Metody walki z szantażem korporacyjnym – Stelmach Kancelaria Adwokacka\nMetody walki z szantażem korporacyjnym\nJednym z podstawowych uprawnień akcjonariuszy jest możliwość zainicjowania sądowej kontroli legalności uchwał organów właścicielskich spółek kapitałowych przez wniesienie powództwa o uchylenie uchwały lub stwierdzenie jej nieważności. Prawo to, które winno służyć usuwaniu wadliwego stanu prawnego, a także obronie praw mniejszości, niejednokrotnie staje się narzędziem „szantażystów korporacyjnych”. Zjawisko to bywa czasem określane mianem terroru korporacyjnego, który bywa szczególnie dotkliwy w spółkach z rozproszonym akcjonariatem. W moim pierwszym wpisie chciałbym zastanowić się czy instrumenty prawne, które mają służyć zniechęcaniu „szantażystów korporacyjnych” do zaskarżania uchwał, spełniają swoją funkcję w sposób dostateczny, a w dalszej kolejności rozważyć możliwe kierunki zmian w tym zakresie.\nDefinicja pojęcia szantaż korporacyjny\nPrzed analizą instrumentów prawnych służących przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom korporacyjnym, warto zaproponować definicję szantażu korporacyjnego. Ze znanych z literatury definicji najbardziej trafna wydaje się podana przez Krzysztofa Oplustila, gdyż przez odwołanie do praktyki najlepiej obrazuje patologię omawianego zjawiska. Autor ten wyjaśnia, że szantaż korporacyjny to: „[…] sytuacja, w której akcjonariusz kieruje do spółki lub akcjonariusza większościowego »ofertę« rezygnacji z zaskarżenia uchwały lub kontynuowania procesu i wycofania pozwu w zamian za uzyskanie specjalnych korzyści majątkowych”1.\nZwrócić należy uwagę, że niebezpieczeństwo szantażu korporacyjnego jest szczególnie aktualne w tych przypadkach, w których pełna doniosłość uchwały walnego zgromadzenia zależy od dokonania wpisu, przewidzianych w niej zmian, do Krajowego Rejestru Sądowego, co ustawa przewiduje w odniesieniu do zmian strukturalnych spółki (dla przykładu przy: podwyższeniu i obniżeniu kapitału zakładowego, połączeniu, podziale lub zmianie formy prawnej). Wiążący się z zaskarżeniem uchwały dla okupu stan prawnej niepewności oraz troska o renomę spółki wśród inwestorów wydają się być dostatecznym bodźcem do tego, aby zarząd lub większościowi akcjonariusze2 podjęli decyzję o zaspokojeniu roszczeń majątkowych akcjonariusza-szantażysty. Decyzja taka będzie dla spółki niejednokrotnie dużo bardziej opłacalna, nawet w obliczu tego, że wniesione powództwo najprawdopodobniej nie zostałoby uwzględnione. Wynika to z faktu, iż przedłużające się postępowanie oraz – wspomniany – towarzyszący temu stan zawieszenia, byłyby znacznie bardziej kosztowne dla spółki w końcowym rozrachunku, aniżeli zapłata jednorazowego haraczu.\nInstrumenty prawne służące przeciwdziałaniu szantażu korporacyjnemu\nPod potocznym pojęciem metod walki z szantażem korporacyjnym należy rozumieć unormowania, których zadaniem jest redukcja zjawiska nadużywania dla okupu prawa zaskarżania uchwał walnego zgromadzenia akcjonariuszy. Trafnie podniósł Arkadiusz Radwan, iż zmniejszenie atrakcyjności zaskarżania uchwał, jako nielegalnego sposobu wywierania nacisku i uzyskiwania korzyści majątkowych, polega na takim ukształtowaniu prawa, zwłaszcza w zakresie kwestii proceduralnych, aby utrudnione zostało osiągnięcie celu sprzecznego z prawem planowanego przez skarżącego3. W zamiarze ograniczenia omawianego zjawiska, ustawodawca uchwalając kodeks spółek handlowych wprowadził w życie nieznane wcześniej regulacje, które mają chronić spółki kapitałowe przed falą wymuszeń ze strony nieuczciwych akcjonariuszy.\nPierwszym instrumentem jaki ma przeciwstawiać się szantażystom korporacyjnym jest regulacja przewidziana w bliźniaczych przepisach art. 249 § 2 k.s.h. i art. 423 § 1 k.s.h., zgodnie z którymi postępowanie rejestrowe nie jest automatycznie wstrzymywane (co do zasady nie jest także wstrzymywane wykonanie zaskarżonej uchwały, jednak w sytuacji, gdy zarząd poweźmie wątpliwości, co do jej prawidłowości, powinien powstrzymać się od jej realizacji), jednakże sąd rejestrowy może zawiesić postępowanie rejestrowe po przeprowadzeniu rozprawy. Na takiej rozprawie sąd winien w pierwszej kolejności zbadać czy nie dochodzi do nadużycia prawa przez powoda, a jeśli nie, to czy zachodzą „ważne względy” za zawieszeniem postępowania i jakie będą tego skutki. Nie można jednak tracić z pola widzenia, iż wstrzymanie postępowania rejestrowego może nastąpić wyjątkowo i to w uzasadnionych sytuacjach. Podkreślić trzeba, iż w przypadku decyzji sądu rejestrowego o zawieszeniu postępowania, orzeczenie sądu wydane w sprawie toczącej się w wyniku zaskarżenia uchwały będzie miało znaczenie prejudycjalne, jeśli powództwo zostanie uwzględnione. W takiej sytuacji sąd rejestrowy będzie zobowiązany do wydania postanowienia o odmowie wpisu. Arkadiusz Radwan wskazał, iż: „Prejudycjalność nie obejmuje jednak przypadku odwrotnego, tj. nawet oddalenie powództwa kwestionującego uchwałę nie wyklucza odmowy dokonania wpisu przez sąd rejestrowy z powodu innych uchybień”4. Dodać również warto, iż istnieje także możliwość złożenia wniosku do sądu rozstrzygającego sprawę o zabezpieczenie powództwa w postaci zawieszenie postępowania rejestrowego. Wątpliwości w tej materii rozwiał SN w uchwale z dnia 21 lipca 2010 roku5. Sąd Najwyższy podkreślił przy tym, iż: „W postępowaniu zabezpieczającym dla udzielenia zabezpieczenia – bez względu na sposób zabezpieczenia – istotne jest uprawdopodobnienie roszczenia i istnienie interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia (art. 7301 § 1 k.p.c.)”. W mojej ocenie należy pozytywnie ocenić analizowane powyżej rozwiązanie zawarte w kodeksie spółek handlowych, albowiem obowiązek każdorazowego zawieszania postępowania rejestrowego często prowadziłby do destabilizacji działalności spółki, co byłoby sprzeczne z jej interesem, a w konsekwencji także interesem akcjonariuszy. Nie ulega także wątpliwości, iż stan prawny, w którym zaskarżenie uchwały powodowałoby automatyczne zawieszenie postępowania rejestrowego, stanowiłby bezpośrednią zachętę dla akcjonariuszy-szantażystów6.\nKodeks spółek handlowych przewiduje jeszcze jeden instrument – w postaci sankcji finansowej – mający na celu przeciwdziałanie nadużywania prawa do zaskarżania uchwał. Zgodnie z treścią art. 423 § 2 k.s.h. w przypadku wniesienia oczywiście bezzasadnego powództwa o uchylenie uchwały walnego zgromadzenia sąd, na wniosek pozwanej spółki, może zasądzić od powoda kwotę do dziesięciokrotnej wysokości kosztów sądowych oraz wynagrodzenia jednego adwokata lub radcy prawnego. Nie wyłącza to możliwości dochodzenia odszkodowana na zasadach ogólnych. Ustawodawca posłużył się w tym przepisie nieostrym terminem „oczywiście bezzasadne powództwo”, co może rodzić wiele problemów interpretacyjnych. Zaakcentować trzeba, iż ocena sądu w tym zakresie winna opierać się na obiektywnych względach, nie zaś na subiektywnym odczuciu skarżącego7. Powództwo o uchylenie uchwały można zakwalifikować jako „oczywiście bezzasadne”, gdy bez szczegółowej analizy stanu faktycznego możliwe jest stwierdzenie, iż nie będzie ono zasługiwało na uwzględnienie. Spółka chcąca uzyskać rekompensatę, na podstawie art. 423 § 2 k.s.h., za znalezienie się w stanie niepewności, musi złożyć stosowny wniosek w toku procesu, ponieważ sąd nie może jej przyznać z urzędu.\nWydaje się, iż pomimo klarownych i słusznych intencji ustawodawcy, instrument sankcji finansowej z art. 423 § 2 k.s.h. nie spełnia pokładanych w nim oczekiwań. Dla spółki wciąż nadrzędnym dobrem może się okazać brak wstąpienia na drogę postępowania sądowego, a uczciwi akcjonariusze posiadający niewielką ilość akcji mogą czuć się zniechęceni do dyscyplinowania większości w obawie o swój majątek.\nOmawiając zagadnienie walki z szantażem korporacyjnym nie sposób pominąć instytucji squeeze-out (art. 418 k.s.h.), która umożliwia akcjonariuszom większościowym wyeliminowanie tzw. drobnicy przed zgromadzeniem, na którym podejmowane będą strategiczne uchwały a ich wzruszenie byłoby wysoce niepożądane. Gwoli ścisłości należy wyjaśnić, iż w odniesieniu do spółki publicznej zastosowania nie będzie mieć norma art. 418 k.s.h., lecz art. 82 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o ofercie publicznej i warunkach wprowadzenia instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych. Tutaj warte jest odnotowania, iż na gruncie spółki publicznej dopuszczalność zastosowania instytucji squeeze-out będzie występować już w przypadku osiągnięcia przez akcjonariusza (samego lub wraz z podmiotami zależnymi bądź dominującymi) co najmniej 90% ogólnej liczby głosów. W przypadku art. 418 k.s.h. wymóg jest wyższy o 5% i referuje do wartości kapitału zakładowego.\nNie będzie wielkim zaskoczeniem, iż zastanawiając się nad zasadnością wprowadzenia nowych narzędzi służących walce z szantażem korporacyjnym, odwołam się do rozwiązań występujących w prawie niemieckim.\nNiemieckie prawo akcyjne (Aktiengesetz) przewiduje specjalny typ postępowania dla spraw, w których kwestią sporną nie jest sam fakt podjęcia i wykonania danej uchwały, ale jej konsekwencje w wymiarze czysto majątkowym. Jest to tzw. procedura wyceny (Spruchverfahren), która charakteryzuje się tym, iż zmierza wyłącznie do weryfikacji majątkowych aspektów uchwały walnego zgromadzenie. Nie niweczy tym samym bytu podjętej uchwały.\nKolejną instytucją prawa niemieckiego jest postępowanie uwalniające (Freigabeverfahren). Spełnia ono podobną rolę do naszego art. 249 § 2 k.s.h. i art. 423 § 1 k.s.h., jednakże istotą Freigabeverfahren jest możliwość złożenia przez pozwaną spółkę wniosku o stwierdzenie, że powództwo nie stoi na przeszkodzie wpisowi uchwały walnego zgromadzenia akcjonariuszy do rejestru, oraz że ewentualne uchybienia uchwały nie naruszą skuteczności wpisu. Skutkiem powyższego może być orzeczenie sądu, na podstawie którego wpis uchwały do rejestru „utrwala się” – czyli nie jest już możliwe późniejsze uchylenie uchwały na skutek skargi innych podmiotów. Toteż akcjonariuszowi pozostawać będzie wtedy jedynie szansa na uzyskanie odszkodowania.\nKolejną formą zwalczania szantażu korporacyjnego jest uzależnienie prawa do zaskarżania uchwały od posiadania określonego udziału w kapitale zakładowym. Zarówno w doktrynie niemieckiej jak i polskiej, takie rozwiązanie znajduje coraz większą liczbę zwolenników. Zazwyczaj próg, od którego dozwolone byłoby wniesienie skargi mieści się w przedziale od 1% do 5%. W Polsce głównymi orędownikami tej metody są Arkadiusz Radwan i Łukasz Gorywoda.\nOstatnią formą zwalczania szantażu korporacyjnego, jaką chciałbym omówić jest ograniczenie dopuszczalności zaskarżania uchwał ze względu na moment nabycia akcji. Czyli innymi słowy warunkiem nabycia prawa do wniesienie powództwa o uchylenie bądź stwierdzenie nieważności uchwały byłoby obligatoryjne posiadanie określonego stażu w posiadaniu akcji. Odnotować należy, iż w niemieckim prawie akcyjnym ograniczenie ze względu na moment nabycia akcji funkcjonuje już od kilku lat. Zgodnie z regulacją § 245 AktG uprawnionym do zaskarżenia uchwały jest jedynie ten, kto uzyskał status akcjonariusza przed dniem ogłoszenia porządku obrad walnego zgromadzenia. W moim przekonaniu taka regulacja nie jest w stanie w sposób znaczący ograniczyć zjawiska szantażu korporacyjnego – zwłaszcza w odniesieniu do spółki publicznej. W takim bowiem przypadku akcjonariusze na bieżąco są informowani przez spółkę odnośnie wszystkich ważnych wydarzeń. Można by rozważyć rozwiązanie tego typu, iż konieczny staż posiadania akcji zostałby wydłużony, jednakże akcjonariusz zachowywałby prawo do zastosowania procedury wyceny, a więc uzyskania stosowanego odszkodowania bez jednoczesnego wzruszenia uchwały.\nPodsumowując powyższy wpis chciałbym stawiam tezę, iż zmiany w regulacjach dotyczących zaskarżania uchwał organów właścicielskich spółek kapitałowych wydają się potrzebne. Jest to wyjątkowa sytuacja, gdyż obecne unormowanie nie zasługuje na negatywną ocenę. Konieczność reformy wynika natomiast z zagrożenia profesjonalizacją szantażystów korporacyjnych. W moim przekonaniu w kodeksie spółek handlowych winno znaleźć się miejsce dla specjalnego postępowania ograniczającego się wyłącznie do aspektów majątkowych podjętej uchwały – bez jej niweczenia. W ślad za procedurą wyceny możliwe byłoby wprowadzenie ograniczenia podmiotowego odnoszącego się do momentu nabycia akcji. Zasadne wydaje się również wzmocnienie ochrony przez uzależnienie możliwości zawieszenia postępowania rejestrowego od wniosku akcjonariusza/grupy akcjonariuszy, którzy posiadają określony udział w kapitale zakładowym.\nZob. K. Oplusitil, Instrumenty nadzoru korporacyjnego (corporate governance) w spółce akcyjnej, C.H. Beck, Warszawa 2010, s.737 i n.\nZawsze gdy w tekście artykułu będzie użyte pojęcie „akcjonariusz”, oznaczać to będzie także „wspólnika spółki z o.o.”, chyba że zostanie podkreślone, że dane uprawnienie dotyczy wyłącznie akcjonariuszy.\nPor. A. Radwan, Szantaż korporacyjny i sposoby jego ograniczenia de lege lata i de lege ferenda, PPH 2003, nr 11, s. 24.\nA. Radwan, Szantaż, s. 24.\nIII CZP 49/10.\nB. Stelmach, Zaskarżanie uchwał wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i walnego zgromadzenia akcjonariuszy, KPP 2012, z. 2, s. 368.\nZob. B. Stelmach, Zaskarżanie, s. 369-370 i tam powołane poglądy A Radwana i D. Wajdy.


Chorwacja: Wygrana Josipovicia w wyborach - RMF 24\nChorwacja: Wygrana Josipovicia w wyborach\nPoniedziałek, 11 stycznia 2010 (08:51)\nKandydat socjaldemokratycznej opozycji Ivo Josipović zwyciężył w drugiej turze wyborów prezydenckich w Chorwacji. Zdobył 60,3 proc. głosów - podała wieczorem Państwowa Komisja Wyborcza. Jego rywal, populistyczny burmistrz Zagrzebia Milan Bandić, uzyskał według tych wstępnych wyników 39,7 proc. głosów.\nPoparcie dla Josipovicia okazało się większe, niż wskazywały ostatnie przedwyborcze sondaże. Chęć głosowania na tego 52-letniego wykładowcę prawa i kompozytora wyrażało w nich 55 proc. wyborców.\nJosipović, uważany za stosunkowo niedoświadczonego polityka, w kampanii wyborczej zapowiadał stanowczą walkę z korupcją i rychłe wstąpienie kraju do Unii Europejskiej. 27 grudnia wygrał pierwszą turę wyborów, uzyskując wygodną przewagę nad pozostałymi 11 kandydatami.\nJosipović będzie trzecim prezydentem Chorwacji od chwili jej oddzielenia się od Jugosławii w 1991r.


Miesięcznik Benefit: Millenialsi oczekują więcej od swojego miejsca pracy\nMillenialsi oczekują więcej od swojego miejsca pracy\nDzisiejsi 18‒34-latkowie nie do końca wiedzą, czego chcą, ale na pewno wiedzą, czego nie chcą. To powoduje, że pracodawca nieustannie musi stymulować ich aktywność, tak aby się nie nudzili i stale mieli poczucie rozwoju. Niechęć młodego pokolenia do podporządkowywania się regułom sprawia, że należy wprowadzać wiele zmian zarówno na rynku pracy, płac i benefitów, jak i w samej aranżacji biur.\nfot. mat. własne HOPinHUB\nTradycyjne, zamknięte biura, głośne przestrzenie typu open space czy też narożne biura prezesów są w stanie zniechęcić młode osoby do podjęcia pracy w danej firmie. Badania pokazują, że cenione są pomieszczenia, które sprzyjają przepływowi pomysłów, nie tworzą sztucznych barier, a także pozwalają na integrowanie się z pozostałymi pracownikami. Szczególnie doceniane są przez Millenialsów biura szyte na miarę, tzw. BTS (build-to-suit). Takie przestrzenie spełniają wszystkie nawet najbardziej nietypowe oczekiwania.\nPoukładaj sobie swoje miejsce pracy\nPodczas aranżacji biura należy pamiętać o tym, aby było ono elastyczne i aby w każdej chwili można było je ponownie zaaranżować. Należy zapomnieć o ścianach, boksach oraz tradycyjnych biurkach. Najbardziej pożądane są fotele, pufy, sofy i hamaki, dzięki, którym pracownik sam może zaaranżować swoje miejsce pracy. Jest to trend coraz bardziej zauważalny w większości nowoczesnych miejsc pracy – szczególnie popularny w branży nowoczesnych technologii. Firmy z tego sektora oferują najwięcej swoim pracownikom, a ich biura często przypominają bawialnie. Warto jednak podkreślić, że sektor nowoczesnych technologii rozwija się niezwykle dynamicznie, a takie nietypowe przestrzenie zwiększają wydajność pracowników oraz sprzyjają innowacjom. W przeciągu najbliższych lat takie biura staną się jednak standardem, a już dziś możemy mówić o tym, że są one widoczne na warszawskim, krakowskim czy też wrocławskim rynku pracy.\nBawialnia czy biuro?\nNikogo zatem już nie dziwią strefy relaksu oraz strefy rozrywki, gdzie znajdziemy gry komputerowe, piłkarzyki, stoły do ping-ponga czy też worki bokserskie. Pokoje socjalne są zastępowane w pełni wyposażonymi kuchniami, gdzie pracownik ma możliwość przygotowania świeżego posiłku. Coraz częściej pojawiają się strefy zdrowia z miejscami do medytacji, pokoje kawowe oraz break roomy. Najnowszym trendem są dźwiękoszczelne strefy ciszy, w których pracownik może pozwolić sobie na chwilę wytchnienia w otaczającym go biurowym zgiełku, a także popracować w ciszy, odbyć ważną rozmowę telefoniczną w pełnym skupieniu czy też zdrzemnąć się. Jak podaje Bentley University, jest to aspekt ważny dla 86 proc. Millenialsów. W firmie EF Education First jesteśmy w stanie znaleźć aż 16 przestrzeni ciszy, gdzie każdy pracownik może odbyć prywatną rozmowę telefoniczną.\nMałe, dźwiękoszczelne pomieszczenie\nOdpowiedzią na te oczekiwania są coraz popularniejsze w Polsce budki akustyczne, które pochłaniają dźwięki z otoczenia i zapewniają w środku optymalny komfort akustyczny. To pozwala na to, aby rozmowa, która odbywa się wewnątrz, była niemal niesłyszalna dla osób z zewnątrz. Dźwięki pochodzące z otoczenia dla osoby przebywającej w środku są wyciszone aż o 30 decybeli – to wystarczy, aby poprawić wydajność i komfort pracownika. W budkach akustycznych można nie tylko odbywać rozmowy telefoniczne, lecz także prowadzić wideokonferencje czy też pracować nad projektem w maksymalnym skupieniu i koncentracji. Świetnie nadają się również do prowadzenia relacji i nagrywania filmików na kanały social media. Budki akustyczne znacząco wpływają na poprawę komfortu pracy – pracownicy ciekawi takiego rozwiązania chętnie odbywają w nich rozmowy telefoniczne czy też kilkuosobowe spotkania (dostępne są również budki wieloosobowe). Ogranicza to hałas w całym biurze i wpływa na poprawę wydajności pracy wszystkich pracowników.\nProject Manager HOPinHUB\n2019-09-06 12:42 Opublikował : Benefit\nPraca zdalna to był pożądany benefit w naszej firmie, dlatego jednym z wyzwań na bieżący rok było wdrożenie niezbędnych procesów i danie pracownikom tej możliwości. Gdy rozpoczynaliśmy pierwsze prace w styczniu, nikt nie mógł się spodziewać, że w marcu home office nie będzie już kwestią wyboru, a koniecznością. Udało się dzięki otwartości i współpracy całego zespołu.\nRegularny wypoczynek to podstawa efektywnej i wydajnej pracy. Dziś coraz więcej pracodawców odchodzi od przeświadczenia, że sukces firmy to osiąganie jak najwięcej w jak najkrótszym czasie. Wydłużanie czasu pracy skutkujące rezygnacją z wypoczynku, nie zapewnia organizacji efektywniejszego osiągania celów i wzrostu zysków. Wręcz przeciwnie. Brak urlopu odbija się na zdrowiu i kreatywności pracowników.


##### Komentarze wielkiego kutasa – Ale gafa! Przez znanego eksperta miliony zobaczyły wielkiego.\nCall Us : (9)466 938 909\nDamian Zduńczyk wytatuował sobie na udzie ogromnego penisa! Cobeco Tabletki na powiększenie penisa PenimaX 60Szt. Jak powiększyć penisa? Według statystyk aż 80% mężczyzn nie jest zadowolonych z grubości lub długości członka. Jednak niektórzy faceci z komengarze kutasami uważają, że komentarze wielkiego kutasa.\nTen facet ma tak wielkiego penisa, że dziennikarka się przestraszyła! Twoim) zdobędziesz w wielkim komentarze wielkiego kutasa i. To chyba. Pozwólcie, że opatrzę te wyniki prostym komentarzem: szału nie ma. Jaka jest średnia długość penisa?\nW moim wieku miał już dużego. Oszczędźcie komentarze typu. WItam. Przeczytalem wszystkie tematy zwiazane z romiarami penisa. Wielu mężczyzn zastanawia się, jak powiększyć penisa. Komeentarze to gdy chodzą w bieliźnie. Oznacza to, komentarze wielkiego kutasa wielkość penisa uwarunkowana jest zarówno przez geny ojca, jak i przez poziom testosteronu matki w czasie ciąży”.\nWedług naukowców rozmiar penisa miał dla kobiet zawsze znaczenie. Hej, mam 13 lat i w pierwszym wrażeniu może się wydawać, że jestem zwykłym nastolatkiem niczym nie różniącym się nagie cipki pic innych, jednak prawda jest odrobinę.\nUS Navy. Stary, dawaj, rysuj penisa - powiedział do pilota. One również zwracają uwagę, że wielki członek wcale nie jest czymś.\nJak powiększyć penisa - skład tabletek na cipki zza zdjęć penisa. Nowy rank Ale już Rzymianie mieli słabość do wielkich prąci. Wbrew powszechnym opiniom nie. Przeczytaj także: Ćwiczenia penisa czyli jak pogłębić swoje doznania seksualne. Vic 10.09.2012 23:26. Komentazre. Jeśli do tej pory nie słyszałyście jeszcze o genitologii, czyli nauce skupiającej się na analizie cech męskiego przyrodzenia, to najwyższy czas.\nMój mąż ma małego członka Wielkość i grubość penisa może komentarze wielkiego kutasa na intensywność doznań. Pompka do penisa wady i zalety Pompka do penisa opinie Pompka komentarze wielkiego kutasa.\nMiałam do czynienia z cienkimi, które były bardzo długie. Wśród metod na powiększanie penisa bardzo popularne są różnego.\nTak dużego, że nie dało się. Top Komentarze. Bardzo proszę konstruktywne i przemyślane komentarze. Jednak wielu panów walczy takimi problemami jak: zbyt mały penis, wczesny wytrysk, zaburzenia wzwodu. Rozmiar penisa istotnie wpływa na satysfakcję ze współżycia oraz jakość i pełnię doznań podczas orgazmu pochwowego. Ten. Pokaż wszystkie komentarze.\nStosunek z facetem, ktory ma duzego czlonka moze byc bolesny. Mam problem mam bardzo duzego penisa. Australijscy komentadze przeprowadzili wielkie mierzenie i wyliczyli średnią długość penisa w różnych krajach świata. Jelqing to najpopularniejszy sposób powiększania penisa. Nie chodzi o to aby penis był mega wielki tylko o komentarze wielkiego kutasa w łóżku. Wejdź i sprawdź opinie o najlepszych tabletkach na powiększanie pobierz azjatyckie porno mp4 które działają.\nJak deska może oczekiwać dużego penisa u faceta ? Wszak nie sztuką jest mieć wielki miecz, uktasa umieć nim władać! NIE?\na ja. Wtyczka komentarzy na Facebooku. Stifler z Warsaw Shore jest wielkim fanem tatuaży. Wszystko o rozmiarze komentrze - - Ile centymetrów. Airliner tędy przeleci do Seattle, prosto w wielkiego fiuta. Tańszych tabletek komentarze wielkiego kutasa polecam Jedno wielkie G. Martwi cię rozmiar twojego penisa komentarze wielkiego kutasa zastanawiasz się jak go powiększyć?\nWielu z nich zadaje sobie pytanie jak powiększyć penisa ? Niepotrzebnie - długość i grubość penisa może być bardzo. Wagina dopasowuje się do każdego penisa, całkowita głębokość pochwy to ok. Sprawdź, skąd się bierze kult dużego penisa i czy warto korzystać z metod powiększania penisa. Napisałem do znajomego lekarza i odpowiedział. Na sam widok ładnego penisa takiego ponad 19cm majtki same mi spadają, nogi sie. Narysuj wielkiego penisa to byłoby niesamowite - powiedział w kierunku pilota będący na tylnym siedzeniu operator uzbrojenia. Kiedy siedzisz na klopie, przynajmniej 70% twojego penisa dotyka wody, więc.\nRozmiar penisa jest jedną z najdelikatniejszych spraw. Kiedy chcesz zostawić ślady stóp na piasku, ale twój wielki interes robi swoją własną ścieżkę pośrodku.\nSzybkie tłumaczenie w komentarzu. Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy - na co konkretnie pójdzie ta kasa? O godzinie 11.00 rozpala się wielkie ogniska, w świątyni uczestnicy posilają się suszonymi sardynkami i sake.\nArahn on Nastolatek bierze dużego fiuta\nSagul on Fre gorący seks\nGugore on Czarny gej bez siodełka orgia\nOgolone cipki nastolatki zdjęcia Jesteś porno za darmo Billy Big Cock\nSztuka obsługi penisa to książka pełna cennych i praktycznych informacji na temat seksualności mężczyzny (a nie tylko jego penisa!). Badacze z Kings College London znaleźli odpowiedź na to nurtujące miliony mężczyzn i kobiet pytanie. Nic wielkiego! Dla feministek to nawet śmieszne. Deeper to żel na powiekszenie penisa, zupełna nowość na polskim rynku. ...\nTeż takiego wielkiego kiedyś widziałam,poza tym widok penisów nie robi. A ja jestem wielki leń i wolę łyknąć jakieś tabletki) Ćwiczyć to ja. Zresztą posiadanie wielkiego penisa prowadzi do niepełnosprawności seksualnej. ...\nAle jeśli nie jesteś zadowolony z wielkości penisa - czujesz się pokrzywdzony przez los. Krem do powiększania penisa Penilarge Cream 50ml ER-20660085 + Transport juz od 8,90 zł - od 48,99 zł, porównanie cen w 5 sklepach. Miłego dnia. Nas najbardziej rozbawił komentarza Eweliny.\nArashizuru on Duża galeria cipki heban\nJutaxe on Dom xxx\nTojanos on Kapłan wielkiego kutasa\nNiepotrzebnie - długość i grubość penisa może być bardzo zróżnicowana, a problem z. Facet nie musi byc przystojny, dobrze zbudowany, miec wielkiego kutasa wiosenne amatorskie porno mial powodzeniu u plci pieknej.\nRozmiary prącia nie mają też wielkiego wpływu na doznania kobiet. Stifler wytatuował sobie na udzie ogromnego kutaza. Gość rozmiar penisa ?? czy wazny ??


IV Zawody Strzeleckie o Puchar Dyrektora Policyjnego Liceum - PortalPomorza\nIV Zawody Strzeleckie o Puchar Dyrektora Policyjnego…\nW turnieju uczestniczyło 5 drużyn reprezentujących: Szkołę Podstawową w Postominie, Szkołę Podstawową nr 1 w Słupsku, Szkołę Podstawową nr 4 w Słupsku, Gimnazjum Mistrzostwa Sportowego w Słupsku oraz II Liceum Ogólnokształcące w Słupsku (gimnazjaliści z tej placówki). Zawody odbyły się w konkurencji karabin pneumatyczny, postawa stojąca, odległość 10 metrów.\nW rywalizacji drużynowej Puchar Dyrektora Policyjnego Liceum Ogólnokształcącego w Słupsku zdobyli uczniowie II Liceum Ogólnokształcącego w Słupsku. Drugie miejsce zajęła drużyna Szkoły Podstawowej z Postomina, natomiast na trzecim miejscu uplasowali się uczniowie Szkoły Podstawowej nr 1 w Słupsku.\nW rywalizacji indywidualnej zwycięstwo odniosła Oliwia Żurawik (II LO w Słupsku). Drugie miejsce zajął Dominik Cybul (SP Postomino), z kolei na trzeciej pozycji uplasowała się Aniela Kurkiewicz (II LO w Słupsku).\nPuchary, medale i nagrody rzeczowe ufundowała oraz wręczyłazawodnikom Monika Stępnik, dyrektor Policyjnego Liceum Ogólnokształcącego w Słupsku. Organizatorem turnieju było Policyjne Liceum Ogólnokształcącego przy ZSI w Słupsku. Turniej koordynowali Arkadiusz Herman i Krzysztof Straszak, nauczyciele w słupskim ZSI.\nTegoroczna edycja zawodów miała charakter jubileuszowy, bowiem celem turnieju było m.in. uczczenie 20-lecia działalności Zespołu Szkół Informatycznych w Słupsku.\nII Liceum Ogólnokształcące w Słupsku (743 pkt.)\nSzkoła Podstawowa w Postominie (723 pkt.)\nSzkoła Podstawowa nr 1 w Słupsku (670 pkt.)\nSzkoła Podstawowa nr 4 w Słupsku (644 pkt.)\nGimnazjum Mistrzostwa Sportowego w Słupsku (634 pkt.)


Zupełnie inny RoboCop - FDB\nZupełnie inny RoboCop 0\nProducenci filmu wyjawili plany co do nowego RoboCopa\nNajnowsza produkcja Darrena Aronosky'ego pt. RoboCop ma być dużo zupełnie inna niż dotychczas sądzono. Producenci obrazu Brad Fischer i Mike Medavoy poinformowali, że film będzie nowym początkiem a więc opowiadać będzie zupełnie nową historię o mechanicznym policjancie. Producenci podkreślają, że fabuła nie będzie ani kontynuacją istniejących wersji ani nową wersją pierwszej części. Poinformowali również, że docelowo film ma mieć kategorię wiekową R , a więc zapowiadają sceny przemocy, których nie możnaby pokazać gdyby chcieli postarać się o niższą kategorię wiekową.\nRoboCop to opowieść o policjancie, który ginie podczas odbywania służby a w skutek eksperymentu medycznego staje się cyborgiem. Zbudowano go z 95% metalowego szkieletu i mózgu, który przeniesiono z ciała zmarłego policjanta. Film powstał na podstawie serii komiksów Franka Millera.


Saved my life: Rozdział 8: Shout till I throw you out the house\nRozdział 8: Shout till I throw you out the house\nGdy tylko Justin opuścił teren posiadłości, zaczęłam się malować. Jego "ważny wyjazd" do Samanthy bardzo mi odpowiadał, zdążę wyjść bez ochroniarza i bez zbędnych kłótni. Naprawdę miałam już serdecznie dość ciągłych potyczek słownych z tym chłopakiem. Denerwował mnie jak mało kto.\nDochodziła godzina osiemnasta, gdy dostrzegłam przez okno samochód zaparkowany przed domem. Byłam pewna, że należy do Harry'ego, więc chwyciłam torbę i wyszłam.\nKu mojemu nieszczęściu dostrzegłam go rozmawiającego z ochroniarzem Justina. Cholera.\nZapomniałam, że ci ludzie są wszędzie. Harry stał oparty o maskę, ubrany w elegancką koszulę i ciemne jeansy. Patrzył na ochroniarza ze skupieniem, nie widziałam w jego oczach nienawiści mimo, że ciemnoskóry fagas na pewno zdążył zrobić się już nieprzyjemny. Podeszłam bliżej,lecz żaden z nich nawet nie rzucił na mnie okiem.\n- Co tu się dzieje? - Zapytałam, tracąc nadzieję na jakiekolwiek powitanie.\nTeraz oboje odwrócili głowy w moją stronę. Wszystkimi siłami powstrzymałam się od wywrócenia oczami. Harry, widząc mnie, wyprostował się.\n- Powinienem spytać ciebie o to samo - Ochroniarz zwrócił się do mnie - Pan Bieber zabronił pani wychodzić z domu, a już na pewno nie z tym... - Zmierzył bruneta pogardliwym wzrokiem.\n- Wielka szkoda, że nie jestem więźniem pana Biebera - Uśmiechnęłam się sztucznie - Więc mogę wychodzić kiedy chcę i z kim chcę\nKipiał ze złości, widziałam to. Choć nogi zaczęły uginać się pode mną ze strachu, starałam się nie dać nic po sobie poznać. Harry natomiast stał tylko przyglądając się całej sytuacji. Jego twarz nie wyrażała żadnych emocji.\n- Więc może zadzwonimy do Biebera i zobaczymy, co o tym myśli? - Spytał nagle ochroniarz.\nZamurowało mnie. Jasne, tylko tego mi brakowało.\n- Posłuchaj mnie uważnie - Warknęłam, podchodząc od niego bliżej - Biebz ma teraz ważniejsze sprawy na głowie. Piśnij mu choć jedno słowo, a przysięgam na wszystko w co wierzę, że stracisz tę pracę. - Stanęłam na palcach, żeby móc patrzeć mu w oczy - A byłaby wielka szkoda, gdyby dowiedział się, że jego ochroniarz próbował mnie zgwałcić, prawda?\n- Przecież ja wcale nie..\n- Myślisz, że uwierzy mi czy tobie? - Zaśmiałam się - Albo oboje siedzimy cicho, albo oboje mamy przejebane. Którą opcję wolisz?\nPrzełknął ślinę. Ten facet wyglądał jak góra, a pozwolił zastraszyć się jak dziecko. Kiwnął głową i odszedł, a ja już wtedy wiedziałam, że się dogadaliśmy. Odetchnęłam z ulgą i przeniosłam wzrok na Harry'ego. Patrzył na mnie z wyraźnym niesmakiem. Coś było nie tak.\nW tamtej chwili nie byłam pewna, jak mam się zachować, więc stałam tylko, starając się go zrozumieć. Na moje szczęście, przejął inicjatywę. Obszedł samochód i otworzył drzwi od strony pasażera, zapraszając mnie do środka. To miły gest. Przeszło mi przez głowę, że Justin nigdy nic takiego dla mnie nie zrobił, choć była to taka małostkowa rzecz, poczułam się wyjątkowo. Harry zajął miejsce z drugiej strony i bez słowa rozpoczął jazdę.\n- Co się dzieje? - Zapytałam, po kilku minutach nieznośnej ciszy.\nZerknął na mnie szybko, nieco nieobecnym wzrokiem, jakbym wybiła go z zamyślenia.\n- Co? Nie...Nic. Po prostu... - Uśmiechnął się, zdejmując jedną dłoń z kierownicy - Cieszę się, że jesteś tu ze mną.\nOdwzajemniłam uśmiech, chociaż wiedziałam, że kłamie.\n- Harry - Przysunęłam się do niego i ujęłam go za rękę - Powiedz mi, co cię gryzie.\nWpatrywał się w jezdnię przed sobą tak, jakby w ogóle mnie nie usłyszał. Pewnie gdyby zamiast niego był tutaj Justin, już bym wybuchła. Ale Styles miał klasę, więc musiałam się przy nim zachowywać lepiej. Chciałam chociaż próbować trzymać jego poziom.\nNagle niespodziewanie zjechał na pobocze i zaparkował samochód. Nie zrobił tego gwałtownie, chociaż i tak mnie zadziwił.\nWyłączył silnik i odwrócił się w moją stronę, nadal splatając nasze dłonie.\n- Ten ochroniarz... - Zaczął.\n- Co z nim? - Zapytałam zniecierpliwiona, na co się uśmiechnął. Zrobiło mi się strasznie głupio, jestem prawie pewna, że się zarumieniłam.\n- Nie przejmuj się - Odgarnął mi włosy z twarzy, przytrzymując przez chwilę dłon na moim policzku - Wiesz, wydaje mi się, że on pomógł mi coś zrozumieć.\nWpatrywałam się w niego czekając na rozwinięcie wypowiedzi. Nie chciałam zbyt nachalnie wyskoczyć z następnym pytaniem.\n- Camille...Nie jestem pewien do końca jak to jest. Nie zrozum mnie źle - Przeczesał włosy ręką, tak jak zawsze to robi Justin, na co poczułam dziwne ukłucie w brzuchu. Poczucie winy? - Wydaje mi się, że udajesz przy mnie kogoś, kim nie jesteś.\nOtworzyłam usta ze zdziwnienia. Musiałam wyglądać tak idiotycznie.\n- Słucham? - Podniosłam lekko głos, moje zdziwnienie momentalnie przerodziło się w złość - Czy ty w ogóle rozumiesz, co mówisz? Po co miałabym...\n- Bo on mnie nienawidzi - Wszedł mi w słowo, patrząc na coś w oddali. Mówił bardzo cicho, niemal szeptem - Obawiam się, że to my...że to, że się spotykamy to jakiś...plan? Coś przeciwko mnie...Sam nie wiem - Zerknął na mnie szybko - Naprawdę mi na tobie zależy, ale mieszkasz z nim i już nie wiem, czy właściwie jesteście parą czy cokolwiek innego was łączy. Ale gdyby faktycznie był ci obojętny, to byś nie próbowała w tak żenujący sposób ukryć naszego spotkania - Wzruszył ramionami - Po prostu chcę wiedzieć, na czym stoję.\n- Więc uważasz, że spotykam się z tobą dlatego, że Justin cię nienawidzi? To nie ma sensu. - Prychnęłam - Oh, więc dlatego też narażam się na jego gniew, wymykam z jego domu jak pieprzona nastolatka, tak?! To wszystko tylko po to, żeby spędzić z tobą pierdolony wieczór! Ale jasne, zawsze jestem ta zła, już się do tego przyzwyczaiłam. - Pokręciłam głową. Zupełnie straciłam kontrolę nad emocjami - Wiesz co? Pieprz się.\nWysiadłam z samochodu. Nie miałam pojęcia, gdzie jesteśmy. Z każdej strony otaczały nas lasy, na co przeszedł mnie dreszcz. Ale nie mogłam się wtedy zatrzymać, musiałam pokazać, że jestem silna. Lubiłam spędzać z nim czas i tak naprawdę był jedną poukładaną osobą w moim życiu, nigdy nie spodziewałabym się, że osądzi mnie o oszustwo.\nNa moje szczęście, usłyszałam za sobą trzask drzwi.\n- Zaczekaj. - Poprosił.\nNa dźwięk jego głosu coś we mnie pękło. Nie był przepełniony smutkiem, był taki..neutralny. Wyjątkowo mnie to pociągało w tym chłopaku. Jest cholernie tajemniczy.\nNie zatrzymałam się, tak jak o to prosił, więc podbiegł do mnie. Poczułam jego ramiona oplatające mnie od tyłu. Moje ciało od razu przepełniło ciepło. Spuściłam głowę w dół, nie chciałam, żeby teraz na mnie patrzył. Zorientował się, że coś jest nie tak.\nWtedy odwróciłam się do niego i wtuliłam w jego ramiona. Przytulił mnie do siebie jeszcze mocniej, jakby chciał mnie przed czymś ochronić.\n- Nie płacz, proszę - Powiedział.\nMimo wszystko pozwolił mi dać upust emocjom. Staliśmy tak przez długi czas, nic nie mówił, tylko lekko mną kołysał, jak dzieckiem. Czułam się tak bezpiecznie w jego ramionach. Podniosłam głowę, by spojrzeć na jego twarz. Ubrudziłam mu koszulę makijażem, ale nie wydawał się zły.\n- Nie chcę, żebyś była przeze mnie smutna - Wyszeptał.\n- Nie jestem - Zapewniłam, uśmiechając się. Musiałam wyglądać okropnie z rozmazanym tuszem do rzęs -Jestem bardzo szczęśliwa. To, że tu jesteś jest jak błogosławieństwo. Ja... - Załkałam - Ja naprawdę chcę się zmienić. Całe życie żyłam na marginesie i...naprawdę chciałabym być lepsza i myślę, że dzięki tobie to mi się udaje. Harry...dziękuję.\nPrzytulił mnie do siebie jeszcze raz. Czułam jak jego klatka piersiowa miarowo unosiła się i opadała, działało to na mnie kojąco.\n- Dobra, najwyższa pora się ogarnąć - Powiedziałam, odsuwając się od niego.\nPrzetarłam oczy w nadziei, że zetrę rozmazany tusz z twarzy.\n- Przepraszam - Brunet rzekł nagle - To miał być dobry dzień. Powinniśmy teraz miło spędzać czas. Wszystko zepsułem.\n- To nieprawda - Uśmiechnęłam się, przeczesując palcami jego włosy - Tak jest idealnie\nPrzygryzł wargę, co było cholernie seksowne.\n- Jesteś najpiękniejszą dziewczyną, jaką kiedykolwiek widziałem - Wyznał nagle.\nZjechałam dłońmi na jego ramiona, przytujaląc się do niego. Odwzajemnił uścisk. Oparłam głowę o jego bark i zaczęłam składać lekkie pocałunki na jego szyi. Zesztywniał.\n- Camille... - Wyszeptał.\nUciszyłam go. Słyszałam, że jego oddech przyspieszył i stał się nierówny. Moje wargi powędrowały do jego policzka, a chwilę później do ust. Odwzajemnił pocałunek, trzymając lekko moją twarz rękoma. Był naprawdę dobry, poczucie jego warg na moich już dostatecznie mnie podniecało. Skierowałam dłonie na jego spodnie i zaczęłam je rozpinać. Wtedy, ku mojemu zdziwieniu, nagle odsunął mnie od siebie, uważnie przyglądając się mojej twarzy.\n- Nie - Rzekł stanowczo.\n- Ale Harry... - Zaskomlałam i przysunęłam się do niego znowu - Tak bardzo cię pragnę,\n- Wiem - Odparł rzeczowo - Ale mam do ciebie dużo szacunku, więc na pewno nie będę kochać się z tobą w samochodzie przy drodze, jak z jakąś prostytutką, nie ma takiej opcji.\n- Mówiąc mi takie rzeczy sprawiasz, że jeszcze bardziej cię chcę - Odparłam.\n- Camille - Jego ton był coraz ostrzejszy - Ty też powinnaś okazać mi tyle szacunku, żeby uszanować moje zdanie. - Spojrzał na zegarek - Jest już późno, chodź, odwiozę cię do domu.\nWykonałam polecenie. Z początku byłam wyjątkowo niezadowolona, ale im dłużej jechaliśmy tym bardziej docierało do mnie znaczenie jego słów, a złość przechodziła. On naprawdę traktował mnie poważnie. Nie chciał, żebym poczuła się wykorzystana. Żaden mężczyzna nigdy mnie tak nie potraktował. Ale jak sobie pomyślę, co mogłabym z nim teraz robić, zamiast wracać do domu...\nBoże, co ja właściwie wyprawiam?!\nKocham. Kocham to dziwne słowo, ale myślę, że adekwatne.\nKocham dwóch chłopaków. Z dwóch różnych środowisk, o dwóch różnych charakterach.\nSą całkowicie inni, a ja kocham ich oboje.\nProblem w tym, że żaden z nich nie mógłby tego zaakceptować, a ja nie umiem wybrać.\nPożegnałam się z Harrym szybkim pocałunkiem i wysiadłam z samochodu. Drogę od bramy do drzwi budynku pokonałam pospiesznym krokiem, chcąc jak najszybciej znaleźć się w środku. Jeszcze zanim wejdę do domu zbieram pocztę leżącą na schodach. Gdy weszłam, rzuciłam ją niedbale na stół i poszłam wziąć prysznic.\nJustina jeszcze nie było w domu, na całe szczęście. Swoją drogą, zastanawiało mnie, jak długo mógł dyskutować z Samanthą? Nieważne. Chciałam jak najszybciej się położyć, żeby pomyślał, że śpię, gdy wróci do domu.\nChciałam uniknąć konfrontacji z nim po dniu spędzonym z Harrym. Czułabym się winna kłamiąc mu w oczy chwilę po fakcie. Jutro będzie całkiem inna sprawa, bo dzisiejszy dzień będzie historią.\nWłaściwie dziwił mnie fakt, że Justin i Harry byli na siebie tacy cięci. Styles to naprawdę miły chłopak, nie widzę powodu, dla którego miałby budować swoją popularność na Biebsie. Może uda mi się przekonać go, do zakopania topora wojennego? Muszę z nim o tym porozmawiać.\nMentalnie uderzyłam się w twarz. Jak niby miałam z nim rozmawiać, skoro od jutra będę non-stop pilnowana przez ochroniarza?\nWestchnęłam. Jak o tym myślę, to czuję się jak pies na łańcuchu. Nie mogę na to pozwolić i zamierzałam powiedzieć o tym jutro mojemu uroczemu współlokatorowi.\nZnalazłam w łazience czarną koszulkę Justina, od razu wsunęłam ją na mokre ciało. Ogarnął mnie piękny znajomy zapach. Uśmiechnęłam się. Cóż za ironia, że uspokaja mnie zapach osoby, z którą praktycznie cały czas się kłócę?\nAlbo pieprzę. To też dobra alternatywa.\nNagle poczułam się strasznie głodna. No tak, miałam jechać z Harrym na kolację, jednak nasze dramaty pokrzyżowały plany.\nUdałam się do kuchni i wyjęłam z szafki miskę, chwilę później wypełniając ją mlekiem i płatkami błonnikowymi.\nSpożywałam posiłek, chodząc po kuchni. Nie mogłam usiedzieć w miejscu, totalnie się nudziłam. W końcu podeszłam do stołu, na którym rozrzuciłam pocztę Justina. Skoro mieszkamy razem, to chyba nie pogniewa się, jeśli przejrzę jego listy?\nJest ich dość sporo, ale i tak nie mam lepszego zajęcia, a moja ciekawość jak zawsze prowadzi mnie tam, gdzie nie powinna. Przeglądam głównie nazwiska nadawców, same nudy, więc odrzucam je na bok, mając pewność że nie kryje się w nich nic interesującego.\nNagle moim oczom ukazuje się niedbale zapakowana, poplamiona paczka. Nie ma na niej żadnych danych adresowych, więc jestem pewna, że nie przyniósł jej listonosz, lecz ktoś sam ją tu podrzucił.\nOgarnia mnie wątpliwość, czy otworzenie jej jest dobrym pomysłem, lecz nagle dostrzegam napis, który wcześniej nie przykuł mojej uwagi. Głosi on "Justin, Camille"\nWzdrygam się lekko. Prawie nikt nie wie, że tu mieszkam, więc nikt nie może tak po prostu pisać mojego imienia...\nKarcę się w duchu za tę panikę i jedną ręką niezgrabnie otwieram paczkę.\nW jej wnętrzu znajduję zwykłą, ufam, że kiedyś białą, choć teraz jedynie brudnoszarą teczkę i mały pognieciony papierek. Rozwijam go. Widząc napis, marszczę brwi.\n"Trzymaj lepiej tę dziwkę na smyczy, bo nie wydaje mi się twoja. Przemyśl to, co ci wcześniej powiedziałem/ R"\nPrzeczytałam to kilka razy, nadal nie rozumiejąc słów. Wsuwam rękę ponownie do paczki, upewniając się, że nie ma w niej nic więcej, po czym biorę do ręki teczkę, która wcześniej wyleciała z opakowania. W środku znajduje się zestaw niewielkich fotografii, wszystkie odwrócone tyłem.\nPatrzę, co przedstawiają.\nW tym momencie miska wypada mi z ręki a usta w cichym okrzyku kształtują się w literę "O". Zamieram. Nie wiem, ile czasu trwało, zanim doszłam do siebie, ale to, co zobaczyłam przeszło wszelkie moje oczekiwania.\nPrzysłano plik około dziesięciu zdjęć. Na każdym z nich widać mnie z Harrym. Na większości się przytulamy lub całujemy.\nWszystkie fotografie zostały wykonane dzisiaj.\nMój organizm zaczyna wypełniać gniew.\nKto do cholery chciałby podrzucić to Justinowi? I po co? Żeby zepsuć mi z nim relacje? A może raczej po to, żebym cierpiała?! Bo, gdyby on je zobaczył, to na pewno bym ucierpiała, myślę, przywracając wspomnienie, gdy mnie popchnął tak mocno, że straciłam równowagę.\nKto życzy mi tyle nieszczęścia, żeby śledzić mnie, zrobić te zdjęcia i jeszcze je wysłać?\nZerkam ponownie na mały papierek.\n"Trzymaj lepiej tę dziwkę na smyczy, bo nie wydaje mi się twoja. Przemyśl to, co ci wcześniej powiedziałem/R"\nKto do cholery...\nCzuje, że moje serce nagle przestaje bić, a z twarzy odpływa cała krew.\nCieszę się, gdy wreszcie udaje mi się posprzątać bałagan, jaki narobiłam rozlanym mlekiem i potłuczoną miską. Chcę jak najszybciej położyć się do łóżka i zapomnieć o całym dzisiejszym zdarzeniu.\nZdjęcia oczywiście zabrałam, nie dopuszczę Justina do znalezienia ich. Póki co znajdują się w mojej sypialni, jeszcze nie wymyśliłam, co z nimi zrobię. Cieszę się, że dotarłam do tego przed nim. Moja wrodzona ciekawość jednak czasem się na coś przydaje. Byłabym martwa gdyby Justin zobaczył.\nSiadam na swoim łóżku i biorę do ręki telefon. Mam nieprzeczytane wiadomości od Justina i Harry'ego. Na moje usta mimowolnie ciśnie się drwiący uśmiech. Zachowuję się, jakbym miała dwóch chłopaków, a oni nawzajem nie mają o niczym pojęcia, jednak równo mi na nich zależy.\n- Jebana intrygantka - obrażam samą siebie na głos.\nNajpierw odczytuję SMS-a od Biebera, w końcu jego nie widziałam dłużej, a fakt, że nie ma go w domu tak długo nieco mnie niepokoił. Przecież coś mogło się stać albo Rick...\nRick napisał na tym małym papierku w paczce, "Przemyśl to, co ci wcześniej powiedziałem". Znaczy, że musieli wcześniej rozmawiać.\nOgarnęło mnie dziwne uczucie przerażenia.\nA co jeśli Justin też jest przeciwko mnie? Jeśli to wszystko to jakaś gierka, której zasad nie rozumiem? Nie chcę zostać skrzywdzona po raz kolejny.\nOdpycham od siebie wszystkie te myśli i odczytuję wiadomość.\nMam nadzieję, że się beze mnie nie nudzisz.\nPrzewracam oczami i odczytuję następną.\nJak wrócę, wynagrodzę ci to, że musisz być teraz sama, obiecuję.\nPrzykładam sobie rękę do czoła, w zastanowieniu, czy on naprawdę jest idiotą, czy tylko udaje.\nBędę za dziesięć minut, piękna\nZerkam na zegarek. Ostatnią wiadomość wysłał dziesięć minut temu, więc w domu powinien być dokładnie...teraz. Chce mi się śmiać z niego, z jego głupoty czy raczej z tej złudnej pewności siebie.\nWygląda na to, że to koniec wodospadu SMS-ów od Justina, więc zerkam teraz na wiadomość od Harry'ego, która, ku mojemu pozytywnemu zaskoczeniu, jest tylko jedna.\nPrzepraszam za wszystko. Mam nadzieję, że nie zniechęciłem Cię do siebie całkowicie. Pierwszy i ostatni raz przeze mnie płakałaś, obiecuję.\nCzytając to, ogarnia mnie smutek. Nie wiem, dlaczego czuje się winny, podczas gdy ja naprawdę się cieszę z tego, co dzisiaj między nami zaszło. Dużo się o nim dowiedziałam. Nie wykorzystał mnie, mimo że mógł, właściwie się o to prosiłam. Podczas gdy zachowywałam się jak zwykłe dziwka, on spojrzał mi w oczy i zadeklarował, że ma do mnie szacunek.\nImponował mi, naprawdę mi imponował. I byłabym nieszczera, gdybym nie przyznała, że go pragnę.\nZaczynam odpisywać, kiedy słyszę silnik samochodu za oknem.\nHarry, zrozum, że ja się bardzo cieszę z tego, jak spędziłam z tobą czas. Uwielbiam cię i nigdy nie jestem Tobą w pełni nasycona. Wiesz o tym. xoxo\nKliknęłam "wyślij" w momencie, w którym usłyszałam miękki, znajomy głos:\n- Dlaczego moja ulubiona wiedźma jeszcze nie śpi? - Twarz Justina wykrzywiona w drwiącym uśmiechu pojawiła się w drzwiach - Tęskniłaś?\nWywróciłam oczami, na co cmoknął z niezadowoleniem.\n- Bieebz, myślałam, że zanudzę się tu na śmierć - Skłamałam.\n- W takim razie dobrze, że wróciłem - Podszedł, pochylił się i złożył na moich ustach pocałunek, który chętnie odwzajemniłam. Czując to, położył rękę na moim udzie i w rytm naszych wargi, przesuwał ją coraz dalej w górę.\n- Właściwie - Przerwałam, bezceremonialnie odsuwając jego twarz od mojej dłonią - To już się nie nudzę, bo idę spać. Dobranoc!\nWskoczyłam pod kołdrę, na co teatralnie skrzyżował ręce na piersi, udając niezadowolenie. Myślał, że żartuję. Kiedy jednak zauważył, że nie zamierzam wrócić do żadnych pieszczot, próbował protestować.\n- Ej no, mnie też się chyba coś nalezy od życia - Syknął.\n- Nie zaczynaj, bo się pokłócimy - Ostrzegłam, wzdychając zrezygnowana.\n- To ty prowokujesz kłótnię! - Warknął, rozkładając ręce.\n- Niby czym? - Odpowiedziałam równie jadowitym tonem, podnosząc się na łokciach.\n- Bo nie chcesz się ze mną teraz pieprzyć! - Wrzasnął, a ja już wiedziałam, że stracił kontrolę nad emocjami\n- To mnie zgwałć - Syknęłam prosto w jego usta. Nie spodziewał się takiej reakcji, w zasadzie sama się tego po sobie nie spodziewałam. Nie chciałam tego powiedzieć, cóż, w mojej głowie nie brzmiało to aż tak źle.Jego oczy pociemniały gniewnie, a to nigdy nie wróży nic dobrego.\n- Justin, ja... - Chciałam załagodzić sytuację.\n- Nie, w porządku - Przerwał mi, dziwnie spokojnie. Wstał, odchrząknął i kontynuował - Miałaś rację. Nie powinienem w ogóle zaczynać z tobą rozmowy, ale jestem kretynem - Pokręcił głową - I już zapomniałem, że jesteś cholernie...podłą...kurwą!\nTrzy ostatnie słowa były tak nasycone jadem, że gdyby nie trzasnął drzwiami, prawdopodobnie zdążyłby jeszcze zobaczyć szklące się w moich oczach łzy. Szybko jednak je powstrzymałam, przekonując samą siebie, że nie jestem jak "takie dziewczyny". Nie mogę płakać przez byle obelgę.\nWiem, że przesadziłam i od razu żałuję.\nTej nocy nie mogę zasnąć. Nie wiem, czy dręczy mnie sumienie, czy cokolwiek innego, ale wiem, że potrzebuję teraz Justina. Po prostu chcę go obok, i to właśnie zamierzałam osiągnąć.\nWstałam, próbując nieudolnie przyzwyczaić oczy do ciemności, lecz po kilku sekundach machnęłam na to ręką i polegając jedynie na losie, żeby nie narobić hałasu, udałam się do sypialni Jusa.\nSpał. Oddychał równo, miarowo. Podeszłam bliżej, chcąc ujrzeć jego twarz. Niestety, mój wzrok ponownie zawiódł więc pomogłam sobie dotykiem. Jego rysy były łagodne,uwielbiałam, gdy nie był spięty. Nie przeze mnie.\n- Camille? - Szepnął nagle, rozbudzając się lekko - Co się stało?\n- Nic...śpij - Pogłaskałam go po włosach.\nRozchylił lekko powieki, próbując na mnie patrzeć. Wyglądał niesamowicie seksownie.\n- Połóż się ze mną - Poprosił sennie, co oczywiście chętnie wykonałam. Od razu poczułam ciepło od jego ciała, przytulając się do nagiego torsu. Czułam się tak naprawdę bezpiecznie i gdybym mogła, zostałabym w takiej pozycji już na całe życie. Nagle zrobiło mi się smutno na samą myśl, że mogę go stracić przez ciągłe kłótnie. Potrzebowałam go. Potrzebowałam, bez względu na to, jak się zachowywałam. Ale potrzebowałam również Harrego. I to mnie zabijało.\n- Przepraszam - Szepnęłam na co w odpowiedzi usłyszałam tylko ciche mruknięcie, które i tak dostatecznie uśpiło moje poczucie winy\nPoprawiałam ostatni raz makijaż, prawie gotowa do wyjścia. Kilka minut wcześniej dostałam wiadomość od Amandy, że chce się spotkać. Myśl o opuszczeniu mieszkania bardzo mi odpowiadała, tym bardziej, że już nie widziałam przyjaciółki przez dłuższy czas. Naprawdę chcę mieć z nią dobry kontakt, jest fantastyczną dziewczyną.\nDo mojego pokoju wszedł Justin. Jak to miał w zwyczaju, stanął w progu i, nie odzywając się ani słowem, po prostu obserwował moje ruchy. Sprawiał, że czułam się nieswojo, ale nie komentowałam tego. Czasem nawet podobało mi się, że nie musieliśmy rozmawiać przez cały czas. Jego towarzystwo niesamowicie mi odpowiadało.\n- Poradzisz sobie? - Wypalił nagle.\nWidząc moje zdezorientowanie, westchnął. Odwróciłam się, a on podszedł bliżej.\n- Bez ochroniarza. - Sprostował.\n- Jakiego...? - Zmarszczyłam brwi, ale szybko zrozumiałam\n- George nawalił - Syknął - Nie był w stanie sprowadzić nikogo odpowiedniego w tak krótkim czasie. Słuchaj...\n- Nie, w porządku - Zapewniłam szybko - Nigdy nie chciałam mieć ochroniarza, więc nawet lepiej, że...\n- Dobra, a teraz możesz mnie przez chwilę posłuchać? - Przerwał mi, wyraźnie zirytowany. - Wolałbym, żebyś nie poruszała się nigdzie sama, ale nie ma innego wyjścia. Nie zabronię ci wychodzenia z domu po prostu... - Urwał, wlepiając wzrok w podłogę - Uważaj na siebie, dobrze?\nZadziwiona jego postawą, dwukrotnie zapewniłam, że będę z Amandą, więc nic mi nie grozi, po czym złożyłam szybki pocałunek na jego czole, na co wyraźnie się rozpromienił, i odwróciłam się ponownie w stronę lustra. To miłe wiedzieć, że Justin potrafi być taki troskliwy. Gdyby zachowywał się tak przez cały czas, byłabym skłonna powiedzieć, że jest idealny.\nNagle w pokoju rozległ się dźwięk SMS-a. Sprawdziłam szybko mój telefon, ale nie zauważyłam żadnej nieodebranej wiadomości.\n- To chyba twój - stwierdziłam, ale nie dostałam odpowiedzi. Skoro już trzymałam komórkę w ręku, zaczęłam pisać do Amandy, kiedy usłyszałam za plecami cichy głos:\n- Ty mała dziwko...\nOdwróciłam się szybko, lecz niewystarczająco by uciec. Justin pchnął mnie z powrotem na krzesło, jedną rękę zaciskając na mojej żuchwie. Próbowałam się podnieść, wtedy on naparł na mnie swoim ciałem. Użyłam całej swojej siły aby go zepchnąć, jednak bez skutku.\n- Spójrz na mnie - Polecił, co od razu wykonałam.\nJego twarz była cała czerwona z gniewu, a szczęka mocno zaciśnięta. Jego oczy pociemniały. W tamtej chwili nie byłam pewna, kim jest. Wiedziałam tylko, że się go boję. Bardziej niż czegokolwiek.\n- Naprawdę zrobiłaś mi taki numer - Kręcił głową z wyraźną pogardą w oczach. Nie chciałam widzieć go w takim stanie. Jedyne, czego pragnęłam, to żeby się uspokoił. - Nie mogę w to uwierzyć.\nJego zaciśnięta dłoń sprawiała mi coraz większy ból, choć starałam się tego nie okazywać.\n- Nie wiem...o czym...mówisz - Udało mi się wykrztusić.\n- To ja cię zaraz uświadomię, proszę bardzo - Wolną ręką zaczął grzebać w swojej kieszeni. Po upływie kilku sekund wyjął z niej swój telefon. Jeździł po ekranie palcem przez chwilę, po czym odwrócił ekran w moją stronę.\nZamarłam. Wysłano do Justina zdjęcia, moje z Harrym. Trzy fotografie z ostatniej nocy, w dostatecznie bliskim kontakcie fizycznym. Już nawet nie miała siły wymyślać żadnego wytłumaczenia. Po prostu siedziałam tam, czekając na dalszy przebieg wydarzeń.\nWiedziałam. Wiedziałam, że narobię sobie przez Harry'ego problemów. Dlaczego nie mogłam wtedy tego zrozumieć?\nBo jesteś idiotką, podpowiada głos w mojej głowie. Wiem, że ma rację. Westchnęłam.\n- Justin to nie jest to, na co wygląda. - Starałam się mówić najspokojniej jak mogłam - Proszę, uspokój się, porozmawiajmy.\nW tym momencie na mój policzek spadło mocne uderzenie jego ręki. Jako, że nie byłam na nie przygotowana, spadłam z krzesła, łapiąc się żałośnie za piekące miejsce.\n- Z tobą się nawet nie da rozmawiać! - Wrzasnął, przeczesując nerwowo włosy. Znieruchomiał na chwilę patrząc w sufit. Miałam wrażenie, że próbuje się uspokoić. Jednak szybko zorientował się, że wpatruję się w niego wyczekująco, więc pospiesznie podszedł do mnie i ponownie chwycił za żuchwę, usadzając mnie z powrotem na krześle.\n- Ja już nawet nie wiem, jak mam do ciebie mówić, żebyś zrozumiała - Powiedział szeptem, usilnie starając się złapać kontakt wzrokowy. - Ale się poddaję. Dlaczego nie możesz po prostu zachowywać się normalnie?\n- Justin, puść - Zaskomlałam - To boli.\nZignorował moją prośbę, więc szybkim ruchem chciałam go od siebie odepchnąć, lecz ta próba zakończyła się porażką. Wtedy chłopak uwolnił moją żuchwę, a zacisnął swoje dłonie wokół moich nadgarstków, na co tylko jęknęłam z bólu.\n- Nie mogę zrozumieć twojego zachowania - Kontynuował, kręcąc głową - Może niesłusznie wyciągnąłem cię z burdelu, Camille? Wydaje mi się, że pasujesz do takiego miejsca. Bo cały czas zachowujesz się jak jakaś..pieprzona...dziwka!\nPoczułam mocne ukłucie w sercu. Nie chciałam go dłużej słuchać. Ranił mnie, i myślę, że dobrze o tym wiedział. Ostatnia próba. Podniosłam nogę i wymierzyłam mu kopniaka w brzuch. Udało się! Puścił moje nadgarstki i złapał się za bolące miejsce, kaszląc. Wykorzystałam moment, zabrałam torebkę i pobiegłam w stronę drzwi wyjściowych. Przemierzając salon, usłyszałam za sobą kroki.\n- Stój, kurwa! - Zagrzmiał zdenerwowany głos Justina.\nAle nie mogłam się już zatrzymać. Dotarłam do drzwi i w momencie, w którym za nie pociągnęłam, tuż koło mojej głowy z hukiem rozbiła się butelka, która wciąż była do połowy wypełniona wódką. Podskoczyłam wystraszona. Nim zorientowałam się, co się dzieje, chłopak był tuż przy mnie, ponownie napierając swoim ciałem na moje.\n- Czy ty jesteś normalny? - Krzyknęłam prosto w jego twarz - Mogłeś mnie zabić!\n- Zamachnij się na mnie ponownie, a wróci to do ciebie ze zdwojoną siłą. - Oznajmił z drwiącym uśmiechem, jakby nie słyszał moich słów. - Rozumiemy się?\nWpatrywałam się w jego twarz, cały czas walcząc z jego pewnym siebie spojrzeniem. Zmarszczyłam brwi.\n- Nie dostałem informacji zwrotnej - Wyjaśnił.\n- Tak, rozumiem. Rozumiem wszystko, co mówisz - Odparłam szybko.\n- Czyżby, Camille? To znaczy, że rozumiesz, dlaczego jestem na ciebie zły? - Podniósł brwi\n- Tak, Justin. - Westchnęłam - Zdenerwowałam cię, bo pocałowałam Harry'ego. Ale to był błąd - Objęłam jego twarz dłońmi - Nigdy więcej tego nie zrobię.\n- Po pierwsze, nie dotykaj mnie - Syknął tak chłodno, że przeszedł mnie dreszcz. Posłusznie opuściłam ręce. - Po drugie, oo, oczywiście, możesz być pewna, że nigdy więcej nie zrobisz czegoś takiego.\nNie mam pojęcia, co miał na myśli. Jego spojrzenie było tak hipnotyzujące. Mimo, że był ekstremalnie zdenerwowany, pozostaliśmy w bliskim kontakcie fizycznym, ponieważ napierał na mnie całym ciałem, przyciskając mnie do ściany. I choć w tamtej chwili skrajnie mnie przerażał, niesamowicie go pragnęłam.\nCzując na sobie jego oddech, wygięłam plecy w łuk. Zauważył to i zaśmiał się lekko. Ale to nie był jego słodki, dźwięczny śmiech. Była to krótka melodia przesączona kpiną.\nMimo tego, objął mnie ramionami i złożył delikatny pocałunek na mojej szyi. Jęknęłam.\n- Wiesz, Camille - Szepnął uwodzicielsko, na co się rozpłynęłam - Myślę, że nie jestem wystarczająco dobry dla ciebie. Ale cokolwiek się nie stanie, pewnego dnia stanę się jedynym, którego potrzebujesz. Zmienię cię, rozumiesz? Nie będziesz się dłużej zachowywać jak dziwka. Staniesz się prawdziwą kobietą, która potrzebuje do szczęścia tylko jednego mężczyzny. Ja będę tym mężczyzną. Jest to dla ciebie wystarczająco jasne?\nOburzona, odepchnęłam go od siebie. Nie był na to przygotowany, bo jego ciało nie postawiło oporu.\n- Jak śmiesz nazywać mnie dziwką?! - Wrzasnęłam. Nie panowałam już nad swoimi emocjami. Do oczu napłynęły mi łzy - Może to sposób, w jaki jestem. Jeśli nie potrafisz tego zaakceptować, to przepraszam, ale nie mogę się zmienić. Nie potrafię - Pokręciłam głową, patrząc w podłogę. Za chwilę podniosłam wzrok na niego - Ale wiesz co? Chyba dlatego cały czas spotykam się z Harrym. Bo on nie próbuje mnie zmieniać, chce, żebym była dobra i, przede wszystkim, szczęśliwa. To jedyne czego pragnę i jedyne, czego ty nie możesz mi dać, prawda?\nMilczał, przyglądając się tylko mojej twarzy. Nie miałam zamiaru mówić już nic więcej. Justin westchnął cicho i przygryzł na chwilę wargę.\n- Camille, nie płacz - Powiedział łagodnie, a to było ostatnie, czego mogłabym się po nim spodziewać. Zrobił krok w moją stronę, na co się odsunęłam na tyle, na ile było to możliwe. Zrozumiał, stanął w miejscu. - Posłuchaj, źle mnie zrozumiałaś. Ja tylko...\n- Cały czas źle cię rozumiem, cóż za ironia, nieprawdaż? - Zasyczałam - Justin, całe nasze wspólne życie to jedno wielkie niedopowiedzenie! Może po prostu do siebie nie pasujemy? Może...\n- Zamknij się, kurwa! - Wrzasnął. Jego zmiany nastrojów powodowały dreszcze na moim ciele. Zaczął pospiesznie przechadzać się po pokoju. Wręcz kipiał ze złości - Ciągle to robisz, prowokujesz kłótnie! Myślisz, że tego nie widzę?! Chcesz, żebym był ciągle zdenerwowany, chcesz...\n- Żebyś mnie krzywdził? - Dokończyłam za niego, na co znieruchomiał. Obdarzył mnie tak rozczarowanym spojrzeniem, że serce pękło mi na milion kawałków. Chyba zorientował się jak wygląda, bo odchrząknął i rzucił:\n- Z reguły nie mam szacunku do dziwek.\n- A ja do ćpunów i alkoholików! - Wrzasnęłam, lecz nim zdążył zareagować, zamaszystym ruchem otworzyłam drzwi i wybiegłam z domu, zostawiając go samego ze swoimi myślami.\nChodziłam po ulicach, zupełnie bez celu. Powinnam już być w kawiarni, zakładam, że Amanda tam czeka. Ale musiałam poukładać myśli, to nie był dobry moment na spotkanie z przyjaciółką. Później jej wszystko wyjaśnię, liczę, że zrozumie.\nNaprawdę nie wiem, co robię źle. Chciałabym być szczęśliwa z Justinem. On jest taki idealny, myślę, że naprawdę go kocham. Coś dziwnego nie pozwala mi od niego odejść. Zresztą, żadna cząstka mnie tego nie chce, choć czuję, że tak byłoby rozsądniej. Nie jestem pewna, czy odbyliśmy chociaż jedną rozmowę bez kłótni, odkąd się znamy. Chcę tylko, żeby był szczęśliwy, bo ja na szczęście nie zasługuję.\nMoże miał rację, może jedyne, do czego się nadaję, to sprawianie mężczyznom przyjemności. Choć ta myśl boli, nie mogę jej wykluczyć. Justin niszczy moją pewność siebie. Ale potrzebuję go bardziej niż kogokolwiek innego.\nPrzed oczami przemknął mi obraz Harry'ego. Znam go znacznie krócej i nadal nie wiem, na jakiej płaszczyźnie mu się podobam, ale jest dla mnie ważny. I jest cholernie pociągający, a do tego ma do mnie szacunek, którego od Justina nawet nie śmiem oczekiwać.\nI Harry nigdy nie podniósłby na mnie ręki, podpowiada mi podświadomość.\nNo i co z tego? Nie mogę potępiać Biebera, zasługuję na cierpienie. Powinnam być mu wdzięczna za wszystko co dla mnie zrobił. Powinnam pomóc mu odbić się od dna, na którym się w tym momencie znajduje. Jestem mu to winna.\nZatrzymałam się i wyprostowałam.\nTo jest myśl, tak właśnie zrobię. Wrócę do domu, przeproszę Justina i powiem mu to wszystko. Wszystko, co chcę dla niego zrobić i jak bardzo chcę być częścią jego życia. Wybaczy mi błędy, możemy być razem szczęśliwi. Powinnam również zerwać kontakt z Harrym, ale...przedyskutuję tę kwestię z Bieberem.\nUparta w swoim przekonaniu, chciałam podążyć w stronę posiadłości Justina, kiedy na moich ustach zacisnęła się czyjaś ręka. Poczułam dotyk zimnej stali na szyi. Zadrżałam, a moje ciało ogarnęło przerażenie. Choć za wiele wtedy nie myślałam, gdy usłyszałam za sobą ten głos, wszystko stało się jasne:\n- Czego w zdaniu "należysz do mnie" nie rozumiałaś, gwiazdo? - Szepnął.\nZdążyłam jeszcze poczuć dotyk jego obrzydliwych wąsów na policzku, zanim mocne uderzenie czymś ciężkim w głowę pozbawiło mnie przytomności.\nAutor: Camille Farrelly o 00:03\nAnonimowy 11 listopada 2015 06:11\nale kocham to ff <3\nJuls 11 listopada 2015 08:53\nNIECH TEN ZJEB SIĘ OD NIEJ ODWALI, BO SAMA OSOBIŚCIE GO WYKASTRUJE!\nA co do Cam to niezłe z niej ziółko :')\nCamille Farrelly 11 listopada 2015 09:16\nKocham to, z jakimi emocjami odbierasz moje fanfiction <3 <3\nAnonimowy 11 listopada 2015 13:40\nhahhahaha czekałam na powrót Rika :D to mój crush :D taki słodki gówniak. Osobiście też nie lubię jak ktoś przywłaszcza sobie moje rzeczy, więc rozumiem jego sytuacje :P


Kazlauskas: Nie zabraknie nam jednej nocy - Wiadomości Znad Wilii Kazlauskas: Nie zabraknie nam jednej nocy - Wiadomości Znad Wilii\n3 września, 2015 9:01\nReprezentacja Litwy koszykarzy z nadziejami udaje się na Łotwę, gdzie w sobotę rozpoczną się mistrzostwa Europy. "Jedynym naszym problemem jest słaba forma Mantasa Kalnietisa i to, że Jonas Valanciunas spędził z nami za mało czasu" - zapewnia trener kadry Jonas Kazlauskas.\n„Nastroje są robocze. Jeden dzień niczego nie zmieni. Nie jesteśmy studentami, nie zabraknie nam tej ostatniej nocy. Do optymalnego przygotowania brakuje tego, że Mantas nie grał przez cały sezon – waha się, gdy ma przyjąć decyzję . Za krótko był z nami również Jonas. Reszta idzie zgodnie z planem” – analizuje strateg.\nSam Mantas Kalnietis sytuacji nie dramatyzuje, aczkolwiek zauważa, że nie zdążył jeszcze osiągnąć szczytowej formy.\n„Mogło być i lepiej, ale mam nadzieję, że na mistrzostwach Europy pójdzie w górę. Nie panikuję z tego powodu” – mówi koszykarz. „Przyszedł czas, gdy musimy poczuć rytm turnieju. Panuje teraz całkiem inna atmosfera, o spotkaniach towarzyskich możemy zapomnieć” – dodaje.\nWażną częścią składu są debiutanci, a jest ich aż czterech: Deividas Gailius, Artūras Milaknis, Lukas Lekavičius i Domantas Sabonis. Koszykarze nie skrywają, że właśnie spełniają się ich marzenia.\n„Z radością przyjęliśmy tę wiadomość. Cieszę się, że jestem w najlepszej dwunastce. Byłem w dołku i do końca nie miałem pewności, czy trener mnie wybierze. Oczywiście zrobię wszystko, by sprostać jego oczekiwaniom” – mówi Lekavičius, który rywalizację o miejsce w kadrze wygrał z Žygimantasem Janavičiusem.\nJonas Kazlauskas twierdzi, że do tej pory jego sztab przeanalizował pierwszych swoich rywali – Ukraińców i Łotyszy.\n„Łotysze w domu będą bardzo groźni. Tym bardziej, że grają otwartą koszykówkę. Można mówić, że są dwie łotewskie ekipy: która trafia z dystansu i ta, która nie trafia. Zrobimy wszystko, by na boisku była ta druga” – mówi szkoleniowiec.\nDruga z kolei porażka litewskich koszykarzy


WHALE'S NAILS: On Ice, H and M\nsabbatha7 April 2014 at 16:46heehhe nie chce nic mowic ale chyba ja ci go kupowalam i wysylalam nawet :D moj tez ma okrutny pyndzel, ostatnio o nim myslalam nawet :PReplyDeleteRepliesRose Sélavy9 April 2014 at 13:18Hmmm...a nie ja sama? Albo to chyba było tak, że go zobaczyłam ale nie miałam czasu na stanie w kolekcje, i potem Ty mi wzięłaś jakoś potem? Chyba jakoś tak to było. :PDeleteReplyMarlena Ś7 April 2014 at 21:14świetny szaraczek :)ReplyDeleteZu8 April 2014 at 00:13a mi on się niestety kojarzy z... kupą gołębia :p przykro mi ;) choć gdybym tak na niego dłużej popatrzyła to jeszcze mógłby mi się spodobaćReplyDeleteRepliesRose Sélavy9 April 2014 at 13:18Hahahha, jakie porównanie. :D Ale muszę przyznać, że bardzo trafne!Na paznokciach ładnie wygląda, ale ja lubię takie mocno podbite bielą, w stylu farby olejnej. :PDeleteReplyKlaudia Anonimowa8 April 2014 at 11:06Idealny pod zdobienia :)ReplyDeleteIzabela LAKIEROWE ABECADŁO8 April 2014 at 11:52Lubię bardzo takie odcienie :) Przypomina mi trochę OPI stranger tides :)ReplyDeleteRepliesRose Sélavy9 April 2014 at 13:21Podobne są, ale ten chyba bardziej pastelowy, rozbielony. ;)Bardziej może taki Essie z jakąś niemiecką nazwą której nie mogę zapamiętać ;p Muszę je porównać!DeleteReplyrobaszekk8 April 2014 at 16:58Bardzo ładny i oryginalny ;)ReplyDeletePamela Basara8 April 2014 at 17:54Śliczny :)ReplyDeleteAdd commentLoad more...


Adoria Riesling - Białe, Wytrawne - Portal Winezja.pl\nWino Adoria Riesling\nBiałe wino wytrawne, jakie zostało wyprodukowane z winorośli uprawianej w polskiej winnicy w Zachowicach. W smaku tego wina typu riesling wyczuwamy owoce cytrusowe, a w aromatach dominują cytryny i limonki, nuty miodu i rodzynek. W ustach świeże z wyraźną kwasowością. Doskonałe jako aperitif, do sałatek, obiadu i pikantnych potraw.\nZdjęcie przedstawia produkt kategorii Wino Adoria Riesling w wybranym roczniku, dostarczona butelka może odbiegać od przedstawionej na zdjęciu.\nWino Adoria Riesling 600869 Wino Adoria Riesling 600869\nOceny użytkowników o: Adoria Riesling


prawo » geotechcomm.com\nDziś patrzymy na mnóstwo seriali, gdzie adwokaci starają się rozwikłać sprawy nie do rozwiązania. Jednak, gdy sami znajdziemy się w trudnej sytuacji nie za bardzo wiemy, co powinniśmy zrobić. Przecież nie pojawi się znikąd jakaś nieustraszona pani adwokat, która zechce unicestwić świat bylebyśmy tylko my nie zostali tknięci jakimkolwiek wyrokiem. Idealna okaże się w skomplikowanej dla nas z punktu prawnego sytuacji porada prawnika.\nPrawo budowlane jest pojmowane jak zestaw przepisów prawnych normujących działalność obejmującą zagadnienia planowania, budowy i nadzoru, utrzymania i demontaże obiektów budowlanych, oraz wyznaczających normy działalności organów administracji publicznej w tych dziedzinach, a także ochroną środowiska w toku funkcji związanych z przeprowadzaniem demontaży, budowania nowych obiektów i ich utrzymania, punktem realizacji inwestycji i sposobem pozyskiwania pozwolenia na budowę, oraz rozbiórkę, oddawania obiektów budowlanych do użytkowania, prowadzeniem aktywności zawodowej jednostek połączonych z budownictwem i ich odpowiedzialnością karną.\nGeodezja – na czym polega i czy warto ją studiować.\nWe współczesnych czasach dla młodzieży wybór studiów to spory kłopot. W Polsce możemy trafić na bardzo duża liczba uniwersytetów umożliwiających fantastyczną jakość kształcenia. Ilość kierunków jest ogromna i dla licealistów wybór tego jedynego to bardzo twardy orzech do zgryzienia. Jeśli maturzyści są określeni, iż chcą pójść na medycynę czy prawo, wówczas sprawa jest prosta. Trudniej mają ci, którzy nie za bardzo wiedzą, co chcieliby robić, a to ich jest zdecydowanie więcej. Rzecz jasna na początku należy określić, czy jesteśmy zainteresowani studiami humanistycznymi, czy raczej ścisłymi. Następnym krokiem jest odpowiednie rozeznanie w uczelniach oraz programach jakie oferują.\nPosted on 09/11/2021 7:32am\nCzasami dzieje się tak, że potrzebujemy kogoś, kto będzie odpowiednio się znał na różnorakich aspektach prawa, bo jedynie wtedy będziemy uzyskiwali gwarancję, że wszystko pójdzie po własnej wizji.\nW życiu każdego, dorosłego człowieka bywa, że niezbędna jest fachowa porada prawna. Gdyż poszczególne kodeksy w polskiej legislaturze są zbyt skomplikowane, toteż zwyczajny śmiertelnik może nic nie zrozumieć.\nPosted on 13/11/2021 7:29am\nMasz zamiar postawić nieruchomość. O czym należy nie zapominać? To proste. Przede wszystkim, selekcja i nabycie adekwatnego gruntu. Secundo, opłacenie biura architektonicznego i nakreślenie dokładnych planów inwestycji, wliczając dostęp do energii elektrycznej, wody i innych istotnych udogodnień.\nJeśli nabywamy mieszkanie, nie ma znaczenia czy nowe, czy może z rynku wtórnego, to powinniśmy mieć wszelkie prawa do jego posiadania, zamieszkania oraz dysponowania nim. Przez to właśnie jak najprędzej musimy skontaktować się z notariuszem, ponieważ tylko on będzie miał szansę wszystko zrobić w taki sposób, abyśmy w niedługim okresie mogli uzyskać dokumenty potwierdzające naszą własność, a co się z tym łączy, żebyśmy mieli szansę mieć świadomość, iż nikt inny nie będzie miał szansy sobie rościć prawa do tego domu.\nSprawy prawne normalnym obywatelom wydają się powikłane i bardzo trudne. Przez to gdy staje się przed koniecznością borykania z aspektem prawnym potrafimy poczuć się zagubieni i potrzebować osoby, jaka udzieli nam fachowej rady i dobrze nakieruje w działaniu. W takim wypadku warto zwracać się do profesjonalnego adwokata. Bez wątpienia uczyni on wszystko, by zapewnić nam pomoc.\nPrawo to cały szereg norm postępowania, które przestrzegane są na danym terenie. To prawo ustala także człowiek, dlatego też stanowi jakoby fakt społeczny, a jego głównym celem jest chronienie dobra ogółu nad dobrem jednostki. Z prawem mamy do czynienia na co dzień.W większy miejscowościach odnaleźć możemy dużo takich miejsc, jak kancelaria radcy prawnego Warszawa. Jest to człowiek, który świadczy pomoc prawną dla podmiotów gospodarczych, jednostek organizacyjnych jak i osób fizycznych.\nJak wynika z badań, do Wielkiej Brytanii podczas wielkiej emigracji Polaków wyjechało około 130 000 z nas. Od tego czasu liczba ta uległa jeszcze dużemu powiększeniu. Poniektórzy czują się w tym kraju już jak we własnym drugim domu, a posiadając obywatelstwo polskie zazwyczaj przypadają im takie same korzyści, z których korzystają rodowici Brytyjczycy.\nPosted on 25/09/2021 7:26am\nNadchodzi taki dzień, iż jesteśmy zmuszeni korzystać z usług notariusza. Nie dzieje się to często, ale jak już musimy to wiemy, iż mamy konkretną i ważną sprawę do załatwienia, tego typu, gdzie nie ma miejsce na jakieś wpadki, nieścisłości czy inne niespodziewane trudności.


Majka leżała na kanapie w salonie i czytała książkę. Pierwszy raz sama w domu. Mhhh... westchnęła cichutko. Pewnie wielu na jej miejscu wykorzystałoby taką okazję na jakąś \_"czadową imprezę\_" pod nieobecność starych, ale cóż... Już dawno pogodziła się z tym, że jest typem samotniczki i domatora. I nie ubolewała nigdy nad tym, że ma mało znajomych i nie bryluje pośród towarzystwa z jej liceum. Co prawda, miał z nią być teraz jej ukochany braciszek, ale dziś sobota, więc pewnie już dawno zalał ten zakuty łeb i sam potrzebuje opieki. Najpewniej jakiejś puszczalskiej kurewki, która tylko czeka, żeby nadziać się na jego kutasa i dać się zerżnąć. Oooo taak... nic dodać, nic ująć. Michał był jej absolutnym przeciwieństwem. Szałowy, przystojny, inteligentny. Uwielbiał swoje studenckie życie. Ociekające alkoholem i seksem całonocne imprezy. Mieszkał ze swoim wieloletnim przyjacielem Dominikiem, który zresztą był niewiele lepszy. Ona i Dominik nienawidzili się od lat, natomiast Michał miał ją gdzieś. Przeszkadzało mu, że Majka jest taka spokojna, ułożona i świętoszkowata, więc nawet nie próbował zacieśniać z nią więzów, bo sam tępił takich jak ona... Majka uśmiechnęła się pod nosem na myśl o tym, że prawie nikt nie zna jej drugiego, szczętnie skrywanego oblicza niewyżytej dziwki, która od ponad roku była jej nieodłączną częścią. Najbardziej podniecali ją ci zakazani: nauczyciele, żonaci. I nikomu by nawet przez myśl nie przeszło, że taka spokojniutka i cichutka Maja potrafiła uwieść takiego faceta, jak np: jej korepetytor od angielskiego. Ma on 33 lata, żonę i dwójkę dzieci. A co ważniejsze, jest zabójczo przystojny. Gdy siedem miesięcy temu zobaczyła Roberta, nie mogła skupić się na lekcjach i nie mogła przestać myśleć o tym, jak ujeżdża go siedzącego na tym krześle... Udzielał jej korepetycji w swoim mieszkaniu, i tak się złożyło, że zawsze byli sami w domu. Postarała się wyjątkowo i już po trzech godzinach pieprzył ją jak szmatę z szeroko rozstawionymi nogami i twarzą przyciśnięto do ściany. Wbijał się w nią agresywnie, mocno i głęboko... tak jak lubiła najbardziej. Na następnym spotkaniu z miejsca przeszła do rzeczy, ale starał się ją odepchnąć, łagodnie tłumaczyć, że to co zrobili było złe i że za bardzo go poniosło, że ma rodzinę i tak dalej... ale Majka po prostu pchnęła go na sofę stojącą za jego plecami i dobrała się do jego rozporka. Walczył z nią początkowo, ale przegrał gdy wzięła go całego, aż główka kutasa ocierała się o ścianę jej gardła. Ssała go bardzo mocno, z wielkim poświęceniem. Z głośnym jękiem spuścił się jej w buzi, a ona spiła jego ciepłą spermę co do kropelki. Z chytrym uśmieszkiem popatrzyła mu w zamglone oczy i zapytała\nTen tekst odnotował 17,403 odsłon\nŚrednia: 9.72/10 (44 głosy oddane)\nMOBI (97 kB)\nMam nadzieję, że to tylko pierwsza z wielu części 😉\nMam nadzieję, że w moim przypadku na lepsze 🙂\nFajnie, że masz dystans do siebie i chcesz się uczyć 🙂. Mnie w oczy raziły powtórzenia i błędy ortograficzne (a dobra z ortografii nie jestem). Druga rzecz, niby to jest portal erotyczny, ale fajnie jak historie mają jakieś tło i są "psychologicznie-logiczne". W tym opowiadaniu te sprawy leżały i kwiczały.\nPomijając błędy, szkoda, że przestałaś pisać 🙁 . Widać brak doświadczenia, ale talent również.\nGłębokie westchnienie (II) – plaża 8 9.77


Tornister z dinozaurami plecak ergo CoolPack Turtle Dinosaurs szkolny\nTornister plecak z dinozaurem CoolPack DINOSAURS dla chłopca TURTLE CP\nDoskonały chłopięcy tornister szkolny z dinozaurami z serii CoolPack Dinosaurs. Turtle to połączenie plecaka i tornistra. Jest usztywniany i przyjazny dla kręgosłupa jak tornister. Posiada także wiele przegródek jak plecak. Idealny dla chłopca w klasach 1-3 szkoły podstawowej. Nowość z kolekcji 2021.\nTornister FROZEN KRAINA LODU CoolPack DISNEY dla dziewczynki...\nPióro wieczne młodzieżowe TOMA NEON ergonomiczne TO-517 MIX...\nPapier kolorowy samoprzylepny A5 HERLITZ 10 ark. 80g zeszyt\nGumka dwustronna ASTRA Oops do ołówków i długopisów...\nZeszyt A5 dla chłopca 16K w kratkę 70g Interdruk z własną...


Koszulka damska FARBEN LEHRE INDIAN - koszulka damska - carton.pl\nKoszulka damska FARBEN LEHRE - INDIAN\nKoszulka z indiańskim motywem\nKoszulka damska FARBEN LEHRE INDIAN to pośrednie nawiązanie do punky reggae’owych brzmień zespołu. Znajdzie się ich wiele np. na dziesiątym krążku FARBEN LEHRE („Achtung 2012”). Na pewno kojarzysz singiel „Anioły i Demony”. Pochodzi właśnie z tej płyty. Grupa niejednokrotnie eksperymentowała, mieszając punk z reggae, ska czy rockiem alternatywnym.\nTen T-shirt to nie eksperyment. Zamawiając koszulkę, masz pewność, że jakość naszych ubrań cię nie zawiedzie. Nasze sprawdzone metody produkcji odzieży sprawdzają się od lat, a wykorzystanie sitodruku i bezkompromisowość przy wyborze materiału (100% naturalnej bawełny) wyróżnia nas od konkurencji.\nNa koncert, na miasto lub na co dzień\nKoszulka damska FARBEN LEHRE INDIAN to uniwersalny design. Czarny kolor nadaje szyku i wyszczupla sylwetkę. Krój pozwala delikatnie podkreślić kształt talii, a sam nadruk nadaje ubraniu charakteru. To w końcu indiańska czaszka paląca cygaro z dwoma tomahawkami w tle. Do tego obleczona piórami w kolorach rasta. Czy może być coś bardziej punky reggae’owego?\nKoszulka damska FARBEN LEHRE INDIAN została wykonana w lokalnej fabryce CARTON’a. Jeśli zależy ci na wspieraniu lokalnych przedsiębiorców lub chcesz po prostu kupić coś, co nie wyblaknie po kilku pierwszych cyklach prania, to jesteś pod dobrym adresem. Szwy są wytrzymałe, nadruk też. A wygodny krój i 100% naturalnej bawełny zapewnia komfort noszenia.


27 listopada 2019 roku w Centrum Nauki i Sztuki Stara Kopalnia w Wałbrzychu odbyło się XVI Forum Osób z Niepełnosprawnościami.\nTematem przewodnim były „Dobre praktyki aktywizacji zawodowej osób z niepełnosprawnościami w aglomeracji wałbrzyskiej”, a organizatorami Urząd Miejski w Wałbrzychu, Stowarzyszenie Dzieci i Rodzin Zasadniczej Szkoły Zawodowej Specjalnej i Centrum Nauki i Sztuki Stara Kopalnia, patronat honorowy nad imprezą objął Pan Roman Szełemej – Prezydent Miasta Wałbrzycha.\nW ramach Forum wyróżnieni zostali pracodawcy działający na rzecz osób z niepełnosprawnościami, za ich czynne wspieranie i tworzenie miejsc pracy.\nWśród nagrodzonych znaleźli się m.in. p. Marcin Pojedyński Kierownik Działu Zatrudnienia i p. Andrzej Pejczar Koordynator ds. Zatrudnienia w Clar System, którzy z wielką radością odebrali Statuetkę „Nieustraszony Pracodawca”.


Powiat Bełchatów: Konkurs dla sołtysów - Belchatowski24\nPowiat Bełchatów: Konkurs dla sołtysów\nWojewództwo Łódzkie chcąc docenić rolę sołtysów w naszym regionie zaprasza do udziału w konkursie „Sołtys na Plus Województwa Łódzkiego”. Do 30 kwietnia przyjmowane są zgłoszenia kandydatów do tego tytułu. W tym celu należy wypełnić formularz zgłoszeniowy.\nKandydata do tytułu „Sołtys na Plus Województwa Łódzkiego” mogą zgłaszać: rady sołeckie, mieszkańcy sołectwa, rady parafialne, a także organizacje pozarządowe, Ochotnicze Straże Pożarne, Koła Gospodyń Wiejskich itp., stowarzyszenia sołtysów wszystkich szczebli oraz organy władzy samorządowej: rady gmin, wójtowie, burmistrzowie itd. Aby zgłosić kandydaturę należy wypełnić formularz zgłoszeniowy. Organizator przygotował nagrody rzeczowe dla trzech najlepszych sołtysów.\nSołtysi, którzy dzięki swojemu zaangażowaniu w życie społeczności wiejskich, mają wpływ na obraz i wizerunek polskiej wsi. Ich praca społeczna kształtuje tożsamość regionalną, wzmacnia więzi między mieszkańcami i lokalnymi władzami. Aby nawiązać współpracę z Urzędem Marszałkowskim sołtysi mogą zarejestrować się na stronie tutaj.\nStarostwo Powiatowe w Bełchatowie, https://www.powiat-belchatowski.pl/powiat-t70/aktualnosci-a75/konkurs-dla-soltysow-r16633


Fast world – Monika Marcinkowska\nŻyjemy w czasach Formuły 1, lotów na księżyc, superszybkich pociągów, internetu i automatów zastępujących pracę człowieka. Gonimy, pędzimy i patrzymy z nadzieją na coraz lepsze osiągnięcia technologii, dzięki której podróżujemy w kosmos, poznajemy inne planety, leczymy nieuleczalne choroby. Chcielibyśmy być równie szybcy jak promień wiązki światła, bo wtedy byśmy mieli więcej czasu. Ścigając się ze sobą i z czasem, paradoksalnie często żyjemy poza obecnym czasem – szybko i powierzchownie.\nW odpowiedzi na nowe potrzeby człowieka na rynku pojawiły się m. in. fast foody i gotowe dania. Wielu z nas nie ma czasu ani gotować, ani jeść powoli. Zamawiając kanapkę można ją zjeść w drodze i popić kawą kupioną na wynos. Gotowanie zostało zastąpione mieszaniem i podgrzewaniem. Wystarczy zalać wrzątkiem proszek i mamy “zupę” a wstawiając zakupiony specyfik do piekarnika mamy ”danie” czy “ciasto”.\nNa wakacje, jeśli pragniemy coś zobaczyć i poznać kawałek świata, wybieramy wycieczkę objazdową. Organizując ją samodzielnie lub jadąc z biurem podróży, z wakacji wracamy jeszcze bardziej zmęczeni. Program takich wycieczek jest tak napięty, że nie ma mowy o delektowaniu się miejscem, o byciu w tym miejscu i podziwianiu go. Latamy z wywalonym językiem od zabytku do zabytku, od miejscowości A do B, bo przecież mamy tylko 2 tygodnie urlopu.\nInternet, telefonia i komunikacja z całym światem dają nam szybki przepływ informacji. Wiemy co się stało na drugim końcu świata, ale tak naprawdę nie rozumiemy dlaczego tak się stało. Uzyskujemy szybką i powierzchowną informację. Nie mamy czasu jednak na wgłębianie się w nią, bo po chwili przypływają do nas kolejne informacje, które musimy przyswoić.\nW naszym świecie nawet ubrania są fast. W popularnych sieciówkach nowe kolekcje pojawiają się nie tylko w związku ze zmianą sezonu, ale kilka razy w roku, co kilka tygodni. W efekcie tego pośpiechu oraz w związku z chęcią przyciągnięcia klienta atrakcyjną ceną produkujemy plastikowe ubrania. “Fastciuchy” często są słabej jakości, co z kolei wiąże się z koniecznością ciągłej wymiany garderoby.\nZauważyliście, że wszyscy wszędzie się spieszą? Nawet jak się tak naprawdę nie śpieszą, to i tak muszą być pierwsi w windzie, na ulicy na światłach, przy kasie.\nW fast świecie wszystko jest fast. Obowiązki i przyjemności, wakacje i praca, podróże, jedzenie, ubrania, relacje i miłość są fast. Cokolwiek robimy, robimy to szybko a wyniki musimy mieć natychmiast. Nie umiemy czekać i delektować się. Dla takich fast ludzi rynek wymyślił fast pożyczki. Gonimy, bo przecież mówimy “czas to pieniądz”. Fast zazwyczaj nie idzie w parze z jakością. Szybko znaczy powierzchownie i tanio, bez brania pod uwagę wszystkich aspektów i konsekwencji oraz społecznej odpowiedzialności.\nZaparz kawę, usiądź i nie spiesz się. Pobądź ze sobą i delektuj się kawą. To jest czas dla Ciebie.\nZachęcam Cię do zapoznania z cytatem numer II z moje książki (tutaj), który może stanowić inspirację do refleksji.\nOne thought on “Fast world”\nOj fast! Mi tak fast wszystko mija, że nie wiem kiedy mi dzieci urosły….


Prezes PERN dla Energetyka24: Przygotowujemy się na wstrzymanie dostaw z Rosji. Priorytetem polskie firmy - CyberDefence24\nPrezes PERN dla Energetyka24: Przygotowujemy się na wstrzymanie dostaw z Rosji. Priorytetem polskie firmy\n21 października 2016, 14:58\ndywersyfikacja dostaw ropy do Polski\nrozbudowa terminalu naftowego w Gdańsku\nW rozmowie z Energetyka24.com prezes PERN, Igor Wasilewski, zapewnia, że firma przygotowuje się na wszelkie możliwości związane z zawirowaniami geopolitycznymi. Dlatego operator sieci rurociągowej zamierza zwiększyć przepustowość Ropociągu Pomorskiego do Płocka, wdrożyć usługi blendowania i separacji nowych gatunków ropy, a także rozbudować przestrzeń magazynową.\nPiotr Maciążek: Czy PERN jest przygotowany na zwiększenie dynamiki dywersyfikacji dostaw ropy przez Grupę Lotos i PKN Orlen?\nIgor Wasilewski: Odpowiedź jest oczywista – tak. Dzięki Naftoportowi i Terminalowi Naftowemu w Gdańsku jesteśmy gotowi na przyjęcie większej partii ropy. W 2010 roku Naftoport przyjął 7 mln ton ropy, w 2015 – 11 mln ton, jeżeli wykorzystywalibyśmy go w ciągłym trybie pracy, to jest w stanie przyjąć nawet do 40 mln ton. Ropa rozładowana ze statku zostaje skierowana albo do magazynu (czyli zbiorników w terminalu naftowym – przyp. red.), albo do Bazy Paliw w Gdańsku, albo jest bezpośrednio tłoczona do rurociągu i płynie do Płocka.\nPrzyjęcie ropy nie jest więc problemem. Rzecz w tym, że do tej pory mieliśmy jednorodny surowiec – głównie ropę REBCO - z Rosji. Obecnie sytuacja się zmienia. - LOTOS i ORLEN będą kupowały nowe ilości surowca z innych kierunków i to jest dla nas wyzwaniem, bo trzeba pamiętać, że będą to ropy różnych gatunków. Oznacza to, że skokowo zwiększy się zapotrzebowanie na powierzchnie magazynowe.\nDużo więc będzie zależało od tego, gdzie i kiedy polskie koncerny będą kupowały surowiec.\nPodczas Forum Ekonomicznego w Krynicy wiceprezes Lotosu Marcin Jastrzębski stwierdził, że dużym problemem jest to, że infrastruktura krajowa nie jest gotowa do odbioru trzech różnych gatunków ropy? Czy może się Pan do tego ustosunkować?\nRozumiem, że wiceprezesowi Jastrzębskiemu chodziło o sytuację, w której Lotos zamówi trzy różne statki ropy w jednym czasie i w związku z tym zastanawia się, czy PERN jest w stanie rozładować te różne rodzaje ropy i przechowywać je w różnych zbiornikach – jest to oczywiście wyzwanie dla PERNU, ale możliwe do zrealizowania.\nW takim przypadku są potrzebne jakieś inwestycje?\nTak. W trakcie rozmów z LOTOSEM informowaliśmy zarząd o potrzebach związanych z nowymi inwestycjami. Zadeklarowaliśmy, że jeśli władze LOTOSU zdecydują się na dostawy różnych rodzajów ropy, to jesteśmy gotowi podjąć decyzję o budowie dwóch zbiorników (2x100 tys. m3 przyp. red.) na terenie bazy magazynowej w Gdańsku, po to, aby bez przeszkód móc rozładować surowiec do zbiorników.\nPan Prezes poinformował, że PERN uruchomi niebawem usługi separacji i blendowania.\nSeparacja oznacza rozdzielanie różnych rodzajów ropy. Na przykład, jeśli LOTOS zamówi jeden ładunek ropy z Iranu, drugi z Arabii Saudyjskiej i trzeci z USA lub Morza Kaspijskiego, może chcieć mieć trzy odrębne partie surowca – wtedy musimy być przygotowani, aby zapewnić klientowi przechowanie trzech różnych produktów. W tej sytuacji im więcej zbiorników, tym lepiej, bo wtedy możemy zaoferować zbiorniki tylko na dany rodzaj ropy.\nMożliwe też jest blendowanie, czyli mieszanie różnych rodzajów surowca. Zapotrzebowanie na tę usługę może wynikać z procesu technologicznego – ważne jest tu precyzyjne zachowanie odpowiednich parametrów. Mamy świadomość, że musimy się do każdego działania dobrze przygotować, dlatego o potrzebach naszych klientów musimy wiedzieć odpowiednio wcześnie.\nTo już jest możliwe?\nObie usługi są przed nami – mieszanie gatunków będzie wyzwaniem zarówno dla LOTOSU, jak i dla nas.\nCzy jakąś rolę w procesie dywersyfikacji ma pełnić Terminal Naftowy w Gdańsku? Może chodzi jedynie o biznes w kontekście tej inwestycji. Pytam ponieważ wiceprezes Miland stwierdził podczas konferencji Nafta - Gaz - Chemia, że wybudowane w nim zbiorniki służą zagranicznym firmom.\nSkończyliśmy pierwszy etap budowy terminalu. Niewiele osób w Polsce wierzyło, że uda nam się to ukończyć prace w terminie. Trzy lata od momentu podjęcia decyzji, dwa lata od wbicia pierwszej łopaty – to duży sukces firmy. Niektórzy klienci nie wierząc naszym zapewnieniom przyjechali nawet na miejsce, żeby sprawdzić, jaki jest stan zaawansowania prac i wtedy dopiero, po tej wizycie, przekonali się, że nie żartujemy. Niefortunnie się złożyło, że ORLEN i LOTOS nie złożył rezerwacji na czas, więc ktoś inny ich uprzedził w dostępie do tych pojemności. Moim zdaniem istotny jest drugi etap rozbudowy terminalu. PERN stwierdził, że nie chce zajmować się magazynowaniem paliwa. Bardziej interesuje nas zarządzanie logistyką surowca, czyli ropy. Paliwa pozostawiamy LOTOSOWI oraz ORLENOWI.\nO jakim horyzoncie czasowym mówimy?\nJeżeli udałoby się powtórzyć ten sam horyzont czasowy, co poprzednio, to byłoby świetnie. Prace warunkuje oczywiście wiele czynników, ale te trzy lata są naszym celem.\nW jakim celu PERN chce zwiększyć przepustowość Rurociągu Pomorskiego? Czy takie działania oznaczają, że w razie wstrzymanie dostaw ze Wschodu i konieczności obsługi klientów niemieckich może być problem z zaopatrywaniem w surowiec rafinerii w Płocku?\nPatrzymy na to z perspektywy bezpieczeństwa energetycznego, sytuacji gdy doszłoby do zatrzymania dostaw ropy ze Wschodu rurociągiem przez Adamowo. Chcemy być gotowi również na taki wariant, że większość ropy, zarówno do ORLENU, jak i rafinerii niemieckich, będzie przypływała statkami i trzeba będzie ją przesłać, dlatego też chcemy zwiększyć przepustowość tej rury.\nNajprościej byłoby, tak po inżyniersku – dobudować drugą rurę, ale taka inwestycja bez specustawy byłaby bardzo rozciągnięta w czasie. Dlatego naszym zdaniem korzystniej jest wykonywać inwestycje punktowe na tłoczniach – mówimy tutaj o wzroście na poziomie ok. 10% przepustowości.\nPo wielu latach PERN otworzył trzecią nitkę Ropociągu Przyjaźń. Dlaczego tyle to trwało i co da nowa inwestycji?\nNa przykładzie trzeciej nitki można uczyć się, jak nie prowadzić inwestycji w Polsce. Wnioski dla PERN-u są następujące: należy lepiej przygotować proces wstępny, związany z uzyskiwaniem wszystkich pozwoleń – to jest pierwsza nauka. Druga – jeżeli proces jest rozciągnięty w czasie, to kupowanie wszystkich materiałów na jego początku jest bezzasadne. Trzecia kwestia, to zmiany projektowe w trakcie – dobre przygotowanie całego projektu to podstawa. No i oczywiście bolączka wszystkich firm infrastrukturalnych, czyli pozyskiwanie pozwoleń, wprowadzanie planów przestrzennych zagospodarowania gmin, opinii środowiskowych, czy na końcu wykup działek. Po pierwsze, jest to niestety długotrwałe, po drugie – napotyka wiele przeszkód proceduralnych, czy związanych z zakupami gruntów, po trzecie – pojawia się kwestia zdolności firm do realizacji budów w określonych wcześniej kosztach i z zachowaniem jakości. Tak, inwestycja trwała 14 lat, ale od tej chwili można już z niej korzystać i odzyskać nakłady poprzez świadczenie usług przesyłu.\nCo dla nas oznacza ukończenie prac? Przede wszystkim możemy przesunąć dostawy na trzecią nitkę i ocenić, w jakim stanie są pozostałe rury i co trzeba naprawić. To niezwykle ważne, ponieważ od kiedy popłynęła nimi ropa, nie było możliwości zatrzymania przesyłu, żeby dokonać remontu. To jest także dobry moment, aby, dokonać przeglądu generalnego wszystkich urządzeń służących obsłudze połączenia. Jeżeli pierwsza nitka nie będzie eksploatowana, to istnieje możliwość np. przesyłu paliw, choć oczywiście wcześniej musi być to uzgodnione z potencjalnymi kontrahentami.\nPojawia się tu też inny aspekt - dostaw z Morza Kaspijskiego, dawny temat Odessa-Brody-Adamowo, czy wróci i czy cena ropy azerskiej będzie opłacalna?\nJak rozumiem Białoruś mogłaby sobie z Odessy-Brody brać ropę, bo funkcjonuje tam tzw. Korytarz Mozyrski i dalej przez „Przyjaźń” surowiec ten płynąłby do Polski?\nTeoretycznie tak, natomiast z punktu widzenia PERN dobrze byłoby, gdyby ta ropa płynęła naszymi rurami, a nie innymi. Za wcześnie jednak na konkrety, nie wiadomo jeszcze, na ile dostawcy z regionu Morza Kaspijskiego porozumieją się z polskimi rafineriami, w kwestii ilości, jakości i cen.\nWierzy Pan prezes w projekt budowy Euroazjatyckiego Korytarza Transportu Ropy Naftowej pomiędzy Azerbejdżanem, a Polską, którego częścią ma być ropociąg Odessa-Brody-Płock?\nKilka miesięcy temu odbyło się spotkanie prezydentów Azerbejdżanu i Ukrainy, po którym wydano komunikat, że polecono prezesom firm zintensyfikowanie działań w kierunku uruchomienia Euroazjatyckiego Korytarza Transportu Ropy Naftowej. Jednak, aby tak się stało, to z jednej strony musi być to odpowiednia oferta cenowa firm z basenu Morza Kaspijskiego, z drugiej muszą być usunięte wszystkie przeszkody. Jest tam wiele problemów geopolitycznych. Pojawia się też pytanie, czy nasze rafinerie potrzebują takiej ropy, w takich ilościach i w takiej cenie. Jeżeli dostawca i odbiorcy dogadają się, to my robimy kolejny krok i budujemy rurociąg. Nie wydaje mi się, żeby dobrym pomysłem byłoby budowanie połączenia, które nie ma zagwarantowanego przepływu surowca. Oczywiście przygotowujemy się do tego działania, ale konkretne prace budowlane rozpoczniemy dopiero po podpisaniu kontraktów handlowych między rafineriami i dostawcami.\nCzy uważa Pan, że polskie koncerny powinny mieć pierwszeństwo w dostawach ropy jeśli będziemy mieć do czynienia z kryzysem dostaw?\nJeśli pojawiłby się kryzys w dostawach, to jest rzeczą oczywistą, że najpierw zaopatrujemy klientów na terenie Polski. Nie wyobrażam sobie innego scenariusza. Oczywiście to byłby wielki wysiłek logistyczny i operacyjny, ale przy takim zawieszeniu dostaw decyzje podejmuje się bardzo szybko.\nCzyli Lotos ma szczęście, że jest nad morzem…\nTak, to plus lokalizacyjny. ORLEN nie ma takiego szczęścia, natomiast ma kawerny w Solino. To są dwa różne sposoby prowadzenia biznesu, z różnymi uwarunkowaniami. Jednak w momencie kryzysowym wszyscy będziemy musieli mocno pracować, żeby poradzić sobie z tą sytuacją.\nCzy PERN ma przygotowany scenariusz na wypadek ewentualnego kryzysu dostaw ze Wschodu? Pytam ponieważ w najnowszej analizie doradzającego rządowi OSW stwierdza się, że wchłonięcia Basznieftu przez Rosnieft świadczy o chęci stworzenie "nowego Gazpromu", który będzie pełnić rolę polityczną.\nTo jest raczej pytanie do LOTOSU i ORLENU. Patrząc z punktu widzenia Rosjan, dobrze jest mieć jedną firmę, która zarządza całością i ma większą siłę oddziaływania. Energetyka jest nie od dziś narzędziem politycznym. My też mamy tego świadomość, stąd też wysiłki rządu zmierzające do dywersyfikacji źródeł surowców.\nPERN podpisał umowę z CERT. Czy obawiacie się zagrożenia cybernetycznego? Jeśli tak to z jakiego kierunku?\nRzeczywistość jest na tyle bogata, że nie jesteśmy w stanie przewidzieć wszystkich zagrożeń. Podpisaliśmy umowę w celu pozyskania wsparcia, ponieważ to nie jest naszym core biznesem, więc dobrze współdziałać z podmiotem, który zajmuje się tym na co dzień. Coraz bardziej jesteśmy uzależnieni od elektronicznych narzędzi, od software itd. Nie uciekamy przed problemem i nie chowamy głowy w piasek – lepiej mieć odpowiednie narzędzia, czy zabezpieczenia, niż później żałować. Dlatego wybraliśmy CERT.\nCzy mógłby Pan powiedzieć w jakich obszarach nowa strategia PERN stanowi nową jakość w odniesieniu do analogicznych koncepcji z przeszłości?\nStrategia jest naszym planem działań na lata 2016-2020. Doszliśmy do wniosku, że wymagała ona aktualizacji, bo szybko zmieniają się warunki, w jakich funkcjonujemy. Doszło do pewnej rewolucji w obszarze naftowym, obecnie mamy dostępne źródła m.in. w USA, Iranie, czy Arabii Saudyjskiej, nie jesteśmy skazani na jednego dostawcę. PERN - jako firma, która stoi na straży bezpieczeństwa energetycznego kraju, która jest jedynym operatorem logistycznym ropy naftowej musi być spółką o wysokich standardach biznesowych. Stworzyliśmy strategię, aby rozpocząć proces zmian – chcemy stworzyć ambitną, aktywną drużynę pracowników, którzy są otwarci na zmiany, na wyzwania, które się pojawiają i nie boją się ich. Chcemy inwestować w nowe technologie, w większe pojemności magazynowe i wzrost przepustowości, po to żeby zapewnić nowe usługi naszym klientom.\nNawet tym małym?\nTak. Myślę, że jeżeli są możliwości techniczne, to wtedy rynek zaczyna to dostrzegać – korzystają na tym nie tylko duże firmy. Separowanie, czy blendowanie to oczekiwania naszych klientów, którzy zaczynają nam to komunikować, co jest zjawiskiem pozytywnym. Ostatnim elementem strategii jest cena, czyli efektywność wewnętrzna naszych działań, ponieważ ten biznes nie polega na ciągłym zwiększaniu i podnoszeniu ceny, lecz zachowywaniu konkurencyjności. Chodzi nam również o to, aby cząstka PERN w cenach benzyny nie wzrastała.\nNasza strategia jest prosta. Chcemy być postrzegani, jako firma nowoczesna i stabilna. Chcemy przynosić właścicielowi, którym jest Skarb Państwa, regularną dywidendę, aby miał świadomość, że ten biznes dobrze funkcjonuje i przynosi stałe wyniki.\nKoncentrujemy się na podstawowym biznesie, tj. przesyle i magazynowaniu ropy oraz paliw. Nie będziemy wchodzić w inne obszary. Nie wychodzimy poza Polskę, chcemy być operatorem logistyczno-operacyjnym w kraju, nie będziemy dokonywać akwizycji poza granicami. Wpisaliśmy tylko cztery projekty do strategii, wiemy czego chcemy, określiliśmy ramy czasowe i na tym chcemy się skupić w perspektywie lat 2016-2020 – zwłaszcza w obecnej sytuacji na rynku.\nCzy rządowy plan rozwoju czystego transportu i jego główny element tj. rozwój samochodów elektrycznych, nie stanowi zagrożenia dla PERN? Jak firma skupiona na usługach związanych z ropą naftową chce się dostosować do zmian technologicznych zachodzących na rynkach?\nChcemy uporządkować biznes i stworzyć szanse. Myślę, że jest to światowy trend, zauważalny nie tylko w Polsce. Jego elementem jest popularyzacja samochodów hybrydowych, a ewentualne zastąpienie ich elektrycznymi wymusi na całym przemyśle naftowym zmianę strategii, czy struktur. Niemniej, wątpię aby w skali masowej wydarzyło się to przed 2020 rokiem. Będziemy obserwować ten rynek, powiedzieliśmy sobie też, że w 2018 robimy „check” strategii, na ile funkcjonujemy zgodnie z jej założeniami i czy pojawiły się jakieś nowe impulsy z otoczenia, które należałoby uwzględnić. Przez te lata wiele może się wydarzyć, czy to będą takie samochody, czy inne, to pokaże rozwój rynku. Dziś mówimy o elektrycznych samochodach osobowych, a gros paliwa jest używany przez ciężarówki i autobusy na trasach długodystansowych. W nich napęd elektryczny, zwłaszcza w transporcie ciężkich ładunków przez TIRy, do roku 2020 raczej nie będzie powszechny. Rozwój rynku pojazdów elektrycznych do 2020 r. widzę bardziej w miejskich samochodach osobowych.\nJak wiadomo sytuacja należącego do PERN Siarkopolu jest zła. Firma funkcjonuje w oparciu o kolejne pożyczki z Grupy. W jaki sposób PERN zamierza rozwiązać tę sytuację?\nRzeczywiście sytuacja Siarkopolu Gdańsk jest bardzo trudna. Z jednej strony w procesie przeładunkowym pomiędzy Siarkopolem a statkiem mamy jeszcze pośrednika – prywatną spółkę Siarkport, a z drugiej zaś PERN udzielał dotychczas pożyczek do Siarkopolu i stoimy przed dylematem czy będziemy kontynuować działalność związaną z przeładunkiem siarki, czy idziemy w coś innego, ale to jest przed nami. Przez pełny rok chcemy sprawdzić, jak działa ten biznes i co można zrobić. Nie ma tutaj na dzisiaj prostego rozwiązania. Pracujemy nad nim i traktujemy to jako jedno z wielu wyzwań, które stoją dziś przed całą Grupą Kapitałową PERN.\nZobacz także: Wiceprezes Orlenu dla Energetyka24: przygotowujemy się do dostaw spotowych z Iranu


Racjonalista - Komentarze do strony Bóg jest Amerykaninem\nKomentarze do strony Bóg jest Amerykaninem\nluxforos (Stanisław Pietrzyk) - A może odwrotnie? 3 na 3\nCi, którzy zasiedlali "Nowy Świat", to głównie emigranci z krajów chrześcijańskich. Już odkrywcy tych "Indii Zachodnich" od początku wprowadzali chrześcijański "ład i porządek", w którym nie było miejsca dla niechrześcijańskich autochtonów. No a człowiek religijny myśli tylko o sobie. Do tego ta pobożność jest maską przykrywającą prawdziwą gębę. Pełną frazesów, ale ponad miarę pazerną. Same fakty historyczne pokazują nagą prawdę, czyli jak kolonia wyzwoliła się od wpływów brytyjskich (no i dobrze), kogo wycyckała, kogo z sojuszników zdradziła itd., itp. i w końcu jak stworzyła mocarstwo, które ciągle rości sobie prawo decydowania o losach świata. Ale do tego rzeczywiście potrzeba religijności. I moralności Kalego, która idealnie do takiej religijności pasuje.\nAutor: luxforos (Stanisław Pietrzyk) Dodano: 28-05-2009\nmusze przyznac, ze jestem w szoku. to kolejny artykul autora, ktory jest bardzo wywazony. pozdrawiam panie Marcinie ;)\nAutor: n0e Dodano: 28-05-2009\nnaprawdę dobry tekst i jak już stwierdził n0e wyważony, czego często brakuje innym pracom na tym vortalu. pozdrawiam\nAutor: KamaRoN Dodano: 28-05-2009\nHe he państwo swieckie spróbujcie wejsc do amerykanskiego samolotu w sutannie a potem w reczniku na glowie :-)\nAutor: aron Dodano: 28-05-2009\nCHOLEWA - Bóg jest Amerykaninem\ntoż to nacjonalizm najwyższej maści czyli szowinizm, mający inne narody za nic, w pogardzie i poniżaniu. Vide wszystkie wojny toczone przez nich po drugiej wojnie światowej łącznie z obaleniem komunizmu wespół z Watykanem. Luxforos ma rację. Dla mnie ten tekst jest irracjonalny a nawet przypomina infantylną fascynację jaką jest Akyrema. O tym kraju również wiele czytałem, ulegając czasami słusznej fascynacji.\nAutor: CHOLEWA Dodano: 29-05-2009\nCholewa twoj komentarz jest nie na temat. Moj artykul nie dotyczy polityki międz. USA, czy jak wola niektorzy polityki imperialnej, lecz amerykanskiej religijności, ktora, co nie ukrywam, mimo oczywistych zagrozen, moze fascynowac.\nW czym zgadzasz sie z Luxforosem? Z jego niechecia do religii czy moze antyamerykanizmem? Czy dopuszczasz mozliwosc, ze mozna pozostac krytycznym wobec zjawiska, a jednoczesnie dostrzegac jego pozytywne strony? Czy moze tak jak aron uwazasz, ze swiatem rzadzi manichejska dialektyka dobra i zla. Apropos arona, teraz juz wiadomo skad ta psychoza mordowanych ksiezy. Biedak mial przykre doswiadczenia podczas podrozy lotniczych, kiedy to w "sutannie a potem w reczniku na glowie" paradował na pokladzie. Co to jednak ma wspolnego ze swieckoscia?\nAutor: Marcin Punpur Dodano: 29-05-2009\nCHOLEWA - ad Marcin Punpur\nNie ma" czystej " religijności , polityki , ekonomii ( nawet na pieniądzach jest odwołanie się do Boga). Wymienione sfery doskonale interferują we wszystkich działaniach wojennych. Mnie żadna religia nie fascynuje, bo jest żródłem negatywnej manipulacji i jest niezgodna z metodologią współczesnej nauki. Z Luxforosem przede wszyskim zgadzam się z Jego niechęcią do religii. Pana teksty zawsze czytam z zainteresowaniem. Wybaczy mi Pan chyba, że mam odwagę wyrazić odmienne zdanie w sprawach, o których Pan pisze. Pozdrawiam. Dodam , że fascynuje mnie np. transcendencja i utopia filozofii prof. A.R. Nowickiego.