ich posunięciu i uprzedza wszystkie ich działania. Grupa znanych postaci znajdzie się tutaj dosłownie pod przysłowiową ścianą, nie wiedząc jak postępować. Każdy ich najdrobniejszy błąd będzie prowadził do poważnych konsekwencji. Na dodatek tępo całej historii jest tak duże, że nie będą oni mieli czasu na zastanowienie się. Zresztą tak samo, jak i czytelnik, który cały czas będzie tutaj zarzucany nowymi wydarzeniami, dzięki którym od samego początku do końca będzie mu towarzyszyć niesamowite napięcie i chęć zobaczenia co będzie dalej. Bendis również w swoim stylu dość ciekawi portretuje tutaj głównego przeciwnika bohaterów, który z każdą nową odkrytą informacją może wydawać się dla czytelnika kimś niekoniecznie ?strasznym?, a same jego działania po części słuszne.\nWyśmienity scenariusz idzie tutaj w parze z równie doskonałą oprawą graficzną, za którą odpowiedzialny jest bułgarski rysownik Alex Maalev. Miał on już okazję wcześniej współpracować ze scenarzystą i doskonale to widać na kolejnych planszach komiksu, gdzie jego rysunki stają się idealnym uzupełnienie treści. Jego prace są dość różnorodne, jeśli potrzeba pojawia się w nich wymagany ?mrok i groza?, kiedy indziej stają się bardziej wyraziste i/lub krwawe.\nW ciągu kilku chwil świat na zawsze się zmienił. Kobra, Spyral, ARGUS, Oddział Specjalny X, DEO ? wszystkie najpotężniejsze tajne organizacje zostały zmiecione z powierzchni ziemi. Ich przywódcy są rozproszeni, ukrywają się albo śmierć już puka do ich drzwi. A superbohaterowie tacy jak Superman i Batgirl zostają porwani. Za wszystkim stoi jedna siła: Lewiatan. Tajemniczy nowy geniusz zbrodni przejął kontrolę nad tym owianym złą sławą tajnym stowarzyszeniem. W przeciągu jednej nocy jego członkowie zmienili równowagę sił, którą utrzymywało setki szpiegów, superbohaterów i superłotrów. W jaki sposób udało im się osiągnąć tak wiele w tak krótkim czasie? Jaki jest ich następny krok? A co najważniejsze, kto kryje się pod maską Lewiatana?\nAby poznać odpowiedzi na te pytania, siły połączyli najwięksi detektywi na świecie: Batman, Robin, Green Arrow, Plastic Man, Question, Manhunter i Lois Lane. Muszą jednak działać szybko. Każda ślepa uliczka, każdy fałszywy trop i niesłusznie oskarżony podejrzany kosztuje ich utratę czasu, którego nie mają?\nZwycięski pochód Bendisa pod flagą DC Comics trwa. Po zaprezentowaniu nam świetnej miniserii o Supermanie i przejęciu dwóch serii z jego przygodami, zaczął przygotowywać nas do pierwszego eventu przygotowanego dla tego wydawcy. I teraz nadeszła pora byśmy mogli przeczytać całą opowieść, łącznie z wydanym jednocześnie tomem ?Superman. Action Comics 3: Polowanie na Lewiatana?, który uzupełnia całość. I trzeba przyznać, że to naprawdę kawał bardzo dobrego komiksu, w którym superhero łączy się ze szpiegowskimi klimatami i czystą, wypełnioną szybkim tempem i konkretną akcją sensacją.\nTo było szaleństwo, jakiego świat tajnych organizacji nigdy nie zaznał. Kobra, Spyral, ARGUS, Oddział Specjalny X, DEO. Wystarczyła chwila, by wszystkie z nich przestały istnieć. Najwyżej postawione figury z poszczególnych z nich ukrywają się, starając się ocalić życie, a superbohaterowie zostają porwani. Wszystko za sprawą Lewiatana, legendarnej organizacji, którą ktoś przejął. Jak poradzą sobie z tym bohaterowie? By przywrócić dotychczasowy ład, odwrócić losy bitwy i odkryć kto teraz dowodzi wszystkim, Batman, Robin, Green Arrow, Plastic Man, Question, Manhunter i Lois Lane łączą siły w nierównej walce. Problem w tym, że czas ucieka, sytuacja się komplikuje a to, co planuje Lewiatan może przerosnąć ich wszystkich? Co więcej istnieje ryzyko, że niejeden z bohaterów zechce przyłączyć się do wroga?\nOrganizacja Lewiatan powstała w roku 2011 na potrzeby opowieści Granta Morrisona ?Batman: The Return?. Był to odłam asasynów Głowy Demona pod przywództwem jego córki, Talii al Ghul. Naturalnym wydawało się więc, że Bendis, tworząc event z takim wrogiem bardziej skupi się na postaci Batmana, niż kimkolwiek innym. A jednak autor przygotowania do wszystkiego zaczął na łamach pisanych przez siebie serii o Supermanie, a i w samym evencie nie uwolnił się od świata Człowieka ze Stali. Ale jednocześnie skupiając się na wydarzeniu, zwiększył udział Mrocznego Rycerza, co na pewno zadowoli jego fanów.\nCała reszta to komiks typowy w swym eventowym zacięciu. A zatem mamy tu plejadę bohaterów, wielkie wydarzenia obejmujące spory kawałek uniwersum DC, walkę z przerażającym wrogiem, chwile zwątpienia, upadki, podźwignięcia się? Wszystko to jednak, dzięki talentowi Bendisa, jest lekkie, dynamiczne, wciągające i nie sprawia wrażenia powtórki z rozrywki. Nie ma tu co prawda głębi, ale nie oszukujmy się, nikt na nią nie liczył. Każdy chciał natomiast dobrej zabawy, przy której mógłby rozerwać się tak, jak przy kinowych blockbusterach i dokładnie to otrzymał.\nDo tego znakomicie narysowane i ładnie wydane. Miłośnicy DC, komiksowych eventów, Batmana i Supermana koniecznie powinni całość poznać, bo jest tego warta. A gdyby było Wam mało, jest jeszcze wspomniany tom ?Supermana? (plus wcześniejsze, prowadzące do całego eventu) z dodatkami, więc zabawa tak szybko się nie skończy. I dobrze, bo jest naprawdę udana.\n-27% Lewiatan książka\nPrzy zakupie 5 egz. Cena hurtowa: 54,30 zł


Leszek Pękalski, nazywany Wampirem z Bytowa, szykuje się do wyjścia na wolność - plus.expressilustrowany.pl\nFot. screen/materiały policji\nUCHO PREZESA 4. ODCINEK KTO ODWIEDZIŁ PREZESA?\nDo specjalnego wydziału tzw. Archiwum X Komendy Wojewódzkiej Policji w Gdańsku właśnie trafiły akta sprawy Leszka Pękalskiego. Śledczy jeszcze raz przejrzą wszystkie zgromadzone w jego sprawie materiały. Spróbują znaleźć kolejną ofiarę, by móc zatrzymać Pękalskiego w izolacji na dłużej. Dlaczego kolejną?\nPo prawomocnym wyroku, który Pękalski wciąż jeszcze odbywa, nie może on zostać ponownie oskarżony o zbrodnie przypisane mu w akcie oskarżenia z początku lat 90., co jest zgodnie z zasadą "powagi rzeczy osądzonych". To oznacza, że śledczy będą chcieli znaleźć 18 ofiarę Wampira z Bytowa. Gdyby udało się ustalić "nową" ofiarę, Pękalski znów stanąłby przed obliczem sądu.\nJak wpadł Wampir z Bytowa?\nW 1992 roku Pękalski został zatrzymany i skazany za zgwałcenie 40-letniej kobiety, która go rozpoznała. Za ten czyn sąd skazał go na... 2 lata w zawieszeniu. Wtedy właśnie prokurator z Bytowa skojarzył gwałt na 40-latce ze sprawą tajemniczego zabójstwa 17-latki, do którego doszło rok wcześniej.\nPękalski przyznał się do morderstwa dziewczyny i ze szczegółami o nim opowiedział. W śledztwie opowiedział w sumie o 70 zbrodniach. Ponieważ jednak często zmieniał wersje wydarzeń, śledczym nie udało się ustalić, co było prawdą, a co wymysłem jego chorej wyobraźni. Być może współczesne metody i techniki kryminalistyczne, pozwolą na ujawnienie nowych dowodów.\nDo zbrodni, którą udowodniono Pękalskiemu doszło w czerwcu 1991 r. w Jezierzach. 26-letni wówczas Leszek Pękalski zaczepił 17-letnią Sylwię. Dziewczyna wracała z pracy (sklepu spożywczego) do domu przez las. Poprosił o coś do jedzenia. Następnie zapytał dziewczynę, czy pozwoli mu się zaspokoić. Gdy odmówiła - uderzył ją kawałkiem żelaza (wcześniej ukrył go w trawie) i zabił. Chwilę później zgwałcił. Po kilku godzinach wrócił do lasu, by ponownie zaspokoić swoje chore żądze.\nMagda Omilianowicz to dziennikarka, która jako pierwsza przeprowadziła wywiad z „wampirem z Bytowa” i napisała książkę pt. Bestia. Studium zła. Zapoznała się z 72 tomami akt, rozmawiała m.in. z jego bliskimi, z kobietą, która jako jedyna przeżyła atak „wampira”, z rodzinami ofiar, z prokuratorem, z psychologami. Specjaliści zgodnie twierdzą, że będzie zabijał dalej.\nZ wyglądu przypomina mi księdza, który ostatnio zbierał u mnie koperty po kolędzie.\nwaliaa 4 lata temu\nOby nie wyszedł...\n!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 4 lata temu\nCIĘŻKA PRACA W KAMIENIOŁOMACH, KOPALNI ITP. ZA ŻARCIE I DACH NAD GŁOWĄ ORAZ ŁACHY.\nTYLKO TO DLA TEGO OHYDNEGO ZJEBANEGO ŁBA!!! ALBO ŚMIERĆ, NATYCHMIASTOWE UŚPIENIE. ŻADNEGO INNEGO WYJŚCIA.\nzenon 4 lata temu\nTakich pedałów szybko się załatwia !\ni bardzo dobrze 4 lata temu\nświat pełen jest dz%wek cichodajek, on robił z nimi to co trzeba. Panie Leszku, jesteśmy z Panem!\n6 13 zgłoś\npodobny do mojego dzielnicowego\nMŁODA MAMA 4 lata temu\nODSIEDZIAŁ SWOJE !! ZRESZTĄ ZAWSZE MÓWIŁAM ZE LUDZI JEST ZA WIELE I POWINNO SIĘ ZARAZĘ NA ŚWIAT WYPUŚCIĆ BĄDŹ ZROBIĆ SZTUCZNĄ 3 WOJNĘ ŚWIATOWĄ TAK BY 80 PROCENT DWU NOGI EJ MASY ZDECHŁO\nGęba debila...Myślę, że wszyscy go chętnie powitamy na wolności hehee...\nSędzia Lynch 4 lata temu\nTakie osobniki powinno się nabijać na pal i stawiać przed oknami więzienia.\nPrzed śmiercią powinien jeszcze z tydzień pocierpieć.\n14 2 zgłoś\nkiewicz 4 lata temu\nwłaśnie go szkoda.. powinien wybić trochę tych dzi*wiek bo jak się patrzy to za dużo już tego ku*res twa chodzi po ulicach a faceci muszą tylko tyrac na ten cały burdel..\nNastępny pojeb chodzi po ulicach...


Honorowi obywatele Koszalina w Polsce, od 1945 | Muzeum w Koszalinie\nHonorowi obywatele Koszalina w Polsce, od 1945\nKsiądz biskup senior Ignacy Jeż (1914 - 2007)\nBiskup koszalińsko-kołobrzeski Ignacy Jeż\nNowy rozdział honorowych obywateli miasta, już w polskim Koszalinie- po demokratycznym przełomie w roku 1989- otwiera dobrze wszystkim znany, szanowany i lubiany ksiądz biskup senior Ignacy Jeż. Wielką pionierską pracę na terenie nowej diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej jaką dokonał w ciągu 20 lat nie sposób przedstawić w kilku słowach. Największym, widocznym jego dziełem jest integracja społeczności Pomorza Środkowego, szczególnie w wymiarze religijnym.\nBiskup Ignacy Jeż urodził się 31 lipca 1914 r. w Radomyślu Wielkim niedaleko Mielca. Jest absolwentem Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1937 r. Pierwszą pracę jako wikary rozpoczął w parafii w Hajdukach Wielkich pod Katowicami. Tutaj w sierpniu 1942 r. został aresztowany i osadzony w obozie koncentracyjnym w Dachau. Po wyzwoleniu w kwietniu 1945 r. był przez rok kapelanem w obozie dla Polaków w Gőppingen koło Stuttgartu. Do kraju wrócił w maju 1946 r. Wkrótce został katechetą w Katolickim Gimnazjum św. Jacka w Katowicach. W latach 1959 ? 1960 był rektorem Niższego Seminarium Duchownego w Katowicach. 20 kwietnia 1960 r. papież Jan XXIII mianował go sufraganem gnieźnieńskim, z oddelegowaniem do administratury apostolskiej w Gorzowie Wielkopolskim. Sakrę biskupią 5 czerwca 1960 r. otrzymał z rąk kardynała Stefana Wyszyńskiego. Brał udział w obradach Soboru Watykańskiego II.\nZdobyte w tym okresie doświadczenie i znajomość problemów Pomorza Środkowego, podlegające-go administraturze gorzowskiej, wpłynęły na decyzję o jego mianowaniu na ordynariusza nowo utworzonej diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej (28 czerwca 1972 r.). Zmiany te były możliwe po normalizacji stosunków między PRL i RFN na mocy układu z 1970 r. i regulacji prawnego statusu Kościoła na ziemiach zachodnich i północnych. Mszę inaugurującą biskupią posługę odprawił 22 października 1972 r. w koszalińskiej katedrze.\nUlokowanie siedziby biskupstwa w Koszalinie podniosło rangę miasta w regionie. Biskup bardzo szybko zorganizował Kurię i administrację, pomimo trudności i ograniczeń ze strony komunistycznej władzy. W latach 1982-1991 wybudował Wyższe Seminarium Duchowne w podkoszalińskim Wilkowie i wyświęcił 200 kapłanów. Za jego zarządu diecezją ? w nieprzychylnych warunkach ustrojowych ? wybudowano (na miejscu rozebranych kościołów powstałych przed 1945 r.) lub podniesiono z ruin (np. kolegiatę kołobrzeską) 120 kościołów, w tym kilka całkowicie nowych (np. kościoły Ducha Świętego i św. Wojciecha w Koszalinie, bł. Maksymiliana M. Kolbego w Słupsku). Ponadto założono100 nowych parafii.\nBardzo ważną rolę w integracji społeczności lokalnej odegrały zorganizowane w 1967 r. uroczystości milenijne w Kołobrzegu, następnie w 1975 r. obchody 975-lecia utworzenia pierwszego polskiego biskupstwa w tym właśnie mieście (1975 r.). Ksiądz biskup Jeż był też inicjatorem i patronem powstałego w stanie wojennym Koszalińsko-Kołobrzeskiego Biskupiego Komitetu Pomocy ?Osobom Pozbawionym Wolności i ich Rodzinom?.\nWreszcie, dzięki biskupowi ordynariuszowi, 1 czerwca 1991 r. Koszalin miał zaszczyt gościć po raz pierwszy w dziejach miasta papieża - Jana Pawła II. Wpływ na budowę wspólnoty lokalnej wywiera również przywrócenie przez biskupa Jeża - po blisko 450-letniej przerwie - kultu maryjnego na Górze Chełmskiej. 14 kwietnia 1991r. wmurował kamień węgielny pod sanktuarium maryjne. Sanktuarium 1 czerwca poświęcił Ojciec Święty. Wizyta papieska zwieńczyła 20-letnią pracę duszpasterską księdza biskupa Ignacego Jeża. 1 lutego 1992 r. Ojciec Święty przyjął jego rezygnację z obowiązków ordynariusza, zezwalając na przejście na emeryturę. Rada Miejska w Koszalinie 6 maja 1994 r.- uznając liczne zasługi i autorytet moralny - nadała księdzu biskupowi Ignacemu Jeżemu tytuł ?Honorowego Obywatela Koszalina?. Zmarł w Rzymie 16 października 2007\nMarek KAMIŃSKI (ur. 1964 r.)\n- podróżnik, polarnik, przedsiębiorca\nPortret Marka Kamińskiego wg W. Leczyckiej.\nW gronie honorowych obywateli miasta niezwykłą postacią jest światowej sławy polski podróżnik, polarnik i przedsiębiorca Marek Kamiński. Urodził się 24 marca 1964 r. w Gdańsku. Dzieciństwo spędził w Połczynie Zdroju: do szkoły średniej chodził w Koszalinie (ukończył II Liceum im. Władysława Bro- niewskiego). Obecnie na stałe mieszka w Gdańsku. Stąd też rozpoczął swoje pasjonujące podróże w różne zakątki Ziemi.\nJego motto życiowe - ?Najważniejszą rzeczą jest nie to, by osiągać cel, tylko zawsze być w drodze? - realizuje konsekwentnie. Już w latach 1985-87, jako 21-latek, wziął udział w wyprawie przez dżunglę na pograniczu Gwatemali i Meksyku. W 1990 r. dotarł na Spitsbergen, a w 1993 r., jako pierwszy Polak, przeszedł Grenlandię. Dwa lata później z Wojciechem Moskalem, w ciągu 72 dni, w temperaturze dochodzącej do minus 50? Celsjusza przy silnym wietrze, przemierzył trasę 800 km z Przylądka Columbia w Arktyce Kanadyjskiej przez zamarznięte Morze Arktyczne do Bieguna Północnego. Za ten wyczyn został odznaczony przez prezydenta Lecha Wałęsę Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W listopadzie 1995 r. samotnie dotarł do Bieguna Południowego (z Berkner Island nad Morzem Weddella wyruszył na nartach szlakiem Amundsena, liczącym 1400 km).\nW ten sposób został pierwszym człowiekiem w świecie, który zdobył dwa bieguny Ziemi w tym samym roku, bez pomocy z zewnątrz. Za to niezwykłe osiągnięcie został zaproszony do ekskluzywnego The Explorers Club w Nowym Jorku i jest dziś prezesem polskiego oddziału tej organizacji.\nZa osiągnięcia na miarę światową również Rada Miejska Koszalina postanowiła wyróżnić Marka Kamińskiego , nadając mu 13 września 1996 r. tytuł ?Honorowego Obywatela Koszalina?. Jest to o tyle zasadne, że związki podróżnika z Koszalinem są bliskie. W 1992 r. założył tu i prowadzi do dzisiaj firmę Gama San, tworzącą sieć handlu hurtowego branży instalacyjnej, z oddziałami w Gdańsku. W 1994 r. jako przed-siębiorca zdobywa tytuł Młodego Biznesmena Roku w polskiej edycji międzynarodowego konkursu World Young Business Achiever oraz tytuł ?Złotego Instalatora? w corocznym konkursie Polskiej Korporacji Techniki Sanitarnej i Grzewczej.\nMimo obciążeń związanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa, Marek Kamiński wciąż podejmuje nowe wyzwania. W 1998 r. zdobywa Mt. Vinson., najwyższy szczyt Antarktydy. Potem przepływa Atlantyk na jachcie Gemini i przechodzi australijską Pustynią Gibsona. W 2000 r. na katamaranie Warta Polpharma przepływa Atlantyk i bierze udział w ekspedycji do źródeł Amazonki. Udało mu się też przejść Grenlandię w rekordowym czasie 13 dni. Swoje przeżycia opisał w książkach ?Moje Bieguny? i ?Dzienniki z wypraw 1990-1998?(ta ostatnia zdobyła Nagrodę Artusa dla najlepszej książki roku 1998 oraz Bursztynowego Motyla - nagrodę im. Arkadego Fiedlera).\nZebrawszy bogate doświadczenie podróżnicze, w 2001 r. Marek Kamiński samodzielnie zdobył Biegun Północny, a rok później ? Biegun Południowy. Wreszcie w 2004 r. światowy rozgłos uzyskują jego wspólne wyprawy na oba bieguny Ziemi z niepełnosprawnym nastolatkiem Jasiem Melą z Malborka. Pierwszą, na Biegun Północny, opisał w książce ?Razem na biegun?.\nDla nas współczesnych Marek Kamiński pozostaje żywym symbolem przekraczania fizycznych barier i osiągania niemożliwego na pozór celu.\nPapież JAN PAWEŁ II (1920 ? 2005)\n12 grudnia 2004 r. Watykan, prezydent Koszalina Mirosław Mikietyński wraz z delegacją władz miejskich i kościelnych wręcza Ojcu Świętemu akt nadania honorowego obywatelstwa Koszalina. Przy papieżu są arcybiskup Stanisław Dziwisz i ksiądz biskup Kazimierz Nycz, ordynariusz koszalińsko-kołobrzeski.\nCykl honorowych obywateli Koszalina zamyka nasz wielki rodak Jan Paweł II. Swoją posługą ewangelizacyjną wpłynął na zmianę wizerunku Kościoła. To on rozpoczął dialog między wielkimi religiami, przyczynił się do upadku komunizmu w Europie Wschodniej i w Polsce. Jan Paweł II, jak trafnie podkreślił Czesław Ryszka w książce ?Papież końca czasów?, w swym nauczaniu ?(...) z ogromną energią upowszechnia wizję godnego życia, apelując do świata, do wszystkich ludzi, aby podążali tym śladem?.\nGdy przed laty, 16 października 1978 r., na Placu Św. Piotra w Rzymie, padły znamienne słowa: Habemus Papam! - ludzie nie wiedzieli kim jest Karol Wojtyła. Szybko się jednak rozniosło, że to Polak. Zdumienie ogarnęło zebranych, gdyż po raz pierwszy od 455 lat biskupem Rzymu nie został Włoch. Gdy przemówił po włosku i wyjaśnił, że przybył z dalekiego kraju, ale bliskiego poprzez komunię w chrześcijańskiej wierze i tradycji - radość ogarnęła wszystkich.\nTę nowinę podobnie przyjęli Polacy, żywiąc nadzieję na zmiany. Gdy w 1979 r. Ojciec Święty przybył z pierwszą pielgrzymką do Ojczyzny, już wtedy, w Gnieźnie, nakreślił wizję wspólnoty europejskiej w chrześcijaństwie, wspominając chrzest narodów wschodniej Europy. Wskazywał też na jedność z resztą kontynentu. Dawał również rodakom możność poznania samych siebie. Tak było również podczas IV pielgrzymki, którą rozpoczął 1 czerwca 1991 r. w Koszalinie. Ponad 100 tys. koszalinian i wiernych z całej diecezji spotkało się z Ojcem Świętym na placu przy kościele pod wezwaniem Ducha Świętego. Nicią przewodnią homilii papieskiej był dekalog. Wcześniej papież poświęcił Wyższe Seminarium Duchowne i nowo wybudowane sanktuarium Maryjne na Górze Chełmskiej, nawiązując do przerwanej w tym miejscu tradycji kultu maryjnego (dawnej kaplicy), znanego w średniowiecznej Europie. Wieczorem w katedrze koszalińskiej papież odprawił nabożeństwo różańcowe, które transmitowało na cały świat Radio Watykańskie. Nazajutrz, 2 czerwca, na lotnisku w Zegrzu Pomorskim spotkał się z żołnierzami Wojska Polskiego. Było to pierwsze, wyjątkowe spotkanie z wojskiem w wolnej już Polsce, powiedział wtedy: ?Niech to pierwsze spotkanie z wojskiem..., pozostanie znakiem ?nowego początku? w życiu społeczeństwa i narodu, którego jestem synem.?\nPięć lat później wizytę tę koszalinianie upamiętnili wystawieniem pomnika Jana Pawła II przed katedrą. Przez wiele lat w kolejne rocznice pielgrzymki odbywał się w mieście Bieg Papieski (obecnie kontynuowany w Karlinie). W mieście jest również ulica Jego imienia oraz szkoła katolicka przy kościele Ducha Świętego, przy którym plac, na pamiątkę spotkania z Nim, nosi nazwę ?papieskiego?.\nW 25-lecie pontyfikatu Jana Pawła II w mieście dojrzewała idea szczególnego uhonorowania wielkiego papieża-Polaka tytułem ?Honorowego Obywatela Koszalina?. 10 stycznia 2004 r. z inicjatywą w tej sprawie wystąpiło Katolickie Stowarzyszenie ?Civitas Christiana?, podkreślając m.in. szczególne znaczenie pielgrzymki papieża dla miasta, która ?zjednoczyła koszalinian jak nigdy dotąd, władze (...) i mieszkańcy wreszcie mogli poczuć się dumni ...,iż przyczynili się do duchowego umocnienia naszej małej Ojczyzny?. 16 stycznia wniosek złożył Zarząd Regionu Koszalińskiego NSZZ ?Solidarność?, uzasadniając go tym, że ? ... ten pontyfikat jest dla nas Polaków, Koszalinian najważniejszy i najbardziej widoczny w historii?. Wskazano też na papieża jako na wzór ?siły moralnej? godnej naśladowania. 12 marca 2004 r. Rada Miejska w Koszalinie jednogłośnie podjęła uchwałę o nadaniu tytułu ?Honorowego Obywatela Koszalina? papieżowi Janowi Pawłowi II. W uzasadnieniu podkreślono szczególnie prestiżowe znaczenie wizyty papieskiej w 1991 r. i uznano ją za najważniejszą w dziejach miasta. Pragnąc oddać hołd papieżowi i osobiście mu wręczyć akt nadania tego tytułu - oraz zaproszenie do ponownych odwiedzin Koszalina - władze miejskie oraz delegacja kościelna 12 grudnia 2004 r. złożyły wizytę w Watykanie. Niestety, tym razem mieszkańcy nie doczekali się przyjazdu dostojnego gościa. Jan Paweł II zmarł 2 kwietnia 2005 r. Wielu koszalinian pożegnał Go 8 kwietnia w Rzymie. W Koszalinie ulica Jana Pawła II zapłonęła setkami świateł, mieszkańcy z żalem żegnali swojego wielkiego rodaka.\nDzisiaj, patrząc z niewielkiego dystansu na ten pontyfikat, przychodzi na myśl refleksja, że jeśli ktoś w naszych czasach próbował ocalić ludzkość od jej słabości i szaleństw, i nas Polaków pojednać ze sobą, tym kimś był na pewno Jan Paweł II.


Pierwszy tego typu internetowy system NVR. Surveillance Station przełamuję barierę korzystania z przeglądarki Internet Explorer jako jedynej przeglądarki obsługiwanej w rozwiązaniach do monitorowania.\nPolecamy do budowy systemów monitoringu video oferowane przez naszą firmę, kamery sieciowe Etrovision, których nasza firma jest dystrybutorem na terenie Polski. Oferujemy ich stałą dostępność i bardzo atrakcyjne ceny. Zapraszamy na stronę: http://www.etrovision.pl\nWbudowana funkcja mapy elektronicznej szybko pokazuje widok rozmieszczenia zainstalowanych kamer. Użytkownik może oznaczać położenia kamer na mapie. Dodatkowo można wyświetlić wiele map podrzędnych, tworząc większą sieć monitorowania. Aranżowanie kamer na mapie podrzędnej umożliwia dokładniejsze monitorowanie. Jest to szczególnie przydatne w przypadku konfiguracji wielu kamer, gdy skuteczna koordynacja wielu lokalizacji jest kluczowa i pozwala wielu agencjom korzystać z jednego systemu. Każdemu układowi kamer podglądu na żywo można przypisać mapę elektroniczną. Zależnie od liczby kamer zainstalowanych w zasięgu danej mapy elektronicznej, użytkownik może wybrać odpowiednią liczbę kanałów dla wybranego układu.\nKamery w systemie\nW większości przypadków administrator systemu ma kilka najczęściej używanych pozycji kamery. Pozycje te można zapisywać podczas konfigurowania kamery, a następnie szybko uzyskać dostęp do nich, wybierając z listy wstępnie zdefiniowanych pozycji. Serię zdefiniowanych pozycji kamery można połączyć w cykl nazywany „patrolem”. Zamiast przesuwać kamerę ręcznie z jednej zdefiniowanej pozycji w kolejną, można wybrać patrol i kamera sama będzie ustawiać się w kolejnych pozycjach. Patrole można zapisywać podczas konfigurowania kamery, a następnie szybko uzyskać dostęp do nich, wybierając z listy patroli.\nSurveillance Station udostępnia również elastyczny tryb asynchronicznego odtwarzania zdarzeń z osi czasu. W tym trybie pracy można nieprzerwanie odtwarzać zdarzenia z 4 różnych kamer, co jest skutecznym sposobem szybkiego przeglądania zapisów z kilku kamer jednocześnie.


PGNiG apeluje o pilne zatwierdzenie taryf - Gaz\nPGNiG apeluje o pilne zatwierdzenie taryf\nPGNiG nadal nie ma nowej taryfy gazowej. Brakuje podpisu ministra gospodarki pod kluczowym rozporządzeniem.\nPGNiG może mieć problemy z zyskiem ze sprzedaży gazu w I kwartale tego roku. Urząd Regulacji Energetyki nie może zatwierdzić nowej taryfy dla spółki, bo Waldemar Pawlak, minister gospodarki, jeszcze nie podpisał rozporządzenia dotyczącego szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf dla paliw gazowych oraz rozliczeń w obrocie paliwami gazowymi - informuje "Puls Biznesu".\n28 stycznia dokument trafił do Rządowego Centrum Legislacyjnego. - Otrzymaliśmy rozporządzenie z prośbą o zwolnienie z przedkładania go komisji prawniczej, co przyśpieszyłoby prace legislacyjne. Najpierw jednak legislator musi ocenić, czy nie zawiera ono błędów. W przeciwnym razie konieczne będą poprawki - dowiedział się "PB" w RCL.\nJaki los spotka rozporządzenie, będzie wiadomo najwcześniej za tydzień.


wywiady Archives - Magazyny energii\nRozmowa z Arkadiuszem Maratem, Prezesem Zarządu ELMECH-ASE. Czym zajmuje się Państwa firma? Zajmujemy się projektowaniem i produkcją elektroniki i energoelektroniki od ponad 30 lat. Na początku była to głównie...\nMichał Baranowski: Polska elektromobilność musi dojrzeć w przyśpieszonym tempie\nWywiad z Michałem Baranowskim, prezesem Elocity, polskiej spółki technologicznej typu EMP – electromobility provider. Elocity dostarcza operatorom kompletne rozwiązanie zarządzania publicznymi i prywatnymi sieciami...\nAndrzej Grzybowski: Czy magazyny energii przyspieszą dekarbonizację?\nArtur Koziński: Ile żyć ma bateria?\nCezary Dembski: Z mocą polskiej gwarancji\nRozmowa z Cezarym Dembskim, Prezesem Zarządu Sun Family Skąd wzięła się w Pana przypadku idea działania w branży OZE? Zarówno ja, jak i Adam Kurcab, ...\nRozmowa z Bartłomiejem Steczowiczem, Prezesem Zarządu Naatu Energy, o przyszłości energetyki prosumenckiej i celach grup roboczych powołanych przez Stowarzyszenie Polska Izba Magazynowania Energii i...\nBarbara Adamska: Nowe regulacje stawiają polski rynek magazynowania energii w blokach startowych\nRozmowa z Barbarą Adamską, Prezes Zarządu Polskiego Stowarzyszenia Magazynowania Energii, o nowelizacji Prawa energetycznego. e.magazyny.pl: W ubiegłym tygodniu Sejm uchwalił nowelizację Prawa energetycznego, wprowadzającą kompleksowe...\nArtur Koziński: Nasz magazyn energii rozwija się wraz z klientem\nRozmowa z Arturem Kozińskim, ZPUE, o zaawansowanych projektach z magazynami energii i wielokrotnie nagradzanej SPS (Smart Power Station) – inteligentnej stacji energetycznej z magazynem...\nRozmowa z Kamilem Kowalikiem, Archigon, o instalacjach fotowoltaicznych z magazynami energii. e-magazyny.pl: Od jak dawna firma Archigon działa na rynku? Kamil Kowalik: Firma Archigon istnieje na...\nAleksander Rzepecki: Rynki elektromobilności i magazynów energii będą się rozwijać wspólnie\nRozmowa z Aleksandrem Rzepeckim, Mercedes-Benz, o ekologicznych ambicjach Mercedesa, nowym modelu EQS i rozwoju elektromobilności. e-magazyny.pl: Jak zaczęło się Pańskie zainteresowanie elektromobilnością? Aleksander Rzepecki:...


Indeks Millennium 2020. Zobacz ranking potencjału innowacyjności | FXMAG INWESTOR\nIndeks Millennium 2020. Zobacz ranking potencjału innowacyjn..\nIndeks Millennium 2020. Zobacz ranking potencjału innowacyjności\nOd momentu powstania raportu „Indeks Millennium – Potencjał Innowacyjności Regionów” cztery województwa niezmiennie pozostają liderami innowacyjności. Również w tegorocznym rankingu są to: mazowieckie, małopolskie, dolnośląskie i pomorskie. W porównaniu z ubiegłym rokiem 8 województw utrzymało swoją pozycję, 5 awansowało, a 3 zanotowały spadki. Czy kryzys wywołany pandemią COVID-19 przyspieszy, czy spowolni inwestycje w innowacje i nowe technologie? Z tym pytaniem zmierzyli się w raporcie eksperci i praktycy z obszaru biznesu, nauki, instytucji rządowych i pozarządowych.\nWyniki tegorocznej rundy badania nie przyniosły radykalnych zmian w potencjale innowacyjnym województw. Liderami innowacyjności pozostają niezmiennie województwa mazowieckie, małopolskie i dolnośląskie - mocne ośrodki gospodarczo-biznesowe o dużej skuteczności wdrażania innowacji w krwiobieg gospodarki.\nPodobnie jak w poprzednich latach, na ostatnich miejscach rankingu znalazły się województwa lubuskie, świętokrzyskie i warmińsko-mazurskie. Skromną pozycję tych regionów determinuje ich relatywnie niskie uprzemysłowienie, a także słabiej rozwinięta infrastruktura edukacyjna. Znajduje to odzwierciedlenie w niższej aktywności naukowo – badawczej, co w konsekwencji prowadzi do niższej wydajności pracy i niskiej stopy wartości dodanej generowanej przez lokalne firmy. Na tym tle, w tegorocznym badaniu wyróżnia się województwo świętokrzyskie, które awansowało o jedną pozycję. O zmianie zadecydowała większa aktywność w obszarze badań i rozwoju. W kategorii wydatków na ten cel, świętokrzyskie awansowało o 3 pozycje, zmniejszając tym samym dystans do lidera.\n- W porównaniu z ubiegłoroczną edycją badania Indeks Millennium, 8 województw utrzymało pozycję z roku poprzedniego. Awansowało 5 województw, natomiast 3 regiony odnotowały spadki. Za wyjątkiem województwa lubelskiego, które w tegorocznym badaniu spadło o 3 oczka w dół, w zdecydowanej większości regionów nie były to istotne zmiany (najczęściej o jedną pozycję). Jest to jednak w głównej mierze efekt wzrostu potencjału pozostałych regionów, nie spadku innowacyjności Lubelszczyzny. Warto też odnotować niewielkie różnice w poziomie innowacyjności regionów w środkowej części zestawienia. Województwo śląskie, które zajmuje 5-tą lokatę i województwo lubelskie, sklasyfikowane na miejscu 8, dzieli zaledwie 1,7 pkt. Jest to bardzo pozytywne zjawisko, które oznacza intensyfikację procesów innowacyjnych w regionach o średnim potencjalne gospodarczym – mówi Grzegorz Maliszewski, Główny Ekonomista Banku Millennium i jeden z autorów raportu.\nIndeks Millennium 2020 – miejsca województw w rankingu\nAnalizując dane z ostatnich pięciu lat warto zwrócić uwagę na województwa łódzkie i śląskie, które awansowały o 2 pozycje w zestawieniu. Co ciekawe, oba regiony przegoniły w rankingu Wielkopolskę. Różnice między wspomnianą trójką regionów są jednak niewielkie, więc w kolejnych latach możliwe są pewne przetasowania. Województwo łódzkie i śląskie awansowały w rankingu ze względu na zwiększoną aktywność w obszarze B+R. Przykładowo łódzkie znalazło się wśród trzech regionów, które w tym roku zbliżyły się najbardziej do lidera w kategorii wydatków na badania i rozwój. Zwiększaniu potencjału sprzyjają centralna lokalizacja, poprawa infrastruktury oraz dalszy rozwój ośrodka akademickiego. O trwałości trendu w kolejnych latach i utrzymaniu tegorocznej pozycji zadecyduje efektywność poniesionych nakładów oraz ich wpływ na wydajność prowadzonej w regionie działalności.\nIndeks Millennium – porównanie wyników 2020/2019\nWiodącym tematem tegorocznego badania, były ograniczenia, ale i szanse wynikające z kryzysu związanego z pandemią COVID-19. - Historia poprzednich kryzysów pokazuje, że największe zmiany w losach firm, zarówno jeśli chodzi o wygraną, jak i przegraną, wynikają z dekoniunktury. Kryzysy to chwile prawdy, w których zarządzający mogą przekształcić, zresetować czy ponownie wymyślić swoje firmy – zauważył Joao Bras Jorge, Prezes Zarządu Banku Millennium.\nTradycyjnie do skomentowania wyników w poszczególnych regionach autorzy raportu zaprosili ekspertów i praktyków z obszaru biznesu, nauki, instytucji rządowych i pozarządowych. Podzielili się oni swoimi doświadczeniami na temat tego, co pomaga i przeszkadza w rozwoju nowatorskich przedsięwzięć, w jaki sposób pandemia zmieni podejście do innowacyjności oraz jak wspierać rozwój innowacyjności w kolejnych kwartałach i latach. - Wierzę, że tegoroczny raport i zawarte w nim komentarze będą istotnym głosem w publicznej debacie o innowacyjności w erze koronawirusa i tego, w jaki sposób zmieniła się ona w porównaniu z sytuacją sprzed marca 2020 roku – dodał Joao Bras Jorge.\nSzczegółowe wyniki rankingu i wypowiedzi ekspertów znajdują się na stronie: https://www.bankmillennium.pl/documents/10184/28780471/Millenium_201027_Raport_index2020.pdf\n„Indeks Millennium 2020 – Potencjał Innowacyjności Regionów” jest autorskim badaniem opracowanym przez Bank Millennium z wykorzystaniem ostatnich dostępnych danych Głównego Urzędu Statystycznego. Wynik w rankingu powstał z sumowania wyników w 5 kategoriach, które według ekspertów banku w największym stopniu wpływają na potencjał innowacyjności regionów. Wydajność pracy mówi o aktualnej sytuacji przedsiębiorstw, wydatki na badania i rozwój są wskaźnikiem aktywności innowacyjnej firm, liczba studentów informuje o potencjale siły roboczej (nie ma innowacji bez odpowiednio wyszkolonych kadr), liczba pracujących w badaniach i rozwoju świadczy o zapleczu intelektualnym regionu. Liczba wydanych patentów jest natomiast wskaźnikiem skuteczności w tworzeniu innowacji. Dla celów zrealizowanego badania wszystkim analizowanym kategoriom przyporządkowano tę samą wagę, a wyniki poszczególnych województw zostały ocenione na skali od 1 do 100 (gdzie wartość 100 mogło otrzymać województwo najlepsze we wszystkich kategoriach). W ten sposób obliczono „Indeks Millennium 2020 – Potencjał Innowacyjności Regionów”, którego wyniki uszeregowano w ranking.


Sukienka została stworzona z myślą o kobietach które lubią modowe eksperymenty, nie boją się wyglądać niestandardowo i mają uwielbienie dla ekstrawagancji. Kolor pomarańczowy jest równie odważny jak fason sukienki. Ten kolor wybierają osoby które są pełne energii, witalne i pobudzone, namiętne i zdecydowane. Poszukują wolności i lubią korzystać z tego, co im przynosi życie. Sukienka ma luźny, oversize'owy krój o kształcie litery A, z powodzeniem ukrywa wszystkie mankamenty sylwetki. Dekolt został wykończony gumką dzięki czemu wspaniale się układa i wygląda efektownie. Model jest odcinany pod biustem i tworzy kobiece falbany. Krótkie bufiaste rękawy wyglądają zjawiskowo. Sukienka jest tak niesamowicie piękna i wyjątkowa, że mogłaby zagrać w jakimś filmie!


Bolesław I Wysoki - Najstarszy syn Władysława Wygnańca » Historykon.pl\nW listopadowe wieczory, kiedy to wspominamy tych co odeszli, świętokrzyskie Towarzystwo Renesans, zorganizowało wieczór poezji o książętach wywodzących się z dynastii Piastów. Jednym z nich był dziś już zapomniany Bolesław Wysoki. Bolesław Wysoki urodził się najprawdopodobniej w roku 1127, zmarł natomiast w dniu 7 grudnia 1201 roku. Historia poznała go jako księcia śląskiego. Bolesław był najstarszym synem Władysława Wygnańca i wnukiem Bolesława Krzywoustego. Lata dzieciństwa Bolesław spędził na dworze dziadka, w Płocku. Dopiero po rozbiciu przez Bolesława Krzywoustego w roku 1138 Polski na dzielnice, Bolesław Wysoki przeniósł się wraz z rodzicami do stolicy dzielnicy senioralnej, czyli do Krakowa.\nJak wiemy Bolesław Krzywousty postanowił w roku 1138 dokonać rozbicia dzielnicowego polskiej ziemi między swoich synów. Dzielnice Polski miały przypaść Staremu, Sandomierskiemu, Sprawiedliwemu, Kędzierzawemu i Wygnańcowi. Nie było to dobre posunięcie polityczne, gdyż między braćmi zapanował konflikt o tak zwaną władzę absolutną. Takiej władzy wówczas bracia byli pozbawieni, a tylko najstarszy z nich, pełnił tak zwaną władzę senioralną, doglądając reszty dzielnic powierzonych braciom – opowiada Janusz Smeciński – Towarzystwo Renesans.\n…..wiatr jesienny szyby tłucze\nwspomnień czar się tu unosi\nPolska wielka i bogata,\nPaństwa Piastów miano nosi…..\nPanowanie najstarszego syna Krzywoustego było niezwykle burzliwe. Podstawowym problemem było niebezpieczeństwo usunięcia młodszych synów Bolesława Krzywoustego z kraju i pozbawienie ich wydzielonych przez ojca dzielnic. Władysław Wygnaniec sam postanowił zarządzać wszystkim dzielnicami, na jakie rozbił nasz kraj Krzywousty. Wtrącał się on nawet do zawierania małżeństw przez jego kuzynów, a nawet na siłę ożenił on swojego piętnastoletniego syna Bolesława Wysokiego z córką księcia ruskiego Wsiewołoda Olegowicza Zawisławą- opisała w swoich rękopisach Anna Czaplińska z Towarzystwa Renesans.\n…spokojniutko i cichutko\nsłychać szmery starej Wisły\nto synowie rodu Piastów\nbić o Polskę się tu wyszli…\nW ten sposób został zwarty Sojusz polsko-ruski. Jednak panoszący się Władysław Wygnaniec miał ciągłe utarczki ze swoimi braćmi. Do wybuchu wojny doszło w roku 1145, wówczas to wydawało się, że pokonanie juniorów w związku z przewagą militarną Władysława Wygnańca jest tylko kwestią czasu. Władysław był na tyle pewny siebie, że wysłał najstarszego syna Bolesława z pomocą na Ruś, by udzielić wsparcia walczącemu o tron kijowski Wsiewołodowi, bo uważał on, że z braćmi poradzi sobie bez problemu – pisze w swoich dziełach historycznych Anna Czaplińska z Towarzystwa Renesans.\n…gdy piastowska ziemia nasza\nkąpie się w listowia cieniu\npokłóceni z sobą bracia\nsieją zło w Polski imieniu….


"Orkiestra" - spektakl Teatru im. H. Modrzejewskiej (7.11.2021)\n"Orkiestra" już 7 listopada na naszej scenie!\n7.11.2021 o godz. 19:00\nOpowieść o muzykach kopalnianego zespołu, których śmierć kolegi popycha do wędrówki w krainę wspomnień. Pokazana po raz pierwszy na scenie historia ludzi, którzy stworzyli Zagłębie Miedziowe i poświęcili mu swoje życie.\nSpektakl, w którym nie brak żadnego z odcieni życia: humoru ani goryczy, powagi ani absurdu, heroizmu ani podłości. Pokazuje się tu historię, ale nie tę wielką, polityczną, lecz zwyczajną, ludzką, o której milczą podręczniki.\nSpektakl pierwotnie planowany był na marzec 2020 roku. Jeżeli zakupili Państwo wtedy bilety i nie zwrócili ich do tej pory, wciąż zachowują swoją ważność.\nBilety online: KUP TUTAJ\nBilety stacjonarnie w Biurze Obsługi Klienta w Teatrze.\nGodziny otwarcia biura znajdą Państwo tutaj: GODZINY OTWARCIA BOK


Jakie głośniki sufitowe do Atmos\nkdawid posted a topic in Głośniki do kina HD\nWitam Potrzebuje porady jakie kupić głośniki sufitowe do ATMOS. Wybór ograniczam do 2 modeli Monitor Audio ( w sumie jeden model, różne moce i wielkości) CP-CT150 lub CP-CT260 Inne nie wchodzą raczej w grę, głośnik musi być w zamkniętej obudowie. Obecny system wygląda tak System 7.1 ( w sumie 7.2 bo mam dwa subwofery) głośniki przód Monitor Audio Bronze BX 6 środek, BX centarl boki BX-FX tył BX1 2x sub BXW10 wszystko napędza DENON 2312. Z racji wieku i funkcjonalności zmieniam Ampli na nowego Denona AVC X-4700H lub AVC X-3700H, jeszcze nie wiem, który kupię ale na pewno jeden z tych 2. Potrzebuję informacji czy jest sens kupować te większe CP-CT260 do ATMOS-a? Głośniki będą w suficie na wysokości 2,5 m, pomieszczenie ma 30 m2 ale mniejszą kubaturę bo 3 ściany są skośne (poddasze). Wolałbym oczywiście te mniejsze jeżeli będą wystarczające, zastanawiam się tylko czy nie będą za słabe? Z góry dziękuję za wszelkie informacje i uwagi Pozdrawiam\nKino domowe 5.1.2 układ głośników\nDamian Malicki posted a topic in Domowe pokoje kinowe\nWitam serdecznie na forum i przy okazji chciałbym zapytać o opinię bardziej doświadczonych użytkowników odnośnie umiejscowienia głośników kina domowego. Jestem na etapie prac budowlanych i będę rozciągał oprzewodowanie pod głośniki tylko nie do końca jestem pewien lokalizacji tylnych. System jaki chcę zbudować to 5.1.2. W załączniku rysunek pomieszczenie i wrysowane tylne kolumny w dwóch opcjach. Prośba o poradę, która będzie lepsza bądź ew. jakaś inna, a pomieszczenie jest trochę nietypowe więc muszę się gimnastykować. Kanapa będzie maksymalnie odsunięta aby była ta odległość projekcji min 4 m. Z góry dzięki za pomoc.\nPomoc w doborze i ustawieniu Dolby Atmos\nqweluke posted a topic in Wzmacniacze, Amplitunery, Kino domowe\nCześć, Jestem na etapie budowy domu i chciałem pociągnąć kable tak, aby po zakończonej budowie móc zamontować jakieś głośniki i kino domowe z obsługą Dolby Atmos. Czy w internecie jest jakiś konfigurator który pomógłby mi ocenić w którym miejscu poprawnie powinienem zamontować głośniki? Znalazłem coś takiego na stronie dolby, ale tam nie ma informacji na jakich wysokościach maja być umieszczone głośniki i jaki rozstaw pomiędzy nimi powinien być zachowany. Czy wystarczy jak się będę wzorował na samych kątach? Tak mniej więcej wyglądać będzie salon, wysokość standardowa na płytę GK. Na początek chciałbym kupić jakiś amplituner (onkyo?) i głośniki podłogowe, a później dokupywać sukcesywnie kolejne pary głośników. Docelowo chciałbym osiągnąć 5.1.2 albo 5.1.4 - do przemyślenia.\nPhilips OLED 804 teoretyczny ATMOS\npowereq posted a topic in Philips\nWitam Jestem posiadaczem Philipsa OLED 804 oraz Yamahy rx-v685 do kompletu mam zestaw głośników 5.1.2 Kupując tv nie myślałem nad tym jak będę transportował dźwięk do amplitunera wszystko miało być zgodne z Atmosem i w teorii jest. Próbując wszytko podłączyć i uruchomić zaczęło się większe dociekanie i wyszło na jaw że: Philips ma hdmi 2.0b i w teorii obsługuje Atmos ale nie może go przesłać bo nie ma zaimplementowanego feature z hdmi 2.1 czyli E-ARC Yamaha ma hdmi 2.0b i po update ma E-ARC i chętnie przyjmie taki sygnał. Patrząc na to, że moim playerem jest tv z androidem, który ma kodec Atmosa uświadomiłem sobie, że nie mam szansy wydobyć Atmosa z tego TV. Proszę dajcie znać jeśli macie jakieś inne pomysły lub jakieś zaawansowane ustawienia które pozwalają to uruchomić. Jeśli nie to pewnie zostało mi tylko liczyć na update tv. Natomiast nie słyszałem żeby Andoroid 10 miał coś zmieniać w tej materii.\nBłażej Kowalski posted a question in Pomoc techniczna\nWitam mam kilka pytań odnośnie konfiguracji amplitunera, telewizora i laptopa. Chodzi mi by odtwarzać filmy w 4K z HDR z laptopa podłączonego do amplitunera. Mój sprzęt: Amplituner: ONKYO TX-NR696 Telewizor: LG OLED C8 Laptop: ASUS GL503VD i7 Telewizor połączony jest z amplitunerem poprzez HDMI ARC. Laptop z amplitunerem jest połączony kablem HDMI 1.4 do portu na amplitunerze z napisem PC. Dźwięk w dolby atmos bardzo dobrze działa jednak pojawia się problem z obrazem. Laptop posiada maksymalną rozdzielczość 1920x1080. Gdy podłączę laptop do amplitunera to mogę wybrać na laptopie tylko rozdzielczość 1920x1080 (opcja [beeep]likuj ekran) w opcjach windowsa. Na amplitunerze w info pisze input 1920x1080 ---> output 3840x2160 ale czy to aby na pewno jest czyste 4K czy tylko upscalling? Czy film który ma rozdzielczość 4K włączony na tym laptopie na ekranie TV będzie miał rozdzielczość 4K po upscallingu z fullhd czy czyste 4k? W momencie gdy wyłączę ekran laptopa i obraz jest tylko na TV mogę wybrać rozdzielczość tylko 4K w 30Hz nie ma opcji w 60Hz? W tym momencie na amplitunerze w info pisze input 3840x2160 ---> output 3840x2160. Czy teraz to już jest czyste 4K? Dodam że jak oglądam film w opcji 4K 30Hz zauważam takie mikro ścinki w odtwarzanym filmie. Czy ta konfiguracja jest poprawna? Jeżeli nie to jak to poustawiać? Czytałem również że na amplitunerze da się włączyć jakiś tryb rozszerzony poprzez odpowiednią kombinacje klawiszy. Może to by coś dało? Kolejne pytanie mam odnośnie opcji HDR. Filmy odtwarzam poprzez aplikację WIndowsową: Movies & TV która bez problemu przesyła dźwięk w atmos jednak co do opcji HDR to nie widzę tego zbytnio. Czy istnieje jakaś lepsza aplikacja by przysyłać dźwięk w dolby atmos i w 4K z HDR z laptopa? Prosiłbym o pomoc i jakieś rady czy dobrze to wszystko jest poustawiane i wskazówki do ustawień innego programu. I ostatnie pytanie czy na dotyczy konfiguracji telewizora. Jak to wszystko poustawiać który tryb jest najlepszy jaka jasność do filmów z HDR? Czy muszę włączyć tryb obrazu: ''GRA" oraz ustawić maksymalną jasność? Z góry dziękuję za pomoc, Pozdrawiam.\nrafał007 posted a question in Pomoc techniczna\nWitam wszystkich Mam takie pytanie czy opłaca się dokupić odtwarzacz obsługujący dolby atmos z netflixa, odtwarzany dźwięk z soundbara czy będzie to robiło dobre "wrażenie" czy lepiej nie wydawać kasy na odtwarzacz bo nie będzie efektu atmos?\nproblem z dolby atmos\nWitam wszystkich mam głupie pytanie posiadam telewizor sony model kd-55xd8505 bodajże bez dolby atmos, natomiast zakupiłem sundbar sony z atmos i moje pytanie cz na netflixie jest możliwość obejrzenia filmów w tym własnie dźwięku?


Kobiece myszki, skórki i podkładki - Zeberka.pl\nZeberka.pl » Gadżety » Kobiece myszki, skórki i podkładki\ngadżety komputery dodatki myszki panterka laptopy\nTo jak makijaż dla biurka.\nWiadomo, że my kobiety lubimy sobie uprzyjemniać pracę miłymi drobiazgami. To właśnie dlatego na naszych biurkach można znaleźć breloczki, ramki ze zdjęciami naszych najbliższych, maskotki... To my kupimy różowy długopis tylko dlatego, "że jest fajny".\nPonieważ lato ma się powoli ku końcowi, proponujemy coś dla zatrzymania klimatu - kolorowe, kobiece dodatki na biurko.\nW sklepie Kobieca Rewolucja znajdziemy kobiece myszki do komputera, skórki na laptopa, klawiatury, czy podkładki. Wystarczy jeden element, by wśród papierów i elektroniki zrobiło się weselej.\nmyszki - 49,90 zł\nskórki - 49,90 zł\nklawiatury - 119,90 zł\npodkładki - 1 zł (niektóre są w promocji) lub 19,90 zł


Nabywamy drzwi wewnętrzne do domu oraz mieszkania | sofawestcornwall.org.uk\nDo każdego domu dobieramy inne drzwi. Wszyscy przyzwyczaili się do typowych, jednak nieduże mieszkania można udekorować przesuwnymi drzwiami. Dzielą przestrzeń, zasłaniają problematyczne miejsca i zajmują naprawdę mało miejsca. Dobrze się nad nimi zastanowić. Dzisiaj drzwi przesuwne mają tak różne rodzaje.\nNaprawdę odróżniają się od plastikowych harmonijek, które nie tak dawno temu pojawiły się w blokowych mieszkaniach. Warto pooglądać szklane lub z płyty drewnianej. Wybierając drzwi wewnętrzne do swojego domu bądź mieszkania bez wątpliwości musimy wziąć te wszystkie sprawy pod uwagę. Nie możemy kierować się wyłącznie ceną bądź designem drzwi, warto zwrócić baczną uwagę na wszelki aspekt, albowiem każdy jest ogromnie ważny i istotny. Urządzając wnętrze domu oraz mieszkania na pewno zależy nam na osiągnięciu kreatywnej aranżacji przy jednoczesnym zachowaniu funkcjonalności.\nDlatego wybierając drzwi wewnętrzne do mieszkania z pewnością musimy zwrócić uwagę na styl ich sporządzenia. Muszą one dobrze pasować do aranżacji wnętrza, dlatego jeżeli Twoje mieszkanie jest umeblowane w stylu klasycznym – zdecyduj się na drzwi klasyczne, jeżeli jest ono bardziej nowoczesne – wspaniale będą prezentować się drzwi sporządzone w stylu nowomodnym. Drzwi przesuwane najlepiej zaplanować od razu na początku projektu albo ewentualnie w czasie generalnego remontu. Najlepiej prezentują, gdy chowają się po prostu w ścianie. Firmy trudniące się takimi systemami podają cały mechanizm montażu przesuwanych drzwi.\nNajczęściej skutecznym ułatwieniem jest chowanie ich za płytą gipsowo-kartonową. Co prawda pokój zmniejsza się o kilka centymetrów, jednak rzeczywiście zwiększamy przestrzeń.\nWażką rzeczą w trakcie doboru drzwi jest też materiał z którego pozostały one wykonane. Jeśli chcemy kupić solidne i odporne drzwi to z pewnością najlepsze okażą się drzwi drewniane, gdyż są one porządne, stabilne a prócz tego długowieczne Stworzenie drzwi również powinno zwrócić naszą uwagę. By drzwi wewnętrzne estetycznie się przedstawiały muszą pozostać wykonane rzetelnie, precyzyjnie oraz skrupulatnie.\nMnóstwo profesjonalnych i renomowanych firm proponuje szykowne stworzenie drzwi z uwzględnieniem najdrobniejszych szczegółów. Wielu ludzi rezygnuje z drzwi, by otrzymać większą przestrzeń. Najlepszym przykładem od jakiegoś czasu są aneksy kuchenne. To właśnie tutaj drzwi przesuwne są potrzebne. Oddzielenie salonu i kuchni przy pomocy drzwi jest zdecydowanie praktyczne.\nUłatwiają zamaskowanie kuchennego bałaganu, łatwo je też zamknąć dla poczucia intymności. Wykorzystują je głównie lokatorzy niedużych mieszkań, chcący stworzyć sobie kolejny pokój, na przykład miejsce pracy albo pokaźną garderobę. Mogą sprawdzić się również w wysokich kamienicach. Zwykle tam na potężnych przestrzeniach mamy za mało pokojów, stąd też wprowadzenie przesuwnych ścianek znacznie pomoże.\nDodatki do mieszkania, Jak wybrać meble\tdom, drzwi, mieszkanie, ścianie


Roladki z szynki speck nadziewane mozzarellą Recette łatwy | Il Gusto Italiano\nPlastry wołowiny à la...\n12 plastrów cienko pokrojonej szynki Speck\n1 opakowanie Mozzarella Mini Galbani\nUmyj liście sałaty w zimnej wodzie i pozostaw do wyschnięcia. Pokrój kulki mozzarelli na ćwiartki i przypraw je oliwą, pieprzem oraz drobno posiekanym szczypiorkiem. Odłóż kilka łodyżek szczypiorku do udekorowania talerza.\nRozłóż plasterki szynki speck na talerzu, ułóż na nich liście sałaty i dwie łyżeczki przyprawionych kulek mozzarelli. Zawiń składniki w plasterki szynki i zwiąż za pomocą łodyżki szczypiorku.\nPodawaj skropione oliwą extra vergine.\n12 liści sałaty liści sałaty liści sałaty\n12 plastrów cienko pokrojonej szynki Speck plastrów cienko pokrojonej szynki Speck plastrów cienko pokrojonej szynki Speck\n1 opakowanie Mozzarella Mini Galbani opakowanie Mozzarella Mini Galbani opakowanie Mozzarella Mini Galbani\noliwa extra vergine oliwa extra vergine oliwa extra vergine\npieprz grubo mielony pieprz grubo mielony pieprz grubo mielony


LEKsykon - Oleje bogate w witaminę E a ryzyko zapalenia płuc\n10:19 30 MAJ 2014\nOleje bogate w witaminę E a ryzyko zapalenia płuc\nWedług nowego badania, oleje bogate w witaminę E – w tym olej rzepakowy, sojowy i kukurydziany – mogą przyczyniać się do wzmożonego występowania zapalenia płuc, nadreaktywności oskrzeli i prawdopodobieństwa wystąpienia astmy. Natomiast oleje takie jak oliwa z oliwek, olej z kiełków pszenicy, olej migdałowy i słonecznikowy – usprawniają pojemność płuc i ich funkcjonowanie.\nBadanie to pogłębia nasze rozumienie dwóch z czterech form tokoferolu – gamma-tokoferolu oraz alfa-tokoferolu.\nGamma-tokoferol jest najczęstszą postacią witaminy E występującą w diecie Amerykanów, ze względu na wysokie spożycie oleju rzepakowego, sojowego i kukurydzianego.\nOliwa z oliwek, olej z kiełków pszenicy, olej migdałowy i słonecznikowy są źródłem alfa-tokoferolu, spożywane głównie w krajach europejskich i skandynawskich.\nŚredni poziom gamma-tokoferolu w osoczu krwi jest 4 razy wyższy w USA niż w krajach, które odznaczają się większą konsumpcją oliwy z oliwek i oleju słonecznikowego.\nNaukowcy przeanalizowali dane z Coronary Artery Risk Development in Young Adults Study (CARDIA), będącego badaniem obserwacyjnym dotyczącym populacji 5115 uczestników w wieku 18 - 30 lat.\nBadacze stwierdzili, że wyższe stężenie gamma-tokoferolu w osoczu związane było z 10 – 17% obniżeniem czynności płuc. Zauważyli również, że kraje z niższym odsetkiem występowania astmy odznaczają się dietą bogatą w oliwę z oliwek i olej słonecznikowy.\n[The Medical News]\nbadania naukowewitamina Ezapalenie płucryzyko zapalenia płucolejeoleje\n17:37 25 MAR 20170\nMiliony osób z zespołem metabolicznym mogą...\nNowe badania wykazały, że osoby z zespołem metabolicznym potrzebują znacznie więcej witaminy E - co może być poważnym problemem zdrowia publicznego, w związku z milionami ludzi, którzy mają tę...


Groźny wypadek pod Nową Solą. Zderzyły się cztery pojazdy. Trzy osoby w szpitalu Redakcja\nSłużby otrzymały zgłoszenie o wypadku w poniedziałkowe przedpołudnie, 8 czerwca, o godzinie 11:37. Na odcinku drogi wojewódzkiej nr 297 w pobliżu miejscowości Wrociszów zderzyły się cztery pojazdy.\n- Kierowca ciągnika marki JCB z doczepioną naczepą jechał w kierunku Nowej Soli. Podczas manewru wymijania zahaczył on o ciężarówkę marki Scania. Wówczas w ciągniku rozerwana została lewa tylna opona, co spowodowało, że zjechał on na przeciwległy pas ruchu, gdzie zderzył się z ciężarowym Renault jadącym do Kożuchowa - relacjonuje mł. asp. Renata Dąbrowicz-Kozłowska, rzecznik nowosolskiej policji.\nTo jednak nie koniec. Ciągnik zjechał na pobocze, gdzie wywrócił się, natomiast ciężarówka marki Renault Range zjechała na przeciwległy pas ruchu wprost na Forda Focus.\nNa miejsce przybyły cztery zastępy straży pożarnej, cztery zespoły pogotowia oraz kilka patroli policji. W wyniku wypadku poszkodowane zostały trzy osoby. Wszyscy trafili do szpitala w Nowej Soli.\nDroga wojewódzka nr 297 była zablokowana w obu kierunkach przez blisko 3 godziny. Obecnie ruch odbywa się wahadłowo, jednak na czas wyciągania i holowania pojazdów mogą pojawiać się czasowe blokady.\nPrzeczytaj też: #GaszynChallenge: Lubuscy strażacy i policjanci "pompują" dla chorego Wojtusia (FILM)\nCiężarówka na czołówkę\nWypadek ciężarówki z ciągnikiem\nWypadek Nowa Sól cztery auta


Projektowanie stron internetowych pod kątem SEO - ADSright\nProjektowanie stron internetowych pod kątem SEO\nTwoja strona internetowa jest wizerunkiem firmy w sieci. Musisz więc zadbać o to, aby wyróżniała się na tle innych witryn. Przy zastosowaniu odpowiednich technik masz szansę stworzyć niesamowite miejsce, które będzie atrakcyjne nie tylko w oczach użytkowników, ale też wyszukiwarek.\nJednym z częstych błędów popełnianych przez większość właścicieli witryn jest uznawanie projektowania stron internetowych i SEO jako dwóch oddzielnych obszarów, które działają niezależnie od siebie.\nPamiętaj jednak, że oba te procesy mają jeden cel – korzystnie wpłynąć na wrażenia odbiorców i osiągnąć wysoką pozycję na liście wyników wyszukiwania konkretnych słów kluczowych. Właśnie dlatego musisz korzystać z mocy SEO podczas projektowania swojej strony internetowej, aby mieć pewność, że maksymalnie wykorzystujesz jej potencjał.\nDlaczego warto korzystać z SEO podczas projektowania strony internetowej?\nPamiętaj, że oba te obszary silnie ze sobą współpracują. Jeśli korzystasz ze skutecznych technik SEO, generujesz większy ruch i zwiększasz swój udział w internetowym rynku.\nWarto zwrócić uwagę, że bez dobrego projektu strony, który jest odpowiednio zoptymalizowany, użytkownicy nie będą usatysfakcjonowani swoją wizytą w witrynie, przez co współczynnik odrzuceń się zwiększy, a ruch na stronie spadnie. Nie zaprzeczysz pewnie, że wolałbyś tego uniknąć.\nPoniżej przedstawiono elementy, o które musisz zadbać, jeśli chcesz, aby projekt Twojej strony był zoptymalizowany pod kątem SEO, a działania przynosiły zamierzone efekty.\nPamiętaj, że nic nie odstrasza odwiedzających bardziej niż wolno ładująca się witryna. W większości przypadków rozbudowany projekt strony internetowej może ją znacznie spowalniać, co bardzo niekorzystnie wpływa na Twój wizerunek w sieci.\nPowolne ładowanie witryny może zwiększyć współczynnik odrzuceń, co z kolei zrujnuje Twoje dotychczasowe działania w zakresie SEO. Szybkość strony jest bowiem bardzo ważnym kryterium rankingowym, na podstawie którego Google pozycjonuje witryny w SERP.\nMożesz zadbać o szereg elementów, które sprawią, że szybkość strony się zwiększy. Są to między innymi optymalizacja obrazów, pozwolenie na buforowanie, usunięcie niepotrzebnych wtyczek, włączenie kompresji, zmniejszenie liczby przekierowań i poprawa serwerów.\nWiększość użytkowników nie będzie czekać w nieskończoność aż strona się załaduje. Opuszczą ją, gdy uznają, że czas otwierania jest zbyt długi. Najlepiej byłoby, gdyby witryna otwierała się nie dłużej niż 2 sekundy, gdyż jest to optymalny czas, który klienci są w stanie poświęcić na ten element.\nPamiętaj również, że szybkość strony jest brana pod uwagę również przez wyszukiwarki, które chcąc zapewnić użytkownikom jak najlepsze wyniki, zrezygnują z wyświetlania witryn, których czas ładowania jest zbyt długi.\nLiczba użytkowników przeglądających strony internetowe z poziomu urządzenia mobilnego rośnie każdego dnia. Jeśli zależy Ci na osiągnięciu najlepszych wyników, musisz zadbać o responsywność swojej witryny, czyli dostosowanie jej do wymiarów ekranu, na którym jest wyświetlana.\nPosiadanie witryny przyjaznej dla urządzeń mobilnych nie tylko zapewni lepsze wrażenie użytkownika, ale też korzystnie wpłynie na pozycję strony na liście wyników wyszukiwania, gdyż czynnik ten jest bardzo wysoko oceniany przez Google.\nWarto też zwrócić uwagę, że posiadanie responsywnego projektu witryny pomoże również wyeliminować sytuacje powielania treści, co jest częstym problemem, gdy posiadasz oddzielną stronę dla urządzeń mobilnych.\nPamiętaj, że działania na rzecz optymalizacji treści pod kątem wyszukiwarek nigdy nie powinny przyćmić ważnego zadania, jakim jest umiejętne zaprojektowanie strony internetowej.\nProjekt strony ma bowiem znaczący wpływ na jej zawartość. Jeśli nie zadbasz o strukturę witryny, użytkownicy będą mieli problem z odczytaniem treści i prawdopodobnie ją opuszczą.\nBardzo długie bloki tekstu, niepotrzebne linki, niskiej jakości obrazy, to elementy, które skutecznie odstraszą odbiorców i sprawią, że najprawdopodobniej nigdy do Ciebie nie wrócą. Zmniejszy się tym samym współczynnik konwersji, a tego zdecydowanie chciałbyś uniknąć.\nDbałość o wrażenie użytkownika\nKolejną niezwykle istotną rzeczą, o której musisz pamiętać podczas projektowania witryny pod kątem SEO, jest dbałość o UX.\nIntuicyjna nawigacja stanowi ważny element, który korzystnie wpływa na wrażenia użytkownika. Ułatw więc swoim odbiorcom poruszanie się po witrynie. Zadbaj o przejrzystą i czytelną zawartość, dzięki czemu zmniejszysz współczynnik odrzuceń i poprawisz swoją pozycję na liście wyników wyszukiwania danych słów kluczowych.\nWiesz już zapewne, że warto zoptymalizować obrazy pod kątem SEO podczas projektowania witryny. Poniżej wymieniono najważniejsze elementy, na które należy zwrócić uwagę podczas umieszczania grafik w witrynie w sposób, który zachwyci zarówno użytkowników, jak i wyszukiwarki.\nWiększe pliki graficzne mogą znacznie spowolnić szybkość ładowania strony, co zwiększy współczynnik odrzuceń, niekorzystnie wpłynie na wrażenie użytkownika i spowoduje spadek w rankingu SERP. Zadbaj więc o odpowiedni rozmiar zdjęć i ciesz się ich efektami.\nUmiejętne podpisywanie obrazów pomaga wyszukiwarkom zrozumieć ich temat i odpowiednio zaprezentować je użytkownikom. Nie ulega wątpliwościom, że proces ten będzie wymagał trochę czasu, jednak warto się mu poświęcić, gdyż efekty tych działań mogą być zaskakujące.\nOptymalizacja obrazów za pomocą alt tagów także jest elementem strategii SEO. Znaczniki Alt pozwalają wyszukiwarkom lepiej zrozumieć kontekst grafik i umożliwiają użytkownikom poznanie rozszerzonych informacji na ich temat.\nSEO i projektowanie stron internetowych działają razem!\nNie zaprzeczysz już pewnie, że SEO i projektowanie stron internetowych współpracują ze sobą na wielu różnych obszarach. Jeśli więc zależy Ci na sukcesie swojej firmy, nie rezygnuj z żadnej z tych praktyk. Dzięki zoptymalizowanemu pod kątem wyszukiwarek projektowi witryny nie tylko poprawisz wrażenie użytkownika i zachęcisz go do ponownych odwiedzin, ale też pokażesz wyszukiwarkom, że jesteś wart umieszczenia na najwyższych pozycjach listy wyników wyszukiwania. Nie zwlekaj dłużej i zacznij wykorzystywać SEO w swoich działaniach, a efekty z pewnością Cię zaskoczą.


Każdy może osiągnąć sukces: w nauce, sporcie, sztuce…\nW życiu wystarczy tylko być dobrym człowiekiem, uwierzyć w siebie i zaufać innym.\nRok 2017 to czas ogromnych reform w oświacie. Szkoła Podstawowa nr 2 w wyniku zmian programowych staje się 8-klasową placówką, w której skład wchodzi również Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika w Kątach Wrocławskich. Obie szkoły miały do tej pory bogatą tradycję i bujną historię powstania i tworzenia jakości.\nSzkoła Podstawowa nr 2 powstała w drugim półroczu 1955/56, kiedy to decyzją Wydziału Oświaty Szkołę Podstawową w Kątach Wrocławskich podzielono na dwie równorzędne szkoły – SP1 i SP2. Kierownikiem SP2 przy ulicy Mireckiego 4 mianowano panią Zenaidę Jastrzębską. Grono pedagogiczne stanowiło 8 nauczycieli. Po uporządkowaniu wykazów klasowych szkoła liczyła 216 uczniów.\nZe względu na trudne warunki lokalowe z inicjatywy burmistrza pana Janusza Karmińskiego została podjęta przez Radę Miasta i Gminy uchwała w sprawie budowy nowej szkoły, do której miała zostać przeniesiona Szkoła Podstawowa nr 2. Budynek miał być uhonorowaniem obchodów 700-lecia miasta Kąty Wrocławskie.\n1 września 1999 r. Szkoła Podstawowa nr 2 rozpoczęła pracę w nowym budynku szkolnym przy ulicy Brzozowej 6. W wyniku reformy oświaty w 1999 r. dotychczasową ośmioletnią szkołę podstawową przekształcono w sześcioletnią.\nHistoria Gimnazjum również zaczęła się w 1999 roku. Wówczas pierwszy rocznik nowopowstałych gimnazjów rozpoczął naukę w zupełnie nowym budynku przy ulicy Brzozowej 6. Czas zaczął mieć inny wymiar - programy, podręczniki i wielka niewiadoma - czy uda się reforma, czy spełni oczekiwania, czy przyniesie sukces? Wspólną decyzją: uczniów, rodziców, Rady Pedagogicznej i Organu Prowadzącego 15 października 2004 r. na patrona szkoły wybrany został Mikołaj Kopernik. Nie bez przyczyny Gimnazjum przyjęło sobie za patrona tego właśnie Polaka. Celem było stałe dążenie do doskonalenia w nauce, nieustanny rozwój w różnych obszarach wiedzy.\nWizytówką gimnazjum stali się laureaci i finaliści konkursów ogólnopolskich, wojewódzkich i powiatowych, znaczne osiągnięcia w zawodach sportowych.\nJednym z ważnych projektów szkoły jest wymiana ze Słowacją, ze szkołą w Martinie. Dzięki temu uczniowie poznają kulturę naszych sąsiadów i prezentują nasze tradycje.\nInne ważne projekty, które zbudowały solidną pozycję gimnazjum w środowisku to wolontariat, ogólnopolskie programy Szkoła z Klasą i Uczniowie z Klasą, jak również Szkoła Odkrywcy Talentów.\nNowa reforma oświaty wprowadzana w 2017 roku wraca do korzeni szkolnictwa w Polsce. Tworzy ośmioklasowe szkoły podstawowe, wygaszając przy tym gimnazja. Mamy nadzieję, że nasze doświadczenia i wspólna praca łączonych szkół stworzy nową jakość. Chcemy kontynuować bogatą tradycję Szkoły Podstawowej nr 2 i Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika, ale również otwierać się na nowe pomysły i projekty.


Pinczer miniaturowy Amelka "suczka o dwóch profilach": Regulamin\n1.Wszelkie zdjęcia , tekst ,grafika znajdująca się na tym blogu jest własnością Anny P.\n1.2.Zakaz kopiowania tekstu , zdjęć , grafiki z bloga www.pinczerka.blogspot.com bez zgody autora.\n1.3.Skopiowanie tekstu ,grafiki , zdjęć bez zgody autora podlega karze zgodnie z Art.78.ust.1 upaipp oraz Art.23,24 KC\n2.1. Na blogu istnieje całkowity zakaz reklamy.\n2.2. Nie należy umieszczać w Podpisie reklam (linków) prowadzących do innych stron. Dotyczy to również reklam i linków umieszczanych w podpisie w formie graficznej.\n2.2.1. Powyższy zakaz nie jest bezwzględny - popieramy różne strony, akcje i inicjatywy, które warto, a nawet powinno się reklamować. Jednak przed umieszczeniem linku lub reklamy strony w podpisie należy uzyskać zgodę właściciela tego blogu\n2.3. Na blogu istnieje zakaz reklamowania innych stron w sposób jawny, poprzez podawanie w treści postu bezpośredniego linku do strony głównej innego serwisu. Wyjątek stanowi podawanie linku do konkretnej podstrony, na której znajdują się informacje, zdjęcia, itp. będące bezpośrednio związane z tematem postu.\nArt.3 Poprawna polszczyzna\n3.1. Na tym blogu wymagamy używania poprawnej polszczyzny. Wypowiedzi powinny być poprawnie skonstruowane i wolne od błędów ortograficznych, stylistycznych i językowych. Mający z nią kłopoty zobowiązani są przed wysłaniem postu do jego przygotowania tak, aby nie zawierał błędów. Jeśli ktoś nie będzie reagował na zwrócenie mu uwagi m.in. przez poprawienie na czerwono błędów, musi się liczyć z tym, że jego komentarze będą usuwane.\n3.2. Istnieje bezwzględny zakaz pisana "W TeN SpOsÓb", "ff ten sposoob", itp. oraz wielokrotnego powtarzania tego samego znaku lub nadużywania ikonek emocji.\n8.3. Szczególnie zalecane jest stosowanie znaków interpunkcyjnych i dużych liter na początku zdania. Mile widziane jest stosowanie polskich znaków diakrytycznych (czyli liter z ogonkami: ą, ć, ę, ł, ń, ó, ś, ź, ż).\n3.4. Nie piszmy komentarzy używając jedynie uśmieszku. Takie komentarze nic nie wnoszą do tematu. Komentarze jedno-, dwu-, trzywyrazowe, a nawet dłuższe, ale zawierające sensownej treści, będą kasowane.\n3.5. W komentarzach piszemy wyłącznie na temat. Wszelkie dygresje nie na tematy lub na inne tematy będą usuwane.\nBy uzyskać zgodę skopiowania tekstu , grafiki , zdjęć danych proszę pisać na e-mial i czekać na odpowiedź.