Wiedeń – miasto z cesarzową w tle - Ciekawe Miejsca\nWiedeń – miasto z cesarzową w tle\nOpublikowano: Listopad 1, 2013\nWiedeń to pulsująca życiem, nowoczesna metropolia, leżąca w samym centrum Europy. Równocześnie jest to miasto z historycznymi dzielnicami, pełne brukowanych uliczek, starych placów i romantycznych podwórek.\nWycieczkę do stolicy Austrii planowaliśmy od dawna, ale jakoś nigdy nie było odpowiedniego momentu. Aż w końcu w ostatnim tygodniu sierpnia zapadła decyzja – kolejny weekend spędzimy w mieście Mozarta, Straussa i Haydna.\nSzybko zarezerwowaliśmy hotel, zaopatrzyliśmy się w przewodnik (czyli nieodłączny element naszego bagażu podręcznego) i z niecierpliwością zaczęliśmy odliczać dni do wyjazdu.\nWiedeń przywitał nas deszczem, jednak parę chwil później zza chmur wyjrzało piękne słońce, zachęcające nas, by jak najszybciej załatwić konieczne formalności w hotelu i jak najprędzej wyruszyć w miasto. A plan zwiedzania był prosty – zobaczyć jak najwięcej, ale nie dać się zwariować.\nSamochód pozostawiliśmy na parkingu i tradycyjnie zdecydowaliśmy się korzystać z siły własnych nóg oraz ze świetnie rozwiniętego transportu miejskiego. Metro (U-Banha), pociągi oraz tramwaje docierają do każdej części miasta. Po centrum najlepiej poruszać się metrem lub tramwajem, na obrzeża zaś najłatwiej dojechać pociągiem. Przy okazji polecam zakup biletu 24-godzinnego, który obejmuje wszystkie trzy środki transportu (bilet ważny od momentu pierwszego skasowania). Koszt: 15 Euro. Naprawdę warto.\nZwiedzanie rozpoczęliśmy od Alser Strasse (miejsce to jest pewnego rodzaju punktem zbiorczym komunikacji – tutaj splata się kilka tras tramwajów oraz linia metra). Co prawda metrem można dojechać do samego centrum, my jednak postanowiliśmy na początek trochę pospacerować i wczuć się w klimat stolicy. Decyzja okazała się słuszna. Dosłownie na każdym kroku można zobaczyć coś ciekawego, pięknego, naznaczonego historią. Po wąskich, brukowanych uliczkach samochody jeżdżą dosyć rzadko, częściej można zobaczyć tam dwukonne dorożki, które przywołują na myśl czasy dawnego cesarstwa. (Na marginesie – sama przejażdżka dorożką, w zależności od trasy i długości wycieczki, to koszt: 40-80 Euro. Jak dla mnie – zbędny wydatek…) Błądząc – dosłownie choć bez większego żalu! (może tylko ja mam takie wrażenie, ale bez mapy, opierając się tylko na znakach rozmieszczonych co jakiś czas na rogach ulic, trudno jest dojść do wyznaczonego sobie celu) – pomiędzy architektonicznymi perełkami Wiednia, z niepokojem zauważyłem dziwną tendencję, a mianowicie zasłanianie budynków, bądź co bądź wiekowych i wartych pokazania światu, ogromnymi, kolorowymi reklamami. Szczerze mówiąc, nie wygląda to ani dobrze, ani zachęcająco.\nZ wizytą u św. Szczepana\nW końcu docieramy na Stephansplatz, wokół którego rozmieszczone są liczne restauracje i sklepy z luksusowymi towarami, w centrum zaś umiejscowiona jest jedna z piękniejszych europejskich świątyni – katedra św. Szczepana. Katedra ta, zbudowana w stylu romańsko-gotyckim, imponuje swoim rozmiarem (jej wysokość to prawie 140 metrów), a jej wieże górują nad całym Wiedniem. Szczególną uwagę warto zwrócić na przepiękną fasadę oraz na dach, który pokryty jest 130 tys. glazurowanych, kolorowych płytek. Niestety podczas mojej wycieczki, ze względu na przeprowadzane właśnie prace remontowe, część zewnętrznej elewacji zasłonięta była siatką – szczęśliwie jednak zdobiły ją fotografie znajdujących się pod spodem części świątyni, a nie kolejna paskudna reklama.\nNie można pominąć też wnętrza katedry, kryjącego w sobie szereg dzieł sztuki, np. gotycki ołtarz skrzydłowy z Wiener Neustadt, ołtarz główny z obrazem, przedstawiającym ukamienowanie pierwszego męczennika – patrona katedry, potężny grobowiec Fryderyka III Habsburga, czy późnogotycką ambonę, zaprojektowaną przez Antona Pilgrama. Wstęp do katedry jest darmowy, jednak bez przewodnika (lub audioprzewodnika) można obejrzeć tylko nawę główną i transept. Za zwiedzanie katakumb i wież: południowej (tzw. Steffl) i północnej (ze słynnym dzwonem Pummerin) trzeba już niestety zapłacić.\nW dawnej siedzibie cesarzy\nPo opuszczeniu katedry udaliśmy się w stronę Hofburga, rozległego kompleksu pałacowego, na który składają się budowle z różnych epok. Ta dawna siedziba dynastii Habsburgów uważana jest dziś za symbol potęgi i bogactwa dawnej Austrii. W przewodniku czytamy, że na kompleks składa się 19 dziedzińców, 2600 pokoi, liczne muzea, biblioteki i ogrody – brzmi zachęcająco, choć od razu wiadomo, że podczas jednego wypadu nie sposób będzie zobaczyć nawet połowy atrakcji. W tej sytuacji, po przeprowadzeniu prywatnej selekcji, decydujemy się na zwiedzenie trzech miejsc: wystawy cesarskich sreber stołowych, Muzeum Sissi oraz apartamentów cesarskich (koszt biletu łączonego: 11,50 Euro/os.).\nDo Hofburga docieramy od strony bramy św. Michała. Z przykrytej zieloną kopułą sieni, bezpośrednio przechodzimy do sal, pełniących kiedyś funkcję cesarskiej kancelarii. Aktualnie jednak parter zajmuje cesarska kolekcja sreber i porcelany, piętro zaś poświęcone jest postaciom cesarzowej Elżbiety i jej męża Franciszka Józefa (Muzeum Sissi i apartamenty cesarskie).\nKolekcja sreber stołowych\nZwiedzanie rozpoczynamy od obejrzenia ekspozycji sreber i zastaw stołowych. W skład bogatej kolekcji wchodzi wiele ciekawych przedmiotów związanych z gospodarstwem dworu cesarskiego – począwszy od garnków, brytfann i foremek, po wytworne zastawy, dekoracyjne patery i ozdobne, porcelanowe serwisy deserowe. Przy okazji można też zapoznać się z etykietą i „kulturą stołową” dynastii Habsburgów.\nNaszą uwagę przyciągnęła przede wszystkim angielska zastawa stołowa, którą cesarzowa Sissi podarowała swemu mężowi jako prezent do pałacu myśliwskiego Offensee – w bardzo naturalistyczny sposób przedstawiono na niej rośliny, a także owady, ptaki i stworzenia morskie. Ogromne wrażenie robią też mediolańskie dekoracyjne patery, których łączna długość wynosi aż 30 metrów oraz zbiory przepięknej, wschodnioazjatyckiej porcelany imari.\nNastępnie, schodami cesarskimi, ozdobionymi lśniącymi sztukateriami i pozłacanymi wazami z brązu, przechodzimy do muzeum poświęconego pamięci pięknej cesarzowej. W sześciu salach wystawowych nagromadzono różne pamiątki z życia Sissi, pozwalające choć w niewielkim stopniu poznać jej złożoną osobowość. Wśród licznych eksponatów, szczególnie zachwycać mogą portrety cesarzowej, jej biżuteria oraz kopie sukni, jakie nosiła w czasie swego wieczoru panieńskiego czy podczas koronacji na królową Węgier. Ciekawe są też pamiątki związane z jej pasją do jazdy konnej, dbaniem o zdrowie (w jednej z gablot można zobaczyć narzędzia dentystyczne osobistego stomatologa cesarzowej) czy miłością do podróżowania. Jedynym minusem całej wystawy jest brak możliwości fotografowania.\nKolejne 19 pomieszczeń daje możliwość poznania tej części Hofburga, którą zamieszkiwała najsłynniejsza cesarska para Austrii. Wszystkie pomieszczenia zostały w ostatnich latach odnowione i urządzone zgodnie z historyczną prawdą. W skład apartamentów wchodzą gabinety, salony i pokoje audiencyjne, świadczące o świetności monarchii habsburskiej, a także pozwalające poznać osobiste historie mieszkańców. Najbardziej interesujące okazały się prywatne pomieszczenia Sissi – garderoba, będąca równocześnie toaletką i pokojem gimnastycznym (z drabinkami, drążkiem i kółkami do ćwiczeń, zawieszonymi we framudze drzwi) oraz sąsiadująca z nią łazienka.\nW cesarskich ogrodach\nPo wyjściu z cesarskich apartamentów, postanowiliśmy pospacerować jeszcze po kompleksie Hofburg. Największe wrażenie wywarł na mnie budynek Austriackiej Biblioteki Narodowej, ale i inne obiekty wywoływały w nas zachwyt. Bardzo przyjemnie było też przysiąść choć na chwilę na jednym z licznych dziedzińców oraz odpocząć w cieniu drzew w cesarskich ogrodach.\nNie mogliśmy również powstrzymać się od wstąpienia do Domu Motyli (choć cena biletu nie jest zbyt zachęcająca: 6 Euro/os.). Jest to jednak prawdziwy raj dla miłośników tych barwnych owadów. Setki motyli latają wolno po całym obiekcie. Oczywiście zapewniono im tam odpowiednie warunki, choć dla ludzi nie są one specjalnie przyjemne – w motylarni jest gorąco i parno, jak w prawdziwej dżungli. Trudno też w takich warunkach zrobić dobre zdjęcia – nie dość, że same motyle raczej nie potrafią zbyt długo pozować, to jeszcze na obiektywie aparatu bardzo szybko osiada para.\nDzień drugi rozpoczynamy wycieczką do pałacu Schönbrunn (zobacz również W wiedeńskim Wersalu, czyli z wizytą w Schönbrunn cz.1), czyli letniej rezydencji rodziny cesarskiej. Obiekt położony jest poza centrum, dlatego najłatwiej jest się tam dostać metrem (zielona linia U4). Na teren posiadłości wchodzimy przez żelazną bramę, po obu stronach której umieszczone są wysokie obeliski zwieńczone rzeźbami orłów. W tle widać już musztardowo-żółtą, barokową fasadę pałacu.\nWielkość pałacu jest wręcz porażająca (1441 komnat, w tym 45 udostępnionych zwiedzającym), zadziwiać może jednak prostota budynku. Ze względu na cudowną pogodę, brak czasu i ograniczanie kosztów, nie zdecydowaliśmy się na zwiedzenie wnętrza pałacu. Przyjemność tę zostawiamy sobie na kolejną wycieczkę do austriackiej stolicy (mam nadzieję, że stanie się to już niedługo). Nie zrezygnowaliśmy jednak ze spaceru po tamtejszym parku, który rozciąga się na tyłach pałacu. Środkiem parku (a może raczej środkiem magicznych ogrodów) biegną szerokie aleje, prowadzące do fontanny Neptuna, powyżej której wzniesiona została Glorietta, czyli budowla typowa dla ogrodów w stylu francuskim. Na terenie parku znajduje się także labirynt, palmiarnia i zoo.\nParlament, ratusz i kościół wotywny\nPo powrocie do centrum, postanowiliśmy bez specjalnego planu poszwędać się jeszcze trochę po mieście (od czasu do czasu korzystając oczywiście z miejskiej komunikacji). I tak dodatkowo udało nam się zobaczyć kilka bardzo ciekawych i wartościowych budynków, m.in. ratusz, austriacki parlament, Pawilon Secesji (ze złotą kopułą), Wiedeńską Operę Narodową (w której odbywają się słynne koncerty noworoczne), neogotycki Kościół Wotywny i barokowy kościół św. Karola Boromeusza.\nW międzyczasie znaleźliśmy też chwilę na szybki posiłek. Za kilka Euro można zjeść naprawdę dobry obiad (rzecz jasna mówię tu raczej o pizzy czy porcji kiełbasek z chlebem z ulicznego stoiska, niż o tradycyjnym wiedeńskim sznyclu). Rewelacyjne okazały się również lody (bez względu na to, czy przed daną lodziarnią tworzyły się długie kolejki, czy też porcję smakołyku można było zamówić bez zbędnego czekania, za każdym razem lodowy deser był po prostu znakomity). Godny polecenia jest też Apfelstrudel, czyli strudel jabłkowy podawany na ciepło. Niestety nie udało nam się skosztować sławnego tortu Sachera, ale jakoś nikt nie miał ochoty na czekoladowo-czekoladową przekąskę.\nNa diabelskim młynie\nNa zakończenie postanowiliśmy jeszcze zobaczyć Prater, będący jednym z najstarszych wesołych miasteczek na świecie. Jako że uważamy się za miłośników rozrywki, był to dla nas obowiązkowy punkt programu. Karuzele, kolejki, tunele strachu, strzelnice, czy wreszcie słynne diabelskie koło Riesenrad, to tylko niektóre atrakcje parku.\nNiestety, wszystko co dobre szybko się kończy. Po naładowaniu akumulatorów – pewnie na następne kilka miesięcy – trzeba było wrócić do szarej rzeczywistości (w końcu poniedziałek jest zwyczajowo dniem roboczym). Z całą pewnością mogę jednak powiedzieć, że jak najszybciej będziemy chcieli tam wrócić – Wiedeń ogromnie nas zauroczył! Cóż, teraz zostaje nam tylko planować kolejną wyprawę.\nAutor adminOpublikowano 1 listopada 2013 23 września 2016 Kategorie Austria Tagi hofburg / katedra wiedeńska / pałac Schönbrunn / prater / przewodnik po wiedniu / sissi / wiedeń / zwiedzanie wiednia\nPoprzedni Poprzedni wpis: Sorrento – cytrynowa kraina\nNastępny Następny wpis: Wezuwiusz – „Pogromca Pompejów”


Aktualności - Strona 4 z 4 - Projekt24 farmy fotowoltaiczneProjekt24 farmy fotowoltaiczne\nGrupa TMC na ulicach Trójmiasta\nMożna nas znaleźć na Trójmiejskich ulicach…… ...\nAutoryzowany serwis zamków w sejfach\ni szafach metalowych firmy Metalkas\nNasza wieloletnia współpraca z firmą Metalkas z Bydgoszczy zaowocowała uzyskaniem statusu autoryzowanego serwisu jej produktów. W naszej ofercie znajduje się między innymi: – konserwacja, awaryjne otwieranie, usuwanie usterek, – transport i montaż, – szkolenie w zakresie obsługi...\ni zabezpieczenia techniczne\nW dniu 17.03.2015 w Europejskim Centrum Solidarności w Gdańsku przedstawiciele naszej firmy uczestniczyli w Konferencji Kongres Pożarnictwa. Na konferencji uczestnicy zapoznali się z najnowszymi rozwiązaniami, systemami i technologiami stosowanymi w wykonawstwie zabezpieczeń pożarowych w obiektach budowlanych...\nChcąc być na bieżąco z nowościami oferowanymi przez wiodących producentów bram i szlabanów w dniu 03.02.2015 r., w Warszawie uczestniczyliśmy w szkoleniu organizowanym przez Firmę FAAC...\nW dniu 09.12.2014 r. w Gdyni uczestniczyliśmy w konferencji szkoleniowej z zakresu zagadnień związanych i poświęconych instalacji, przygotowaniu, realizacji i właściwej eksploatacji obiektów budowlanych w tym użyteczności publicznej i przemysłowych z uwzględnieniem istoty właściwego dostosowania obiektów pod względem systemów i rozwiązań w kontekście procedur odbioru inwestycji...\nNasza firma ma w ofercie pełny serwis bram i szlabanów wiodących producentów. W ramach naszej działalności świadczymy usługi montażu, okresowych przeglądów konserwacyjnych jak również serwisu awaryjnego...\nJuż niedługo zapraszamy na naszą nową stronę internetową, na której znajdziecie Państwo najważniejsze informacje o usługach dopasowanych do Waszych potrzeb oraz najważniejsze informacje o firmie Projekt24...


O firmie Valeryd - Valeryd Polska\nHistoria firmy Valeryd rozpoczęła się w 1958 roku, kiedy przedsiębiorca Sigge Adolfsson z Vedum poprosił braci Bernta i Per-Owe Larssonów w Larv o pomoc. Potrzebował przyczepy, którą mógłby doczepić do samochodu. Musiała być lekka, aby ułatwić mu wykonywanie codziennych obowiązków, kiedy jeździł po różnych farmach, demonstrując swoje produkty.\nW tym czasie bracia Larsson prowadzili warsztat i mieli pewne doświadczenie w przebudowie przyczep ciężarowych na przyczepy do ciągników. Bracia przyjęli wyzwanie Sigge Adolfssona i wkrótce z warsztatu wyjechała pierwsza lekka niehamowana przyczepa. Okazało się, że jest duże zapotrzebowanie na tego typu przyczepy. Działalność braci Larsson tak się rozwinęła, że musieli się przenieść.\nWybrali miejscowość Valeberg, położoną sześć kilometrów od Larv, niedaleko Ryd. Następnie bracia utworzyli nazwę nowej firmy od nazwy regionu — ValeRydssläp (przyczepy ValeRyd). W ciągu kilku lat ruszyła masowa produkcja przyczep i firma rozszerzyła ofertę o przyczepy do transportu samochodów, łodzi i koni. W 1967 roku powstała pierwsza przyczepa do przewozu koni z ramą w kształcie litery A. W latach 1960, 1970 i 1980 działalność braci Larsson i firmy Valeryd rozwijała się. Do 1991 roku z linii produkcyjnej firmy Valeryd zjechało ponad 10 000 przyczep. Co ciekawe, wiele z nich nadal jest w użyciu!\nMagnus Larsson, właściciel Grupy Valeryd i syn założyciela Per-Owe Larssona, dorastał 200 metrów od fabryki i opowiada, co to dla niego znaczyło:\n„Mam wiele wspomnień dotyczących produkcji, spawania, montażu i wykańczania, głównie zielonych przyczep na mocnych spawanych ramach stalowych, o drewnianych krawędziach i podłodze. Zacząłem pracować na produkcji dość wcześnie, kiedy miałem 10 lat i dostawałem jedną koronę za każdą założoną na obręcz i napompowaną oponę. Używając zwykłych narzędzi ręcznych, byłem w stanie wykonać 30 opon w ciągu godziny, zarabiając całe 30 koron. Tak więc już w młodym wieku nauczyłem się, że ciężka praca popłaca”.\nKażde pokolenie firmy rodzinnej odciska swój znak na działalności. Magnus Larsson szybko zdał sobie sprawę z istnienia dużej luki na rynku części zamiennych dla lekkich przyczep. Firma Valeryd zaczęła rozwijać system rozwiązań, aby wypełnić tę lukę.\nW 2018 roku Valeryd będzie świętować swoje 60-lecie.\nFirma Valeryd obsługuje następujące kraje i języki


W Bochni zatrzymano złodziei torebek, Wydarzenia - Bochnianin.pl - Bochnia - Internetowy Serwis Lokalny. Wiadomości z Bochni\nCzwartek, 11 Lutego 2016, 08:36\nPolicjanci rewiru dzielnicowych i wydziału kryminalnego z bocheńskiej komendy policji zatrzymali dwóch młodych mężczyzn, którzy wyrywali kobietom torebki, by później kraść z nich pieniądze i wartościowe przedmioty. Zatrzymani złodzieje odpowiedzą w sumie za pięć takich zdarzeń, za co sąd może im wymierzyć karę pozbawienia wolności do lat 5.\n- Na początku lutego br. w odstępie kilku dni, do bocheńskiej komendy policji zgłosiły się kobiety, które na terenie Bochni padły ofiarą złodziei torebek. Sprawcy tych zuchwałych kradzieży działali z zaskoczenia i bardzo szybko, co w większości przypadków sprawiało, że pokrzywdzone nie były w stanie dokładnie zapamiętać i opisać sprawców. Bocheńscy policjanci bardzo szybko zareagowali na zaistniały problem, powołując grupę policjantów mających za zadanie ujęcie sprawców kradzieży - relacjonuje Łukasz Ostręga, rzecznik prasowy bocheńskiej policji.\n- Zatrzymani mężczyźni to mieszkańcy Brzeska, w wieku 21 i 17 lat. Jak udało się ustalić, mężczyźni przyjeżdżali do Bochni specjalnie, gdzie po krótkiej obserwacji swoich ofiar, którymi były kobiety, z zaskoczenia wyrywali im torebki i po ucieczce opróżniali je z pieniędzy, dokumentów i innych cennych przedmiotów - mówi Łukasz Ostręga.\n- Pierwszy ze złodziei, 21-latek został zatrzymany 8 lutego, na ulicy Leonarda, gdzie po wyrwaniu torebki 60-letniej kobiecie zaczął uciekać. Kobieta natychmiast zaczęła krzyczeć, co usłyszeli będący w pobliżu policjanci. Na widok uciekającego młodzieńca rozpoczęli pieszy pościg i po przebiegnięciu kilkunastu metrów zatrzymali sprawcę. Mężczyzna został przewieziony do bocheńskiej komendy, gdzie uczestniczył w dalszych czynnościach - informuje rzecznik policji. - Dzień późnej w ręce policjantów trafił 17-latek, który 4 lutego, dwukrotnie usiłował wyrwać kobietom torebki, ale zamiaru swojego nie osiągnął, dzięki zdecydowanej postawie pokrzywdzonych.\n- Mężczyźni przyznali się do wszystkich pięciu przypadków kradzieży, które miały miejsce między 2 a 8 lutego, na terenie Bochni. Podejrzanym grozi teraz kara pozbawienia wolności do lat 5 - dodaje Łukasz Ostręga.


Biszkopt Z 7 Jaj - Przepisy w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: biszkopt z 7 jaj\nBiszkopt: 5 jaj ek, 12 dag cukru, szczypta soli, 7 dag mąki pszennej, 2 dag mąki ziemniaczanej, 2 łyżki kakao, łyżeczka proszku do pieczenia, 5-6 łyżek wiśniówki. Krem czekoladowy: 25 dag gorzkiej czekolady, 12 dag cukru pudru, kostka masła, 1-2 łyżki wiśniówki.\n..., wsyp łyżeczkę żelatyny i galaretkę morelową, ostudź. Układaj kolejno: kruchy spód, połowę masy jabłkowej i kremu, biszkopt nasączony ponczem, resztę masy i kremu oraz kruchy spód.\nSkładniki Ciasto: 7 jaj, szklanka mąki tortowej, 3/4 szklanki cukru, łyżeczka proszku do pieczenia, łyżka czubata mąki ziemniaczanej. Krem: 500 ml śmietany kremówki 36 proc., 25 dag sera mascarpone, 3 łyżki cukru pudru, 150 ml likieru pinacolada, 2 galaretki o smaku pinacolady Dodatkowo: puszka ananasa, 10 dag wiórek kokosowych białych...\n..., nie zamrozimy, ale inne produkty tak. Mięsa, ryby i wędliny zawińmy w folię i włóżmy do zamrażarki. Zamrozić możemy również barszcz (bez jajek) oraz ciasta. Drożdżowe, kruche, francuskie, biszkopt(...), umówmy się z nimi na wspólne zakupy. Całe palety jaj czy zgrzewki napojów to już hurtowe ilości. Na takie zakupy sprzedawcy chętniej udzielają rabatów i możemy zaoszczędzić nawet 50-100 zł. 2. Ustal...\nPrzepisy na temat: biszkopt z 7 jaj\nzupa rybna łosos\nszpinak w sosie jogurtowym\nzapiekanka szpinak makaron przepis\nchlebek czekoladowo bananowy\nkompoty z pigwy\nschab w cieście z natka pietruszki\nciasto ucierane z jabłkami i miodem\nkotlety mielone z czerwoną soczewicą\nspaghetti z drobiowymi klopsikami\nsernik na zimno na dużą blachę\nsalatki z dodatkiem zielonej papryki\nkaczka w sosie morelowym\nwachowicz na kapustę


W 80 rocznicę powstania Polskiego Państwa Podziemnego oddaliśmy hołd walczącym o niepodległość podczas II wojny światowej.\nWarsztaty terenowe w Pieninach\nUczniowie klasy III C brali udział w warsztatach terenowych z geografii. Wykonywali pomiar wysokości słońca nad horyzontem, mierzyli azymuty ze szczytu Trzech Koron oraz pomiar cieku wodnego.\nDzisiaj w naszej szkole odbyła się debata wyborcza do Samorządu Uczniowskiego. Wiktor i Maciek, dwaj główni kandydaci do funkcji przewodniczącego SU, przedstawili swoje programy i odpowiadali na szereg pytań dotyczących ic...\nWizyta w muzeum i teatrze\nDnia 27.09. br. klasy IId, IIc oraz IIb uczestniczyły w lekcjach muzealnych Muzeum Narodowego w Krakowie „Broń i barwa Polski” oraz „Władcy polscy”. Kolejnym punktem wycieczki była sztuka w teatrze Bagatela pt.„Szalone nożyczki”.\nW dniu dzisiejszym uczniowie klas pierwszych integrowali się przy dobrej muzyce, ciekawych występach artystycznych i smacznym poczęstunku. Dziękujemy za wspólną zabawę 😁 a ośrodkowi Jałowce za udostępnienie obiektu.\nSpotkanie dla Zwolnionych z Teorii\nWe wtorek 1 października o godzinie 13.15 na sali lustrzanej odbędzie się spotkanie zainteresowanych udziałem w projekcie Zwolnieni z Teorii. Zapraszamy!\nWybory nowego przewodniczącego SU zostaną przeprowadzone w poniedziałek (30.09). Debata, na której kandydaci będą mieli okazję zaprezentować siebie oraz plan wyborczy odbędzie się w piątek (27.09)&nb...\nOd 2001 roku 26 września obchodzimy EUROPEJSKI DZIEŃ JĘZYKÓW. To festiwal językowej różnorodności i okazja, żeby przekonać się, że nauka języków obcych może być świetną zabawą i fascynującą przygodą. Z tej okazji n...\nW odpowiedzi na zagadnienie przedstawione przez Centrum Nauki Kopernik, uczniowie naszej szkoły wzięli udział w projekcie minigrantowym Konstruktorzy Marzeń, który jest odpowiedzią na problemy produkcji, przec...\nDziś uczniowie naszej szkoły, jak co roku, przyłączyli się do „Akcji Sprzątania Świata 2019”. Jest to już czternasta edycja tego proekologicznego przedsięwzięcia. Tym razem realizowana pod hasłem: „Ład i porządek w lasach powiatu dębickiego”.\nKonkurs „Dojrzewanie do radości” – cz.2\nW indywidualnym konkursie plastycznym na portret lub karykaturę ks. Jana Twardowskiego wpłynęło 8 prac. Jury przyznało: - I miejsce - Mai Parys z klasy I Cg, - II miejsce - zajęła Natalia Matłok z klasy I...\n"Trasowicz" Zwolnionych z Teorii odwiedził naszą szkołę. Uczniowie klas pierwszych usłyszeli i zobaczyli na czym polega udział w tej wyjątkowej olimpiadzie. Czas na Wasze pomysły - projekty społeczne, które będzie...\nKonkurs na LOGO i maskotkę II LO\nAbsolwentka na stażu w CERN\nTALIA z prezentem na święta


Jakubiak: Będziemy razem z Prawicą Rzeczypospolitej budować listy na wybory - GazetaPrawna.pl\n28 stycznia 2019, 18:45\nJakubiak powiedział również, że "raczej nie rozważa" koalicji z PiS. / ShutterStock\nDopytywany, czy wyklucza przyłączenie się do koalicji, którą tworzą m.in. partia „Wolność” i narodowcy, odpowiedział, że "są prowadzone rozmowy z tą koalicją". "Natomiast to są dwa różne światy. Oni chcą rozwalenia UE, a ja chcę UE naprawić" - dodał.\nJakubiak wybory do parlamentu europejskiego jurek prawica wybory\nbrawo panie Jakubiak


Realizacja – Strona 3 – REMUS Polska – układy wydechowe dla samochodów i motocykli.\n127 archives found in"Realizacja"\nHome / Archive by category "Realizacja" ( Page 3)\nBy remus Mercedes, Realizacja, Remus Polska, S Coupe C217, Samochody11 miesięcy ago 0\nUwielbiamy pracę przy Mercedesie S 63 AMG Coupe. Luksusowe coupe z mocarnym V8 pod maską zachwyca komfortem i osiągami, jednak inżynierowie AMG nie popisali się w kwestii układu wydechowego. Z przyjemnością prezentujemy więc kolejny egzemplarz wyposażony w układ wydechowy Remus. Remus to [...]\nBy remus Civic, Honda, Realizacja, Remus Polska, Samochody11 miesięcy ago 0\nBy remus Golf, Realizacja, Remus Polska, Samochody, Volkswagen11 miesięcy ago 0\nKolejny Volkswagen Golf 7 GTI opuścił nasz serwis wyposażony w sportowy układ wydechowy. Tym razem trafił do nas biały egzemplarz w wersji Performance, który rozczarowywał naszego Klienta swoim brzmieniem. Postawiliśmy oczywiście na sprawdzone rozwiązanie REMUS. Olbrzymia oferta [...]\nREALIZACJA: BMW X4 28i F26\nBy remus BMW, Realizacja, Remus Polska, Samochody, X411 miesięcy ago 0\nBMW X4 F26 to częsty gość w naszym serwisie. Przedstawiamy więc kolejny egzemplarz wyposażony w bestsellerowy układ wydechowy Remus z czterema końcówkami wydechu – zapewniający zarówno sportowy dźwięk jak i wygląd tylnej części auta! Remus dla BMW X4 F26 proponuje sportowy [...]\nBy remus Ford, Mustang, Realizacja, Remus Polska, Samochody11 miesięcy ago 0\nBy remus BMW, M2, Realizacja, Remus Polska, Samochody12 miesięcy ago 0\nBy remus Mercedes, Realizacja, Remus Polska, S W222, Samochody12 miesięcy ago 0


Aito AK-47 - Sklep Internetowy\nTradycyjny piec kumulujący ciepło. Jego działanie opiera się na rozgrzaniu do czerwoności dedykowanych kamieni, na które działa bezpośrednio palący się ogień. Następnie palenisko jest zamykane, a ciepło zatrzymane jest w piecu. Po otwarciu górnej pokrywy piec emituje ogromną ilość ciepła lub pary, jeśli polejemy kamienie wodą. Masa pieca i ilość kamieni gwarantują obfitą i miękką parę.\nObudowa pieca wykonana jest ze stylowej, emaliowanej stalowej blachy. Jest w całości izolowana tak, że nie ma niebezpieczeństwa nagrzania do wysokiej temperatury. Wnętrze wykonane z ognioodpornych materiałów, górny ruszt pod kamienie i pokrywa pieca żeliwne. Kamienie ceramiczne oraz wulkaniczne dostarczane są wraz z piecem.\nPiece AK z uwagi na swoje parametry posiadają sporą masę – najmniejszy z nich waży wraz z kamieniami 250 kg. Piece dostarczane w oddzielnych częściach, gotowych do łatwego montażu.\nPiece mogą zostać wyposażone w dodatkowy zbiornik na wodę (zwiększa to średnicę pieca)\n27 - 40 m3\nMozaika Ezarri Cocktail Daikiri 2m²\nEzarri Iris Cocktail Daikiri - najwyższej jakości szklana mozaika hiszpańskiego producenta. Melanż zawiera: Ezarri Kilauea (50%) Ezarri Perla (40%) Ezarri Oxido (10%)\nPromiennik kwarcowy VELVET Fischer / Toshiba...\nWarto dodać, że serce promiennika - żarnik - jest produkowany na licencji Philips przez firmy Dr Fischer lub Toshiba (w zależności od aktualnej sytuacji). Jest to w 100% przetestowana technologia, dająca gwarancję, że promieniowanie przenika skórę i ma wyraźny prozdrowotny wpływ na organizm. Wiele jest informacji na temat Infrared, ale jedno jest pewne - tylko stosowanie kąpieli IR z zastosowaniem promienników kwarcowych w technologii Vitae może wspomóc zdrowie.\n- Ostatnie badania pokazują, że depresja, bóle różnego pochodzenia, zastoinowa niewydolność serca czy objawy chronicznego zmęczenia mogą być niwelowane poprzez emisję promieni w technologii Vitae\nObudowa metalowa, pokryta flokiem (meszkiem) - materiałem nienagrzewającym się, dla ochrony przed przypadkowym dotknięciem. Promiennik wpuszczany w ścianę sauny.\nNIE KAŻDY TYP LUB MOC PROMIENNIKA JEST NA STANIE. W PRZYPADKU BRAKU KONKRETNEGO MODELU, OKRES OCZEKIWANIA WYNOSI ŚREDNIO OD 1 DO 2 TYGODNI, ALE CZASEM DŁUŻEJ.\nNarvi NC 16 stainless steel 8-16m3 Piec opalany...\nMozaika Ezarri Mix Light Rose 2514-B 2m²\nEzarri Iris Mix Light Rose 2514-B - najwyższej jakości szklana mozaika hiszpańskiego producenta. Melanż zawiera: Ezarri 2523-B (90%) Ezarri 2522-B (10%)\nCena podstawowa 3 597,00 zł Cena 3 417,00 zł\nDrzwi do sauny estońskiego producenta iSauna. Bezprogowe, w ościeżnicy z sosny bezsęcznej, wraz z 8mm taflą z hartowanego bezbarwnego szkła. Drzwi są uniwersalne tzn. mogą być prawe lub po obróceniu lewe. Wymiar wraz z ościeżnicą to 1890 x 690 mm. Idealny wybór podczas budowy sauny, gdyż drzwi są wykonane z wysokiej jakości materiałów - drewniana ościeżnica z łączeniami na mikrowczepy pozwala drewnu swobodnie pracować przy wahaniach temperatury, a bezpieczna, hartowana 8mm szyba zapewnia pełne bezpieczeństwo użytkownikom sauny. Nie warto przepłacać za coś co można znaleźć w lepszej cenie bez utraty jakości. Warto zwrócić uwagę, że nasze drzwi do sauny są wyższe o 6cm, aniżeli standardowe drzwi do sauny.\nKratka wentylacyjna do sauny 635 A - osikowa\nTermo - higrometr do sauny Narvi sosnowy na desce\nTermometr i higrometr - dwa zegary zamontowane na sosnowej deseczce. Produkt firmy Narvi.


Zebrał kilka tysięcy starych książek dla dzieci | Hobby\nStrona główna » Inne typowe » Zebrał kilka tysięcy starych książek dla dzieci\nKiedy Ferdynand Wspaniały jechał windą, kilkuletni Jacek jeszcze nie wiedział, że będzie to pamiętać przez kolejnych kilkadziesiąt lat swojego życia.\n- Winda przebiła się przez dach i poleciała ku niebu. Od tego czasu, kiedy wsiadałem do windy, w głowie pojawiało się pytanie: czy to się zdarzy czy nie? - opowiada Jacek Friedrich.\nJak przyznaje, po latach okazało się, że wiele osób z jego pokolenia też bardzo to przeżywało.\n- Jest to kapitalny przykład, jak książka potrafi oddziaływać na wyobraźnię dziecka - zauważa Friedrich, dla którego książki stały się życiową pasją.\nZresztą pies, który marzył, aby zostać człowiekiem, mieszka dziś w gabinecie pasjonata. Razem z niezliczoną liczbą zwierząt, krasnoludków, rycerzy i księżniczek zajmują kartki ponad trzech tysięcy książek. Jedyna wolna od regałów ściana, to ta, gdzie są okna.\n- Czasami znajomi przynoszą, ale głównie znajduję kolejne tytuły na aukcjach internetowych. Kolekcjonuję je dla przyjemności, aby móc książkę otworzyć, spojrzeć na to, co w środku.\nBo Friedrich, z zawodu historyk sztuki, a obecnie dyrektor Muzeum Miasta Gdyni, pasjonuje się szczególnie ilustracjami.\n- To jest wspaniały dział polskiego wzornictwa, polskiego projektowania, designu na swój sposób - zachwyca się.\nNajbardziej ceni książki z lat 60. i pierwszej połowy 70. ubiegłego wieku. Dla niego to czas świetności polskich ilustratorów.\n- Jeżeli są jakieś dziedziny, w których Polska po wojnie była w absolutnej czołówce światowej, to na pewno ilustracja książkowa do tych dziedzin należy.\nKiedy w przedszkolu czytał książki, jeszcze nie zdawał sobie z tego sprawy. Jednak już wtedy pochłaniał kolejne tytuły. Poza radością z ilustracji i opowieści, cieszył się jeszcze z jednego: był zwolniony z leżakowania.\nSkarb, komisje i ogromne nakłady\n- Czytać zacząłem, kiedy miałem trzy i pół roku. Umiejętność ta niezwykle przydała się w przedszkolu, ponieważ nie musieliśmy jak inne dzieci leżakować. Razem z kolegą Rafałem czytaliśmy sobie książki, a przedszkolanki miały z nami święty spokój.\nJako chłopiec śmiał się z dowcipnych rysunków Mirosława Pokory. Oglądał także ilustracje Haliny Gutsche z dużymi płaszczyznami kolorów. Najbardziej jednak - jak przyznaje - przepadał za baśniami braci Grimm, które ilustrowali Wiesław Majchrzak i Bożena Truchanowska\n- Do dziś mam egzemplarz pogryzmolony przeze mnie lub przez moją siostrę bliźniaczkę. Nie wiem, które z nas odpowiada za te gryzmoły, ale z dużym sentymentem zawsze na ten tytuł patrzę.\nChoć nie jest to jego ulubiony styl, z wielkim szacunkiem podchodzi do książek zilustrowanych przez Jana Marcina Szancera. Mówi o nim: patriarcha polskiego ilustratorstwa.\n- Można by właściwie nawet powiedzieć, że gdyby nie Szancer, to polska ilustracja pewnie nie zaistniałaby jako fenomen. Po pierwsze prowadził pracownię ilustratorstwa w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, przez którą przeszło wielu naszych najwybitniejszych ilustratorów. A po drugie był szefem komisji artystycznych, które decydowały, czy jakaś książka pójdzie do druku czy też nie. W związku z tym nie było ryzyka, że przejdzie coś kiczowatego.\nJak wylicza Friedrich, w czasach PRL-u książki dla dzieci wydawane były w nakładach rzędu 150, a nawet i 300 tysięcy egzemplarzy. To w dużej mierze efekt braku wolnego rynku. W Polsce Ludowej, wydawcy nie mieli na co dzień dylematów: wydrukować coś artystycznego, czy może coś komercyjnego, co kupią tłumy. Po prostu wydawano, a ludzie kupowali.\n- W PRL-u wolnego rynku nie było i akurat książka dziecięca chyba bardzo dobrze na tym wyszła. Moje pokolenie pod względem książek otrzymało prawdziwy skarb w dzieciństwie - ocenia pasjonat.\nNie zapomina jednak o ciemnej stronie wydawania książek w PRL-u. Były to cenzura i propaganda.\nStalin ze skrzydłami, a Krzyżak z szubienicą\n- W okresie stalinowskim wszystko było podporządkowane propagandzie, nawet książki dla dzieci. Mam w swoich zbiorach na przykład taką, która opowiada o przygodach baśniowego orła. Był nim Józef Stalin - opowiada kolekcjoner.\nJak szacuje, po 1956 roku, jawna propaganda w książkach dla dzieci, czyli na przykład wątki związane z 1 maja, 22 lipca, czy Rewolucją Październikową zdarzały się bardzo rzadko.\nBywało jednak, że książkowe postacie służyły wielkiej polityce. I tak na przykład Krzyżak z ilustracji w książce "Złoty Strąd" za tło ma szubienice.\n- W związku z rocznicą bitwy pod Grunwaldem, ale też w wyniku polsko-niemieckich napięć po II wojnie światowej - zwłaszcza w czasach gomułkowskich - w polityce zauważalny był antyniemiecki ton. Krzyżacy byli więc pokazywani jako ucieleśnienie złych niemieckich cech - tłumaczy Friedrich, który pracuje nad książką o Krzyżakach w kulturze wizualnej dla dzieci za czasów Polski Ludowej.\n- Sporo propagandy było z kolei w czasopismach. W "Misiu" jeszcze nie, bo to dla najmłodszych, ale trochę już w "Świerszczyku" - majowe święto, dzieci chodzą wtedy z balonikami... W "Płomyczku", a zwłaszcza w "Płomyku" to już całkiem sporo - ocenia Friedrich.\nO cenzurze mówi natomiast: wszechobecna. Każdy bohater książki trafiał pod lupy cenzorów.\nPonad trzy tysiące książek i porządki\nJak opowiada pasjonat, w latach 60. i w pierwszej połowie 70., polskie książki święciły sukcesy na międzynarodowych targach i przeglądach książki ilustrowanej.\n- A potem było długie ćwierćwiecze straszliwej posuchy. Lata 80. i 90 to był dramat zupełny. Jednak od około dekady jest coraz lepiej. Polskie książki odnoszą sukcesy. Stoi za tym pokolenie niesamowicie zaangażowanych ilustratorów i wydawców, osób, które wręcz fanatycznie kochają książki dla dzieci.\nMimo to Friedrich zbiera stare tytuły, bo takie jest założenie jego kolekcji. Część zgromadzonych książek pochodzi jeszcze z czasów jego dzieciństwa. Ogromną większość zebrał jednak w ostatnich kilkunastu latach.\nObecnie ponad trzy tysiące egzemplarzy czeka aż pasjonat rozpocznie na dobre porządki. Bo docelowo każdy znany ilustrator ma mieć własną półkę, a niektórzy nawet i kilka. Swoje miejsce mają już Józef Wilkoń, Janusz Stanny, Andrzej Strumiłło, Wiesław Majchrzak oraz Bożena Truchanowska. Ich dzieła Friedrich darzy szczególnym szacunkiem.\n- Siłą książek - tekstu i ilustracji - jest to, że stają się częścią nas, naszej wyobraźni, naszego rozumienia świata. Dziecko przeżywa to dziesięć, jak nie sto razy intensywniej od dorosłych. Dlatego proszę nie przegapić takiej szansy, bo kontakt z dobrą książką to skarb. To kapitał, który daje się dziecku na całe życie - poleca pasjonat.


Zasłuchaj się w książce - Biblioteka pod Atlantami w Wałbrzychu\nZasłuchaj się w książce\nZASŁUCHAJ SIĘ W KSIĄŻCE… to projekt finansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, którego III edycję udało się zrealizować w okresie od 11 kwietnia do 25 listopada 2011 roku. Głównym jego celem była promocja czytelnictwa wśród osób z dysfunkcją wzroku poprzez ogłoszenie III Ogólnopolskiego Konkursu na Recenzję Książki Mówionej, a także dzięki warsztatom biblioterapeutycznym przygotowanym i przeprowadzonym przez certyfikowanego biblioterapeutę z Polskiego Towarzystwa Biblioterapeutycznego, cyklowi spotkań dla dzieci i młodzieży ph. „Książka mówiona, dotykana i czytana” oraz szkoleniu dla osób pracujących z czytelnikiem niewidomym. Projekt sprzyjał lepszemu rozpoznaniu potrzeb i gustów literackich ważnej dla nas grupy czytelników. Podobne działania realizowano już w latach 2009-2010.\nAdresatami spotkań pn. „Książka mówiona, dotykana i czytana – edukacja integracyjna” realizowany przez Oddział Zbiorów dla Niewidomych były dzieci i młodzież wałbrzyskich szkół. Uczestnicy zajęć poznali specyfikę pracy działu udostępniającego książkę mówioną, niekonwencjonalne sposoby komunikowania się, znaczenie pojęć: książka w czarnodruku, książka w brajlu, książka mówiona, książka zabawka. Mieli również okazję poznania zasad pisania przy pomocy tabliczek brajlowskich oraz możliwości wykorzystania autolektora.\nRozstrzygnięcie III edycji Ogólnopolskiego Konkursu na Recenzję Książki Mówionej odbyło się 21 października w formie uroczystej gali wręczenia nagród i dyplomów. Gośćmi specjalnymi byli Hanna Kinder-Kiss i Jacek Kiss, którzy nie tylko opowiedzieli o swojej pracy lektorskiej, ale również osobiście wręczyli nagrody laureatom i uczestnikom konkursu. Finaliści zostali nagrodzeni zestawami audiobooków z nagraniami literatury światowej, a do pierwszych nagród w każdej kategorii dołączono materiały tyfloinformacyjne ufundowane przez sponsorów. Nagrodzone recenzje wydano w formie nagrania przygotowanego przez Wydawnictwo PZN i rozpowszechniono w wybranych bibliotekach prowadzących działy książki mówionej oraz w fundacjach i stowarzyszeniach działających na rzecz wyżej wymienionego środowiska.\nPartnerami projektu, podobnie jak w latach ubiegłych, byli: Polski Związek Niewidomych – Biblioteka Centralna, Polskie Towarzystwo Biblioterapeutyczne, Stowarzyszenie Przyjaciół Biblioteki pod Atlantami w Wałbrzychu.\nW całym przedsięwzięciu wzięło udział szacunkowo ok. 860 osób.


Demo Tony Hawk’s Project 8 od dziś dostępne na Xbox Live Marketplace | GRYOnline.pl\nWiadomość gry 20 października 2006, 11:37\nDzięki demo gracze będą mogli zapoznać się z takimi nowościami wprowadzonymi do serii jak precyzyjna kontrola stóp skatera próbującego wykonać trik czy nowy typ zadań polegający na podążaniu za operatorem kamery i wykonywaniu trików, które ten chce sfilmować. Ostatni element dema to różne „wyzwania otoczenia”, czyli zadania związane z konkretnym miejscem w przedstawionym w grze mieście.\nPrzypominamy, że Tony Hawk’s Project 8 został stworzony od podstaw z myślą o konsolach nowej generacji. Możemy spodziewać się więc wysokiej jakości grafiki, rozbudowanych animacji bohatera (na potrzeby projektu przeprowadzono sesję motion capture z zawodowymi skaterami), większej interakcji z otoczeniem oraz bardzo zaawansowanej fizyki. Ponadto gra ma być o wiele bardziej rozbudowana od swoich poprzedniczek, zawierać olbrzymią ilość misji głównych, zadań pobocznych i sekretnych lokacji.\nWięcej informacji o nadchodzącym projekcie znajdziecie załamach naszej encyklopedii oraz w zapowiedzi autorstwa Strangera.


Art Déco i Modernizm - Forum Dawnego Tczewa\nArt Déco i Modernizm\nPost autor: Chris » 25 maja 2013, o 16:47\nNa przełomie wieków XIX i XX, świat zachodu zaczął wchodzić w fazę modernizmu - poprzednie kilkadziesiąt lat rewolucji naukowo-technicznej wprowadziło ówczesne społeczeństwa w stan ogólnego optymizmu - nie było problemów nie do rozwiązania dla nauki i techniki, medycyna zaczęła radzić sobie z chorobami uważanymi dotychczas za śmiertelne, kolej skurczyła świat. Ludzie którzy urodzili się w czasach kiedy dyliżans był podstawową formą transportu mogli mknąć po stalowych szynach lub oglądać podłużne bryły sterowców.\nRacjonalizm, rozum i postęp - to główne cechy zeitgeistu na przełomie XIX i XX wieku.\nW ślad za tymi zmianami szła również architektura, sztuka i wzornictwo przemysłowe - jednym z jej ciekawych przykładów jest nurt w architekturze zwany art déco. Charakteryzował się estetycznym triumfalizmem, symetryczną formą, ostrymi kątami zamiast obłości oraz nawiązaniami do neogotyku, starożytnego Rzymu. Chociaż największą popularność przeżył od lat 20' do 40', to wycisnął trwałe piętno na wyglądzie wielkich miast zachodu, takich jak Nowy Jork, Chicago, Paryż i Berlin, gmachami takimi jak budynek Chryslera, Empire State Building czy Wieża Borsig.\nStyle te zawitały również do naszego miasta Chciałbym zebrać w tym temacie przykłady budynków, przedmiotów codziennego użytku będących przykładami modernizmu, art déco i ich odmian w Tczewie.\nJednym z przykładów Art Deco jest wieża transformatorowa pochodząca z lat 20 przy zbiegu ulic Zamkowej i Wodnej.\nbe-good @ Stare stacje transformatorowe" onclick="window.open(this.href);return false;\ntrafo.jpg (153.36 KiB) Przejrzano 865 razy\nRe: Art Déco i Modernizm\nPost autor: be-good » 25 maja 2013, o 20:17\nChris pisze: ...wieża transformatorowa pochodząca z lat 20 przy zbiegu ulic Zamkowej i Wodnej.\nW Ewidencji Dóbr Kultury, z której pochodzi Twoje zdjęcie, czas powstania budowli określa się jako "lata 30-40te XX w."\nhttp://www.gospodarka.tczew.pl/index.ph ... 3&item=935\nSama "Ewidencja" zawiera wiele niechlujnych błędów, łącznie z przypisywaniem budynków do innych ulic (zrobiono tak w przypadku mojego rodzinnego domu) , ale tu chyba nikt się nie myli. Taki sam wiek (a dokładnie rok 1936) podają Akta Nadzoru Budowlanego, pozycja 1105.\nUżyłem kiedyś tego dziełka B.T. Dietricha żeby udowodnić, że jego syn miał problemy z pamięcią twierdząc, że DiDi nie odwiedził Tczewa po przejęciu władzy w Niemczech przez nazistów:\nCZYTAJ: http://www.dawnytczew.pl/forum/viewtopi ... 9641#p9641" onclick="window.open(this.href);return false;\nCo do domów mieszkalnych...\nNie tykam Generała Henryka Dąbrowskiego 4, bo jest "zaklepany" przez Chrisa, ale przedstawię dom, o którym dziś wspominałem - Pułaskiego 1/2 (Ewidencja Dóbr widzi go na ulicy PUŁAWSKIEGO ). O ile pamiętam z dzieciństwa - obie części zamieszkiwały spokrewnione bardzo blisko rodziny. Zaczęto go budować w wolnej Polsce, ukończono - w czasie okupacji:\nWuj.Brandt.JPG (201.18 KiB) Przejrzano 846 razy\nMam nadzieję, że "wpisałem się" we właściwy temat - jeśli nie - proszę zgłaszać - zEdytuję...\nPost autor: Chris » 26 maja 2013, o 01:14\nBudynek mieszkalny-bliźniak pokazany przez be-gooda to modernizm, którego przykłady znajdują m.in. się na ul. Bałdowskiej 10, w budynku kwiaciarni. Budynek powstał w latach 30' XX wieku (sama "rotunda" od strony ulicy nie jest oryginalna, ale brawa dla właścicieli że zdecydowali się nie zaburzać ogólnej estetyki).\nbałdowska.jpg (135.5 KiB) Przejrzano 822 razy\nbałdowska II.jpg (213.79 KiB) Przejrzano 822 razy\nKolejny przykład art deco, to bliźniak z ulicy H. Dąbrowskiego 4:\ndąbrowskiego.jpg (249.66 KiB) Przejrzano 822 razy\nWpis z ewidencji dóbr kultury wskazuje że powstał w latach 30' XX wieku oraz podkreśla podobieństwo do projektów organizacji TBO z Gdyni dwudziestolecia wojennego (Towarzystwa Budowy Osiedli) projektującej obiekty mieszkalne dla kwitnącej pomorskiej metropolii.\nDorobek TBO poniżej:\nhttp://modernizmgdyni.pl/?tag=towarzyst ... wy-osiedli" onclick="window.open(this.href);return false;Ź\nPost autor: LukaszB » 26 maja 2013, o 19:01\nPowojenna wariacja styl z deka przypomina art\nPost autor: zielu » 27 maja 2013, o 12:55\nZ "gdyńskim" modernizmem zawsze kojarzyła mi się willa z duchami na Bałdowskiej 49, zbudowana w latach 30.\nbald49.jpg (115.5 KiB) Przejrzano 777 razy\nPost autor: zet48 » 27 maja 2013, o 12:59\nWilla przed rozbudową - z Ewidencji Dóbr Kultury\nwilla.jpg (321.18 KiB) Przejrzano 775 razy\nPost autor: be-good » 27 maja 2013, o 22:12\nSzczerze pisząc, ja - człowiek bardzo mało techniczny, nie potrafię klarownie wyróżnić typowych cech Art Déco na wielu innych tczewskich budynkach - może okaże się za forumową chwilę, że trzeba będzie zmienić tytuł wątku na Modernizm i Art Déco?\nNa Sportowej 2 niedawno skutecznie zatarto kilka nietypowych detali architektonicznych (okna ) :\nCZYTAJ: http://www.dawnytczew.pl/forum/viewtopi ... 4099#p4099" onclick="window.open(this.href);return false;\nW zasobach Ewidencji Dóbr Kultury ten dom wyglądał tak (foto ma ładne kilka lat...) :\nDekozaDyszkę.JPG (157.85 KiB) Przejrzano 749 razy


Ks. Władysław Gurgacz: zidentyfikowany bohater podziemia niepodległościowego\nKrzysztof Stępkowski - 03.12.19\nJednym ze zidentyfikowanych bohaterów podziemia niepodległościowego jest ks. Władysław Gurgacz, pseudonim „Sem” - kapelan tajnej organizacji Polska Podziemna Armia Niepodległościowców, stracony 14 września 1949 r. w Krakowie.\nKs. Władysław Gurgacz, pseudonim „Sem”\nW Pałacu Prezydenckim w Warszawie odbyła się dziś uroczystość wręczenia not identyfikacyjnych rodzinom ofiar komunistycznego aparatu terroru. Zostały ujawnione nazwiska i sylwetki 16 osób, których szczątki zostały odnalezione i zidentyfikowane w ramach prac prowadzonych przez Biuro Poszukiwań i Identyfikacji IPN.\nJednym ze zidentyfikowanych bohaterów podziemia niepodległościowego jest ks. Władysław Gurgacz, pseudonim „Sem” – kapelan tajnej organizacji Polska Podziemna Armia Niepodległościowców, stracony 14 września 1949 r. w Krakowie.\nBiuro Poszukiwań i Identyfikacji IPN odnalazło szczątki ks. Gurgacza w październiku 2018 r. podczas prac ekshumacyjnych prowadzonych przez IPN na cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Kapelana oddziału „Żandarmeria” Polskiej Podziemnej Armii Niepodległościowców skazano na śmierć 14 sierpnia 1949 r. Wyrok wykonano miesiąc później, 14 września 1949 r., na dziedzińcu więzienia przy ul. Montelupich w Krakowie.\nNotę poświadczającą identyfikację oraz portret ks. Gurgacza odebrała Urszula Mrozek, córka siostrzeńca kapelana. W rozmowie z Aleteią podkreślała, że pamięć o ks. Gurgaczu była żywa, jednak ze względu na bezpieczeństwo przez wiele lata najmłodsze pokolenie miało przykazane, aby nie mówić obcym o pokrewieństwie z kapelanem jednej z organizacji niepodległościowego podziemia.\n– Bardzo się cieszymy, że dziś jego postać została zauważona a jego nazwisko jest powszechnie znane – powiedziała pod uroczystości.\nBardzo wierzący i oddany Ojczyźnie\nWładysław Gurgacz urodził się 2 kwietnia 1914 r. w Jabłonicy Polskiej w pow. brzozowskim. W 1931 r. wstąpił do nowicjatu zakonu jezuitów, a w sierpniu 1942 r. przyjął święcenia kapłańskie. Koniec II wojny światowej zastał go w Gorlicach, gdzie był duszpasterzem w miejscowym szpitalu powiatowym, stykając się m.in. z żołnierzami podziemia niepodległościowego.\nOd września 1947 r. pełnił posługę kapłańską w Krynicy, gdzie dał się poznać jako doskonały duszpasterz i rekolekcjonista. W tym czasie dwukrotnie miał miejsce zamach na jego życie, co skłoniło ks. Gurgacza do ukrywania się i przystąpienia w połowie 1948 r. do organizacji konspiracyjnej Polska Podziemna Armia Niepodległościowców. Niebawem stał się kapelanem jej oddziału zbrojnego „Żandarmeria” i jednym z najbliższych doradców dowódcy.\nPo aresztowaniu w lipcu 1949 r. w Krakowie stanął przed Wojskowym Sądem Rejonowym w Krakowie, który w propagandowym procesie skazał go 14 sierpnia 1949 r. na karę śmierci. Wyrok wykonano miesiąc później, 14 września 1949 r., na dziedzińcu więzienia przy ul. Montelupich w Krakowie.\nSzczątki ks. Władysława Gurgacza zostały odnalezione w październiku 2018 r. podczas prac ekshumacyjnych prowadzonych przez IPN na cmentarzu Rakowickim w Krakowie\nJak podkreśla Urszula Mrozek, wiele o ks. Gurgaczu opowiadała im babcia, czyli siostra ks. Gurgacza. – Zawsze przedstawiała go w pozytywnym świetle, jako bardzo wierzącego i oddanego ojczyźnie. Pokazywała nam jego rysunki i obrazy, a także listy, teksty kazań i zapisane myśli, które są przechowywane i traktowane jak relikwie – podkreśliła.\nDodała, że ma nadzieję, że w niedługim czasie w Krakowie odbędzie się pogrzeb kapelana Polskiej Podziemnej Armii Niepodległościowców.


EL SALVADOR BIO SHG EP Finca Las Nube – Micro Lot | ManuCafe.pl\nCo to jest Las Nubes? Ogromna plantacja położona wysoko w górach. W roku 2005 została zniszczona przez erupcję wulkanu Ilamatepec, jednak po kilku latach udało się ją wskrzesić. Było to dobre posunięcie, ponieważ w innym przypadku nie wiedzielibyśmy, jak fantastycznie smakuje kawa z zachodniej części Salwadoru. Na szczęście nie pozbawiono nas tej możliwości. Ten, kto jej skosztuje, potwierdzi, że jest słodka, miodowo czekoladowa jak również lekko owocowa. Krótko mówiąc, doskonała.\n0,0 zł /1000 g 140,2 zł /1000 g 14,0 zł /100 g\nOwoce, Orzech, Miód\nKawa El Salvador BIO SHG EP Finca Las dosłownie kryje w sobie gejzer wielu bardzo atrakcyjnych smaków. Bardzo szybko przekonacie się, że należy do grupy słodszych, po chwili uświadomicie sobie, że smakuje miodem i orzeszkami, aż w końcu na podniebieniu poczujecie posmak wiśni, brzoskwiń i melona. Podsumowując, w tej kawie odkryjecie wszystko, co lubicie najbardziej.\nSalwador jest najmniejszym i najgęściej zaludnionym krajem w Ameryce Środkowej. Jego gospodarka opiera się głównie na rolnictwie, a kawa jest jedną z najważniejszych upraw w Salwadorze. Panują tam doskonałe warunki do jej produkcji. Tropikalny klimat korzystnie wpływa na wegetację. Dodatkowo na tym obszarze zamiennie występują pory deszczowa i sucha, a wraz z wzrostem wysokości nad poziomem morza naturalne warunki zmieniają się, a średnia temperatura roczna maleje. Podłoże wulkaniczne dostarcza roślinom zrównoważoną ilość minerałów. Jednak wulkany w regionie Santa Ana, gdzie rośnie ta kawa, nie zawsze mają na nią pozytywny wpływ. Niektóre z nich są ciągle czynne i inicjują częste trzęsienia ziemi, powstawanie osuwisk oraz masowe emisje pyłu wulkanicznego. Jedna z takich klęsk żywiołowych uderzyła w plantacje kawy w 2005 roku. Plantacja Las Nubes (w tłumaczeniu „w obłokach”) była jedną z najbardziej poszkodowanych na wschodnim zboczu wulkanu Ilamatepec. Po erupcji plantatorzy pozostawili ziemię odłogiem na kilka lat, do momentu, aż warunki glebowe powróciły do normy. Stało się to w roku 2014, kiedy to na tym obszarze zasadzono krzewy kawowca odmiany Burbon. Krzewy kawowca z rodziny arabika, odmiany Burbon dają większe plony niż na przykład odmiany Typica a ich owoce wyróżniają się pełnymi ziarnami. W Las Nubes kawa jest uprawiana na prawie 380 hektarach. Dogląda jej Ernesto Lima. Ze swymi ludźmi uprawia i ręcznie zbiera kawę przestrzegając zasad rolnictwa ekologicznego. Stara się zwracać na to szczególną uwagę. Owoce kawy są przetwarzana z zastosowaniem tak zwanego przemywania, czyli pracownicy usuwają szypułki i miąższ w wodzie. Na początku czerwone owoce kawowca przeciskane są pod wodą przez tarki, a następnie uwolnione ziarenka poddawane są fermentacji w przeznaczonych do tego celu zbiornikach. Na koniec zielone ziarenka kawy suszy się, albo na słońcu, bądź w suszarkach bębnowych. Stosunek plantatora do przestrzegania zasad ekologicznej produkcji ukazują choćby i panele słoneczne, które zapewniają wystarczającą ilość energii elektrycznej dla funkcjonowania całej plantacji. Jeżeli chodzi o skróty w nazwie kawy, to SHG (Strictly High Grown) oznacza, że kawa jest uprawiana na wysokości 1300 metrów nad poziomem morza. Litery EP (Europe Preparation) informują o ręcznej selekcji ziarenek kawy, w trakcie której można bardziej precyzyjnie odseparować uszkodzone kawałki.\nPERU SHB PICHANAKI GRADE 1 BIO - kawa ziarnista\nProwincję słynącą z produkcji cytrusów i kawy odnajdziecie w centralnej części Peru. Pierwsi Europejczycy przybyli do Chanchamayo w połowie XVII wieku i założyli tam osadę. Obecnie kawę z wysokich Andów do Europy dostarcza się w dużych ilościach. Popularność zyskuje głównie ze względu na swój czekoladowy smak, zwieńczony kroplą soku cytrusowego, niską kwasowość i jakość BIO. Skosztujcie jednej z najlepszych peruwiańskich kaw! Więcej na szczegółach produktu\n1000g 138,5 zł\n138,5 zł /1000 g 13,9 zł /100 g


Blues.... - Strona 3 - Forum Magazynu Gitarzysta\nPost autor: shemhamfor » 25 wrz 2008, 15:48\nGary Moore to takie ciepłe kluchy jak dla mnie,niech sobie gra poprawnie i z "filingiem"ale zupełnie ciar na skórze nie mam przy jego muzyce,beznapięciowe i płaczliwe to jego granie;]czasami tylko zdaża się jakaś fraza ale zanim pojawi się ciara fraza znika i przychodzą ciepłe kluchy:] odnośnie tekstów,przecież to tylko dodatek,blues bez tekstu też będzie bluesowy bo chodzi o harmonie a ja miałem na myśli coś co wychodzi poza nią i mimo że jest bluesowo to jednak nie klasycznie\nżeby nie było że coś tam;] to jest fajne i ciar sporo\nhttp://pl.youtube.com/watch?v=lqAuuIDU2 ... re=related\nPost autor: Hope » 25 wrz 2008, 18:33\nGrey pisze: ja cenię SRV ale jednak Gary Moore dla mnie rzadzi...\nMam nadzieje, że nie uwazasz tej piosenki za utwór Garrego, bo to mnie drażni tak samo jak George Bush. Zresztą wole oryginał, bo wersja Moore'a jest za bardzo shredowa\nmasz, na odbitkę http://pl.youtube.com/watch?v=AXoA7JjDU ... re=related\nPost autor: Kubolski » 25 wrz 2008, 20:11\nAramis pisze: Ja słyszałem co najmniej 3 utwory różnych wykonawców w których pojawia się słynny tekst o cytrynie. No i jak napisałeś, "tematyka jest z reguły podobna - brak kasy, odejście ukochanej itp.". Tylko dlaczego te wszystkie odchodzące ukochane są do siebie tak podobne i schematyczne? Może ci wszyscy bluesmani mieli tę samą kobietę i wszyscy pisali o niej piosenki? Tekst utworu bluesowego można rozpoznać po kilku wersach i niestety nie po jego głębi, a właśnie po tej głupiej schematyczności która bardzo mnie drażni, choć uwielbiam blues.\nWiesz, piosenki country też tak na dobrą sprawę opowiadają o trzech rzeczach:\n1. zdechł mi pies,\n2. ukradli mi samochód,\n3. dziewczyna mnie rzuciła\nMnie ta schematyczność w bluesie jakoś odpowiada, bo z samego założenia blues jest muzyką zranionej duszy, że tak powiem.\nPost autor: shemhamfor » 25 wrz 2008, 20:58\ntekst może być nawet o przyczłapkach do bulgotnicy byle harmonia wywoływała ciary:]\nPost autor: Locht » 25 wrz 2008, 21:04\nZapomniałeś o: dziewczyna odeszła z moim najlepszym przyjacielem - brakuje mi go.\nA mi zdaje się, że w większości gatunków muzycznych istnieje "kanon" tematów poruszanych...\nPost autor: Hope » 25 wrz 2008, 23:01\nLocht pisze: Kubolski:\nPost autor: wheatus » 25 wrz 2008, 23:22\nNiekoniecznie. A jeśli ten bluesman wyżej sobie cenił przyjaźń niż miłość( "Tego kwiatu jest pół światu", a przyjaciel jest tylko jeden)\nA co do utworów to ja proponuje "Boom, boom" John L. Coockera Zakochałem się w tym utworze od kiedy tylko kazano mi go grać:)\nP.S. Przypomniał mi się zajefajny zespół rockowo-bluesowy Dzem\nPost autor: NiecnyKsiaze » 25 wrz 2008, 23:36\nA co sądzicie o rhytm & bluesie, to odrobinkę inna parafia niż hmmm blues a'la Dżem? Jakaś radośniejsza parafia, dusza nie taka znów zraniona?\n[Prosze nie bić!]\nOstatnio zmieniony 26 wrz 2008, 0:30 przez NiecnyKsiaze, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Kubolski » 25 wrz 2008, 23:42\noutsajder pisze: P.S. Przypomniał mi się zajefajny zespół rockowo-bluesowy Dzem\nAkurat w temacie blues-rocka to według mnie zespół Allman Brothers Band (nawet bez Duane'a) zmiata wszelką konkurencję z powierzchni Ziemi.\nA co do Gary'ego Moore'a - koleś wcale nie gra samych "ciepłych kluch", potrafi też zagrać z niezłym pazurem. W ogóle jeśli chodzi o elektrycznego bluesa, to Gary Moore to absolutna czołówka.\nPost autor: Aramis » 25 wrz 2008, 23:48\nPanowie Allmanowie to raczej sałfern rak, niż blus rak. Jeśli chodzi o czołówkę blues rocka wymieniłbym raczej Cream, The Doors, Ten Years After, Rory'ego Gallaghera, Janis Joplin no i wczesny Led Zeppelin.\nPost autor: Kubolski » 25 wrz 2008, 23:52\nCóż, każdy ma swoje klasyfikacje. Ja np. Doorsów zaliczyłbym do rocka psychodelicznego. Dla mnie ABB to blues-rock pełną parą. Choć nie zaprzeczam, że te południowe brzmienia też u nich są mocno słyszalne.\nPost autor: Locht » 25 wrz 2008, 23:58\nHope: Na tym polega dowcip...\nNiecny: : )\nPost autor: Kubolski » 26 wrz 2008, 0:05\nA Joe Bonamassę znacie?\nTutaj w coverze (mam nadzieję) znanym i lubianym:\nPost autor: Fjasz » 26 wrz 2008, 0:12\nPost autor: sukenik » 26 wrz 2008, 0:16\nshemhamfor :: Przyznaję rację. Spośród najsprawniejszych gitarzystów blues-rock, Gary Moore jest jednym z najbardziej bezpłciowych.


Test procesora Intel Core i7-7800X - Sześć rdzeni Skylake-X | PurePC.pl\nSebastian Oktaba | 04-08-2017 08:00 |\nTest procesora Intel Core i7-7800X - Sześć rdzeni Skylake-X - SPIS TREŚCI\n1 - Sześć rdzeni w całkiem nowej odsłonie\n22 - Overclocking i temperatury - Intel Core i7-7800X\n42 - Podsumowanie - O takie sześć rdzeni walczyliśmy?\nIntel podczas premiery Skylake-X i Kaby Lake-X promował głównie Core i9-7900X oraz Core i7-7740X, jako najwyższe modele w obydwu rodzinach procesorów, ale najciekawsze konstrukcje ulokował pośrodku stawki. Cztery rdzenie to dzisiaj rozsądne minimum do poważniejszych zastosowań, nawet wspomagane technologią Hyper-Threading, natomiast dziesięć jest jeszcze pieruńsko drogą przesadą. Idealnym kompromisem wydaje się zatem sześć fizycznych rdzeni i obsługa dwunastu wątków, które powinny nieźle wypadać w programach oraz wymagających grach komputerowych, zapewniając także odpowiedni zapas mocy obliczeniowej na przyszłość. Teoretycznie właśnie takim procesorem powinien być Intel Core i7-7800X, należący do rodziny Skylake-X, którego test znajdziecie poniżej.\nSpoglądając na dotychczasowe poczynania Intela, zwłaszcza chronologię wprowadzania następnych mikroarchitektur czy rewizji procesorów, Skylake-X może wydawać się starszym rozwiązaniem od jednocześnie zaprezentowanego Kaby Lake-X, aczkolwiek LGA 2066 porządnie tutaj namieszało. Obydwie rodziny dzieli prawdziwa przepaść, niespotykana wcześniej w platformach HEDT, zwykle w całej rozciągłości wyraźnie górujących nad średnim segmentem. Architekturę Skylake-X solidnie przebudowano względem Skylake-S (m.in.: zmieniono balans pamięci podręcznej L2/L3), integrując zarazem sporo nowych rozwiązań, natomiast Kaby Lake-X jest zaledwie adaptacją modeli przeznaczonych dla gniazda LGA 1151. Czterokanałowy kontroler pamięci DDR4 zarezerwowano wyłącznie dla jednostek Skylake-X, podobnie jak instrukcje AVX-512 oraz obsługę Turbo Boost Max 3.0. Zapomnijcie również o dodatkowych liniach PCI-Express 3.0 czy lutowanym odpromienniku (dotyczy obydwu serii). Innymi słowy - wszystkie atuty charakteryzujące high-endowe procesory zostały wycięte w przypadku Kaby Lake-X. Dlatego pod względem konstrukcyjnym Intel Core i7-7740X oraz Intel Core i7-7700K to zasadniczo bliźniaki, natomiast testowany Core i7-7800X oraz wyższe modele przeszły poważniejszy lifting.\nIntel Core i7-7800X to sześciordzeniowa i dwunastowątkowa jednostka, która jest następcą Intel Core i7-6800K. Czy będzie to dobra propozycja dla graczy i osób zajmujących się mniej rozrywkowymi sprawami na komputerze?\nJak wspomniałem we wcześniejszych wpisach, procesorom Skylake-X względem Broadwell-E gruntownie przebudowano strukturę pamięci podręcznej - Intel Core i7-7800X dysponuje 8.5 MB Cache L3, podczas gdy poprzednik posiada ponad 15 MB. Zwiększeniu uległa pojemność Cache L2, gdzie proporcje wynoszą 6 MB kontra 1.5 MB, jednak tym razem na korzyść nowszego rozwiązania. Większość gier komputerowych jest zdecydowanie bardziej wyczulona na Cache L3, aniżeli Cache L2, dlatego różnice w wydajności pomimo zmiany architektury oraz podbicia taktowań mogą okazać się mniejsze od spodziewanych, zaś miejscami Skylake-X może nawet ustępować wydajnością odpowiednikowi z rodziny Broadwell-E. Intel tłumaczy taką decyzję lepszym zbalansowaniem zasobów, aczkolwiek statystycznego użytkownika bardziej obchodzą efekty końcowe, niż teoretyczne założenia inżynierów. Poza tym, otrzymujemy sześć fizycznych rdzeni wspomaganych technologią Hyper-Threading, co oznacza obsługę do dwunastu wątków jednocześnie. Współczynnik TDP opisywanej jednostki wynosi nieskromne 140W. Rzecz jasna zamiast lutowanego IHS wprowadzono pastę termoprzewodzącą (gluta), co najpewniej odbije się bardzo negatywnie na temperaturach oraz potencjale podkręcania Intel Core i7-7800X.\nBazowe taktowanie Intel Core i7-7800X wynosi 3500 MHz, osiągając w trybie Tutbo Boost maksymalnie 4000 MHz, więc stosunkowo wysokie wartości, zważywszy iż mówimy o procesorze sześciordzeniowym. Szkoda, że producent nie uwzględnił tutaj technologii Turbo Max 3.0, podnoszącej zegary dla dwóch najlepszych rdzeni ponad standardowe. Zastanawiająco wygląda też specyfikacja kontrolera pamięci, wprawdzie obsługującego cztery kanały DDR4, jednak w odróżnieniu od Kaby Lake-X oraz wyższych wersji Skylake-X, oficjalnie tylko do taktowania 2400 MHz zamiast 2666 MHz. Trochę brakuje Intelowi konsekwencji. Entuzjastom Multi-GPU zapewne nie spodoba się także informacja, że Intel Core i7-7800X dysponuje tylko 28 liniami PCI-Express 3.0, więc zestawów x16/x16 na takim modelu nie zbudujemy. Tutaj potrzebny będzie Core i9-7900X posiadający 44 linie PCI-Express 3.0. Podobnie jak droższe rodzeństwo, Intel Core i7-7800X obsługuje również instrukcje AVX-512, chociaż pożytek z nowego pakietu jest aktualnie czysto teoretyczny. Co ciekawe, testowany procesor wyceniony został na 389 dolarów, więc powinien być nieznacznie droższy od Intel Core i7-7700K oraz Core i7-7740X.


Czego powinniśmy uczyć się od Amerykanów? – Crazytravelbag\nCzasem trzeba generalizować, żeby napisać taki tekst jak ten, bez konieczności robienia miliona dygresji o wyjątkach. Więc zanim go przeczytasz – kilka słów wyjaśnienia. Nie ma idealnego narodu, kraju, ani kultury. Każdy zmaga się z innym problemem społecznym, geopolitycznym itd. Podróżowanie to w dużej mierze poznawanie kultury, przekonań, sympatii i antypatii obywateli. Lubię czerpać z ludzi to, co najlepsze. Nie zmienia to faktu, że każdy z nas ma prawo do swoich antypatii, których nie musi zmieniać pod niczyim wpływem. Przyznam, że i ja takie mam. Wszystko jest zdrowe, dopóki nie ma wymiaru nienawiści i nie opiera się o brak szacunku. Oczywiście, można napisać dokładnie przeciwny tekst – o tym, czego nie uczyć się od Amerykanów. Różnica polega jednak na tym, że z moich obserwacji, lektur, rozmów z wieloma osobami, które w Stanach przebywają ( a dzięki blogowi, jest ich dużo więcej, niż kiedyś), dochodzę do pewnego wniosku: Można napisać obszerny tekst o tym, czego nie uczyć się od polityki wewnętrznej i międzynarodowej USA i jednocześnie napisać długi tekst, czego uczyć się od Amerykanów – zwykłych obywateli. To wielka różnica. Nawet wybór prezydenta USA, nie jest odzwierciedleniem poglądów Amerykanów, ponieważ w przeciwieństwie do naszego systemu, panuje tam wybór elektoralny. Jest to jeden z najbardziej skomplikowanych, systemów wyborczych na świecie, ale pozwólcie, że wyjaśnię Wam, jak to możliwe, że wygrywa prezydent, który miał mniejszość głosów wyborców. Bardzo upraszczając, wyobraźmy sobie, że w USA jest 10 stanów. 6 stanów głosuje na Trumpa, ilością 51 głosów na 100, a 4 Stany głosują na Hilarry, ilością 80 głosów na 100. Trump uzyskuje 306 głosów, a Hillary 320 głosów. Mimo to wygrywa Trump, ponieważ istnieje zasada „Wygrany zgarnia wszystko”. Wybrani Elektorzy są odzwierciedleniem nastrojów społecznych danego Stanu, i jeśli przewaga danego kandydata wynosi choćby o jeden głos, to mają powinność zagłosować na Trumpa – w imieniu całej społeczności. Oczywiście jest to dużo bardziej skomplikowane, niż to opisałam, ale taka sytuacja miała miejsce w związku z wygraną Trumpa ( stąd protesty). Amerykanie w wyborach bezpośrednich zagłosowali w większości na Hillary, ale głosy elektorów zgarnął Trump – tym samym wygrywając.\nŻYCZLIWOŚĆ – KEEP SMILING !\nTo taka narodowa cecha Amerykanów. Znane na całym świecie „How are you?”, jest z jednej strony kulturowym zwrotem grzecznościowym, ale też w dużej mierze, zaproszeniem do rozmowy. Nie znam nikogo, kto wraca ze Stanów i powiela twierdzenie o tym, że to wymuszone zwroty, sztuczne uśmiechy, za którymi kryje się spisek. Jeśli ktoś mnie pyta jak się czuje, a czuje się źle, to czy powinnam odpowiedzieć zgodnie z prawdą ? Nie bardzo, ponieważ pytanie to ma na celu uśmiech, pozytywne zapatrywanie na rzeczywistość, a nie rozgrzebywanie problemów. Więc jeśli ktoś twierdzi, że pytanie to nie ma sensu, bo z góry odpowiadamy, że super i jest piękna pogoda, to ja napisze, że sens ma ogromny, ponieważ SŁOWA MAJĄ MOC. Z drugiej strony, kto na takie pytanie w Polsce odpowie – „Świetnie ! Dziękuję. Super nam się powodzi, jesteśmy szczęśliwi.” Hmm ? Chyba największym sukcesem jest odpowiedź „ Powoli, ale do przodu”, „ Stara bida „, albo „ Jakoś pcha się ten wózek „. Nie każdy na ulicy musi poznać problemy drugiego człowieka, ale za to może przekazać sobie darmowy uśmiech i mini sympatyczną rozmowę. Tyle i aż tyle, można dać sobie nawzajem. Dodajmy do tego fakt, że ludzie chętni do pomocy, wyrastają jak grzyby po deszczu, jeśli tylko zaobserwują Twoje zagubienie. Nie radzisz sobie z kupnem biletu ? Szukasz nerwowo na mapie stacji metra ? Możesz być pewien, że ktoś zapyta jak Ci pomóc. Jeśli to się wyjątkowo nie wydarzy, to prawdopodobieństwo, że ktoś Cię spławi, jest bliskie zeru. Obserwowaliśmy to zawsze i wszędzie, w każdym stanie i w różnych sytuacjach. Nawet spotkanie z Szeryfem, to taka szczera troska o nasze dobro.” Nie jeździjcie tak, bo będą problemy. Macie skarba w samochodzie, dbajcie o niego”.\nCIEKAWOŚĆ LUDZI i HOW CAN I HELP YOU?\nAmerykanie są z natury ciekawi drugiego człowieka. Ciekawi, nie dlatego, że to temat do rozmowy i plotek. Ciekawi skąd jesteś, dlaczego Stany, jak się nazywa dziecko. Jak znosi podróż. Czy to Twój pierwszy raz w Stanach. Ta ciekawość jest taka naturalna. Z takiej rozmowy tworzą się fajne historie, bo często dowiesz się o super miejscówkach, o ciekawym życiu drugiego człowieka, o tym czego się wystrzegać i jaka będzie jutro pogoda. Nie zdarzyło nam się nigdy, żeby ktoś przekraczał jakąś granicę, albo, żeby zabierał nam cenny czas. To są zwykłe rozmowy w sytuacjach, gdzie drugi człowiek widzi, że odpoczywasz, spacerujesz, czy czekasz na posiłek. Pamiętacie, jak nocowaliśmy u znanej hollywodzkiej scenarzystki ? Ci ludzie wykazywali się taką życzliwością, o jaką trudno w spotkaniu z ludźmi będącymi „ na świeczniku „. Proponowali nam pomoc na każdej płaszczyźnie, zachęcali do odwiedzin w przyszłości i czuliśmy, że to żadna kurtuazja i „ bo tak wypada „. Byli tak zainteresowani naszym blogiem, aż w pewnym momencie zastanawiałam się, jak to możliwe, że pochłania ich życie początkujących blogerów, skoro pani scenarzystka, przynosi codziennie newsy z hollywodzkich kulis? Prosili o zdjęcia. Pytali o nasze samopoczucie, podpowiadali miejsca do zobaczenia. Wszystko co opisuje, było zawsze ze smakiem i bez szczególnej nachalności.\nWSPARCIE – KEEP GOING !\nJest takie powiedzenie, (w pewnych kręgach Polaków w Stanach) – Jeśli Polak Ci nie przeszkodził, to znaczy, że Ci pomógł. Rzecz wygląda przeciwnie w kontaktach z Amerykanami. Amerykanie zagrzewają do walki o swoje marzenia. Wciąż aktualny American Dream jest możliwy, ale musisz ciężko na to zapracować. Napisze Wam takie głębsze spostrzeżenie. Patrząc na obecną politykę naszego kraju- bliżej nam do Niemców, niż do Amerykanów, mimo, że teoretycznie układy wyglądają przeciwnie. Stany -nasz wielki sojusznik, Niemcy -nie bardzo. Dlaczego tak pisze ? W Stanach na wszystko musisz zapracować. Nawet jeśli jeden prezydent, jest bardziej liberalny socjalnie, niż drugi, to nie ma co liczyć na wielkie dopłaty, pakiety socjalne, darmowe porody, sponsorowanie edukacji na kilku poziomach itd. Jeśli chcesz do czegoś dojść, to musisz pracować. Jeśli będziesz dobrze pracować, to z czasem zaczniesz piąć się ku górze. Upraszczając – wszyscy mamy takie same szanse. Jest tylko kilka dni w roku, kiedy sklepy są zamknięte. Gospodarka musi hulać, a człowiek musi mieć pracę. Niczego tu nie dostaniesz za darmo, ale jak będziesz dobry, możesz spełnić swój amerykański sen. Niemcy z kolei słyną z rozwiniętego socjalu, wolnych niedziel itd. W takim kierunku podąża również nasz kraj. Amerykanie realnie cieszą się z sukcesów innych ludzi. Kibicują. Kiedy wynajmowaliśmy różne domki w Los Angeles, ciągle słyszeliśmy „ Tam niedaleko jest taka pani co osiągnęła taki sukces – wydała znaną książkę, która okazała się bestsellerem”. „ Musicie koniecznie zajrzeć do tej knajpki ze śniadaniami, tam są tacy fantastyczni młodzi ludzie, którzy otworzyli swój biznes i bardzo im kibicujemy”.\nDlaczego tak się dzieje w Stanach, a nam do tego daleko ? Przede wszystkim USA nie jest dotknięte takim nepotyzmem jak Polska. Ordynatorem nie zostanie syn byłego ordynatora, tylko dlatego, że to syn. Musi być dobry, musi prawdziwie wygrać konkurs. Musi mieć sukcesy na swoim koncie. Amerykanie doceniają fach i zaangażowanie. Od zawsze poszukują specjalistów w swoich dziedzinach. To właśnie dlatego Polak, Rosjanin czy Chińczyk może osiągnąć sukces w Stanach. Nikt nie powie „ Czemu mi nie dali szansy, skoro jestem obywatelem USA ?”. Oni będą się cieszyć, że taki potencjał zakotwiczył u nich i nadaje nowy bieg w ich historii. Na wieść o Twoich sukcesach usłyszysz „ Awesome”, „ Wow !”, „ Great Job!”. Dlatego mamy całą plejadę znanych Polaków w Stanach, z wielkimi sukcesami. I o ile na poziomie władzy i polityki, każdy kraj mierzy się z nepotyzmem, o tyle na szczeblu społecznym w Polsce to nadal duży problem. „ Na układy nie ma rady” wydaje się być nadal aktualne. Może właśnie dlatego, wiecznie podejrzewamy, że za czyimś sukcesem, stoi sukces matki czy ojca ?\nPRZEDSIĘBIORCZOŚĆ – BUSINESS IS BUSINESS\nPamiętasz z filmów takie obrazki, jak dzieciaki sprzedają ciasteczka, żeby odłożyć na grę ? Albo odkładają pieniążki do świnki skarbonki ? To cała Ameryka. O przedsiębiorczości najlepiej opowiedzieć z doświadczenia. Powrócę znowu do naszego hollywodzkiego małżeństwa, od których wynajmowaliśmy pokój. Pytaliśmy siebie – po co oni to robią ? Mieszkają na pięknych wzgórzach. Mają w bród pieniędzy i przyjmują gości do pokoju obok ( chociaż z osobnym wejściem). Oczywiście, musiałam ich o to zapytać, a w odpowiedzi usłyszałam : „Moja żona jest francuską, więc jak córka była mała, mieliśmy często gości z Paryża, i z myślą o nich zrobiliśmy ten pokój. Po czasie przestał spełniać swoją funkcję, więc musieliśmy znaleźć na niego pomysł”. Takie jest myślenie Amerykanów. Jeśli coś może zarobić, to niech zarabia. Stąd też, popularne wyprzedaże garażowe – których bardzo brakuje mi w Polsce ( mogłabym takie organizować raz w miesiącu, a zamiast tego oddaje tym, którzy tego potrzebują). Razem z moją pierwszą podróżą do Nowego Jorku, przeżyłam piękna chwilę, wraz z zaprzyjaźnioną amerykańską rodziną mojej przyjaciółki. Ich córka wybierała się na studia. Otrzymała kartę kredytową z limitem, na której rodzice zbierali pieniążki przez całe życie. Właśnie z myślą o takim momencie jak ten, kiedy stanie się niezależna i będzie potrzebowała pieniędzy na start. Znaczenie dolara w USA jest duże, ale podchodzi się do niego z szacunkiem. Każdy tu rozumie, że tylko praca daje zielone banknoty. Takie myślenie jest mi bardzo bliskie.\nUwielbiam nowojorską modę. Nie rozróżnisz biedaka od bogacza. Amerykanie nauczyli się, nie oceniać ludzi po wyglądzie.\nEDUKACJA – PRACTISE MAKES PERFECT\n„Amerykanie są głupi, nie wiedza nawet gdzie jest Polska”. Każdy kij ma dwa końce. Z jednej strony poziom szkolnictwa w USA, do szkoły średniej włącznie, jest znacznie niższy niż w Polsce. Z drugiej zaś, w TOP 10 najlepszych uniwersytetów na świecie – Stany zajmują aż 8 pozycji ! System edukacji amerykańskiej jest pełen wad, ale wyciągnijmy z niego to co najlepsze. To co mi się szalenie podoba – w Stanach nie kupujesz książek do szkoły. Wypożyczasz je na początku roku z biblioteki i oddajesz na koniec. Zeszyty są dla ciebie, nikt nie sprawdza, jakie robisz notatki. Jeśli musisz coś kupić to jakieś pojedyncze zeszyty ćwiczeń, chociaż w większości prace domowe oddajesz na kartce A4. Nie ma przepytywania uczniów na stojąco pod tablicą. Rozwiązywanie zadań przy tablicy to tak zwana aktywność, którą się premiuje i dodaje do oceny końcowej. W szkołach państwowych ubierasz się jak chcesz i nie musisz zmieniać obuwia ( czy to plus, czy minus – kwestia światopoglądu). Co najważniejsze, uczysz się przez doświadczenia. Lwia część zajęć jest oparta na praktyce, a nie na teorii.\nDo tego dodajmy, że w amerykańskich szkołach średnich, jest plejada przedmiotów obowiązkowych ( połowę mniejsza od naszej – angielski, nauki ścisłe, języki obce, nauki społeczne, biznes, matematyka, handel, muzyka, wychowanie fizyczne, nauki o zdrowiu). Później wraz z konsultantem i rodzicami wybiera się konkretne przedmioty z grupy obowiązkowej : z matematyki ( algebra, trygonometria, geometria ), z nauk ścisłych ( geografia, biologia, chemia, fizyka), historię, angielski, nauki polityczne, w-f, do wyboru z nauk społecznych – psychologia lub socjologia i jeden z humanistyki – historia sztuki, teoria muzyki, język obcy. Do tego uczeń może sobie wybrać kilka przedmiotów dowolnie – teatr, rysunek, orkiestra, keybording etc. Uczniowie są dowożeni żółtymi autobusami do szkół, co jest oczywiście opłacane przez państwo. Nieocenionym plusem szkoły amerykańskiej ( publicznej) są jej koszty. Potrzebujesz wyposażyć dziecko w ołówek, długopis, strój gimnastyczny i zeszyt ćwiczeń. Koszty roczne to ok 100$. Szkoły średnie wiodą prym w zajęciach dodatkowych, które są nieodłącznym elementem szkoły i cieszą się ogromną popularnością wśród amerykańskich uczniów. Wybór jest bardzo duży – koszykówka, siatkówka, baseball, pływanie, lekkoatletyka, teatr, taniec, śpiew, fotografia, dziennikarstwo i wiele innych. Oferta dodatkowych zajęć jest zależna od propozycji szkoły i zainteresowań uczniów. Jeśli z jakiegoś względu szkoda mi własnego dziecka w przyszłości, to zawsze z 3 względów – degradowanego środowiska naturalnego, polityki i edukacji w Polsce. Nie chciałabym, żeby Filip większość dzieciństwa spędzał odrabiając lekcje i ucząc się do klasówek. Taka perspektywa mnie przeraża. Bedę walczyć o jego dzieciństwo, nawet jeśli nie będzie czerwonego paska na świadectwie. Tego czasu nikt mu nie wróci.\nNa koniec…coś co nam nie mieści się w głowie, czyli\nTOLERANCJA Z RÓWNOCZESNĄ MIŁOŚCIĄ DO OJCZYZNY\nGod bless America. Amerykanie to bardzo dumny naród, kochający swój kraj. Połączenie tej cechy z jednoczesną miłością dla innych i bezkompromisową tolerancyjnością dla innego człowieka, to mieszkanka w Polsce wybuchowa. W naszym kraju spotykamy się cięgle z niezrozumieniem słowa PATRIOTYZM. Miłość do ojczyzny. Często oznacza ona „ nie chcemy obcych”. Polak, patriota i lepszy sort, to katolik, koniecznie biały, Polak od dziada pradziada. Koniecznie hetero seksualny.Nie odnoszę się do problemu przyjmowania uchodźców ( to zupełnie inny problem i rozterka),a raczej do tego, że można miłować swoją ojczyznę, pozostając ciekawym innych ludzi, kultur, religii. W Stanach możesz być sobą, tak bardzo jak tego pragniesz. Jeśli to oznacza chodzenie w szlafroku do 12 po ulicach, to nikomu to nie przeszkadza. Odwożenia dziecka do szkoły z wałkami na głowie – nikogo to nie zdziwi. Depilacja brwi czy nitkowanie zębów, w czasie korków – nikt się na to nie obejrzy. Normą społeczną jest jedynie nie zabieranie swoich wolności i praw. Cała reszta – jest Twoją sprawą. Jeśli przy tym skaczesz jak małpka po metrze, śpiewasz i klaskasz uszami przy okazji, to w sumie fajnie, bo umilasz nam czas. Widok transwestyty w Nowym Jorku jest normą – ale nikt tu nie krzyczy, że „ się tym zarazisz”. Na takiej samej zasadzie, jak zobaczenie 100 facetów w garniturach nie zrobi z Ciebie biznesmana. BE YOURSELF – to chyba najlepsze czego możemy się uczyć od przyjaciół za wielką wodą !\nReasumując, staramy się wdrożyć te najlepsze cechy, które opisałam i pracować nad nimi na co dzień. Wiele z nich, jest w nas naturalnie, ale czasem nie sposób ich okazać ludziom na ulicy, bo spotyka się to z ogromnym niezrozumieniem. Ten artykuł to trochę też kodeks niektórych wartości, jakie chcielibyśmy przekazać Filipowi. Bo jeśli Twoje dziecko zechce zostać astronautą, to pamiętaj, że Stany nie są na innej planecie, i że to wcale nie taki szalony pomysł. A nawet więcej – może to być bardziej prawdopodobne, niż zostanie ordynatorem oddziału neurochirurgii w Polsce.\nświetny artykuł ! inspirujmy się tym co najlepsze 🙂


Wielkie Roboty: Transformers The Movie\nOryginalna kreskówka Transformers, której pierwsze odcinki pojawiły się na ekranie w 1984 roku, odniosła olbrzymi sukces. Tak jak w przypadku wszystkich produkcji reklamujących jakieś produkty dla dzieci i młodzieży, doczekała się ona filmu pełnometrażowego, który przedstawia nam wydarzenia pomiędzy sezonami 2 i 3.\nFilm, w przeciwieństwie do swojego serialowego pierwowzoru, zestarzał się w mniejszym stopniu. Animacja stała na dużo wyższym poziomie niż serial, no i sami scenarzyści zdobyli się na ryzyko uśmiercając wiele znanych i lubianych postaci (tak, wiem- Było to podyktowane spopularyzowaniem nowej linii zabawek) i wprowadzając grupy zupełnie nowych postaci. Filmowi pomógł również kapitalny Soundtrack i ściągnięcie znanych aktorów (w tym samego Orsona Wellsa! i Leonarda Nemoy’a).\nFabuła opowiada o kolejnym starciu pomiędzy Decepticonami i Autobotami. Tym razem jednak to Decepticony zdobywają przewagę atakując Autobot City i zabijając Lidera Autobotów Optimusa Prime. Tymczasem do planety Cybertron, zbliża się ogromna mechaniczna planeta: Unicron, który by funkcjonować pożera inne światy, a jedyną rzeczą jaka może go zatrzymać to matryca przywództwa autobotów.\nTak pokrótce przedstawia się fabuła filmu, który był wielokrotnie posądzany o wzorowanie się na Gwiezdnych Wojnach Lucasa. Niemniej film ogląda się bardzo dobrze, choć u dzieci w wieku kilku, które wychowały się na pierwszych sezonach G1, może wywołać traumę. Bo kto nie płakał nad zniszczonym WheelJackiem, Ironheidem czy Prowlem? Nie mówiąc już o wstrząsie jaki wywołała śmierć Optimusa Prime’a (podobno dzieciaki w USA wychodziły w tym momencie z kina). Decepticonom też się ostro dostało: Zginał Megatron (przynajmniej ten Megatron którego znaliśmy), Starscream, reszta seekerów, czy Shockwave. Wszystko to w imię promocji nowych figurek. Choć trzeba przyznać odwagę scenarzyści mieli, ponieważ w podobnych produkcjach (My Little Pony, Troskliwe Misie, czy GI Joe) nowe postacie się pojawiły i tylko zepchnęły swoich poprzedników na dalszy plan. Transformers prezentują znakomitą i śliczną animacje, choć nie bez wad (trochę wpadek rodem z serialu animowanego). Film wprowadził też wiele ciekawych motywów do uniwersum TF: Unicrona, Matrycę Przywództwa i Quintessonów (choć wszystkie te elementy były dużo lepiej wykorzystane w komiksie). Jeśli chodzi o postacie, to nie jestem fanem nowej obsady 3 sezonu. Wydają mi się ona płytka i mało ciekawa (może za wyjątkiem Kupa). Muzyka jest fenomenalna- świetne motywy (Unicorna!) i ponadczasowa piosenka Stana Busha: The Touch. Podobnie zresztą jest w przypadku reszty hair metalowych kawałków. Całość wpada w ucho i słucha się jej znakomicie. Można zaryzykować nawet stwierdzenie, że muzyka jest lepsza niż sam film. Jak w przypadku wszystkich tego typu produkcji musi paść pytanie: Czy film poradzi sobie jako samodzielna produkcja? Osobiście nie mam zdania na ten temat. Film w miarę cały backstory wyjaśnia i przedstawia nam zupełnie nową grupę bohaterów oraz jest zamkniętą całością. Z drugiej strony jednak oglądałem już tę produkcję, gdy byłem nieźle zakorzenionym fanem TF, więc nie wiem jak TF: The Movie odbierały osoby „nowe w temacie”. Za to spokojnie mogę stwierdzić, że na pewno daje sobie radę lepiej niż Kontratak Chara z uniwersum UC Gundama, który jako samodzielny obraz nie radzi sobie w ogóle.\nPełnometrażowe przygody transformerów cechuje niesamowity i niepowtarzalny klimat, którego seriale (i filmy) Transformers już nigdy nie osiągnęły. W przyszłości miały raz lepszą(Jap. G1, BW,BM, RiD), raz gorszą (Trylogia Unicrona) fabułę, niż oryginalne przygody Transformerów, ale nigdy nie udało się już odtworzyć takiej atmosfery jak w Transformers The Movie.\nAutor: Broken Fang o 14:16


Wyobraź sobie ze lecisz samolotem opisz, co widzis... - Zadane.pl\nWyobraź sobie ze lecisz samolotem opisz, co widzisz i czujesz\nprzez patus12358 24.03.2010\nGdy po raz pierwszy leciałam samolotem poczułam sie jak w 7 niebie kiedy bylismy na lotnisku zobaczyłam jak inne samoloty wyruszały w droge a ja wsiadłam.Kiedy samolot ruszył zatkało mi uszy poniewaz było za duze cisnienie.Kiedy dolecielismy byłam juz bezpieczna.\nRozglądam sie dookola. Patrze co jest na dole. Jestem zachwycona. Moglabym nie wysiadac z samolotu. Dopiero lecąc widze jaka piękna jest nasza planeta.\nNie wiem czy o to ci chodzilo, ale spamu nie ma bo pisalam sama;-)\nGdy lecę samolotem czuję dużą satysfakcje radości. Moje wszystkie problemy znikają , a ja zanurzam się w chmurach i czuję że moje życie jest warte milionów. Gdy lecę to już na zawsze. Kocham latać... to takie miłe....


Twierdza Głogów zdobyta Twierdza Głogów zdobyta – KS Wisła Puławy\nTwierdza Głogów zdobyta\nKomplet punktów przywożą wiślacy do domu z wyjazdowego meczu z Chrobrym Głogów. Tym samym wyrównali oni rachunki za jesienną porażkę przed własną publicznością.\nSobota w Głogowie od samego rana straszyła pogodą i istniały uzasadnione podejrzenia, że mecz może zostać rozegrany w deszczu i silnie wiejącym wietrze. Ostatecznie piłkarze obu drużyn musieli zmagać się tylko z silnymi podmuchami wiatru.\nPierwsza odsłona spotkania miała bardzo wyrównany charakter, zarówno wiślacy jak i gospodarze mieli swoje szanse. Najlepsza dla Wisły miała miejsce w 32 minucie kiedy to po dośrodkowaniu Kolehmainena nie popisał się bramkarza Chrobrego i od utraty gola swój zespół musieli ratować obrońcy wybijając piłkę z linii bramkowej. Poza tym było dużo gry w środku pola, która kosztowała zawodników sporo energii ale nie znalazło to odzwierciedlenia w zdobytych bramkach.\nJak się ostatecznie okazało, druga połowa meczu w Głogowie miała z nawiązką zrekompensować brak emocji w pierwszej odsłonie. Pierwsza poważna okazja po stronie Wiślaków pojawiła się w 68 minucie. W sytuacji sam na sam z bramkarzem Chrobrego znalazł się Toni Kolehmainen, ale minimalnie przegrał ten pojedynek i skończyło się rzutem rożnym. Kilka minut później wyszła stara piłkarska prawda, że nie wykorzystane sytuacje się mszczą. W 73 minucie uśpioną głogowską publiczności ożywił Łukasz Szczepaniak, który dobił piłkę odbitą od słupka po strzale Mateusza Mahaja.\nTaki obrót sprawy ewidentnie rozdrażnił wiślaków, którzy wrzucili trzeci bieg i rzadko opuszczali połowę rywala. Żółtą lampkę w obozie Chrobrego zapalił Mateusz Pielach, który w 80 minucie uderzył piłkę głową, a ta trafiła w słupek. 7 minut później było już 1:1. Świetnym strzałem bezpośrednio z rzutu wolnego popisał się Sylwester Patejuk i bramkarza Chrobrego nie miał nic do powiedzenia. To nie było ostatnie słowo Pateja tego wieczoru. W 92 minucie zdecydował się on na strzał piłka pomknęła w kierunku bramki i odprowadzona wzrokiem przez obrońców oraz głogowskiego bramkarza trafiła w okienko. 60 sekund później swoją szansę na bramkę miał jeszcze Konrad Nowak, ale piłka po jego uderzeniu trafiła tylko w słupek.\nWisła Puławy – Chrobry Głogów 2:1\nPatejuk 87, 90+2 – Szczepaniak 73.\nWitan – Sedlewski Żemło, Pielach, Litwniuk, Maksymiuk, Kolehmainen (69′ Nowak), Szczotka, Smektała, Patejuk, Idzik(69′ Popiołek)\nŻółte kartki: Bonecki, Machaj, Hodowany\n« Wisła vs Chrobry 2:1\nV memoriał Waldemara Wojciechowskiego »


Czy podsłuchiwanie jest łatwe – Blog organizacyjny\nCzy podsłuchiwanie jest łatwe\nUrządzenia szpiegowskie cieszą się obecnie szerokim zainteresowaniem i korzysta z nich zdecydowanie więcej osób, niż możemy przypuszczać. Jeżeli już zasadniczo sprzęt szpiegowski kojarzy nam się z filami kryminalnymi czy prywatnymi detektywami, to tak rzeczywiście jego zastosowanie jest na prawdę dużo szersze. Dzisiaj ukryta kamera może być zainstalowana w wielu pomieszczeniach.\nMontuje się je w biurach i w budynkach użytku publicznego, bo dzięki temu śledzi się sytuację w nich. O ile ludzie decydują się na użytkowanie z podobnych rozwiązań, to znaczy, że mają ku temu określone potrzeby. Czasami przymusza ich do tego sytuacja bytowa, zdarza się, że jest to efekt chęci zabezpieczenia się. Jeśli ktoś decyduje się na ukryty podsłuch, to w każdej chwili ma ku temu powody. Nie podsłuchuje się tak zwyczajnie. Obecnie można korzystać z aplikacji na telefon, które służą do lokalizowania osób, które chcemy kontrolować. W ogromnej liczbie przypadków oprogramowanie szpiegowskie używa się do tego, by kontrolować dzieci. Dzisiaj są one narażone na sporo nieprzyjemnych sytuacji, a specjalne oprogramowanie umożliwia rodzicom posiadać nadzór nad tym, co ich dziecko robi w sieci, jakie wiadomości dostaje i wysyła. Ci, którzy rozważają o tym, jak ukryć podsłuch, nie zastanawiają się na d tym, czy wykorzystywanie z podobnych urządzeń jest uczciwe. Jeżeli są ku temu powody, to się z nich korzysta. Nie montuje się podsłuchów i nie szpieguje się, o ile nie ma się ku temu żadnych podstaw. Tak to najczęściej obecnie wygląda i coraz częściej słyszy się o zainteresowaniu podobnymi urządzeniami.\nZobacz również: podsłuch whatsapp.\nProgramy do szpiegowania i podsłuchówPrevious post:\nAuto do transportu lawetą Next Post:


Berlin - Beata bus - busy do Niemiec, przewozy do Niemiec z adresu pod adres\nBerlin – fascynujące miasto z duszą\nWyjazdy do Berlina popularne są od wielu lat. To miasto, w którym zdecydowanie czuć ducha historii i warto je odwiedzić choćby ze względu na jego bogatą przeszłość. Berlin to również pod wieloma względami centrum Europy - ma największą liczbę mieszkańców, imponującą baę zabytków i ogromną ilość atrakcji. Dla wielu Polaków to również baza wypadowa w inne miejsca na świecie, ponieważ w Berlinie znajduje się jedno z największych lotnisk w Europie. Jak zaplanować podróż do Berlina i na co zwrócić uwagę?\nBusy do Niemiec – najprostsze rozwiązania są najlepsze\nWycieczkę do Berlina musimy zacząć od znalezienia najlepszego środka transportu. Na szczęście nie jest to problem – wystarczy znaleźć firmę, która zajmuje się przewozami osób do Niemiec. Decydując się na podróż busem do Niemiec wybieramy najprostsze rozwiązanie. Możemy wybrać się wówczas większą grupą osób i nie martwić się jednocześnie o znajomość trasy i koszty nawigacji. Busy do Niemiec kursują z wielu części Polski, a znalezienie tego typu połączeń jest bardzo proste. W internetową wyszukiwarkę wystarczy wpisać miejsce, z którego chcemy wystartować, np. busy Trójmiasto lub nawet nazwę województwa, np. busy pomorskie, busy kujawsko-pomorskie, busy zachodniopomorskie. Teraz wystarczy już tylko kupić bilety na dogodny dla siebie termin i planować podróż do jednego z najciekawszych miast w Europie.\nCo warto wiedzieć o Berlinie przed wyjazdem?\nBerlin to największe europejskie miasto pod względem liczby mieszkańców. Mieszka tutaj prawie cztery miliony ludzi. Jego bogata i niełatwa przeszłość odcisnęła na nim swoje ślady, które widoczne są do dziś. Przez wiele lat Berlin był podzielony na część wschodnią i zachodnią, między którymi stał znany na cały świat Mur Berliński. Jego zburzenie w 1989 roku jest jednym z symboli upadku reżimu komunistycznego w Europie, a także zjednoczenia miasta. Berlin jest także stolicą Niemiec i jednym z najważniejszych węzłów komunikacyjnych w Europie. Poruszanie się własnym pojazdem po tym ogromnym mieście dla wielu kierowców często jest wyzwaniem. To kolejny ważny powód, dla którego warto zdecydować się na usługi firm, zajmujących się przewozami osób i wykorzystać busy kursujące do Niemiec. Na miejscu zdecydowanie wygodniejsze będzie poruszanie się po mieście fantastycznie rozwiniętą komunikacją miejską. Dzięki temu zaoszczędzimy również sporo czasu na szukanie miejsc parkingowych i sporo pieniędzy na ich opłacenie.\nBaza hotelowa w Berlinie jest ogromna. Jeśli szukamy miejsca, w którym moglibyśmy się zatrzymać na czas naszego pobytu – z pewnością będziemy mieli w czym wybierać. Najlepszym źródłem informacji na temat noclegów jest oczywiście Internet. Warto wcześniej o to zadbać i nocleg zarezerwować sobie z wyprzedzeniem, chyba że lubimy spacery po mieście z bagażem w poszukiwaniu najbardziej dogodnej lokalizacji.\nBerlin jest świetnym miejscem do zwiedzania. Sprawnie poruszająca się komunikacja miejska pozwoli na odwiedzenie wielu miejsc jednego dnia. Na mapie Berlina jest kilka punktów, których podczas wycieczki pominąć nie można:\nBrama Brandenburska – jest jednym z najbardziej charakterystycznych budowli w Berlinie. To jednocześnie symbol Pokoju i Wolności.\nMur Berliński, a w zasadzie jego pozostałości. Zachowała się część budowli, która wcześniej miała 156 kilometrów długości. Dzisiaj jego ruiny są symbolem zjednoczenia wschodniej i zachodniej części Europy.\nReichstag, czyli gmach parlamentu. Budynek jest warty zobaczenia nie tylko dlatego, że jest siedzibą najważniejszych niemieckich władz, ale również dlatego, że to przepiękna budowla w neorenesansowym stylu.\nZamek Bellevue – zlokalizowany w centrum Berlina w parku Tiergarten. Jest siedzibą prezydenta Niemiec i miejscem, w którym odbywają się ceremonie państwowe. Piękny budynek położony w pięknej scenerii jest zdecydowanie warty tego, by poświęcić mu chwilę uwagi.\nWyjazd busem do Berlina – podsumowanie\nBerlin to miasto, które odpowie na potrzeby nawet najbardziej wymagających turystów. Znajdziemy tu fantastyczne miejsca, które na długo zapadną w pamięć. Skosztujemy lokalnych specjałów i dobrego, niemieckiego piwa. Sporo dowiemy się o historii nie tylko kraju, ale również całej Europy. A to tylko część powodów, dla których warto kupić bilet na busa do Niemiec i zwiedzić to miasto.\nBerlin odwiedzamy również ze względu na to, że jest doskonale skomunikowany z innymi miastami w Europie. Jeśli planujemy wylot na rajskie wakacje, to prawdopodobieństwo, że nasz samolot będzie startował z berlińskiego lotniska jest całkiem spore. Na szczęście to żaden problem. Busy do Niemiec kursują bardzo często, więc mamy możliwość doskonałego zgrania całej podróży w czasie. Przewozy osób dają możliwość dopasowania terminu wyjazdu i powrotu pod swoje oczekiwania i możliwości czasowe. Wystarczy już tylko zarezerwować bilety, spakować walizkę i otworzyć się na nowe wrażenia, które z pewnością pojawią się podczas zwiedzania miasta i dalszych podróży w świat.\nbusy pomorskie, busy do Niemiec, busy do Berlina, z Polski do Berlina, przejazd, transport do Berlina, przewóz osób, Berlin Polska, szukam przejazdu, busy do Polski Berlina, przewozy Polska Niemcy, przewoźnicy Polska Niemcy, transport z niemiec do polski\nTransport osobowy busem do Berlina\nPrzewozy osobowe busem do Berlina\nBerlin transport osobowy busem


Czy warto kupić dom pod klucz od dewelopera? | 27ulica.pl\nCzy warto kupić dom pod klucz od dewelopera?\nDom pod klucz to niezwykle popularna opcja wśród wielu osób, które szukają swojego własnego mieszkania. Co tak właściwie oznacza to określenie? Mieszkanie pod klucz to mieszkanie, w którym w zasadzie od razu możemy zamieszkać – wykończone, niewymagające dodatkowych remontów czy prac renowacyjnych lub wykończeniowych. W ten sposób nie będziemy musieli ani szukać działki, ani też projektu domu czy fachowców, którzy zajmą się wybudowaniem budynku. Do tego, wszystko w naszym nowym mieszkaniu zostanie odpowiednio wykończone, a nam pozostanie się już tylko wprowadzić do nowych czterech ścian. Oczywiście należy przy tym pamiętać, że nie jest to wcale tanie rozwiązanie, ale w ten sposób zaoszczędzimy sporo czasu, tak więc można powiedzieć, że jest to bardzo wygodna opcja.\nAlternatywą jest wykończenie w ramach tak zwanego stanu deweloperskiego – w takiej sytuacji możemy umówić się z deweloperem, jak bardzo mieszkanie ma zostać wykończone, natomiast aranżacja wnętrz i wykonanie większości instalacji leży w naszej gestii.\nDom pod klucz – wady i zalety\nNajwiększą zaletą tego typu rozwiązania jest przede wszystkim fakt, że nie musimy się tak w zasadzie niczym martwić – mieszkanie będzie gotowe, wykończone, a nam pozostanie się już tylko wprowadzić właśnie „na gotowe”. Jeśli więc nie mamy czasu, aby budować dom od podstaw lub też zajmować się aranżacją wnętrz konkretnych pomieszczeń to tego typu opcja jest dla nas najlepszym wyjściem. Z drugiej strony, w ten sposób nie będziemy mogli urządzić się „po swojemu”, gdyż mieszkanie zostanie wykończone przez dewelopera, a nie bezpośrednio przez nas. Dodatkowo, sporą rolę odgrywać mogą tutaj koszta, które zazwyczaj są wyższe w przypadku opcji „pod klucz” – za wygodę trzeba jednak płacić, dlatego też ta opcja nieustannie cieszy się ogromną popularnością.\nPrevious Jak odebrać mieszkanie od dewelopera?\nNext Jakie rzeczy zawrzeć w umowie z deweloperem?