Dodane przez mj, 16.01.2014 - 14:16\nDobiegła końca realizacja projektu badawczego finansowanego przez Narodowe Centrum Nauki pn. „Wspólnota pamięci. Druki XVI wieku w zbiorach Biblioteki Fundacji Wiktora hr. Baworowskiego we Lwowie”\nZbiory Biblioteki Fundacji Wiktora hr. Baworowskiego we Lwowie zasługują na zainteresowanie europejskich, a nawet światowych placówek badawczych. Prace nad cennymi rękopisami i starymi drukami podejmują bibliotekoznawcy, historycy książki i poloniści. Niezwykłość historycznych kolekcji urzeka wszystkich badaczy kultury polskiej za granicą, wiele instytucji stara się o współuczestniczenie w ich opracowywaniu. Strona ukraińska stawia jednak bardzo wysokie wymagania, którym – jak się okazało – sprostał Instytut Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej Uniwersytetu Śląskiego.\nOd lewej: mgr Tadeusz Maciąg, dr Jolanta Gwioździk i dr hab. prof. UŚ Leonard Ogierman\nZdecydowały zapewne dobra współpraca naukowa i znakomite efekty dotychczasowych badań prowadzonych od lat przez pracowników Instytutu, w tym opracowanie części zasobów poloniców znajdujących się w zasobach Lwowskiej Narodowej Naukowej Biblioteki Ukrainy im. Wasyla Stefanyka oraz Biblioteki Uniwersytetu im. Iwana Franki we Lwowie (wydano katalogi: J. Gwioździk: Księgozbiór benedyktynek lwowskich klasztoru pw. Wszystkich Świętych. Katalog starych druków. Katowice 2004; J. Gwioździk, E. Różycki: Druki XVI wieku w zbiorach Biblioteki Katedralnej we Lwowie. Warszawa 2008), jak i pozostająca w dyspozycji IBiIN nowoczesna międzywydziałowa pracownia konserwatorska, co jest rzadkością na akademickim rynku bibliotekoznawczym.\nW latach 2008–2010 Instytut był partnerem Lwowskiego Narodowego Uniwersytetu im. Iwana Franka oraz Wydziału Kultury i Sztuk Ministerstwa Oświaty i Nauki Ukrainy w zakresie realizacji projektu badawczego Książka i biblioteka w kulturze pogranicza Polski i Ukrainy. Obecnie dobiegła końca realizacja kolejnego projektu badawczego finansowanego przez NCN pn. Wspólnota pamięci. Druki XVI wieku w zbiorach Biblioteki Fundacji Wiktora hr. Baworowskiego we Lwowie. Jego celem było wydzielenie ze zbiorów lwowskich druków szesnastowiecznych, ich kompleksowe opracowanie, ocena stanu zachowania druków oraz przygotowanie katalogu.\nKolekcja Wiktora hr. Baworowskiego we Lwowie, jedna z najważniejszych bibliotek fundacyjnych okresu zaborów, została założona i ufundowana w połowie XIX wieku przez polskiego bibliofila, mecenasa nauk, poetę i tłumacza – hrabiego Wiktora Baworowskiego. Gromadził on książki, rękopisy, ryciny – tworząc ogromny i niepowtarzalny zbiór (ok. 60 tysięcy tomów), który od 1900 roku był publicznie dostępny jako biblioteka fundacyjna, stając się znaczącym ośrodkiem życia naukowego. W okresie okupacji zbiory biblioteki ulegały częściowemu rozproszeniu: zostały włączone do ówczesnej Lwowskiej Filii Biblioteki Akademii Nauk USRR, a następnie do II Oddziału Staatsbibliothek Lemberg, obejmującego także bibliotekę Ossolineum. Część dokumentów później została ewakuowana do Krakowa, a następnie na Dolny Śląsk (obecnie znajdują się m.in. w Bibliotece Narodowej w Warszawie). Od 1945 roku zasadnicza część kolekcji jest przechowywana w Lwowskiej Narodowej Naukowej Bibliotece Ukrainy. W ostatnich latach biblioteka została objęta projektem rewaloryzacyjnym polskiego Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Śląscy naukowcy pod kierunkiem dr. hab. prof. UŚ Leonarda Ogiermana w 2010 roku przystąpili do realizacji projektu. Wybór tematu nie był przypadkowy. Dr Jolanta Gwioździk i mgr Tadeusz Maciąg wiele czasu spędzili w lwowskiej bibliotece, gromadzącej liczne, obecnie w dużej mierze rozproszone, kolekcje historyczne, poszukując tematu najkorzystniejszego nie tylko dla polskiej kultury i dziedzictwa narodowego, ale także dla strony ukraińskiej. Szesnastowieczne książki bezspornie są najciekawszą i najcenniejszą częścią starych druków Biblioteki Fundacji Wiktora hr. Baworowskiego, o wyjątkowej wartości dla kultury umysłowej nie tylko dawnego, ale i współczesnego Lwowa, zasilonej w dużej mierze przez zakup innych księgozbiorów, zwłaszcza Biblioteki hr. Zygmunta Czarneckiego z Ruśca i Gogolewa w Wielkopolsce.\n– Stąd wzięła się tak duża liczba druków krakowskich, nie tylko cennych, ale w wielu przypadkach unikatowych – wyjaśnia dr Jolanta Gwioździk – a specyfika tej kolekcji, patrząc na zapisy proweniencyjne, odnosi się już nie tylko do kultury związanej ze Wschodem dawnej Rzeczypospolitej, ale także z terenem Wielkopolski czy Małopolski.\nMożna tu znaleźć wiele pomników literatury polskiej, druki prawnicze, geograficzne, teologiczne, z zakresu filozofii, gramatyki, astronomii, arytmetyki, znakomity zbiór literatur europejskich, unikatową literaturę katolicką i dysydencką, edycje Biblii, ustawy synodów itp. – Wśród opracowywanych szesnastowiecznych druków dominowały teksty w języku łacińskim, polskim, a nawet niemieckim, które reprezentują wszystkie czołowe europejskie ośrodki typograficzne – wyjaśnia dr hab. prof. UŚ Leonard Ogierman. Wenecja, Bazylea, Kolonia, Norymberga, Antwerpia, a także inne ośrodki drukarstwa europejskiego, jak: Lyon, Paryż, Genewa, Praga, Magdeburg, Hamburg, szczególnie zaś polskie oficyny: krakowskie, wileńskie, poznańskie, w mniejszej liczbie z Brześcia Litewskiego, Gdańska, Lwowa, Nysy, Torunia i Wrocławia, Świdnicy i Pińczowa. Wielość tych oficyn świadczy o recepcji i dostępności literatury tłoczonej za granicą, a jednocześnie o dominującej roli ośrodka krakowskiego w złotym wieku drukarstwa. W końcu wieku pojawiają się już druki z tłoczni jezuickich. Najwartościowsze paleotypy pochodzące z lat 1500–1550 reprezentują czołowe oficyny wydawnicze, pojawiają się nazwiska wielkich drukarzy.\nPowojenne podziały, w dużej mierze podyktowane względami politycznymi, spowodowały duże rozproszenie zbiorów. Zabytki piśmienne, które Ukraińcy jednoznacznie uznali za część swojej historii i pozostawili w zasobach lwowskich, poddawane są opracowaniu i rejestracji. Nauka zwycięża polityczne podziały i prace te prowadzi się systematycznie, czego najlepszym dowodem jest ten, jak i wiele innych projektów badawczych, których efektem są m.in. katalogi książek polskich we Lwowie. Wysokie kompetencje polskich specjalistów, jak i obszerność zasobów czekających na opracowanie (w zbiorach Biblioteki Fundacji Wiktora hr. Baworowskiego znajdują się m.in. kolekcje rodziny Pawlikowskich, Dzieduszyckich) sprawiają, że strona ukraińska nie tylko nie przeciwstawia się pracom naukowym, ale chętnie nawiązuje współpracę. – Uważam, że nadszedł już czas, aby zmienić sposób patrzenia na te kolekcje i zacząć traktować je jako element wspólnoty pamięci, wspólnego dziedzictwa, które dla badaczy powinno być dostępne wieloaspektowo oraz online – podkreśla dr Gwioździk.\nProjekt pozwolił na opracowanie zaledwie niewielkiej części kolekcji. Udało się zidentyfikować 634 tytuły, z czego 264 pozycje pochodzą z pierwszej połowy XVI wieku, a 370 – z drugiej. Kompleksowa praca nad pozostałymi zbiorami kolejnych wieków powinna być kontynuowana. Naukowcy z IBiIN wierzą, że to dobry początek, a następne granty pozwolą na dalszą pracę w lwowskich zasobach.\nOpracowanie części pochodzącej z pierwszej połowy XVI wieku, uznawanej za szczególnie cenną, tylko z pozoru było pracą łatwiejszą. Wymagało szczegółowych analiz proweniencyjnych, oprawoznawczych, a następnie pojawił się element badań, który wyróżniał ten projekt spośród innych mu podobnych – dokonywano bowiem oceny stanu zachowania każdej książki, a to rzadkość w tego typu pracach. Ową specyfikę bardzo wysoko ocenili i docenili recenzenci projektu. Analiza druków drugiej połowy XVI wieku dodatkowo wymagała najpierw żmudnego ich wydzielenia z wielotysięcznych zasobów lwowskiej biblioteki.\n- Wprawdzie opis stanu zachowania książek nie jest znormalizowany, a czynnika subiektywnej oceny badacza nie da się uniknąć, to jednak pewne stałe elementy opisu pozwalają na postawienie obiektywnej opinii. Bardzo ważny jest stan oprawy i jej autentyczność (wtórna czy oryginalna) – wyjaśnia profesor Ogierman. Ten etap oceny jest najbardziej znormalizowany i niezależny od ośrodka czy autora, który ją wykonuje. Pozostałe elementy są już w dużej mierze sterowane emocjami. Zaledwie 10 proc. badanych opraw pochodzi z epoki, przeważa deska, skóra jasna lub brunatna, często zdobiona plakietami i tłokami, ze śladami okuć (klamer), około 17 proc. zbioru – zdaniem naukowców – powinno zostać poddanych zabiegom konserwatorskim i introligatorskim.\nCzy można oszukać badaczy i np. druk szesnastowieczny zamknąć w oprawie o sto, dwieście lat starszej? Naukowcy z uśmiechem zaprzeczają – to niemożliwe. Istnieją niepodważalne stałe elementy oprawy, których nie da się podrobić. – Każdy wiek miał właściwy dla siebie charakterystyczny styl i wprawne oko badacza nie da się zwieść. W XIX wieku – tłumaczy dr J. Gwioździk – rozdzielano druki wcześniej niejednokrotnie oprawiane w jednym tomie, nie bacząc na całość kolekcji. Wiele oryginalnych opraw zginęło bezpowrotnie.\n– Taką praktykę stosował również Zygmunt Czarnecki, a tomy z jego biblioteki wyróżniają się białą skórzaną oprawą z wybitym złotym superexlibrisem właściciela. Białoskórnictwo – wyjaśnia profesor Ogierman – ma tureckie proweniencje, a pojawiło się w zachodnioeuropejskim introligatorstwie pod koniec XVI wieku, wypierając wiele wcześniejszych opraw inkunabułowych. Oprawy te są niezwykle piękne, stosowano je dla ujednolicenia wyglądu bibliotek, co było wyrazem dbałości właściciela o estetykę księgozbioru. Oprawy stanowią bardzo cenne źródło informacji, na podstawie ich analizy można prześledzić dzieje introligatorstwa, a dzięki oryginalnym i specyficznym cechom ustalić miejsce, gdzie zostały wykonane.\nNajtrudniejszym etapem projektu, ale i wyjątkowo interesującym, okazały się badania wszelkiego typu zapisów proweniencyjnych i not marginalnych. Stary i bardzo popularny druk O ziołach y o moczy gich Stefana Falimirza, pierwszy herbarz w języku polskim (wydany w 1534 roku w Krakowie), zawiera rękopiśmienne notatki informujące nie tylko o sposobie używania poszczególnych ziół, można tam również znaleźć przepis na anyżówkę i inne popularne wówczas napoje czy lekarstwa, a nawet dowiedzieć się o sposobach zabezpieczania się przed czarami. Zapisy te pozwalają obecnie na odtworzenie dziejów poszczególnych egzemplarzy, wzbogacają wiedzę nie tylko o kulturze książki, lecz są również świadectwem mentalności i obyczajowości ówczesnego społeczeństwa. Opracowanie ich otwiera innym badaczom drogę do wzbogacenia wiedzy w wielu dziedzinach.\nRozszyfrowywanie rękopiśmiennych zapisków to nie tylko nieocenione źródło do analiz recepcji dawnej literatury, lecz również metoda kontaktu z dawnym czytelnikiem, jakby zaglądanie w jego duszę i odkrywanie tajemnic – podpowiada dr Gwioździk. Zapiski, które pozostały wyłącznie na kartach druków, spisywane czasem w chwilach uniesień, wzburzonych emocji, dziś stanowią kopalnię wiedzy o ówczesnej obyczajowości. Profesor Ogierman z uśmiechem wspomina zdumienie, kiedy podczas opracowywania siedemnastowiecznych druków w jednej z bibliotek klasztornych natknął się na piękne… wiersze erotyczne.\nPojawianie się licznych zapisów proweniencyjnych naukowcy tłumaczą między innymi odmienną od dzisiejszej kulturą czytania. Do niektórych tekstów powracano wielokrotnie, a to wyzwalało w sposób naturalny chęć zapisania komentarza, uwiecznienia czegoś bardzo ważnego a ulotnego. W wielu książkach, przewidując z góry taką potrzebę, pozostawiano szerokie marginesy i wolne karty na końcu egzemplarza, ułatwiając w ten sposób sporządzanie notatek. Można więc spotkać się z tekstami, będącymi na przykład uzupełnieniem wykładów. Materiał ten stanowi dziś podstawę do analizy ówczesnej recepcji literatury humanistycznej, filozoficznej, matematycznej, astronomicznej, a cały zbiór stanowi cenne świadectwo znaczenia oraz roli historii i kultury polskiej dawnych wieków.\nProjekt naukowców z Instytutu Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej UŚ wpisuje się w liczne światowe i europejskie programy realizowane przez biblioteki naukowe, mające na celu zarejestrowanie wszystkich (ok. 5 milionów) opisów druków wydanych do 1830 roku (obecnie jest ich blisko 3 mln).


Systemy ekonomiczne jako modele gospodarek na świecie | wos.org.pl\nSystemy ekonomiczne na przestrzeni wieków\n1. Podział ogólny:\nJerzy Pilikowski wymienia trzy główne ustroje ekonomiczne: feudalizm, kapitalizm oraz socjalizm (źródło: Jerzy Pilikowski, Wiedza obywatelska ? podstawowe wiadomości o państwie, społeczeństwie i polityce, Kraków 1993, s. 88-94). Wykazuje on przy tym również pewne powiązania i zależności pomiędzy ustrojem ekonomicznym a politycznym danego państwa, na przykład fakt, że ?mogą one iść ze sobą w parze?. Oznacza to w tym przypadku przyjęcie tradycyjnego skojarzenia feudalizmu np. z monarchią absolutną albo stanową (ta ostatnia opiera się na zasadzie podziału władzy króla z innymi stanami, tzw. uprzywilejowanymi), kapitalizmu z republiką bądź monarchią konstytucyjną, a socjalizmu z totalitarną dyktaturą (która przeważnie maskuje się pod nazwą ?republiki?, lecz to zwyczajne pozory). Jest to oczywiście nader umowny i bardzo schematyczny rodzaj pojmowania tych zależności. Pilikowski obrazuje bowiem wszelakie anomalie i wyjątki, biorąc za przykład chociażby Rosję, która ?w połowie XIX wieku z kraju feudalnego stała się krajem kapitalistycznym, jednak pozostała monarchią carów samodzierżców. Z kolei w marcu 1917 roku carów obalono, Rosję ogłoszono republiką, co nie oznaczało naruszenia ustroju kapitalistycznego. Kapitalizm został zakwestionowany dopiero po bolszewickim przewrocie w październiku 1917 roku? (cytat z: ibidem, s. 89).\nFeudalizm, choć współcześnie już nieobecny, odegrał znaczącą rolę w historii, był bowiem najdłużej aktualnym systemem ekonomicznym na świecie. Jego początki sięgają trzeciego tysiąclecia p.n.e., kiedy to na terenie ówczesnej Mezopotamii czy Egiptu wykształciła się tzw. własność prywatna, którą w tamtych czasach stała się ziemia. Stąd wyniknęły pierwsze zróżnicowania majątkowe, gdyż tylko posiadacze ziemi posiadali pozycję uprzywilejowaną pozycję w społeczeństwie, natomiast ci, którzy musieli na niej pracować, nie mieli właściwie żadnych praw. Do systemu tego należy oczywiście wliczyć niewolnictwo, które również regulowało status poddaństwa wobec swego pana (właściciela, który sprawował całkowitą władzę nad swoim niewolnikiem ? mógł go zabić, sprzedać lub traktować jak zwierzę, co też najczęściej czyniono). W Europie feudalizm spotykany był w starożytności, w Grecji oraz w Rzymie. Posiadającymi byli wówczas nobilowie czy latyfundyści ? właściciele ogromnych połaci ziemi.\nŚredniowiecze zmieniło nieco obraz chłopa, który pomimo obowiązku płacenia rozmaitych świadczeń (czynsz, pańszczyzna, niemożność opuszczenia ziemi, itd.) na rzecz swego pana (lecz nie tylko ? nie wolno zapomnieć o konieczności płacenia przez niego również dziesięciny na rzecz Kościoła, podatku w formie pieniężnej bądź towarowej dla państwa, a także o tzw. ?świętopietrzu? dla Stolicy Apostolskiej ? aż trudno sobie wyobrazić, że wszystkie te świadczenia spoczywały na najbiedniejszym chłopie!) był wolny o tyle, że ?nie można go było sprzedać na targu jak bydlęcia, zmieniał pana wraz z całą rodziną, kiedy włość obejmująca i jego gospodarstwo zmieniała właściciela? (cytat z: ibidem, s. 90). Klasą społeczną, którą dzisiaj moglibyśmy uznać za prowodyra współczesnej gospodarki towarowo-pieniężnej, stało się mieszczaństwo, które od feudałów było zależne tylko o tyle, na ile mieli oni udział w administracji miejskiej lub państwowej. Wśród nich najbardziej prężnie działający w tym względzie okazali się drobni sprzedawcy, rzemieślnicy, właściciele banków oraz niewielkich wówczas przedsiębiorstw.\nWedług Pilikowskiego jednym z najbardziej fałszywych haseł propagandy komunistycznej było przedstawianie kapitalisty jako człowieka żerującego na pracy innych ludzi, a więc jako zwyczajnego pasożyta. Uznaje on ten rzekomy zarzut za bardzo krzywdzący, z drugiej zaś strony nie opowiada się całkowicie za ustrojem kapitalistycznym ? potrafi też dostrzec jego wady. Najogólniej rzecz ujmując, czym jest kapitalizm? Jest to taki system ekonomiczny, który opiera się na wzajemnej wymianie towarów lub usług oraz otrzymywaniu za nie ustalonej kwoty pieniędzy. Wartość ta wynika przeważnie z kosztów, jakie zostają włożone w wytworzenie danego produktu (muszą one zostać zrównoważone), a także z konieczności wyniesienia zysku z każdej takiej transakcji, co wiąże się z pewną ?nadwyżką? cenową (jest to ?bonus?, innymi słowy: zapłata za pracę tej osoby, która oferuje komuś daną rzecz). Nikt bowiem nie wykonuje niczego za darmo, i na tym opiera się właśnie kapitalizm. Na czym jeszcze się opiera? Przede wszystkim na kreatywnej sile, i jak sama nazwa sugeruje ? posiadaniu początkowego kapitału. Stąd nietrudno o wniosek, że o wiele bardziej ułatwione zadanie mają dziedzice wielkich majątków, którzy swoją fortunę bez trudu mogą zainwestować, tworząc mniej lub bardziej rozwinięte korporacje, a następnie czerpiąc z tego niemałe zyski, co pozwala im kilkakrotnie pomnożyć wyjściowy kapitał, który włożyli w ?rozkręcenie interesu?. Analogicznie więc najbardziej pod górkę jest wszystkim tym, którzy nie dysponują dużą kwotą pieniędzy na samym początku, aby móc założyć coś własnego, co mogłoby przynieść znaczące dochody. Współczesny kapitalizm wspomaga jednak taką działalność i wspiera przy tym również osoby niezbyt zamożne, lecz mające ciekawe, niebanalne pomysły. Są to przede wszystkim udzielane kredyty, coraz częściej na bardzo korzystnych warunkach. Wszystko po to, by zachęcać potencjalnych przedsiębiorców do zakładania nowych firm. I rzeczywiście ? od paru lat ?wyrastają? one dosłownie jak przysłowiowe grzyby po deszczu. Naturalnie, wiąże się to z wieloma zagrożeniami. Nie zawsze profil działalności danej firmy jest na tyle popularny, by mógł przynosić zyski, co ostatecznie doprowadza do bankructwa, pogłębienia zależności finansowej, a więc długów wynikłych z niemożności spłacenia bankom wziętych wcześniej pożyczek, a ostatecznie do całkowitej upadłości. Upadłość taka dotyka przede wszystkim właściciela przedsiębiorstwa, który jest najbardziej stratny w takiej sytuacji, lecz kryzys ten odbija się również na wszystkich osobach zatrudnionych, które automatycznie tracą swoje źródło utrzymania. Stąd też bierze się tak powszechne przecież zjawisko bezrobocia. Jest to jednak czarny scenariusz, który nie zawsze musi się ziścić. Prawdą jest bowiem, że w kapitalizmie dosłownie każdy człowiek może z przysłowiowego pucybuta stać się milionerem, jak również i odwrotnie ? niemalże w jednej chwili stracić wszystko. To bardzo ryzykowny system ekonomiczny, ale nie wolno zapomnieć, że otwierający również mnóstwo możliwości, które ? o ile się dobrze wykorzysta ? mogą zagwarantować należytą stabilizację życiową. Podstawowym kryterium stają się tutaj wobec tego wysokie kwalifikacje oraz zamożność. W systemie tym pracodawca nie musi być ?niepracującym? ? przeważnie nim nie jest, zazwyczaj ?haruje za trzech?. Stąd wyjściowe stwierdzenie Pilikowskiego, że kapitalisty nie należy kojarzyć z żerującym wyłącznie na swych pracownikach pasożytem, który sam nic nie umie zrobić, a jego jedynym atutem jest to, że ?posiada?. Podsumowując: nie jest to jednak system odpowiedni dla ludzi słabych psychicznie, liczą się bowiem tak naprawdę tylko ci, którzy odpowiednio kombinują, nierzadko owa kombinacja łączy się, niestety, z łamaniem przepisów obowiązującego prawa. Przykładem jest zmuszanie kobiet do prostytucji (która sama w sobie nie jest zakazana, kobiety uprawiające nierząd za pieniądze nie są za to karane, jednak z pełną śmiałością zarzuty można postawić zatrudniającym je osobom, nakazującym podporządkować się bezwzględnie swoim nakazom, często egzekwując to użyciem siły i przemocy) ? a więc najstarszego zawodu świata, jak to zwykło się mówić, czerpiąc z tego nieprzeciętne zyski, o których trudno powiedzieć, by były zdobywane na drodze legalnej działalności przedsiębiorczej.\nSocjalizm natomiast ? w założeniu jego twórców ? miał być wyjątkowy o tyle, że jako jedyny ustrój nikogo nie wywyższał, nikogo nie uprzywilejowywał ? tak, jak kapitalizm burżuazję czy w feudalizm szlachtę bądź duchowieństwo. W ramach ideologii socjalistycznej mieściło się przekonanie, iż podział na klasy społeczne nie istnieje, bo wszyscy obywatele są tacy sami. Dlaczego tacy sami? Ponieważ nie funkcjonuje coś takiego, jak własność prywatna. Wszelkie miejsca produkcji, instytucje tego typu należą do państwa, a więc ? teoretycznie ? do wszystkich w równym stopniu. Kiedy więc nie ma wielkich właścicieli, nie ma również poddanych. Każdy jest taki sam w świetle prawa, staje się więc tylko i wyłącznie ?człowiekiem pracy? ? i ani nikim więcej, ani nikim mniej. Lecz przecież ktoś musi nad tym czuwać! Bez tego zapanowałaby całkowita anarchia, a więc absolutny chaos, a ten ? jak wiadomo ? nigdy nie prowadzi do podjęcia właściwych decyzji, jest drogą najgorszą z możliwych. Oczywiście, nad ?równymi? obywatelami opiekę roztaczać więc muszą ?równi im? urzędnicy. Trudno jednak uwierzyć, by należność do aparatu administracji państwowej nie prowadziła do uczucia wyższości i chęci przejęcia absolutnej, nieograniczonej władzy. I tym właśnie charakteryzował się socjalizm. Wszelkie przejawy inicjatywy ze strony potencjalnych przedsiębiorców były skutecznie zwalczane, niepopierane przez rządzącą partię komunistyczną. Wszystko opierać się więc musiało na pewnym odgórnie przyjętym, ustalonym wcześniej planie. Za powstanie takiego planu odpowiadało państwo. Przykładem państwa socjalistycznego, w którym próbowano utrzymać wolność rynkową przedsiębiorcom, są Węgry czy Jugosławia, jednak na ogół była to sprytnie obmyślona iluzja (źródło: ibidem, s. 93). Nietrudno się domyślić, że obarczenie kierownictwem nad państwowymi instytucjami oraz zakładami osób powiązanych z partią rządzącą, przeważnie zupełnie niekompetentnych, którym brakowało świeżości w działaniu, motywacji oraz kreatywności, doprowadzało do całkowitego regresu gospodarczego, jak również do niewyobrażalnego marnotrawstwa zasobów. Źle sporządzony plan zakładał bowiem nie tylko jakość wytwarzanych produktów, ale także ich ilość, jak również to, do kogo mają one trafić, kiedy, po jakiej cenie, itd. Nie pozostawiono zatem żadnej swobody potencjalnym niezależnym podmiotom gospodarczym. Wszelkie starania o możliwość założenia własnej działalności zazwyczaj kończyły się fiaskiem.\n?Własność to uprawnione władanie, korzystanie i rozporządzanie dobrami? (cytat z: Felicja Kalinowska, Podręcznik. Wiedza o społeczeństwie, ?Efka? ? Wydawnictwa Szkolne, Piła 1997, s. 65). To własność czyni nas wolnymi i odpowiedzialnymi za podejmowane decyzje, to za nią odpowiadamy, musimy się o nią troszczyć, czuwać nad jej rozwojem oraz uważać na wszelkie niepomyślne zdarzenia losowe. Własność nadaje się za pomocą pewnego aktu ? nawet, jeżeli jest to zwyczajny ołówek kupiony w sklepie, to wówczas otrzymany w ramach tej transakcji rachunek jest podstawą do orzekania o własności. Wtedy też ? jako pełnoprawni posiadacze danej rzeczy ? mamy przyzwolenie dowolnie nią zarządzać. W tej sytuacji przedmiot ten możemy wykorzystywać dla własnych celów, możemy też go sprzedać dalej, podarować komuś, zniszczyć, wyrzucić do kosza, gdy się na przykład zużyje. Rzadko kiedy jednak stosuje się takie restrykcje w przypadku drobnych towarów. Zazwyczaj o własności i możliwości samodzielnego kierowania jej losem mówimy w odniesieniu np. do nieruchomości, pojazdów czy innych dóbr luksusowych. Nie zapominajmy także, że własnością jest także własność intelektualna, czyli konwencje czy pomysły (uwiecznione na konkretnym nośniku) i jako taka podlega ona ochronie, wynikającej z kodeksu prawa autorskiego. Podsumowując więc powyższe luźne wzmianki: przedmiot (bądź cokolwiek innego), aby stał się formalnie naszą własnością, by móc nią samemu zarządzać, musimy w pewien sposób nabyć, np. zakupić lub otrzymać od kogoś (w spadku lub poprzez inne formy przekazu). Każde nieuzasadnione, bo niczym nieudokumentowane, wykorzystywanie z punktu widzenia prawa jest wykroczeniem bądź przestępstwem.\nWyróżniamy trzy podstawowe typy własności: własność publiczną, prywatną oraz spółdzielczą.\n1. Własność publiczna:\nNa własność publiczną składają się wszystkie te instytucje oraz przedsiębiorstwa, a także infrastruktura i inne podmioty, które są własnością całej społeczności na terytorium kraju (wtedy mówimy o własności państwowej) lub pewnej jej części, zamieszkałej na jakimś ograniczonym obszarze, np. na terenie gminy albo województwa (i wówczas mamy do czynienia również z własnością publiczną, ale samorządową).\nKiedy Skarb Państwa posiada udziały w spółkach publicznych korporacji, ?które kierują bieżącym funkcjonowaniem znacjonalizowanych gałęzi przemysłu? (cytat z: ibidem, s. 65), zachodzą wtedy regulacje pomiędzy nimi a rządem, które orzekają o przynależności danych przedsiębiorstw do państwa (w części lub w całości). Dotyczy to przede wszystkim takich jednostek, których działalność ściśle obraca się w kręgu zaspokajania tych potrzeb ludzi, które zawsze pozostają jako najważniejsze do spełnienia, są priorytetowe, nigdy nie przeminą, wciąż będą tak samo aktualne i istotne. Tyczy się to przede wszystkich takich przejawów aktywności, jak: obrona państwa (a więc bezpieczeństwo), rozwój kultury, oświata, ochrona socjalno-zdrowotna, itd. Naturalnie, obok takich przedsiębiorstw, którymi zarządza biurokracja państwowa, powstają również jednostki prywatne, o tym samym zakresie działań i podobnych celach. I tak weźmy za przykład szpitale bądź szkoły. Ponieważ każdy obywatel (płacący regularnie podatki oraz składki ubezpieczeniowe) ma prawo korzystać z opieki zdrowotnej, a także pobierania darmowej nauki, może więc korzystać z usług oferowanych przez te placówki. Wiąże się to jednak z wieloma niedogodnościami, np. z koniecznością długiego oczekiwania na konkretną operację, itd. Aby tego uniknąć i zostać obsłużonym niemalże natychmiast, wiele osób decyduje się na leczenie w prywatnych gabinetach lekarskich, w których za każdą wizytę należy płacić. Istnieje w tym momencie możliwość dokonania wyboru, trzeba się jednak liczyć ze wszystkimi konsekwencjami, gdyż plusem placówek państwowych jest pokrywanie kosztów zabiegów (lecz miejmy na uwadze, że nie wszystkie opłaca NFZ, część jest jedynie refundowana lub w ogóle nieobjęta żadnym świadczeniem), lecz wiąże się z mnóstwem problemów natury ?technicznej? (przede wszystkim chodzi tu o niewiarygodne kolejki). Jednostki prywatne w dużej mierze likwidują tę przeszkodę, jaką jest długie wyczekiwanie na konkretne działanie (np. zabieg), lecz rekompensują to sobie nazbyt wysokimi opłatami. Podobnie ma się rzecz z prywatnym szkolnictwem. Aby przyciągnąć rodziców, by oddali swoje dzieci do takiej placówki, szkoły te muszą ich w pewien sposób zachęcić i przekonać do pomysłu, że w zamian za ?wyrzucone? pieniądze ich dzieci znajdą się pod wyjątkową opieką, otrzymają gruntowne, solidne wykształcenie, a w ramach czesnego czekają je przeróżne zajęcia dodatkowe, na które w zwyczajnych warunkach rodzice zapewne nigdy by ich nie posłali. Tak działa współczesny kapitalizm, który opiera się na własności prywatnej. Dojdziemy do niej za chwilę, tymczasem doprowadźmy do końca kwestię własności publicznej, w tym przypadku państwowej. W każdym bowiem państwie kapitalistycznym istnieją takie gałęzie działalności gospodarczej, w które to ingerencja ze strony państwa wciąż pozostaje niezbędna ? w tym celu ściągane są od obywateli podatki, żeby np. czuli się oni bezpiecznie, kiedy wiedzą, że mogą liczyć na ewentualną interwencję policji, straży pożarnej bądź pogotowia ratunkowego. Nie wszystko więc da się zastąpić własnością prywatną. Wciąż pozostają takie punkty ?zaczepienia?, w których nie można oddać wszystkiego w ręce jednego właściciela, który zarządzałby całą jednostką w sposób sobie samodzielnie przypisany. Trudno sobie bowiem wyobrazić sytuację, gdybyśmy przy każdej chorobie, np. grypie, musieli płacić za każdorazową wizytę u lekarza, nawet tę rutynową, kontrolną! Nawet, gdyby odbijało się to na naszych pensjach, które automatycznie by wzrosły (odeszłyby bowiem koszty składek ubezpieczeniowych i inne ?socjały?), to niezwykle trudno uwierzyć, że ludzie byliby na tyle przezorni, żeby co miesiąc odkładać tę samą kwotę pieniędzy w ramach przezornego zabezpieczenia swego zdrowia i życia na wypadek ewentualnej choroby, urazu bądź nawet śmierci. Na tyle machina ta wciąż jest przemyślana, choć w wielu miejscach tak przecież upośledzona i zacofana, że pomimo wszystko każdemu gwarantuje się podstawowe świadczenia. To, czy z nich zechcemy skorzystać, leży już w gestii naszego własnego wyboru ? co uznamy za lepsze dla nas w danym przypadku.\nJerzy Pilikowski określa własność samorządową (inaczej zwaną też komunalną) mianem ?własności państwowej w miniaturze? bądź ?gminnego socjalizmu? (źródło: J. Pilikowski, Wiedza obywatelska?, s. 103). I faktycznie, coś w tym jest. Podobnie rzecz ma się w tym przypadku, jak w odniesieniu do własności państwowej ? istnieją przecież ?przedsięwzięcia z reguły deficytowe, w które żaden prywatny kapitał nie zainwestuje, a mimo to konieczne do życia. Wymieńmy choćby komunikację publiczną, wywóz śmieci czy sieć wodociągowo-kanalizacyjną? (cytat z: ibidem). Jak więc dobrze sądzimy, wszystko się opiera się na budżecie jakiejś małej jednostki administracyjnej (w porównaniu z administracją danego kraju). Może to być np. gmina, powiat lub województwo. Najmniejszą jednostką jest w tym przypadku gmina, toteż działający w niej samorząd pełni funkcję ?strażnika? i regulatora pewnych rozwiązań gospodarczych, o których mowa była powyżej (oczywiście podano jedynie przykłady, większość gmin podejmuje również wiele innych inicjatyw, do których należy np. dokarmianie dzieci w szkołach, pomoc ubogim, budowa infrastruktury miejskiej, itd.). Ponieważ wszystko to, co obraca się w kręgu działań mających na celu zaspokojenie potrzeb większej grupy ludności (mniejszej jednak niż całe społeczeństwo danego państwa), wówczas niezbędne jest przejęcie większości z nich przez samorząd np. gminny. Załóżmy, że w miejscowości X niezbędny jest wywóz śmieci. Oczywiście, mogłaby się tej inicjatywy podjąć osoba prywatna, jednak rzadko trafia się ktoś taki. Przeważnie ze względów finansowych (typ myślenia: ?bo taka praca nie przyniesie mi kokosów?) bądź prestiżowych (?mam firmę zajmującą się wywozem śmieci ? jak to będzie brzmiało, kiedy powiem o tym w towarzystwie??), itp. Jednak i takie działania należy podjąć. Kiedy więc nie chce po nie ?ruszyć? ktoś z własnym wkładem pieniężnym, ażeby móc tym samodzielnie zarządzać, trzeba znaleźć inne rozwiązanie. Trudno jednak oczekiwać, że zajmie się tym rząd państwa, który na tak drobnostkowe sprawy zwyczajnie nie ma czasu, ażeby je rozpatrzyć. Wyobraźmy sobie bowiem sytuację, że administracja państwowa debatuje nad każdą gminą na terenie kraju, których jest ponad dwa tysiące! Byłoby to po pierwsze niemożliwe, a po drugie wręcz śmieszne. Stąd wytworzyła się konieczność narodzin takiej instancji, której podlegałyby tego typu kierunki działalności. I w ten oto sposób wszystko to, co nie podlega osobie prywatnej, ani tym bardziej państwu, a tyczy się jakiejś konkretnej jednostki administracyjnej, leży w gestii samorządu, który za swoje działanie odpowiedzialny jest przed aparatem państwowym, więc nie oznacza to pełnej bezkarności. Ponieważ samorząd wybierany jest zawsze w wyniku głosowania wewnętrznego, na tych samych zasadach, co podczas głosowania do parlamentu bądź na prezydenta, toteż spoczywają na nim takie same prawa, ale również restrykcje i obowiązki, co na szczeblu władzy państwowej. Nie zapominajmy przecież, że samorząd jest ? idąc tym samym tropem, co Pilikowski ? ?aparatem administracji państwowej w miniaturze?.\n2. Własność spółdzielcza:\nWłasność spółdzielcza wpisuje się w puste miejsce pomiędzy własnością prywatną a państwową, wypełnia swego rodzaju lukę. Formalnie przedsiębiorstwo spółdzielcze bardzo przypomina strukturę spółki akcyjnej (o tym jednak za chwilę). W odróżnieniu jednak od niej wszyscy członkowie danej spółdzielni mają równe prawa co do podejmowanych decyzji, niezależnie od ilości udziałów. A więc nie obowiązuje zasada proporcjonalności, tak jak to rzecz ma się w przypadku spółki akcyjnej. Wyróżniamy spółdzielnie: pracownicze (członkowie takiej spółdzielni jednocześnie w niej pracują) oraz konsumenckie, tzw. spółdzielnie handlu detalicznego (członkowie takiej spółdzielni są klientami jakichś przedsiębiorstw) (źródło: F. Kalinowska, Podręcznik?, s. 66).\n3. Własność prywatna:\nWłasność prywatna jest dominantą w systemie kapitalistycznym. To ona stanowi jego fundament, jako jedyna prowadzi do zysku w swej najczystsze postaci. O ile własność państwowa doraźnie jedynie zaspokaja potrzeby ludności (i to te podstawowe), o tyle własność prywatna daje zarówno komfort z powodu możliwości wzbogacenia się, ale stwarza także ryzyko popadnięcia w ruinę, długi oraz realnego bankructwa. Wyraźnie więc widać dwa skrajne bieguny, które się wzajemnie warunkują, oba też występują wymiennie, z równą niemalże częstotliwością. Firma prywatna może należeć do jednej osoby, do całej rodziny lub do grupy osób niespokrewnionych ze sobą. Grupa taka może liczyć zaledwie kilkoro ludzi, jak również być ogromną spółką kapitałową, która może pozwolić sobie na handel swoimi akcjami. Handel taki odbywa się na wirtualnym rynku zwanym giełdą. Nie jest to jednak taka giełda, jaką przeważnie kojarzymy, czyli konkretnym miejscem, gdzie sprzedaje się swoje wyroby. Giełda jest niezwykle specyficznym punktem takiej sprzedaży. Obraca się na niej akcjami, czyli papierami wartościowymi. Akcje to dokumenty, które orzekają o przynależności do danego przedsiębiorstwa, którego struktura opiera się na działaniu w ramach spółki akcyjnej. Tym samym osoba, która zakupuje taki papier, staje się pełnoprawnym jej członkiem, ma prawo brać udział w zebraniach i głosowaniach, zarabiać proporcjonalnie i współuczestniczyć w zarządzaniu ? jako jeden z właścicieli. Akcje może tak naprawdę zakupić każdy ? zarówno osoba prywatna, jak i instytucja, osoba bardzo dobrze obeznana ?z tematem? lub ktoś całkowicie początkujący. Niemniej jednak transakcje tego typu ?odbywają się anonimowo, a sprzedażą akcji i obligacji w imieniu sprzedających zajmuje się makler, czyli osoba będąca pośrednikiem między klientem ?z ulicy? a giełdą. [?] Ktokolwiek jednak kupuje lub sprzedaje papiery wartościowe na giełdzie, zobowiązany jest do korzystania z pośrednictwa licencjonowanych maklerów. [?] Przyznawaniem licencji zajmuje się Komisja Papierów Wartościowych, stawiająca kandydatom bardzo wysokie wymagania. Inwestorzy oczekują od maklerów sprawnego przepływu informacji, kompetentnych wyjaśnień i dyskrecji? (cytat z: ibidem, s. 70). Cała machina opiera się na zdolności umiejętnego przewidywania przyszłych wydarzeń. Jeżeli na przykład dana osoba wykupi akcje podupadającej firmy, a więc za bardzo niską cenę w odpowiednim momencie, kiedy nikt inny nie ośmieliłby się aż tak ryzykować, to może okazać się, że za parę miesięcy firma ta na nowo rozkwitnie i wówczas ceny jej akcji wzrosną. Taka osoba wówczas sprzeda swoje udziały, i to po o wiele wyższej cenie, gdyż w danej chwili przedsiębiorstwo ma się bardzo dobrze i nie ma powodu do obaw. I w ten sposób można wiele zyskać, ale istnieje również ryzyko poważnego bankructwa, kiedy nastąpi sytuacja odwrotna do powyższej. Giełda jest zatem bardzo trudnym elementem działalności, wymaga sporo wprawy oraz obycia w sprawach rynkowych.\nWłasność prywatna jest źródłem gospodarki rynkowej. Po zmianach, jakie zaszły w Polsce w 1989 roku, należało całkowicie zreorganizować gospodarkę, w której większość przedsiębiorstw oraz udziałów w wielu firmach należało do państwa. Sprzedaż takich akcji osobom lub instytucjom indywidualnym nazywamy prywatyzacją ? wtedy to udziały przechodzą, jak sama nazwa mówi, w ?prywatne ręce?.\n1. Gospodarka centralnie sterowana (planowana):\nGospodarka centralnie sterowana jest domeną państw o ustroju socjalistycznym (i taką też była w Polsce do 1989 roku). Założeniem takiego systemu jest po prostu ?wypełnienie planu?, który ustalany jest przez władze zwierzchnie, a także specjalnie powołanych przez nie specjalistów z różnych dziedzin życia. Do państwa należą zarówno jednostki produkcyjne, jak i zasoby naturalne. I w ten oto sposób stwarza się konspekt, który obejmuje cele i działania na jakiś konkretny okres czasu. W dalszej kolejności w każdym zakładzie powołuje się specjalną dyrygenturę, która będzie zarządzać nim w imieniu państwa, a więc będzie wykonywać wszystkie odgórnie przyjęte założenia oraz nadane rozkazy. Urzędnik taki jest odpowiedzialny za swoje czyny przed aparatem zwierzchnim. Ponieważ jest tylko pracownikiem, a więc człowiekiem poddanym ścisłym zaleceniom władzy, toteż o niczym nie może zadecydować sam, wszelkie decyzje zmuszony jest konsultować, co w dalszej konsekwencji prowadzi do wielu zaniedbań, przeciągnięć, a w gruncie rzeczy do nieefektywności. Nieproduktywność wynika również z założenia, że należy tylko i wyłącznie wypełnić plan rządowy, najlepiej również być nieco ponad nim, nieważne jakim kosztem i z jakim skutkiem. Bardzo często postawa ta prowadzi do wielu wynaturzeń oraz do ogromnego marnotrawstwa wielu zasobów. Zasoby te są wpierw maksymalnie koncentrowane po to, aby równo je rozdzielić pomiędzy wszystkich obywateli bądź pomiędzy najważniejsze cele, jakie w danym momencie stawia sobie komunistyczny rząd. Jest to jednak zazwyczaj czystą iluzją, co nie przekłada się tak ?kolorowo? na rzeczywistość. Gospodarka centralnie sterowana nigdy nie gwarantuje wielkiej zamożności, bo nie na tym ona ma polegać. Wystarczy, że każdy będzie pracował (bo ?czy się siedzi, czy się leży, dwa tysiące się należy?) oraz zarabiał na tyle, by nie głodować, mieć się w co ubrać czy . Wszelkie wyższe usługi, typu wyjazdy wakacyjne czy opieka zdrowotna koncentrować się ma wokół zakładu pracy, który nie tylko daje zatrudnienie, ale także ?uczy i wychowuje?. Bo przecież w socjalizmie wszyscy są sobie równi, wszyscy są wyłącznie klasą robotniczą.\n2. Gospodarka rynkowa:\nObecnie dominuje na całym świecie, jest typową odmianą gospodarki dla krajów kapitalistycznych. Rola państwa w budowaniu i funkcjonowaniu gospodarki jest znikoma. Polega ona głównie na przyznawaniu osobowości prawnej danej instytucji lub przedsiębiorcy oraz zapewnieniu stałego przypływu finansowego, proporcjonalnie do otrzymywanych zarobków (chodzi tutaj głównie o ściąganie podatków). Fundamentalną zasadą gospodarki rynkowej jest konkurencja, która polega na wabieniu nowych klientów, którzy kosztem jednego przedsiębiorstwa, który traci w tym momencie nabywcę swoich towarów, przechodzi do innego, i to z jego usług korzysta, a w ten sposób te drugie przedsiębiorstwo nabywcę takiego zyskuje. Przyczyny ?zmieniania? usługodawcy mogą być bardzo różne ? jakość produktów, ale przede wszystkim ich cena, a także ich wzajemne warunkowanie się, tj. na ile cena adekwatna jest do jakości. Skrajną formą sprzedaży do konkurencji jest monopol, który polega na tym, że na rynku istnieje jedna firma, która oferuje daną usługę, przez co nie istnieje możliwość porównania cen oraz jakości, przez co firma taka może dowolnie windować koszty i manipulować klientami. Obecnie monopol jest silnie zwalczany, a także surowo karany (w momencie wykrycia silnych nadużyć).\nNa to, jakie decyzje podejmuje rada nadzorcza przedsiębiorstwa (czyli zarząd, który reprezentuje w nim właściciela, jest pośrednikiem pomiędzy pracownikami a osobą, która włożyła kapitał w rozpoczęcie działalności oraz rozwój danej firmy) ma wpływ rynek. Rynek, którego nie należy kojarzyć z takim, jaki znamy na co dzień, a więc konkretnym miejscem, gdzie dokonuje się jawnej sprzedaży oraz kupna jakichś towarów. Rynek, a konkretnie podaż i popyt, które ukazują, na co jest największe zapotrzebowanie w danej chwili, czego ludziom najbardziej brakuje, co najchętniej nabywają, a więc w co warto w tym jednym momencie zainwestować. To, jakie jest zapotrzebowanie, przekłada się na ceny, jakie proponują producenci w zamian za nabycie ich towaru.\n1. Kalinowska Felicja, Podręcznik. Wiedza o społeczeństwie, ?Efka? ? Wydawnictwa Szkolne, Piła 1997, s. 65-66, 70, 74.\n2. Pilikowski Jerzy, Wiedza obywatelska ? podstawowe wiadomości o państwie, społeczeństwie i polityce, Kraków 1993, s. 88-94, 102-104.


radom.gosc.pl → Powracam, więc jestem\n▲\tPodziękowanie dla tych, którzy zorganizowali spotkanie w szkole w Myśliszewicach.\nZ inicjatywy Karola Rzeszowskiego, radnego gminy Jedlnia-Letnisko, społeczność szkolna w podradomskich Myśliszewicach spotkała się z ks. inf. Bonifacym Miązkiem, pochodzącym z diecezji radomskiej emerytowanym profesorem Uniwersytetu Wiedeńskiego. Ksiądz Miązek w połowie lat 60. ub. wieku przemycał tzw. bibułę, czyli zakazane w ustroju komunistycznym publikacje. Spodziewając się aresztowania, wybrał się na pielgrzymkę do Rzymu, by w Wiedniu opuścić grupę, zwracając się do władz austriackich o azyl. – Wtedy dla mnie to była konieczność, ale jednocześnie bolesny dramat opuszczenia ojczyzny, którą wtedy – jak mi się zdawało – opuszczałem na zawsze.\nNiejeden raz po prostu wyłem z tęsknoty – mówi ks. Miązek. – Mimo wyjazdu ks. Miązka za tzw. żelazną kurtynę, komunistyczna bezpieka nie dała za wygraną. Cały czas go śledziła. W teczkach IPN są dokumenty, które pokazują nie tylko, co przysyłał do Polski, ale też to, co pisał w prywatnych listach. Są tam nawet zdjęcia z obrony doktoratu na uniwersytecie w Wiedniu – mówi ks. Jarosław Wojtkun, rektor radomskiego seminarium. Duchowny w Wiedniu, pokonując wiele przeszkód, najpierw był studentem, potem doktorantem, doktorem i profesorem uniwersytetu. Równolegle publikował wiersze, zyskując uznanie środowisk polonijnych. Już jako emerytowany profesor Uniwersytetu Wiedeńskiego osiadł w Końskich, a potem znów powrócił do Austrii, gdzie dziś pod Wiedniem jest kapelanem w klasztorze. – Jestem dzieckiem rodziny chłopskiej z Kolonii Szczerbackiej. Jako mały chłopiec chodziłem z mamą, by ścinać łubin. Ta roślina przypomniała mi się, gdy odbierałem profesurę Uniwersytetu Wiedeńskiego. Jak długą drogę przeszedłem od tego łubinu, zbieranego na kolanach, po tę profesurę. To jakiś symbol. Drodzy młodzi, szanujcie to, skąd jesteście, bądźcie wierni ziemi i trwajcie blisko Pana Boga – mówił uczniom w Myśliszewicach ks. Miązek.\nKapłan i poeta nie tylko odpowiadał na pytania, ale także czytał swoje wiersze. – Powracam, więc jestem. To wtedy powstają wiersze – mówił. Podkreślał, że w jego życiu, pracy naukowej i twórczości poetyckiej ważną sprawą była tęsknota za ojczyzną.\nKsiądz prof. Miązek jest wybitnym specjalistą i krytykiem literatury. Urodził się 27 marca 1935 r. w Kolonii Szczerbackiej, w parafii Ruski Bród. Ukończył Państwowe Liceum Pedagogiczne w Końskich w 1954 r. Po maturze wstąpił do seminarium duchownego w Sandomierzu. Święcenia kapłańskie przyjął 14 czerwca 1959 roku. Jako poeta debiutował w 1963 roku na łamach „Więzi”. Pół wieku temu osiadł w Wiedniu, gdzie poprosił o azyl polityczny. Na tamtejszym uniwersytecie piął się po szczeblach naukowej kariery aż po profesurę. Wykładał historię literatury. Jednocześnie publikował wiersze. W środowisku polskiej emigracji europejskiej czasów komunizmu był cenionym krytykiem. Jego twórczość zyskała uznanie. Dwukrotnie otrzymał nagrodę literacką „Wiadomości”. Jest laureatem Nagrody Kościelskich. Po przejściu na emeryturę jako wykładowca zamieszkał w Końskich przy parafii św. Mikołaja. W 2005 roku przyjął honorowe obywatelstwo tego miasta. W sierpniu 2012 roku po raz drugi opuścił Polskę. Zamieszkał w Breitenfurt koło Wiednia. Poezja, którą tworzy ks. Miązek, wciąż odzwierciedla jego tułacze życie. Swój pierwszy wiersz, którego początkowe wersy napisał w Wiedniu, po opuszczeniu wycieczki, zakończył 30 lat później. To strofy, w których żegnał się z utraconą ojczyzną: „Do widzenia. Zostań z Bogiem, moja ziemio”. Pierwsze słowa tego wiersza były wówczas pożegnaniem Polski na zawsze, jak myślał, bo nic nie zapowiadało rychłego upadku żelaznej kurtyny. Teraz, gdy on, ambasador polskiej kultury na Zachodzie, po kilku latach obecności w ojczyźnie znów wrócił na emigrację, wydaje się, że dla niego ponownie zabrakło w niej miejsca. Ale nie pożegnał się z patriotyzmem i z przyjaciółmi.


KLM - artykuły | Polska Times\nNajstarszej linii lotniczej na świecie stuknęło sto lat. KLM wciąż ma się dobrze.\nŻadna linia lotnicza nie może pochwalić się tak długim żywotem na niebie jak KLM. Na dodatek "staruszka" trzyma się świetnie.\nPaliwooszczędny Flying-V może zrewolucjonizować światowy rynek lotniczy.\nProjektanci prześcigają się w wymyślaniu kolejnych konstrukcji maszyn, które mają pojawić się na naszym niebie. Niezwykle ciekawą koncepcję przedstawił holenderski przewoźnik lotniczy KLM i specjalisci z politechniki w Delft.


GRZEBYK ślubny do włosów Iris (25) - SklepSlubny.Love\nOzdoba do włosów w formie grzebyka to świetny i modny dodatek do ślubnych stylizacji. Wpięty we włosy wraz z welonem zachwyci każdego z gości. Prezentuje się wspaniale na zdjęciach. Dodaje kobiecości i elegancji. Wykonany w kolorze rosegold z dodatkiem perełek oraz kryształków.\nskład: grzebyk ślubny do włosów w kolorze rosegold z dodatkiem perełek oraz kryształków\nświetny do wpięcia we włosy wraz z welonem\npasuje do klasycznych upięć, jak i tych z nutą szaleństwa


AGROTATRY- Dębno - Noclegi.pl\nKOŚCIELNA 61 , Dębno (Polska)\nAGROTATRY- Dębno ×\nGospodarstwo agroturystyczne "AgroTatry" położone jest w pięknej podhalańskiej miejscowości Dębno, leżącej nad Jeziorem Czorsztyńskim w dorzeczu rzek Białki i Dunajca.\nOtaczają nas przepiękne krajobrazy Tatr, Gorc i Pienin kusząc pieszymi wędrówkami lub rowerowymi wycieczkami po leśnych i górskich szlakach.\nW naszym sąsiedztwie odwiedzić można również liczne zabytki, od Kościółka klasy zerowej w Dębnie (wpisany na listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego UNESCO) po średniowieczne zamki w Czorsztynie i Niedzicy.\nWędkarzy zapraszamy na liczne łowiska obfite w pstrąga i szczupaka, a miłośników jazdy konnej na plenerowe przejażdżki w siodle i powozie. Amatorom żeglarstwa polecamy aktywny wypoczynek na Jeziorze Czorsztyńskim. Główne atrakcje to szkoły windsurfingu, liczne wypożyczalnie sprzętu wodnego jak również rejsy widokowe statkiem.\nZimą polecamy liczne wyciągi narciarskie o różnych stopniach trudności, organizujemy również kuligi i imprezy sylwestrowe.\nNaszym Gościom oferujemy 5 pokoi 2, 3 i 4 osobowych, każdy z osobną łazienką.\nPosiadamy w pełni wyposażoną kuchnię z możliwością zamówienia pełnego wyżywienia. Na terenie posesji znajduje się oświetlony parking, camping i pole namiotowe z toaletą i prysznicem.\nAtrakcją dla naszych Gości będzie boisko do siatkówki i babingtona, oświetlona altana z grillem i miejsce na "góralskie watry".\nRezerwacja zostanie potwierdzona przez AGROTATRY- Dębno


Program Stypendiów Pomostowych to rozbudowany, kompleksowy system stypendialny, w którym młodzi ludzie z małych miejscowości i niezamożnych rodzin otrzymują stypendia na pierwszy rok i dalsze lata studiów.\nstypendia na II rok studiów w ramach konkursu PRYMUS\nstypendia na odbycie części studiów na zagranicznej uczelni\nstaże zagraniczne w Stanach Zjednoczonych\nStypendia Pomostowe są wspólnym przedsięwzięciem grona firm i instytucji społecznie odpowiedzialnych. Dzięki temu program jest jedną z największych pozarządowych inicjatyw stypendialnych w Polsce.\nPartnerzy Strategiczni Programu: Polsko-Amerykańska Fundacja Wolności, Narodowy Bank Polski\nPartnerzy: koalicja blisko 90 lokalnych organizacji pozarządowych.\nOd początku istnienia programu przyznano ponad 26 000 różnego rodzaju stypendiów, w tym blisko 18 000 na I rok studiów. Na realizację dwudziestu edycji Programu Partnerzy przeznaczyli 130 milionów zł.\nWięcej o programie na: www.stypendia-pomostowe.pl


Tanie hotele w Aberlour - Oferty hoteli w Aberlour - eSky.pl\nAberlour - Zobacz najlepsze oferty hoteli\nSprawdź inne oferty Zobacz więcej hoteli w Aberlour\nHotele w Aberlour to zróżnicowana baza noclegowa, w której każdy z podróżujących znajdzie nocleg odpowiadający swoim potrzebom. Wolisz hotel o wysokim standardzie z ofertą all inclusive, a może wybierasz hotele gwarantujące kameralną atmosferę i tani nocleg? w Aberlour zarezerwujesz nocleg na każdą kieszeń! Wybierz dogodną dla siebie lokalizację i standard hotelu, a także sprawdź metody płatności za nocleg i możliwość bezpłatnego anulowania rezerwacji. Hotele w Aberlour to obiekty zlokalizowane zarówno blisko najpopularniejszych atrakcji, jak i z dala od tłumu. Idealne na dłuższy pobyt, jak i pełniące funkcję jedynie bazy wypadowej do innych miejsc. Wybierz hotel dla siebie i rozpocznij przygotowania do podróży lub wyjazdu służbowego już dzisiaj!\nAberlour – najlepsze hotele\nKompleksowe usługi i atrakcyjna lokalizacja to jedne z kluczowych warunków, które musi spełniać hotel all inclusive. Najlepsze hotele w Aberlour to gwarancja obsługi na najwyższym poziomie oraz szereg udogodnień dla gości hotelowych. Obiekty noclegowe o wysokim standardzie oferują doskonałą lokalizację, blisko kluczowych atrakcji w Aberlour. Goście mogą skorzystać z bezpłatnego parkingu, a także wybrać pokój lub apartament idealnie dopasowany do swoich potrzeb. Hotel o wysokim standardzie to również m.in. zróżnicowane menu, strefa SPA lub fitness oraz atrakcje dla dzieci. Najlepsze obiekty noclegowe w Aberlour to znakomite rozwiązanie dla par, rodzin, a także osób, które podróżują służbowo czy planują organizację szkolenia dla swoich pracowników.\nJak znaleźć hotel w Aberlour?\nNajszybszym sposobem na znalezienie hotelu w Aberlour jest skorzystanie z wyszukiwarki noclegów eSky. Rozbudowana baza noclegowa to pewność, że znajdziesz to, czego szukasz. W odpowiednie pola wyszukiwarki wpisz miejsce podróży, wybierz datę zameldowania i wymeldowania, a także liczbę gości i pokoi. Gotowe! Wyniki wyszukiwania wskażą dostępne w danym terminie obiekty. Bez problemu sprawdzisz odległość hotelu od centrum, sposób płatności za nocleg czy liczbę gwiazdek, które otrzymał obiekt.\nJakie udogodnienia znajdę w hotelach w Aberlour?\nHotele w Aberlour to obiekty o różnym standardzie i dopasowanych do niego udogodnieniach dla gości. Najpopularniejsze z nich to m.in. bezpłatny dostęp do Wi-Fi, strefa SPA, barek/sejf w pokoju, centrum konferencyjne, strefa gastronomiczna, kącik zabaw dla dzieci, bezpłatny parking, a także broszury informacyjne na temat atrakcji w okolicy. Niektóre z obiektów zapewniają również transport z/na lotnisko lub zachęcają do skorzystania z wycieczek śladem największych zabytków w Aberlour\nGdzie rezerwować hotele w Aberlour?\nRezerwacja noclegu na stronie eSky.pl to rozwiązanie, które pozwoli Ci zaoszczędzić czas i pieniądze. Skorzystaj z wyszukiwarki hoteli w Aberlour i dobierz obiekt do swoich potrzeb. Wiele osób decyduje się także skorzystać z pakietu „Lot+Hotel”, który umożliwia rezerwację noclegu nawet o 30% taniej. Wyszukiwarka i rezerwacja tanich hoteli w eSky.pl jest dostępna na stronie głównej, w zakładce „Noclegi”. Nie wiesz, czy planowana podróż dojdzie do skutku? Sprawdź, czy dany obiekt udostępnia możliwość bezpłatnego anulowania rezerwacji.\nIle kosztuje hotel w Aberlour?\nCena za nocleg w Aberlour jest zróżnicowana i zależy od standardu oraz lokalizacji hotelu. Noc w obiekcie o średnim standardzie to koszt od kilkudziesięciu do kilkuset złotych. Hotele pięciogwiazdkowe goszczą gości za kwotę od kilkuset do nawet ponad tysiąca złotych za noc. Jeśli szukasz tanich noclegów, sprawdź naszą ofertę pakietów „Lot+Hotel”, która umożliwia rezerwację hotelu i lotu nawet o 30% taniej.\nHotele w Cedartown (GA)\nHotele w Hesston (KS)\nHotele w Piombino Dese


Małgorzata Tracz – oficjalny serwis WWW\nWrocław •Czas na miasto z dobrym klimatem\nWalka ze smogiem •Czas na zdrowe otoczenie\nTransport •Czas na komfortową komunikację zbiorową\nZmiany klimatu •Czas na myślenie o przyszłości\nRówność •Czas na miasto dla wszystkich\nWiedza •Czas na kulturę i naukę\nOsiedla •Czas na oddanie głosu mieszkańcom\nMieszkania •Czas na niższe koszty życia\nNazywam się Małgorzata Tracz. Mam 32 lata. Urodziłam się w Bolesławcu na Dolnym Śląsku. Uwielbiam to miasto, ale gdy w 2004 roku przyjechałam na studia do Wrocławia – zakochałam się w nim od pierwszego wejrzenia.\nOd maja 2015 roku jestem przewodniczącą Partii Zieloni, obecnie razem z Markiem Kossakowskim – dziennikarzem i działaczem opozycji demokratycznej. Działam politycznie, ponieważ zależy mi na środowisku naturalnym i walce ze zmianami klimatu, na równości ludzi w demokratycznym państwie prawa, silnej Unii Europejskiej, na zielonej gospodarce oraz rozwoju miast i regionów, który poprawi naszą jakość życia i opierać się będzie na wartościach takich jak godność człowieka odpowiedzialność za naturę oraz praworządność i demokracja.\nUkończyłam filologię polską oraz stosunki międzynarodowe na Uniwersytecie Wrocławskim. Już jako studentka wyjeżdżałam do pracy za granicę oraz angażowałam się w działania polityczne i społeczne. Byłam członkinią Stowarzyszenia Młoda Socjaldemokracja, współzakładałam Stowarzyszenie Aktywnych Społecznie Trampolina, które pracowało z dziećmi i młodzieżą na wrocławskim Nadodrzu.\nW minionych latach aktywnie działałam w obszarach ochrony przyrody, praw kobiet, polityki miejskiej, walki ze smogiem, rozwoju obywatelskiej energetyki odnawialnej, a w ostatnich latach – obrony praworządności w Polsce. Należę do Stowarzyszenia Dolnośląski Kongres Kobiet oraz jestem członkinią Rady Programowej Kongresu Kobiet. Współpracuję z organizacjami ekologicznymi, wspieram projekty z zakresu ochrony środowiska. Jestem członkinią Komitetu Ratujmy Kobiety, który dwukrotnie prowadził obywatelską inicjatywę ustawodawczą pod projektem ustawy o prawach kobiet i świadomym rodzicielstwie. Należę również do Stowarzyszenia Ekologicznego „Eko-unia”.\nNie jestem tylko polityczką i aktywistką – zawodowo zajmuję się organizacją szkoleń, wykładam na Wydziale Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego oraz prowadzę galerię sztuki „La Belle Epoque”. Potrafię motywować do działania i koordynować prace dużych zespołów. Przez prawie 6 lat pracowałam na stanowisku koordynatorki ds. organizowania i prowadzenia szkoleń w dużej międzynarodowej firmie.\nBiegle posługuję się językiem angielskim, wciąż pracuję nad francuskim. Zarówno w działalności zawodowej, jak i politycznej, najbardziej cenię i lubię kontakt z ludźmi. Jestem wegetarianką, która stopniowo przechodzi na weganizm i walczy o prawa zwierząt. Lubię gotować, czytać, oglądać seriale oraz grać z przyjaciółmi w wymagające współpracy gry planszowe.


Angelina pisze - Strona 2 z 12 - o uczuciach, emocjach i czasem lekkim szaleństwie\nJako wstęp dodam, że… nie wiem czy to bezpieczne w dzisiejszych czasach serwować danie pod postacią swojego serca na talerzu. Ludzie z taką lekkością piszą opinie – na guglach i pudlach.\nZostały mi niecałe 4 tygodnie do porodu i sporo energii zaczęłam poświęcać na przygotowania. Poszerzam wiedzę, szukam informacji i układam sobie to wszystko w głowie. Jak poradzić sobie ze strachem? Jak najlepiej przygotować się do tego przełomowego momentu w życiu matki i dziecka? Wpisem tym rozpoczynam pewną serię, drogę którąi co było dalej


wyszukaj tylko w grupie "Philip K. Dick" *\nkrótki opis: Przełom wieku XX i XXI. Na wyniszczonej Ziemi pozostały tylko niedobitki populacji ludzkiej. Żywe zwierzę jest cenne niby dzieło sztuki...\nkrótki opis: Ragle Gumm jest uznanym mistrzem konkursów gazetowych. Rozwiązywanie zagadek stanowi jedyną treść jego...\nkrótki opis: Philip K. Dick i Roger Zelazny - dwaj legendarni pisarze science fiction zbierający liczne nagrody Hugo...\nkrótki opis: Ted Burton przed laty wyjechał z rodzinnego miasteczka. Teraz chce odwiedzić stare kąty, spotkać...\nkrótki opis: Zbiór kilkunastu opowiadan Dick'a: Przedludzie (The Pre-Persons); ...\nkrótki opis: „W Słonecznej loterii z pozoru wszystko jest jasne. To świat przyszłości, w którym porządek...\nkrótki opis: Wewnątrz świata rażonego obłędem, w którym konwulsjom podlega nawet chronologia zajść, normalność zachowują już tylko ludzie...


Matka - Najnowsze informacje - WP Wiadomości\n5-latka nie odrobiła pracy domowej. Matka wymierzyła okrutną karę\nO włos od tragedii. Matka 5-latki z Indii związała córkę i pozostawiła na balkonie w pełnym słońcu. Według relacji świadków miała być to forma kary za brak pracy domowej. Sprawę bada lokalna policja.\nPutin chce przywrócić tytuł z czasów ZSRR. Milion rubli w nagrodę\nWładimir Putin spotkał się w środę z rodzinami wielodzietnymi odznaczonymi orderem "Rodzicielska Sława". Zapowiedział, że już wkrótce zostanie przywrócony honorowy tytuł z czasów ZSRR, nadawany kobietom,...\nDramat podczas ewakuacji w Mariupolu. Rosjanie rozdzielili matkę od dziecka\nAgencja Ukrinform, powołując się na Radę Miasta Mariupola, przekazała, że w trakcie ewakuacji z terenu zakładów Azowstal Rosjanie rozdzielili kobietę od jej czteroletniej córeczki.\nUkraińskie służby o Rosjanach: "zabijają matki na oczach dzieci"\nKremlowska propaganda przekonuje, że cywile nie są celem rosyjskiej armii. Zaprzeczają rosyjskim zbrodniom wojennym w Ukrainie. Tymczasem ukraińskie służby bezpieczeństwa opublikowały nagranie kolejnej...\nUkraińska matka "podpisała" swoje dziecko. Na wypadek swojej śmierci\nWojna w Ukrainie trwa już 41 dni. Miliony Ukraińców, uciekając przed ostrzałem Rosjan, opuszcza swoje domy. Są wśród nich małe dzieci. Wiele z nich, w razie śmierci rodziców lub zagubienia się w tłumie...\nDzik wychowany przez psa. Historia niezwykłej przyjaźni zwierząt\nW sieci pojawiło się niezwykłe nagranie od jednej z rodzin, która ma w domu... dzika. Został on wychowany przez ich psa rasy Labrador. Dzik został przygarnięty, kiedy był mały i szybko uznał psa za swoją...\nSamotne 3-letnie dziecko na ulicach Wrocławia. Matka usłyszała zarzuty\nKilka dni temu po ulicach Wrocławia błąkała się samotnie 3-latka. Dziecko ubrane było w letnie ubrania. Nie dopilnowała go pijana matka. Kobieta usłyszała już zarzuty.\nWielkopolskie. 26-latka zostawiła syna bez opieki. Poszła na imprezę\n5-letni chłopiec samotnie błąkał się w nocy po ulicach Piły. Jak tłumaczył mundurowym, szukał mamy, która tylko na chwilę miała wyjść do koleżanki. Okazało się, że 26-letnia kobieta imprezowała w jednym...\nMakabra na Zoomie. Media: zginęła z ręki dziecka\nChwile grozy przeżyli uczestnicy służbowego spotkania na Zoomie. Jedna z uczestniczek została zabita w czasie rozmowy. Media z USA informują, że kobieta zginęła z rąk własnego dziecka.\nDramat w Chinach. Matka zginęła ratując dziecko\nKobieta dosłownie w ostatniej chwili uratowała swoje 3-miesięczne dziecko. Niestety, sama zginęła pod gruzami zawalonego budynku w Chinach.\nWarmia i Mazury. Dziewczynka po drodze jeździła quadem\nNie dość, że nie miała 10 lat, to jeszcze przewoziła po drodze publicznej swoją koleżankę quadem. Ku zdziwieniu policjantów wezwanych na interwencję, na tego rodzaju jazdę zgodziła się matka dziewczynki.\nTragedia na komisariacie. Matka usłyszała zarzuty\nCiąg dalszy tragicznej sprawy, która miała miejsce na komisariacie w Gdańsku. Matka przywiozła ze sobą nieoddychające dziecko. Policjantom nie udało się go uratować. Wcześniej kobieta przyznała, że zabiła...\nRadom. Pijana 43-latka zajmowała się dzieckiem\nPolicjanci z Radomia zatrzymali 43-letnią matkę, która z 2 promilami alkoholu zajmowała się dzieckiem. O sprawie zaalarmowali przechodnie, którzy zauważyli jak 2,5-letnia dziewczynka wypadła z wózka.\nMakabra w Międzyborzu. Przerażone dzieci nad ciałem matki\nTragiczne odkrycie w Międzyborzu. Do mieszkania wezwana została straż pożarna. W środku znaleziono ciało 38-letniej kobiety. Oprócz martwej matki w domu znajdowały się także przerażone dzieci.\nTurzany. Zabójstwo dzieci w wieku 3 i 5 lat. Dramatyczne ustalenia\nTragedia w miejscowości Turzany pod Inowrocławiem w woj. kujawsko-pomorskim. Ojciec znalazł w domu ciała synów w wieku 3 i 5 lat. - Na miejscu była matka, która trafiła do szpitala. Śledztwo prowadzimy...\nSzpital Matki Polki w Łodzi. Jak dowiedziała się Wirtualna Polska mamy będą mogły odwiedzać swoje dzieci. Do tej pory spotkania były ograniczone ze względu na epidemię koronawirusa. - Ale nie były zabronione,...\nDo dramatycznego zdarzenia doszło w miejscowości Brzeziny na początku czerwca. Matka miała postrzelić 4-letnią córkę i pracownika. Teraz na jaw wychodzą nowe fakty. Okazuje się, że sprawcą jest ojciec...


bor 28.02.2015 20:41\nBydgoscy siatkarze przegrali pierwsze spotkanie z Lotosem Treflem. Teraz stają pod ścianą. Muszą wygrać w środę i czwartek w Gdańsku.\nW pierwszym secie bydgoscy siatkarze nie zdołałi utrzymać dobrej dyspozycji i przewagi, jaką osiągnęli na początku. Prowadzili już 9:6 po nietypowej akcji Konstantina Cupkovicia. Obronił atak i piłka wpadła w boisko po stronie Lotosu Trefla. Później, i to dwukrotnie, zdecydowały atomowe zagrywki Murphy'ego Troya. Najpierw Amerykanin doprowadził do wyrównania w środkowej części seta, a potem posyłał silne ciosy w końcówce. Bydgoszczanie przegrywali już 21:24, ale wówczas włączył się Jakub Jarosz. I to jego dzięki jego serwom zrobiło się 24:24. Gdańszczanie zdołali jednak zwyciężyć. Mika zakończył seta po skutecznym kontrataku.\nGdańszczanie nie mieli i w kolejnym secie kłopotów z zagrywaniem. Bydgoszczanie popełniali za to błędy w przyjęciu. Do tego doszły potem autowe ataki i Lotos prowadził 21:16. Trzy kolejne udane akcje gospodarzy zmusiły szkoleniowca gości Andreę Anastasiego do prośby o przerwę. Rady pomogly. Jego zespół, tak samo jak w pierwszej partii prowadził 24:21 i ... przegrał następne dwie akcje. W następnej Jarosz sprezentował punkt rywalom. Zaserwował w aut.\nW tej części spotkania Transfer grał już bez Konstantina Cupkovicia. Troy "strzelał" w niego zagrywką. Trener Vital Heynen w końcu zmienił Serba, którego zastąpił Steven Marshall.\nBydgoszczanie dobrze rozpoczęli seta nr 3. Nie zamierzali oddać pierwszego meczu o półfinał PlusLigi za darmo. Dwa bloki pod rząd na Troyu i prowadzili 6:3. Anastasi od razu posadził Amerykanina na ławce rezerwowych. Przewaga rosła, bo zawodnicy Lotosu zaczęli popełniać błędy (9:4 po ataku Miki w antenkę). Gdańszczanie mieli jednak w zanadrzu swoją najgroźniejszą broń - zagrywkę. Transfer stracił 4 punktową przewagę (21:17). Floty Miki były zbyt trudne dla bydgoszczan.\nMeczowy punkt załatwił podwójny blok na Jaroszu (24:23 dla Lotosu). Damian Schulz zepsuł jednak serw i decydowała ponownie gra na przewagi.\nWojciech Grzyb ze środka uderzył w aut (26:25), a potem zagrał w siatkę (27:26). Bydgoszczanie zmarnowali swoje szanse. Kolejne mieli goście, ale Jarosz był bezbłędny i bronił zespół przed porażką, a potem dwa bloki na najlepszym zawodniku spotkania, Mateuszu Mice, dały gospodarzom wygraną i nadzieję na zwycięstwo w meczu.\nTe trzy sety trwały aż dwie godziny i kilka minut. Czwarty był już krótszy niż poprzednie. Rozgrywający Lotosu Trefla Marco Falaschi świetnie, często i skutecznie grał ze środkowymi. Mika zbudował przewagę swego zespołu w polu zagrywki. Zawodnikowi z Gdańska nie przeszkadzało także, że był najczęściej ostrzeliwany na przyjęciu, w ataku zagrał bardzo skutecznie. Zasłużenie został wybrany MVP meczu.\nPlusLiga kończy rozgrywki. O co gra Transfer?\nPrzed ostatnią kolejką PlusLigi. O co gra Transfer?\nTransfer osiągnął pierwszy cel. Po ciężkiej walce z Zaksą Kędzierzyn


iPhone X nie ma najlepszego aparatu na rynku. Ale ma tak samo dobry, jak Huawei Mate 10 Pro | Tabletowo.pl\niPhone X nie ma najlepszego aparatu na rynku. Ale ma tak samo dobry, jak Huawei Mate 10 Pro\nW ubiegły piątek, 3 listopada, iPhone X trafił do sklepów i na powrót zrobiło się o nim głośno, może nawet głośniej niż zaraz po jego oficjalnej premierze, 12 września. Emocje znowu jednak już opadły, ale coś czuję, że atmosfera zaraz ponownie się rozgrzeje, ponieważ ekipa DxOMark przetestowała aparat w jubileuszowym iPhonie. Ocena końcowa z wielu względów jest zaskakująca.\nJak już przeczytaliście w tytule, iPhone X nie ma najlepszego aparatu na rynku. Jednak zdaniem ekipy z DxOMark i tak jest on w ścisłej czołówce. Ogólny wynik plasuje go bowiem w bezpośrednim sąsiedztwie Huawei Mate 10, który również dostał od testerów 97 punktów. Ale liderem rankingu DxOMark Mobile niezmiennie pozostaje Google Pixel 2 z 98 punktami na koncie.\nChociaż iPhone X musi zadowolić się drugim miejscem (ex aequo z Huawei Mate 10), to mimo wszystko udało mu się czymś wyróżnić na tle rywali. Smartfon otrzymał bowiem aż 101 punktów za zdjęcia! Jest to kolejny rekord – poprzedni wynosił 100 punktów i pierwszy pobił go Galaxy Note 8. W kwestii nagrywania wideo jubileuszowy iPhone się jednak nie popisał – za tę kwestię dostał od ekipy z DxOMark jedynie 89 punktów. Dla porównania, Mate 10 przyznano 91, a Google Pixel 2 aż 96 punktów.\nOcena aparatu w iPhone X (fot. DxOMark)\nPunktacja za samo nagrywanie wideo może wydawać się mocno zaskakująca, ponieważ iPhone 8 otrzymał za tę kwestię więcej, bo… 90 punktów! Żeby było śmieszniej, 89 punktów za filmy ekipa z DxOMark przyznała także iPhone’owi 8 Plus. Z tego wynika, że pojedynczy aparat jest w takim przypadku lepszy niż podwójny ;)\nDxOMarkDxOMark MobileiPhone X


Na raka zgodzę się.\nAle nie potrafię sobie wyobrazić jak ten mechanizm miałby pomóc w paraliżu i starzeniu się.\nZatrzymanie mechanizmu starzenia się w tym momencie zdaje się być na wyciągnięcie ręki ale powoduje mega problemy. Możesz mieć ciało młodzieńca na emeryturze ale wszelkie raki będą cię zjadać więc pewnie nawet nie dożyjesz.\nRak to zmutowane komórki gospodarza. Często powstają gdy gen odpowiedzialny za autodestrukcję nie działa. Każda komórka jest podatna na mutację (duże znaczenie ma zanieczyszczenie środowiska) śmierć komórki zapobiega problemom związanym z tym. Wydaje mi się, problemem z walką z rakiem jest wycelowanie w konkretne zmutowane komórki. Czy to będzie lek na bazie trującej chemii (chemioterapia) czy na bazie mRNA, które wywoła destrukcję komórki nie ma znaczenia. Znajdź sposób aby wycelować w te konkretne komórki a dostaniesz Nobla.\nPiszę to jako wykopowy ekspert. Nie naukowiec.


Epidemia Eboli zagraża całej Afryce zachodniej - Usługi medyczne\nEpidemia Eboli zagraża całej Afryce zachodniej\nAutor: PAP/Rynek Zdrowia 01 lipca 2014 11:11\nLekarze alarmują, że trwająca od pół roku, najtragiczniejsza w historii epidemia Eboli wymknęła się spod kontroli i zagraża już całej Afryce zachodniej. Na środę (2 lipca) do stolicy Ghany WHO zwołuje regionalną naradę, aby powstrzymać szerzenie się wirusa.\nTo już nie jest sprawa Gwinei, Liberii ani Sierra Leone. Ich sąsiedzi - Mali, Wybrzeże Kości Słoniowej, Senegal, Gwinea-Bissau - muszą przygotować się na najgorsze - ostrzegał w czerwcu doktor Pierre Formenty, specjalista od epidemii ze Światowej Organizacji Zdrowia (WHO).\nEpidemia Eboli, która pod koniec ub.r. wybuchła w porośniętej tropikalną dżunglą gwinejskiej prefekturze Gueckedou na pograniczu z Liberią i Sierra Leone, pochłonęła już prawie pół tysiąca ofiar i stała się najbardziej zabójczym atakiem w historii wirusa. Wiosną wydawało się, że epidemia, na którą nie znaleziono leku ani szczepionki, została opanowana, ale pod koniec maja wirus zaatakował znów i rozprzestrzenił się na kolejne regiony. Nowe przypadki zachorowań zanotowano w 60 okolicach, w trzech krajach.\nEbola wymknęła się spod wszelkiej kontroli - bili pod koniec czerwca na alarm Lekarze bez Granic (MsF), którzy wzięli na siebie ciężar walki z epidemią. Jeden z szefów MsF, Bart Janssens, uznał, że 40 lekarzy, posłanych do Afryki do walki z Ebolą, nie jest w stanie stawić czoła zadaniu. Tym bardziej że zdaniem Janssensa rządy, przywódcy religijni, a także miejscowe i zagraniczne organizacje humanitarne w Gwinei, Liberii i Sierra Leone, z WHO włącznie, lekceważą problem, co może doprowadzić do nieprzewidywalnych konsekwencji.\nFromenty przyznał, że w początkowej fazie rządy i organizacje międzynarodowe zbagatelizowały groźbę epidemii. Aby temu zaradzić, na środę WHO zwołała do stolicy Ghany naradę ministrów zdrowia z 11 państw Afryki zachodniej, by ustalić wspólną strategię walki z Ebolą. Luis Sambo, odpowiedzialny w WHO za Afrykę przyznał, że mamy do czynienia z sytuacją kryzysową, która wymaga nadzwyczajnych środków i działań.\nRzeczniczka WHO Fadela Chaib dodała, że z powodu łatwości i szybkości rozprzestrzeniania się epidemia Eboli w zachodniej Afryce stanowi najpoważniejsze wyzwanie w historii tego zabójczego wirusa. Lekarze bez Granic żądają, by państwa regionu, a także WHO, ogłosiły mobilizację ludzi, sprzętu i środków finansowych, by postawić zaporę epidemii.\nEbola jest chorobą zakaźną, przenoszącą się nawet przez dotyk, za pośrednictwem krwi i płynów ustrojowych. Wywoływana przez wirusa Eboli gorączka krwotoczna jest jedną z najbardziej zabójczych chorób współczesności. W zależności od zjadliwości szczepu zabija trzy czwarte, a nawet 90 proc. ludzi, którzy na nią zapadają.\nPierwsze objawy przypominają malarię lub cholerę (gorączka, bóle głowy i gardła), co utrudnia szybkie, właściwe rozpoznanie. Po kilku tygodniach pojawiają się torsje i biegunka, a wirus wyniszcza narządy wewnętrzne - wątrobę, żołądek, jelita, nerki - powodując krwotoki i szybką śmierć.To pierwsza epidemia Eboli w Afryce zachodniej. Tubylcy nie wiedzą, jak sobie radzić z chorobą i nie ufają białym lekarzom. Wielu uważa, że to właśnie oni przywlekli tu zarazę. Panika wywołana epidemią sprawiła, że w szpitalach w Liberii personel medyczny odmawia pomocy ofiarom Eboli.


Porsche 910/8 Bergspyder jest jednym z najlżejszych samochodów wyścigowych, którego renowacja jest koszmarem\n910/8 Bergspyder jest jednym z najlżejszych samochodów wyścigowych Porsche\nWyobrażacie sobie samochód wyścigowy o wadze zaledwie 420 kilogramów? Jeśli nie, to z pomocą przychodzi sportowy samochód 910/8 Bergspyder Porsche z lat 60. XX wieku, który został zaprojektowany z myślą o europejskich mistrzostwach w wspinaczce górskiej i który po tylu latach rzuca wyzwanie nawet specjalistom.\nCała wyjątkowość 910/8 Bergspyder sprowadza się praktycznie do niego samego. Miał bowiem rurowe podwozie z ramą, która została pokryta tak cienkimi panelami nadwozia z włókna szklanego, że to prześwitywało światło. Jeśli wierzyć dzisiejszym miłośnikom motoryzacji, Bergspydery ścigały się z aluminiowymi rurami podwozia, tarczami hamulcowymi z berylu, tytanowymi ramionami sterującymi i zaledwie 12-litrowym bakiem. Najlżejszy 910/8 ważył wspomniane 420 kilogramów, choć powstawały też jego cięższe warianty.\nTakie ryzyko ze schodzeniem z wagą tak nisko, pomogło jednak Porsche wygrać mistrzostwa Europy w 1967 roku i teraz jest istnym koszmarem dla zespołu, który zajmuje się utrzymywaniem jednego z nielicznych zachowanych do tej pory egzemplarzy w perfekcyjnym stanie. Tak przynajmniej wynika z filmu Porsche, na którym przez dwie minuty możemy posłuchać historii samochodu oraz spojrzeć na to, jakiej ostrożności wymaga.\nObecnie na świecie pozostały wyłącznie cztery 910/8 Bergspydery, więc Porsche dokłada wszelkich starań, aby egzemplarz w posiadaniu firmy był w pełni oryginalny i żeby nigdy nie wymagał wymiany jakichkolwiek części. Sam proces konserwacji jest trudny, co widać tylko po tym, że samo czyszczenie wymaga poświęcenia całego tygodnia. Wszystko po to, aby eksponował się idealnie w Muzeum Porsche.\nCzytaj też: Testy zderzeniowe supersamochodów zdecydowanie różnią się od testów tych zwyczajnych\nŹródło: Porsche, Road and track


W dniu 05.10 dzieci z grup Jeżyki i Żabki zwiedzały Komendę Policji. Wizyta pokazała dzieciom jak pracują chojnowscy stróże prawa. Kajdanki, kamizelka kuloodporna i radiowóz zrobiły na nas ogromne wrażenie. Na pożegnanie policjanci włączyli nam sygnał z radiowozu.\ndata publikacji: 2011-10-05 17:16\nW dniu dzisiejszym odwiedzili nas aktorzy z Agencji Artystycznej KANON z Krakowa. Oglądaliśmy teatrzyk pt: ,,Jak Piotrek chciał zostać piratem". Przedstawienie sprawiło dzieciom wiele radości.\ndata publikacji: 2011-10-04 20:55\nPiknik ,,Powitanie jesieni" w grupie Żabki 2 i Pajacyki 2\nJuż lato odeszło a przedszkolaki z grup Żabki 2 i Pajacyki 2 przywitały jesień podczas pikniku w parku. Były zabawy na placu zabaw z wykorzystaniem urządzeń terenowych, zabawy integracyjne z chustą Klanza, konkursy sprawnościowe, piknik na kocach oraz zbieranie kasztanów i liści, które dzieci zabrały do przedszkola.\ndata publikacji: 2011-09-29 22:07\n15.09. przedszkolaki z grup - Żabki, Pajacyki i Jeżyki pożegnały lato podczas festynu zorganizowanego na ,,zielonym boisku" przy SP 4. Atrakcją był dmuchany zamek oraz tańce i korowody przy muzyce. Dużo radości dostarczyły konkursy sprawnościowe, improwizacje ruchowe z szarfami oraz zabawy z chustą ,,Klanza". W imprezie uczestniczyli przedstawiciele rodziców, którzy wspomagali organizację uroczystości.\ndata publikacji: 2011-09-29 18:30\nDzisiaj przedszkolaki ze starszych grup wzięły udział w akcji ,,Sprzątanie Świata". Tegoroczne hasło: ,,Lasy to życie - chrońmy je". Dzieci sprzątały wyznaczone ulice oraz teren wokół naszego Przedszkola. Wszystkim serdecznie dziękujemy!\ndata publikacji: 2011-09-16 22:56


Lis wzywa Hofmana: 'Młody człowieku - halo! - czas zapalić sobie czerwoną lampkę'\npsm 09.11.2012 13:47\nJeszcze 10 lat - tyle czasu zajmie, zdaniem komentatorów TOK FM, zasypywanie obecnych podziałów politycznych. - A co się stanie z posłem Hofmanem? - zastanawiał się Jacek Żakowski. - Powinien zacząć się mitygować - skomentował Tomasz Lis, naczelny "Newsweeka".\nPublicyści w TOK FM pochylili się nad przyszłością podziałów, które obecnie istnieją w Polsce. Stwierdzili, że z podziałami politycznymi już mieliśmy do czynienia wcześniej - np. po czterech latach rządów AWS - ale były one nieporównywalne do tego, co mamy teraz. - Teraz pogarda zaczęła się gromadzić - stwierdził Jacek Żakowski, prowadzący audycję.\n"Młody człowieku - halo! - hamulce!"\nZdaniem gości radia, zasypywanie tych podziałów może zająć jeszcze nawet 10 lat. - A co się stanie z posłem Hofmanem? - zapytał Żakowski. - Ja mam szacunek, ponieważ ma mandat poselski - jest przedstawicielem narodu - stwierdził Tomasz Lis. - Ale młody człowiek-Hofman powinien się zacząć mitygować. Słyszałem jego słowa, że "próba wyjaśniania zamachu z Komorowskim? To może następnym razem z Putinem" - to jest niewyobrażalne. Młody człowieku - halo! - hamulce, czas sobie zapalić czerwone światło, bo są pewne granice - zaapelował dziennikarz.\n- Hofman to człowiek, który mówił o wieszaniu na suchej gałęzi swoich przeciwników, porównywał ich do Goebbelsów, nie zna żadnych granic i zahamowań - zauważył Tomasz Wołek, również gość Poranka. - Hofman w dodatku robi to na zimno - cynicznie i z wyrachowaniem.\n"W ryzach trzyma ich Kaczyński"\nZdaniem Wołka, nadzieję na to, że "akumulatory", dzięki którym funkcjonują podziały w społeczeństwie, się wyczerpią, widać już teraz. - Możemy obserwować niebywałą skłonność "obozu IV RP" do wzajemnego dzielenia się, własnych, wewnętrznych rozgrywek, wzajemnej nienawiści. Nawet w sprawie Cezarego Gmyza już powstał konflikt - powstały dwie listy podpisów poparcia, wzajemnie oskarżających się o różne rzeczy.\n- Tam rzeczywiście napięcie jest większe, widać to chociażby po marszu niepodległości - widać tę dezintegrację - dodał Jacek Żakowski. Lis zaś zauważył: - To akurat dobrze o niektórych świadczy, nawet o panu Sakiewiczu - że są ludzie, z którymi pod rękę nie pójdą.\n- To towarzystwo trzyma w ryzach Jarosław Kaczyński - podsumował Wołek. I dodał: - To jedyny element spajający takie personalne lepiszcze tej konfiguracji. Dopóki on będzie miał siły i zdolności to trzymać, to będzie to trwało.


> ZDROWA ŻYWNOŚĆ>ZDROWE TŁUSZCZE>OLEJE ZIMNOTŁOCZONE>OLVITA Z PESTEK WINOGRON 250 ML\nOLVITA Z PESTEK...\nOlej winogronowy tłoczony jest na...\nOlej winogronowy tłoczony jest na zimno z pestek czerwonych winogron posiada zielono-żółtą (złotą) barwę o charakterystycznym winogronowo-orzechowym smaku i winogronowym zapachu. Właściwościami sensorycznymi różni się od szeroko dostępnych rafinowanych ol\nOlej winogronowy tłoczony jest na zimno z pestek czerwonych winogron posiada zielono-żółtą (złotą) barwę o charakterystycznym winogronowo-orzechowym smaku i winogronowym zapachu. Właściwościami sensorycznymi różni się od szeroko dostępnych rafinowanych olejów winogronowych.\nW kuchni głównie do stosowania na zimno, np. do sałatek, surówek i innych wykwintnych potraw podawanych na zimno. Nadaje się również do smażenia, cechuje go wysoka temperatura dymienia (powyżej 190°C). Smażone potrawy nie przejmują smaku i zapachu oleju. Stosowany w celach kosmetycznych jest całkowite wchłaniany przez skórę sprawiając iż pozostawia ją nawilżoną i przyjemną w dotyku. Na skórze nie pozostawia tłustego filmu.\nOlej winogronowy zimno tłoczony składa się z 83% z kwasów nienasyconych, z czego jednonienasyconych 13% i wielonienasyconych 70%, kwasów tłuszczowych nasyconych 8-9%. Olej zawiera naturalną witaminę E w ilości 5,14 mg/100ml.


Browar Golem: Mazal Adar Dagim - Chmielokracja\nPo hucznym stracie i sukcesie Dybuka, poznański Browar Golem postanowił pójść za ciosem. Razem z nadchodzącą wiosną, w sklepach i pubach pojawiła się druga propozycja kontraktowca. Tym razem jest to Mazal Adar Dagim – American Wheat z dodatkiem mirtu cytrynowego. Właściwości zapachowo – ozdobne tego zioła wykorzystywane są w Judaizmie od wieków. A jak sprawdza się jako piwna przyprawa?\nNazwa: Mazal Adar Dagim\nSkład: słody: Pszeniczny, Wiedeński; chmiele: Cascade, Tomahawk, Mosaic; mirt cytrynowy; drożdże: Safale S-04\nTemperatura degustacji: 11̊C\nKolor: miodowo – multiwitaminowy, piwo zmętnione.\nPiana: słaba, szybko opadająca, pozostawia krążek.\nAromat: przede wszystkim kwiatowość – a konkretnie popularna w Polsce Cytrynka, czyli Pelargonia Pachnąca. Ponadto pojawiają się nuty kojarzące się z trawą cytrynową, skórką limonki, a także innymi cytrusami. Da się zauważyć trochę czerwonych czy tropikalnych owoców, ale nad wszystkim dominuje słodkawy geraniol.\nSmak: także dominująca kwiatowość, słodka Cytrynka, trochę miodu wielokwiatowego. Wtórują im limonka, trawa cytrynowa, owoce egzotyczne i inne cytrusy.\nGoryczka w tym przypadku niezauważalna.\nCałość, poza wspomnianą dawką słodyczy, jest delikatnie cierpka, co doskonale równoważy proporcje smakowe. Piwo niesamowicie gasi pragnienie, jest bardzo przyjemne i aż prosi się o kolejny łyk. Pycha! 8/10\nEtykieta – przede wszystkim zwraca tu uwagę kolorystyka. Szaroniebieski i żółto-limonkowy kontrastują ze sobą, jednocześnie się uzupełniając. Motyw ryby może kojarzyć się z karpiem po Żydowsku, ale jej obecność spowodowana jest nazwą piwa – Dagim to po hebrajsku ryba, która jest patronem miesiąca Adar. Metaliczność na etykietach często psuje odbiór całości, ale tutaj wygląda to dobrze. Wrażenia jak najbardziej pozytywne.\nBrowar Golem po raz kolejny pokazał, że w parze z ciekawą stylistyką idzie wysoka jakość piwa. Mazal Adar Dagim jest niesamowicie pijalne i orzeźwiające, a ponadto kojarzy mi się z moją ulubioną Cytrynką. Dla fanów perfum w piwie pozycja obowiązkowa, ale myślę, że wielbicielom tradycyjnych amerykańskich pszenic także przypadnie do gustu. Mam nadzieję, że piwo pojawi się w okresie letnim – będę po nie wówczas sięgał bardzo często.\nBardzo orzeźwiające piwo o intensywnym, kwiatowo – cytrusowym aromacie.\n← Van Pur: Barley (Wine) [PRIMA APRILIS]\nBrowar Fortuna: Miłosław Witbier →


Hotele, noclegi Köln– ViaMichelin HOTEL\n(3) (10) (66) (48) (3)\nKwatery prywatne - B&B (37) Hotele (271) Apartamenty (282)\nOd 0 do 49 EUR (106) Od 50 do 99 EUR (385) Od 100 do 149 EUR (52) Od 150 do 199 EUR (8) 200 EUR i więcej (10)\nDostep do Internetu (551) Parkingi (470) Transport z lotniska (57) Odnowa biologiczna (51) Pokoje dla niepalacych (555) Basen (18) Spa i wellness (16) Pokoje rodzinne (269) Zwierzeta domowe przyjmowane (242) Dostep dla osób poruszajacych sie na wózkach inwalidzkich (95) Restauracja (252)\n8.4 (720 opinie)\n7 (447 opinie)\n9.4 (522 opinie)\n9.4 (756 opinie)\n6.8 (3.6 K opinie)\n6.2 (786 opinie)\n7.8 (3.8 K opinie)\n6.6 (3.1 K opinie)\n7.6 (997 opinie)\n7.4 (406 opinie)\n7.6 (694 opinie)\nRezerwacja hotelu w miejscowości Köln - zarezerwuj hotel w mieście Köln, korzystając z serwisu ViaMichelin\nZnajdź nocleg w miejscowości Köln za pośrednictwem serwisu ViaMichelin: hotele, domki, kempingi, apartamenty oraz Bed and Breakfast w mieście Köln. Szybka rezerwacja pokoi hotelowych w miejscowości Köln za pośrednictwem serwisu ViaMichelin.\nIle hoteli w Köln jest dostępnych w ramach rezerwacji na ViaMichelin?\nViaMichelin oferuje 590 noclegów dla Köln. Rezerwacja jest szybka i całkowicie bezpłatna. Zalety rezerwacji pokoju na ViaMichelin: lokalizacja obiektu na mapie ViaMichelin, możliwość zarezerwowania hotelu z Przewodnika MICHELIN lub wyświetlenie interesujących miejsc MICHELIN w pobliżu miejsca zakwaterowania (atrakcje turystyczne, restauracje z Przewodnika MICHELIN).\nIle kosztuje nocleg w Köln?\nViaMichelin oferuje możliwość rezerwacji noclegu w Köln od 19 €.\nJakie są najtańsze hotele w Köln?\nStation - Hostel for Backpackers, Dom Hotel Am Römerbrunnen, Hotel Arde Köln Zentrum to jedne z najtańszych hoteli w Köln. Możesz zarezerwować pokój bezpłatnie. Aby zobaczyć najtańsze hotele, można sortować wyniki rosnąco według ceny.\nJakie są najpopularniejsze hotele w Köln? ?\nExcelsior Hotel Ernst am Dom, Stern am Rathaus, Haus am Dom - Apartments und Ferienwohnungen to jedne z hoteli najlepiej ocenianych przez klientów. Możesz zarezerwować pokój bezpłatnie. Aby zobaczyć najlepiej oceniane hotele, można sortować wyniki według oceny.\nJakie hotele położone są najbliżej centrum Köln?\nHotel Mondial am Dom Cologne MGallery, Hotel am Museum Köln, CityClass Hotel Europa am Dom to jedne z hoteli położonych najbliżej centrum Köln. Możesz wyświetlić wszystkie obiekty noclegowe na mapie Köln, w celu wybrania tych, które znajdują się najbliżej centrum lub atrakcji w mieście.\nJaki rodzaj noclegu Köln można zarezerwować na ViaMichelin?\nObecnie oferujemy 590 miejsc noclegowych w Köln: 37 Kwatery prywatne - B&B, 271 Hotele, 282 Apartamenty.\nCzy można zarezerwować hotel ze spa w Köln?\nProponujemy 16 hoteli ze spa w Köln. Kliknij tutaj, aby zarezerwować hotel ze spa.\nCzy można zarezerwować hotel z basenem w Köln?\nProponujemy 18 hoteli z basenem w Köln. Kliknij tutaj, aby zarezerwować hotel z basenem.\nCzy można zarezerwować hotel z pokojem rodzinnym w Köln?\nProponujemy 269 hoteli z pokojem rodzinnym w Köln. Kliknij tutaj, aby zarezerwować hotel z pokojem rodzinnym.\nCzy w Köln dostępne są hotele dla osób o ograniczonej sprawności ruchowej?\nOferujemy 95 hoteli dla osób o ograniczonej sprawności ruchowej w Köln. Kliknij tutaj, aby zarezerwować hotel.


27 kwietnia 2018 / 14:24\nZadźgał psa nożem w biały dzień. Makabryczne zdarzenie w Rybniku\nDo szokującej sytuacji doszło wczoraj (26.04.) w Rybniku-Chwałowicach. Policjanci zostali wezwani na ulicę Pukowca, gdzie według ich relacji w biały dzień mężczyzna zadźgał nożem psa. Wszystko działo się pomiędzy dwoma blokami, około godz. 13.00. Potem mężczyzna zabrał martwe zwierzę i zakopał w okolicy torów.\n17 lutego 2017 / 15:26\nTo policyjna KASJA pomogła w poszukiwaniach starszego mężczyzny w Rydułtowach\nChodzi o psa patrolowo-tropiącego z Komendy Miejskiej Policji w Rybniku. O poszukiwaniach mówiliśmy w wiadomościach Radia 90. O zaginięciu 78-latka z Rydułtów, wodzisławscy policjanci zostali powiadomieni wczoraj późnym popołudniem. Ruszyły poszukiwania w które włączono między innymi Mateusza Kucznierza z policji w Rybniku z psem.\n9 lutego 2017 / 15:01\nJastrzębscy policjanci uratowali psa przed zamarznięciem\nUratowali psa przed zamarznięciem. Podczas patrolowania ulic w Jastrzębiu-Zdroju, do policyjnego radiowozu podszedł 24-latek, trzymający na rękach psa. Mężczyzna poprosił o pomoc mundurowych przy zziębniętym zwierzęciu, które spotkał w trakcie spaceru. Jak przekazał stróżom prawa, pies biegał bez opieki na ulicy Energetyków.\n12 stycznia 2017 / 15:56\nZima daje się we znaki także zwierzętom. Nie brakuje interwencji ws. zziębniętych kotów czy psów na łańcuchach\nZima daje się we znaki nie tylko ludziom, ale także zwierzętom. Zwłaszcza tym, które nie mają swoich domów, czyli bezpańskim psom czy kotom, ale cierpią także te, o które właściciele nie dbają dobrze w tym okresie. "Pomóżmy przetrwać ten trudny czas naszym czworonogom" - apelują do mieszkańców w Czerwionce-Leszczynach.\n10 stycznia 2017 / 11:13\n27-latek wyrzucił z balkonu psa\nWyżył się na bezbronnym psie. Żorscy policjanci zatrzymali 27-latka, który podczas awantury domowej wyrzucił przez balkon rocznego czworonoga. Świadkiem tego bulwersującego zachowania był jeden z mieszkańców osiedla 700-lecia, który natychmiast wezwał mundurowych.


Komentarz Prezydent wobec wniosku w Rotrii\nKomentarz Prezydent wobec wniosku w Rotrii\n20-04-2020 17:11 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 20-04-2020 17:23 przez Akrypa Ali Shariati.)\nAmetyst wstawił na krzykopudełko:\nJednak w związku, że chciałabym poważniej to skomentować przeniosę to tutaj. Nie wiem czy ktoś zauważył czy nie, ale staram się nie atakować Rotrii ani żadnej osoby z tamtąd bo zwyczajnie sprawy w ramach której pojawił się ostatni konflikt na linii RB - Rotria nie znam a i osoby które tam są aktywne niezawiniły mi niczym. Oczywiście nie odmawiam sobie od brania udziału w aktywności żartobliwej ale wydaje mi się, że nie znajdzie się od kiedy znowu aktywnie tu działam z mojej strony nic co by miało zamiar kogoś obrazić lub ktoś mógłby poczuć się urażony. Rotria wydaje mi się zbyt poważna ale to kwestia indywidualnych upodobań i nie mam aktualnie wrogiego stosunku do niej. Od jakiegoś czasu przeglądam forum Bizancjum i jest to fajny przykład jak Rotria może przyczynić się do aktywności i klimatu danej mikronacji.\nJeśli jej władzę zapragnął normalizacji stosunków i wzajemnego uznania nie widzę ku temu przeciwskazań. Mikronacje powinny się raczej wspierać, często nawet jeśli narracyjnie mamy do kogoś zły stosunek nie powinniśmy tracić z oczu tego, że po drugiej stronie są osoby które nie tylko zgodnie z nauczaniem pewnego personalisty i fenomenologa Karola Wojtyły mają swoją nienaruszalną godność ale tak jak i my próbują czerpać przejemność i szczęście z pobytu w v-świecie.\nDodam, że jak najbardziej zgadzam się, że mam wesołe usposobienie. ^^\n(-) Akrypa Ali Shariati\nDo ich narracji nic nie mam. Po prostu większa część łotryjskiego kolektywu rządzącego to chamy w białych kołnierzykach, ale również wierzę że w pewnym momencie tamtejsze elyty się ogarną i zejdą z tych Himalajów głupoty politycznej.\nI tak oto zostałam Szlachetną Damą.\nMam nadzieje, że Alija nie wygodni mnie z domu.\nJakby wygoniła Cię z Pałacu Prezydenckiego, to byłby to zamach stanu.\nA kiedy w końcu przeproszą?\n1 użytkownik podziękował za ten post:1 użytkownik podziękował podziękowali Tobie za Fiodor Godunow\n> I tak oto zostałam Szlachetną Damą.\nSio z domu!!! I żebym cię więcej nie widziała!!!\nGdzie byłaś gdy trzeba było mnie bronić? :c\n> Gdzie byłaś gdy trzeba było mnie bronić?\nZresztą ostatnio jak najbardziej cię obroniłam. Przed przegraniem w wyborach prezydenckich z kukluxklannersem.\n20-04-2020 23:04 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 20-04-2020 23:04 przez Akrypa Ali Shariati.)\nChoćby przed samotnością. Ostatnio rzadko bywasz. :c\nZanim zostałam towarzyszką prezydentką czekałam w sumie na twój powrót by coś ruszyć z DB. Zrobiłam opis jednej dzielnicy Bengazi, może w wolnym czasie ruszę z kolejnymi, ale nie będę cie zmuszać to takiej pracy, chyba, że chcesz być zmuszana oczywiście. ^^\nJako, że znów jesteś można otworzyć w końcu sesje LKD, może jutro albo pojutrze się tym zajmę ale jak masz trochę czasu sama też możesz. ^^


Olejowanie włosów – zastanawiasz się co to takiego. A to zabieg, który pokochają twoje włosy. Polega na przygotowaniu odpowiednich mieszanek olejów i nałożeniu ich na włosy. Po takim zabiegu będą mocne i zdrowe. Olejki do włosów można łatwo przygotować w domu, używając łatwo dostępnych ziół.\nOlejowanie włosów: bazylia Tulsi, kwiaty hibiskusa i olej kokosowy\nNasiona gorczycy sproszkuj. Do rozgrzanego oleju dodaj proszek gorczycowy. Podgrzewaj, aż olej się zagotuje i powstanie brązowa mieszanina. Na koniec dodaj olejek ylang-yland. Wymieszaj, przecedź, wystudź.


Prezent na parapetówkę dla pary, małżeństwa, kolegi, koleżanki - toys4boys.pl\n> Prezent na parapetówkę\nTwoi znajomi kupili mieszkanie albo udało im się zbudować przytulny dom za miastem? Trzeba to uczcić! Zastanawiasz się, co na parapetówkę? Przecież nie wypada iść z pustą ręką! A co się kupuje na parapetówkę? Przyjęło się, że na nowe mieszkanie trzeba przynieść jakiś dodatek do domowego ogniska. Bo wiadomo – mieszkanie czy też dom trzeba urządzić, a młodzi wykosztowali się na jego zakup. Warto więc podarować im coś, czego jeszcze nie mają, a przyda im się w codziennym funkcjonowaniu w nowej przestrzeni. Może to być oryginalny Zegar Automaniaka, Stojak na Butelkę Wstążka, który sprawia wrażenie jakby wino unosiło się w powietrzu albo Szklanka z przepisami do drinków, która stanie się niezbędna na każdej kolejnej domówce. I już wiesz, jaki prezent na parapetówkę wybrać!\nWybierasz się na parapetówkę do małżeństwa, które właśnie stało się dumnym właścicielem przestronnego mieszkanka albo villi za miastem? Dobrze trafiłeś! Jeśli nie masz pomysłu, na prezent dla nich z tej okazji – zajrzyj do naszej zakładki Prezent na parapetówkę. Dowiesz się, co można kupić na parapetówkę i zainspirujesz. Prezent zakupiony w Toys4Boys dotrze do Ciebie już za drugi dzień roboczy, więc nie musisz martwić się, że nie zdążysz przed imprezą.