Jak Zacząć | Coaching21dni.AgnieszkaPrzybysz.com\nDokonaj rejestracji do 21 dni Radosnej Transformacji™ podając prawidłowy email, ustal login i hasło.\nnastępnie ZALOGUJ się na ustalone przez Ciebie dane\nw ciągu kilku min konto będzie aktywne z dostępem do programu.\nOd razu po rejestracji na początek otrzymasz prezent – wspaniała wizualizacja.\n21 dni Radosnej Transformacji Cudowne Relacje™ to 21 dniowy inspirujący program.\nPodziel się ze znajomymi na FB, Google plus, email..\nCo jest potrzebne, by skorzystać z programu?\nWspaniałym wyborem jest korzystanie z programu wraz z książką Przyciągnij Miłość\ndostępną m.in w Empik i online tutaj >>>\nProgram 21 dni Radosnej Transformacji™\nProgram dostępny jest po rejestracji przez email, FB, Google Plus\nJeśli skorzystasz z całego programu – wizualizacje na poszczególne dni będą udostępniane codziennie.\nŻyczymy wspaniałej podróży w budowaniu wspaniałych relacji w społeczności ludzi o radosnym usposobieniu do życia.\nKażdego dnia przez 21 dni otrzymasz dostęp do programu 21 dni Radosnej Transformacji™.\nMasz też możliwość przedłużyć dostęp do całego programu na rok z dostępem 24/7 kiedykolwiek zechcesz zarówno z komputera jak i większości urządzeń mobilnych.\nMożesz mieć swoją własną bibliotekę Cudowne Relacje pod ręką w podróży, w domu, w samochodzie, gdziekolwiek jesteś w zasięgu ręki. Naszą intencją jest byś cieszył się z Cudownych Relacji i byś niósł radość i miłość gdziekolwiek pójdziesz.\nMożesz też otrzymać dostęp do innych skutecznych programów Budowania Relacji, Związków, Przyciągania Miłości i osobistej MOCY dla Kobiet i Mocy Mężczyzn, więcej znajdziesz w zakładce sklep >>>\nCudowne Relacje to unikatowy autorski program oparty na sprawdzonej metodzie coachingu relacji Przyciągnij Miłość System™, autorki Agnieszki Przybysz z dostępem do 21 wizualizacji prowadzonych osobiście energią i głosem autorki.\nProgram podlega prawom autorskim Coaching Institute i Agnieszki Przybysz – żadna część programu nie może być kopiowana ani udostępniana, Ani przechowywana w jakiejkolwiek formie bez pisemnej zgody autorki.\nDziękujemy za uczciwość.\nWedług praw Boskich Wszechświata – nikt nikomu nie może nic zabrać, bo Wszechświat i tak upomnie się u niego o wielokrotność zapłaty z innej strony, w postaci ekstra rachunków do opłaty, przyjdzie za to zapłacić. Uczciwość się opłaca.\nHOME O NAS JAK ZACZĄĆ BEZPŁATNY PROGRAM BIBLIOTEKA SKLEP POMOC\nCopyright © 2022 Coaching 21 dni online Radosnej Transformacji™ Agnieszka Przybysz, pionierka coachingu, ekspert relacji, autorka bestsellerów. COACHING INSTITUTE


Nacjonalistyczna finansowa… | Biznes\nNacjonalistyczna finansowa propaganda. Czyli jak rząd mówi jedno, a robi drugie.\nKłamstwo jako podstawowa forma komunikacji władzy ze społeczeństwem. Tak można opisać 12 minutowe wystąpienie prezesa NBP Andrzeja Glapińskiego. Piękne hasła i propagandowe wywyższanie znaczenia naszej waluty w okresie kryzysu to tylko zasłona dymna wobec realnych problemów. Dodruk prowadzi do erozji złotówki, a obniżone stopy procentowe napędzają tworzenie nowej waluty, zupełnie bez pokrycia. Biednieje społeczeństwo, umacnia się system i jego obszar wpływów.\nNacjonalistycznie nie bez powodu. O awersji obecnej władzy do Euro wiemy nie od dziś. Ma to głównie na celu patriotyczne ukazanie obecnego rządu porównując ich z poprzednikami. Izolacja Polski na scenie europejskiej i bronienie konserwatywnych wartości ma tutaj swój obraz w postaci awersji do pieniądza bezgotówkowego. W przyszłości waluty elektronicznej i ekspansji rozwiązań kryptowalutowych. Glapiński zaznacza naszą niezależność jednocześnie realizując przez ramię NBP, działania które zupełnie temu przeczą.\nTrochę faktów na temat obecnej sytuacji. Realna stopa zwrotu z lokat wynosi aktualnie -2.6% według oficjalnych danych. Przy obecnym poziomie depozytów to 24 mld zł rocznie które się dewaluują, a w praktyce zmieniają właściciela na korzyść skarbu państwa. Rosnący dług publiczny rośnie wolniej, gdy punkt odniesienia rośnie wraz z nim. Jest nim ilość pieniędzy w obiegu i inflacja, której jesteśmy od dłuższego czasu liderem w UE.\nO wszystkich danych liczbowych w swoim wystąpieniu wspomina prezes NBP. Hipokryzja jest tutaj aż nadto widoczna. Paradoksalnie skierowana jest w kierunku najbardziej lojalnego elektoratu obecnej władzy. Osób o mało elastycznych dochodach jak emeryci. Ludzi wychowanych w zupełnie innych czasach, nie potrafiących znaleźć lepszych alternatyw na utrzymanie wartości pieniądza. Różnice pokoleniowe to także różnice ekonomiczne. Świadomość Polaków pod tym względem była na mizernym poziomie, jednak młodzi ludzie chcą się edukować. Są bardziej otwarci na alternatywy, chcą patrzeć władzy na ręce, szczególnie, że wokół nich skupia się cała energia tak potrzebnej wszystkim zmiany.\nSuwerenna waluta pomogła nam w lepszym zarządzaniu kryzysem. Możliwość obniżenia stóp procentowych dała bodziec dla firm i inwestorów mający pozwolić na utrzymanie koniunktury. To nie wątpliwe zalety obecnej sytuacji. Warto mówić jednak także o drugiej stronie medalu. Rosnących cenach, utracie wartości oszczędności i wykluczeniu Polski na tle europejskim. Finanse to jeden z najszybciej globalizujących się obszarów życia społecznego. Izolacja w tym aspekcie może nam tylko zaszkodzić. Nieświadomość ekonomiczna tak mocno pielęgnowana przez władze jeszcze bardziej.\npokaż spoiler spoiler #gospodarka #ekonomia #finanse #nbp #polityka #bekazpisu #neuropa #pieniadze #kredyt #banki #lokaty #kryptowaluty #inwestycje #inwestowanie #kredyt\n← W Dzienniku Ustaw rozporządzenie przedłużające zakaz lotów międzynarodowych do końca roku Podatki płacisz nawet kupując w sklepie – jest nowy spot Fundacji… →\nsennik koperta - stoły narzędziowe


„Promień rażenia” Sophie Hannah - w.bibliotece.pl\nTrzy lata temu Naomi Jenkins spotkało coś strasznego – tak strasznego, że nie powiedziała o tym nikomu. Teraz Naomi skrywa kolejny sekret: Roberta Hawortha. Jest kochankiem Naomi. Ma również żonę, z którą podobno mu się nie układa. Gdy Robert niespodziewanie znika, Naomi jest pewna, że coś musiało mu się stać. Policja jednak nie zamierza wszczynać śledztwa, poza tym żona Hawortha twierdzi, że ten wcale nie zaginął. Zdesperowana Naomi zmienia taktykę. Skoro policjanci nie chcą uwierzyć, że Robert jest w niebezpieczeństwie, przekona ich, że on sam stanowi zagrożenie dla innych. Wtedy będą zmuszeni go odszukać – i to natychmiast. „Promień rażenia niepokoi i trzyma w napięciu… Intensywne tempo fabuły z galerią znakomicie nakreślonych postaci; nie ma tu miejsca na nudę. Fachowa robota” – „Observer” „Buźka Sophie Hannah wstrząsnęła brytyjskim rynkiem thrillerów. W kolejnej, cudownie przyprawiającej o gęsią skórkę powieści autorka raz jeszcze daje dowód swojego kunsztu. Fabuły, które tworzy, są genialne” – „Guardian” „Promień rażenia utwierdza Hannach na pozycji fascynująco nowatorskiej gwiazdy thrillerów” – „The Sunday Times” Fragment Fragment\nPomysł nawet ciekawy, początek udany, jednak z każdym kolejnym rodziałem książka robiła się coraz bardziej rozczarowująca, niesmaczna, nieprawdopodobna i trudna do strawienia.\nKryminał ma swój schemat, i tak jest tym razem, zabójstwo, intryga, na końcu wyjaśnienie zagadki. • Ale w twórczości tej autorki nazywanej mistrzynią kryminału psychologicznego właśnie ta psychologia mnie zachwyciła. Ogromnie wciąga śledzenie toku myślenia bohaterki. • Myślę, że Sophie Hannah jest mistrzynią słowa.


V Wojewódzkiego Konkursu „Baśnie i legendy kaszubskie w komiksie” - zmiana terminu ! - Szkoła Podstawowa nr 10 im. Jana Brzechwy w Rumi - SP10 w Rumi\nAutor SP10 · 27 marca 2019\nNastąpiła zmiana terminu nadsyłania prac i rozstrzygnięcia\nV Wojewódzkiego Konkursu „Baśnie i legendy kaszubskie w komiksie”.\nNa prace konkursowe czekamy do 27 marca 2019 roku.\nRozstrzygnięcie odbędzie się 2 kwietnia 2019 roku o godzinie 11.00\nw Szkole Podstawowej nr 10 im. Jana Brzechwy w Rumi.\n28Dni 22Godzin 34Minut 53Sekund


Cyfrowa prenumerata Gazety Wyborczej | sprawdÅº w home.pl\nPrenumerata Wyborcza Podstawowy\nÅšwieÅ¼a prasa online\nDoÅ‚Ä…cz do 240 tysiÄ™cy prenumeratorÃ³w Gazety Wyborczej! To od lat jeden z najwiÄ™kszych opiniotwÃ³rczych dziennikÃ³w w Polsce. BÄ…dÅº na bieÅ¼Ä…co z aktualnymi wydarzeniami na Å›wiecie, poszerzaj swojÄ… wiedzÄ™ i korzystaj z praktycznych porad. Bez podpinania karty i staÅ‚ego zobowiÄ…zania - dostÄ™p 31 lub 93 dni.\nPorÃ³wnaj z innymi pakietami\nPakiet 'Wyborcza Podstawowy' prenumeraty da Ci swobodny dostÄ™p do wszystkich tekstÃ³w najlepszych dziennikarzy w Polsce, i to na dowolnym urzÄ…dzeniu! Nie waÅ¼ne, czy jesteÅ› w podrÃ³Å¼y lub w biurze - wykup dostÄ™p, zaloguj siÄ™ na swoje konto i zaprzyjaÅºni siÄ™ z prasÄ… online.\nTeksty informacyjne na Wyborcza.pl\nPoÅ¼egnaj tradycyjnÄ… gazetÄ™ i zyskaj dostÄ™p do najÅ›wieÅ¼szych newsÃ³w z Polski i ze Å›wiata. DziÄ™ki prenumeracie bÄ™dziesz na bieÅ¼Ä…co ze wszystkimi informacjami z dziaÅ‚Ã³w: gospodarka, kultura, nauka, sport.\nPrasÃ³wka na Twojej skrzynce meilowej\nNie masz czasu na przeglÄ…danie strony z aktualnymi wiadomoÅ›ciami? Gazeta Wyborcza wyÅ›le Ci specjalnie przygotowany newsletter ze starannie wyselekcjonowanymi treÅ›ciami, z ktÃ³rymi powinieneÅ› siÄ™ zapoznaÄ‡. Po przeczytaniu artykuÅ‚Ã³w w internecie masz pytania do autora lub odmienne zdanie? DziÄ™ki prenumeracie otrzymasz moÅ¼liwoÅ›Ä‡ komentowania tekstÃ³w.Â\nÅ�atwa i szybka konfiguracja


Jakimś spośród czynników dających się na podtrzymanie dorad w kompetentnej krzep egzystuje strawa, jaką im zaopatrujemy. Zatwierdzone w niej mikroskładniki pokarmowe pragną rozpieszczą biedy kolek pod motorem kwantytatywnym natomiast jakościowym. Aczkolwiek, aby karma w pulchni odpowiadał opresjom stynek potrzeba użyć pod konsultację czasami trick ich żerowania również wagę wyłomu gębowego. Dorady rosnące w luzackim otoczeniu hydrologicznym.\nWyjęcie strawy Brit Care Grain Free Adult Large Zwarta karma dla odpowiedzialnych whippetów poważnych ras ( przynajmniej 25kg). Hipoalergiczna, bezzbożowa reguła z łososiem tudzież kartoflami Ocena żywność Brit Care, gwoli spanieli ras imponujących Nowa prokreacja karm Brit Care - unowocześnione specyfikacji również puszystszy.\nDrzwiczki dla żandarma Drzwiczki dla mopsa to apetyczne wyjaśnienie przede wszelkim dla przełożonego samojeda kanapowego, egzystującego w zakładu spośród skwerem. Twój greyhound czasem zdobyć do biurowcu w możliwym przebłysku przepadaj podejść na zewnątrz, jeśli przeżywa potrzebę, natomiast zrezygnować, nawet podczas Twojej posusze w kwadratu! Tymczasem dotychczasowe na zbytu drzwi plus furtki zaniżające dla.\nDrzwiczki dla whippeta Drzwiczki gwoli bolończyka więc zupełne rozwiązanie przede łącznym gwoli pracodawcy pieska kanapowego, egzystującego w biurowca spośród skwerem. Twój basset prawdopodobnie pokonać do dworze w dowolnym sezonie miłuj ocaleń na zewnątrz, gdyby pozostaje konieczność, natomiast nawrócić, choćby podczas Twojej absencji w mieszkania! Już nowe na bazarze wrót i furtki powstrzymujące gwoli policjantów toteż zaopatrzenia mocne.


Eros, dywersant na tyłach naszej podmiotowości - Fronda LUX\nEros, dywersant na tyłach naszej podmiotowości\nKiedy konserwa bierze się do spraw łóżkowych, trzy czwarte podłączonej do sieci lewicy zaciera ręce.\nNas jednak niech nie obchodzą obyczajówki parzystokopytnych ani zwierzenia redaktorów. Niech obchodzi nas uczynienie z seksualności, a także z realizacji seksualnej, celu życia jednostki. Któż to uczynił? Jest kilku winowajców. Zanim jednak pierwsi rzucimy kamieniem, warto podumać chwilę nad konsekwencjami takiego stanu rzeczy. Dla wielu wciąż niepojęte jest, że idee (i poprzedzone nimi decyzje) mają swoje konsekwencje. W tym wypadku mowa o konsekwencjach dla naszej podmiotowości. Żeby zacząć rozmyślać nad wpływem seksualności na konstrukcję człowieka, musimy skupić się na rozumie. W świecie ponowoczesnym rozum jest na cenzurowanym – działał bowiem tam, gdzie nie było Boga, czyli w obozach śmierci. Jest więc za nie odpowiedzialny.\nKrajobraz po obozie\nPo doświadczeniach drugowojennych intelektualiści wyrugowali z rzeczywistości elementy, które do tej pory trzymały ten świat w kupie. Raz fundamentem spinającym świat – jak iglica stadion narodowy – był Bóg, innym razem Rozum, czasem Postęp; wiele było tych osi, które organizowały porządek świata. Postmodernizm doszedł jednak do wniosku, że osie te są nic niewarte, że nie spinają należycie, że wyznaczają zgubny kierunek. Że wszystkie solidne fundamenty, ściany nośne, przęsła, filary, sklepienia to budulec nie stabilnej konstrukcji świata, ale totalitaryzmu. I jako takie muszą być zredefiniowane.\nTheodor Adorno stwierdził, że pisanie wierszy po Oświęcimiu jest barbarzyństwem – i mimo że potem próbował złagodzić kategoryczność swoich słów, to jednak w Dialektyce negatywnej dowodził, że kultura, a wraz z nią sztuka, filozofia i nauka poniosły w obliczu Szoah klęskę. Bo skoro nie potrafiły uchronić świata przed Zagładą, to znaczy, że były wadliwe. A jeśli tak, to należy je zmienić.\nLekiem na totalitaryzm miały być słabość, pluralizm i fragment. Skoro mocne, jednoznaczne kategorie całości, jedności, unifikacji i postępu były w stanie zauroczyć artystów i intelektualistów; skoro młode zdrowe i wygimnastykowane ciało białego mężczyzny było w stanie zapędzić za druty kilka narodów; skoro jedna prawda wykrzykiwana przez miliony gardeł mogła zakrzyczeć inne prawdy, nie tak donośne; to znaczy, że konieczne jest rozbicie wszystkiego, co rości sobie prawo do wyłączności i unifikacji. Takie rzeczy, jak religia (bo albo jest się chrześcijaninem, albo żydem), naród (bo albo jest się Finem, albo Słowakiem), pojęcie estetyki (bo – mimo gustów i guścików – albo coś jest piękne, albo nie), żarna historii musiały zmielić. Postmodernizm, chroniący wykluczonych, wykluczył ze słownika wykluczające słowo „albo”. Na jego miejsce wpisał zaś spójnik „i”. Teraz prawdę o świecie należy opisywać za pomocą wielu równoprawnych pojęć. Pojęć fragmentów. Całość bowiem – jak twierdził Adorno w Minima Moralia – jest nieprawdą.\nTrudno, żeby kondycja tak rozumującego człowieka była najlepsza i najbardziej stabilna w dziejach. Pod wpływem rewolucyjnych zmian dobrze znanego świata podmiotowość jednostki traci integralność; nie ma stabilnego punktu oparcia. Ale to jeszcze nie koniec. Jak już powiedzieliśmy – rozum jest na cenzurowanym. A jak wiadomo, tam, gdzie rozum śpi, budzą się demony. A przynajmniej jakiś irracjonalny żywioł. Na przykład seks.\nW 1968 roku w Polsce pożegnania na dworcach kolejowych z bliskimi o podejrzanych nazwiskach i strajk, bo zdjęli Dziady. Na Zachodzie rewolucja. Sex, drugs i orgazmotrony. Wilhelm Reich, ten uczeń Freuda, działacz komunistyczny i prekursor rewolucji seksualnej w jednym, już w 1933 roku postulował, żeby proletariacka polityka seksualna obaliła związek między seksualnością a prokreacją. To nie tylko wyzwoliłoby kobiety spod dominacji męskiej, ale i unieważniłoby rodzinę – tę „podstawową komórkę ideologiczną” burżuazyjnego społeczeństwa. Reich z jednej strony podpierał się Marksem, z drugiej zaś Freudem – według zaleceń tego drugiego otworzył w Wiedniu praktykę lekarską, gdzie walczył z „nędzą seksualną”. Ucząc 14-latki, jak powinny się zabezpieczać, i wskazując, gdzie można bez przeszkód spędzić płód. Doszedł do wniosku, że brak aktywności seksualnej w wieku młodzieńczym jest przyczyną chorób psychicznych. Przy tej okazji stworzył teorię energii kosmicznej – orgonu, który jest źródłem szczęścia i samorealizacji. Tyle że (znów Freud) przepływ orgonu jest blokowany przez „doktryny metafizyczne, zwłaszcza klerykalne” oraz politykę – i stąd całe cierpienie ludzkie.\nJako założyciel SexPolu – Związku Proletariackiej Polityki Seksualnej – wierzył, że seks ma właściwości uwalniające. Seks czyni wolnym. Swoje dzieci posłał do szkoły, w której brak higieny i onanizm stanowiły odpowiednik greki i łaciny. Reich wierzył, że wolność seksualna jest w stanie obalić stary, burżuazyjny świat. Skoro rodzina jest nośnikiem cywilizacji starego świata i blokuje zbawienny przepływ orgonu, to trzeba ją nie tyle zniszczyć (Reich miał coś w sobie z konserwatysty), ale stworzyć na nowo. To było przed wojną w teorii. W praktyce po wojnie Reich zajął się rzemiosłem – do ręki wziął falliczne dłuto i młotek i skonstruował orgazmotron. Orgazmotron (orgon machine) to miejsce, w którym można nie tylko osiągnąć orgazm, ale i wyleczyć raka, walczyć z ufoludkami, a nawet zneutralizować cząsteczki radu – wszystko dzięki niczym nieskrępowanemu przepływowi orgonu. Tym wszystkim właśnie zauroczył studentów z rocznika ’68.\nWojna w Wietnamie i kłopot z orgazmem\nPrawdziwym papieżem awangardy seksualnej w pamiętnym roku był jednak Herbert Marcuse, a biblią Eros i cywilizacja jego autorstwa. Marcuse znowu nie daje spokoju rozumowi – to jemu przypisuje funkcję opresyjną i zniewalającą; wskazuje, że to on tłumi popędy, bo jego istotą jest stłumienie. Powtarza nawet za Freudem: kultura to składanie ofiary z libido. Filozof posługuje się postmodernistyczną optyką, która kategorię całości przeciwstawia fragmentowi. I tak społeczeństwo ucieleśnia racjonalizm całości, a walka jednostki przeciw represywnym siłom jest walką przeciw obiektywnemu rozumowi. Jednostka jako fragment całego społeczeństwa powinna mieć rolę decydującą w kształtowaniu nowej zasady rzeczywistości. Właśnie z tych pozycji w Przedmowie politycznej 1966 do Erosa… opisuje wojnę w Wietnamie: dobrze zorganizowane społeczeństwo zachodnie dysponujące samolotami i napalmem przeciwko jednostce, a więc czemuś niezorganizowanemu (za organizacją zawsze stoi jakaś zbiorowość). Z wytworami rozwiniętej cywilizacji walczy partyzant.\nW Człowieku jednowymiarowym dowodzi, że totalitarny świat wcale nie musi posługiwać się terrorem, żeby wprowadzać swoją wizję świata, ale właśnie zracjonalizowanym, technicznym postępem. Czyli znowu w duchu postmoderny – wytwory ludzkiego umysłu zniewalają. Zniewala dobrobyt będący skutkiem rozwoju myśli technicznej. Tworzy nowe formy kontroli, czyli produkcję i konsumpcję, wpychając człowieka w więzy bezalternatywnej rzeczywistości jednowymiarowej. W tej rzeczywistości świetnie odnalazła się jednak klasa robotnicza, wygaszając tym samym swój potencjał rewolucyjny. Co z tym fantem zrobić? Jak pomóc spełnić się konieczności dziejowej, skoro projekcja wielkiej rewolucji nie chce się ziścić, bo główni aktorzy historii poszli na zwolnienie, a projektor się zepsuł? Po pierwsze, trzeba nająć nowych aktorów – studentów buntowników i wszelkich wykluczonych (mniejszości seksualne i narodowe). Po drugie, trzeba wzniecić rewolucję totalną: polityczną i seksualną, a na sztandarach zamiast haseł godnej płacy i pracy wymalować pięknego Erosa.\nNierepresyjna zasada rzeczywistości, którą próbuje powołać Marcuse, powinna zrealizować się poprzez zamianę paradygmatów w prywatnych i społecznych stosunkach własności. Na poziomie zbiorowości stosunki kształtowały się dotychczas poprzez produkcję i wymianę wartości wyprodukowanych rzeczy. Na łonie rodziny zaś, czyli na poziomie prywatnym, ta zasada nie obowiązywała. Życie domowe i seksualne – mówi Marcuse – miało być przeniknięte duchem boskiego i moralnego prawa. Pragmatyzm kontra idealizm. Popęd seksualny został ucywilizowany i uszlachetniony przez miłość, a z ciała uczyniono narzędzie pracy. Ciało, wykonując nienaturalną pracę (niewynikającą z naturalnych potrzeb), wyrzeka się swojego przeznaczenia. Żeby te sfery życia odzyskały harmonię i wróciły na swoje właściwe miejsce, energię ludzką należy skupić nie na zaspokajaniu fałszywych potrzeb, które narzuca nam rozwinięta cywilizacja, ale na zaspokajaniu libido, potrzeby realnej.\nI tak rodziny – narzędzie przemocowego „uszlachetniania” popędu seksualnego – zostały zastąpione przez komuny. Jak na przykład sławna niemiecka Kommune 1, postulująca (i uprawiająca) wolną miłość. Komunardzi zakładali przedszkola, w których – tak jak to było w przypadku dzieci Reicha – najmłodszych zachęcano do onanizmu. Kommune 2 wydała z kolei książeczkę, w której opisywano opiekę nad trzy- i czteroletnimi dziećmi. W broszurze zalecano pokazywanie dzieciom członków w stanie erekcji. Te pedofilskie w swojej istocie zapędy i wprzęganie seksualności w system wychowawczy nie były wówczas czymś niecodziennym – najbardziej kojarzonym dzisiaj propagatorem alternatywnych przedszkoli jest Daniel Cohn-Bendit, poseł do Parlamentu Europejskiego z partii Zielonych, który jako wyzwolona przedszkolanka zbyt często sadzał sobie cudze dzieci na kolana…\nW komunach uciekano od pojęcia prywatności i intymności – wszechobecna nagość, ustronne miejsca bez drzwi, publiczne czytywanie korespondencji miały być odtrutką na mieszczańskie zakłamanie. Zrównanie tego, co prywatne i nieprywatne, niech zilustruje anegdotyczne już zdanie Dietera Kunzelmanna, założyciela K1: Co mnie obchodzi wojna w Wietnamie, skoro mam kłopoty z orgazmem. Seksualność, jako najpełniejsza realizacja postulatów wolności osobistej, stała się ważniejsza od troski o wolność innych. Od obywatelskości, która jest troską o to, co ponadjednostkowe, a więc wspólne.\nTak właśnie wygląda pobieżna rekonstrukcja europejskiej rozsypki, która doprowadziła nas do zapowiadanego we wstępie namysłu nad naszą podmiotowością Anno Domini 2015. Znajdujemy się w rozpadającym się, straumatyzowanym świecie, który w siebie zwątpił. W którym pluralizm i kolorowa różnorodność nie daje ukonstytuować się jakiemukolwiek stałemu punktowi odniesienia. W którym mikroostoja rzeczywistości makro, czyli rodzina, jest uznawana za źródło opresji i jako taka powinna być zredefiniowana. Najmniejszym elementem w tym gmachu w przebudowie jest oczywiście człowiek. Też w trakcie remontu. Generalnego. Po 40 latach od rewolucji ta przebudowa jeszcze trwa, powodując niezwykły bałagan i komplikacje. Widać to w sztuce, widać to także w życiu intelektualnym, uniwersyteckim. Seks przestał już być frajdą mieszczan, którzy zrzucili barchanowe majtki i spalili staniki. Teraz to powód coraz częstszych wizyt u psychoterapeuty – okazało się, że przez Erosa są same problemy.\nWyzwolenie ciała, kontrola prokreacji\nNarzekać na rozwiązłość obyczajów nie jest łatwo. Zasadniczość i pruderia kojarzą się z nudziarstwem, bezwolnością, a nawet tchórzostwem. Każdy, kto czytał Tango Mrożka, pała większą sympatią do Stomila, który posiadł Eleonorę na oczach mamy i papy na premierze Tannhäusera, niż Artura. Słowem, nie jest lekko. Doskonale wyczuwa to Michel Houellebecq – najnudniejszy pisarz świata, który zastanawia się, jak stworzyć na tyle monotonne dzieło, aby jego forma odpowiadała ludzkiemu życiu. Życiu człowieka, który próbuje się poskładać w latach 90., w warunkach porewolucyjnych. Znikają kolorowe kwiaty i barwne wizje, pojawiają się nuda, praca, pustka. Właśnie taką mimetycznie nudną książką jest debiut powieściowy Houellebecqa Poszerzenie pola walki.\nTytułowe pole walki, jakim jest życie, poszerzono w roku 1968 o sferę seksualną – i tak seksualność stała się nowym systemem hierarchii społecznej. Ścigamy się na zieleń trawników i liczbę zer na koncie, ścigamy się również na seksualne podboje. I właśnie dlatego seks – który miał nieść wolność – przybrał formę kolejnej „fałszywej potrzeby”, o której tak rozwodził się Herbert Marcuse w Człowieku jednowymiarowym. Ten wyścig doprowadza do frustracji – i zawsze kończy się problemami z samym sobą, zawsze niszczy podmiotowość. Konieczność podnoszenia atrakcyjności seksualnej mimowolnie obsadza bohaterów Houellebecqa w sytuacji konfliktu – konfliktu między pociągającymi a nieużytecznymi seksualnie, między starymi a młodymi. Bruno – jeden z bohaterów Cząstek elementarnych – to seksoholik i nauczyciel. Prowadzi zajęcia w klasie humanistycznej, gdzie uczą się niemal same dziewczęta. Fantazjuje o nich i pragnie ich. Beznadziejność tych starań podkreśla obecność w klasie wyrośniętego czarnoskórego chłopaka, Bena, który obmacuje pod ławką najpiękniejszą dziewczynę w szkole. Bruno nienawidzi Bena, boi się go, zazdrości mu – i powodzenia, i przyrodzenia. Ben, typ spod ciemnej gwiazdy, „wyrośnięta małpa”, kiedy Bruno odczytuje jeden z sonetów Baudelaire’a z Kwiatów zła, rzuca mu w twarz: Siedzi ci w głowie popęd śmierci, co staruszku?. Nawet średnio rozgarnięty, żujący gumę uczeń zna zasady tej gry. Nie jest to – co warto podkreślić – walka o „dostęp do samicy”, z której to walki wystarczy się dobrowolnie wycofać. Świat oparty na hierarchii seksualnej jest bezalternatywny. A konflikt dotyczy czegoś dalece ważniejszego niż dostęp do obiektów seksualnych. Dotyczy właściwie rzeczy najbardziej fundamentalnej: tu życie walczy ze śmiercią.\nW Możliwości wyspy rzecz się ma podobnie, ale tym razem Houellebecq wyciąga jeszcze dalej idące wnioski. Daniel, komik w średnim wieku, spisując opowieść swojego życia, dochodzi do wniosku, że Europa to nie jest cywilizacja dla starych ludzi. Starzy – już pokonani, walka bowiem została rozstrzygnięta – mogą albo dogorywać w przepełnionych hospicjach, albo umierać na żądanie. Starość bierze swój początek w nieprzydatności seksualnej – skoro naznaczonego piętnem czasu ciała nikt nie chce już dotykać, skoro – mimo wciąż odczuwanego pożądania – ciało nie jest w stanie dawać przyjemności, to znaczy, że musi umrzeć. Przy tym trzeba pamiętać, że przyjemność to nie jest tylko satysfakcja płynąca ze spełnienia potrzeby, ale sens życia. Cywilizacja europejska jest oparta na stwarzaniu pragnienia i realizacji tego pragnienia, na miłości fizycznej. Kryteria tej miłości – młodość, piękno, siła – to kryteria nazistowskie. Stare ciało nie może partycypować w owocach tej cywilizacji. A że doczesność jest wszystkim, stanowi całość sensu życia człowieka – nieatrakcyjna jednostka znajduje się w dramatycznym położeniu. Nic na nią nie czeka – ani w życiu, ani po śmierci. W końcu za ziemskim horyzontem egzystencji nie rozciąga się nic, co można by nazwać horyzontem metafizycznym. Konstrukcja cywilizacji europejskiej po wyzwoleniu Erosa przybrała dokładnie taki sam kształt, jaki miała przed rewolucją. Nadal stwarza sztuczne potrzeby i organizuje ludzi wokół pracy nad spełnianiem tych potrzeb.\nKlęska w starciu z młodością, którą prędzej czy później przegrywa każdy, nawet Mick Jagger, poprzedzona wyścigiem o akceptację i spełnienie seksualne doprowadza nieuchronnie do problemów tożsamościowych, psychicznych. Do problemów z własną podmiotowością. W Poszerzeniu… rozmontowana przez seks psychika bohaterów jest usilnie (ale bezskutecznie) składana na kozetce. Véronique, była partnerka głównego bohatera, należy do „pokolenia spisanego na straty” – bo zwiedziła zbyt wiele dyskotek, poznała zbyt wielu kochanków. Taki sposób życia zubaża ludzką istotę, wyrządzając jej szkody […] prawie zawsze nieodwracalne […]; człowiek staje się nie bardziej zdolny do miłości niż stara szmata. I w konsekwencji prowadzi oczywiście życie szmaty. Véronique udaje się do psychoanalityka – dzięki terapii rozstaje się z partnerem; musi zajmować się bowiem sobą, a nie kimś innym. Seks czyni wolnym również od drugiego człowieka. Podobnie rzecz się ma w Cząstkach elementarnych, gdzie Bruno seksoholik trafia do psychiatryka, po tym jak nie udaje mu się uwieść swojej uczennicy. Dogłębne poczucie bezsensu (wynikające z nieprzydatności ciała) to stadium, które poprzedza akt samobójczy. Samobójstwo popełnia pierwsza dziewczyna Brunona, Annick, ze względu na swoją skrajną nieatrakcyjność. Jego największa miłość, Catherine, która w wyniku choroby została sparaliżowana od pasa w dół, skacze z okna. Annabelle, partnerka Michela (brata Brunona), dowiedziawszy się o chorobie, zażywa środki nasenne, zapada w śpiączkę, w końcu umiera. W Możliwości wyspy zabija się Isabelle, prawdopodobnie Daniel. Samobójstwo zresztą staje się tam aktem wtajemniczenia w nową religię, która owładnęła światem i potem ten świat na nowo skonstruowała. Tą religią jest Kościół elohimicki.\nNowa religia musiała się pojawić, skoro dotychczasowe wytwory cywilizacji tak jak nie poradziły sobie z Zagładą, tak nie poradziły sobie z seksualnością. Elohimici – w momencie gdy jedna część starego i nieatrakcyjnego społeczeństwa zażywała xanax, a druga popełniała samobójstwo – przynieśli ludzkości ukojenie. Nowa wiara daje gwarancję nieśmiertelności, a opiera się na technologicznym rozmnażaniu. Dzięki operacjom wykonywanym na ludzkim DNA możliwe jest rozmnażanie bez udziału rodzicieli i tworzenie życia z pominięciem embriogenezy. Z jednego DNA tworzony jest od razu dorosły, w pełni ukształtowany osobnik. Nieśmiertelność zaś uzyskuje się poprzez odtwarzanie jednej informacji zawartej w DNA w nieskończoność; w ten sposób jedna komórka macierzysta produkuje nieskończenie wiele organizmów, następujących po sobie. Ciągłość osobowości zachowuje się poprzez spisywanie opowieści swojego życia – każdy następny potomek zapoznaje się z historią poprzedników. Jego zadaniem jest kontemplacja życia przodków. Osiągnięcie nieśmiertelności, życia wiecznego na ziemi znosi potrzebę moralności. Sztuczna płodność unieważnia rodzicielstwo, a więc rodzinę. Człowiek nie musi już borykać się ze świadomością, że – wydając na świat potomstwo – wydaje swoich oprawców, z którymi będzie musiał rywalizować o ciała. Jednak definitywne i całkowite odebranie ludziom rodzicielstwa doprowadza w konsekwencji do zaniku relacji międzyludzkich. Początkowo seksualnych, potem zaś jakichkolwiek. W roku 4000 – Możliwość wyspy klasyfikowana jest jako powieść s.f. – neoludzie, potomkowie Elohimitów, kontaktują się ze sobą tylko wirtualnie. Są nieśmiertelni i samotni. Nie odczuwają pociągu seksualnego, nie mają też żadnych miłosnych inklinacji. Nie cierpią, ale i nie odczuwają szczęścia.\nKwestia sztucznego zapłodnienia, czyli oddzielenie aktu seksualnego od prokreacji, była też podnoszona w Cząstkach elementarnych. Przyrodni brat Brunona, Michel, wybitny naukowiec odludek, prowadzi badania nad sztucznym rozmnażaniem. Kontrola rozmnażania jest tylko konsekwencją postulatów Wilhelma Reicha i rewolucjonistów z ’68, żeby przyjemności wypływającej ze zbliżenia nie obarczać uciążliwą (zwłaszcza dla kobiet) prokreacją. Bruno i Michel, obaj z poważnymi odchyłami w dziedzinie erotycznej, są synami jednej kobiety – hippiski, która w imię osobistej wolności do spania na hamaku i dziergania kolorowych spódnic porzuciła swe dzieci. Wzrost indywidualizmu i wolność jednostki uwarunkowane są kontrolą urodzeń. Naturalną konsekwencją badań nad sztucznym zapłodnieniem jest z kolei ingerencja w jakość tworzonego życia. Zanika dobór naturalny, który na przestrzeni tysiącleci premiuje dobre cechy, a w jego miejsce pojawia się hodowca, który w sposób sztuczny zapobiega powstawaniu ułomnych, niezgodnych z oczekiwaniem organizmów.\nKrajobraz porewolucyjnego spustoszenia, malowany ręką Houellebecqa, jest tak dojmujący z powodu miejsca akcji. To Francja – kolebka rewolty, samo oko cyklonu. W Polsce, kraju, w którym świerszczyk kojarzył się przez wiele lat z pisemkiem dla dzieci, temat podjął – choć bez takiego krytycyzmu jak francuski pisarz – Krzysztof Warlikowski. Z jego spektakli dowiadujemy się, że wyzwolenie seksualne nad Wisłą jeszcze się nie dokonało. Że to taka sfera życia, która wciąż naznaczona jest nieusuwalnym piętnem katotalibanu. Tak ustawiona seksualność – wszechobecna przecież w przestrzeni publicznej, analizowana, podniesiona do rangi najważniejszego tematu w życiu człowieka, którą można bez skrępowania przedstawiać – jest wciąż jakimś balastem i źródłem cierpień. I mimo że, wydawać by się mogło, studencka rewolta z 1968 roku wyzwoliła człowieka z wszelkich ograniczeń w tej materii, to jednak nadal jakiś wielki, przeogromny kompleks tkwi w nim, rani, wyobcowuje z życia. Im bardziej się w naszą seksualność zanurzamy, tym bardziej zdaje się ona problematyczna. Społeczeństwo znowu nie dorosło do osiągnięć zachodniej myśli intelektualnej. Zniewalające reguły wytworzone przez racjonalną, tradycjonalistyczną kulturę europejską tkwią w nas tak mocno. Nadal musimy się psychoanalizować.\nWarlikowski krąży nieustannie wokół wyparcia, transgresji, przemocy międzypłciowej i kulturowej, wokół tego ciemnego jądra, które w końcu zawsze musi nas dopaść i zdeterminować nasze życie. W centrum wszystkiego jest nieszczęśliwa i niespełniona seksualnie jednostka. Dla reżysera i jego trupy seksualność to taka sfera życia, w której przecinają się ludzkie, intymne, najgłębsze pragnienie oraz zewnętrzny cenzor. Za czujność tego cenzora odpowiadają polskość, zaściankowość, kołtuństwo. Nawet jakaś forma totalitaryzmu. Czyli normalny pakiet zarzutów, który konserwa zna już na pamięć. Dlatego naprawdę z rozbawieniem przyjmuje się finał Kabaretu warszawskiego, ostatniego spektaklu Warlikowskiego, który kończy się przemówieniem drag queen (w tej roli Jacek Poniedziałek) do widowni. To w zasadzie nie mowa, to bohaterskie przyrzeczenie: artyści będą się troszczyć o życie seksualne ludzi, póki… ich nie zamkną. Ci straszni „oni”, to kołtuństwo.\nKabaret… rozgrywa się w dwóch przestrzeniach – w Nowym Jorku tuż po zburzeniu WTC i w przedwojennych Niemczech. Właśnie w tych dwóch rzeczywistościach – jak w lustrze – polska widownia ma się przejrzeć. Czy bliżej nam do amerykańskich burdeli, w których króluje wyzwolenie na przekór wielkiej tragedii z 11 września, czy do Republiki Weimarskiej, w której co prawda jeszcze królują kabarety i osławiona niemiecka perwera, ale już na horyzoncie czai się totalitaryzm. Żeby podkreślić wymowę związków między ograniczaniem wolności seksualnej a totalitarnym zagrożeniem, w programie przedstawienia zamieszczono tekst Wilhelma Reicha Funkcja orgazmu. Reich w innym tekście, w Masowej psychologii faszyzmu, postulaty dbałości o rodzinę (zakaz aborcji) przypisuje faszystom, którzy otaczają ją ochroną wyłącznie z powodów wojenno-imperialistycznych. Ktoś musi być mięsem armatnim, ktoś musi poszerzać Lebensraum. Dowodzi również, że blokowanie instynktów seksualnych przez Niemców to powód narodzin ideologii nazistowskiej. Aspekt ten pokazuje także wpływy Marcusego, który przy opisie rzeczywistości politycznej posługuje się kategoriami psychologicznymi, oscylującymi wokół libido. W niepokojach jednostki objawiają się więc niepokoje społeczeństwa. W seksualności człowieka odbija się polityczność.\nWolność jest więc wciąż utożsamiana z niczym nieskrępowaną realizacją seksualną – gwarantką funkcjonowania demokracji. I wszystko zgadzałoby się w tym obrazie, gdyby nie pewna niespójność. Wolność w rozporządzaniu swoim ciałem nigdy nie przynosi szczęścia, spokoju, spełnienia. Wprost przeciwnie – to sfera, w której roi się od kompleksów. W której gej – nawet ten najbardziej wyzwolony i bezpieczny (żadna łysa głowa nie ściga go z bejsbolem), urodzony na Zachodzie – jest skrajnie nieszczęśliwy (tak jak to ma miejsce w innym, kultowym już spektaklu Warlikowskiego Anioły w Ameryce). Teatr Krzysztofa Warlikowskiego jest psychoanalityczny – bada stłumione pragnienia, zanurza się w nieświadomym, próbuje ustalić prawdę o jednostce. Prawda ta zawsze formułowana jest na przekór ustaleniom kultury. Dlatego trzeba ją nieustannie detonować.\nW Kabarecie… seksualność pełni więc – jako papierek lakmusowy wolności politycznej – funkcję publiczną. Zupełnie inaczej rzecz się ma w Oczyszczonych, spektaklu kultowym i przez wielu badaczy uznanym za najlepszy w dorobku reżysera. Tu mamy do czynienia z seksualnym tabu, ale oswajanie kazirodztwa jest tak naprawdę tylko sztafażem – istotę problemu stanowi libido i kondycja człowieka. Dwóch gejów, tancerka peep show, zakochane rodzeństwo, przebieranki, a także krew; nad wszystkim czuwa zaś doktor Tinker, sadysta z brzytwą, który poddaje szukających miłości bohaterów torturom. Tak właśnie można streścić akcję sztuki. Dla tej seksualno-krwawej feerii barw kontrapunktem jest otwierający przedstawienie monolog Kobiety o miłości (w tej roli Renate Jett). To bardzo liryczny, wzruszający opis codziennych sytuacji, który w swoim szczegółowym wyliczeniu przypomina Hymn do miłości św. Pawła. Nocne bitwy o kołdrę i marznące stopy, wspólne palenie papierosów, streszczanie głupawych programów telewizyjnych to małe symptomy bezwarunkowej, niezmierzonej, dozgonnej, przemożnej, wiecznotrwałej miłości. Miłości człowieczej. To czyste uczucie – opisywane przez Renate Jett łamaną polszczyzną – próbuje być urzeczywistnione przez bohaterów. Sęk w tym, że im nie wychodzi. Miłość ludzka jest poza ich zasięgiem. Renate Jett może sobie pięknie mówić – jest na scenie sama, postaci Warlikowskiego muszą tworzyć (wytwarzać, to praca ciągła) cud miłości z drugą osobą. Roth (Jacek Poniedziałek) i Carl (Thomas Schweiberer) ślubują sobie miłość i wierność w teraźniejszości – grobowa deska już dawno spróchniała. W przypadku drugiej pary bohaterów to właśnie śmierć pozwala połączyć się Grahamowi (Redbad Klynstra) ze swoją siostrą Grace (Małgorzata Hajewska-Krzysztofik) – bez złotego strzału Grahama kazirodcza miłość rodzeństwa nigdy by się nie spełniła.\nPoszukiwanie miłości przez bohaterów wystawia na próbę Tinker – najbardziej niejednoznaczna postać na scenie. Wyrafinowane tortury zadawane przez niego to kara i próba jednocześnie. Tinker karze za sprzeczne z porządkiem cywilizacji zachowania. Próbuje też (bada) prawdziwość uczucia i zdolność do poświęceń. Racjonalny doktor uosabia z jednej strony opresyjną kulturę, która metodycznie eliminuje wszystko to, co nie jest typowe dla tej kultury (Warlikowski do znudzenia ilustruje tę tezę). Z drugiej strony to właśnie doktor Tinker – ta siła, co wiecznie zło czyni – sama pragnie dobra. Tinker zakochuje się w porno danserce. W Stanisławie Celińskiej. Zakochuje się naprawdę. Ten psychopatyczny typ, obcinający swoim pacjentom kończyny, składając niewinny pocałunek na wargach tancerki, mówi, że się wstydzi. Ten sadystyczny Pan Scyzoryk zadaje pytanie, czy nie czyni jej krzywdy. Porno danserka jest obiektem pożądania, relacje miłosne sytuuje na zewnątrz, przechodzi obok nich obojętnie. Tancerka seksualność traktuje jak transakcję – oglądający i tańcząca mają z peep show obopólne korzyści – przyjemność i pieniądze. Właśnie o tym urynkowieniu seksualności pisał Houellebecq. Tancerka zdolna jest jednak do miłości. I do wstydu, podobnie jak Tinker. Miłość między nimi symbolizuje jednak (oprócz matczynych obnażonych piersi Celińskiej) uścisk rąk.\nWarlikowski epatuje nieprzystawalnością, zamierzoną pomyłką: tancerka erotyczna jest stara i otyła, doktor amputuje członki bez znieczulenia, Robin, ubrany w białą koktajlową sukienkę, oświadcza się Grace – ubranej w męskie odzienie swojego umarłego brata. Ta komedia pomyłek – wcale nie śmieszna – pokazuje, jak krucha w oczach reżysera jest europejska kultura. Bohaterowie zaś – źle obsadzeni – są w dodatku poprzez grę światłem zdeformowani i okaleczeni. Rzadko kiedy widzimy ich w całości – można raczej powiedzieć, że nigdy nie są całością, są jedynie fragmentem: albo brakuje im kończyn, albo nie widać ich twarzy. Dochodzi do kastracji jednego z bohaterów – jego członek zostaje przyszyty kobiecie. Ona również jest „niepełna”. Jednostka traci integralność – jest obca sama sobie. Nie rozpoznaje się. W dodatku ściśle hierarchiczny świat seksualności jest niesprawiedliwy – miłość odnalazł oprawca. Ofiary doktora Mengele zapłaciły za nią ogromną cenę. Ale może – mimo wszystko – było warto?\nRewolucja seksualna jest faktem i oprócz tego, że wytrzebiła dulszczyznę ze stosunków międzyludzkich, nie przynosiła wiele dobrego. Jakoś sobie musimy z tym poradzić i naszym zadaniem jest szukać alternatyw dla wyrażania seksualności, która przecież stanowi integralną część ludzkiej egzystencji. Wyrugowanie jej z życia człowieka nie może skończyć się sukcesem – pokazuje to Houellebecq w Możliwości wyspy, konstruując cywilizację, w której relacje międzyludzkie mają postać wyłącznie wirtualną – sztuczne rozmnażanie doprowadziło bowiem do zaniku wszelkich związków: począwszy od tych seksualnych, a skończywszy na uczuciowych. Warlikowski, który walczy o dokonanie się na ziemiach polskich postulatów rewolucyjnych i czyni z seksualności rzecz polityczną, naprowadza jednocześnie na ważny trop, jeśli chodzi o zintegrowanie podmiotu, pozwalający na zbudowanie takiej alternatywnej narracji. Tym tropem jest miłość. Poszukiwanie miłości i walka o nią. Obiekt prawdziwej miłości (nienarcystycznej) zawsze usytuowany jest na zewnątrz; to swoisty punkt orientacyjny dla rozbitej podmiotowości, wokół którego może się ona na nowo zorganizować. Jeśli zdanie Marcusego o tym, że miłość „uszlachetnia” seksualność, przeczytamy bez zamierzonej przez niego kpiny, to musimy przyznać mu rację. Miłość i Eros powinny ze sobą współistnieć i powinny być przedmiotem analizy, adoracji i przedstawiania przez kulturę. Opcja konserwatywna odpuściła sztukę (a raczej ją przerżnęła, jak brzmi tytuł jednej z debat zorganizowanej przez warszawską grupę Rewizor), dlatego jest skrajnie nieatrakcyjna dla młodych ludzi. Dlaczego o Houellebecqu media prawicowe mówią tylko wtedy (i to na zasadzie anegdoty), gdy ten wyznaje, że już nie jest ateistą, a o Warlikowskim pisze się wówczas, gdy Temida Stankiewicz-Podhorecka wychodzi oburzona z przedstawienia „tego zboczeńca”. To oczywiście trochę krzywe zwierciadło i uproszczenie publicystyczne, ale i tak – biorąc poprawkę na to zastrzeżenie – jest to bardzo dla nas, opcji konserwatywnej, znamienne. A wręcz obciążające. Mamy do zagospodarowania ogromną przestrzeń w mówieniu o erotyzmie, którą wyznacza z jednej strony religijnie motywowana tabuizacja seksualności (czyli o seksie ani mru mru), a z drugiej pornografia (czyli jęki rozkoszy). A istnieją przecież wzory takiego idealnego przedstawienia tych dwóch przenikających się sfer. Choćby Pieśń nad Pieśniami. Erotyczna, biblijna alegoria związku Boga i Jego narodu wybranego. Choćby działalność – już poza sferą kultury – Ksawerego Knotza. Kapucyna, twórcy teologii orgazmów, który postanowił przywrócić katolikom seksualność.\nKonserwatyzm – tak ja to widzę – opiera się na prawie naturalnym. Czyż popęd seksualny nie należy do tego porządku?\nTekst pochodzi z kwartalnika „Fronda Lux”, nr 76.\nMagda Osińska: Siedlecka w Niespodziance opowiada o swojej najnowszej książce „Biografie odtajnione”


Powiat przemyski - szczepienia. Ile jest zaszczepionych osób - 18.03.2022? | Przemyśl Nasze Miasto\nPowiat przemyski - szczepienia. Ile jest zaszczepionych osób - 18.03.2022?\nW powiecie przemyskim zaszczepionych jest 45% mieszkańców. iStock\nPowiat przemyski liczy 5 393 mieszkańców. W pełni zaszczepionych jest 45% z nich. Jak wygląda sytuacja w poszczególnych gminach? Ile osób jest już w pełni zaszczepionych przeciwko koronawirusowi? Zobacz, jak wyglądają szczegółowe statystyki w powiecie przemyskim 18.03.2022.\nPowiat przemyski zajmuje 256. miejsce w rankingu szczepień we wszystkich powiatach. Na tle gmin wygląda następująco:\nGmina wiejska Fredropol: 2021.0. miejsce w Polsce.\nIle jest zaszczepionych osób w Przemyślu? Przemyśl liczy 59 779 mieszkańców. W pełni zaszczepionych, czyli dwoma dawkami, jest 54% z nich. Jak wygląda sytuacja...\n18 marca 2022, 6:10\nGORĄCY TEMAT W Polsce ponad milion osób jest na kwarantannie. Sprawdziliśmy, gdzie najwięcej na Podkarpaciu [28.01.2022]\nW Polsce kwarantanną objętych jest aktualnie 1 mln 68 tys. 384 osoby! To rekordowa liczba. Na Podkarpaciu w izolacji przebywa 67 tys. 210 osób. Gdzie najwięcej?...


Poradnik - strefa opiekunki | Senes Cura\nStrona główna › Strefa opiekunki - Poradnik\nPrzygotowania na wyjazd do Niemiec\nPrzed wyjazdem za granicę, ważne jest odpowiednie przygotowanie podróżującej opiekunki. Aby podróż ta odbyła się bezproblemowo, zachęcamy do zapoznania się z poniższymi wskazówkami.\nGdy wyjeżdżasz pierwszy raz do pracy za granicę, może to być dla Ciebie stresujące. Nowy kraj, nowy język, inna kultura. Pytania jakie sobie takie opiekunki często zadają, to: „czy ja sobie poradzę?”, „jak mnie odbierze rodzina podopiecznego?”.\nAby jak najspokojniej wybrać się w podróż, zebraliśmy kilka wskazówek, dzięki którym będziesz mógł/mogła spokojnie ruszać w trasę.\nWskazówki dla opiekunek, wyjeżdżających do pracy za granicę\nO poniższych przedmiotach powinieneś/powinnaś pamiętać podczas pakowania bagażu:\nUmowa zawarta pomiędzy opiekunem/opiekunką, a firmą Senes Cura\nPrawo jazdy (jeżeli w posiadaniu)\nWystarczającą ilość potrzebnych leków + leki przeciwbólowe na wszelki wypadek.\nTrochę pieniędzy w walucie EURO na drobne wydatki\nOdpowiednie ubrania, aby uniknąć niepożądanych wydatków\nKosmetyki oraz wszelkie produkty do higieny osobistej\nEwentualnie jakieś drobne zajęcia, np. książkę, krzyżówki, laptop, itp.\nPolecamy również zapisać sobie numery telefonów do pracowników Senes Cura:\nBiuro Senes Cura:\n+48 518 595 546\n+48 518 595 450\nNumery alarmowe w Niemczech:\nDzwoniąc na pogotowie ratunkowe odnośnie osoby podopiecznej proszę pamiętać, aby podać najważniejsze informacje o podopiecznej:\nJęzyk niemiecki ułatwia pobyt.\nPrzed wyjazdem warto zainwestować trochę czasu w naukę podstawowego niemieckiego. Obojętnie czy samemu w domu, czy podejmując się szkoleń języka niemieckiego. Z jednej strony ułatwi to pobyt i komunikację z podopiecznym, jego rodziną oraz innymi osobami w Niemczech, a z drugiej strony, im lepsza znajomość języka Niemieckiego, tym wyższe wynagrodzenie.\nPierwsze dni u nowej rodziny, to wyjątkowy czas dla każdej opiekunki osób starszych. W tym czasie, można poczuć ciekawość, podekscytowanie, a może nawet i strach.\nTo całkiem naturalne zachowanie, jednak każdy człowiek inaczej reaguje na takie zmiany. W poniższym tekście przedstawimy, jak najlepiej przejść ten okres.\nNowe miejsce pracy, to nowe przeżycie, a każde nowe przeżycie, pozwoli zdobić bezcenne doświadczenia, których już nam nikt nie zabierze. Najlepiej jest na początek obadać teren, czyli jak zachowuje się rodzina oraz podopieczny. Miłe powitanie to już połowa drogi do przyjemnego zlecenia.\nKażdy człowiek jest inny – przede wszystkim tyczy się to naszych podopiecznych. Musimy pamiętać, że oni już mają swoje przyzwyczajenia i rytuały, których z szacunku nie powinniśmy naruszać. Wszyscy wiemy, że jak się raz do czegoś przyzwyczaimy, to najlepiej, żeby już tak było do końca życia, a szczególnie wrażliwie reagują na takie zmiany podopieczni.\nNa początek nie powinniśmy więc zamykać się w pokoju lub unikać podopiecznego, tylko wręcz przeciwnie, powinniśmy szukać kontaktu z nimi, chociażby na wspólną grę, herbatkę lub spacerek.\nPrawie za każdym razem dręczą nas myśli odnośnie nowych ludzi, których już niebawem poznamy. Pozbądźmy się tych myśli, uśmiechnijmy się i z pozytywnym nastawieniem podejmijmy się nowego wyzwania!


Ogrzewanie podłogowe - jaka powinna być maksymalna temperatura? - ogrzewanie podłogowe lazienkowy.pl\nOgrzewanie podłogowe - jaka powinna być maksymalna temperatura?\ndata aktualizacji: 28-06-2018, 06:55\t– artykuł promocyjny\nJedną z kluczowych kwestii dotyczących ogrzewania podłogowego jest prawidłowe rozplanowanie pętli grzewczych i wybór odpowiedniego źródła zasilania. Zastosowanie odpowiednich elementów jest gwarantem optymalnej temperatury zapewniającej komfort dla jego użytkowników oraz eliminacja negatywnych skutków dla zdrowia i samopoczucia.\nfot.: nVent Raychem\nPowszechnie przyjmuje się, że w zależności od rodzaju pomieszczenia temperatura powinna wynosić do 29°C. Wyjątkami od tej reguły jest łazienka, gdzie dopuszczalną temperaturą jest do 34°C oraz strefy brzeżne narażone na straty ciepła - tam możliwe jest zasilanie w granicach do 35°C.\nTaki rozkład temperatur zapewni właściwy stopień nagrzania. Wysokość temperatury podłogi grzewczej ustawia się pod kątem oczekiwanej temperatury powietrza. Optymalna dla pomieszczeń wynosi 20°C. Jedynie łazienka stanowi odstępstwo ponieważ komfort cieplny odczuwalny jest na poziomie 24°C. O ile sterowanie elektrycznym ogrzewaniem podlogowym jest łatwe przy pomocy regulatorów, to ogrzewanie wodne wymaga dodatkowych elementów instalacji grzewczej. Trudność polega na tym by połączyć kocioł grzewczy produkujący czynnik grzewczy o wysokiej temperaturze (70-80°C) z czynnikiem niskiej temperatury (55-45°C). Służą do tego zestawy mieszające.\nfot.: Prandelli - zestaw mieszający z rozdzielaczem ogrzewania podłogowego\nfot.: KAN-therm grupa pompowa z pompą elektroniczną\nPrzy pomocy zestawów mieszających możemy ustawić dowolną temperaturę wody wpływającą do rur w podłodze.\nW celu uzyskania prawidłowego rozkładu temperatury w domu wyposażonym w ogrzewanie podłogowe wymagane jest stosowanie pieca niskotemperaturowego. Zapewnia on temperaturę wody wpływającej do instalacji na poziomie do 55°C i 45°C na powrocie. W celu zapewnienia właściwej temperatury w domu oraz wydajnej pracy układu grzewczego najlepsze będzie stosowanie ogrzewania łączonego - konwencjonalnego z grzejnikami i podłogowego.\nZdjęcia: nVent Raychem, Prandelli, Kan-therm\nOgrzewanie podłogowe, znane już w starożytnym Rzymie, jest coraz częściej stosowane w polskich domach. Ten typ... więcej...\nGrzejniki elektryczne ze szkła HEARTY GLASS z kolekcji Dafiano firmy D.A.S. jest to ciekawa propozycja dla osób... więcej...\nSzklany grzejnik w łazience\nGrzejnik Indivi New to niezwykle ciekawa propozycja do ogrzewania pomieszczeń w naszym domu. Jego cechą charakterystyczną... więcej...


Jak napisać recenzję filmową? – Filmowy kot\nJak napisać recenzję filmową?\n29 lipca 2014 21 lipca 2016\nJaka recenzja jest każdy widzi.\nMa słowa, zdania, kropki i kreski.\nStwierdzenia, gwiazdki, kwiatki i inne oceny w skali.\nCo zrobić żeby napisać dobrą (co oznacza dobrą?) recenzję, przy której czytelnik nie zaśnie w połowie pierwszego zdania…\nWpis jest inspirowany tekstem Michała Chacińskiego o recenzji filmowej i wzbogacony o filmowokocią praktykę i własne autorskie przemyślenia.\nO co w niej chodzi i jak się za nią zabrać.\n1. Musisz obejrzeć film.\nSerio. Bez tego nic nie zdziałasz. Piszę to, bo widziałam na swoje własne oczy teksty których autorzy przyznawali się że filmu nie widzieli. Tak więc – zdarza się. Nie stosujcie tutaj zasady nie znam się to się wypowiem, a tym bardziej schematu – streszczę fabułę i jakoś styknie. Wtedy tekst nawet nie ma prawa nazywać się recenzją.\nKopiowanie, przepisywanie i ściąganie – jako działanie nieetyczne jest oczywiście pozaklasowe.\n2. Czy od razu siadać do pisania recenzji?\nTo zależy (uwielbiam zdania zaczynające się od to zależy).\nKażdy ma inny sposób pracy, ja często daje sobie dobę odpoczynku od filmu, ale zdarzyło mi się zabierać do pracy od razu po seansie. Przy niektórych filmach warto dać sobie chwilę na przemyślenie i ułożenie wszystkiego w głowie.\nSpacer po wyjściu z kina? Jeśli pomaga, to owszem (mam teorię, że układanie myśli w głowie jest ściśle związane z ilością przebytych kilometrów). Zdarza mi się w drodze powrotnej do domu spisywać ważne myśli w notatniku (nie ruszam się nigdzie bez notatnika) lub ewentualnie od razu wpisywać je do nowego posta na blogu (zapisano wersję roboczą, ach te elektroniczne gadżety z internetami…).\n3. Ale pisać czy nie?\nCzy pisać o każdym filmie jaki zobaczymy, o każdym który wpadnie w nasze ręce? Można, ale ja tak nie robię. Sama jestem redaktorem własnego kawałka internetu i to ja decyduje o czym chcę napisać (truizm), ale prawda jest że warto inwestować swój czas w klepanie w klawiaturę tylko w przypadku tych filmów które rzeczywiście do nas przemówiły.\nW jednym z najbardziej znanych filmowych pism na świecie François Truffaut i Jean Luc Godard stosowali zasadę, że recenzję z danego filmu pisał ten kto podchodził do tytułu z największym entuzjazmem. Stwierdzali, że tylko wtedy autor przyłoży się i zanalizuje film lepiej. Zaangażowanie to ta magiczna przyprawa po której dodaniu każdy tekst może stać się smaczniejszy.\nJa stosuję zasadę jak mam coś do powiedzenia (napisania?) to piszę. W innym przypadku nawet nie ma co otwierać laptopa, bo wyjdzie z tego marny tekst.\nCzy przy pisaniu recenzji wskazany (i czy możliwy…) jest stu procentowy obiektywizm? Czy recenzja bez postaci (osoby) recenzenta jest czegokolwiek warta? Czasami sięgamy po teksty określonych osób, zaglądamy na określone blogi, czytamy określoną prasę… Owszem, bo mamy je pod ręką, prawdopodobnie podoba nam się szata graficzna, robimy to z przyzwyczajenia, ale…\nCzy to nie sam autor w dużej mierze nas przyciąga w to jedno konkretne miejsce? Do tego jednego, konkretnego tekstu…\nNigdy w życiu nie napisałem obiektywnej krytyki i mam nadzieje, ze nigdy mi się to nie zdarzy – George Bernard Shaw\n5. Ale dla kogo piszę?\nTo ważna kwestia, bo inaczej będę układała słowa jeśli wiem, że piszę do ludzi, którzy o kinie nie wiedzą nic i właśnie zastanawiają się w towarzystwie jakiego filmu spędzić piątkowy wieczór…\nInaczej też będę pisała do ludzi, którzy są filmowymi zapaleńcami, pasjonatami i często nawet znawcami.\nMożna też pisać dla siebie i nie mówię tutaj o grafomanii, ale o pisaniu przeplatanym luźnymi przemyśleniami czy odniesieniami do prywatnego życia… Na to mogą pozwolić sobie autorzy będący w tzw ekstraklasie, ci którzy mają już wyrobione i znane nazwisko (u nich wszystkie chwyty są dozwolone, bo ludzie i tak będą chcieli ich czytać) oraz… blogerzy. Blogerzy na swoich małych poletkach internetu mogą wszystko i nie mają nic do stracenia. W najgorszym wypadku… istnieje takie prawdopodobieństwo, że nikt tego nie będzie czytał.\n6. Oceniam film z pewnego punktu widzenia i w pewnym świetle…\nTak, nie możemy się samobiczować – robimy to nieustannie. My i nasza głowa to coś od czego nie da się uwolnić… Nie ma obiektywizmu – wszystko zależy od punktu siedzenia. Inaczej popatrzymy na film kiedy schowamy się w klimatyzowanym kinie w letni wieczór, a inaczej jak będziemy go oglądać z przyjaciółmi we własnym domu.\nTo coś w stylu – od kultury nie można uciec. Nie uciekniemy od wpływu jaki ma na nas, nasze pochodzenie, kraj, rodziny, pogoda, relacje z najbliższymi… (mogę wymieniać do końca świata).I nawet jeśli przychodzi komuś do głowy uważać to za wadę to proponuję przekuć ją na zaletę. Polecam dystans. Dystans sprawdza się bardzo często.\n7. Zepsuć zabawę czy nie?\nJak z tym jest…? Zdradzać zakończenie czy nie? Ogólnie jestem za tym, żeby nie pisać jak skończyła się historia. Czytelnikom wystarczy delikatne nakreślenie fabuły, wstęp, zarysowanie postaci… Po co więcej?\n8. Pisać o emocjach?\nCzy wypada nam pisać o emocjach jakie wywołał w nas film? Na przykład – tego dnia pokłóciłam się z mamą, a film – nawet wprost nie dotyczył relacji matka-córka… Oczywiście, że się dopatrzyłam tam historii w którą mogłabym wpleść własne życiowe przemyślenia i refleksje. Nie mogłam uciec od swojej głowy i nabrać dystansu…\nTak sobie myślę, że jeśli używamy emocji w rozsądnych dawkach to nie ma w nich nic złego. To one sprawią, że tekst o filmie stanie się bardziej unikatowy. Mój indywidualizm może spowodować, że tekst stanie się bardziej indywidualny. Oczywiście – wywlekanie życia prywatnego jest totalnie bez sensu (zbyt silne stwierdzenie – jest kompletnie niepotrzebne i nieprofesjonalne?), ale podarowanie okrucha (jeśli czujemy taką silną potrzebę) nie zrobi nic złego.\nZnowu – nawet jeśli postrzegamy to jako wadę – spróbujmy przemienić to na zaletę.\n9. Recenzja encyklopedią?\nNiejednokrotnie dostaję komentarze – ani słowa o tym, że jest to remake, że ten reżyser pracował wcześniej przy takim projekcie albo że aktorka miała wtedy tyle lat i ważyła tyle kilogramów. Okej, jeśli macie ambicje stworzenia encyklopedii polecam gromadzenie takich informacji.\nNie powiem, że dobry research jest zły – przydaje się i poszerza wiedzę, ale nie oznacza to, że mam rozpisywać się o czymś co nie uważam osobiście za coś istotnego.\n10. Jak to ogarnąć?\nPewne recenzje mają tak zwaną strukturę klasyczną. Każda z nich ma (w kolejności) – tytuł (ideałem jest kiedy tytuł nas chwyta), wstęp (wszystkie chwyty dozwolone – oby było krótko), streszczenie (to jak z tym ujawnianiem zakończenia?), komentarz lub ocenę autora (gwiazdki? Choć jestem ich przeciwnikiem…) i podsumowanie (krótko, przydałaby się także pointa jak ktoś posiada zdolność jej tworzenia…).\nLegenda głosi, że dobrze jest gdy tekst nie przekracza 1600 znaków.\nAle to taka legenda…\npracujący filmowy kot (muszę przestać szukać zdjęć kotów przed komputerem, wręcz niebezpiecznie mnie to bawi…)\n15 porad dla początkujących praktyków\n(wg. Michała Chacińskiego)\n1. Obejrzyj film. Jeśli możesz, zrób to dwukrotnie.\n2. Zastanów się nad filmem. Zwłaszcza jeśli nie masz pewności, że wszystko rozumiesz.\n3. Odpowiedz na pytanie, czy widzisz w filmie coś, czego nie widzi może być może żaden ze stu innych recenzentów.\n4. Jeśli odpowiedź jest negatywna, odpowiedz sobie na pytanie, czy warto pisać recenzję.\n5. Odrzuć iluzję obiektywizmu. Zawsze pisz od siebie.\n6. Zastanów się, dla kogo jest przeznaczony tekst – dobierz język i temat tekstu do odbiorcy.\n7. Mierz zamiary na możliwości. W dwóch tysiącach znaków nie zmieścisz historii kina.\n8. Nie psuj innym zabawy – unikaj spoilerów albo przynajmniej o nich uprzedzaj.\n9. Świadomie operuj formą – jeśli zmieniasz klasyczną strukturę, upewnij się, że wiesz po co.\n10. Nie zasypuj czytelnik faktami dotyczącymi filmu – ważniejsze są twoje spostrzeżenia. Faktów świat ma nadmiar, brak mu sensów.\n11. Po napisaniu recenzji sprawdź, czy jasno w niej oceniasz film.\n12. Jeśli nie ufasz redaktorowi, oddaj tekst nieco krótszy niż zamówiony. Ryzykujesz mniej skrótów.\n13.W razie obaw poproś o możliwość udziału w redakcji tekstu.\n14. Przeczytaj tekst w druku. Wcześniej wypij melisę.\n15. Przed kolejnym filmem czytaj i oglądaj wszystko, co ci wpadnie w ręce. I słuchaj wszystkiego co ci wpadnie w ucho. Nie zrozumiesz kina nie znając historii literatury, muzyki i sztuki.\n8 myśli w temacie “Jak napisać recenzję filmową?”\n29 lipca 2014 at 08:12\nJa najczęściej idę na żywioł. Pewnie to źle i pewnie do recenzji to niepodobne. Jednak za stary jestem by wpiąć się w szablon i działać wg. definicji 🙂 Najważniejsze że żonie się podoba (choć bardzo prawdopodobne że kłamie :).Pozdrawiam\n29 lipca 2014 at 08:17\nJeszcze jedna zasada.\n16. Nie pisz nic na siłę. Jeżeli w danym momencie czujesz że nie masz pomysłu, odpuść sobie.\n29 lipca 2014 at 08:33\nBardzo dobra zasada 🙂\nMożna ją w sumie podciągnąć pod zasadę 3 😉\nTeż czytałem ten tekst Chacińskiego. Bardzo fajnie napisany. I w jakiś sposób może pomóc „początkującym” recenzentom. Jednak wiadomo, że w necie na własnym blogu większość ludzi będzie pisała „po swojemu”. Jednak przestrzeganie tych zasad może tylko pomóc.\nJa właśnie staram się recenzować wszystko co zobaczę, również to co zupełnie mi się nie podobało, bo i nie ma co szczędzić krytyki jeśli coś mi się nie podoba.\n31 lipca 2014 at 15:16\nZabawne w tym zdjęciu jest to, że sięgając po mysz kot ma wysunięte pazury (w drugiej łapie schowane) 🙂\nOsobiście rzadko piszę u siebie recenzje filmów, bo wydaje mi się że balansuję na granicy banału. Dlatego o filmach opowiadam niejako przy okazji, nie kierując się właściwie żadną z tych zasad 😉\n5 czerwca 2018 at 14:28\nZ racji tego że zaczynam swoją przygodę w filmie, samo podjęcie się napisania recenzji wydaje mi się ryzykowne i zbyt..odważne? Oczywiste jest, że będę zauważać znacznie mniej istotnych elementów w filmie, niż doświadczeni maniacy filmowi,a moje recenzje nie będą tak błyskotliwe i wciągające- w końcu nie od razu Rzym zbudowano. Jednak jest w tym dla mnie jakieś małe wyzwanie, żeby usiąść, przeanalizować, napisać, a co najgorsze- podzielić się tym chociażby ze znajomymi.\nPodziwiam Cię za lekkość pisania!\n5 czerwca 2018 at 16:02\nWydaje mi się że jest też trochę tak że strach ma wielkie oczy. We wszystkim trzeba nabrać wprawy i pierwsze kroki mogą wydać się bardzo nieudane. Ale za każdym kolejnym idzie lepiej 🙂


TRIO - cienie do powiek od JAFRA | Zuzka Pisze\n12:11:00 cienie do powiek , Jafra , kosmetyki , makijaż , trio 47\n12:11:00 cienie do powiek , Jafra , kosmetyki , makijaż , trio\nCo pewien czas wracam do Was z kosmetykami marki JAFRA - dawno jednak, nie pokazywałam Wam ich kolorówki. Postanowiłam to zmienić i zamówiłam sobie cienie do powiek TRIO - jak sama nazwa mówi - w opakowaniu znajdziecie trzy różne kolory - w moim przypadku jest to paleta o nazwie THE NUDES.\nCienie do powiek TRIO - The Nudes - Jafra jest to zestaw cieni do powiek w kontrastowych kolorach, które można łączyć ze sobą w różny sposób tworząc indywidualny i elegancki makijaż oczu. Zawierają witaminy A, C i E oraz przeciwutleniacze.\nDostępne w 10 wariantach – Drama, Cappuccino, Mystic, Blue Steel, The Nudes, Provence, Romance, Amazonian, Cabaret, Firenze.\n1. Do nakładania użyj aplikatora, pędzelka lub nałóż cienie palcem.\n2. Najaśniejszy cień nałóż pod brwiami i wewnętrzną część powieki aby uzyskać efekt rozświetlenia.\n3. Średni odcień nałóż w załamaniu powieki. Rozetrzyj oba kolory cieni w taki sposób, by uzyskać płynne przejście kolorystyczne bez widocznych linii oddzielających od siebie oba odcienie.\n4. Najciemniejszym odcieniem obrysuj powiekę jak najbliżej linii rzęs.\n5. Aby zwiększyć intensywność odcieni użyj lekko zwilżonego aplikatora. Rozetrzyj suchym pędzelkiem.\nOdporne na rozmazywanie i blaknięcie.\nNie zbierają się na załamaniu powieki.\nZawierają witaminy C i E.\nUmożliwiają tworzenie makijażu na każdą okazję - od dziennego do wieczorowego.\nTestowanie klinicznie - nie powodują alergii i podrażnień.\nTyle jeśli chodzi o informacje od producenta. Co mogę o nich opowiedzieć bo pewnym czasie stosowania?\nPrzede wszystkim chcę zatrzymać się przy samym wyglądzie tych cieni. Zamknięte są w niewielkiej kasetce zamykanej na zatrzask, który bardzo mocno się trzyma. Od producenta przyjechały dodatkowo zapakowane w kartonik. Kasetka wykonana jest z mocnego tworzywa w kolorze czarnym w macie. Błyszczący jest tylko napis "beauty" który przepięknie zdobi całość, oraz złote logo marki.\nWe wnętrzu znajdują się trzy cienie, oraz aplikator do ich nakładania. Każdy z cieni ma bardzo przyjemną konsystencję, są dobrze ubite, aksamitne i miłe w dotyku. Warto zwrócić uwagę na to, że nie są zbyt suche, dzięki czemu nie osypują się przy aplikacji, dzięki czemu stają się bardzo wydajne. Pigmentacja jest dobra, swatche które za chwilę Wam pokażę są efektem jednego przeciągnięcia palcem po danym kolorze.\nPaleta The Nudes to kolory idealne do makijażu codziennego i delikatnego - zarówno do szkoły jak i pracy. Bardzo często korzystam z tych cieni, bo właśnie teraz, kiedy za oknem zima - nie mam ochoty malować oczy wyrazistymi i krzykliwymi kolorami.\nTrwałość cieni mogę ocenić bardzo dobrze, ich krycie powieki można budować, dokładając kolejne warstwy.\nCo w nich mnie urzekło, to fakt, że ładnie rozprowadzają się na mojej trudnej do malowania, wiotkiej powiece, która marszczy się i ma sporo załamań - cienie te nie wchodzą w te załamania, nie zbijają się nich i nie migrują po całym oku. Wycierania się nie zauważyłam, ten najciemniejszy kolor pięknie prezentował się na oku przez cały dzień.\nDodatkowy plus to fakt że nie uczulają i nie podrażniają. Jedyny minus, to cena - koszt takiej paletki to aktualnie 90 zł na stronie producenta, jednak za jakość i luksus niestety musimy zapłacić trochę więcej.\nDo tej pory stosowałam już wiele produktów tej marki i nigdy się na nich nie zawiodłam, mam nawet swoich ulubieńców o których często wspominam, m.in.: podkład Royal Jelly czy tusz do rzęs Lash Streching o których Wam pisałam.\nCzy stosowaliście już jakieś produkty marki Jafra? Widzieliście ich kolorówkę?\nPostanowiłam jeszcze wspomnieć Wam o ważnej kwestii. Jeśli wśród Was jest ktoś, kto w ostatnim czasie otrzymał odszkodowanie, a wydaje mu się, że kwota którą mu przyznano jest za niska, jest duże prawdopodobieństwo że ubezpieczyciel zaniżył świadczenie. W takich przypadkach należą się dopłaty do odszkodowań. Każdy ma prawo do odwołania się od takich decyzji, można zrobić to samodzielnie lub za pomocą specjalnych do tego kancelarii. W naszym kraju mało rozmawia się na takie tematy, więc postanowiłam, że co jakiś czas będę Wam przypominać o Waszych prawach i możliwościach.\nżaneta serocka 29 stycznia 2019 12:51\nte brązy są ładne, na co dzień wybieram właśnie takie subtelne odcienie.\nZuzkaPisze. pl 29 stycznia 2019 16:05\ndolina_piekna 29 stycznia 2019 13:04\nnigdy nie miałam żadnego kosmetyku tej firmy, ale powiem że paletka wygląda super :) bardzo bezpieczne kolory do dziennego makijażu, na pewno każdemu się spodobają :)\nZuzkaPisze. pl 29 stycznia 2019 16:07\nWarto się skusić chociażby na jeden produkt tej marki, są na prawdę genialne :)\nWera 29 stycznia 2019 14:20\nbardzo moje kolory, nie znam marki, ale już mi się podobają\nW takim razie koniecznie musisz poznać :)\nZapachem pisane 29 stycznia 2019 14:21\nUwielbiam brązy, takie subtelne odcienie są idealne na co dzień 😉\nZuzkaPisze. pl 29 stycznia 2019 16:08\nOkiem Blondynki by McBlondi 29 stycznia 2019 14:26\nŚliczne kolorki, które z pewnością idealnie się sprawdzą przy dziennych makijażach :) Nie miałam jeszcze okazji poznać tej marki, ale coraz bardziej czuję się do tego skuszona ;)\nZuzkaPisze. pl 29 stycznia 2019 16:12\nLena 29 stycznia 2019 14:43\nFajne takie dzienne kolory, ale ta cena trochę wysoka ;)\nZuzkaPisze. pl 29 stycznia 2019 16:13\nNo niestety - za lepszą jakość trzeba zapłacić trochę więcej.\nMarina Abramava 29 stycznia 2019 14:45\nProdukty marki Jafra znam z Twojego bloga. Niestety do tej pory nie było okazji, by na coś się skusić. Podoba mi się ta 3 kolorowa paletka, ale cena wydaje mi się zbyt wysoka.\nCieszę się, że dzięki mnie mogłaś poznać jakąś markę - mam nadzieję, że kiedyś na coś się skusisz i będziesz mogła powielić moje zdanie na jej temat ;)\nHanna B 29 stycznia 2019 15:48\nWłaśnie się nad nimi ostatnio zastanawiałam. Koniec końców wybrałam co innego. Podobnie tak jak u Ciebie, nie trafił się mi jeszcze produkt tej marki, który by mnie zawiódł.\nZuzkaPisze. pl 29 stycznia 2019 16:14\nJestem ciekawa na co się skusiłaś :)\nbeautylilly 29 stycznia 2019 16:09\nCienie są bardzo delikatne. Podobaja mi się Do pracy super\nBlingBlingMakeUp 29 stycznia 2019 16:57\nNie spotkalam jeszcze nigdzie tych cieni, wygladaja fajnie choc ja wole bardziej zwariowane kolorki ;)\nRetromoderna 29 stycznia 2019 17:01\nNie miałam jeszcze produktów marki Jafra, ale muszę w końcu coś od nich wypróbować.\nTanika 29 stycznia 2019 17:37\nNie znam produktów Jafa, ale te cienie bardzo mi się podobają, lubię takie kolory na co dzień goszczą w moim makijażu.\nPat Dream 29 stycznia 2019 17:55\nNie znam tej marki, ale cienie są w idealnych kolorach dla mnie, po prostu piękne !;)\nAnszpi 29 stycznia 2019 18:01\nPaletk jest fajna, zawiera kolory które pozwalają wykonać dobry makijaż. Kiedyś takie mini paletki mi wystarczyły, sprawdzają się do torebki\nUnalome.pl | Natalia Rucka 29 stycznia 2019 18:29\nPierwszy raz słyszę o tej marce, ale dokładnie takiej paletki z bazowymi kolorami poszukiwałam :)\nPaulina K 29 stycznia 2019 18:30\nnigdy nic nie miałam z tej firmy, ale wiem, że często ci się te kosmetyki pojawiają na blogu. nie wiedziałam, że w ofercie maja kosmetyki do makijażu, a paletka ładne ma kolory :)\ntodoarmo. pl 29 stycznia 2019 18:39\nBardzo fajne małe i poręczne lubię takie rozwiązania. Kolorki dość fajne jak na codzienny makijaż.\nNatalia | jakpiekniebyckobieta.pl 29 stycznia 2019 19:00\nWchodzące w załamania cienie, to zmora! Dobrze, ze tu tego nie ma :)\nLili 29 stycznia 2019 20:48\nNie spotkałam się wcześniej z produktami tej firmy ale kolory mi pasuja\nAnna Kruczkowska 29 stycznia 2019 21:47\nZdaje się, że tę paletkę mogłabym polubić.\nIwona Mieczkowska 29 stycznia 2019 22:30\nTakich delikatnych cieni używam najczęściej na co dzień, tej marki jeszcze nie miałam przyjemności wypróbować :)\nKosmetyki Pani Domu - Ola 29 stycznia 2019 23:54\nPierwszy raz słyszę o tej firmie, ale zaciekawiłaś mnie tymi kosmetykami. Rozejrzę się na pewno w jej asortymencie.\nPodobają mi się kolory w tej paletce - takie delikatne, codzienne.\nEmi 30 stycznia 2019 00:51\nNie wiedziałam, że Jafra ma w swojej ofercie także kolorówkę. Fajna paletka do makijażu dziennego.\nMagdalena Musińska 30 stycznia 2019 07:59\nniestety kolorystyka tym razem nie dla mnie, mam wrażenie że cienie mają słabą pigmentację\nRenia. Renata 30 stycznia 2019 10:34\nŁadne paletka i ładne kolorki, lubię takie, delikatne i takie dzienne. Minus tylko ta cena, no ale coś za coś ;)\nJoanna 30 stycznia 2019 11:10\nTrio jak dla mnie świetne. Nawet nie wiedziałam, że Jafra ma w ofercie kolorówkę.\nEdzia - Kotwica Piękna 30 stycznia 2019 14:46\nO tej marce słyszałam, ale nie miałam ich kosmetyków. Chętnie poznam ofertę.\nJustyna Justyna 30 stycznia 2019 14:54\nGdzieś już słyszałam o tej marce, ale nie wiedziałam że produkuję kosmetyki kolorowe. Cienie bardzo ładne codzienne kolorki\nZnam doskonale motorówkę oraz kosmetyki do pielęgnacji z firmy Jafra. Bardzo je lubię I często po nie siegam\newuczka recenzuje 30 stycznia 2019 21:17\nBardzo delikatne typowe odcienie na co dzien. Moje ulubione. Chociaz z Jafra jeszcze nie mislam okazji niczego goscic w domu. Cena troszke wysoka. Ale czasem warto spojrzec na jakosc.\nTe cienie wydają się idealną opcją do delikatnego, codziennego makijażu :) Podoba mi się to trio :)\nczerwona filiżanka 30 stycznia 2019 23:07\nPierwszy raz spotykam się z tą marką, nie kojarzę jej zupełnie. Cienie wydają sie ładne takie delikatne na codzień\nRoksana F 31 stycznia 2019 11:36\nKocham takie delikatne odcienie. Marki osobiście nie znam ale dużo czytałam na blogach\nAga Recenzuje 31 stycznia 2019 22:52\nBardzo ładne neutralne trio cieni, idealne na co dzień :)\nNika 1 lutego 2019 01:01\nświetne cienie na wyjazdy :) zmieszczą się w każdą kosmetyczkę :)\nkwietniowa na blogspocie 2 lutego 2019 23:55\nW sumie te kolory są dobre na każdą okazję;D\nKosmetyczna Pasja 3 lutego 2019 20:49\nJa szczerze nie lubię takich paletek. Nie sięgam po nie i wiele takich oddałam. Wolę mieć większą paletę a te aplikatory to taki przeżytek.\nAgnieszka Józwowska 3 lutego 2019 20:58\nCena niestety znięchęca mnie do zakupu. Dokładając 50 zł mogę mieć większą paletkę takiej samej jakości.\nBlogoLady 13 lutego 2019 11:32\nŁadne odcienie, bardzo mi się podobają :D


Ruch zadziwia: pół roku bez straty gola! Piłka nożna - Sport.pl\nRuch zadziwia: pół roku bez straty gola!\nWojciech Todur 15.10.2009 16:09\nNa chorzowskiej defensywie połamali sobie zęby napastnicy sześciu kolejnych drużyn. W piątek od niebieskiego muru ma się odbić Lechia Gdańsk, która trenerowi Waldemarowi Fornalikowi kojarzy się z czyśćcem.\nFantastyczna seria Ruchu do obejrzenia na Ekstraklasa.tv ?\nOstatnią drużyną, która zdołała pokonać bramkarza niebieskich w lidze - gdy ten miał ze plecami chorzowskich kibiców - był GKS Bełchatów, a działo się to 25 kwietnia. Ruch grał jeszcze wtedy na Stadionie Śląskim, jednak z powrotem na Cichą nic się nie zmieniło. Ta imponująca seria rozpoczęła się z chwilą, gdy na trenerskiej ławce drużyny z Cichej usiadł Waldemar Fornalik.\nSzkoleniowiec już na początku zapowiedział, że budowę "chorzowskiego domu" rozpocznie od postawienia solidnych fundamentów czyli obrony. - Taka seria bez bramek to imponujące osiągnięcie, więc fajnie byłoby ją kontynuować - mówi Wojciech Grzyb, pomocnik niebieskich. Lechia na wyjazdach strzeliła dotąd osiem goli w czym lepsze są od niej tylko Wisła (9) i Lech Poznań (12). - Ale też aż sześć bramek wbili Cracovii na stadionie w Sosnowcu . Gdy pominie się ten mecz ich wynik nie jest już tak dobry. To jednak nie zmienia faktu, że to bardzo groźny zespół. Nasz sposób na czyste konto pozostaje ten sam. Pierwszym obrońcą będzie już najbardziej wysunięty napastnik. W odbiór piłki angażuje się cały zespół - analizuje taktykę Grzyb.\nDwa tygodnie temu Lechia przerwała już jedną zwycięską passę, gdy odebrała punkty Polonii Bytom. - Myślę, że zaważyła na tym głównie słabsza postawa bytomian - zaznacza Grzyb.\nTrenerowi Fornalikowi Lechia kojarzy się z pamiętnym meczem z roku 1987, który przesądził o spadku niebieskich z ekstraklasy. To właśnie wtedy piłkę do własnej bramki wrzucił sobie bramkarz Janusz Jojko. - Pamiętam tę sytuację bardzo dobrze, bo ta piłka miała trafić właśnie do mnie. To był bolesny spadek, bo pierwszy w historii klubu. Później okazało się jednak, że to był nasz czyściec. Po roku gry w drugiej lidze sięgnęliśmy przecież po mistrzostwo - wspomina szkoleniowiec.\nPiłkarze wracają do ligowej rywalizacji po dwóch tygodniach przerwy. Gdy na początku września niebiescy odpoczywali równie długo to zaraz potem przegrali z GKS-em Bełchatów. - Nie ma co się doszukiwać analogi. Jak nie idzie to zawsze znajdzie się powód - a to muszki, a to pogoda. Zagraliśmy wtedy słabiej. Teraz jednak powalczymy z Lechią na Cichej. Dopingowani przez naszych kibiców - przypomina Grzyb.\nPogoda jednak może być problemem. Na grząskim boisku Ruch może stracić swój największy atut czyli szybkość. - To na pewno nie będzie to samo co gra w ciepełku, ale nie sądzę, żeby to mogło zaważyć na wyniku meczu. W dobie podgrzewanych muraw warunki aż tak bardzo się nie zmienią - zapewnia Fornalik, który zmarzniętym piłkarzom zaproponuje dłuższą i bardziej intensywną rozgrzewkę. - Są też inne sposoby na ochronę przed wychłodzeniem organizmu. Specjalne podkoszulki, rozgrzewające maści - zauważa Michał Pulkowski, pomocnik niebieskich.\n- Pobiegają kilka minut i zapomną o chłodzie. A co ma powiedzieć trener? - żartuje Fornalik. Pulkowski obawia się, że zimowa aura może zniechęcić kibiców do przyjścia na mecz. - Najwierniejsi na pewno nie przestraszą się mrozu. Teraz jest moda na chodzenie na Ruch - zapewnia Grzyb.\nRuch na podgrzewaną murawę jeszcze poczeka


Ulga podatkowa na instalacje fotowoltaiczne w 2019 roku | Baltic Energy\nUlga podatkowa na instalacje fotowoltaiczne w 2019 roku\nDnia 1 stycznia 2019 r. weszło w życie nowe rozporządzenie zakładające wprowadzenie ulgi podatkowej na zakup materiałów, urządzeń i usług związanych z termomodernizacją do których wliczają się również instalacje fotowoltaiczne.\nDzięki temu rozporządzeniu od 2019 roku wydatki poniesione na montaż „ogniw fotowoltaicznych wraz z osprzętem” będzie można odliczyć od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.\nZgodnie z tą ustawą podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku wydatki poniesione w roku podatkowym na montaż paneli fotowoltaicznych w tym budynku.\nOdliczeniu nie będą podlegać wydatki w części, w jakiej zostały sfinansowane ze środków NFOŚiGW (Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej). Kwota odliczenia nieznajdująca pokrycia w rocznym dochodzie podatnika będzie podlegać odliczeniu w kolejnych latach, nie dłużej jednak niż przez 6 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.\nTreść ustawy znajduje się w linku poniżej:


olej » Testowanie-Recenzja\nTag-Archive for » olej «\nDzięki firmie Oleofarm otrzymałam olej lniany 500ml\nOlej Lniany znajduje zastosowanie w kuchni na co dzień. Olej lniany należy spożywać wyłacznie na zimno. Nie wolno smażyć na oleju lnianym ani gotować czy podgrzewać. Należy przechowywać w temp. 4-10 °C, w szczelnie zamkniętej butelce,z dala od źródeł światłaych.\nOlej lniany może być stosowany:\njako dodatek do sałatek i surówek\njako dodatek do wszelkich innych potraw na zimno, gdzie zazwyczaj dodajemy inne oleje\nmoże być stosowany do smarowania skóry czy olejowania włosów\ndla pobudzenia trawienia i na zaparcia często jest stosowany przez wiele osób\nPamietajcie: Dzienna dawka oleju lnianego dla dorosłego człowieka to 30–60 ml czyli 2-4 łyżek. W takiej porcji znajdziesz od 16 do 32 g kwasów omega-3.\nCzy wiesz że, łykając olej lniany w kapsułkach musiałbyś połknąć ok 30 kapsułek aby dostarczyć taką ilość kwasów omega-3?\nopinia:Dobrze jest go wypić w małej szklance z dodatkiem soku z cytryny,sok opada na dno jest bardzo zdrowy.Jest naprawdę świetny,stosowałam również na włosy juz drugi raz widzę znaczną poprawę kondycji włosów,wygładza skórę i opóźnia powstawanie zmarszczek oraz doskonale smakuje do surówki z kiszonej kapusty.POLECAM\nCategory: Bez kategorii, Testowanie Tags: lniany, olej, oleofarm\tLeave a Comment\nNOMAK-olej kokosowy,olej palmowy czerwony.\nDzieki firmie NOMAK(produkty ekologiczne) otrzymałam olej kokosowy na zimno tłoczony oraz olej palmowy czerwony.\nOlej jest w szklanym słoiczku o pojemności 30ml.\nOlej kokosowy: Olej najlepiej mi smakuje na pieczywie i pieczonej szynce miałam okazje posmarowac przyprawic i upiec szynke na swieta,przydatny jest takze do smazenia,duszenia do dan miesnych jest niezastapiony w kuchni oraz mozna go użyc do pielegnacji ciała,ja zas uwielbiam zapach kokosowy,olejkiem posmarowalam sobie cialo łokcie popenkane stopy jest rewelacyjny na takie rzeczy dobrze sie rozsmarowuje,po smarowaniu czuc nawilzenie, gładkość.Pozostawia na skórze ładny zapach, intensywny, wyczuwalny, który długo się utrzymuje na skórze.Olej jest łagodny dla skóry.Kolor jest zależny od temperatury rozpuszczony jest przezroczysty natomiast ogólnie jest mlecznobiały.\nOlej palmowy czerwony:Produkt wysoce lekkostrawny dobrze przyswajalny i hipoalergiczny,nie zawiera glutemu ani alergenów.Produkt ten jest tradycyjnie używany jako pożywienie i kosmetyk,olej może być używany przy schorzeniach skórnych, takich jak egzema, dermatozy czy łuszczyca. Wysoka zawartość witaminy A czyni z oleju palmowego doskonały produkt odmładzający, przywracający zdrowy wygląd skórze suchej,jako doskonałe źródło witaminy E powoduje szybsze gojenie się skóry, zapobiegając tym samym powstawaniu blizn – także potrądzikowych.Olej mozna uzywac na usta lekko daje inny kolorek.Czerwony olej palmowy stanowi źródło beta-karotenu, podobnie jak marchew – zawiera go jednak aż dziesięć razy więcej.Czerwony olej palmowy nadaje potrawom piękny, złotawy kolor oraz smak charakterystyczny dla kuchni. Doskonale nadaje się do przygotowywania ryżu, ziemniaków, duszonej cebuli, sadzonych jajek oraz sosu.\n-są tłoczone na zimno\n-surowce pochodza z upraw ekologicznych\nZapraszam na stronę dowiedz się więcej:http://nomak.pl/\nCategory: Testowanie Tags: czerwony, kokosowy, nomak, olej, palmowy\tLeave a Comment\nMiałam możliwość od firmy ZIELONY NURT przetestować OLEJ ZE SŁONECZNIKA.\nOlej jest bardzo dobry dla zdrowia i urody człowieka,w ziarnach słonecznika witaminy pomagają w utrzymaniu prawidłowego cholesterolu oraz obniżenie złego a także podnoszą odporność organizmu . Olej ten pozyskuje się z ziarnek słonecznika w wyniku tłoczenia na zimno. Charakteryzuje go bogactwo kwasów wielonienasyconych i witaminy E. Olej ten można podgrzewać nie więcej niż do 100° C. Najlepiej jeśli spożywany jest na zimno jako dodatek do sałatek, surówek , zup i sosów.Olej słonecznikowy jest szeroko rozpowszechniony w kosmetyce . Znajduje zastosowanie jako środek zapobiegający tworzeniu się zmarszczek oraz nawilżający .Olej umieszczony jest w ciemnej szklanej butelce co jest dodatkowym atutem wpływającym aby wszystkie c cenne składniki zostały zachowań.Polecam osobom dbającym o zdrowy styl życia.\n-Nadaje się do surówek na zimno\n-Dobry dla zdrowia i urody\n–Ciemna szklana butelka\n–Zawiera witaminę E\nLink do strony: http://zielonynurt.pl/pl/index\nCategory: Testowanie Tags: nurt, olej, słonecznik, ziarnka, zielony\tLeave a Comment


→ Dywany Grafitowe | Komfort\nWybrano 1 filtr/y: Kolor - Grafitowy close Wyczyść wszystkie filtry\nKod produktu: 100120532\nKod produktu: 100108211\nKod produktu: 100162514\nKod produktu: 100170550\nKod produktu: 100084740\nKATHY IRELAND HERITAGE 353 CHARCOAL\nKod produktu: 100202419\nBRILLIANCE ONDA RED\nKod produktu: 100170189\nKod produktu: 100218995\nSWING VIME SILVER\nKod produktu: 100173298\nKod produktu: 100203991\nKod produktu: 100189106\n0.80 x 1.40 m\n1 x 2.80 m\nKod produktu: 100200342\nKod produktu: 100173086\nKod produktu: 100188004\nPERI PLAIN GRAPHITE\nKod produktu: 100189036\nKod produktu: 100170464\nKod produktu: 100108297\nKod produktu: 100217503\nKod produktu: 100202107\nKod produktu: 100219554\nKod produktu: 100219549\nMOYO 3 NATURE\nKod produktu: 100217480\nKod produktu: 100218998\nCOTTON DOUBLE UNI ANTHRACITE\nKod produktu: 100230745\nROSETTA GF/020 ANTHRACITE MULTI\nKod produktu: 100230509\nKod produktu: 100230510\nKod produktu: 100230511\nGrafit to kolor pomiędzy czernią a szarością. Grafitowe dywany kojarzą nam się przede wszystkim z modnymi ostatnio aranżacjami industrialnymi i loftowymi. I rzeczywiście w takich nowoczesnych stylizacjach grafitowe dywany będą czuły się najlepiej. Wbrew pozorom grafit to kolor, który sprawdzi się nie tylko w takich chłodnych, nowoczesnych wnętrzach. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, aby grafitowy dywan wykorzystać także w aranżacjach inspirowanych stylem skandynawskim, w którym różne odcienie szarości są jak najbardziej na miejscu.\nGrafitowy dywan w salonie\nCzy grafitowy dywan do salonu to dobry pomysł? Za wyborem takiego dywanu przemawia przede wszystkim uniwersalność tego koloru. Dywan grafitowy możemy z powodzeniem zestawić z meblami czy ścianami w różnych kolorach. Istnieje więc duża szansa, że decydując się na grafitowy dywan, w ten czy inny sposób wykorzystamy go nawet po zmianie wystroju pomieszczenia, czy po zakupie nowych mebli. Kolejną zaletą grafitowego dywanu w salonie jest to, że ewentualne zabrudzenia czy plamy nie będą tak widoczne na ciemnej tkaninie.\nTo, czy zdecydować się na grafitowy dywan w salonie, powinno zależeć również od koloru naszych mebli i ścian. Grafitowy dywan w salonie będzie się świetnie komponował z meblami z naturalnego drewna. Jeśli preferujecie bardziej kontrastowe zestawienia kolorystyczne, to grafitowy dywan będzie również świetnym tłem dla mebli w kolorze żółtym, zielonym, turkusowym czy musztardowym.\nKolejne interesujące połączenie kolorystyczne stanowić będzie grafitowy dywan i meble lub dodatki w kolorach pastelowych. Najbardziej klasycznym tego rodzaj zestawieniem jest grafit i pudrowy róż. Równie dobrze sprawdzi się jednak połączenie grafitowego dywanu z dodatkami w kolorze delikatnego, pastelowego błękitu.\nDo grafitowego dywanu będą pasowały również meble w bardzo jasnych kolorach. W nowoczesnym wnętrzu możemy zdecydować się na meble w kolorze chłodnej bieli. Z kolei w bardziej tradycyjnych aranżacjach z grafitowym dywanem możemy zdecydować się na meble beżowe. Takie połączenie pozwoli na stworzenie we wnętrzu ciepłej i przytulnej atmosfery.


Ponad 9,7 mln zł z UE dla Sierpca, Płocka, Ciechanowa i Płońska / Aktualności / Samorząd Województwa Mazowieckiego\nPonad 9,7 mln zł z UE dla Sierpca, Płocka, Ciechanowa i Płońska\n2013.12.11 14:20\t, aktualizacja: 2013.12.11 15:53\nAutor: Biuro Prasowe: UMWM i MJWPU, Wprowadzenie: Agnieszka Stabińska\nBeneficjenci czterech mazowieckich miast otrzymali wsparcie z UE na swoje inwestycje: rozbudowę systemu selektywnej zbiórki odpadów w Sierpcu, nowe wybiegi w płockim zoo, nowoczesny system informatyczny w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Ciechanowie, a także poszerzenie oferty turystycznej Płońska (w tym m.in. na budowę ścieżek pieszo-rowerowych).\nCałkowita wartość wszystkich projektów to ponad 12,6 mln zł, z czego przeszło 9,7 mln dołożyła UE. Umowy w tej sprawie podpisali marszałek Adam Struzik oraz beneficjenci.\nPorządek w śmieciach – projekt Sierpca\nWładze Sierpca złożyły projekt dotyczący rozbudowy i wdrożenia systemu selektywnej zbiórki odpadów. Inwestycja obejmie całe miasto i będzie dotyczyć około 15 tys. osób. Dzięki unijnej dotacji powstanie system, który pozwoli na dokładną selekcję śmieci. Na terenie Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej zostanie zlokalizowany punkt, którego podstawowym elementem będzie kontener o pojemności 48m3, w którym zostanie umieszczonych 13 małych pojemników do gromadzenia odpadów. Ideą przewodnią jest, by jeszcze u źródła, czyli w gospodarstwach domowych mieszkańcy dzielili odpady na: papier, metale, tworzywa sztuczne, szkło, opakowania wielomateriałowe, odpady komunalne ulegające biodegradacji, przeterminowane leki, chemikalia, zużyte baterie i akumulatory, sprzęt elektryczny i elektroniczny, meble i inne odpady wielkogabarytowe, budowlane oraz rozbiórkowe. Punkt zostanie zaopatrzony w wagę pozwalającą na określenie ilości przyjętych odpadów poszczególnych frakcji. Będzie też wyposażony w system monitorowania.\nOprócz działań inwestycyjnych, które obejmują też zakup worków, pojemników oraz kontenerów do selektywnej zbiórki odpadów, przeprowadzone zostaną promocyjne akcje edukacyjne dotyczące gospodarki odpadami. Posłużą do tego plakaty i foldery oraz wstępna wersja strony internetowej poświęconej selekcji odpadów, z prezentacją sposobu ich zagospodarowania na każdym z etapów ich unieszkodliwiania.\nWładze miasta chciałyby, by dzięki projektowi jak najwięcej mieszkańców Sierpca prowadziło świadomą selektywną zbiórkę odpadów. Pozwoli to poprawić stan środowiska naturalnego i ograniczyć ilości zanieczyszczeń przedostających się do powietrza, wód i gleb.\nDziałanie 4.2. Ochrona powierzchni ziemi\nTytuł projektu: Rozbudowa i wdrożenie systemu selektywnej zbiórki odpadów powstających u źródła na obszarze miasta Sierpca\nCałkowita wartość projektu: 326 418 zł\nKwota dofinansowania: 241 092,30 zł\nZmiany w płockim zoo\nPłocki Ogród Zoologiczny wzbogaci się o wybieg dla panter śnieżnych i tygrysów syberyjskich. Stworzenie tak sprzyjających warunków dla zwierząt umożliwi dalszy rozwój placówki. Dodatkowo teren wokół nowego obiektu zostanie zagospodarowany: ustawione będą ławeczki dla zwiedzających, a także poprawiona będzie nawierzchnia alei spacerowej.\nPrace przygotowawczo-budowlane polegać będą na opracowaniu dokumentacji projektowej i aplikacyjnej, a także na wykonaniu prac ziemnych, fundamentowych, izolacyjnych, konstrukcyjnych i wykończeniowych. Prowadzone będą także liczne działania promocyjno-informacyjne. Oprócz wykorzystania strony internetowej, płockie ZOO planuje wydanie ulotek i plakatów informacyjnych. Powstanie także pamiątkowa tablica.\nTytuł projektu: Zwiększenie atrakcyjności turystycznej ZOO w Płocku poprzez budowę wybiegu dla panter śnieżnych i tygrysów syberyjskich\nCałkowita wartość projektu: 580 000 zł\nKwota dofinansowania: 435 000 zł\nE-usługi w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Ciechanowie\nDzięki inwestycji w placówce powstanie system informatyczny do obsługi kandydatów na kierowców oraz realizacji egzaminu na prawo jazdy.\nUmożliwi on zapisy na egzamin i ich organizację, tworzenie pytań, obsługę egzaminu teoretycznego, zarządzanie dokumentacją kandydata oraz losowanie egzaminatorów i pojazdów na egzamin praktyczny. Dokumenty będą mogły być przekazywane on-line w obrębie poszczególnych WORD-ów, jak również pomiędzy jednostkami oraz pomiędzy ośrodkami a starostwami powiatowymi w całej Polsce.\nZakup nowego sprzętu m.in. komputerów, urządzeń mobilnych, tabletów, serwerów oraz routerów umożliwi natomiast działanie całego systemu, jak również korzystanie z niego w nieograniczonym czasie przez dowolną liczbę użytkowników.\nNowe usługi elektroniczne będą dostosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych, niedosłyszących oraz osób z niepełnosprawnością ruchową.\nDziałanie: 2.2. Rozwój e-usług\nTytuł projektu: Wdrożenie i udostępnienie e-usług w zakresie egzaminów państwowych sprawdzających kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz kierujących pojazdami\nBeneficjent: Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w Ciechanowie\nCałkowita wartość projektu: 9 409 788 zł\nKwota dofinansowania: 7 961 839,50 zł\nNowa oferta turystyczna w Płońsku\nRemont pomieszczenia pod Centrum Informacji Turystycznej, nowe ścieżki pieszo-rowerowe, a także profesjonalna siłownia zewnętrzna – to tylko niektóre udogodnienia, z jakich będą mogli korzystać nie tylko mieszkańcy Płońska, ale również turyści z całego Mazowsza.\nW sąsiedztwie rzeki Płonki oraz akwenu wodnego „Rutki” zostaną wybudowane ścieżki pieszo-rowerowe o łącznej długości 5,4 km. Będzie tu można jeździć na rowerze, rolkach, biegać oraz uprawiać nordic-walking. Ze ścieżek będą mogły w pełni korzystać osoby niepełnosprawne.\nPonadto w parku przy ul. Kopernika powstanie siłownia zewnętrzna składająca się z ławki i prostownika pleców, jeźdźca, piechura, wahadła, wioślarza, a także ławki do wyciskania na siedząco. Ścieżki rowerowe i siłownia zewnętrzna zostaną oznakowane tablicami informacyjnymi. Dodatkowo w parku będą zamontowane także ławki i kosze na śmieci.\nPłońsk zapewni również mieszkańcom i turystom jednolity pod względem wizualnym, architektonicznym i konstrukcyjnym system oznaczeń – System Informacji Miejskiej. Posłuży on oznakowaniu płońskich zabytków i miejsc pamięci. W jego skład wejdą nie tylko znajdujące się przy ścieżkach rowerowych tablice, ale również nowe Centrum Informacji Turystycznej. Będzie ono odpowiedzialne za prowadzenie strony internetowej z bazą noclegową i gastronomiczną, miejscami zabytkowymi oraz kalendarzem imprez. Turyści będą mogli tu również nabyć pamiątki, gadżety i przewodniki turystyczne.\nBeneficjent: Gmina Miasto Płońsk\nCałkowita wartość projektu: 1 012 908,63 zł\nKwota dofinansowania: 499 971,70 zł


Zabójstwo Polaka - 40-letni mężczyzna zadźgany w Velp - Głos Polski\nZabójstwo Polaka – 40-letni mężczyzna zadźgany w Velp\nFunkcjonariusze policji z Velp podają, iż 40-letni obywatel naszego kraju został śmiertelnie dźgnięty nożem w tamtejszym kompleksie dla pracowników migrujących. Do zdarzenia doszło w sobotę. Policja podejrzewa o zabójstwo Polaka trzy osoby w wieku 23,24 i 51 lat. Wszyscy oni również pochodzą z naszego kraju.\nCały incydent miał miejsce w sobotę, w „polen hotelu”, w Velp nieopodal szpitala Rijnstat na President Kennedylaan. Funkcjonariusze po przybyciu na miejsce zdarzenia znaleźli poważnie rannego 40-latka. Przez dłuższy czas policjanci, jak i ratownicy medyczni prowadzili reanimację Polaka. Niestety, pomimo wysiłków nie udało się przywrócić akcji serca. Ofiara zmarła.\nChociaż wydarzenia te miały miejsce 9 maja, rzecznik policji przekazał oficjalną informację na ten temat dopiero w niedzielę 10 maja. Opóźnienie wynika nie tyle z czynności operacyjnych, a procedur, które w pierwszej kolejności każą powiadomić rodzinę zmarłego, a nie media.\nJeszcze w sobotę stróże prawa zatrzymali trzech naszych rodaków, podejrzanych o atak na 40-latka. Obecnie toczy się dochodzenie mające ustalić ich rolę w całym tym śmiertelnym zajściu. W tym celu w hotelu pojawiła się specjalna jednostka agentów kryminalistyki oraz oficerów z wydziału zabójstw, mająca za zadanie poznać przebieg feralnych zdarzeń z 9 maja.\nDziałania detektywów spowodowały przymusową eksmisję ponad 200 mieszkańców ośrodka, w dużej mierze naszych rodaków. Hotel robotniczy został bowiem na wiele godzin zamknięty dla cywili. Służby dochodzeniowe zbierały bowiem materiał dowodowy na miejscu przestępstwa. Jak donosi Pan Piotr, pisząc na GP24, mieszkańcy mogli wrócić do swoich pokojów dopiero po godznie 14 następnego dnia.\nZabójstwo Polaka bez oficjalnych informacji\nPomimo zatrzymania trzech podejrzanych i wielogodzinnej analizy miejsca zdarzenia policja ani prowadząca sprawę prokuratura, nie chcą składać żadnych oświadczeń. Służby zasłaniają się tym, iż postępowanie jest nadal w toku i dla dobra śledztwa nie mogą udzielać żadnych informacji. Nie znany jest więc ani motyw, ani przynajmniej ogólny przebieg zdarzeń. Prokuratura nie informuje również o ewentualnych zarzutach postawionych zatrzymanym.\nPoniedziałkowy poranek przyniósł nowe informacje w sprawie. Według mieszkańców hotelu w sobotę doszło do kłótni między dwoma lokatorami jednego z pokojów. Ta nasiliła się na, tyle iż jeden z nich chwycił za nóż i dźgnął 40-latka w korpus. Ostrze trafiło w serce, dlatego też nie było szans na uratowanie Polaka. Policja na chwilę obecną nie potwierdza oficjalnie tych rewelacji.


Powiat lubartowski: Ścigany za produkcję tony amfetaminy wpadł w restauracji w Wólce Rozwadowskiej w gminie Firlej - Wspólnota Lubartowska - twój tygodnik lokalny\nPowiat lubartowski: Ścigany za produkcję tony amfetaminy wpadł w restauracji w Wólce Rozwadowskiej w gminie Firlej\nOpublikowano: śr, 8 gru 2021 09:45 2021-12-08T08:45:05.000Z\nInformacje lubartowskie Policjanci CBŚP z grupy tzw. łowców cieni zatrzymali kolejne osoby poszukiwane. Tym razem wpadli mężczyźni ścigani na podstawie ENA wystawionego przez hiszpańskie i szwedzkie organy ścigania. Ścigany za produkcję tony amfetaminy wpadł w restauracji w Wólce Rozwadowskiej.\namfetainanarkotykiprzestępczość zorganizowanaENAposzukiwaniWólka Rozwadowskagmina Firlejpowiat lubartowski Policjapolicja Lublin\nZ ustaleń funkcjonariuszy wynika, że Jakub W. ze Szwecji trafił do naszego kraju. W trakcie pobytu na terenie Polski zmieniał miejsca zamieszkania, nie używając przy tym swoich danych osobowych. Próbował w ten sposób zatrzeć za sobą ślady. Nic mu to nie pomogło i w efekcie podjętych czynności łowcy cieni zatrzymali 36-latka. Mężczyzna wpadł w restauracji w Wólce Rozwadowskiej w województwie lubelskim (gmina Firlej).\nPRZECZYTAJ TAKŻE ARTYKUŁ Lista nowych przystanków w Lubartowie