SPZOZ Parczew - Zakup laparoskopu\nLondyńska Fundacja Pomocy Medycznej dla Polski ("MAPF") dofinansowała zakup laparoskopu.\nFundacja Pomocy Medycznej dla Polski ("Medical Aid for Poland Fund") z siedzibą w Londynie ma już ponad trzydziestoletnią tradycję. Z wielką radością informujemy, że Fundacja wsparła również nasz szpital w postaci częściowej refundacji przy zakupie zestawu laparoskopowego AESCULAP. Dzięki temu od wiosny br. nowy sprzęt jest w pełni wykorzystywany dla dobra pacjentów wymagających zabiegów operacyjnych.


Sporządź notatkę o wybranym kościele Chrześcijańsk... - Zadane.pl\nSporządź notatkę o wybranym kościele Chrześcijańskim\nprzez adzik 06.03.2010\nKościoły asyryjskie - do tej tradycji zalicza się Asyryjski Kościół Wschodu, Chaldejski Kościół Wschodu (patrz Katolickie Kościoły Wschodnie), Kościół Syro-malabarski (patrz Katolickie Kościoły Wschodnie). Dawniej określane były jako Kościoły nestoriańskie. Potocznie występują także nazwy: kościoły wschodnio-syryjskie, babilońskie; w Indiach zaś kościoły św. Tomasza. Na określenie tego nurtu przyjmuje się termin chrześcijaństwo przedefeskie, orientalne bądź „starożytne kościoły wschodu”.Kościoły starokatolickie - znane też jako Kościoły utrechckie i narodowe (np. w Polsce jako Kościół Polskokatolicki). Na określenie tego nurtu przyjmuje się termin - chrześcijaństwo starokatolickie lub starokatolicyzm. Kościoły anglikańskie - znane też jako Kościoły angielskiej reformacji lub Kościoły Wspólnoty Anglikańskiej. Na określenie tego nurtu przyjmuje się termin - chrześcijaństwo anglikańskie lub anglikanizm.\nKościoły luterańskie - znane też jako Kościoły ewangelickie, Kościoły ewangelicko-luterańskie lub ewangelicko-augsburskie. Na określenie tego nurtu przyjmuje się termin - chrześcijaństwo ewangelickie, luterańskie lub luteranizm. W powszechnym stosowaniu jest także nazwa protestantyzm. Kościoły reformowane - znane też jako Kościoły ewangelickie, Kościoły ewangelicko-reformowane lub Kościoły kalwinistyczne. Na określenie tego nurtu przyjmuje się termin - chrześcijaństwo ewangelickie, reformowane, kalwinistyczne lub kalwinizm. W powszechnym stosowaniu jest także nazwa protestantyzm. Kościoły metodystyczne - znane też jako Kościoły ewangelickie lub ewangelicko-metodystyczne. Na określenie tego nurtu przyjmuje się termin - chrześcijaństwo ewangelickie, metodystyczne lub metodyzm. W powszechnym stosowaniu jest także nazwa protestantyzm. Kościoły zielonoświątkowe - znane też jako Kościoły pentekostalne i charyzmatyczne. Na określenie tego nurtu przyjmuje się termin - zielonoświątkowcy, piećdziesiątnicy, chrześcijaństwo charyzmatyczne i pentekostalne. Kościoły ewangeliczne i baptystyczne


Wyniki Lotto 02.1978, archiwalne losowania\nimage_aspect_ratiowyniki lotto 1978-02...\nOstatnie wyniki Dużego Lotka Lotto 02.1978\nGry Lotto to najbardziej popularna gra losowa wśród naszych graczy, o czym najlepiej świadczą statystyki. Z jednej strony proste reguły, a z drugiej pobudzające wyobraźnię wygrane powodują, że przy każdym losowaniu kupowane są dziesiątki milionów kuponów. Dla każdego gracza ważną rzeczą będzie zobaczenie, czy aby nie udało mu się czegoś wygrać, czyli weryfikacja wyników. Wyniki losowań Lotto są do przejrzenia na naszej stronie, pokazujemy zarówno aktualne jak też historyczne, w formie czytelnej, przejrzystej tabeli. Zainteresowane osoby mogą je przeglądać po poszczególnych miesiącach i latach, co pozwala im na wszechstronną analizę wylosowanych liczb. Zapoznać się także warto z najważniejszymi zasadami gry w Lotto, które poniżej prezentujemy. Opisujemy zarówno sposób grania, możliwe wygrane i terminy losowań, jak również różne metody obstawiania najlepszych liczb.\nPodstawowym zakładem w Lotto jest skreślenie 6 liczb spośród 49. Zakłady Lotto gracze mogą zawierać w kolekturach, zlokalizowanych w każdej miejscowości, a także w internecie na stronie Lotto.pl i przy pomocy specjalnej aplikacji Lotto na telefony. W kolekturach stacjonarnych swoje liczby można obstawiać własnoręcznie, wtedy przy zakładzie odczytuje je maszyna. Na pojedynczym blankiecie można wskazać od maksymalnie dziesięć pojedynczych zakładów, nie ma za to żadnego ograniczenia wiążącego się z ilością całych blankietów. Spora ilość grających korzysta w wielu przypadkach z możliwości "na chybił trafił", w takim przypadku urządzenie rejestrujące wybiera losowo potrzebne liczby.\nPraktyczniejsza dla wielu osób jest możliwość grania na stronie internetowej oraz za pomocą specjalnej aplikacji Lotto - nie potrzeba szukać stacjonarnej kolektury, bo wszystko można załatwić w dowolnym miejscu gdzie jest dostęp do internetu. Przy graniu internetowym każdy gracz otrzymuje dostęp do własnego konta, na którym rejestrowane są zakłady, oraz dotychczasowa historia. wybrać także można opcję subskrypcji, która umożliwia wzięcie udziału w kolejnych losowaniach do chwili aż się skończy.\nLotto daje także opcję "zagrania ponownie", polegającą na wygenerowaniu kuponu z takimi samymi danymi (ilość zakładów i skreślanych liczb). W przypadku gry z terminala kupon nie może być starszy niż dziewięćdziesiąt dni, w serwisie Lotto.pl oraz w aplikacji Lotto użyte być mogą kupony dostępne na koncie grającego.\nŻeby spróbować więcej wygrać, można między innymi zagrać systemem, nie trzeba ograniczać się wyłącznie do podstawowej formy zakładu. W zakresie systemów, Lotto umożliwia skreślanie od siedmiu do dwunastu liczb wśród 49, co bezpośrednio się przekłada na możliwe układy. Im więcej liczb się zakreśli, tym szanse na wygraną rosną. Przykładowo system z siedmioma liczbami ma przełożenie na 7 zakładów pojedynczych, dla 8 będzie to już 28, a dla 12, aż 924. Kolejnym plusem płynącym z gry systemem będzie to, że wygrana może być zwielokrotniona.\nPodstawowa gra w Lotto na 6 liczb kosztuje jedynie 3 złote. Na jego cenę wpływu nie ma miejsce zawarcia zakładu (aplikacja, kolektura, serwis internetowy) ani też to, czy liczby na kuponie zostały podane przez przez gracza, czy wylosowane przy pomocy maszyny. W przypadku gry systemowej opłata końcowa jest zależna od tego, ile w systemie jest liczb. Przy siedmiu ostateczna cena będzie wynosić 28 PLN, przy ośmiu 84 PLN, zaś w przypadku dwunastu 2772 PLN. Przedstawione wartości dotyczyć będą jednego zakładu, jeżeli kupon zawierał będzie ich więcej lub będą obejmować większą liczbę losowań, to opłata wzrośnie proporcjonalnie.\nLosowania Lotto zaplanowane są w co tydzień, we wtorki, czwartki i soboty, o godzinie 21.40. Transmisję na żywo można oglądnąć w programie TV TVP Info oraz bezpośrednio w portalu Lotto.pl. Osoby, które nie mogły z jakiś powodów obejrzeć losowania, przeglądną jego wyniki w internetowym serwisie Lotto, w stacjonarnych kolekturach, a także na naszej stronie Pewniaki.pl, gdzie na bieżąco są uaktualniane i udostępniane bezpłatnie wszystkim grającym.\nChyba każdy gra w Lotto po to, żeby coś wygrać, tak więc należy wiedzieć, jak wyglądają wygrane poszczególnych stopni w tej grze. Dla Lotto pula szóstki jest ustalona w regulaminie, i aktualnie wynosi przynajmniej 2 miliony PLN, ale może to być znacznie więcej. Ponieważ Lotto jest grą typowo kumulacyjną, to w przypadku, kiedy danego dnia nie padnie wygrana I stopnia, to całość kwoty zostaje przenoszona do kolejnego losowania. Ostateczna wysokość wygranej uzależniona też będzie od ilości wysłanych kuponów, czasami wynosi ona nawet blisko sto milionów.\nJak podaje regulamin Lotto, na wygrane dla graczy przeznaczane jest przeznaczone zostaje co najmniej 51% dochodów z opłaconych przez graczy kuponów, z których 44% to nagroda główna, czyli szóstka. Na piątki przeznacza się 8% całej puli, a reszta zostaje rozdzielona na pozostałe wygrane. W momencie, kiedy większa liczba graczy wytypuje wszystkie numery, to kwota wygranej rozdzielona zostanie między wszystkich zwycięzców. Wysokości wygranych w Lotto dla każdego losowania mogą się różnić.\nŻeby odebrać wygraną w wysokości mniejszej niż 2280 PLN, z kuponów zarejestrowanych w terminalach, można się udać do każdej kolektury Lotto, jak również do dowolnego z Oddziałów Totalizatora Sportowego, do którego zgłosić się trzeba z większą wygraną. Nagrodę się otrzyma wyłącznie po pokazaniu oryginału kuponu, który stanowi wyłączne potwierdzenie zakładu, a także podania danych personalnych, dla wygranych większych niż 2280 złotych.\nDla gry przez internet zawierane zakłady rejestrowane są na koncie gracza. Wszystkie wygrane o wartości mniejszej niż 2280 PLN gracze od razu mogą przelać na swój rachunek lub przeznaczyć w kolejnych grach. W przypadku wyższych kwot należy się udać do jednego z oddziałów Totalizatora Sportowego z dokumentem tożsamości. Wypłata pieniędzy będzie realizowana na wskazany rachunek.\nWszyscy wiemy, iż nie jest łatwo wygrać w Dużego Lotka. Napisaliśmy poradnik jak wygrywać? Dokładne informacje jak wygrać w lotto zobaczysz w naszym poradnik lotto.\nCzas generowania: 0.0851 sek.


Miasto • Strona 33 z 34 • Express Lubelski\nLublin. 23 lata i aż 41 zarzutów!\n41 zarzutów oszustwa usłyszała 23-latka z Lublina. Kobieta na portalach ogłoszeniowych zajmowała się sprzedażą różnych przedmiotów. W rzeczywistości nigdy ich...\nFunkcjonariusze zabezpieczyli ponad 700 paczek papierosów bez polskich znaków akcyzy. Kontrabanda ukryta była na nieużytkowanych stoiskach na targowisku przy al....\nTym razem nie w Centrum Kultury, ale w samym centrum Ogrodu Saskiego. Pierwszy seans obędzie się już 29 maja!


Jeden klient nic nie znaczy | Ecommerce - B2B - I2A\nTomek Karwatka — Maj 12, 2008\nKsiążka Freakonomia to interesująca wycieczka po nietypowych problemach ekonomicznych. Autor zajmuje się odpowiedzią na pytania: co łączy nauczycieli i zapaśników sumo, dlaczego ku-klux-klan przypomina agentów nieruchomości, dlaczego dealerzy narkotyków mieszkają u mamy. Lekko napisana książka. Odświeżające spojrzenie na tematy, które wydają się oczywiste. Warto przeczytać.\nNiemniej nie o książce a o jej zakończeniu chcę napisać. Autor – Steven D. Levitt w jednym z ostatnich akapitów opisuje swoją przygodę z restauracją. Przygoda jaka przytrafia się każdemu z nas. Autor zamówił kurczaka, dostał coś co wyglądało i smakowało bardzo źle. Poinformował o całej sprawie kelnerkę. Kelnerka nie zgodziła się spełnić żądania autora – anulowania całego rachunku.\nMogła postawić na to, że nie jestem osobą, która zrobi scenę. W końcu przez cały czas zachowywałem się przyjaźnie, nie podnosiłem głosu (…). Stawiała na to, że nie zerwę się z krzesła z rykiem (…). Podejmując to ryzyko kierowniczka rzekła – „(..) to jest wszystko co mogę dla pana zrobić.” „Dziękuję” – powiedziałem a ona odeszła. Zostawiłem 5 dolarów napiwku – nie ma sensu karać biednej kelnerki, prawda – wyszedłem i wsadziłem Trilby do taksówki. Kierowniczka postawiła na to, że nie narobię jej problemów i miała rację.\nTa restauracja, gdyby to kogoś interesowało, nazywa się French Roast i mieści się na północnowschodnim rogu 85 ulicy i Broadwayu na Manhattanie.\nKiedy ostatnio sprawdzałem, pieczony kurczak dalej był w menu. Bon appetit!\nTa historia znalazła się w książce, która została bestsellerem i sprzedała się w ponad 3 milionach egzemplarzy.\nCzy dobra obsługa klienta powinna być elementem negocjacji? Być może ale jak w każdych negocjacjach ponosisz wtedy trudne do oszacowania ryzyko. Być może warto narzucić wysokie standardy obsługi klienta od tak na wszelki wypadek.\nJakiś czas temu Paweł Tkaczyk opisywał swoje złe doświadczenia z jednym z biur podróży. Poczytny blog Pawła cieszy się uznaniem. Po wpisaniu w Google nazwy operatora jego opinia na ich temat była w pierwszej trójce wyników.\nSam myślałem kiedyś o stworzeniu listy moich znienawidzonych firm, tych, które konsekwentnie nie wywiązują się ze stawianych obietnic. To jedyna efektywna (sądzenie się jest trudne i drogie) forma obrony przed postępowaniem nie fair.\nW przyszłości postaram się napisać trochę o tym jak systemowo można dbać o jakość obsługi klientów.\nTagi: Obsługa klientaOptymalizacja sklepu\nnastępny wpis Divante szuka\npoprzedni wpis Kreatywny zespół?\n[Tech] Magento – zmiana ścieżki zakupowej\nMarcin Dykas, Lipiec 1, 2012


Espadryle GINO ROSSI - MM2888-TWO-BW00-3200-T 19 - Espadryle - Półbuty - Męskie - eobuwie.pl\nModna propozycja marki Gino Rossi. Lekki wygląd zawdzięczają cholewce: skóra naturalna - zamsz. We wnętrzu butów materiał. We wnętrzu butów znajduje się wkładka: skóra. Materiał podeszwy to wysokogatunkowe tworzywo. Buty na co dzień - ponadczasowe i uniwersalne.


Umyj swój samochód - http://informator.wlocl.pl/\nDodane: 07-11-2016 06:00\nNamioty na eventJak wynająć podnośnik - nowości w 2020Lekka sztukateriaCo warto wiedzieć o prawiePoruszające się reklamyUmyj swój samochódWybór fajnych i pasujących ubrań, co i jakTańsze panele słoneczneKlimatyzacja - czy to się opłaca? Hvorfor ikke verdt ventetiden med et bes?k til tannlegen Don't disappoint your car - choose a good car serviceObróbka metalu - plotery frezująceDobra kawaO nagrzewnicach - kilka ważnych informacjiFor a car maniacs - about oils and car serviceZdrowa dieta z super foodDywan - problematyczny w czyszczeniuJak wykorzystać woreczki materiałowe oraz modne etui?Świat motoryzacji - naprawyBiuro tłumaczeńDarmowe i tanie, czy indywidualne i dedykowane? Jakie oprogramowanie wybraćZastosowanie klimatyzacjiSkąd wziąć części? Jakiego mechanika wybrać?Samochodowa awariaNa szybko o geodezji i sprawach z nią związanychStomatologia ogółemKuchnia polskaCo musisz wiedzieć o kartkach świątecznychPoprawa wyglądu i poprawa stanu zdrowia. Zabiegi i operacje upiększające i nie tylkoZaufany mechanik a auto


Hilarion (Troicki) – Wikipedia, wolna encyklopedia\nData urodzenia 13 września 1886\nData i miejsce śmierci 15 grudnia 1929\nWspomnienie 29 stycznia, 27 kwietnia, 4 czerwca, 20 sierpnia, 15 grudnia (kalendarz juliański)\nData konsekracji 24 maja 1920\nManuel (Lemieszewski) 10 września 1923\nHilarion, imię świeckie Władimir Aleksiejewicz Troicki (ur. 13 września 1886, zm. 15 grudnia 1929 w Leningradzie) – rosyjski biskup prawosławny, nowomęczennik.\n1.3 Współpraca z patriarchą Tichonem\n1.4 Uwięzienie na Wyspach Sołowieckich\nWładimir Troicki urodził się w rodzinie kapłana prawosławnego Aleksieja Troickiego. Wstępowanie mężczyzn do stanu duchownego było w jego rodzinie tradycją. Władimir był najstarszym z pięciorga dzieci: miał braci Dmitrija i Aleksieja oraz siostry Olgę i Sofię. Jego brat Dmitrij wstąpił do monasteru i z imieniem Daniel został następnie biskupem briańskim. Aleksiej został wyświęcony na kapłana i prowadził pracę duszpasterską w parafii w Lipicach, gdzie wcześniej działał jego ojciec. Dzieci były wychowywane przez ojca i jego niezamężną siostrę, gdyż matka przedwcześnie zmarła. Władimir Troicki był wychowywany w głęboko religijnym duchu, od najmłodszych lat śpiewał w chórze cerkiewnym.\nW 1906 ukończył z wyróżnieniem seminarium duchowne w Tule, zaś w 1910 uzyskał tytuł kandydata nauk teologicznych w Moskiewskiej Akademii Duchownej. W 1913 obronił dysertację magisterską ze specjalizacją: teologia dogmatyczna.\nJuż w momencie ukończenia studiów został zatrudniony w Akademii jako wykładowca. W swojej pracy naukowej Władimir Troicki w szczególności interesował się pojęciem Kościoła, o którym pisał jako o organizmie i ciele mistycznym, którego poszczególni członkowie są złączeni więzami miłości. Od stycznia 1913 był wykładowcą katedry Nowego Testamentu z tytułem naukowym docenta; w maju tego samego roku otrzymał tytuł profesora. Wcześniej, 28 marca 1913, Władimir Troicki złożył wieczyste śluby zakonne z imieniem Hilarion. 11 kwietnia tego samego roku został wyświęcony na hierodiakona, 2 czerwca – na hieromnicha, zaś 5 lipca otrzymał godność archimandryty. Wykładowcą Akademii pozostawał do 1919.\nWspółpraca z patriarchą Tichonem[edytuj | edytuj kod]\nBył uczestnikiem Soboru Lokalnego Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w latach 1917–1918, w czasie którego opowiadał się za restauracją patriarchatu w Rosji. Po obraniu na tron patriarszy Tichona (Bieławina) archimandryta Hilarion został jego sekretarzem i konsultantem ds. teologicznych. Funkcję tę pełnił do marca 1919, gdy został aresztowany i uwięziony na Butyrkach; uwolniono go po dwóch miesiącach. Po wyjściu na wolność zamieszkał w Moskwie, u swojego przyjaciela ks. Władimira Strachowa, proboszcza cerkwi Trójcy Świętej znajdującej się w pobliżu dawnych obiektów zlikwidowanego monasteru Spotkania Włodzimierskiej Ikony Matki Bożej w Moskwie. Do kolejnego swojego aresztowania w listopadzie 1923 archimandryta Hilarion był jego przełożonym, kierując grupą rozproszonych w różnych miejscach mnichów. Cieszył się znacznym autorytetem wśród prawosławnych wiernych Moskwy.\nW maju 1920 miała miejsce jego chirotonia na biskupa werejskiego, wikariusza eparchii moskiewskiej.\nW 1921 Hilarion (Troicki) zaapelował o pomoc ofiarom klęsk głodu w Rosji. Mimo tego, w czasie represji związanych z akcją konfiskaty majątku Cerkwi uzasadnianej pozyskiwaniem środków na walkę z głodem, został w marcu 1922 aresztowany i zmuszony do wyjazdu do Archangielska. W czerwcu 1923 był już z powrotem w Moskwie, gdzie na nowo został najbliższym współpracownikiem uwolnionego z aresztu domowego patriarchy Tichona. Otrzymał również godność arcybiskupią. W lecie tego samego roku usunął z monasteru Spotkania Pańskiego zwolenników jednego z odłamów ruchu Żywej Cerkwi, kierowanego przez byłego metropolitę władykaukaskiego Antonina (Granowskiego). Uczestniczył również w publicznych debatach nt. wiary, w których bronił stanowiska Patriarchatu Moskiewskiego przeciw działaczowi Żywej Cerkwi Aleksandrowi Wwiedienskiemu oraz ludowemu komisarzowi oświaty Anatolijowi Łunaczarskiemu. Jesienią 1923 został po raz kolejny uwięziony i skazany na trzy lata łagrów. W czerwcu 1924 został skierowany do obozu na Wyspach Sołowieckich.\nUwięzienie na Wyspach Sołowieckich[edytuj | edytuj kod]\nW obozie Hilarion (Troicki) swoją postawą wspierał duchowo innych więźniów, przez co cieszył się wśród nich ogromnym szacunkiem. Według wspomnień współwięźniów, w 1926 przewodniczył przeprowadzonej w tajemnicy Świętej Liturgii w dniu święta Paschy. Rok wcześniej uczestniczył w redakcji listu biskupów osadzonych w łagrze do kierownictwa Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, w którym autorzy apelowali o zachowanie w relacjach między państwem i Kościołem zasad, jakimi kierował się patriarcha Tichon. W lecie 1925 arcybiskup Hilarion został na krótko przewieziony do więzienia w Jarosławiu, gdzie usiłowano skłonić go do wyjścia na wolność w zamian za dołączenie do ruchu grigoriewców. Po odmowie duchowny znalazł się ponownie na Sołowkach, a jego wyrok został przedłużony o trzy lata.\nW listopadzie 1927, po dotarciu na Sołowki informacji o wydaniu przez locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego Sergiusza (Stragorodskiego) deklaracji o lojalnym stosunku Kościoła do władz radzieckich, arcybiskup Hilarion stanął na czele grupy duchownych, którzy postanowili wspierać to stanowisko jako jedyną drogę dla ocalenia Cerkwi i jej przyszłej legalizacji w ZSRR.\nJesienią 1929, po upływie wyroku, Hilarion (Troicki) został ponownie skazany na zsyłkę, tym razem do Azji Środkowej. W czasie transportu zaraził się tyfusem i zmarł 15 grudnia 1929 w szpitalu w Leningradzie. Został pochowany na cmentarzu Monasteru Nowodziewiczego; ceremonii pogrzebowej przewodniczył metropolita leningradzki Serafin (Cziczagow).\nW 1999 szczątki duchownego przeniesiono do reaktywowanego monasteru Odnalezienia Włodzimierskiej Ikony Matki Bożej w Moskwie. W 2000 został on kanonizowany jako jeden z Soboru Świętych Nowomęczenników i Wyznawców Rosyjskich.\nW Niemczech, w mieście Leer, istnieje cerkiew pod wezwaniem św. Hilariona.\n↑ Храм Живоначальной Троицы в Листах\n↑ Деяние Юбилейного Архиерейского Собора о соборном прославлении Новомучеников и исповедников Российских ХХ века\n↑ Приход свт. Илариона Троицкого\nCerkiew św. Hilariona w Niemczech\nTę stronę ostatnio edytowano 11 mar 2018, 22:17.


Droga do domu - Yaa Gyasi ~ Książka przyjacielem - recenzje książek\n12:40 Scathach 7 comments\nYaa Gyasi to amerykańska autorka, której korzenie sięgają czarnego serca Afryki. Za sprawą Drogi do domu, swojej debiutanckiej powieści, zabiera nas ona w egzotyczną podróż pokoleniową, zaczynającą się w XVIII-wiecznej Ghanie, a kończącą w Nowym Jorku XXI wieku.\nOprócz historii rasizmu i niewolnictwa, które to tematy są niemożliwym do przeskoczenia elementem całości, autorka podejmuje wątki miłości, szczególnie zaś rodzinnych losów, podążającej za bohaterami niczym cień przeszłości i naszyjnika, który zdaje się materialnym przedstawicielem minionych czasów.\nObok tego wszystkiego rozpoczyna się ruch abolicjonistyczny, któremu towarzyszą nieustające walki czasów kolonializmu, a także niechlubne próby handlu ludźmi, podejmowane także przez samych czarnoskórych, którzy wzajemnie sprzedawali się białym ludziom. Byle przetrwać, byle zyskać, byle nic nie stracić.\nBogate tło historyczne stanowi dobry punkt wyjścia do snucia historii rodzin toczonych dramatami – rozstaniami, śmiercią, biedą, intrygami. Nie braknie tutaj oczywiście magii związanej z kolorytem lokalnym – obyczajowość i plemienne tradycje przyświecają kolejnym decyzjom bohaterów. Wydaje się, że nośnikiem magii jest naszyjnik, przekazywany z pokolenia na pokolenie, pokonujący drogę z Ghany do Nowego Jorku i z powrotem.\nOpowieść rozpoczyna się od historii dwu sióstr, niewiedzących o swoim istnieniu, z których jedna, Effia pozostała na miejscu z białym mężem, angielskim handlarzem niewolników, z którym żyła, nie czując efektów niewolnictwa, druga zaś, Esi, trafiła na statek wiozący czarnoskórych do Ameryki i tam czeka na sprzedaż. Mimo że obie pochodziły ze Złotego Wybrzeża, ich losy potoczyły się zupełnie inaczej, dając zaczątek snutej przez Gyasi opowieści i wprowadzając na scenę kilkunastu barwnych bohaterów.\nNiezwykle klimatyczna, barwna, choć w wielu punktach także mroczna i brutalna saga rodzinna, której jedynym mankamentem jest to, że czyta się ją bardziej jako zbiór krótkich nowel niż jako spójną całość, będącą zgrabnie splecioną powieścią. Istotne, by się nie zagubić, jest korzystanie z dołączonego do książki drzewa genealogicznego rodzin opisywanych postaci. Poza tym – warta lektury historia o różnorodności kulturowej, których cechami charakterystycznymi są wyraziści bohaterowie, i która wielu czytelnikom z pewnością zostanie w sercu i pamięci na dłużej, jako świadectwo życia czarnoskórych w trudnych dla nich czasach. Doskonale pokazuje ona jak igraszki losu mogą wpłynąć na to, jak potoczą się nasze losy i jak trudno żyć w świecie, w którym inność jest napiętnowana, a za rodziną snuje się widmo klątwy oraz uzasadniony lęk przed ogniem.\nblog o książkach, blogspot, Droga do domu, egzemplarz recenzencki, opinia o książce, recenzja książki, Wydawnictwo Literackie, Yaa Gyasi\nMagda Szczurek 1 sierpnia 2016 13:21\nBrzmi egzotycznie i ciekawie. Wezmę do kolejki za jakiś czas :)\nChabrowa 1 sierpnia 2016 13:38\nTakie historie sobie cenię. Bogate tło historyczne, losy rodzin. Odkąd zobaczyłam w zapowiedziach mam ją w planach.\nBohaterka Realna 1 sierpnia 2016 22:33\nChciałabym ją bardzo przeczytać, głównie z tego powodu, że jeszcze chyba nigdy nie czytałam książki o Afryce. Jestem ogromnie ciekawa. ;)\nAnia Szczurek 7 sierpnia 2016 08:28\nOj, to musisz nadrobić!:)\nAnia Szczurek 7 sierpnia 2016 08:31\nBardzo słusznie. Życzę owocnej lektury na przyszłość!\nAngus 12 sierpnia 2016 15:35\nLubię książki, w których bohaterki ostatecznie przezwyciężają wszelkie przeciwności losu i zmieniają swoje życie na lepsze. Zazwyczaj czynią to w nieprzewidywalny dla czytelniczek sposób i to właśnie jest siłą tych książek :) "Droga do domu" już została przeze mnie przeczytana, teraz czekam na premierę "Dziedzictwa Orchana" od Wydawnictwa Kobiecego i liczę na happy end całej historii :)


Samotność poznam dziewczynę z Wrocławia lub okolic :)\nSamotność Strona Główna » Poznajmy się » On Pozna Ją » poznam dziewczynę z Wrocławia lub okolic :) Poprzedni temat «» Następny temat\nWysłany: 2018-05-22, 17:23 poznam dziewczynę z Wrocławia lub okolic :)\nJak w temacie. Sam jestem z okolic Wrocławia, mam prawie 27 lat, jestem typem samotnika a za sobą mam epizod dosyć mocnej nieśmiałości :) Szukam dziewczyny w wieku powiedzmy 22-28 lat z którą mógłbym trochę popisać i spotkać się na żywo. Nie interesują mnie kontakty które zostaną tylko w internecie.\nCoś więcej o mnie? Jestem dosyć wysoki (194 cm), mam jasne włosy i jestem szczupły. Obecnie kończę studia.\nNie przeszkadza mi nieśmiałość, pamiętam doskonale jak to jest więc jeżeli tylko ona ma kogoś powstrzymać przed napisaniem to zachęcam do podjęcia próby :)\nChętne osoby zapraszam do wysłania wiadomości prywatnej.\n[ Dodano: 2018-07-14, 18:23 ]\ndalej aktualne, w razie czego zapraszam na priv :)\nSamotność Strona Główna » Poznajmy się » On Pozna Ją » poznam dziewczynę z Wrocławia lub okolic :)


Tragicznie niska samoocena? - Depresja - Nerwica.com\nTragicznie niska samoocena?\nPrzez Niaque, 25 Lipiec 2011 w Depresja\nDobry wieczór. Nazywam się Oskar. Mam prawie 17 lat. Mam taki problem, który przeszkadza mi w codziennym życiu. Gdy patrze na siebie w lustrze to czuje jakby to nazwać - niesmak? Oceniam się najgorzej jak tylko można. Planowałem chodzić na siłownie, ale stwierdziłem, że skoro jestem paskudny to nic mi to nie da. Nie moge oglądać zdjęć na których jestem. Wydają mi sie najgorszym paskudztwem. Chciałbym kiedyś stanąć przed lustrem i powiedzieć "jestem ładny". Czy moge to zrobić samemu, czy muszę udać sie do psychologa?\nCzy moge to zrobić samemu, czy muszę udać sie do psychologa?\nMożesz, chociaż jeśli jest tak jak piszesz, to zdecydowanie skuteczniejszą metodą jest terapia..\nNic w tym złego, a droga wygląda następująco:\nPsychiatra (wypisze skierowanie do psychologa) > psycholog > terapie\nJeśli będziesz pracować na terapiach i poza nimi, wyjdziesz na prostą :)\nSkoro jestes taki paskudny to po co ci lekarz jeszcze go wystraszysz żartuje.....Skad u ciebie taka niska samoocena bo to nie bierze sie znikad...a psycholog mogłby pomoc...bo masz jakis kanciasty obraz siebie..\nMożesz pójść do psychologa jeżeli uważasz, że twoja samoocena jest nieprawidłowa. Jednak nie oszukujmy się, nie wszyscy faceci są przystojni. Na przykład ja. Psycholog tego nie zmieni. Jeżeli chcesz się też podobać innym, a nie tylko sobie, to możesz rozważyć takie sposoby na poprawienie wyglądu jak: dieta, dermatolog , lepsza fryzura, zmiana stylu ubierania się, siłownia, ortodonta.\nKto jest online? 0 użytkowników, 1 anonimowych, 1059 gości (Zobacz pełną listę)


Jak i gdzie efektywnie walczyć z chorobą? - Essence\nJak i gdzie efektywnie walczyć z chorobą?\n5 października 2019 Kuba Raczkowiak Zdrowie 1\nPersona, która zajmuje się kuracją ludzi, określana jest inaczej mianem lekarza. Jeśli chodzi o wiedzę oraz zręczności konieczne do wykonywania zawodu doktora, to zdobywa się je na wyższej uczelni lekarskiej, a dokładniej rzecz ujmując na wydziale medycznym. Warto w tym momencie dodatkowo zaznaczyć, że studia lecznicze trwają sześć lat. W ich czasie osoby zainteresowane wykonywaniem tego zawodu powinni przyswoić znaczne ilości wiedzy z rozmaitych gałęzi medycyny, które okażą się być rzeczywiście pomocnymi przy diagnozowaniu oraz późniejszym leczeniu przeróżnego typu nieprawidłowości w funkcjonowaniu organizmu ludzkiego. Wszyscy ci, jakim wydaje się, że lekarzem zostaje się automatycznie po zakończeniu studiów są w niesamowicie gigantycznym błędzie.\nPełne uprawnienia do wykonywania tego oczywiście zawody zyskuje się po ukończeniu trwającego ponad rok staż oraz zdaniu państwowego egzaminu. O samym egzaminie lekarskim można powiedzieć, że składa się on z części teoretycznej i praktycznej, jakie w imponujący sposób sprawdzają zdolności przyszłych lekarzy. Przeróżnego rodzaju środki lecznicze, określane inaczej lekami, można uzyskać odwiedzając apteki, jakie jak nie spojrzeć znajdują się dosłownie wszędzie – potwierdza to Centrum Medyczne PROCLINIC. Jeżeli chodzi o leki, to wśród nich wolno wprowadzić najogólniejszy podział pozwalający na wyliczenie środków farmakologicznych w postaci tabletek, w płynie bądź też również ewentualnie w aerozolu.\nW aptekach muszą pracować ludzie, jacy całkowicie znają się na lekarstwach oraz wszystkim tym, co jest z nimi bezpośrednio powiązane. Ekspertów, którzy wydają leki w punktach aptecznych określa się mianem farmaceutów. W tym momencie warto zaznaczyć, że farmaceuta może wykonywać swój zawód jedynie wtedy, kiedy bezustannie poszerza oraz uaktualnia swoją wiedzę o lekach. Jasną rzeczą jest to, że z każdym rokiem w sprzedaży pojawia się coraz pokaźniejsza ilość nowoczesnych środków leczniczych, które o wiele skuteczniej radzą sobie z chorobami, niż ich starszej generacji odpowiedniki. Chociażby z tego względu eksperci farmaceuci bezustannie muszą się szlifować, by być naprawdę pomocnymi dla chorych.\nĆwicz swoje ciało – zadbaj o zdrowie\n17 października 2019 o godz. 10:17\nniestety kiedy choroba przychodzi, często nie wiemy jak z nią zacząć walczyć. Również mentalnie nie możemy się ogarnąć i zacisnąć zęby do walki. Na początek pomocne mogą być sprzęty dostępne na stronie https://nieograniczeni.pl/, która oferuje naprawdę wiele akcesoriów.


Test gry Paladins - Software - PC Format\nStartPoradySoftwareTest gry Paladins\nPaladins to sieciowa gra drużynowa, w której naprzeciw siebie stają dwa zespoły – każdy po pięć osób. Zabawa sprowadza się przede wszystkim do dwóch trybów gry: drużynowego deathmatchu oraz tzw. oblężenia. W pierwszym przypadku wygrywa drużyna, która szybciej osiągnie limit punktów, czyli ustrzeli odpowiednią liczbę przeciwników. W drugim, o wiele popularniejszym, celem jest zdobycie i przetransportowanie przez mapę wypełnionego materiałami wybuchowymi wozu.\nZadaniem stron jest odpowiednio skuteczne dowiezienie ładunku na miejsce przeznaczenia lub uniemożliwienie tego przeciwnikom. Niby nic odkrywczego – w praktyce jednak Paladins nie jest prostą strzelanką: postaci dysponują szeregiem umiejętności, które sprawiają, że każda runda jest unikatowa, zabawa zaś o wiele bardziej rozbudowana, niż można się tego spodziewać.\nTalenty i karty\nJeśli zdecydujemy się grać za darmo, mamy do dyspozycji pięciu bohaterów z ogólnej puli trzydziestu siedmiu postaci powszechnie kojarzonych ze światami fantasy. Pozostałych możemy odblokować, gromadząc i wydając walutę gromadzoną w ramach rozgrywki lub zdecydować się na wyłożenie jednorazowo 80 zł. To rozsądna kwota, choć i bez otwierania portfela można się w przypadku Paladins świetnie bawić. Każda z postaci pozwala na prowadzenie walki przy użyciu standardowego uzbrojenia, a także czterech specjalnych zagrań, z których na ogół możemy skorzystać raz na jakiś czas. Już sam wybór bohatera definiuje sposób gry. To jednak nie koniec – mamy bowiem możliwość dodatkowego dostosowania wojowników do własnych gustów.\nNajwydatniej na poczynania wpływają karty. Przed walką możemy rozwinąć menu opcji każdego herosa i tam dobrać sobie z talii bonusów pięć najbardziej nam odpowiadających. Może to być np. zwiększenie punktów życia lub polepszenie zdolności ofensywnych. Dodatkowo każdą kartę możemy wzmocnić w ramach puli piętnastu wolnych do rozdysponowania punktów, co powoduje znaczy przyrost danej cechy. Oprócz tego mamy do dyspozycji talenty – odblokowują się w miarę postępów w grze i za każdym razem bezpośrednio przed starciem mamy możliwość aktywacji jednego z nich. Nie wolno też zapominać o sklepie z przedmiotami, gdzie dzięki walucie gromadzącej się na koncie w ramach każdej z rund dano nam możliwość zakupu dodatkowych zabawek dla podopiecznego.\nTo przejrzyste systemy, a skutkiem zastosowania każdego z przedstawionych wyżej zabiegów jest silny, wyspecjalizowany i pasujący do preferencji gracza bohater. Wielki plus!\nKoniec końców jednak w swym ogólnym kształcie Paladins przypomina hit Blizzarda. Jeśli ktoś widział wcześniej Overwatch, to przedstawiana tu gra nie zaskoczy go niczym osobliwym: wrażenia płynące z zabawy są podobne. Równocześnie oznacza to oczywiście, że tytuł sprawia bardzo dużą frajdę, a próby opanowania zdolności kolejnych, zróżnicowanych bohaterów powodują, że nie nudzi się szybko.\nGra prezentuje się dobrze pod względem technicznym. Warstwa wizualna jest atrakcyjna, równocześnie jednak nie stanowi wyzwania dla komputera. Niskie wymagania sprzętowe tego tytułu ucieszą właścicieli starszych maszyn – bez większych problemów powinien sobie z nią poradzić nawet kilkuletni sprzęt. Koniec końców jednak kwestię wydajności polecamy sprawdzić we własnym zakresie. Tym bardziej, że to nic nie kosztuje, a zabawa jest przednia.


konferencja - Blog Firmowy BANDI\n10 grudnia 2016 * by BANDI\n1 grudnia podczas VII Konferencji Interim Management 2016 w Warszawie nasza prezeska Joanna Draniak-Kicińska wystąpiła przed kadrą zarządzającą polskimi przedsiębiorstwami. Podzieliła się swoim doświadczeniem w prowadzeniu polskiej firmy kosmetycznej. Mówiła o sztafecie pokoleń w dbaniu o urodę kobiet, o trudnościach…\n6 czerwca 2016 * by BANDI\n4-5 czerwca br. w Warszawie, w siedzibie Instytutu Biocybernetyki i Inżynierii Biomedycznej PAN, odbyła się XVII Konferencja naukowo-szkoleniowa zorganizowana przez Polskie Towarzystwo Medycyny Estetycznej i Anit-Ageing. Wiodącym tematem była „Diagnostyka w medycynie estetycznej”. Wśród wykładowców byli polscy i zagraniczni eksperci m.in.:…\n16 października 2013 * by BANDI\n„Poznaj tajemnice BANDI” – pod takim hasłem 11 października w naszej nowej siedzibie odbyła się konferencja prasowa. 11 października 2013 roku zaprosiliśmy dziennikarzy do naszej nowej siedziby usytuowanej w Czosnowie przy ul. Warszawskiej 7. Goście mieli okazję przyjrzeć się z bliska pracy…


"Nigdy się tak naprawdę nie obracałem w wyższych | Esquire.pl\nPaul McCartney opowiada Alexowi Bilmesowi, dlaczego wciąż koncertuje, czy czuje się częścią establishmentu i dlaczego intuicja podpowiada mu, że sukces Beatlesów jest już nie do potwórzenia. I o setkach innych rzeczy...\nZanim Paul McCartney dotarł w kwietniu do Osaki, trasa koncertowa promująca album „Out There” trwała już od prawie dwóch lat. Zagrał dla blisko dwóch milionów ludzi, od Montevideo po Winnipeg, od Nashville po Warszawę. Występy w Seulu i Marsylii przyciągnęły nieprzebrane tłumy. Wcześniej muzyk objechał świat z trasą „On the Run”, którą z kolei poprzedziły koncerty promujące album „Up and Coming”, rozpoczęte na początku tej dekady. Mógłbym w ten sposób jeszcze długo przypominać artystyczną przeszłość Paula McCartneya na dowód, że jest niezmordowanym obieżyświatem, choć na pewno nie zrobię tego z takim zacięciem i entuzjazmem, jakie on sam potrafi z siebie wykrzesać przy okazji każdego z tych wspaniałych retrospektywnych przeglądów własnej twórczości. Podczas koncertów gra do czterdziestu utworów z obszernego katalogu obejmującego ponad 50 lat kariery, a występy trwają prawie po trzy godziny. Wielki wysiłek, jakiego to wymaga, mógłby imponować nawet w 1965 roku, kiedy miał 23 lata, nic więc dziwnego, że wszyscy zachodzą w głowę, jak robi to teraz. A wcale nie wygląda na to, by miał zamiar przestać lub choćby trochę zwolnić tempo.\nNie potrzebuje pan pieniędzy ani sławy. Dlaczego właściwie męczy się pan, dając serię koncertów w Japonii, zamiast odpoczywać?\nTo mój zawód i po prostu za tym przepadam. I dla publiczności. Kiedy śpiewam, dostaję od ludzi tyle ciepła i podziwu. Kto by tego nie kochał? Do tego mam świetny zespół. Kolejna rzecz, robię coś w rodzaju przeglądu moich wszystkich kompozycji. Kiedy teraz śpiewam „Eleanor Rigby”, jako dzisiejszy ja przywołuję dzieło dwudziestokilkulatka i zachwycam się, jakie to świetne. (śpiewa) Wearing the face that she keeps in the jar by the door. Ach! Po latach wszystko znowu przelatuje mi przed oczami! Jakbym tonął… w najmilszy możliwy sposób.\nNigdy nie rozważał pan przejścia na zasłużoną emeryturę?\nŻeby siedzieć w domu i gapić się w telewizor? Owszem, wielu tak robi. Golf, uprawianie ogródka… Dziękuję bardzo. Czasem myślę: po tylu latach powinieneś mieć tego po dziurki w nosie, poczuć się wyczerpany. Mój menedżer, z którym już dzięki Bogu nie pracuję, dawno temu sugerował, że po pięćdziesiątce powinienem wycofać się ze sceny. Powiedział, że to już będzie obciach. Pomyślałem: Boże, on może mieć rację! Ale ja uwielbiam pisać i komponować, a śpiewanie wciąż sprawia mi radość. To co mam zrobić? Spotyka się tylu ludzi, którzy idą na emeryturę, a potem po prostu gasną i umierają.\nTo znaczy, że pan wciąż czuje, że ma coś do udowodnienia?\nNieustannie. To trochę głupie uczucie. Czasami sam siebie próbuję przekonać, mówię: zastanów się, człowieku, popatrz, ile już osiągnąłeś. Czy to ci nie wystarczy? Ale przecież zawsze mogę zrobić coś lepiej. Może potrafiłbym jeszcze napisać coś odkrywczego, świeżego. A taka myśl zawsze mobilizuje. Właściwie nigdy tak naprawdę nie byłem do końca zadowolony z siebie. Nawet kiedy The Beatles byli u szczytu popularności. Wolę przyznać, że są rzeczy, które jeszcze nie wychodzą mi najdoskonalej i stale nad tym pracuję. Zawsze tak robiłem, podobnie jak wszyscy w zespole. John też wciąż się zadręczał, czy wszystko robi, jak należy. A wystarczy posłuchać jego tekstów. Sądzę, że tak jest z większością artystów.\nMówi się, że szczęście nie jest najlepszym źródłem natchnienia.\nNie jestem pewien, czy tak jest. Przecież można pisać dobre wesołe piosenki. Wrogiem jest na pewno samozadowolenie. I w sumie wolę wciąż myśleć „jutro wieczorem zaśpiewam to lepiej”. Ten mobilizujący wysiłek popycha mnie do przodu. Wydaje mi się to dobre i takie ludzkie.\nPost udostępniony przez Paul McCartney (@paulmccartney) Maj 4, 2018 o 2:36 PDT\nPańskie występy są długie: trzy godziny, czterdzieści piosenek...\nSpringsteen też trochę przeciąga. Wie pan, skąd się to bierze? Mamy wiele utworów.\nTo przegląd retrospektywny, z dużym naciskiem na The Beatles. Przez wiele lat nie grał pan piosenek Beatlesów, próbował pan od nich uciec. Co się teraz zmieniło?\nŚciśle mówiąc, było to zaraz po rozpadzie naszej czwórki, kiedy starałem się wyrobić pozycję dla swojego zespołu The Wings i musiałem powiedzieć sobie: „Tak, jesteś eks-Beatlesem, ale teraz próbujesz stworzyć coś nowego”. Ryzykowałem, bo organizatorzy koncertów myśleli zupełnie inaczej. Wciąż słyszałem: „Nie możesz po prostu zagrać ‘Yesterday’ na zakończenie występu?”. „No właśnie nie!”.\nPubliczność też z pewnością chciała usłyszeć „Yesterday”.\nRacja. Ale odpowiadałem: przykro mi, muszę to zrobić po swojemu. Nie mogę polegać tylko na kompozycjach Beatlesów. Jakoś w 1976, kiedy z The Wings mieliśmy udaną trasę po Stanach, pomyślałem „Chyba już jest dobrze”. Poczułem, że nareszcie mam życie po Beatlesach. Wtedy dopiero byłem w stanie przyznać to, co cały czas wiedziałem, to, o czym pan wspomniał przed chwilą. To znaczy, gdybym przyszedł na czyjś koncert, chciałbym posłuchać największych przebojów. Nie mam ochoty słuchać jak Stonesi grają kawałki ze swojego nowego albumu. Chcę „Satisfaction”, „Honky Tonk Women”, „Ruby Tuesday”. W końcu znalazłem logiczne wytłumaczenie.\nWiele pańskich utworów to piosenki autobiograficzne. Jednym z powodów, dla których mają one tak silny oddźwięk jest to, że ludzie wiedzą, o czym one są: „Let It Be” o pańskiej mamie, „Maybe I’m Amazed” o Lindzie. Czy, wykonując piosenki, myśli pan o tych osobach? Nie boli to pana?\nNie zawsze. Śpiewam je, bo to są przecież piosenki. Kiedy śpiewam „Let It Be”, nie myślę o mamie. No i dam głowę, że każda osoba obecna na koncercie myśli wtedy o czymś innym. To daje jakieś 50 000 różnych skojarzeń, zależnie od pojemności sali. Oczywiście „Here Today” to wyjątkowo osobisty utwór. To moja rozmowa z Johnem. I kiedy śpiewam, to wszystko przewija mi się w głowie. (śpiewa) What about the night we cried? I od razu staje mi przed oczami Key West. Jesteśmy wszyscy pijani. Z powodu huraganu nie dojechaliśmy do Jacksonville, utknęliśmy w Key West, nie spaliśmy całą noc i piliśmy na umór, cukrząc sobie nawzajem („Jesteś po prostu wielki, kurwa!”), więc wtedy naprawdę wiem, o czym śpiewam.\nWięc na ogół nie wzrusza się pan tak, jak publiczność?\nNa ogół. Gdybym się wzruszał, nie byłbym w stanie ich zaśpiewać. Mógłbym tylko płakać. Ale tak, są takie chwile. Kiedyś, chyba było w Ameryce Południowej, stał pod sceną wysoki, posągowy człowiek z brodą, przystojniak. Obejmował ramieniem dziewczynę, najwyraźniej córkę. Zresztą to wcale nie musiała być córka, ale ja wiedziałem, że była. Śpiewałem „Let It Be” i patrząc przed siebie zauważyłem, jak on spogląda w dół na nią, a ona na niego w górę, takim porozumiewawczym wzrokiem, i naprawdę przeszedł mnie dreszcz. Wzruszyłem się. W takiej chwili niełatwo się opanować i śpiewać dalej. A widzę wiele podobnych scen. Jeśli zobaczę, że ktoś płacze podczas „Here Today”, mogę się całkiem rozkleić. To znaczy, na jednym poziomie to jest tylko piosenka, a na innym wielki ładunek emocji. Zawsze mnie zaskakuje, kiedy widzę dziewczynę całą we łzach, która wpatruje się we mnie, gdy śpiewam. To dla niej naprawdę coś znaczy.\nKiedy przeprowadzam wywiady z aktorami czy pisarzami, często proszę ich, by przytoczyli tekst piosenki, który jest dla nich szczególnie ważny. To może wiele powiedzieć o człowieku. Chociaż nie jestem pewien, czy w pana przypadku takie pytanie w ogóle ma sens, bo przecież napisał pan takie mnóstwo piosenek.\nDobrze, spróbuję. "Why don’t we do it in the road."\nNie takiej odpowiedzi się spodziewałem. Ja bym wybrał sentymentalne: „And in the end the love you take is equal to the love you make”. Ostatnie słowa ostatniej piosenki Beatlesów. Wzruszające.\nDziwne, że wybrał pan ten króciutki kawałek (chodzi o utwór „The End”). Nie pamiętam nawet, jak i kiedy go napisałem. Jakoś tak wyskoczył sam z siebie, jak wiele moich kompozycji. Ludzie często mnie pytają, co czuję, kiedy myślę o The Beatles. Coś w rodzaju dumy, bo nieśliśmy pozytywny przekaz. Teraz tym utworem zamykam moje koncerty, nadałby się też na zakończenie wywiadu. To co, koniec rozmowy?\nCzy pan jeszcze pamięta, jak to jest nie być sławnym?\nJasne. Nie wpuszczą cię do większości klubów, dziewczyny na ciebie nie lecą. To jest bardzo stresujące. I nie ma się pieniędzy. Żart. Dobrze pamiętam, jak to jest. Szkolne lata, dorastanie w Liverpoolu. Mam mnóstwo wspomnień z dzieciństwa. I z trochę późniejszych czasów, kiedy zaczęliśmy grać jako The Beatles, kiedy marzyliśmy o sławie i rozsyłaliśmy listy: „Szanowni Państwo, jesteśmy półprofesjonalnym zespołem rockowym. Uważamy, że jesteśmy bardzo dobrzy. Mamy przed sobą przyszłość…”.\nCzy sława okazała się taka, jak sobie wyobrażaliście?\nW pewnym sensie tak. Bo w naszych wyobrażeniach była równie trudna jak wspaniała. Ostrzegano nas przed tym. Pamiętam, jak podejmowałem wtedy bardzo świadomą decyzję: stajemy się niezwykle popularni i musisz postanowić, czy w to naprawdę wchodzić. Nie wiem, czemu pomyślałem wtedy o Marilyn Monroe. W takim sensie, że sława może być koszmarem. To było po powrocie z Grecji. Tam nie byliśmy znani. Zakumplowałem się z chłopakami z zespołu, który grał w hotelowej restauracji, i pamiętam, jak im mówiłem: wiecie, ja też mam zespół, nazywamy się The Beatles. A oni patrzyli na mnie pustym wzrokiem, bo nic im to nie mówiło. Pomyślałem, że to w sumie fajnie, bo jeśli sława da nam za bardzo popalić, zawsze możemy przyjechać do Grecji. Oczywiście następnego roku było za późno.\nNiektórzy męczą się ze swoją popularnością. Sława rozbija ich psychicznie. Pan przyjmuje ją z całym dobrodziejstwem inwentarza.\nDo pewnego stopnia to prawda. Jeżeli coś się w życiu psuje, tak jak to było z rozwiązaniem The Beatles, wówczas sława może stać się koszmarem, bo nie można od niej uciec, skoro samemu się ją stworzyło. Wtedy trudno sobie z nią poradzić. Ale, tak jak pan mówi, niektórzy nie radzą sobie ze sławą, nawet kiedy wszystko im idzie jak z płatka.\nNie radzą sobie z tym, że są w centrum uwagi.\nMnie to nie przeszkadza. Żartuję sobie z moją córką Mary, że kiedy jestem w złym humorze i gdzieś jedziemy, a tam obskakują mnie ludzie, to ona powie do mojej żony, Nancy: „On potrzebuje pochlebstw i zainteresowania, to mu poprawia nastrój. I rzecz w tym, że to prawda. Przez całe życie biłem się o pochwały – o nagrody w szkole, o dobry wynik na egzaminie, o dobrą pracę. Zawsze próbowałem sił tam, gdzie mogłem od kogoś usłyszeć – jesteśdobry. Kiedy ktoś mi to mówi, to nie są dla mnie puste słowa. Czekam na nie i cieszę się z nich. Bycie w centrum uwagi nigdy mi nie działało na nerwy.\nW Liverpoolu żyliście raczej skromnie.\nW gruncie rzeczy byliśmy biedakami.\nCzy pan wciąż czuje się związany z tamtym światem?\nCiągle czuję się jak ten sam człowiek. Dawniej co roku przyjeżdżałem do rodzinnego domu na przyjęcie sylwestrowe, to było prawie jak obrzęd religijny. Zwłaszcza kiedy starsze pokolenie jeszcze żyło. Kiedy byłem dzieckiem, zawsze urządzaliśmy wielki bal. Tata grał na pianinie, przychodzili wujkowie i ciotki. Ja i mój brat podawaliśmy do stołu. Mam mnóstwo wspaniałych wspomnień z tamtych czasów. To była kochana rodzinka. Ludzie czasami mnie pytają: „Jak to się stało, że sława cię nie odmieniła?”. Myślę, że to właśnie dzięki rodzinie. Już tak często tam nie jeżdżę, pewnie dlatego, że ciotki i wujkowie poumierali. Ale od czasu do czasu jednak zaglądam i zawsze mi to daje oparcie. (mówi z liverpoolskim akcentem) „Paul, no jak tam? Co u ciebie?” Zawsze czuję się jednym z nich. Tam są moje korzenie.\nMówi się, że lata sześćdziesiąte stworzyły społeczeństwo bezklasowe. Czy to prawda?\nNie. Ale myślę, że pomogły zrobić krok w tę stronę. Te czasy bardzo sprzyjały kontaktom z rozmaitymi ludźmi: muzykami, malarzami, artystami, arystokracją, dramatopisarzami. Ze wszystkimi. Podobało mi się to. Ale sądzę, że ostatecznie arystokracja zostanie tą wyższą, elitarną warstwą. To się nie zmieni tak długo, jak będą istnieć Eton i Harrow.\nOtrzymał pan tytuł szlachecki. Czy czuje się pan teraz częścią establishmentu?\nNie. Na ogół nie utrzymuję kontaktów z arystokratami, nawet ich zbyt wielu nie znam. Kiedy zostałem sir Paulem, ta kwestia wypłynęła. Myślałem, że teraz pewnie będę musiał bywać na bankietach w najlepszym towarzystwie. Ale kobiety, które mnie pociągają, wcale się do tego nie palą. Jakoś nie mają aspiracji towarzyskich. Czasami mówię: „Może się wybierzemy? Może być miło”. „Nie, chodźmy lepiej do kina”. Nigdy się tak naprawdę nie obracałem w wyższych sferach.\nCzy się to panu podoba czy nie, jest pan skarbem narodowym. To może stępić pazur, sprawić, że człowiek robi się łagodny i oswojony.\nJak Geldof. Dostał tytuł szlachecki i już potem nie sprzedał jednej płyty.\nNo właśnie! Jest pan świadomy tego, że w publicznym odbiorze jest pan potulną postacią?\nNigdy nie pielęgnowałem takiego wizerunku. Ale myślę, że kiedy człowiek zakłada rodzinę, ma się wnuki i otwarcie je podziwia, to atmosfera wokół niego, chcąc nie chcąc, robi się miła. A co do szlachectwa, to trzeba się zastanowić, czy je przyjąć czy nie. Ktoś powiedział, że odrzucając szlachectwo też można zyskać prestiż. Ja na to, „Wiem, coś o tym czytałem”. Zastanawiałem się, co mam zrobić. Potem spotkałem się z Bobbym Charltonem (piłkarz angielski, tytuł szlachecki 1994). On przyjął taką postawę: „Jestem dumny z tego, że jestem Brytyjczykiem”. Pomyślałem sobie, że o to chodzi! Powiedziałem, że z dumą przyjmuję ten honor. Mam dużo sympatii do królowej. Była śliczną dziewczyną, kiedy ja byłem jeszcze dzieciakiem. Serio. Mieliśmy po 11 lat, a ona jakieś 21. Piękna kobieta. A jaką miała figurę! Nie wypada mi tak mówić o Jej Królewskiej Mości, ale jako uczniaki nie raz rzucaliśmy z podziwem: „Ty patrz, jak jej cycki falują!”.\nCzy podczas któregoś ze swoich wielu spotkań z królową skorzystał pan z okazji, by jej to powiedzieć?\nNie! Ale regularnie mówię to dziennikarzom, w nadziei, że kiedyś o tym przeczyta.\nFlirt przez pośrednika.\nByła prześliczna jako dziewczyna. Dość popatrzeć na jej dawne zdjęcia.\nPana nazwisko na zawsze już będzie kojarzone z Johnem Lennonem.\nPost udostępniony przez Paul McCartney (@paulmccartney) Mar 30, 2018 o 12:33 PDT\nAle był czas, że się pan na to obruszał.\nPewnie, że tak. Zawsze patrzyłem na życie z perspektywy publiczności. Wydaje mi się, że mam taki dar. Po rozwiązaniu zespołu wszyscy mieliśmy mniej więcej równą pozycję. George nagrał płytę solową, John nagrał płytę solową, ja i Ringo tak samo. Było tak, jak za czasów Beatlesów, bo nadal byliśmy sobie równi. Kiedy zastrzelono Johna, poza samą potwornością tego zdarzenia, pojawiła się myśl: tak, teraz John zostanie męczennikiem. Jak JFK. W końcu zacząłem się frustrować, bo zewsząd słyszałem, że The Beatles to on. A ja, Ringo i George mówiliśmy: „Zaraz, chwileczkę. Jeszcze rok temu wszyscy byliśmy równi”. Tak, wkład Johna był ogromny, nie da się zaprzeczyć. Po Beatlesach zrobił jeszcze więcej świetnych rzeczy, ale też sporo przeciętnych. Kiedy zginął, zrobiono z niego bohatera, otoczono kultem jak Jamesa Deana. Nie miałem nic przeciwko temu – na ogół się z tym zgadzałem – ale dotarło do mnie, że zaraz zacznie się rewidowanie przeszłości. Wszyscy zaczną przedstawiać Johna jako filar zespołu. Koledzy uspokajali mnie, mówili, żebym się nie przejmował. Mówili, że ludzie wiedzą, jak było naprawdę. Ale potem zaczęły się dziać dziwne rzeczy. Na przykład, kiedy Yoko wypowiadała się dla prasy i nagle okazywało się, że (parodiuje akcent Yoko) „Paul nic nie robił! Najwyżej rezerwował studio nagraniowe…”. No kurwa mać! Chwileczkę, laluniu! Nic nie robiłem, poza rezerwowaniem studia? Teraz ludzie wiedzą, że to bzdura. Ale to nie wszystko. Wciąż fałszowano przeszłość. Johnowi przypisywano wszystkie zasługi. Oczywiście, jeśli się wybierze wszystkie jego świetne kompozycje i zestawi z moimi słabszymi, to jest to łatwe do udowodnienia.\nWyrósł też spór wokół tego, że utwory są sygnowane podpisem Lennon/McCartney, a nie odwrotnie.\nJeszcze na starcie kariery zastanawialiśmy się, jak podpisywać nasze piosenki. Spotkaliśmy się z Brianem Epsteinem, John i ja. Trochę się spóźniłem. John i Brian już się dogadali. „Wydaje nam się, że powinniśmy je sygnować Lennon i McCartney”. Ja na to: „A może McCartney i Lennon?”. A oni: „Dobrze, to będzie na zmianę: raz Lennon/ McCartney, raz McCartney/Lennon”. Ale tak się nigdy nie stało. I ja się nie sprzeciwiałem. To w końcu było całkiem dobre logo, tak jak Rogers i Hammerstein. Więc pomyślałem: niech będzie. Ale potem wyszła płyta „Anthology” [w 1996, długo po śmierci Epsteina i Lennona]. Piosenki były podpisane „słowa i muzyka John Lennon i Paul McCartney”. No to już nie jest to samo, co „Lennon i McCartney”, to już nie jest to dawne logo. W szczególnych przypadkach, takich jak „Yesterday”, do którego John w rzeczywistości nie przyłożył ręki, podobnie jak żaden z Beatlesów – napisałam ją w całości sam, sam też ją wykonywałem, nikt poza mną nie miał z nią nic wspólnego i nikt temu nie zaprzeczał – zaproponowałem, żeby może jednak moje nazwisko umieścić na pierwszym miejscu. Czy to taki zły pomysł? Przy „Strawberry Fields” niech będzie „John Lennon i Paul McCartney”, przy „Nowhere Man” – „John Lennon i Paul McCartney”, a znowu przy „Penny Lane” – „Paul McCartney i John Lennon”. Początkowo Yoko się zgodziła. A po kilku dniach zadzwoniła i powiedziała, że zmieniła zdanie, że to zły pomysł. Dla mnie to była ważna kwestia i nie chciałem ustąpić, szczególnie przy tej konkretnej piosence, ponieważ na oryginalnym wydaniu utwór „Yesterday” był opatrzony podpisem „John Lennon i Paul McCartney” a nad tym jeszcze widniało zdjęcie Johna. Zagotowałem się wtedy, ale ostatecznie się nie zgodzili.\nCzy w końcu przestał się pan tym zadręczać?\nRzecz w tym, że wtedy jeszcze rzucili się na mnie ludzie, którzy nie rozumieli mojego punktu widzenia. Pojawiały się nawet opinie, że tańczę na grobie Johna. „Co za bufon!”. „Jak śmie stawiać swoje nazwisko przed Johnem?" Ale to nie miało nic wspólnego z bufonadą. Chodziło mi tylko o to, kto naprawdę był autorem utworu. John kiedyś udzielił uczciwego wywiadu dla „Playboya”, w którym wyraźnie rozgraniczył – to jest moje, to jest Paula. Więc pomyślałem, że możemy się na tym oprzeć. Przecież John to sam powiedział! Uważałem, że to logiczne i nadal tak sądzę. Ale z jakiegoś powodu to jest nieosiągalne. Użyłem takiego argumentu: Kupiłem niedawno bilet do kina (na film „Miss Agent”) i czytam na nim, że tytuł brzmi „Miss A-”, a reszta została ucięta. Na wyświetlaczu iPada jest zawsze za mało miejsca, i co widać? „Johna Lennona i…”. Więc to, czyje nazwisko jest pierwsze jest naprawdę ważne. Kiedyś późnym wieczorem trafiłem w Internecie na książkę, w której są nasze wszystkie piosenki i co? Czytam: „Hey Jude”, muzyka John Lennon i… i miejsce się skończyło. W innym tomiku z tekstami – „Blackbird”, słowa John Lennon i Paul McCartney. Nie, to nie on napisał ten tekst! Więc, narażając się na ryzyko, że wyjdę na… Powiem tak: gdyby John żył, na pewno by się ze mną zgodził. Bo jego to mało obchodziło.\n„Yesterday”, „Hey Jude”, „Let It Be”… Nie sposób sobie wyobrazić, że kiedyś jeszcze napisze pan coś o tak niewiarygodnej sile oddziaływania. Być może nikt w obecnych czasach już by tego nie potrafił.\nSadzę, że to prawda. Zapytano kiedyś Boba Dylana, dlaczego nie napisał drugiego „Mr. Tambourine Man”. Odpowiedział: „Bo już nie jestem tym samym facetem”. Myślę, że to sedno. Okoliczności zewnętrzne też nie są bez znaczenia. Tamte piosenki zostały nagrane przez The Beatles, najlepszy zespół wszech czasów. Gdybym teraz nagrał „Let It Be”, mogłaby przejść niezauważona. Pewnie nie dalibyśmy rady nagrać płyty tak melodyjnej, i tak przypominającej styl Beatlesów, jak te, które wtedy nagrywaliśmy. Mimo to próbuję.\nNie chciałbym umniejszać pańskich osiągnięć, ale sukces Beatlesów przyszedł w szczególnym momencie. Świat najwyraźniej był wtedy na to gotowy. Czy jakikolwiek zespół może jeszcze wywrzeć taki wpływ na świat, czy też nasza kultura za bardzo się zmieniła?\nTo prawda, nie żyjemy już w tej samej kulturze. Działaliśmy w sprzyjającym okresie. Ale nie zapominajmy, że ci czterej chłopcy byli fantastycznie dobrzy. Nasz sukces nie był tylko zasługą epoki. Proszę wymienić jakąkolwiek czwórkę muzyków, kobiet czy mężczyzn, którzy mieliby to, co my. Talent, inteligencję i zgryźliwe poczucie humoru Lennona, wpadające w ucho melodie McCartneya, uduchowienie Harrisona i tak fantastycznego bębniarza jak Ringo. Wszyscy naprawdę graliśmy na swoich instrumentach, co jest niezwykle trudne. W dzisiejszych czasach to się tak często nie zdarza. Hałas, który generowaliśmy, był dziełem tylko naszej czwórki. Pojawiliśmy się we właściwym czasie. Napisaliśmy sporo dobrej muzyki i był to nasz własny materiał. Nie wynajmowaliśmy kompozytorów, tekściarzy. Czy to mogłoby się teraz powtórzyć? Dobrze życzę ludziom, ale coś mi mówi, że raczej nie.\nPost udostępniony przez Paul McCartney (@paulmccartney) Mar 12, 2018 o 5:21 PDT\nCzy czuje się pan szczęśliwcem? Przecież to gigantyczne nieprawdopodobieństwo: jak u licha udało wam się ze sobą spotkać?\nTak, gigantyczne nieprawdopodobieństwo. Im dłużej żyję, tym lepiej zdaję sobie z tego sprawę. Pamiętam, jak pierwszy raz zobaczyłem Johna, w autobusie. To był taki teddy boy – przetłuszczone włosy, bokobrody, ruchy twardziela. Zanim się poznaliśmy, widywałem go często na górnym pokładzie autobusu. Raz zobaczyłem go w kolejce w barze z frytkami. Wyglądał odjazdowo. Okazało się, że mój najlepszy kumpel ze szkoły go zna i tak zawarliśmy znajomość. Zagrałem mu taki kawałek „Twenty Flight Rock” i John wpadł w zachwyt. A kiedyś wsiadłem do autobusu jeden przystanek wcześniej niż taki mały chłopaczek, George Harrison. Zaczęliśmy gadać, bo chodziliśmy do tej samej szkoły. Okazało się, że obaj lubimy gitarę. Powiedziałem do Johna, że dobrze by go było mieć w zespole, chociaż jest od nas młodszy. A potem napatoczył się Ringo.\nWierzy pan w przeznaczenie, w opatrzność czy w szczęście?\nW sumie nie wiem. Ale wiem, że to zadziwiające. Naprawdę zadziwiające. Czterech facetów z trzech różnych dzielnic Liverpoolu (ja i George mieszkaliśmy niedaleko siebie), równie dobrze mogliśmy się nigdy nie spotkać. A jednak zeszliśmy się i doprowadziliśmy do perfekcji to, co wspólnie zaczęliśmy. I od samego początku czuliśmy, że jesteśmy niezwykli. Wiedzieliśmy, że różnimy się od innych. Że mamy coś, czego inne zespoły nie miały. I chyba o to chodziło.\nRozmawiał Alex Bilmes. Tekst ukazał się w numerze 4, wrzesień/październik 2015


Toyota GR Corolla jako trzydrzwiowy hatchback wygląda znacznie lepiej\nBy Hubert Popiołek / 2 kwietnia 2022\nToyota to bez wątpienia jeden z ciekawszych producentów ostatnich lat. Wiele ryzykownych ruchów, takich jak prezentacja nowej Supry czy GR Yarisa, wywołały spory szum wokół tej marki. Jednak zdecydowanie się to opłaciło, bo sprzedaż sportowych modeli jest przyzwoita. W ostatnim czasie, Japończycy pokazali także sportową odmianę modelu Corolla. Auto może się podobać, jednak czy nie lepiej wyglądałoby w 3-drzwiowym nadwoziu?\nŚwiat motoryzacji bardzo szybko zachwycił się premierą Toyoty GR Yaris. W związku z tym, Japończycy postanowili pójść za ciosem i pokazać również Corollę w takiej wersji. W tym drugim przypadku, zrezygnowano jednak ze stworzenia 3-drzwiowego nadwozia, na rzecz praktyczniejszego, 5-drzwiowego. Trochę szkoda, jednak nic nie stoi na przeszkodzie, aby zwizualizować sobie bardziej sportową wersję modelu GR Corolla. Dokonał tego X-Tomi Design, a auto już na pierwszy rzut oka wygląda dużo lepiej.\nW przypadku tego renderu, Corolla korzystałaby z jeszcze większej ilości części od Yarisa. Grafik wykorzystał bowiem drzwi właśnie z tego modelu. Całość dopełniają fabrycznie poszerzone nadkola, które wyglądają naprawdę mocarnie. Z tyłu znajdziemy aż trzy końcówki wydechu, czyli o jedną więcej niż w Yarisie. Trzeba przyznać, że 3-drzwiowa odmiana znacznie lepiej pasowałaby do sportowego charakteru Corolli.\nTen nie bierze się zresztą znikąd. Pod maską znajduje się taka sama jednostka jak w Yarisie, czyli 3-cylindrowe 1.6 Turbo. W tym przypadku rozwija jednak 300 koni, czyli o 40 więcej niż mniejszy kuzyn. Wraz z napędem na 4 koła i manualną skrzynią biegów jest to przepis na świetne auto. Niestety, naturalnym jest też fakt, że Corolla jest sporo cięższa od Yarisa. Różnica to niemal 200 kilogramów, co może sprawić, że nowy model nie będzie dużo szybszy. Niestety, GR Corolla trafi jedynie na rynek amerykański i japoński. Aby cieszyć się tym modelem w Europie, będzie trzeba go sprowadzić. Z pewnością nie będzie też tanio, bo popyt na nowy model będzie spory.\nRender: X-Tomi Design, materiały prasowe producenta\nVolkswagen ID.3 GTX nadchodzi – pierwszy elektryczny hot-hatch\nBy Hubert Popiołek / 8 maja 2022\nNowe BMW Serii 7 w wersji Touring – jeszcze bardziej kontrowersyjne?\nBy Hubert Popiołek / 25 kwietnia 2022\nIntegra Type R od Mugen mogłaby tak wyglądać w innej rzeczywistości\nBy Maksymilian Kender / 20 kwietnia 2022\nMercedes-Benz GLC – SUV nowej generacji może wyglądać właśnie tak\nBy Hubert Popiołek / 13 marca 2022\nKoncept Alfy Romeo Giulii Coupe – tak wygląda przyszłość marki?\nBy Hubert Popiołek / 28 lutego 2022\nAudi wstrzymuje sprzedaż TDI w Holandii – w ofercie już tylko benzyny\nAleix Espargaro wygrywa kwalifikacje do Grand Prix Argentyny\nTo chyba jedne z najbardziej rozpoznawalnych linii\nWyobraź sobie: Dostajesz kluczyki do Koenigsegga\nCharakterystyczna tarcza, która pobudza wyobraźn\nZestaw idealny? Jakie inne ciekawe duety motoryzac\nRWD czy AWD? Co wybierzesz do zabawy na śniegu? -\nPrawdziwy zimowy wojownik. Podoba Wam się nowe TT\nPonad 900 koni mechanicznych, ultralekkie nadwozie\nCzy po premierze znakomitego McLarena GT, jego pop\nLamborghini Urus jest świetnym przykładem jak zr\n2021 Wokół Motoryzacji | Stworzone przez Daily Media


Preparaty Sprayfo - Wysoka jakość w dobrej cenie\nStrona główna1 » Preparaty mlekozastępcze2 » Sprayfo3 » Wysoka jakość w dobrej cenie\nWyróżniające się się wśród preparatów mlekozastępczych: Sprayfo Niebieskie i Sprayfo Fioletowe to wysokiej jakości produkty w umiarkowanej cenie. Najpopularniejsze preparaty Sprayfo na rynku polskim.\nSkład Sprayfo Niebieskie oparty jest na surowcach mlecznych pochodzenia serwatkowego. Zerowy poziom włókna, optymalna proporcja białka do energii i podwyższony poziom witaminy E czynią preparat wysoce strawnym i efektywnym w odchowie.\nSprayfo Fioletowe to preparat cieszący się w Polsce ogromną popularnością i doceniany przez hodowców bydła mlecznego i mięsnego, odpajających cielęta preparatami zaraz po okresie siarowym. Preparat charakteryzują potwierdzone wyniki w odchowie oraz optymalne korzyści. Wysoki udział surowców mlecznych i optymalna stabilność po rozpuszczeniu.\nSPRAYFO FIOLETOWE 20KG NON GMO(cena za 1kg)\nSPRAYFO NIEBIESKIE 20KG NON GMO(cena za 1kg)


Caravelle - wyszukiwarka motoryzacyjna szukamauto.pl - kategoria Motoryzacja - jednym kliknięciem przeszukaj zasoby największej polskiej platformy motoryzacyjnej mojeauto.pl. Szukasz auta? Znajdziesz!\nWyniki wyszukiwania dla: Caravelle\nSpróbuj też wyszukać: transporter\nZnajdź podobne Volkswagen Caravelle Transporter\nW pracy dziennikarza czasami tak bywa, że umówione na test auto zostajerozbite, ulega awarii, bądź zostaje sprzedane i wówczas, o ile mamytyle szczęścia, dostajemy w zastępstwie inną "testówkę".Tak też było i tym razem. Miał być Volkswagen Multivan, a do domu wracałemCaravelle. Niby te same rozmiary, niemal identyczne nadwozie i tylko inaczejwyposażone wnętrze. Czy więc Volkswagen Caravelle to tylko inna wersjawyposażeniowa Multivana, czy może całkowicie inny model?\nZnajdź podobne Volkswagen Transporter Caravelle\nKoncern z Wolfsburga wzbogacił swojego pickupa o nową jednostkę napędową,która przy takim samym spalaniu teraz dostarcza więcej mocy.\nZnajdź podobne Volkswagen Multivan Transporter Caravelle Amarok\nNa razie Volkswagen uraczył nas jedynie szkicem swojego sztandarowego dostawczaka, ale auto w finalnej formie jest już blisko. Premiera w połowiekwietnia.\nZnajdź podobne Volkswagen Multivan Transporter Caravelle California Tristar Concept


Opony General – Informacje, Opinie - Mojeauto.pl\nPoczątki marki General sięgają 1915 roku, kiedy to została założona w Akron w stanie Ohio przez Williama O'Neila i Winfreda Fouse spółka General Tire & Rubber Company. Początkowo dostarczała opony głównie dla pojazdów ciężarowych, a od lat 50-tych również dla aut osobowych (była m.in. dostawcą opon dla modeli General Motors). W 1987 roku marka General została przejęta przez koncern Continental, pozwalając wejść i zaistnieć mocniej temu niemieckiemu producentowi opon na północnoamerykańskim rynku.\nWybierz opony General dla Twojego auta\nNie wiesz jakie opony General pasują do Twojego auta? Wybierz model, a my podpowiemy Ci jakie opony kupić!\nNajczęściej szukane opony General dla aut:\nCitroen C4 Volkswagen Golf Volkswagen Polo Opel Corsa Opel Vectra Ford Focus Opel Astra Audi A4 Citroen C5 BMW Seria 3 Audi A6 Mercedes Klasa E Seat Ibiza Toyota Avensis BMW Seria 5 Toyota Yaris Skoda Fabia Renault Megane Skoda Octavia Ford Fiesta Renault Scenic Fiat Punto Opel Zafira Renault Laguna Toyota Corolla Volkswagen Passat Renault Clio Mazda 6 Honda Civic Ford Mondeo\nOpony General - informacje, wiadomości, artykuły\nInformacje o oponach General\nNajwięcej informacji o oponach General znajdziesz w Motogazecie mojeauto.pl - poniżej prezentujemy ostatnie artykuły o oponach General.\nNiestety, brak informacji o oponach General w motogazecie mojeauto.pl...\nOceny i opinie o oponach General\nNajlepiej oceniane opony General - Ranking opon:\n2.00Średnia ocena General:\nNajciekawsze opinie o oponach General:\n2.00 ONE S\nOPONY GŁOŚNE, NIE DAJA SIE WYWAŻYC, PŁYWAJCE NA DRODZE ODRADZAM KATEGORYCZNIE LEPIEJ KUPIC VOYAGERY ZDECYDOWANIE, ODRADZAM KUPNO GENERALI ODRADZAM\nWszystkie opinie o oponach General\nOpony General - porady ekspertów\nForum o oponach General\nMasz pytania dotyczące opon General? Chcesz wymienić opinie, komentarze, uwagi na forum? Dołącz do dyskusji na Forum Opony General!\nOstatnie rozmowy na forum o oponach General:\nNiestety, na forum General nie ma jeszcze rozmów - bądź pierwszy!\nCzytaj rozmowy o oponach General\nZapytaj o opony General na forum


Profilaktyka uzależnień – Publiczna Szkoła Podstawowa w Bierzwnicy – Cybernauci\nProfilaktyka uzależnień – Publiczna Szkoła Podstawowa w Bierzwnicy\nUczestnikami były dzieci, ale także młodzież, dorośli – rodzice, nauczyciele i inni pracownicy, którzy z chęcią uczestniczyli w organizowaniu przedsięwzięć.\nW ramach programu odbyło się kilka inicjatyw:\n→ Spotkanie dla rodziców z terapeutą uzależnień – terapeutka opowiedziała o uzależnieniach głównie od gier komputerowych, sposobów reagowania i udzielania pomocy.\n→ Koncert profilaktyczny dla uczniów, rodziców, nauczycieli – wspólnie omawiano współczesne uzależnienia – również internetowe.\n→ Uczniowie obejrzeli teatr profilaktyczny “Kurtyna” – występ “Zaplątani w sieci” – zwracający uwagę na zachowanie czujności podczas zawierania znajomości w sieci.\n→ Dzień Bezpiecznego Internetu – pogadanki oraz wspólne robienie plakatów i gazetek.\n→ Bezpieczne Ferie – cykl spotkań z policją, która uświadamiała dzieci o niebezpieczeństwie czyhającym także w sieci.\n→ Ankieta szkolna dot. tematyki i ilości czasu spędzonego przed komputerem i w sieci.\n→ Porady dla rodziców dot. uzależnienia od internetu i gier komputerowych.\n→ Zajęcia z dotyczące kształtowania bezpiecznych zachowań w sieci.\n→ Edukacja rady pedagogicznej.\n→ Rozdanie ulotek profilaktycznych rodzicom, uczniom, nauczycielom.\nRodzice uczestniczyli w zebraniach i pogadankach dotyczących zachowania bezpieczeństwa w sieci, przychodzili na indywidualne konsultacje, uczestniczyli w warsztatach grupowych poświęconych uzależnieniom od gier komputerowych, opracowywali program wychowawczo-profilaktyczny ujmujący treści zachowania bezpieczeństwa w sieci.\nNajwiększym efektem inicjatyw podejmowanych w szkole jest zwiększenie wiedzy na temat zagrożeń występujących w internecie, oraz ukształtowanie prawidłowych i bezpiecznych zachowań uczniów w sieci. Dzieci dowiedziały się jakie występują formy przemocy w sieci, jakie są kary za naruszanie wizerunku innych, jakie są skutki grożenia czy zastraszania w sieci. Uczniowie mięli bardzo małą świadomość dotyczącą zachowania bezpieczeństwa w internecie. Po szkoleniach, pogadankach, akcjach szkolnych, konkursach zostali wyposażeni w wiedzę, którą potrafią wykorzystać w swoich życiowych sytuacjach.\nStrona internetowa szkoły: https://zsbierzwnica.edupage.org\nMistrzowie kodowania w Zespole Szkół Muzycznych w Krośnie\nZespół Szkół Muzycznych w Krośnie Liczba uczestników: 200 Charakterystyka uczestników: W skład ZSM w Krośnie wchodzą uczniowie sześcioletniej Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej I stopnia (szkoła podstawowa) oraz sześcioletniej Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej…\nAutorskie planszówki i edukacja przedszkolaków – Szkoła Podstawowa w Kuczborku-Osadzie\nSzkoła Podstawowa w Kuczborku-Osadzie Liczba uczestników: 122 Charakterystyka uczestników: Klasy I-VII szkoły podstawowej; klasy II-III gimnazjum Opis inicjatywy: → uczniowie klas IV-VI wzięli udział w konkursie z na najciekawszą prezentację…


Posiadanie ważnego szkolenia z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy jest obowiązkowe zarówno dla pracodawców, jak i pracowników. Odpowiednia firma zajmująca się branżą BHP oferuje przeprowadzenie szkolenia BHP przeznaczonego do danej gru\nDodane: 08-09-2020 08:10\npy uczestników ze względu na wykonywany zawód. Istnieją dwie podstawowe formy prowadzenia szkolenia z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy, które są oferowane przez firmę BHP. Można wyróżnić standardową formę kursu BHP, która polega na seminaryjnych spotkaniach z instruktorem połączonych z samokształceniem. Inną formą przeprowadzania szkolenia BHP jest kurs online, który jest prowadzony na specjalnej platformie. Każda z form szkolenia BHP posiada własne zalety i to od pracodawcy zależy, na jaką metodę prowadzenia kursu się zdecyduje. Każda forma kursu BHP kończy się zdaniem egzaminu, który sprawdza przyswojoną wiedzę uczestników z zakresu zasad związanych z zachowaniem bezpieczeństwa oraz higieny w miejscu pracy. W zależności od wykonywanej pracy, szkolenie BHP może być połączone także z ćwiczeniami praktycznymi.\nNowe metody w 2020 jak lepiej uczyć bhpCzy w 2020 można bhp?Jak można szkolić z bhp?Tylko u nas informacje z pierwszej ręki - o tym jak zrobić szkolenie bhp WarszawaUczyć bhp? Dokładnie!Tylko tutaj więcej informacji o tym jak szkolić z bhp w GorzowieCzy można szkolić z bhp we własnym domu?Czy wiesz jak przejść szkolenie z bhp żeby później tego nie żałować?To Nie Twoja Wina, że Nie Wiesz Jak uczyć bhp (chyba, że Popełniasz Te 5 Największych Błędów)Cała Prawda O Tym Jak uczyć z bhp (a Której Sprzedawcy Ci Nie Powiedzą)Czy warto przetrwać dachowanie pojazdu?Nawet Nie Myśl Aby szkolić z bhp Zanim Nie Poznasz Tych 12 Sposobów.Przeczytaj ten wpis a dowiesz się jak uczyć bhpUczyć bhp profesjonalnie?Wykonać audyt bhp w nowy sposóbCzy jest nowe prawo jak szkolić z bhp w Gorzowie?Nauka bezpieczeństwaOto 4 Powodów Dla Których Powinieneś Pomyśleć O Tym Jak Szkolić z bhp w OpoluWycena tego jak uczyć bhpCzy jest nowe prawo jak szkolić z bhp w Białymstoku?Wykańcza Cię Już Szukanie Rozwiązań Aby zobaczyć symulator dachowania?Jak w 2020 skuteczniej uczyć bhp?Czy można uczyć bhp wieczorem?Czy przejść szkolenie z bhp to obowiązek?Jak wyjść cało z dachowania i zarobić?Lubisz pracować z bhp? Po przeczytaniu tego na pewno polubisz!Jak szkolić z bhp w Gorzowie w roku 2020?Czy można uczyć bhp w pracy?Czy są zmiany w prawie jak szkolić z bhp?Obsługa BHP


Koty po prostu chcą... | Zdrowie Kota Seniora\nKoty po prostu chcą...\nbawić się, wspinać, skakać, polować i regularnie wędrować po swoim terytorium...\nTak różnorodne formy aktywności wymagają solidnego fundamentu - jest nim zdrowy układ mięśniowo-szkieletowy. Co dzieje się, gdy kot zaczyna się starzeć?\nDlaczego u kotów rozwija się choroba zwyrodnieniowa stawów?\nU wielu kotów, w szczególności tych starszych (powyżej 8. roku życia), z powodu różnych przyczyn rozwijają się przewlekłe stany chorobowe stawów (osteoarthritis, czyli zwyrodnieniowa choroba stawów). Na początku stawy są często zaopatrywane w zbyt małą ilość składników odżywczych. Dodatkowo, wraz z wiekiem, w organizmie powstaje coraz mniej substancji niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania stawów. Zmianom ulegają również struktury kostne i rozwijają się procesy zapalne, którym towarzyszy ból.\nKot z nadwagą? Wpływa to źle na stawy...\nKoty żyją coraz dłużej i na przestrzeni ostatnich 40 lat ryzyko rozwoju choroby zwyrodnieniowej stawów (osteoarthritis) wzrosło trzykrotnie. Co więcej, u wielu „salonowych” kotów zwiększa się prawdopodobieństwo rozwoju chorób wynikających z nadwagi i braku ruchu.\nCzy dostrzegasz to u swojego kota?\nPo pierwsze: koty nie sygnalizują nam w wyraźny sposób, że źle się czują. Trzeba zatem prawidłowo odczytywać i interpretować ukryte objawy. A są to przykładowo:\nWydłużający się czas spania\nWybieranie do spania miejsc niżej usytuowanych\nRzadsze drapanie i ostrzenie pazurów oraz mycie i pielęgnacja\nZmiana zachowania (np. w stosunku do właściciela)\nJeśli dostrzeżesz jedną z takich zmian u swojego kota, porozmawiaj o tym z lekarzem weterynarii podczas następnej wizyty!


Drama! „After 2” – recenzja filmu | Popbookownik\nDrama! „After 2” – recenzja filmu\nAutorstwa Maddie Pawłowska\nŻeby przybliżyć fenomen After, musimy cofnąć się do 2013 roku, kiedy to Harry Styles i jego chłopięca buźka podbili serca fanów na całym świecie. W tym również Anny Todd, która miała dość czekania na odcinki fanfików o One Direction i postanowiła napisać swój własny. Zrobiła to z taką wprawą, że w historii zakochały się miliony nastolatek. Wydawnictwa szybko zwęszyły pieniądze i tak z Wattpada powieść przeniosła się do księgarni, a stamtąd prostą drogą do Hollywood. Czy jednak warto wydać kilkanaście złotych na bilet do kina?\nAfter był romansem, opowieścią o wchodzącej w dorosłość Tessie Young i zagubionym Hardinie Scott’cie, zlepkiem scen, w których ona musi poradzić sobie z presją matki, a on z nienawiścią do ojca, After 2 to natomiast komediowy erotyk. Cała niewinność pierwszej części gdzieś się ulotniła, a scenarzyści przestali traktować tę historię poważnie, jakby wiedząc, że podniosłość może nie przysporzyć obrazowi kolejnych fanów (a zamówione są już kolejne dwie części!), i zaczęli bawić się materiałem.\nKadr z filmu „After 2”, reż. Roger Kumble źródło\nPowiedz to z brytyjskim akcentem\nJako że postaci wywodzą się z fanfika, są zatem przerysowane, wszystkie ich cechy wyeksploatowano do granic możliwości, co by łatwiej nam było przypisać je do konkretnego typu. Dlatego w pierwszej części Tessa nie musiała mówić, że jest dziewicą, twórcy postarali się, żeby miała to niemal wypisane na czole. Podobnie rzecz ma się z konstrukcją Hardina. Akcja filmu rozgrywa się w Atlancie, gdzie nawet w zimę jest jakieś piętnaście stopni, mimo to on nieprzerwanie nosi skórzaną kurtkę (nawet gdy wszyscy wokół niego wyglądają, jakby zamierzali iść na plażę). Ma tatuaże (duh!), mega tragiczną historię rodzinną i tendencje do malowniczego rozbijania szklanych rzeczy.\nW drugiej części niewiele się zmienia, oprócz tego, że tym, co go teraz napędza, jest chęć wrócenia do Tessy, która przeszła sporą przemianę i z nieśmiałej dziewczynki stała się wyluzowaną kobietą sukcesu (w wieku dziewiętnastu lat, miesiąc po tym, jak była niewinną dziewicą).\nNie wiem, kto je wpuścił, ale razem ze mną w kinie była gromada trzynastolatek i moje starcze serce zastanawiało się, gdzie są ich rodzice, bo After 2 to nie jest już film dla nastolatek, a na pewno nie dla tych poniżej szesnastego roku życia. Główne postaci cały czas uprawiają seks, przeklinają, piją i wdają się w bójki. Żadna z tych rzeczy nie nosi również tej stygmy, którą miała w pierwszej części, co wnosi do historii dużo luzu, ale też powinno sprawić, iż obsługa w kinie sprawdzi legitymacje szkolne.\nPrawie jak Romeo i Julia\nOczywiście cały film kręci się wokół Tessy i Hardina, którzy są ze sobą, ale nie są, znowu są, ale nie są, i tak w tę i z powrotem, żeby było dużo seksu i dramy. A kto, jak kto, ale pan Scott dramę potrafi nakręcić. Gdy tylko w filmie jest zbyt nudno, on odwala jakiś cyrk, po którym rzuca rzeczami, upija się i odtwarza głośno muzykę na słuchawkach (bad boy!). Co z jego szkołą i przyszłością? Dostajemy jakieś ochłapy informacji, które absolutnie do niczego nie prowadzą, i to nam musi wystarczyć, bo scenarzyści nie uznali za stosowne wdawać się w szczegóły. Skupiamy się raczej na karierze Tessy, jej stażu w domu wydawniczym, imprezującym, jakby był co najmniej wytwórnią muzyczną Kanye Westa i nowym przyjacielu, księgowym Trevorze (Dylan Sprouse).\nNie będę wam ściemniać: ten film to nie jest wiekopomne dzieło. To historia opowiedziana już setki tysięcy razy, z przewidywalnymi twistami, jednowymiarowymi postaciami, częstym brakiem logiki i scenami, które wycięte nie zmieniłyby zakończenia. W przeciwieństwie jednak do pierwszej części, druga nie udaje już, że jest ekranizacją prawdziwej książki, i to właśnie ratuje całą produkcję. Pojawia się luz i mnóstwo żartów, nawet całkiem zabawnych. Aktorzy też grają lepiej, chociaż nikt nie dorównuje Dylanowi Sprouse’owi, którego postać jest najśmieszniejsza ze wszystkich. Hero Fiennes Tiffin, Hardin Scott, porzuca manierę robienia pauz przed każdym wypowiedzianym zdaniem, co też działa na korzyść, ale wciąż pozostaje wielce dramatyczny ze swoim marszczeniem brwi i brytyjskim akcentem doprowadzonym do przesady. Josephine Langford, filmowa Tessa, spisuje się lepiej, gdy może porzucić fałszywą niewinność i bawić się rolą. Jako że nie jest już dziewicą, koszmarne ubrania z pierwszej części idą w odstawkę na rzecz garsonek i seksi sukienek (człowiek może się naprawdę zmienić w miesiąc).\nNic poza rozrywką\nCzy warto obejrzeć After 2? Nie wiem. Obstawiona popcornem, m&ms-ami i colą, z przyjaciółką, wyśmienicie bawiłam się w kinie. Tylko ja wiem, że to moje guilty pleasure. Absolutnie nie oczekiwałam od tego filmu nic dobrego! Ba, właśnie chciałam, żeby był trochę żenujący, campowy i naiwny. Ostrzegam was, jeśli pójdziecie na niego nastawieni na dobry romans, wyjdziecie z seansu z poczuciem zmarnowania pieniędzy. To nie jest porządnie napisany scenariusz. Niektóre dialogi są koszmarnie sztywne, a sceny tak na siłę poprowadzone, że reklamy energy drinka Devil były bardziej subtelne. Jeśli jednak wasza wyprawa do kina ma służyć rozrywce i nie posiadacie wielkich oczekiwań: wspaniale, czeka was przednia zabawa!\n„After 2” zabiera nas na prawdziwy rollercoaster. Seks, alkohol, bójki i dramy Hardina to sen nastolatki na hormonowym haju. To na pewno nie jest film dla wszystkich, ale każdy może się na nim dobrze bawić: wystarczy odpowiednie podejście i, dla tych, którzy już nastolatkami nie są, kieliszek wina. Albo dwa.\nPoprzedni artykuł“Cyberpunk 2077” – ujawniono pojazdy dostępne w Night City\nNastępny artykułOrkiestra podczas ciszy nocnej. „Partytura” – recenzja gry karcianej\nMiłośniczka historii wszelkiej maści i faktury. Tak zabawna, że śmieje się ze swoich żartów najgłośniej. Ma tatuaż Slytherina na pół uda i tyle pieniędzy wydaje na książki, że nie stać jej już na narkotyki.\nA miało być tak pięknie. „Reminiscencja” – recenzja filmu\nŁukasz 12 lutego 2021\tAt\t12:15\nDokładnie! Cieszę się, że w końcu ktoś to powiedział 😀 Wiele osób dorosłych mocno krytykuje ten film nie patrząc na to, że nie są oni grupą docelową. To trochę tak jakby pójść na film rozgrywający się w średniowieczu i wystawić mu złą opinię bo nie lubi się średniowiecza. Myślę, że właśnie dla nastolatków, którzy często jeszcze nudzą się na tych wybitnych filmach, które poruszają bardzo ważne tematy, After 2 będzie dobrym wyborem. W końcu jeśli idziesz na film ze znajomymi albo oglądasz go z nimi w domu to macie się wspólnie dobrze bawić, a nie siedzieć w ciszy z obawy, że jakiś dialog was ominie i nie zrozumiecie głębi produkcji. Cieszę się, że najpierw trafiłem na dobra recenzje w internecie (dokładniej tutaj: *LINK*) i dzięki temu zdecydowałem się obejrzeć dwójkę bo na filmwebie było masakrycznie dużo słabych opinii i początkowo byłem już zrezygnowany.\nMaciej 26 stycznia 2021\tAt\t15:29\nJa bawiłem się na tym filmie świetnie najpierw widziałem go w ohkino, potem na netflixie. Super jest, bardzo niedoceniony film, może nie jest jakiś głeboki, ale porusza ważny temat, uzaleznienia sie od siebie i mlodzienczej naiwnosći. Polecam!


Witajcie • Forum Psychologiczne - Depresja - Nerwica\nTeraz jest 17 paź 2017, 20:47\nprzez Lakritze 23 lip 2014, 15:40\nMam 17 lat i chyba robię drugie okrążenie z depresją.\nByłam bita i krzywdzona przez matkę. Normalką były słowa typu "ja cię urodziłam, ja cię mogę zabić". Najgorzej było w latach, kiedy ojciec pracował za granicą. Za to jeśli chodzi o ojca, gdy miałam 10 lat dowiedziałam się, że ma na boku kobietę (ma do teraz, nie wiem, czy to ta sama) i żyłam zawsze sama z tą wiedzą. Stany depresyjne towarzyszyły mi od kiedy pamiętam. Jako mała dziewczynka potrafiłam przeleżeć cały dzień na kanapie apatyczna, zwinięta w kłębek.\nW styczniu 2012 roku poszłam do szkolnego psychologa i powiedziałam bez wdawania się w szczegóły, że nie dogaduję się z rodzicami i dlatego mam złe samopoczucie, niską samoocenę, źle śpię, wyrządzam sobie fizyczną i psychiczną krzywdę i że czytałam trochę i podejrzewam, że to depresja. To był zły pomysł, zaraz zadzwoniła do rodziców, powtórzyła im wszystko, oni stwierdzili, że chcę na siebie zwrócić uwagę i dlatego to wymyśliłam, że wszystko ze mną w porządku, bo przecież sylwestra spędziłam z koleżanką, więc wszystko ze mną okej, a pani jest niekompetentna. Mimo to pani psycholog dała namiar na psychiatrę, do którego rodzice mnie zabrali. Zanim tam poszłam mama zastrzegła, że mam nie mówić nim o rodzinie, bo to nie jej sprawa psychiatry. Były dokładnie trzy wizyty, miałam dość słuchania ile pieniędzy idzie na moje głupie wymysły i wcale nie czułam się lepiej po lekach, które dostawałam.\nI tak sobie żyłam dalej bez większych zmian, nie pogarszało się, byłam w takim samym dole, wszyscy pozapominali o mojej depresji. Koło czerwca zaczęły się zaburzenia odżywiania, to nie tak, że chciałam się odchudzić, po prostu powoli przestawałam jeść, dużo wtedy schudłam, taki stan utrzymywał się aż do czerwca 2013 roku. Wtedy zmarł mój przyjaciel, którego poznałam na forum dla ludzi starających się wyjść z anoreksji. Trochę się wtedy ogarnęłam, nie chciałam umrzeć jak on. Nadal walczę z zaburzeniami, ale jest trochę lepiej, może dlatego, że teraz mam wsparcie ze strony chłopaka.\nPoszłam do technikum i mieszkam w internacie, w roku szkolnym jestem w domu na weekend co dwa lub trzy tygodnie. Gdzieś tak od grudnia mam problemy ze snem; śpię bardzo mało, koszmary praktycznie zawsze gdy zasnę w ciągu dnia. I zrobiłam się bardzo mało odporna psychicznie, wystarczy, że matka na mnie krzyknie, a ja robię się bezbronna, zamykam się w pokoju i płaczę, kiedyś próbowałam się kłócić. Do tego doszedł inny, trudny dla mnie problem- wymiotuję, gdy się denerwuję. Nie wiem co na to poradzić, nawet pisząc tego posta musiałam isć zwymiotować.\nNie wiem po co się tu zarejestrowałam, nie sądzę, aby ktoś potrafił mi pomóc, może chociaż znajdę zrozumienie.\n23 lip 2014, 14:45\nprzez madufo 23 lip 2014, 15:46\nWitamy, masz chłopaka czyli kogoś na kogo możesz liczyć, a wszystkie z zaburzeń, które napisałaś są wyleczalne więc głowa do góry.\nJakie leki bierzesz ?\n09 kwi 2012, 11:32\nprzez Lakritze 23 lip 2014, 16:00\nNie biorę, właśnie o to chodzi, że nie biorę leków. Jeśli pójdę do lekarza, to znów będę wysłuchiwać od rodziców, że wymyśliłam sobie chorobę i tylko wyciągam od nich pieniądze. W czasach "leczenia" przyjmowałam nasen i trochę mi pomógł, czego nie mogę powiedzieć o antydepresantach.\nprzez madufo 23 lip 2014, 16:13\nAntydepresenty nie działają na zasadzie - chcę mi się pić napiję się wody i mi przejdzie.\nCzasami wystarczą same leki czasami dodatkowo potrzebna jest terapia.\nPytanie czy musisz mówić rodzicom ? NIe masz nikogo bliskiego w rodzinie kto nic im nie powie ?\nIstnieje kolejna możliwość, prawdopodobnie jesteś uczniem liceum/technikum więc pewnie macie psychologa w szkolę, ewentualnie tam możesz zasięgnąć pomocy.\nJeżeli masz ubezpieczenie przysługuje ci psycholog/Psychiatra z NFZ za darmo.\nPowtarzam - ubezpieczenie masz napewno a wizyta przez NFZ nic nie kosztuję, a pomóc może.


Arhelan otworzył sklep po modernizacji - Handel tradycyjny - Wiadomości\nArhelan otworzył sklep po modernizacji\nAutor: dlahandlu.pl 4 lutego 2011 10:37\n2 lutego został otwarty po remoncie market sieci w Brańsku przy ulicy Bielskiej 4.\nWKG 2017: Skuteczne dostosowanie się do wymagań współczesnego klienta - pełna relacja\nOdnowiono wnętrze i zakupiono nowe wyposażenie. Zmieniony został też układ marketu, co ma sprawić iż zakupy będą jeszcze bardziej komfortowe.\nSieć Arhelan to 40 marketów, w których zatrudnionych jest ponad 550 pracowników. Ilość pozycji asortymentowych z zakresu artykułów spożywczych, chemii gospodarczej oraz produktów przemysłowych waha się w granicach między 10-20 tys. w zależności od wielkości sklepu.\nArhelan RSS remont RSS modernizacja RSS


Dolnośląskie: Trzeci dzień z rzędu rekord zakażeń; potwierdzono ponad 2,5 tys. przypadków - Polityka i Społeczeństwo\nDolnośląskie: Trzeci dzień z rzędu rekord zakażeń; potwierdzono ponad 2,5 tys. przypadków\nPAP • 6 listopada 2020 - 12:07\n2512 nowych przypadków zakażeń koronawirusem zdiagnozowano w piątek na Dolnym Śląsku. To rekordowy dzienny przyrost infekcji tym patogenem od początku epidemii. Najwięcej przypadków – 880 – wykryto we Wrocławiu. Ostatnie doby zmarło w regionie 39 osób chorych na COVID-19.\nDo tej pory w woj. dolnośląskim wykryto 29 462 przypadki zakażeń koronawirusem, z czego 2 512 ostatniej doby. To rekordowy dzienny przyrost od początku pandemii; wcześniejsze rekordy padały w czwartek - 2451 zakażeniach i w środę - 2324.\nNajwięcej przypadków (880) zgłoszono we Wrocławiu, w czołówce są też powiaty wrocławski (423 ), oleśnicki (86) i dzierżoniowski (78 ).


W Łodzi powstanie bezpłatna sieć internetowa - GazetaPrawna.pl\nW Łodzi powstanie bezpłatna sieć internetowa\n21 maja 2011, 07:50\nInternet. Fot. Shutterstock / ShutterStock\nW najbliższych tygodniach w Łodzi powstanie sieć darmowego, bezprzewodowego internetu. W ramach projektu, który realizuje Fundacja Doktor.net, do września ma zostać zainstalowanych 500 hotspotów. Przychody z reklam internetowych dostaną łódzkie szpitale.\nList intencyjny w tej sprawie parafowała prezydent Łodzi Hanna Zdanowska. "Do końca maja chcemy podpisać umowę z miastem, tak aby móc zacząć montować infrastrukturę" - zapowiada poseł Platformy Obywatelskiej Jarosław Stolarczyk, który jest fundatorem organizacji pozarządowej Fundacja Doktor.net.\nZgodnie z założeniami projektu, w najbliższych tygodniach władze Łodzi mają umożliwić zainstalowanie na obiektach komunalnych nadajników wi-fi, a fundacja pokryje siecią bezpłatnego internetu najbardziej uczęszczane miejsca.\nJak wyjaśnia prezes fundacji Piotr Maślanko, przepustowość internetu sięgnie ok. 256 kb/s. "To prędkości, która umożliwi przeglądanie stron internetowych czy obsługę poczty elektronicznej. Blokujemy możliwość pobierania plików z serwerów peer to peer (np. torrenty, czyli system wymiany plików z internetu)" - tłumaczy.\nDodał, że fundacja nie będzie zatrudniała techników i serwisantów sieci internetowej. "Zlecamy to wszystko wyspecjalizowanym firmom. Outsourcing jest coraz tańszy i pozwala na bieżąco korzystać z usług najbardziej doświadczonych firm. A jednocześnie jest najbardziej dla nas optymalny pod względem kosztów" - podkreślił.\nProjekt ma zostać finansowany przez firmy\nProjekt ma zostać finansowany przez firmy, które ze swoimi reklamami będą docierać do odbiorców bezpłatnego internetu. "Z uzyskanych środków planujemy m.in. doposażyć szpitale w sprzęt teleinformatyczny, telemedyczny, a także przeprowadzać szkolenia dla personelu medycznego z zakresu informatyki, czyli to, czego brakuje w polskich placówkach ochrony zdrowia" - wyjaśnia Maślanko.\nWedług niego system zostanie tak skonstruowany, by użytkownik, który będzie chciał skorzystać z internetu, musiał zapoznać się z reklamą, przy której umieszczone zostanie hasło. Hasło pozwoli się zalogować do sieci.\n"Mamy marzenie, aby stać się w przyszłości pozytywną konkurencja dla Jurka Owsiaka" - mówi Maślanko.\nProjekt może zostać rozszerzony na inne polskie miasta\nProjekt może zostać rozszerzony na inne polskie miasta. "Na pewno będziemy chcieli podpisywać umowy również z innymi aglomeracjami. Do września (planujemy) ustawić 500 hotspotów, które będą stanowić połowę z założonego planu dla Łodzi. Nie wykluczam, że umowy z innymi miastami zawrzemy już wcześniej, ale chcemy, żeby sieć zaczęła działać w Łodzi tak, aby można było pokazać innym włodarzom miast, że taka droga to najlepsze rozwiązanie" - powiedział Stolarczyk. Dodał, że rozmawiał już na ten temat m.in. z prezydentem Płocka. Fundacja zakłada, że w Płocku mogłoby powstać 100 hotspotów.\nStolarczyk zapewnia, że autorzy projektu nie chcą konkurować z komercyjnymi dostawcami internetu.\nPoseł poinformował, że rozmawiał już o swoim pomyśle z marszałkiem Sejmu Grzegorzem Schetyną. "Marszałek zaproponował, żebyśmy rozpoczęli projekt od (...) Łodzi, a jeśli zakończy się sukcesem - rozszerzyli działalność. To naturalne - myślę, że jeśli nam się uda, zgłosi się do nas wiele innych aglomeracji" - mówi.\nPrezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej Anna Streżyńska powiedziała w piątek PAP, że jeśli projekt się uda, warto go wprowadzić też w innych miastach.\n"To urzekający sposób na realizację dwóch dobrych celów - dofinansowania szpitali i poprawy dostępności do internetu bez naruszania konkurencji na rynku. 256 kb/s to bezpieczna prędkość, ale warto przeprowadzić analizę rynku i sprawdzić, czy 512 kb/s nie będzie akceptowalne z punktu widzenia uczciwej konkurencji. W miastach działają już znacznie szybsze komercyjne sieci i jeśli poziom nasycenia nimi jest odpowiedni, warto prędkość darmowej sieci podnieść - zaznaczyła.\nFundacja Doktor.net powstała w 2007 roku - pozyskiwała wtedy środki unijne na szkolenia w ramach Europejskiego Funduszu Spójności.\nPonad 40 tys. firm uczestniczyło dotąd w Internetowej Rewolucji\nBezpłatny internet dla uboższych rodzin ma powstrzymać "cyfrowe wykluczenie"\nEuropejski Fundusz Spójności, panie autorze chodziło chyba o Europejski Fundusz Społeczny, bo Fundusz Spójności to trochę inna tematyka projektów niż szkolenia


Hotele w Bydgoszczy. - Aquafen - katalog stron\ntworzenie stron, Ubezpieczenia, biuro rachunkowe, szkolenia, sport, projektowanie stron, producent, Falowniki, medycyna, pożyczki, styczniki, motovario, turystyka, silniki, falownik, psychoterapia, księgowość, koparki, lenze, meble na wymiar, softstarty, reduktory, fitness, lodz, przekładnie, porady prawne, dentysta, regulacja napędów, odchudzanie, Olsztyn\nCiepło zapraszamy do pięknego Hotelu "Chemik". Na naszej stronie internetowej znajdziesz wszelkie niezbędne oraz szczegółowe informacje odnośnie naszego hotelu. Nasz Hotel Chemik posiada niesłychanie rozległą ofertę, w jakiej znajdą Państwo między innymi komfortowe i w pełni wyekwipowane sale konferencyjne i sale szkoleniowe. Proponujemy także przytulne pokoje, nowomodnie wyposażone i nadzwyczaj komfortowe. Cieszymy się wspaniałą opinią zarówno wśród klientów prywatnych jak i wśród firm oraz przedsiębiorstw. Znajdą u nas Państwo nie tylko wygodę i komfort, ale również biegłą obsługę, która zawsze ochoczo pomoże w każdej sytuacji. Na dodatek cechuje nas bardzo atrakcyjny i ogromnie przystępny cennik, z jakim także zdołają się Państwo poznać na naszej stronie www. W razie pytań zapraszamy do kontaktu z nami telefonicznie lub mailowo.\nTytuł: Hotele w Bydgoszczy.\nnoclegi, hotel, pokoje, hotele, Bydgoszcz, nocleg, kwatery\nGłównym profilem działalności omawianej firmy jest pomoc adwokacka. Adwokat, a ściślej zespół adwokatów, ma swoje biuro w mieście Kraków. Firma zajmuje się też pomocą prawną dla osób mających działalność gospodarczą. Klientami kancelarii są firmy polskie i zagraniczne d ... szczegóły wpisu »\nKANCELARIA PRAWNA GRAVIS LEGAL GROUP - KIM JESTEŚMY? nnZespół naszej kancelarii prawnej stanowią doświadczeni prawnicy, pasjonaci i praktycy z wieloletnim doświadczeniem w obsłudze prawnej spraw gospodarczych na rynku prywatnym oraz w sektorze publicznym. nNasza kancela ... szczegóły wpisu »\nJeżeli poszukujesz specjalistów od fotografii to dobrze trafiłeś. Posiadamy odpowiednie doświadczenie, które umożliwia nam wykonywać najlepsze jakościowo zdjęcia, ale również potrafimy innych nauczyć priorytetowych technik fotograficznych. Fotograf Warszawa to bardzo od ... szczegóły wpisu »\nT&M Autoklima to przedsiębiorstwo, które od lat trudni się realizacją zleceń w branży motoryzacyjnej. Firma specjalizuje się w naprawie oraz serwisie chłodnic i klimatyzacji w samochodach osobowych, dostawczych i ciężarowych, ale także maszynach wyposażonych w układ ... szczegóły wpisu »\nPlanujesz remont lub duże porządki, ale jest problem z gruzem lub innymi nieczystościami? Teraz nie ma powodu się tym zamartwiać bo możesz skorzystać z usług firmy FastGRUZ, która jest przodownikiem w branży wywożenia nieczystości i śmieci na obszarze Warszawy i poblisk ... szczegóły wpisu »


Przegląd Prawa Międzynarodowego: Raport EBA ws. konwergencji nadzoru nad sektorem bankowym\nRaport EBA ws. konwergencji nadzoru nad sektorem bankowym\nWczoraj wskazywaliśmy na działania Urzędu Nadzoru Bankowego (EBA) mające podnieść poziom konwergencji nadzoru bankowego między państwami UE oraz państwami trzecimi. Nie oznacza to jednak, że EBA nie podejmuje podobnych wysiłków wewnątrz Unii.\nW skierowanym do Parlament Europejskiego i Rady Raporcie o konwergencji nadzorczej Urząd przedstawił rezultaty pierwszego, a docelowo dorocznego, badania praktyk nadzorczych na sektorem bankowym w państwach UE. Badaniem objęto okres 3 lat, a szczególną uwagę poświęcono Procesowi Badania i Oceny Nadzorczej (SREP), stress testom i mandatom nadzorczym.Podstawową obserwacją poczynioną przez EBA są znaczne postępy poczynione od 2011 roku przez państwa UE celem rewizji systemów nadzoru. Wyzwaniem pozostają różnice w zakresie metodologii ocen ryzyka, praktyk i środków nadzorczych. Poprawa sytuacji w tym zakresie jest konieczna dla ograniczenia ryzyka dla jednolitego rynku.\nDocelowo Urząd ma wydać jednolite przepisy - Single Rulebook, jednak już teraz podkreśla doniosłość spójności ocen ryzyka dla efektywnego nadzoru nad podmiotami prowadzącymi działalność transgraniczną i dla równych warunków konkurencji.\nDziałania EBA na rzecz konwergencji nadzorczej mają kompleksowy charakter i obejmują m.in. panele przeglądowe (review panels), wspomniane wczoraj kolegia nadzorcze, transparentność nadzorów, a także szkolenia i wymianę kadr.\nSzerzej: EBA, Supervisory convergence.\nNotatka prasowa EBA nt. Raportu tutaj.\nInformacja KNF nt. Pakietu CRD IV/CRR, w tym Single Rule Book tutaj.\nAutor: MJM o 20:42\nEtykiety: CRD IV, CRR, EBA, finanse międzynarodowe, Governance, Międzynarodowe prawo gospodarcze, MJM, nadzór ostrożnościowy, UE