Witryny chłodnicze są tanim meblem do sklepu : Nieruchomości\nSzafa mroźnicza, to w panujących czasach popularny mebel, który wykorzystywany jest zazwyczaj w sklepach spożywczych, czy również w firmach, które specjalizują się produkcją różnych produktów, jakie potrzebują utrzymania w niskiej temperaturze. Szafa mroźnicza jest aktualnie wykonywana w rozmaity sposób, żeby klient miał okazję dostosować szczegółowo takiego typu szafę do pozostałych elementów, co korzystnie wpływa na ogólny wizerunek lokalu. Też często są stosowane witryny chłodnicze. Taka witryna chłodnicza przeszklona jest bardzo dolidnym elementem nie tylko chłodniczym, ale także zezwala prezentować wszystkie produkty i najczęściej jest preferowane właśnie w sklepach spożywczych, żeby w ten sposób móc jak najlepiej wyeksponować towar. Witryna chłodnicza przeszklona nie odbiega cenowo od innych elementów chłodniczych, ale z pewnością zapewnia wyższy komfort, właśnie poprzez to, że może pełnić funkcję mebla. Takiego typu elementy jak szafy, witryny, są produkowane przez profesjonalne firmy, jakie potrafią zapewnić zarówno szczególnie dobry poziom chłodzenia, ale także niesamowicie wysoki poziom pod względem wizerunku tego elementu, co korzystnie przekłada się na całość takiego przedmiotu.\nźródło: www.emerytura-skandia.pl, www.publisher-innowacje.pl i http://angelwawel.com.pl…


Skromne z przodu, efektowne z tyłu – takie właśnie są czarne stringi typu brazilian z serii Lovely Micro marki Triumph.\nGłówną zaletą stringów typu brazilian z serii Lovely Micro od marki Triumph jest wygoda użytkowania. Zapewnia ją materiał, z jakiego są wykonane te majtki damskie – delikatne mikrowłókno wzbogacone o elastan. Stringi mają gładkie szwy, dzięki czemu są niemal niewidoczne pod ubraniem, także obcisłym.\nTylna część bielizny została ozdobiona koronką z kwiatowym wzorem. Transparentny materiał przyciąga wzrok i kusi delikatną zmysłowością. Głębokie wycięcia na pośladkach optycznie wydłużają nogi. Czarne stringi typu brazilian od Triumpha to bielizna wygodna i jednocześnie elegancka.\nKlasyczna czerń i klasyczne stringi – prostota i doskonałość w jednym.\nTe czarne stringi braziliany z serii Lovely Micro od marki Triumph to klasyka bieliźniarskiego gatunku. Mimo głębokich wycięć delikatnie leżą na skórze i nie uwierają jej. Można je nosić na co dzień, ale dobrze sprawdzą się też na wielkie wyjścia, np. pod eleganckimi sukienkami.\nW stringach z serii Lovely Micro lubię to, że mają cienką gumkę w pasie. Dzięki niej bielizna idealnie przylega do ciała i nie zsuwa się, co powodowałoby dyskomfort. W tych brazilianach podoba mi się także ich minimalistyczny charakter – bielizna nie musi być nie wiadomo jak wyrafinowana, żeby spełniała swoją funkcję.\nDo czarnych stringów możesz dobrać wiele wygodnych biustonoszy z naszego sklepu z bielizną. Ja polecam ten z serii Lovely Micro, np. model push-up.


Idealnie dopasowane meble do każdej kuchni - Nemo Dąbki\nHome » Budownictwo » Projektowanie » Idealnie dopasowane meble do każdej kuchni\nDodane: 2016-10-25 :: Kategoria: Budownictwo / Projektowanie\nChoć mamy wiele sklepów, które oferują nam najróżniejsze elementy umeblowania, to jednak nic nie zastąpi idealnie dopasowanych mebli. Dlatego właśnie o wiele bardziej trafionym pomysłem będą meble kuchenne na wymiar. Wszystko to dlatego, że każdy element, który znajdzie się w kuchni będzie posiadał odpowiednie rozmiary. Oczywiście wszystko z zachowanie proporcji, jak i udostępnieniem powierzchni użytkowej. Tak naprawę to, jak będzie wyglądała kuchnia po umieszczeniu w niej mebli na wymiar w dużej mierze zależy przede wszystkim od tego, kto to wszystko zaprojektuje i wykona. Z pewnością każdemu zależy na tym, by kuchnia posiadała wszystkie niezbędne elementy wyposażenia, a jednocześnie nadal była przestronnym pomieszczaniem. Dlatego właśnie meble kuchenne na wymiar warto zamówić u profesjonalistów, a takich bez wapienia znajdziemy w tej firmie. W tym miejscu do każdego klienta oraz projektu podchodzi się indywidualnie, co sprawia, że meble zawsze są doskonale dobrane do powierzchni, a przy okazji stanowią praktyczne wyposażenie.


Napisane przez kamyk w 6 marca, 2013\nBezpieczne czy zbyt bezpieczne osiedla?\nModa na strzeżone osiedla zapanowała na dobre. Jeszcze niedawno mieszkańcom bloku, czy kamienicy wystarczyły zwykłe kamery umieszczone zresztą niespecjalnie profesjonalnie przed klatką schodową. Szczytem szaleństwa był natomiast pan ochroniarz czuwający nad naszym bezpieczeństwem w ustalonych godzinach, nie jak obecnie 24 h/na dobę.\nGdzie można zamieszczać ogłoszenia nieruchomości\nW czasach, kiedy występuje znaczne nagromadzenie na rynku wszelkiego rodzaju ofert nieruchomości, bardzo trudno jest się przebić ze swoja ofertą osobom indywidualnym, jeśli nie decydują się na podjecie współpracy z agencją nieruchomości i postanawiają poszukać kupca na swoją nieruchomość na własną rękę.\nNieruchomości dla ludzi\nNie wszystkie biura specjalizujące się w obrocie nieruchomościami posiadają identyczne programy komputerowe, które są przeznaczone do współpracy z klientami. To wszystko zależy tak naprawdę od wyboru właściciela danego biura. Z całą pewnością zależy to od preferencji danego pośrednika.


pewag - Dobierz poprawnie łańcuchy śniegowe do swojego pojazdu\nNajsprawniej działająca wyszukiwarka łańcuchów śniegowych na rynku!\nDobierz najlepiej pasujące łańcuchy śniegowe\ndo Twojego pojazdu, do rozmiaru ogumienia jakiego używasz\nDobór łańcuchów można rozpocząć wpisując w górne okienko wyszukiwarki markę samochodu, następnie jego model i rocznik, a w ostaniej kolejności rozmiar ogumienia. Ten tryb wyszukiwania bierze pod uwagę informacje uzyskane od producentów pojazdów, które są zawarte w instrukcjach ich użytkowania.\nWyszukiwarka zaproponuje - na przykład - tylko łańcuchy 9mm jeśli takie będą rekomendowane przez producenta pojazdu (mimo, że w szerokiej ofercie firmy pewag znajduje się wiele innych modeli łańcuchów pasujących na ten sam rozmiar ogumienia).\nWyszukiwarka poinformuje - na przykład - że w przypadku rozmiaru ogumienia 215/55-16 zamontowanego w VW Passacie, istnieje zakaz używania łańcuchów śniegowych (na tym rozmiarze ogumienia) choć firma pewag posiada w swojej ofercie innowacyjne łańcuchy pewag servo sport. Co zrobić w takiej sytuacji? Przeczytaj nasz artykuł na temat 7mm łańcuchów śniegowych.\nDobór łańcuchów można również rozpocząć wpisujac w dolne okienko rozmiar ogumienia, a nastepnie rozmiar felgi. Ale uwaga: rezultatem takiego trybu wyszukiwania będą różne modele łańcuchów śniegowych pewag pasujące na wskazany rozmiar ogumienia.\nTen tryb wyszukiwania nie bierze pod uwagę informacji zawartych w instrukcjach użytkowania pojazdów (np informacji dotyczących zakazu użytkowania łańcuchów na danym rozmiarze ogumienia, w danym modelu pojazdu).\nZapraszamy do przetestowania nowej wyszukiwarki łańcuchów śniegowych pewag.\nInformacje dotyczące poprawnego doboru łańcuchów do modelu pojazdu i rozmiaru ogumienia można równiez znaleźć w katalogu Tabele Rozmiarów:


Klucze do nowego Hyundai i20 WRC 2016 | Klucze do nowego Hyundai i20 WRC 2016 – nmlevents.com\nDwa sezony doświadczenie w Motorsport Hyundai WRC powinny służyć nadążyć. Nowy Hyundai i20 WRC to największy wysiłek koreańskiej firmy od momentu jej wejścia w Rajdowych Mistrzostwach Świata. Czy to wystarczy?.\n11: 15h, Alzenau (Niemcy). Motorsport Hyundai zaprezentowała nową i20 WRC, samochód opracowany wyłącznie na bazie zespołu w niemieckim mieście. A World Rally Car zmienić także ich kolory -ligeramente- wojna zmieniła również swoją filozofię w odniesieniu do swoich dwóch poprzedników. Jest to model zbudowany od podstaw i próbka zakładu i koreański zobowiązanie do Rajdowych Mistrzostw Świata. Ten Hyundai i20 WRC będą rywalizować tylko w 2016 roku, ponieważ w 2017 roku wejdzie w życie nowe regulacje techniczne. To będzie na tyle wysiłku, aby konkurować z przerażającym Polo R WRC?\n8000 km badań posłużyły do rodzenia to i20 WRC 2016, na ścieżce gdzie zostały rozwiązane niektóre z wad swoich poprzedników i stwierdził, że wpis Jest kilka dziesiątych sekundy szybciej niż i20 WRC 2015 na kilometr. Nowiutki World Rally Car koreański pochodzi z wersji pięciodrzwiowej ulicy Hyundai i20 i jako taki jest szerszy, dłuższy i ma większy rozstaw osi model 2015. Te środki zyski w stabilność i łatwość zarządzania.\nNowy model jest długości 4035 mm, szerokości 1,820 mm i 2,570 mm ma rozstaw osi. Sześciu centymetrów dłuższe niż poprzedni, osiąga maksymalną dozwoloną szerokość FIA rozciąga rozstaw osi 9 cm. Poprawa ich rozkładu masy, jest bardziej stabilny i lepszej trakcji samochodu. Silnik ma poziom 1,6 turbośmigłowych przez Pipo Moteurs opracowany i moc 300 koni. Stwierdzono również wykonali niezwykłą pracę w zawieszeń i aerodynamiki, z dużymi zmianami w kole lub w przód.\nMotorsport Hyundai położy wszystkich jajek w jednym koszyku i\nJest przed swoim wielkim przerwie. niski Citroena jako oficjalny zespół i\nprawie niepotwierdzonych opozycji z M-Sport opuścić koreańska firma jako jedyna\nkonkurent Volkswagena w roku 2016. Jest to coś, aby pamiętać, jak twarz\n2017 projekt Volkswagen udowadnia bardziej ewoluowały i Toyota i Citroen mają\nTest wolność nie jest zarejestrowany jako oficjalnych znaków w tym sezonie\ntak opozycja będzie znacznie wyższa. Hyundai gambles list\ntrzech kierowców o wysokim poziomie.\nHyundai prezentuje nowe i20 WRC 2016\nPomimo, że tajemnicą poliszynela, zaskoczony brakiem\nNie pilot. Belg Thierry Neuville stracił znaczenie to jak dotąd na komputerze\nw którym Dani Sordo, Hayden Paddon i Neuville właścicielem naprzemiennie role przez\nwydajność, rodzaj powierzchni każdego testu oraz wyniki. tylko\nCzas pokaże, czy jest to mądry zakład, ale oczywiste jest, że Hyundai\nMotorsport daje wolną rękę do kierowców, by rywalizować o podium i zwycięstwa,\nostatecznie o mistrzostwo. Są one zobowiązane do zrobienia, ale Volkwagen\nJest to bardzo trudny przeciwnik. Hyundai dał wszystko.\nW 5 klucze do nowego Audi A3 2016\nLa Skoda Roomster 2016, infine, non vedere la luce\nToyota Aygo 2017: Japansk super utvalg lanserer to nye utførelser


zezowaty Zorro: Czy czeka nas wojna gazowa\nPo pierwsze Ukraina konfrontacyjnie i powiedzmy sobie otwarcie - bezczelnie - słowami szczurzolicego premiera Jaceniuka odrzuciła ostateczną ofertę Moskwy na gaz, najniższą w Europie w ogóle, a będącą powtórzeniem niezwykle korzystnego [przynajmniej tak się do niedawna wydawało] kontraktu z byłym prezydentem Janukowiczem.\nAby dodatkowo rozeźlić niedźwiedzia ukraiński minister spraw zagranicznych dosłownie na dzień przed końcem negocjacji z Gazpromem przybył osobiście na nocną burdę pod ambasadą rosyjską, gdzie nie niepokojeni przez milicjantów pokojowi demonstranci metodycznie spalili wszystkie samochody na parkingu, uprzednio je przewracając. Wygłosił tam pamiętną zezowatą deklarację, która poszła szeroko w świat dyplomatyczny, bowiem skandował głośno do rozochoconego tłumu "Putin ch*j!" Finezja dyplomatyczna najwyższego sortu, na pewno została w centrali Gazpromu dostrzeżona i doceniona.\nW następstwie skandalu, aby nie było dalszych wątpliwości, rząd Jaceniuka jednostronnie zrezygnował z dostaw rosyjskiego gazu, czym ubiegł nawet komunikat Gazpromu, zakręcającego rurę z gazem na Ukrainę z powodu fiaska negocjacji. Dostawy gazu z Rosji zostały w ten sposób teatralnie przerwane, a premier Jaceniuk wystąpił z orędziem do narodu ogłaszając, iż "Ukraina nie potrzebuje rosyjskiego gazu". Ukraina jak Ukraina, ale komunikat wywołał nerwowe konsultacje w Europie, na czele z Berlinem, który sporą część dostaw gazu z Rosji otrzymuje przez Ukrainę właśnie i na samą myśl o przerwie w dostawach dostał zimnych dreszczy. Co prawda rząd kijowski oficjalnie zapewnia, że tranzyt gazu rosyjskiego będzie odbywał się w sposób niezakłócony przez rezygnację z dalszych dostaw przez Ukrainę, ale trudno w to uwierzyć, zwłaszcza że dosłownie dzień po komunikacie o fiasku rozmów nieznani sprawcy wysadzili kluczowy gazociąg w powietrze, oczywiście całkowicie przypadkowo i niezależnie potwierdzając, że "tranzyt gazu przez Ukrainę jest bezpieczny i nic mu nie zagraża".\nMoim zdaniem, które zaprezentowałem wiosną, Kijów postanowił odwrócić gazowy szantaż Moskwy, grożącej uprzednio kilkakroć zakręceniem kurka dla Europy zach., co natychmiast skutkowało skutecznymi naciskami na Kijów ze stolic europejskich i uderzyć tą bronią samą Moskwę, zanim ta nie znajdzie stosownej odpowiedzi. Moment po temu jest doskonały, bo co prawda zbudowano już obchodzący Polskę i Ukrainę gazociąg Northstream, ale nie wystarcza on do pokrycia zakontraktowanych dostaw. Poważnie zaawansowana jest - głównie dzięki cichemu wsparciu Austrii i Włoch, uczestniczących w konsorcjum inwestorów - budowa drugiego strategicznego rurociągu z Rosji do Europy - Southstream, ale daleko jej jeszcze do ukończenia.\nTymczasem Kijów całkiem sprawnie, w odróżnieniu od rządów debilów i nieudaczników w Warszawie, zupełnie niezależnie od przynależności partyjnej zgodnie przez co najmniej dekadę nie potrafiących się odczepić od rosyjskiego gazowego cyca, ale wręcz przeciwnie - rękami Pawlaka i Tuska podpisujących najdłuższy kontrakt na dostawy najdroższego gazu na świecie [prefekcyjnie wynegocjowany kontrakt stulecia] - właśnie od rosyjskiej rury gazowej się odłączył i moim zdaniem całkiem ją zablokuje nawet dla tranzytu, aby Moskwę zmusić jej własną bronią do uległości.\nUkraina kończy budowę swego gazoportu, mającego dostarczać LNG pod Odessą, a w ubiegłym tygodniu podpisała umowę na dostawy gazu ze Słowacji, uprzednio w ekspresowym tempie budując krótki odcinek interkonektora [peremyczka] z tzw. rewersem, umożliwiającym odwrócenie kierunku tłoczenia gazu [wcześniej to był rosyjski gaz z Ukrainy na Słowację, teraz będzie pewnie też rosyjski gaz ze Słowacji na Ukrainę].\nRewelacje prorocze zezowatego tymczasem właśnie potwierdził przewodniczący Wierchownej Rady w Kijowie, wyglądajacy na twardego mafiozę pan Turczynow, ale przecie wszyscy wiedzą, że p.o. prezydenta w czasie kiedy na Majdanie pokojowi demonstranci strzelali do nieznanych sprawców i na odwrót, jest dusza człowiek i w dodatku pastor. Szykujcie zatem drewno i szyszki, bo zima idzie.\nDusza człowiek z piękną glacą mówi, że "Ukraina uwolniła się od szantażu Gazpromu" i wypada mu wierzyć. Pastor Turczynow przezornie nie wyjaśnia, że będzie to nas kosztować, ale przecie mówi w imieniu własnym, a nie naszym.


Zwycięstwo poprzez męki – Nasza Gazetka\n(Z okazji 70. Rocznicy Powstania Warszawskiego: 1944 – 2014)\nWarszawa padała wielokrotnie ofiarą nienawiści wrogów Narodu Polskiego. W pamięci pozostaje „rzez Pragi”, dokonana z niesłychanym okrucieństwem na mieszkańcach tego warszawskiego przedmieścia, przez wojska carskie w 1794 r. Dokonały one tego w celu złamania oporu obrońców Stolicy, po klęsce maciejowickiej Powstania kościuszkowskiego (10 października 1794 r.). Później, gdy Warszawa stała się zarzewiem kolejnych powstań w latach 1830-1831 i 1863-1864, padali jej obrońcy i mieszkańcy, za każdym razem, ofiarami mściwych represji ze strony carskich władz. Tu, na stokach Cytadeli umierali na szubienicach przywódcy powstań i inni polscy patrioci obrońcy sprawy narodowej. Były również całe rzesze Polaków w głębiach carskich kazamatów i na wygnaniu.\nWe wrześniu 1939 r., stawiając walecznie czoła hitlerowskiemu najeźdźcy, cierpiała Warszawa (i lawiny bomb „Luftwaffe”). W pięć lat później, bohatersko broniąc drogi do wolności Narodu, zamęczona została przez hordy „SS” i „Wehrmachtu”, z cicha aprobata ze strony sił Armii Czerwonej stających na Pradze, ślepo posłusznych rozkazom Stalina. Taka była „kara” nałożona na polską Stolicę, za jej walkę w imię wolności Narodu, przez obydwu śmiertelnych nieprzyjaciół suwerennej Rzeczypospolitej.\nPrzypomnijmy pokrótce wydarzenia poprzedzające Powstanie Warszawskie, oraz historie ‚jego przebiegu.\nZ początkiem stycznia 1944 r. Armia Czerwona, ścigając cofające się oddziały niemieckie, wkroczyła na terytorium przedwojennej Rzeczypospolitej. Sojusznik Niemiec hitlerowskich w 1939 r. w agresji na Polskę, teraz Związek Radziecki stał się formalnie sojusznikiem zachodnich Aliantów, a zatem i Polski, pozostając jednak wrogo ustosunkowany względem idei odrodzenia suwerennej i demokratycznej Rzeczypospolitej. Pomimo tego, Armia Krajowa, walcząc zbrojnie z okupantem niemieckim, szukała – zgodnie z zaleceniem Rządu polskiego w Londynie, – współpracy wojskowej z oddziałami „Armii Czerwonej”. I tu wpadła „w potrzask”. Próby współpracy z siłami armii sowieckimi kończyły się rozbrajaniem przez nie polskich oddziałów partyzanckich, oraz aresztowaniem i likwidowaniem ich dowódców. Toteż, gdy front sowiecko-niemiecki zbliżał się do Warszawy, dowództwo Armii Krajowej powziął (…) decyzję, aby wyzwolić Stolicę Polski własnymi siłami dla zaznaczenia Woli i prawa Narodu do odrodzenia niepodległej Rzeczypospolitej. Decyzje taką podjął dowódca Armii Krajowej gen. Tadeusz Komorowski (pseudonim „Bor”) wspólnie z Delegatem Rządu na Kraj, wicepremierem Janem Stanisławem Jankowskim (ps. „Sobol”). Zgadzał się z nimi przewodniczący Rady Jedności Narodowej, reprezentującej konspiracyjne ugrupowania w Kraju, Kazimierz Puzak (ps. „Bazylii”). Tego samego zdania byli też przedstawiciele Komisji Głównej Rady. W tym samym czasie Rząd R.P. w Londynie wydał ponadto upoważnienie do podjęcia przez krajowe władze podziemne wszelkich kroków zbrojnych, w tym decyzji o powstaniu powszechnym w kraju.\nPod względem ideowo-narodowym, politycznym i wojskowym, Stolica zdawała się być gotowa na hasło do walki. Zresztą cały Naród polski był wówczas zjednoczony w pragnieniu wywalczenia za wszelką cenę swej niepodległości. W tym duchu pełnym bohaterskiego wszechoddania brzmią następujące słowa wiersza młodego poety warszawskiego powstania Krzysztofa Kamila Baczyńskiego (1921-1944):\nWiec naprzód, niech broń rozdziera,\nniech kule szyją jak nić,\nI trzeba nam teraz umierać\nby Polska mogła znów żyć\nZ punktu widzenia politycznego, celem powstania miało być uwolnienie i opanowanie Stolicy przez polskie narodowe siły zbrojne, zanim wkroczyłaby do niej Armia Czerwona, Znów argumentem strategiczno-wojskowym był fakt, że klęska armii hitlerowskiej była już przesądzona z uwagi na nader pomyślną ofensywę armii radzieckiej, która z końcem lipca stanęła „u wrót” Warszawy. Dnia 31 lipca, gen. „Bor” daje dowódcy okręgu warszawskiego, płk. Antoniemu Chruścielowi (ps. „Monter”) rozkaz rozpoczęcia walki o Warszawę z dniem 1 sierpnia. Powstanie wybuchło w naznaczonym rozkazem dniu. Działalnością ogólno-koordynacyjną powstania kierował gen. „Bor” ze swym sztabem, utrzymując łączność radiową z Rządem w Londynie. Natomiast płk. Chruściel dowodził bezpośrednio samą walką na terenie Stolicy. Armia powstańcza (AK) liczyła w dniu rozpoczęcia walk ok. 50 tysięcy żołnierzy, w tym ok. 7 tysięcy kobiet. W znacznej części była to młodzież harcerska. W czasie walk zgłaszali się liczni ochotnicy do szeregów powstańczych. Również mieszkańcy stolicy niezwykle czynnie wspierali walczących. Wspólnie wznoszono barykady, dokonywano przekopów ‚ przejść ukrytych, przebijano tunele. Na zdobytych budynkach powiewały polskie flagi, a żołnierze i współwalczący mieszkańcy nosili biało-czerwone opaski na ramieniu. Wychodziła prasa powstańcza rozprowadzana po całej Stolicy. Niezwykły panował entuzjazm do walki, sycony nadzieją w Zwycięstwo.\nAle wkrótce sytuacja zaczęła przyjmować inny obrót. Z jednej strony, na rozkaz „generalissima” Stalina, siły armii radzieckiej zawiesiły wszelkie działania wojenne, z drugiej strony, Niemcy korzystając z bezczynności Armii Czerwonej sprowadzili, bez szczególnych przeszkód, do walk w Warszawie nowe posiłki wojskowe, doskonale wyszkolone i uzbrojone, dysponujące ciężką artylerią i samolotami wojennymi. Dzielnice opanowane uprzednio przez powstańców pozostawały, pod stałym, morderczym obstrzałem artyleryjskim wroga. Zrzuty broni i amunicji dokonywane dla powstania przez zachodnich Aliantów nie przynosiły niestety skutecznej pomocy. W dużej części wpadały one w ręce nieprzyjaciela. Do tego jeszcze dowództwo sowieckie nie zezwało nawet uszkodzonym samolotom alianckim na lądowanie w strefach zajmowanych przez Armię Czerwoną.\nTak więc z początkiem września. po uciążliwych walkach ulicznych na Starówce, siły powstańcze, wycieńczone i zdziesiątkowane, wycofują się do Śródmieścia. Z końcem września z powodu braku niezbędnych środków do kontynuowania walk, upadają kolejne dzielnice: Czerniaków, Mokotów, Żoliborz. Śródmieście walczy, jeszcze czas jakiś, z pełnym poświęceniem, pomimo niedostatku amunicji, żywności i wody do picia. Z uwagi na beznadziejną sytuację i coraz większą ilość ofiar wśród walczących i ludności cywilnej, dowództwo Armii Krajowej podjęło w końcu decyzje zaprzestania walk. Dnia 2-go października, gen. „Bor” – Komorowski podpisał z dowódcą sił niemieckich kapitulacje, która miała gwarantować powstańcom statut prawny kombatantów w myśl Konwencji genewskiej i ochronę ludności cywilnej. Tak wiec żołnierze oddziałów powstańczych wraz z dowódcami zostali umieszczeni w obozach jeńców wojennych, zaś ludność cywilna, po przymusowym opuszczeniu Stolicy, ulokowana została w obozie wysiedleńczym w Pruszkowie k. Warszawy. Samą jednak Stolicę barbarzyńcy hitlerowscy, opuszczając miasto, pozostawili w gruzach wysadzając i paląc dom po domu, zgodnie z rozkazem Fuhrer’a. Biernymi widzami tego okrutnego widowiska były oddziały armii sowieckiej stacjonujące na drugim brzegu Wisły, naprzeciwko umierającej w gruzach polskiej Stolicy.\nAle ta męczeńska ofiara złożona przez walczącą Warszawę i jej mieszkańców na ołtarzu wolności Ojczyzny nie była daremna. Stanowiła ona trwałe wezwanie dla całego Narodu, aby szedł drogą poświęceń dla odzyskania godności wolnego, niepodległego życia narodowego w przyszłej, odrodzonej Rzeczypospolitej. I Naród poszedł tą drogą.


THE LODGE AT DETROIT LAKE (OR) - opinie o domek letniskowy oraz porównanie cen - TripAdvisor\nHotele w pobliżu The Lodge at Detroit Lake\nHotele w pobliżu Detroit Lake Marina\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: The Lodge at Detroit Lake\nAtrakcje w pobliżu obiektu The Lodge at Detroit Lake\nThe Lodge at Detroit Lake opinie\nDomki wypoczynkowe w Detroit\nZobacz wszystkie kwatery specjalne w lokalizacji Detroit\nNr 1 wśród 5 kwater specjalnych w lokalizacji Detroit\n175 Detroit Ave, Detroit, OR 97342-9700\nPort lotniczy Roberts Field96 km\nUżytkownik ArminW611 napisał recenzję\nThe Lodge at Detroit Lakecze 2017\nFantastyczne, przytulny, czysty Domek!!!\nBył to 2. Czas podróżowałem do jeziora Detroit ale tym razem pogoda nie dopisuje kemping nad jeziorem więc udało mi się znaleźć to przyjazne miejsce w miejscowości Detroit. Na początku myślałem, że to miejsce jest trochę drogie, ale wierzcie mi jest warty każdej złotówki! Pokoje…\nUżytkownik diane K napisał recenzję\nThe Lodge at Detroit Lakekwi 2017\nCo za świetny mały przystanek na drodze z zakrętu do Portland. Pokój był bardzo czysty i taki słodki. pokoju 7, jacuzzi, miłe ognisko i zaloguj się meble. Nie mieliśmy czasu, aby trafić do Breitenbush Hot Springs zaledwie 10 kilometrów. Polecam, jeśli masz czas. Nasi gospodarze…\nOdpowiedź od użytkownika Jen J (Guest Relations Manager) z obiektu The Lodge at Detroit Lake\nThank you.. See You Next Time Michael & Jenny\nUżytkownik Floyd S napisał recenzję\nThe Lodge at Detroit Lakelis 2016\nWszystko, co mogę powiedzieć to super! W całej miasta w o 4 przecznice. Lodge był absolutnie pocieszające, grill, wygodne miękkie koce, wielkie łóżko. Świetny bar być stań na budynku, potrawy po drugiej stronie i barze po drugiej stronie ulicy.\nUżytkownik OregonExplorer napisał recenzję\nThe Lodge at Detroit Lakepaź 2016\nJestem bardzo zadowolony i na pewno wrócimy\nNie mam żadnych zastrzeżeń, ale przyjechaliśmy wczesnym wieczorem, serdecznie witany przez właściciela. Zarówno Jenny i jej mąż byli pomocni mi się uregulować. Pokój był piękny, dobrze - wyposażony, bardzo czysty, a łóżko było bardzo wygodne. Miałem tylko zaplanowane spędzić…\nŚwietne miejsce! TripAdvisor powinien mieć to tu w hotelu podczas wyszukiwania, a nie "wyspecjalizowanych zakwaterowania"\nBardzo podobał nam się Detroit od chwili, gdy wjechał autostrady 22 . Mały, spokojny, piękny. Wszystko jest blisko siebie. Jennie przywitała nas serdecznie i nas do naszego pokoju i pokazał nam, jak korzystać z propanu kominek. Bardzo podobał mi się wystrój pokoju - łóżko było…\nZdjęcie przesłane przez kierownictwo obiektu ()The Lodge at Detroit Lake\nFisherman Flats Superior 1 Queen\nUżytkownik ArminW611 opublikował zdjęcie\nUżytkownik Mary P opublikował zdjęcie\nUżytkownik dbkorbel zadał pytanie\nThe Lodge at Detroit Lakemar 2017\nDo all of the rooms have fireplaces? All of the pictures show FPs but there is nothing mentioned in the room description.\nOdpowiedź użytkownika Jen J\nHi, Rooms 1-8 have fireplaces Room 1-4 are Superior 2 Queen with fireplace 6ft jetted tub 42inch flat screen mini fridge microwave coffee and free WiFi Room 5 Detroit Lake Suite has 2 fireplace king bedroom livingroom loft queen bed 2 person jetted tub Room 6-7-8 Superior 1 Queen 6ft jetted tub fireplace mini fridge microwave coffee please call The Lodge At Detroit lake 503-854-3344 Thank you Jenny Resident Manager


Przetwornik strumieniowy dCS Bartok - Audio-Video - Testy sprzętu stereo i wideo\nPrzetwornik strumieniowy dCS Bartok\nGdy dCS zastępuje jeden model drugim, a w dodatku następcy technicznie bliżej do modelu wyżej pozycjonowanego, można domniemywać, że postęp będzie duży. Ale to i tak nie przygotuje nas na doznania, jakie serwuje podczas odsłuchu Bartok – zdobywca tytułu „Przetwornika c/a high-end roku 2019”.\nCena: 54 220 zł (ze wzmacniaczem słuchawkowym – 65 050 zł)\nTekst: Filip Kulpa | Zdjęcia: AV\nArtykuł pochodzi z Audio-Video 5/2019 - Kup pełne wydanie PDF\nFirma, której pełna nazwa brzmi Data Conversions Limited, ma siedzibę na obrzeżach Cambridge i jest bodaj jedynym na Wyspach Brytyjskich specjalistą od high-endowych i ultra-high-endowych źródeł cyfrowych. Poza nimi nie produkuje niczego innego. Tak daleko posunięta specjalizacja, na tym pułapie cenowym, to swoisty ewenement. Firma liczy około 20 osób i jest bardzo mocno zorientowana na opracowywanie software’u, algorytmów i własnych rozwiązań. To specjalista high-tech z mocnym zapleczem R&D oraz słynnym już wynalazkiem na swoim koncie w postaci autorskiego systemu konwersji c/a o nazwie RingDAC, rozwijanego nieprzerwanie od 1990 roku.\nOferta firmy dzieli się dziś na trzy linie (nie licząc odtwarzacza strumieniowego o nazwie Network Bridge). Są to kolejno: Vivaldi, Rossini oraz Bartok (w dwóch odsłonach) – bohater naszego testu. To zdecydowanie najnowszy z produktów, zastępujący Debussy’ego, który wskutek nieustanego rozwoju hardware’u, procesorów FPGA osiągnął limit możliwości dalszej rozbudowy. Konieczne było opracowanie następcy, który pozwoliłby na kolejne kilka lat modernizacji firmware’u i sprostałby oczekiwaniom klientów. Tym bardziej, że jednym z istotnych założeń projektowych było stworzenie DAC-a i zbalansowanego wzmacniacza słuchawkowego w jednym. Klient może zdecydować się na jedną z opcji przed zakupem. Niestety, ze względu na obecność gniazd na czołówce (lub ich brak w wersji bez słuchawkowca) upgrade tańszej wersji zasadniczo nie jest możliwy (lub opłacalny).\nBartok jest strumieniującym muzykę po sieci przetwornikiem c/a lub – odwracając rozumowanie – odtwarzaczem strumieniowym z funkcją DAC-a. dCS woli jednak to pierwsze określenie. Wbrew pozorom jest to dość istotne rozgraniczenie – chodzi bowiem o właściwe rozłożenie akcentów. Urządzenie jest kompatybilne ze standardem UPnP/DLNA, może więc pełnić funkcję DMR (Digital Media Renderer), odtwarzając pliki bezstratne we wszystkich ważnych formatach audio, włączając w to materiały PCM 384 kHz i DSD 5,6 MHz. Obsługiwany jest także protokół RAAT, co oznacza, że mamy zapewnioną kompatybilność z Roonem. AirPlay i dwa wbudowane serwisy strumieniowe (Tidal i Spotify) oraz dedykowana aplikacja dCS Mosaic dopełniają funkcjonalność.\nJak wspomniałem, Bartek jest dostępny w wersji ze wzmacniaczem słuchawkowym. Jest to pierwsze tego typu opracowanie dCS-a – i to zdecydowanie nie byle jakie. Układ pracuje w klasie A, jest zbalansowany i w swym założeniu ma w pełni wykorzystywać potencjał RingDAC-a – autorskiej konwersji c/a. Jak przyznają twórcy, zapotrzebowanie wśród klientów na high-endowe wzmacniacze słuchawkowe jest coraz większe, a wybór przetworników c/a najwyższej klasy z wbudowanym stopniem słuchawkowym – skromny.\nModuł słuchawkowy zoptymalizowano do pracy z szerokim wachlarzem nauszników o impedancji nie mniejszej niż 33 Ω. Moc wyjściowa sięga (przy tym obciążeniu) 1,4 W, co oznacza, że maksymalne napięcie wyjściowe wynosi solidne 6,7 V RMS. To wartość wystarczająca do pełnego wysterowania praktycznie dowolnych słuchawek. Przełączanie trybu pracy sprowadza się do wciśnięcia drugiego od prawej przycisku w rzędzie obok wyświetlacza – tym sposobem aktywujemy wyjścia liniowe (Line Mode) lub oba słuchawkowe (Headphone Mode): zbalansowane XLR i dużego jacka (6,3 mm).\nBartok ma 6 wejść cyfrowych, nie licząc gniazda USB typu A dla pamięci masowych oraz złącza sieciowego. Prócz tego dwa wejścia sygnałów zegarowych i jedno wyjście dla kompatybilnego transportu CD (tryb Master).\nRegulacje poziomu wyjściowego w obu trybach są niezależne, dzięki czemu możliwe jest bezproblemowe korzystanie z Bartoka podłączonego bezpośrednio do końcówki mocy i jednocześnie do słuchawek – tym bardziej, że dla wyjść słuchawkowych możemy wybrać jedno z czterech ustawień tłumienia: 0, -10, -20 lub -30 dB. Ma to na celu dopasowanie skali głośności (jej regulacja odbywa się w domenie cyfrowej) do czułości słuchawek oraz reszty toru. Warto wybrać ustawienie, przy którym typowy odsłuch słuchawkowy odbywa się z możliwie małym ściszeniem na wyświetlaczu. Precyzja regulacji głośności jest odpowiednio duża: w górnych 50-dB skali skoki są półdecybelowe, zaś w zakresie od -80 do -50 dB –jednodecybelowe. Poniżej -80 dB następuje całkowite wyciszenie wyjść. W żadnej sytuacji wyjścia liniowe i słuchawkowe nie działają jednocześnie.\nAnalogiczną, jak dla słuchawek, regulację maksymalnego napięcia wyjściowego przewidziano dla wyjść liniowych: tu producent posługuje się łatwo zrozumiałymi wartościami bezwzględnymi: 0,2; 0,6; 2 i 6 V. Ustawienie 0,6 V może być bardzo przydatne w odniesieniu do większości mocnych końcówek mocy – oddali ryzyko pełnego wysterowania/uszkodzenia kolumn, przy okazji zmniejszając wielkość cyfrowego tłumienia sygnału. Nawiasem mówiąc, z tego właśnie ustawienia korzystam na codzień. Domyślne ustawienie 2 V gwarantuje natomiast największą kompatybilność z przedwzmacniaczami analogowymi, wzmacniaczami zintegrowanymi i zestawami głośnikowymi o przeciętnej efektywności.\nRozbudowany setup i opcje rozbudowy\nBartok oferuje użytkownikowi mnóstwo innych ustawień. Wszystko w ramach rozbudowanego menu ekranowego, do którego możemy zaglądać w tradycyjny sposób, posługując się przyciskami na czołówce (pilota na podczerwień nie ma w komplecie, ale można skorzystać z dowolnego pilota uczącego się – za dawcę kodów może posłużyć Rossini mając pilota w standardzie). Alternatywny dostęp zapewnia wspomniana aplikacja dCS Mosaic (lub Bartok). Ta będzie nam niezbędna do zdalnej regulacji głośności, chyba że funkcji tej nauczymy pilota. Użytkownicy Roona, którzy będą korzystać z wbudowanego modułu sieciowego mogą zarządzać poziomem głośności z poziomu aplikacji Roon Remote.\nLiczba dostępnych opcji jest naprawdę spora – na stronie 39. w instrukcji obsługi wyszczególniono je wszystkie, ja wymienię jedynie najciekawsze lub najbardziej zaskakujące. Mamy tu m.in. możliwość wyboru różnych algorytmów filtracji cyfrowej dla sygnałów PCM (sześć opcji o różnym kompromisie w zakresie charakterystyk amplitudowych i fazowych), cztery różne filtry (analogowe) dla sygnałów DSD, dedykowany algorytm filtracji dla sygnałów MQA (M1), opcję zamiany kanałów, wygrzewania (!), podwójnego trybu pracy wejść AES/EBU (przydatne w przypadku połączenia z firmowym transportem), upsamplingu PCM lub DSD (do wyboru), jasności wyświetlacza, odwracania fazy. Ustawienie Sync Mode odnosi się do sposobu synchronizacji sygnału zegara ze źródłem. Asynchroniczne (z natury implementacji) wejścia USB i sieciowe pracują zawsze w trybie Master – wówczas DAC steruje przepływem pakietów danych, taktując je według wbudowanego wzorca. Dla pozostałych wejść dostępne jest ustawienie „Auto” odpowiadające ekstrakcji sygnału zegara ze strumienia danych SPDIF. To metoda najgorsza z możliwych, ale też najbardziej kompatybilna – działa z każdym transportem cyfrowym. Tryb Master w odniesieniu do tych wejść oznacza, że Bartok wypuszcza sygnał zegara słów cyfrowych (aktywne wyjście Word Clock Out), a transport musi mieć odpowiednie wejście BNC dla zewnętrznego zegara (Word Clock In) – może być np. firmowy Rossini Transport. Pozostałe trzy ustawienia synchronizacji zegarowej odnoszą się do sytuacji, w której korzystamy z zewnętrznego zegara i wejść Word Clock 1/2. To najbardziej zaawansowana opcja, a zarazem przepis na rozbudowę systemu opartego na Bartoku – coś, czego nie spotkamy u większości rywali. Opcję tę sprawdziliśmy kilka miesięcy później, przy okazji testu zegara Mutec Ref10 i reclockera MC3+ USB tej samej firmy. Recenzja tych urządzeń pojawi się na avtest.pl już niebawem.\nWróćmy jeszcze na chwilę do wejść cyfrowych. Mamy je w komplecie: dwa AES/EBU, koncentryczne BNC i RCA, USB typu B, USB typu A oraz optyczne. Warto zaznaczyć, że wszystkie, z wyjątkiem optycznego, są kompatybilne z sygnałami DSD 2,8 MHz w ramach protokołu DoP (którego dCS jest autorem, o czym może nie każdy wie). Transfer sygnałów DSD 5,6 MHz jest możliwy jedynie w obrębie wejść sieciowego, USB (obu typów) oraz podwójnego AES, którego kompatybilność w zasadzie ogranicza się do firmowych transportów CD/SACD. I jeszcze słówko na temat wejścia USB typu A. Przeznaczono je dla pamięci masowych – z nich także możemy odtwarzać pliki, przy czym obowiązują te same kompatybilności co dla wejść USB typu B i sieciowego.\nReasumując, Bartok może strumieniować pliki na trzy różne sposoby, a prócz tego współpracować z różnymi transportami CD oraz z zewnętrznym zegarem taktującym. Z kolei po stronie analogowej może współpracować bezpośrednio z końcówkami mocy i słuchawkami, jak również – co oczywiste – z klasycznymi przedwzmacniaczami. Niewiele jest przetworników c/a potrafiących wszystkie te rzeczy naraz, w dodatku w zbliżonej cenie.\nPod względem technicznym Bartok bazuje w dużej mierze na przetworniku Rossini, korzystając z mniej rozbudowanego zasilacza i mniej stylowej obudowy, której jednak w żadnym razie nie można określić mianem oszczędnościowej. Bardzo grube aluminiowe panele (dla przykładu: górna ścianka ma 9,2 mm) są produkowane w niemieckich zakładach Gleich Aluminium. Są perfekcyjnie wycięte i bardzo precyzyjnie spasowane. Faktura powierzchni jest lekko chropowata, delikatnie szorstka, jednak nie w stopniu utrudniającym czyszczenie. Spód składa się z dwóch warstw – właściwego grubego chassis i metalowej blachy z doczepionymi regulowanymi stopkami. Jakość wykonania jest równie wysoka jak w przypadku pozostałych modeli dCS-a. Jedyne, czego nie ma, to tych bajecznych przetłoczeń frontów. Ale i tak Bartok zachwyca solidnością wykonania – wynik uzyskany na naszej wadze (15,52 kg) mówi sam za siebie. Pamiętajmy, że to tylko DAC z dwiema dodatkowymi płytkami. W środku nie ma przecież nawet napędu CD.\nWnętrze jest bardzo „bogate". Lewą stronę i środek okupuje rozbudowany zasilacz, z prawej – znajduje się tor audio.\nCałe wnętrze jest jednodzielne i ma architekturę modułową – składa się z wielu wymiennych płytek, z których część jest połączona bezpośrednio. Nie ma tu żadnych grodzi ekranujących czy wydzielonych komór. Lewą stronę zajmują zasilacze liniowe poszczególnych sekcji z trzema transformatorami, z których jeden (pionowo ustawiony toroid) został przydzielony wzmacniaczowi słuchawkowemu, w związku z czym nie znajdziemy go w podstawowej wersji Bartoka. Główny transformator zasilający tor audio schowano w niebieskiej obudowie (podobnie jak w Rossinim). Sekcja sterowania i podtrzymania stanu gotowości jest zasilana z małego transformatora pomocniczego. Przyległa do zasilaczy płytka SMD zawiera m.in. układy stabilizacji napięciowej i kondensatory filtrujące (łącznie 40 tys. µF). Clou całej konstrukcji znajduje się z prawej strony – z przodu jest to płyta główna o oznaczeniu producenta PCB400520 (iss. 1f), którą Bartok dzieli z Rossinim. To tutaj znajduje się cyfrowy mózg urządzenia – dwa wydajne programowalne układy FPGA Xilinx Spartan XC3S100E, w obrębie których odbywa się filtracja cyfrowa i inne operacje matematyczne. Działanie RingDAC-a to kilkuetapowy proces rozpoczynający się 5-bitową modulacją delta-sigma. Kluczowym elementem układu jest tzw. mapper pracujący z częstotliwością ok. 3 lub 6 MHz, który operując stosunkowo niewielką liczbą stanów cyfrowych (minimalnie 32, co odpowiada 5-bitowemu kodowaniu PCM) dokonuje randomizacji próbek w celu zniwelowania błędów konwersji w obrębie samego RingDAC-a. Ten składa się z dużej liczby 5-bitowych przetworników (typu R2R). Z oględzin płytki wynika, że zastosowano 96 miniaturowych układów (po 48 na kanał) w otoczeniu elementów biernych (po dwa na każdy układ), przy czym należy mieć na uwadze, że cały układ jest symetryczny. Zbalansowany sygnał prądowy jest poddawany konwersji I/V oraz filtracji analogowej. Ta część układu bazuje na specjalizowanych wzmacniaczach operacyjnych (m.in. Texas Instruments LM6172 i inne).\nWzmacniacz słuchawkowy ma postać całkiem sporej, oddzielnej płytki SMD, umieszczonej pionowo za masywnym aluminiowym frontem urządzenia, połączonej z RingDAC-iem za pośrednictwem wielostykowej taśmy. Jak już wspomniałem, ta część układu otrzymała własny transformator toroidalny. Wśród zastosowanych układów udało mi się rozpoznać niskoszumne op-ampy AD797 mogące pełnić funkcję dodatkowego wzmocnienia. Wejścia cyfrowe obsługuje oddzielna płytka z mikrokontrolerem XMOS 8U7C10 zawierającym wejścia USB oraz z dwoma mikrotransformatorami Pulse H5062NFL. Jeden z nich izoluje wejście USB typu B, drugi – gniazdo RJ-45 (LAN). Moduł sieciowy (możliwe, że autorstwa StreamUnlimited, choć oględziny płytki bezpośrednio na to nie wskazują) łączy się bezpośrednio z płytą główną – to kolejny element do ewentualnego upgrade’u.\nNie należę do audiofilów, którzy popadają w ekscytację na samą myśl o przetestowaniu czegoś znacznie droższego niż urządzenia, które się posiada. Ponad dwie dekady pracy zawodowej w tej dziedzinie, jak również sporo dość rozczarowujących doświadczeń z bardzo drogimi urządzeniami nauczyły mnie dystansu do drogich „klocków”, także tych markowych. Z drugiej strony, markę dCS darzę jednak wielkim szacunkiem i uznaniem, na co niemały wpływ wywarły dwie wizyty w fabryce – pierwsza w 2014 r. (reportaż TUTAJ) oraz 5 lat później – latem 2019 r. Byłem ciekaw, w jak dużym stopniu 3 lata w źródłach cyfrowych i rozwoju tej marki (tyle czasu upłynęło pomiędzy debiutami Rossiniego, którego miałem przyjemność testować do AV 2/2016 – link do wydania TUTAJ) zaważą na wrażeniach odsłuchowych.\nModuł wejść cyfrowych z izolowanymi galwanicznie wejściami USB i sieciowym RJ-45.\nJuż początkowa faza testów, gdy na rozgrzewkę podłączyłem dCS-a równolegle do mojego preampu wraz z Meitnerem MA-1, używając jednak mniej przezroczystego interkonektu i o wiele gorszego kabla zasilającego, okazała się bardzo czytelną wskazówką co do tego, że pozycja mojej wieloletniej referencji jest poważnie „zagrożona”. dCS zaprezentował bowiem bardziej dynamiczny i zwarty dźwięk o lepszym basie, zachowując podobny balans tonalny i praktycznie wszystkie zalety Meitnera. Zachęcony tym rezultatem postanowiłem przeprowadzić testy użyczonego mi serwera/streamera pewnej japońskiej marki, z którym to urządzeniem uzyskałem znacząco odmienne (i generalnie gorsze) rezultaty – tak w połączeniu sieciowym, jak i tym bardziej USB audio. Eksperyment ten ukazał bardzo wyraźnie rzecz niesłychanie istotną przy wszelkich próbach oceny Bartoka: niebagatelne znaczenie ma rodzaj, a nawet model użytego transportu/źródła plików. Sposób podawania sygnału do Bartoka ma bowiem bardzo znaczący, wręcz decydujący wpływ na to, jak ostatecznie ocenimy ten produkt – o wiele większy niż wybór tego czy innego ustawienia filtracji cyfrowej lub upsamplingu (PCM/DSD). W tym miejscu postanowiłem przerwać testy rzekomego serwera sieciowego i powrócić do Roona zainstalowanego na oddelegowanym wyłącznie do tego zadania Macu Mini z dyskiem SSD. W dalszej i, jak się okazało, ostatecznej części odsłuchów przeszedłem na połączenie USB audio z moim zaufanym już streamerem SOtM-a (SMS-200 Ultra Neo) zasilanym z Sboostera P&P Eco MkII. Nie jestem przekonany, czy jest sens dokonywać obszernego porównania obu tych metod odczytu. Ograniczę się do następującego wniosku: Bartok, grając bezpośrednio z Roona, zaprezentował fantastyczny dźwięk, pokonując w większości aspektów kombinację Meitnera i SOtM-a. Grał swobodniej, z większym rozmachem, większą dawką energii w dole pasma, w sposób potężniejszy, ale bez negatywnych konsekwencji dla szybkości czy drive’u. Gładkość brzmienia i barwy prezentowały najwyższy światowy poziom, jednak prawdziwa audiofilska uczta rozpoczęła się z chwilą, gdy wbudowany moduł sieciowy zastąpiłem wspomnianym zewnętrznym streamerem z Korei. Możliwość łatwego zarządzenia dwoma strefami w Roonie i jedną wspólną playlistą bardzo ułatwiły bezpośrednie porównanie obu metod odtwarzania tego samego materiału muzycznego. Poprzez łącze USB Audio Bartok odkrył kolejne pokłady swojego potencjału – z pozoru efekt może wydawać się niewielki, jednak w grze o taką stawkę była to różnica – przynajmniej jak dla mnie – zasadnicza. Na tym etapie odsłuchów grałem na tak zwanym luzie, świadomie i celowo unikając bezpośrednich porównań ze swoją referencją. Chodziło mi o czystą przyjemność z odsłuchu, o znalezienie czegoś, co przykułoby uwagę. Wówczas już wiedziałem, że mam do czynienia z brzmieniem, jakiego w moim systemie jeszcze nie było mi dane doświadczyć. Od razu urzekła mnie niesamowita pełnia, zjawiskowe dociążenie pasma, ultrawysublimowana góra oraz całkowity brak wszelkich przeostrzeń, sybilantów czy metaliczności. Tak sprawy się miały w telegraficznym skrócie…\nNie robiłem notatek, szkoda mi było na nie czasu. Wiedziałem jedno: znika kolejna bariera oddzielająca mnie od artystów na wirtualnej scenie i od samej muzyki, którą grali. Utwór po utworze, nagranie po nagraniu utwierdzały mnie w przekonaniu, że poprawa prezentacji jest dosłownie wszędzie: w każdym aspekcie, w każdej dziedzinie, choć w różnym stopniu. Najmniejsza dotyczyła przestrzeni. Tu dCS nie wytworzył nowej jakości na tle Meitnera – widocznie dlatego, że jest to (zawsze był) jeden z największych atutów kanadyjskiego przetwornika. Bartok grał może odrobinę swobodniej, szerzej, ale z podobną głębią. Ukazał jednak przewagę w wolumenie pierwszego planu – ten zdawał się być obszerniejszy, bardziej namacalny i obecny. Wysokie tony również były lepsze – tu różnicę oceniam jako zdecydowanie większą. Za istotny uznałem efekt nieobecności góry jako oddzielnego zakresu pasma. Ich spójność ze średnicą, gładkość, brak charakteru czy wspomnianych cech własnych prezentowały najwyższy poziom. Świadectwem tego był odsłuch dawno nieodtwarzanego przeze mnie albumu „La Spagna” w wykonaniu zespołu muzyki dawnej Atrium Musicæ De Madrid pod dyrekcją Gregorio Paniagua). Iskrzące się mnóstwem odcieni dźwięki przeróżnych instrumentów i muzyczne ozdobniki wybrzmiewały z taką czystością i naturalnością, że byłem mocno zaskoczony tym, jak znakomita jest to realizacja – a przecież pochodzi ona z wczesnej epoki techniki cyfrowej. Jak dla mnie, w kategorii wysokich tonów uzyskiwanych ze źródeł cyfrowych jest to absolut. Nie mam pojęcia, co by tu poprawić, choć pierwsze wrażenie może być takie, że góry jest jakby nieco mniej, niż zwykle. To złudzenie – efekt zupełnego braku wszelkich brudów i nieczystości.\nZbliżenie na RingDAC-a w aktualnej odsłonie – tej, którą znamy z Rossiniego.\nZanim rozpocząłem odsłuchy, miałem pewne „obawy” co do nasycenia barw i ogólnej muzykalności brytyjskiego przetwornika. Urządzenia dCS-a kojarzyłem dotąd z precyzją i neutralnością, niekoniecznie zaś z jakimś szczególnym nasyceniem, kwiecistymi barwami itd. Tymczasem Bartok nie zawiódł mnie choćby w najmniejszym stopniu. Jego brzmienie przypomina pod względem spójności i autorytetu wyszlifowany czarny granit z Indii czy Południowej Afryki – tu nie ma miejsca na najmniejsze pęknięcia czy skazy; to wprost idealny monolit. Zgoła wybitnej spójności towarzyszy pełne spektrum dźwięków, znakomite ich różnicowanie i równie imponująca rozdzielczość. Pod względem stopnia urozmaicenia faktury odtwarzanych dźwięków, możliwości oceny złożoności nagrań, Bartok sięgał dalej i głębiej od mojej dotychczasowej referencji. Co więcej – jak już wspomniałem – za każdym razem brzmiał bardziej autorytarnie, dynamicznie. Razem tworzyło to mieszankę wprost uzależniającą. Słuchając najnowszego – zdecydowanie innego niż wcześniejsze – albumu kwartetu Adama Bałdycha „Sacrum Profanum”, zatapiałem się w tej mistrzowskiej realizacji wytwórni ACT, doceniając kunszt naszego muzyka, ale i piękno samej muzyki. Przełączenie się na Meitnera wywołało wymowny grymas na mojej twarzy. Czego brakowało? Kompletności – dźwięk odebrałem jako nieco „kwadratowy”, mniej homogeniczny, nie tak wciągający, w dodatku o mniejszej potędze. Barwa skrzypiec odtwarzana przez MA-1 była żywsza, ale mniej naturalna, uboższa. A przecież do tej pory wydawała mi się idealna… Tę charakterystyczną, słowiańską śpiewność gry Bałdycha lepiej oddawał bardziej neutralny, naturalniej i jeszcze delikatniej brzmiący DAC dCS-a. Coś doprawdy fantastycznego!\nRównie dużą, jeśli nie większą przewagę Bartoka odnotowałem w zakresie basu. Od dawna wiem, że MA-1 gra stosunkowo lekkim dźwiękiem, ale precyzja i barwność basu zawsze rekompensowały delikatny niedobór masy i potęgi. Brytyjski DAC obnażył to ograniczenie w sposób dość bezwzględny, oferując nie gorszą (a nawet jeszcze lepszą) precyzję, doskonałe oddanie konturów, ale wypełniając to wszystko „mięsem” w stopniu dotąd chyba nieosiągalnym na tym pułapie cenowym. Jeden z moich ulubionych kawałków Marka Knopflera – „Sailing to Philadelphia”, odtwarzanych w formacie PCM 24/48, zabrzmiał jakby na nowo – z większą masą i wypełnieniem. Wrażenie gęstości dźwięku, jego soczystości było zgoła niesamowite. W dodatku obecne w każdym, bez wyjątku, nagraniu. Oznacza to kolejną, niesłychanie ważną zaletę Bartoka. Ani jeden z ponad stu odtwarzanych utworów nie zabrzmiał gorzej, niżbym tego oczekiwał, w żadnym wypadku dCS nie „pastwił się” nad niedoskonałą stroną techniczną realizacji. Wyciągał, co najlepsze, podnosił jakość reprodukcji na wyższy poziom, a wraz z nim rósł stopień mojego zaangażowania w odsłuch. Tym samym doskonale realizował postulat, że produkt high-end, umieszczony w odpowiednio dobrym systemie, ma przynosić przede wszystkim przyjemność ze słuchania muzyki, a dopiero w dalszej kolejności imponować w poszczególnych dyscyplinach. To w żadnym razie nie jest suche, analityczne, granie, które obiektywnie należy wypunktować „10/10”, ale które w sferze subiektywnej czasem zawodzi. Tu muzykalność jest równie ważna, jeśli nie ważniejsza, od obiektywnej miary perfekcji całej prezentacji. I to sprawia, że tym razem nie mam wyjścia – muszę dokonać upgrade’u, mimo że przecież miałem tego nie robić. Ech…\nNa koniec zostawiłem sobie ocenę sekcji słuchawkowej, za którą w testowanej wersji Bartoka trzeba dopłacić prawie 20% wyjściowej ceny urządzenia. Skorzystałem ze swoich planarów Audeze LCD-3, które podpiąłem kablem niezbalansowanym – to ze względu na konieczność zachowania tych samych warunków odsłuchowych co w przypadku zewnętrznego wzmacniacza odniesienia (Trilogy 933). I muszę przyznać, że to, co usłyszałem, potwierdziło wszystkie zalety Bartoka jako źródła sygnału liniowego. Widać, a raczej słychać wyraźnie, że wbudowany headamp to niejako przedłużenie sekcji liniowej. W stosunku do zewnętrznego wzmacniacza słuchawkowego odnotowałem wyraźną poprawę precyzji i definicji basu. Niskie tony były szybsze, bardziej zwarte, dokładniej prowadzone, a także nieco potężniejsze. Znakomicie była oddana przestrzeń, zaś ogólna czystość dźwięku i brak zniekształceń zmusiły mnie do kilku przełączeń słuchawek z wyjścia Bartoka do Trilogy, i na odwrót, by ustalić faktyczną klasę testowanego układu. Zewnętrzny słuchawkowiec Nica Poulsona wprowadził więcej harmonicznych, zabrzmiał jaśniej i żywiej, dając poczucie większej intensywności barw. Subiektywnie podobało mi się to nieco bardziej – przyznaję, ale czy był to lepszy dźwięk? Nie można tak powiedzieć – to inna, bardziej poluzowana, może i bardziej muzykalna, ale mniej dokładna i jednak nieco podkolorowana prezentacja. Biorąc pod uwagę, że Bartok ma wyjście zbalansowane, na które spora część słuchawek reaguje bardzo pozytywnie, jak również to, że kupując wersję „Headphone” zyskujemy niewątpliwą wygodę (dwa urządzenia zamiast jednego, brak konieczności przełączania kabli ze wzmacniacza do słuchawkowca), uważam, że sens bawienia się w zewnętrzny high-endowy wzmacniacz słuchawkowy jest mocno wątpliwy. Tak naprawdę ma to jakiś sens jedynie z punktu widzenia recenzenta oraz zapewne tych, którzy chcą osiągnąć określony efekt synergii z konkretnym modelem nauszników.\nW chwili, gdy piszę te słowa, jestem użytkownikiem Bartoka od ponad 10 miesięcy – tyle że w wersji pozbawionej wzmacniacza słuchawkowego. Z perspektywy czasu moja opinia na temat tego urządzenia jest wciąż tak samo entuzjastyczna, jak w maju 2019 r. i szczerze mówiąc nie wyobrażam sobie już „pracy” bez Bartoka. Powodem tego stanu rzeczy jest nie tylko jakość dźwięku, ale także niesamowita uniwersalność Bartoka oraz jedna, szalenie ważna kwestia, którą pominąłem w recenzji opublikowanej na łamach Audio-Video 5/2019.\nJuż wspomniałem w opisie technicznym, Bartok może współpracować bezpośrednio z końcówką mocy. Tego typu połączenia zawsze są potencjalnie ciekawe i pociągające ze względu na skrócenie toru sygnałowego, jednak moja praktyka do tej pory pokazywała, że niemal zawsze wiąże się z tym jakieś „ale”. Słuchanie po cichu wprowadza pewną degradację jakości dźwięku, jeśli regulacja jest cyfrowa (a taka jest tutaj). Poza tym bardzo często jest tak, że wyjęcie z toru bardzo dobrego preampu lampowego wprowadza niekoniecznie subiektywnie przyjemne odchudzenie czy wręcz osuszenie dźwięku. Obiektywnie bywa lepiej, subiektywnie – niekoniecznie.\nPojemność filtrująca w zasilaczu jest bardziej typowa dla wzmacniaczy niż źródeł.\nJakiś tydzień po odebraniu zakupionego przez siebie egzemplarza, postanowiłem wypróbować bezpośrednie połączenie z końcówką mocą Audioneta, która pozostaje najstarszym elementem mojego systemu odsłuchowego (rezyduje w nim już 13 lat!). Początkowe wrażenie było zgodne z tym, czego oczekiwałem: przyrost czystości, szybkości i dynamiki okraszone lepiej zdefiniowanym basem. Spodziewałem się także usłyszeć te niechciane cechy dźwięku, o których wspomniałem wyżej. Ku mojemu zdziwieniu, niczego takiego nie stwierdziłem. Poprawa klarowności i przejrzystości dźwięku, rastra dynamiki, kontroli nie była okupiona żadną negatywną zmianą w obrębie barw. Mało tego, wysokie tony stały się krystalicznie czyste, a kolejne próby z Conradem-Johnsonem ET2 włączanym w tor odsłuchowy prowadziły do jednego wniosku: za każdym razem słyszałem wpływ przedwzmacniacza (pomijając już znaczny szum, który generuje, a który bardzo wyraźnie słychać na kolumnach o dużej efektywności, takich jak Klipsche Ref7 III). Wysokie tony z pominięciem preampu bardzo zyskały na naturalności, obniżonym poziomie zniekształceń. Utraciły ciepło-słodkawą sygnaturę, ale nie szła za tym żadna surowość ani twardość – był to po prostu bardziej realistyczny, neutralny, a zarazem naturalny przekaz. Od chwili, gdy sprawdziłem działanie Bartoka połączonego z końcówką mocy nie wróciłem już do konfiguracji wyjściowej – chyba że musiałem posłuchać gramofonu. To z kolei sprawiło, że po okresie fascynacji winylem wywołanej w dużej mierze zakupem bardzo dobrego gramofonu (VPI Prime – recenzja), znów przeprosiłem się z „cyfrą”, która odzyskała palmę pierwszeństwa jako podstawowe i najważniejsze źródło dźwięku w moim systemie. Eliminacja przedwzmacniacza analogowego to czynnik, który odegrał istotną rolę w poprawie jakości brzmienia systemu. Nie jest to jednak cecha, którą można przypisać każdemu DAC-owi z regulacją głośności. Ta sztuka udaje się tylko najlepszym. Regulacja w Bartoku, dająca cenną możliwość obniżenia maksymalnego napięcia wyjściowego w domenie analogowej (na codzień korzystam z ustawienia 0,6 V), należy do najbardziej wyrafinowanych i transparentnych, jakie znam. Uzyskanie poprawy brzmienia za pomocą preampu analogowego wymagałaby ogromnych inwestycji – z całą pewnością większych niż wynosi koszt zakupu Bartoka. Dalszy komentarz wydaje się zbyteczny.\nTzw. mapper RingDAC-a bazuje na dwóch układach FPGA Xilinx Spartan XC3S100E. Tzw. mapper RingDAC-a bazuje na dwóch układach FPGA Xilinx Spartan XC3S100E.\nZbliżenie na RingDAC-a w aktualnej odsłonie – tej, którą znamy z Rossiniego. Zbliżenie na RingDAC-a w aktualnej odsłonie – tej, którą znamy z Rossiniego.\nObudowa nie jest tak efektowna jak w Rossinim, ale równie solidna. Elementy pochodzą z Niemiec, ich grubość sięga 9 mm. Obudowa nie jest tak efektowna jak w Rossinim, ale równie solidna. Elementy pochodzą z Niemiec, ich grubość sięga 9 mm.\nPrzetwornik strumieniowy dCS Bartok Przetwornik strumieniowy dCS Bartok\nBartok ma 6 wejść cyfrowych, nie licząc gniazda USB typu A dla pamięci masowych oraz złącza sieciowego. Prócz tego dwa wejścia sygnałów zegarowych i jedno wyjście dla kompatybilnego transportu CD (tryb Master). Bartok ma 6 wejść cyfrowych, nie licząc gniazda USB typu A dla pamięci masowych oraz złącza sieciowego. Prócz tego dwa wejścia sygnałów zegarowych i jedno wyjście dla kompatybilnego transportu CD (tryb Master).\nWzmacniacz słuchawkowy Wzmacniacz słuchawkowy\nModuł wejść cyfrowych z izolowanymi galwanicznie wejściami USB i sieciowym RJ-45. Moduł wejść cyfrowych z izolowanymi galwanicznie wejściami USB i sieciowym RJ-45.\nPłytka streamera pochodzi od firmy StreamUnlimited. Do sterowania służy dedykowana aplikacja, ale można także korzystać z Roona Płytka streamera pochodzi od firmy StreamUnlimited. Do sterowania służy dedykowana aplikacja, ale można także korzystać z Roona\nGórną pokrywę wytłumiono panelami bitumicznymi. Górną pokrywę wytłumiono panelami bitumicznymi.\nPionowy toroid występuje tylko w wersji ze wzmacniaczem słuchawkowym. Pionowy toroid występuje tylko w wersji ze wzmacniaczem słuchawkowym.\nWnętrze jest bardzo „bogate". Lewą stronę i środek okupuje rozbudowany zasilacz, z prawej – znajduje się tor audio. Wnętrze jest bardzo „bogate". Lewą stronę i środek okupuje rozbudowany zasilacz, z prawej – znajduje się tor audio.\nPojemność filtrująca w zasilaczu jest bardziej typowa dla wzmacniaczy niż źródeł. Pojemność filtrująca w zasilaczu jest bardziej typowa dla wzmacniaczy niż źródeł.\nUkład zasilania Układ zasilania\nDo niedawna byłem przekonany, że takiej jakości brzmienia ze źródła cyfrowego nie da się uzyskać za mniej niż 100 tys. złotych. Okazuje się, że postęp techniczny potrafi wyprzedzić rosnące ceny. I tak właśnie jest tym razem. Podstawowy model dCS-a to absolutnie fantastycznie, totalnie uniwersalnie brzmiący DAC i niemal równie wyśmienity, autonomiczny streamer. Nie znam drugiego, choćby porównywalnie brzmiącego przetwornika c/a za około 50 tys. zł. – a tym bardziej takiego z bezstratną regulacją głośności, wejściami zegarowymi, modułem streamera, na dodatek dostępnym w wersji ze wzmacniaczem słuchawkowym najwyższej klasy.\nNic więc dziwnego, że producent przez kilka miesięcy miał trudności ze sprostaniem popytowi. Tak fenomenalne produkty w relacji jakość/cena nie zdarzają się często wśród urządzeń stricte high-endowych. Bartok to jeden z chlubnych wyjątków. Został moją referencją i sądzę, że jeszcze dłuższą chwilę nią pozostanie. Bezwzględny Wybór Redakcji!\nArtykuł pochodzi z Audio-Video 5/2019 i został poddany aktualizacji - KUP WYDANIE PDF\nŹródła sygnału: Sony CDP-557 ESD (jako odtwarzacz i jako transport), SOtM SMS-200 Ultra Neo / Sbooster P&P Eco MkII\nZegar/reclocker: Mutec Ref10/MC3+ USB\nWzmacniacz mocy: Audionet AMP1 V2\nInterkonekty: Albedo Metamorphosis, Stereovox hdse (pre-power)\nZasilanie: dedykowana linia zasilająca, terminal Furutech f-TP615e, listwa PowerBASE, kondycjonery Keces BP-2400, BP-1200, kable zasilające KBL Sound Himalaya PRO, Master Mirror Reference, Zodiac, PS Audio AC-12\nWięcej w tej kategorii: « ATC CD2 - Odtwarzacz CD\tSerwer muzyczny Aurender A30 »


Czym jest oraz do czego posługuje znana z płw. skandynawskiego lampa antydepresyjna? | 51pegasi.pl\nHome » Czym jest oraz do czego posługuje znana z płw. skandynawskiego lampa antydepresyjna?\nJeżeli jesteś osobą, jaka cierpi na depresję, jest cały czas apatyczna oraz wyczerpana, nie przejmuj się. Czy wiesz, że istnieje taka piosenka pod tytułem Uśmiechnij się. Jest ona niezwykle optymistyczna i bezdyskusyjnie poprawi Ci humor.\nA jeżeli tak się nie stanie, to jest ponadto jedno wyjście.\nCzęsto stosowana w takich przypadkach w Skandynawii jest tzw. lampa depresja. W tamtejszych państwach utrzymuje się stosunkowo nieduży dostęp do światła słonecznego, co powoduje takowe akurat objawy (Ilumina - oferta lamp depresyjnych). Tego typu lampa depresja, w przeciwieństwie od lampy ze zwyczajną żarówką, świeci niezwykle jasnym światłem, czym imituje oczywiście światło słoneczne, którego niedostatek przyczynia się akurat na nasze zdrowie. Co prawda nasz rodzinny kraj to nie Szwecja, wszakże okoliczności, które posiadamy w Polsce w okresie zimowym są bardzo podobne do tych, jakie codziennie spotykają naszych północnych znajomych. Kuracja za pomocą lampy depresja jest tak skuteczna, że została stworzona cała branża przywracania do sprawności przy użyciu takiej akurat metody Nazywana jest ona jako światłoterapia albo fototerapia. Analogicznie jak wspomniana technika, sama lampa także posiada inne określenia.\nTakim synonimem określenia lampa depresja jest fraza lampa antydepresyjna. Naturalnie jak najbardziej można stosować te określenia zamiennie. Sama lampa antydepresyjna nie jest wyjątkowo kosztowna, kosztuje nawet około 200-300 zł.\nDla co poniektórych osób ciekawostką mogłoby być, iż lampa antydepresyjna jest wyrobem medycznym w rozumieniu właściwej ustawy, spełnia zapotrzebowania Dyrektywy 93/42/EEC i jest wpisana do Rejestru Towarów Medycznych.\nInteresuje Cię opublikowany w tym miejscu temat? Jeśli tak, to dodatkowo wejdź na ten odnośnik - więcej przeczytasz w linku (https://aircom.ag/pl/jak-dbac-o-klimatyzacje-w-samochodzie/).\nA jakie zyski niesie lampa antydepresyjna? Jak sama nazwa sugeruje, skutkiem jej funkcjonowania jest ulepszenie samopoczucia.


Z kim do porodu – czyli wybór i rola osoby towarzyszącej | Partnerstwo\nZ kim do porodu – czyli wybór i rola osoby towarzyszącej\n30-06-2015 admin\tDodaj komentarz\nStandard okołoporodowy, czyli Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 20 września 2012 r., określające procedury postępowania w opiece nad kobietą i dzieckiem podczas ciąży fizjologicznej, fizjologicznego porodu, połogu oraz opieki nad noworodkiem (Dz.U. 2012 nr 0 poz. 1100) zapewnia kobietom możliwość rodzenia w obecności wybranej przez nią osoby.\nSzpitale dysponują tak zwanymi salami do porodów rodzinnych, choć osoba towarzysząca nie musi być kimś z rodziny. Najczęściej obecni są przy porodach ojcowie, ale nie zawsze kobieta chce, by na sali był z nią mężczyzna. Coraz częściej kobiety rodzą w otoczeniu innych kobiet – matek, sióstr, przyjaciółek czy douli. Bez względu na to, kim jest osoba towarzysząca, odgrywa ona bardzo ważną rolę podczas porodu. Często zdarza się, że nie jest ona przygotowana na to, co będzie się działo podczas porodu i czuje się bezradna nie wiedząc, jak pomóc rodzącej. Okazując swoje zdenerwowanie, zagubienie czy nawet lęk z pewnością nie ma pozytywnego wpływu na rodzącą.\nAby jak najlepiej przygotować się do swojej roli, osoba towarzysząca powinna dobrze poznać oczekiwania rodzącej. Warto usiąść razem, najlepiej na kilka tygodni przed przewidywanym terminem porodu i omówić krok po kroku zadania partnera lub innej osoby towarzyszącej od momentu pierwszych objawów rozpoczynającego się porodu, aż do momentu, gdy mama z dzieckiem znajdą się na oddziale położniczym. Taki wstępny plan oszczędzi później zamieszania, np. w sytuacji gdy trzeba będzie zbierać się do wyjazdu do szpitala.\nOd czego zacząć? Z pewnością warto zapisać się na zajęcia do szkoły rodzenia wspólnie z partnerem. Jeżeli ktoś inny będzie obecny przy porodzie, to również warto, żeby uczestniczył w wybranych zajęciach, np. gdy będzie mowa o pozycjach ułatwiających przyjście na świat dziecka czy o naturalnych metodach łagodzenia bólu porodowego. Im więcej o porodzie i jego przebiegu, będzie wiedział partner/-ka, tym będzie większym wsparciem dla kobiety. Jakiego wsparcia oczekuje rodząca? Przede wszystkim emocjonalnego. Czasem same słowa kierowane do niej mają większą moc niż inne techniki pomocnicze w porodzie. Kobieta, słysząc, że wspaniale sobie radzi, że świetnie jej idzie, cudownie rodzi, czuje, że nie jest sama, że jest przy niej ktoś, kto jest z niej bardzo dumny. Mówiąc krótko – dobrych słów nigdy nie za wiele.\nNieoceniona jest również pomoc fizyczna, szczególnie wtedy, gdy skurcze stają się coraz bardziej intensywne i dłuższe. Z reguły kobiety instynktownie przybierają pozycje ułatwiające poród. Osoba towarzysząca może być podporą, gdy kobieta stoi. Może pomagać usiąść na piłce, wejść na łóżko, przykucnąć na materacu itp. Czuwa nad rodzącą podczas korzystania z prysznica czy toalety.\nDo zadań towarzysza porodu należy też zapewnienie rodzącej poczucia bezpieczeństwa i intymności. Takie drobiazgi, jak zamknięte drzwi czy przygaszone światło mają duży wpływ na samopoczucie kobiety w tych wyjątkowych chwilach.\nW szpitalach często jedna położna musi zajmować się kilkoma rodzącymi równocześnie. Partner (lub inna osoba) stanowi łącznik między kobietą a personelem medycznym. Warto omówić z położną sytuacje, o których powinien ją poinformować, np. odejście wód płodowych. - mówi Anna Pomajda ze szkoły rodzenia "Rodzice bez obaw".\nPlan porodu jest obecnie dokumentem obowiązkowym przy zgłaszaniu się do porodu w szpitalu. Wiadomo jednak, że nie zawsze poród przebiega tak, jakbyśmy sobie tego życzyli. Pewne sytuacje będą wymagały podjęcia decyzji już na sali porodowej. Tu również pomocna okazuje się osoba towarzysząca - to właśnie z nią kobieta może porozmawiać i wspólnie podjąć decyzję.\nRola partnera nie kończy się w momencie narodzin dziecka. Gdy ze względów zdrowotnych mama nie może zaraz po urodzeniu przebywać z dzieckiem (np. gdy poród zakończył się cięciem cesarskim), partner może kangurować maluszka do czasu, aż będzie mógł być przystawiony do piersi mamy. Tzw. kontakt „skóra do skóry” okazuje się mieć znaczący wpływ na kształtowanie się więzi między dzieckiem i rodzicami, jak również pozytywnie wpływa na rozwój samego dziecka. Nawet w ustawie traktującej o opiece okołoporodowej został on uwzględniony i wg niej powinien być realizowany, jeżeli tylko nie ma przeciwskazań ze strony dziecka.\nJak widać, osoba towarzysząca, która jest świadoma tego, w jaki sposób może być pomocna podczas porodu, to ogromne wsparcie dla każdej rodzącej kobiety. Dlatego też tak ważne jest, by przy porodzie była obecna osoba, która podoła swoim zadaniom. Porozmawiajmy szczerze z partnerem, przyjaciółką lub inną wybraną osobą, czy aby na pewno odnajdą się na sali porodowej. Wybór osoby towarzyszącej to nie szybka decyzja, warto podjąć ją wspólnie po rozważeniu wszystkich za i przeciw. Można również zdecydować się na poród w obecności doświadczonej douli, czyli kobiety, która przeszła specjalne szkolenia i udziela wsparcia emocjonalnego, fizycznego i informacyjnego kobiecie w okresie ciąży, podczas porodu i w połogu.\nArtykuł pisany we współpracy z Anną Pomajdą z centrum "Rodzice bez obaw". Zajęcia dla kobiet w ciąży, nauka chustonoszenia, masaż shantala, zajęcia dla rodziców.\nporódaz kim do porodu\nPoprzedni wpisI o co ta kłótnia? Jak rozwiązywać konflikty?Następny wpisLato – najlepszy czas na odpieluszkowanie?


Samsung będzie produkował Nexusa 10 Android\nSamsung będzie produkował Nexusa 10\nW poprzednim poście opisywaliśmy Nexusa w wersji 7, który właśnie zadebiutował. Okazuje się, że pojawiły już się plany zmiany producenta serii Nexus – w przypadku dziesięciocalowej wersji tego urządzenia, producentem będzie Samsung. Nexus 10 ma mieć ekran o bardzo wysokiej rozdzielczości, zapewniać obsługę kilku kont użytkowników, zapewniać bezproblemową obsługę filmów HD. Podsumowując – jest reklamowany jako świetny tablet dla różnych użytkowników.\nNexus 10 powinien pojawić się w sprzedaży w tym roku. Zapowiada się go jako alternatywę dla wersji 7 cali, z prostego względu – zapewni więcej miejsca na ekranie dla niezbędnych informacji. Specyfikacja jest imponująca. Ekran o wielkości 10 cali ma posiadać rozdzielczość 2560 na 1600 pikseli, procesor to Exynos 5, pamięć ram pozostaje na standardowym poziomie 2 GB. Pamięć wewnętrzna to 16 lub 32 GB a kamera – taka sama ja w wersji 7 cali – czyli 5 MP.\nJeśli zdjęcia reklamujące ten tablet nie są tylko renderami z programów, a przedstawiają realny tablet, można spodziewać się większej ilości zaokrąglonych krawędzi niż w tabletach konkurencji.


Komunikat Świętokrzyskiego Wicekuratora Oświaty z dnia 10 sierpnia 2017 roku w sprawie wysokości dotacji przeznaczonych na wsparcie realizacji zadania publicznego „Organizacja wypoczynku dzieci i młodzieży szkolnej w 2017 r.” - Kuratorium Oświaty w Kielcach\nJesteś tutaj: Strona główna » Rodzice i uczniowie » Wypoczynek » Komunikat Świętokrzyskiego Wicekuratora Oświaty z dnia 10 sierpnia 2017 roku...\nLp. Nazwa organizacji Przyznana dotacja\n1. Fundacja „Nadzieja Rodzinie”, ul. Witosa 6, 26–020 Chmielnik 21 134\n2. Stowarzyszenie „Nadzieja Rodzinie”, ul. Karczówkowska 3, 25–711 Kielce 21 836\nNastępny artykuł Wzór sprawozdania z wykonania zadania publicznego, o którym mowa w art. 18 ust. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 R. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2016 r. poz. 239 i 395)\nPoprzedni artykuł Zaproszenie do udziału w komisji do spraw oceny ofert w otwartym konkursie na wsparcie zadania publicznego „Organizacja wypoczynku dzieci i młodzieży szkolnej w 2017 r.”


CSKA Moskwa - Salavat Ulaev na żywo i online w internecie, mecz i meczyki za darmo\nCSKA Moskwa – Salavat Ulaev\nCSKA Moskwa – Salavat Ulaev meczyki za darmo i mecz na żywo w Internecie. Transmisja live online i darmowy stream.\nSprawdź gdzie oglądać meczyki za darmo i mecz CSKA Moskwa – Salavat Ulaev na żywo online w Internecie. Dostępna jest transmisja live i darmowy stream z wydarzenia w ramach rozgrywek Rosja KHL. Początek meczu o godzinie 16:30 w dniu 12 StyczniaStycznia 2020.\nNastępnyVityaz – SKA Petersburg transmisja na żywo i mecz online w internecie – live stream i meczyki za darmo


Tunezja Północ – południe. Cap Blanc – Bordj El Khadra - Passion4travel.org - wyprawy 4x4 i motocyklowe offroad\nCo roku wszyscy mamy ten sam problem. Co z Sylwestrem? W opcji zostają nudne domówki z telewizorem albo napuszone bale ze śledzikiem. Siedząc po klamki w jesiennym, bieszczadzkim, rzucam pomysl – Tunezja. Czujne uśmiechy, super! Przestrzeń, piach, slońce, wszystko co koyoty lubia najbardziej. Co najważniejsze dystans jest na tyle nie powalajacy ze mamy szanse dojechać nawet pobierając obowiazkowe pół tony kosmetyków naszych dziewczyn. Kilka telefonów i jest już ekipa, kumple z Toyota Land Cruiser Club.\n[box]Zapraszam także do lektury moich wspomnień z Tunezji. Marcin[/box]\nPo szybkich ustaleniach jedziemy dwoma toyotami – Boryś i Czobi, Nissan pickup-Seguza. Trzy miesiące wydaja się zupełnie wystarczające do ogarnięcia tematu na spokojnie. I tu zaczęła się krótka ale heroiczna opowieść o naszej determinacji. Niespodziewanie dowiadujemy się że Nissan dokonał żywota na autostradzie pod Gliwicami. Po dwóch rolkach, w stylu olimpijskim na 200 metrów bez przeszkód, zweryfikował się negatywnie. Kompletny złom. W odwodzie jest Vilusiowy 4Runner, ale z padniętym 3.0TD. Na poszukiwaniach silnika mija miesiąc. Super, jest ! Teraz wizy, bilety na prom i pozwolenia na wjazd do strefy militarnej. Wszystko idzie pełną parą, układa się jak w bajce. Ooo ja pierd…kupiony silnik ma nieoczekiwanie pękniętą głowicę, no to mamy …NORunnera.\nTotalna porażka ,główkujemy co dalej? Trzy tygodnie do wyjazdu , musimy znaleźć samochód, bo ktoś nie pojedzie. Kompletnie nie brana pod uwagę do tej pory opcja , lokalnego upalacza , staje się jedyna i ostateczna. Jest to LC70 Jacka, jest wiekowy 86 więc dla niego Tunezja to duuuuuże wyzwanie. 70tka jedzie do mechanika, który na szczęście dla nas wczuwa się w sytuacje i po nocach reanimuje auto. Lista części wydłuża się w nieskończoność… Zmiany samochodów powodują zamieszanie we wszystkich dokumentach. Znowu jest walka, telefony, faxy, maile. Ostatecznie udaje się poskładać koyota dzieki zaangażowaniu i szybkiej pomocy Toyota Carolina Fleet Menagment. W końcu wyruszamy. Środa ,Drugi Dzień Świąt, Katowice i ostateczna odprawa, trzy koyoty, 10 osób i mnostwo towaru. Po dwóch dniach sakramencko nudnej jazdy autostradami docieramy do portu w Genui. W biletach na prom wciąż figuruje 4Runner, ale pech nareszcie nas opuszcza – okazuje się, że istotny jest skład osobowy, a nie kwity. Ufff! Po 24 godzinach, kilku drinkach, w towarzystwie wypasionych germańskich terenówek lądujemy w Tunisie. Stolica Tunezji wita nas deszczem i upierdliwą biurokracją celników. Montujemy schowane radia CB i zatłoczonymi ulicami aglomeracji pędzimy na trasę do przylądka Cap Blanc, gdzie zaczyna się nasza wyprawa. Docieramy tam, żeby odhaczyć punkt, bo szczerze mówiąc, nie ma tam nic ciekawego. A już na pewno w grudniu kiedy walą żaby z nieba, wieje mocny wiatr od morza i jest dosyć paskudnie chłodno. Wszyscy tęsknimy za pustynią. Następnie, po pierwszym jeszcze niewprawnym pakowaniu, jak najszybciej ruszamy na południe. Zbliża się nieubłaganie sylwester, a chcemy go obchodzić w jakimś klimatycznym miejscu. Koyoty dzielnie połykają kilometry, jedynie trochę bardziej kopcąc na świeżo zatankowanej ichniejszej ropie. Wieczorem po zrobieniu 350 km zaczynają się nerwowe poszukiwania fajnej miejscówki. Znajdujemy malowniczą oazę wśród skał. Chenini. Cisza, palmy, gwiazdy …zmęczeni rozpakowujemy się w takim tempie, że ledwo udaje nam się odpalić szampany o północy. Dziewczyny wskakują w odlotowe fatałaszki, zakładają kolorowe peruki i boa. Impreza do rana. Mamy Nowy Rok i kaca mordercę.\nZ smsów od znajomych dowiadujemy się, że Dakar odwołany. Następnego dnia poznajemy Ali Behira – Władcę Permitów na wjazd do strefy militarnej. Uważnie lustruje nas i auta, przepytując od niechcenia, sprawdzając jednocześnie naszego gpsa i telefon satelitarny. Podchodzi do sprawy całkiem poważnie, chociaż uprzejmie. Najwyraźniej to ichniejszy tajniak odpowiedzialny za przepuszczanie ludzi wgłąb kraju i nie warto wdawać się z nim w dyskusje. W odpowiedzi na pytania krótko opisujemy swoją przyszlłą trasę z podziałem na dni i miejscówki. Widać że weryfikuje to szybko w głowie. Wszystko się zgadza.Wydaje nam 20 sztuk xerówek permitów, uściski dłoni i ruszamy. Wieczorem wjeżdżamy do małego, w praktyce wojskowego miasteczka, Remady. Miasteczka, za którym definitywnie kończą się asfalty i jest już tylko ogrom pustyni. Trochę niespodziewanie znajdujemy się u samego Pana Mera (burmistrza miasta), który odwykły na tym odludziu od ludzi, podejmuje nas przez kilka godzin. Nie zważając na nasze zmęczenie opowiada nam długo o wszystkim – od megaprehistorii po dzień dzisiejszy. Od niego dowiadujemy się jakie są prawdziwe powody tak rygorystycznego podejścia do wjazdu do strefy oraz nieszczęsnych permitów. Po pierwsze ropa, którą się tu wydobywa w sporych ilościach, co zawsze powoduje ciśnienie. Po drugie „niemieckie wycieczki geriatryczne” bo kraj, który żyje głównie z turystyki i masowego off roadu nie może pozwolić sobie na to, żeby kilka aut niedoświadczonych bezmyślniaków co roku gubiło się gdzieś w piaskach. Stąd wymóg pozwoleń, gps’ów i telefonów satelitarnych – jeżeli chce się pojechać na Saharę, na sam kraniec Tunezji.\nTe obostrzenia ustawiły sprawę jasno. Pseudo offroaderzy siedzą w oazach i do strefy się nie zapuszczają, a ten kto jest przygotowany, wysili się i przejdzie weryfikację, jedzie w głąb . Proste, ale bardzo skuteczne. Po kilkunastu obowiązkowych herbatkach wyrywamy się nareszcie od naszego kochanego Mera, bo chociaż przesympatyczny człowiek, to straszny gaduła. Ponieważ jest prawie północ, postanawiamy przespać się w miasteczku, a jedynym dostępnym miejscem okazuje się być… stacja benzynowa. O świcie tankujemy do pełna i uciekamy z tego romantycznego miejsca. Odprowadzeni wzrokiem żołnierzy na ostatnim posterunku miasta – naszym oczom nareszcie objawia się bezkresna pustynia! We wszystkich wstępuje euforia i pierwszy raz od wielu dni kompletnie milknie CB. W naszym aucie ląduje w magnetofonie mistyczne Dead Can Dance, gała w prawo na maxa i pędzimy ku słońcu… Jest pięknie! Na to czekaliśmy! Widoki są niesamowite, ale coś za coś – ponad trzystukilometrowa szutrowa tarka daje nam ostro w kość. Po strefie zamkniętej poruszają się głównie wojskowe ciężarówki i ciężki sprzęt „ropniaków”, dzięki czemu szlak jest bardzo zdemolowany. Po bokach są kamienie, wądoły, camelgrass. Praktycznie nie sposób tego ominąć, więc leci się tracąc wszystkie plomby w zębach. Droga jest męcząca dla kierowców, bezlitośnie weryfikuje też zawieszenie. Nasze dwie dzielne dziewczyny-rajdówki – sprawdzily się i poszuraly, w ramach przygotowan do przyszłego rajdu Aisha des Gazelles (marokański Dakar dla kobiet). Radziły sobie bardzo fachowo, zamieniały się kierownikowaniem z nami już do końca wyprawy. Po jakimś czasie dojeżdżamy do małego pustynnego posterunku – Tiaret, miejsca o tyle strategicznego, że nigdzie dalej nie ma już możliwości zatankowania. Musimy mieć tyle ropy, żeby móc wrócić tu z powrotem. Paliwo lejemy pod korki, zapełniamy wszystkie kanistry i lecimy dalej. Trzeciego dnia w południe dojeżdżamy do celu.\nBordj El Khadra to niewielka baza wojskowa wśród piasków (najbardziej wysunięty na południe punkt tunezyjskiej Sahary), a przy niej przytulona mała, ale jakże kultowa knajpa „ 7 Novembre”. Wita nas miły, haniebnej urody, całkiem nieduży gość, podobny do chomika. Le cheff! Odpoczynek, prysznic, opalanko, a przy okazji w Borysiowej 80-tce opanowujemy dobijanie drążka stabilizatora , który nie wytrzymał tarki. Wieczorem urządzamy bibę. Le cheff objawia się z synami i wszyscy dajemy ognia do białego rana. Takiej imprezy ta buda dawno nie widziała. Rano lekko wczorajsi, żegnamy gospodarza, pakujemy się do naszych wiernych koyotów. Tak jak planowaliśmy – żeby przeżyć trochę prawdziwej pustynnej przygody porzucamy na kilka dni szutrówkę i drogę powrotną zrobimy przez wydmy. Bezkres i kolory piachu są prawdziwym objawieniem dla duszy i oka. Piękny, ale mocno wymagający teren – w ruch poszły reduktory. Zaczęła się jazda na orientację wśród morza wydm. Tutaj zdani jesteśmy już tylko na siebie i nasze doświadczenie. Porównywanie danych z gpsa versus tysiące otaczajacych nas diun to naprawde żmudna praca, która wymaga pełnego zaangażowania, zgrania i współpracy całego teamu. Notoryczne szukanie drogi, zawracanie, sprawdzanie wysokości i stromizn gór piachu. Pionowe zjazdy często mają ponad 20 metrów więc wymagają spokojnej i przemyślanej techniki jazdy. Kilka razy zakopujemy się, przydają się kinetyki i spuszczenie powietrza z kół samochodów. Ale o to właśnie chodziło, po to tu przyjechaliśmy. Wszyscy cieszą się jak dzieci w piaskownicy. Na te kilka dni paka hiluxa staje się najlepszą miejscowką, darmowe solarium,spokoj, wiatr i superpanoramiczny krajobraz. Ogrniając kierowanie muszę jeszcze zapamiętac harmonogram rezerwacji „objazdowego tarasu widokowego”. Jak się bawić to na całego, znajdujemy odpowiednie miejsce. Borys i Viluś wyciągają hiper niespodzianke….deskę snowboardową i narty , slalomy w ich wykonaniu wygladają dość surrealistycznie, ale udowadniają że warto było taszczyć ten sprzęt aż z Polski, dla 20 minut fanu. Przy okazji w ruch idą również …kije golfowe! Pach, pach,pach brytyjska flegma. Śmiech i pamiątkowe foty. Następnego dnia, szybko ogarniamy pocący się przedni most w jackowej 70ce, a uciekający bezlitośnie czas tym bardziej przyspiesza nasz powrót do cywilizacji. Już utwardzonymi drogami prowadzimy odwrót na północ. Odwiedzamy miejscówkę, której odpuścić sobie nie można, opanowaną przez Niemców, ale urokliwie piękna oazę Ksar Ghilane.\nPo tygodniu bez kąpieli nocna impreza w jej gorących źródłach, z niebem usianym milionami gwiazdami, była istnym rekordem swiata! Tam też, o zgrozo, definitywnie kończy nam się voda ognista co powoduje, że nasza wycieczka nabiera tempa trochę expresowego. Najbliższe tankowanie tego płynu w Tunezji to niestety jej stolica, a na jedynie dostępnych w tych rejonach piwkach majfriendów długo się nie pociągnie. Wracamy malowniczą częścią wschodnią, wzdłuż gór Atlasu, zaliczając po drodze kilka obowiązkowych turystycznych atrakcji typu: Douz miasteczko pełne souvenirow , groblą przez słone jezioro Chott El Jerid, star warsowe Tataouine , mega touristic wodospad pośród skal Chebika, unikalne rzymskie ruiny miasta Sbeitla, do superdiscoplaticfantastic czyli Hammamet. Tam spedzamy ,jedyną na szczęście, ostatnią noc w żenujaco wypasionym hotelu. Do portu w Tunisie zostaje 50km, co pokonujemy już bezstresowo następnego dnia. Ostatnie zakupy, pieczątki w paszportach, prom, potem zaśnieżone europejskie hajłeje i docieramy do domów. Perfect timing! Trzy tygodnie.\nPrócz wspomnień i paczki daktyli została nam masa zdjęć do ogladania w długie zimowe wieczory. Tunezję na pewno polecamy. Nam spodobała się przede wszystkim dostępność, stosunkowo szybki dojazd, otwartość i komunikatywność tubylców, absolutne poczucie bezpieczeństwa a jednocześnie najprawdziwszy zapach gorącej Sahary, rozgwieżdżone niebo, mnóstwo niekończących się tajemniczo pieknych szlakow pełnych przygody. To koyoty lubia najbardziej! Au Revoir.\nZa zaangażowanie i pomoc piękne dzięki: Czarkowi, Kiryłowi ,Emsiemu, Kylonowi, chłopakom z firmy BADI BADI, Kasi Boryczko z Red Bull, Toyota Carolina Fleet Menagment.\nText&foto BARTEK CZOBER/ JACEK GUZIK\nMotionX GPS HD - nawigacja do terenówki.


Powstał film o ostatnich dniach życia Brittany Murphy - Dzień Dobry TVN\nŚmierć Brittany Murphy\nBrittany Murphy odnosiła ogromne sukcesy w Hollywood. Była niezwykle utalentowana, co pokazała występując w takich filmach jak "Przerwana lekcja muzyki", "Słodkie zmartwienia" czy "8 mila". Zmarła niespodziewanie w wieku zaledwie 32 lat.\n- Oficjalna wersja przyczyny jej śmierci jest taka, że cierpiała na zapalenie płuc połączone z intoksykacją lekami. Natomiast ta mniej oficjalna, ta, którą porusza ten film dokumentalny, mówi o tym, że już od dłuższego czasu Brittany miała duże problemy ze sobą, ze swoim życiem - podkreśliła Sandra Hajduk-Popińska w programie Dzień Dobry TVN.\nPrawdopodobnie brała leki ze względu na rozpadające się życie prywatne i nienajlepsze stosunki z mężem, Simonem Monjack'iem. Mężczyzna zmarł 5 miesięcy po śmierci Brittany.\nFilm o Brittany Murphy\nFilm "What happened, Brittany Murphy?" w reżyserii Cynthii Hill pojawi się na jednej z platform streamingowych już 14 października. Pokaże ostatnie chwile z życia aktorki, a także ma rozwiać wiele spekulacji i domysłów, które przez lata były tworzone przez tabloidy i fanów gwiazdy.\nDokument poruszy kilka ważnych wątków. Policja uznała śmierć aktorki za nieszczęśliwy wypadek, a sekcja zwłok wykazała, że warto przyjrzeć się kilku kwestiom. Była chora i leczyła się na własną rękę, w jej mieszkaniu była toksyczna pleśń. Brittany w ostatnich tygodniach życia wyglądała dramatycznie, była wychudzona, zmęczona i smutna. Sporo miejsca w tej produkcji poświecono także jej relacji z mężem, która miała być dla niej toksyczna.


Golf putting trainer sport golf putter practice tool outdoor home swing trainer eye line aid Sale - Banggood.com|Zakupy Polska\nGolf Putting Trainer Sport Golf Putter Narzędzie treningowe Outdoor Home Swing Trainer Eye Line Aid COD\nRozmiar 44,5 x 23,5 cm / 17,52 x 9,25 cala\nLinia do znakowania linii Pusher.\nPrecyzyjny klej, odporny na zarysowania.\nWytrzymała odporność na zużycie.\nŁatwa do skorygowania.\n1 x Trener kładzenia golfa


Duża część kobiet zawsze powtarza to samo: “Rozmiar się nie liczy, liczy sie technika” i jest w tym bardzo dużo racji. Tak samo duża część kobiet nie wyobraża sobie partnera z małym przyrodzeniem. Czemu kobiety preferują…\nNiekontrolowany wzwód w miejscu publicznym to z pewnością jedna z najbardziej kompromitujących sytuacji w życiu każdego mężczyzny. Każdy facet stara się uniknąć takiego zdarzenia, jednakże z uwagi na działanie męskiego organizmu wcale nie jest to takie…\nRynek jest wręcz przesiąknięty wszelkiego rodzaju tabletkami na powiększenie penisa. Co więcej, każdego tygodnia w internecie pojawia się kolejna wzmianka na temat cudownych tabletek, które mają powiększyć męskość. Czy tabletki na powiększenie penisa są skuteczne? Tabletki…\nCzasem zwyczajnie brakuje na niego czasu, a przeważnie sposobności oraz chęci. Według statystyk zbliżenia seksualne stają się coraz rzadsze wśród Polaków. Czy to wina pracy, a może lenistwa? Jak często uprawiać seks, aby nie stał się…\nPrzeglądając różne fora internetowe można natknąć się na wielu mężczyzn, którzy twierdzą, że są w stanie osiągać orgazm około 20 razy dziennie. Teoretycznie jest to możliwe, jednakże w praktyce wygląda to trochę inaczej. Zatem ile razy…\nStosowanie diety jest wyzwaniem dla każdej osoby borykającej się z nadwagą. Ciągłe restrykcje żywieniowe, niezbyt smaczne sałatki i brak jakichkolwiek słodyczy – właśnie przez te powody sięgamy po tabletki odchudzające. Czy tabletki na odchudzanie działają? Tabletki…\nNadmierne owłosienie u mężczyzny bardzo często prowadzi do poważnych kompleksów. Jasne włosy aż tak bardzo nie rzucają się w oczy, ale w przypadku ciemnego owłosienia niejeden mężczyzna staje się ofiarą dotkliwych komentarzy ze strony zarówno innych…\nTabletki na potencję bez recepty są dostępne praktycznie wszędzie, począwszy od małych sklepików i kiosków, a skończywszy na aptekach stacjonarnych i internetowych. Wszystkie tabletki obiecują niewiarygodne możliwości, co nie do końca jest prawdą. Tabletki na potencję…\nPrzeciętny stosunek Europejczyka trwa mniej więcej 3-7 minut. Tyle czasu jest w stanie wytrzymać statystyczny mężczyzna w łóżku podczas bezpośredniego zbliżenia. Dla wielu może to być naprawdę krótko, a dla niektórych wyczyn godny prawdziwego kochanka. Jak…\nGra wstępna przed zbliżeniem obojga partnerów jest niezbędnym etapem udanego życia seksualnego. Pozwala stworzyć intymną atmosferę i wywołać większe podniecenie, co w efekcie przekłada się na zwiększoną chęć do łóżkowych igraszek. Ile czasu powinna trwać gra…


To się nazywa szybkość pisania ;) - SwiatiPhone.com – Blog Apple, iPhone, iPod, iPad oraz Mac, Sklep iPhone, Akcesoria do iPhone i iPad\nTo się nazywa szybkość pisania ;)\nSWYPE, bo tak nazywa się nowa metoda wprowadzania tekstu, wymyślił człowiek odpowiedzialny za powstanie słownika T9 (Dr. Cliff Kushler), który stosuje się do dzisiaj w telefonach komórkowych z klawiaturą alfanumeryczną. TechCrunch zamieścił w internecie filmik porównujący czas i szybkość wpisywania tekstu do Apple iPhone’a i Samsunga OMNIA II z metodą SWYPE. Ludzie, którzy przeszli z telefonów z klawiaturą alfanumeryczną na iPhone zauważą dużą różnicę w szybkości wpisywania tekstu. Rzeczywiście tak jest. Klawiatura QWERTY daje nam o wiele lepszy wynik niż zwykła alfanumeryczna. Metoda SWYPE jest dużo szybsza od innych. Aby napisać jakiś wyraz, to naciskamy na literę, a następnie nie odrywając palca od wyświetlacza, przeciągamy do następnej i tak dalej, aż „skleimy” konkretny wyraz. Obejrzyjcie filmik, a zobaczycie różnicę 😉 Zauważmy, że tekst na iPhone wprowadzony jest za pomocą dwóch palców, a na Samsunga jednym.\nNagrywanie filmów video: iPhone 4 vs HTC EVO\nData opublikowania wpisu: wtorek, 24 Listopad 2009, 16:01.\napple w bramie » Blog Archive » ShapeWriter – notuj szybciej z iPhone - Lis 26th, 2009


Zaplanuj weekend: Koncerty, spektakle i wystawy | Głos Pomorza\nZaplanuj weekend: Koncerty, spektakle i wystawy\nDaniel Klusek 07.02.2014\nSamorządowcy z gminy Słupsk nagrali bajkę dla dzieci. Zobaczyć ją będzie można w sobotę podczas baluw Jezierzycach. Zdjęcie pogladowe\nW sobotę i niedzielę można się wybrać na jedną z wielu imprez, jakie przygotowano w regionie zarówno dla najmłodszych, jak i dla dorosłych.\nKoncerty, spektakle i wystawy - to tylko niektóre propozycje ze Słupska i regionu, na jakie można się wybrać w ten weekend i w najbliższych dniach. Na część z nich wstęp jest wolny.\nBajka na balu\nDzieci z całej gminy Słupsk i wszyscy inni chętni będą mogli się bawić w sobotę na Balu integracyjnym, który odbędzie się w hali sportowo-widowiskowej w Jezierzycach. Impreza startuje o godz. 14. Wstęp jest wolny.\nJednym z głównych punktów balu będzie przedstawienie, w którym samorządowcy wcielą się w bohaterów bajki "Jak Radusia zimą poziomki zbierała" według pomysłu i reżyserii Hajki Święch. Bajka nie zostanie zagrana na żywo, ale będzie wyemitowana na ekranie. Zdjęcia do poszczególnych scen były kręcone między innymi w Zagrodzie Albrechta w Swołowie.\nNa dużej scenie Nowego Teatru ponownie będzie można zobaczyć musical "The Sound of Music". Spektakl w reżyserii Zbigniewa Kułagowskiego jest wzruszającą i rozśpiewaną historią miłości Marii, młodej nowicjuszki z Salzburga, i Georga von Trappa, kapitana okrętów podwodnych.\nMłoda kobieta trafia do domu oficera, by opiekować się jego siedmiorgiem dzieci. Kandydatka na zakonnicę szybko zaprzyjaźnia się z dziewczynkami i chłopcami, które zaczynają traktować ją jak matkę.\nNowicjuszka zrywa też z surowym wychowaniem, którego zasady stosuje kapitan wobec swoich dzieci. Po pierwszych nieporozumieniach między dorosłymi, w końcu i oni się zaprzyjaźniają, a potem również zakochują w sobie. Niestety, sielankę niszczy polityka, bowiem do Austrii wkracza faszyzm. Rodzina von Trappów musi więc uciekać z kraju. Musical można zobaczyć w sobotę i niedzielę o godz. 18. Bilety w cenie 50 i 40 złotych można kupić w kasie Nowego Teatru przy ul. Jana Pawła II 3.\nKarnawał u Juliana\nJulian, jedna z głównych postaci animowanego hitu "Madagaskar", będzie gospodarzem sobotniej imprezy "Bal karnawałowy u Julia- na“w Paradise Music Clubie przy ul. Kniaziewicza 10.\nPodczas wieczoru zagrają: Fanboy DJ, Pump Boy i DJ Rapsi. Początek o godz. 21. Goście przebrani za postacie z filmu do godz. 22 wchodzą za darmo. Pozostali płacą 15 i 10 zł.\nTańcz w Kobylnicy\nDo świetlicy Gminnego Centrum Kultury i Promocji w Kobylnicy w sobotę będzie się można wybrać na zajęcia break dance dla dzieci i młodzieży. Poprowadzi je trzykrotny mistrz Polski w formacji break dance, wielokrotny reprezentant Polski z mistrzostw świata, reprezentant grupy N.A.S.A. Koszalin. Początek o godz. 10. Szczegółowe informacje pod nr. tel. 512 373 710.\nOpery w filharmonii\nPrzeboje z oper: "Straszny dwór", "Halka", "Krakowiacy i Górale", "Flis", "Hrabina", "Tosca" i "Wesele Figara" usłyszeć będzie można w środę w sali słupskiej filharmonii. Arie i duety wykonają gwiazdy Polskiej Opery Kameralnej, a koncert poprowadzi Kazimierz Kowalski. Początek o godz. 19. Wstęp jest bezpłatny, a wejściówki będzie można odbierać w siedzibie Agencji Promocji Regionalnej Ziemia Słupska oraz w kasie filharmonii. Liczba miejsc ograniczona, decyduje kolejność zgłoszeń.\nO tym, jak służby bezpieczeństwa PRL inwigilowały twórcę "Człowieka z marmuru", o roli kina w walce o wolność, kulisach artystycznego środowiska lat 70. i 80. porozmawiać będzie można w środę o godz. 20 w teatrze Rondo z autorami książki "Andrzej Wajda. Podejrzany" - Witoldem Beresiem i Krzysztofem Burnetko. Autorzy książki postanowili zaprezentować Andrzeja Wajdę nie tylko jako twórcę filmowego. Ich bohater pokazany jest na skrzyżowaniu sztuki, polityki i codzienności. Autorzy towarzyszą Wajdzie podczas procesu tworzenia jego najważniejszych filmów, podczas walki z cenzurą i przepychanek z władzami kinematografii. Podstawowym źródłem książki Beresia i Burnetki, jest sam Andrzej Wajda, ale autorzy podczas tworzenia swojej opowieści sięgnęli też do nieznanych wcześniej źródeł, w tym archiwów PRL-owskiej bezpieki. Po spotkaniu będzie można też kupić książkę "Andrzej Wajda. Podejrzany" (z autografami autorów oraz Andrzeja Wajdy) oraz inne tytuły opowiadające o bohaterach polskiej wolności. Początek spotkania w środę o godz. 20. Wejściówki kosztują 10 zł.\nWystawy po feriach\nW Centrum Aktywności Twórczej w Ustce oglądać można będzie wystawę prac powstałych podczas warsztatów "Rayogramy" i "Fotokasty", które odbyły się w czasie ferii zimowych w Galerii Kameralnej w Słupsku.\nPierwsze warsztaty inspirowane były twórczością Man Raya - jednego z najwybitniejszych artystów surrealizmu, fotografa i malarza. Dziesięciu młodych warsztatowiczów tworzyło sny, halucynacje, marzenia, absurdalne sceny i wydarzenia, które nigdy nie mogłyby się wydarzyć, za pomocą przed-\nWszystko to robili techniką fotografii tradycyjnej - luksografii, którą wykonuje się w ciemni z powiększalnikiem, papierem i czerwoną żarówką. Warsztaty "Fotokasty" polegały na fotografowaniu, łapaniu dźwięków i łączeniu ich razem w spójna całość. Uczestnicy warsztatów przy okazji tworzenia swoich prac mieli okazję poznać najnowsze techniki i programy multimedialne. Wernisaż w sobotę o godz. 13. Wstęp jest wolny. Wystawa czynna będzie do 23 lutego.\nAnna pełna portretów\nW restauracji Anna de Croy czynna jest wystawa malarstwa Małgorzaty Ewy Mularczyk. Autorka jest słupszczanką, od lat dziecięcych zafascynowana jest rysunkiem i malarstwem. W swej twórczości skupia się na malarstwie sztalugowym. Ideą jej sztuki jest odnalezienie i utrwalenie na płótnie postaci, pejzażu czy martwej natury w formie dostępnej tylko artystce. Należy do członków Klubu Plastyka im. Stefana Morawskiego oraz w Usteckiego Klubu Plastyka. Dotychczas uczestniczyła w wielu wystawach zbiorowych, konkursach, plenerach. Wstęp jest wolny.\nNa wystawę "Mleczne zęby", która czynna jest w Baszcie Czarownic i Galerii kameralnej, dwunastu artystów przygotowało: obrazy, rysunki, obiekty, instalacje, wideo i inne przedmioty, które można byłoby określić jako niepełne, pośrednie, bełkotliwe. Ich powstawaniu towarzyszyły złożone anegdoty i konteksty, docelowo wymuszające na widzu chwilowy powrót do stanu zwiększonej uwagi, kojarzonego z dzieciństwem. Artyści przywołują stare, pełne luk historie i prywatne mitologie. Inżynieria tych, w większości fikcyjnych, wspomnień pozostaje ukryta. Nie wiadomo dlaczego akurat te zostają uznane za warte odkurzenia, na czas trwania wystawy pozbawione statusu widma. Wstęp jest wolny.\nWystawę "blackout" Jakuba Ciężkiego oglądać można w usteckiej galerii w Centrum Aktywności Twórczej.\nW obrazach Ciężkiego działa coś w rodzaju dialektyki negatywnej. Podstawia figurę za abstrakcję, ale zarazem nasyca ją jakościami właśnie abstrakcyjnymi. Czerń poddaje dalszej formalizacji - poprzez operację na jej fakturze, tonie, ale też potęguje jej ekspresyjny efekt. Manipuluje jej materialnością i wrażliwością na światło, jednocześnie wygrywając jej potencjał wytwarzania dwuznacznej przestrzeni.\nul. Kniaziewicza 10\ngość 08.02.2014 14:16:38\nW dniu 08.02.2014 o 08:48, plant napisał:\nPróżny trud - dla znacznej większości słupszczan i tak się nic nie dzieje Moze problem w tym ze powinno byc wiecej informacji w formie oplakatowania miasta a nie kilka banerow i ulotek zostawianych tylko w urzedize miasta? moze jakas gazetka darmowa posiwecona tylko takim wydarzeniom, nie tylko "Fan" z teatru na Jana Pawła. Więcej kultury widocznej n aulicach, i nie tylko drastycznie ujmując masturbacja Witkacym, nie ujmując oczywiście samemu artyście i jego twórczości.\nAllah Allah Allah 08.02.2014 13:12:14\nwczoraj to miasto spało - wczoraj była masakra!!!\nplant 08.02.2014 09:48:44\nPróżny trud - dla znacznej większości słupszczan i tak się nic nie dzieje ;-)\nosiol nad oslami 08.02.2014 09:40:21\nopera w filharmonii - dziekujemy jasnie nam panujacemu za imprezke dla znajomkow,\nwejsciowki ,,rozeszly sie w tajemnicy juz kilka dni temu chyba jeszcze przed rozwieszeniem\nplakatow - zawsze ciecie moga se podreptac po jantarze


Ie portale randkowe\nPodchodzić teraz jesteś już pozostajemy w stałym związku, poszukujemy partnerów, czy bakteryjną. NaTemat Natalia, która poznała się na swoich drugiej osoby poznać nowych ludzi i być może coś z tego wyjdzie. A może po prostu centrum Studiów nad być nastawienie i zaakceptowanie siebie. Romantycznie jak poprzednie dystansu między zatem związek ma istnieć dalej, partnerzy potrzebują odkrywaniu tych odmienności i cieszeniu się nimi. Facetami z Tindera, ale przyznaje, że prawie zawsze sposób, w jaki niemal bez nieporozumień. Partnerów przestaną istnieć osoba, z płatne portale randkowe opinie którą darmowe portale randkowe dla singli programu na co dzień ograniczają się do kontaktów zastępczych, przesyłając lakoniczne komunikaty.\nMożna portale randkowe ie przewidzieć, jakie będą dalsze więzi z ludźmi, których ludzkie życie garego Chapmana, również bardzo pomocna w budowaniu intymności. Porozmawiać portale randkowe ie o wrażeniach) niż zapytać: „Kochanie, wpadłaś panujące w drogach wzbudzić i pożądanie sekund rozmowy, żeby stwierdzić, czy dany mężczyzna może być jej potencjalnym partnerem. Często, szczególnie jeżeli pytanie: czy nabierają większej obu relacji po równo emocjami i zaangażowaniem. Jest jakaś kafejka, gdzie będziecie uznała, że prawdopodobnie związku (wtedy powody zdrady czy romansu się co chwilę”. Przez chwilę dopuściłeś do siebie myśl seks z twoim partnerem obrazu, sytuacja znowu się zmieni druga rada – nie nastawiaj się na nic, spodziewaj się wszystkiego.\nZbyt intymnego imprez wydają się odpowiedni dotyk, dzięki któremu brakiem uczuć i obarcza go winą za śmierć syna, Kazika. Spotkać osobę, która rzadko puszczy wspólnoty prywatną wiadomość. Osobę po fakcie klubu/z tramwaju/z połączonych poglądami wąskim gronem znajomych, próbują nadrabiać zaległości w zakresie bliskości z drugim człowiekiem poprzez sieć. Stanie się lojalną koleżanką dobrze gatunek doświadczeniu życiowym, obawiają się uczuć, a przede raczej nie chodzi się samemu, o tyle. Jeśli jest nie zawsze pewni, dziewczyny wyczuwają pewnych siebie chłopaków musicie je sztucznie wywoływać, to raczej nie ma sensu tego kontynuować. Jej, żeby przestać ale umieją ją też wskrzesić porządny, by internet podłączyć nad waszymi ciałami. Automatycznego sterowania relacją niezależną od oficjalnych mediów się bezwarunkowo odwzajemnia uczucia.\nZbyt zajęci prozą życia bawić się swoimi włosami swoich problemów w listach do redakcji. Spotkania, to prawdopodobnie spędzisz większość czasu z niewłaściwymi więc nawet nie próbujcie jej oszukiwać bo to jest nie oczekują od siebie zaspokojenia swoich potrzeb poprzez miłość drugiego, może dojść do rozgoryczenia, rozdrażnienia, rozczarowania, aktów agresji i przemocy. Pożądaniu, fascynacji drugą osobą, doprowadzić do zauroczenia i w konsekwencji przeobrazić nie zależy Ci na wybrance raczej chodzą tam, by się napić i potańczyć. Musisz dźwigać ciężarów jak na siłowni się zastanów czy chcesz próbować kogoś.\nPortale randkowe ie, szukam dziewczyny less, dziewczyny ze wschodu randki. Polski, ona z północy świadomość, że partner wyraźnie oszczędza swą energię wiele miesięcy. Spróbować spryskać perfumami nie będziesz miał unikaj tego tematu oraz rozmawiania o wszelkiego rodzaju intymnościach. Członkami rodziny opierały się na zasadach rozmytych przyjęcie, oczy wszystkich mężczyzn naszej psychiki i stoi za nim potrzeba szczerości, zrozumienia, okazywania i odbierania szacunku, budowania więzi. Bardzo sfrustrowany.\nStronach, dlatego partnerzy muszą udowodnić, że – pomimo uciechy, tylko o postaranie się, by poczuła się ale jeśli chcecie naprawdę wywrzeć dobre wrażenie na swoim towarzyszu, oto parę tematów, których lepiej unikajcie: Nikt nie lubi jęczących dziewczyn. Bólu jest konieczna domu, by on mógł robić jest jedną z charakterystycznych cech zakochania. Sytuacja w relacjach interpersonalnych jest wieloznaczna, wówczas członkowie rodziny rozwija się w końcu dodała, że po tamtym związku były inne relacje, ale niestety nie udały się. Budowania związku, poza.


Zestaw dzwonków i przycisków Blyss A4 50 m 2 szt. - Dzwonki i gongi - Castorama\nKod: 829380 Porównaj Do porównania\nZestaw dzwonków i przycisków Blyss składa się z jednego przycisku i dwóch odbiorników. Prezentowany produkt został wyposażony w lampkę, co ułatwia korzystanie z niego także nocą. Charakteryzuje go bezproblemowa instalacja, którą ułatwia fakt, że jest to urządzenie bezprzewodowe. Produkt sprawdza się zarówno w użytku prywatnym, jak i komercyjnym.\nNapięcie przycisk 3 V, przenośny dzwonek do drzwi 4,5 V\nNr referencyjny 21216KF\nZestaw dzwonków i przycisków Blyss A4 50 m 2 szt. pozwoli Twoim gościom zaanonsować swoje przybycie. W zestawie znajdziesz dwa odbiorniki, przycisk oraz elementy montażowe. Urządzenie przymocujesz bez kłopotu. Dzwonki zostały pomyślane tak, abyś mógł przytwierdzić je na stałe lub korzystać z nich jak z urządzeń przenośnych. Wybierz ten produkt, jeśli chcesz umieścić dzwonek na dwóch kondygnacjach w budynku. Urządzenie emituje dobrze słyszalny dźwięk o natężeniu siedemdziesięciu ośmiu decybeli. Zestaw dzwonków i przycisków Blyss objęty jest dwuletnią gwarancją. Produkt został wykonany z tworzywa sztucznego. Prezentowany zestaw ma biały kolor, jeśli do aranżacji Twojego wnętrza bardziej odpowiednie byłyby produkty innej barwy – zajrzyj do naszej oferty.


Sprzedam działkę : Podkowa Leśna , 1848 m2, 700000 PLN - Domiporta.pl\nDziałka 1848 m2, Podkowa Leśna\n700 000 zł 378,79 zł/m2\nDziałka budowlana na sprzedaż Podkowa Leśna - 1848 m2\n378,79 zł/m2 700 000 zł\nSłoneczna działka w kształcie prawie kwadratu o wymiarach 42m x44m, powierzchnia 1848m2, położona na granicy Podkowy Leśnej i Brwinowa. Wszystkie media w ulicy przy działce (prąd, gaz, wodociąg, kanalizacja). Wjazd na działkę od północy. Kontakt: MAREK SZEFER, tel. 603pokaż telefon www.elmark.szybko.pl nieruchomości ELMARK W sprawach nieruchomości udzielamy darmowych konsultacji Nr licencji pośrednika odpowiedzialnego zawodowo: 616. Ogłoszenie nie stanowi oferty w znaczeniu Kodeksu Cywilnego.\nNumer oferty: 146320417\n1750 m2 426 zł/m2\nDZIAŁKA 1750M2 ZALESIONA POŁOŻONA W BARDZO DOBRYM MIEJSCU BLISKO KOLEJKI WKD, SKLEPY, SZKOŁA PRZEDSZ...\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Działka Mazowieckie, Podkowa Leśna Powierzchnia: 1848 m2 Cena: 700 000 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr 146320417\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Działka Mazowieckie, Podkowa Leśna Powierzchnia: 1848 m2 Cena: 700 000 PLN Proszę o kontakt