Biura rachunkowe we Wrocławiu, Prywatne domy seniora. Jak działają?\nŚcieżka: Strona główna » Kategoria: Firmy Wrocław » Prywatne domy seniora. Jak działają?\nW wielu polskich kurortach, zarówno w górach, na Mazurach, jak i nad morzem działają domy spokojnej starości, w których chętnie przebywają osoby starsze. Zazwyczaj są to prywatne ośrodki, które dbają o to, aby starszym osobom niczego nie brakowało. Są to nowoczesne ośrodki wyspecjalizowane w pomocy osobom starszym. Na pewno każdy dom spokojnej starości Wrocław zatroszczy się o to, aby starsza osoba miała wszystko, czego potrzebuje.\nMożna powiedzieć, że najważniejsze jest w tym wszystkim to, aby w domu opieki starsza osoba miała odpowiednie wsparcie medyczne. W końcu u osób starszych to właśnie zdrowie najbardziej szwankuje. Dlatego też, niezwykle istotne jest, aby właśnie umieścić starszą osobę w placówce zatrudniającej profesjonalne pielęgniarki. Dom opieki powinien także współpracować z wieloma lekarzami-specjalistami, a na miejscu, przynajmniej kilka razy w tygodniu powinien być obecny lekarz pierwszego kontaktu. Jeżeli tak będzie, starsza osoba będzie miała zapewnioną profesjonalną pomoc medyczną.\nKażde schorzenie zostanie od razu wykryte i wyleczone. Można będzie cieszyć się z tego, że starszym osobom niczego w takim miejscu nie będzie brakowało. Będziemy zadowoleni z efektów, jakie uda się w takiej sytuacji osiągnąć. W końcu najważniejsze jest to, aby opieka nad starszymi osobami była sprawowana w sposób profesjonalny, a wtedy wszystko z ich zdrowiem będzie w jak najlepszym porządku.\nNa pewno będzie można uzyskać wtedy wysokie zadowolenie z efektów, jakie uda nam się w takiej sytuacji uzyskać. Warto więc stawiać na rozwiązania, które są tak skuteczne, profesjonalne i w pełni dostosowane do potrzeb. Będziemy dzięki temu zadowoleni z efektów, jakie osiągniemy.\nbiuro rachunkowe wrocław kontakt wrocław cena księgowości jakość księgowości psychoterapia mała firma biura rachunkowe wrocław małe firmy księgowość księgowi jakośc usług księgowych księgowośc wrocław księgowanie firma


Lean Management & Kaizen. Zarządzanie Projektami - Smart PROJECT\nSMART Project » Usługi » Lean management i kaizen\nSzukasz efektywnej metody zarządzania projektem lub przedsiębiorstwem? Postaw na wdrażanie Lean Management przez specjalistów ze SMART Project. Czym jest Lean Management? To technika zarządzania przedsiębiorstwem, powstała w zakładach Toyoty w Japonii w latach 60 XX wieku. Jej celem jest osiągnięcie maksymalnego zadowolenia Klienta przy jak najmniejszych kosztach i zaangażowaniu, ale przy wydajnym wykorzystaniu posiadanych zasobów i środków produkcji. System ten opiera się na kilku zasadach, takich jak:\nLean Management skuteczne nie tylko w produkcji i logistyce\nJeszcze kilkanaście lat temu zasady Lean Management stosowano przede wszystkim w produkcji i logistyce, jednak obecnie sprawdza się także w administracji, usługach czy placówkach medycznych, czyli wszędzie tam, gdzie istotne jest zadowolenie Klienta. Metoda ta skupia się na:\nosiągnięciu wartości dodanej dla Klienta,\neliminacji marnotrawstwa (nadprodukcji, zbędnego powtarzanych czynności, nadmiernych zapasów itd.),\nuczestnictwie pracowników w rozwoju przedsiębiorstwa.\nKaizen jako podstawowa metoda wdrażania Lean Management w przedsiębiorstwie\nLean Management opiera się na kilku zasadach. Kluczową jest metoda Kaizen (z jap. poprawa na lepsze), która zakłada, że każdy pracownik dzięki swoim działaniom może wpłynąć na lepszą optymalizację procesów w danej firmie. Zalecane przez system Kaizen przykłady zaangażowania zespołu to:\ndbałość o stanowisko pracy i bezpieczeństwo w zakładzie – swoje i innych,\nzgłaszanie przez poszczególnych pracowników pomysłów na usprawnienie wewnętrznej organizacji,\nwprowadzaniu innowacji proponowanych przez pracowników operacyjnych, a nie kadrę zarządzającą.\nObecnie zarządzanie zgodnie z ideą Kaizen to duże wyzwanie – w skupionej na indywidualizmie kulturze europejskiej trudno jest zaangażować pracowników w proces rozwoju firmy. Dlatego jeśli chcesz w swoim przedsiębiorstwie zbudować kulturę Lean Management, opartą na DMAIC, Prince2 oraz Kaizen, zgłoś się do nas. Dzięki nam wyszkolisz pracowników i sprawisz, że zaczną myśleć o wspólnym sukcesie i celu.


Schorzenia stóp | KINESIS\nPodologia /Schorzenia stóp\nStopa jest dynamicznym elementem układu ruchu. Nieprawidłowości w jej budowie, deformacje stóp i palców niosą negatywne skutki dla funkcjonowania całego organizmu.\nPrzed użytkowaniem wkładek korygujących zaleca się wykonać podstawowy zabieg podologiczny, aby przygotować stopę do właściwego stosowania wkładek, a tym samym w celu osiągnięcia pełnego rezultatu korekcji.\nJAKIE ZMIANY NALEŻY USUNĄĆ?\nzrogowaciały naskórek, powstaje w wyniku długotrwałego ucisku. Rozwój rogowego rdzenia wyzwala ból. Problem pojawia się najczęściej u osób z płaskostopiem poprzecznym i podłużnym. Typowe umiejscowienie to przodostopie (stawy śródstopno-paliczkowe), grzbietowa strona palców oraz przestrzenie międzypalcowe.\npogrubienie i nagromadzenie tkanki rogowej o okrągłym kształcie i żółtawym zabarwieniu, brak bolesności. Najczęstszym umiejscowieniem są: pieta, paluch, krawędzie stopy, głowy II-IV kości śródstopia. Powstają w wyniku niefizjologicznego tarcia lub obciążenia. W wyniku braku podejmowanego leczenia mogą stać się podłożem do rozwoju zmian grzybiczych, wirusowych bądź bakteryjnych.\nprzerwanie ciągłości skóry poprzez wnikanie paznokcia w wały skórne okalające jego brzegi. Zmianom towarzyszy ból, zaczerwienienie, bagatelizowanie zmian prowadzi do wytworzenia się stanu zapalnego.\nzakażenie dermatofitami, pleśni owcami bądź drożdżakami. Niestety nie jest wyleczalna domowymi sposobami.\nbolesna przypadłość, najczęstszą przyczyna jest spożywanie niewielkich ilości wody, zaburzenia hormonalne, niewłaściwa pielęgnacja i brak higieny, a także złe obuwie i skarpetki.\npowikłanie cukrzycy, zaburzenia czucia lub mikrokrążenia (często) przez co występuje wysokie ryzyko urazów. Do objawów zaliczamy: opuchnięcia, przekrwienia, zaburzenia w odczuwaniu temperatury i innych bodźców, a także zmiany płytki paznokciowej i skóry.


T-shirt bonprix turkusowy - MODNAPOLKA.pl\nFriday, 15 November 2019 Mężczyźni Odzież Koszulki T-shirt bonprix turkusowy\nT-shirt bonprix turkusowy\nT-shirt z czystej bawełny. Można prać w pralce.\n79.90 zł 119.90 zł Mango Man - T-shirt Miso - niebieski T-shirt z kolekcji Mango Man. Model wykonany z wzorzystej dzianiny. - Dopasowany fason. - Elastyczny materiał. - Wzorzysta dzianina. - Okrągły dekolt. Wzór: wzorzyste Dekolt: okrągły Materiał: bawełna Skład: 100 % Bawełna ID produktu: -90-SWM00J Kod producenta: 53030498\n339.90 zł 429.90 zł Lacoste - Polo - granatowy Polo z kolekcji Lacoste. Model wykonany z gładkiej dzianiny. - Fason slim. - Model z kołnierzykiem. - Krótkie zapięcie na guziki. - Cienka, elastyczna dzianina. - Długość: 76 cm. - Szerokość pod pachami: 49,5 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: M. Wzór: gładkie Materiał: z elastanem Dekolt: z kołnierzykiem Skład: 94 % Bawełna, 6 % Elastan ID produktu: 4921-POM03F Kod producenta: PH4014\n27.99 zł Shirt polo z nadrukiem Slim Fit bonprix ciemnoniebieski Dł. w rozm. 48/50 ok. 71 cm.\n59.90 zł Produkt by Jack & Jones - T-shirt - granatowy T-shirt z kolekcji Produkt by Jack & Jones. Model wykonany z wzorzystej dzianiny. - Prosty fason. - Okrągły dekolt. - Wzorzysta dzianina. - Szerokość pod pachami: 52 cm. - Długość: 73 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: M. Wzór: wzorzyste Dekolt: okrągły Skład: 85 % Bawełna, 15 % Wiskoza ID produktu: 4910-TSM0H4 Kod producenta: 12163278\n59.99 zł Reserved - Polo regular fit - Granatowy Polo regular fit\n99.90 zł 129.90 zł Levi's - T-shirt (2-pak) - granatowy T-shirt z kolekcji Levi’s. Wykonany z bawełnianej, komfortowej dzianiny. Posiada okrągły dekolt i naszywkę z logo marki na rękawie. - Szerokość pod pachami: 48cm. - Długość: 71cm. - Wymiary podane dla rozmiaru M. Wzór: gładkie Materiał: bawełna Skład: 100 % bawełna ID produktu: 100-TSM017 Kod producenta: 82176.0004.


Nie szata zdobi człowieka, lecz stylowa biżuteria zdecydowanie dodaje gracji - Odzież i akcesoria\nZ całą pewnością, jeśli nie jesteśmy miłośnikami drogich kamieni, najbezpieczniejszą formą upominku są pierścionki. Oczywiście, pewnego rodzaju hamulcem okazać się może koszt. Najokazalsza biżuteria (Sprawdź – bransoletka modułowa) potrafi bardzo uderzyć po kieszeni. Jednakże, co potwierdzają sprzedawcy świecidełek – zdarzają się sytuacje, w których wydatek nie odgrywa najmniejszej roli. Jeżeli pomyślimy na przykład o zaręczynach, czy też zbliża się termin zawarcia związku małżeńskiego – wartość, jaką prezentują pierścionki oraz ich przeznaczenie powoduje, że zapominamy o wszystkim innym. Planując zakup biżuterii powinniśmy zdecydować się na sprawdzone miejsce. Wykwalifikowany pracownik na pewno dobrze nas pokieruje, a nabytek będzie trafiony w dziesiątkę. Nie obawiajmy się zatem przymierzać oraz wykorzystywać wiedzę i doświadczenie jubilera.\nPewne sytuacje w życiu zdarzają się tylko raz. Czy jest więc sens martwić się wysoką ceną? Niejednokrotnie płacąc wiele – wcale nie znaczy, że przepłacamy.\nTagi: biżuteria, czas, prezent, rodzaj, ślub


List otwarty do prezesa PiS w sprawie przywrócenia biernego prawa wyborczego - Janusz Sanocki\nNysa dnia 7 lipca 2019 r.\nProszę by przywrócił Pan Polakom prawo kandydowania do Sejmu (bierne prawo wyborcze). By przywrócił Pan w Polsce demokrację!\nW maju otrzymałem z Państwowej Komisji Wyborczej odpowiedź na moje zapytanie: w jaki sposób obywatel polski może ubiegać się o mandat posła indywidualnie, bez przynależności do jakiejkolwiek partii czy kolektywu. Odpowiedź jest jednoznaczna – Państwowa Komisja Wyborcza po przytoczeniu stosownych przepisów Kodeksu Wyborczego stwierdza iż – cytuję:\nPismo, które przesyłam w załączeniu podpisał wiceprzewodniczący PKW\nDo tej pory mogliśmy żyć w przeświadczeniu, że mamy w Polsce demokrację, gdzie obywatele mogą korzystać z pełni swych praw wyborczych gwarantowanych przez Konstytucję (m.in. art. 32, art. 60 czy art. 96). Jednak postanowienie wydane w dniu 31 maja 2019 r. przez PKW w odpowiedzi na moje pytanie nie pozostawia złudzeń.\nSkierowałem w tej sprawie wniosek do Trybunału Konstytucyjnego żeby wyczerpać drogę prawną, jednak sprawa jest jasna i oczywista. Kodeks wyborczy odbierający obywatelowi prawo indywidualnego ubiegania się o mandat posła jest ewidentnie sprzeczny z Konstytucją.\nNie mogą zatem być ważne wybory do Sejmu, w których obywatel nie może zgłosić swojej kandydatury. W istocie bowiem niemożność indywidualnego ubiegania się o mandat posła i uzależnienie realizacji biernego prawa wyborczego od wstępnej decyzji jakiegoś gremium jest zaprzeczeniem tegoż prawa.\nZwracam się zatem do Pana Prezesa, jako do lidera partii posiadającej bezwzględną większość w Sejmie, o pilną – jeszcze przed najbliższymi wyborami – nowelizację ustawy Kodeks Wyborczy, tak by obywatelom polskim przywrócić bierne prawo wyborcze i możliwość ubiegania się o mandat poselski.\nMam nadzieję, że Pan Prezes jako polityk odwołujący się do wartości patriotycznych, realizujący ambitny plan zmian w wielu aspektach naszego życia publicznego nie pozostanie obojętny na tak drastyczne naruszenie praw obywatelskich jakim jest odebranie Polakom możliwości ubiegania się o status posła i korzystanie z ich konstytucyjnego biernego prawa wyborczego.\nZwracam także uwagę na fakt, iż wobec wydania przez Państwową Komisję Wyborczą postanowienia z dnia 31 maja 2019 r., jasno określającego, iż obywatel nie może swobodnie skorzystać z biernego prawa wyborczego, pozostawienie obecnego stanu i przeprowadzenie wyborów do Sejmu wg przepisów naruszających prawa obywatelskie skutkować będzie zakwestionowaniem ich ważności. Nie mogą być wszakże ważne wybory przeprowadzone w sposób sprzeczny z Konstytucją.\nMam nadzieję, że Pan Prezes podejmie niezwłocznie działania, by przywrócić Polakom bierne prawo wyborcze i usunąć tym samym istotną wadę polskiej demokracji.#\n„(7.5) – szanować prawo obywateli do starania się o objęcie stanowiska politycznego lub publicznego, indywidualnie lub jako przedstawiciele partii politycznych lub organizacji, bez dyskryminacji”


Złe Wcielenie - Pomponik\nPlotki Pomponik » złe wcielenie\nArtykuły na temat: złe wcielenie\nProfesor Bart zmieni image i ze zawsze starannie ogolonego eleganckiego mężczyzny zmieni się w rasowego hipstera.\n"Na dobre i na złe": Konsekwentna strategia\nNajpierw opracuje strategię restrukturyzacji, ale jej wcielenie w życie będzie zależało od bardzo wielu czynników. - Mam plan, dobry plan, ale żeby ten plan się udał, wszyscy, bez wyjątku, wszyscy wierzyciele muszą się ze mną porozumieć - wyzna Rzepeckiemu. Po aresztowaniu Lipskiego przeszkody zostaną pokonane, a szpital ostatecznie uratowany. Ruud postawi na rozwój i rewolucyjne zmiany...\n"Na dobre i na złe": Córka Cezarego Pazury w Leśnej Górze!\nAnastazja Pazura, najstarsza córka Cezarego Pazury, niebawem wystąpi gościnnie w "Na dobre i na złe". Graną przez nią Dagmarę widzowie poznają w 667. odcinku (emisja w środę 22 marca w TVP2).\nZdjęcia na temat: złe wcielenie\nWideo na temat: złe wcielenie\n"Lost: Zagubieni": Nowe, złe wcielenie Locke'a\n"Człowiek w czerni" wyglądający teraz jak John Locke daje popalić poplecznikom Jacoba. Scena z odcinka "LA X".\nDyskusje na temat: złe wcielenie\nRe: "Na dobre i na złe": Nowe wcielenie Barta\nSchlebianie gustom uchodź czym.\nJak jutro się zmieni z sexowną brunetkę to oglądam serial :))))\nModa w stylu uchodźczym.\nOgolony i w krótkich włosach jest o wiele przystojniejszy.\nOcieplanie wizerunku ludności wyznającej religię pokoju. Cenzura pewnie nie puści.\nŚs naprawdę nie ma o czym pisać skoro zrobili artykuł o brodzie Barta:)\nBroda Barta. Zaiste jakże interesujące.....\ntak , ociepli swój wizerunek : pozwoli się tarmosić za brodę .\nBart to od początku nie był żaden czarny charakter co innego Andrzej i Krzysztof w stosunku do Gawryłów.Facet był chłodny w relacjach i to wszystko.


Strona główna > ETERYCZNY OLEJEK BERGAMOTOWY\nOlejek eteryczny Bergamotowy jest wyciskany ze skórek hiszpańskich owoców bergamotki. Ma świeży orzeźwiający zapach i służy do aromatyzowania herbaty Earl Grey. Olejek Bergamotowy łagodzi: liszaje, wrzody, trądzik, łojotok, rany i skaleczenia, nieprzyjemny zapach skóry, nieświeży zapach z ust. Opakowanie - 9 ml.\nOlejek Bergamotwy INCI: Citrus Aurantium Bergamia Oil\nOlejek bergamotowy Dr Beta pochodzi z Hiszpanii. Jest wyciskany ze skórek hiszpańskich owoców bergamotki. Ma świeży orzeźwiający zapach i służy do aromatyzowania herbaty Earl Grey.\nEteryczny Olejek Bergamotowy łagodzi: liszaje, wrzody, trądzik, łojotok, rany i skaleczenia, nieprzyjemny zapach skóry, nieświeży zapach z ust.\nSposób otrzymywania olejku bergamotowego:\nOlejek bergamotowy pozyskuje się z delikatnych owoców cytrusowego drzewa bergamotowego. Najcenniejszy olejek uzyskuje się poprzez proste wyciskanie skórek dojrzałych owoców, najlepiej tych które nie opadły jeszcze na ziemię. Owoce są niejadalne, pozyskuje się z nich tylko olejek.\nKraj pochodzenia: Kraje śródziemnomorskie (głównie Włochy, Hiszpania), Ameryka Południowa.\nWłaściwości: Antyseptyczny, przeciwstresowy, przeciwdepresyjny, dezodorujący.\nZastosowania: Jak wszystkie olejki cytrusowe jest doskonałym antyseptykiem i znajduje szerokie zastosowanie w terapii wszelkich infekcji - gryp, przeziębień, kataru, kaszlu, stanów zapalnych gardła a także przy opatrywaniu ran i skaleczeń.\nInne zastosowania Olejku Bergamotowego:\nzły zapach skóry, trądzik, łojotok, liszaje, opryszczki, przetłuszczanie, stany zapalne skóry, napięcia nerwowe, stresy, depresja, apatia, stany zapalne pochwy i zewnętrznych organów płciowych.\nOlejek bergamotowy nawania i dezynfekuje, pozostawia świeży zapach cytrusów.\nKąpieli, masaży i kosmetyków z dodatkiem olejku bergamotowego nie wolno stosować przed wystawieniem na działanie promieni UV (słońce solarium).\nOlejek bergamotowy stosowany jest do aromatyzowania herbaty Earl Grey. Olejek bergamotowy jest również naturalnym dezodorantem.\nOlejek eteryczny Bergamotowy Dr Beta jest w 100% naturalny.


Marcin Chludziński nowym prezesem ARP S.A. - gospodarkaPodkarpacka.pl\nStrona główna » Firmy » Marcin Chludziński nowym prezesem ARP S.A.\nOpublikowano: 2016-01-21 21:55:24, przez: admin, w kategorii: Firmy\nWARSZAWA. Zmiana kierownictwa firmy zarządzającej strefami ekonomicznymi na Podkarpaciu.\nMarcin Chludziński. Fot. Archiwum\n21 stycznia 2016 r. Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Agencji Rozwoju Przemysłu S.A. (czyli minister skarbu) dokonało zmian w zarządzie i radzie nadzorczej spółki.\nNa prezesa ARP S.A. został powołany Marcin Chludziński. Jest absolwentem Centrum Rozwoju Regionalnego i Lokalnego oraz Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. Ma doświadczenie menedżerskie w branży doradczej oraz nadzorze korporacyjnym.\nOd 2004 roku związany z firmą Invent Grupa Doradztwa i Treningu, a od 2006 roku pełnił funkcję prezesa tej spółki. Kierował również pracami thinku tanku gospodarczo-regulacyjnego Fundacji Republikańskiej. Współpracował w charakterze wykładowcy między innymi z Uniwersytetem Warszawskim, Collegium Civitas oraz Uczelnią Łazarskiego. Obecnie jest członkiem Rady Nadzorczej PZU SA.\nDotychczasowa prezes Aleksandra Magaczewska została wiceprezesem.\nKolejnym wiceprezesem został Michał Szaniawski. To absolwent Katholieke Universiteit Leuven w Belgii (European Masters in Public Administration) oraz Uniwersytetu Warszawskiego (administracja). Był również stypendystą Ministra Edukacji, Nauki i Kultury Republiki Austrii na Wirtschaftsuniversität w Wiedniu. Ma 13 lat doświadczenia w zakresie funduszy europejskich.\nW ostatnich latach pracował w Consulting Plus Sp. z o.o., gdzie jako członek zarządu i kierownik projektów kierował działalnością spółki dotyczącą funduszy europejskich. Był autorem m.in. cyklu projektów Tekla Plus dotyczących współpracy MŚP z jednostkami naukowymi w zakresie prac badawczo-rozwojowych. Projekty realizowane były w partnerstwie i we współpracy z największymi jednostkami naukowymi w kraju. Michał Szaniawski jest też współzałożycielem fundujesz.pl - pierwszej polskiej platformy crowdfundingowej dedykowanej finansowaniu projektów społecznych.\nW zarządzie pozostaje wiceprezes Patrycja Zielińska. Jeszcze przed Bożym Narodzeniem stanowiska w zarządzie stracili wiceprezesi Marek Szczepański i Marcin Zieliński.\nDo rady nadzorczej ARP został powołany Jacek Kostrzewski.\nWięcej o: ARP, strefy ekonomiczne, Ministerstwo Skarbu, skarb państwa


PENTAX@PL :: Ktore analogi moga w pelni pracowac ze szklami DA?\nKtore analogi moga w pelni pracowac ze szklami DA?\nPENTAX@PL Strona Główna » Czym... » Korpusy analogowe » Ktore analogi moga w pelni pracowac ze szklami DA?\nWysłany: 2009-01-27, 16:30 Cytuj\njak ktoś chce nowy MZ-5 (chyba, że pomyliłem numerek) to widziałem u mnie w jednym labie, że stoi...\nPo ile - tak z ciekawości?\nBo u nas w Klimczoku - nadal jest Mz5n i Mz3 - nówki nieśmigane\nWysłany: 2009-01-27, 16:46 Cytuj\njak pojde do labu to zapytam i odpowiem, ale szybko to nie nastąpi bo nie ma mnie na miejscu.\nWysłany: 2009-01-27, 16:55 Cytuj\nmygosia, a po ile macie te MZ3? W takiej cenie, jak 10 lat temu, czy może jednak ktoś w międzyczasie wpadł na pomysł, żeby się tego już pozbyć z wystawy?\nWysłany: 2009-01-27, 17:01 Cytuj\nW takiej cenie, jak 10 lat temu\nAle ostatnio nalepka z ceną była wstydliwie zakryta, więc może będzie "promocja" Jakieś 2 tygodnie temu widziałam.\nKarol Popik Dołączył: 29.08.2008\nWysłany: 2013-05-07, 11:25 Cytuj\nPlanuję zakup jakiegoś manualnego body ze stykami i najlepszy wydaje mi się ProgramA/SuperA. Jak te korpusy współpracują z obiektywami bez pierścienia przysłon. Z takim np. Tamronem 70-200 da się przymknąć przysłonę np. do 4?\nWysłany: 2013-05-07, 13:06 Cytuj\nKarol Popik, obiektyw bez pierscienia w SuperA bedzie dzialal tylko w pelnym programie i priorytetcie czasu. Przyslone ustawiasz zmieniajac czas - mozesz ustawic kazda przyslone na jaka pozwoli Ci swiatlomierz dla danego czasu.\nWysłany: 2013-05-07, 14:12 Cytuj\nDzięki. Teraz trzeba tylko upolować ładny egzemplarz\n[ Dodano: 2013-05-07, 19:22 ]\nJeśli wymuszę przysłonę inną niż w pełni otwartą, to skąd będę jaką, te aparaty chyba nie wyświetlają nigdzie przysłony?\nWysłany: 2013-05-10, 17:37 Cytuj\nPrzysłona i czas są wyświetlane w wizjerze.\nTak jak opisał dzerry będzie działał tylko SuperA. W ProgramA dostępny będzie tylko tryb P bez możliwości ręcznego ustawienia czasu i przysłony. Obydwa parametry będa dobierane przez automatykę aparatu.\nDo współpracy z obiektywami bez pierścienia przyslon polecam serię Z. Używam między innymi właśnie z Tamronem 70-200 i działa rewelacyjnie. Dostępne są wszystkie tryby, a przysłonę można ustawiać z poziomu body.\nWysłany: 2013-05-27, 20:30 Cytuj\nKupiłem już wreszcie pierwszego pleśniaka, jednak jest to P30N Nie pokazuje on przysłony w wizjerze, stąd moje pytanie:Jeżeli mam obiektyw bez pierścienia przysłon i światłomierz pokaże mi np. 1/500 to jeżeli ustawię 1/250 to aparat domknie przysłonę o 1 EV?\nWysłany: 2013-12-08, 22:10 Cytuj\nCzy z powyższych korpusów obsługujących obiektywy bez pierścienia przesłony MZ-50 to dobry wybór czy polecilibyście coś innego w podobnej cenie?\nWysłany: 2013-12-09, 07:49 Cytuj\nMz-50 nie jest zły, ale bardzo budżetowy. Plastykowy bagnet zniechęca do podpinania ciężkich szkieł. Swojej dziewczynie do nauki kupiłem nówke nieśmigany i bardzo mile mnie zaskoczył, ale ona nic wielkiego nie podpina.\nWysłany: 2013-12-09, 08:55 Cytuj\nPlastykowy bagnet zniechęca do podpinania ciężkich szkieł.\nBez przesady. Ja do MZ-30, czy MZ-10 podpinałem Taira 300 z TCx1,7AF i nic się nie działo. Z plastiku to się teraz nawet promy kosmiczne robi. Jak nie będziesz tym rzucał, to bagnet wytrzyma. A przy nagłym uderzeniu, to może nawet metalowy bagnet pęknąć, albo mocowanie w obiektywie.\nWysłany: 2013-12-09, 11:25 Cytuj\nSpokojnie, podpinać mam zamiar DA 35 i 50 ze stopki. Nic większego nie wchodzi w grę. Chcę taniutkiego dobrego analoga do utrwalania jakiś większych okazji rodzinnych a potem po dłuższym czasie zrobienia z tego odbitek/skanu. Taki powrót do przeszłości. Zatęskniłem za tym klimatem gdy po roku wywoływało się film i robiło odbitki a człowiek nawet nie pamiętał co tam jest. Miałem używanego starego chinona cp-7 ale wyzionął ducha a po drugie pozbyłem się manualnej 50tki i potrzebuje czegoś do obiektywów które mam.\nWysłany: 2013-12-09, 20:17 Cytuj\nDada - ja nie napisałem, że się nie da. Napisałem że zniechęca . Ale jeśli chodzi o małe szkiełka to ciekawy korpus jest.\nWysłany: 2013-12-11, 09:05 Cytuj\nZ-20.Korzystam w komplecie z DA 55-300 i nie narzekam.


Kursy i szkolenia dla osteopatów. Kursy osteopatyczne. - Odpowiedzi na pytania\nKursy i szkolenia dla osteopatów. Kursy osteopatyczne.\nCzym jest osteopatia? Osteopatia to metoda, która badanie manualne wykorzystuje do stawiania diagnozy i leczenia chorych. W osteopatii niezwykle ważne są zależności i równowaga pomiędzy umysłem i ciałem. Osteopatia stawia na wyeliminowanie dolegliwości a nie ich wyciszenie. Skupia się na przyczynach powstawania dolegliwości.\nOsteopatia na świecie jest niezwykle popularna i znana już niemal od ponad 140 lat. W Polsce dopiero od niedawna zdobywa coraz większą popularność. Pojawiają się fachowe kursy i szkolenia, na których bardzo często wykładają osteopatyczne znakomitości z całego świata.\nPolscy osteopaci szkolą się na kursach w Polsce, ale także za granicą. Dzięki temu zdobywają teoretyczne i praktyczne umiejętności, które wykorzystują do pracy i niosąc pomoc swoim pacjentom. Im więcej praktycznych kursów, tym umiejętności osteopatów stają się coraz większe i łatwiej jest nieść im ulgę swoim pacjentom.\nSzkolenie More Pediatrics, to szkolenie dla osteopatów, którzy chcą pogłębić swoją wiedzę z zakresu diagnostyki i leczenia najczęstszych problemów najmłodszych dzieci. Jest to szkolenie praktyczne!\nSzkolenie Sick Belly Reloaded, to kurs dla osteopatów, podczas którego porusza się aspekt zaburzeń pracy układu pokarmowego, które to zaburzenia stanowią najbardziej rozpowszechnioną chorobę cywilizacyjną XX wieku. Podczas tego kursu osteopaci poznają osteopatyczne zasady leczenia zaburzeń pracy układu pokarmowego.\nSkąd wywodzi się słowo turkus?\nTurcja na własną rękę – jak dotrzeć z lotniska do hotelu?\nPoprzedni wpis Gliceryna gdzie kupić?\nNastępny wpis Co to jest osteopatia sportowa?


Choroby seniorów | Słowo Seniora\nNajczęstsze choroby seniorów dotykają na emeryturze.\nOsoby, które decydują się na wyjazd do pracy w charakterze opiekunki przeważnie są świadome swoich obowiązków i chorób, z którymi zmagają się ich przyszli podopieczni. Chorób pojawiających się u seniorów jest wiele, jednak najczęściej pojawiają się Alzheimer, demencja, choroby układu krążenia oraz nowotwory.\nSCHORZENIA NEUROLOGICZNE: Alzheimer, Parkinson\nPROBLEMY RUCHOWE: Osteoporoza, choroba zwyrodnieniowa\nWiele problemów z samodzielnym poruszaniem może wiązać się z osteoporozą i chorobą zwyrodnieniową stawów, które bardzo często występują u osób starszych. Osteoporoza, związana z ubytkiem wapnia i zmianami w strukturze kości, sprawia, że nawet niegroźny upadek może mieć poważne komplikacje dla naszego podopiecznego. Natomiast zwyrodnienie stawów powoduje ból, uniemożliwiający swobodne poruszanie się. Coraz częściej, gdy leki oraz rehabilitacja nie pomagają, senior wymieniane są stawy – głównie biodrowy oraz kolanowy. Osobom z niesprawnościami ruchowymi zaleca do stosowania się różnego rodzaju pomoce ortopedyczne – gorsety, laski, kule, balkoniki czy wózki, dzięki którym staną się bardziej samodzielni i bezpieczni.\nSeniorów nie omijają choroby nowotworowe, a do najczęściej występujących zaliczamy: nowotwór prostaty, nowotwór jelita grubego, nowotwór płuc, rak piersi. Opieka nad osobą starszą, która zmaga się z rakiem polega przede wszystkim na zaspokojeniu jej podstawowych potrzeb – złagodzeniu dolegliwości bólowych. Jednocześnie należy zadbać o komfort psychiczny seniora, wystarczy podtrzymywać go na duchu, lecz nie okazywać nadmiernego współczucia czy strachu. Należy pamiętać, że najważniejsza jest po prostu obecność przy chorym.


Suplementy GABA - Glutamina24\nStrona główna | Suplementacja | Suplementy GABA\nKwas gamma-aminomasłowy lub GABA, jest neuroprzekaźnikiem w ludzkim organizmie, który pomaga kontrolować funkcjonowanie układu nerwowego. Jego rola polega przede wszystkim na hamowaniu ilości wysyłanych sygnałów przez system nerwowy do mózgu, co z kolei działa uspokajająco na organizm. Kwas gamma-aminomasłowy rozluźnia mięśnie i zmniejsza nadpobudliwość, dlatego nieodpowiednia ilość GABA objawia się drżeniem i konwulsjami. Jaki jednak ma to związek ze sportem?\nGABA i hormonu wzrostu\nDlaczego kulturyści i sportowcy zajmujący się przeróżnymi dyscyplinami sięgają po GABA? Jednym z głównych powodów jest to, że niektóre badania wskazały, że kwas ten może zwiększyć poziom hormonu wzrostu w organizmie. Według przewodnika „Nutritional concerns in recreation, exercise and sport” autorstwa Judy A. Driskell i Ira Wolinsky wynika, że jedno badanie o suplementacji GABA potwierdziło, że poziom hormonu wzrostu zwiększył się w ciągu trzech godzin po spożyciu dawki 5g kwasu. Dwa następne eksperymenty potwierdziły te wyniki, jednak kolejne badanie wykazało, że przyjmując dawkę 18 g przez cztery dni następuje zahamowanie produkcji hormony wzrostu. Wniosek można wyciągnąć więc samemu – w przypadku GABA znaczenie ma umiar i przyjmowanie prawidłowej ilości suplementu.\nGABA i stres\nStres nie dotyczy tylko sfery psychicznej, ale także fizycznej. Dotyczy więc również przemęczenia i niszczenia mięśni po ciężkim treningu. Z kolei długotrwałe zdenerwowanie zaburza wiele procesów w organizmie, powoduje zmniejszenie odporności oraz negatywnie wpływa na sen. Według eksperta z dziedziny dietetyki, doktora Raya Sahelu, badania na temat suplementacji GABA w 2006 roku pokazały, że pacjenci po zażyciu kwasu gamma-aminomasłowego wykazywali znaczący wzrost fal alfa w mózgu oraz spadek fal mózgowych beta, co skutkowało obniżeniem poziomu stresu i niepokoju.\nGABA jest neuroprzekaźnikiem, więc pokonanie bariery krew-mózg przy wykorzystaniu suplementacji jest wyjątkowo trudne. Szacuje się, że przy pryzmowaniu 5g kwasu tylko 1g rzeczywiście trafi w odpowiednie miejsce. Ze względu na ten problem poszukiwano innego rozwiązania, by zwiększyć ilość GABA w organizmie. Okazało się, że spożywanie zasadniczego aminokwasu L-glutaminy pozwala na efektywniejsze wykorzystanie suplementów z kwasem gamma-aminomasłowym. Przegląd suplementów aminokwasowych opublikowany w „Journal of Addictive Disorders” z 2004 roku wskazuje, że L-glutamina łatwo przechodzi przez barierę krew-mózg. Gdy znajdzie się już w mózgu, to jest przekształcana w kwas glutaminowy, który pomaga funkcji mózgu, a także naturalnie zwiększa poziom GABA.\nGaba 750 – 60kaps\nGaba 750 to suplement, który:\n– działa rozluźniająco i relaksująco\n– zwiększa produkcję hormonu wzrostu GH\n– umożliwia głęboki sen\n– przyspiesza zasypianie\n– poprawia nocną regenerację organizmu


Park linowy oraz darmowe taśmy treningowe w Porcie Łódź - Plaster Łódzki\nPark linowy oraz darmowe taśmy treningowe w Porcie Łódź\nPort Łódź promuje aktywny styl życia – w Centrum od 2 sierpnia będzie można odebrać bezpłatną taśmę treningową, a wskazówki jak ją wykorzystać regularnie publikowane będą na profilu FB Portu.\n– Ludzie często wychodzą z założenia, że aby żyć aktywnie potrzebny jest karnet na siłownię, tona sprzętu i masa wolnego czasu – mówi Jagoda Olesiak, marketing manager Portu Łódź – my chcemy zmienić to przekonanie. Pokazać, że nawet małe zmiany i zwyczaje mogą w istotny sposób wpływać na naszą formę, a co za tym idzie – jakość życia.\nTakiej bezpłatnej atrakcji w Łodzi jeszcze nie było! Port Łódź otwiera park linowy na Patio. Na śmiałków do pokonania czeka 7 przeszkód na wysokości 6 metrów. To wystarczająco dużo, by poziom adrenaliny i pozytywnych emocji poszybował w górę. Park będzie czynny od poniedziałku, 2 sierpnia, do końca wakacji w godzinach 12.00- 20.00.\nTags Park linowy oraz darmowe taśmy treningowe w Porcie Łódź\nMural w Manufakturze (foto)


Sprawozdanie Komisji Gospodarki o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o kredycie konsumenckim oraz ustawy o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary (druki nr 635 i 662).\nPanie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego przedstawić stanowisko w sprawie przedłożonego projektu ustawy o zmianie ustawy o kredycie konsumenckim oraz ustawy o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary.\nW głównej swojej części projekt wprowadza do polskiego porządku prawnego dyrektywę Komisji z dnia 14 listopada 2011 r. zmieniającą dyrektywę 2008/48 Parlamentu Europejskiego i Rady zawierającą dodatkowe założenia do obliczania rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania. Wobec tego przyjęcie projektu jest konieczne z uwagi na wiążące Rzeczpospolitą Polską regulacje Unii Europejskiej. Niezależnie od tego również treść i cel regulacji w całości zasługują na uznanie. Wobec zmieniającej się rzeczywistości rynkowej i ciągłego wzrostu znaczenia kredytu konsumenckiego konieczne jest zapewnienie słabszym, nieprofesjonalnym uczestnikom obrotu, czyli konsumentom, realnej i skutecznej ochrony przed naruszającymi ich interesy, a często również zasady współżycia społecznego i uczciwego obrotu, praktykami podmiotów udzielających takich kredytów. W szczególności temu właśnie służy ujęta w przedmiotowym projekcie ustawy definicja rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania.\nDotychczasowe regulacje - potwierdzają to nasze doświadczenia, jak i doświadczenia wszystkich państw członkowskich wchodzących w skład Unii Europejskiej, co zostało wyrażone w stanowisku Komisji Europejskiej - nie były wystarczające do zapewnienia jednolitego sposobu obliczania rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania kredytów na czas nieokreślony lub kredytów spłacanych w całości w powtarzających się okresach i nie przystają już one do sytuacji na rynku.\nW tej sytuacji bez projektowanej zmiany ustawy nie może być zrealizowany podstawowy cel regulacji. Bez precyzyjnych i określonych ustawowo reguł konsumenci nie mogą precyzyjnie porównać ofert różnych podmiotów i skazani są na bardzo zwodne i często mylące informacje pochodzące od tych podmiotów. Stwarza to niebezpieczeństwo zaburzenia reguł uczciwej konkurencji na rzecz różnych zabiegów wprowadzających konsumentów w błąd i co za tym idzie, masowych, niekorzystnych dla konsumentów transakcji. Ryzyko takie jest prawdopodobne zwłaszcza w obliczu kryzysu finansowego skutkującego często pogorszeniem się warunków życia ludzi i zadłużeniem znacznej liczby gospodarstw domowych.\nZ uwagi na trudne wybory, przed którymi stoją polskie rodziny, tym istotniejsze jest, by mogły ich one dokonywać w oparciu o rzetelne i jednoznaczne dane. Umożliwienie zapoznania się konsumentom z takimi danymi leży w żywotnym interesie społecznym, wobec czego niezależnie od zobowiązań wynikających z regulacji unijnych jest obowiązkiem ustawodawcy.\nDruga część projektowanej regulacji dotyczy zmiany ustawy o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zagrożone pod groźbą kary. Zmiana ta nie prowadzi do zmiany sensu ustawy, a zmierza jedynie do usunięcia technicznego i oczywistego błędu legislacyjnego.\nWobec powyższych faktów klub Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie głosował za przyjęciem niniejszego projektu. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)


Kraje wysoko a słabo rozwinięte - Geografia społeczno-ekonomiczna - Geografia - Bryk.pl\nKraje wysoko a słabo rozwinięte\nNa świecie od zawsze istniał podział regionów pod względem ich rozwoju i bogactwa. W XX wieku głównymi mocarstwami były Rosja Rosja\ni Stany Zjednoczone, przewyższające inne kraje wielkością, liczbą ludności i zakresem wpływów. Sporo krajów nazwano wysoko rozwiniętymi, ze względu na wysokie PKB, najwyższy poziom życia ludności, zaawansowane procesy urbanizacji, dominację sektora usług w strukturze zatrudnienia, rozwój zaawansowanych technologii. Należały do nich: Francja, Japonia, Niemcy, Szwajcaria Szwajcaria\nKonfederacja Szwajcarska. Państwo położone w środkowej części\nEuropy, na terenie Alp, bez dostępu do morza. Powierzchnia 41 290\nkm2. Liczba ludności 7 170 tys. (2001 r.). Stolica Berno. Język\nitd. W Azji, Ameryce Południowej i Afryce istnieją dawne państwa kolonialne, o poziomie rozwoju znacznie niższym niż poprzednie. Średni poziom rozwoju osiągają byłe państwa socjalistyczne. Na świecie wciąż istnieją także kraje kolonialne. Obecnie obserwuje się nasilające się zróżnicowanie w poziomie rozwoju krajów świata. Dzieje się tak na skutek różnic i zmian w poziomie gospodarki. Świat dzieli się więc na kraje o wysokim, średnim i niskim PKB. Według statystyk Banku Światowego, kraje o najniższym PKB to te, których roczne PKB na mieszkańca jest niższe niż 725$, kraje o średniej wartości PKB to te, których PKB mieści się w granicach od 725$ do 2895$, kraje o PKB powyżej średniej - 2895- 8956$, kraje o wysokim PKB - powyżej 8956$. Do niedawna istniał podział na bogate kraje Zachodu i biedne kraje Wschodu. Obecnie kształtuje się podział na bogatą Północ i biedne Południe. Poziom społeczno - gospodarczy kraju jest mierzony kilkoma wskaźnikami: PKB/1mieszk./rok; struktura zawodowa ludności; ilość wyprodukowanej lub zużytej energii, udział państwa w międzynarodowym handlu; wykształcenie społeczeństwa, poziom analfabetyzmu. O stopniu rozwoju gospodarczego świadczą takie cechy gospodarki, jak: duży udział przemysłu ciężkiego, zwłaszcza produkcja Produkcja\nstali, duży udział w przemyśle chemicznym produkcji tworzyw sztucznych , liczba mieszkań oddanych do użytku, procent zatrudnionych w rolnictwie, liczba ciągników/1 ha użytków rolnych, liczba lekarzy na 10000 mieszkańców. Użytkowanie ziemi Działalność człowieka od najdawniejszych czasów wiąże się z przekształcaniem środowiska na cele osiedleńcze, jak również te związane z gospodarką i komunikacją. Użytkowanie ziemi to wszystkie sposoby wykorzystania terenu przez człowieka. Należą do nich: użytki rolne - grunty orne, łąki i pastwiska, a także inne formy upraw, jak np. winnice; lasy - naturalne i sztucznie posadzone; wody - naturalne zbiorniki i sztuczne; obszary związane z osadnictwem; nieużytki - tereny, których nie można lub nie opłaca się zagospodarować. Najwięcej gruntów ornych w stosunku do powierzchni kontynentu znajduje się w Europie (29%), lasy zajmowały największą powierzchnię w Ameryce Północnej i Ameryce Południowej - odpowiednio: 38% i 46%. Najwięcej nieużytków było w Azji i Afryce. Obecnie zmniejsza się powierzchnia lasów, gruntów ornych, natomiast wzrasta powierzchnia łąk i pastwisk. Dzieje się tak na skutek lepszego nawadniania gruntów i zmniejszeniu upraw. Użytkowanie ziemi zmienia się bardzo szybko na skutek rozwiniętego systemu melioracji, dużego wylesiania bądź zalesiania odpowiednich do tego terenów. Wiele krajów prowadzi politykę zmierzającą do naprawy sytuacji ekologicznej i krajobrazowej obszarów zdegradowanych np. przez działalność przemysłową (Górnośląski Okręg Przemysłowy). Obecnie poziom użytkowania ziemi uzależniony jest przede wszystkim od warunków naturalnych i poziomu rozwoju regionu objętego danym sposobem użytkowania. Zwłaszcza ważne są osiągnięcia nauki i techniki w tym względzie. Bardzo ważna jest również przeszłość danego obszaru i panujące dawniej warunki rozwoju, stosunki własnościowe, a także polityka gospodarcza regionu. Właściwe użytkowanie terenu jest niezbędne dla zachowania wymogów zrównoważonego rozwoju oraz równowagi ekologicznej. Polecamy na dziś


Superskaner pomógł przyłapać przemytników - Dziennikbaltycki.pl\nSuperskaner pomógł przyłapać przemytników\n12 czerwca 2008 14:47 12.06.2008 14:47\nPrzemycany towar o wartości ponad 250 tys. zł zatrzymali funkcjonariusze Granicznego Referatu Zwalczania Przestępczości Celnej w Gdyni.\n155 opon renomowanych producentów, 37 sztuk alufelg, 1152 odświeżacze do powietrza i dwa silniki do łodzi ukryto wśród odzieży w kontenerze, który tranzytem przez Polskę trafić miał z USA do odbiorców na Ukrainie. W dokumentach przewozowych akcesoria samochodowe nie zostały zgłoszone. Oznacza to, że przemytnicy planowali uniknąć zapłacenia należności celnych.\n- Ale nasi funkcjonariusze okazali się sprytniejsi i nabrali poważnych podejrzeń co do tej przesyłki już po przejrzeniu dokumentów - wyjaśnia Jolanta Twardowska, rzecznik Izby Celnej w Gdyni. - Aby potwierdzić swoją hipotezę, postanowili poddać kontener kontroli na specjalistycznym, nowoczesnym skanerze.\nPrzypuszczenia celników potwierdziły się, na ekranie skanera ukazała się nie tylko odzież. Dokonano wtedy kompleksowej rewizji kontenera i zarekwirowano nie zgłoszone do oclenia przedmioty.\n- Zabezpieczono je w magazynie celnym - mówi Jolanta Twardowska. - W sprawie przemytu wszczęto też sprawę karną skarbową.\nCelnicy i policja będą starali się dotrzeć do nadawców i odbiorców przesyłki. Jeśli uda się ich zatrzymać, grozi im nie tylko przepadek przemycanego towaru, lecz także wysokie grzywny.


BOGRACZ - PRZEPIS - Przepisy Joli\nbograczcebulachilichillidomowy makaronkarkówkakluseczkikminekmakaron własnej robotymarchewkanatka pietruszkipapryka czerwonapapryka ostrapapryka słodkapieprzpomidoryśmietanasólwołowina\nBOGRACZ – bardzo smaczna, ostra potrawa.\n1 kg wołowiny (karkówki)\n1 puszka pomidorów (pokrojonych bez skórki)\nKluseczki własnej roboty (ja zrobiłam makaron)\nMięso opłukałam, osuszyłam ręcznikiem papierowym i pokroiłam w kostkę. W rondlu rozgrzałam olej, mięso obsypałam papryką i wrzuciłam do obsmażenia. Cebulę obrałam, pokroiłam w kostkę, dodałam do mięsa. Marchewkę pokroiłam w plasterki. Paprykę pokroiłam w kostkę. Wszystko razem chwilę smażyłam. Następnie dodałam pomidory z puszki. Zalałam gorącą wodą, tak aby mięso i warzywa były zalane. Gdy mięso było już półmiękkie dodałam umyte i pokrojone w kostkę ziemniaki. Wszystko razem „dusiłam” do miękkości. Dodałam wszystkich przypraw. Zrobiłam makaron, ugotowałam osobno, a następnie dodałam do mięsa. Mogłam też zrobić ciasto na makaron, rwać po kawałeczku, wrzucać do bogracza i razem gotować. Na koniec pokroiłam natkę pietruszki. Mój bogracz podałam z kleksem gęstej śmietany. Można zrobić bogracz z 1 kg łopatki wieprzowej, dodać 1/2 kilograma pieczarek, a resztę składników jak w przepisie.\nEnglish version of the recipe can be found here: http://en.przepisyjoli.com/2020/05/05/traditional-bogracz-stew-recipe/\nPrzepis wypróbowany, smaczne rozgrzewające danie . Ja przygotowałam z kluseczkami☺\nbardzo dobre jadłam ostatnio w barze musze teraz w domu zrobić konkretna zupa gęsta takie jak lubię 🙂\nwczoraj myślałam właśnie o bograczu 🙂 a tu przepis się pojawił 🙂\nnie jadłam go jeszcze


Dodaj sobie szyku nosząc szykowny zegarek - valerie-grosjean.com\nZegarki od dawna skończyły służyć jedynie odmierzaniu godziny. Wiele osób traktuje je jak szykowny element. Jest to uniwersalny element naszej biżuterii. Klienci noszące zegarek traktowane są jako bardziej poukładane. Warto więc dodać nam podobnych cech za pomocą takiego wynalazku.\nElegancki czasomierz nie musi być dużą inwestycją, warto jednak zakupić choć raz droższy zegarek aby korzystać z niego przez wiele lat. Na spotkania biznesowe czy na spotkania rekrutacyjne możemy zakupić ten przedmiot – wskazuje to interesantowi, że nasz czas jest cenny. Dużo zegarków to prawdziwe dzieła. Prawdę mówiąc mają dobry zegarek w wielu przypadkach nie są nam potrzebne różne rodzaje biżuterii żeby dać się zauważyć. Gdy chcemy zainwestować w dobry i piękny zegarek na pewno trzeba się zapoznać z ofertami dwóch firm.\nJedna z nich to marka Citizen, która funkcjonuje na rynku już od dwudziestego wieku. Posiada w swej ofercie ekskluzywne produkty jak na przykład Citizen AS4020-44H. Jest to zegarek dla mężczyzn wyprodukowany z drogich metali. Tarcza jest szara a pasek czarny – reprezentuje zatem bardzo tradycyjne połączenie. Bardzo podobny model, jednak w innej kolorystyce to Citizen AS4020-44B. Kolorystyka zegarka to beż i szafir. Co sprawia że jest zdecydowanie mocniej oryginalny i szykowny.\nKolejne przedsiębiorstwo to DKNY. Marka kojarzona jest zniezwykłą jakością oraz elitarnymi modelami zegarków. Ich zegarki (zobacz: zegarki damskie liebeskind berlin) są wytrzymałe i szykowne. Są to atrybuty każdego człowieka sukcesu. Ciekawym produktem ich oferty jest DKNY. Tutaj opcja dla Pań. Jest to wspaniały zegarek o srebrnej kolorystyce. Wykonany został ze stali nierdzewnej, więc jest prawie niezniszczalny. Dodatkowo jest wodoszczelny. Kolejnym ich produktem jest DKNY NY4332. . Obie propozycje są wspaniale wykonane. Przywodzą na myśl ekskluzywność. Elegancja zegarków wywoła zachwyt na każdej twarzy. Produkty w sam raz dla szykownych Pań . Idealny do codziennych i szykownych kreacji.\nasortyment bielizna biżuteria buty czas firma gra kobiety moda obuwie odzież oferty pomysł prezent rzeczy sklep SPA styl typ ubrania wesele zakup zakupy ślub


Kiedy mróz wchodzi przez okno, artykuł - budownictwo.org\nNiekiedy mogą to być proste do zniwelowania usterki, innym razem będą wymagały interwencji serwisanta. Jedno jest pewne: trzeba się z nimi uporać, i to jak najszybciej.\nW okresie jesienno-zimowym, kiedy na dworze coraz częściej wieje wiatr, jego podmuch możemy poczuć także w naszych domach. To pierwszy sygnał, alarmujący że nasze okna są nieszczelne. Co jest tego przyczyną? Jeśli nasze okna przetrwały już kilka srogich zim, warto sprawdzić w jakim stanie są uszczelki, gdyż to one najczęściej narażone są na usterki, zwłaszcza w okresie zimy. Pod wpływem zmian temperatury mogą ulegać kurczeniu się, co może skutkować tym, że nie będą dostatecznie chronić domowników przed mrozem, wiatrem i deszczem. Uszczelki w oknach wykonane są z materiału, który pod wpływem mrozu staje się coraz twardszy. Wówczas tracą one swą elastyczność, co może powodować nawet ich pękanie. Taka usterka to poważny problem, gdyż uszczelka nie chroni już domowników przed mrozem, a także wodą. ” – komentuje Krzysztof Smolnik, Dyrektor ds. technicznych i rozwoju z firmy Vetrex sp. z o.o. „Uszczelki to bardzo ważny element budowy okna, dlatego przy wyborze okien warto zwrócić uwagę na to, jakiego rodzaju uszczelki stosuje producent. Polecam uszczelki EPDM, które stosujemy w naszych oknach. Nie tylko prawidłowo przylegają one do całej powierzchni profilu okna, ale także charakteryzują się wysoką odpornością na działanie czynników zewnętrznych, takich jak wilgotność, promieniowanie słoneczne czy zmiany temperatur. Dzięki temu możemy mieć większą pewność, że sprawdzą się w okresie nawet najbardziej srogich zim” – dodaje Krzysztof Smolnik.\nCo zatem powinniśmy zrobić gdy stwierdzimy, że nasze okna są nieszczelne? Najlepiej wezwać fachowca, który zajmie się wymianą zużytych uszczelek na nowe. Jeśli chcemy by okno spełniało swoją funkcję, stare, uszkodzone uszczelki należy poprawnie usunąć, a nowe szczelnie wcisnąć w rowki. Uszczelki są elementem, który zawsze dopasowany jest do konkretnego profilu okiennego. Dlatego serwisant określi rodzaj profilu oraz typ uszczelki, jaki należy zastosować.\nNieszczelność okien to nie tylko oznaka zużytych uszczelek. Jeśli uszczelki są dobre, nieszczelność okien może wynikać z nieodpowiedniej regulacji okuć okiennych lub ich zużycia w trakcie otwierania i ryglowania. W takich sytuacjach niezwłocznie powinniśmy skontaktować się z firmą montażową, która z taką kwestią poradzi sobie bez problemu. Dużo gorszy scenariusz, jaki może się sprawdzić w przypadku nieszczelności okien jest ich nieprawidłowy montaż. Wówczas rozwiązanie problemu może wymagać większego zaangażowania firmy montażowej.\nokno uszczelka Vetrex nieszczelność okna\nPrawidłowy montaż okien energooszczędnych Ekspert Vetrex z europejskim certyfikatem Passive House Institute Jak dobrze wybrać okna Ruszyła letnia promocja Vetrex Vetrex szkoli partnerów handlowych online Vetrex uruchomił zdalną obsługę zamówień i rozpoczął wiosenną promocję\nOkno w świątecznej oprawie Okienne porządki Okna Vetrex - nowy wymiar energooszczędności Nowe oblicze firmy Vetrex Vetrex zdobył tytuł Jakość Roku 2010 oraz Jakość Roku Złoto KUPIŁEM OKNO…I CO DALEJ?


Dęciaki rządzą! - Muzyka - polskieradio.pl\nOstatnia aktualizacja: 05.07.2010 15:14\nW tym tygodniu czekają na nas brazylijskie rytmy, muzyka Clinta Eastwooda i kwartet skrzypcowy na jazzowo.\nSergio Mendes "Bom Tempo", Universal Music Polska 2010\nMuzyka miła dla ucha, skoczna i napawająca optymizmem. Gdy takie krążki wychodzą spod ręki Sergio Mendesa wiadomo jedno, bez względu na pogodę za oknem, u nas na pewno zaświeci słońce. I to jakie, gorące, brazylijskie słoneczko. Takie też na "Bon Tempo" dominują rytmy, podlane wrzącym latino i mieszanką współczesnych dźwięków, od house’u, po rap i jazz. Abyśmy nie padli na zawał serca, artysta co jakiś czas proponuje nam wolniejsze kllimaty i wtedy do głosu dochodzi piękna bossa nova. Nieźle się to wszystko komponuje, fajnie brzmi sekcja dęciaków, za którą odpowiedzialność wziął trębacz Scott Mayo. Przegląd gości, których doświadczony, prawie pięćdziesięcioma latami zawodowego grania Mendes zaprosił do nagrania płyty – wypada okazale: Gracinha Leoporace, Seu Jorge, Nayanna Holley czy Katie Hampton. Na mnie wielkie wrażenie zrobiło pojawienie się Miltona Nascimento, który prezentuje nie tylko swoje możliwości, ale i nową kompozycję. A jeśli o nie chodzi, to też, do wyboru do koloru, kramik brazylijskiego muzyka jest kolorowy i zachęcający: Gilberto Gil, Antonio Carlos Jobim, Joao Donato, Carlinhos Brown, Jorge Benjor i... Stevie Wonder. Muzyka taneczna, melodie chwytliwe dla ucha, proste to wszystko, nie wymagające za dużo od słuchacza, w sam raz na letnią zabawę.\nMarcin Oleś & Bartłomiej Brat Oleś "Other voices other scenes", Fenommedia 2010\nNo to mnie Olesie zaskoczyli! W dziesiątą rocznicę swojego grania muzycy przygotowali dla swoich fanów nie lada prezent. Nie otrzymaliśmy składanki – co było by przecież najłatwiejszym rozwiązaniem, ani odświętnego wydania live. "Other voices, other scenes" to dwupłytowe wydanie z zapisem muzyki tworzonej przez Marcina i Bartka dla teatru i filmu. Od razu dodam, krążki stanowią dla mnie wielkie zaskoczenie. Klimaty są tu mało jazzowe, z wieloma odnośnikami do współczesnej muzyki poważnej, folku, muzyki world, fascynacją dalekim Wschodem, a także ambientem i popem. Z tego zbioru różnych smakołyków bracia, niczym francuscy mistrzowie kuchni, pichcą niezłe danie – i co więcej, dwuczęściowe – coś dla prawdziwych żarłoków! Na jubileuszowym projekcie znajdziemy muzykę ze spektakli i filmów: "Samsara disco", "Szafę", "Otello", "Norę", "Lincza", "Nie do pary", "Futro", "Przewodnik", "Tartak". Co więcej, bracia prezentują się grając także na innych instrumentach niż te, z którymi ich kojarzymy. I tak Marcin Oleś swój kontrabas dzieli z grą na fortepianie, akordeonie, gitarze akustycznej, a Bartłomiej Brat Oleś oprócz perkusji obsługuje także tablę, marimbę i fortepian. Obok nich usłyszymy także: Łukasza Czekała na skrzypcach, Jakuba Urbańczyka na tubie i Jakuba Pucha i Jarosława Spałka na trąbkach. W efekcie otrzymujemy dwie płyty w niewielki stopniu przystające do siebie, ale nikt mi nie powie, że nie wciągające!\nMarcin Oleś Oddjob "Clint", ACT 2010\nCiekawe, jak taki miłośnik modern jazzu jak Clint Eastwood przyjąłby album Oddjob – pomyślałem po pierwszym przesłuchaniu płyty skandynawskiego zespołu. Per R. Johansson na saksofonie i klarnecie, Daniel Karlsson na klawiszach, Peter Forss na basie i gitarze, Janne Robertson na perkusji i najważniejsza postać – urodzony w Szwecji chorwacki trębacz Goran Kajfes. To on pełni rolę ojca założyciela zarówno zespołu, jak i osoby, która postanowiła oddać muzyczny hołd dokonaniom wielkiego aktora i reżysera. Przecież muzyka związana z najbardziej znanym rewolwerowcem od zawsze żyła też swoim życiem. Nie ma się temu co dziwić, świetnie uzupełniająca obrazy, nadawała im dramaturgii i po prostu – wchodziła do głowy. Ale jeśli tworzyli ją tacy mistrzowie jak Ennio Morricone, czy Lalo Schifrin, to jest to chyba całkiem zrozumiałe, prawda? "Clint" z jazzem granym czy słuchanym przez Eastwooda ma niewiele wspólnego, jest to krążek na wskroś elektroniczny, oparty na powtarzających się liniach melodycznych, bogaty w odnośniki, mocno rozbudowujący ascetyczne często tematy utworów. Sporo tu nu-jazzowych odnośników, rockowej motoryki, długie są momenty klimatów ambientowych i drum&bassowych. Ciekawy projekt, który może zainteresować szeroką grupę słuchaczy.\nRigmor Gustafsson "Calling You", ACT 2010\nPrzyznam szczerze, do tej pory krążki wydawane przez Rigmor Gustafsson niezbyt mnie przekonywały. Ot, jazzująca pani, śpiewająca raczej w jednej tonacji, nie wychodząca poza dobry, europejski, naznaczony skandynawskim chłodem wokal. I to w dodatku ten bardziej ukołysany, łagodny i nie raz mdły. A teraz, cóż za zdziwienie, "Calling You" ma wszystko to by wyróżnić się wśród licznych jazzowych, wokalnych płyt. A to przede wszystkim zasługa radio.string.quartet.vienna (r.s.q.v.), który przygotował aranżacje i kompozycje. Dzięki temu płyta jest bardzo zróżnicowana, a muzycy dbają o to, by każdy utwór nabrał cech wyjątkowych i pociągających. Raz brzmią jak kwartet muzyki poważnej, innym razem sięgają po awangardę, od czasu do czasu brzmią z folka, by w następnym kawałku, zaciągnąć swingiem,bluesem bądź country. Krążek z pazurem, muzycy potrafią wyciągnąć głos Rigmor w tak wysokie rejony, o które bym ją nie podejrzewał. Dzięki temu "Calling You" niezbyt nada się na kołysankę, mimo że znajdziemy tu ballady, dlatego, że utwory są w większości szorstkie i towarzyszy im mocne pociąganie strun. Płyta do podsłuchania dla nie jednej jazzowej damy.\nZobacz więcej na temat: Bartłomiej Oleś Jazz Marcin Oleś Stevie Wonder POLSKA zawał serca Szwecja blues


Niebieska trawa [Ted Kowalski] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\nNiebieska trawa - ebook/epub\nAutor: Ted Kowalski Liczba stron:\nISBN: 978-83-7722-840-1 Data wydania: 2013-04-01\n'Niebieska trawa' została uhonorowana 1 nagrodą na konkursie z okazji Światowego Tygodnia Książki w 2012.\nStrona tytułowa Ted Kowalski NIEBIESKA TRAWA\nStrona redakcyjna REDAKCJA: Małgorzata Nowak KOREKTA: Katarzyna Czapiewska OKŁADKA: Artur Kowalski SKŁAD: Anita Sznejder © Ted Kowalski i Novae Res s.c. 2014 Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, reprodukcja lub odczytjakiegokolwiek fragmentu tej książki w środkach masowego przekazuwymaga pisemnej zgody wydawnictwa Novae Res. Wydanie pierwsze ISBN 978-83-7722-840-1 NOVAE RES – WYDAWNICTWO INNOWACYJNE al. Zwycięstwa 96 / 98, 81-451 Gdynia tel.: 58 698 21 61, e-mail: sekretariat@novaeres.pl, http://novaeres.pl Publikacja dostępna jest w księgarni internetowej zaczytani.pl. Wydawnictwo Novae Res jest partnerem Pomorskiego Parku Naukowo-Technologicznego w Gdyni. Konwersja do formatu EPUB/MOBI: Legimi Sp. z o.o. | Legimi.com\n– A więc mówi pan, że facet, który ma pięćdziesiąt pięć lat, może się przydać naszej drużynie? – spytał trener z ironicznym uśmiechem. – Tak, właśnie. Bo... – Luca nie zdążył dokończyć zdania, gdyż trener lekko podniesionym głosem zaatakował: – Panie, to jest druga liga, a druga liga to już poważna sprawa. Oni za rok mogą grać w Serie A. Wiesz pan, co to Serie A? No, wiesz pan? To światowa czołówka. Tu trzeba mieć wytrzymałość konia pociągowego i zwinność małpy. Tu trzeba zapieprzać na treningach i sparingach! – niemal wykrzyknął. – Pan se żarty robisz, a tu jest poważna firma. Taki gość nawet przy podawaniu piłki na treningu się zmęczy. NIE-MA-O-CZYM-MÓ-WIĆ!!! – wysylabizował głośno. – Ale... – Nie-ma-o-czym-mó-wić. – Trener z naciskiem akcentował każdą sylabę. – Do widzenia, adieu, goodbye!\nRozdział 1 Dom był nieduży i miał elewację koloru dojrzałej brzoskwini. Gdzieniegdzie na frontowej ścianie widać było czerwoną cegłę, która czekała na pokrycie zaprawą i farbą przy okazji remontu. Na obu oknach od ulicy zamknięto brązowe okiennice, by chronić mieszkania przed upałem. Za domem rozciągała się niewielka, pokryta krótko przyciętą trawą prostokątna działka, ograniczona ponaddwumetrowym murem fabrycznym z ciemnej malinowej cegły. Za murem stały budynki odlewni, a nad nimi komin, który niczym wulkan ożywał od czasu do czasu, wypuszczając czarny dym. Sąsiedzi po obu stronach działki byli odgrodzeni rzędami cyprysów, które – sądząc z ich sporych rozmiarów – posadzono dawno temu. Zbudowane wzdłuż muru fabrycznego osiedle dla pracowników odlewni nie było już tak pełne życia jak kiedyś, w latach trzydziestych, gdy je postawiono. Wieczorem tylko w co drugim domu paliło się światło, a o głośnych sobotnich imprezach na przydomowych działkach dawno już zapomniano. Część robotników wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych, część znalazła pracę w Neapolu, gdzie przenieśli się ze swoimi rodzinami, a część, jak Renato, trwała w symbiozie z fabryką. Na świeżo skoszonej trawie za domem Renato wysypywał z dużego płóciennego worka piłki. Rozrzucał je w różne miejsca działki, zostawiając przypadkowi ich ostateczne położenie. Przed sobą miał namalowaną wapnem na ceglanym murze pełnowymiarową bramkę piłkarską. Był średniego wzrostu, małomówny. Ciemne włosy miał staromodnie zaczesane do tyłu. Praca fizyczna w odlewni nadała jego sylwetce sportowy wygląd z wyraźnie ukształtowanymi bicepsami i mięśniami nóg. W cieniu pod cyprysem stał niewielki stolik na jednej nodze, a przy nim siedział Ernesto, przyjaciel Renata. Przychodził tutaj każdego popołudnia, kładł na stoliku paczkę papierosów, gazetę, stawiał butelkę chłodnego prosecco i kieliszki. Był sześćdziesięcioletnim niewysokim mężczyzną o pociągłej twarzy. Jego ciemne włosy były pełne niepokoju. Jedne stercząc, wyrywały się do słońca, jakby czerpały z niego energię, gdy tymczasem pozostałe, chyba zmęczone promieniowaniem ultrafioletowym, opadały ku uszom. Najwidoczniej grzebień rzadko próbował je godzić. Ernesto miał na sobie biały bawełniany podkoszulek na ramiączkach i szerokie drelichowe spodnie, których lewa nogawka kończyła się dużym ortopedycznym butem, pamiątką po wypadku w odlewni, kiedy to ciężka forma żeliwna zmiażdżyła mu stopę. Na prawej nodze miał sandał. Pociągnął łyk wina, poprawił się na krześle i krzyknął: – Renato, zaczynamy! Renato w krótkich białych spodenkach i niebieskiej koszulce klęczał, zawiązując buty piłkarskie. W końcu powstał i rzucił: – Gotowe! – Prawy dolny róg – zakomenderował Ernesto. Renato w trzech krokach dobiegł do najbliższej piłki, kopnął ją bez wkładania nadmiernej siły, a ta – ślizgając się po trawie – uderzyła w mur tuż przy prawym słupku i wróciła na boisko. – Dobry początek. Lewy górny róg! – rzucił Ernesto i zaciągnął się papierosem. Kolejne trzy kroki. Renato przekręcił tułów lekko w prawo, nieomal schował prawą rękę za plecami i podbił piłkę na ponad dwa metry. Spadając, wylądowała w miejscu, gdzie poprzeczka łączy się ze słupkiem. – Brawo! Środek bramki, pod poprzeczką! Renato dobiegł do kolejnej piłki. – Idealnie! – krzyknął Ernesto z uśmiechem. Renato mieszkał tutaj od trzydziestu lat – odkąd zaczął pracę w fabryce. Od ponad dwudziestu lat, czyli od kiedy odeszła jego żona Teresa, po pracy wychodził na swoją działkę i strzelał na bramkę. Przez lata ćwiczeń wyrobił sobie niebywałą celność, o której decydowało ułożenie ciała i stopy. Jak wyliczył Ernesto, na sto strzałów z odległości trzydziestu metrów miał dziewięćdziesiąt dziewięć procent trafień. Teresa pewnego dnia zniknęła. Wrócił z fabryki, a jej nie było. Wyjechała do dużego miasta? Wyemigrowała do USA? Nie wiedział. Nigdy nie dostał od niej żadnej wiadomości. Widać nie odpowiadało jej spokojne życie, które prowadził. Praca, obiad, przeglądanie wyników sportowych w gazecie, transmisja meczu piłkarskiego w telewizji. Kilka lat po jej zniknięciu ułożył sobie życie od nowa... Prawdę mówiąc, niewiele w nim zmienił – tyle że namalował bramkę na murze i popołudniami celował w nią piłką. Czas płynął, Renato zdążył dorobić się siwej obwódki na ciemnych włosach i zapamiętale kopał piłkę w kierunku bramki, ciesząc się z każdego trafienia. Ernesto, który mieszkał w podobnym domku kilkadziesiąt metrów dalej, odwiedzał go regularnie, od kiedy przeszedł na rentę inwalidzką. Razem analizowali wyniki ligowe, transfery zawodników i wspominali dawne czasy. – Siadaj, bracie, napij się wina! – zawołał Ernesto. – Jeszcze poćwiczę! – odkrzyknął Renato. Podchodził do piłek w różnych częściach działki i uderzał, celując tuż pod poprzeczkę, to znów tuż przy namalowanym słupku. Po każdym strzale piłka odbijała się od muru, wydając odgłos cichego klaśnięcia, i zatrzymywała się w nowym miejscu. Renato, niezrażony upałem, dopadał odbitych piłek i kierował je do bramki. Ernesto przestał już komenderować, czytał gazetę. W pewnej chwili uniósł głowę i zakrzyknął: – Sto na sto! Gratuluję! Renato podszedł do stolika, wziął z krzesła przewieszony przez nie ręcznik, otarł czoło i usiadł obok kolegi. – Dobra robota – powiedział Ernesto. – A teraz się napij. – Odłożył gazetę i napełnił kieliszek musującym winem. – Dzięki, muszę trochę odsapnąć – odparł, wachlując się ręcznikiem. – Odpoczywaj, a ja ci coś przeczytam. – Pociągnął łyk wina i sięgnął po gazetę. – Zaraz, zaraz, gdzie to było... „Piosenkarka molestuje hotelowego chłopca... Policja wszczęła dochodzenie na podstawie zgłoszenia...”, nie, to nie to. „Wezuwiusz już nigdy nie wybuchnie?”, nie, czekaj, czekaj... o, jest... „Tak żyję! – rozmowa z Enrico Fresco, odtwórcą roli Ignazia w serialu «Zdrada»”. Posłuchaj: „- O której zazwyczaj wstajesz? – pyta dziennikarz. – Różnie, mam dni, że nic mnie nie obudzi przed dwunastą, ale niekiedy już o dziewiątej piję kawę – mówi Enrico. – Twój ulubiony kolor? – Brązowy. To kolor oczu pewnej dziewczyny. – Mógłbyś coś o niej więcej powiedzieć. Ile ma lat? Gdzie mieszka? Co robi? – Na razie nie. Chcemy być tylko dla siebie i cieszyć się naszym szczęściem. – Co robisz, kiedy nie pracujesz? – Po obiedzie w restauracji lubię pojechać z przyjaciółmi na plażę, a wieczorem idziemy się zabawić do jakiegoś klubu. – Twoje plany wakacyjne? – Zamierzam wynająć jacht i popłynąć przed siebie. Kocham zachody słońca na pełnym morzu. Ta cisza, wiesz, a ona przy mnie i razem patrzymy bez słowa w dal, głowa przy głowie (Ernesto westchnął, czytając), no i delfin... – Jaki delfin? – Raz wynurzył się przed łodzią delfin, stanął na ogonie i patrzył na nas, objętych. Ona powiedziała, że błogosławi nasz związek. Od tego czasu oboje nosimy na szyjach wisiorki z delfinem. – Czy czujesz się spełniony i szczęśliwy? – O tak. I tego życzę wszystkim czytelnikom”. Ernesto złożył gazetę i spojrzał na Renata, który sięgał po kieliszek chłodnego wina. Patrząc mu w oczy, zapytał: – I co powiesz? Renato, zaskoczony pytaniem, przez chwilę milczał i w końcu niepewnie odrzekł: – No nie wiem... Ernesto dopił wino i westchnął: – Ech, ludzie to mają życie. Nie to co my. A ty co? Nie chciałbyś popływać jachtem? – Czy ja wiem... – odparł niechętnie Renato. – Nie chciałbyś zmienić swojego życia? No wiesz, koszula, krawacik, elegancki but i takie tam rzeczy? – A co, źle mi tu jest? – Ale wiesz... ten gość... to inna bajka... – ekscytował się Ernesto. – Ale co miałbym robić? – Chłopie, ty masz dar od Boga. Ty potrafisz rzeczy, których nikt nie potrafi... – E, coś ty... – Z Bogiem nie należy walczyć! Jak ci dał talent, to po coś ci go dał. Marnujesz się w tej odlewni, a mógłbyś zadziwić świat. – A mnie to źle? – spytał Renato z ociąganiem. – Źle, źle... Popatrz, jak inni ludzie żyją – mówił Ernesto z lekką irytacją w głosie. – Chłopie, masz talent i tylko trzeba się koło tego zakręcić. – Jesteś pewien, że mogę coś z tym zrobić? A jak się nie uda? – Czemu miałoby się nie udać? Trzeba tylko dotrzeć do właściwych ludzi. Trzeba znaleźć promotora. – A co taki promotor robi? – zaciekawił się Renato i nalał sobie wina. – Jak to co? Reprezentuje cię. Rozmawia z klubami, negocjuje kontrakt. To tak jak adwokat... – A znasz kogoś takiego? – zapytał Renato, ocierając usta po wypiciu trunku. – No, muszę pomyśleć. Velo nie było nawet miasteczkiem – ot, osada przy bocznej drodze. Niewielki placyk otoczony przez cztery dwupiętrowe domy stanowił coś w rodzaju rynku. W jednym z domów na parterze mieściła się trattoria – stały przed nią trzy stoliki z parasolami. W sąsiednim budynku był sklepik spożywczo-przemysłowy, a w kolejnym – skład z drobnym sprzętem rolniczym i nawozami. Pozostałe domy wzdłuż drogi były parterowe lub co najwyżej jednopiętrowe. Za każdym rozciągały się pola uprawne. Była też gminna łąka, na której dzieci latem grały w piłkę, a zimą puszczały latawce. Na obrzeżach Velo znajdowała się odlewnia i domy robotników pobudowane wzdłuż muru fabrycznego. Kartografowie konsekwentnie nie umieszczali nazwy Velo na mapach, ale mieszkańcy wiedzieli swoje. Wciąż żywa była legenda o księżniczce, która miała tędy przejeżdżać karetą na swój ślub i wychylając się przez okno, zgubiła welon – velo. Dom, w którym mieściła się trattoria, miał – jak pozostałe budynki – białą fasadę, która tworzyła tło dla czerwonych parasoli przy stolikach. Na pierwszym piętrze mieszkał wraz z rodziną właściciel lokalu Giovanni Rossi, przybysz z Korsyki, a ponad nim – dyrektor odlewni. Zwykle koło dziesiątej rano w trattorii pojawiał się Luca Conti. Rozkładał na stoliku gazetę i paczkę papierosów marki Pall Mall, a Giovanni przynosił mu espresso, szklankę wody i popielniczkę. Luca w opinii mieszkańców Velo uchodził za biznesmena, któremu kiedyś się powiodło, a teraz zapewne pracuje nad jakimś nowym projektem. Miał około trzydziestu pięciu lat, czarne włosy z rudawo-żółtymi odrostami, pociągłą twarz i rzymski nos z charakterystycznym „mostkiem”. Pierwsze trzy guziki popelinowej koszuli z kołnierzykiem zwykle były rozpięte, co pozwalało dostrzec owłosioną klatkę piersiową, na której spoczywał złoty łańcuch w greckie meandry. Cieńsza wersja łańcucha zdobiła prawy nadgarstek. Biała koszula wsunięta była do mocno dopasowanych dżinsów. Całości dopełniały czarne, błyszczące skórzane buty zakończone ostrymi szpicami. Luca z trudem skończył szkołę średnią i po latach „nicnierobienia” dostał – dzięki staraniom wujka z Neapolu – pracę menadżera w firmie, która oferowała sprzęt do klimatyzacji i wentylacji oraz urządzenia gospodarstwa domowego. Jego zadaniem była praca z dystrybutorami na terenie południowych Włoch i Albanii. Wkrótce Luca pojawił się w Velo za kierownicą czarnego volkswagena passata i zaparkował tuż przy stoliku trattorii, by wszyscy mieszkańcy mogli go podziwiać. Siedział przy stoliku, popijał kawę i prowadził przez telefon komórkowy jakieś ważne rozmowy biznesowe. Po pierwszym kwartale wezwano go do centrali firmy, by przedstawił wyniki sprzedaży. Te jednak nie były najlepsze. Luca tłumaczył, że kryzys wpływa na popyt w południowych Włoszech, a w Albanii firmy zamawiają towar, by za chwilę zniknąć, poza tym jest duża korupcja. Zaproponował więc, żeby zamiast obsługiwać albańskich dystrybutorów z terenu Włoch, utworzyć w Albanii firmę-platformę, która zmagazynuje wszystkie produkty na miejscu i, będąc bliżej klientów oraz mając lepsze rozeznanie rynku, będzie miała szansę na sukces, bo popyt tam jest duży. Po dyskusji pomysł przyjęto i Luca przepadł na jakiś miesiąc. Pojawił się znów w firmie, dzierżąc w ręku dokumenty w języku albańskim, które miały zaświadczać, że zarejestrowano tam nowe przedsiębiorstwo. Uznawszy plan za zrealizowany, powrócił do swojego stolika w Velo. Na koniec roku sprzedał cały zapas towaru z południowych Włoch i pulę na Albanię do firmy-platformy, wystawiając faktury z dziewięćdziesięciodniowym terminem płatności. Dzięki temu przedstawił w centrali wyniki, które okazały się rekordem sprzedaży w całej historii firmy. Pochwałom nie było końca, Luca dostał dużą podwyżkę i zaczęto mówić o jego awansie na stanowisko w centrali. Niedługo potem otrzymał ofertę pracy od konkurencji, bo każdy chciał mieć u siebie takiego asa sprzedaży. Po Nowym Roku sprawa się wyjaśniła – okazało się, że cały towar spoczywa niesprzedany w magazynie w Tiranie, ale w systemie raportowania finansowego figurował okręg Luki, który wykazywał przychody, nie zaś firma-platforma. W tym czasie jednak Luca zmienił pracę i przy trattorii w Velo z dumą parkował już swoje nowe auto – mercedesa. W kolejnej firmie brylował, snując opowieści o znakomitej sieci sprzedaży i podboju rynku albańskiego. Nie przekonał jednak szefów do założenia firmy-platformy. Oczekiwano, że wykona, a najpewniej przekroczy plan, bo przecież, jak utrzymywał, był mistrzem dystrybucji. Tymczasem zbliżał się koniec roku, okres sprawozdań i podsumowań, a Luca intensywnie myślał przy kawiarnianym stoliku, jak przedstawić swoje wyniki, które były... mierne. Na grudniową konferencję pojechał jednak rozpromieniony. Przekonał zebranych, że – co prawda – jego wyniki początkowe nie były najlepsze, ale to dlatego, że pracował nad nowym kanałem dystrybucji. Kosztowało go to sporo czasu i wysiłku, rzuciło trochę cienia – jak to ujął – na osiągnięcia w pierwszych dziewięciu miesiącach pracy, ale trud się opłacił. I tu wyświetlił na ekranie trzy niskie słupki kwartalne i pięć razy wyższy słupek za czwarty kwartał, wywołując zazdrość pozostałych kierowników sprzedaży. „Podpisałem umowę z firmą leasingową, która oddaje sprzęt końcowym użytkownikom w dzierżawę – tłumaczył. – Klienci końcowi bardzo to sobie cenią, bo nie muszą od razu wykładać całych pieniędzy, tylko regulują należność w miesięcznych ratach”. Rzecz jasna, nie wspomniał, że firma leasingowa kupiła towar jedynie na papierze, a w umowie była klauzula o odsprzedaży urządzeń jego firmie po trzech miesiącach, z doliczeniem opłat manipulacyjnych. I tak znalazł się na powrót przy stoliku przed trattorią, analizując w gazecie wyniki meczów piłkarskich, a miejsce po parkującym mercedesie zostało puste. Luca mieszkał w jednym z domków przy drodze, z matką emerytką. Był na jej utrzymaniu i przekonywał ją, że pracuje nad wspaniałym interesem, ale potrzebuje jeszcze trochę czasu, by wszystko dopiąć. Przychodzący na zakupy mieszkańcy Velo pozdrawiali go: „Cześć, Luca. Jak leci?”. W odpowiedzi unosił głowę znad gazety i rzucał zdawkowe „Cześć” jak człowiek oderwany od ważnych spraw. Niektórzy pokrzykiwali z daleka: „Cześć, Luca! Jak interesy?”. Odpowiadał wtedy: „Szykują się”. Luca tak się zrósł z otoczeniem, że gdyby go tam pewnego ranka nie było, pomyślanoby, że zachorował albo zajmuje się jakimś dużym interesem, bo przecież za małe by się nie brał. Już zbierał się wyjścia, by zdążyć do mamy na południowy posiłek, gdy dostrzegł nadchodzącego Ernesta. – Dzień dobry, Luca. Piękny poranek. – Ernesto podszedł i podał mu rękę. – Dzień dobry. Na kawę? – zapytał Luca. – Na kawę, na kawę. Pozwól, że się przysiądę. – Nie czekając na zgodę, usiadł obok Luki. – Giovanni! – krzyknął. – Dwa razy espresso, proszę. – Ale ja już piłem... – powiedział Luca. – Nie szkodzi, nie szkodzi. Na mój koszt, na mój koszt – Ernesto mówił śpiewnie, uśmiechając się i kiwając głową na boki. – Jak idzie? Pracujesz nad czymś większym? – Można tak powiedzieć. Wiesz, duże projekty wymagają dłuższego czasu. Dużo trzeba przemyśleć – odpowiedział niepewnie Luca. – Wiem, wiem. Ale ty masz łeb, chłopie. Ty nas jeszcze niejeden raz zadziwisz – nadskakiwał mu Ernesto. – Cóż... – Luca wypuścił powietrze i poczuł się przyjemnie. – Zamawiane espresso! – Pojawił się Giovanni, korpulentny mężczyzna z cienkim czarnym wąsikiem, w białym fartuchu nałożonym na podkoszulek z ramiączkami. Postawił na stoliku filiżanki i szklanki z wodą, wymienił popielniczkę. – Zapraszam na wieczór – mówił, pokazując zęby – dostałem świeżą cielęcinę. Ernesto, weź swojego kolegę i przyjdźcie. Ty, Luca, też. Zaproś swoją mamę, zrób jej przyjemność. Będzie uczta. Pychota! Przyjdźcie koniecznie i powiedzcie innym. – Dziękuję, dziękuję – odrzekł Ernesto. – Pogadam z kumplem i zobaczymy. – Powiem mamie, oczywiście – zapewniał Luca. – Czekam, czekam. – Giovanni był rozpromieniony. Ukłonił się i zniknął w restauracji. Ernesto tymczasem skierował wzrok na Lukę i po chwili wahania wypalił: – Wiesz, Luca, potrzeba mi kogoś takiego jak ty. Gościa z głową do interesów. Luca spojrzał na niego zdumiony. Czego może od niego chcieć robotnik-inwalida z odlewni? Odruchowo sięgnął po filiżankę espresso. – Posłuchaj – ciągnął Ernesto – mamy tu w Velo skarb... – Skarb?! – zdumiał się Luca, gwałtownie odstawiając filiżankę. – Perłę, czarną perłę... jedną na tysiąc... co ja mówię... jedną na milion! – egzaltował się Ernesto. – Mamy tu coś, czego świat nie widział! I ja to odkryłem! – W jego głosie pojawiła się duma. – Perła? Duża? Ile waży? – Waga nie ma znaczenia. Ważne, co ona potrafi... – Perła? – Luca spojrzał na Ernesta pytająco i pomyślał: „Idiota?”. – No, nie perła, tylko tak mówię... ale Renato... – Renato? Renato, twój kumpel z odlewni? A cóż on takiego potrafi? – O, więcej niż myślisz, dużo więcej... – Tak? – zdziwił się Luca. – Co takiego? – Oglądasz mecze piłkarskie w telewizji? – Jasne. – I denerwuje cię, gdy zawodnik twojej drużyny strzela rzut wolny pod koniec meczu i nie trafia w bramkę? – No tak... – Albo ostatnia minuta doliczonego czasu, linia pola karnego, twój zawodnik na czystej pozycji, przed nim tylko bramkarz, a on, patałach, pudłuje!!! – relacjonował Ernesto podniecony niczym sprawozdawca telewizyjny podczas finałowego meczu mistrzostw świata. – Pewnie... – odparł Luca, nadal nie rozumiejąc, o co chodzi. – No właśnie. Mnie to, chłopie, szlag trafia i rozwaliłbym telewizor. Od razu wychodzę do kuchni, bo nie chcę na to patrzeć. – No ale... – No właśnie. A Renato na sto strzałów z trzydziestu metrów dziewięćdziesiąt dziewięć ma celnych. Piłka w siatce i nie ma gadania. Wiesz, o co mi chodzi? Strzela i gol! Strzela i gol! Złote nogi, chłopie! Talent w prawej nodze! – Talent w nodze? – No tak. Jak nią dotknie piłki, to musi być gol. Rozumiesz, co to znaczy? Luca był zdezorientowany. – A on grał już gdzieś, w jakimś klubie? – zapytał. – Nie, nigdzie, i to jest okazja. To jest ta perła nieodkryta, którą ja odkryłem. – A ile on ma lat? – Pięćdziesiąt pięć. Piękny wiek. Gość spokojny, opanowany – zachwalał Ernesto. Luca wyciągnął z paczki papierosa, zapalił i odchylając głowę do tyłu, spojrzał w niebo. Wypuścił obłok dymu i się zamyślił. Ernesto, widząc to, sięgnął do kieszeni po swoje papierosy. Zapalił, zaciągnął się i wykonując podobne gesty jak Luca, skierował dym ku górze. Zapadło milczenie. Wypuszczali dym na przemian, spoglądając na firmament niebieski. Po chmurce dymu Luki pojawiała się chmurka Ernesta. Ze wzrokiem utkwionym w nieboskłonie wyglądali jak dwaj filozofowie szukający odpowiedzi na podstawowe pytania egzystencjalne. Ernesto nie chciał przerywać procesu myślowego Luki. W końcu jednak nie wytrzymał i wypuściwszy kolejny obłoczek dymu, powiedział: – Tylko ktoś taki jak ty może coś z tym zrobić. Tu trzeba promotora, kogoś obeznanego w świecie... – Słuchaj – Luca przeniósł wzrok z niebios na Ernesta – ale on jest za stary... – Jak to za stary – zaprotestował Ernesto – jak to za stary?! A co tu ma wiek do rzeczy? Gość strzela dziewięćdziesiąt dziewięć na sto, i to się liczy. – Ale on nie wytrzyma całego meczu... – A po co miałby wytrzymywać cały mecz? Czemu go nie wprowadzać na ostatnie piętnaście minut? Wchodzi, strzela gola, klub wygrywa mecz, kibice się cieszą, kasa płaci. – No, chyba że tak... – powiedział nie do końca przekonany Luca. – Kiedy mogę obejrzeć go w akcji? – Choćby dziś wieczór, jak wróci z pracy. Masz czas? Czasu akurat Luce nie brakowało, ale odpowiedział wymijająco, jak każdy zajęty człowiek: – Sprawdzę w kalendarzu, który mam w domu. Umówmy się wstępnie na szóstą. Jeśli nic mi nie wypadnie, to będę. – Wiedziałem, że się zgodzisz – triumfował Ernesto. – Ktoś taki jak ty nie przepuściłby podobnej okazji. Renato wysypywał piłki z worka na trawę, a Ernesto stał przy stoliku i wycierał od środka trzy kieliszki. Potem ruszył w stronę domu po trzeci stołek. – I po co to wszystko? – spytał Renato. – Spokojnie, jeszcze mi będziesz dziękował. – Jesteś pewien, że przyjdzie? – W głosie Renata pojawiła się nutka nadziei, że do spotkania nie dojdzie. – Przyjdzie, przyjdzie. A jak się dogadamy, to idziemy do trattorii, żeby to uczcić. A teraz rozgrzewka. Dawaj, Renato! Renato, stojąc w miejscu, unosił wysoko kolana, na przemian lewe i prawe. Robił wiatraki rękami, skręty tułowia. Podbiegał sprintem kilka metrów i hamował. Jeszcze kilka skłonów z dotykaniem palcami trawy i krzyknął: – Gotowe! Ernesto tymczasem zasiadł przy stoliku, postawił przed sobą butelkę prosecco i popielniczkę. – Prawy górny róg! – rozpoczął trening. Piłka klasnęła o mur i wróciła na boisko. – Dobrze! – Zapalił papierosa i wypuszczając dym, zawołał: – Lewy dolny róg! Znów rozległo się klaśnięcie. – Dobrze! Renato wchodził w rytm. Po każdym odbiciu piłki od muru biegł to na prawą, to na lewą stronę działki, kopiąc kolejne piłki w takt komend. Piłki trafiały w bramkę dokładnie tam, gdzie wskazywał Ernesto. Nagle przystanął i zawołał do kolegi: – Która godzina? – Spokojnie, dopiero dwadzieścia po szóstej – odparł Ernesto, nie widząc powodu do niepokoju. Wiedział dobrze, że w jego stronach szósta wcale nie musi oznaczać szóstej. – Luca to człowiek zajęty różnymi interesami. Myślisz, że tak wszystko rzuci i przybiegnie do nas? – No nie... – powiedział Renato i ruszył w kierunku kolejnej piłki. – Idzie... idzie. – Ernesto wstał z krzesła i spoglądał w stronę domu, skąd nadchodził Luca. Złoty łańcuch na jego szyi już z daleka połyskiwał w słońcu. Pewnym krokiem wszedł na trawę, uścisnął rękę Ernesta i zawołał: – Renato, dawno cię nie widziałem. Jak leci? – Dziękuję, Luca, dziękuję. – Renato podszedł, by się przywitać. – Dziękuję, że przyszedłeś – odezwał się Ernesto. – Zobaczysz coś, czego jeszcze nie widziałeś. Nie będziesz żałował. A teraz siadaj. Poczęstował Lukę papierosem i nalał mu wina do kieliszka. – Tak, to jest ta moja czarna perła, o której ci mówiłem. – Wskazał na Renata. – Odpowiedni wzrost, odpowiednia waga i utalentowana noga. Noga niezwykła... celna... noga myśląca, noga ... – egzaltował się Ernesto. Gdy zabrakło mu przymiotników, dokończył: – Zresztą napijmy się, a sam zobaczysz. Renato stał w milczeniu z zakłopotaną miną, a Luca wpatrywał się w jego prawą nogę, nie mogąc dostrzec w niej niczego niezwykłego. Ernesto i Luca wypili po kieliszku wina i Luca powiedział: – No dobra, pokaż, co potrafisz. Renato wykonał dwa wiatraki rękami, dwa skłony i stanął przy najbliższej piłce, czekając na komendę. – Lewy górny róg! – rozpoczął Ernesto. Plask! Piłka uderzyła tuż pod poprzeczką, przy słupku. – Prawy dolny róg! Plask! Piłka w bramce, tuż przy prawym słupku. – Środek, pod poprzeczką! Plask! – Idealnie! – emocjonował się Ernesto. – Teraz ty, Luca. Luca odchrząknął i rzucił: – Prawy górny róg! Piłka wylądowała w górnej, prawej części bramki. – Nieźle – powiedział Luca, nie okazując emocji. – To jeszcze nic. Teraz zobaczysz najważniejsze – odezwał się Ernesto. – Chodź, pomożesz mi. Przy tylnej ścianie domu stał na kółkach płot z desek, wysoki mniej więcej na metr osiemdziesiąt i szeroki na dwa i pół metra. Wepchnęli go obaj na działkę i ustawili w odległości około dwudziestu metrów od bramki. – Rzuty wolne! – zawołał Ernesto. Renato odliczył krokami dziewięć metrów od płotu i położył piłkę na trawie. Luca i Ernesto stanęli z boku, przy cyprysach. Bramka była częściowo zasłonięta. Należało strzelić tak, by piłka ominęła płot i trafiła do bramki. – Lewy górny róg – krzyknął Luca, aby skomplikować zadanie. Renato wziął kilka kroków rozbiegu i ruszył. Pochylił lekko głowę, lewą rękę wystawił przed siebie i zamachnął się prawą nogą. Uderzona mocno piłka wzbiła się ponad płot, przeleciała tuż nad jego środkiem, skręciła w lewo niczym bumerang i nie obniżając lotu, z głośnym klaśnięciem uderzyła w ceglany mur przy spojeniu słupka z poprzeczką, po lewej stronie bramki. – No i co ty na to?! – zagadnął radośnie Ernesto. – Dobry jest – odrzekł z podziwem Luca. – Siądźmy, pogadajmy. Usiedli we trzech przy stoliku i Ernesto nalał wina do kieliszków. Renato wycierał ręcznikiem pot z czoła. – Czy to nie skarb? – zaczął Ernesto. – Ale ten skarb trzeba wypromować... – Tak, wprowadzenie towaru na rynek nie jest łatwe. Gdzieś ty się, Renato, tyle lat podziewał z takimi umiejętnościami? – Ale ja o żadnym rynku nie myślałem. Ja sobie kopię ot tak, dla przyjemności – odparł Renato. – A co ci szkodzi połączyć przyjemność z pieniędzmi? – spytał Ernesto i spojrzał na Lukę. – Mam rację, no nie? – Masz, masz, pewnie, że masz, ale to wszystko nie jest takie proste – odpowiedział Luca. – Nowy towar na rynku to trudna sprawa... – Zastanowił się chwilę. – No... weźmy na przykład taki klimatyzator albo lodówkę. Potrzeba marketingu, PR-u, pozycjonowania cenowego i takich tam jeszcze... A co się człowiek nalata, naprzekonuje, to Bóg jeden wie. A to chcą na próbę, a to wezmą i nie zapłacą. Mówię wam: ciężka robota, wiem coś o tym, bo robiłem w tym biznesie. – Wiemy, Luca, wiemy, i dlatego do ciebie z tym przyszedłem – wtrącił Ernesto, patrząc na Lukę z uznaniem dla jego fachowej wiedzy. – Tu trzeba, rozumiecie, kontaktów osobistych i kampanii PR – dorzucił Luca autorytatywnie. Ernesto i Renato spojrzeli na siebie, bo nie rozumieli tego ostatniego wyrażenia, ale im się spodobało. – A ty tego PR mógłbyś zrobić? – zapytał Ernesto. – No, ma się rozumieć – odpowiedział Luca tonem eksperta. Ernesto uznał, że sprawy dobrze się układają, i zaproponował toast: – Wypijmy za współpracę! Trącili się kieliszkami i pociągnęli po łyku chłodnego prosecco. – OK. Zajmę się tym tematem – oznajmił Luca, a na twarzy Ernesta pojawił się szeroki uśmiech. Renato patrzył na nich niepewnym wzrokiem. – Renato, zdecydowałem. Zostanę twoim menadżerem – oświadczył uroczyście Luca. – A ja... co ja będę robił? – dopytywał Ernesto. – Ty... – Luca zamyślił się na chwilę. – Ty... no ten... no, będziesz asystentem menadżera. Musimy jeszcze spisać kontrakt. Proponuję, żeby siedemdziesiąt procent dochodów, jeśli znajdziemy jakiś klub, który będzie płacił, trafiało do mnie, bo będę miał duże koszty początkowe. – Jasne, Luca, jasne – odezwał się rozpromieniony Ernesto, nie czekając, co powie Renato. – Muszę już iść. Spotkajmy się u Giovanniego za dwie godziny, podpiszemy kontrakt. – zaproponował Luca. – Super! Twoje zdrowie, Luca! – Ernesto wzniósł toast. – Wasze zdrowie! Wypili i Luca poszedł. Renato siedział przy stoliku z ręcznikiem założonym na szyję, a Ernesto zapalił kolejnego papierosa. – Wiesz, Ernesto, nie wiem, czyśmy dobrze zrobili... – Chłopie, o czym ty mówisz? Kopiesz piłkę jak nikt w tym kraju, masz menadżera, menadżer ma asystenta... – emocjonował się Ernesto, gestykulując. – Wiem, ale... – Ale co? Chcesz pokazać światu swój talent? Chcesz zrobić karierę? Zarabiać duże pieniądze? – No chcę. Ale panu Rizzowi może się to nie spodobać... Wiesz, pracuję w tej odlewni już trzydzieści lat, pan Rizzo przyjmował mnie do pracy, był na moim ślubie, dał mi dom, w którym mieszkam... – Chłopie, pan Rizzo to porządny człowiek, mnie też dał pracę, on i jego rodzina pomagali mi, kiedy miałem wypadek, ale ty możesz odmienić swoje życie. My... to znaczy ty możesz wypłynąć na szerokie wody. – W porządku, Ernesto, w porządku, ale chciałbym się jeszcze kogoś poradzić. No bo jakże to tak, przyjdzie dzień, gdy wszystko to zostawię i będę grał w piłkę? Ernesto kręcił głową – nie mógł zrozumieć wątpliwości kolegi. W końcu powiedział: – Dobrze.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Niebieska_trawa-ebookRO/p121755i216710" target="_blank" title="Niebieska trawa [Ted Kowalski] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Niebieska trawa [Ted Kowalski] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Regulamin plebiscytu Mały Książę i Mała Księżniczka 2022 - Gazeta Olsztyńska\nRegulamin plebiscytu Mały Książę i Mała Księżniczka 2022\n2022-05-06 11:00:00(ost. akt: 2022-05-06 11:42:59)\nNiniejszy regulamin (zwany dalej Regulaminem) określa zasady przeprowadzenia plebiscytu na Małego Księcia i Małą Księżniczkę 2022 (zwanego dalej Plebiscytem). Plebiscyt zostanie przeprowadzony w powiatach: bartoszyckim, braniewskim, działdowskim, elbląskim (razem z Elblągiem) ełckim, giżyckim, gołdapskim, iławskim ( z wyłączeniem gminy wiejskiej i miejskiej Lubawa), kętrzyńskim, lidzbarskim, mrągowskim, nidzickim, nowomiejskim, oleckim, olsztyńskim (razem z Olsztynem), ostródzkim, piskim, szczycieńskim i węgorzewskim oraz w gminach wiejskiej i miejskiej Lubawa. W każdym z wymienionych powiatów oraz w/w dwóch gminach zostanie wybrany Mały Książę i Mała Księżniczka 2022, o ile w danym powiecie i w danej kategorii zostanie zgłoszone minimum trzy kandydatury.\n1. W plebiscycie mogą brać udział dzieci urodzone 17.04.2012 i później, zgłoszone do udziału w plebiscycie przez ich rodziców lub opiekunów prawnych zamieszkałe na terenie województwa warmińsko-mazurskiego.\nKandydatury dzieci można zgłaszać do dnia 26.05.2022 do godziny 10.00. Wielkość zdjęcia nie może przekraczać 5 MB.\n8. Na jednym zdjęciu może się znajdować tylko jedno dziecko. Dopuszcza się możliwość zamieszczenia na 1 zdjęciu rodzeństwa.\nTytuł Małej Księżniczki 2022 w danym powiecie oraz w w gminach wiejskiej i miejskiej Lubawa otrzyma dziewczynka, której zdjęcie uzyska największą liczbę prawidłowo oddanych głosów.\nTytuł Małego Księcia 2022 w danym powiecie oraz w w gminach wiejskiej i miejskiej Lubawa otrzyma chłopiec, którego zdjęcie uzyska największą liczbę prawidłowo oddanych głosów.\n1. Głosowanie rozpocznie się po otrzymaniu pierwszego zgłoszenia i potrwa do 29 maja 2022 r. do godz. 23.59,9999.\nplebiscyt Mały książę Mała Księżniczka Mały Książę


Kompromitacja hackera - nagłośnił błąd w iPhone`ach, który nie istnieje | ITHardware\nPaweł Czajkowski | 25-06-2018, 16:41 |Źródło: CNET | 0\nW weekend świat obiegła wieść, że iPhone'y mają ogromny błąd w zabezpieczeniach. Szybko okazało się jednak, że cała sprawa jest efektem jedynie nieprzemyślanych działań hackera i pośpiesznego publikowania swoich odkryć.\nW weekend świat obiegła wieść, że iPhone'y mają ogromny błąd w zabezpieczeniach. Odkrycie miało pozwalać na bezproblemowe łamanie blokad ekranu z smartfonach Apple. Hacker początkowo myślał, że znalazł sposób na wypróbowanie tylu kombinacji haseł ile chciał, bez niszczenia zawartości urządzenia. Jego działania doprowadziły go jednak do wniosku, że hasła które wpisywał, nie są poprawnie zliczane przez urządzenie. OD 2014 roku, czyli od wypuszczenia iOS 8, wszystkie iPhone'y i iPad'y są zaszyfrowane 4 lub 6 znakowym hasłem. Jeśli ktoś wpisze złą kombinację znaków zbyt wiele razy, urządzenie zostanie wyczyszczone z zawartości. Matthew Hickey sądził, że przesyłając poprzez kabel Lighting ciąg haseł, które zapisane zostały bez spacji, będzie mógł ominąć wbudowane zabezpieczenia zliczające liczbę błędnych prób odblokowania smartfona.\nApple szybko zareagowało, ukazując banalny błąd w metodologii hackera\nWszystko okazało się jednak wielką wpadką hackera. Apple szybko zdementowało istnienie błędu, a w konsekwencji i sam "odkrywca" musiał przyznać się do popełnienia błędu. Ciąg wprowadzanych haseł był zliczany całościowo jako jeden błędnie wprowadzony kod, choć faktycznie można było początkowo sądzić, że hasła były sprawdzane przez iOS osobno, bez znaczenia jaki faktycznie był sposób wprowadzania. Apple wyjaśniło, że cała procedura testowa, była błędna od samego początku. Czas konieczny do wprowadzenia wszystkich kombinacji znaków wynosił aż 92 tygodnie. W związku z tym faktem Hickey przerywał cały proces, po czym odblokowywał urządzenie poprawnym kodem. Skoro iOS brał cały wprowadzony ciąg znaków jako jedną próbę, to odblokowanie smartfona było jedynie drugim podejściem. Wkrótce wszelkie tego typu działania i tak będą całkowicie zablokowane, jako że Apple wprowadza opcję blokowania portu USB po godzinie od ostatniego odblokowania.\nZgłoszenie dot. artykułu o ID 6554. Opis błędu:\nPodobne do: Kompromitacja hackera - nagłośnił błąd w iPhone`ach, który nie istnieje Czytaj więcej\nKomentarze do: Kompromitacja hackera - nagłośnił błąd w iPhone`ach, który nie istnieje\nPokaż / Dodaj komentarze do: Kompromitacja hackera - nagłośnił błąd w iPhone`ach, który nie istnieje


Kawiarnia Literacko-Muzyczna: Marcin Bałczewski & Ironlung (foto+wideo) - Plaster Łódzki\nKawiarnia Literacko-Muzyczna: Marcin Bałczewski & Ironlung (foto+wideo)\nMarcin Bałczewski / 14 kwietnia 2011 / Brak komentarzy\n13 kwietnia w ramach cotygodniowej Kawiarni Literacko-Muzycznej odbyło się spotkanie autorskie z łódzkim, bardzo dobrze zapowiadającym się pisarzem. Notabene nie z kim innym, jak redaktorem naczelnym Plastra Łódzkiego – Marcinem Bałczewskim.\nWydarzenie promowało Jego najnowszą książkę pt. Malone. Jest to druga publikacja tego autora. Pierwsza, W poszukiwaniu straconego miejsca, ukazała się w 2002 roku.\n„Dobrze, chyba możemy zaczynać. Już wszyscy, czy ktoś ma jeszcze dojść? Spojrzę tylko na listę. Proszę wejść. Słucham Pana? Wszyscy jesteście nienormalni.” – Spokojnie, to nie tak zostali powitani przybyli do Śródmiejskiego Forum Kultury goście. To fragment jednego z opowiadań zatytułowanego Grupa Anonimowych Osób Nienawidzących Części Ciała. Bowiem w trakcie spotkania, fani literatury wysłuchali trzech tekstów: audiobooka Śmierć ciastka imieniem Joel (czytanego przez wrocławskiego aktora Andrzeja Kłaka) oraz dwóch tekstów pochodzących z promowanej książki. Wspomnianej już Grupy Anonimowych Osób Nienawidzących Części Ciała oraz Opowieści z pagórków lewej ręki. Odczyt tych utworów przez autora, dostarczył zebranym dowodów na opinię autorstwa wydawcy książki, a mianowicie, że „Bałczewski bawi się słowem”.\nPodczas spotkania autor opowiadał o tym, jak marzenia o byciu reżyserem filmowym przyczyniły się do tego, że został pisarzem. O pobycie w Krakowie, gdzie przebywa na stypendium literackim (zdobytym zresztą dzięki Malone), swoich inspiracjach, znaczeniu tytułu książki oraz sposobie postrzegania świata. Określił siebie jako autora non-fiction, z czym nie zgodzili się obecni tam znawcy literatury i nadali Mu tytuł autora ‘fiction do kwadratu’.\nMalone to zbiór opowiadań, przez niektórych czytelników postrzegany jako powieść, mieszczący się w nurcie postmodernizmu. Jeżeli chcecie puścić wodze fantazji, poznać ciekawe i intrygujące teksty, zachęcam do lektury tej książki.\nW drugiej części spotkania wystąpił Kuba Drożdżowski, tworzący od 2005 roku projekt Ironlung. Zaprezentował mieszankę gatunków muzyki elektronicznej, której towarzyszyła projekcja wizualna. Występ jednak nie spotkał się z dużym zainteresowaniem i uznaniem, o czym świadczyły dyskretne ucieczki odbiorców.\n/fot. Magdalena Stefańska\n– Kawiarnia Literacko-Muzyczna: Witold Jabłoński i Fru (foto)\n– Kawiarnia Literacko-Muzyczna: Waldemar Jocher + Klara Jędrzejewska (foto+wideo)\n– Kawiarnia literacko-Muzyczna: Hreja i Puch (foto+wideo)\n– Kawiarnia Literacko-Muzyczna z Never Refuse (foto+wideo)\n– Kawiarnia Literacko-Muzyczna z Piotrem Gajdą i Socteau Cirque (foto+wideo)\n– Kawiarnia Literacko-Muzyczna z TBDLL (foto+wideo)\n– Kawiarnia Literacko-Muzyczna z Da Funkoholix (foto+wideo)\n– Slam Poetycki w Kawiarni Literacko-Muzycznej (foto)\n– Kawiarnia Literacko-Muzyczna z Hellever (foto+wideo)\n– Kawiarnia Literacka z Front-Rebel ESM (foto+wideo)\n– Kawiarnia Literacka z zespołem Ted Nemeth (foto+wideo)\nTags ironlung Kawiarnia Literacko-Muzyczna: Marcin Bałczewski & Ironlung (foto) marcin bałczewski


Zupa Z Truskawek Na Ostro - Przepisy w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: zupa z truskawek na ostro\n...g truskawek, morela, łyżeczka siemienia. Wszystko zblenduj. Zupa pomidorowa na kolację : puszka pomidorów (lub 1 kg świeżych), oliwa, cebula, przyprawy, kasza jaglana, czarnuszka Podsmaż na oliwie(...) tylko na owocach, bo przytyjesz jeszcze szybciej niż schudniesz. Proponujemy dodanie truskawek do posiłków, które w sumie zawierają ok. 1200 kcal. Zjedz pięć posiłków dziennie: Zastosuj dietę 1000 kcal...\n...przyswajalność dla organizmu. Zagotowanie truskawek i ich przetarcie przez sitko sprawi, że osoby z zaostrzonym stanem choroby mogą cieszyć się smakiem tych letnich owoców sezonowych, ponieważ w takiej wersji będą(...): 1/2 kubeczka jogurtu naturalnego, odrobina ekstraktu waniliowego. Gotowy ryż polać musem truskawkowym i sosem jogurtowym. Kolacja Zupa krem z pomidorów (1 porcja) Czas przygotowania: 15 minut...\n..., które regulują przemianę materii. 1 dzień Śniadanie: koktajl ze szklanki mleka sojowego niesłodzonego, szklanki truskawek i pomarańczy. II śniadanie: szklanka soku z selera i marchwi, z natką(...): koktajl ze szklanki mleka kokosowego, 3 plastrów ananasa, szklanki truskawek. II śniadanie: sok z 1 grejpfruta, 1 pomarańczy i 1 marchewki. Obiad: krem pomidorowy: 1 szkl. wody, 3 pomidory...\nPrzepisy na temat: zupa z truskawek na ostro\ndobry na sztukę mięsa\nciasto z cista francuskiego\nfarsz do zapiekanki z francuskiego ciasta


Podatnicy zamiast etatu wolą własny biznes - PRNews.pl\nPRNews.plPrzegląd prasyPodatnicy zamiast etatu wolą własny biznes\nPrzegląd prasy 02.09.2008 (06:10)\nW 2007 roku podwyższono z 37 024 zł do 43 405 zł próg dochodów, do których stosuje się stawkę 19-proc. oraz z 74 048 zł do 85 528 zł próg dochodów stanowiący granicę dla stawek 30-proc. i 40 proc. Również kwota zmniejszająca podatek wzrosła z 530,08 zł do 572,54 zł.\n– Przykładem jest tutaj indywidualna działalność gospodarcza i podatek według 19-proc. ryczałtu zamiast skali progresywnej – wskazuje Marcin Radwan.\n– Z danych Ministerstwa Finansów wynika, że dość znacznie wzrosła liczba podatników rozliczających dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej według stawki liniowej 19-proc., co wiąże się z rozpoczęciem przez niektórych pracowników własnej działalności gospodarczej – zauważa Arkadiusz Gliniecki, doradca podatkowy w KPMG.\nSpadek liczby podatników w II i III progu skali podatkowej w rozliczeniach podatkowych PIT za rok 2007 może wynikać też z powszechności niektórych ulg podatkowych.\nZ jakich ulg najczęściej korzystali podatnicy ? W jaki sposób optymalizują oni swoje rozliczenia? Czy wg prognoz – od stycznia 2009 osoby, które już działają jako przedsiębiorcy – „wrócą” na etat ?\nWięcej: Gazeta Prawna 2.09.2008 (171) – str.12


Ogłoszenia transportowe, Transport, Spedycja, Jesteś rzetelnym Przewoźnikiem??cs24t\nDam Pracę : Jesteś rzetelnym Przewoźnikiem??cs24t\nMasz dosyć oszukiwania przez spedycje??\nMamy dla Ciebie współprace pewną, poukładaną, dobrze płatną, zagwarantowaną czarno na białym :)\nDamy stałą pracę na C. S. plus naczepa.\nDobra płaca za każdy km, Gwarancja min. km., Brak przestojów, Opieka, Okres współpracy do negocjacji ; ) !!\nW razie pytań, kontakt telefoniczny :)\neSpedytor.pl -Ogłoszenia transportowe, Transport, Spedycja, Jesteś rzetelnym Przewoźnikiem??cs24t. Tutaj możesz umieścić informację swoich wolnych pojazdach (wolny ciągnik, wolny bus, ciężarówka) w dziale wolne pojazdy, a w dziala giełda ładunków - wolne ładunki do przewiezienia. Twoja firma transportowa może założyć wizytówkę, na której zaprezentuje się, a osoby odwiedzające zobaczą wszystkie zamieszczone ogłoszenia o wolnych pojazdach lub ładunkach. Spedycja i Spedytorzy i inne przedsiębiorstwa mają możliwość pozostawienia swoich ogłoszeń dotyczących chęci kupna lub sprzedania pojazdów, samochodów, ciężarówek, busów i innych rzeczy. Za pomocą naszego serwisu spedycja i transport może także zamieścić ogłoszenie o poszukiwaniu pracy lub ofertę pracy. Na forum dysksutujesz o wszystkich aspektach działania firm transportowych, spedycyjnych, transporcie międzynarodowym i krajowym, TIR itp. Pozostawienie na naszym serwisie swoich informacji o własnych pojazdach, maszynach, samochodach czy ładunkach to gwarancja sukcesu dla Twojego Przedsiębiorstwa. Strona espedytor.pl korzysta z plików cookies (ciasteczek). Więcej w regulaminie strony.


450 mln zł w kieszeni? SP chce zawiesić finansowania partii z budżetu - Dziennik.pl\n450 mln zł w kieszeni? SP chce zawiesić finansowania partii z budżetu / shutterstock\nSolidarna Polska chce zawiesić finansowanie partii politycznych z budżetu do końca 2015 roku.\nPodczas konferencji prasowej, lider SP Zbigniew Ziobro przekonywał, że w dobie kryzysu gospodarczego politycy powinni być solidarni ze społeczeństwem. Dodawał, że bardzo często partie marnotrawią pieniądze na czystą propagandę.\nZiobro zaproponował przy tym, by zaoszczędzone w ten sposób środki przeznaczyć na przykład na dożywianie dzieci.\nBeata Kempa mówiła z kolei, że dzięki wstrzymaniu do końca 2015 roku finansowania partii, budżet państwa zaoszczędziłby około 450 mln zł. Czyli obok ważnych elementów społecznych, chcemy (...) zaznaczyć swój wkład w naprawę finansów państwa oraz walkę z kryzysem - wyjaśniła.\nDo tej pory to Platforma Obywatelska zabiegała o zmianę sposobu finansowania partii politycznych. Udało się jej przeforsować obcięcie o połowę subwencji budżetowych. W konsekwencji partie dostają mniej pieniędzy od stycznia 2011 roku.\nSolidarna Polska Zbigniew Ziobro finansowanie Beata Kempa budżet\nZiobro to powiniem płacić PIS że go namaścił politycznie a teraz pluje na PISjak by PISrządził krakusy tak mają\nciekawe do czyjej kieszeni trafi 450 milionow\nTylko, że ta kieszeń jest dziurawa. Mocno dziurawa.\nDlaczego Ziobro, kiedy był w PIS-ie nie popierał ograniczenia finansowania partii z budżetu? - Bo wtedy jeszcze jego partia brała z kieszeni podatników spore pieniądze. Dlaczego teraz popiera? - Bo nie bierze.\nPamiętam jak w Bydgoszczy będąc w uczniem podstawówki zazdrościłem jak widziałem zwarte szeregi SP z łopatami dążące do jakiejs roboty. SP CZYLI Służba Polsce.\nNajwyzsza pora!!! Przy okazji bedziemy mieli okazje sie przekonac ktora partia ma jaka ilosc czlonkow, tych co beda placic skladki. Ciekawe, czy wtedy prezes bedzie mial na jezdzenie po Polsce i opowiadanie urojonych historii...\nTAK jak na kosciol tak samo na partie polityczne 0,5o% od podatku i tego się domagajmy będzie sprawiedliwie. Nikt nie będzie nazekal ze musi na kogos placic.Kto będzie na kogos chciał placic niech placi jego sprwa.\nA ja i większość Polaków chce likwidacji Senatu , ograniczenia liczby osłów w sejmie oraz ograniczenie liczby samorządowców na 1 mieszkańca. Acha koniec z immunitetami w sprawach karnych.\nsildnie pie.. nięci. partia, która na kase z budżetu nie ma najmnijeszych szans, chce, aby jej nie wypłacać...\nto z czego będa partie oficjalnie żyć? z korupcji??? ja nie mam nic przeciw, jełsi partie dobrze wykonuja swoją pracę dla państwa i obywateli, niech otrzymują kase... ale dziś problem nie w tym, że partie kase otrzymuja, ale o to jak sie zachowują... vide dzisiejszy pirat z PiS na drodze, któy morde sobie immunitetem wytarł...


Rośliny ozdobne - Cornus mas - dereń jadalny\nTags: Cornus mas - dereń jadalny\nPochodzenie: Europa południowa i środkowa (także Polska), Azja zachodnia, Armenia, porasta widne lasy dębowe i grabowe.\nDekoracyjność: Wczesnowiosenne żółte kwiaty, czerwone zabarwienie liści jesienią, czerwone owoce.\nOpis: Krzew lub niskie drzewko. Drewno bardzo twarde. Pędy zielone, od słonecznej strony lekko zaczerwienione. Wyraźnie widoczne pączki liściowe i kwiatowe. Liście jajowate, z wyraźnym unerwieniem, dolna strona lekko owłosiona, na jesieni przebarwiają się na czerwono. Kwiaty drobne, żółte, zebrane w niewielkie baldaszki, ukazują się przed rozwojem liści (III-IV), są nieprzyjemnie pachnące, miododajne, widoczne z daleka. Owoce ciemnoczerwone, błyszczące, elipsoidalne, z twardą pestką w środku, bardzo cenione w przemyśle spożywczym.\nWymagania: Gleby przeciętne, najlepiej wapienne, żyzne i głębokie, miejsce słoneczne do półcienistego (lecz wtedy słabiej kwitnie i owocuje). Odporny na mrozy i zanieczyszczenie powietrza. Dobrze znosi suszę. Starsze okazy nie lubią przesadzania.\nZastosowanie: Cenny krzew miododajny, owocowy, ceniony także przez tokarzy ze względu na twarde drewno. Dobrze nadaje się na strzyżone żywopłoty. Pędy nadają się do pędzenia wczesną wiosną. Owoce są surowcem do sporządzania dżemów, galaretek, syropów, konfitur, nalewek - przerastają smakiem wiśnie! Można też spożywać surowe owoce, ale dopiero po opadnięciu, gdy są przejrzałe i miękkie. Sadzony w parkach i zadrzewieniach krajobrazowych, pojedynczo lub po kilka na obrzeżach drzew.\nRozmnażanie: Wysiew nasion bezpośrednio po zbiorze lub stratyfikacji, sadzonki zielne, odkłady.\nTags: kwitną w kwietniu,\tkwitną w marcu,\tozdobne owoce,\tjadalne,\tmiododajne,\tprzedwiośnie,\trośliny az,\tpierwiośnie,\tmarzec,\tkwiecień,\tpolskie rośliny,\tdrzewa i krzewy,\tżywopłoty,\tdrzewa liściaste,\tkrzewy owocowe,\twiosna