Dobra wola i współpraca jak z czarodziejskiej różdżki | Exprofesso\nDobra wola i współpraca jak z czarodziejskiej różdżki\n27.07.2015 • Kategoria: Wiedza\n– z Adamem „Goldbergiem” Madejem, koordynatorem projektów w Exprofesso, realizatorem ponad 20 edycji gry „Maszyna Goldberga”, rozmawia Maja Dobkowska.\nZacznijmy od początku. Kim właściwie był Goldberg? Opowiedz coś o inspiracji, z której wyrósł ten program.\nO Rube Goldbergu, twórcy idei maszyn, który użyczył nazwiska naszej grze, można powiedzieć, że był człowiekiem wszechstronnym. Jego inżynierskie wykształcenie w połączeniu z zainteresowaniem rysunkiem, rzeźbą i literaturą doprowadziły do powstania książki „Niesamowite Maszyny Rube Goldberga”. W tej małej książeczce Goldberg zebrał 30 ilustracji własnego autorstwa przedstawiających niezwykle skomplikowane maszyny, które po uruchomieniu długiego mechanizmu działającego na zasadzie domina, wykonują na końcu bardzo prostą czynność. Sęk w tym, że były one zbudowane ze sprzętów gospodarstwa domowego, takich zwykłych rzeczy, który każdy ma w domu. W ten sposób rysownik i wynalazca kpił sobie z gadżetomanii XX-wiecznej Ameryki i skłonności ludzi do wkładania maksymalnej energii w osiąganie minimalnych efektów. Choć sam Goldberg nigdy osobiście nie zbudował żadnej maszyny, idea opatrzona jego nazwiskiem szybko obiegła świat i do dzisiaj jest szeroko wykorzystywana w filmach, grach komputerowych, reklamach telewizyjnych, a także … w teambuildingu!\nOstatnio nawet dość często. Ile razy odpalałeś już Maszynę?\nPrzez ostatnie 2,5 roku, od kiedy mamy ten program w naszej ofercie, miałem przyjemność oglądać około 20 maszyn zbudowanych przez różne grupy.\nI co, nie nudzi Ci się to?\nNo co Ty! Absolutnie nie! Każda z nich jest zupełnie inna, a im więcej ich widzę, jestem pod coraz większym wrażeniem; zaskakują mnie nowe rozwiązania i pomysły.\nW dużej mierze wpływa na to różnorodność grup budujących maszyny – inaczej do tematu podchodzą informatycy, inżynierowie , inaczej księgowi. W odmienny sposób działają kobiety i mężczyźni. Nie bez znaczenia jest też wielkość grupy – widziałem zarówno maszyny budowane przez zaledwie 15 osób, jak i takie, w których tworzeniu uczestniczyło ponad 100 osób.\nCzy są jednak pewne podobieństwa? Czy na podstawie tych wielu obserwacji mógłbyś wyciągnąć jakieś ogólne wnioski na temat zespołów w działaniu?\nPewnie, że finałowe efekty różnią się od siebie i do samego końca są trudne do przewidzenia. Ale jednak poszczególne grupy przechodzą przez te same etapy procesu. Gdy z początkowej bezradności wyłoni się pierwsza koncepcja, wszyscy z zapałem ruszają do jej realizacji. Później przychodzą pierwsze kryzysy, kiedy coś nie działa. W końcu, po wielu poprawkach, powstaje mniej lub bardziej niezawodna maszyna i wszyscy się trochę rozluźniają – przychodzi pora na dekoracje i ozdoby. Jeśli miałbym wymienić jedną rzecz, która łączy wszystkie realizacje to fakt, że na koniec te maszyny działają. I niedowierzanie, które temu towarzyszy.\nJaka jest Twoja przy tym rola, ale też rola Twojego zespołu?\nWłaściwie to żadna – to uczestnicy budują maszynę (śmiech). My przywozimy materiały i narzędzia a potem staramy się zachęcać uczestników do rozpoczęcia budowy. Na samym początku często następuje moment konsternacji – grupy stoją w pustych sektorach pośród losowych przedmiotów przyniesionych z magazynu i spoglądają bezradnie na siebie nawzajem. Potem ktoś coś postawi, zwiąże dwie rzeczy razem i dalej jakoś idzie. Do komentarzy w stylu „na początku nie wierzyliśmy, że cokolwiek z tego będzie” przyzwyczaiłem się już dawno.\nCo Twoim zdaniem ten program daje ludziom?\nFenomen „Maszyny Goldberga” polega na tym, że uczestnicy pracują podzieleni na niezależne zespoły, ale jednocześnie mają jasno określony wspólny cel. Taka konstrukcja gry sprawia, że zjednoczenie wokół wspólnego celu bierze na koniec górę nad potrzebą rywalizacji, która pojawia się wszędzie tam, gdzie dzielimy ludzi na mniejsze grupy. Gdybyśmy widzieli w funkcjonowaniu naszych organizacji wspólny cel tak wyraźnie, jak dzieje się to w „Maszynie Goldberga”, dobra wola i współpraca pomiędzy zespołami i działami firmy pojawiłaby się jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki. To chyba największa mądrość płynąca z takiego doświadczenia.\nA tak szczerze, na koniec: czy to jest dla każdego? Czy miewasz takich uczestników, których to nie wciąga, nie bawi? Bez ściemniania.\nCzy „Maszyna Goldberga” jest dla wszystkich? Tak! Czy obserwuję takich, których to nie bawi? Ponownie: Tak! Za atrakcyjność i wciągający charakter gry mogę ręczyć głową. Co nie zmienia faktu, że zawsze znajdzie się ktoś, kto na samym początku usiądzie z boku i z bezpiecznej odległości będzie obserwować rozwój wydarzeń. Później scenariusze są różne – część podrywa się do pracy, gdy zobaczy pierwsze konstrukcje. Inni ruszają się dopiero na etapie testowania gotowych rozwiązań, żeby dorzucić swój krytyczny komentarz. Gdy jednak nadchodzi kulminacyjny moment uruchomienia maszyny, klaszczą i krzyczą już wszyscy. Do sukcesu przyznają się zresztą też ci uczestnicy, którzy się nie angażowali. Mechanizm dobrze znany z naszej korporacyjnej rzeczywistości – wymarzony materiał do omówienia dla trenerów.\nWłaśnie, omówienie. Na czym to polega i czemu służy?\nBudowanie „Maszyny Goldberga” dostarcza uczestnikom intensywnego doświadczenia pracy projektowej, komunikacji i współpracy. Żeby w pełni skonsumować zawarty w nim potencjał rozwojowy, możemy uzupełnić grę o omówienie trenerskie, czy nawet dłuższy warsztat, podczas którego przyjrzymy się naturalnym zachowaniom uczestników ujawnionym w grze i spróbujemy przełożyć wynikające z ich analizy wnioski na wskazówki dotyczące osiągania sukcesów w naszej codziennej pracy.\nJakieś pomysły na nowe odsłony Maszyny?\nMaszyna Goldberga dla NASA, która wyśle człowieka w kosmos. Chciałbym też kiedyś zorganizować bicie rekordu Guinessa w ilości osób budujących taką maszynę.\nCo się zmieni, a co się nie zmieni, czyli o rozwojowym efekcie ‚aha’!


Metody pracy z dziećmi - Edukacja przyrodnicza - Zajęcia - Przedszkole Podkowa Leśna\nOpłaty i organizacja zajęć\nSPECYFICZNE METODY I FORMY PRACY Z DZIECKIEM W WIEKU PRZEDSZKOLNYM W ZAKRESIE EDUKACJI PRZYRODNICZEJ\nDzieciństwo jest okresem intensywnych zmian rozwojowych zarówno w organizmie jak i psychice dziecka. Warunkują je zadatki genetyczne decydujące o indywidualności biologicznej dziecka. Duże znaczenie ma dorastanie w konkretnych warunkach środowiska społecznego. Istotna jest własna aktywność dziecka rodząca się z różnych bodźców. Obraz zmian rozwojowych informuje o postawach i cechach dziecka, z którymi pracuje pedagog. Pojęcie rozwoju bywa różnie definiowane. Słownik j. Polskiego podaje dwie definicje tego pojęcia w znaczeniu ogólnym i biologicznym. To pierwsze określane jest jako proces przeobrażeń, zmian, przechodzenia do stanów lub form bardziej złożonych lub pod pewnym względem doskonalszych. W znaczeniu biologicznym jest to: "proces zmian morfologicznych i fizjologicznych stopniowo zachodzących w organizmach w ciągu życia osobnika lub w kolejnych pokoleniach - pod wpływem czynników dziedzicznych oraz wpływem środowiska zewnętrznego . Cytowane w literaturze definicje encyklopedyczne wyjaśniają rozwój jako "wszelki długotrwały proces kierunkowych zmian, w których wyróżnić można prawidłowo po sobie następujące etapy przemian (fazy rozwojowe) danego obiektu (układu), wykazujące obiektywnie stwierdzane różnicowanie się tego obiektu (układu) pod określonym względem"\nPrzez wiek przedszkolny najczęściej rozumie się okres życia dziecka między trzecim, a siódmym rokiem życia. Geneza tej nazwy jest oczywista. Większość dzieci uczęszcza w tych latach życia do przedszkola, instytucji mającej za zadanie przygotować dzieci do nauki w szkole podstawowej. Wielu autorów zwraca uwagę, że granice chronologiczne wieku przedszkolnego są względne. Bywają, bowiem dzieci 3 - letnie nie przystosowane do zajęć w grupach przedszkolnych oraz dzieci, które mogą podjąć naukę w szkole podstawowej przed ukończeniem siódmego roku życia. Znajduje to odzwierciedlenie w przepisach oświatowych dotyczących obowiązku szkolnego odmiennych w różnych krajach. Różnice sięgają dwóch lat. W niektórych państwach jak np. w Polsce wprowadzono okres przejściowy - jeden rok tzn. "zerówkę".\nEdukacji przyrodniczej sprzyja fakt, że jak podkreślają dydaktycy dziecko sześcioletnie przejawia żywe zainteresowanie środowiskiem przyrodniczym, z ciekawością chłonie informacje o bliższym i dalszym otoczeniu. Na korzyść zmienia się sposób zdobywania wiedzy. Obserwujemy lepsze jego przystosowanie do zajęć w grupie rówieśników. Dziecko zdolne jest też do dłuższego skupienia uwagi, co jest szczególnie istotne, gdy słucha wyjaśnień nauczyciela lub pogadanek przyrodniczych. Cechą sprzyjającą organizowaniu pracy z wykorzystaniem ścieżek dydaktycznych jest to, że nadal ulubioną formą spędzania czasu jest zabawa, a jednocześnie jest to podstawowa forma aktywności dzieci. Tak większość dzieci (spostrzeżenia własne) postrzega uczestnictwo w takich zajęciach jako rodzaj zabawy. Mniejsza impulsywność sprzyja koncentracji na zaplanowanych dla nich zadaniach.\nAby realizować edukację przyrodniczą z dziećmi w omawianych grupach wieku przedszkolnego stosuje się różnorodne metody i formy pracy dydaktycznej. Przez metodę rozumie się sposób i tok, czyli kolejność działania, które daje pożądane rezultaty . Metody pracy z dziećmi bywają dzielone na: czynne, słowne, oglądowe .\nPierwsza z nich to metoda samodzielnych doświadczeń, polegająca na pobudzaniu własnej inicjatywy dziecka nawiązującego kontakty z otoczeniem.\nDrugi typ metody czynnej to metoda zadań stawianych dziecku, które ono wykonuje samodzielnie, często z zaangażowaniem własnej pomysłowości. Metoda ćwiczeń polega na zachęcaniu dziecka do powtarzania poznanych czynności. Jej celem jest utrwalanie poznanych nawyków i umiejętności praktycznych. Są też jedną z dróg kształcenia prawidłowej wymowy.\nWspomniane metody słowne pobudzają procesy poznawcze i emocjonalne. Do metod tych zalicza się:\nRozmowy, gawędy, zagadki. Dzieci mogą uczyć się na pamięć nieskomplikowanych tekstów, wierszy i piosenek.\nSposoby społecznego porozumienia. To ocena postępowania dziecka np. pochwała lub nagana, upomnienia lub tłumaczenia.\nTrzecia grupa metod, kierowanie postępowaniem dziecka bazuje na umożliwianiu poznawania otaczającego świata drogą oglądową - dokonywania spostrzeżeń poprzez: słuch, dotyk, wzrok.\nPraca w przedszkolu, zarówno w jego budynku jak i w terenie wymaga określonych form organizacyjnych. Do podstawowych form pracy wychowawczej i edukacyjnej w przedszkolu należą:\nzabawa i inne rodzaje działalności dzieci pozwalające na rozwijanie własnej inicjatywy;\nczynności samoobsługowe dzieci np. związane z utrzymaniem higieny osobistej;\nzajęcia organizowane przez nauczycielkę z całą grupą lub prowadzone w mniejszych zespołach;\nZe względów organizacyjnych można wyróżnić zabawy o charakterze kameralnym (w pomieszczeniach zamkniętych) oraz zajęcia terenowe prowadzone w ogrodzie przedszkolnym lub poza jego obrębem np. w parkach, skwerach lub w lesie. Wszystkie wymienione metody i formy pracy mogą być stosowane w edukacji przyrodniczej. Kameralne to np. pogadanki w salach przedszkolnych, praca w kąciku przyrody. Atrakcyjną formą łączącą zajęcia kameralne z obserwacją zjawisk przyrodniczych przed budynkiem przedszkola jest prowadzenie kalendarza pogody. Polega ono na sporządzaniu rysunków ilustrujących pogodę w dniu obserwacji. Dydaktycy zwracają uwagę , a potwierdzają to moje obserwacje z praktyki, że każdy rysunek powinien być przedmiotem zainteresowania i życzliwej oceny nauczyciela, a także musi być zauważony i pochwalony przez rodziców. Jednak prowadzenie go systematycznie przez cały rok byłoby dla dzieci nużące. We własnej pracy dydaktycznej wykorzystuję ten rodzaj edukacji na początku zmieniających się czterech pór roku. Przy okazji zwracam im uwagę na niebezpieczeństwa występujące w różnych porach roku. Mogą to być śliskie chodniki w zimie czy topniejący a więc kruchy lód na zbiornikach wodnych w okresie przedwiośnia.\nBliższy kontakt z przyrodą dziecko może mieć w przedszkolnym ogrodzie. Niektórzy autorzy zwracają uwagę, że dziecko chętnie będzie uczestniczyło w pracach pielęgnacyjnych ogrodu. Pod kierunkiem nauczycielki może małą konewką podlewać rabatki kwiatowe, zbierać owoce (nie powodujące niebezpieczeństwa pokłucia się np. gruszki, śliwki) Przy wszystkich tych atrakcyjnych dla dziecka czynnościach jest okazja pogłębiania jego wiedzy o roślinach .\nAtrakcyjną formą edukacji przyrodniczej na terenie ogrodu przedszkolnego jest dokarmianie ptaków w zimie. Zajęcia te kształtują umysł dziecka a jednocześnie rozwijają jego opiekuńcze nastawienie do przyrody\nBo u nas jest fajnie!\n© 2021 Przedszkole Miejskie im. Krasnala Hałabały | Wszelkie prawa zastrzeżone


Prognoza GP: płace wzrosły o 11,2 proc. - Infor.pl\nStrona główna » Moja firma » Aktualności » Prognoza GP: płace wzrosły o 11,2 proc.\nPrognoza GP: płace wzrosły o 11,2 proc.\n19 maja 2008, 06:00\nWzrost płac w sektorze przedsiębiorstw w kwietniu ponownie przekroczył 10 proc. Ekonomiści uspokajają, że to nie musi jeszcze oznaczać, że w maju wzrosną stopy procentowe.\nZ prognoz GP wynika, że płace w kwietniu wzrosły o 11,2 proc. po wzroście o 10,2 proc. w marcu. Ekonomiści mówią, że na rynku pracy nie widać zmian, które niosłyby ze sobą możliwość spadku dynamiki płac.\n- Bezrobocie spada, rozpoczynają się prace sezonowe, brakować będzie rąk do pracy, dlatego napięcia na rynku zatrudnienia pozostaną. Widać to także po badaniach NBP, w których przedsiębiorcy mówią, że rynek jest trudny i możliwy jest dalszy wzrost wynagrodzeń - mówi Marcin Mróz, główny ekonomista Fortis Banku.\nZmienia się struktura podwyżek płac - po silnym wzroście wynagrodzeń w mniejszych firmach sektora prywatnego w 2007 roku, teraz większymi pensjami mogą cieszyć się pracownicy dużych i państwowych firm.\n- To rosnące pensje w tych firmach w większym stopniu odpowiadają za ogólny wzrost płac w sektorze - mówi Ernest Pytlarczyk, ekonomista BRE Banku.\n- Najbardziej dynamicznie rosły płace w budownictwie, w handlu i naprawach, częściowo także w innych usługach - mówi Karolina Sędzimir-Domanowska, ekonomistka PKO BP.\nKolejne miesiące nie przyniosą osłabienia presji płacowej, zdaniem ekonomistów pensje w przedsiębiorstwach będą rosnąć w tempie 10-12 proc. w ujęciu rocznym.\n- Sytuacja na rynku pracy będzie działać stymulująco na podwyższanie wynagrodzeń. Dopiero w przyszłym roku dynamika może się obniżyć do ok. 7-8 proc. - mówi ekonomistka PKO BP.\nOd roku, kiedy dynamika płac zaczęła silnie rosnąć, dane o wynagrodzeniach są bardzo ważne dla RPP, a w niektórych miesiącach nawet spychają na plan dalszy dane o inflacji. Zwiększone tempo wzrostu płac może bowiem spowodować wyższe koszty w przedsiębiorstwach, które z kolei zrekompensują sobie to wyższymi cenami towarów i usług. Dodatkowo wysokie koszty pracy przy nie dość silnie rosnącej wydajności pogarszają konkurencyjność polskiej gospodarki.\nNie musi to oznaczać, że w przypadku wysokiego wskaźnika wzrostu płac w kwietniu RPP zdecyduje się na podwyższenie stóp procentowych. Ekonomiści sądzą, że ważniejsze mogą okazać się środowe dane o produkcji przemysłowej, które pokażą, czy zaskakująco niski wzrost produkcji w marcu (0,9 proc. r/r) był jednorazowym zjawiskiem czy też początkiem spowolnienia. W tym drugim przypadku prawdopodobieństwo podwyżek stóp zmaleje, o czym mówił na łamach GP członek RPP, Jan Czekaj.


Główna - Oprawa\nDla każdej ściany, do każdego wnętrza\nProjektujemy i dostarczamy kompletne systemowe rozwiązania do tworzenia ekspozycji we wnętrzach. Współpracujemy z projektantami, wykonawcami, a przede wszystkim właścicielami i administratorami obiektów. Nasze rozwiązania przeznaczone są dla instytucji publicznych, obiektów biznesowych i przestrzeni prywatnych. Dla obiektów istniejących i nowo budowanych na każdym etapie wyposażania.\nChcesz profesjonalnie powiesić dzieła sztuki lub inne obiekty? Tutaj znajdziesz wiele różnych rozwiązań, z których wybierzesz odpowiednie dla siebie. Wśród dostępnych produktów są m.in. systemy zawieszeń renomowanej firmy STAS, oświetlenie sufitowe z szynoprzewodu, zawieszki, nóżki do obrazów, magnesy, półki czy listwy do papieru.\nGaleria 111 to miejsce spotkań, gdzie można obejrzeć i nabyć prace wielu uznanych polskich artystów. Obrazy, rysunki, grafiki, barwne fotografie - wszyscy miłośnicy sztuki współczesnej z pewnością znajdą coś dla siebie.\nOprawą obrazów i wykonywaniem ram zajmujemy się od 30 lat. Zachęcamy do umówienia się na wizytę w Galerii 111 w Szczecinie, gdzie nasz główny projektant - Pani Daniela, pomoże Państwu wybrać odpowiednią oprawę dla obrazów, pamiątek rodzinnych i innych obiektów. Natomiast firmom i instytucjom oferujemy kompleksową usługę w zakresie ekspozycji zasobów i pomoc w tworzeniu kolekcji.


Jak rozpoczęła się wasza przygoda z Harry'm? -\nJak rozpoczęła się wasza przygoda z Harry'm?\nForum Strona Główna -> Rozmowy... na luzie\nWysłany: Sob 22:38, 28 Lip 2007 Temat postu: Jak rozpoczęła się wasza przygoda z Harry'm?\nSerie pani Rowling uwielbiam, aczkolwiek zostałam praktycznie 'zmuszona' do przeczytania pierwszej części, a było to tak... W roku bodajże 2003, no może 2004 wygrałam w jakimś konkursie książkę "Harry Potter i Komnata Tajemnic", nie zamierzałam jej jednak czytać. Byłam wtedy osobą która zmuszała się do czytania lektur, a wręcz uciekała przed jakimikolwiek książkami których czytać nie musiała , ale moja rodzina jest całkowicie 'inna', i mimo iż nie czytałam HP, wkrótce potem rodzice kupili mi pierwszy tom, który w niedługim czasie wylądował na jakiejś niewidocznej, zakurzonej półce, prawdopodobnie gdzieś obok tomu drugiego :^)\nAle moi kochani krewni tak łatwo nie rezygnują! Pod poduszkę dostałam od cioci trzeci tom, prawdopodobnie rodzinka miała nadzieje że podobnie jak miliony ludzi na całej planecie, zacznę czytać i co zacznę odczuwać przyjemność z czytania. Jednak Więzień Azkabanu również nie wzbudził we mnie większych emocji.\nI wtedy siostry mojego taty pożyczyły ode mnie książki i zaczęły czytać, a potem opowiadały jaki on fajny i w ogóle, w końcu, po jakimś czasie zdecydowałam się również zajrzeć do książki i... Przez dwa dni nie wychodziłam z domu nadrabiając zaległości przeczytałam pierwsze cztery tomy i zamówiłam w Świecie Książki piąty, a potem razem z pozostałymi fanami oczekiwałam wydania szóstej książki.\nPokochałam świat magii... Zagłębiłam się w nim... To takie cudowne oderwać się od rzeczywistości!\nDo teraz każdą z wydanych książek przeczytałam po kilkanaście razy. 1,2 i 3 tom po dwadzieścia :^) Niektóre fragmenty znam na pamięć, ale co tam\nWysłany: Sob 22:53, 28 Lip 2007 Temat postu:\nmoja mam kupila w 2000 chyba 2 pierwsze tomu naraz. chyba wlasnie wtedy wyszly w polsce. poslyszala w jakims radiu, ze polecaja. wkrotce potem ukazala sie czesc 3 wiec tez ja kupila, a po 4 to juz sama bieglam zaraz po jej ukazaniu sie w polsce. przy czesci 5 juz nie czekalam na polska wersje, tylko kupilam angielska (potem polka) i tak tez bylo z 6. a 7 to kupilam doslownie 5 minut po ponocy bo nie moglam wytrzymac zeby czekac do rana!!\nWysłany: Sob 23:20, 28 Lip 2007 Temat postu:\nJa oczywiście też czytam po angielsku Ale wolę jednak przekład pana Polkowskiego. Z moim angielskim jest średniawo, niektórych zdań nie umiem przełóżyć na polski. Jeszcze sama w miare rozumiem, ale jakbym miała komuś tłumaczyć, to zapewne niewiele by zrozumiał xDD\nTo dość dziwne, ale ja zaczęłam czytac Harrego pottera od 4 tomu. Moja kolezanka pwoiedziala żebym sobie pożyczyła bo jak dla niej to fantastyczna książka. Przeczytałam pare rozdziałów, ale bez wcześniejszych tomów mało z niej zrozumiałam. I zapomniałam o harrym. Ale za pare miesięcy moja kumpela dostała 1 tom na urodziny i zaczęłam go czytac u niej na urodzinach. Naprawde sie wciągnęłam. Teraz czekam na 7 tom po Polsku:)\nWysłany: Pon 1:08, 30 Lip 2007 Temat postu:\nJa dostałam 1 tom właśnie wtedy, gdy u nas Harry zaczął być na topie- w 2001 roku. To był prezent na jakąś tam okazję od mojego chrzestnego. Zawsze lubiłam czytać więc prędko zabrałam się do lekturyi stałam się ofiarą potteromani. Zaczęłam zachwalać książkę moim 3 najlepszym przyjaciółkom, które postanowiły mi sprezentować 2 i 3 na zbliżające się urodziny. Przy okazji oczywiśącie również sięgnęły po Harry'ego i tak samo jak ja dały się wkręcić w magiczny świat Rowling. Oczywiście potem oczekiwałyśmy z napięciem kolejnych tomów, rzuciłyśmy się na nie łapczywie dzieląc spostrzeżeniami spekulacjami itp. A już przed wydaniem 7 to napięcie sięgnęło zenitu.\nheh, u mnie to było po prostu jak to niektórzy twierdzą 'przeznaczenie'. Po prostu: nigdy nie interesowałam się magią jako taką (czytałam tylko książki detektywistyczne) aż pewnego razu wybrałyśmy się z kumpelą do jej kuzyna i potem na spacer. Jako że kuzyn oddał kumpeli jej I tom HP a ona nie miała gdzie go schować, ja włożyłam tą książkę do plecaka. Traf chciał, że całkiem później zapomniałyśmy o tej książce i została ona w moim plecaku. Niecały tydzień później (była cholernie mroźna zima) matka mi nie pozwoliła iść do biblioteki w obawie, że zamarznę (no comment XD) a że byłam na książkowym głodzie, zabrałam się za HP... czytałam... czytałam... nawet nie zauważyłam, że czas leci, przeczytałam całą książkę w jeden dzień. Tydzień później dorwałam tom II i III a później IV. Jak wychodził V tom, pożyczyłam od kumpla 2 dni po premierze polskiej wersji i przeczytałam w jedną noc część VI przeczytałam na necie (Spike & co. :*) a co do VII jestem chyba na 30 rozdziale (dexter & co. :*)\nForum Strona Główna -> Rozmowy... na luzie Wszystkie czasy w strefie EET (Europa)


Dożywocie. Zbrodnia i kara Małgorzaty Rozumeckiej - Monika Sławecka - ebook - virtualo.pl\nDożywocie. Zbrodnia i kara Małgorzaty Rozumeckiej - ebook\nDożywocie. Zbrodnia i kara Małgorzaty Rozumeckiej - opis ebooka\nMedia okrzyknęły ją „królową zbrodni”, a jeden z występujących w sprawie prokuratorów nazwał ją „demonem w kobiecej skórze”. Małgorzata Rozumecka miała 23 lata, gdy została oskarżona o zaplanowanie i kierowanie wyjątkowo brutalnym morderstwem dwóch pracowników Ery. Jej proces śledziła cała Polska.\nJoanna Zajączkowska, Onet.pl\nNajprawdopodobniej mężczyzna strzelał, ale to kobieta była inicjatorką napadu. Śledztwo w tej sprawie przejął wydział do spraw przestępczości zorganizowanej prokuratury wojewódzkiej. Wczoraj odnaleziono samochód przestępców ze skradzionymi telefonami. Paczki z komórkami nie były naruszone. Robert Niczewski, rzecznik prasowy Ery GSM, uparcie milczy. „Nie komentujemy dla dobra śledztwa” – powiedział nam wczoraj.\nMarek Kozubal, „Gazeta Wyborcza” z 20 czerwca 1997 r.\nWyrok dożywocia stał się ostateczny i niepodważalny. Po odsiedzeniu 25 lat będzie mogła ubiegać się o warunkowe zwolnienie. Póki co przebywa w więzieniu dla kobiet w Grudziądzu. Czyta książki, rozwiązuje krzyżówki, uczy się krawiectwa i szyje robocze koszule po kilkadziesiąt groszy od sztuki. Nigdy nie przeprosiła rodzin ofiar, uznając, że to nic nie da, bo czasu nie cofnie.\nAnna Winczakiewicz, NaSygnale.plWSTĘP DO ROZMOWY\nMałgorzatę poznałam ponad trzy lata temu, świetnie przygotowana, zdystansowana, miałam plan na współpracę z nią. Jednak po kilku spotkaniach ten plan legł w gruzach. Gośka dała się poznać jako osoba rozbrajająca szczerością i optymizmem, o który nie posądziłabym człowieka w jej pozycji – skazanego na wyrok dożywocia.\nProces o morderstwo dwóch dealerów Ery GSM odbił się szerokim echem w mediach. Każdy, kto żył w latach dziewięćdziesiątych, pamięta chociażby wyrywek tamtych zdarzeń. Odsłaniamy ich kulisy na tyle zbliżone do faktów, na ile Małgorzata chciała się wypowiedzieć. Moją intencją nie było przeprowadzenie rozmowy stricte reporterskiej, nie drążyłam, by prawda jeden do jednego ujrzała światło dzienne. Nie pytałam o drastyczne kwestie, chociażby ze względu na bliskich ofiar. Starałam się być konkretna w pytaniach i szczera. Wierzę, że moja bohaterka również.\nW moim dorobku jest to pierwsza taka szczera rozmowa, którą udało mi się odbyć, przeżyć i wydać. Mam nadzieję, że będzie ona dla czytelników ciekawym punktem odniesienia. Dla jednych stanie się przestrogą przed wejściem na ścieżkę poza prawem, innym posłuży za źródło wiedzy o tym, jak wygląda więzienie dla kobiet, u jeszcze innych wywoła refleksję na temat tego, jak jedno zdarzenie, jedna fatalna decyzja pociąga falę konsekwencji, które uderzają również albo przede wszystkim w naszych bliskich.\nDziękuję Małgorzacie za te trzy lata fascynujących rozmów, śmiechu na głos i przemyśleń nad tym, jak być dla siebie i innych lepszą.\nMonika SławeckaO DOŻYWOCIU\nWrzuciłam hasło „dożywocie” w Google, ciekawa co mi podpowie. Mnie samej ten termin wydaje się na tyle abstrakcyjny, że postanowiłam czymś się podeprzeć. Wyskoczyły trzy definicje. Dożywocie jako rodzaj umowy cywilnoprawnej, na podstawie której zobowiązujemy się zapewnić zbywającemu dożywotnie utrzymanie w zamian za nieruchomość. Często nabywamy taką nieruchomość wraz z lokatorem, który towarzyszy nam do końca swoich dni. Od razu przypomniała mi się anegdota, w której to sprytny biznesmen podpisał tego rodzaju umowę. Starsza pani, właścicielka domu, była już mocno schorowana. Okoliczności wskazywały na to, że dla mężczyzny będzie to czysty biznes. Kobieta pieniądze ze sprzedaży nieruchomości zainwestowała w swoje zdrowie i urodę. Przeżyła kupca.\nKolejna definicja mówi, że „Dożywocie” to komedia fantastycznego komediopisarza hrabiego Aleksandra Fredry. W skrócie utwór przedstawia problem pogoni za pieniędzmi, która prowadzi do zejścia na złą drogę. Na odwrocie książki można przeczytać: „Sztuka wartka w intrydze, żywa w dialogach; autor przedstawia Polskę w XIX wieku, odwołując się do postaci z epoki szlacheckiej (tzw. »kontuszowej«), umieszczając akcję w oberży, gdzie w sposób naturalny obserwować można relacje międzyludzkie”. Do całości trzeba dodać świetny zmysł obserwacji Fredry i jego umiejętność przelewania tego na papier w formie wiersza oraz jedyne w swoim rodzaju poczucie humoru, które nawołuje odbiorcę do refleksji. Myślę, że powinna to być pozycja obowiązkowa w każdej bibliotece więziennej. Niestety trafiałaby w ręce czytelnika post factum, więc nie wiem, na ile lektura miałaby szansę przebić się do rozsądku osadzonego. Może więźniowie powinni ją dostawać, kiedy opuszczając mury więzienne?\nTrzeci rekord, który uzyskałam, poddaję refleksji: dożywocie to dożywotnie pozbawienie wolności – siedzisz w więzieniu do śmierci. W Polsce jest to najwyższy wymiar kary, który został ustanowiony 6 czerwca 1997 roku. Dokładnie dwie dekady temu. Za jakie przewinienia można orzec najsurowszy wymiar kary według Kodeksu karnego?\n- wszczęcie lub prowadzenie wojny napastniczej (art. 117 § 1 k.k.),\n- ludobójstwo (zabijanie lub powodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu osób należących do określonej grupy wyznaniowej, narodowościowej, etnicznej, narodowej w celu jej całkowitego lub częściowego wyniszczenia) (art. 118 § 1 k.k.),\n- zamach skierowany przeciwko grupie ludności podjęty w celu wykonania lub wsparcia polityki państwa lub organizacji (zabijanie lub powodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu) (art. 118a § 1 k.k.),\n- stosowanie środka masowej zagłady zakazanego prawem międzynarodowym (art. 120 k.k.),\n- zabijanie jeńców wojennych, osób, które złożyły broń lub poddały się, rannych, chorych, rozbitków, personelu medycznego, osób duchownych, ludności cywilnej obszaru okupowanego (art. 123 § 1 k.k.),\n- pozbawienie niepodległości państwa, oderwanie części jego terytorium (secesja), zmiana przemocą konstytucyjnego ustroju RP (art. 127 § 1 k.k.),\n- dopuszczenie się zamachu na życie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (art. 134 k.k.),\n- zabójstwo (art. 148 § 1–3 k.k.).\nCzytając i analizując to wypunktowanie, odnoszę wrażenie, że trzeba się mocno natrudzić, aby zasłużyć na dożywocie. Kiedy weźmiemy pod uwagę wymienione przestępstwa, wyłoni się nam obraz człowieka, który działa przeciwko całemu światu lub przynajmniej żywi niezdrowe uczucia wobec własnego kraju. Bezsprzecznie każdy z wypunktowanych przejawów wrogości zasługuje na najwyższy wymiar kary, jednak uważam, że kara powinna być dla nas klarowna i prosta w odbiorze, tak żeby wiedzieć, za co się pokutuje. W przypadku dożywocia trzeba naprawdę mocno się nagimnastykować intelektualnie i emocjonalnie, aby sprostać temu terminowi. Czy nie łatwiej zasądzić komuś pięćdziesiąt lat? Wsadzają cię do więzienia i czas – start, zaczynasz odliczać dni. Jest jakaś nadzieja. Masz po co żyć, bo mimo że prawdopodobnie nie dożyjesz do końca wyroku, to gdzieś tam oczami wyobraźni dostrzegasz jego granicę. Z każdym dniem czujesz się lżejszy. Ale chyba nie o to chodzi w dożywociu. Skoro skazują cię na najsurowszy wymiar kary, każdy dzień ma być równie mocno obciążający co samo hasło „dożywocie”.\nW Polsce mieliśmy ostatnio głośne przypadki dwóch przestępców seksualnych i morderców, Leszka Pękalskiego i Mariusza Trynkiewicza, którzy byli skazani na wyroki śmierci. Dzięki amnestii te kary zostały zmniejszone do dwudziestu pięciu lat więzienia. Po ich odsiedzeniu obaj mężczyźni mieli stać się wolnymi ludźmi. I pojawił się problem, który wzbudził kontrowersje i wrzawę medialną, bo ci skazani w dalszym ciągu stwarzali niebezpieczeństwo dla społeczeństwa. Ponieważ w świetle prawa odbyli już swoją karę, zostali umieszczeni w specjalnych ośrodkach nadzoru, by izolować ich od świata do końca ich dni. Dla naszego bezpieczeństwa.\nDzisiaj myślę sobie, że czas pokaże, jak osadzeni z wyrokiem dożywocia poradzą sobie z jego upływem w więzieniu. Starość musi tam być czymś okropnym, marginalnym. Wszystko, co wynika ze starości (na przykład liczne choroby czy problemy z pamięcią lub poruszaniem się), sprawia, że po pierwsze – tacy więźniowie za bardzo obciążają budżet zakładu karnego, a po drugie – są dla sytemu penitencjarnego uciążliwi.\nZ danych, którymi dysponuje Służba Więzienna, wynika, że obecnie w Polsce wśród prawomocnie skazanych na dożywocie jest trzystu dwudziestu dziewięciu mężczyzn i dziesięć kobiet. Nieprawomocne wyroki dożywocia usłyszało piętnastu mężczyzn i jedna kobieta. Większość – dwieście sześćdziesiąt siedem osób – jest w średnim wieku (trzydzieści jeden–pięćdziesiąt jeden lat). Ośmiu skazanych na dożywocie przekroczyło sześćdziesiąty pierwszy rok życia, zaś poniżej trzydziestu jeden lat ma pięćdziesiąt dwie osoby. Większość więźniów z dożywociem została skazana po raz pierwszy (sto dziewięćdziesiąt przypadków), pozostali to recydywiści.\nCiekawe jest to, że prawo w wielu krajach zakazuje dożywocia. Przepisy takie obowiązują między innymi we wszystkich krajach Ameryki Południowej.\nW 1996 roku zapada pierwszy wyrok skazujący na dożywocie kobietę. Chodzi o głośną sprawę Moniki „Osy” Osińskiej – maturzystki, która wraz z dwoma kolegami z klasy napadła na pracownicę firmy kolporterskiej Jolantę Brzezińską. Zamordowali przy użyciu noża i kija bejsbolowego dla niedużej sumy około czterystu złotych. Szczególnie może uderzać fakt, który wyszedł na jaw w trakcie wyjaśniania okoliczności zbrodni, że młodzi ludzie po jej dokonaniu poszli wspólnie zjeść pizzę. Co, biorąc pod uwagę brutalność sprawy, jest totalnym bezsensem. Może właśnie to spowodowało, że sąd uznał, iż Monika powinna spędzić życie za kratami?\nPoznałam Monikę jako osobę o nieprzeciętnej inteligencji, tej emocjonalnej również. Do więzienia trafiła zaraz po swojej studniówce, nie miała więc nawet ukończonego liceum. To w więzieniu uczy się życia, więzienie kształtuje ją na dorosłego, w pełni świadomego człowieka. W więzieniu istnieje przymus przebywania z ludźmi przydzielonymi z góry. Jak poradzić sobie w takich okolicznościach? Może taki człowiek nie przyda się już społeczeństwu? Albo powrót na jego łono będzie za trudny, by się przystosować na nowo? Zmiany, postęp cywilizacji, powrót do bliskich, pracy i obowiązków dnia codziennego. Czy skazywanie młodych ludzi na wysokie wyroki nie determinuje ich ostatecznie?DOŻYWOCIE\nCo się dzieje w głowie dwudziestodwuletniej dziewczyny, która dowiaduje się, że całe swoje życie spędzi w więzieniu?\nTrudne pytanie, jak na początek… Postaram się wrócić do tamtych wydarzeń, trochę je zrekonstruować w głowie, chociaż przez pierwsze lata odsiadki nie było nocy, żebym do nich nie wracała. Do wydarzeń, emocji, słów i czynów, które wtedy miały miejsce. Przed, w trakcie i po. Było tego tak wiele, że w pewnym momencie pojawił się chaos, wydawać by się mogło, nie do okiełznania. Jednak więzienie jest miejscem, w którym czas płynie inaczej i przy odrobinie chęci można wszystko sobie poukładać. No więc… wracając do słów sędzi, od której usłyszałam wyrok skazujący na dożywocie, coś się we mnie zapadło. Coś we mnie umarło. Nawet sobie nie wyobrażasz, jak wiele myśli wtedy nachodzi człowieka. Coś pomiędzy paraliżem a krzykiem rozpaczy. Coś jak skowyt, ale też siła, która tak cię przygniata, że nie negocjujesz, nie buntujesz się. No więc po pierwsze pojawia się panika, bo nie jesteś w stanie wyznaczyć sobie granicy tego wyroku. Jego końca. Ile to jest dożywocie? Ile w moim przypadku będzie to trwało? Później dochodzi złość, bo jak to możliwe, żeby osoba, która nie pociągnęła za spust, miała spędzić resztę swojego tak naprawdę rozpoczynającego się dopiero życia w zamknięciu. Na sam koniec przyjmujesz ten wyrok na klatę. Wiesz, za co siedzisz, i co najważniejsze, że nic z tym już nie zrobisz. Pewne rzeczy są nieodwracalne. Przychodzi czas, że żyjesz nadzieją. Nadzieją, że coś się zmieni w polskim prawie na twoją korzyść, że po dwudziestu pięciu latach mogą cię wypuścić. Oddać cię życiu.\nDwadzieścia pięć lat by Cię nie przeraziło?\nDzisiaj łatwo to stwierdzić, bo dwadzieścia lat, które tutaj spędziłam, udało mi się w miarę korzystnie spożytkować. Poza tym pięć lat wydaje się być czasem, który przeleci. Można to porównać do ostatnich dni w pracy, kiedy oczekujesz już zmęczona na nadchodzące wakacje. Projektujesz sobie w głowie plan na ten czas. Przygotowujesz się psychicznie i mentalnie na powrót do przyjemności, do relaksu i ludzi, z którymi chcesz spędzać dni. Myślę też, że nawet w moim przypadku ćwierć wieku to wystarczająco za pokutę. No i znasz granicę wyroku. Wiesz, że od 2022 roku będziesz mogła jako wolny człowiek, który odpokutował największy błąd swojego życia, spędzać resztę dni przyzwoicie. Będziesz miała tę szansę, by pokazać swoją transformację. By pokazać, że jesteś jeszcze częścią społeczeństwa. Wyjść spoza jego marginesu.\nA Ty masz dwadzieścia dwa lata i trafiasz po raz pierwszy do więzienia z myślą, że już nigdy nie opuścisz tych murów…\nJako czwartej kobiecie w Polsce wymierzono mi taki wyrok. To jest uczucie nie do opisania. Bezmiar tej kary może cię wpędzić na samo dno. Trzeba szybko się ogarnąć i zawalczyć o siebie. Człowiek, któremu przyszłoby żyć ze świadomością bezgranicznego pozbawienia wolności, wyobraża sobie najdziwniejsze rzeczy na temat dobra i zła, zbrodni i kary, i tak dalej. Nikt nie chce być ptakiem zamkniętym w klatce. Nie na wieczność.\nPojawił się w Tobie bunt, że wyrok jest zbyt surowy?\nTaka kara była dla mnie niezrozumiała, bo skoro ja nie zabiłam, to dlaczego mam kiblować całe życie? To samo uczucie pojawiło się u moich rodziców, takie poczucie pewnego rodzaju niesprawiedliwości. To rodzi w człowieku bunt. Tym bardziej że czułam, że mój wyrok wpisał się w pewnego rodzaju trend. W latach dziewięćdziesiątych zaczęto skazywać kobiety na wyroki dożywotnie. W bardzo szybkim tempie. Sądy bezwzględnie podchodziły do tego tematu. W pewnym momencie już było wiadomo, że jak grupa dopuściła się morderstwa, to mężczyźni dostaną niższe wyroki niż kobiety, które też brały udział w procederze.\nSama zauważ. Pierwsza idzie dożywotnio siedzieć Osa, Monika Osińska – zabiła z kolegami kobietę. Następna jest Monika Szymańska, która bestialsko zamordowała z kompanami maturzystę Tomka Jaworskiego. Później była jeszcze Patrycja…\nSolich. Dziewczyna pchnęła swoją koleżankę sto dwadzieścia razy nożem, bo wcześniej ją okradła. Jednak ostatecznie dwa lata później sąd obniżył jej karę do lat dwudziestu pięciu.\nSolich w więzieniu urodziła dziecko. Adwokat argumentował, że jest młodą matką i wcześniej nie była karana.\nZ tego, co mi wiadomo, w więzieniu nieźle wywijała. Miała kilka kar dyscyplinarnych, grypsowała, a dzieckiem w ogóle się nie interesowała.\nCzym Twój bunt się przejawiał?\nTeraz będzie łatwo odpowiedzieć na to pytanie. Bo bunt pojawił się we mnie chociażby teraz. Popatrz, ja poszłam siedzieć w wieku dwudziestu dwóch lat, wcześniej niż ta Patrycja. Też nigdy nie byłam karana ani nawet notowana. A co najważniejsze, nie zabiłam. Ale wróćmy do merytorycznej rozmowy… Mój bunt przejawiał się ogólną niechęcią, brakiem współpracy, czarnymi myślami. W moim przypadku zamknięciem. Zamknęłam się w sobie, postanowiłam wszystko znosić w milczeniu i z pełną powagą. Na twarzy miałam wypisany stoicki spokój, podczas gdy w środku wszystko się gotowało, burzyło. Z dnia na dzień stałam się wrogiem, kimś nie do opisania złym. Ludzie zaczęli mnie inaczej traktować. Jako zło konieczne albo powód do lęku. W pewnym momencie takie reakcje na twoją osobę przedostają się nawet przez najgrubszy pancerz, jaki w sobie wypielęgnowałam. Samoobrona gdzieś wymiękła. Zaczęłam się nad sobą zastanawiać, analizować siebie. Kiedy stałam się zła? Co o tym zadecydowało? Przecież całe życie byłam dla kogoś i po coś. Nagle jestem jedną z najbardziej niebezpiecznych kobiet w kraju? To mi się wydawało nielogiczne. W swoich najgorszych wyobrażeniach nie widziałam się w takim punkcie, w jakim właśnie przyszło mi żyć. I to do śmierci.


Numer telefonu 5716810. Sprawdź kto dzwonił.\nNumer telefonu 5716810 - przydatne informacje\nW tym momencie nie posiadamy szczegółowych informacji na temat numeru telefonu 5716810. Numer niestandardowy.\nBrak komentarzy do numeru telefonu 5716810. Dodaj pierwszy z nich!\nNikt Ci jeszcze nie pomógł? Nie udało się dowiedzieć do kogo należy numer telefonu 5716810? Spróbuj wrócić później. Codziennie odwiedzają nas tysiące osób, może jutro ktoś odpowie.\nOcena numeru: 5716810\n0048 5716810 - dodaj nowy komentarz\nWiesz lub domyślasz się kto dzwonił i do kogo należy szukany przez Ciebie numer telefonu 5716810? Przyłącz się do zwalczania spamu telefonicznego i rozpoznawania nadawców niechcianych połączeń i wiadomości tekstowych (sms).\nDodaj komentarz do nr tel. 5716810 i pomóż innym użytkownikom!\n5716810 numer telefonu szukano w sumię 39 razy. Ostatni raz szukano go dnia 2018-05-16 o godzinie 15:05:12 czasu polskiego.\nOstatnio komentowane numery telefonu podobne do 5716810\nWiedziałeś, że "Linia kolejowa Blankenburg – Quedlinburg" to:\nLinia kolejowa Blankenburg – Quedlinburg – dawna jednotorowa, lokalna i niezelekryfikowana linia kolejowa biegnąca przez teren kraju związkowego Saksonia-Anhalt, w Niemczech. Łączyła Blankenburg (Harz) z Quedlinburgiem.


Pogoda długoterminowa w Santa Ines na 15 dni ⇒ Prognoza pogody na 15 - 16 dni w Santa Ines> - METEOPROG.PL\nDługoterminowa prognoza pogody w Santa Ines.\nPrognoza pogody w Santa Ines na 03 03 - 07 03\nPogoda w Santa Ines: Niewielki deszcz - 0, 0-3 mm/12 h. Pochmurnie - 7-10 stopni piętra niskiego.\nPogoda w Santa Ines: Niewielki deszcz - 0, 0-3 mm/12 h. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.\nPogoda w Santa Ines: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.


Smily Play Stoliczek z Piłeczkami 0812 [id19918] - 139.00 zł : 2000 Najmodniejszych Modeli Wielofunkcyjnych Wózków Dla Dzieci 2012 i Wózków z Fotelikiem 3 w 1 zwanych Travel System, Wózki dziecięce z fotelikiem 3 w 1 w kolorystyce 2012\nStrona główna :: ZABAWKI :: Zabawki edukacyjne :: Smily Play Stoliczek z Piłeczkami 0812\nKod produktu: id19918\nZabawka rekomendowana od 12 miesięcy wzwyż.\nStoliczek z Piłeczkami 0812\nStoliczek muzyczny, sorter, który kryje w sobie mnóstwo niespodzianek dla maluszka.\nDziecko uczy się zachowań przyczynowo-skutkowych, kiedy po włożeniu w kolorowy otwór piłeczki, ta znika i wylatuje dołem, zatrzymując się na jednej z 3 nóg stoliczka.\nZjeżdżalnia dla piłeczek - boki stoliczka, to otworki sygnalizujące, że piłeczka wpadła do środka za pomocą wesołych dźwięków. Każda piłeczka jest grzechotką!!!\nSorter - nieoceniona dla rozwoju dziecka zabawka!\nZwierzątka z dźwiękami - z przodu stoliczka, dziecko ma do dyspozycji kolorową klawiaturę z wizerunkami znajomych zwierzątek. Każdy klawisz jest przypisany dźwiękiem do danego zwierzaczka.\nMelodie - przy włączeniu stoliczka w tybie GWIAZDKI i stukając w klawiaturę, usłyszymy rytmiczną melodyjkę połączoną z głosami zwierząt.\nPianinko - tryb NUTKI, uruchamia podwójne dźwięki pianina za pomocą jednego klawisza. Włączenie jednego z kształtów na środkowym, żółtym kole, uruchomi melodię graną przy pomocy cymbałków, bębenka lub marakasów.\nW zestawie: plastikowy młotek, 3 kolorowe piłeczki, kolorowe klocki sortera w kształcie: gwiazdki, kwadracika, trójkąta.\nKiedy dziecko nie umie jeszcze stać, może bawić się, siedząc na podłodze. Po prostu nie używamy nóg stoliczka.\nWymiary opakowania: 55cm x 40cm x 10cm\nInformuj mnie o aktualizacjach produktu Smily Play Stoliczek z Piłeczkami 0812


Układ biura i active design – PLGBC Green Building Awards\nErgonomia miejsc pracy https://awards.plgbc.org.pl/wp-content/uploads/2019/03/ergonomia.jpg 345 330 PLGBC Green Building Awards PLGBC Green Building Awards https://awards.plgbc.org.pl/wp-content/uploads/2019/03/ergonomia.jpg 22 marca 2019 22 marca 2019\nNiezwykle istotnym czynnikiem wpływającym na efektywność i jakość wykonywanych zadań jest dobrze zaprojektowane i ergonomiczne stanowisko pracy. W przypadku pracy biurowej wykonywanej najczęściej w pozycji statycznej siedzącej przed komputerem, najbliższym otoczeniem pracownika jest jego biurko wraz z towarzyszącymi mu innymi meblami biurowymi, akcesoriami i sprzętem komputerowym.\nUważa się, że pomimo mniejszego zużycia energii podczas pracy statycznej wysiłek ten jest bardzo uciążliwy dla organizmu. Wynika to z faktu, że podczas takiego wysiłku w mięśniach zaczynają przeważać procesy beztlenowe skutkujące zmęczeniem i osłabieniem. Ciągłe napięcie mięśni powoduje utrudnienia w przepływie przez nie krwi wraz z tlenem i niezbędnymi do prawidłowego funkcjonowania organizmu związkami energetycznymi.\nPozycja siedząca jest najbardziej pożądaną z pozycji roboczych ze względu na najmniejsze zużycie energii przez organizm, najlepszą stabilizację tułowia oraz dobrą koordynację ruchową. Jednakże pomimo tego pozycja ta może prowadzić do licznych dolegliwości, takich jak bóle kręgosłupa, bóle głowy, bóle stawów itp. Poza samą pozycją roboczą na pogorszenie samopoczucia może wpływać także zle oświetlenie miejsca pracy, hałas, temperatura, zanieczyszczenie powietrza itp.\nAby zmniejszyć do minimum ryzyko występowania nieporządanych dolegliwości należy pamiętać o kilku podstawowych, ale bardzo istotnych kwestiach:\nPozycja siedząca charakteryzuje się dużymi siłami działającymi na odcinek lędźwiowy kręgosłupa. Fotel powinien dawać możliwość regulacji w wielu płaszczyznach, pozwalając tym samym na dopasowanie do indywidualnych parametrów użytkownika. Przyjmuje się, że głębokość siedziska powinna być ok. 5 cm mniejsza od długości siedzeniowej, a wysokość ok. 5 cm niższa od wysokości podkolanowej. Siedzisko powinno być odchylone pod kątem 3-6 stopni do tyłu. Odcinek lędźwiowy kręgosłupa powinien być stabilnie podparty na oparciu fotela. Należy wystrzegać się pozycji tzw. „półleżącej”, gdyż skutkuje ona przyjmowaniem bardzo dużych obciążeń przez kręgosłup lędźwiowy.\nOsoby u których często występują bóle kręgosłupa na odcinku lędźwiowym mogą w łatwy sposób poprawić swoją pozycję siedzącą poprzez stosowanie specjalnych poduszek lędźwiowych lub alternatywnych siedzisk, takich jak siedziska o konstrukcji umożliwiających siedzenie z podparciem kolan, lub przeznaczonych do tego celu piłek rehabilitacyjnych.\nPrzy organizacji przestrzeni pracy na biurku należy pamiętać o tzw. zasięgach stref pracy. Wyróżniamy trzy podstawowe strefy, tj. strefę zasięgu normalnego (ok. 30 cm), zasięgu maksymalnego (ok. 50 cm) oraz zasięgu wymuszonego (ok. 75-100 cm).\nOptymalne wymiary biurka do pracy z komputerem powinny wynosić 100x75x72cm (szer. x gł. x wys.). Biurko powinno dawać możliwość pracy z łokciami zgiętymi pod kątem prostym, a przestrzeń pod blatem powinna być uwolniona, aby gwarantować możliwość swobodnego ułożenia nóg.\nMonitor powinien dawać możliwość regulacji kąta nachylenia płaszczyzny ekranu do poziomu, obrotu wokół własnej osi oraz regulacji wysokości. Odległość monitora od oczu powinna wynosić do 50 do 70 lub nawet 90 cm w zależności od jego wielkości. Kąt obserwacji ekranu powinien wynosić 20-50 stopni w dół od linii poziomej prowadzonej na wysokości oczu.\nNależy zadbać o odpowiednie oświetlenie miejsca pracy. Światło naturalne padające z kierunku prostopadłego do monitora daje największy komfort pracy, pozwalając na uniknięcie efektu olśnienia. W przypadku gdy monitor narażony jest na padanie promieni słonecznych od okien lub fasad zwróconych w stronę inną niż północna należy korzystać z osłon przeciwsłonecznych zarówno w oknie jak i na monitorze w postaci dedykowanych do tego celu nakładek.\nNależy pamiętać o krótkich przerwach w czasie pracy. Za optymalny czas krótkiej regeneracji uznaje się 5 minut przerwy przypadające na każdą godzinę pracy przy komputerze. Aby dobrze wykorzystać ten czas zaleca się wykonywanie podstawowych ćwiczeń gimnastycznych mających na celu rozluźnienie mięśni. Warto pamiętać również o odpoczynku dla oczu. Ciągła praca opierająca się na śledzeniu informacji na monitorze znajdującym się w bliskiej odległości sprawia, że oczy odzwyczają się od ostrego widzenia na dalszych odległościach. Aby temu zapobiec należy co jakiś czas odrywać wzrok od komputera i patrzeć na obiekty znajdujące się znacznie dalej niż monitor.\nObecnie na rynku dostępnych jest wiele sprzętów biurowych, których producenci zadbali o komfort i ergonomię pracy. Osoby spędzające dużo czasu na pracy przed komputerem mają do wyboru takie rozwiązania jak ergonomiczne klawiatury i myszy, regulowane wielopłaszczyznowo monitory i krzesła, a nawet biurka dające możliwość pracy w pozycji siedzącej i stojącej.\nergonomicznie zaprojektowane miejsce pracy pozwala znacznie zwiększyć wydajność pracy obniżając do minimum występowanie negatywnych skutków w postaci zmęczenia, dekoncentracji, bólu\nstworzenie odpowiednich warunków na stanowisku pracy wpłynie pozytywnie na zadowolenie i satysfakcję pracownika, co będzie miało pozytywny wpływ na atmosferę pracy i jej wydajność.\nMonika Blaszczok, „Ergonomia bezpiecznej i higienicznej pracy”, Gliwice, Wydawnictwo Politechniki Śląskiej, 2018, ISBN 978-83-7880-514-4\nPaństwowa Inspekcja Pracy, https://web.pip.gov.pl/ergonomia/ergonomiczne_st.html\nActivity Based Working (ABW) https://awards.plgbc.org.pl/wp-content/uploads/2019/03/activity.jpg 345 330 PLGBC Green Building Awards PLGBC Green Building Awards https://awards.plgbc.org.pl/wp-content/uploads/2019/03/activity.jpg 21 marca 2019 22 marca 2019\nActivity Based Working (ABW) jest koncepcją elastycznego projektowania biura, która odpowiadając na zachodzące zmiany w środowisku pracy zakłada, że w centrum znajdują się pracownik i jego potrzeby. Celem filozofii ABW jest stworzenie środowiska pracy w pełni dopasowanego do indywidualnego charakteru wykonywanych zadań zespołu.\nFundamentalnym założeniem Acivity Based Working jest tworzenie elastycznej i zróżnicowanej przestrzeni pracy, która pozwoli efektywnie zarządzać zespołem, w pełni wykorzystując potencjał jego członków oraz możliwości komunikacji mobilnej.\nPoprawne stworzenie warunków pracy opartych na założeniach ABW, z uwagi na indywidualny charakter wykonywanych przez zespół działań, wymaga poprzedzenia rozważną analizą. Jej celem jest dobranie właściwych rozwiązań funkcjonalnych oraz dostosowanie aranżacji wnętrza biurowego do indywidualnych potrzeb.\nBardzo istotnym jest odpowiednie zbalansowanie proporcji pomiędzy przestrzeniami otwartymi typu open space, wydzielonymi pomieszczeniami i strefami dającymi pracownikom komfortowe warunki do indywidualnego działania w skupieniu, oraz strefami relaksu i rozrywki. Zróżnicowane stanowiska pracy, miejsca zebrań i wypoczynku, a także ich ilość i charakter powinny zostać możliwie jak najbardziej dopasowane do charakteru wykonywanych przez członków zespołu obowiązków.\nWspółczesne biuro oparte na zasadach i filozofii ABW powinno charakteryzować się takimi strefami jak:\nKlasyczne stanowiska stałej pracy.\nStanowiska typu hot-desk przeznaczone dla pracowników, którzy np. wykonują pracę w formie elastycznej, łącząc pracę zdalną z pracą w siedzibie firmy.\nKomfortowe miejsca sprzyjające zarówno pracy mobilnej jak i towarzyszącym spotkaniom półformalnym, np. wygodne sofy, pufy, fotele czy nawet leżanki.\nMiejsca ze stanowiskami do pracy w pozycji stojącej lub połączonej z umiarkowaną aktywnością fizyczną (np. bieżnie do chodzenia).\nKlasyczne salki konferencyjne wydzielone przegrodami o wysokiej izolacyjności akustycznej w postaci zarówno pełnych jak i przeszklonych ścian.\nStrefy dla spotkań o półformalnym charakterze wyposażone w sofy, pufy, fotele, nierzadko zlokalizowane w bezpiecznym sąsiedztwie aneksu kawowego. Strefy te w znacznie mniejszym stopniu odizolowane od ogólnodostępnej przestrzeni biurowej cechuje sposób aranżacji zachęcający do ich odwiedzenia oraz umożliwiający produktywne spędzanie czasu pracy w towarzystwie innych współpracowników. Elementy wyposażenia i designu powinny w subtelny sposób przełamywać oficjalny i formalny charakter wyposażenia pozostałej części biura.\nPomieszczenia i sale o całkowicie nieformalnym charakterze umożliwiające chwilowe oderwanie się pracownikom od obowiązków, ale równocześnie pozwalające na twórcze wymiany myśli i wniosków wynikających z przydzielonych im zadań.\nMiejsca przeznaczone do chwilowego odpoczynku od pracy przy biurku, np. sofy, leżanki. Tak umeblowane strefy znajdujące się wśród wyznaczonych stanowisk pracy umożliwiają chwilowy relaks stwarzając jednocześnie okazję do krótkich spotkań mogących skutkować twórczą i kreatywną wymianą myśli\nPokoje oraz inne przestrzenie do aktywnego spędzania przerw od pracy. Mogą to być pokoje ze sprzętem do gier, sale do jogi, a także przestrzenie do spacerów w ramach zewnętrznych zielonych tarasów\nDecydując się na tworzenie i wydzielanie stref wypoczynku i relaksu należy to robić w tak przemyślany sposób aby przestrzenie te dawały pracownikom możliwość regeneracji przy jednoczesnym utrzymaniu kontroli pracodawcy lub menadżera biura nad wydajnym i efektywnym wykonywaniu przez zespół obowiązkami.\nmobilność i elastyczność przestrzeni biurowej pozwala na efektywniejsze zarządzaniem biurem\nwyposażenie biura w stanowiska typu hot-desk pozwala na niemalże stuprocentowe wykorzystanie wynajmowanej przestrzeni, co ma realne przekłożenie na redukcję kosztów utrzymania i najmu biura (pozwala na zmniejszenie zapotrzebowania na wynajmowaną powierzchnię)\nstrefy wypoczynku oraz miejsca do aktywnego spędzania czasu a także łączenie stanowisk pracy z aktywnością fizyczną pozwalają eliminować zmęczenie i znużenie pracowników, zwiększając jednocześnie wydajność wykonywanej pracy\notwarte i elastyczne przestrzenie z licznymi miejscami spotkań oficjalnych i półoficjalnych sprzyjają integracji zespołu\numożliwienie pracownikom wpływania na zmiany w aranżacji przestrzeni zwiększa ich poczucie przynależności do miejsca pracy i pomaga się z nim utożsamiać\nduża rotacja personelu pomiędzy stanowiskami pracy nie sprzyja zacieśnianiu więzi wśród zespołu\nz uwagi na bardzo zróżnicowane uwarunkowania fizyczne i fizjonomiczne ludzi brak spersonalizowanych miejsc stałej pracy może charakteryzować się nieodpowiednią ergonomią\nzbyt duża ilość stref i elementów wyposażenia o charakterze relaksacyjnym może wpłynąć negatywnie na koncentrację pracowników\nHays, Kinnarps, Skanska, „Nie bój się Activity Based Working”, 2017


Konferencja Polskiej Unii Transportu: “Współpraca kierowcy i pracodawcy dla wspólnego zysku. Szanujmy się nawzajem – zajedziemy dalej” - Trans.INFO\nKonferencja Polskiej Unii Transportu: “Współpraca kierowcy i pracodawcy dla wspólnego zysku. Szanujmy się nawzajem – zajedziemy dalej”\nPodczas Opolskiego Międzynarodowego Zlotu Master Truck w Polskiej Nowej Wsi k/Opola odbędzie się konferencja Polskiej Unii Transportu. W jej trakcie poruszone zostaną bardzo istotne dla transportu kwestie. Sprawdźcie, o czym będzie można porozmawiać z ekspertami z branży.\nPUT od lat wspiera konkurencyjność polskiego transportu i rozwój branży a także łączy ją wokół wspólnych celów. Unii nie może więc zabraknąć na najważniejszym zlocie w kraju, czyli Master Truck w Polskiej Nowej Wsi k/Opola.\nKonferencja Polskiej Unii Transportu pod hasłem “Współpraca kierowcy i pracodawcy dla wspólnego zysku. Szanujmy się nawzajem – zajedziemy dalej” odbędzie się w piątek 21 lipca i będzie dotyczyła następujących tematów:\nCzy możliwa jest współpraca między przewoźnikami?\nJak sobie poradzić z płacami minimalnymi w różnych krajach?\nSENT co to oznacza?\nAby uczestniczyć w tym wydarzeniu, wystarczy zapisać się TUTAJ.\nSetki wystawców z branży TSL –...\nShell zainwestował w laureata konkursu HyperLOG na najbardziej obiecujący start-...


Aplikacje mobilne do projektowania wnętrz - Wnętrza ze Smakiem\nBogato wyposażona aplikacja, która pozwoli nam na zaprojektowanie właściwie wszystkich pomieszczeń w domu. Do dyspozycji mamy sporą liczbę gotowych wnętrz oraz możliwość załadowania zdjęcia pustego pokoju. Baza ogromnej liczby produktów pozwoli nam na stworzenia niemal każdego projektu. Co ciekawsze, swoimi projektami możemy się dzielić lub obserwować prace innych, np. poszukując idealnego architekta. Więcej o aplikacji przeczytasz tutaj.\nZnana wszystkim osobom związanym z projektowaniem wnętrz firma CAD postanowiła zadowolić także zwolenników urządzeń mobilnych. Co prawda, na smartfonie nie zaprojektujemy wnętrza, ale będziemy mogli swobodnie oglądać prace innych. Projektant wnętrz tworzy galerie trójwymiarowych wizualizacji aranżacji wnętrz na zewnętrznym serwerze, a my możemy swobodnie odtwarzać jego projekty w postaci panoramy 360° na swoich urządzeniach mobilnych. Sprawdź tutaj.\nBardzo ciekawy program wspomagający projektowanie wnętrz, pozwalający nanosić wymiary obiektów na zrobione przez nas zdjęcia. Wystarczy wybrać zdjęcie z galerii i za pomocą przeciągania punktów ustawić końce pomiarowe na dowolnym obszarze. Aplikacja pozwala nam także na łatwe zaznaczanie miejsc do zmiany oraz dodawanie notatek bezpośrednio na fotografii. Opisane zdjęcia możemy wysłać e-mailem lub przenieść do galerii. IMAGinE Measures w wersji darmowej możesz pobrać tutaj.\nDesign Dimensions to obszerna baza obiektów wyposażenia wnętrz. Pozwoli Wam ona na szybki i łatwy dostęp do standardowych wymiarów i rysunków technicznych najczęściej wybieranych mebli. Z pewnością ułatwi to Wam wstępne przygotowywanie projektów wystroju. Apkę znajdziesz tutaj.\nPrzy urządzaniu wnętrz polecamy Wam także aplikację mobilną Ceneo, dzięki której znajdziecie najbardziej atrakcyjną ofertą upatrzonych produktów na rynku, dodacie je do swojej listy ulubionych oraz w wygodny sposób skorzystanie z kart lojalnościowych (nawet nie mając ich przy sobie). Apka jednej z największych porównywarek cenowych w sieci nie tylko pomaga podczas e-zakupów. Okazuje się być bardzo pomocna chociażby w trakcie zakupów w salonach stacjonarnych. Dzięki wgranej funkcji skanowania kodów kreskowych możemy sprawdzić, czy nie znajdziemy atrakcyjniejszej oferty produktu dostępnego na sklepowej półce. Wystarczy zeskanować kod z opakowania (standardowym aparatem wbudowanym w naszym urządzeniu mobilnym) - aplikacja wyświetli informację o danym przedmiocie oraz wygeneruje listę sklepów, w których jest on dostępny, razem z obowiązującymi w nich cenami. Więcej na temat aplikacji znajdziesz TUTAJ.\nArtykuły przydatne podczas urządzania mieszkania znajdziesz TUTAJ.


Edukacja i Szkolnictwo. Problemy Uczniów i Nauczycieli - OKO.press\nŚledzimy postępy reformy edukacji przygotowanej przez minister Zalewską. Analizujemy jej efekty. Opisujemy zmiany w podstawie programowej. Informujemy o działaniach kuratoriów, reakcjach nauczycieli i rodziców oraz wszystkim tym, co dotyczy uczniów i uczennic.\nCzarnek broni "polskości szkół", krzywdząc ukraińskie dzieci. "Nie mogą zajmować miejsc..."\n„Akademia Kopernikańska” po pierwszym czytaniu w Sejmie. Naukowcy protestują bez skutku\nNauczycielki: "Boimy się, że polska szkoła będzie polonizować uczniów z Ukrainy. Jak zaborca"


[quote="Kuba Mędrzycki"]No, bo któż dzisiaj tak naprawdę pamięta tamten epizod? Ba! Kto w ogóle pamięta kto zacz Frykowska?! :)[/quote\nFakt! Nie to co wiersz Wodnik, który pamiętają wszyscy!\nJa mam zagadkę nieco odstającą intelektualnie od Waszych, ale mam. :)\nGdzie w albumie Mury wspomniana jest czynność geodezyjna? Szukajcie w piosenkach Kaczmara.\n"Ślepo błądząc w lepkiej ziemi"?\nZagadka: Pewne określenie występuje w jednym z utworów z Muzeum oraz w jednym z utworów z Szukamy stajenki i nie występuje nigdzie indziej w twórczości JK. O jakie określenie chodzi?\nLuter napisał(a): "Ślepo błądząc w lepkiej ziemi"?\nNie :). Geodeta na pewno nie błądzi ślepo ;).\nZbrozło napisał(a): Ja mam zagadkę nieco odstającą intelektualnie od Waszych, ale mam. :)\n"Ja krokiem izbę mierzę"? Może niezbyt precyzyjna metoda pomiaru, ale do jakieś mapy w małej skali starczy ;).\nGratuluję, mam nadzieję, że część z Was "zmusiłem" do przyjrzenia się temu zacnemu albumowi. :)\nLuter napisał(a): Zagadka: Pewne określenie występuje w jednym z utworów z Muzeum oraz w jednym z utworów z Szukamy stajenki i nie występuje nigdzie indziej w twórczości JK. O jakie określenie chodzi?\nChodzi o słowo "tobołek"?\nDobre! Rzeczywiście występuje w tych dwóch programach i chyba nigdzie indziej, więc jak najbardziej się liczy, gratuluję. Mnie chodziło jednak o inne słowo, a nawet określenie składające się z dwóch słów (!), z których jedno jest unikalne.\nLuter napisał(a): Dobre! Rzeczywiście występuje w tych dwóch programach i chyba nigdzie indziej, więc jak najbardziej się liczy, gratuluję. Mnie chodziło jednak o inne słowo, a nawet określenie składające się z dwóch słów (!), z których jedno jest unikalne.\nNo, tak podejrzewałem, ze to jednak nie to.\nAle w "Wielkiej grze" bym reklamację wygrał ;)\nNo nic, poszukamy jeszcze...\nO, przepraszam, zupełnie o tym zapomniałem. Chodzi o pozłociste zbroje (zagonu Bogów) i pozłocistą zbroję (ciemnoskórego Melchiora).\nZagadka kaczmarologiczno - kultowa reuter 13 4,916 11-03-2012, 03:28 AM\nZagadka kaczmarologicza :))) Przemek 15 5,250 04-13-2012, 10:31 AM\nSłaba zagadka Kaczmarsko-afrykańska Zbrozło 31 8,587 09-17-2011, 09:54 AM\nZagadka kaczmarologiczno-rządowo-zagraniczna piotrek 3 2,071 03-12-2010, 02:25 PM\nZagadka kaczmarologiczno-medialna (z przymrużeniem oka) Luter 16 4,839 04-13-2009, 10:28 AM\nZagadka kaczmarologiczno-dyskograficzna Luter 182 36,476 10-16-2008, 04:00 AM\nDruga krzyżówko-zagadka kaczmarystyczno-filozoficzna Krasny 30 6,540 06-25-2008, 07:10 PM\nTrzecia krzyżówko-zagadka kaczmarystyczno-filozoficzna bryce 15 4,479 06-06-2008, 06:32 AM\nAktualny czas: 01-25-2022, 07:28 PM Polskie tłumaczenie © 2007-2022 Polski Support MyBB


Druga edycja akcji "Jestem dumny". Kto powinien zostać upamiętniony w tym roku? - INFO Skierniewice PL\nStrona główna Wiadomości Druga edycja akcji "Jestem dumny". Kto powinien zostać upamiętniony w tym roku?\nDruga edycja akcji „Jestem dumny”. Kto powinien zostać upamiętniony w tym roku?\nDo końca marca mieszkańcy Skierniewic mogą zgłaszać osoby, które według nich godne są upamiętnienia w drugiej edycji akcji „Jestem dumny”. Promocyjna kampania miasta rozpoczęła się w ubiegłym roku. Jej celem było przypomnienie ważnych w historii miasta postaci i uczczenie w ten sposób setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości.\nPowstały filmy animowane, organizowano flash moby i lekcje w szkołach, powstał też mural. Przedstawiono w ten sposób sześć związanych ze Skierniewicami osób: Stanisława Grabowskiego, Jana Kozietulskiego, Annę Olszewską, Mariana Pyziaka, Irenę Repp i Artura Wittenberga.\nTeraz przyszedł czas na kolejnych skierniewickich bohaterów. Wskazać ich mają sami mieszkańcy. Pierwsze propozycje już do Ratusza spłynęły. Ochotnicza Straż Pożarna w Skierniewicach zgłosiła Władysława Strakacza.\n– Jesteśmy bardzo wdzięczni, że nastąpiła druga edycja akcji – mówi prezes OSP Krzysztof Keller. – Już w pierwszej edycji postulowaliśmy, żeby uwzględnić naczelnika straży z roku 1918 Władysława Strakacza, właściciela browaru skierniewickiego, osobę znaną w owych czasach w całej Polsce. Liczymy, że komisja, która będzie weryfikować te kandydatury znajdzie miejsce dla tak ważnej postaci.\nSwoją propozycje złożyło również Towarzystwo Przyjaciół Skierniewic, które wskazało postać sierżanta Aleksandra Leśniewicza, mechanika 111. Eskadry Myśliwskiej, a potem Dywizjonu 303. Jego grób znajduje się na cmentarzu św. Józefa w Skierniewicach.\n– Bardzo często się mówi o pilotach Dywizjonu 303 czy 302, a pomija się milczeniem mechaników. A to od tych ludzi zależało przygotowanie samolotu po walce na następny dzień. Połatanie dziur, uzupełnienie amunicji, żeby następna garstka bohaterów, o których Churchill mówił, że było ich tak niewielu, mogła lecieć i walczyć. To były osoby, które ofiarną codzienną pracą walczyły dla niepodległości Wielkiej Brytanii, ale też całej Europy i Polski – mówi Jacek Stępowski prezes TPS.\nNa inną ważną postać zwraca uwagę Andrzej Krysiak. Historyk, regionalista chce by docenić i przypomnieć skierniewiczanom postać porucznika Tadeusza Dudzińskiego ps. Zawieja, żołnierza skierniewickiej konspiracji, który zginął w powstaniu warszawskim.\nWedług Piotra Paradowskiego, prezesa Stowarzyszenia 26. Skierniewickiej Dywizji Piechoty wśród osób drugiej edycji akcji „Jestem dumny” powinien się znaleźć Aleksander Jerzy Narbut-Łuczyński, urodzony w Skierniewicach w 1890 roku generał brygady Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych.\nUrząd miasta nie chce jeszcze zdradzić w jaki sposób tym razem upamiętni skierniewickich bohaterów.\n– W tym roku będą to nowe, być może jeszcze bardziej innowacyjne pomysły na to jak przedostać nazwiska tych postaci i ich historię do powszechnej świadomości – mówi Przemysław Rybicki rzecznik prasowy skierniewickiego ratusza.\nPoprzedni artykułPożyczki za 0 złotych, czyli darmowe chwilówki online\nNastępny artykułWidok w remoncie – zadania realizowane na osiedlu w 2019 roku


Igorek - Beata Klepaczewska - fotografia noworodkowa, dziecięca, ciążowa, ślubna\n« Mała zapowiedź :)\nJuż za chwilkę… »\nZapowiadałam sesję i oto jest – 5-tygodniowy Igorek. Maluszek był przesłodki, ale niestety mimo wszelkich prób Rodziców nie zasnął głębokim snem, a każdą próbę “wystylizowania w czapeczkę” przyjmował głośnymi protestami. Na szczęście udało się uchwycić słodkie i bliskie momenty. W sesji wziął udział także psiak Forest. Czapeczki do sesji oraz majteczki zrobiła dla mnie zaprzyjaźniona Pani Kasia z “Wesołego Szydełka”.\nThis entry was posted in Maluszki and tagged lubuskie, sesja dziecięca gorzów, sesja dziecka, sesja noworodkowa, sesja w domu, zdjęcia maluszka, zdjęcia rodzinne.


Auto na lawecie co i jak? KurdeVlog 25\nSubów: 96837 ile zarabia od 471 zł do 942 zł miesięcznie\nAuto na lawecie / co i jak? KurdeVlog 25\n►►► ROZWIŃ OPIS!►►► Co zrobić podczas wypadku samochodowego? Grupa FB Kanałowy Discord ►►►►Film się podobał i chcesz być dobrym widzem? ►Oceń film za pomocą łapek! ►Daj suba, tak by być zawsze na bieżąco! ►Zostaw po sobie komentarz, bo pod filmami dzieje się najwięcej :) ►►►►Wbijaj na Fejsa ►Obczaj też inne materiały ►Konkretna sprawa? Pisz tu – ►Chcesz pogadać? Wal śmiało na Fanpage ►Muzyka twierdza krzyżowiec, stalker guitar, gothic 2 soundtrack ►O resztę utworów pytaj w komentarzach, bo różnie to bywa :) ✔ Wielkie dzięki, że tu wpadłeś ;) W sprawie współpracy zapraszam tutaj: Zapytania i ogólną chęci rozmowy kierujcie na mój Fanpage Facebook : WagonKurdelawecie KurdeVlog\n#lawecie #KurdeVlog #wypadek samochodowy #vlog 2018 #holowanie #laweta #numer na lawete #jak dzwonić na lawete #ile kosztuje laweta #ubezpieczenie auta #ubezpieczenie z holowaniem #wagon #kurde #vlog nowy #nowy vlog #najlepszy vlog #vlogkurde #wagonkurde #wagon gothic #wagon


Niezastąpiona garderoba - JakBudowac.pl\n2011-11-09, aktualizacja 2017-03-07\nW domu warto mieć osobne pomieszczenie, które będzie można zaadaptować na garderobę do przechowywania ubrań i domowych sprzętów. Jeśli w gotowym projekcie domu nie przewidziano takiego miejsca, warto je wygospodarować nawet kosztem innego pomieszczenia. Garderoba nie musi być duża, może zajmować tyle miejsca, ile zajęłyby tradycyjne szafy. Nawet do niewielkiego pomieszczenia można wstawić szafy z wygodnymi półkami, które pomieszczą wszystkie rzeczy, które do tej pory nie miały swojego miejsca.\nOsobna garderoba dla każdego domownika to najbardziej komfortowe rozwiązanie\nJedna wspólna czy kilka osobnych?\nZależnie od dostępnego miejsca w domu można urządzić jedną wspólną dla wszystkich garderobę lub osobną dla każdego domownika. Drugie rozwiązanie jest oczywiście bardziej komfortowe, jednak w dużej garderobie dla wszystkich członków rodziny z pewnością zmieszczą się nie tylko ubrania używane w danej porze roku, ale także ubrania sezonowe, sprzęt sportowy, ręczniki, pościel, koce, plecaki, walizki czy drobny sprzęt domowy, na przykład odkurzacz, żelazko i składana deska do prasowania.\nGarderoba nie musi być duża. Nawet do niewielkiego pomieszczenia można wstawić szafy z wygodnymi półkami, które pomieszczą wszystkie rzeczy, które do tej pory nie miały swojego miejsca.\nWygodę zapewni garderoba rozlokowana w pobliżu sypialni i łazienki. Jeśli jest wspólna dla wszystkich mieszkańców, wejście do niej znajduje się w holu. W przypadku gdy każdy domownik ma własną garderobę, dostęp do niej jest możliwy bezpośrednio z sypialni. Często garderoba staje się łącznikiem między sypialnią a łazienką. W takim układzie szybciej będzie można znaleźć właściwe ubrania po kąpieli. Garderobę można zaplanować w przestrzeni pod skosami na poddaszu. Jeśli ją właściwie, umiejętnie urządzimy, wykorzystamy nawet nieustawne zakamarki. Można w ten sposób poprawić proporcje pokojów, dzięki czemu łatwiej będzie w nich ustawić meble.\nUmiejętne urządzenie garderoby pozwoli wykorzystać nawet nieustawne zakamarki\nW przypadku gdy w projekcie nie przewidziano pomieszczeń przeznaczonych na garderoby, możemy je wykonać samodzielnie nawet w już zamieszkanym domu. Wydzielając w pokoju część powierzchni, zmniejszy się jego wielkość, lecz uzyskamy przestrzeń, w której będziemy mogli ulokować wszystkie niepotrzebne na co dzień przedmioty, zatem nie będziemy nimi zagracać części mieszkalnych domu. Ściany garderoby można wykonać z płyt kartonowo-gipsowych lub drewnopochodnych. Jeśli pokryjemy je tapetą lub tynkiem i farbą, nie będzie widać, że z części pokoju został wydzielony dodatkowy schowek. Dobrym pomysłem będzie wstawienie drzwi przesuwnych, które nie będą potrzebowały przestrzeni do ich otwarcia.\nMiejsce na garderobę możemy znaleźć także w zamieszkanym domu. Wydzielając w pokoju część powierzchni, zmniejszymy jego wielkość, lecz uzyskamy przestrzeń, w której będziemy mogli ulokować wszystkie niepotrzebne na co dzień przedmioty.\nNiezwykle istotne jest właściwe oświetlenie w garderobie, dzięki któremu będziemy widzieli ubrania w ich naturalnych kolorach. Warto pamiętać, że najlepsze jest naturalne światło słoneczne, jednak jeśli w garderobie nie ma okna, trzeba zadbać o odpowiednie oświetlenie sztucznym światłem. Powinno być równomierne i mieć odpowiednie natężenie oraz barwę, która nie będzie powodowała przełamywania kolorów ubrań. Należy zwrócić uwagę, że chłodne światło wyostrza barwy i jest niekorzystne dla wyglądu twarzy oraz sylwetki, dlatego najlepiej barwy tkanin oddaje światło halogenowe. Dobre są także świetlówki color proof, jednak są mniej wydajne. Światła powinny być skierowane na przegrody i półki. Najlepiej je wbudować wewnątrz szafy, by źródła światła włączały się same po otwarciu drzwi i gasły po ich zamknięciu. Należy także podświetlić lustro, pufy, na których można usiąść, zakładając buty, a także kącik, w którym ustawimy deskę do prasowania. Niezwykle wygodne będą lampy z możliwością regulacji kąta padania światła.\ngarderoba półki w garderobie przechowywanie ubrań światło w garderobie szafy garderoba urządzanie garderoby


⚕▷ Wspieranie dziecka w żałobie i stracie podczas pandemii Covid-19 Kiedy doświadczasz żalu i straty, może być trudno wiedzieć, jak najlepiej wspierać swoje dziecko - zwłaszcza jeśli nie mogłeś być z ukochaną osobą, gdy zmarła z powodu ograniczeń blokady . Nasi eksperci z Infolinii dla rodziców dzielą się swoimi radami.\nWspieranie dziecka w żałobie i stracie podczas pandemii Covid-19 Kiedy doświadczasz żalu i straty, może być trudno wiedzieć, jak najlepiej wspierać swoje dziecko – zwłaszcza jeśli nie mogłeś być z ukochaną osobą, gdy zmarła z powodu ograniczeń blokady . Nasi eksperci z Infolinii dla rodziców dzielą się swoimi radami.\nJeśli Twoje dziecko, podobnie jak Ty i reszta Twojej rodziny, nie mogliście osobiście przebywać z ukochaną osobą, gdy zmarła, może to być niezwykle bolesne i trudne do zaakceptowania.\nChociaż każdy zareaguje i poradzi sobie z tym inaczej, może to sprawić, że Twoje dziecko poczuje, że śmierć tej osoby nie wydaje się rzeczywista, że coś jest niedokończone lub nierozwiązane – lub nawet winne, że ich tam nie ma, i martwi się, czy osoba było w porządku.\nTags:blokady, być, COVID19, dla, doświadczasz, dziecka, dziecko, dzielą, eksperci, gdy, Infolinii, jak, jeśli, Kiedy, mogłeś, może, najlepiej, nasi, nie, ograniczeń, osobą, pandemii, podczas, powodu, radami, rodziców, się, stracie, straty, swoimi, swoje, trudno, ukochaną, wiedzieć, wspierać, Wspieranie, żalu, żałobie, zmarła, zwłaszcza\nCo robić, gdy dziecko bawi się jedzeniem\nTata niszczy grafikę syna, aby dać mu lekcję\nCzego możesz się spodziewać, jeśli jesteś w ciąży w wieku 45 lat?


Niekryty Krytyk nagrał obrzydliwy film o gwałcie. Co się k… z nami dzieje?\nGrzegorz Marczak 24 października 2017\nPo angielsku wulgaryzmy nie brzmią tak ostro, więc zapytam się grzecznie - What the fuck happened? Ku uciesze internetowej gawiedzi można dziś sugerować, że ten gwałt, co niby był to niekoniecznie musi być gwałt, bo muzycy często “zabawiają” się z fankami w swoich koncertowych busach?\nDla przypomnienia chodzi o polski zespół DECAPITATED, który został oskarżony o porwanie i gwałt. Sprawa przed amerykańskim sądem właśnie trwa, więc tak naprawdę nie wiadomo jeszcze, co się stało i kto ma racje.\nNasz popularny Youtuber postanowił więc wypowiedzieć się w tej sprawie. Wiadomo, że sprawa głośna, więc jeśli pojedzie na ostro, to skoczą mu słupki. Widać, że "to facet", dla którego słowo “molestowanie” czy “gwałt”, to pokłosie wcześniejszej prowokacji płci przeciwnej i w takim też tonie prowadzi swój wideo felieton.\nTo cię zainteresuje Filmy z lektorem - co trzeba o nich wiedzieć?Duży tablet i telefon w jednym? Dla mnie rewelacja\nGwałt jest zły! Powtarza z nieukrywanym rozbawieniem. Nie gwałćcie ludzi, no chyba, że się bardzo wiercą w wózeczku - dodaje taki żarcik. Gdyby ktoś mnie chciał zgwałcić ...zaproponowałbym najpierw abyśmy poszli na kawę - świetnym żarcikiem puentuje dalej. Sala pęka ze śmiechu (ta wirtualna, w formie widowni) i w zamian sypią się lajki. Wreszcie w internecie mamy kozaka, co tej poprawności nie ulega i ze wszystkiego sobie żartuje. Bo można, prawda?\nNie jest to stand-up, czyli forma, w której się wiele wybacza, nie jest on też standuperem - jest takim gnuśnym youtuberem, który może wypowiedzieć się na każdy temat, więc to robi. Nasz bohater ma tezę na temat tego konkretnego gwałtu, o którym jak się przyznaje wie niewiele. Wie niewiele, ale… czytając biografie muzyków rockowych i nie tylko, praktycznie wszędzie opisywany jest seks po koncertach w autokarach muzyków.\nRozumiecie już? Wiadomo więc przecież, że jeśli dwie dziewczyny idą do takiego autobusu, to nie po to aby grać w “makao” tylko po seks, prawda? No, a kto uwierzy, że jeśli kobiety idą na seks to mogą być zgwałcone? Chciałoby się tutaj zacytować rubaszny śmiech Leppera, ale z uwagi na pamięć o zmarłym pominę ten temat.\nPaństwo zbiera wzorce głosów obywateli i to wkurza. Tymczasem z uśmiechem oddajemy te dane firmom... MS Maciej Sikorski\nMiędzy tymi jakże zakamuflowanym insynuacjami, że o gwałcie trudno tutaj na poważnie myśleć, są też wzmianki, które ciągle nasz bohater powtarza, aby nie wyjść na propagatora gwałtu koncertowego.\nNa końcu jednak nie wytrzymuje, budzi się w nim ten mały ukryty standuper: A, co do DECAPITATED, panowie panowie gwałt? Przecież wy się nazywacie DECAPITATED, a nie RAPED! Gwałt jest zły!.\nMam nadzieję, że kolega zostanie DECAPITATED od biznesu i z Youtube.\nKontakt na stronach WWW to już najwyraźniej przeżytek. Ostatnio liczą się tylko social media Kamil Świtalski\nOto jak wielka przepaść dzieli nasze dzieci i... naszych rodziców Jakub Szczęsny


SEG - Wydarzenia - Opcje menedżerskie i inne instrumenty wynagradzania kadry kierowniczej spółek. Jak motywować kadrę kierowniczą poprzez program opcji menedżerskich?\nStrona główna > Wydarzenia > Opcje menedżerskie i inne instrumenty wynagradzania kadry kierowniczej spółek. Jak motywować kadrę kierowniczą poprzez program opcji menedżerskich?\nOpcje menedżerskie i inne instrumenty wynagradzania kadry kierowniczej spółek. Jak motywować kadrę kierowniczą poprzez program opcji menedżerskich?\nPrezentacja 1 14.11.2006\nPrezentacja 2 14.11.2006\nSeminarium: Opcje menedżerskie i inne instrumenty wynagradzania kadry kierowniczej spółek. Jak motywować kadrę kierowniczą poprzez program opcji menedżerskich?, odbyło się 14 listopada 2006 roku.\nProgramy motywacyjne z udziałem instrumentów kapitałowych mają wiele zalet, ale nie są kompleksowo uregulowane. To rodzi wątpliwości i niejednoznaczne interpretacje.\nJak konstruować programy, by spełniały, założone przez spółkę cele motywacyjne i były atrakcyjne dla akcjonariuszy? Jak wyceniać świadczenia kapitałowe i uwidaczniać je w sprawozdaniach finansowych sporządzonych według MSSF? Jak ominąć pułapki przepisów podatkowych i prawa pracy?\nPróbę odpowiedzi na te pytania podjęli eksperci z BDO Polska – Andre Helin i Magdalena Mucha-Prymas.


Witamy w Krakowie – atrakcje grodu Kraka życie nocne | O kobietach\nHome // Hotele // Witamy w Krakowie – atrakcje grodu Kraka życie nocne\nBy adminsrOn Listopad 16, 2015 Posted in Hotele No comments\nW czasach nam współczesnych podróże w znacznej mierze kojarzą się nie tylko z aktywnością turystyczną, ale też ze sferą zawodową. Niezależnie jednak, jaki jest motyw obligujący nas do odwiedzin w innym miejscu. W każdym przypadku hotel ma proponować zarówno nocleg, jak i dodatkowe ułatwienia. Gród Kraka jest bez dwóch zdań miastem, które ma bogatą listę godnych obejrzenia zabytków. Co jednak z transportem? Niestety, trudno Kraków określić jako przyjazny osobom zmotoryzowanym. Ustawiczne przebudowy powodują, że jazda do głównej części Krakowa może być niewspółmiernie długotrwałe w odniesieniu do oddalenia w kilometrach.\nRatunek mogą w takiej sytuacji przedstawiać hotele położone w śródmieściu. Da to możliwość nie tylko zyskać na czasie, ale też zagwarantuje komfortową bazę wypadową. W większości za wizytę w hotelu leżącym w sąsiedztwie rynku musimy zapłacić więcej. Warto jednak mieć na uwadze, że czas to „towar” wręcz deficytowy. Poza tym rezydując w centrum wszędzie możemy dostać się pieszo. To zarazem korzystne dla naszego organizmu, jak i dla finansów – mniej wydamy na paliwo czy koszty biletów. Ostatecznim faktem przemawiającym na korzyść położenia hotelu w śródmieściu jest to, że koszty pokoju nie muszą być horrendalnie wysokie. Wybierając hostel musimy być przygotowani na gorszy standard pokojów, często wieloosobowych. Walorem jest jednak jednoczesność niewysokich cen oraz bliskość krakowskiego centrum.\nDo Krakowa przyjeżdża znaczna liczba podróżników o przeróżnej zasobności portfela i dlatego też w ich oczywiście wypadku może obowiązywać zróżnicowanie w cenach jeśli chodzi o noclegi. Niestety tak nie jest przez co wędrowiec przyjeżdżający do Krakowa musi się liczyć z tym, że za hotel czy też nocleg w tym mieście będzie musiał zapłacić w gruncie rzeczy duże pieniądze. Ostatnimi czasy jednak zaczyna obowiązywać coraz pokaźniejsze zróżnicowanie w cenach to właśnie dzięki czemu mniej zamożni turyści mogą przybyć do tego miasta za nieduże pieniądze oraz usytuować się w hotelu, który też nie jest kosztowny. Ewidentnie są hotele gdzie za dobę wypada zapłacić kilkaset złotych i tam także zainteresowanie jest niezmiernie istotne co widać w głównej mierze po liczbie gości kwaterujących się w tych właśnie hotelach. Jednakże na szczęście pojawiają się też i takie hotele, w jakim miejscu doba nie kosztuje już tak niemało, to właśnie dzięki czemu tam naturalnie mogą pojawiać się goście nie tylko krajowi lecz i zagraniczni jacy na nocleg w tym mieście nie pragną wydawać już tak dużych pieniędzy. Należy także odnotować, że hotele te cieszą się faktycznie dużym zainteresowaniem wśród wędrowców czemu rzecz jasna nie można się zadziwiać, jednak ich liczba ma być zdecydowanie pokaźniejsza, a z tym niestety bywa różnie. Wybierając się na kilkudniowy wypoczynek do Krakowa dumamy o tym, w jakim miejscu się zatrzymamy, w jakim miejscu będziemy nocować. W wielu przypadkach to właśnie nocleg jest najpoważniejszym oraz jednocześnie najistotniejszym punktem organizacyjnym całej wycieczki. Kraków jest miastem ogromnym, kultowym, rozbudowanym – gigantyczna jest w następstwie tego oraz baza noclegowa tego miasta.\nUsługi turystyczne w własnym kraju nieustająco hipnotyzują wybitnymi podażami last minute


ctrl pattt / ctrl alternative music: ORANGE WARSAW FESTIVAL 2017 - ORGANIZACJA i KONCERTY\nORANGE WARSAW FESTIVAL 2017 - ORGANIZACJA i KONCERTY\n11/30/2017 05:26:00 PM\nJeżeli dotarliście do tego miejsca, to znaczy, że obejrzeliście już vloga festiwalowego, który znajduje się w części pierwszej relacji, o tutaj. Przyszedł czas na bardziej szczegółowy zarys całego festiwalu. Po pierwsze skupię się na organizacji całego wydarzenia. Zobaczycie, jak festiwal wygląda obecnie i czy idzie w dobrą stronę. Dalej słów kilka o koncertach. Ale spokojnie. Zostały one opisane w ciekawy sposób i co najważniejsze - w skrócie. Zapraszam do spojrzenia na Orange Warsaw Festiwal okiem prawdziwego festiwalowicza.\nOrange Warsaw Festival od kiedy przeszedł w ręce Alter Art zaczyna rozwijać się z roku na rok. Miniona edycja była tego znacznym dowodem. Pamietajmy jednak, że to Open'er Festival jest oczkiem w głowie ekipy Mikołaja Ziółkowskiego i to właśnie tutaj idzie największy nakład pieniędzy, pomysłów i czasu. Śmiało mogę zaznaczyć, że OWF plasuje się na drugim miejscu podium. Na trzecim wciąż stoi, ale już ledwo - Kraków Live Music Festival. Świadczy o tym, m.in. wciąż kurczący się line-up oraz odcięcie w tym roku dodatkowego dnia koncertowego. Rok 2016 również nie był ciekawy, ale o tym pisałem i vlogowałem tutaj.\nW organizacji festiwalów Alter Art podoba mi się w szczególności to, jak całe miasto, w którym odbywa się dany festiwal zaczyna żyć i poruszać się w rytm muzyki. Komunikacja miejska współgra w całym przedsięwzięciu - podwozi i odbiera festiwalowiczów z terenu imprezy, podłączają się również firmy taksówkowe oferujące naprawdę dobre promocje na przejazd. Wszystko idzie płynnie. Tak właśnie było w tym roku na Orange Warsaw Festival. Pamiętam, że wcześniej festiwal miał z tym duże problemy. Co dziwne - Audioriver w Płocku totalnie nie ogarnia tego tematu. Ale więcej dowiecie się w nadchodzącej relacji.\nMiasteczko festiwalowe nie było szczególnie rozbudowane, ale wszystko co potrzebne mieliśmy pod ręką. Można narzekać na brak kibelków w dobrej lokalizacji, za to food trucki z kosmicznymi cenami ciągnęły się na każdym kroku. Widocznie ktoś przewidział, że mało osób będzie korzystało ze strefy gastro. Śmieszki śmieszkami, ale coś w tym jest! Miejsca dla chilloutu? Bardzo dobrze rozstawione, gdzieś na boku, pomiędzy scenami. Było gdzie i z kim złapać oddech. To najważniejsze.\nMuszę przyznać, że edycja 2017 Orange Warsaw Festival nie przyciągnęła mnie zbytnio line-upem, ale stała się otwartą furtką do festiwalowego lata 2017, z której musiałem skorzystać. Chociaż wszystko zapowiadało się, że wyląduję tylko na jednym dniu festiwalu, tak w jednej chwili dostałem propozycję odkupienia dwóch karnetów po 250 zł / sztuka. Wstyd nie skorzystać. W logistycznym ogarnięciu jestem mistrzem, także po godzinie 19:00 wchodziłem na pierwszy dzień OWF!\nFestiwalowy piątek przyciągał mnie tylko za sprawą jednej nazwy w line-upie. Łona i Webber! Może po części żałuję opuszczonego koncertu Kodaline, bo jednak nie widziałem zespołu live (chociaż fanem wielkim nie jestem), ale dobrze, że w ogóle pojawiłem się na terenie festiwalu. Innych wykonawców widziałem gdzieś wcześniej i dlatego ten dzień brałem na dwa razy. Years & Years totalnie nie są w mojej bajce, dlatego tak jak widzieliście we vlogu, nie pchałem się pod scenę, wystałem chwilę i bez większych emocji idealnie zdążyłem na koncert składu zaliczającego się do czołówki polskiego hip-hopu - Łony i Webbera z towarzyszącym im zespołem The Pimps! Początkowo bałem się o statystyki, bo tak jakoś pusto było pod sceną, a do koncertu pozostało 15 minut. Na szczęście wszystko zmieniło się w mgnieniu oka. Oczywiście wylądowałem w drugim rzędzie i trafiłem na super ekipę, która znała wszystkie teksty i bawiła się tak, jak przystało na prawdziwych fanów. Koncert świetny. Budowanie nowych więzi z publiką i pielęgnowanie stałych, to mistrzostwo w wykonaniu tych Panów. Trzeba jednak podkreślić, że nagłośnienie dawało ostro po uszach i dźwięk leciał z lekkim echem niczym na stadionie piłkarskim. Nie wiem, jak tam w dalszych sektorach pod namiotem, ale z przodu nie było idealnie. Osobiście jednak wolę ten skład w klubowym wydaniu koncertowym i z czystym sumieniem polecam go właśnie Wam CTRL'ujący. The Pimps odwalają tutaj kawał dobrej roboty. Żywe instrumenty w rapie to coś pięknego.\nKiedy Łona i Webber kończyli koncert, na głównej scenie zaczynali swój występ Kings of Leon, którzy zasługują tu na własny akapit. Jak widzieliście nie miałem ciśnienia, ponieważ wiadomo jacy koncertowo są bracia Followil. No słabi. Mocno słabi. Nowy album brzmi naprawdę świetnie i tylko dlatego postanowiłem dać im drugą szansę. Pomyślałem, a nóż może im się odmieniło po Open'erze 2013 i zaczęli grać lepiej? Tłum zgromadzili ogromny, ale miałem wrażenie, że był to tłum gapiów, którzy odwdzięczali się tym samym, co bracia dostawali ze sceny - czyli brakiem jakichkolwiek uczuć i emocji w kontakcie międzyludzkim. W literaturze jest takie specjalne pojęcie zwane behawioryzmem. We współczesnym świecie nagle wszyscy robią się na zamkniętych introwertyków i koło się zamyka. No ale, kiedy kontakty międzyludzkie opierają się na ciągłym stukaniu w klawiaturę komputera czy telefonu, to o czym ja tu piszę. Ludzie bawili się naprawdę słabo, pod samą sceną jakoś to wyglądało, ale serio pod samą sceną. Hity grane przez zespół budziły wszystkich ze snu. Ktoś krzyknął: "O wow... Sex on Fire! Jeju, Use Somebody!". Nagle ekrany telefonów zaczęły błyszczeć, snapy zalewały sieć wirtualnego świata i tyle z wszystkich emocji. Ludzie słupy, ale kurczowo trzymają swoje miejscówki i nie daj Bóg próbuj ty się człowieku przeciskać pod scenę! W szczególności pretensje trzeba mieć do zespołu, bo Panowie wychodzą, robią co mają robić i żegnają się z hajsem wypełnionym po brzegi w kieszeniach. Gdyby nie ta mała ekipa z którą byłem podczas koncertu Kingsów, to serio - byłby dramat. Patryk, Dorka - jesteście najlepsi! Chociaż jakościowo wszystko brzmiało lepiej, to miałem wrażenie, że nadal nad dźwiękiem na koncertach Kings of Leon czuwa jakieś fatum, albo po prostu mają akustyków, którzy są już dawno do wymiany. Wracając jeszcze do najnowszej płyty. Pięć kawałków musiało nam wystarczyć, ale usłyszeć ulubione "Find Me", przepiękne "Walls", "Eyes on You", "Reverend" i na sam koniec "Waste a Moment" opłacało się. Tłum nie ten, ale może po prostu wszyscy czekali na Garixa?\nTak to właśnie wyglądało. Niewiele osób po koncercie Kings Of Leon zmieniało swoje położenie. Na szczęście udało nam się podejść bliżej sceny z nadzieją na naprawdę dobrą imprezę. Serio, na festiwalach cholernie widać, jak bardzo ograniczone i zamknięte muzycznie mamy społeczeństwo. Po słabszym występie na nieszczęsnej Tauron Arena w Krakowie, 27 listopada 2016 roku, liczyłem na jakość, z której słynie ten młody dj. Martin Garrix nie zawiódł, a odpalił taką imprezę, po której na drugi dzień wszyscy ponownie uczyli się chodzić - z zakwasu w łydkach zwanego poprawnie DOMS. Set był naprawdę długi i konkretny. Dwie godziny równego skakania bez większych przerw na odpoczynek musiało odbić się na porannej kondycji. Przy okazji trening dla nóg gwarantowany, także miałem wolne na kolejnych kilka dni. W końcu publika stała się jednością i miałem wrażenie, że impreza była najgorętszą w Polsce, jak nie na świecie w tym czasie. Scena również nie wytrzymała. Rozgrzana do czerwoności, posypana iskrami fajerwerków, zaczęła wołać o interwencję strażaków (widać ich we vlogu!), bo jej dach potrzebował pomocy. Do tego wszystkiego show uatrakcyjniały przepiękne wizualizacje, lasery i gra świateł. Żałujcie, że was nie było. Garrix przyciągnął tłumy i nie miał sobie równych tego dnia. Przedłużył set specjalnie dla nas i na koniec zremiksował utwór "One More Time" - Daft Punk. Nie pamiętam, żeby kiedykolwiek tak chciało mi się pić po jakimś koncercie.\nZ towarzyszącą mi ekipą zerknąłem jeszcze na KAMP!, ale Garrix wyssał z nas całą energię i wracaliśmy przygotować się na dzień 2. Takim sposobem kładłem się do łóżka przy wschódzie słońca nad budzącą się Warszawą.\nDrugi dzień zaczęliśmy od powiększenia ekipy CTRL'ujących i ruszyliśmy na koncert Darii Zawiałow, wcześniej przemierzając Stare Miasto w poszukiwaniu zespołów, które być może postanowiły pozwiedzać Warszawę. Bezskutecznie. Podczas wejścia na festiwal zwróciliśmy uwagę, że część festiwalowiczów wyparowała i niższa frekwencja sobotniego OWF była faktem. A więc Daria Zawiałow. Debiutancka płyta "A kysz!" zaczęła szybko podbijać serca Polaków i dotarła do siódmego miejsca listy przebojów OLiS. Festiwalowe lato i koncert na warszawskim festiwalu był dla Darii możliwością zaprezentowania swoich sił na scenie. Daria wraz ze swoim zespołem nie zawiodła. Sylwester z Podróży Muzycznych napisał nawet, że otworzyła lepiej główna scenę niż dzień wcześniej Kodaline! Dziewczyna ma naprawdę ogromny talent, który promieniuje na scenie. Czarujący, pewny wokal i sceniczny pazur podbiły moje serce. Widzicie, dobrze się składa, bo kiedy piszę te sowa (2 listopada 2017), to nasza debiutantka wyruszyła w pierwszą poważną trasę klubową promującą reedycję pierwszego albumu. Poza tym, nagrywa się materiał na następcę debiutu, także śmiało polecam Wam zakręcić się obok Darii Zawiałow. Warto. Relacja z jednego koncertu na tej trasie dostępna jest na ctrl pattt i została napisana przez jednego z Was! Klikajcie tutaj, by poczytać i śmigajcie na koncert, póki jeszcze możecie!\nDziewczyny z Lor znowu odrobiły zadanie domowe i na scenie zaprezentowały się bezbłędnie. Chociaż nie mogłem zostać na całym koncercie, ponieważ musiałem zostawić je na rzecz zespołów, które do Polski wpadają bardzo rzadko, to po raz kolejny zostałem wciągnięty przez ich magiczny świat folku. Tym, co Lor prezentują na scenie można się zachwycać, albo nie. Mam wrażenie, że nie ma nic pomiędzy. Dlatego pod wypełnionym namiotem było mało osób niezdecydowanych, bo jednak muzyka tych młodych i niezwykle utalentowanych dziewczyn potrafi zatrzymać w czasie niejednego śmiertelnika.\nNiestety, trzydzieści parę minut musiało mi wystarczyć, ponieważ w końcu mogłem przywitać się z Two Door Cinema Club i stanąć najbliżej jak się dało głównej sceny. Wszystko pięknie, ładnie, ale deja vu z poprzedniego dnia załączyło się nieubłaganie. Tym razem ludzie nie czekali pod sceną na Martina Garrixa, ale na Imagine Dragons i totalnie psuli obraz bawiących się dookoła ludzi. Mam nadzieję, że z tego wyrośniecie dzieci, bo Wasz ogranicznik już niżej upaść nie może. TDCC odwalili kawał dobrej roboty. Starali się udźwignąć ten ciężar na swoich barkach i trzeba ich za to pochwalić. Chociaż kontaktowi nie są jakoś specjalnie, to indie rock, zwłaszcza ten z debiutanckiej płyty sprawdził się najlepiej. Z "Gameshow" sukcesów nie było i nie będzie, stąd trzy kawałki odegrane zostały bardziej na odczepne. Dla mnie wybór TDCC to kolejny dobry koncert tego festiwalu. W każdym razie - odhaczone!\nW chwili przerwy pomiędzy kolejnymi koncertami przeszliśmy się po miasteczku festiwalowym. Naszym ulubionym miejscem, gdzie łapaliśmy oddech i bez większej kolejki kupowaliśmy wodę tak cenną do przeżycia, okazała się być strefa VIP, częściowa odsłonięta dla festiwalowiczów. Po drodze spotkaliśmy Mikołaja Ziółkowskiego i złożyliśmy mu należyte pokłony. Następnie trafiliśmy na Darię Zawiałow, która nie mogła już doczekać się koncertu Justice. Dario, witaj w klubie! Zdjęcie z tego spotkania poniżej. Wiem, nie pokazuje się palcem ;)\nMiłym zaskoczeniem (nie tylko dla mnie) był koncert Imagine Dragons. Po pierwsze jakość dźwięku na wielki plus, po drugie klimat jaki stworzył się pod sceną. Widać, że zespół ma ogromną rzeszę fanów, którzy potrafią świetnie się bawić, co udziela się pozostałym. Radioaktywni fani, to dobra nazwa. Na miejscu okazało się, że nie jestem takim ignorantem i znałem naprawdę sporą część kawałków, ale i bez tego zespół potrafi rozbujać największego sztywniaka. Płyt po koncercie nie zacząłem słuchać, jednakże dotarł do mnie fenomen tego zespołu. Bez wyrzutów możecie zahaczyć o koncert Imagine Dragons. Kings of Leon powinni wziąć u nich lekcje. Po zdjęcia zapraszam na sam dół wpisu.\nNie zapominajmy, że festiwale dają możliwość poznawania nowych artystów, dlatego szybkim truchtem przeskoczyłem na You Me At Six. Chociaż poświęciłem im zaledwie 20 minut, bo w głowie skakałem już na Justice, to nie żałuję. Mocniejszy rock, miejscami nawet punkowy, robił swoje. Szybko wkręciłem się w narrację płynącą od frontmana, który szalał po scenie z ogromnym zasobem energii i pewnością siebie. W pewnym momencie wyrywał ekipie foto aparat i zrobił swojemu zespołowi zdjęcie. Na szczęście i ja miałem wtedy swój sprzęt pod ręką.\nO Justice mógłbym zrobić osobny wpis, ponieważ cholernie ich lubię. Mógłbym rozbić na części pierwsze cały set jaki przygotowali, dlatego postawiłem ująć to, co najważniejsze w kilku konkretnych zdaniach. Po pierwsze - występ słabszy i publika słabsza w porównaniu z Open'erem 2012. Nowy set nie miał szans odczarować antyfanów. Za dużo tych samym sampli powtarzanych w kolejnych trakach. Przykład? "Love SOS". Niektóre przedłużacze również nie miały sobie końca i mogły zniechęcić ludzi, którzy liczyli na bardziej podkręcone tempo imprezy. Mi oczywiście to nie przeszkadzało. Pod sceną czułem się jak ryba w wodzie. Najnowszy album "Woman" został ograny bardzo po macoszemu, chociaż trzeba przyznać, że otwierający show "Safe and Sound" świetnie odpalił publikę. Czym więc nadrobili Francuzi? Najlepszą scenografią całego festiwalu! Statek kosmiczny na scenie, to mało powiedziane. Ogromne kostki Rubika i platformy świateł zmieniały się oraz przestawiały w zależności od granego utworu, czy albumu. Nie zabrakło podświetlonego krzyża, który pojawiał się w momentach, kiedy przychodził czas na największe hity z pierwszej płyty. Po wszystkim żartowałem sobie, że są to jedyni wierzący Francuzi w Europie. Z niektórymi osobami stworzyłem większa i niezapomnianą imprezę. Bujaliśmy się naprawdę dobrze. Trzeba zaznaczyć, że prawdziwi fani czują nowy przekaz Justice i to właśnie z nimi na czele rozkręciliśmy całą zabawę. Niestety, trochę z żalem spoglądałem na osoby, które otwierały buzie na światełka i stały wryte w ziemię. Minimalnie lepszy secik i Justice poszerzyliby grono swoich fanów, a tak, zrobili dobrze, ale nie wszystkim, albo tylko przez chwilę.\nResztkami sił wyruszyłem z wykończoną ekipą CTRL'ujących na koncert Natalii Nykiel. Do dziś nie wiem, jakim cudem ta dziewczyna wyciągnęła z nas energię do zabawy, której naprawdę już nie mieliśmy, ale zrobiła to należycie dobrze. Byliśmy zachwyceni i oczarowani. "Error" w podniebnych podskokach zakończył naszą przygodę z Orange Warsaw Festiwal 2017. Dziś, jestem już po dwóch koncertach Natalii i wiem jedno - jest niesamowita na scenie. Mam nadzieję, że nie wyrobi sobie takiego dystansu do ludzi, który cechuje większość gwiazdeczek. Ze sceny bije od niej ogromne ciepło i naturalność, a wokalem czaruje od pierwszych wyśpiewanych linijek. Fenomen i perełka polskiej sceny.\nTo tyle ode mnie w temacie OWF 2017. Dobrze trafiłem z publikacją tego wpisu, ponieaż już jutro poznamy pierwszych artystów edycji 2018! Na pewno zaktualizuję ten wpis po ogłoszeniach.\nHeadlinerami Orange Warsaw Festival 2018 zostali Florence + The Machine oraz Sam Smith. Ogromnie cieszy mnie obecność LCD Soundsystem, którzy na Open'erze 2016 dali najlepszy koncert całego festiwalu. Kto był, ten wie. Pozostałych zachęcam do przeczytania relacji z tamtych chwil, o tutaj. Fani rapu również nie zostali pominięci i dla niech przyjedzie Tyler the Creator. Ładny podział gatunkowy trzeba przyznać. Każdy z nas dostał kawałek tortu dla siebie, a prawdziwi fani muzyki świętują chyba najbardziej i zdmuchną wszystkie świeczki :) Festiwal odbędzie się w dniach 1-2 czerwca 2018, a ceny startują od 369 zł za karnet. Więcej info o biletach - tutaj.\nTymczasem lecimy dalej, bo serio relację z Open'era dostaniecie na Gwiazdkę :) Muszę jeszcze coś zaznaczyć. Wierzcie mi na słowo, kiedy po dłuższym czasie spisuję te wszystkie zdania na kartkę papieru, emocje wracają z taką siłą, że mógłbym już przenieść się do kolejnego festiwalowego lata. Po obejrzanym przez Was vlogu i komentarzach, które zostawiliście, wiem, że działa to w dwie strony. Pozostaje mi napisać - CTRL'ujcie Muzykę, bo...? MUZYKA ŁĄCZY! Nie zapomnijcie obejrzeć reszty zdjęć.\nThe Sherlocks! Następcy Arctic Monkeys?