stacja coco: sierpnia 2010\nDziaisiaj zaczyna sie seria pozegnalnych imprez. Poniewaz lada dzien wyjezdzamy stad, Earl jako pierwszy zaprasza na casice. casika to rodzaj przyzwoicie taniego bialego rumu.\nRoksana jutro wyjezdza do stolicy, jade ja odstawic pod lotnisko, ale niestety koncowka nie najlepsza. Rozchorowala sie dziewczyna od zimnych zakasek i pepsi na lodce.\nDostaje ostatnimi czasy informacje, ze blog nie zawiera pelnych danych co sie dzieje. Ze brak watku milosnego. Hmmmm...znajomosci tak krotkie, ze pisac nie warto. Poza tym wyjezdzam za kilka dni do innego miejsca, wiec ostatniej znajomosci, z prze mlodym holendrem, nie zamierzam rozwijac. Obiecuje jednak opisywac wiecej....\nAutor: panna fontanna o 08:27 Brak komentarzy:\nInternet nam dziala jak nas nie ma w domu, a jak jestesmy to sie ukrywa. Dran!\nWczoraj pozegnalismy urocze kolezanki z Montrealu, Karie i Valerie. Do Kanady stad juz niedaleko, wiec kto wie moze podjade pozniej, albo podlece wlasciwie.\nKolejna noc w promocji ladies Night za nami. Oj wesolo bylo, tlum w Lizard Lounge, okropniasta muzyka lupala, ale nie bede narzekac na tropiki. Rum smakuje przy kazdej muzyce, a szczegolnie darmowy. Muzycznie w Kostaryce dominuje regeeeeeee......czyli nie moja filizanka herbaty. Ale powoli podsluchuje i czasami ma to dobry klimat. Zainteresowanym przesylam link do radia galang, to sobie posluchajcie, fani regowi www.upstream.tv/recorded/8556866\nRoksana jest OWD. Hurra, nowy nurek wyprodukowany hecho en Costa Rica!\nZa lada dzien wyjedzie do domu, buuuuu.....szkoda:\nAutor: panna fontanna o 12:23 Brak komentarzy:\nOj, ale cieplo dzisiaj bylo. Poniewaz nie udalo mi sie zalatwic butli na rano w Summer Salt, cale Coco w obledzie po doniesieniach, ze gringo pracuja na czarno, poszlysmy z Roxi na dzikie pobliskie plaze Ocotal. Fajnie tam. Z chlopakami w centrum Ocotal Diving dogadalam sie na 2 dni nurkowania i jutro z rana mozemy zaczac kontynuwac kursik.\nDzisiaj zachodniowestwalski sznycel na obiad, Baska gotuje dla Omara. hehehe, tylko Jegermaistera nie bedzie, ale piwo niemieckie mozna kupic. Dobrze tak odpoczac, ale i za woda teskno. Koresponduje w sprawie pracy, moze sie uda cos wysmazyc. Tutaj w Coco, z powodu szalonego Estebana, ktory postanowil usunac wszytskich bialych instruktorow sytuacja zrobila sie ciezka. Wszyscy w przeciagu 2 tygodni uciekaja z Coco. Nikt nie chce na nowych zasadach, niech Tico sobie pracuja zatem a my pojedziemy w kolejne piekne miejsce.\n3 dni na wycieczce. udalo sie. 6 bab i wulkan Arenal. Alez to urokliwe miejsce.\nI chlopaki co to prowadza, oj Essence Arenal backpacker hostel - przemile wspomnienia.\nWspielysmy sie na mniejszy, nieczynny wulkan....na szczycie krateru zlapal nas deszcz, jak to w lasach tropikalnych w porze deszczowej. Ale na dole goraca niespodzianka, zrodla, wartka rzeka z goraca woda. A potem juz atrakcje przy winie i karaoke. Wyspiewalysmy w szostke wiekszosc trashowych standardow ostatnich dziesiecioleci, poczawszy od Franka Sinatry skonczywszy na Vanessie Paradis. Spiewalysmy po hiszpansku, wlosku, francusku i angielsku. Gardlo boli tak samo, bez roznicy po jakiemu sie spiewa ale falszowac tez lepiej w cudzym jezyku.\nSpecjalnie dla szefa kuchni, co zorganizowal wieczor wloski wynalazlam Sorento i O sole mio, i jak on to pieknie zaspiewal. Jak tenor z La Scalii.\nEkipa nam sie zebrala, 3 dziewczyny z Montrealu, w tym moja pierwsza studentka Valerie, Barbara, Roksana i przypadkowi turysci z Holandii i Niemiec. Wesolo bylo, az sie wino w spizarce sie skonczylo. Huhu....\nAutor: panna fontanna o 16:50 Brak komentarzy:\noj, ale wieczor. 30 darmowych drinkow w godzinach happy hours ladies night.\nZastanawiajaca jest tutejsza polityka rozdawania alkoholu za darmo.\nCaly dzien na odpoczynku.\nDzisiaj ladies night w innym barz, ale juz spokojnie, Jutro ruszamy z rana na wycieczke do krateru. Trzeba miec forme. Tak, tak, trzeba o tym dzisiaj pamietac.\nAutor: panna fontanna o 18:39 Brak komentarzy:\nCala trojka dzisiaj wolna. Plaza, lody i cuba libre w malych puszeczkach.\nWieczorem LADIES NIGHT w Lizard Lounge, darmowy zawrot glowy.\nCos ciezko ostatnio z internetem w domu, pojawia sie i znika, brakkomunikacji skypowej. Ale wszystko jest dobrze, niech sie nie martwi!\nSzukam nowych miejsc pracy w regionie, szukam tez w Guatemalii nad jeziorem Atitlan, gdzie mozna nurkowania wysokosciowe robic. Wyjazd do Guatemalii 2 pazdziernika.\nOWD dla roki\nDobrze miec luz i wakacje. Ostatecznie rozeszly sie nasze drogi z Rich Coast Diving.\nJestem teraz freelancerem. Dobry czas, bo Roksana tutaj i mamy duzo czasu na pierdoly.\nDzisiaj zaczelysmy szkolonko OWD. Zajecia basenowe, jednym ciagiem, 3 godzinki.\nAz aparat podwodny nie wytrzymal i puscil....\nWieczorem winko, muzyczka i gallo pinto. Omar uczyl nas dialektu Pachuca.\nW piatek jedziemy na treking na wulkan Arenal. Lejaca sie zywa lawa fascynuje mnie od dziecinstwa. Urrrrraaaaa....Pura Vida.\nAutor: panna fontanna o 21:53 Brak komentarzy:\nWycieczka niedzielna bardzo udana. Mialysmy doplynac lodka, ale lodki nie bylo, wiec dojechalysmy autobusem. 2 godziny drogi z kawa w srodku i ujrzalysmy plaze tamarindo. Bardzo sympatyczne miejsce, duzo surferow, malo nurkow, wlasciwie tylko jedno centrum nurkowe.\nDziewczyny nie chcialy wypozyczyc deski, wiec polezalysmy tylko na jasnych piaskach ogromnej plazy. Sporo zdjec z wypadu....beda za chwile. Wszystkie z raczkami krabika, dobra perspektywa.\nAutor: panna fontanna o 10:19 Brak komentarzy:\nDzien na lodce, mialo go nie byc ale jest. Zabralam Roksane ale nogi nie zamoczyla. Jutro jedziemy na wycieczke poza Coco. Baska z nami, nie pracuje w niedziele, ja mam wolne. Tylko pensje odebrac. Jedziemy na slawne plaze Tamarindo, do mekki surferow. Jak turystki:)\nDzisiaj male party w domu, robie gulasz wolowy od kilku godzin. Przyjda znajomi i nurek z Brazylii, szukamy kontaktow. Organizowanie wieczorkow jest wiec posunieciem taktycznym, bo do Brazylii tez chce zajrzec wiec trzeba gromadzic punkty zaczepne.\nAutor: panna fontanna o 16:41 Brak komentarzy:\nRoksana na miejscu\nRoksana dotarła wczoraj, cała, dzielna-samodzielna. Dzisiaj odsypia i podróż i wczorajsze toasty ladies night. Kilka kropel tequili....\nDzisiaj piękny dzień na łódce, ale nastały czarne chmury. Brenda nie chce ryzykować biznesu i wszyscy zagraniczni musimy przejść do podziemia i nie mamy pracy stałej. Trzeba szukać nowego miejsca. Mają nas na oku wszystkich, Cindy zabrali paszport, musi jechać do San Jose wyjaśniać......jako jedyna była na stronie www Rich Coast Diving.\nW sumie to cieszyć się należy.......nie trzeba odpracowywać IDC już więcej. Jestem wolna, mam czas dla Roksany, tylko funduszy mało.\nDzisiaj z rana na centrum najechała Policja Imigracyjna. Zabrali nas do zamkniętego jeszcze komisariatu, posprawdzali paszporty czy jesteśmy na legalu i puścili do domu.\nPrzepadło nurkowanie, przetrzymali mnie do 11 rano.\nTeraz grzecznie czekam na Roksankę, wypatruję jej na głównej drodze jak spocona będzie ciągnąć za sobą walizę. Gorąco dzisiaj, więc droga nie będzie łatwa. Ale już jest z pewnością w transporcie i lada chwila się pojawi.\nAutor: panna fontanna o 12:06 Brak komentarzy:\nDzisiaj po raz pierwszy pojechalam na safari nurkowe do Parku Narodowego Bats Islands.\nZaczelismy o 6 rano, 2 godziny na pelnym gazie motorowka i dotarlismy na miejsce. Pod woda bajka......rekiny bullshark, cala zgraja, wielkie, masywne, 6-7 doroslych osobnikow, kazdy po 200-300 kg. Czasami podplywaly baaaaaaaaaaaaaaaardzo blisko. Frajda. Poza tym w koncu dobra widocznosc, co na Pacyfiku o tej porze roku raczej rzadkosc. Spore lawice ryb, jackfishy i gruntsow......jak w puszce z rybami.\nDrugie nurkowanie to raczej rarytas topograficzny, labirynty i luki, tajemne przejscia, sporo pradu. Ryb raczej malo. Trzecie nurkowanie na ogromnej skale Black Rock. Znowu ogromne lawice ryb roznorakich. Przyjemne miejsce. W porze lunchu poplynelismy na wyspe. Przerwa na suchym ladzie, dziewicza wyspa, na sloncu wyleguja sie iguany roznych masci i wielkosci. Dookola zielone pagorki, maly domek straznikow parku, bardzo uroczo. Mily dzien, ale 12 godzin pracy. Wrocilam padnieta. Baska przygotowala obiad.\nWczoraj i dzisiaj zjadlam pszenice. Nic mi nie jest. Naprawilo sie chyba przy pomocy soku z noni. Hurrra, ale jeszcze nie jem nonstop wszystkiego jak chce. Testuje ostroznie.\nAutor: panna fontanna o 18:12 Brak komentarzy:\nmelduję się, że wszystko dobrze.\nAutor: panna fontanna o 16:13 Brak komentarzy:\nDzisiaj cały dzień w shopie. Na początku nuda i nic się nie działo, a potem było trzeba zostać do 17.\nJutro zaczynam kurs Advanced, tylko jeden student, ale jeden to też coś.\nJutro mamy też jakiś ślub pod wodą na nocnym nurkowaniu, jakieś szaleństwo z Amerykanami. Brak sympatii do ekipy bo źle się wyrazili o moich dredzikach. Nie będę z nimi nurkować.\nI dobrze 12 osób na nocnym nurkowaniu to nic fajnego.\nA zatem spokojny dzień z indywidualnym nauczaniem.\nRoksanka przyjedzie w czwartek.....wyjaśniłam jej drogę w mailu, mam nadzieję, że podróż zleci szybko i gładko. Będą prezenty i polski język.\nAutor: panna fontanna o 18:50 Brak komentarzy:\nDobrze wrócić do wody. Baśka miała wolne więc zabrałam ją ze sobą.\nDzisiaj naszła mnie wielka ochota na konsumpcję mięsa. Kupiłam wielkie kawałki wołowiny i spożyłyśmy z Baśką, wegetarianką. Pyszne było.\nDobrze mieć zdrową głowę. Dobrze jak nic nie boli. Trzeba sobie to często powtarzać.\nTeraz jest już wszystko po staremu, do pracy mi się wracać nie chcę ale za wodą już tęskno.\nWięc dzisiaj ostatni dzień słońca bez obowiązków.\nDzisiaj też ostatni dzień w Albatrosie. Przenosimy się do stylowego domku, jak z filmu, podoba mi się. Dobry plener zdjęciowy, taki dom w którym Murzynki wychowywały białe bobasy.\nChwilowo opanowuje mnie też swoista histeria owadowa. Pod prysznicem był wielki pająk. Większy niż zwykle. Odporny na spłukanie..... Uparcie został do końca. Egh...muszę się na nowo przyzwyczaić do życia. Nie wszystkie komary są złe.\nNie ma dobrych ale nie wszystkie roznoszą choroby.\nWczoraj pan rolnik przyniósł mi świeże owoce noni. Chciałam dla zdrowotności. Oj, ale smak tego owocu jest nie do przełknięcia. Baśka powiedziała, że to rzyguś. Pan przywiózł 5 kg. Zamknęłam to w lodówce. Intensywność zapachu przedziera się jednak przez uszczelkę.\nJuż wiem, że na surowo nie damy rady tego zjeść, trzeba nastawić sok. Tylko nie ma pojemnika. Gdzie upchnąć 5 kg noni? Może wyślę paczkę do Polski? Kto chce?\nZakupiłam też siatkę rambutanów. Te są pyszne na surowo. Włochacze smakowe. Jak liczi. Tych nie wyślę...\nAutor: panna fontanna o 10:29 Brak komentarzy:\nmilion colones hotel\nOdpoczywam w domu. Jem, piję, czytam, oglądam. Siły wracają, ale jeszcze do pracy mi się nie spieszy. Myślę, że jeszcze ze 2 dni pozostanę w ukryciu. Pilnuje mnie BOSS (na zdjęciu)\nDopełniam formalności ubezpieczeniowych. Mój pobyt w szpitalu został wyceniony na milion kolonów, co w przeliczeniu na nasza daje kwotę 2 tysiące dolarów. Kosztowny hotel... Nie wiem jak oni to pokalkulowali, 3 razy pobrali mi krew, nakarmili i przenocowali 2 noce i to wszystko za tyle forsy.....Mam nadzieję, że DAN pokryje wszystkie koszty i nie będę musiała przez kolejne lata spłacać swojego pobytu na oddziale dengi.\nW międzyczasie szukam nowych ofert pracy, lżejszej i lepiej płatnej. Szukam w rejonie Karaibów lub Meksyku. Może Coco więc nie będzie domem na długo.\nZa kilka dni przenosimy się też z Baśką do innego apartamentu. Będzie bliżej pracy, to może już nie będę się spóźniać....nie będzie kary:)\nAutor: panna fontanna o 10:42 1 komentarz:\nAutor: panna fontanna o 11:36 Brak komentarzy:\nZaraza trzyma, czasami jest już niby wszystko ok i nagle przychodzi fala omdlenia i osunięcia się na ziemię niemalże. Po 6 dniach postanowiłam zapytać doktora co mi jest. Objawy podchodzą pod dengę czyli gorączkę krwotoczną. Krwotoków nie mam, ale jutro idę na badania krwi. Tylko badanie może wykazać czy ugryzł mnie komar Aedes.\nDefinicja dengi: potencjalnie śmiertelna wirusowa choroba odzwierzęca, przyjmująca postać gorączki krwotocznej występująca u ludzi i niektórych małp. Patogenem odpowiedzialnym za wywołanie choroby są wirusy dengi z rodziny Flaviviridae, przenoszone przez komary.\nAbsolutnym wyczynem dzisiaj był ugotowanie zupki typu rosół.\nZa 3 minutowe spóźnienie do pracy zostałam ukarana kolejna zmianą (12 godzin 3 raz w tym tygodniu). Brak ludzkich odruchów i zrozumienia dla chorych.\nDzisiaj nie na widzę naszej bazy. W czasie choroby moja cała sympatia do tego miejsca prysła. Dobrze, że jest Baśka, to wspaniała dziewczyna.\nLekarz kazał odpoczywać, jeżeli badania potwierdzą dengę możliwe, że zatrzymają mnie w szpitalu 2 dni, bo lekarstwo trzeba przyjąć w warunkach ambulatoryjnych. Dam znaka jak sprawy, nie martwcie się. Nie umieram jeszcze, to tylko komar.\nto nie słońce to zaraza. 3 osoby w bazie poległy, w tym Omar miejscowy.\nwciąż mnie troszkę trzyma, rano jest lepiej ale wieczorem odpływ sił. Mówią, że to virus Guanacaste, że sam minie.\nAutor: panna fontanna o 18:35 1 komentarz:


§ jak napisać odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę z winy pracownika? – Forum Prawne\njak napisać odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę z winy pracownika? - Forum Prawne\njak napisać odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę z winy pracownika?\nwitam, proszę o pomoc i podpowiedź jak napisać odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę z winy pracownika? sprawa pilna...\nproszę o pomoc i podpowiedź jak napisać odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę z winy pracownika?\n§ Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika (odpowiedzi: 6) Witam, Moje pytanie brzmi następująco: "W roku 2006 zakład pracy rozwiązał ze mną umowę o pracę na podst. art. 52 par. 1 pkt. 1 Kodeksu pracy...\n§ Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika (odpowiedzi: 1) Dnia 6.03.2014 udałem się do swojego pracodawcy z wypowiedzeniem na piśmie którego nie przyjął. Oznajmiłem że do pracy już nie przyjdę. Dnia...\n§ rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika (odpowiedzi: 2) Witam, w dniu 13.11 oznajmiłam szefostwu że nie jestem w stanie wdrożyć się w firmie, źle się czuję w panującej tutaj atmosferze co odbiło mi się na...\n§ Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia bez winy pracownika. (odpowiedzi: 5) Witam wszystkich. W tym tygodniu otrzymałem "rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia bez winy pracownika" Oto treść tego pisma: Z dniem...


Fototapeta na ścianę Spring green herbs grown in the garden - Zobacz stylowe dekoracje w większym formacie\nFototapeta "Spring green herbs grown in the garden"\nCzy Fototapeta "Spring green herbs grown in the garden" to dobry pomysł na dekorację Twojego domu? Tak - jeśli zależy Ci na nowoczesnym designie i niebanalnym, modnym wzorze! Zarówno fototapeta "Spring green herbs grown in the garden" jak i pozostałe wzory tworzone są przez zespół designerów, którzy swą inspirację czerpią z najnowszych światowych trendów. Fototapeta "Spring green herbs grown in the garden" (dominujący kolor: kolorowy) z kategorii Fototapeta bazuje na takich motywach dekoracyjnych jak: [product_tags].\nFototapeta "Spring green herbs grown in the garden" od bimago to nie tylko wspaniałe wzornictwo, ale także materiały w wysokiej jakości oraz profesjonalna technologia produkcji. Specjalistyczny wydruk w rozdzielczości do 600 dpi gwarantuje najwyższą jakość wzoru "Spring green herbs grown in the garden", a wygodny w montażu i odporny na zabrudzenia materiał (flizelina) sprawia, że aplikacja fototapety jest łatwa i nie zajmie dużo czasu. Co potrzeba, aby przykleić fototapetę "Spring green herbs grown in the garden" na ścianę Twojego salonu, sypialni czy kuchni? Niezbędny będzie klej do tapet oraz podstawowe narzędzia (pędzel, szczotka, wałek do wyrównywania tapet i nożyk do przycinania nadmiaru fototapety "Spring green herbs grown in the garden", np. przy suficie i przy podłodze). Nie masz czasu na dodatkowe zakupy? Zamów zestaw akcesoriów od bimago razem z fototapetą na wymiar "Spring green herbs grown in the garden" (wszystkie niezbędne dodatki dostępne są w sekcji "Dodaj akcesoria").\nFototapeta Spring green herbs grown in the garden\nwięcej Tagi: #fototapety, #garden, #green, #plant, #herb, #chives, #sage, #healing, #healthy, #tasty, zwiń


Forum Wideo - Zobacz wątek - DCR-TRV740\nTeraz jest wtorek, 26 stycznia 2021, 15:09\nJak zainstalować sterowniki pod Windows 2000 Pro-kamera DCR-TRV740\nPołączyłem wszystko zgodnie z instrukcją ,uruchamia się kreator dodawania sprzętu lecz nie widzi sterowników.Nie mogę zgrać zdjęć z karty pamięci,może ktoś ma jakiś pomysł.\nponiedziałek, 28 kwietnia 2003, 16:05\nNajlepiej z plyty instalacyjnej, którą powiniens miec razem z kamera. Albo zainstaluj uruchamiając instalator z płytki, albo przeszukaj plytkie podczas instaklacji ("ina lokalizacja driverów"). Jezeli nie masz plytki to bida. Jk podłaczasz kamerę: Poprzez USB czy Firewire ? Jeżeli podasz adres email to podesl Ci drivery, bo tez mam taką kamerkę.\nponiedziałek, 28 kwietnia 2003, 20:34\n"Ogórku" . Dzięki za rady bo gdziebym nie napisał to sami profesionaliści i zamiast porady piszą, że ta kamera to wielkie g...o. Przerobiłem już "chyba" wszystkie opcje ze sterownikami i nic nie wychodzi.Pod systemamai Win98 i Win XP nie miałem problemów w Win 2000 nie mogę sobie poradzić. Loguję się z uprawnieniami administratora i łączę kamerę z komputerem przez USB, aby zgrać zdjęcia z karty pamięci.Gdziś jest haczyk , tylko gdzie.Pozdrawiam.\nwtorek, 29 kwietnia 2003, 16:30\nDzięki za ewentualne porady ale znalazłem błąd i to własny.\nW systemie WinXP kamerę w ustawieniach menu - POWER/MEMORY/USBCONNECT/ miałem ustawioną na PTP, a jest to opcja dla WinXP i Mac OS X , dla Win 2000 powinna być na NORMAL i po problemie.Cześć\nśroda, 30 kwietnia 2003, 22:20


Druzgocący raport Kalety. Gdzie trafiają pieniądze warszawiaków? Bogacą się... organizacje LGBT |\nPOLSKA / 09.12.2019, godz. 11:58\nSebastian Kaleta / screen z TVP Info\nWiceminister sprawiedliwości Sebastian Kaleta zaprezentował dziś raport dotyczący finansowania przez warszawski samorząd organizacji, które mogą upowszechniać ideologię LGBT. Raport jest druzgocący dla poprzednich i obecnych władz miasta. Tylko w ostatnich latach kontrowersyjne organizacje miały otrzymać z miasta ponad 7 milionów złotych. A podobno trzeba zaciskać pasa...\n- Słyszymy od przedstawicieli warszawskiego ratusza, że Warszawa nie ma pieniędzy na kluczowe inwestycje, że muszą być cięcia, ponieważ rzekomo rząd odbiera pieniądze Warszawie. Wiemy oczywiście, że w tym roku budżet będzie znowu rekordowy, ponieważ rekordowe są wpływy z podatków, jakie zasilają samorządy. Natomiast te apele warszawskiego ratusza skłoniły mnie do tego, żeby przeprowadzić analizę niektórych wydatków, by zobaczyć, czy naprawdę tak źle jest z budżetem\n- mówił Sebastian Kaleta na konferencji prasowej.\n- Jestem bardzo zaskoczony tymi odkryciami. Przyglądając się niektórym organizacjom, które miasto sowicie finansuje, można odnieść wrażenie, że te pieniądze nie do końca są przeznaczane na te cele, które mają być zrealizowane (...) Przeanalizowałem kilkanaście organizacji, łączna kwota dofinansowań to ponad 7 milionów złotych w latach 2017-2019. Jestem świadomy, że to prawdopodobnie wierzchołek góry lodowej\n- Miasto Warszawa finansuje takie organizacje, że można obrazowo powiedzieć, że to tak, jakby zatrudnić lisa do ochrony kurnika\nOrganizacje, które wprost wspierają ideologię LGBT+, co roku otrzymują z budżetu publicznego w postaci konkursów znaczne środki finansowe. Pod przykrywką przeciwdziałania uzależnieniom, walki z patologiami czy działań na rzecz rozwoju demokracji, prowadzona jest ideologiczna wojenka. Jedna z organizacji, która może otrzymywać samorządowe wsparcie, ma mieć wśród swoich postulatów... legalizację prostytucji.\nRaport Sebastiana Kalety pod tytułem "Gdzie trafiają pieniądze warszawiaków?" liczy aż 127 stron! Dostępny jest do pobrania poniżej. Zachęcamy do zapoznania się z wynikami pracy wiceministra sprawiedliwości.\nTEMATY: Sebastian Kaleta


Od 3 lipca system viaTOLL przyniósł Skarbowi Państwa prawie 80 mln zł - Infor.pl\nStrona główna » Sektor publiczny » Wiadomości » Od 3 lipca system viaTOLL przyniósł Skarbowi Państwa prawie 80 mln zł\nOd 3 lipca system viaTOLL przyniósł Skarbowi Państwa prawie 80 mln zł\n26 sierpnia 2011, 02:28\nOd 3 lipca, przez pierwsze 54 dni funkcjonowania, system elektronicznego poboru opłat za korzystanie z dróg przyniósł Skarbowi Państwa prawie 80 mln złotych - poinformowała rzeczniczka prasowa projektu viaTOLL Dorota Prochowicz.\n"Przychody osiągnięte w ramach systemu, które wpłynęły w lipcu 2011 roku na konto Krajowego Funduszu Drogowego wyniosły 26 mln 718 tys. 445,1 zł. Na tę kwotę składają się przychody z elektronicznego i manualnego systemu poboru opłat, a także kary administracyjne, w wysokości 1 mln 13 tys. 988 zł nałożone na przewoźników i kierowców wraz z odsetkami" - napisano w komunikacie.\nW informacji podano, że do kwoty przychodów trzeba też dodać zobowiązania użytkowników, którzy posiadają umowy z odroczoną płatnością, w kwocie 8 mln 8 tys. 340,8 zł, którzy na uregulowanie należności mają do 21 dni od wystawienia noty obciążeniowej.\n"Całkowity przychód z tytułu działania systemu viaTOLL w lipcu 2011 roku wyniósł więc 34 mln 726 tys. 785,9 zł. Przychody łączne, od uruchomienia systemu do 22 sierpnia, po korektach i z uwzględnieniem wstępnych danych dla kont okresowych z gwarancją (post-pay), wykazują istotny trend wzrostowy i obecnie wynoszą 78 mln 718 tys. 971,64 zł" - wskazano w komunikacie.\nZastrzeżono, że wymienione wyżej kwoty nie obejmują części przychodu, która nie została zebrana z powodu niepełnej szczelności systemu. Straty te szacowane są na ok. 5-10 proc.\n"Ta szacunkowa wartość musi jeszcze zostać zweryfikowana i potwierdzona w odniesieniu do faktycznych przychodów w kolejnych okresach rozliczeniowych. Zgodnie z umową i dodatkową deklaracją wykonawcy różnica zostanie pokryta przez firmę Kapsch Telematic Services" - wyjaśniono.\nW komunikacie podano, że według szacunków roboczych Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, obecnie najwięcej przychodów systemu viaTOLL generowanych jest na ok. 86 proc. międzywęzłowych odcinków płatnych, które są najdłuższe i występuje na nich największe natężenie ruchu. Do 24 sierpnia kierowcy pobrali ponad 481 tys. urządzeń pokładowych viaBOX.\nSystem viaTOLL pozwala użytkownikom elektronicznie wnosić opłaty za korzystanie z sieci dróg płatnych. Obowiązuje w Polsce od 1 lipca 2011 roku. viaTOLL jest obowiązkowy dla pojazdów samochodowych oraz zespołów pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony oraz autobusów niezależnie od ich dopuszczalnej masy całkowitej.\nZ systemu będą mogli dobrowolnie korzystać kierowcy pozostałych pojazdów. Taka możliwość zostanie im udostępniona nie później niż od 1 stycznia 2012 roku. Dla nich viaTOLL będzie alternatywą dla manualnego sposobu płacenia za korzystanie z wybranych odcinków autostrad płatnych zarządzanych przez GDDKiA.


Samofakturowanie - Czym jest ? System KSEF oraz zalety i zalecenia.\nFaktura pełni bardzo ważną rolę w obrocie gospodarczym, dlatego też dużą wagę przywiązuje się do jej prawidłowego wystawienia. Spora też część firm współpracuje na zasadach B2B.\nZasadniczo to sprzedawca ma obowiązek wstawienia faktury dokumentującej transakcję. Istnieje jednak możliwość przerzucenia tego obowiązku na nabywcę. Taka możliwość nazywana jest samofakturowaniem.\nSamofakturowanie to przeniesienie obowiązku wystawienia faktury przez sprzedawcę (usługodawcę) na nabywcę.\nFirma XYZ z branży IT zatrudnia programistów na zasadach B2B, czyli świadczenia usług w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodarczej. Obowiązek wystawienia faktury ciąży zatem na programistach i to oni powinni wystawić faktury. Jednak w celu ułatwienia ich rozliczeń, firma XYZ oferuje możliwość wystawiania faktur za tych programistów. W konsekwencji faktury będą wystawiane przez dział księgowy firmy XYZ z danymi programistów jako sprzedawcy.\nKiedy warto skorzystać z samofakturowania w Comarch ERP XT?\nDecyzję o zawarciu porozumienia dotyczącego samofakturowania i wykorzystaniu tej metody w Comarch ERP XT, powinny rozważyć osoby, które chcą:\nZyskać pełną kontrolę nad treścią faktur i w ten sposób zminimalizować ryzyko niezgodności pomiędzy towarami, które rzeczywiście otrzymują, a tymi uwidocznionymi na dokumencie księgowym.\nPozbyć się problemu z nieterminowym otrzymywaniem faktur od kontrahentów (w sytuacji gdy faktury przychodzą nieregularnie albo z opóźnieniem).\nUniknąć wątpliwości pojawiających się przy dokumentowaniu importu usług, co pozwala zaoszczędzić czas i minimalizuje ryzyko komplikacji”\nAbyś mógł wystawiać faktury w imieniu swoich dostawców (usługodawców) musisz zawrzeć z nimi umowę, w której określisz swoje obowiązki. Ustawa nie wskazuje jakie elementy musi zawierać taka umowa (z wyjątkiem jednego), ani to czy ma ona być zawarta w formie papierowej. Jednak radziłbym by forma taka została zachowana.\nWspomnianym wcześniej wyjątkiem, który umowa musi zawierać, jest sposób akceptacji wystawionej faktury przez sprzedawcę czyli dostawcę lub usługodawcę. Ale również w tym wypadku nie mamy szczegółowych wytycznych jak to zapewnić. Może to być zatem podpis sprzedawcy, ale również mail zwrotny z potwierdzeniem prawidłowości danych, czy też brak sprzeciwu po jej otrzymaniu przez sprzedawcę w przeciągu np. 2-ch dni.\nWarto wskazać, że podatnicy VAT czynni, którzy wystawiają faktury w formie elektronicznej, muszą zapewnić im zgodność z jednolitym plikiem kontrolnym dotyczącym faktur -tzw. JPK_FA. Tym samym obecnie nie masz obowiązku wystawiania faktur w formie elektronicznej. Jest to jednak bardzo pomocne, gdyż masz pewność, że faktura taka będzie zawierała wszystkie niezbędne dane.\nTo jednak może się niebawem zmienić. Od 2022 roku wprowadzono tzw. faktury ustrukturyzowane. Są to faktury, które rejestrujesz w systemie informatycznym Ministerstwa Finansów. System ten jest dobrowolny, jednak od 2023 roku planuje się, iż będzie on obowiązkowy dla wszystkich podatników VAT czynnych.\nZalety stosowania samofakturowania mogą być obopólne, szczególnie po 2022 roku. Po pierwsze kupujący ma dostęp do faktur wystawianych na jego rzecz, a sprzedawca nie musi nabywać programu do fakturowania. Od 2023 roku sprzedawca będzie również mógł upoważnić nabywcę do przesyłanie faktur do KSEF.\nTo rozwiązanie może być szczególnie atrakcyjne dla podatników, którzy współpracują z jednym klientem. Często ma to zastosowanie w branży IT, a jak wiadomo branża ta stara się o maksymalizację komfortu współpracowników. Może być również wykorzystanie, gdy dany kontrahent jest głównym dostawcą i nabywcy zależy na terminowości otrzymywania faktur.\nMogą jednak pojawić się obawy, że samofakturowanie zamknie możliwość wystawiania innym podmiotom faktur przez sprzedawcę. Jednak tak nie jest. To, że z jednym kontrahentem umówiliśmy się na samofakturowanie nie oznacza, że z innym podmiotom nie możemy wystawiać faktur na normalnych zasadach. Pamiętać jednak musisz o zastosowaniu innej numeracji (serii) takich faktur.\nStosowanie samofakturowania może być korzystne zarówno dla sprzedawcy jak i nabywcy.\nNabywca wystawiając w imieniu sprzedawcy fakturę powinien zapewnić, że jest ona zgodna z formalnymi wymogami dotyczącymi faktur. Kontroluje również terminowość ich wystawienia i otrzymywania.\nSprzedawca, upoważniając swojego klienta do samofakturowania, nie musi nabywać programu do fakturowania ani weryfikować\nUmowa w sprawie samofakturowania musi zawierać sposób akceptacji faktur przez sprzedawcę. Powinna także określać obowiązki dotyczące prawidłowości wystawienia faktur i upoważniać do przesyłania ich do KSEF (od 2023 roku).\nOd 2023 roku sprzedawca upoważniając nabywcę do samofakturowania powinien zapewnić by przesyłał on te faktury do KSEF.\nDecydując się na samofakturowanie z jednym kontrahentem sprzedawca nie


\tEkspert Kredytowy z Katowic - Justyna Pacho - Lendi.pl\n"Moja praca to moja pasja. Od ponad 13 lat pomagam klientom znaleźć optymalne warunki kredytowe indywidualnie dopasowane do ich potrzeb.\nPomoc w realizacji marzeń o własnym mieszkaniu czy realizacji konkretnych planów to dla mnie wielka przyjemność i ogromna satysfakcja.\nJako priorytet w codziennej pracy stawiam sobie współpracę opartą na zasadach budowania relacji oraz wzajemnego szacunku dla każdej ze stron.\nMoje wieloletnie doświadczenie w branży finansowej wykorzystuję, by bezproblemowo przeprowadzić klientów po zawiłych ścieżkach procedur bankowych, tym samym oszczędzając ich czas i pieniądze.\nZapraszam do współpracy."\n850 ZADOWOLONYCH KLIENTÓW\n196 MLN POZYSKANYCH ŚRODKÓW\nKredyty gotówkowe 13 lat\nKredyty firmowe 3 lata\nUbezpieczenia 13 lat\nZajmuję się pośrednictwem finansowym od 13 lat. W tym czasie z mojej pomocy skorzystało ponad 850 klientów. Dzięki mojemu doświadczeniu masz pewność, że Twoją sprawę zrealizuję profesjonalnie i rzetelnie.\nZaufało mi ponad 850 Klientów, którzy potrzebowali kredytu.\n"Z czystym sumieniem polecam jak najbardziej Pani Justyne jest najlepsza w swoim fachu. Byłem wcześniej u innych ekspertów i nic nie zdzialali, małe zaangażowanie z ich strony. Pani Justyna zupełne przeciwieństwo, zaangażowanie jakby załatwiala sprawy dla siebie, pełen profesjonalizm na najwyższym poziomie. Serdecznie polecam takich ekspertów to ze świeca szukać.\nKredyt na zakup mieszkania w Jaworznie


Salon kosmetyczny Berja Medical SPA - Zarezerwuj wizytę online - Booksy\nMyśliborska 114, 03-138, Warszawa, Białołęka\nStylizacja brwi (maping,nitkowanie,henna)\nOczyszczanie wodorowe podstawowe-twarz\nOczyszczanie wodorowe z wykorzystaniem urządzenia AquaPeel H2 to rytuał postępujących po sobie etapach, mający...ch na celu dogłębne oczyszczenie skóry na poziomie komórkowym, odświeżenie, wyrównanie kolorytu, poprawę elastyczności, przywrócenie blasku i młodszego wyglądu, rewitalizację i głębokie nawilżenie oraz neutralizację wolnych rodników, a tym samym zahamowanie procesów starzenia się skóry.\nOczyszczanie wodorowe podstawowe-twarz,szyja\nOczyszczanie wodorowe 6 etapowe-twarz\nOczyszczanie wodorowe 6 etapowe-twarz, szyja\nOczyszczanie wodorowe 6 etapowe-twarz,szyja,dekolt\nMikrodermabrazja korundowa Skin Jet to peeling mechaniczny, dodatkowo stymulujący odnowę komórkową. Dzięki tem...u zabiegowi można w sposób kontrolowany pozbywać się obumarłego naskórka, aż do uzyskania satysfakcjonującego efektu. Podczas zabiegu powierzchnia skóry poddawana jest działaniu sterylnych mikrokryształów korundu, które pod wpływem ciśnienia delikatnie złuszczają naskórek.\nMikrodermabrazja kor. -dodana do zabiegu-twarz\nMikrodermabrazja kor. -dod. do zabiegu-twarz,szyja\nMikrod. kor. -dodana do zabiegu-twarz,szyja,dekolt\nTerapia Nano Frax to wyraźnie odmłodzona skóra, wygładzone zmarszczki, wyrównany koloryt, zredukowane rozstępy.... Wykonywana jest za pomocą specjalnego urządzenia przeznaczonego do mikro nakłuć naskórka i skóry właściwej. Wprowadzane substancje aktywne powodują wzrost produkcji kolagenu i elastyny. W efekcie zabiegu skóra podejmuje naturalne procesy regeneracyjne, przez co poprawia się jej wygląd i jędrność.\nRadiofrekwencja mikroigłowa K-Frax twarz\nFale radiowe frakcyjne przeznaczone są do niechirurgicznego liftingu twarzy, redukcji zmarszczek, blizn i rozs...tępów oraz do ujędrnienia skóry. Zabieg polega na wykonaniu setek mikronakłóć za pomocą pozłacanych mikroigiełek i przepuszczenia przez nie prądu. Uzyskujemy efekt 3D działając zarówno na skórę poprzez mikroigiełki i na skórę właściwą poprzez termolifting, którego ciepło podgrzewa tkanki powodując przebudowę włókien kolagenowych a także tworzenie nowego kolagenu. Powoduje zagęszczenie i ujędrnienie skóry a tym samym oferuje istotną poprawę w zakresie jędrności i napięcia skóry, likwidacji zmarszczek, blizn i rozstępów, wyrównania powierzchni i poprawy kolorytu skóry.\nRadiofrekwencja mikroigłowa K-Frax twarz+szyja\nRadiofrekwencja mikroig. K-Frax-twarz+szyja+dekolt\nRadiofrekwencja mikroigłowa K-Frax okolice oczu\nKarboksyterapia to nowoczesny zabieg polegający na podawaniu pod skórę dwutlenku węgla. Wprowadzony do tkanki ...tłuszczowej częściowo zamienia się w kwas węglowy który rozpuszcza komórki tłuszczowe. Zwiększone ukrwienie prowadzi do wzmożonego drenażu limfatycznego, poprawy metabolizmu i wydalaniu uwolnionego tłuszczu. Głównym celem karboksyterapii jest redukcja zmarszczek i przywrócenie elastyczności i jędrności skóry twarzy, szyi, dekoltu oraz całego ciała, pozbycie się nadmiaru tkanki tłuszczowej, cellulitu, rozstępów i cieni pod oczami. Skuteczność: rozstępy-redukcja o 97%, cienie pod oczami-zmniejszenie o 90%, cellulit-redukcja o 89%\nTermolifting z maską-podbródek\nTermolifting z maską-twarz\nZabieg termoliftingu polega na podgrzaniu głębszych warstw skóry i pobudzeniu włókien kolagenowych do produkcj...i nowego kolagenu odpowiedzialnego za naturalny proces regeneracyjny. W konsekwencji uzyskujemy efekt zwiększenia gęstości skóry i liftingu. Wskazaniami do zabiegu są: -poprawa owalu twarzy -uniesienie opadających policzków -niwelowanie bruzd wargowo-nosowych -wygładzenie zmarszczek -poprawa napięcia i elastyczności skóry\nTermolifting z maską-twarz,szyja\nTermolifting z maską-twarz,szyja,dekolt\nPeeling kawitacyjny z maską i ampułką-twarz\nPeeling kawitacyjny z maską i ampułką-twarz+szyja\nPeeling kaw. z maską i ampułką-twarz+szyja+dekolt\nPeeling kaw. do zabiegu-twarz\nPeeling kaw. do zabiegu-twarz,szyja\nPeeling kaw. do zabiegu-twarz,szyja,dekolt\nInfuzja tlenowa twarz,szyja\nModelowanie ciała INTRACELL-brzuch,talia,boczki\nModelowanie ciała INTRACEELL-ramiona\nModelowanie ciała INTRACELL-uda,pośladki\nModelowanie ciała Intracell-łydki\nKarboksyterapia-dodatek do zabiegu INTRACELL\nRadiofrekwencja mikroigłowa K-Frax -biust\nRadiofrekwencja mikroigłowa K-Frax-ramiona\nRadiofrekwencja mikroigłowa K-Frax-wew. część ud\nRadiofrekwencja mikroigłowa K-Frax-kolana\nRadiofrekwencja mikroig. K-Frax-zwiotczenie skóry\nRadiofrekwencja mikroigłowa K-Frax-blizny\nRadiofrekwencja mikroigłowa K-Frax-rozstępy\nPEELING KWASOWY MEDYCZNY\nMieszanka kwasowa podwójnie łączona-twarz\nMieszanka kwasowa podwójnie łączona-twarz,szyja\nMieszanka kw. podwójnie łączona-twarz,szyja,dekolt\nMieszanka kwasowa podwójnie łączona-plecy\nMieszanka kwasowa potrójnie łączona-twarz\nMieszanka kwasowa potrójnie łączona-twarz,szyja\nMieszanka kw. potrójnie łączona-twarz,szyja,dekolt\nMieszanka kwasowa potrójnie łączona-plecy\nMieszanka kwasowa poczwórnie łączona-twarz\nMieszanka kwasowa poczwórnie łączona-twarz,szyja\nMieszanka kw poczwórnie łączona-twarz,szyja,dekolt\nMieszanka kwasowa poczwórnie łączona-plecy\nPeeling migd.-ferulowy z witC forte YONELLE twarz\nPeeling migd.-ferulowy z witC YONELLE twarz, szyja\nPeeling mig.-fer. z witC YONELLE twarz,szyja,dek.\nPeeling migdałowo-ferulowy z witC f. YONELLE plecy\nIPL zmiany naczyniowe-twarz\nIPL zmiany naczyniowe-dekolt\nPOLECANE DODATKI DO ZABIEGÓW\nWtłoczenia ampułki lub serum-twarz\nWtłoczenia ampułki lub serum-twarz,szyja\nWtłoczenia ampułki lub serum-twarz,szyja,dekolt\nDepilacja woskiem-górna warga\nBEZBOLESNA EPILACJA LASEROWA SHR\nEpilacja laserowa SHR-górna warga\nEpilacja laserowa SHR-broda\nEpilacja laserowa SHR-policzki\nEpilacja laserowa SHR-twarz\nEpilacja laserowa SHR-twarz+szyja\nArchitektura brwi henną pudrową\nRegulacja brwi+henna rzęs\nMAKIJAŻ PERMANENTNY (rezerwacja telefoniczna)\nMakijaż permanentny-brwi metodą cieniowania\nMakijaż permanentny-brwi OMBRE\nMakijaż permanentny-oczy kreski dolne\nMakijaż permanentny-oczy kreski górne\nMakijaż per.-kreski górne, zagęszczenie linii rzęs\nMakijaż permanentny-kontur ust z wypełnieniem\nManicure klasyczny z IBX\nZdjęcie hybrydy (z malowaniem bezpłatnie)\nDODATKI DO MANICURE I PEDICURE\nAmpułka wtłoczona sonoforezą\nInfuzja tlenowa Bio Oxy\nKonsultacja (odliczana od ceny zabiegu)\nMasaż antycellulitowy odchudzający\nMasaż grzbietu z zastosowaniem bańki chińskiej\nMasaż leczniczy klasyczny-kark\nMasaż leczniczy klasyczny-klatka piersiowa\nMasaż klasyczny leczniczy-ramię\nMasaż klasyczny leczniczy-stopy\nMasaż leczniczy izometryczny-seria 6 zabiegów\nMasaż leczniczy kontralateralny\nMasaż masłem she\nMasaż antycell. odch. z bańką chińską-uda przód\nMasaż antycell. odch. z b. chińs-uda tył,pośladki\nMasaż leczniczy klasyczny - kończyny górne\nPełny profesjonalizm, rzetelność i doświadczenie. Polecam zarówno zabiegi kosmetyczne jak i paznokcie, zawsze wychodzę zadowolona 🙂...\nPani Ola wykonała manicure hybrydowy bardzo dokładnie i starannie. Będę wracać bo to najlepiej zrobiona hybryda jaką miałam!...\nSzalenie miła atmosfera, serdeczne Panie i bardzo dobrze wykonany manicure hybrydowy. Polecam to miejsce całym sercem :)...\nPełen profesjonalizm w wykonaniu paznokci hybrydowych. Bardzo miła obsługa. Polecam!...\nMiło, profesjonalnie, jestem bardzo zadowolona!...\nDziękuję serdecznie. Pozdrawiam. Ola\nNie polecam. Opóźnienie 20 minutowe w czasach coronowirusa . Moje pytanie brzmi , gdzie są wytyczne sanepidu ??? Nigdy więcej nie odwiedzę tego gabinetu....\nBardzo miło i profesjonalnie. Można zapomnieć na chwilkę o całym Bożym świecie....\nJestem zadowolona. Brwi wygladają bardzo łanie, delikatnie. Obsługa miła, sprawna i profesjonalna. Polecam...\nPani Iga profesjonalnie doprowadziła moje pięty do porządku! A ponadto jest bardzo sympatyczna osoba. Bardzo polecam!...\nBardzo mila i profesjonalna obsługa, wizyty przebiegają sprawnie....\nBardzo dokładnie i delikatnie wykonana usługa. Serdecznie polecam 🙂...\nPani Nino jesteśmy bardzo wdzięczni za polecenie naszego salonu i 5 gwiazdek;) Pozdrawiam Iga z salonu Berja Medical SPA\nBardzo mila obsługa. Nowoczesny i czysty salon. Będę wracała z przyjemnością....\nPani Moniko, bardzo dziękujemy za Pani opinię. Pozdrawiam Iga z salonu Berja Medical SPA\nSuper obsługa. :) polecam!...\nPani Karolino bardzo dziękujemy za 5 gwiazdek ;) Było nam bardzo miło Panią gościć w naszym salonie. Pozdrawiamy Berja Medical SPA\nNasz salon to wyjątkowe miejsce, w którym każdy może znaleźć nowoczesne zabiegi i najnowsze technologie w służbie piękna. Nasz gabinet to przede wszystkim ludzie, którzy posiadają wyższe wykształceni...e branżowe i wieloletnie doświadczenie w zakresie kosmetologii i medycyny estetycznej. U nas zadbasz o swoją twarz, ciało, paznokcie, a także dobre samopoczucie. W trakcie konsultacji dobierzemy dla Ciebie najlepsze rozwiązanie likwidujące Twój problem. Zrób pierwszy krok - my zajmiemy się resztą! Zapraszamy do gabinetu, ul. Myśliborska 114 Warszawa, Białołęka (Tarchomin).\n731 806 808


Dobra Nocka: Najlepsza nocna audycja - w RMF FM! :: Magazyn :: RMF FM\nDobra Nocka: Najlepsza nocna audycja - w RMF FM!\nNie możesz spać? Masz nocną zmianę w pracy? Spokojnie - potowarzyszy ci Michał Adamski, Paweł Jawor, Mateusz Oprychał albo Ola Filipek. Ktoś z nich zawsze będzie na posterunku od poniedziałku do piątku od godziny 2 w nocy. Z nim zawsze będzie Dobra Nocka!\nponiedziałek – piątek od 02.00 do 5.30\nNic tak nie dodaje energii w nocy jak najlepsza muzyka, dobrze nakręceni prowadzący i rozgadani słuchacze! To właśnie Dobra Nocka, czyli najchętniej słuchany przez kierowców nocny program w Polsce.\nW redakcji RMF FM nocą życie aż tętni! Rozmowy, żarty, najlepsza muzyka i dobra literatura. W programie Dobra Nocka usłyszycie:\nNajgłośniejsze powieści czytane przez znane polskie głosy\nMocne rozmowy z aktorami, pisarzami i muzykami\nSensacyjne seriale radiowe z udziałem dziennikarzy RMF FM, takie jak Misja Specjalna czy Dorwać Bestie.\nDołącz do ekipy Dobrej Nocki. Nasi prowadzący - Ola Filipek, Paweł Jawor, Mateusz Opyrchał, Michał Adamski - wypiją z wami hektolitry kawy, byście nie czuli się sami w te długie bezsenne noce!\nTagi: RMF FM, RMF, Dobra Nocka, Michał Adamski, Ola Filipek, Paweł Jawor, Mateusz Oprychał, nowości, ramówka


Susiec - w centrum Roztocza\nJesteś tutaj: Strona główna \_ Susiec\nSusiec to miejscowość plasująca się na skraju Roztocza Środkowego, Wschodniego, równiny Biłgorajskiej oraz Płaskowyżu Tarnogrodzkiego.\nz Warszawy – 307 km (4 godziny 57 minut)\nz Krakowa – 291 km (5 godzin)\nz Wrocławia – 550 km (7 godzin 24 minuty)\nz Lublina – 142 km (2 godziny 22 minuty)\nz Zamościa – 54 km (1 godzina)\nz Tomaszowa Lubelskiego – 17, 5 km (27 minut)\nz Krasnobrodu – 25 km (47 minut)\nz Józefowa – 15 km (20 minut)\nDojazd do Suśca jest bardzo dobry, przez miejscowość przebiega bowiem droga powiatowa Józefów – Tomaszów Lubelski.\nSylwester Chęciński – tego nazwiska chyba nikomu nie musimy przedstawiać. Jego filmy, jak "Sami Swoi" czy "Nie ma mocnych" biją w Polsce rekordy popularności, to kultowe realizacje polskiej kinematografii.\n1582 rok – w tym okresie po raz pierwszy pojawia się w zapiskach historycznych wzmianka o miejscowości,\n1643 rok – ordynat Jan Sobiepan Zamoyski, mąż słynnej „Marysieńki” późniejszej królowej Polski, przemieścił tu ze wsi pod Tomaszowem Lubelskim –Szarowoli jedną ze swoich hut żelaza. Stanęła ona w miejscu, jakim było właśnie tzw. „uroczysko Susiec.\nPonad to w tym okresie Zamoyski założył tu staw, którego bazą były znajdujące się na owym uroczysku źródła, a obok stawu powstał młyn wodny na rzece Wieluńce (dziś Jeleń).\nÓwcześnie w tym miejscu mieści się współczesny już, choć bardzo zaniedbany staw „Morskie Oko” jak też popadający w ruinę młyn wodny z 1925 r.\n1748 rok – dzienniki historyczne podają wzmianki o wsi Skwarki (nazwa ma związek z obecną tu później hutą szkła, w której panował niesamowity „skwar”), która pierwszego stycznia 1989 roku połączona została z Suścem.\nWzgórze "Kościółek" tzw. Zamczysko\nSpływy kajakowe na rzece Tanew - polecamy KajakiSusiec.pl\nPonadto w Suścu znajdą Państwo:\n"Źródełko Miłości" :\nZnajduje się ono zaraz za wzgórzem na którym mieści się kiosk „U Gargamela”, należy zejść do rzeczki i przejść koło mostu. Ponoć kto wypije wodę ze źródła, spełnią się jego marzenia.


[Polska] Koniec dopłat – pierwszy bank wstrzymuje wnioski o MdM - investmap.pl\nIle wynosi dopłata?Dopłata może wynieść nawet ponad 100 000 zł. Zwykle wynosi jednak kilkadziesiąt tysięcy złotych. Jej wysokość zależy od kilku czynników. Po pierwsze istotne jest to, czy posiadamy dzieci i ile ich mamy. Najwyższą dopłatę (30%) mogą uzyskać ci, którzy wychowują ich przynajmniej troje. Najmniej (10%) otrzymają ci, którzy nie mają dzieci. Oprócz tego o wysokości dopłaty decyduje również metraż nabywanej nieruchomości i to w jakiej części Polski się ona znajduje. Tam gdzie nieruchomości są tanie wysokość dopłat jest niższa, a tam gdzie ceny są wysokie, możemy otrzymać więcej pieniędzy.\nJakie warunki trzeba spełnić, aby uzyskać dopłatęStandardowo takie wsparcie przeznaczone jest dla osób w wieku do 35 lat na zakup pierwszego w życiu własnego mieszkania lub domu. Tych ograniczeń nie muszą jednak spełniać rodzice wychowujący przynajmniej 3 dzieci. Oni mogą skorzystać z MdM nawet jeśli są starsi i nawet gdy mają już mieszkanie i np. chcą je zamienić na większe. Dodatkowo kupowany lokal nie może być zbyt duży i zbyt drogi. Maksymalna powierzchnia to 75 mkw., a jeżeli nabywca wychowuje przynajmniej troje dzieci, to 85 mkw. Dom jednorodzinny nie może być większy niż odpowiednio 100 mkw. lub 110 mkw. Cena nie może natomiast przekraczać limitu obowiązującego w danym rejonie Polski. Wysokość limitów można sprawdzić na stronie internetowej Banku Gospodarstwa Krajowego.\n[Polska] Mieszkanie dla młodych dopiero na starcie. Problemy z wykorzystaniem środków dostępnych w 2014 r.


Szczęśliwe odnalezienie 36-latka - Aktualności - Komenda Stołeczna Policji\nSzczęśliwe odnalezienie 36-latka\nDo policjantów dotarło wczoraj zgłoszenie o zaginięciu 36-letniego mieszkańca powiatu nowodworskiego. Mężczyzna dzień wcześniej nie wrócił do domu. Wiadomo było, że zaginiony miał problemy i mógł targnąć się na swoje życie. Dzięki policyjnym poszukiwaniom odnaleziono go całego i zdrowego w Jabłonnie.\nW Komendzie Powiatowej Policji w Nowym Dworze Mazowieckim zostało złożone zawiadomienie o zaginięciu 36-letniego mężczyzny. Z relacji rodziny wynikało, że mężczyzna dzień wcześniej nie wrócił na noc do domu. Zaginiony miał problemy osobiste. Istniało prawdopodobieństwo, że może targnąć się na swoje życie.\nKiedy policjanci z Nowego Dworu Mazowieckiego poprosili legionowskich mundurowych o pomoc, ci natychmiast rozpoczęli poszukiwania. Podejrzewano, że mężczyzna przebywa w Wieliszewie. Użyto policyjnego helikoptera. Do pomocy przyłączyli się strażacy.\nWczoraj o godz. 15.00 w Jabłonnie na ul. Zegrzyńskiej policjanci zespołu wywiadowczo-patrolowego legionowskiej komendy zauważyli mężczyznę, którego wygląd zbliżony był do rysopisu zaginionego. Po wylegitymowaniu potwierdziło się, że jest to zaginiony mężczyzna.\nSzczęśliwie odnaleziony 36-latek został przekazany policjantom wydziału kryminalnego nowodworskiej komendy.


Wiemy, jak zakończyły się poszukiwania w Tęczowym Lesie. Policjanci dokonali makabrycznego odkrycia [VIDEO] - Gazeta Olsztyńska\nWiemy, jak zakończyły się poszukiwania w Tęczowym Lesie. Policjanci dokonali makabrycznego odkrycia [VIDEO]\n2021-09-13 12:23:10 (ost. akt: 2021-09-14 09:17:01)\nNiedawno pisaliśmy o akcji poszukiwawczej, która miała miejsce przy os. Tęczowy Las. Finał tej historii jest makabryczny – funkcjonariusze znaleźli ciało 24-letniego mężczyzny.\nZaginiony 24-letni mieszkaniec Zduńskiej Woli w czwartek (9 września) przyjechał do Olsztyna do znajomych. Mężczyzna wyszedł z domu, oddalił się w nieznanym kierunku i od tamtej pory nie nawiązał kontaktu z bliskimi. Następnego dnia zgłoszono jego zaginięcie. Policjanci z Zespołu ds. Poszukiwań i Identyfikacji Osób od razu rozpoczęli akcję poszukiwawczą, która skupiła się na terenie leśnym w pobliżu ulicy Witosa w Olsztynie.\nW poszukiwaniach brało udział kilkudziesięciu żołnierzy 4 Warmińsko-Mazurskiej Brygady Obrony Terytorialnej, policjanci z Oddziału Prewencji Komendy Wojewódzkiej Policji w Olsztynie, kilkudziesięciu strażaków ochotników z Bartąga i Klebarka Wielkiego, funkcjonariusze Komendy Miejskiej Policji w Olsztynie oraz Jednostka Ratownicza-Gaśnicza nr 1 w Olsztynie. Poszukiwacze mieli do dyspozycji quady i drony. Sprawdzono teren leśny od ul. Witosa w kierunku m. Bartąg. Po kilku godzinach od rozpoczęcia akcji poszukiwawczej znaleziono ciało zaginionego mężczyzny. Lekarz potwierdził zgon.\nPolicyjni technicy kryminalistyki zabezpieczyli ślady, dzięki którym uda się wyjaśnić przyczyny i okoliczności zdarzenia. Decyzją prokuratora było zabezpieczenie ciała 24-latka w prosektorium do dalszych badań sekcyjnych.\nProkuratura Rejonowa Olsztyn-Południe wszczęła w tej sprawie śledztwo, które ma na celu wyjaśnić okoliczności tego zdarzenia.\nciało 24-latka przy tęczowym lesie znaleziono ciało mężczyzny koło bartąga poszukiwania zaginionego mężczyzny przy tęczowym lesie


Chwile zasłodzenia: stycznia 2020\nJednymi z moich ulubionych lodów są Haagen-Dazs Limited Edition Peanut Butter Pie, które były limitką w USA i które jako smak według mnie biją na głowę wszystkie "cookies & cream" czy "pb &..." . Kakaowe ciastka i masło orzechowe to mój ideał, bo uwielbiam masło orzechowe (a w lodach niestety ciężko o dobre), a nie ma lepszego dodatku do lodów niż zawilgocone kawały, które mogą kojarzyć się z brownie. Widziałam kiedyś Lody Jan masło orzechowe z sosem czekoladowym - no właśnie sos nie wydaje się fajny. Ciastka ("błagam, niech przypominają brownie!") jak najbardziej. Początkowo byłam sceptyczna do wegańskości tego smaku, ale że Chunky Monkey Non-Dairy wyszły zacnie, nie miałam powodów, by w nie wątpić. W kwestii składu / bazy lodowej, pozwoliłam sobie napisać co nieco na końcu (pod składem).\nBen & Jerry's Peanut Butter & Cookies Non-Dairy to lody waniliowe z 12 % ciastkami (markizami) czekoladowymi z kremem i 12 % masłem orzechowym z kawałkami fistaszków ("swirls"; w tłumaczeniu na pl: "sosem orzechowym"); produkt wegański, a więc bez nabiału, zrobiony na mleku migdałowym. Masa lodów to 500ml / 406g.\nPo otwarciu poczułam bardzo delikatny zapach o niewątpliwie słodkim wydźwięku. Z niejednoznacznej, orzechowej mieszaniny z czasem wyłapałam masło orzechowe (bez dwóch zdań z orzeszków ziemnych).\nMasa lodowa rozpuszczała się powoli z racji tego, jak twarda była. Nie wydawała się zbyt rozwodniona, a gęsta, tylko z lekkim efektem rozrzedzenia. Za jej konsystencję pewnie odpowiedzialne są dodatki, bowiem masło orzechowe to zakrętasy-zawijasy z kawałkami orzeszków, miejscami bardzo rozmieszane, że aż wmieszane w lody. Część ciastek też musiała się rozmieszać po tym, jak rozpadła się na drobinki-okruszki.\nOprócz części "wmieszanych" oczywiście dodatki wystąpiły też "samodzielnie". Były to grudki-skupiska masła orzechowego o wielkości raczej średniej, co wyszło pozytywnie, bo satysfakcjonowały, ale nie było problemu ze zrobieniem podkopu łyżką. Miałam dwie grudy ledwo mieszczące się na łyżeczce.\nPoczątkowo ciastka kakaowe wydawały się krucho-ciastkowe, ale gdy lody się topiły, na szczęście szybko nasiąkały, mięknąc. Kawałki tych były naprawdę rozmaitej wielkości: duże (w tym cztery połówki markiz, nie mówiąc już o ćwiartkach) i małe. Dodano ciastka wraz z białym kremem. Zarówno to, jak i połówki uważam za kiepską opcję, bo coś takiego w lodach się nie sprawdza. Zwłaszcza krem... który okazał się opornie rozpływającym się na wodę kamieniem o proszkowo-śliskiej strukturze.\nPodczas jedzenia lody wydały mi się nieźle gęstawe, powiedziałabym, że jak takie z mleka i śmietanki, przy czym już na tym etapie wodnistość czuć wyraźniej. Jednak nie jakoś mocno, a taką do zniesienia, ponieważ "wmieszane drobinki" naturalnie ją zagęściły. Ze względu na nie trudno mówić o wyraźniejszej kremowości czy coś. Jako że dodatki były dość konkretne, taka lżejsza masa wydała mi się w porządku.\nMasło orzechowe było charakterystycznie zalepiająco gęste i tłuste. Nie do końca zmielone, z wyczuwalnymi mniejszymi i większymi kawałkami orzechów. Lekko chrupały, mimo że sprawiały wrażenie nieco rozmiękłych (to nie minus, tylko fakt).\nCiastka chwilami chrupały, rzęziły / trzeszczały (od cukru?), ale z ochotą rozpływały się w ustach, co mi odpowiadało najbardziej. Nie dało się ich jednak "otworzyć", by np. pozbyć się białego kremu ze środka, bo były zbyt sprasowane i zmrożone. Szkoda. Wydawało mi się, że markiz dodano więcej, niż masła orzechowego, ale to pewnie przez wielkie kawały pierwszych i rozmieszanie drugiego.\nW smaku same lody zwróciły moją uwagę głównie... cukrowością. Wydały mi się lekko migdałowe i przesiąknięte ciastkami (taką pszenicznością?). Sprawiały wrażenie dość śmietankowych (choć jak jakaś śmietanka / mleko kokosowe), przy czym czuć rozwodnienie. Waniliowymi bym ich nie nazwała.\nwidać ciastka z kremem\nCiastka z kolei cechowała gorzkość, ale raczej przypalenia niż kakao. Rzeczywiście były oreowate, choć w gruncie rzeczy zwyczajne, pszeniczne, chwilami wręcz kartonowe. Niestety niemiłosiernie podbijały słodycz przez swój biały krem. Był obrzydliwy, kojarzył mi się z twardym lukrem / masą z cukru pudru. Oprócz tego reprezentował raczej bezsmak, choć wydaje mi się, że wyłapałam pewną "wegańskość" albo jakby "białkowość".\nSame ciemne herbatniki jeszcze można nazwać całkiem niezłymi (choć bez szału), za to krem skutecznie mi je obrzydził. Za bardzo się narzucał, zabijając smak herbatnika i dodatkowo docukrzając samą masę lodową słodyczą o paskudnym wydźwięku.\nNajlepszym dodatkiem okazało się masło orzechowe, które smakowało po prostu sobą, a więc fistaszkowo. Był to specyficzny smak masła orzechowego przyjemnie słonawego. Nie było słodkie, za to część orzeszków zahaczała o minigoryczkę. Nie sprawiały wrażenia mocno uprażonych.\nCałościowo wyszło to... ciasteczkowo i dość masłoorzechowo, jakby i baza miała taki smak, nakręcany przez zawijasy dodatku. Trochę kojarzyło mi się to z lodami stylizowanymi na ciastka typu Oreo z kremem o smaku masła orzechowego. Mogłoby to być genialne, gdyby nie ten niesmaczny biały krem z ciastek, który przelał czarę przesłodzenia. Oprócz niego masa i tak była bowiem bardzo słodka, choć epizodycznie przełamywana a to orzeszkami, a to goryczką ciastek, które czasem wydawały się już nieco bardziej nijako-kakaowe (lepsze to niż niekakaowe jak w przypadku kawałków z dużą ilością kremu). Szczypta soli z masła orzechowego również się sprawdziła, podkreślając smaki, a jednocześnie nie narzucając się. Wydaje mi się, że wyraziste smaki dodatków (nawet gdy mowa o niesmacznym cukrze pudrze kremu) w udany sposób zakryły nijakość / wodnistość bazy, bo sprawiała wrażenie po prostu zwyczajnej, przeciętnej.\nPo lodach pozostało oczywiście zasłodzenie, ale i posmak słonawego masła orzechowego. Miałam wrażenie, jakbym zjadła lody o smaku cookies and cream, przy czym "cream" (śmietankowość) zostało naprawdę nieźle odwzorowane. Nie czułam się przesycona czy zatłuszczona. Nie mogę powiedzieć, by wyszły lekkie (czy to jeśli chodzi o smak, czy konsystencję), ale ciężkie na pewno nie były.\nGdyby nie to, że dodali markizy z kremem, ocena byłaby wyższa, jednak nie jest to tylko krytyka za to, że takowe dodali (gdy żaliłam się Mamie, usłyszałam, że np. ona właśnie woli krem od herbatnika w ciastkach typu Oreo), ale że przez taką ilość kremu z ciastek (który swoją drogą w lodach się nie sprawdza) słodycz wzrosła do poziomu grubej przesady.\ncena: 24,99 zł (za 500 ml)\nkaloryczność: 282 kcal / 100 g; 229 kcal / 100 ml\nSkładniki: woda*, cukier, oleje roślinne (kokosowy, z orzechów ziemnych, słonecznikowy), pasta i kawałki orzechów ziemnych (8%), syrop glukozowy, mąka pszenna, pasta z migdałów* (2%), kakao w proszku o obniżonej zawartości tłuszczu, białka grochu, ekstrakt z wanilii, emulgatory (lecytyny słonecznikowe, lecytyny sojowe), sól, stabilizatory (guma guar, mączka chleba świętojańśkiego), substancja spulchniająca (węglany sodu), aromat naturalny\n*Ponoć lody są na mleku migdałowym, a ja nie widzę powodów, by w to wątpić. Skład na Europę jest po prostu rozebrany i uporządkowany ogólnie, w USA / anglojęzycznej stronie wygląda to tak: "mleko migdałowe (woda, migdały),...". Większość sklepowych mlek / napojów roślinnych jest przecież właśnie z wody (przy czym dana roślina to jakieś od 2 do poniżej 20 % - z tego co wygooglowałam), toteż chyba nie jest aż tak tragicznie, jak można by w pierwszej chwili pomyśleć. Nie uważam, by miały szczególnie dobry skład, w smaku wyszły, jak wyszły, ale czuję potrzebę sprostowania i przyznania im swego w pewnych kwestiach).\nPS Wszędzie widuję tłumaczenie na polski z różnymi poszczególnymi procentami, więc zerwałam nalepkę i przepisałam ze szwedzkiego.\nEtykiety: Ben&Jerry's, lody, lody: ciasteczka, lody: masło orzechowe, lody: orzechy, lody: wanilia\nMagnetic Czekolada deserowa nadziewana lubeckim marcepanem o smaku pomarańczowym\nNie lubię kandyzowanych skórek pomarańczy (ogólnie kandyzowanie to zło) i nie mogę się pogodzić z tym, że w czekoladach praktycznie nie występują skórki niekandyzowane. A szkoda, bo właśnie same gorzkie skórki bardzo lubię. Spośród pomarańczowych czekolad jakoś nie mogę sobie "tej mojej znaleźć" (co innego nuty pomarańczy w ciemnej - te w 99 % przypadkach mi smakują), zauważyłam jednak, że o wiele lepiej sprawdzają się nadzienia. Ostatnio parę właśnie takich jadłam i dzisiaj prezentowana idealnie się wpisuje w tę "serię". Niestety jednak, po kokosowej i z marcepanem nie obstawiałam, by ta mnie zachwyciła. Obie były mi zdecydowanie za cukrowe. A może pomarańcza miała to przełamać?\nMagnetic Czekolada deserowa nadziewana lubeckim marcepanem o smaku pomarańczowym to "czekolada ciemna o zawartości 53 % kakao nadziewana lubeckim marcepanem o smaku pomarańczowym (53%)" z likierem pomarańczowym, wyprodukowana przez Erasmi & Castens Lubecker Marzipan dla Biedronki na zlecenie Horst Schluckwerder OHG.\nJuż w chwili otwierania poczułam intensywny zapach bardziej świeżych niż marcepanowych migdałów i ogrom soczystości. Należała do słodko-kwaśnej, nieco tylko goryczkowatej pomarańczy, co okazało się idealnie spójne z również soczystym marcepanem (co oczywiście nabrało mocy po przełamaniu). Lekka cierpkawość i cukrowość zaznaczyły się w tle bliżej czekolady, zwracającej uwagę na motyw likieru / galaretek.\nTablica była konkretna, trzaskała - głównie z racji grubych warstw czekolady. Marcepan, mimo że zwarty, wyglądał na nieco rwący, ponieważ tworzyły go nieidealnie zmielone grudki.\nW ustach czekolada rozpływała się kremowo, nie za tłusto, ale nieco maślanie. Mimo to, pozostawiała bardziej wodniste, acz lepiące, smugi.\nMarcepan mimo że nie mocno gęsty, a rozrzedzono-grudkowy i bardzo wilgotny wyciskał się spod niej szybko, ale wcale się tak chyżo nie rozpuszczał / nie rozłaził. Był zwarto-mięsisty, lekko gumiasty. Odrobinę trzeszczał / skrzypiał dzięki świeżości migdałów. Wydawało się, że leje się z niego sok. Co więcej, z racji tego, jak trzeszczał (i dzięki smakowi), miałam wrażenie, że zawiera włókna pomarańczy i świeże, zmielone skórki owoców.\nW smaku sama czekolada była wręcz cukrowo słodka, acz przywitała mnie palonym, trochę węgielnym smakiem. Cierpkość dała o sobie znać, by zaraz wejść wraz z cukrem w klimat likieru. Może trochę piernikowego, orzechowego...\nMigdałowego. Oto smak migdałów z marcepanu szybko do niej dołączał. Goniła go pomarańcza, idealnie wpisana w klimat powyższych. Słodko-kwaśna, kojarząca się "zimowo".\nSmak migdałów nie dał się zagłuszyć, mimo że wyszedł bardzo czysto-świeżo. Przez maślaność i aromat pomarańczy wydał mi się łagodny i nieco wręcz upudrowany, ale smakowity. Trochę tłumiła go słodycz, która ciągle rosła. Mieszała się ze słodyczą soczystych pomarańczy, a właściwie soku pomarańczowego. Leciutkie rozgrzanie wraz ze słodyczą aż drapało w gardle, a ja pomyślałam o pomarańczowo-migdałowym grzańcu lub... nasączonym cukrowym likierem pierniku pomarańczowym. Było to do bólu słodkie, cieplusie, a jednak nieco przełamane poprzez iluzję, że gdzieś tam wisi kwasek.\nBliżej końca wyłaniała się też lekka goryczka i cierpkość. Te pomarańczowe mieszały się z tanio-polewową cierpkością cukrowo-maślanej, przypalonej czekolady.\nPo wszystkim pozostał posmak przypalonej, przesłodzonej, a i tak łagodnie maślanej czekolady ciemnej oraz soczystej, trochę zalatującej goryczkowato-likierowym aromatem, pomarańczy. Wspomnienie marcepana było odległe, całość jednak miała przyjemnie "zimowy", rozgrzewająco... piernikowy? wydźwięk.\nCzekolada wyszła z jednej strony ciekawie i nieźle, ale... Sama nie wiem, coś mi nie grało. Cukrowo-polewowa czekolada mi nie odpowiadała, a marcepan... o tak, ten był smakowity, bo jak słodko-kwaśny i z lekką goryczką sok pomarańczowy z bardzo czystymi migdałami, odrobinką alkoholu, ale... Przeszkadzała mi słodycz. Mimo że nieco silniejsza, wydała mi się bardziej uzasadniona niż taka wyeksponowana w wersji z klasycznym marcepanem (tamta wydała mi się aż nudno-nijaka przez mieszankę cukru i delikatnych migdałów), a i na pewno niższa niż w kokosowym.\nMimo że obecnie marcepany mnie nie kręcą (pewnie dlatego klasyczna, pomijając słodycz, aż tak mnie nudziła), mimo przecukrzenia, trochę podjadłam z ochotą. Resztę oddałam Mamie, uwielbiającej marcepany i likiery, ale czekolada była jej za gorzka i "weź przestań, wcale nie taka słodka".)\nSkład: cukier, miazga kakaowa, mielone migdały (25%), likier pomarańczowy (4%), tłuszcz kakaowy, woda, naturalny aromat pomarańczowy, emulgator: lecytyny; regulator kwasowości: kwas cytrynowy; substancja utrzymująca wilgoć: inwertaza\nEtykiety: Biedronka, czekolada, czekolada: 50% - 70%, czekolada: alkohol, czekolada: ciemna, czekolada: likier, czekolada: marcepan, czekolada: migdały, czekolada: pomarańcze, Magnetic\nAmbiente Truffle Chocolate Con Leche mleczna z nadzieniem truflowym\nNie lubię zostawiać zrobienia czegoś na później. Denerwuje mnie, gdy coś nade mną wisi. To sprawia, że gdy mam jakąś serię czekolad (nieważne, czy to linia smaków czy po prostu to, jak kupiłam), z kolejną nie ruszę, gdy nie skończę napoczętej. To właśnie było najsilniejszym motywatorem, by otworzyć tę tabliczkę. Oceniłam ją jako najnudniejszą i tak jakoś została na koniec truflowej linii Ambiente, a mnie już ciągnęło do innych, kupionych później (no i wyjadałam te zagrożone przed upałami).\nAmbiente Truffle Chocolate Con Leche to mleczna czekolada o 32 % zawartości kakao z nadzieniem truflowym (45%), wyprodukowana w Belgii dla Aldi przez Natrajacali.\nPo otwarciu poczułam mocno mleczny, głęboki zapach o słodkim charakterze, lekko podkreślony "kakałkiem". Po chwili, a zwłaszcza przy podziale, do tego kakałka dotarła iluzja alkoholu... pewnej truflowości? Mousso-grzybowej maślaności?\nKonkretna tabliczka skrywała dużą ilość nadzienia. Łamała się łatwo, ale nie miękko. Nie rwała się, mimo że nadzienie wydało mi się trochę plastyczne.\nW ustach rozpływała się błogo. Kremowo-tłusto, aksamitnie gładko zalepiając niczym czekolady śmietankowe.\nOkazała się idealnie spójna z odrobinę rzadszym, miękkawym nadzieniem. Mimo minimalnej wodnistości, kontynuowało do pary z nią zalepianie, acz sprawiało wrażenie bardziej tłusto-śliskiego jak śmietanka... Śmietanka z pyliście-kakaowym (pod koniec trochę suchawym) efektem rodem z trufli.\nOd pierwszej chwili w ustach czuć normalnie... drogę mleczną / śmietankową. Głębia tychże splatała się z silną i rosnącą słodyczą o lekko palonym, palono-miodowym wydźwięku. Wydaje mi się, że pojawiła się w tym nawet sugestia kakao.\nNadzienie niewątpliwie nutę kakao podkreśliło, choć w jego przypadku to minimalnie cierpkawe kakałko. Łagodne, zatapiające się w maślano-cukrowej toni. Słodycz rosła do poziomu przesady, po drodze do niej ujawniając pseudoalkoholowy akcent i maślano-oleiste echo. Doszukałam się przy tym lekkiej sztuczności. Drapało tym samym w gardle, co obudziło odległe skojarzenie z miodem (alkoholowo-miodową nalewką? półtorakiem?). Wydało mi się to też trochę maślano-zakalcowe, truflowe bez dwóch zdań. Śmietanka nadała słodyczy naturalnie mlecznego smaku. Do głowy przyszedł mi śmietankowo-maślany zakalec... może trochę czekoladowo-piernikowy?\nO tak, czekoladowy na pewno, bo to właśnie czekolada, jakby śmietankowa, nad wszystkim panowała. Przyzwalała słodyczy na miodowe przesłodzenie, a z nadzieniem doskonale się przemieszała.\nPo wszystkim pozostało przecukrzenie, jakby miodowe, cudownie mocno śmietankowy posmak i maślano-truflowy, taki z sugestią sztucznawego alkoholu, wątek.\nTabliczka ta trochę mnie zawiodła, ale... w zasadzie niczym nie zaskoczyła. Nie była spójniejsza niż Ambiente Truffle Chocolate Negro 52 %, a po prostu bardziej śmietankowo-słodka, przy czym jej przesłodzenie i maślaność nadzienia już męczyło. Ujawniła się niestety lekka sztucznawość, przez co nadzienie w moich oczach trochę straciło. Wyszło nudnawo, bo w tej to ono dodawało namiastkę wytrawności, nie mając wsparcia ze strony (dobrej!) śmietankowo-słodkiej czekolady.\nWidzi mi się jako połączenie smakowitej Kaufland Classic Edel Herbe Sahne z Lindtem Chocolate Fondant (wersją wysoką, czyli 100 g) acz bez sosu. Ogół lepszy od podlinkowanego wysokiego Lindta.\nJadłam ją dzień po kokosowo-rumowej Weinrich's Trufle i tak sobie pomyślałam, że w kwestii mlecznoczekoladowych nadzień mimo gorszego składu, w smaku i strukturze zdecydowanie Ambiente wygrywa.\nSzkoda, że korzennej (Ambiente Truffle Chocolate Con Leche Speculoos) tak nie dopracowali.\ncena: 7,99 zł (za 195g)\nSkład: cukier, tłuszcze roślinne (kokosowy, z nasion palmy, masło shea), pełne mleko w proszku, tłuszcz kakaowy, miazga kakaowa, kakao w proszku o obniżonej zawartości tłuszczu, olej maślany, serwatka w proszku, lecytyna słonecznikowa, naturalny aromat waniliowy\nEtykiety: Ambiente, czekolada, czekolada: mleczna, czekolada: śmietanka, czekolada: trufla, Natrajacali\nPrzy Libeert Lemon & Ginger stwierdziłam, że z chęcią spróbowałabym innych czekolad tej marki, myśląc właśnie o czystych. Obecnie takie cieszą mnie najbardziej, już od dłuższego czasu. Jakiś rok przed opublikowaniem tej recenzji (albo i dawniej) rzuciłam się na Piotry i Pawły w poszukiwaniu czekolad, których zdobycie gdzie indziej byłoby mało prawdopodobne albo niemożliwe (jak w przypadku marki własnej, której wtedy już wstrzymali produkcję, a mi udało się dorwać ostatnie). Z Libeert już też wyboru nie było; znalazłam jakieś resztki. Aż dziwne, że uchowała się z Wietnamu, a więc z regionu, który zaczęłam uwielbiam dzięki jednej z ulubionych marek, Marou.\nLibeert Vietnam 73 % to ciemna czekolada o zawartości 73 % kakao trinitario z Wietnamu.\nPo rozerwaniu sreberka zaskoczył mnie niespotykanie wytrawny zapach reprezentujący mocne palenie, podchodzące wręcz pod przypalone danie z serem i makaronem... Było w tym coś soczystego w wędzony (niemal mięsny... ale nie że mięso jako ono samo) sposób. Po dłuższej chwili ustabilizowało się raczej jako niejednoznaczne, niewyraziste kawa i pierniczki w polewie kakaowej. W dziwna soczystości (początkowo wytrawnej i wędzonej) z czasem ujawniły się owoce. Trochę kwaśno-goryczkowatych cytrusów, ciemnych owoców leśnych, może jakiś suszonych śliwek... albo cierpkawe galaretki czy dżemy ze śliwek i leśnych, podkręconych cytrusami?\nTabliczka w dotyku wydawała się suchawa, a przy łamaniu twardo-krucha. Trzaskała donośnie i w jakby pusty sposób. Przy odgryzaniu kawałka wydawała zdrowe chrupnięcia i ogólnie właśnie chrupka się wydawała.\nW ustach potrzebowała trochę czasu; rozpływała się powoli, z lekkim oporem, ale jednak. Stawała się miękkawą, dość plastyczną, mimo że jednocześnie zwartą masą. Kojarzyła się trochę z kremem, trochę z plasteliną, sprawiając wrażenie krucho-rozpadającej się. Była kremowo-tłusta, lekko lepiąca, acz pobrzmiewało w niej lekkie rozwodnienie. Pod koniec wydała mi się bardziej sucho-ściągająca, acz wciąż tłusta.\nW smaku jako pierwsza pomknęła przypalona nuta, którą szybko dogoniła kawa, rysując obraz (wyidealizowanej) zadymionej palarni kawy, palonych ziaren, na których ktoś już kawę zaparzył i...\n...niemal natychmiast dosłodził. Na myśl przyszła mi łagodna kawa, może nawet z mlekiem, a więc jakieś cappuccino czy latte. I to chyba w wersji lekko waniliowej.\nZaraz jednak spod tego zaczęła się odzywać... goryczkowato-cierpka lurowatość? Nienachalny dym? Gorzkość zawalczyła o swoje, zastępując mleczną kawę słodką kawą, do której podano pierniki w polewie kakaowej / czekoladowej. Zahaczyło to o maślaność, ale zaraz pojawiło się i zakryło ją mnóstwo gorzkiego dymu i podwędzanych sugestii.\nNagle poczułam kwaskawe ukłucie. Jedno, drugie... Z tyłu kompozycję zaczęły atakować soczyste owoce. Cały czas przewijały się cytrusy, ale najpierw skupiłam się na leśnych, z czerwonymi porzeczkami na czele, potem zaś... doszło do tego tyle cierpkości, baza zrobiła się mocno palono-wędzona, że pomyślałam o śliwkach albo raczej o... niejednoznacznych galaretkach o smaku śliwek - ciemnawych owoców leśnych (porzeczki... już nie tylko czerwone).\nGorzkawa baza mieszała się z waniliowato-pudrową słodyczą sprowadzając ją w trochę serowe klimaty (mozzarella? wędzony twaróg?). Na myśl przyszedł mi też łagodny, pszenny makaron. Słodycz w drugiej połowie udanie przełamała soczysta kwaskawość. Należała do cytrusów, w tym do kwaśno-goryczkowatej (bo ze skórką) cytryny. Jakby z... ziemiście-cytrusowej kawy.\nBliżej końca kawa wyszła na pierwszy plan, odganiając słodycz zupełnie. Jej palone ziarna zdawały się ziemiste i mocne, nie zaś przepalono-suche. Przejawiały soczystość. Wydała mi się soczystością dziwnie wytrawną, cierpką, może ściągającą. Znów pomyślałam wręcz o przypalonym makaronowo-serowym daniu w towarzystwie czarnej kawy i dymu.\nCierpkość takowej kawy pozostała w posmaku. Wraz z gorzkim dymem i mocną nutą paloną. Czułam również jakby łagodne wyciszenie i pobrzmiewającą soczystość... nie tylko owocową, ale właśnie też kawy, taką dziwną. Oprócz tego dość mocno ściągnęła.\nCałość, zwłaszcza cierpko-przypalone i owocowe (głównie czerwone porzeczki, śliwki) nuty bardzo odlegle można nazwać gorszą wersją Marou Ba Ria 76 %. Śliwkowo-mleczne akcenty przy wytrawności przywiodły mi na myśl Marou Lam Dong 74%, ale też gorszą oczywiście.\nGdybym nie znała nut Wietnamu, a więc dziwnej wytrawności, dymno-przypalonych nut i niejednoznacznej, kwaśnej mieszaniny owoców pomyślałabym pewnie, że średnio im wyszła, bo konsystencję miała kiepskiej czekolady. Pachniała ryzykownie, chwilami wydawała się chamska, ale w tym wszystkim... smaczna. Porównując do innych jedzonych z regionu, bardzo złagodzona, ale wcale nie mocno słodka, wciąż gorzko-kwaśna, cierpka. Słodycz miała tu jednak chwilami nieprzyjemny wydźwięk (przez aromat waniliowy? gdyby go wywalili, na pewno byłoby lepiej, bo miałam wrażenie, że stał też za nutą galaretek.)\nMogła być lepsza, ale i tak wyszła bardzo dobrze.\ncena: 12,99 zł (za 80g)\nSkład: miazga kakaowa, cukier, tłuszcz kakaowy, naturalny aromat wanilii\nEtykiety: czekolada, czekolada: 71% - 89 %, czekolada: ciemna, czekolada: Wietnam, Libeert\nGeorgia Ramon 70 % Carolina Reaper Chili ciemna z Dominikany z chili\nO tej marce nawet jakbym chciała zapomnieć, nie umiałabym. A wierzcie mi, chciałabym zapomnieć. By móc ją poznać jeszcze raz! Uwielbiam ciemne czekolady Georgia Ramon i paradoksalnie ich otwieranie zawsze odkładam. Bierze się to z lęku, że mi się skończą. Na szczęście to mi na razie nie groziło, a musiałam z przytupem zakończyć serię czekolad z chili, które w ostatnim czasie uzbierałam. Ta wydała mi się doskonała na to. Wyszło trochę śmiesznie, bo ostatnią jedzoną GR była Porcelana, a więc z ziaren wydających się delikatnymi, a dziś prezentuję wam... istnego diabła. I to nie tylko na opakowaniu. Do czekolady dodano bowiem Carolina Reaper, czyli najostrzejszą papryczkę chili na świecie, wpisaną do Księgi rekordów Guinessa. Przyznaję, że trochę się bałam. Doceniam bowiem pikanterię w niektórych rzeczach (np. właśnie czekoladach, daniach curry czy meksykańskich), jednak nie cierpię palącej ostrości, przez którą nie czuć smaku (nie widzę sensu robienia tak ostrych rzeczy - dla szpanu?). Kocham ciemne GR, ale ich kontrowersyjne propozycje (biała brokułowa, biała buraczana) właśnie jako takie "dla szpanu", aby szokować mi się wydają.\nGeorgia Ramon 70 % Carolina Reaper Chili to ciemna czekolada o zawartości 70 % kakao trinitario z Republiki Dominikany (od kooperatywy Oko Caribe) z chili Carolina Reaper.\nPo otwarciu już zbliżając nos do papierka poczułam śmietankowo-prażoną woń z zaznaczoną charakterną ostrością. Po wyjęciu czekolady rozniósł się zapach lekko pudrowy, słodki i wręcz kwiatowy, ale nie taki znowu rześki. Raz i drugi wąchając poczułam się, jakbym zbliżała się do pieprzu i aż kichnęłam. Była dość... pieprznie-soczysta.\nTabliczka, pod względem koloru przypominająca mleczną, okazała się twarda. Przy łamaniu, do którego musiałam użyć siły, trzaskała głośno niczym gałęzie czekające na ognisko. Wydawała się bardzo masywna, pełna.\nW ustach rozpływała się łatwo, gładko i kremowo. Trochę zalepiała tłustymi smugami, które odebrałam jako gęstawe, ale trochę rozwodnione.\nJuż w trakcie robienia gryza, uderzyła mnie ostrość chili. Natychmiast rozpaliła gardło, męcząc niemiłosiernie. Nagle jednak, dosłownie w sekundę-dwie później, w ustach rozeszła się delikatna słodycz kwiatów. To przy odgryzaniu kawałka. Gdy jednak grzecznie kładłam kawałek na języku, rozchodził się najpierw ten kwiatowo-pudrowy smak, a chili zaznaczyło swoją obecność... już w następnej sekundzie.\nPikanteria chili spłynęła do gardła i drastycznie rosła. Była silna, ale wyrazista w swej sile.\nJednocześnie w ustach rozchodziła się kwiatowa słodycz. Mieszała się ze śmietankową nutą, która tworzyła harmonijne przejście do maślano-orzechowego wątku. Mniej więcej w połowie miks orzechów i kwiatowa słodycz wydały mi się motywem przewodnim wyczuwalnym w ustach. Kolejno wyłapywałam orzechy nerkowca, laskowe i arachidowe. Można by tu pomyśleć o śmietankowo-karmelowym nugacie.\nPrażone fistaszki i nugat zgrały się z ostrością. Pojawiła się przy nich gorzkość popiołu. Było to ciepłe i charakterne, bogate w smak chili. Łagodniejsze nuty dodały mu tłuszczowej soczystości, choć czekolada schodziła na dalszy plan. Kompozycja wydała mi się soczysta, ale w sposób ostry. Oprócz piekła, palenia - wypalania wręcz! - w gardle, czułam smak... papryczek chili i pieprzu. Pieprzny popiół łączył chili i czekoladę. Chili samo z siebie wydało mi się lekko owocowo-kwiatowe. Niczym owoce... ale tak ostre, że... pikanteria uderzała do głowy (efekt trochę a'la wódka?).\nW pewnym momencie, gdy jakoś przełknęłam więcej śliny, myślałam, że wypali mi gardło. Na smaku nie mogłam się już skupić.\nBliżej końca do oczu cisnęły mi się łzy. Miałam wrażenie, że mi zaraz gardło wypali i umrę.\nA wtedy kawałek zniknął, pozostawiając w ustach wręcz karmelowo-nugatowo-słodki posmak zmieszany z intensywną i wyrazistą ostrością chili, które wciąż wypalało gardło i nawet usta.\nZjadłam trzy kosteczki, które w przypadku GR są naprawdę malutkie (tak na oko 50-gramowa tabliczka ma ich 80-90?; wielkość niecałego małego paznokcia?) i nie chciałam tej ostrości ani trochę więcej. Tak, to jedna z tych czekolad, w przypadku której wiele osób da sobie spokój po kostce... Szkoda jednak. Bo sama baza chyba była pyszna. Kwiatowo-orzechowa... nugatowa? Fistaszkowa? Ależ chciałabym to poczuć w czystej ciemnej! Za tak wypalające, sadystyczne chili jednak podziękuję. To propozycja ekstremalna, ale w swej ekstremalności niegubiąca smaku. Co z tego jednak, skoro i tak trudno się ją je? A irytacja tym większa, bo czuć, że sama czekolada dobra... Jednak coś tak ostrego, że aż walącego w łeb jak wóda? Hm... Tego akurat mogliby robić jeszcze bardziej miniaturowe wersje.\nTym razem ocenę wystawiam wyjątkowo subiektywnie. Uważam ją za pyszną, ponadprzeciętną, acz nie do zjedzenia przez poziom pikanterii. Jako że chili miało głęboki smak, wolałabym by dali tak, tę odmianę, ale znacznie mniej, by móc jeść i cieszyć się smakiem.\nSwoją drogą, podobnie miałam z Luximo Premium 70 % z solą morską, która kiedyś była zacna, a potem trafiłam na tabliczkę z tak gigantycznymi kawałami soli, że nie dało się jeść...\ncena: 19,99 zł (za 50 g; dostałam zniżkę)\nSkład: miazga kakaowa, surowy cukier trzcinowy, tłuszcz kakaowy, sproszkowane chili Carolina Reaper 0,3%*\n*Skład oryginału kończy się: "(...), Carolina Reaper chili powder 0,3%, pain.\nPS A jeśli Wam niespodzianek mało, zapraszam na aktualizację recenzji draży Skawa - kakaowych i czekoladowych. Nie myślałam, że to nastąpi, ale jednak. I w ogóle to wcześniej zapomniałam dać znać, że coś tam dopisałam o nich.\nEtykiety: czekolada, czekolada: 50% - 70%, czekolada: chia, czekolada: ciemna, czekolada: Dominikana, Georgia Ramon\nWeinrich Trufle Czekolada mleczna z nadzieniem o smaku kokosowo-rumowym\nNie bez powodu tę tabliczkę zostawiłam na koniec trzech alkoholowych nadziewańców zakupionych w Lidlu. Obstawiałam, że będzie najlepsza i łudziłam się, że posmakuje mi na tyle, że nie oddam Mamie. Nikt na nią więc nie czekał, mogła poleżeć. Kokos i alkohol? Mniam, ale! Pojąć nie mogę, dlaczego jak je łączą, to przeważnie jako pina colada, która do mnie nie przemawia (lubię kokosa z owocami, ale z czymś innym chyba jeszcze bardziej). Wprawdzie taki wariant smakowy uważam za w porządku, jednak kokos z rumem wydaje mi się o wiele atrakcyjniejszy (piracki hue hue).\nA i sięgnęłam po nią szybciej, niż się spodziewałam, bo niedługo po niesmacznej Roshen Coconut Nougat, ponieważ to ona mi o niej przypomniała. Narobiła mi ochotę na dobre kokosowe nadzienie - kokosowe za sprawą aromatu. Zdecydowanie wolę naturalnego kokosa, ale do aromatu też nic nie mam (o ile występuje w czymś "z głową").\nWeinrich's Finest Chocolate Trufle Czekolada mleczna z nadzieniem o smaku kokosowo-rumowym to mleczna czekolada o zawartości 30 % kakao z 40 % nadzieniem kokosowym z rumem.\nPo otwarciu uderzył mnie mocny aromat kokosa w wydaniu niemal cukrowo-słodko, na szczęście jednak charakternie... likierowym. Alkohol czuć wyraźnie, lecz mimo że nuta rumu ujawniła się dopiero z czasem, to nie spirytus. Do tego wyraźnie mleczna, choć nie jakaś głęboka, czekolada i mamy kompozycję bardzo apetyczną.\nPrzy łamaniu tabliczka wydała mi się w miarę konkretna, mimo że krucha. Nadzienie cechowała gęstość, choć od czekolady było minimalnie rzadsze.\nCzekolada rozpływała się w gęsty, kremowy, ale proszkowy sposób z wodnistym efektem. Mimo to, całkiem mocno zalepiała.\nNadzienie zlewało się z nią, lecz było bardziej plastyczne i nie tyle wodniste, co mokre. Tłuste jak śmietanka, a więc lekko śliskawe. Rozchodziło się w nieco gumiasty sposób, ale też zalepiając. Skojarzyło mi się z częściowo stopioną czekoladą, a chwilami wydawało się lekko pyliste.\nSama czekolada uderzała cukrem, do którego dopiero po chwili dochodził nieco mleczny wątek i sugestia kakao. Na znaczeniu traciły jednak tak szybko, jak się pojawiały.\nNadzienie przebijało się nutą sztucznawego kokosa, ewidentnie zespojonego z alkoholem. Ten sam w sobie był niemal cukrowy, więc drastycznie wzrastała słodycz. Nadzienie smakowało słodko, ale już po chwili, gdy alkohol zaczął rozgrzewać, ujawniło smak mlecznej czekolady. Zaraz jednak wyszło, że niestety, tak jak wierzch to czekolada mleczna głównie z cukru z nutą polewowego kakao. Na myśl przyszedł mi kokosowo-mlecznoczekoladowy likier.\nCukier gonił cukier, razem z alkoholem drapał, a kokos beztrosko rozbrzmiewał jako słodki likier / aromat. Lekką goryczkę początkowo przypisałam aromatowi, lecz jakoś w połowie uderzył rum. Podkreślił odrobinkę cierpkości kakao, po czym ulotnił się. Przesadzona słodycz jednak pozostała. Na miejsce rumu weszła nienapastliwa, ale też nie przyjemna sztuczność. Trzymała się kokosa i słodyczy. Bliżej końca znów wyraźnie czułam jakby likier kokosowy, a mimo powalającej cukrowości, wreszcie wyłoniła się także mleczność.\nW posmaku pozostał cukrowy likier kokosowy, słodki kokos z aromatu, sztucznawość ogólna i poczucie kakałkowo-mleczne (nie mlecznej czekolady). Wszystko to przełożyło się na przecukrzenie nie do przebrnięcia po dwóch kostkach.\nO ile przy pierwszej kostce uznałam, iż choćbym miała umrzeć z przesłodzenia, tę czekoladę zjem (a nie oddam Mamie), tak przy drugiej ilość cukru i jednak sztucznawość mnie zmogły. Szkoda, naprawdę szkoda, bo to czekolada genialna... tylko że zepsuta cukrem (i syropem glukozowym? mam wrażenie, że to jego motyw "słodka sztuczność" mi tam pobrzmiewała). Ocenę naciągam, by wyróżnić ją na tle serii, ponieważ gdyby nie tyle cukru, mogłaby mieć i 10.\nSkład: czekolada mleczna (cukier, tłuszcz kakaowy, odtłuszczone mleko w proszku, miazga kakaowa, bezwodny tłuszcz mleczny, serwatka, miazga z orzechów laskowych, lecytyna sojowa, ekstrakt z laski wanilii), 40 % nadzienie (cukier, czekolada mleczna: cukier, miazga kakaowa, mleko w proszku pełne, tłuszcz kakaowy, serwatka) 12 % rum o smaku kokosowym 60%vol, bezwodny tłuszcz mleczny, syrop glukozowy, kakao w proszku, aromat kokosowy, substancja utrzymująca wilgoć: inwertaza\nEtykiety: czekolada, czekolada: alkohol, czekolada: kokos, czekolada: mleczna, czekolada: rum, czekolada: trufla, lidl, Weinrich\nLindt Creation Macaron Vanille / Vanilla Macaron mleczna z nadzieniem waniliowym i mlecznym kremem z bezą, migdałami i ciastkami\nMleczne nadziewane Lindty jakie jadłam ostatnimi czasy mocno mnie zawiodły. Niektóre trochę z mojej winy. Makaronikowe smaki były bowiem... makaronikowe, wow. A to już mój problem, że nie cierpię makaroników. Tę kupiłyśmy z Mamą wychodząc z założenia, że pewnie to, czego nie zjem, trafi do niej. Tak jednak sobie myślałam po niesmacznych Macarons Pistazie i Macarons Zitrone, że one w sumie to trochę inna linia niż płaskie Creation, a tak się składało że z tej linii Les Macarons Fraise mimo że nie w moim typie, smakowała mi. Inna sprawa, że zrobiłam się sceptyczna do mlecznych smaków z tej linii (po mdłej i przesłodzonej Creation Schwarzwalder-Kirsch). Na domiar złego byłam parę dni po paskudnych czekoladach Roshen Nougat z pudrowo-gumiastymi nadzieniami, które okazały się tworami skrajnie nie dla mnie i bałam się, że ta może okazać się podobna.\nLindt Creation Macaron Vanille / Vanilla Macaron to mleczna czekolada o zawartości 30 % kakao z nadzieniem waniliowym (typu "ganache") i mlecznym kremem z kawałkami migdałów, ciastek i bezy.\nJuż w trakcie rozrywania sreberka uderzył intensywny zapach przesłodzonego, naturalnego mleka. Zaprawiony był wanilią, która niezwykle nasiliła się przy łamaniu. Wtedy okazało się, iż to mieszanka wanilii i sztucznawo-waniliowatej nuty. Miałam wrażenie, że w mleczności pobrzmiewa mleko w proszku, a to z kolei uwypukliło pudrowy charakter i przywiodło na myśl budyń.\nKonkretna tablica przy łamaniu lekko pykała z racji tego, jak gruba była warstwa czekolady.\nObu nadzień też było sporo, proporcje mniej więcej równe, acz wierzchnie umiejscowiono tak raczej na środku, dolne zaś rozchodziło się na brzegi.\nNa górze znajdował się rzadszy, trochę ciągnąco-lepiący, rzadki żel z drobinkami wanilii.\nDół to mleczny krem: zwarto-tłusty i z dużą ilością różnej wielkości kawałków.\nW ustach czekolada rozpływała się na zalepiająco-gęstą masę, i leniwie odsłaniając nadzienia. W swej tłustej kremowości była spójne z wnętrzem. Ono rozpuszczało się mniej więcej równocześnie, z czego żel wyciskał się szybciej, ale potem gdzieś tam w całym tym czekoladowym bagienku zalegał i rozpuszczał się wraz z resztą. Żel próbował udawać gładkość, ale daleko mu do niej. Śliski, owszem, jak najbardziej, ale czułam w nim proszek. Przy niektórych kęsach wydawało mi się, że kryła się w nim odrobina trzeszczących, zmielonych migdałów, acz możliwe, że przylepiały się od drugiego nadzienia.\nKrem na dole był niczym zagęszczone mleko, tłusto-śmietankowy. Rozpuszczał się szybko, choć nie znikał natychmiastowo przez dodatki, które skrywał. Zespoił rzadki żel i gęstą czekoladę.\nDodatki obniżyły tłustość, ale zwracały uwagę na proszkowość. Ciastka bowiem były takie mączno-pszeniczne, twardo-chrupiące. Pod tym względem to wyśrodkowanie między miękko-trzeszczącymi, minimalnie chrupiącymi, ale chyba świeżymi migdałami (których było tak mało, że w sumie trudno coś o nich powiedzieć), a bezą. Jej drobinki rozpuszczały się bardzo powoli na dziwny cukrowy pyłek. Nim też stawały się, przy chrupaniu ich.\nCałość była strasznie zalepiająco-miękka, rzadko-tłusta w mleczny sposób i kremowo-proszkowa. Niespotykanie harmonijna. Niestety jednak to męcząca harmonia.\nW ustach najpierw rozszedł się intensywny smak błogo mlecznej i za słodkiej, ale smakowitej czekolady. Słodycz rosła do przesady dość szybko, ponieważ podbijały ją bardziej waniliowo-waniliowate nuty, ujawniające posmak mleka w proszku.\nMleko w proszku zagrzmiało, gdy odsłaniały się nadzienia. Mieszały się ze sobą, więc całość można określić jako przesłodzono-mleczną na różne sposoby, a jednocześnie bez wyrazu. Uważniejszy konsument jednak nawet przegryzając się przez całość wychwyci różnice, tym bardziej, że żel dominował w pierwszej połowie, a potem szala trochę się przechylała.\nŻel to zabójcza fuzja okropnego mleka w proszku i sztucznej słodyczy. Była dziwnie mdła i irytująca. Znalazła w niej miejsce sztuczna wanilina, ale ogólnie to bardziej... "waniliowate" mleko w proszku. Chwilami widziało mi się jako "waniliowaty" budyń (na sucho?!).\nNadzienie mleczne (dolne) podkręcało wyrazistszą słodycz i mleczność właśnie. Wydawało się zrobione ze skondensowanego, zacukrzonego mleka z tubki. Echo mleka w proszku wciąż pobrzmiewało, ale ten skondensowany smak w drugiej połowie zaczął dominować i trochę podratował sytuację.\nGdy językiem zaczęłam trafiać na dodatki, a także wtedy, gdy gryzłam je "obok czekolady" lub na koniec, odebrałam je jako nijakie. Coś tam czuć, ale nie przebiły ogólnego zawanilinowacenia (przesłodzenia) i mleka.\nMigdałowy posmak mieszał się z pszeniczną goryczką mocno wypieczonych (przypalonych) ciastek, które jednocześnie były bez wyrazu, mało ciastkowe i... słodkie.\nBezy z kolei, mimo że było ich najmniej, nie miały oporów. Każda z nich to kopniak cukru.\nKońcówka była więc "streszczeniem dodatków" zatopionych w zacukrzonej mleczności. Nawet czekolada zeszła na daleki plan.\nPo wszystkim pozostał nieprzyjemny posmak mleka w proszku i waniliny, a do tego straszliwe przesłodzenie. Wanilia i zwykłe mleko jakoś uległy tym nieprzyjemnym smakom, dodatki odeszły w niepamięć, a mleczna czekolada... wpisała się w kiepskość.\nLindt pojechał po składnikach. Czuć, że postarał się, by wybrać jak najtaniej. Mleko w proszku, wanilina, proszkowe budynie, cukier - brawo po prostu. Daleko temu do smacznej (i w sumie podobnej, tylko że lepszej) Creation Caramel Vanille mit Mandelstuckchen. Poskąpił wanilii. Czy nie mógł zrobić np. nadzienia ze skondensowanego mleka słodzonego wanilią albo / i warstwy budyniowej? Budyń sam w sobie mógłby być fajnym smakiem, ale ten był sztucznie-prochowy. Sztuczny żel to dziwne rozwiązanie. Po co wanilina? Po co aż tyle mleka w proszku?\nSkojarzyła mi się trochę z Weinrich Trufle Marc de Champagne, ale w sumie tylko pod względem przesłodzenia i mleka / śmietanki. Gdyby tak nadzienie Weinrich zestwić z lindtowską czekoladą, ocena byłaby naprawdę wysoka! Nadzienia Lindta mogłyby być smaczne... gdyby tylko poprawić ich jakość.\ncena: 12,48 zł (za 150g)\nSkład: cukier, tłuszcz kakaowy, mleko w proszku, miazga kakaowa, bezwodny tłuszcz mleczny, laktoza, odtłuszczone mleko w proszku, stabilizator (sorbitole), pokruszone gorzkie herbatniki (cukier, skrobia pszenna, mąka pszenna, pestki moreli, barwnik: karmel siarczynowy; białka mleka, proszek do pieczenia: węglany amonu), 1%, beza mleczna (cukier, skrobia pszenna, białka mleka) 1%, cukier inwertowany, syrop glukozowy, mleko skondensowane słodzone, migdały 0,7%, lecytyna sojowa, ekstrakt słodowy jęczmienny, sproszkowana wanilia, wanilina, naturalny aromat waniliowy, naturalny aromat\nEtykiety: czekolada, czekolada: beza, czekolada: ciasteczka, czekolada: migdały, czekolada: mleczna, czekolada: wanilia, Lindt\nPacari Orange / Naranja ciemna 60 % z Ekwadoru z pomarańczą\nW dniu po zjedzeniu deseru z owocem yuzu w Sakana Sushi pomyślałam sobie, że rzeczywiście, najważniejsze jest wykonanie. Dobrze, z głową - wszystko może smakować albo wyjść tak, że człowiek doceni. Przez ten zacny azjatycki cytrus naszło mnie na jakąś cytrusową czekoladę. I to porządnie cytrusową, soczystą. W kwestii soczystości bowiem czułam lekki niedosyt. I moje myśli sobie popłynęły, że szkoda, że na rynku jest tak mało dobrych np. pomarańczowych czekolad. I tu prosto z nieba Ekwadoru spadło mi takie cudeńko: uwielbiane Pacari właśnie z pomarańczą. Parę miesięcy wcześniej zaopatrzyłam się w nowe, bardzo rześkie smaki i liczyłam, że ta właśnie chociaż zbliży się do obłędnej soczystości marakujowej Pacari 60 %. A i nieźle już za tą marką ogółem zatęskniłam.\nPacari Orange / Naranja to ciemna czekolada o zawartości 60 % kakao z Ekwadoru z ekstraktem z pomarańczy.\nGdy tylko rozcięłam papierek poczułam intensywną różaną woń zmieszaną z czarną, wilgotną ziemią. Róże przedstawiły się jako ciężkie perfumy, ale i zawilgocone z kwiaciarni... Wilgoć ziemi podkreślał soczyście-słodki, początkowo jedynie motyw cytrusów (o wiele mniej cytrynowy niż w innych Pacari). Z kolei on, jego słodycz, była podkreślona znaczącą nutą karmelu. Karmel niósł ciepło i prażoność. Z połączenia cytrusów i karmelu wychylały się delikatne pomarańcze. One rozchodziły się z ociąganiem, a gdy już to zrobiły, prezentowały owoce do granic możliwości słodkie i lekko aromatowo-galaretkowate (z taką "niby goryczką"). Zapach pomarańczy nasilał się w trakcie degustacji.\nCiemna tabliczka była wręcz kamiennie twarda, trzaskała głośno w sposób pełny, sugerując tłustość. Przekrój wydał mi się zbito-ziarnisty.\nW ustach najpierw rozpływała się z lekkim oporem, ale gładko, wręcz ślisko; potem coraz łatwiej. Opływała wodnisto-soczystymi falami. Wyszła więc jak zbito-tłusta grudka, po której spływał sok / woda... Średnio to przyjemne, ale można się przyzwyczaić. Tempo miała umiarkowane, acz znikanie szło jej sprawnie.\nRobiąc kęs, uderzona zostałam... delikatniusiowością. Dosłownie. Poczułam najdelikatniejszą maślaność kojarzącą się z miękkimi słodkimi bułkami i nadzieniami / mousse'ami kakaowymi na bazie masła. W takich nadzieniach zazwyczaj pojawia się grzybowa nuta - tu było coś delikatnie ziemistego. Ziemistość niosła ogrom wilgoci wręcz kwaskawo-cytrusowej. Lekki kwasek szybko ustąpił miejsca słodyczy i wtedy pojawiła się odległa pomarańcza.\nTen motyw pojawił się w zasadzie dość szybko, ale dopiero po chwili wyszło, że to ewidentnie bardzo słodka pomarańcza. Taka... nadzieniowata. O tak, croissanty czy bułeczki z nadzieniami pomarańczowymi. Słodkie dżemy i konfitury pomarańczowe...\nCała cytrusowa soczystość jednak i ziemi nie darowała. Mniej więcej w połowie rozpływania się kęsa ziemista baza zdominowała maślaność, zostawiając sobie pomarańcze tylko jako ozdobę. Wszelkie słodkości zakryła mnóstwem gorzkawego dymu. Pojawiła się czarna kawa. Jakby ktoś te wypieki nią przepił. Przez pewien czas to właśnie soczyście-ziemista kawa dominowała (lekko muskana pomarańczą). Na wierzch wyszły ziarna kawy. Soczyste... może nie tylko ziarna kawy, ale i nibsy, może nawet słód. Jak słód, to palony, a więc... jeszcze więcej dymu.\nNa tyłach przewijały się konfiturowato-dżemowe pomarańcze. Głównie słodkie, ale i z nutką goryczkowatości aromatu. Palona konfitura niosła ciepło, ciepło zaś... karmel. Mimo że na przodzie działała gorzkość powyższych, tu kłębiła się słodycz. Na myśl przyszły mi marmoladkowe nadzienia różane, pachnące różanymi perfumami... Róże przy pomarańczach zyskały bardziej owocowy wydźwięk, ale i goryczka się wśród nich pałętała.\nMieszanina dymu, paloności, słodu oraz karmelu ze słodyczą pomarańczy nie surowo-świeżej, wyszła przyjemnie goryczkowata, i soczyście zasładzająca, raczej niekwaśna, co pod koniec stało się słodkim, lemoniadowym piwem. Ogólnie cytrusowym, choć może rzeczywiście ze sporym udziałem pomarańczy. Zasładzające, ale "na lato".\nW posmaku pozostała cytrusowość zmieszana z nieco charakterniejszym motywem ziemi i słodu. Wróciły ziarna kawy, jakby ktoś zakończył ucztę właśnie nią i zgryzł sobie jedno czy dwa z dna kubka. Czułam soczystość, ale i maślaną tłustawość, z tym, że soczystość z czasem jakby nieco wzrosła (albo ta druga zniknęła).\nCałość zrobiła na mnie ogromne wrażenie, ponieważ była niezwykle jednoznaczna. Czułam się, jakby czekolada po prostu pokazywała mi kolejne konkretne sceny. W dodatku te smaki były takie... może nie do końca moje, ale cudownie spójne. Maślane wypieki z nadzieniami pomarańczowymi i różanymi... a jednak też ziemia, czarna kawa... Wydawać by się mogło, że kontrastowo, ale nie. Piwo... słodziutko-owocowe jakoś to połączyło. Pomarańcza nieźle wyczuwalna, w sposób nienachalny - tak, że to czekolada rządziła, nie została zagłuszona. Wysoka słodycz i dość znacząca tłustość powinny być niższe, ale i na brak gorzkości nie mogę narzekać. Soczystość była, ale trochę skąpa. Kwasku w zasadzie brak... Na szczęście charakteru nie brak. Może nie do powtórki, ale intrygująca ciekawostka.\nO wiele lepsza niż Hoja Verde Orange, która wydawała się spłycona olejkiem (acz wciąż smaczna). Pacari wyszła o wiele bardziej... ekwadorsko, mniej pomarańczowo.\nMuszę też przyznać, że tak czy inaczej o wiele bardziej podoba mi się czysta tabliczka z olejkiem, niż np. Pacari z dodatkami-kawałkami.\nSkład: miazga kakaowa, cukier trzcinowy, tłuszcz kakaowy, lecytyna słonecznikowa, ekstrakt z pomarańczy (0,15%)\nEtykiety: czekolada, czekolada: 50% - 70%, czekolada: ciemna, czekolada: Ekwador, czekolada: pomarańcze, Pacari\nNa koniec przygody z nugatową serią Roshen, zostawiłam sobie wariant, który obstawiałam, że będzie najlepszy. Akurat kokosowi wybaczam, gdy wychodzi bardziej cukrowo; uważam nawet, że czasem przesłodzenie mu pasuje. Niestety, Magnetic Czekolada deserowa z nadzieniem kokosowym poziomem słodyczy mnie wykończyła. Pomyślałam przy niej jednak, że to kontrast - cukrowość przy ciemnej bardziej mi doskwiera. W mlecznych / białych jest bardziej zrozumiała. A na kokosowe nadzienia patrzę z optymizmem - mniejszy z nimi problem, niż z wiórkami, które bardzo lubię, ale... przeważnie albo narzekam, że mi ich za dużo (efekt zlepka), albo za mało ("to tam są wiórki?").\nRoshen Coconut Nougat Milk Chocolate to mleczna czekolada o zawartości 34 % kakao nadziewana nugatem kokosowym z wiórkami.\nPo otwarciu poczułam przyjemny zapach aromatu kokosowego, któremu do apetyczności było dość daleko (miałam kiedyś szampon tak pachnący - zapach cudny, tylko że... dla szamponu; perspektywa, że mam to zjeść była średnia). Na szczęście jednak wkomponował się w mocno mleczną i cukrową toń. Kokos podkreślił w czekoladzie także lekką kakałkowość. Dopiero gdy to wszystko po czasie jakoś tam się przemieszało, można mówić o jakiejś apetyczności.\nLepko-tłusta, nieulepkowata tabliczka przy łamaniu nawet lekko pyknęła. Grube warstwy czekolady stały za konkretnością, nadzienie zaś... jakby starało się im dorównać. Częściowo zwarte, i tak wyszło raczej miękkawo-rwąco.\nW ustach czekolada rozpływała się łatwo, zalepiając kremową mazią na dłużej i odsłaniając kulkująco-grudkujący się nugat. Robił to w oparciu o kokosowe drobinki i wiórki, których było bardzo mało, ale też samoistnie. Zalegał znacznie dłużej niż czekolada. Wydał mi się piankowo-ciągnący oraz gumiasto-ciężki jak środek utwardzonego Milky Waya.\nWiórki to pojedyncze elementy do chrupnięcia - bardzo mocno uprażone na twardo-chrupko. Dzięki tym chrupiąco-trzeszczącym elementom, środek nie kojarzył się aż tak bardzo z gumą do żucia, co dwa pozostałe smaki.\nW smaku czekolada uderzyła mieszaniną mleka i cukru, w której szybko zaznaczył się bardziej kakałkowy motyw, zakreślony przez aromat kokosowy.\nSztuczność odezwała się szybko, ale raczej pobrzmiewała, nie atakowała. Kokos popłynął na mleczno-czekoladowej fali. Cukier wtórował temu wszystkiemu, tworząc pudrowo-piankowy klimat. Sztuczna słodycz była jakby smakiem (bezsmakiem?) wiodącym. Mleko znów nie wydało mi się przez to zbyt głębokie, ale wyraźne. Smak kokosa był nie do pomylenia, ale nie przewodził. Raczej z aromatu, znalazł się na granicy "spożywczości". Przy wiórkach wzrastał, ale z chęcią odbiegał też w mydlaną stronę. Chwilami pojawiały się zapowiedzi kwasku, lecz nie przebiły się.\nOgólnie pudrowo-mleczny, piankowy wręcz, kokos wraz z cukrowo-mleczną, dziecięco kakałkową czekoladą zabiegały o swoje względy bardziej widowiskowo. Obudziły skojarzenie z Bountym... a dokładniej jego mdłej hybrydy z Milky Wayem.\nW posmaku pozostała dziwna, mdła słodycz, pudrowo-mydlana mleczność i sztuczny kokos zestawiony ze smakiem mlecznej czekolady.\nBounty'owaty Milky Way w formie tabliczki - tak to widzę. Do bólu słodki, do bólu piankowo-zalepiający i... taki, którego pewnie można pokochać... a od którego mnie odrzucało. Poziom cukrowości zdecydowanie za wysoki, a Milky Waya od zawsze po prostu nienawidziłam. W dodatku mało to realnie kokosowe. Dobrze jednak, że czekoladę też czuć, a nadzienie mimo iż sztuczne, to nie wściekle wgryzające się w jęzor. W łaski niestety też nie.\nNiesmaczna według mnie, ale najlepsza w mych oczach z trójki próbowanych nugatowych Roshen. Mdła, gdy chodzi o kokosa, dość sztuczna i cukierkowa, kiepska, ale na szczęście nie jak nadziana gumą do żucia.\nDrugi kęs zrobiłam z trudem... Reszta trafiła tradycyjnie do Mamy i... najpierw smakowała jej mniej niż jagodowa. A byłam ciekawa, która u niej wygra, bo Mama uwielbia wszystko, co jagodowe i kokosowe. Tu jednak usłyszałam, że mimo że słodka i w ogóle, to niestety według niej za mało kokosowa i "tak tę czekoladę już bardziej czuć". Zaznaczę, że u Mamy coś kokosowego = wypchanego wiórkami po brzegi. Raz, drugi podjadła (dostała wszystkie trzy hurtowo) i uznała, że jednak "taka słodka, najmniej sztuczna... najlepsza jednak". Ha!\nPS Przy Ehrmann High Protein Caramel Pudding pisałam o wizji z dzieciństwa - karmelowy Milky Way? Teraz wiem, że to by i tak nie przeszło, acz w tę serię by się wpasowało i dziwię się, że takiego smaku nie ma. A co z pomarańczową i miętową tabliczką? Mnie nie kręcą, ale po tych trzech obstawiam, że poziom całej serii jest wyrównany - jak ktoś lubi takie rzeczy...\ncena: 2,99 zł (za 90 g)\nSkład: nugat kokosowy (syrop, cukier, olej palmowy, serwatka w proszku, prażone wiórki kokosowe 4,5%, białka jaj w proszku, substancja utrzymująca wilgoć: syrop sorbitolowy; mleko odtłuszczone w proszku, aromat, lecytyna sojowa), cukier, tłuszcz kakaowe, pełne mleko w proszku, miazga kakaowa, emulgatory: lecytyna sojowa, E476; aromat waniliowy.\nEtykiety: czekolada, czekolada: kokos, czekolada: mleczna, czekolada: nugat, Roshen


Vitamin C 1000 lemon, 20 tabletek - OstroVit | sklep internetowy GOmigo.pl\nWitamina C 1000 to suplement diety w postaci tabletek musujących. Witamina C to jedna z najważniejszych witamin, która ma ogromne znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania organizmu. To naturalne wsparcie układu odpornościowego. Vitamin C marki OstroVit d\nWitamina C 1000 20 tabletek\nOstroVit Witamina C 1000 to suplement diety w postaci tabletek musujących. Witamina C to jedna z najważniejszych witamin, która ma ogromne znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania organizmu. To naturalne wsparcie układu odpornościowego. Vitamin C marki OstroVit dostarcza 1000 mg kwasu askorbinowego do organizmu w każdej porcji. Wzmacnia barierę ochronną oraz wspomaga ją w walce z drobnoustrojami i wirusami, a dodatkowo poprawia stan tkanki łącznej i wspiera kondycję psychofizyczną.\nJak spożywać Witaminę C 1000 ?\nWłaściwości OstroVit Witamina C 1000\nMówiąc, że kwas askorbinowy jest niezbędnym związkiem egzogennym, mamy na myśli fakt, który świadczy o braku mechanizmu syntezy witaminy C w naszym organizmie i konieczne jest jej dostarczanie z wraz z pożywieniem, czy poprzez suplementację. Witamina C posiada masę zbawiennych właściwości i korzyści. Oto kilka z nich: