Masz babo „zakalec”? | TwojeJaslo.pl - Klikasz i Wiesz\nHome Subiektywnym okiem Masz babo „zakalec”?\nMasz babo „zakalec”?\nśroda, Sie 31 2016\nKiedy po raz pierwszy usłyszałam o pomyśle wybudowania w Jaśle pomnika wzorowanego na słynnym monumencie z Rio de Janeiro pomyślałam, że to żart. Pomyślałam: Świebodzin był na tyle wyśmiany i krytykowany, że chyba nasze władze nie będą chciały ściągać pomysłu i narażać miasta na kpiny. Nie mówiąc już o kasie, którą można lepiej spożytkować, niezależnie czy są to pieniądze z podatków czy dobrowolna zrzutka mieszkańców. A tu masz babo placek! Nasi kochani radni wyrazili zgodę na jego budowę. Masz babo placek, bo to na radnych winę zwalają władze miasta. Masz babo placek, bo widać ktoś „mocny” za tym stoi.\nSzok! Nie dlatego, że radni się zgodzili, ale że zgodzili się nie wiedząc jak ma wyglądać, ile będzie kosztować budowa takiego pomnika i kto za to wszystko zapłaci. Tej wiedzy nikt z obecnych na sesji radnych i urzędników nie miał, ale (i tu szok!) nikomu to nie przeszkadzało! Zaledwie 3 radnych na 18 obecnych zabrało głos w tej sprawie. A w ostatecznym głosowaniu tylko jeden z nich był przeciw, pozostali dwaj schowali się za „zasłonę dymną” i nie wzięli udziału w głosowaniu. Podobnie zrobiło jeszcze 4 innych, 1 radna wstrzymała się od głosu. 10 było za, ale dlaczego nie wyjawili, ani jednym słowem nie skomentowali pomysłu i kontrowersji, które wzbudził. Milczeli jak zaklęci. Wystarczyło, że do przegłosowania „placka” mieli wymaganą większość?\nSzok! Władze miasta przygotowują i zgłaszają pod obrady Rady Miejskiej Jasła projekt uchwały wyrażającej zgodę na budowę pomnika, o którym wiadomo tylko tyle, że będzie imitacją monumentu w Rio, mając do wglądu wyłącznie odręczny szkic planowanego pomnika i jakąś niejasną, rzuconą gdzieś tam deklarację, że budowę sfinansuje parafia. A gdzie przepraszam dokument mówiący o tym, że tak faktycznie będzie? A gdzie informacja o planach zagospodarowania własności miasta? Ale to nie koniec. Radni lekką ręką podejmują uchwałę o użyczeniu 8-arowej działki pod budowę czegoś, o czym jak twierdzą, niewiele wiedzą. Bo jakiś tam komitet wystąpił o zgodę na budowę pomnika i to już wystarczy? Z góry wiadomo było, że radni PiS przegłosują temat i co wtedy? Proste, w wypowiedziach do mediów będzie można zgrabnie zwalić winę na radnych. Bo radni, bo komitet budowy pomnika chowający się za plecami proboszcza parafii, która nota bene od kilkunastu lat buduje kościół i trudno uwierzyć by dała kasę na pomnik.\nI kolejny szok! W zwyczaju, dobrym tonie i wręcz obowiązku wnioskodawców jest obecność na sesji, podczas której rajcy miejscy podejmą decyzję „za” lub „przeciw” inwestycji, o realizację której się zwracają. W zwyczaju, bo nie pamiętam by kiedykolwiek w podobnej sytuacji wnioskodawcy nie grzali krzeseł w sali obrad oczekując na możliwość zaprezentowania swojego pomysłu. W dobrym tonie, bo skoro oczekuje się od radnych wsparcia to wypada przyjść, przedstawić się, pokazać z jak najlepszej strony. W obowiązku, bo skoro ktoś sięga po miejską własność, a do tego liczy nie tylko na prawną zgodę, ale również na przynajmniej częściowe finansowanie, to obecność na takiej sesji jest jego „psim obowiązkiem”, bo jak inaczej lub kto ma udzielać odpowiedzi na pytania czy wyjaśniać wątpliwości radnych?\nI jeszcze jeden szok! Dziwnym zbiegiem okoliczności teren, który niedawno został wypromowany, i to nie tylko w kraju, ale i poza granicami, dzięki posadzeniu pierwszej w Polsce miejskiej winnicy, nagle idealnie przypasował pomysłodawcom stawiania górującego nad okolicą pomnika. Jeszcze pół roku temu, kiedy były to tylko zaniedbane tereny zielone, bez specjalnej wizji i planów na zagospodarowanie, nie sygnalizowali nawet, że mają jakiś inny, alternatywny pomysł. Miejska winnica wprawdzie dopiero rośnie, ale już została nieźle wypromowana. Docelowo ma to być miejsce przeznaczone na tereny zielone i rekreacyjne miasta. Zadaszona altana grillowa, która stanąć ma (bo mam nadzieję, że nasi włodarze jeszcze nie przekreślili sprawy) powyżej równiutkich rzędów winorośli, służyć będzie do organizowania spotkań i degustacji nie tylko miejskiego ale także pochodzącego z innych podjasielskich winnic szlachetnego trunku. To pomysł, który idealne wpisuje się w przyjętą i starannie realizowaną strategię wizerunkową miasta Jasła. Do tego ma (miałby?!) stanąć taras widokowy, pozwalający na spojrzenie z góry na piękną panoramę Jasła. Cud miód, jak to się mawia. Obecność pomnika, który w zamyśle jego twórców stanie się miejscem religijnego kultu nie koliduje absolutnie z sąsiedztwem winnicy i wyprodukowanym z jej plonów winem, biblijnym trunkiem. Od zarania chrześcijaństwa w Polsce to właśnie przy kościołach i klasztorach rosły rozległe winnice, ich uprawą zajmowali się zakonnicy, a liturgia chrześcijańska jest przecież nierozłącznie związana z winem. Zgoda, ale to chyba zrozumiałe, że sąsiedztwo takiego pomnika w sposób naturalny narzuci atmosferę powagi, religijnego skupienia i modlitwy. A do takiego obrazu odgłosy biesiady przy winie jakoś nie pasują.\nNo i masz babo placek! Mam jeszcze cichą nadzieje, że na plecach radnych albo za ich plecami, zakalca nasi włodarze nam nie upieką.\nJasło będzie „podrabiać” Rio i Świebodzin?\nWięcej w tej kategorii: « Poselskie „pięć minut”?\t„Życie” szpitala w rękach szpitala? »\n+19 #16 niki 2016-09-02 16:32\nWreszcie doczekałam się mądrego artykułu na temat planowanej budowy pomnika.Co do radnych mam o nich wyrobione zdanie..Wśród nich mam wielu znajomych i po ukazaniu się informacji o użyczeniu gruntu pod budowę pomnika chciałam się z którymś z nich skontaktować.Ok azało się jednak że nie takiej mozliwości.Radn i nie posiadają służbowych telefonów.,Pryw atnych ich biuro nie może udostępniać .Telefonów stacjonarnych nie odbierają,chyba że nagrasz się na sekretarce i wiedzą z kim będą rozmawiać.Dyżur y pełnia tylko raz w tygodniu tylko przez dwie godziny.Na sesję przybywają gromadnie ,bo to dobre pieniądze.Panie prosto od fryzjera wystrojone jak na Sylwestra.Na sesji nie spełniają nawet swoich obowiązków unikając głosowania .\n+8 #15 m 2016-09-01 20:59\nTeraz trzeba pomyśleć o nowych ramkach do tablic rejestracyjnych -z wizerunkiem figury :)\na tak przy okazji-co z realizacją witaczy w kształcie butelek wina-nie będą kolidować ?\n+5 #14 piotr 2016-09-01 14:05\nPromocja, jaka promocja może nastąpić przez ten pomnik ,może gdyby to był pomnik męskiego przyrodzenia to faktycznie ,a tak na poważnie to promować miasto innymi sposobami np. obniżka podatków od nieruchomości czy zwolnienia z podatków dla firm które się tu zadomowią i dadzą ludziom pracę.\n+12 #13 Marek 2016-09-01 12:50\nJestem za pomnikiem, ponieważ w tamtym rejonie jest mało pokestopów i każdy jest na wagę złota dla graczy zbierających Pokemony. Jak wiadomo wszelkie pomniki kościoły kapliczki to cenne miejsca dla fanów gry.\n+21 #12 Jarek 2016-08-31 21:25\nNajbardziej w tym wszystkim to szkoda .......Chrystus a. Czemu on winny by znowu w jego imieniu zaczynac wasnie. A prawda jest taka ze pomnik juz jest koscia niezgody a bedzie nai jeszcze bardziej dzien po dniu. Narobia PiSowcy pomnikow a pozniej inni beda je burzyc , oj beda.\n+3 #11 jaślanin 2016-08-31 20:39\nJestem za budową pomnika .Może być świetną promocją Jasła o innym wymiarze niż winnica jasielska oczywiście( sam zamiar już nas rozsławił , tak jak pociąg w Wałbrzychu np )w myśl sentencji , że nie ważne jak ale żeby mówili . Więcej luzu i poczucia humoru życzę\n+16 #10 Monika*** 2016-08-31 20:35\nMoże zamiast wymyślać pomniki,a potem robić debaty czy to słuszne czy nie, warto by pomyśleć o rzeczach potrzebnych dla miasta np. ścieżce rowerowej, albo żeby modernizacje dróg nie odbywała się w godzinach szczytu i tuż przed rozpoczęciem roku szkolnego. Rzeczy ważne dla anty władców nie istnieją jak widać.\nBrakuje wielu potrzebnych rzeczy w naszym mieście, parkingów, ławek, miejsc zielonych, ubikacji.... świateł dobrze ustawionych, ale to nie istotne będziemy zdobić podupadające miasto pomnikami. Dla mnie bezsensu kompletnie\n+11 #9 cyrk 2016-08-31 15:21\nCyrk z udziałem błazna i jego świty,kiedy te podłe pisiory zrozumią że okradają swoje społeczeństwo?A tak nawiasem to te durnie z rady miejskiej będą miały się gdzie pomodlić o rozum i o łagodne wyroki jak już ich ktoś rozliczy za rozdawnictwo nie swojego i inne przekręty.Skońc zą jak HGW w Warszawce.Pabia n i ta reszta pisowskich kombinatorów źle na tym wyjdzie bo ludzie pamiętają jak się ich okrada i oddaje czarnej mafii\n+12 #8 hahaha 2016-08-31 14:41\nDo Jasła w ostatnim czasie, dzięki rozwoju lokalnego winiarstwa, przyjeżdża coraz więcej turystów z całej Polski i zagranicy. Wchodząc z nimi w dialog szybko można dowiedzieć się, że z jednej strony położenie i natura, która otacza miasto urzeka, ale z drugiej miasto jest niedofinansowan e pod względem infrastruktury. Ktoś kto ma porównanie do innych miast (podobnej wielkości), które mają rześko myślącą władzę z łatwością zauważa różnice. Jak można być tak lekkomyślnym, żeby inwestować w kolejny pomnik, który NIC nikomu nie da. Cimnogród...\n+10 #7 KAROL 2016-08-31 14:34\nJasło ma nowy temat powodujący waśnie.I to tu jest najważniejsze,b o to specjalność "zakładu"!No cóż? Jest śmieszno ,i straszno! Pomysł budowy pomnika osobiście popieram. Bo z Chrystusem łatwiej przez życie iść.No ale w imię owych waśni ,staje się problemem,kartą w przetargach wyborczych,i cholera wie jeszcze czego.Pieniądze ,ważna rzecz,ale skoro marnuje się na pierdoły,to na sprawy duchowe przynajmniej brakować nie powinno! Przy okazji,pokazało to co uchwalało,jak się wije,aby rozkrokiem siąść na płocie....I te okraczne postacie są najgorsze.Czemu ? Bo myślą o swoim wyłącznie interesie...Czy można czekać kompromisu,rozm ów w sprawie???? Wątpię.Bo Jasło bez tego co na wstępie napisałem nie byłoby sobą.Pozostaje pogodzić się z tą przywarą,jako wrodzoną cechą genetyczną tubylców,albo stać z boku,zajmując się innymi,sprawami .Niekoniecznie kręcących się wokół miasta....I patrzeć jak się wojenka rozwija...Nie cieszy mnie to,ale jaka alternatywa???? ???????Dobrze,ż e p. Ewa poruszyła temat.Lud wie,co się w mieście aktualnie przeżuwa i je!


Praca Specjalista w Sekcji Adm w Wydz Budownictwa i Gospodarowania Nieruchomościami Warszawa Urząd Pracy m.st. Warszawy | wypr.pl\nStrona główna / Praca Polska / mazowieckie / Praca m.st. Warszawa / Praca Warszawa / Praca Specjalista w Sekcji Adm w Wydz Budownictwa i Gospodarowania Nieruchomościami Praca Urząd Pracy m.st. Warszawy Praca Specjalista w Sekcji Adm w Wydz Budownictwa i Gospodarowania Nieruchomościami Warszawa Urząd Pracy m.st. Warszawy\nOpis oferty pracy:Wymagania: wykształcenie: wyższe, mile widziane wyższe na kierunku administracyjnym lub zarządzania nieruchomościami. doświadczenie zawodowe: 6 miesięcy w obszarze gospodarowania nieruchomościami. umiejętności: znajomość przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym i gospodarowaniu nieruchomościami, znajomość obsługi komputera (Word, Excel, Power Point), umiejętność pracy w zespole. uprawnienia: mile widziane prawo jazdy kat. B. Znajomość j. angielskiego na poziomie B2 mile widziana. Szczegółowe informacje o ofercie, wymaganych dokumentach oraz wymaganiach związanych ze stanowiskiem pracy dostępne są na stronie internetowej www.bip.nadwislanski.strazgraniczna.pl w zakładce: WOLNE STANOWISKA PRACY/WOLNE STANOWISKA PRACY W KORPUSIE SŁUŻBY CYWILNEJ. Praca na pełen etat w godzinach 7:30-15:30. Dokumenty aplikacyjne (CV. List motywacyjny i inne wymagane dokumenty) należny składać w Nadwiślańskim Oddziale Straży Granicznej ul. 17 Stycznia 23, 02-148 Warszawa z dopiskiem "specjalista WBiGN/SA/4". Miejsce pracy: Warszawa ul. 17 Stycznia 23.Pracodawca: Urząd Pracy m.st. WarszawyData publikacji ogłoszenia: 2016-09-30Nazwa stanowiska:Specjalista w Sekcji Adm w Wydz Budownictwa i Gospodarowania NieruchomościamiPaństwo: PolskaWojewództwo: mazowieckiePowiat: m.st. WarszawaMiejscowość: Warszawa\nKelner (j angielski) - Wymagania: wykształcenie gastronomiczne. Doświadczenie zawodowe: na podobnym stanowisku w restauracji lub hotelu. Umiejętności: sumienność, rzetelność, punktualność, umiejętność pracy w zespole, wysoka kultura osobista. Znajomość j. angielskiego komunikatywna. Obowiązki: bezpośrednia obsługa gości. Praca w systemie trzyzmianowym na pełen etat w godzinach 6:00-22:00. Wynagrodzenie zasadnicze m\nUrząd Pracy m.st. Warszawy - 2016-09-17 - Warszawa (mazowieckie) Starsza Pielęgniarka - Wymagania: wykształcenie średnie zawodowe, kierunek pielęgniarstwo. Doświadczenie zawodowe mile widziane. Uprawnienie: aktualne kwalifikacje wykonywania zawodu. Obowiązki: opieka i pielęgnacja nad mieszkańcami DPS osób starszych i w podeszłym wieku. Praca w systemie dwu zmianowym na pełen etat w godzinach 7:00-19:00 i 19:00-7:00. Kontakt z pracodawcą telefoniczny 508-831-383 osobisty ul. Syreny 26 Wars\nUrząd Pracy m.st. Warszawy - 2016-09-07 - Warszawa (mazowieckie) Asystent księgowości m/k - Wymagania: wykształcenie min. średnie. Doświadczenie zawodowe: mile widziane. Uprawnienia: prawo jazdy kat. B. Obowiązki: wystawianie faktur, wprowadzanie dostaw, księgowanie i rozliczanie dokumentów. Praca na pełen etat. Kontakt z pracodawcą: CV na adres e-mail Miejsce pracy: Warszawa Rembertów.\nUrząd Pracy m.st. Warszawy - 2016-09-16 - Warszawa (mazowieckie) Księgowy/a - Wykształcenie: Wyższe, specjalność: Finanse i Rachunkowość, Ekonomia - bardzo dobra znajomość przepisów podatku dochodowego i VAT w szczególności w obrocie, międzynarodowym, - znajomość umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, -doświadczenie w pracy w spółce międzynarodowej. Zakres obowiązków: - sporządzanie okresowych i rocznych sprawozdań finansowych według Polskich Standardów Rachunk\nUrząd Pracy m.st. Warszawy - 2016-08-31 - Warszawa (mazowieckie) Specjalista do spraw sprzedaży k/m - Wykształcenie: wyższe, kierunek: ochrona środowiska, 2-5 lat doświadczenia zawodowego, obowiązki: pozyskiwanie nowych klientów w zakresie przejęcia obowiązków recyklingu i odzysku odpadów opakowaniowych; prowadzenie negocjacji handlowych; prowadzenie korespondencji z klientami; sporządzanie ofert, cenników i dokumentów handlowych dla klientów; sporządzanie i weryfikacja umów; przygotowywanie dla k\nUrząd Pracy m.st. Warszawy - 2016-11-17 - Warszawa (mazowieckie) Pomocnik na budowie / pracownik fizyczny - Wymagania: wykształcenie zawodowe. Doświadczenie zawodowe: na budowie. Obowiązki: mieszanie kleju, donoszenie odpowiedniej ilości cegieł murarzom, dbanie o porządek, obsługa betoniarki, docinanie płytek i cegieł. Praca na pełen etat w godzinach 7:00-15:00.\nUrząd Pracy m.st. Warszawy - 2016-09-20 - Warszawa (mazowieckie) Pracownik punktu informacyjnego w Centrum Handlowym - Factory Ursus K/M - Wymagania: wykształcenie min. średnie; umiejętność obsługi komputera; doświadczenie na podobnym stanowisku (w obsłudze klienta); komunikatywność, zaangażowanie, kultura osobista; dyspozycyjność do pracy w systemie dwuzmianowym. Obowiązki: wyjście do klienta (zapraszanie przechodniów do stoiska); prezentacja firmy, pokazanie sklepu internetowego; rejestrowanie nowych klientów. Pracodawca oferuje: Urząd Pracy m.st. Warszawy - 2016-09-07 - Warszawa (mazowieckie) Inżynier ds Okresu Gwarancyjnego (biura) - Inżynier ds. Okresu Gwarancyjnego (biura) Warszawa NR REF.: 1054552 Naszym klientem jest międzynarodowy deweloper powierzchni komercyjnych, który w związku z rozwojem poszukuje do siebie do zespołu osoby na stanowisko Inżyniera ds. Okresu Gwarancyjnego (biura). Osoba na tym stanowisku będzie odpowiedzialna za zarządzanie procesem gwarancji i rękojmi w organizacji deweloperskiej. Inżynier ds. Okresu Gwar\nHAYS Construction & Property - 2016-07-11 - Warszawa (mazowieckie) Krawiec-szwacz K/M - Wykształcenie zawodowe/średnie, doświadczenie m.in. 3 lata w zawodzie. Zakres obowiązków: Szycie seryjne i indywidualne odzieży ciężkiej i lekkiej: dzianiny, t-shirty, bluzy, spodnie, płaszcze, kurtki, żakiety koszule. Obsługa stębnówki (automatyczna będzie dodatkowym plusem), overlock 3, 4, 5-cio nitkowy, renderka, dwuigła, stębnówka potrójny transport. Obsługa żelazka i wytwornicy pary. W za\nUrząd Pracy m.st. Warszawy - 2016-07-11 - Warszawa (mazowieckie) Maglarz - Wymagane wykształcenie zasadnicze zawodowe, doświadczenie zawodowe min. rok. Zakres obowiązków: segregacja bielizny, pranie wodne, maglowanie bielizny, pakowanie, znakowanie, obsługa klienta, wymagana odpowiedzialność umiejętność pracy w zespole.Praca w godz. 10:00-18:00 Miejsce pracy: Warszawa-Tarchomin, Warszawa-Gocław. Kontakt telefoniczny z pracodawcą 601 357 257.\nUrząd Pracy m.st. Warszawy - 2016-11-17 - Warszawa (mazowieckie) Praktykant ds Wsparcia Działu Podatków - Zespół Wsparcia Działu Podatków w Warszawie Zespół Wsparcia działu Podatków - przetwarza i analizuje dane finansowe klientów podatkowych, uczestniczy w procesach działu podatkowego, współpracuje bezpośrednio z klientami oraz zespołami podatkowymi. Praktykant ds. Wsparcia Działu Podatków Miejsce pracy: Warszawa Od kandydatów oczekujemy: zdolności analitycznych umiejętności pracy w zespole łatw\nEY - 2016-08-30 - Warszawa (mazowieckie) pracownik biurowy (angielski) m/k - Wykształcenie: średnie lub wyższe, kierunek/specjalność: administracja, zarządzanie i marketing, umiejętności: samodzielność w działaniu, dobra organizacja czasu pracy, odporność na stres, dobra dykcja, obsługa MS OFFICE, obsługa urządzeń biurowych, doświadczenie na stanowisku asystenckim, biurowym, telemarketing, znajomość języka angielskiego na poziomie dobrym, zakres obowiązków: telefoni\nUrząd Pracy m.st. Warszawy - 2016-10-20 - Warszawa (mazowieckie) Specjalista ds Cen - Wykształcenie: wyższe, ekonomia lub kierunek pokrewny, bardzo dobra znajomość MS Office (Exel, Word), minimum dwa lata doświadczenia zawodowego w pracy na podobnym stanowisku, znajomość języka rosyjskiego lub angielskiego, obowiązki: zarządzanie polityką cenową podległego regionu (tworzenie, kontrola oraz nadzór nad systemem kreacji cen), zarządzanie polityką rabatową regionu (ustalanie rabatu, a\nUrząd Pracy m.st. Warszawy - 2016-10-19 - Warszawa (mazowieckie) Pracownik Hali - Wymagania: Wykształcenie minimum zasadnicze zawodowe, Gotowość do pracy zmianowej (również nocnej), Uprawnienia na wózki widłowe będą dodatkowym atutem, Aktualna książeczka zdrowia dopuszczająca do kontaktu z żywnością (Sanepid), Mile widziane doświadczenie zawodowe w handlu. Oferujemy: Atrakcyjne warunki zatrudnienia w ramach umowy o pracę, Szkolenia i kursy podnoszące kwalifikacje zawodowe, Mo\nTransgourmet Polska Sp. z o.o. / Selgros Cash&Carry - 2016-10-21 - Warszawa (mazowieckie) Team Leader - Call Center (rynek grecki) k/m - Wykształcenie: min. średnie, doświadzcenie sprzedażowe i w zarządzaniu zespołęm (zarządzanie zespołem Call Center będzize dodatkowym atutem), praca jednozmianowa, możliwiość ustalenia godzin pracy, wymagania: doświadczenie w sprzedaży (mile widziane na stanowisku Konsultanta Call Center min. 6 miesięczne) , doświadczenie w zarządzaniu zespołem (mile wdziane w Call Center) bardzo dobra znajomoś\nUrząd Pracy m.st. Warszawy - 2016-11-17 - Warszawa (mazowieckie) Fryzjer k/m - Wykształcenie: zawodowe, rok doświadczenia zawodowego, obowiązki: ogólna znajomość fryzjerstwa, praca jednozmianowa w godz. 9-20. Zgłoszenia nalezy kierować na adres e-mail, tel. 501567401.\nUrząd Pracy m.st. Warszawy - 2016-11-17 - Warszawa (mazowieckie) Specjalista ds kontaktu z klientem w języku szwedzkim m/k - Wymagania: wykształcenie min. średnie. Mile widziane doświadczenie w sprzedaży/obsłudze klienta. Język obcy szwedzki poziom C1. Zakres obowiązków: obsługa klientów w języku szwedzkim, koordynacja zamówień klientów w zakresie przyjmowania, realizacji i aktualizacji zamówień; doradztwo klientom w kwestiach dopasowania oferty produktowej do indywidualnych potrzeb; promowanie i sprzedaż produktów; d\nUrząd Pracy m.st. Warszawy - 2016-09-07 - Warszawa (mazowieckie) Architect / Project Manager - Architect / Project Manager Warszawa NR REF.: 1077432 Twoja następna firma Naszym Klientem jest generalny wykonawca specjalizujący się w budowie obiektów przemysłowych i magazynowych. Obecnie w imieniu Klienta poszukujemy osoby, która obejmie stanowisko Architekta/ Project Managera. Twoje następne stanowisko Osoba, która pomyślnie przejdzie proces rekrutacji odpowiadać będzie za koordynację projektu z\nHAYS Construction & Property - 2016-10-27 - Warszawa (mazowieckie) Pomocnik spawacza - Wymagania: rok doświadczenia zawodowego. Zakres obowiązków: praca jako pomocnik spawacza z doświadczeniem, praca w nocy 5-6 godz., stawka 140 zł/noc brutto z doświadczeniem, bez doświadczenia 120 zł/noc brutto. Kontakt telefoniczny: 12 433 74 10.\nUrząd Pracy m.st. Warszawy - 2016-07-18 - Warszawa (mazowieckie) Specjalista ds kontaktu z klientem w języku szwedzkim m/k - Wykształcenie min. średnie, znajomość języka szwedzkiego na poziomie C1-warunek konieczny, mile widziane doświadczenie w obsłudze klienta lub sprzedaży, samodzielność, zaangażowanie. Zakres obowiązków: obsługa klientów w języku szwedzkim, koordynacja zamówień klientów w zakresie przyjmowania, realizacji i aktualizacji zamówień; doradztwo klientom w kwestiach dopasowania oferty produktowej do Urząd Pracy m.st. Warszawy - 2016-08-25 - Warszawa (mazowieckie) Barista - Możesz uczestniczyć w kreowaniu czegoś wyjątkowego: miejsca, w którym każdy jest mile widziany, i kariery w jednej z najbardziej podziwianych firm na świecie. Jeśli to Ciebie zaintrygowało- porozmawiajmy. • Entuzjazm i kreatywność w działaniu • Komunikatywność i umiejętność pracy zespołowej • Zainteresowanie marką Starbucks i światem kawy będzie dodatkowym atutem • Mile widziane dośw\nStarbucks Warszawa, pl. Trzech Krzyźy - 2016-09-14 - Warszawa (mazowieckie) Opiekun klienta Y-mobile Usługi Bankowe - Wykształcenie: średnie pomaturalne, rok doświadczenia w sprzedaży, obowiązki: bezpośrednia sprzedaż produktów bankowych, obsługa klienta, praca dwuzmianowa, w godz. 9-12.\nUrząd Pracy m.st. Warszawy - 2016-10-08 - Warszawa (mazowieckie) Księgowa - Oferta: umowę o pracę na zastępstwo (do lutego 2018 r.) atrakcyjne wynagrodzenie premie roczne darmowe obiady możliwość szkoleń i rozwoju osobistego pracę w firmie o wieloletnich wartościach i ugruntowanej pozycji na rynku , Opis firmy: Jako Agencja Pośrednictwa Pracy "Serwis Personalny", nr certyfikatu 10045. Obecnie dla jednego z naszych klientów poszukujemy pracownika na stanowisko: Księ\nSerwis Personalny - 2016-08-31 - Warszawa (mazowieckie) Sprzedawca m/k (jangielski) - Wymagania: wykształcenie średnie. Doświadczenie w pracy w handlu. Znajomość języka angielskiego na poziomie średnim. Obowiązki: zgodne z oferowanym stanowiskiem pracy. Przewidziane długoterminowe zatrudnienie w sklepie państwowym, możliwa premia. Praca w godzinach 10-18. Kontakt z pracodawcą osobisty ul. Prosta 2/14 sklep firmowy Bolesławiec.\nUrząd Pracy m.st. Warszawy - 2016-10-13 - Warszawa (mazowieckie) Architekt - Architekt Warszawa NR REF.: 1079346 Twoja następna firma Naszym Klientem jest deweloper powierzchni mieszkaniowych, który obecnie poszukuje do siebie do zespołu osoby na stanowisko Architekta. Twoje następne stanowisko W związku z rozwojem firmy, w imieniu naszego Klienta poszukujemy osoby, która obejmie stanowisko Architekta i odpowiedzialna będzie za koordynację inwestycji od strony projektowej. Osoba, HAYS Construction & Property - 2016-09-09 - Warszawa (mazowieckie) Stolarz - Wykształcenie: zasadnicze, umiejętność dobrej organizacji pracy własnej, dokładność, obowiązki: wykonywanie prac stolarskich na podstawie przygotowanej dokumentacji, obróbka elementów drewnianych przy użyciu ręcznych narzędzi do drewna, elektronarzędzi, przenośnych maszyn wykonywanie nowych elementów drewnianych dla potrzeb prowadzonych prac remontowo budowlanych. montaż i demontaż stolarki drz\nUrząd Pracy m.st. Warszawy - 2016-11-22 - Warszawa (mazowieckie) Asystent specjalisty ds sprzedaży m/k - Wymagania: wykształcenie średnie. Umiejętności : obsługa komputera MS Office, samodzielność w pracy, brak stresu przed rozmowami telefonicznymi. Rok doświadczenia zawodowego w obsłudze klienta ew. w telemarketingu. Obowiązki: utrzymanie kontaktów z dotychczasowymi klientami i pozyskiwanie nowych. Pracodawca oferuje stałą umowę o prace po 3 miesięcznym okresie próbnym, wynagrodzenie uzależnione od\nUrząd Pracy m.st. Warszawy - 2016-09-08 - Warszawa (mazowieckie) Praktykant ds Wsparcia Sprzedaży - EY (dawniej Ernst & Young) to światowy lider w zakresie profesjonalnych usług doradczych. Ponad 212 000 specjalistów w zakresie audytu, doradztwa biznesowego, podatkowego i prawnego oraz transakcyjnego , zatrudnionych w 150 krajach, łączy swoją wiedzę i międzynarodowe doświadczenie ze znajomością lokalnych uwarunkowań. EY to również największa firma doradcza na polskim rynku, zatrudniająca pon\nEY - 2016-09-07 - Warszawa (mazowieckie) Specjalistę ds Sprzedaży Telefonicznej do Klienta Biznesowego (B2B) m/k - Wymagania: wykształcenie wyższe, lub w trakcie studiów. Minimum rok doświadczenia zawodowego. Mile widziane doświadczenie w telefonicznej sprzedaży. Zakres obowiązków: osoba będzie odpowiedzialna za pozyskiwanie klientów, profesjonalne doradztwo oraz aktywną, telefoniczną sprzedaż produktów oraz usług firmy, a do głównych zadań na tym stanowisku należeć będzie: Realizacja planów sprzedażowy\nUrząd Pracy m.st. Warszawy - 2016-09-07 - Warszawa (mazowieckie) Magazynier- branża farmaceutyczna - Wymagania: wykształcenie zawodowe. Doświadczenie nie jest wymagane. Obowiązki: kompletowanie towarów, ich wydawanie, pakowanie i wysyłka z magazynu, przyjmowanie towarów do magazynu (odbiór jakościowy i ilościowy), posługiwanie się systemem identyfikacji towarów i dokumentacją magazynową, obsługa magazynowego systemu informatycznego ( w tym skanera), obsługa klienta na wzorcowni, prace fizyczne zw


Prof. Maria Szpringer-Nodzak | Złoty OTIS\n– Tacy profesorowie, jak prof. Szpringer-Nodzak, przekazywali nam, studentom, wiedzę, jednocześnie stawiając wysokie wymagania. Dzięki temu, wchodząc w życie zawodowe, potrafiłam podejmować samodzielnie decyzje, mając na uwadze przede wszystkim dobro pacjenta – mówi jedna z byłych studentek p. prof. Marii Szpringer-Nodzak, dziś lekarz stomatolog z wieloletnim stażem.\nProf. Maria Szpringer-Nodzak jest jedną z osób, które tworzyły stomatologię dziecięcą w Polsce. Była członkiem zespołu pierwszej w Polsce, i długo jedynej, placówki zajmującej się stomatologią dziecięcą: Polikliniki Stomatologicznej dla Dzieci w Warszawie, która powstała w 1951 roku przy Zakładzie Stomatologii Zachowawczej Akademii Medycznej w Warszawie. Zadaniem zespołu było nie tylko leczenie dzieci, ale też opracowanie programu nauczania nowego przedmiotu dla studentów stomatologii i wypracowanie nowoczesnych metod leczniczych, gdyż stomatologia dziecięca jako dziedzina stomatologii wówczas nie istniała. W 1970 roku, gdy w poszczególnych uczelniach w kraju tworzyły się Instytuty Stomatologii, Poliklinika Stomatologiczna dla Dzieci Akademii Medycznej w Warszawie zmieniła nazwę na Zakład Stomatologii Dziecięcej Instytutu Stomatologii Akademii Medycznej.\nProf. Maria Szpringer-Nodzak kierowała Zakładem przez prawie 20 lat – od 1980 do 1999 roku – a w latach 1995-1999 pełniła funkcję dyrektora Instytutu Stomatologii. Pod jej kierownictwem m.in. zostały opracowane poradniki dla rodziców: „Jak dbać o zęby dziecka”, „Wszystko o zębach twego dziecka”, skrypty dla studentów, m.in. „Materiały do ćwiczeń z pedodoncji”, który ukazał się w pięciu kolejnych wydaniach, „Fizjologia Narządu Żucia”, a także podręcznik „Stomatologia Wieku Rozwojowego” wydany przez PZWL w kilku wydaniach.\nProf. Maria Szpringer-Nodzak jest autorką i współautorką 182 publikacji, 16 podręczników akademickich, monografii i skryptów, promotorem 12 prac doktorskich, recenzentem 57 prac doktorskich i habilitacyjnych. Nauczała stomatologii wiele pokoleń studentów.\nByła odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Nagrodą Bengt Magnussona przyznaną przez Międzynarodowe Towarzystwo Stomatologii Dziecięcej.


Czy Coinbase oszukał swoich klientów kwestii BCH? - Kryptowaluty Giełda\n15 sierpnia, 2019 0 238\nPrzypomnijmy może na sam początek, czym właściwie jest Coinbase. To jedna z najpotężniejszych i cieszących się największym zaufaniem inwestorów giełd kryptowalutowych w USA, która działa na rynku nieprzerwanie od 2012 roku. Dziwić może więc możliwość dokonania przez nią pewnego nadużycia, które zostało podobno udokumentowane i sprowadzone na drogę sądową w celu odzyskanie utraconych środków i uzyskania należytego odszkodowania przez jednego z pokrzywdzonych użytkowników. Sprawa co prawda nie znalazła jeszcze swojego finału i na razie nie zanosi się na to, żebyśmy szybko poznali ostateczny werdykt, ale wypracowywane przez lata zaufanie dla Coinbase zostało już i tak bardzo mocno nadszarpnięte.\nZawinił Hard fork?\nWczesną wiosną 2018 roku, pewien pochodzący z Arizony inwestor giełdowy o nazwisku Jeffrey Berk, postanowił złożyć pozew przeciwko Coinbase. Podobno oprócz niego byli również inni poszkodowani, a sprawa trafiła oficjalnie na drogę sądową 1 marca ubiegłego roku. Berk oskarżył wówczas Coinbase o tak zwany insider trading, polegający na wykorzystywaniu przez pracowników i osoby związane z giełdowym gigantem informacji niejawnych po to, by uzyskać określone korzyści majątkowe. Oprócz tego zarzucił również giełdzie rozprzestrzenianie nieprawdziwych informacji. Początek całej afery miał miejsce w chwili kiedy to Coinbase ogłosiła, że nie wprowadzi do swojej oferty nowej waluty powstałej wskutek rozłamu blockchaina Bitcoina — Bitcoin Cash (zwanego w skrócie BCH). Giełda uzasadniała wtedy swoją decyzję tym, że właściwie nie sposób przewidzieć, jak i czy w ogóle nowo powstała kryptowaluta utrzyma się na rynku, oraz jaka będzie jej szacunkowa wartość w niedalekiej przyszłości.\nWszystko zaczęło się w 2017 roku\nPrawdopodobnie zawiodła wtedy komunikacja, bo Coinbase wydał w tym czasie kilka zupełnie niezrozumiałych i sprzecznych ze sobą komunikatów. Najistotniejszą informacją, jaką słynna giełda przekazała swoim użytkownikom, była rada dotycząca tego, że jeżeli chcą handlować BCH, powinni najpierw wycofać wszelkie środki ze swoich kont. Po aktualizacji blockchaina miało się to bowiem stać niemożliwe. W sierpniu zmieniono jednak zdanie i do inwestorów skierowano komunikat mówiący o tym, że umożliwiona zostanie wypłata środków w BCH, ale dopiero od 1 stycznia następnego roku. Zaskakujący jest jednak fakt, że Bitcoin Cash dołączył finalnie do oferty Coinbase, ale znacznie wcześniej, ponieważ już 19 grudnia 2017 roku, a giełda nie poinformowała o tym swoich klientów.\nBłąd w systemie czy celowe działanie?\nZdaniem oskarżycieli niektóre osoby zostały jednak powiadomione i to z wyprzedzeniem o dacie wprowadzenia BCH do oferty, a właściciele Coinbase’a nawet temu nie zaprzeczyli. Informacja o wprowadzeniu nowej waluty była oczywistym wytrychem, dającym niezwykłą przewagę umożliwiają osiągnięcie bardzo dużych zysków. Wielu ludziom udało się wówczas kupić BCH po bardzo dogodnej cenie, zmniejszając tym samym płynność nowej waluty. Ostatecznym dowodem ma być fakt, że gdy tylko inwestorzy pozbyli się swoich środków, giełda natychmiast zmodyfikowała swoją dotychczasową ofertę, usuwając z niej Bitcoin Cash. Dzień później sytuacja miała się podobno powtórzyć.\nJaka jest w tym rola naszego powoda?\nJeffrey Berk stwierdził w akcie oskarżenia, że usiłował kupić BCH już 5 minut po ogłoszeniu jej wejścia na giełdę, ale wewnętrzny system Coinbase celowo opóźnił transakcję i przeprowadził ją dopiero po 20 godzinach. Wówczas inwestor zakupił co prawda nową walutę, ale po cenie dwukrotnie wyższej niż w momencie zgłoszenia chęci zakupu, czyli po cenie 4 200,92 USD za sztukę. Jak skończy się ta bulwersująca sprawa i w jaki sposób wpłynie ona na rynek kryptowalut? Miejmy nadzieję, że dowiemy się tego niebawem.


gabrysia2424 - Dogomania\ngabrysia2424 last won the day on December 19 2016\ngabrysia2424 had the most liked content!\nPrzygody komarzycy Haliny\ngabrysia2424 replied to Usiata's topic in Off Topic\nWszystko możliwe, bo tak jakoś nerwowo tą główką rusza.\nludwa a cóż ten mój( zdecydowanie nie mój) pies tak się z Tobą spoufalił?\nCzyżby mój ( na szczęście nie mój, co za ulga) pies dostrzegł gdzieś tu usiatkę? Przecież już dawno jej nie było, znikła jak kamfora! Oby na zawsze.\ngabrysia2424 replied to TaTina's topic in Off Topic\nMogłaś się uczyć dużo wcześniej, szybciej i zapewne lepiej przyswoiłabyś sobie tę kulturę.\ngabrysia2424 started following Wyroki w sprawie Buni i inne ciekawe FAKTY - dla zainteresowanych i dla niedoinformowanych April 20, 2017\nHope2, w jednej kwestii nie mogę się z Tobą zgodzić. Mój pies ( ale nie mój) nie bawi się w jakieś obrzydliwe, budzące pogardę donosicielstwo. Co to, to nie. Mój pies ( ale nie mój) spełni swój obywatelski obowiązek i nie doniesie a poinformuje. Wprawdzie chodzi o to samo ale zdecydowanie brzmi lepiej.\nŁo matko, wysokie aspiracje ma Halinka. Całkowicie pominęła polskie sądy i od razu Strasburg? A za kogo ona się uważa?\nPanno Marple, jeżeli Halinka nie wyrazi zgody to się nie przejmuj i otwieraj. Zarząd nowo powstałej fundacji, podejmie stosowną w tej sprawie uchwałę i większością głosów klepnie decyzję. A prawnik z Koziej Wólki przymknie na to oko.\nPanno Marple, sama mnie o to prosiłaś, dla doba Halinki i Twojej Rodziny, a ja ostrzegałam. Jeden z moich psiaków skubnął listek po kryjomu i to co się z nim działo nie nadaje się do opisania. Wiedziałam co może wyrabiać Halinka, bo ona i na co dzień nie jest lepsza.\nludwa, koniecznie trza przygotować dla radia,tiwi,reklam i plakatów opis działalności charytatywnej Haliny. Np. przeprowadzanie przez przejście dla pieszych, wolontariat na ŚDM,protest przed Sejmem, kąsanie wroga ..... itd. Ludzie widząc jaki to społecznik, sypną kasą.\nPanno Marple, nie martw się. Zacznijmy tylko działalność to kasa sama się znajdzie. Już proponowałam. LICYTACJE. Musimy tylko zatrudnić dobrego komornika.Oczywiście proponuję społecznie, bez profitów, bo oni nie mają umiaru.\nBardzo mnie się te słoiki podobają, zwłaszcza ich oryginalny kształt. Ale miałabym z nimi pewien problem - nie nadają się do szybkiego użycia, a ja z powodu wrodzonego lenistwa używam tylko takich rzeczy które nie wymagają nakładu pracy i czasu. Idę na łatwiznę. Ale sądzę, że znajdą nabywcę zwłaszcza jak ktoś ma nadmiar wolnego czasu i nie wie jak go w sensowny sposób wykorzystać. A znam takich.\nTa Tina nie zapomnij o apaszce, najlepiej niebieskiej bo jest rozpoznawalna.\nelik, wszyscy wiemy, że na Ciebie zawsze można liczyć.\nJeżeli nikt nie wniesie sprzeciwu to proponuję w głosowaniu tajno-jawnym powołać Nadziejke na sekretarza partii, (oczywiście nie partii a fundacji) ze stosownym wynagrodzeniem coby na wszystko jej starczyło.


Inne rodzaje operacji prostaty - ProstataProstata\n← Prostatektomia pozałonowa pozapęcherzowa\nInfekcyjne zapalenie prostaty →\nProstatektomia przezkroczowa jest innym rodzajem otwartej operacji gruczolaka, ale dziś stosowana rzadko. Ten sposób operacji jest szybki i łatwy do wykonania , lecz zazwyczaj wiąże się z uszkodzeniem pęczków nerwowych kontrolujących wzwód prącia i czyni chorego impotentem. W przeszłości w latach trzydziestych, lekarze często stosowali dwuetapową operację prostaty. Pierwszym było otwarcie pęcherza i jego drenaż, a dwa tygodnie później usówano prostatę. Ten sposób jest dziś rzadko praktykowany.\nRównolegle z pojawieniem się nowych metod leczenia gruczolaku stercza, zmniejsza się liczba koniecznych operacji. Każda operacja niesie ze sobą ryzyko, lecz w operacjach prostaty warto wziąśc po uwagę ryzyko wywołania impotencji i nietrzymania moczu -dwa problemy, które najbardziej nurtują mężczyzn\nNależy mieć nadzieję, że nowe leki będą zmniejszały powiększony gruczoł krokowy bez obiektywnie stwierdzonych działań ubocznych. Wraz ze wzrastająca rolą rozszerzenia cewki sterczowej balonem, ostatniej z metod leczenia tymczasowego gruczolaka , oraz innych pomysłowych metod, stosowanie chirurgii otwartej nie będzie konieczne w przyszłości tak często, jak jest obecnie.\nWraz ze wzrostem wiedzy społeczeństwana temat gruczołu krokowego i jego chorób, więcej mężczyzn będzie oczekiwać nieinwazyjnych sposobów leczenia, ilekroć to tylko będzie możliwe. Już teraz wielu mężczyznwiąże zwoje nadzieje z nowymi lekami, takimi jak Hytrin i Proscar.\nTen wpis został opublikowany w kategorii Tradycyjna chirurgia prostaty. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


Firma Budimex SA reprezentowana przez DTZ – Konto emerytalne\nOpublikowano 7 lat temu: 12 lutego 2014 17 stycznia 2020 netPR.pl Przeczytasz w: 1 minuta\nFirma DTZ Polska doradzała spółce Budimex SA w procesie przedłużenia umowy najmu ponad 6 000 metrów kwadratowych powierzchni biurowej w budynku przy ulicy Stawki 40 w Warszawie. Budimex istnieje od ponad 45 lat i jest jednym z największych polskich przedsiębiorstw infrastrukturalno - usługowych. Jako generalny wykonawca działa w sektorach infrastruktury: drogowej, kolejowej,\nBudimex istnieje od ponad 45 lat i jest jednym z największych polskich przedsiębiorstw infrastrukturalno - usługowych. Jako generalny wykonawca działa w sektorach infrastruktury: drogowej, kolejowej, lotniskowej, jak również budownictwa kubaturowego, energetycznego, przemysłowego i ekologicznego. Rocznie z Budimeksem współpracuje dwanaście tysięcy kontrahentów, w tym ponad półtora tysiąca stałych podwykonawców. Od 1995 roku spółka notowana jest na warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych, a od 2011 wchodzi w skład indeksu RESPECT ? najbardziej odpowiedzialnych spółek giełdowych.\nFirma Budimex SA reprezentowana przez DTZ https://www.konto-emerytalne.pl/firma-budimex-sa-reprezentowana-przez-dtz\n?Sprzedam anonimowe konto bankowe?. Uwaga – niebezpieczny biznes kwitnie w sieci →\n#Dyrektor Finansowy #Nowym Jorku #dla #Business Insurance


W liceum taki młody człowiek płynnie posługuje się wtedy tym językiem, prawie tak swobodnie jak swoim ojczystym. Próbna matura z angielskiego 2011 wypadła na tyle dobrze, że wiele osób w przyszłości zdawało poziom rozszerzony, też zresztą bez większych problemów. Jest to niezwykle istotne, tym bardz\nLiczą się tu przede wszystkim przedmioty zdawane w poziomie rozszerzonym. Sama matura w poziomie zasadniczym niestety nie gwarantuje nam, że dostaniemy się na dobrą uczelnię. Folder kierunków pokazuje jak bardzo są oblegane te, na dobrych uczelniach i jak nieprosto się na nie dostać. Liczy się zatem\nNiestety, dosłownie osoby, które nie czują się zbyt pewnie w obliczu zadań trygonometrycznych i innych dziwnych rzeczy, muszą sobie poradzić. Matura próbna z matematyki 2010 była jeszcze dosyć prosta, nie było tu w szczególności dużych utrudnień ze względu, że był to 1-wszy rok, gdy była obowiązkowa\nW ten sposób popularne kierunki studiów są największą pułapką, po nich najwięcej absolwentów nie ma możliwość odkryć pracy w zawodzie a pozostali z reguły pracują poniżej swoich umiejętności. Jeszcze gorzej to wygląda w przypadku kierunków humanistycznych. Studia humanistyczne kierunki wszystkie są


Abstrakcja | artinfo.pl - Portal rynku sztuki\nWernisaż: 2018-03-01 19:00\n1 marca w Galerii Stalowa odbył się wernisaż wystawy pod tytułem Abstrakcja. Abstrakcja, to wspólny mianownik prac artystów reprezentowanych zarówno przez uznanych profesorów o ugruntowanej pozycji w świecie sztuki, jak i przez pokolenie młodych niepokornych i jakże obiecujących malarzy.\nWłaściciel Galerii Stalowa Pan Krzysztof Fabiański do tworzenia wystawy zaprosił: Magdalenę Karwowską, Ireneusza Kopacza, Búi Kristjánssona, Konrada Kwasa, Mariana Waldemara Kuczmę, Sebastiana Skoczylasa oraz Walentego Wróblewskiego. Dzieła artystów, mimo swej różnorodności, pozostają wierne idei malarstwa nieprzedstawiającego.\nPo wstępie wygłoszonym przez właściciela galerii, o swoich dziełach opowiedzieli autorzy prezentowanych prac. Wprowadzenia o teorii abstrakcji dokonał prof. Krzysztof Lipka, historyk sztuki, muzykolog, filozof. Liczne grono admiratorów wystawianych prac, miało przyjemność uczestniczenia w minirecitalu, którym znakomity skrzypek Filharmonii Warszawskiej Pan Dariusz Dęga, uświetnił wernisaż. Goście galerii wysłuchali Sonaty nr 1 g-moll Eugene’a Ysaye.\nWystawę będzie można oglądać aż do 9 kwietnia w Galerii Stalowa.


Termostat pomieszczeniowy do instalacji z samym ogrzewaniem lub samym chłodzeniem - PDF Free Download\nDownload "Termostat pomieszczeniowy do instalacji z samym ogrzewaniem lub samym chłodzeniem"\n1 3 562 Termostat pomieszczeniowy do instalacji z samym ogrzewaniem lub samym chłodzeniem RAA21 Regulacja 2-stawna Napięcie przełączania Zastosowanie Termostaty pomieszczeniowe RAA21 stosowane są w instalacjach ogrzewania lub chłodzenia do utrzymywania ustawionej wymaganej temperatury w pomieszczeniu. Typowe zastosowanie: Budynki mieszkalne Budynki przemysłu lekkiego Mogą współpracować z: zaworami strefowymi lub siłownikami termicznymi palnikami gazowymi lub olejowymi wentylatorami pompami Działanie Termostat pomieszczeniowy RAA21 posiada oddzielne wyjścia: tylko ogrzewanie i tylko chłodzenie. Spadek temperatury w pomieszczeniu poniżej nastawionej wartości zadanej powoduje zwarcie styku ogrzewania. Jeśli temperatura w pomieszczeniu przekroczy ustawioną wartość zadaną, styk chłodzenia zostanie zwarty. CE1N3562enpl 19/03/2012 Building Technologies\n2 Schematy działania ON Ogrzewanie ON Chłodzenie T SD w pomieszczeniu Histereza przełączania W W w Wartość zadana temperatury w pomieszczeniu Y1 Sygnał wyjściowy Ogrzewanie Y2 Sygnał wyjściowy Chłodzenie Zestawienie typów Funkcjonalność Termostat pomieszczeniowy do ogrzewania lub do chłodzenia, napięcie przełączania V AC Oznaczenie typu (ASN) RAA21 Urządzenia współpracujące Opis Oznaczenie typu (ASN) Karta katalogowa Siłownik elektryczny 2-stawny SFA Siłownik termiczny (do zaworów grzejnikowych) STA Siłownik termiczny (do zaworów o skoku 2,5 mm) STP Akcesoria Opis Adapter 120 x 120 mm do puszek podłączeniowych 4 x 4 Adapter 96 x 120 mm do puszek podłączeniowych 2 x 4 Adapter 112 x 130 mm do okablowania natynkowego Oznaczenie typu (ASN) ARG70 ARG70.1 ARG70.2 Budowa Najważniejsze właściwości termostatów pomieszczeniowych RAA21: Regulacja 2-stawna Membrana wypełniona gazem Nastawy Wymaganą wartość zadaną temperatury w pomieszczeniu ustawia się pokrętłem nastawczym na obudowie. Zakres nastaw można mechanicznie ograniczyć za pomocą ograniczników umieszczonych pod pokrywą. 2/5\n3 Wskazówki do montażu, instalacji i uruchomienia Termostat pomieszczeniowy powinien być montowany w takim miejscu, aby pomiar temperatury w pomieszczeniu był możliwie najdokładniejszy, bez wpływu bezpośredniego promieniowania słonecznego czy innych źródeł ciepła lub chłodu. Wysokość montażu powinna wynosić około 1,5 m nad podłogą. Obsługa Budowa mechaniczna Termostat można montować na dostępnych w handlu puszkach przyłączeniowych lub bezpośrednio na ścianie. Czynności serwisowe (otwieranie obudowy) może przeprowadzać tylko wykwalifikowany personel (Uwaga: V!). Przed otwarciem obudowy odłączyć zasilanie. Podczas montażu najpierw mocuje się podstawę, następnie na niej obudowę termostatu i wykonuje połączenia elektryczne. Na końcu zakłada się pokrywę (patrz też instrukcja montażu). Termostat musi być zamontowany na płaskiej ścianie. Przestrzegać lokalnych przepisów dotyczących instalacji elektrycznych. Jeśli w pomieszczeniu odniesienia znajdują się termostatyczne zawory grzejnikowe, to należy je ustawić w pozycji pełnego otwarcia. Termostat pomieszczeniowy jest urządzeniem bezobsługowym. Membrana wypełniona jest gazem bezpiecznym dla środowiska. Obudowa termostatu wykonana jest z tworzywa sztucznego. Zamawianie Typ (ASN) Symbol magazynowy (SSN) Opis RAA21 S55770-T220 Termostat pomieszczeniowy RAA21 Dane techniczne Zasilanie Dane funkcjonalne Warunki środowiskowe Obciążalność Napięcie Prąd Częstotliwość V AC 0.2 6(2,5) A 50 lub 60 Hz Zaciski śrubowe do przewodów 2 x 1,5 mm 2 (min. 0,5 mm 2 ) Histereza przełączania SD 1 K Zakres nastaw wartości zadanej 8 30 C Praca Warunki klimatyczne Wilgotność Stopień zanieczyszczeń Transport / składowanie Warunki klimatyczne Wilgotność Warunki mechaniczne wg IEC klasa 3K C <95% r.h. normalny wg EN wg IEC klasa 2K3 / 1K C <95% r.h. klasa 2M2 3/5\n4 Normy i standardy Zgodność elektromagnetyczna Emisja zakłóceń EN Zgodność Dyrektywa EMC Dyrektywa dot. niskich napięć 2004/108/EC 2006/95/EC Zgodność C-Tick Standard emisji EMC CISPR 14-1: 2009 Zgodność z dyrektywą RoHS Klasa bezpieczeństwa Stopień ochrony Waga 2002/95/EC (RoHS) II wg EN IP30 wg EN ,14 kg (RAA21) Kolor Biały, NCS S 0502-G (RAL 9003) Utylizacja Zużyty regulator jest odpadem elektronicznym i musi być unieszkodliwiany jak zużyty sprzęt elektroniczny (wg Dyrektywy Europejskiej 2002/96/EC (WEEE)). Odpowiednie prawa krajowe muszą również być uwzględnione podczas unieszkodliwiania urządzenia. Usuwanie zgodnie z systemem gromadzenia odpadów elektronicznych. Wszystkie prawa lokalne i właściwe temu zagadnieniu muszą być przestrzegane. Schematy połączeń D1 D2 L N1 Y1 Y2 N T Zawór strefowy lub zawór termiczny do ogrzewania Zawór strefowy lub zawór termiczny do chłodzenia Napięcie zasilające Termostat pomieszcze-niowy Wyjście sterujące Ogrzewanie, Wyjście sterujące Chłodzenie, Neutralny Element termostatyczny (membrana wypełniona gazem) Wymiary Termostat pomieszczeniowy Płytka montażowa 4/5\n5 Uwagi Ogrzewanie: W związku z przepływem prądu i nie dającym się uniknąć efektem nagrzewania się urządzenia, jakiekolwiek obciążenia powyżej 3 A podłączone do termostatu mogą mieć negatywny wpływ na sposób regulacji i dokładność pomiaru temperatury. Chłodzenie: W związku z przepływem prądu i nie dającym się uniknąć efektem nagrzewania się urządzenia, jakiekolwiek obciążenia powyżej 1 A podłączone do termostatu mogą mieć negatywny wpływ na sposób regulacji i dokładność pomiaru temperatury Siemens Switzerland Ltd Subject to change 5/5


Home | Blog | Powiernictwo inwestycyjne\nJak wiadomo nowe podmioty na rynku, otwierające swoją firmę, nie posiadają wystarczającej wiedzy na temat jej prowadzenia. Aktualnie bardzo ciężko utrzymać swoją firmę na rynku, tym bardziej że konkurencja jest naprawdę ogromna. Często również zdarza się tak, że konkretna osoba mając środki finansowe i dobry pomysł, nie potrafi go zrealizować. Dlatego też ludzie coraz częściej zaczynają korzystać z pomocy powiernika inwestycyjnego. Powiernictwo inwestycyjne zwalnia z obowiązku prowadzenia danej inwestycji jej właścicielowi. Często również jest tak, że dobrze prosperująca firma w pewnym momencie stanęła w miejscu i nie wiadomo jak doprowadzić do jej dalszego rozwoju. W tym przypadku również dobrym sposobem na rozwiązanie problemu może być pomoc powiernika inwestycyjnego. Ludzie nie chcą brać na siebie obowiązków, wolą jak ktoś ich wyręcza z większości rzeczy. Zatrudnienie powiernika inwestycyjnego jest właśnie takim zwolnieniem z wszelkich obowiązków właściciela. Dlatego coraz więcej osób się na to decyduje.\nczwartek, 1 grudnia, 2016Kurs angielskiego Poznań Posted in Edukacja i Nauka\npiątek, 22 lipca, 2016Wynagrodzenia pracowników oddelegowanych Posted in Blog\npiątek, 4 grudnia, 2015Messier Posted in Edukacja i Nauka\nponiedziałek, 20 sierpnia, 2018Pracuj a praca jest i będzie to zarobisz ile? Posted in Blog\npiątek, 5 sierpnia, 2016localhost wordpress Posted in Turnieje w cs go\nsobota, 17 września, 2016Gabloty ogłoszeniowe Posted in Edukacja i Nauka\nZa wygraną kasę z Ernestem, Kamil zabiera matkę i Tomka na kolację do Kesslerów?zauważa przy barze Ernesta i zaprasza go do stołu?Sylwia widząc go wpada w histerię i robi mu awanturę?mężczyzna wychodzi a Kamil dopytuje się, o co tu chodzi?Tomek wyjaśnia mu, że to facet,…


Koronawirus w Lipsku. Puste ulice w Lipsku. Miasto w czasie epidemii koronowirusa. Zobacz zdjęcia! | Echo Dnia Radomskie\nKoronawirus w Lipsku. Puste ulice w Lipsku. Miasto w czasie epidemii koronowirusa. Zobacz zdjęcia!\nTadeusz Klocek 01.04.2020\nW związku z epidemią koronawirusa rząd zaostrzył zakaz wychodzenia z domu. Na ulicach Lipska jest zdecydowanie mniej ludzi niż zazwyczaj. Mieszkańcy dostosowali się do nowych zaleceń. Tadeusz Klocek\nW związku z epidemią koronawirusa rząd zaostrzył zakaz wychodzenia z domu.Na ulicach Lipska jest zdecydowanie mniej ludzi niż zazwyczaj. Mieszkańcy dostosowali się do nowych zaleceń.\nGość 02.04.2020 11:35:07\nCiekawe czemu nie ma zdjecia spod Lewiatanu o godzinie 10. Zobaczylibyscie ile emerytów stosuje zasade zostań w domu. Ponad 30 osob jedna przy drugej bez masek bez rękawiczek.


Jesteś tutaj:Strona główna»Druk 3D»Projekty 3D»Wydrukuj sobie aparat na zęby\nŁukasz Długosz 30 marca 2016 · Projekty 3D\nAmerykański student Amos Dudley, przy pomocy dostępnego na uczelni sprzętu przygotował dla siebie nakładkę ortodontyczną i w szesnaście tygodni, w znacznym stopniu poprawił sobie zgryz.\nZnajomość z ortodontami nie należy do najprzyjemniejszych i może dość mocno nadszarpnąć niejeden budżet domowy. Przekonałem się o tym sam (a zwłaszcza moi rodzice) będąc w podstawówce. Amos Dudley postanowił wziąć sprawy w swoje ręce i przy udziale technologii skanowania i druku 3D sam przygotował dla siebie wkładkę korygującą zgryz. Wszystko opisał dokładnie na swoim blogu.\nW pierwszej kolejności przeprowadził „małe” rozpoznanie teoretyczne, które rozjaśniło mu nieco zagadnienie ortodoncji. Okazało się, że przy dostępnie do najnowocześniejszych technologii, jakimi dysponuje jego uczelnia oraz odrobinie samozaparcia będzie w stanie podołać temu zadaniu.\nWedług założonego planu działania musiał (w skrócie) wykonać następujące czynności: zeskanować swoje zęby, wykonać z nich model, dowiedzieć się jaki będzie najodpowiedniejszy materiał na wkładkę. Przygotował też listę niezbędnych narzędzi, którymi okazały się być:\nformy wykonane z odcisków zębów,\nwysokorozdzielcza drukarka 3D,\nmaszyna do formowania próżniowego.\nNiestety jego prywatna drukarka 3D nie spełniała wymogów dokładnościowych przedsięwzięcia, więc posłużył się urządzeniem dostępnym na uczelni (Stratasys Dimension 1200es). Tam też znalazł maszynę do formowania próżniowego oraz skaner 3D.\nSzukając jakiegoś nietoksycznego i trwałego zarazem materiału, kupił na e-Bayu Keystone Pro-Form .030. Następnie przy pomocy wydrukowanej tacy i masy wykonanej z proszku Permastone, wykonał odcisk swoich zębów. Po uzyskaniu takiej formy, przystąpił do wykonania jej odlewu. Umieścił odcisk w pojemniku po jogurcie, a następnie zalał go ciekłym Permastone. Po zastygnięciu oraz oczyszczeniu wykonanego modelu, naniósł na niego dwa kolorowe znaczniki, które ułatwiły laserowe skanowanie 3D.\nBardzo czasochłonne okazało się przekształcanie każdej klatki skanu w model STL, a następnie cyfrowe oddzielenie linii zębów od dziąseł oraz określenie maksymalnej możliwej do wykonania ścieżki „podróży” każdego zęba w wykonywanej nakładce.\nW ostatnim etapie zostało już tylko wydrukowanie nakładki oraz wyczyszczenie jej ze wszelkich nierówności, które mogłyby powodować zadrapania dziąseł.\nEfekt przeprowadzonej, szesnastotygodniowej korekty zgryzu można zaobserwować na zdjęciach poniżej.\nNie jestem przekonany, czy takie „zabawy” są bezpieczne i czy nie można nimi narobić więcej szkód, niż odnieść korzyści, ale podobno do autora pomysłu, z całego świata napływają zapytania od „zdesperowanych” rodziców, czy są w stanie samodzielnie powtórzyć ten wyczyn. Być może kiedyś metoda trafi pod strzechy, o ile wcześniej Amos Dudley nie padnie ofiarą „nieszczęśliwego” wypadku, do którego przyczyni się jakiś płatny morderca wynajęty przez stowarzyszenie ortodontów.\nAnna Ś-k on 30 marca 2016 13:38\nŁukasz Ty taki młody , zdolny jesteś, może sam coś takiego na rynek Polski wprowadzisz, oddam swój zgryz do prób 😉\nŁukasz Długosz on 30 marca 2016 15:25\nSpoko, mam gdzieś jeszcze Twój zgryz odbity na łokciu, po tym jak chciałem uprowadzić Waszego misia ze stoiska na Dniach Druku ;P


Legginsy sportowe Wild\nIdealne spodnie sportowe na siłownie lub fitness. Wykonane z najwyższej jakości materiałów. Projektowane oraz szyte w Polsce. Legginsy sportowe w panterkę. Panterkowe legginsy to must have na siłownie.


MUAMMAR KADDAFI – ANATOMIA TYRANA « BliskiWschód.pl\nHome KRAJE Libia MUAMMAR KADDAFI – ANATOMIA TYRANA\nDr Rafał Zgorzelski / 26/07/2012 /\nAlexandre Najjar, Kaddafi. Anatomia tyrana, przełożył z francuskiego Andrzej Wiśniewski, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 2012, ss. 263\nKażda rewolucja pożera własne dzieci. Wcześniej czy później. Taka refleksja nasuwa się po lekturze książki Alexandre Najjara „Kaddafi. Anatomia tyrana” opublikowanej niedawno (w bieżącym roku) przez wrocławskie Wydawnictwo Dolnośląskie. Publikacja ta ukazała się pod patronatem Europejskiego Stowarzyszenia Analiz Geopolitycznych.\nAlexandre Najjar, wielokrotnie nagradzany libański pisarz i krytyk literacki (z wykształcenia prawnik, specjalizujący się w prawie bankowym i finansowym) oraz obserwator barwnego życia politycznego i społecznego państw arabskich poddaje analizie życie libijskiego Przywódcy Rewolucji 1 Września, Muammara Kaddafiego. Pisze swą książkę Najjar z pozycji osoby głęboko niechętnej libijskiemu dyktatorowi, co da się odczuć wertując kolejne jej karty. Stronniczość tej publikacji jest aż nadto widoczna, jednakże nie umniejsza to jej wartości. Uważny czytelnik będzie potrafił oddzielić emocje od faktów i wydobędzie z niej to co dobre. To bowiem książka, z której można poznać bliżej sylwetkę Kaddafiego. Nawet tak niechętny Kaddafiemu autor jak Najjar, chcąc nie chcąc, musi również dostrzec szereg prawideł, które kierują współczesną polityką. Pisze o nich mimochodem.\nAlexandre Najjar akcentuje wszystkie te cechy Kaddafiego, które można zakwalifikować do kanonu najgorszych zachowań ludzkich, jednakże nie podejmuje refleksji nad tym dlaczego człowiek, który był aż tak zły mógł jednak rządzić Libią przez 42 lata. Warto podkreślić, że Kaddafi zdobył władzę będąc 27 – letnim człowiekiem, gdy pełnił zaledwie funkcję kapitana libijskiej armii. Siłą rzeczy Najjar zwraca uwagę na zdolności przywódcze Kaddafiego oraz umiejętności polityczne bohatera swej książki, który przecież nie jest wymarzoną postaci z bajki Najjara.\nSnuje Najjar hipotezy dotyczące pochodzenia Kaddafiego (urodzonego w beduińskim namiocie), sugerując, że był on bękartem zrodzonym ze związku Libijki i korsykańskiego lotnika. W książce Najjara znajdziemy też ciekawy rys historyczny dotyczący dziejów terytorium Libii przed poszerzeniem przez ten kraj grona państw mogących cieszyć się z niepodległości. Pisze o warunkach – skrajne ubóstwo, w jakich się wychowywał oraz z jakim trudem – staraniem rodziny, zdobywał wykształcenie wielbiąc od najmłodszych lat postaci Charles’a de Gaulle, Tity i Mao Zendoga oraz przede wszystkim Gamala Abdela Nasera, który stał się dla niego wzorem.\nAutor przybliża też kulisy bezkrwawego przewrotu i obalenia przez libijskich oficerów w 1969 roku króla Irdisa, który wyjechał na coroczną kurację do Grecji i Turcji, starając się zasygnalizować to, że Kaddafi nie odgrywał wcale podczas tych zdarzeń kluczowej roli. Nie przeszkodziło mu to, nawet jeśli tak było, w objęciu w styczniu 1970 roku szefostwa Rady Rewolucyjnej i dowództwa libijskich sił zbrojnych. Podkreśla Najjar inteligencję Kaddafiego, który ogłaszając rewolucję w odczytanym na łamach rozgłośni radiowej oświadczeniu podkreślił, że ma ona służyć wewnętrznemu uporządkowaniu spraw libijskich i w żaden sposób nie jest wymierzona w obywateli oraz interesy gospodarcze innych państw. Sam przewrót jest, co zauważa Najjar, fascynujący, i autor szuka odpowiedzi na pytanie, jak to możliwe, że tak niewielka grupa oficerów mogła dokonać przewrotu bez rozlewu w krwi w sytuacji, gdy w Libii stacjonowały wojska USA i Wielkiej Brytanii. Sugeruje przy tym, że państwa zachodnie sprzyjały tej rewolcie.\nAlexandre Najjar stara się poddać analizie także poglądy Kaddafiego u progu rewolucji. Jej przywódca wprowadza państwowy socjalizm i nacjonalizuje główne branże przemysłu, sektor naftowy oraz dużą część zagranicznych banków. Podnosi też płacę minimalną, obniża czynsze, zamraża ceny, przekształca pałace w budynki użyteczności publicznej, zwiększa także cenę za baryłkę ropy naftowej. Wprowadza Kaddafi specjalnym dekretem jako obowiązkowy język arabski do administracji państwowej, szkół oraz instytucji kulturalnych. Działania te mogą podobać się ludowi. Ogłasza też tymczasową konstytucję oraz nie odnawia podpisanych za czasów monarchii umów oraz przede wszystkim, co zostaje przyjęte przez Libijczyków z euforią, doprowadza do likwidacji amerykańskich i brytyjskich baz wojskowych w tym państwie. Wbrew wcześniejszym zapowiedziom skutki przemian odczuwają cudzoziemcy, ponieważ jeszcze w 1970 roku wydala z kraju 12 tys. Włochów oraz konfiskuje majątki Żydom, którzy w konsekwencji opuszczają Libię. Kaddafi, o czym pisze Najjar, nie kryje w tym okresie swojej niechęci do USA i Zachodu, choć nie zamierza w żaden sposób uzależniać się od ZSRS. Dąży do utworzenia Federacji Państw Arabskich, a następnie, gdy projekt ten kończy się fiaskiem, do zbliżenia państw afrykańskich. Z niechęcią patrzy też na egipsko – amerykańskie zbliżenie. Sam robi jednak interesy z Francją sprowadzając z tego państwa sprzęt wojskowy, m. in. samoloty bojowe, rakiety, helikoptery. Wzrost roli i pozycji Kaddafiego nie może podobać się wszystkim z jego dotychczasowych współpracowników – bezwzględnie jednak dławi wszelkie spiski zawierane przeciwko jego osobie.\nIdąc dalej, Najjar poddaje analizie też słynne wystąpienie dyktatora wygłoszone w dniu 15 kwietnia 1973 roku w mieście Zawa, w którym to broni idei ludowej demokracji. Ogłasza wtedy zniesienie obowiązującego dotychczas prawa i zastąpienie go islamskim prawem szariatu, usunięcie „politycznie chorych i zdeprawowanych”, powszechne uzbrojenie oraz walkę z biurokracją i nadużyciami administracji. Wysuwa na czoło także potrzebę przeprowadzenia rewolucji kulturalnej. W dniu 2 marca 1977 roku w Sabha w obecności Fidela Castro idzie jeszcze dalej komunikując rewolucję ludową i zmianę nazwy państwa z Libijskiej Republiki Arabskiej na Libijską Dżamahirijję Ludowo – Socjalistyczną. Powołuje ludowe komitety, które wyłaniają potem ponadregionalne komitety, a następnie Powszechny Kongres Ludowy. Sam zostaje sekretarzem generalnym Powszechnego Kongresu Ludowego, a w 1979 roku nadaje sobie tytuł Przywódcy Rewolucji 1 Września.\nNajjar omawia w swej książce napisany przez Kaddafiego w latach 1976 – 1979 manifest, w którym wyłożył on główne tezy rewolucyjnej „trzeciej drogi”. Mowa tu o „Zielonej Książce”, wydanej w wielu milionach egzemplarzy i przetłumaczonej na liczne języki świata. W tej książce, co zauważa Najjar, poddaje Kaddafi krytyce demokrację większościową, ideę zgromadzenia parlamentarnego i ugrupowań politycznych czy referendum. Kaddafi ogłasza potrzebę oddania władzy w ręce ludu, kongresów ludowych, ponadpodstawowych kongresów ludowych oraz Powszechnego Kongresu Ludowego gromadzącego egzekutywy ludowych sekretariatów. Przywódca rewolucji owładnięty jest manią ludowej władzy – opowiada się przeciwko wolności prasy, która również winna, jego zdaniem, być wydawana przez komitety ludowe, a nie niezależny kapitał. Zdecydowanie opowiada się Kaddafi po stronie socjalizmu naturalnego opartego na równości wytwórców dóbr, występuje przeciwko zyskowi i pieniądzom, lecz wspiera narodowy socjalizm, rodzinę i wspólnotę plemienno – państwową współtworzące jedną formułę polityczną.\nAutor książki podkreśla na jej łamach wielokrotnie to, że Kaddafi jest gorącym orędownikiem islamu. Zwalcza aborcję i negatywnie ocenia ideę żłobków oraz przedszkoli, ponieważ wychowaniem dzieci powinny zajmować się matki. Duży nacisk kładzie też na kwestie związane z edukacją dzieci i młodzieży. Wg niego społeczeństwo winno zapewnić młodym ludziom dostęp do wszelkiego rodzaju wiedzy oraz pozostawić im swobodę wyboru przedmiotów, których chcieliby się w szczególności uczyć. Podkreśla też potrzebę równouprawnienia kobiet i mężczyzn. Jak widać więc nawet poglądów takich ludzi jak libijski tyran nie da się jednoznacznie odrzucić, ponieważ wśród wygłaszanych przez nich tyrad znajdziemy także rzeczy, które zasługują na ciepłe przyjęcie. Poglądy Kaddafiego, warto zauważyć, nie są stałe i podlegają ewolucjom. Generalnie wspiera on też wszystkie ruchy pozostające na lewo od socjalizmu. Udziela różnorakiej, w tym finansowej, pomocy takim organizacjom jak Kraj Basków i Wolności ETA, Japońskiej Armii Czerwonej, włoskim Czerwonym Brygadom, niemieckiej grupie Baader – Meinhoff. Pozostaje w ożywionych kontaktach z IRA, która może liczyć na wszelką pomoc ze strony Kaddafiego. Wspiera również ruchy rewolucyjne w Ameryce Łacińskiej. Za priorytet uznaje walkę z Izraelem, krytykując Jasira Arafata za, wg niego, uległość wobec Żydów. Popiera walkę Afrykańskiego Kongresu Narodowego z apartheidem, zyskując sympatię i wielokrotnie wygłaszane publicznie podziękowania ze strony Nelsona Mandeli.\nMuammar Kaddafi, o czym wcześniej, zmienia często poglądy i dopasowuje taktykę polityczną do nowych okoliczności. Na początku lat 90 – tych XX wieku przestaje udzielać poparcia różnym wywrotowym ruchom oraz odcina się zdecydowanie od wszelkich ataków, których ofiarami pada ludność cywilna. Szuka zbliżenia z Zachodem, choć jednocześnie, za sprawą konfliktu i rozbieżnych interesów państw w Czadzie, dochodzi do ochłodzenia relacji między Libią a Francją, która do tej pory chętnie współpracowała z Kaddafim. W Czadzie dochodzi też do starcia militarnego między Libijczykami a Francuzami, wspierającymi, we własnych interesach, różne strony konfliktu. Kaddafi szuka też zbliżenia z braćmi semitami, Żydami, obarczając za wszelkie ich nieszczęścia oraz konflikt z Arabami państwa zachodnie.\nPrzywódca rewolucji jest w gronie zadeklarowanych przeciwników USA, szczególnie zaś Ronalda Reagana, który doprowadza do likwidacji libijskiej ambasady na terytorium tego światowego mocarstwa. USA nakładają też w 1986 roku na Libię embargo gospodarcze, które zostaje zaostrzone jeszcze bardziej przez amerykański Kongres w 1996 roku. W sukurs USA idzie Rada Bezpieczeństwa ONZ, która w specjalnej rezolucji (nr 883) wydanej w 1993 roku nakłada na Libię dodatkowe sankcje, m. in. zamrożenie zagranicznych aktywów tego państwa oraz zakaz eksportu do Libii wyposażenia i sprzętu przeznaczonego do produkcji ropy naftowej i gazu.\nAnalizując życie Kaddafiego przez pryzmat zewnętrznych zdarzeń historycznych Najjar nie pomija kwestii dotyczących zarówno samej Libii, jak i jej przywódcy. Pisze o tym, że Kaddafi nie znosi sprzeciwu i bezwzględnie ściga oraz eliminuje swoich wrogów. Ma takie fanaberie, jak wprowadzenie własnego kalendarza, w którym wprowadza nowe nazwy miesięcy. Tyran pije jednak codziennie wielbłądzie mleko, ubiera się w ekstrawagancki sposób i sypia w namiocie. Ów namiot zabiera ze sobą wszędzie tam, gdzie tylko się udaje, w nim to przyjmuje również gości. Kaddafi jest ojcem dziewięciorga dzieci (w tym jednego adoptowanego) zrodzonych z dwóch żon (z pierwszą żoną się rozwodzi). Kluczowe stanowiska w państwie obsadza członkami swojej najbliższej rodziny. Jest też, o czym wcześniej, gorącym orędownikiem islamu. Z radością przyjmuje wybór na fotel prezydenta USA swojego „brata” Baracka Obamy, uznając ten akt za kolejny tryumf islamu. Przewiduje, że Europa będzie islamska i popiera dążenia mahometańskiej Turcji do przystąpienia do UE.\nKolejnym elementem ekstrawagancji Kaddafiego, o czym pisze Najjar, jest gwardia przyboczna dyktatora złożona wyłącznie z niezamożnych kobiet, które towarzyszą mu w rozlicznych podróżach. Zresztą, co słusznie zauważa autor „Anatomii tyrana” Kaddafi otacza się tylko zaufanymi ludźmi. Znajdują się wśród nich członkowie rodziny m. in. Abdullah al – Senussi (szwagier), Ahmed Kaddaf Eddam (kuzyn), gen. Sajed Kaddaf Eddam (brat Ahmeda, szef gwardii republikańskiej Katiba), Musa Kusa (libijski ambasador w Londynie, a potem minister spraw zagranicznych tego państwa), Ahmed Ibrahim (kuzyn, dyrektor Ośrodka Studiów Międzynarodowych Zielonej Książeczki), płk Abdul Salama Alhadi (szef służby bezpieczeństwa w Trypolisie) oraz Abdul Salama Dżalud (do maja 1993 roku nr 2 libijskiego reżymu, który ustąpił swej pozycji na skutek nieporozumień dotyczących kwestii wpływów poszczególnych plemion na sprawy państwa).\nW gronie przyjaciół Kaddafiego, o czym pisze Najjar, odnajdziemy rumuńskiego dyktatora Nicolae Ceausescu, austriackiego kanclerza Bruno Kreisky’ego, premiera Grecji Andreasa Papandreu, Fidela Castro, czy premiera Włoch Silvio Berlusconi’ego oraz byłego ambasadora Francji w Libii, Guy Georgy’ego. Będzie wśród nich też były francuski minister spraw zagranicznych socjalista Roland Dumas, równie lewicowi przywódca Wenezueli Hugo Chavez czy brytyjski premier Tony Blair.\nLibijski satrapa lubi otaczać się ludźmi wykształconymi i nie szczędzi środków na instytucje kultury, periodyki i gazety, stypendia naukowe i kulturalne, nowe uniwersytety i domy wydawnicze. Wspiera finansowo też kina oraz liczne ośrodki i organizacje pozarządowe.\nNiespełnione marzenia w zakresie zjednoczenia Arabów sprawiają, że Kaddafi przenosi swoje uczucia w nieco inny obszar, lansując tezę o potrzebie utworzenia Stanów Zjednoczonych Afryki. Dąży do zbliżenia z Zachodem i występuje przeciwko Al – Kaidzie, której działalność, co podkreśla nawet Najjar, jakoś nigdy specjalnie go nie przekonywała. Owocuje to zniesieniem wobec Libii sankcji gospodarczych. W 2006 roku USA skreślają Libię z amerykańskiej listy państw wspierających terroryzm i oba kraje ponownie ustanawiają swoje ambasady oraz nawiązują kontrakty gospodarcze. Strategicznym partnerem handlowym Libii pozostają nadal Włochy, od 2004 roku jednak nawiązuje ona bliższą współpracę gospodarczą z Niemcami Gerharda Schrodera. W 2007 roku Kaddafi odwiedza Francję i jest przyjmowany w Pałacu Elizejskim przez Nicolasa Sarkozy’ego. Tryumfuje.\nAlexandre Najjar porusza też w swojej książce kolejną delikatną kwestię, to jest wysokości majątku Kaddafiego, który oficjalnie głosił, że takowego nie ma. W rzeczywistości stan jego posiadania jest wyceniany na 120 mld dolarów. Kaddafi i członkowie jego najbliższej rodziny dysponują udziałami w grupach wydawniczych, spółkach naftowych, przemyśle lotniczym, obronnym i energetycznym, w branży gazowej, telekomunikacyjnej. Są współwłaścicielami klubów piłkarskich (Juventus Turyn), hoteli, spółek dystrybucyjnych, produkujących filmy, mają udziały w nieruchomościach. To całkiem spory majątek jak dla piewców równości (w tym ekonomicznej), wolności i braterstwa.\nNieco miejsca zajmuje też w publikacji Najjara opis wydarzeń związanych z rewoltą i obaleniem Kaddafiego. Pisze o prowokacji włoskiego ministra Roberta Calderolego, który pokazał się publicznie w koszulce z karykaturą Mahometa i publikacji karykatury proroka islamu autorstwa rysownika Kurta Westergaarda w duńskiej prasie, które doprowadziły do inicjowanych przez rząd libijski wystąpień, które w konsekwencji przerodziły się w bunt przeciwko władzy. Wspomina o objęciu decyzją Rady Bezpieczeństwa ONZ (rezolucja nr 1970) w dniu 26 lutego 2011 roku nadzoru przez prokuraturę Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości nad sytuacją w Libii oraz nałożenia embargo na handel bronią i zamrożeniu środków finansowych oraz zasobów gospodarczych osób związanych z reżymem. Pisze o roli Francji, która jako pierwsza uznała opozycyjną libijską Narodową Radę Tymczasową. Zwraca uwagę na znaczenie rezolucji (nr 1973) RB ONZ z dnia 17 marca 2011 roku, którą m. in. ustanowiono strefę zakazu lotów nad Libią oraz zezwolono na podjęcie niezbędnych działań służących ochronie ludności cywilnej przy wstrzymujących się głosach Chin, Rosji, Indii i Niemiec. Rezolucja ta dała podstawę do późniejszej interwencji militarnej na terytorium Libii, gdzie rebeliantów wspierało najpierw francuskie lotnictwo oraz amerykańskie okręty wojenne, a następnie (od dnia 1 kwietnia 2011 roku) oficjalnie siły NATO.\nDla Kaddafiego zapewne dużym ciosem jest wolta Musa Kusa na stronę rebelii oraz wspólne wystąpienie z dnia 15 kwietnia 2011 roku jego „brata” Obamy wraz z Nicolasem Sarkozy’m i Davidem Cameronem potępiające tyrana.\nNajjar nie jest aż tak naiwny, podziela więc pogląd, że powstanie przeciw Kaddafiemu nie było wcale aż tak spontaniczne, jak mogłoby się to wydawać. Przychyla się raczej ku koncepcji, że zostało ono starannie przygotowane i zrealizowane przy udziale tajnych służb francuskich, którym niezbędnej pomocy udzielił zbiegły z Libii na Zachód w dniu 20 października 2010 roku szef protokołu Kaddafiego, Nuri al – Mismari. Wskazuje też Najjar na tezy, że jednym z powodów francuskiego wystąpienia przeciw Libii Kaddafiego było to, iż ten nie zdecydował się na zakup francuskich, lecz rosyjskich samolotów bojowych oraz, iż państwom zachodnim zależało na podziale Libii na naftowe emiraty, aby móc łatwiej posiąść libijską ropę, a ponadto nie były one przychylne wzrostowi chińskiej pozycji w Libii. Wspomina też o powiązaniu ze spiskiem CIA. Najjar dodaje, nie bez racji, że Kaddafi nie odczytał właściwie znaków czasu, i w dobie, gdy ludzie organizują się sprawnie przy wykorzystaniu Internetu i telefonii komórkowej, jego reżym miast proponować polubowne rozwiązania zapowiadał zdławienie rebelii, nie pozostawiając powstańcom żadnego wyboru. Zapowiedzi te zaś skłoniły do zdecydowanej reakcji państwa zachodnie.\nKsiążka Najjara jest interesująca. Warto ją przeczytać ze świadomością, że autor stara się nadać negatywny wydźwięk wszystkim zdarzeniom, które mogą postawić postać Kaddafiego w korzystnym świetle. Pokazuje jednak ta książka również bezwzględną grę interesów mocarstw światowych, które, nie bacząc na okoliczności, forsują swoje własne zyski, wchodząc w razie potrzeby w mezalianse z postaciami pokroju Kaddafiego bez zbędnych ogródek.


Czy samochód nadaje się na konfesjonał? Zdaniem mojego dziecka – jak najbardziej!\nCzy samochód nadaje się na „konfesjonał”? Zdaniem mojego dziecka – jak najbardziej!\nMother, Daughter, Car,\nEdifa - 10.12.19\nZauważyłeś już, że przejażdżki samochodem to niezwykle cenne chwile bliskości z dziećmi? O iluż to sprawach można rozmawiać w aucie! Siedzimy obok siebie, ale na siebie nie patrzymy. A kiedy pasażer usadowi się z tyłu, każdy samochód z miejsca przeobraża się w "konfesjonał".\nPo latach nadal mam w uszach zdanie wypowiedziane dziecięcym i ledwie słyszalnym głosikiem, który brzmiał tak, jakby zaraz miał się urwać: „Jeżeli chodzi o to 50 złotych, którego szukałaś, to zdaje mi się, że ja je zabrałem”. Czy to kłopotliwe wyznanie padłoby z ust dziecka, gdybyśmy sam na sam rozmawiali w jego pokoju?\nW samochodzie, jak w żadnym innym miejscu, łatwo zagaić rozmowę, a w przypadku, gdy widzimy, że druga strona nie podejmuje wątku, równie łatwo jest „odpuścić” i bez skrępowania zmienić temat, skupiając się na tym, co dzieje się na drodze. W tych licznych rodzinach, gdzie rzadko zdarza się, by dziecko miało okazję do rozmowy z ojcem lub matką, której nikt nie usłyszy ani nie przerwie, podróże samochodem doskonale się do tego nadają.\nSztuka nawiązania szczerego dialogu z własnym dzieckiem\nMałomówne dzieci bynajmniej nie wykazują potrzeby uzewnętrzniania się. Często jednak właśnie one w głębi serca żywią wielkie pragnienie, by je wysłuchano i zrozumiano. Chcą dzielić się uczuciami i przemyśleniami. Dla nich również szczególnie ważna jest jakość rozmowy. To dlatego w grupie często milczą, pozostają zamknięte, lub nawet nieco agresywne. Takie dzieci bardziej niż inne potrzebują tych przejażdżek samochodem. Mają one wtedy przez kilka minut wrażenie – co zupełnie naturalne – że znajdują się w centrum zainteresowania rodziców. Rzecz w tym, by ci potrafili dotrzeć do swoich pociech, nie raniąc ich jednocześnie.\nOczywiście musimy nie tylko pytać, ale również zaakceptować ciszę i zdawkowe odpowiedzi, gdyż dzieci zamknięte w sobie dążą zarazem do dzielenia się bogactwem swego wnętrza, jak i zachowania go dla siebie, buntują się w reakcji na niedyskretne pytania, tak jak wycofują się w obliczu obojętności. Kiedy jednak nabiorą zaufania, mogą otworzyć się w sposób bardzo zaskakujący.\nZanim ruszysz, odmów tę modlitwę !\nCzasami proces przełamywania lodów z dzieckiem idzie tak opornie, że warto poprosić o pomoc Ducha Świętego:\n« Flecte quod est rigidum »… nagnij we mnie i w moim dziecku to, co buduje między nami napięcie.\n« Fove quod est frigidum »… rozpal we mnie i w moim dziecku czułość, która pozwoli nam się zrozumieć.\n« Sana quod est saucium »… ulecz w moim dziecku rany, które ja oraz inni ludzie mimo woli mu zadaliśmy…\nTak właśnie możemy się modlić, kiedy przekręcamy kluczyk w stacyjce!\nCzyj głos jest ważniejszy: rodzica czy dziecka?\nRaper Tomasz „Hiob” Karenko o stracie dziecka i odkrywaniu Boga na nowo


Eliza Dolecka, Małgorzata Skorupa 18.05.2015 11:26\nNiedołężni, niepotrzebni, generujący ogromne koszty. Nie chcą ich szpitale, domy rodzinne, w zakładach opieki brakuje miejsc. Będzie tylko gorzej, jeśli nie znajdą się pieniądze, a przede wszystkim nie zmieni się nasza mentalność.\nGłówny Urząd Statystyczny przewiduje, że w 2030 roku prawie 800 tysięcy Polaków przekroczy 85 lat. Według Eurostatu (Europejski Urząd Statystyczny) już w 2020 roku po sześćdziesiątce będzie co czwarty rodak. Starość, według WHO (Światowa Organizacja Zdrowia) wkracza w nasze życie, gdy kończymy 65 lat. Kobieta w Polsce, która ukończyła tyle lat w 2010 roku, ma zazwyczaj przed sobą jeszcze 16,5 roku życia, jej rówieśnik niewiele ponad 12 lat. Ile jednak pozostało im czasu, gdy będą cieszyć się zdrowiem, pozwalającym na w pełni samodzielną egzystencję? Jej zostało może 4,5 roku, jemu jeszcze mniej. Co potem? Rosnąca zależność od otoczenia. Powolna utrata sprawności fizycznej i intelektualnej, a nierzadko godności i szacunku.\n- Kieruję placówką specjalistyczną, której podstawowym zadaniem jest ratowanie ludzkiego życia. Kiedy nie możemy już nic zrobić dla pacjenta, powinniśmy go wypisać do domu, bądź do zakładu opiekuńczo-leczniczego, właściwego miejsca dla dalszego etapu prowadzenia osoby w ciężkim stanie. Bardzo często to niemożliwe - mówiła nam dyrektor warszawskiego Szpitala Bielańskiego dr med. Dorota Gałczyńska-Zych . - Rodziny robią niemal wszystko, by pobyt szpitalny maksymalnie wydłużyć. Interweniują u ordynatora, u mnie, nie zgłaszają się po chorego w wyznaczonym czasie. Usprawiedliwiają się brakiem czasu, chociaż wiadomo, że to zwykłe wykręty. Na opiekę nad osobą starszą przysługuje 14 dni zwolnienia lekarskiego. To dość czasu, by odebrać kogoś ze szpitala - tłumaczyła, dodając, że długofalowo ma w ten sposób zablokowane kilkanaście łóżek na oddziałach szeroko pojętej interny: na neurologii, gastrologii. Gdyby brać pod uwagę pobyty przedłużone "tylko" o kilka dni, czasem blokada dotyczy nawet 1/3 łóżek.\n- Narażamy życie osób, które naprawdę potrzebują pomocy medycznej, a nie mamy dla nich miejsca. Do każdego szpitala przywozi się ludzi na umieranie. Nie mówię o stanach nagłych, kiedy jeszcze można coś zrobić, a o naturalnym gaśnięciu. To więcej niż smutne, że odchodzenie często odbywa się w samotności, w pustej sali, wśród obcych - podreślała dyrektor Gałczyńska-Zych.\nJednak w domu...\nZ badań przeprowadzonych dla Unii Europejskiej - w ramach międzynarodowego projektu EUROFAMCARE - w Polsce osobami w wieku podeszłym najczęściej zajmują się ich dzieci. Aż 85 proc. opiekunów decyduje się na wspólne zamieszkiwanie z osobami starszymi. Na opiekę poświęcają najczęściej mniej niż 5 godzin dziennie, a zarazem prawie 1/3 przeznacza na nią 12 godzin dziennie lub więcej.\nWedług deklaracji respondentów powodem sprawowania opieki domowej, samodzielnej, a nie zewnętrznej, profesjonalnej, są przede wszystkim "więzy uczuciowe", czyli miłość i przywiązanie (47,5 proc.), "poczucie obowiązku" (22 proc.) oraz "osobiste poczucie zobowiązania wobec osoby starszej jako członka rodziny" (21,1 proc.). Zaledwie dwa procent badanych przyznało, że "nie było innej alternatywy", lub że "koszt opieki profesjonalnej był zbyt wysoki" (0,2 proc.).\nNa pytanie dotyczące ewentualnego umieszczenia osoby starszej w domu pomocy społecznej 86,9 proc. opiekunów odpowiedziało, że nie są gotowe, aby rozważyć umieszczenie osoby starszej w takim miejscu, niezależnie od rozwoju wypadków. Niespełna 12 proc. ankietowanych bierze taką możliwość pod uwagę przy wyraźnym pogorszeniu się stanu zdrowia podopiecznego.\nMożna zatem sądzić, że problem jest marginalny? Niestety, deklaracje wyraźnie odbiegają od rzeczywistości. Aż 70 proc. osób przewlekle chorych umiera w szpitalu, w samotności, a wcześniejsza "opieka" domowa jest na skandalicznym poziomie.\nMichał A. Kornatowski, specjalista geriatra, prezes House Domowa Opieka, zwrócił uwagę, że dylematy moralne w zderzeniu z rzeczywistością nabierają zupełnie innego wymiaru.\n- Wielokrotnie widywałem w domach rodzinnych starych ludzi leżących na zwykłej wersalce i przywiązywanych sznurami, żeby z niej nie spadli. Upadek z nieodpowiedniego łóżka to częsta przyczyna urazów starszych ludzi. Tymczasem łóżka nawet nie trzeba kupować. Można je wypożyczyć, o czym wiele osób nie ma pojęcia. Brakuje też świadomości, że odpowiedni materac, podkłady czy nawet kosmetyki mogą znacząco ułatwić opiekę, zapobiec odleżynom. Opieki zresztą nie warto prowadzić w pełni samodzielnie, zwłaszcza, gdy chory wymaga jej już właściwie przez całą dobę. Nawet jeśli w rodzinie znajdzie się ktoś gotów na takie poświęcenie, opiekun rezygnujący z pracy zawodowej, własnego życia, nawet wyjścia do kina, nie mówiąc już o wyjeździe na wakacje, jest narażony na poważne konsekwencje zdrowotne, psychiczne. Grozi mu zespół wypalenia, który ciężko się leczy. Tymczasem można skorzystać z pomocy pielęgniarki środowiskowej, wolontariusza. Informacji powinien udzielić lekarz pierwszego kontaktu. Na zatrudnienie opiekunki zwykle stać średnio zarabiającego Polaka" - przekonywał dr Kornatowski.\nPielęgniarka dla bogaczy\nPani Anna ma doświadczenia, które przeczą obu powyższym stwierdzeniom: można liczyć na pomoc lekarza rejonowego, a koszty legalnej opieki są umiarkowane. Przez kilka lat zajmowała się w domu bliskimi osobami, była też zmuszona na jakiś czas zostawić je w jednym z warszawskich szpitali, chociaż tego nie chciała.\n- Decyzję o umieszczeniu mamy w szpitalu podjął lekarz pogotowia. Twierdził, że bez specjalistycznego sprzętu nie będzie mogła w ogóle oddychać. Ciocię do szpitala również zawiozła karetka - z podejrzeniem wylewu, czyli potrzebowała natychmiastowej pomocy. Po kilku godzinach spędzonych na korytarzu SOR-u (Szpitalny Oddział Ratunkowy) tę diagnozę potwierdził szpitalny lekarz. Trudno mi powiedzieć, jak na wyraźne, trwałe pogorszenie stanu cioci wpłynęło to oczekiwanie na konkretne leczenie. Nie zmienia to faktu, że musiała zostać w szpitalu na ponad dwa miesiące.\nChociaż teoretycznie opieka nad pacjentem jest bezpłatna, pani Anna twierdzi, że przetrwała ten czas tylko dzięki nietypowej dla przeciętnego Polaka swobodzie finansowej.\n- Codziennie wraz z mężem spędzaliśmy przy mamie i cioci kilka godzin. Przywoziliśmy dla nich własne pampersy, ręczniki, koszule, środki czystości. Opłacaliśmy pielęgniarkę, oficjalnie, 350 złotych za dyżur. Szpital wystawiał rachunek. Musieliśmy to robić, ponieważ uprzedzono nas, że standardowo osoba leżąca, niesprawna może liczyć na zmianę pampersa raz na osiem godzin, nie zostanie też umyta. Taka opieka ekskluzywna nie gwarantowała jednak poszanowania dla chorego. Pamiętam, jaki przeżyłam szok, gdy okazało się, że mama ma przywiązaną rękę - jedyną część ciała, którą jeszcze mogła poruszać. Ponoć usuwała sobie maseczkę z twarzy. Prywatna pielęgniarka nie gwarantowała, że maska zostanie ponownie założona - opowiada pani Anna.\nKiedy było to możliwe, pani Anna zabrała do domu najpierw mamę, potem ciocię. Mama była w stanie kompletnej nieprzytomności, stąd szpital zalecał przeniesienie do ośrodka opieki paliatywnej.\n- Muszę przyznać, że słysząc, iż zamierzamy opiekować się w domu osobą w tak ciężkim stanie, lekarze wykazali się zawodową troską i przekonywali, że mimo szlachetnych chęci, możemy zadaniu zwyczajnie nie podołać. Do domu nie dostaliśmy żadnych instrukcji, podpowiedzi jak postępować. Inna rzecz, że się tego nie domagaliśmy, bo było jasne, że pielęgniarki, które legalnie zatrudniliśmy, będą wiedziały, co robić. To one poinformowały nas, że mamy prawo do wizyt domowych lekarza rodzinnego, a także, że w domu powinna zjawić się pielęgniarka środowiskowa, by ocenić warunki życiowe pacjenta i przeprowadzić rutynowe badania. Dzwoniłam wielokrotnie do przychodni. Państwowy lekarz nigdy nie znalazł dla nas czasu, pielęgniarki również. Możliwe, że zabrakło mi determinacji, może gdybym dzwoniła kilkanaście razy na dobę, to może wreszcie ktoś by się pofatygował... Nie miałam siły. Woleliśmy zapłacić i za to - wspomina pani Anna.\nSama opieka pielęgniarska kosztowała panią Annę ok. 12 tysięcy złotych miesięcznie (100 zł za 3-4 godziny dziennie). Fakt, obie bliskie osoby wymagały specjalistycznej opieki, wykwalifikowanych pielęgniarek.\nCzęsto można te koszty znacznie obniżyć. Pielęgniarki z Ukrainy zamieszkujące legalnie z osobą chorą gotowe są pracować za ok. 2 tysiące miesięcznie. Na tym jednak nie kończą się wydatki rodziny.\nSzpital za darmo\nRealnie jednak nie trzeba się rujnować finansowo. Jeśli chorego uda się podrzucić do szpitala, rzeczywiście nie trzeba ponosić żadnych kosztów, a jeszcze należne świadczenia zostają w rodzinie.\n- Jest teoretycznie przepis, który mówi o tym, że jak zakończyliśmy leczenie, to mamy prawo pobierać pieniądze za pobyt pacjenta w szpitalu. Pytanie podstawowe: jak to wyegzekwować? Kto dobrowolnie zapłaci 500 złotych za dobę, bo to w rzeczywistości takie koszty? Dochodzenie praw w sądach też jest niewykonalne - mówiła dyrektor Zych.\nPrzekonywała również, że do jej szpitala nie trzeba niczego przynosić, wystarczająca jest także opieka, zgodnie z normami NFZ.\n- Wiele osób nie potrafi zrozumieć, że podstawowa opieka medyczna nie może przypominać tej znanej z amerykańskich filmów. Pielęgniarka, lekarz, salowa nie są na każde skinienie. Kochająca rodzina chciałby, żeby co chwilę ktoś zajrzał, uśmiechnął się, zagadał. Tymczasem to niemożliwe. Mamy pampersy, czyste koszule, środki do pielęgnacji, jednak nie te z najwyższej półki. Jeśli ktoś chciałby, żeby mama mogła być myta ulubionym mydełkiem, może je przynieść - zaznaczała dyrektor Gałczyńska-Zych.\nSkąd zatem krążące pogłoski o wymuszaniu na rodzinach zakupów na rzecz szpitali? Zdaniem pani dyrektor może to być efekt zwykłych kłopotów z komunikacją.\nBabko, posuńcie się!\nOsoba, która trafia do polskiego szpitala, niezależnie od tego, w jakim charakterze, może dosłownie przeżyć szok, słysząc, w jaki sposób "rozmawia się" z chorymi.\nPani Beata (lat 52) w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku rozpoczęła pracę w jednym ze szpitali powiatowych w Małopolsce. Gdy usłyszała po raz pierwszy, jak siostra oddziałowa mówi do pacjentki: "Babko, posuńcie się", nie chciała wierzyć własnym uszom. - Dopiero z czasem odkryłam, że to regionalizm. Byłam przyjezdną, nie wiedziałam, że w górach tak się mówi i do sąsiadki, i do teściowej - wspomina pani Beata i zarazem zapewnia, że to się zmienia.\nMałgorzata Durka, pielęgniarka z wieloletnim doświadczeniem, doktorant I Wydziału Lekarskiego WUM, dyrektor ds. koordynacji w House Domowa Opieka, o ile gotowa jest zgodzić się z faktem, że przedmiotowe podejście do pacjenta powoli, ale jednak, zanika, o tyle nie sądzi, że to problem regionalny. Jej zdaniem dotyczy całego kraju.\n- Osoby znacznie starsze często traktowane są jak dzieci, które od nowa muszą uczyć się żyć. Takie zachowania można zauważyć w opiece nad pacjentem seniorem, zarówno w placówce służby zdrowia, jak i w opiece domowej. Używanie zdrobnień w rozmowie ze starszymi dorosłymi oraz zwracanie się do podopiecznego w trzeciej osobie czy w liczbie mnogiej, na przykład: "podnosimy rączkę do góry, zakładamy pidżamkę, otwieramy buzię, teraz umyjemy ząbki" są codziennością. W szkołach dla opiekunów i uniwersytetach medycznych nie uczą takich sformułowań. Wręcz przeciwnie: kładziony jest nacisk, by do pacjenta zwracać się bezpośrednio, najlepiej po nazwisku, bez używania zdrobnień, czyli: - Pani Durka, proszę podnieść rękę do góry, Pani Durka, proszę otworzyć usta, Pani Durka, proszę połknąć lek przeciwbólowy, i tak dalej. Najczęściej opiekun osoby starszej, lekarz, pielęgniarka czy rehabilitant, zapytani wprost, dlaczego zwracają się do dorosłego podopiecznego jak do dziecka, nie potrafią udzielić jednoznacznej odpowiedzi - podkreślała Małgorzata Durka. Jej zdaniem ten niczym nieuzasadniony obyczaj to nie tylko braki w edukacji, ale i naśladowanie starszych kolegów, brak refleksji, empatii, kultury, uleganie tradycji.\nZarazem jednak pani Beata dodaje, że czasem mówienie do pacjenta w szpitalu po imieniu ma sens i nie narusza godności.\n- Jeśli chory przebywa z nami wiele miesięcy, staje się członkiem szpitalnej wspólnoty. Jeśli mówi do mnie: "pani Beatko", świat się nie zawali, gdy odpowiem mu: "panie Staszku", muszę mieć jednak absolutną pewność, że sobie tego życzy. Nie ma znaczenia, gdzie zaprzyjaźniamy się z innymi ludźmi. Nie możemy jednak w ramach źle pojmowanej życzliwości, traktować starszych bez szacunku.\nPani Irena (67 lat) od lat choruje na raka. Nie jest niedołężną staruszką, a jednak w "łapach służby zdrowia", czuła się czasem, jak "półgłówek". - Moim zdaniem to odbieranie zdolności intelektualnych człowiekowi w polskim szpitalu nie dotyczy osób w podeszłym wieku, a generalnie słabszych, niedołężnych fizycznie.\n- Kiedy przychodzę o własnych siłach na wizytę kontrolną, czuję się traktowana po partnersku, lekarz próbuje wytłumaczyć mi wszystko starannie. Jeśli towarzyszy mi córka, przemawia do niej, jakbym nie istniała. Mam wrażenie, że kiedy zaraz po operacji jeździłam na wózku, bo byłam za słaba by utrzymać się na nogach, właściwie zostałam pozbawiona tożsamości. Inna rzecz, że bardziej serio traktują mnie w Centrum Onkologii w Warszawie, niż w rejonowym szpitalu... Nie, to chyba w ogóle nie jest kwestia miejsca. Tylko kwestia ludzi - twierdziła pani Irena.\nSzczególne potrzeby nie do zaspokojenia\nO ile nieuzasadnionym nadużyciem jest zakładanie, że osoby starsze są zdziecinniałe i można je traktować inaczej niż "normalnych" pacjentów, o tyle jest faktem, że problemy zdrowotne osób w podeszłym wieku są specyficzne i zasługują na szczególne podejście.\nJak podkreślał Michał Kornatowski, geriatra, lekarz jego specjalności rozważa problemy związane z chorobami somatycznymi i psychicznymi, ale także ma "spojrzenie" psychologa, interesuje się rehabilitacją chorego i jego funkcjonowaniem w życiu społecznym. Równie istotną kwestią jest znajomość odrębności farmakoterapii.\nW Polsce jest dziesięciokrotnie za mało geriatrów w porównaniu do średniej Unii Europejskiej. Z około 200 polskich geriatrów tylko 70 pracuje zgodnie ze specjalizacją.\nW naszym kraju funkcjonuje zaledwie 500 łóżek geriatrycznych i tylko tam można robić specjalizację, więc np. w województwie mazowieckim nie prowadzi się specjalizacji geriatrycznych z powodu braku ośrodków geriatrycznych. Czy zatem może dziwić fakt, że pacjenci geriatryczni trafiają na oddziały ratunkowe?\n- Nie dziwi i dziwić nie może - przekonywała Justyna Ślak, ortopeda z jednego ze śląskich szpitali - geriatrów nie ma i trzeba sobie z tym radzić. Większość schorzeń i dolegliwości wynika niestety z upływa czasu. By jednak możliwe było rozpoznanie i właściwe leczenie, konieczna jest najczęściej diagnostyka dodatkowa. Wiek pacjenta nie ma znaczenia. Niestety, dla większości z nas, starość nie jest komfortowa, jednak to nie determinuje braku leczenia i diagnostyki. Sugerowanie, że tak mogłoby być, to jakiś kosmos".\nSłowa pani doktor potwierdza zarówno pani Anna, jak i Beata. Pani Anna miała wręcz wrażenie, że w zakresie diagnostyki i wykorzystywanej technologii medycznej robiono nawet więcej, niż trzeba, nigdzie w Europie nie byłoby zapewne lepiej. Brakowało "tylko" empatii.\nPani Beata przyznaje, że czasem zdumiewa ją walka o zdrowie osoby w podeszłym wieku, nawet po dziewięćdziesiątce. Zauważyła, że na ortopedii dla niektórych lekarzy to wręcz kwestia honoru, by "oszukać czas". Mam wrażenie - mówi pani Beata - że nie chodzi tylko o ulżenie i pomoc starszej osobie, ale i jej krewnym. Od tego, jak długo ich bliski będzie w miarę sprawny, zależy i jakość ich życia.\nZanim trafią do szpitala...\nZ badań CBOS wynika, że Polacy w zdecydowanej większości uważają, iż ludzie starzy są potrzebni społeczeństwu. Aż 97 proc. ankietowanych twierdzi, że mogą zająć się wnukami, których rodzice intensywnie pracują. 95 proc. uznało także (można było zaznaczyć kilka odpowiedzi), że przydatne jest doświadczenie i wiedza osób starszych, a 90 proc. oczekuje ze strony rodziców, nawet w podeszłym wieku, pomocy finansowej. Trudno więc nie zauważyć postawy roszczeniowej młodszych wobec starszych.\n- Najpierw przywiązuje się mamę jak najmocniej do siebie, bo może pomóc przy wnuczkach, a kiedy dzieci odrosną lub sama jest już niesprawna i potrzebuje pomocy, bezwzględnie się ją odtrąca. To straszne i niestety częste - zauważała dyrektor Dorota Zych i dodaje, że na starych ludzi w Polsce nie ma pomysłu.\nBrak odpowiedniego wsparcia socjalnego to poważna przeszkoda, ale nie mniejszą są kwestie kulturowe, tradycja. I brak pomysłu ludzi starych na samych siebie. Żeby chciało się żyć.\n- Przeciętny polski emeryt nie pójdzie do osiedlowego klubu seniora, nie zapisze się do Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Woli spędzać życie w kolejce do lekarza, narzekając oczywiście, że jest tak długa. Obserwuję to codziennie w przyszpitalnej przychodni. Chociaż są zapisy na konkretne godziny, nikomu niepotrzebni emeryci, szukający towarzystwa, przychodzą pod drzwi, nim otworzymy poradnie, a potem przesiadują aż do ich zamknięcia - zauważała dyrektor Zych.\nA tymczasem w przychodni....\nPrzychodnia przyszpitalna Szpitala Bielańskiego znajduje się niedaleko gabinetu dyrektor Zych. Jakby na potwierdzenie jej słów przy rejestracji kłębi się tłum. Dominują osoby starsze. Wiele wydaje się być jeszcze dość krzepkich: awanturują się, wypominają płacone "darmozjadom" pieniądze, opowiadają historię swojego życia... Postawę na "nie" najłatwiej zaobserwować. Nawet w momencie uruchomienia dodatkowego okienka (liczba oczekujących do rejestracji przekroczyła 100 osób), pojawiają się głosy niezadowolenia. Nowe okienko rozładowuje bowiem sytuację, ale "niesprawiedliwie" (nie wyświetlają się przy nim jak przy pozostałych numerki, więc niekoniecznie obsługiwani są ci, którzy przyszli pierwsi). Argument, że to i tak przyspieszy obsługę, nie przekonuje.\nWłaściwie można pójść do dowolnego szpitala i zaobserwować podobne sceny, chociaż pacjenci w danej kolejce będą przekonywać, że właśnie "tu jest najgorzej".\nInny warszawski szpital, ten sam dzień, także przewaga starszych osób.\nPan Ryszard, 67 lat (wygląda na więcej), czeka na kardiologa, jest po dwóch zawałach. Twierdzi, że wiele z tej wizyty nie wyniesie:\n- Lekarz człowieka nie wysłucha. Narzeka, że mało zarabia, ale za taką pracę, więcej się nie należy. Głowę spuści, w komputer wsadzi i takie jego zachowanie. Trudno wyciągnąć jakąś informację. A z młodymi lekarzami szczególnie jest ciężka rozmowa. Ponad pół roku temu poszedłem do lekarza, żeby czegoś się dowiedzieć, bo z ciśnieniem nie mogę sobie poradzić. Biorę proszki na nadciśnienie i nie do końca wiem, jak je stosować. Mam napisane: rano, po południu i wieczorem. Ale jakbym tak brał, to już bym prawdopodobnie nogi wyciągnął. Lekarza nie interesowało to w ogóle. Telefonami się bawił, nawet tego nie ukrywał - twierdzi pan Ryszard.\nPani Zofia, 70 lat, chociaż chodzi do tego samego lekarza, nie rozumie problemów pana Ryszarda. Czasem ma trudności ze zrozumieniem tego, co mówi lekarz, bo po prostu niedosłyszy. Nie zamierza jednak za to winić lekarzy.\nPraca ze starszymi ludźmi nie jest łatwa. Ci bardziej sprawni bywają uciążliwi, ci w gorszym stanie raczej nie rokują na poprawę, powoli gasną i szanse na sukces w pracy są w zasadzie żadne.\nJak wyjaśniała Beata Melaniuk, psycholog, psychoterapeutka poznawczo-behawioralna, trudno o entuzjazm, gdy wiadomo, że podopieczny może już być tylko w gorszym stanie. Na dużych oddziałach internistycznych codziennie umiera kilka osób. Rotacje wśród pracowników między oddziałami przestają pomagać, bo starszych osób przybywa i właściwie trudno znaleźć oddział w szpitalu dla dorosłych, gdzie problemu nie ma.\nNie jesteśmy przygotowani mentalnie na kontakt ze starością, ale i ze służbą zdrowia.\nWedług dyrektor Zych zaledwie co piąty pacjent oddziału ratunkowego rzeczywiście powinien tu trafić. Długie kolejki po pomoc to nie tylko kwestia niewydolności systemu, zmęczenia lekarzy. To przede wszystkim brak szacunku wobec pracowników służby zdrowia, ale i innych pacjentów.\nKtoś, kto przyjeżdża na SOR po receptę na lek antykoncepcyjny lub żeby wypłukać ucho, powinien mieć świadomość, że właśnie być może skazuje ciężko chorego pacjenta nie tylko na oczekiwanie w długiej kolejce, kontakt ze zdenerwowanym, zmęczonym lekarzem, ale i na śmierć.\nKażdy, kto pozwala bliskiej osobie umierać w samotności, musi mieć świadomość, że starzejemy się wszyscy i być może za kilkadziesiąt lat i jego spotka to samo.


instytut techniki budowlanej | Genfasad - HPL Gentas\nFirma Genfasad jako pierwsza w Polsce otrzymała zaktualizowany dokument w klasyfikacji:\nNIEROZPRZESTRZENIANIA SIĘ OGNIA (NRO).\nZmiana dotyczy nagłówku dokumentu, przed rokiem 2018 był sygnowany jako ,,Klasyfikacja ogniowa w zakresie rozprzestrzeniania się ognia przez przegrodę elewacyjną”. Najbardziej widoczną zmianą pomiędzy dokumentami pozostaje jednak fakt, że wcześniejsze badania NRO oparte były na podstawie klasyfikacji NORMA PN 90/B-02867+Az1: 2001. Nowe badania obowiązują od 01.01.2018 r. i wykonuje się je na podstawie klasyfikacji : określonej normą PN-B 02867: 2013/06.\nDokument ten tytułuje się obecnie jako : ,,Raport Klasyfikacyjny w zakresie stopnia rozprzestrzeniania ognia”.\nNasz zespół GENFASAD poszukuje wciąż nowych rozwiązań w zakresie poszerzania aspektów związanych z podnoszeniem sobie nowych wymagań zmierzających do zapewnienia naszym klientom najwyższych norm użytkowych naszego materiału.\nDbamy o to, aby nasz produkt spełniał najwyższe normy i wymagania techniczne w zakresie regulacji ogniowych. W ten sposób każda realizacja to gwarancja bezpieczeństwa we wnętrzach, a także na zewnętrznych częściach elewacji budynków.\nZdrowie, bezpieczeństwo oraz zadowolenie Naszych klientów to dla nas podstawa.\nDokładamy wszelkich starań, aby wykonywane dla Państwa realizacje dostarczały możliwie wysoką jakość oraz zapewniały Państwa zadowolenie.\nSiłownia „Olimp”, Połtawa, Ukraina


Bumper Ball – czym jest i jak używać kuli do zorbingu?\nCzy słyszałeś kiedykolwiek o czymś takim jak bumper ball? A może zastanawiałeś się kiedyś, jak to jest naprawdę toczyć się w kuli chomika? Teraz masz szansę się przekonać! Zorbing lub bumper ball jest to po prostu ludzkiej wielkości chomicza piłka, która pozwala na znakomitą zabawę dla wielu osób, a także… daje szansę chodzenia po wodzie! Niesamowity czad, prawda? Sprawdź, co warto wiedzieć na temat bumper ball!\nNowoczesna piłka Zorb lub bumper ball (bo obie nazwy są w pełni poprawne) została wynaleziona przez Andrew Akersa i Dwane van der Sluis z Ogo w Nowej Zelandii. Tak odległa zabawa rozszerzyła się na cały świat, stając się popularną rozrywką wielu osób.\nPoczątkowo autorzy bumper ball stworzyli nadmuchiwane buty do chodzenia po wodzie, ale odkryli, że kiedy ludzie się przewracają, buty zdecydowanie unoszą się na powierzchni, więc ludzie nie mogą ponownie stanąć. I tak właśnie stworzyli bumper ball, plastikową kulę przypominającą zabawkę dla chomika. Autorzy postanowili zacząć stosować bumper ball jako wersję lądową, co stało się niezwykle popularne. Teraz bumper ball lub zorbing jest wszędzie – na festiwalach muzycznych, imprezach plenerowych, gdzie tylko chcesz!\nZ czego wykonane są bumper ball?\nW przeciwieństwie do prawdziwej piłki chomika bumper ball nie jest wykonana z twardego plastiku, ale z trwałego PVC z pewnymi podatnościami, dzięki czemu idealnie nadaje się do odbijania na wodzie. Nadmuchiwana kula ma wodoodporny zamek błyskawiczny, przez który czołgasz się do środka i czekasz, aż ktoś na zewnątrz pompuje ją powietrzem. Następnie zapinasz kulę i gotowe! Możesz toczyć się po wodzie,\nMiejsca do uprawiania bumper ball zwykle charakteryzują się łagodnymi zboczami, ale zorbing można również wykonywać na płaskich powierzchniach, aby zapewnić użytkownikom większą kontrolę i płynniejszą zabawę. Niektóre obszary zorbingu mają nawet kilka kilometrów!\nCzy zabawa w bumper ball może boleć? Otóż nie! Kule bumper ball zostały zaprojektowane w taki sposób, by maksymalnie minimalizować wstrząsy. W przeciwieństwie do twardej plastikowej kulki chomika zorby są zbudowane jako kula wewnątrz innej kuli, a pomiędzy nimi znajduje się warstwa powietrza. To właśnie, dzięki tej warstwie powietrza pomiędzy dwoma elastycznymi kulkami z tworzywa sztucznego zapewniona jest maksymalna amortyzacja. Ponieważ kule są lekkie, ryzyko obrażeń jest zmniejszone.\nBumper ball może też pełnić rolę alternatywy dla piłki nożnej. Gracze są ubrani w kule, odbijają między sobą. Nogi pozostają “wolne”, co pozwala na bieganie po boisku i kopanie piłki w stronę bramki. Ta kula jest nowym i popularnym sprzętem sportowym, można nią grać na dowolnym otwartym terenie trawiastym, lub halach sportowych, szkołach halowych, ośrodkach rekreacyjnych, parkach rozrywki, imprezach. Bumper Ball jest idealną atrakcją dla każdego rodzaju grup, od spotkań rodzinnych po bardziej korporacyjne imprezy, ale także bezproblemowe panieńskie i kawalerskie.\nBez względu na wiek, płeć, kondycję fizyczną i formę, piłki są przeznaczone dla prawie wszystkich, od dzieci po osoby starsze. Wszystko, dzięki temu, że zabawa jest maksymalnie prosta i przyjemna. Wystarczy wsunąć ręce w pasy i chwycić za uchwyty umożliwiające sterowanie i kontrolowanie piłki. Nabieranie rozpędu staje się łatwiejsze z każdym krokiem, a jedynym fizycznie wymagającym momentem jest powrót do pozycji stojącej.\nIle minut można przebywać wewnątrz bumper ball?\nPonieważ bumper ball jest maksymalnie szczelny i wodoodporny, zaleca się przebywanie w nim maksymalnie przez 15 minut, aby nie zużywać całego zawartego w kuli tlenu. Nawet przy tych ograniczeniach ludzie nadal dobrze się bawią podczas uprawiania zorbingu.\nNależy pamiętać, by bawić się przy pomocy kul do zorbingu lub bumper ball jedynie w warunkach kontrolowanych. To bardzo ważne, by zapewnić sobie maksimum bezpieczeństwa podczas zabawy. Warto, by w pobliżu przebywał ktoś, kto może w porę wydostać nas z kuli w razie potrzeby.\nAneta Michalska- 2 kwietnia 2021