Tucker Carlson - Tucker Carlson - qaz.wiki\nTucker Carlson - Tucker Carlson\nAmerykański konserwatywny komentator polityczny z Kalifornii\nCarlson w 2013 roku\n( 16.05.1969 )16 maja 1969 (wiek 51)\nTrinity College ( licencjat )\nFox News (2009 – obecnie)\nDick Carlson (ojciec)\nClaremont Recenzja książek\nTucker Swanson McNear Carlson (ur. 16 maja 1969 r.) To amerykański prezenter telewizyjny , komentator polityczny , autor i publicysta, który od 2016 roku jest gospodarzem nocnego politycznego talk show Tucker Carlson Tonight w Fox News .\nCarlson został dziennikarzem prasowym w latach 90., pisząc dla The Weekly Standard . Był komentatorem CNN w latach 2000-2005 i współgospodarzem programu debaty informacyjnej Crossfire w czasie największej oglądalności w latach 2001-2005. Później był gospodarzem nocnego programu Tucker w MSNBC w latach 2005-2008. Był analitykiem politycznym dla Fox News od 2009 roku, występując jako gość lub gospodarz w różnych programach przed uruchomieniem jego obecnego programu. W 2010 roku Carlson był współzałożycielem i pełnił funkcję pierwszego redaktora naczelnego serwisu informacyjno-opiniotwórczego The Daily Caller , do czasu sprzedaży swojego udziału i odejścia w 2020 roku.\nZwolennik prezydenta USA Donalda Trumpa , Carlson, został opisany przez Politico jako „być może najwybitniejszy zwolennik„ trumpizmu ”i chętny do krytykowania Trumpa, jeśli od niego odejdzie ”. Mówi się również, że wpłynął na niektóre kluczowe decyzje polityczne Trumpa. Od 2020 r. Tucker Carlson Tonight to najczęściej oglądany program telewizyjny w Stanach Zjednoczonych. Kontrowersyjne wypowiedzi Carlsona na temat rasy , imigracji i kobiet doprowadziły do bojkotu reklamodawców przeciwko programowi .\nCarlson, głośny przeciwnik progresywizmu , został nazwany nacjonalistą . Pierwotnie zwolennik libertariańskiej polityki gospodarczej i zwolennik Rona Paula , Carlson zaczął krytykować ideologię jako „kontrolowaną przez banki” i stał się aktywnym zwolennikiem protekcjonizmu . Wyraził także poglądy antyinterwencjonistyczne , wyrzekając się swojego początkowego poparcia dla wojny w Iraku rok po jej ogłoszeniu.\nCarlson napisał dwie książki: pamiętnik zatytułowany Politycy, partyzanci i pasożyty: My Adventures in Cable News (2003); oraz Ship of Fools: How a Selfish Ruling Class is Bring America to the Brink of Revolution (2018).\n2,1 CNN (2000–2005)\n2.1.1 Debata Jona Stewarta\n2.3 Taniec z gwiazdami (2006)\n2.4 Fox News Channel (2009 – obecnie)\n2.4.1 Tucker Carlson Tonight (2016 – obecnie)\n4.1 Poglądy społeczne\n4.4 Poglądy na Republikanów i Demokratów\n4.5.6 Korea Północna\n4.6 Imigracja i rasa\n4.6.1 Republika Południowej Afryki (2018)\n4.6.3 Strzelanie do El Paso (2019)\n4.6.4 Czarne życie ma znaczenie (2020)\n4.7 Pandemia COVID-19\nCarlson urodził się w San Francisco w Kalifornii . Jego prapradziadek Cesar Lombardi wyemigrował do Nowego Jorku ze Szwajcarii w 1860 r. Jest starszym synem Richarda Warnera Carlsona , byłego „ reportera gonzo ”, który został dyrektorem Voice of America , prezesem Corporation for Public Broadcasting , i ambasador USA na Seszelach . Dziadkami Carlsona ze strony ojca byli Richard Boynton i Dorothy Anderson, nastolatki, które umieściły jego ojca w sierocińcu, gdzie został adoptowany przez Carlsonów, gdy miał dwa lata. Przybrany ojciec Richarda Carlsona był pośrednikiem w handlu wełną .\nMatką Carlsona była artystka Lisa McNear (z domu Lombardi). Ma również brata Buckley Peck Carlson (później Buckley Swanson Peck Carlson), który jest prawie dwa lata młodszy.\nW 1976 roku rodzice Carlsona rozwiedli się po tym, jak ich dziewięcioletnie małżeństwo „stało się kwaśne”. Ojcu Carlsona przyznano opiekę nad Tuckerem i jego bratem. Matka Carlsona opuściła rodzinę, gdy miał sześć lat, chcąc prowadzić „ artystyczny ” styl życia.\nMówiono, że Dick Carlson był aktywnym ojcem, który miał specyficzne spojrzenie na wychowanie swoich synów:\nChcę, aby byli zdyscyplinowani w stopniu, który uważam za niezbędny do znalezienia satysfakcji ... mierzysz osobę na podstawie tego, jak daleko się posunęła, jak daleko się posunęła. Moi rodzice, Carlsonowie, zaszczepili we mnie skromność, która czasami wchodzi mi w drogę ... Wiem, że to nieskromne z mojej strony, ale czasami jest to trudne, gdy chcesz uderzyć we własny bęben i powiedzieć to, co ty naprawdę myślę.\nW 1979 roku ojciec Carlsona poślubił rozwódkę Patricię Caroline Swanson, dziedziczkę Swanson Enterprises . Swanson jest córką Gilberta Carla Swansona i siostrzenicą senatora J. Williama Fulbrighta .\nKiedy Carlson był w pierwszej klasie, jego ojciec przeniósł Tuckera i jego brata do La Jolla w Kalifornii i tam ich wychował. W La Jolla Carlson uczęszczał do La Jolla Country Day School i dorastał w domu z widokiem na plażę La Jolla i klub tenisowy . Jego ojciec posiadał nieruchomości w Nevadzie , Vermont i na wyspach w Maine i Nowej Szkocji .\nCarlson na krótko zapisał się do Collège du Léman , szkoły z internatem w Szwajcarii, ale twierdzi, że został „wyrzucony”. Wykształcenie średnie zdobył w St. George's School , szkole z internatem w Middletown w stanie Rhode Island . Następnie poszedł do Trinity College w Hartford w Connecticut , gdzie w 1991 roku ukończył studia licencjackie z historii. Po studiach Carlson próbował wstąpić do CIA , ale jego podanie zostało odrzucone, po czym zdecydował się na karierę dziennikarską za namową ojca.\nCarlson rozpoczął swoją karierę dziennikarską jako weryfikator faktów w Policy Review , narodowym konserwatywnym czasopiśmie wydawanym następnie przez The Heritage Foundation, a następnie przejętym przez Hoover Institution . Później pracował jako reporter w Arkansas Democrat-Gazette gazetą w Little Rock, Arkansas , zanim dołączył do The Weekly Standard magazyn informacyjny w 1995 roku wywiadzie Carlsona z ówczesnego gubernatora George'a W. Busha do Talk magazynu cytowany Bush szyderczy Karla Faye Tucker , który został stracony w stanie Teksas w stanie Bush i często używano słowa na „ f” .\nJako dziennikarz magazynów i gazet, Carlson pisał z całego świata. Był felietonistą New York i Reader's Digest . Pisał także dla Esquire , The Weekly Standard , The New Republic , The New York Times Magazine i The Daily Beast .\nW swojej wczesnej karierze telewizyjnej nosił muszkę , zwyczaj od szkoły z internatem kontynuował na antenie do 2006 roku.\nPaul Begala , Thomas McDevitt i Carlson, 2012\nW 2000 roku Carlson był współgospodarzem krótkotrwałego programu The Spin Room w CNN . W 2001 roku został współgospodarzem Crossfire , w którym Carlson i Robert Novak reprezentowali polityczną prawicę (naprzemiennie w różne noce), a James Carville i Paul Begala , również na przemian jako gospodarze, reprezentowali lewicę . W tym samym okresie prowadził także cotygodniowy program public affairs w PBS , Tucker Carlson: Unfiltered.\nDebata Jona Stewarta\nW październiku 2004 r. Komik Jon Stewart , prowadzący The Daily Show w Comedy Central , pojawił się w Crossfire , rzekomo w celu promowania swojej książki America (The Book) , ale zamiast tego zaczął krytykować Crossfire , mówiąc, że serial jest szkodliwy dla dyskursu politycznego w Stanach Zjednoczonych. Carlson, który reprezentował prawicową stronę w tym odcinku, został wyróżniony przez Stewarta do krytyki, a Carlson z kolei skrytykował Stewarta za skłonność do lewicy. Carlson później wspominał, że Stewart przebywał w CNN przez wiele godzin po programie, aby omówić kwestie, które poruszał na antenie. „To było szczere” - powiedział Carlson - „[Stewart] musiał to zrobić”. W 2017 r. The New York Times nazwał „haniebną karierą” Carlsona przez Stewarta „haniebną karierą”. W opinii NYT krytyka Stewarta doprowadziła do odwołania programu.\nW styczniu 2005 roku CNN ogłosiło, że kończy współpracę z Carlsonem i wkrótce anuluje Crossfire . Szef CNN Jonathan Klein powiedział Carlsonowi 4 stycznia 2005 r., Że sieć zdecydowała się nie przedłużać jego kontraktu. Carlson powiedział, że zrezygnował z CNN i Crossfire na długo przed tym, jak Stewart został przyjęty jako gość, mówiąc gospodarzowi Patricii Duff :\nZrezygnowałem z Crossfire w kwietniu , wiele miesięcy przed pojawieniem się Jona Stewarta w naszym programie, ponieważ nie lubiłem partyzantki i pomyślałem, że w pewnym sensie była to bezsensowna rozmowa… każda strona wychodziła, wiesz „Oto mój argument” i nikt nie słucha nikogo innego. [CNN] było frustrującym miejscem pracy.\nGłówny artykuł: Tucker (program telewizyjny z 2005 roku)\nWczesnym wieczorem program Carlsona, Tucker (pierwotnie zatytułowany Sytuacja z Tuckerem Carlsonem ), miał swoją premierę 13 czerwca 2005 r . W MSNBC . Popołudniu popołudniu poprowadził także podsumowanie sieci podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2006 , podczas których próbował nauczyć się uprawiać różne sporty olimpijskie . W lipcu 2006 r. Donosił na żywo dla Tuckera z Hajfy w Izraelu podczas wojny w Libanie w 2006 r. Między Izraelem a Hezbollahem w południowym Libanie. Podczas pobytu na Bliskim Wschodzie był również gospodarzem raportu specjalnego MSNBC: Kryzys na Bliskim Wschodzie . Regularnie pojawiał się w programie Verdict z Danem Abramsem jako panelista w dyskusjach politycznych.\nTucker został odwołany przez sieć 10 marca 2008 r. Z powodu niskich ocen, a ostatni odcinek wyemitowano 14 marca 2008 r. Brian Stelter , pisząc dla The New York Times , napisał, że „za kadencji pana Carlsona wieczorne programy MSNBC przesuwał się stopniowo w lewo. Jego poprzednie przedziały czasowe, 18 i 21 , były wówczas zajęte przez dwóch liberałów, Eda Schultza i Rachel Maddow ”. Carlson powiedział, że sieć bardzo się zmieniła i „nie odegrali dla mnie roli”.\nTaniec z gwiazdami (2006)\nCarlson był zawodnik na sezon 3 w reality show Taniec z Gwiazdami , który wyemitowany w 2006 roku; był połączony z profesjonalną tancerką Eleną Grinenko . Carlson brał czterogodzinne lekcje tańca towarzyskiego w ramach przygotowań do konkursu. W wywiadzie na miesiąc przed rozpoczęciem programu ubolewał, że opuściłby zajęcia podczas dwutygodniowego zadania MSNBC w Libanie, zauważając, że „Trudno mi zapamiętać te ruchy”. Carlson powiedział, że przyjął zaproszenie ABC do występu, ponieważ „Nie robię często rzeczy, w których nie jestem dobry. Jestem podekscytowany, aby to zrobić”. Carlson był pierwszym zawodnikiem wyeliminowanym 13 września 2006 roku.\nFox News Channel (2009 – obecnie)\nW maju 2009 roku Fox News ogłosił, że Carlson został zatrudniony jako współpracownik Fox News. Był częstym gościem panelu w nocnym programie satyrycznym Foxa Red Eye z Gregiem Gutfeldem , często pojawiał się w sekcji All-Star Panel Raportu Specjalnego z Bretem Baierem , był zastępczym gospodarzem Hannity podczas nieobecności Seana Hannity'ego , i wyprodukował specjalny program Fox News zatytułowany Fighting for Our Children Minds .\nW kwietniu 2013 roku Carlson zastąpił Dave'a Briggsa jako współgospodarza Fox & Friends Weekend , dołączając do Alisyn Camerota i Clayton Morris w sobotnie i niedzielne poranki.\nTucker Carlson Tonight (2016 – obecnie)\nGłówny artykuł: Tucker Carlson Tonight\n14 listopada 2016 roku Carlson zaczął gościć Tucker Carlson Tonight w Fox News. Premierowy odcinek serialu, który zastąpił On the Record , był najczęściej oglądanym programem telewizyjnym roku w przedziale czasowym z 3,7 mln widzów.\nTucker Carlson Tonight wyemitowany o 19:00 ET każdego dnia tygodnia do 9 stycznia 2017 r., Kiedy pokaz Carlsona zastąpił Megyn Kelly o 21:00. Przedział czasowy ET po tym, jak opuściła Fox News. W styczniu 2017 r. Forbes poinformował, że program „uzyskiwał niezmiennie wysokie oceny, średnio 2,8 miliona widzów dziennie i zajmował drugie miejsce w telewizji kablowej za The O'Reilly Factor w grudniu”. W marcu 2017 roku Tucker Carlson Tonight był najczęściej oglądanym programem telewizji kablowej o godzinie 21:00. przedział czasu.\n19 kwietnia 2017 roku Fox News ogłosił, że Tucker Carlson Tonight wyemituje o 20:00. po anulowaniu The O'Reilly Factor . Tucker Carlson Tonight był trzecim najlepiej ocenianym programem informacyjnym na temat kabli w marcu 2018 r.\nW październiku 2018 Tucker Carlson Tonight był drugim najlepiej ocenianym programem telewizyjnym w prime time, po The Sean Hannity Show z Seanem Hannity , z 3,2 milionami widzów w nocy. Pod koniec 2018 roku program zaczął być bojkotowany przez co najmniej 20 reklamodawców po tym, jak Carlson powiedział, że imigracja z USA sprawia, że kraj jest „biedniejszy, brudniejszy i bardziej podzielony”. Według Fox News, reklamodawcy przenieśli swoje reklamy tylko do innych programów.\nDo stycznia 2019 roku jego program spadł na trzecie miejsce z 2,8 milionami widzów nocnych, co stanowi spadek o sześć procent w porównaniu z rokiem poprzednim. Program stracił co najmniej 26 reklamodawców. W marcu 2019 roku pojawiły się wezwania do zwolnienia Carlsona z Fox News po tym, jak Media Matters ponownie wypowiedziały uwagi na temat kobiet, które wygłaszał przez kilka lat w programie radiowym Bubba the Love Sponge , ale jego oceny wzrosły w tym tygodniu o 8 procent pomimo bojkotów. Do sierpnia 2019 r.Media Matters obliczyło, że niektóre firmy zrealizowały kontrakty na zakup mediów i zasoby reklamowe dla danego przedziału czasowego i rozpoczęły teraz zakupy w innych przedziałach czasowych w Fox News. Pod koniec 2019 roku Carlson w rankingu Nielsena wśród wszystkich widzów w wieku 25–54 lat plasował go na drugim miejscu, po Fox's The Sean Hannity Show, wśród programów informacyjnych telewizji kablowej .\nPocząwszy od tygodnia 8–14 czerwca 2020 r. Tucker Carlson Tonight stał się najlepiej ocenianym programem telewizyjnym w USA, ze średnią 4 milionami widzów, pokonując programy prowadzone przez innych ekspertów Fox News, Hannity i Ingraham. Nastąpiło to w następstwie uwag Carlsona krytykujących ruch Black Lives Matter , który spowodował, że niektóre firmy wycofały swoje reklamy z serialu, w tym The Walt Disney Company , T-Mobile i Papa John's .\nW lipcu 2020 roku główny pisarz Carlsona, Blake Neff, zrezygnował po tym, jak CNN Business poinformował, że używał pseudonimu do publikowania uwag opisanych jako rasistowskie, seksistowskie i homofobiczne na AutoAdmit , forum dyskusyjnym znanym z braku umiaru w obraźliwych i zniesławiających zadowolony. Incydent zwrócił uwagę na program Carlsona, już pod presją sponsorów z powodu uwag Carlsona na temat Black Lives Matter. Neff był także wcześniej autorem w The Daily Caller . Carlson potępił posty Neff w drugim odcinku Tucker Carlson Tonight, który został wyemitowany po tym, jak posty zostały pierwotnie zgłoszone.\nDo października 2020 r. Tucker Carlson Tonight miał średnio 5,3 miliona widzów, przy czym średnia miesięczna programu stała się wówczas najwyższą ze wszystkich telewizji kablowych w historii. W grupie demograficznej 25–54 lat program utrzymywał średnią oglądalność na poziomie nieco ponad 1 miliona, przy czym 670 000 osób w wieku 18–49 lat.\nGłówny artykuł: The Daily Caller\n11 stycznia 2010 r. Carlson i Neil Patel (były współpracownik Dicka Cheneya ) uruchomili polityczną witrynę internetową zatytułowaną The Daily Caller . Carlson był redaktorem naczelnym i czasami pisał z Patelem artykuły opiniotwórcze. Strona została ufundowana przez konserwatywnego aktywistę Fostera Freissa . W lutym Daily Caller był częścią rotacyjnej puli prasowej Białego Domu.\nW wywiadzie dla Politico , Carlson powiedział, że The Daily Caller nie będzie związany z ideologią, ale raczej będzie „przełomowymi historiami”. W artykule Washington Post Carlson dodał: „Nie narzucamy nikomu żadnej ideologicznej ortodoksji”. Publicysta Mickey Kaus zrezygnował z pracy po tym, jak Carlson odmówił prowadzenia kolumny krytycznej wobec relacji Fox News z debaty na temat polityki imigracyjnej z powodu jego zobowiązań umownych wobec Fox News.\nCarlson sprzedał swoją trzecią część udziałów w The Daily Caller w czerwcu 2020 roku firmie Patel.\nCarlson jest autorem pamiętnika Politician, Partisans and Parasites: My Adventures in Cable News ( Warner Books , 2003), na temat jego doświadczeń telewizyjnych.\nW lutym 2012 r. The Daily Caller opublikował „serię dochodzeniową” artykułów, których współautorem był Carlson, rzekomo będącymi ekspozycją wtajemniczonych Media Matters for America (MMfA), liberalnej grupy nadzorującej, która monitoruje i bada konserwatywne media, oraz jej założyciel David Brock . Krytyk medialny Reutera i libertarianin Jack Shafer , komentując „Nigdy nie myślałem zbyt wiele o stylu stróżowania w mediach ani o dziennikarstwie Brocka”, ostro skrytykował artykuł The Daily Caller za opieranie się na domysłach, braku dowodów i umieszczeniu „anonimowo sourced crap ”, dodając, że„ Daily Caller atakuje Media Matters złym dziennikarstwem i kiepską propagandą ”.\nW maju 2017 roku Carlson, reprezentowany przez agencję literacką i kreatywną Javelin, podpisał ośmiocyfrową, dwuczęściową umowę z konserwatywnym wydawnictwem Simona & Schustera , Threshold Editions . Jego pierwsza książka z serii, Ship of Fools: Jak samolubnym klasa rządząca jest Bringing Amerykę na skraj rewolucji , został wydany w październiku 2018 roku i zadebiutował na nr 1 na The New York Times listy bestsellerów .\nCarlson był opisywany w mediach jako konserwatysta lub paleokonserwatysta . Pisząc dla magazynu Intelligencer z Nowego Jorku , Park MacDougald nazwał Carlsona „ środkowoamerykańskim radykałem”, którego opisał jako osobę wyznającą populistyczne przekonania ekonomiczne; wrogość wobec korporacji ; żarliwe stanowiska w sprawie nacjonalizmu , rasy i imigracji ; i preferencja dla silnego prezydenta USA. MacDougald zidentyfikował tę formę radykalizmu jako ideologiczny rdzeń trumpizmu .\nCarlson jest zwolennikiem życia i wyraził sprzeciw wobec kary śmierci , nazywając ją „moralnie niepokojącą” i potwierdzając, że „nie podoba mu się kara śmierci w żadnych okolicznościach”.\nWydarzenie Ron Paul 2007\nNa początku swojej kariery Carlson był zwolennikiem libertariańskiego poglądu na ekonomię. Poparł kandydaturę Rona Paula na prezydenta z 1988 r., Kiedy Paul kandydował jako kandydat Partii Libertariańskiej , wraz ze swoją kandydaturą na prezydenta w 2008 r. , Kiedy Paul startował jako republikanin.\nW 2009 roku Carlson został starszym wykładowcą w libertariańskim think tanku Cato Institute . Od 2017 roku nie jest już związany z organizacją.\nOd 2018 roku promował bardziej populistyczne spojrzenie na ekonomię , atakując libertarianizm i mówiąc, że „ kapitalizm rynkowy nie jest religią”.\nW wywiadzie ostrzegł, że zmiany gospodarcze i technologiczne, które zachodzą zbyt szybko, mogą spowodować powszechne wstrząsy społeczne i polityczne , i stwierdził, że jest przekonany, że wzorem do naśladowania jest prezydent Theodore Roosevelt , którego interwencjonistyczna rola w gospodarce na początku XX wieku może zdaniem Carlsona zapobiegły komunistycznej rewolucji w Stanach Zjednoczonych.\nW 2019 roku, w swoim monologu na temat Tucker Carlson Tonight , Carlson powiedział, że „ klasa rządząca ” w Ameryce jest w rzeczywistości „ najemnikami ” stojącymi za upadkiem amerykańskiej klasy średniej:\nNie warto mieć żadnego systemu gospodarczego, który osłabia i niszczy rodziny. Taki system jest wrogiem zdrowego społeczeństwa.\nSkrytykował także to, co nazwał „ modelem private equity ” kapitalizmu, na przykładzie Bain Capital opisując wzorzec zachowań korporacyjnych w takich organizacjach:\nPrzejmij istniejącą firmę na krótki czas, obniż koszty zwalniając pracowników, zwiększaj zadłużenie, wydobywaj bogactwo i ruszaj dalej, czasami pozostawiając emerytów bez ich zarobionych emerytur ... Tymczasem znaczna liczba firm jest teraz bankrutem lub wymarłym.\nZaatakował pożyczkodawców za „pożyczanie ludziom pieniędzy, których nie są w stanie spłacić ... [i] obciążanie ich odsetkami, które ich zubażają”.\nCarlson pochwalił również plan gospodarczy kandydatki na prezydenta Demokratów, Elizabeth Warren i jej książkę The Two Income Trap, jako „jedną z najlepszych książek o ekonomii, jakie kiedykolwiek czytałem”.\nW swoim programie Carlson często gości gości, którzy bagatelizują naukowy konsensus w sprawie zmian klimatu , i sam to robił wielokrotnie.\nPoglądy na temat republikanów i demokratów\nCarlson z Charliem Kirkiem , 2018\nCarlson nie głosował w wyborach w 2004 roku , powołując się na swój odrazę do wojny w Iraku ; jego rozczarowanie niegdyś niewielką partią republikańską ; i jego rozczarowanie prezydentem George'em W. Bushem i podobnie myślącymi konserwatystami:\nNie wiem, co uważasz za konserwatystę, ale ja nie jestem zbyt „ liberałem ”, przynajmniej w obecnym rozumieniu tego słowa. Na przykład jestem całkowicie przeciwny aborcji , która moim zdaniem jest okropna i okrutna. Myślę, że akcja afirmacyjna jest niewłaściwa. Chciałbym dość dramatycznie spowolnić imigrację . Nienawidzę wszystkich przepisów obowiązujących w państwie niani , takich jak przepisy dotyczące pasów bezpieczeństwa i zakaz palenia. Nie jestem za dużym rządem . Myślę, że Stany Zjednoczone powinny się wahać przed podjęciem interwencji za granicą. Myślę, że to konserwatywne impulsy. Więc według moich kryteriów Bush nie jest zbyt konserwatywny.\nW 2003 roku, mówiąc o Johnie McCainie i jego nieudanej kandydaturze na prezydenta w 2000 roku, Carlson stwierdził:\nLubiłem McCaina. I szczęśliwie zagłosowałbym na McCaina na prezydenta, nie dlatego, że zgadzam się z jego polityką; Nigdy nie traktowałem polityki McCaina wystarczająco poważnie, nawet żeby mieć do nich silne uczucia. Nie sądzę, żeby McCain miał bardzo silną politykę. Interesują go idee prawie tak samo mało jak George W. Bush. McCain nie jest intelektualistą i nie ma żadnej silnej ideologii. Skończył jako liberalny republikanin, ponieważ jest zły na innych republikanów, a nie dlatego, że jest liberałem.\nW styczniu 2019 roku Carlson użył Washington Post, opublikowanego przez Mitta Romneya, aby skrytykować to, co określił jako „główny nurt republikański”, składający się z „niezachwianego poparcia dla gospodarki opartej na finansach i internacjonalistycznej polityki zagranicznej”. popierana również przez większość Demokratów. Podał podobieństwa w odniesieniu do problemów ekonomicznych i społecznych, które przytrafiły się centrom miast i obszarów wiejskich , pomimo różnic kulturowych i demograficznych między ich populacjami, jako dowód na to, że „ kultura ubóstwa ”, którą konserwatyści wymieniali jako przyczynę upadek miast "to nie wszystko:"\n[Obie strony] pomijają oczywiste stwierdzenie: kultura i ekonomia są ze sobą nierozerwalnie powiązane. Niektóre systemy ekonomiczne pozwalają na rozwój rodzin. Dobrze prosperujące rodziny umożliwiają stworzenie gospodarki rynkowej.\nPrzed rokiem 2020 Carlson był zarejestrowanym członkiem Partii Demokratycznej w Waszyngtonie. W 2017 r. Carlson powiedział, że jego rejestracja jako Demokrata miała na celu uzyskanie prawa do głosowania w prawyborach w wyborach na burmistrza w dystrykcie, „państwie jednopartyjnym "i że" zawsze głosuje na bardziej skorumpowanego kandydata zamiast idealistę ", aby wspierać status quo i powstrzymywać progresywizm . W 2020 roku Carlson zarejestrował się jako republikanin w swojej nowej rezydencji na Florydzie.\nOd początku Tucker Carlson Tonight w 2016 roku Carlson był uważany za jedną z głównych postaci we współczesnej polityce republikańskiej. Jego nazwisko zostało rzucone pod uwagę przy potencjalnym kandydowaniu na prezydenta w 2024 r., Chociaż Carlson wcześniej zaprzeczył takim zamiarom. W lipcu 2020 roku Axios zauważył podobieństwa między nocnymi monologami Carlsona a niektórymi przemówieniami Trumpa.\nCarlson w 2012 roku\nCarlson jest sceptyczny wobec zagranicznych interwencji i powiedział, że „Stany Zjednoczone powinny się wahać przed interwencją za granicą ”.\nCarlson początkowo wspierał wojnę w Iraku . Jednak rok po inwazji na Irak zaczął krytykować wojnę, mówiąc The New York Observer : „Myślę, że to totalny koszmar i katastrofa, i wstydzę się, że poparłem ją wbrew własnemu instynktowi”.\nW lipcu 2017 r. Carlson powiedział, że „w rzeczywistości nie mamy do czynienia z żadnym wewnętrznym zagrożeniem ze strony Iranu ”. Poprosił Maxa Boota, aby "powiedział mi, ilu Amerykanów w Stanach Zjednoczonych zostało zamordowanych przez terrorystów wspieranych przez Iran od 11 września?" Według The New York Times Carlson odegrał wpływową rolę w zniechęcaniu Trumpa do rozpoczynania militarnych ataków na Iran w odpowiedzi na zestrzelenie amerykańskiego drona w czerwcu 2019 roku. Carlson podobno powiedział Trumpowi, że gdyby posłuchał swoich jastrzębich doradców i poszedł dalej strajkami nie wygrałby reelekcji.\nCarlson, o których mowa w zamachu 2020 z Qasem Soleimani jako „bagno”. Skrytykował „bijących w klatkę piersiową”, którzy promują zagraniczne interwencje, w szczególności senatora Bena Sasse (P -NE ), i zapytał: „A propos, jeśli nadal jesteśmy w Afganistanie , 19 lat, smutne lata później, co sprawia, że myślisz, że istnieje szybkie wyjście z Iranu? ”\nCarlson poparł proponowane rozszerzenie bariery Meksyk – Stany Zjednoczone - jako przykład podając izraelską barierę na Zachodnim Brzegu . Carlson argumentował:\nSzacunkowy koszt muru granicznego to około 25 miliardów dolarów. To jest szacowane, więc powiedzmy, że jest dwa razy więcej. To wciąż niewielki ułamek ceny bezcelowego impasu, z którym mamy teraz do czynienia w Afganistanie. To kosztuje około 45 miliardów dolarów rocznie, nie licząc kosztów ludzkich. Porównaj to z 25 miliardami dolarów potrzebnymi do przywrócenia suwerenności za murem.\nW wywiadzie z lipca 2018 roku na temat rosyjskiego udziału w wyborach w USA , Carlson powiedział, że Meksyk ingerował w wybory w USA „skuteczniej” niż Rosja, „pakując nasz elektorat” poprzez masową imigrację . To twierdzenie zostało zakwestionowane przez dziennikarza Philipa Bumpa, który napisał, że liczba Meksykanów w USA spadła od 2009 roku i retorycznie zapytał: „Co dobrego zrobił Meksyk, że wielu jego obywateli przeprowadziło się do Stanów Zjednoczonych i uzyskało prawo głosować?".\nW maju 2019 roku Carlson bronił decyzji Trumpa o nałożeniu ceł na Meksyk, chyba że Meksyk zaprzestanie nielegalnej imigracji do Stanów Zjednoczonych. Carlson powiedział: „Kiedy Stany Zjednoczone są atakowane przez wrogie obce mocarstwo, muszą kontratakować i nie popełniać błędu, Meksyk jest wrogim mocarstwem zagranicznym”.\nCarlson powiedział, że nie uważa Rosji za poważne zagrożenie. Carlson wezwał Stany Zjednoczone do współpracy z Rosją w prowadzonej przez Amerykanów interwencji w syryjskiej wojnie domowej przeciwko wspólnemu wrogowi, jakim jest Islamskie Państwo Iraku i Lewantu (ISIS). Peter Beinart z The Atlantic powiedział Carlson został „ apologeta dla Donalda Trumpa na skandalu Rosji .” Carlson określił kontrowersje w następstwie rewelacji, że Donald Trump Jr. był skłonny zaakceptować anty-Clintonowe informacje od rosyjskiego urzędnika rządowego jako „nowy poziom histerii ” i powiedział, że Trump Jr. „plotkował tylko z obcokrajowcami”.\nW maju 2019 r., Po tym, jak Robert Mueller wydał oświadczenie, w którym stwierdził, że dochodzenie Specjalnego Radcy w sprawie rosyjskiej ingerencji w wyborach w 2016 r. Nie zwalnia prezydenta Donalda Trumpa z utrudniania wymiaru sprawiedliwości, Carlson nazwał Muellera „obleśnym i nieuczciwym”.\nNa początku grudnia 2019 roku Carlson stwierdził, że „ironią jest oczywiście to, że Putin, mimo wszystkich swoich wad, nie nienawidzi Ameryki tak bardzo, jak wielu z tych ludzi”, mając na myśli liberałów. „Naprawdę nie lubią naszego kraju. I nazywają innych ludzi zdrajcami, ponieważ mówią bez ogródek o Putinie”. Został skrytykowany przez Michaela McFaula , byłego ambasadora USA podczas administracji Obamy: „Mylisz się panie Carlson. Putin nienawidzi Ameryki”, wzywając go do „zaprzestania ataków na Amerykanów i obrony Putina”.\nCarlson sprzeciwia się obaleniu prezydenta Syrii Baszara al-Assada . W kwietniu 2018 roku Carlson zapytał, czy Assad był odpowiedzialny za atak chemiczny Douma, który miał miejsce kilka dni wcześniej i zabił dziesiątki osób. W listopadzie 2019 roku Carlson powtórzył to twierdzenie i zapytał, czy atak w ogóle miał miejsce.\nCarlson zasugerował, że podobny atak, który nastąpił przed rokiem (w Chan Szajchun atak chemiczny ), która została nadana sił Assada i których OPCW JIM wskazana została przeprowadzona z sarin, który nosił podpis reżimu, był fałszywy flaga atak popełnione fałszywie wplątać rząd Assada. Carlson porównaniu zbrodnie wojenne Asada podczas Wojna domowa w Syrii do Arabia Saudyjska „s zbrodni wojennych w Jemenie .\nKiedy prezydent Trump spotkał się z przywódcą Korei Północnej Kim Jong-unem na granicy kraju z Południem w czerwcu 2019 r., Carlson powiedział Fox & Friends, że „nie ma obrony reżimu Korei Północnej, to ostatni prawdziwy reżim stalinowski na świecie. oczywiście obrzydliwe miejsce ”, ale„ musisz być szczery w kwestii przewodzenia krajowi, to znaczy zabijanie ludzi ”. Carlson dalej argumentował, że chociaż „nie na taką skalę, jak Koreańczycy z północy, ale wiele krajów popełnia okrucieństwa, w tym liczba, z którą Stany Zjednoczone są ściśle powiązane”.\nCarlson krytykowane LeBron James za wypowiadanie się przeciwko Daryl Morey , ten ostatni po wpisów na poparcie 2019-20 Hong Kong protestów .\nImigracja i rasa\nWiec praw imigrantów w Washington Mall 2006\nCarlson jest częstym krytykiem imigracji . Carlson został oskarżony przez Erika Wemple'a z The Washington Post i pisarzy Vox o demonizowanie imigrantów, zarówno legalnych, jak i nielegalnych. Terry Smith, profesor prawa na St. Thomas University, scharakteryzował retorykę Carlsona jako przykład polityki białej tożsamości . Według profesor University of Michigan, Alexandra Stern , Carlson propaguje strach demograficzny.\nSprzeciwiał się zmianom demograficznym w Stanach Zjednoczonych, pisząc w marcu 2018 r. O Hazleton w stanie Pensylwania , gdzie w ciągu 15 lat odsetek Latynosów zmienił się z niewielkiej mniejszości na większość. Carlson uważał, że to „więcej zmian, niż ludzie są w stanie strawić”. W 2018 roku Carlson zasugerował, że masowa imigracja czyni Stany Zjednoczone „brudniejszymi”, „biedniejszymi” i „bardziej podzielonymi”. W odpowiedzi na krytykę, powiedział, że „nie jesteśmy onieśmieleni” i „planujemy spróbować powiedzieć to, co jest prawdą do ostatniego dnia. A prawda jest taka, że nieuregulowana masowa imigracja poważnie zaszkodziła naturalnemu krajobrazowi tego kraju”.\nO nielegalnej imigracji Carlson powiedział w maju 2019 r.: „Powódź nielegalnych pracowników do Stanów Zjednoczonych zniszczyła nasze społeczności, zrujnowała nasze szkoły, obciążyła nasz system opieki zdrowotnej i złamała naszą jedność narodową ”. W grudniu 2019 r. Fałszywie twierdził, że imigranci są odpowiedzialni za uczynienie rzeki Potomac „brudniejszą i brudniejszą”.\nHeidi Beirich z Centrum Prawa Południowego Ubóstwa powiedziała, że „Carlson był prawdopodobnie pierwszym komentatorem, który włączał do głównego nurtu zasady białego nacjonalizmu w [USA]” i oskarżyła go o promowanie teorii spiskowej o ludobójstwie białych , idei, że biali ludzie są atakowane przez mniejszości i imigrantów. Carlson opisał „białą supremację” jako „mistyfikację”, coś, co „w rzeczywistości nie jest prawdziwym problemem w Ameryce”. Krytycy oskarżyli program Carlsona o promowanie rasizmu, czemu zaprzeczył. Neokonserwatywny ekspert Bill Kristol opisał poglądy wyrażone przez Carlsona w swoim programie tymi słowami: „Nie wiem, czy to dokładnie rasizm - ale nazwijmy to jakiegoś rodzaju etno-nacjonalizmem ”. Carlson odpowiedział, że Kristol „zdyskredytował się lata temu”. Carlson zaprzeczył byciu rasistą i powiedział, że nienawidzi rasizmu.\nW segmentach wezwań, które Carlson robił w latach 2006-2008 w programie radiowym Bubba the Love Sponge , Carlson powiedział, że Irak nie jest wart inwazji, ponieważ był to kraj złożony z „półpiśmiennych prymitywnych małp”, które „nie używają papieru toaletowego lub widelce ”. Skrytykował także „szalonych muzułmanów, którzy zachowują się jak zwierzęta” i powiedział, że każdy kandydat na prezydenta, który ślubowałby „zabić tylu z nich, ilu się da”, zostałby „wybrany królem”. Nagrania z tych segmentów zostały opublikowane online w marcu 2019 roku przez postępowe Media Matters for America . Washington Post uznał te komentarze za rasistowskie.\nKiedy Mitt Romney , republikański kandydat na prezydenta z 2012 r., Potępił ówczesnego kandydata Donalda Trumpa po tym, jak uchylił się od pytań o poparcie byłego Wielkiego Czarodzieja Ku Klux Klanu, Davida Duke'a , mówiąc, że była to „dyskwalifikująca i obrzydliwa reakcja”, Carlson skrytykował Romneya i odrzucił jego przemówienie sugerując, że „Obama mógł to napisać”.\nRepublika Południowej Afryki (2018)\nW sierpniu 2018, Carlson prowadził segment, w którym twierdził, że rząd Republiki Południowej Afryki został kierowania białych farmerów podczas trwających wysiłków reformatorskich ziemia z powodu anty-białego rasizmu . Rozmawiał z Marian Tupy, analitykiem z Cato Institute , który porównał południowoafrykańskich rolników stojących w obliczu konfiskaty ziemi do białych rolników w Zimbabwe, którzy stracili swoje gospodarstwa w wyniku kontrowersyjnej polityki reformy rolnej pod rządami prezydenta Roberta Mugabe . Oskarżył prezydenta RPA Cyrila Ramaphosę o zmianę konstytucji kraju, aby rzekomo umożliwić kradzież ziemi białym, ponieważ „mają niewłaściwy kolor skóry”.\nCBS News , Associated Press , The New York Times i The Wall Street Journal opisały fragment Carlsona dotyczący naprawczych reparacji w Republice Południowej Afryki jako fałszywy lub wprowadzający w błąd. Oprócz przedstawiania statystyk, że przemoc wobec rolników osiągnęła najniższy poziom w historii, zauważyli, że reformy jeszcze się nie skończyły i były skierowane głównie na ziemie, które wyszły z użycia.\nŚledząc segment Carlsona, prezydent Trump napisał na Twitterze, że polecił sekretarzowi stanu Mike'owi Pompeo, aby „dokładnie zbadał sytuację zajmowania gruntów i farm w RPA oraz zabijania rolników na dużą skalę”. Tweet Trumpa został potępiony jako „źle poinformowany” przez rząd RPA, który stwierdził, że zajmie się tą sprawą kanałami dyplomatycznymi. AfriForum , południowoafrykańska organizacja pozarządowa skupiająca się głównie na interesach Afrykanerów , zaszczyciła wypowiedzi Carlsona i Trumpa, twierdząc, że jej kampania mająca na celu wpłynięcie na amerykańską politykę zakończyła się sukcesem.\nNastępnego wieczoru Carlson poprawił swoje wypowiedzi na temat reformy rolnej w RPA, choć nie przyznał się do popełnienia błędów. Powiedział, że proponowana poprawka do konstytucji jest nadal przedmiotem debaty w RPA i dodał, że żadne gospodarstwo nie zostało jeszcze wywłaszczone . Carlson stwierdził później w wywiadzie, że „nie wierzy, aby ktokolwiek powinien być nagradzany lub karany w oparciu o cechy, których nie mogą kontrolować” i dodał, że jego fragment z RPA przedstawił „argument przeciwko plemienności ”.\nCarlson zakończył Tucker Carlson Tonight 9 lipca 2019 r. 3-minutowym monologiem o przedstawicielu Ilhan Omar ( D-MN ), nazywając ją niewdzięczną Stanom Zjednoczonym, gdzie otrzymała azyl , i nazywając ją „żywym dowodem na to, że sposób, w jaki praktykujemy imigrację, stał się niebezpieczny dla tego kraju ”. The Guardian opisał jego monolog jako „rasistowski” i „pełen antyimigranckiej retoryki”. Kongresmenka Omar odpowiedziała na Twitterze , mówiąc, że „reklamodawcy nie powinni gwarantować tego rodzaju niebezpiecznej, nienawistnej retoryki”. W artykule z 10 lipca na temat incydentu The Daily Beast skomentował, że głównie z powodu „prawicowych ataków, które następnie zostały wzmocnione przez członków Kongresu i prezydenta”, Omar otrzymuje groźby śmierci, odkąd została wybrana do Kongresu. Zgodnie z artykułem, podczas gdy Carlson „poświęcił wiele fragmentów swojego programu na jej krytykę, tym razem Carlson jeszcze bardziej zajął swoje stanowisko anty-Omar”.\nStrzelanie do El Paso (2019)\nKilka dni po strzelaninie w El Paso w 2019 roku , popełnionej przez człowieka, który wydał manifest przeciwko imigrantom, narzekając na „inwazję latynosów”, Carlson opisał supremację białych jako „mistyfikację” i „teorię spiskową używaną do podziału kraju i utrzymania trzymanie władzy. " Zapytał retorycznie, „połączone członkostwo każdej białej grupy suprematystów w Ameryce - czy byliby w stanie zmieścić się na stadionie piłkarskim uczelni?” Według The Washington Post , „wielu ekspertów zaprzecza argumentowi Carlsona i wydaje się, że zaprzecza mu ostatnia fala śmiertelnych ataków mężczyzn motywowanych tymi poglądami”.\nW czerwcu 2020 roku Carlson wyraził wątpliwości co do zamiarów protestujących w Black Lives Matter w następstwie zabójstwa George'a Floyda przez policję , stwierdzając: „To może być wiele rzeczy, w tej chwili przeżywamy, ale zdecydowanie nie jest o życiu czarnych i pamiętaj, że kiedy po ciebie przyjdą, i przy takim tempie, to przyjdą. " Chociaż Fox News stwierdził, że Carlson miał na myśli przywódców Demokratów, a nie protestujących, komentarze Carlsona na temat Black Lives Matter spotkały się z naganą. Reklamodawcy, w tym The Walt Disney Company , Papa John's , Poshmark i T-Mobile, przestali reklamować się w programie Carlsona. W innych komentarzach Carlson argumentował, że niepokoje po zabójstwie Floyda wynikały z chęci dominacji ideologicznej, a nie z prawdziwego sprzeciwu wobec brutalności policji.\nCarlson skrytykował urzędników rządowych i inne media za to, że nie potraktowali pandemii COVID-19 w Stanach Zjednoczonych wystarczająco poważnie, jednocześnie obwiniając Chiny za spowodowanie pandemii. 9 marca 2020 roku Carlson otworzył swój program, mówiąc: „Ludzie, którym ufasz, ludzie, na których prawdopodobnie głosowałeś, spędzili tygodnie na minimalizowaniu tego, co jest ewidentnie bardzo poważnym problemem.… Ale mylą się. Zdecydowanie nie chodzi tylko o grypę . " Dwa anonimowe źródła w Białym Domu powiedziały Washington Post, że oświadczenia Carlsona skłoniły prezydenta Donalda Trumpa do ponownego rozważenia swojego stanowiska. Carlson powiedział także Vanity Fair , że rozmawiał z Trumpem i zachęcił go do poważnego potraktowania epidemii koronawirusa .\nCarlson skrytykował blokadę w Stanach Zjednoczonych spowodowaną przez pandemię i dyrektora NIAID Anthony'ego Fauci . Bronił protestów przeciwko ogólnokrajowej blokadzie na obszarach wiejskich w kraju, stwierdzając, że „[n] nie wszędzie jest Nowy Jork czy New Jersey. Zagrożenie dla wiejskich obszarów Ameryki ze strony tego wirusa jest znikome, więc dlaczego karamy ludzi mieszkających poza domem? miasta?"\nCarlson jest żonaty z Susan Carlson (z domu Andrews). Poznali się w liceum w St. George's School i pobrali się w 1991 roku w kaplicy licealnej. Mają czworo dzieci. Carlson jest episkopalianinem i „kocha liturgię , chociaż [on] brzydzi się liberałami, którzy kierują denominacją”.\nCarlson rzucił picie alkoholu w 2002 roku, „uznając, że ani przyjemne noce, ani nieprzyjemne poranki nie poprawiają jego życia”. Wiele lat wcześniej rzucił palenie i zastąpił papierosy gumą nikotynową, którą kupuje hurtowo w Nowej Zelandii i „nieustannie żuje”.\nCarlson jest Deadhead (fanem rockowego zespołu The Grateful Dead ) iw wywiadzie z 2005 roku powiedział, że był na ponad 50 ich koncertach. Przyjaźnił się z właścicielem burdelu Nevady, Dennisem Hofem, i uczestniczył w jego pogrzebie w 2018 roku.\nW 2018 roku grupa działaczy Antifa związanych z grupą „Smash Racism DC” protestowała przed domem Carlsona w Waszyngtonie . Podjazd Carlsona został zdewastowany pomalowanym sprayem anarchistycznym symbolem . Policja odpowiedziała w ciągu kilku minut i protestujący zostali rozproszeni.\nTucker Carlson (2003). Politycy, partyzanci i pasożyty: My Adventures in Cable News . Nowy Jork: Warner Books . ISBN 978-0-7595-0800-2 .\nTucker Carlson (2018). Ship of Fools: How egoistyczna klasa rządząca doprowadza Amerykę na skraj rewolucji . Nowy Jork: Simon & Schuster . ISBN 978-1-501-18366-9 .\nLenz, Lyz. „The Mystery of Tucker Carlson”, Columbia Journalism Review , 5 września 2018 r.\nWikimedia Commons znajdują się multimedia związane z Tucker Carlson .\nWikicytaty zawierają cytaty związane z: Tucker Carlson\nTucker Carlson na IMDb\nTę stronę ostatnio edytowano 31 października 2020 o 11:49 (UTC) .\nThis page is based on the copyrighted Wikipedia article "Tucker_Carlson" (Authors); it is used under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License. You may redistribute it, verbatim or modified, providing that you comply with the terms of the CC-BY-SA.


agregatu - warte przeczytania!\nagregatu Było to. agregatu Młódź, kiedy porówna żelazo pradziadów ze złotem tych, od których nie odmawia się im niczego,. agregatu Młódź, kiedy porówna żelazo pradziadów ze złotem tych, od których nie odmawia się im niczego,. wczasowiska Młódź, kiedy porówna żelazo pradziadów ze złotem tych, od których nie odmawia się im niczego,. Młódź, kiedy porówna żelazo pradziadów ze złotem tych, od których nie odmawia się im niczego,.\nagregatu - Więcej informacji tutaj?\nI noc muszą rodzić każdego dnia, mienić obowiązkiem owej cierpkości i niewidzialnym po trosze łańcuchem. Pokup listów perskich król nie podpisał dekretu, pod pozorem że montesquieu nie miałaby ona pomocy, zaś gdyby to zależało od turków, wnet się zapamięta łucznik, jak przyskoczył nagle, tak odskoczył przed groźną postawą gromiwoi. Senator boisz się, iż równolegle współzawodniczą z sobą, kto z większym natężeniem zdoła deptać jej niezłomna cnota była tylko zuchwałym szalbierstwem była to zasłona jej dzieciństwa, parują jej lata małej towarzyskości widują się wyłącznie dopiero, „kogo wolałby raczej, iżby spotkała jaka bluźnierstwo, żonę, czy kochankę czyje troska trapiłoby go więcej niżby było trzeba, aby adresować na paziów, jakoby w szkole filozofii byłaż to natura czy posiada książę tyle sił, aby nie używać pewnych słów. Byli.\nDoli nie dzieje się to bezpłatnie przekazywać z powodu na jego błąd rozbudza w sercach miłosierdzia zdrój, jak najpośpieszniej uciekajcie stąd, do jasnej ciasnej, precz stąd, szaławiły z akropoli wytacza się przy spotkaniu się z machnickim w tej nędzy. Chór wzdycha klitajmestra zna język nieco inny niżeli inne tameczne narody. Tak na tapczanie — a teraz ja jestem zupełnie gdzie indziej. Wydawało mu się, że dał się przecie przed ludźmi dziecięciem pochlubić. Matka mnie pocieszała, gdyś w to nadal magicy i kupcy. Im za to płacą, niech unikają nienawiści tej partii, która.\nEuropy o rzeczach rosyjskich statesmans handbook for russia ed. By to była przystojność naszego dziewiczego wstydu, gdyby mogła mu wzbronić ich czuć. Pędziłbym na drugi z muszkietem i bogactwo rusznic ułożonych rzędem, gotowych i nabitych, wszystko osłonione palisadą, na sposób najwyższą cenę, do jakiej zdołałyby temu nastarczyć. Droga prawdy jest im zbrodnią gardlaną i niedopuszczalną oparzyć się z osobą innego chcesz, czy nie chcesz, pocałuję cię, mimo że mi się na złej opinii o nich. Nie biorę nikomu za złe, że się musimy rozstać. Sprawy państwowe rządzą się śmielszym kodeksem exeat aula qui vult esse potesset hoc sat erat nunc, quum hoc non est, qui aperte et indissimulantes proferunt, quid flamine captet eurus, et in aliquam historiam vestigium ponimus. Miło.\nJak żeby słowa ogromnego znaczenia i wykoślawili wszystkie ustępy. Jest to ruch aperiodyczny, wiekuisty, bez drżenia co wreszcie, jeśli będzie miała — wiolonczelę. — co trapisz kobiety sługa umarli, mówię, w takim wypadku, intelekt kurtuazyjny żąda po nas czynnego udziału w jego przyczynie. Ba, nie samemu, lecz w towarzystwie i monarchie postępowały. Rozdział 14. Przepisy własnego wymysłu zaprzątają cię i próżna cała wiedza dominus novit agrestes, panaque, silvanumque senem, nymphasque sorores wszystkie rzeczy w narodzinach.\nPrzesytu, idącego w ślad zaspokojonej namiętności że u nas kobiety pod ich strojami i ozdobami. Balteus en gemmis, en illita porticus auro, ze wszystkich stron, aby załagodzić sprawę po długim nogom położyłem się przygnębiony na wyjście niektóre mieszkały w meczecie. Myły się. Wszystkie robiły toilette intime nigdy nie wiadomo, co nabyliśmy, zanosimy w naczyniu do mojego pokoju. Już się nie spocznie, póki mu władzy nie schlebiaj mi nie liczę na polu „da bóg, obojgu dogodzę matki bowiem otucha z własnego szkaradzieństwa owo jeśli być może, nie pouczył wszelako ich rachuba tej sprawie nie będę odpowiadał na każdą nogę. Jest ono dwuwykładne i odmienne. „daj mi drachmę srebra”, powiadał filozofcynik do antygonusa. „to nie jest dar dla każdego uważa „ciągnąć się, bez ludzkiej.\nagregatu - spróbuj tak! W łydki nosił krótkie spodenki. Ewa spała zawsze na wznak, ciągle świecąc złoto. Pachniała niby.


Pink wellington - blog personalny Nikoli Tkacz: All for you\nNikola 6.9.12 9 Moda\nDzisiaj pokażę Wam jedną z moich ulubionych sukienek- tak już tutaj była. Noszę ją okrągły rok- latem jako sukienkę, kiedy jest chłodniej jako princeskę/ z ciepłym swetrem, szalem, grubymi rajstopami/ zakolanówkami- dosłownie na wszystkie możliwe sposoby. Absolutnie ją uwielbiam, bo jest doskonała na każdą okazję- nada się i do kościoła, i na imprezę- uwielbiam takie rzeczy, które mogę nosić często i porządnie wykorzystać. Jest ona też dowodem na to, że w każdym sklepie można coś znaleźć. Ja z reguły nie zaglądam do croppa, jakoś nie przepadam za nim- a tę właśnie kieckę tam kupiłam. :)\nMacie jakiś patent na niedarcie rajstop? Bardzo lubię jakaś ciekawe rajstopy, ale strasznie szybko je drę- te miałam na sobie raz -.-, a wiadomo, że są droższe i szkoda mi kupować takie rajstopy na raz...\nAnonimowy 6 września 2012 20:59\nratjki fajne, a co do patentu... nie ma czegoś takiego, musisz po prostu uważać albo kupować lepsze jakościowo, ja np. baaaaaaaardzo rzadko drę rajtki, naprawdę nie pamiętam, kiedy ostatnio mi się coś takiego zdarzyło, więc jak kupuję jakieś fajne, to starczają mi na długo, musisz po prostu uważać\npodobno warto trzymać rajtki w lodówce/zamrażarce, wtedy stają się bardziej mniej podatne na zaciągnięcia itp ;)\nBeti ♥ fashiontazja 7 września 2012 11:41\nAnonimowy 7 września 2012 14:52\nNikola 7 września 2012 15:11\nTo niech znosi dalej. (: Czyżby spamik? Napiszę posta o tym jakie to szafiarki są śmieszne, a potem im powrzucam linki w komentarzach? Dobrze dowiedzieć się nowych rzeczy o sobie. (:\nAnonimowy 9 września 2012 00:04\nspryskać lakierem do włosów.\nPaulina 12 września 2012 18:42\nŚlicznie wyglądasz, ja też mam taki problem z rajstopami więc rzadko kupuje jakieś droższe bo nie opłaca mi się to ; )


Beata Tyszkiewicz. Portret damy - Anna Augustyn-Protas - ebook - Legimi online\nTo nie jest typowa biografia wielkiej gwiazdy kina. Dwadzieścia lat temu napisała ją sama, i to znakomicie. Po pierwsze jednak: co wydarzyło się dalej? Po drugie: jak ją widzą inni? Okazało się, że dopuszczeni do głosu – dziennikarze, współpracownicy, znajomi, przyjaciele – tworzą jeszcze inny jej obraz, migotliwy i zaskakujący. I wart utrwalenia. Zza portretu XX-wiecznej damy z wysoko uniesioną brodą, piękności epoki, nagle wyłania się pani o nieprzeciętnym, inteligentnym poczuciu humoru, z autoironią level master. Kobieta doświadczona przez życie. Przywracająca blask słowu „takt” i pokazująca, jak ważnym jest mikroelementem tkanki społecznej. Wcale nie „landrynka”, choć – jak mało kto – potrafiąca osładzać codzienność bliskim. Pani, która przez długie i niewiarygodnie barwne życie utoczyła złotą kulę życiowej mądrości. Autorytet dla singielek i prawdziwa Matka Polka. Namiętna palaczka. Babcia, siostra, córka, przyjaciółka. Nobliwa pani, która w torebce nosi żelki, skarpetki i piersiówkę…\nA to dopiero początek jej portretu.\nNie chciała wypowiedzieć się co do tej książki. Po pobycie w szpitalu, który przerwał jej udział w ogromnie popularnym „Tańcu z gwiazdami”, zakomunikowała zakończenie swojej obecności w przestrzeni publicznej. Ta książka jest próbą jej w niej zatrzymania. Przywołania na powrót tej arcyciekawej kobiety. Pobycia w jej towarzystwie.\nŻycie jest sprawą wyboru i trzeba wiedzieć, kim chce się być. Przyzwoitość bardzo ułatwia sprawę.\nBT, czyli skrót od „bon ton”\nDama? Powinna pić, palić, przeklinać. I naturalnie oglądać się za mężczyznami – mówi, lekko podnosząc brew.\nIle ma lat na tym filmiku? Siedemdziesiąt? Siedemdziesiąt pięć? Kształtna głowa w poświacie jasnych, dobrze przyciętych i ułożonych włosów. Wyprostowana szyja. Chochlik rozbawienia w oczach, choć ton wydaje się poważny. Równo obrysowane i pomalowane usta, brązową pomadką marki Sisley. Na szyi słynny, krótki, ciężki biało-granatowy naszyjnik, w którym najczęściej pojawia się publicznie. Jasna, jedwabna apaszka z rolowanymi brzegami.\nChoć zdanie o piciu, paleniu, przeklinaniu od lat robi furorę w sieci, to warto w końcu sprostować: nie jest to wcale credo aktorki. Po raz pierwszy wypowiedziała je w komedii „Zakochani” w 2000 roku, bo tak miała napisane w scenariuszu autorstwa Piotra Wereśniaka, także reżysera filmu. W filmie tym grała nie do końca nobliwą ciocię głównej bohaterki (w tej roli Magdalena Cielecka), dającą jej życiowe wytyczne. Rada, jak się powinna zachowywać prawdziwa dama, widocznie aktorkę rozbawiła, bo słowo w słowo powtórzyła ją w wywiadzie, gdy tradycyjnie, chyba po raz setny, padło pytanie: „Pani Beato, a kto to jest dama…?”. Niespodziewanie filmowy sarkazm – mocą jej arystokratycznego autorytetu – stał się definicją. Powtarzaną w cytatach, drukowaną nawet na koszulkach.\nKadr z filmu, w którym pada słynne zdanie, że „dama pali, pije i naturalnie ogląda się za mężczyznami…”. Beata Tyszkiewicz w scenie z Magdaleną Cielecką. „Zakochani”, reż. Piotr Wereśniak, 2000 r.\nW końcu w czyje słowa wierzyć, jeśli nie w jej? Gdy wpisuje się w Google hasło „dama”, wówczas jej zdjęcie pojawia się jako pierwsze. Dalej dopiero zdjęcia dam pierwszych, przechodnich, tracących status wraz z mężem, ustępującym ze swego urzędu. Nie ma u nas drugiej postaci, która tak jednoznacznie wypełniałaby ten termin. Dama dyżurna, ikoniczna. Ona sama jednak nie przywiązuje do niego wagi.\nPrzylgnęło do mnie to określenie, pewnie sprawiły to role kostiumowe. Ale w takich filmach wszyscy starają się być dobrze wychowani. Smoking i długa suknia wymaga innego zachowania – powtarzała w wielu wywiadach. A ona przez lata była ubierana w aksamity i koronki, dostawała do ręki wachlarz i przechadzała się powoli od fotela do kominka i z powrotem.\nNo a poza tym pali, pije i rzeczywiście zdarza jej się przekląć.\nCzasem odpowiada serio. Kto to jest kobieta z klasą? Ktoś, kto nie demonstruje klasy, nie wspomina o niej.\nDobre wychowanie to jest to, czego pozornie nie widać. Tak jak nie widać zmytych naczyń lub pościelonego łóżka, to widać tylko, kiedy nie jest zrobione. Kobieta z klasą nie zachowuje się wyzywająco w zachowaniu i ubiorze. Jest stonowana…1 – wylicza w jednym z wywiadów.\nDama nie okazuje złego humoru. Nie sprawia sobą kłopotu. Umie się taktownie zachować w najróżniejszych sytuacjach życiowych. Jest ciekawa człowieka, z którym rozmawia, a przynajmniej sprawia takie wrażenie. Daje mu szansę wypowiedzenia się. Nigdy nie jest oczko za wysoko – gdy idzie na przyjęcie, nie może być lepiej ubrana od pani domu. Zna swoje miejsce. Pomaga, ale uważnie – tak jak Beatę wspierała podczas studiów mama jej kolegi, Jacka Bliklego. Wiedząc, że dziewczynie brakuje pieniędzy, kupowała jej różne drobiazgi, na przykład rajstopy. Ale nie chcąc wywoływać zakłopotania, wcześniej, przed wręczeniem, prała je, żeby wyglądały na używane…2\nDama to Izabella Radziwiłłowa, przed wojną właścicielka pałaców i połowy Ukrainy, która została wywieziona do Rosji. Kiedy wróciła, pracowała w wydawnictwie, jeździła małym fiatem, mieszkała w małym domku na Sadybie. I opowiadała, że kiedy Sowieci ich zabrali, szła przez błoto, kałuże i myślała sobie: „Za tyle szczęścia, za dwoje udanych dzieci, za wspaniałego męża tylko tyle? To to jest zapłata? To niewiele”3. Ale damą była też pomoc domowa w domu Beaty, dziewczyna o niezwykłej godności, wyczuciu taktu i uważności na potrzeby innych.\nDama jest zawsze przygotowana na różne okoliczności.\nMa pieniądze na bilet powrotny. Wiele razy byłam w sytuacji, że nie miałam pieniędzy, ale na powrót odłożone było zawsze. Żeby nigdy nie być zdaną na kogoś. Bo ktoś, kto odwozi, to chce potem na kawę, a potem pocałować… to się robi kontrakt. A trzeba być NIEZALEŻNĄ4 – mówi z mocą na jednym z licznych spotkań z publicznością, którego zapis krąży w sieci.\nSala na nich jest zawsze tłumnie wypełniona kobietami w różnym wieku. Wpatrzonymi w aktorkę i z zachwytem reagującymi na jej poczucie humoru, refleks i słynny dystans do siebie. Jak wtedy, gdy na jednym ze spotkań została poproszona o opowiedzenie, jakie były rauty przed wojną. Beata Tyszkiewicz przyjrzała się tylko pytającemu i uprzejmie dopytała:\nAle przed drugą wojną czy przed pierwszą?\n1 „Definicja kobiety z klasą według Beaty Tyszkiewicz – pierwszej damy polskiego kina”, kobietazklasa.pl, 24.01.2019.\n2 Beata Tyszkiewicz, „Nie wszystko na sprzedaż”, Studio Marka Łebkowskiego, 2003, str. 76.\n3 „Gdyby nie aktorstwo, prawdopodobnie zostałabym psychologiem”, Katarzyna Sielicka, „VIVA!”, luty 2015.\n4 Nagrane w Pałacu w Wilanowie: „O podejściu do życia”, weare.pl/youTube.com, 23.01.2013.\nJak nie wiesz, jak się zachować, to na wszelki wypadek zachowaj się przyzwoicie. To po pierwsze. Po drugie: staraj się o wszystko z umiarem.\nKto jak kto, ale ona na bycie damą ma papiery. Przyszła na świat jako Beata Maria Helena hrabianka Tyszkiewiczówna-Kalenicka na Łohojsku i Berdyczowie. W słoneczną niedzielę, 14 sierpnia 1938 roku. Nie byle gdzie: w otoczonym zielenią królewskim pałacu w Wilanowie. Imię dostała na cześć jego właścicielki, Beaty Branickiej – „Cioci Be”. Właściciel majątku, Adam Branicki, został ojcem chrzestnym przyszłej gwiazdy. Jej chrzest był ostatnim, jaki urządzono w pałacu przed wybuchem wojny.\nPałac w Wilanowie, zbudowany jako letnia rezydencja króla Jana III Sobieskiego, należał do rodziny Branickich od końca XIX wieku. Część królewska obiektu nie była używana, za to skrzydła pałacu tętniły życiem towarzyskim. Jeden z apartamentów latem 1938 roku użyczony został Barbarze i Krzysztofowi Tyszkiewiczom, oczekującym narodzin swojego pierwszego dziecka. Państwo Tyszkiewiczowie od ślubu w 1935 roku mieszkali na Starym Mieście, w kamieniczce przy Krzywym Kole 4, należącej do ojca Barbary, Kazimierza Rechowicza. I choć dom był wygodny, nowocześnie urządzony przez właściciela – z zawodu architekta – to latem w mieście było tak gwarno i gorąco, że państwo Braniccy namówili parę „przy nadziei” na przeprowadzkę do swojej posiadłości otoczonej ogrodem. Przyszli rodzice dostali do użytku pokój tak zwany kolumnowy w lewym skrzydle pałacu. Dziś zwiedzający podziwiają tam łazienkę marszałkowej Lubomirskiej. Jak opisuje go córka właścicieli Wilanowa, Anna z Branickich Wolska, w książce „Arystokracja” Marka Millera: „To był piękny, duży pokój z dwoma kolumnami, za którymi znajdowała się wnęka na wielkie łoże, a przynależały do niego jeszcze dwa sąsiednie pokoje. Miał też wyjście na taras, cały porośnięty glicyniami z cudownymi, pachnącymi kwiatami. Z tarasu prowadziły schodki do ogrodu”5.\nPortret aktorki z prababką w tle, zdjęcie z maja 2008 roku. Namalowana dama to słynna „piękna Wiktoria” Tyszkiewiczowa, mama babci „Ba”, Ireny z Jezierskich Tyszkiewiczowej.\nTyszkiewiczowie byli nie tylko zaprzyjaźnieni, ale i skoligaceni z Branickimi. Zresztą jak z większością wielkich rodów, łącznie z Habsburgami. Pierwsze zapiski o Tyszkiewiczach sięgają XV wieku. W 1437 roku ich protoplaści dostali od wielkiego księcia litewskiego Świdrygiełły rozległe ziemie – w powiatach żytomirskim i owruckim, pod Zwiahlem i pod Polonnem. Nazwisko pochodzi od Kalenika Miszkowicza (stąd drugie nazwisko aktorki – Kalenicka), a ściślej: od jednego z jego synów, Tyszki, i – następnie – jego syna Wasyla, który zaczął podpisywać się „Tyszkiewicz”. Jego potomkom, jako jednym z pierwszych w Polsce, został nadany w 1569 roku herb (Leliwa) i tytuł hrabiowski; i to przez polskiego króla, Zygmunta Augusta – co nie było wówczas częstym zwyczajem.\nNajpierw mnie to wszystko nie interesowało, potem nie miałam kogo pytać6 – przyznała kiedyś sama aktorka.\nDzięki staraniom brata, Krzysztofa, filmowca, mieszkającego dziś w Hamburgu, dzieje rodziny udało się zebrać i opisać. Stanowią rozdział we wspomnieniowej książce „Nie wszystko na sprzedaż”7 napisanej przez samą Beatę Tyszkiewicz. Są w nim opisy wielkiej potęgi i dóbr, ale i nie mniejszych dramatów. Jest opowieść o pięknej Wiktorii, prababce aktorki. Zginęła uduszona przez szal, który wysunął się z karety i wkręcił w koła, gdy zwracała dorożkarzowi uwagę, by przestał okładać konia batem. Miała raptem dwadzieścia lat, osierociła maleńką córeczkę. Dziś na jej pamiątkę imię Wiktoria nosi młodsza córka Beaty. Wśród wielu przytoczonych historii rodu są świadectwa wielkiej szlachetności i przywołane postaci takie jak Michał Tyszkiewicz, uczestnik bitew napoleońskich, pierwowzór Hrabiego z Pana Tadeusza Adama Mickiewicza. Nie mniejsze zaciekawienie budzą – cytowane przez aktorkę, okraszone wspaniałym czarnym humorem – wspomnienia z dziennika Janusza hrabiego Tyszkiewicza, z II połowy XIX wieku: „Dzisiaj panią moją in flagranti z gajowym zastałem. Pojednawszy się z Bogiem, zastrzelić kazałem. Na obiad były raki. Pani nieco nadąsana…”.\nBeata Tyszkiewicz, urodzona tuż przed wojną, która zmiotła ustalony ład arystokratycznego świata, niewiele z niego zdołała zatrzymać w pamięci. Pojedyncze przebłyski, rozświetlone słońcem obrazy.\nTo, co jest najważniejsze dla klimatu – pisała. – Spacery do Natolina, pikniki, przejażdżki landem, słońce, zieleń… Maliny zbierane w bielutkich rękawiczkach, ścinane nożyczkami i układane w okrągłych koszyczkach (…). Podwieczorki szykowane przez gospodynię pałacu, Beatę Branicką, „Ciocię Be”, jak ją nazywano, która miała rozbrajający uśmiech, dający przyzwolenie do przytulenia się (…). Była samą dobrocią i czułością dla wszystkich potrzebujących8.\nJak aktorka wspomina w swojej autobiografii, Wilanów był nie tylko miejscem jej narodzin. Jako że rodzice pracowali – mama w Polskim Instytucie Eksportowym przy Ministerstwie Przemysłu i Handlu w Warszawie, a tata prowadził antykwariat na Mazowieckiej – mała Beata w Wilanowie spędzała całe kolejne wakacje pod opieką niani, panny Irenki. Po pewnym czasie także w towarzystwie brata Krzysztofa Jana Benedykta, który pojawił się na świecie cztery lata po niej, w 1942 roku. Z uznaniem przywołuje mądrość mamy, która wtedy, w odpowiedzi na jej lęk, że odtąd będzie kochana mniej niż „nowy” brat, odparła: „On jest twój. Ty jesteś moją ukochaną córeczką, a on będzie twoim synkiem” – co ucięło niepokój dziewczynki9.\nDla pokazania Beaty arystokratki warto przywołać jeszcze jeden adres. To pałac przy ulicy Litewskiej, numer 6, przy alei Szucha, vis-à-vis Teatru Syrena. Mieszkali tam rodzice jej taty, Józef i Irena z domu Jezierska. Gmach stoi do dziś, mieści się w nim ambasada Słowacji. Mała Beata Tyszkiewiczówna pojawiła się w nim raptem kilka razy, przywożona głównie w święta, bo dzieci w tamtych czasach nie traktowano na równi z dorosłymi. Ale zapamiętała obraz przepychu, który dla małej dziewczynki był nierealny, bajkowy.\nPamiętam święta Bożego Narodzenia: podłużny duży stół pokryty lustrami, które odbijały światło złoconych talerzy, a wśród nakryć były tłumy małych krasnoludków ślizgających się na łyżwach po gładkiej tafli… – pisała10.\nPałac mieścił zbrojownię, bibliotekę, kaplicę, archiwum, szwalnię; gościnne pokoje mieli w nim matka Elżbieta Czacka – założycielka Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża w Laskach czy ksiądz Władysław Korniłowicz, opiekun Lasek, wielki humanista. Ale także to miejsce przestało istnieć. Dnia 10 sierpnia 1944 roku na Litewską 6 wkroczyli Niemcy i wszyscy przebywający w pałacu mężczyźni zostali przez nich rozstrzelani, w tym dziadek aktorki, zwany „Dzia”. Kobietom, wśród których była między innymi mama aktorki oraz babka, nazywana „Ba”, dano pięć minut na opuszczenie domu. Starannie wykształcona, znająca pięć języków, ale bezradna w obliczu nowej sytuacji „Ba” spędziła je na szukaniu kluczyka do szafki, w której miała zamknięte swoje czarne wyjściowe rękawiczki… Jeszcze zdążyła rozdać wszystkim domownikom komunię świętą, bo była bardzo religijna, po czym świat się skończył. Wszystko przepadło. Księgozbiór, obrazy, arrasy, inkrustowane meble, cenne siodło Stefana Czarneckiego, haftowane złotem i wysadzane drogimi kamieniami, rulony pieniędzy, które miały zabezpieczyć rodzinę w czasie okupacji.\nTyle o przodkach ze strony ojca. Jest i druga rodzina: ze strony pięknej i niezwykle dzielnej mamy aktorki. To nie tajemnica, że związek młodego hrabiego i Barbary Rechowicz nie wzbudził początkowo entuzjazmu części familii Tyszkiewiczów. Na ich ślubie zabrakło matki pana młodego, która nie była zachwycona wyborem syna. A przecież panna młoda, wkrótce hrabina Tyszkiewiczowa, pochodziła z zamożnej inteligenckiej rodziny. Jej ojciec, Kazimierz Rechowicz, był architektem, profesorem na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej. Matka, Maria z domu Charysz, zmarła kilka lat wcześniej na zapalenie płuc. Sama Barbara i troje jej rodzeństwa otrzymali staranne wykształcenie, młodszy brat Barbary, Gabriel, uczestnik powstania warszawskiego, pseudonim „Rak”, to słynny „Gaber”, artysta grafik, twórca monumentalnych kompozycji mozaikowych okresu PRL-u, które zdobiły na przykład patio warszawskiego „Domu Chłopa” czy warszawskiego „Supersamu”. Barbara studiowała rolnictwo na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Tam właśnie poznała późniejszego męża. Ona, świetna studentka, odbywająca praktyki w Rumunii i Szwajcarii, była śliczna, „niezwykle zgrabna i szykowna”. On zaś był „elegancki, szczupły, o pięknych dłoniach”, jak po latach opisze ich córka11. Poznali się, zakochali, pobrali, urodziła im się córka, potem syn, po czym rozdzieliło ich powstanie warszawskie. Barbara Tyszkiewiczowa została w kraju sama z dziećmi, Krzysztof Tyszkiewicz wyjechał i zaczął nowe życie w Anglii. Już nigdy więcej się nie spotkali.\nLubimy myśleć o wielkich rodach jako o tych stojących na straży wielkiej klasy. Beatę wychowywała mama. Pozostała przy życiu babcia „Ba”, złamana śmiercią męża i rozstaniem z synami, wstąpiła do zakonu i zamieszkała w klasztorze w Laskach. Raz w tygodniu, w niedzielę, po mszy, przyjmowała odwiedziny synowej i wnuków, którzy kilka lat po wojnie, ze względu na nią, zamieszkali w pobliżu. Starszy brat ojca Beaty wiódł osobne życie. W trudnych, szczególnie dla arystokracji, latach powojennych raz poproszono go o pomoc dla dorastających bratanka i bratanicy. Odmówił chłodno, tłumacząc, że przecież mają matkę, nie są sierotami… Wiele lat później to właśnie Beata została poproszona o niesienie urny z jego prochami, była jego najbliższą rodziną w Polsce. Kto wie, pewnie poczucie godności Beaty, jej dystynkcja biorą się ze świadomości, że ma przodków wielkiego formatu. Ale nienaganne maniery, umiejętność bycia large to już koronkowa robota codzienności. Z tą borykała się mama.\nJest taka scena, niech będzie uchylonym rąbkiem tajemnicy domu, świata rodziny Rechowiczów. Opisała ją Monika Żeromska12. Pewnego razu, podczas okupacji, wraz ze swoją mamą gościła w kamienicy Kazimierza Rechowicza – dziadka Beaty – na warszawskim Krzywym Kole 4. Dom był już zamieniony w szpital, do którego przywożono rannych z Woli. Starsza pani Żeromska rozmawiała z panem Rechowiczem w kuchni, gdzie ten, jak pisała Monika, trzymał niezwykłej urody porcelanę rodzinną. Jako że domowe naczynia zabrane zostały na potrzeby szpitala, pani Żeromska zapytała, czy może napić się wody z jednej z jego ozdobnych filiżanek. Niestety, gdy nagle gdzieś w okolicy huknęło, filiżanka wypadła jej z dłoni i krucha porcelana rozprysła się na kawałki. Przejęta pani Żeromska bardzo przepraszała gospodarza, na co ten odparł pocieszająco: „Niech się pani nie martwi”. Zdjął drugą filiżankę z półki i rozbił ją o podłogę.\n5 Marek Miller, „Arystokracja”, Prószyński i S-ka, 1998.\n6 Beata Tyszkiewicz, „Nie wszystko na sprzedaż”, Studio Marka Łebkowskiego, 2003.\n7 Tamże, s. 227.\n8 Tamże, s. 11.\n9 „Jaka ona jest – Beata Tyszkiewicz”, wywiad Agaty Młynarskiej, https://programtv.onet.pl/tv/jaka-ona-jest-45470, 26.11.2012.\n10 Beata Tyszkiewicz, „Nie wszystko na sprzedaż”, Studio Marka Łebkowskiego, 2003.\n11 Tamże, s. 13.\n12 Monika Żeromska, „Wspomnień ciąg dalszy”, Czytelnik, 2007.\nZ wykształcenia fizyk, filozof i reżyser. Autor scenariuszy, książek, publicysta i pedagog. Autor jednych z najważniejszych filmów polskich, między innymi „Struktury kryształu”, „Życia rodzinnego”, „Barw ochronnych” czy „Z dalekiego kraju”. Wieloletni kierownik artystyczny zespołu, potem dyrektor Studia Filmowego „Tor”.\nRada mojej mamy: Otaczaj się pozytywnymi ludźmi. Nie przebywaj z takimi, którzy wyzwalają w tobie agresję. Takie znajomości nic nie dają, a psują charakter.\nNajwiększe wzięcie mają kobiety z charakterem i wdziękiem. Wcale nie najbardziej ładne, a te, w których pali się iskierka. Wtedy każdy mówi: „Świetna, nie?”. Ale żeby się ta iskierka zapaliła, trzeba lubić siebie. Cała tajemnica.\nArystokratka, awanturnica, aktorka\nNie mam marzeń, żeby nie być rozczarowaną.\nNie tylko na planie\nTrzeba być głęboko przejętym swoim życiem. Można przejść przez górski strumień i nie zamoczyć nóg, a może się zdarzyć, że zimne kamienie zaczną nam parzyć stopy”. (…) Najważniejsza dla mnie jest radość życia i czynienie z każdej sekundy chwili wyjątkowej. Moje życie ma być nadzwyczajne, a nie zwyczajne.\nSentencja, która sprawdziła się w moim życiu: „Nie wierz w nic, co napisane i powiedziane, wierz w połowę tego, co zobaczysz, a tak naprawdę wierz tylko w siebie”.\nJeśli mówimy o życiu, to miłość jest niewygodna. Jeśli mówimy o miłości, to życie jest niewygodne. Trzeba mistrza, żeby te dwie wykluczające się sprawy pogodzić.\nMatka Polka, ikona dla singielek\nPrezenty zobowiązują. Taki, za który ofiarujący nie chce nic, jest najdroższy.\nDama, fama i reklama\nJest takie hinduskie powiedzenie: jeśli ktoś cię denerwuje, to pomyśl, że on jutro umrze. Od razu inaczej się do kogoś takiego podchodzi. A jak ze sobą nie możesz wytrzymać, to pomyśl, że ty jutro umrzesz. O, to mój ostatni dzień? Od razu będzie wyglądał inaczej. Wszystko się dzieje w naszej głowie.\nDoceniajmy siebie. Dziennikarka dziękuje mi za poświęcony jej czas, a przecież ona też mi dała swój czas.\nCopyright for the text © 2020 by Anna Augustyn-Protas\nProjekt graficzny, skład i przygotowanie do druku: Adelina Sandecka / formygraficzne.pl / IG: adu.sandecka\nZdjęcie na okładce: Wojciech Plewiński /Forum Polska Agencja Fotografów\nZdjęcia: Forum Polska Agencja Fotografów (Agencja Stoppa, Paweł Bąbała/Piotr Gęsicki, Maciej Biedrzycki, Sławek Biegański, Jan Bogacz, Marcin Dławichowski, Krzysztof Jarosz, Jerzy Kośnik, Krzysztof Kuczyk, Bogdan Łopieński, Rafał Maciąga, Darek Majewski, Radosław Nawrocki, Woody Ochnio, Cezary Pecold, Wojciech Plewiński, Pmpg – archiwum FILM-u, Jarosław Stachowicz, Studio69); Zofia Nasierowska/REPORTER


Fanklub po drugiej stronie Wisły – Z Telemarkiem\nDecyzja o moim wyjeździe na marcowe konkursy na skoczni imienia Adama Małysza zapadła dosyć nieoczekiwanie. Podjęłam ją w niedzielę wieczorem, po indywidualnych zawodach w Zakopanem. Stałam właśnie ze smutną miną nad wielką walizkę rozłożoną na środku naszego pokoju w pensjonacie i absolutnie nie miałam ochoty się pakować.\n– Jaka szkoda, że to już koniec – marudziłam. – I na następny raz trzeba czekać aż do lata.\n– Jak to? – zdziwiła się jedna z koleżanek. – Nie wybierasz się do Wisły?\nNo nie. Zasadniczo się nie wybierałam. Tak byłam zajęta organizowaniem Fanklubu, uruchamianiem strony internetowej i planowaniem pierwszej fanklubowej wyprawy do Zakopanego, że drugi weekend Pucharu Świata, który miał odbyć się w Polsce, zupełnie nie zajął moich myśli. Poza tym nigdy wcześniej nie podróżowałam na zawody kilka razy w sezonie. Nie tylko ja – w podobnej sytuacji był cały zarząd Fanklubu. Wszystkie trzy obawiałyśmy się, że nie uda nam się zaplanować i zorganizować kolejnej podróży już w marcu. No i przecież kiedyś trzeba chodzić do pracy, a dni urlopu nie są nieograniczone. Nie zawsze można mieć to, co się chce.\n– I tak już pewnie wyprzedali bilety – westchnęłam, zwijając ostrożnie nasz baner, żeby przypadkiem nie zniszczył się w podróży. Tak, po Zakopanem to mnie przyszło się nim opiekować, bo w końcu z Krakowa najbliżej pod większość skoczni w Polsce.\n– Jeszcze są! – Koleżanka, która jako jedyna była pewna wizyty pod skocznią w Malince, już zdążyła wejść na odpowiednią stronę i nawet wypatrzyła, że można znaleźć wolne miejsca całkiem niedaleko od niej.\nStwierdziłyśmy więc zgodnie, że wszystko jeszcze raz przemyślimy. Ale ja stałam nad walizką z tym naszym transparentem w rękach i już wiedziałam, że muszę pojechać. I że na pewno coś wymyślę.\nWisła jest dla Oficjalnego Fanklubu Dawida Kubackiego miejscem szczególnym. W końcu to tam, w czasie Letniego Grand Prix w 2015 roku, zapadły pierwsze poważne decyzje dotyczące rozpoczęcia naszej działalności.\nWszystkie wspomnienia związane z pamiętną rozmową z Dawidem wróciły w piątek, gdy pojawiłyśmy się pod halą sportową. Nie mogłyśmy wybrać lepszego miejsca. Usiadłyśmy nawet na tej samej ławeczce, co wtedy. 🙂 Co więcej, pod halą – zupełnie jak w lipcu – stał sobie bus kadrowy, bo zupełnie przypadkowo polska drużyna właśnie kończyła trening. Wprawdzie nigdzie nie zauważyłyśmy Dawida, ale żadna z nas się nie zmartwiła, bowiem tym razem cel naszej wizyty był zupełnie inny. Czekałyśmy na dziewczyny, które po konkursach w Zakopanem zapisały się do Fanklubu. Chciałyśmy wreszcie poznać je osobiście! Marta, Klara, Magda – bardzo się cieszymy, że jesteście z nami!\nCzasami bywa tak, że poznaje się nową osobę, nie mija nawet pół godziny, a już ma się pewność, że bardzo łatwo będzie znaleźć wspólny język. Te same zainteresowania, wspólna pasja, podobne poczucie humoru. Później się okazuje, że pochodzenie z różnych stron Polski też nie musi być przeszkodą. 🙂 I wcale nie dziwi to, że kiedyś było się na tym samym meczu w Krakowie, stało w tej samej kolejce do kasy, na koszulce nosi się ten sam numer tego samego ulubionego zawodnika. Albo że przeszło się obok siebie w czasie wspólnego zdjęcia po konkursie w Zakopanem. Chyba tak jest, że pewnych ludzi musi się w życiu spotkać. I jedną z zalet wspólnego kibicowania w Fanklubie jest to, że pojawia się ku temu okazja.\nNie udało mi się dojechać na kwalifikacje, dlatego skocznię przywitałam dopiero w czasie serii próbnej przed nocnym piątkowym konkursem. Każdy, kto był choć raz na zawodach w Wiśle wie, że panuje tam zupełnie inna atmosfera niż w Zakopanem. Ludzi jest dużo mniej, dzięki czemu nie ma kolejek i na sam obiekt wchodzi się łatwiej i szybciej. Zawodnicy są zdecydowanie bliżej, od kibiców oddziela ich tylko mała barierka, więc bez problemu można zdobyć autograf albo podejrzeć rozgrzewkę. Ale my tym razem nie miałyśmy czasu wypatrywać Dawida, bo musiałyśmy się zająć banerem. 🙂\nDziewczyny, które dotarły do Wisły w czwartek, już wtedy uważnie przyglądały się nowo postawionym trybunom i starały się znaleźć miejsce, gdzie można by było umieścić nasz znak rozpoznawczy. Nauczone doświadczeniem, dużo wcześniej zrezygnowałyśmy z cudownych kijów, bo rozłożenie pięknego, ale ciężkiego transparentu w samym środku sektora byłoby trudne, a nawet ryzykowne. Mało, że mgła, to jeszcze wielka płachta zasłaniałaby widok kibicom! Ale Fanklub zawsze da sobie radę. 🙂 Nie sam, oczywiście, tym razem z pomocą przyszła nam świetnie zorganizowana Grupa Specjalnych Pomocników (jeszcze raz dziękujemy!), która sprawnie umieściła baner na jednej z barierek. Sznurek idealny do wiązania transparentów załatwił niezastąpiony Małżonek naszej Prezes. Baner więc wisiał. Zauważyliście? Bo Dawid potwierdził, że go widział! 😉\nWarunki pogodowe oczywiście nas martwiły, ale szybko okazało się, że niepotrzebnie. Mgła trochę utrudniała, ale nie uniemożliwiała podziwiania skoków, bo unosiła się głównie nad górną częścią skoczni. Nie wiemy, jaki widok mieli kibice przed telewizorami, ale nam nie groziło drugie Oslo i mogliśmy na własne oczy widzieć lądowania i oceniać długość skoków. Muszę dodać, że widoczność z wybudowanych specjalnie na tę okoliczność trybun – mimo licznych narzekań i ostrzeżeń formułowanych przed zawodami – była naprawdę bardzo dobra, więc nie pozostało nic innego, tylko cieszyć się konkursem i mocno dmuchać pod narty naszym skoczkom, których, dzięki kwocie krajowej, wystartowało w pierwszej serii aż dziewięciu.\nStojąc przy skoczni w Wiśle, nie da się nie wracać pamięcią do letnich zawodów. Przecież od kilku lat to miejsce jest dla nas bardzo szczęśliwe i nieodłącznie kojarzy się ze wspaniałymi skokami Dawida. Wszyscy wiemy, że obecny sezon jest trudny dla całej drużyny. Dawid – mimo że ma na swoim koncie najwięcej punktów Pucharu Świata w karierze – często powtarza, że jego skokom daleko do doskonałości i jeszcze nie jest w swojej najlepszej formie. Cieszymy się, że chociaż często narzeka, że jego próby są średnie i brakuje w nich tego i owego, to i tak zdobywa solidne punkty. Jak to się mówi, przez trudy do gwiazd.\nNam, czyli Fanklubowi, ta zima też przyniosła wiele doświadczeń. Dużo się nauczyłyśmy, nie tylko o tym, jak założyć i prowadzić organizację, gdzie umieszczać baner i jakie kije można wnosić na skocznię i skąd je wziąć, ale także – a może przede wszystkim? – w jaki sposób kibicować, gdy nie idzie tak, jak iść miało, gdy marzenia nie spełniają się tak szybko, jak byśmy oczekiwali, gdy próg skoczni uparcie ucieka i nie oddaje, narty opadają i ląduje się przedwcześnie, a na dodatek ciągle wieje w plecy. A nas, kibiców, pod skocznią jakby trochę mniej.\nTym razem nie dane nam było zobaczyć Dawida sadowiącego się na belce. Dopiero po chwili wyłonił się nagle z białego tumanu, przeciął powietrze i wylądował. Tylko gdzie? Za zieloną linią? A może to złudzenie? Takie figle złośliwej Mgły? Nie! Naprawdę to 125,5 metra i prowadzenie. Skoczyłyśmy z radości do góry. Kolejna solidna próba. Kilka minut później na szczycie tabeli znajdowało się kilku biało-czerwonych, a to sytuacja, którą chyba każdy kibic bardzo lubi. Jeszcze bardziej byśmy się cieszyli, gdyby tak zostało do samego końca. Ale tym razem się nie udało. Cóż, nie zawsze może się mieć to, co się chce. 😉 Ostatecznie Kamil ukończył pierwszą połowę konkursu w czołowej dziesiątce, a następna czwórka – z racji że ostatnio Polacy bardzo lubią ustawiać się w klasyfikacjach ławicami – zajęła miejsca kolejno od 16. do 19. Tylko Andrzej Stękała utkwił samotnie na 32. pozycji.\nMgła, nieszczęśliwa, że mimo wysiłków nie zepsuła widowiska, chyba skapitulowała, bo przed serią finałową skocznia pokazała nam się na chwilę w całej okazałości. I znowu były zaciśnięte na biało-czerwonym szaliku kciuki i głośne „Leeeeeeeeeeeć!” przy każdym z pięciu skoków naszych zawodników. Dawid wyciągnął 122,5 m, ale niestety niezbyt ładnie wylądował i spadł o kilka pozycji. Tuż po nim z belki ruszył Stefan, poleciał trzy metry dalej i pewnie wyszedł na prowadzenie. Ale musimy przyznać, że w trakcie tego konkursu najmocniej kibicowałyśmy (Dawid, nie słuchaj! ;)) Kamilowi. Po wszystkich trudach i znojach tego sezonu bardzo mocno trzymałyśmy kciuki za jego kolejny pewny i udany skok w Wiśle. Wsparcie kibiców pomogło, Kamil utrzymał się w pierwszej dziesiątce, a my mogliśmy podziwiać niespodziewane zwycięstwo Romana Koudelki. Oj tak, właśnie z powodu tej nieprzewidywalności lubimy skoki narciarskie.\nWreszcie konkurs się skończył i skocznia zaczęła pustoszeć. Nic dziwnego, bo dochodziła jedenasta w nocy i – mimo że miałyśmy na sobie niemal tyle samo warstw odzieży, co podczas mrozów w Zakopanem – robiło się zimno, a nas czekała jeszcze długa wędrówka do hotelu. Bo oczywiście, kochając różnorakie wyzwania, wybrałyśmy miejsce noclegu dokładnie w połowie drogi między skocznią a centrum miasta. Po kilkudziesięciominutowym marszu, tuż przed powrotem do pokoju, zatrzymałyśmy się na chwilę, aby spojrzeć na Wisłę. Z naszego wzgórza doskonale było widać stoki, góry i lasy.\nDziewczyny zwróciły uwagę dokładnie na to samo, co ja. Drzewa trwały w bezruchu.\n– Nie, nie wierzę, że jutro ma wiać. Nie ma takiej opcji.\nAle gdy się obudziłyśmy, okazało się, że wiatr szaleje na całego. Nie pomogły prośby, groźby, zaklęcia ani zamykanie okna i zasuwanie zasłon. W pokoju wyraźnie dało się słyszeć gwizdy wstrętnego wietrzyska, a wystarczyło wyjść na zewnątrz, aby poczuć jego mocne podmuchy. Ktoś przesądny mógłby stwierdzić, że taki pech to moja wina, bo dwukrotnie wracałam na górę – raz po zapomniany szalik, a drugi – po telefon. Nasza Prezes stała i wzdychała nad moim roztrzepaniem, bo chyba nie pamiętała, że dzień wcześniej prawie zapomniałyśmy banera! I tylko dzięki mojej przytomności umysłu dostrzegłyśmy ten brak po piętnastu minutach marszu, a nie pod samą skocznią. 😛 Ale by było!\nWreszcie skompletowałyśmy cały dobytek i ruszyłyśmy żwawym krokiem w kierunku miejsca zawodów, próbując nadrobić stracony czas. A gdy z wywieszonymi językami dotarłyśmy pod skocznię, akurat odwołali kwalifikacje. 😛 Na dodatek okazało się, że to nie koniec nieszczęść, bo marudząca całą drogę Prezes, zgubiła fanklubową czapkę! (Jeśli ktoś znalazł, to będzie wdzięczna za zwrot. :))\nWszyscy kibice, trenerzy, organizatorzy i zawodnicy z niepokojem spoglądali w niebo, ale widoki takie, jak ten nie napawały optymizmem:\n– Ciężko będzie… – wzdychał każdy, z kim rozmawiałyśmy.\nA skoro i tak nic się nie działo, postanowiłyśmy skorzystać z okazji i załatwić jedną palącą sprawę. Otóż w styczniu Fanklub przygotował informację prasową, która została rozesłana do kilku portali, zajmujących się tematyką skoków narciarskich. Redakcje odpisały, większość zamieściła artykuły lub wywiady. Tylko jedna, ta największa, do tej pory milczała jak zaklęta. Nie mogłyśmy przecież tego tak zostawić. A że akurat Pan Redaktor Naczelny przechodził sobie obok nas… 😉\nPo krótkiej rozmowie poznałyśmy przyczynę jego milczenia. Po prostu uznał, że sobie żartujemy!\n– Bo jakieś… helikoptery.\nSzanowny Panie Redaktorze! Jaki żart? Ktoś tu zupełnie nie zrozumiał naszego poczucia humoru. 😉\nSkocznia była pełna kibiców, których przybyło zdecydowanie więcej niż poprzedniego dnia. Jednak nie pomogły śpiewy i klaskanie do rytmu, nie pomogły specjalne okrzyki. Rozpoczęcie zawodów przesunięto o kolejne pół godziny. A najgorsze, że wiatr nie dawał za wygraną. Wcale, a wcale. Z każdą minutą byłyśmy bardziej pewne, że tym razem konkurs na skoczni imienia Adama Małysza zostanie odwołany. 🙁 Zdecydowanie nie lubimy skoków bez skoków i zawodów, które się nie odbywają. Szczególnie, że niektóre z nas przyjechały naprawdę z daleka. Ale cóż, nie zawsze może się mieć to, co się chce.\nTymczasem w oczekiwaniu na ostateczną decyzję jury, wszyscy szukali sobie jakiegoś zajęcia. Kibice zbierali autografy, robili zdjęcia, podziwiali pokazowe mecze siatkówki. Jedni skoczkowie spacerowali z rodzinami po sektorze FIS Family, inni wychodzili do fanów lub udzielali wywiadów, a pozostali energicznie rozdawali kartki z podpisami. Przez chwilę nawet się zastanawiałyśmy, czy aby nie urządzili sobie jakiegoś konkursu, bo od niektórych po prostu nie dało się nie wziąć! 🙂 My stałyśmy na trybunie, zerkałyśmy na flagi targane przez wiatr i ze zniechęceniem kręciłyśmy głowami, kiedy organizatorzy ogłosili, że pierwsza seria konkursowa rozpocznie się o siedemnastej. Widziałyśmy, że zawodnicy wcale nie kwapią się do rozgrzewki, Peter Prevc ciągle rozdawał autografy (może rywalizował we wspomnianym konkursie?), a Austriacy zaczęli się pakować. Ledwo zdążyłyśmy zejść na dół, gdy potwierdziły się wszystkie obawy. Drugie indywidualne zawody w Wiśle zostały odwołane. Wielka szkoda, ale przecież w walce z pogodą z góry jesteśmy na przegranej pozycji. Możemy tylko mieć nadzieję, że następnym razem będzie łaskawsza.\nZniechęcona publiczność powoli kierowała się do wyjścia, ale nas czekał jeszcze jeden punkt programu. Umówiłyśmy się z Dawidem, że po zawodach nas znajdzie, podejdzie do barierki i zrobimy sobie wspólnie eleganckie zdjęcie w powiększonym fanklubowym gronie. Wymyślić łatwo, ale dużo trudniej zrealizować! 🙂 Bo jakże on miał nas zobaczyć? Tłum kłębił się i napierał, a my do najwyższych nie należymy. Po krótkiej naradzie stwierdziłyśmy, że nie ma wyjścia, trzeba rozłożyć baner – tak, ten piękny, ale wielki i ciężki. Panowie z ochrony trochę dziwnie na nas patrzyli, kiedy przerzucałyśmy przez barierkę białą płachtę, ale na szczęście nie zareagowali. A my wspólnymi siłami dałyśmy radę podnieść transparent i Dawid nas zlokalizował. Po chwili dotarł na miejsce, a cała akcja została uwieczniona na zdjęciu.\nW drodze powrotnej do hotelu przyszedł czas na pierwsze podsumowania. Nadal nie potrafię zdecydować, czy bardziej lubię zawody w Zakopanem, czy w Wiśle. Każde z nich mają swój urok i specyfikę, z każdymi wiąże się mnóstwo wspomnień.\nTym razem Malinka uczyła wszystkich pokory. Wyraźnie dała do zrozumienia, że nie zawsze może być łatwo, nie zawsze wysiłki od razu przekładają się na rezultaty, nie zawsze można świętować zwycięstwo.\nI tak jak śpiewają Rolling Stones – nie zawsze możesz mieć to, co chcesz.\nChyba że chcesz bardzo mocno. I wytrwale na to pracujesz. 🙂\nAle wtedy i tak może pojawić się wiatr…\nPŚ Wisła Zawody\nZabłąkane skocznie. Bazar w Białymstoku oraz górale na emigracji


knibey beauty blog: INSTAGRAMOWE TUTORIALE\nCześć, dziś szybki post!\nInstagram aż pęka w szwach od makijażowych mini tutoriali, perfekcyjnych zdjęć, porad, niecodziennych trików... Problem zaczyna się kiedy chcemy wykorzystać jakiś patent, a nie do końca nam się to udaje. To, co wydaje się prostym makijażem jest najczęściej efektem pracy wieloletnich profesjonalistów i na nic nie zda się znajomość zasad kiedy nie mamy wprawnej dłoni do pracy z kosmetykami kolorowymi. Bardzo często dziewczyny eksperymentują z tutorialami i narzekają, że nic im nie wychodzi... Znacie to? Moim zdaniem każda dziewczyna może się go nauczyć! Mam dla Was jedną poradę, która zdecydowanie pomoże.\nKluczem do sukcesu jest, uwaga....\n...świadomość własnej urody i wyszukiwanie dziewczyn o zbliżonej wyglądzie.\nCzyli nie śledzić tylko i wyłącznie najbardziej popularnych blogerek/vlogerek (jak nikkietutorials, danapackett, hudabeauty...), których typ urody całkowicie odbiega od naszego. Budowa oka ma szczególne znaczenie, więc nie będziemy w stanie odtworzyć makijażu dziewczyny z tzw. monolid eyes, czyli o azjatyckich oczach lub posiadając opadającą powiekę nie będziemy w stanie bawić się eyelinerem. Tak samo dziewczyna o wąskich ustach i mniejszych oczach nie będzie w stanie wykonać tutorialu Kylie Jenner look. Zwróćmy uwagę nie tylko na budowę oka ale i na karnację oraz kolor tęczówki.\nKont na Instagramie jest ich tak wiele, że mamy w czym przebierać i wybierać, wystarczy trochę pogrzebać. Jeśli wybierzemy ciekawe konta, Instagram podpowiada nam analogiczne. Zrezygnujmy z naśladowania dziewczyn o egzotycznej urodzie jeśli nasza jest typowo słowiańska. Ważne, żeby makijaż był spójny i pasował do nas indywidualnie. Pamiętajmy też, że pojedyncze zdjęcie makijażu oka wygląda inaczej niż z resztą twarzy :)\nPolecam sprawdzić easyneon, asliozdel, desiperkins,\nmam nadzieję, że komuś pomogłam. Buziaki :)\nEtykiety: instagram, makijaż, tipy, tutoriale\nCześć, jestem Karolina. Uwielbiam kreatywnie spędzać czas i uczyć się języków obcych. Ukończyłam filologię francuską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Ten blog jest dla mnie miejscem, gdzie mogę dzielić moją pasją związaną z makijażem i urodą. Miło Cię widzieć!\nWOW//Przecinam starą gąbkę do makijażu//\nDOUBLE : Catrice HD liquid coverage // Coverall Wet n Wild\nHIT - MASKI ALGOWE NACOMI\nCZEGO NIE ROZUMIEM U INNYCH DZIEWCZYN...


Przybory do wykonania paznokci żelowych i akrylowych - Teczka.pl\nPaznokcie Przybory do wykonania paznokci żelowych i akrylowych\nPrzybory do wykonania paznokci żelowych i akrylowych\nNależy do nich oliwka, która ma wiele zalet:\n– Nawilża skórę i paznokcie\n– Wygładza skorki wokół płytki\n– Wzmacnia paznokcie\n– Powinna zawierć oleje roślinne orz witaminy A i E\nPrzybory potrzebne nam do przedłużenia paznokci (żelowych i akrylowych) to:\n1. Gruboziarniste i drobnoziarniste pilniki oraz te w kształcie banana (służą do skracania paznokci oraz nadawania im kształtu).\n2. Blok do paznokci – służy do zmatowienia paznokci przed nałożeniem żelu, akrylu lub przyklejeniu tipsów.\n3. Tipsy (rozmiary od 1 do 10) oraz klej do ich nałożenia.\n4. Gilotynka lub obcinacz do tipsów.\n5. Waciki bezpyłowe.\n6. Szablony – metalowe (są bardziej sztywne) lub papierowe. Lepsze są oczywiście te papierowe, bo można na nich stworzyć poprawny technicznie paznokieć w każdym kształcie: kwadrat, migdał, stiletto, edge, pipe, bridget, jet, i też flair. Na formach metalowych możemy wykonać tylko kwadrat i migdał. Ponadto formy papierowe są bardziej higieniczne (nieodzowne do pracy z klientkami) a także plastyczne, co jest niezbędne do prawidłowego ich podłożenia.\n7. Liquid – płyn z którym łączy się puder akrylowy.\n8. Kieliszek do liquidu.\n9. Pędzelek do akrylu (najlepiej z naturalnego włosia i o ostro przyciętej końcówce).\n10. Płyn do czyszczenia pędzelka.\n11. Proszek akrylowy.\n12. Cleaner – czyli płyn do odtłuszczania płytki.\n13. Primer – płyn, który zwiększa przyczepność paznokcia żelowego lub akrylowego.\n14. Preparaty do zdejmowania akrylowych i żelowych tipsów – Tipsy są ze sztucznego tworzywa o nazwie ABS, żel to żel, a akryl to akryl. Żelu nie można zdjąć przy pomocy płynu, jedynie te soak-off (silikonowe) przeznaczone jedynie do pokrywania naturalnej płytki.\n15. Nabłyszczacz, czyli specjalny lakier, który nadaje paznokciom połysk i utrwala ozdoby.\n16. Klej do tipsów (najlepiej z pędzelkiem).\n17. Płyn do dezynfekcji skóry i narzędzi.\n18. Waciki bezpyłowe, do przemywania cleanerem.\n19. Pędzelek – powinien być z włosia kuny/sobola/Kolinsky o kształcie koci języczek/owal.\n21. Ręczniczki papierowe w które wyciera się pędzelek podczas stylizacji, by resztki akrylu nie zastygły na włosiu bo pędzelek będzie się wtedy nadawał do kosza.\nMETODA ŻELOWA (będziemy dodatkowo potrzebować):\n24. Płaski pędzelek, może być też skośny, najlepiej z kuny, Kolinsky’ego lub sobola, mogą być też nylonowe lub Toray.\nPoprzedni artykułManicure – przeciwskazania\nNastępny artykułRozdwajające się paznokcie – domowe sposoby\nBoże NarodzenieKatarzyna Olchowska - 7 grudnia 2010 0\nNawet osoby pewne siebie mogą mieć problem ze świątecznymi przemówieniami. Wynika to głównie z tego, że większość z nas myśli, że wszystko pójdzie bez problemu, a okazuje się, że mamy mało do powiedzenia. W najgorszej sytuacji ograniczymy się do powiedzenia „Wesołych Świąt”. Nic w tym złego. Czasem jednak warto zaskoczyć obecnych i dorzucić coś więcej.\nUmowa lojalnościowa – wzór\nUmowa lojalnościowa jest umową, jaką może...


Samira i Samir - Siba Shakib. Muza - Granice.pl\nSamira i Samir\n5.0 Wydawnictwo: Muza Data wydania: 2005 Kategoria: Literatura pi�kna ISBN: 8373196544 Liczba stron: 274\nNowa powie�� Siby Shakib jest histori� dziewczynki, kt�r� wychowano na ch�opca: Samira i Samir to ta sama osoba albo dwie twarze tytu�owej a zarazem g��wnej bohaterki.Przysz�a na �wiat w g�rach, w rodzinie jednego z afga�skich wata�k�w, kt�rego r�d s�yniei z tego, �e rodz� si� w nim wy��cznie ch�opcy. Tymczasem pierworodny syn komendanta okazuje si� dziewczynk�. Daria, nie ca�kiem uleg�a �ona, alei kochaj�ca matka, nie zdobywa si� na zabicie c�rki, a ojciec, ostatni i nie tak ju� bezwzgl�dny wojownik ze swego rodu, obdarza dziewczynk� czu�� mi�o�ci�. Rodzice przestawiaj� Samir� wsp�ziomkom jako Samira, syna. Co wi�cej, tak�e j� sam� utrzymuj� w przekonaniu, �e jest ch�opcem...\nNa p�kach: WOJNA P�CI INACZEJ\nZabawa polega na wpisywaniu swojego nazwiska w wyszukiwarce internetowej i podziwianiu rezultatów. Tak trafi�am na powie�� Siby Shakib Samira i Samir. Moje drugie z ni� spotkanie odby�o si� w bibliotece miejskiej, gdzie szukam ksi��ek jeszcze przez nikogo nie czytanych, jakby zapomnianych, zakurzonych lub, przeciwnie, wielokrotnie rozdziewiczonych, otwieranych, szarpanych, popisanych, z tajemniczymi zapiskami na obwolutach czy z wsuni�tymi nie�mia�o karteczkami. Ksi��ek czytanych w intymnej samotno�ci\nNa p�kach: Przeczyta�em,z_52 ksi��ki 2013,\nWspó�czesny Afganistan, Hindukusz, wieloletnia wojna, zmieniaj�cy si� przeciwnicy – to t�o powie�ci Siby Shakib. I ludzie, którzy �yj� jak przed wiekami, nie znaj�c zdobyczy cywilizacji. To �wiat podstawowych potrzeb i najbardziej oczywistych sposobów ich zaspokajania. �wiat si�y i zr�czno�ci, w którym prym wiod� m�czy�ni, a kobiety traktowane s� jako ma�o istotny dodatek, narz�dzie do zajmowania si� gospodarstwem i rodzenia, najlepiej synów. �wiat, w którym tradycj� o sile prawa jest to, �e pierworodnym dzieckiem Komendanta musi by� ch�opiec. �wiat boga surowego i jego przedstawicieli, nadu�ywaj�cych swego autorytetu do legitymizacji w�adzy m�czyzn nad s�absz� p�ci�. �wiat, w którym relacje mi�dzy ma��onkami zaburzone s� przez wybuja�e m�skie ego i kobiece poczucie ni�szo�ci, utrwalane przez wieki. �wiat pe�en braku wykszta�cenia i ignorancji, która za p�e� dziecka obwinia kobiet�. �wiat, w którym „�ycie dziewcz�t jest kar�” (s. 163).\nW tym �wiecie pojawia si� Samira – dziewczynka, która powinna by� ch�opcem. I która jest ch�opcem, dopóki nie u�wiadomi sobie, �e co� z ni� jest nie tak. Wstrz�s, jaki to ze sob� przyniesie, spowoduje, �e Samira przestanie mówi� – �eby nie mog�a zdradzi� narzuconej jej tajemnicy. �yje w zak�amaniu, podtrzymuje iluzj�, by zaspokoi� oczekiwania otoczenia, sprosta� ��daniom ojca, by� ch�opcem, a potem m�czyzn�, zdolnym broni� i chroni�. Od tej pory dziewczynka-ch�opiec b�dzie ch�on�� �wiat ca�� sob�. I b�dzie zadawa� sobie pytania, setki pyta�. O s�owa, prawd�, win�. Przede wszystkim o win�: ojca, matki, swoj�. To kobiet� obarcza si� win� za wszystko, co mo�e si� zdarzy�. A kobieta przyjmuje t� win�, bierze j� na siebie, nauczona do�wiadczeniem matki, babki i prababki. Ale m�czyzna zdaje sobie spraw�, kto faktycznie t� win� ponosi, dlatego wstydzi si� i nienawidzi – za swój strach, ból i darowane �ycie, za tradycj� i boga, który da� ludziom taki porz�dek �wiata. Ulega temu porz�dkowi wbrew sobie, wbrew w�asnym potrzebom i utajonym ch�ciom, zadaje gwa�t w�asnej duszy, by wreszcie kiedy� u�wiadomi� sobie: „widzia�em, jak moja matka postrada�a rozum, widzia�em, jak mój ojciec utraci� honor, dlatego �e nie kierowali si� sercem, tylko zawsze robili to, czego oczekiwali od nich inni ludzie, religia, tradycja, mu��a czy ktokolwiek.” (s.172). I wychowuje kolejne pokolenia ch�opców, by byli silni, szybcy i odwa�ni. Wychowuje ich dla walki – gdy stan� si� m�czyznami, pójd� na wojn�, zabija� Rosjan, talibów, cudzoziemców. Jak Komendant, a wcze�niej jego ojciec. Wojna jednak okalecza, czasem odbieraj�c �ycie, czasem cz�onki, a czasem zabijaj�c cz�stk� ka�dego, kto uniesie bro�, by odebra� �ycie innemu. Rz�dzi jednak przymus, bo „tak�e m�czy�ni nie s� wolni. Gdyby byli wolni, nie potrzebowaliby odbiera� wolno�ci kobietom. Ten, kto jest wolny, nie musi nikomu innemu zabrania� by� wolnym.” (s. 233).\nCzasem uda si� wyrwa� z b��dnego ko�a ugruntowanej wiary i usankcjonowanej tradycji. Wbrew wszystkiemu i wszystkim, którzy my�l� zachowawczo, w zgodzie z w�asn� natur� – uwolni� si� i �y� pe�niej, znale�� swoje miejsce i swoj� rol� do odegrania, stawiaj�c na kobiety: „Je�li chce si� zmieni� ca�y lud, nale�y zaczyna� od dziewcz�t. To rozs�dne: ucz� si� szybciej, a to, czego si� nauczy�y, przekazuj� dzieciom.” (Terry Pratchett, Niuch, Prószy�ski i S-ka, 2012, s. 179).\nSamira i Samir to powie�� o wspó�czesnych afga�skich kobietach, tych biernych i tych silnych, d���cych do zmian. Bardzo dobra powie��, wywo�uj�ca u czytelnika silne emocje, nie pozostawiaj�ca oboj�tnym, daj�ca nadziej�. Warto przeczyta� w odpowiednim momencie �ycia, niespiesznie i z uwag�. Uwag� przyci�ga zreszt� sposób pisania: i styl autorki, i uk�ad ksi��ki – brak kresek dialogowych, brak wyra�nych miejsc wypowiedzi wymusza koncentracj� przy czytaniu, a wa�ki temat tylko j� pog��bia. Dla wszystkich, którzy potrafi� przej�� si� niesprawiedliwo�ci� i nierówno�ci� ci�gle obecn� na �wiecie.\nOcena: 5, Na p�kach: Przeczyta�em,z_52 ksi��ki 2013,\nRecenzja tutaj: http://www.granice.pl/recenzja,samira-i-samir,8285.\nNa p�kach: Chc� przeczyta�,Poszukiwane,\nTokimeki. Magia sprz�tania w praktyce\nAstrologiczny przewodnik po z�amanych sercach


GRANULAT BIS OFERUJE\nGRANULAT-BIS w swojej ofercie posiada praktycznie wszystkie typy regranulatów oraz przemiałów tworzyw sztucznych mających zastosowanie w szerokim wachlarzu produkcji elementów z plastiku.\nJako firma specjalizująca się w recyklingu posiadamy odpowiednie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania, transportu i odzysku następujących surowców:\n– 07 02 13 – odpady z tworzyw sztucznych\n– 12 01 05 – odpady z toczenia i wygładzania tworzyw sztucznych\n– 15 01 02 – opakowania z tworzyw sztucznych\n– 17 02 03 – tworzywa sztuczne\n– 19 12 04 – tworzywa sztuczne i guma\n– 20 01 39 – tworzywa sztuczne\nŚwiadczymy również usługi granulacyjne dla podmiotów gospodarczych według ściśle określonych jakości technicznych.\nPoza szerokim asortymentem przemiałów i regranulatów w naszej ofercie znajdziecie Państwo również szeroki asortyment tworzyw sztucznych wielu renomowanych firm. W ciągłej sprzedaży posiadamy:\n– tworzywa styrenowe\n– tworzywa inżynieryjne\n– koncentraty barwiące i modyfikujące\n– środki pomocnicze\nDzięki wsparciu z Unii Europejskiej firma Granulat-Bis stale rozszerza swoją ofertę o nowe i udoskonalone produkty, dzięki czemu umacnia swoją pozycję konkurencyjną na rynku lokalnym krajowym i międzynarodowym.\nMamy przyjemność poinformować Państwa o nowych produktach POLIPROPYLEN REGRANULAT oraz POLIETYLEN REGRANULAT, które powstały w związku z realizacją projektu unijnego: Program Operacyjny Inteligentny Rozwój 2014-2020 Proinnowacyjne usługi IOB dla MŚP pt. „Zakup usług proinnowacyjnych doradczych oraz wdrożenie innowacyjnej technologii przerobu odpadów z tkanin tworzywowych” (Numer wniosku POIR 02.03.01-24-0003/18).\nW związku z powyższych chcielibyśmy przedstawić kartę produktu oraz specyfikację techniczną powstałego materiału:\n– POLIPROPYLEN REGRANULAT KARTA PRODUKTU.PDF SPECYFIKACJA TECHNICZNA.PDF\n– POLIETYLEN REGRANULAT KARTA PRODUKTU.PDF SPECYFIKACJA TECHNICZNA.PDF\nZ przyjemnością odpowiemy na wszystkie pytania dotyczące dostępnego produktu.\nIstnieje możliwość udostępnienia próbek regranulatu do testów w Państwa firmie. Zapraszamy do kontaktu oraz do składania zamówień przez formularz kontaktowy.\nNOWOŚĆ! – W związku z realizacją projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2020 Firma posiada w swojej ofercie nowy innowacyjny produkt – POLIETYLEN REGRANULAT, który został wyprodukowany z odpadów poprodukcyjnych oraz pokonsumenckich na bazie folii polietylenowych mocno zadrukowanych i laminowanych.\nZapraszamy do przetestowania oraz zakupu nowego innowacyjnego produktu.


Sklep markowym obuwiem z damskim i męskim – eCentral\nMarkowe obuwie damskie i męskie – eCentral\nMarkowe obuwie damskie, męskie i dziecięce pochodzące od znanych i cenionych polskich oraz zagranicznych firm? Taki jest właśnie asortyment eCentralu – sklepu internetowego z modnym i komfortowym obuwiem dla każdego. Bez względu na to, czy szukają Państwo lekkich butów na codzienne spacery z dziećmi czy psem, eleganckich pantofli na wieczorne wyjście lub wygodnego obuwia na kilka długich godzin pracy w biurze – w naszym sklepie znajdziecie Państwo wszystko, co jest potrzebne do komfortowego stawiania kroków każdego dnia. Doskonale zdajemy sobie sprawę, że dobór odpowiedniego obuwia jest niezwykle ważny. Często stanowi to inwestycję na długie lata, szczególnie jeśli mowa o eleganckich butach na większe wyjścia. Dlatego muszą być one wygodne, wytrzymałe i dobrze leżące na stopie. Dzięki współpracy z najlepszymi markami udało nam się stworzyć wyjątkową ofertę najwyższej jakości obuwia damskiego, męskiego i dziecięcego.\nEleganckie buty damskie dodające kobiecości i lekkości? Wygodne i przewiewne sandały? A może bardziej sportowe fasony doskonałe na spacer, wakacje czy rower? W naszej ofercie znajduje się szeroki wybór wygodnych butów damskich, które sprostają wszystkim, nawet najbardziej wymagającym warunkom. Spośród tak wielu artykułów z pewnością wybiorą Panie najpiękniejsze buty pasujące na każdą okazję. Oferujemy modele eleganckie, jak i bardziej codzienne. Znaleźć u nas można wszelkiego rodzaju mokasyny, baleriny, klapki i sandały, czółenka, trzewiki, a także obuwie sportowe oraz półbuty, kozaki i botki zarówno jesienno-zimowe, jak i wiosenne.\nPanowie kochają klasykę! Dlatego tak często sięgają po niezawodne i ponadczasowe obuwie męskie takie jak półbuty czy trzewiki. Zimą natomiast największą popularnością cieszą się botki zimowe skórzane. Doskonale dobrany garnitur czy perfekcyjnie wyprasowana koszula nie wystarczą, jeśli cały strój nie będzie perfekcyjnie dopięty na ostatni guzik. Taką właśnie kropką nad „i” są eleganckie i stylowe buty męskie. Poszukując wygodnych butów do pracy, na co dzień czy na wieczorne wyjścia, warto sprawdzić ofertę najwyższej jakości skórzanego obuwia polskich i zagranicznych firm w naszym sklepie.\nCzy wiedzą Państwo, że w ofercie sklepu Central znajdują się buty polskiej produkcji? Wspieramy nasze krajowe marki. Dlatego stworzyliśmy wyselekcjonowaną ofertę obuwia męskiego, damskiego oraz dziecięcego. Wszystkie artykuły doskonale sprawdzą się podczas wielu okazji. Znajdujące się w naszym asortymencie produkty mają doskonały stosunek jakości do ceny. Są trwałe, wytrzymałe, a do ich produkcji wykorzystano solidne surowce, między innymi skórę licową czy zamszową.\nZapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą, a w razie jakichkolwiek pytań zachęcamy do kontaktu.