PISda: Bóg Bydgoszcz i Tereska\nDzieci w zerówce wciąż się uczą religii z jej podręcznika. Środowisko radiomaryjne się oburza: to farbowana katoliczka. A w Sejmie nawet partyjni koledzy mają problem z rozpoznaniem Teresy Piotrowskiej.\nNowa minister spraw wewnętrznych Teresa Piotrowska wbiega na posiedzenie rządu. Odbiera telefon. - Moja sylwetka? Przecież wszystko już wiadomo. Nie mam nic więcej do powiedzenia. W resorcie zajmującym się bezpieczeństwem nie jest wskazana nadmierna aktywność medialna składają mi gratulacje - śmieje się Tomaszak-Zesiuk. - Ustaliłyśmy więc z Teresą, że będę się uśmiechać i mówić „dziękuję” Piotrowska właśnie się przesiadła z poselskich ław do rządowego tramwaju. I od razu zajęła miejsce w pierwszym rzędzie, blisko swojej przyjaciółki, premier Ewy Kopacz. Jej nazwisko pojawiło się w środę, dzień przed tym, zanim Kopacz udała się do prezydenta Bronisława Komorowskiego z listą nowych ministrów. Sama Piotrowska przyznawała, że została tego dnia w trybie pilnym wezwana do Warszawy. W gabinecie przyjaciółki usłyszała, że ma zastąpić Bartłomieja Sienkiewicza. - Od razu zapadła decyzja, że służby specjalne wracają do kancelarii premiera. Ona by sobie z tym na pewno nie poradziła, szefowie służb mieliby dopiero - przekonuje.\nW Sejmie jednak wiedzą o niej bardzo mało, choć Piotrowska jest posłanką Platformy od 2001 r. Do tego stopnia, że gratulacje z okazji nominacji na fotel szefa MSW wielu polityków złożyło... innej posłance PO, Irenie Tomaszak-Zesiuk, podobnej nieco do Piotrowskiej. Za nią też w pierwszej chwili ruszyły telewizyjne kamery. - Dziennikarze chcą mnie nagrywać, politycy opozycji\nubaw - mówi nam polityk znający kulisy rządowych negocjacji. Pisaliśmy o tym przed tygodniem - kilka dni temu Kopacz wydała rozporządzenie, zgodnie z którym nadzór nad służbami specjalnymi przejął szef KPRM Jacek Cichocki (był wcześniej koordynatorem). To oznacza także, że duża część reformy służb, którą szykował Sienkiewicz, pójdzie teraz do kosza.\nRODZINA Z MAMUSIĄ I TATUSIEM\nW latach 80. należała do Paxu. Zanim trafiła na dobre do polityki, uczyła religii. Napisała nawet podręcznik „Bóg naszym Ojcem” ćwiczenia do katechezy dla dzieci. Książka - już czwarte wydanie - wciąż jest w sprzedaży. W podręczniku można znaleźć na przykład definicję rodziny: „Z mamusią, tatusiem, siostrą i bratem tworzymy RODZINĘ. Rodzice troszczą się o nas. To oni pierwsi przyprowadzili nas do Pana Jezusa w dniu naszego Chrztu Świętego. Od tego momentu Pan Jezus jest naszym Przyjacielem”\nW początkach lat 90. Piotrowska związała się z ZChN. - Pamiętam, że jako prezes ZChN przyjechałem do Bydgoszczy. Tam szef regionu Grzegorz Schreiber przedstawił mi młodą stażem członkinię, Teresę Piotrowską. Wpatrywała się jak w obrazek, bo przyjazd prezesa robił na niej wrażenie - wspomina Ryszard Czarnecki, dziś wiceprzewodniczący europarlamentu z PiS.\nJakie miała wtedy poglądy? - Takie jak partia, ale jeszcze bardziej - twierdzi.\nZostała radną. Przy przetasowaniu we władzach Rady Miasta Bydgoszczy Piotrowska weszła do zarządu. Pod koniec lat 90. została wojewodą bydgoskim. - Wielu czołowych polityków AWS było już posłami, nikt nie miał pomysłu, kto może zostać wojewodą - opowiada jeden z działaczy ZChN. W lokalnej gazecie pojawił się wtedy tekst Michała Nowakowskiego, wtedy dziennikarza, że będzie to Piotrowska. Już wkrótce Nowakowski okaże się kluczową postacią w jej politycznej karierze. Ona zostaje wojewodą, on - dyrektorem jej gabinetu. - Był takim jej spin doktorem na tamte czasy - opowiada jeden z lokalnych działaczy. - Wymyślał różne akcje, np. „Zapięć dwunasta” kiedy pojechali z budzikami do Warszawy w sprawie reformy samorządowej.\nOstatecznie została przyjęta koncepcja województwa kujawsko-pomorskiego. - Jako wojewoda scaliłam trzy województwa w jedno - podkreśla swoje zasługi Piotrowska.\n- Zgasiła światło - kwituje Czarnecki.\n- Pan Czarnecki głupoty teraz opowiada. Nagle nie wie, czy mam kompetencje, a w czasach AWS pisali pisma do Buzka, żeby na mnie postawił. Ja z księżyca nie spadłam.\nAUTOKARY PEŁNE EMERYTÓW\nKiedy powstają PO i PiS, dawni ZChN-owcy się dzielą. - Ona by pasowała wszędzie, bo jest bezbarwna, nie miała nigdy wyrazistych poglądów - uważa Zbigniew Girzyński, poseł PiS z Torunia.\nTo Nowakowski (zmarł trzy lata temu) zrobił z Piotrowskiej polityka. - Miał na nią ogromny wpływ - zgodnie powtarzają nie tylko lokalni politycy. Stał także za jej zwycięstwem w pierwszych wewnętrznych wyborach w Platformie. Był 2001 r., partia dopiero się tworzyła, we wszystkich okręgach przeprowadzała prawybory. W Bydgoszczy głównymi kandydatami byli Andrzej Bratkowski, popierany przez Tuska, i właśnie Piotrowska, wspierana przez Jana Rokitę i Stronnictwo Konserwatywno-Ludowe. Nowakowski był już wtedy także bliskim współpracownikiem Rokity.\nŻeby wygrać, współpracownicy Piotrowskiej sprowadzili autobusy pełne „delegatów”, głównie emerytów i pensjonariuszy domów opieki. Lokalna „Gazeta Wyborcza” pisała wtedy: „Przeważały kobiety w wieku 60 -70 lat. Zwartymi grupami maszerowały do amfiteatru, gdzie czekali już na nich ludzie byłej wojewodziny. - Goście pani Piotrowskiej, proszę przechodzić na prawo - komenderował przez megafon jej współpracownik”\nCo ciekawe, podobny manewr wykonała wcześniej Ewa Kopacz, gdy zostawała szefową Unii Wolności w Radomiu. Tyle że w autokarach przywiozła pielęgniarki.\nPiotrowska została przewodniczącą kujawsko-pomorskiej PO. To już prosta droga do Sejmu. Pierwszy dzień w hotelu sejmowym wspomina w książce „Razem znaczy lepiej” wywiadzie rzece z Nowakowskim: „Wstałam wcześnie rano, chciałam kupić gazety. Wychodzę na korytarz, patrzę i prawie się przewróciłam - z sąsiedniego pokoju wyszedł Andrzej Lepper w dresie i z ręcznikiem”.\nPrzez kilkanaście lat posłowania niczym specjalnym się nie wyróżniła, może oprócz tego, że w 2004 r. protestowała przeciw zakupom nowych kserokopiarek do Sejmu. Na Wiejskiej zaprzyjaźniła się z Kopacz i z Krystyną Skowrońską, razem chodzą na kawę do sejmowej Hawełki. Z posłem Szymonem Giżynskim z PiS znała się jeszcze z czasów Paxu, potem oboje byli wojewodami. - Kiedy w 2001 r. dostaliśmy się do Sejmu, Piotrowska z Bydgoszczy, ja z Częstochowy, przywitaliśmy się i od razu umówiliśmy na kawę. Do dziś nie udało się jej wypić - uśmiecha się ironicznie Giżyński.\nW kolejnej kadencji w ławach poselskich siedziała na pograniczu PO i PiS, obok muzealników. - Często żartowaliśmy. Przy którejś takiej wymianie zdań ona się strasznie zdenerwowała. Wtedy zrozumiałem, że jest fanatyczką Platformy - opowiada Paweł Kowal, były poseł PiS.\nPodobnie jak Kopacz, Piotrowska bywa bardzo emocjonalna. - Na posiedzeniach komisji jak PO przegrała jakieś głosowanie, ona potrafiła się obrazić, wstać i trzasnąć drzwiami - opowiada jeden z posłów z Komisji ds. Kontroli Państwowej.\nPolityk PO: - Dwa miesiące kogoś kocha, jest super, a potem kolejne dwa nienawidzi i traktuje jak największego wroga.\nJest 2004 r., eurowybory. Do Bydgoszczy przyjeżdża Nelli Rokita, żeby wesprzeć jedną z kandydatek, swoją współpracownicę. Przychodzi do biura Piotrowskiej na placu Wolności i przykleja dwa plakaty. - Wściekła Piotrowska [popierała innego kandydata - red.] pozrywała natychmiast te plakaty, wyrzuciła do kosza, a Nelli, delikatnie mówiąc, wyprosiła za drzwi - wspomina jeden z działaczy.\nDwa lata później poseł Paweł Olszewski pozbawił Piotrowską wpływów w Bydgoszczy, a Tomasz Lenz z Torunia - władzy w całym regionie. - To już stare dzieje, od dłuższego czasu z Teresą bardzo dobrze współpracujemy - mówi Olszewski. Wtedy Piotrowska miała jednak potworne pretensje, a z Lenzem wojuje do dziś. Czy jej wejście do MSW toruński poseł, zaliczany do trzonu spółdzielni, traktuje jako policzek? - Nominację dla Teresy Piotrowskiej uważam za wyróżnienie dla regionu, a szczególnie Bydgoszczy - oświadcza Lenz.\nPolitycy PiS, zwłaszcza związani ze środowiskiem Radia Maryja, od lat wytykają byłej katechetce zdradę nauki Kościoła. „Nasz Dziennik” w 2012 r. opublikował tekst o „misji kanonicznej według Piotrowskiej” uznając, że opowiada się ona „przeciwko życiu, małżeństwu i ewangelizacji za pośrednictwem środków społecznego przekazu” (chodziło m.in. o głosowania w sprawie ochrony życia, definicji małżeństwa czy kontroli KRRiT, gdy odmówiła Telewizji Trwam miejsca na multipleksie). „Nie może polityk katolik mówić, że wielkim zaszczytem jest posiadanie misji kanonicznej, a w praktyce życia temu kompletnie zaprzeczać” - grzmiał redemptorysta o. Zdzisław Klafka na łamach „Naszego Dziennika” Teraz za te same głosowania zaatakowała Piotrowską Krystyna Pawłowicz z PiS.\nPiotrowska głosuje zawsze tak, jak cała Platforma. Nie wyłamuje się, nie była nawet nigdy związana z frakcją konserwatystów w PO, nie chodziła na spotkania tej grupy. Wolała zawsze sejmowy gabinet Kopacz.\nW książce „Razem znaczy lepiej” ujawniła nieco swoich poglądów. O marszach równości: „W ogóle ich nie rozumiem, bo nie rozumiem, że można wyjść na ulicę i demonstrować swoją seksualność’.' Parytety dla kobiet? „Absolutna bzdura. Jeśli kobieta chce być politykiem, to jest. [...] Gdybyśmy je mieli wprowadzić, trzeba by robić polowania na kobiety, żeby je zmuszać do kandydowania”.\nAndrzej Person: - Teresa? Cicha, mieszka skromnie, zakochana w Ciechocinku, gdzie często ją widuję na deptaku.\nZresztą razem z Kopacz, która od lat odwiedza przyjaciółkę, także w Bydgoszczy.\nTo miała być ostatnia kadencja Piotrowskiej w Sejmie. Już trzy lata temu publicznie zapowiadała, że zamierza przejść na emeryturę. A teraz? - Nie wiem jak będzie. Zobaczymy - twierdzi.\nW resorcie Sienkiewicz przywitał ja kwiatami. I wszystko ma zostać po staremu. - Założenie jest takie: nic nie zepsuć, jak najmniej zmieniać - przyznaje polityk znający kulisy nominacji. Prawą ręką Piotrowskiej będzie obecny wiceminister Grzegorz Karpiński, który nadzoruje policję.\n- A czy komendant główny policji ma się czego obawiać? - dopytuję nową minister.\n- Zastałam dobrze zorganizowany urząd, żadnych zmian nie będzie.\nNa razie do resortu wróciła rzeczniczka Małgorzata Woźniak, a szefem gabinetu Piotrowskiej został Jakub Gołąb, współpracownik Ewy Kopacz z Kancelarii Sejmu.\n- Boją się pani w resorcie? - pytam.\nChyba tak - śmieje się Piotrowska. - A kto najbardziej? - Straż pożarna w Toruniu. Że przeniosę komendę wojewódzką do Bydgoszczy.


Poszła na pierwsze badanie USG. Myślała, że lekarz żartuje…\nPoszła na pierwsze badanie USG. Myślała, że lekarz żartuje…\nKanada Top News kwie 12, 2016 at 12:30 pm\nBethani i Tim to szczęśliwe małżeństwo, które nie śpieszyło się, aby jak najszybciej założyć rodzinę. Para doszła do wniosku, że na wszystko przyjdzie czas w odpowiednim momencie. I tak też się stało. Prawie…\nKiedy Bethani zaszła w ciążę, przyszli rodzice spodziewali się, że już za kilka miesięcy w ich życiu pojawi się śliczna dziewczynka lub uroczy chłopiec. Życie jednak potrafi i lubi zaskakiwać, o czym kobieta przekonała się na pierwszym badaniu USG w grudniu ub.r.\nSłowo „wstrząśnięci” chyba nawet w połowie nie oddaje tego co czuli Bethani i Tim kiedy usłyszeli, że w rzeczywistości spodziewają się czworaczków! Bethani początkowo myślała, że to jakiś żart…\nOkazało się jednak, że Bethani już niebawem zostanie mamą czterech uroczych dziewczynek! Wiadomość ta była również zaskoczeniem dla lekarzy. Tego typu ciąże nie występowały ani w rodzinie Bethani, ani Tima. Co więcej, para nie stosowała żadnego leczenia na płodność, ani terapii hormonalnej. Ciąża z jednojajowymi czworaczkami była zupełnie naturalna.\nSzanse na naturalne poczęcie identycznych czworaczków wynoszą 1 do 67 milionów. Przyszły tata zdradził, że kiedy usłyszał nowinę o czworaczkach był w szoku. Mężczyźnie nagle zrobiło się słabo i musiał poprosić o krzesło, aby mógł usiąść.\n„Jest to dość surrealistyczne i nadal jestem całkowicie tym zaskoczony” – wyjawił CTV News przyszły tata. „Chyba nie uwierzę w to dopóki ich faktycznie nie zobaczę.”\nBethani i Tim mieszkają w małej miejscowości Hythe w Albercie, która ma zaledwie 800 mieszkańców. Życie w tak małym mieście jest prawdziwym błogosławieństwem. Młodzi rodzice otrzymali wsparcie i pomoc m.in. w postaci pieluszek, zbiórki pieniędzy oraz kampanii GoFundMe, dzieki której udało się zebrać tysiące dolarów. Bethani obecnie przebywa w szpitalu. Zostanie pod ścisłą opieką lekarską do narodzin dziewczynek. Najnowsze badania wykazały, że wszystkie dziewczynki są aktywne i silne!\n“Zawsze chciałem mieć dużą rodzinę”, zdradził CTV News Tim. „Bethani chciała mieć czwórkę dzieci, ja trochę mniej. Ale myślę, że ona i tak dopnie swego.” I po raz kolejny przekonaliśmy się, że życie potrafi zaskakiwać!\nJesli nie bylo w rodzinie takich przypadkow to pewnie ksiadz “pomogl”\n~stop ksiezom pedofilom\t3 years temu\nCos ty to nie ks to rb albo mum tak zwane isis\n~Kaaaarrramba\t3 years temu


Numer zdjęcia: #235863131\nNaturalizm kojarzy nam się głównie ze stylem boho – to tu główne skrzypce grają naturalne tkaniny, pełno jest drzewa, zieleni, konopnych lin i indiańskich symboli. Jednym z nich może być też delikatny, minimalistyczny plakat, który nie tylko podkręci całą stylizację, lecz przede wszystkim nada jej charakteru!\nStyl boho jest swoistym połączeniem natury i minimalizmu – choć dzieje się tu dużo, wszystko utrzymane jest w spójnej kolorystyce, a głównymi dekoracjami są makramy, które jednocześnie mogą być urokliwymi kwietnikami. Bo w tym stylu roślinność ma ogromne znaczenie! By jeszcze bardziej nawiązać do amerykańskich korzeni warto w domu postawić na delikatne akcenty, do których zaliczają się plakaty. Minimalistyczny plakat boho jest oszczędny w kolorach – beże, czerwienie oraz czernie i brązy skomponowane są tak, aby przypominać indiańskie symbole znane z zaginionych miast azteckich. Doskonale prezentują się wychylając się zza wiszących tropikalnych kwiatów, pomiędzy którymi wisi sznurowy fotel.\nZastanawialiście się kiedyś, dlaczego w stylu boho jest tak dużo lin? Mieszkańcy dżungli w ten sposób zabezpieczali się przed pełzającymi po ziemi niebezpiecznymi stworzeniami – śpiąc na wysokości mogli oddać się sennym marzeniom czując się bezpiecznie! Mimo iż w naszych domach o bezpieczeństwo jest znacznie prościej, to naturalne liny i sznury prezentują się wyjątkowo dobrze zarówno w salonie, jak i sypialni. Naturalne, ziemiste kolory sprawiają zaś, że wnętrze wtapia się w krajobraz, a my możemy poczuć się niczym podczas letniego wypoczynku na tarasie. Nie zapomnijmy o dużej ilości poduszek, dzięki którym w każdej chwili będziemy mogli się w nich zatopić na popołudniową drzemkę. Dekoracje w formie plakatów przeniosą nas zaś na drugi koniec świata!\nCzy warto zaadaptować styl boho do swojego wnętrza? Odpowiedź jest prosta: tak! To styl zarówno dla miłośników natury, jak i minimalizmu. W takiej aranżacji zawsze będziemy czuć pozytywną atmosferę, łatwiej będzie nam odpocząć, a co najważniejsze – nic nie rozproszy naszej uwagi. No, może poza eleganckim i minimalistycznym plakatem, dzięki któremu wycieczka do amazońskiej dżungli będzie na wyciągnięcie ręki!


Chyba najlepszy mem z Flashem ostatnimi czasy... - login_grozy - Wykop.pl\nlogin_grozy 2 lata 4 mies. temu\nChyba najlepszy mem z Flashem ostatnimi czasy xD\npokaż spoiler . #theflash #flash #komiksy #dc #dccomics #marvel #wonderwoman #captainamerica #wolverine #xmen #wintersoldier #heheszki #humorobrazkowy\n+: mishek, Ahir +10 innych\nRaV_Oyabun 2 lata 4 mies. temu\n@RaV_Oyabun: pytasz czemu nie dałem taga czy pytasz o co loto? xD\n@login_grozy: o co loto?\n@login_grozy: Ja też się pytam: o co chodzi? Ten z cygarem przypomina trochę Logana.\nlogin_grozy 2 lata 4 mies. temu via Android\n@pingwinki @orkako: Ten w czerwonym to Barry Allen - superbohater The Flash, którego moce pozwalają m.in. na skakanie w czasie. Każda próba zmiany biegu wydarzeń może mieć poważne konsekwencje w postaci powstania alternatynwej rzeczywistości. Stąd często pojawiają się memy z Flashem/Barrym który jest obwiniany o jakieś ostre namieszanie z osią czasu. Na zdjęciu osoby wymienione w tagach. Ufff... pisałem na telefonie.\n+: p.......i, misrz_mocy_ognia +1 inny\n@login_grozy: Z ostatnich to dla mnie nic nie bije tego. Spoilery ofc.\n+: login_grozy, JohnRandom +3 innych\n@Feuforce hahahhahaha xDDD\n@login_grozy: A, no ok. Nie śledzę serialików tylko filmy. Serialiki są w większości strasznie niskobudżetowe, aż nieprzyjemnie się ogląda.


Porady Herrbaty : Czy palenie papierosów wpływa na stan włosów?\nCzy palenie papierosów wpływa na stan włosów?\nKażdy pragnie wyglądać atrakcyjnie i młodo. Od tego zależy nasze dobre samopoczucie oraz to, jak odbierają nas inni. Dobry wygląd jest przepustką do sukcesu zarówno w sferze prywatnej, jak i zawodowej. Dlatego dbanie o urodę, zwłaszcza dla kobiet jest kwestią bardzo istotną.\nPalenie tytoniu (aktywne i bierne) przyczynia się do szybszego starzenia się organizmu, zawałów serca, raka, bezpłodności i wielu innych przykrych dolegliwości. Jednak trzeba pamiętać, że palenie jest nie tylko wrogiem zdrowia, ale także urody.\nDym papierosowy to jedna z najgorszych trucizn. Zawiera on tysiące zidentyfikowanych składników. Poza substancjami smolistymi, nikotyną i tlenkiem węgla, do składników dymu papierosowego zalicza się między innymi arszenik, benzen, benzopiren, metale ciężkie (np. ołów, kadm), cyjanowodór i właściwe dla tytoniu nitrozoaminy.\nCzy dym tytoniowy wpływ na włosy? Oczywiście, i jego działanie jest bardzo szkodliwe - działa od wewnątrz, mając negatywny wpływ na obkurczanie się naczyń krwionośnych (cebulki włosów otrzymują mniej substancji odżywczych), a także od zewnątrz, osadzając się na włosach i powodując ich wysuszenie.\nW efekcie włosy nadmiernie wypadają, stają się suche osłabione, pozbawione blasku i sprężystości. Są kruche, łamliwe i nie chcą rosnąć - w takim wypadku nawet Anwen nie pomoże ;(\nNie pal, PRAWDZIWA WŁOSOMANIACZKA NIE PALI! Zrób to dla siebie i dla Twoich włosów! Uwierzcie mi, paliłam 8 lat i dobrze pamiętam w jakim stanie były moje kudły ;(\nNaskrobała Gosia Goraj Tagi: palenie, papierosy, papierosy a włosy, pielęgnacja włosów, włosy, wypadanie włosów\nJa jestem niestety palaczem biernym, ale unikam tego syfu jak mogę ;)\nGosia Goraj 29 listopada 2014 10:50\nBierni palacze mają najgorzej ;(\nAnonimowy 29 listopada 2014 11:12\nOj tak prawdą jest, że u palaczek włosy rosną wolniej QQ\nBabka Zielna 29 listopada 2014 11:23\nFajnie, że udało Ci się rzucić, podziw:) nie cierpię cygarów i tego zapachu, brrr!\nGosia Goraj 29 listopada 2014 11:34\nNawet jak paliłam przeszkadzał mi ten smród ;P\nUnknown 30 listopada 2014 14:50\nNienawidzę papierosów, tego zapachu i w ogóle nie czuję żadnego ciągu do palenia.\nPepa 2 grudnia 2014 23:14\nPotwierdzam, że działa negatywnie. Paliłam 6 lat, minął już rok odkąd rzuciłam i moje włosy są teraz w dużo lepszej kondycji. Fajki strasznie wysuszają nie tylko włosy, ale też cerę.\nMyszon 10 stycznia 2015 14:44\nTo ja chyba jestem wyjątkiem potwierdzającym regułę ;o) Palę, włosy rosną jak nienormalne, końcówki w bardzo dobrym stanie, nie kruszą się, nie wypadają, a ich wygląd naprawdę mnie satysfakcjonuje :)\nGosia Goraj 10 stycznia 2015 15:02\nAnonimowy 28 listopada 2015 16:50\nCzy od zapalenie papierosa jednego włosy mogą zacząć być w gorszym stanie?wiem paranoja\nGosia Goraj 29 listopada 2015 10:58\nRaczej paranoja ;) Ale nie pal lepiej już więcej :)\nAnonimowy 13 kwietnia 2016 12:56\nPowiem Ci, że łatwo powiedzieć nie pal, zjadłam dużo nerwów na tym, żeby rzucić i po na prawdę wielu próbach się udało. Ktoś ładnie powiedział, że nawet jeżeli próbujesz i Ci się nie udało to i tak wygrałaś bo próbowałaś, a kolejna taka próba może być już krokiem do celu :)\nNie powiem, że udało mi się samej, pomógł mi mój lekarz który polecił mi ten lek https://www.znamlek.pl/desmoxan-3889.html\nAnonimowy 3 sierpnia 2019 08:54\nJakub Czajka 3 sierpnia 2019 09:40\npalenie wpływa negatywnie na wszystko, mnie się nie podoba cera palącej osoby, jak spalona dosłownie. Sam nie palę i zapachu nie znoszę, na https://neutralizatoryzapachu.pl/blog/brzydkie-zapachy-jak-z-nimi-walczyc/ dowiedziałem się jak można z nim walczyć jak teściowej mieszkanie sprzątałem. 30 lat paliła/.\nAmelia K. 23 sierpnia 2019 03:25\nIwona W. 25 sierpnia 2019 12:17\nPalenie papierosów to bardzo zgubny nałóg, który nie tylko wpływa na stan włosów, ale na szereg innych rzeczy. Zdrowotnych oczywiście, ale urodzie też nie służy. Jeśli szukacie skutecznej metody, bo inne nie okazały się pomocne to zainteresujcie się https://allencarr.pl/ . Dzięki tej metodzie raz na zawsze rzuca się palenie i naprawdę nie jest to trudne.\nZakręcona na punkcie loków - niedziela z Remington...\nSpotkanie Blogerek w Piance - Rybnik 15 listopada\nCo kupić MU na prezent?\nSłodki sok z kalarepy\nFarbowanie trochę chemiczne - recenzja farby BIOKA...\nBloguję z Wami już dwa lata :)\n#standwithjetta - akcja "daj włos" po amerykańsku\nLBA i Włosowe Pytaśki :)


Dokozanol (opis profesjonalny) - Medycyna Praktyczna: opis, ceny, refundacja\nLeczenie wczesnych objawów opryszczki wargowej u osób z prawidłową odpornością.\nNadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu. Ze względu na brak badań nie stosować u dzieci do 12. rż. Nie stosować na okolicę oka lub do oka.\nBóle głowy, suchość skóry i osutka w miejscu nałożenia preparatu; działania niepożądane występują z podobną częstością jak u osób otrzymujących placebo.\nDorośli i dzieci po 12. rż. Leczenie rozpocząć jak najszybciej po wystąpieniu pierwszych objawów (zaczerwienienie, ból, świąd, mrowienie, pieczenie). Preparat stosować miejscowo 5 ×/d co 3 h (z przerwą nocną). Leczenie kontynuować do czasu zagojenia się zmian, najczęściej przez 4–6 dni, maks. przez 10 dni.


Jak pracować zdalnie i nie zwariować? Dowiedz się z wydawnictwem Onepress! | Eurostudent\nStrona główna » Studia » Kultura » Jak pracować zdalnie i nie zwariować? Dowiedz się z wydawnictwem Onepress!\nTa książka powstała w marcu 2020 roku, gdy w związku z epidemią koronawirusa nastąpił lockdown i po raz pierwszy w nowoczesnej historii zostaliśmy masowo zamknięci w domach. Pracowaliśmy i pracujemy dzięki umożliwiającym to narzędziom – telefonom i laptopom z dostępem do sieci. Jak pracować zdalnie i nie zwariować od Wydawnictwa Onepress do wygrania już w kolejnym konkursie „Eurostudenta”!\nSpodziewaliśmy się większej swobody. Oczekiwaliśmy, że wreszcie będziemy mogli samodzielnie zarządzać czasem i zadaniami, które mamy do wykonania. Prognozowaliśmy, że większy luz, jaki daje możliwość operowania z domu, przełoży się na wyższą efektywność. W przypadku niektórych z nas te przekonania okazały się prawdziwe. Inni – i to przede wszystkim do nich skierowany jest ten poradnik – dowiedzieli się o sobie ciekawej rzeczy. Że choć cenimy swobodę home office, nie do końca potrafimy z niej skorzystać. Bo rodzina za plecami, bo rozpraszacze dookoła, bo lista zadań zawodowych miesza się z listą zadań prywatnych, bo własna psychika nie godzi się na pracę w domu…\nWszystko po to, by termin „praca zdalna” przestał być dla nas synonimem chaosu, a stał się przyczynkiem do zawodowego sukcesu. W cięższych i lżejszych czasach.


Stefan Grabiński, Szalony pątnik, Saturnin Sektor :: Wolne Lektury\nDziedzina → ← Problemat Czelawy\nFleksja: mię -> mnie.\nDostosowano interpunkcję do współczesnych zasad, oddzielając przecinkami grupy imiesłowowe. W akapitach dialogowych zastąpiono, gdzie było to możliwe, pauzy innymi znakami tak, aby pauza była jedynie znakiem poprzedzającym wypowiedź.\nRozwinięto występujące w tekście skróty (pt., tzw.), liczebniki zapisano słownie. Pozostawiono skróty oraz zapis liczebników cyframi w przytoczonym tytule oraz w cytowanych tekstach.\nStefan GrabińskiSzalony pątnikSaturnin Sektor\nKtoś mnie wypatrzył! Ktoś wytropił! Tak żyję odosobniony, tak obcy gwarowi świata — a przecież znalazł się ktoś, co mnie śledzi z daleka. Z powodzi trwania wyłonił się fakt w bliskiej ze mną styczności, ze mną, „obłąkanym”, jak orzekli ludzie roztropni, osobnikiem. Szczególne, szczególne!\nW jednym z pierwszorzędnych dzienników ukazał się pod datą dwudziestego lipca tak zwanego bieżącego roku (mówiąc ich trybem) znamienny artykuł pod tytułem Ewolucja czasu. Autor podpisał się inicjałami S. S. Rozprawa pisana cięto, mocno i pewnie, jak na tych przystało, co krzepko trzymają się „życia” i w „rzeczywistości” nurzają się po szyję. Wartość jej dla mnie żadna — punkt widzenia oczywiście „realny”, z tej strony grobu wyrosły. Panegiryk dla ludzkiego intelektu i jego wytworów.\nLecz obchodzi mnie z innych względów. Artykuł jest wyraźnie skierowany przeciwko mnie, przeciwko moim przekonaniom o tak zwanym czasie. Nieznany autor pisze jakby obronę czasu, usiłując zbić moje zarzuty, które zdaje się znać doskonale. Ale skąd? W tym moment tajemniczy.\nNigdy ani słowa nie zamieniłem z nikim na temat czasu i jego nieistności, nie wygłosiłem ani jednego odczytu, nie wydałem najmniejszej broszury ni książki. Rozprawy mojej O fałszywym pojmowaniu tzw. czasu i jego fikcyjności nie czytał nikt na świecie. O istnieniu podobnej pracy nikt nie wie, nie może wiedzieć. Żaden z nielicznych znajomych, którzy i tak po mym powrocie z domu zdrowia usunęli się ode mnie skwapliwie, nawet nie przypuszcza, że w ogóle tym problemem kiedykolwiek się zajmowałem. Owoc kilkuletnich mych rozmyślań spoczywa cicho w czarnej ceratowej teczce tu w biurku, w tajemnej skrytce na prawo, dokąd nikt się bez mej wiedzy nie dostanie. To wykluczone. A jednak ten człowiek zna na pewno treść manuskryptu, umie go na pamięć, na wylot. I usiłuje zbić mój, jak się wyraża, „pogląd” — głupiec! moją pewność. Nawet porządek myśli ten sam, nawet kontrprzykłady czerpane z tych samych dziedzin. Przeciwnik podchwytuje me zwroty, definicje, przemianowuje świeżo przeze mnie odkryte wartości i pojęcia na swój tryb, przenicowuje bezwstydnie na swą modłę wyniki żmudnych badań mojego całego życia. Dziwne to, dziwne, arcydziwne!\nNa razie nie wiem o nim nic. Byłem już w redakcji dziennika i zapytałem wprost o nazwisko autora. Odpowiedziano mi, że go nie znają. Rękopis przysłał ktoś pocztą, ktoś mieszkający w miejscu, lecz bez podpisu — były tylko inicjały S. S. Artykuł był ciekawy, poruszał temat aktualny, traktowany naukowo, we formie wzorowej, bez zarzutu. Więc wydrukowano.\nMoże prawda — a może kłamią — tajemnica redakcyjna. Lecz mi nie ujdzie! Odnajdę go prędzej, później — nie w zwykły, to w mój sposób. Mam za sobą ich pomoc: tajemną, niewidzialną dla oka „zdrowych”. — Odwiedzają mnie niemal codziennie i wiodą długie poufne rozmowy. Dostęp do mnie ułatwiło im me „obłąkanie”…\nGłupi ludzie „zdrowi”, „normalni”! Jakże mi ich żal serdecznie! Nie znają wielkiej drugiej połowy bytu, ci żebracy poznania. Trzymają się tylko oburącz „rzeczywistości” i poza nią świata nie widzą. Ślepcy dozgonni, dopóki im „śmierć” nareszcie nie otworzy bram, co wiodą na tamtą stronę.\nNależę do nielicznych wybrańców, którym wolno bezkarnie przechodzić z jednej w drugą dziedzinę. Dzięki memu „obłąkaniu” stanąłem na rubieży dwóch światów. Może właśnie dlatego wydaję się innym, anormalnym, szalonym. Może właśnie dlatego wyzwolony jestem z przesądów mózgu i ciemnego ich „intelektu”. Twory ich są mi obce i nie obowiązują do niczego; pojęcie czasu dla mnie nie istnieje.\nA jednak coś pozostało jeszcze z przywar tej strony: nie mogę zdobyć się na zatratę poczucia przestrzeni, która wciąż jeszcze przemawia do mnie głosem mocnym, rozkazującym, potrąca lekceważąco bryłowatością przedmiotów, męczy tęskniącą nudą długich bez końca gościńców. Dlatego nie jestem czystym duchem, tylko „obłąkanym człowiekiem”, czymś, co wzbudza u normalnych litość, pogardę lub strach. Lecz się nie skarżę. Lepiej mi z tym niż im ze zdrowymi mózgami.\nPrzede mną rozwierają się krainy odległe, zamglone, ponure głębie nieznanych światów, przepaście czarowne. Nawiedzają mnie korowody zmarłych, orszaki stworów dziwnych, kapryśne jaźnie żywiołów. Wyłaniają się jedne, odchodzą drugie — lotne, piękne, groźne…\nKtóraś z fal trwania wyrzuciła na próg mego domu postać nową — dotąd nie wiem, „rzeczywistą” czy z tamtego brzegu.\nPrzychodzi wieczorem, nie wiadomo jak i skąd, staje obok mnie i wpatruje się we mnie godzinami bez słowa.\nWygląda trochę antycznie. Twarz rzymska, ogolona, bez śladu zarostu — twarz śniada, niemal szara. Wiek nieokreślony: czasem wygląda na lat pięćdziesiąt, czasem na sto lub więcej; maska mieni się przedziwnie. Jednak czuję, że musi to być człowiek bardzo stary.\n— Odłóż kosę — zachęciłem go na powitanie. — Tyle lat dźwigasz ją niepotrzebnie; dziś już nie sprawia należytego wrażenia, stała się martwym wspomnieniem antycznym.\n— Ciebie… nie ma. Jesteś urojeniem.\n— Ucieleśniłem się, jak widzisz. Ludzie zbyt długo mówili o mnie, przeto przybrałem ciało. Wywabiono mnie z niebytu.\n— Nic nie szkodzi. Zwykła sztywność zakrzepłej alegorii. Zresztą może ludzkość przyoblec mnie w nowe szaty. Czas nawet po temu najwyższy. Te łachmany już mi się sprzykrzyły. Wyglądają na anachronizm.\n— Oczywiście. Jesteś fikcją mózgu. Jeśli zajmuję się kwestią twego kostiumu, to czynię to tylko z punktu widzenia „zdrowych”. Przebyłeś podobno ewolucję, hę? Tak przynajmniej czytałem.\n— A! Czytałeś więc? Prawda, że pięknie napisane? Tak, tak… rozwinąłem się. Nie pojmują mnie już dzisiaj en bloc jak starożytni. Stałem się wartością zmienną, niezależną, którą wiedza usiłuje wprowadzić we wszystkie swe dziedziny. Ściągnięto mnie do granic minuty, sekundy, zaciążyłem nad każdym momentem. Sprecyzjowałem się, wysubtelniałem…\n— O tak! Wychudłeś diabelnie! Do wymiarów wskazówki zegara. Zbezcześciłeś świętą tajemnicę trwania, zmąciłeś cudowną płynność fali,ty pałubo życia! — krzyknąłem, zrywając się z miejsca.\nChciałem go zatrzymać przemocą, lecz wymknął się i znikł za drzwiami…\nNa niebie paliła się zachodowa zorza — siedziałem sam w pustym pokoju…\n— Odnajdziesz mnie w mieście.\nCo to miało znaczyć? Czyżby wyzwanie do walki? Tymczasem w gazetach pojawiały się artykuły o czasie widocznie zwrócone ostrzem wywodów przeciw mnie. Wszystkie podpisane tajemniczymi literami S. S. Rozwodziły się nad głębokością tego pojęcia, podkreślały bez końca jego użyteczność jako czynnika regulującego życie i jego sprawność. Słowem, były to peany na cześć mojego gościa.\nPodrażniony tymi wycieczkami, zbijałem je w domu u siebie na papierze, wzmacniając nowymi dowodami swą rozprawę i uzupełniając myśli tam zawarte. Gotowałem się do ataku ze swej strony, czekając na wyczerpanie przeciwnika, by wtedy ogłosić światu odpowiedź.\nRównocześnie szukałem swego antagonisty. Całymi dniami do późnego wieczora włóczyłem się po mieście, zaglądałem do kawiarń, zawiązywałem znajomości, wyciągając ludzi na rozmowę na temat czasu. Poznałem w ten sposób kilku profesorów, kilku studiujących filozofów, z jaki tuzin przeróżnego rodzaju dziwaków i oryginałów. Lecz z dysput prowadzonych z tymi panami wychodziłem zawsze niezadowolony. Problem zdawał się wprawdzie zajmować ich w dość wysokim stopniu, lecz mimo to nie wyczuwało się tego żaru, jaki wiał ze szpalt dzienników. To nie byli przeciwnicy; żaden nie ujmował zagadnienia tak osobiście, z tak sekciarskim zapamiętaniem, jak tamten nieznany. Powoli dochodzę do przekonania, że wpadłem na fałszywy tor, że sfera, wśród której należy go szukać, leży trochę „niżej”…\nZdaje mi się, że nareszcie jestem na właściwym tropie. Od wczoraj wieczorem…\nPo całodziennej wędrówce wracam do domu. Idę starą dzielnicą miasta, rozciągniętą ponad rzeką systemem wyboistych uliczek zmierzających ku wodzie. Przecinam je w poprzek, pnąc się w górę linią kolistą. Nade mną przeglądają sponad prostopadłych ścian obdartych kamienic skrawy nieba wieczornego poorane dymami kominów. Z okien wychylają się suchotnicze, blade twarze, rozczochrane głowy starych wiedźm, patrzą zakisłe oczy kaprawych starców…\nPotykając się o wyboje bruku, skręcam w wąskotorową uliczkę i spoglądam w dół. Tam — daleko, u wylotu parowu krwawi się w agonii zachodu woda, błyszczy migotem fal smutny pas rzeki. Gdzieś w górze, z jakiejś rozpadającej się rudery poderwało się stado wron i zatoczywszy ciężkim lotem łuk nad uliczką, zniknęło za dachami domów. Opuszczam wzrok niżej, na poziom pierwszych piąter i przeglądam znużonymi oczyma beznadziejność okien. Spojrzenie utyka na jakiejś wywieszce: na zielonym, wypłowiałym tle duże czarne litery czyjegoś nazwiska. Patrzę tępo, nie umiejąc złożyć wyrazów. Nagle ujmuję je: Saturnin Sektor, zegarmistrz.\nSpokój ogromny wypełnia mi duszę i powoli wracam do siebie…\nZdaje się nawet, że tuż obok — tylko że zaszedłem do domu z innej niż zwykle strony, z tej, którą dotąd nigdy nie chodziłem. Po trzydziestu latach stałego pobytu w mieście! Szczególne! A jednak widocznie zdarza się czasem, że człowiek wraca do siebie przez lata całe jedną stroną, przemierza ciągle, dzień w dzień tę samą drogę, aż w pewnym momencie znalazłszy się na innym szlaku, ze zdumieniem stwierdza, że wiedzie też do jego domu — ze zdumieniem człowieka, który śnił długie, długie lata, by pewnego dnia ocknąć się na nieznanej drodze do własnego wnętrza…\nTak tedy nazywa się mój przeciwnik i jest zegarmistrzem. Naturalnie, że to on, tylko on, nikt inny. Dziwię się tylko, że dotąd na to nie wpadłem. Nazwisko tak mi skądś znane, tak bliskie. Nie mogę sobie wprawdzie przypomnieć, skąd — lecz to nie wpływa w niczym na moje głębokie, niewzruszone przekonanie. Od razu zrozumiałem, że on jest mym prześladowcą, tym tajemniczym nieznajomym, którego szukam tak długo.\nSamo nazwisko tak znamienne! Tyle mówi o sobie! Zanalizujmy najpierw imię. Saturnin! Czyż nie uderza wyraźny związek z Saturnem-Czasem? Czyż imię to nie narzuca od razu wizji starca z kosą i klepsydrą? Symbolizm oczywisty.\nCzasA nazwisko Sektor — czy nie zastanawiające? Dobrane znakomicie! Sektor, właściwie Sector — to niby siekący, rozdrabniający na części, cząsteczki, odcinki. Ile ukrytej autoironii w tym przezwisku! Czyż hołdując bezwzględnie dzisiejszym pojęciom o czasie, nie jest istotnie Sektorem? Wszak zniekształcił cudowność trwania na rzecz matematycznej abstrakcji, posiekał płynną, niepodzielną falę życia na bezlik martwych odcinków. Sektor — symbol lat, miesięcy, dni, godzin, minut i sekund. Zamknął w dwóch wyrazach całą swą kłamliwą, przeczącą istocie bytu działalność. Niebezpieczny człowiek — symbol! Dopóki żyje, ludzkość nie otrząśnie się z tego przesądu i nie pójdzie za mną. Dlatego należy wykreślić z pamięci żyjących to imię i zastąpić moim. Moim?!… Co za szczególna myśl! Moje nazwisko!… Moje nazwisko… Jak się właściwie nazywam? Jak się nazywam?… Nie mogę sobie przypomnieć… To śmieszne, to arcyśmieszne! To upokarzające!… Zapomniałem, zupełnie zapomniałem, jak się nazywam. Jestem bezimienny — tak — bezimienny — jak fala w łonie oceanu — wiecznie wędrowna, wiecznie się w drugą przelewająca — drugą falę — siostrzycę…\nZaciszny stary pokój szemrze pogwarem zegarów. Jest ich wiele, bez liku: czarne z hebanu, pełzające po ścianach niby wielkie żuki, okrągłe, staroświeckie na kolumienkach z kości słoniowej, pod szklanymi dzwonami, dziwaczne barokowe z interièurów dawnej Francji, figlarne, głośno tykające budziki. W niszy wyścielonej zieloną kitajką szepczą półwieczne pacierze małe „kieszonkowe” — złote, emaliowane przecudnie „cebule” — srebrne, inkrustowane „repetiery” — kosztowne, w rubin i szmaragd strojne liliputy.\nW środku izby stolik z przyrządami zegarmistrza: jakieś dłutka, obcążki, stosy śrubek, cienkich jak włosień sprężyn, kółek, blaszek. Na skrawku zielonego sukna parę nadwyrężonych kopert, kilka świeżo wyjętych diamentów…\nNa krzesełku pochylony nad jakimś zegarkiem siedzi on — mistrz czasomiarów. Poprzez pył wirujący w snopie promieni słonecznych, które wpadają skośnie przez okno, dostrzegam jego twarz. Znana mi jakoś dobrze. Gdzieś ją widziałem, gdzie — nie pomnę. Może w jakim lustrze. Siwa, starcza głowa, ryże faworyty, ostre, sępie rysy.\n— Kłamiesz, przyjacielu: zegarków nie używasz od lat dziesięciu. Po co te wykręty?\nGłos jego przejmuje mnie do głębi; gdzieś go słyszałem i znam doskonale — głos mi nader bliski.\n— Oczywiście. Zanim spełnisz, coś zamierzył, usiądź. Pogadamy. Wszak czasu mamy dość.\n— To byłoby bezcelowym. Czuję, że wkrótce i tak nadejdzie twoja era. Ustępuję przed koniecznością, jako idealny symbol zamkniętego ostatecznie okresu. Prześcigły owoc późnej jesieni sam spada z drzewa.\n— Nie. To rzecz inna. I ty kiedyś ustąpić musisz przed nowym symbolem. Nie upominajmy o względności pojęć. Wszystko wszak zależy od układu odniesienia.\n— Mylisz się. Ja tylko pragnę pogłębienia życia. Życie płynie szeroką zwartą falą w zjawiskach związanych z sobą tak spoiście, że ich rozdzielanie na momenty jest śmiesznym i karykaturalnym. Twoje pojęcie czasu jest po prostu przeniesieniem go w sferę przestrzeni.\n— Czyż nie piękny pomysł? Czytałeś słynną Podróż w czasie znanego pisarza angielskiego?\n— Głupiś, mój kochany. Bądź spokojny: nikt nigdy maszyną ani w przeszłość, ani w przyszłość nie zajedzie.\n— Hm… istotnie. I ja to chwilami odczuwam.\n— Gdyby nie to — ciągnął zgaszonym głosem starzec — że myśli twoje wyglądają na młody szczep zasadzony na moim pniu, gdyby nie to, że przeczuwam ich rozbłysk w najbliższej przyszłości…\n— Bo przezwyciężyłeś mnie w sobie… Teraz odejdź. Chcę spisać jeszcze mą ostatnią wolę. Przyjdziesz dziś wieczorem. Weź to na pamiątkę ode mnie.\nMachinalnie wziąłem połyskującą chłodno stal i bez słowa pożegnania odszedłem. Na schodach doszedł mnie z wnętrza pracowni ostry, chichoczący dźwięk. Starzec śmiał się…\n„Morderstwo czy samobójstwo?\nDziś rano zaszedł w naszym mieście tajemniczy wypadek przy ul. Wodnej l. 10. Rozalia Witowska, wdowa po urzędniku prywatnym, wszedłszy koło godziny 10 nad ranem do pracowni zegarmistrza Saturnina Sektora, zastała jego zwłoki na krześle pod oknem zbroczone obficie zaschłą już krwią. W piersi nieszczęśliwego tkwił głęboko misternej roboty antyczny sztylet.\nNa krzyk Witowskiej zbiegli się mieszkańcy, wkroczyła policja. Lekarz sądowy, dr Obmiński, stwierdził śmierć, która prawdopodobnie nastąpiła w nocy wskutek upływu krwi. Śladów kradzieży jakiejkolwiek nie wykryto. Natomiast obok zwłok na stole znalazł ajent policyjny Tulejko testament zmarłego i ćwiartkę papieru, na której skreślił rzekomo zegarmistrz następujące słowa:\n«Winowajcy nie szukać. Ginę z własnej woli».\nWypadek zdradza wiele rysów tajemniczych i niewyjaśnionych. Miasto nasze obiegają już najrozmaitsze pogłoski o zmarłym. Podobno Sektor spędził lat parę w domu obłąkanych, z którego wypuszczono go dopiero niedawno. Dr Tumin, kierownik zakładu, wezwany na świadka w zagadkowej tej sprawie, utrzymuje, że zegarmistrz cierpiał już od dłuższego czasu na periodyczne pomieszanie zmysłów, które za każdym nawrotem przybierało coraz ostrzejsze formy. Orzeczenie to popierają zeznania sąsiadów Sektora i współmieszkańców kamienicy. Uchodził powszechnie za maniaka. Mimo to w okresach tzw. lucida intervalla oddawał się zajęciom zawodowym, spełniając funkcje zegarmistrza doskonale; koledzy uważali go nawet za jednego z najzdolniejszych pracowników.\nCiekawe światło na sprawę rzuca testament nieszczęśliwego. Sektor przeznacza całą swą pokaźną fortunę na fundusz naukowy ze specjalnym zastrzeżeniem, że korzystać zeń mogą wyłącznie badacze problemu czasu i przestrzeni oraz zagadnień z tym związanych”.\nRównocześnie z tajemniczym wypadkiem przy ul. Wodnej zgłoszono w policji i miejskim urzędzie parę sensacyjnych wiadomości. Oto pojawiły się na murach miasta dziwaczne plakaty i ogłoszenia we formie żałobnych klepsydr następującej treści:\nW nocy z 29 na 30 listopada br. zginął bezpowrotnie Tempus Saturn, by ustąpić miejsca wieczystemu Trwaniu”.\nDrugim nie mniej zagadkowym objawem jest fakt, że wszystkie wieżowe zegary naszego miasta z nieznanych przyczyn stanęły. Wskazówki zatrzymały się onegdaj w nocy na godzinie jedenastej.\npierwszorzędny — tu: ważny, główny, czołowy. [przypis edytorski]\nmówiąc ich trybem — mówiąc na ich sposób, według ich zwyczaju. [przypis edytorski]\nnieistność — fakt nieistnienia czegoś. [przypis edytorski]\nwięźba — belki tworzące konstrukcję nośną, drewniany szkielet dachu. [przypis edytorski]\nwydaję się innym, anormalnym, szalonym — dziś zwykle: wydaję się inny, anormalny, szalony. [przypis edytorski]\nSaturn a. Saturnus — staroitalski bóg cyklu zmian w naturze. [przypis edytorski]\nsprecyzjowałem — dziś popr.: sprecyzowałem. [przypis edytorski]\npean — hymn, pieśń pochwalna. [przypis edytorski]\npiąter — dziś popr. forma D. l.mn.: pięter. [przypis edytorski]\nkitajka — rodzaj materii jedwabnej, pierwotnie chińskiej, skąd nazwa (daw. Kitaj to Chiny), tafta. [przypis edytorski]\ninkrustowany — ozdobiony wzorami z metalu, kości słoniowej lub masy perłowej. [przypis edytorski]\nTo byłoby bezcelowym — dziś raczej: To byłoby bezcelowe. [przypis edytorski]\nprześcigły (daw.) — przejrzały. [przypis edytorski]\nPodróż w czasie — tytuł pierwszego polskiego wydania powieści fantastycznej The Time Machine (ang.: maszyna czasowa) Herberta George'a Wellsa z 1895 r., dziś znanej jako Wehikuł czasu. [przypis edytorski]\nwiwisekcja — sekcja żywego organizmu. [przypis edytorski]\nonegdaj (daw.) — przedwczoraj; także: kiedyś. [przypis edytorski]\nResource prepared based on: Stefan Grabiński, Utwory wybrane, Tom I: Nowele, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1980.\nCover image by: TIME, CC BY-SA 2.0.


Spiro Połykacz Kamieni - Fundacja Warta Goldena | Pomagam.pl\nSpiro Połykacz Kamieni\n3 261 zł z 3 000 zł (Cel)\nWitajcie. My, czyli Fundacja Warta Goldena, zdecydowaliśmy się pomóc w zbiórce pieniędzy dla psiaka, który wabi się Spiro.\nSpiro jest nie lada wariatem, o którym zaraz przeczytacie i cudem uniknął śmierci... Lecz jego droga jeszcze się nie skończyła. Poznajcie Spiro.\nHEJ, TO JA, SPYRO.\nChociaż wszyscy mówią mi Spiro. Mam bardzo unikatowe imię po groźnym smoku, którego uwielbia mój pan.\nOto ja na rękach u swojego pana.\nTaki byłem mały.\nTu śpię na rękach u pani, to prawie jak u mojej psiej mamy.\nLubię śnieg, piłki, zabawy z innymi psami, spacery, patyki i kamienie (niestety kamienie).\nTu już trochę podrosłem i mam nowych przyjaciół.\nLubię dzieci, zawsze się ze mną chętnie bawią.\nNo chyba starczy, mam jeszcze mnóstwo zdjęć i filmów - jak widzicie, mam szczęśliwy dom, dbają o mnie i pielęgnują.\nNiestety spotkało mnie nieszczęście, przyznam się, że trochę z mojej winy, mówiłem wcześniej, że lubię patyki, ale kamienie to moje prawie codzienne trofeum ze spacerów.\nWyszukuję sobie kamień, następnie się na nim tarzam (fajna zabawa i masaż), a po wszystkim zabieram go do domu.\nNiestety pewnego dnia, po udanym "połowie" kamyczków, jednego z nich połknąłem.\nNaprawdę nie wiem jak to się stało, może tym razem był za mały, ok. 3cm i tak jakoś mi wpadł, nie wiem, a najgorsze że mój pan też nie wiedział.\nNa drugi dzień bardzo źle się czułem. Straciłem apetyt, miałem wymioty, zmartwiłem całą rodzinę i poszliśmy tam, gdzie nie bardzo lubię, do weterynarza.\nZastrzyk, antybiotyk i USG na którym kamienia nie było widać.\nWróciliśmy do domu, miało mi się poprawić po tabletkach, ale ja nie miałem żadnego wirusa czy bakterii. To był kamień. Sami wiecie, że trudno mówi się do swoich pańciów... Bardzo próbowałem, jednak nie udało mi się im powiedzieć, że to, co jest w moim brzuszku, to... wielki kamień.\nKolejny dzień - święto 3 maja. Mieliśmy iść na długi spacer na cytadele, zamiast tego musieliśmy się udać do innego weterynarza, gdyż tamten miał wolne.\nPonownie zrobili mi USG, wywiad i bystry pan doktor stwierdził, że KONIECZNIE ROBIMY RTG. I to był strzał w dziesiątkę. Mój kamień ukazał się w całej okazałości...\nNiestety kamień przesunął się do jelita i mogła mnie uratować tylko operacja.\nMoi właściciele robią wszystko, ale doskonale wiem, że cena 3000 zł za operację oraz rekonwalescencję w klinice, plus leki i rehabilitacja, to naprawdę dużo... Za dużo.\nObiecałem panu, że w tym roku razem znów popływamy i tym razem dam mu wygrać, więc mam prośbę.\nPomożecie swoimi wielkimi sercami uzbierać na opłacenie mojej operacji i rekonwalescencje, a ja z mojej strony przysięgam nigdy więcej nie połykać kamieni... Obiecuję.\nTak wyglądał kamień, który został wyciągnięty z jelit Spiro. To był ostatni moment na tę operację.\nRana się goi, a chłopak dogorywa w klinice. Musi tam zostać jeszcze kilka dni. Każda doba kosztuje. Każde leki kosztują.\nSama operacja wyniosła 2200 zł. Dochodzą do tego leki, rehabilitacja.\nPomóżmy rodzinie Spiro, chłopak ma kochającą rodzinę i chce w niej żyć już do swojej starości.\nPrezentujemy Wam przystojniaka Spiro w swoim pięknym wdzianku ;-) Czyż nie jest cudowny? Dziękujemy raz jeszcze za wszystkie wpłaty i całą Waszą pomoc. Jesteście wspaniali.\nDziękujemy w imieniu Spiro!\nZdrówka od Fabiego i Arisa\nDziękujemy w imieniu Spiro! 💖\nPozdrowienia dla wlascicieli i Spiro! Trzymam kciuki za szybki powrot do zdrowia ! Paulina\nDziękujemy, pani Paulino, w imieniu Spiro i całej rodziny 💗


google, oracle, patent\nOracle chce pożreć Androida\nMateusz Jabłoński Newsy 08-06-2011\nStrona główna > Newsy > Oracle chce pożreć Androida\nOstatnimi czasy Oracle jest postrzegane jako korporacja pasożytnicza, żyjąca z pozywania różnych firm o naruszanie różnorakich patentów. W myśl tej filozofii ta niezacna firma obraca się przeciwko Androidowi. Wszystko było by w porządku, gdyby nie drobiny szczegół: zgodnie z wystosowanym pozwem Oracle chce zedrzeć z Google więcej, niż udało się im zarobić na całym Androidzie! Cały przychód z Androida dla Oracle!\nZgodnie z pozwem, Oracle – oprócz niewiarygodnie wysokiej grzywny – żąda podpisania przez Google umów licencyjnych. Aby dodać bezczelnego charakteru dokumentowi, znajduje się w sugestia, że naruszenie dokonane przez Google jest umyślne, przez co sędzia może grzywnę nawet potroić! Dotatkowo zamieszczono informację, że Microsoft do tej pory zapłacił Oracle 900 mln dolarów w podobnej sprawie.\nOczywistym jest, że Google musi wygrać tę sprawę. Jeśli tak się nie stanie, Google, aby być w stanie spłacić zobowiązanie, będzie musiało zacząć pobierac opłaty licencyjne od producentów sprzętu. A jak każdy Androidowiec wie, zaletą jego systemu jest to, że producenci dostają ten system za darmo. Jednak z takimi cudnymi firmami jak Oracle, ta sielanka niedługo może się skończyć. To będzie oznaczać, że ceny urządzeń z robotem podskoczą nawet o kilkadziesiąt dolarów.\nCo myślicie o całej tej sytuacji? Skoro Oracle wygrało bój z Microsoftem, to czy Google’owi uda się wybronić? A może myslicie, że to Google jest tutaj ofiarą? Piszcie!


Miliony unijnego wsparcia na rozwój firm w powiecie jędrzejowskim | jedrzejowska.net\nMiliony unijnego wsparcia na rozwój firm w powiecie jędrzejowskim\nJędrzejów. Meble ze starego drewna, spływy kajakowe, mobilna myjnia parowa, czy agencja ślubna – to niektóre pomysły na biznes przedsiębiorczych mieszkańców powiatu jędrzejowskiego.\nW Starostwie Powiatowym w Jędrzejowie podpisano umowy o przyznanie pomocy na realizację przedsięwzięć w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich na lata 2014-2020 z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego. Łącznie było to 39 umów z wnioskodawcami ubiegającymi się o pomoc za pośrednictwem LGD „Ziemia Jędrzejowska – Gryf”. Jak wyjaśnia Łukasz Skórski, zastępca kierownika biura PROW ds. obsługi wniosków, beneficjenci 23 umów na podjęcie nowej działalności gospodarczej dostali po 75 tys. zł. Siedem umów opiewało na budowę ogólnodostępnej infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej; dofinansowania sięgały prawie 300 tys. zł, a beneficjenci mogą liczyć na pełne dofinansowanie. Dziewięć umów dotyczyło rozwijania działalności; przedsiębiorcy dostają dofinansowanie maksymalnie 70 proc. kosztów, ale nie więcej niż 300 tys. zł.\nJak zauważył Piotr Żołądek, wicemarszałek województwa, pomysły na własny biznes są bardzo ciekawe. Trzeba też podziwiać upór i konsekwencję przedsiębiorców, dzięki którym zwyciężyli w naborze wniosków, mierząc się z trudnymi kryteriami oraz zawiłościami procedur. Bogusława Wypych, szefowa LGD, podkreśliła, że dzięki nowym przedsięwzięciom powstały w powiecie 53 miejsca pracy. Pośród pomysłów na nową działalność są np.: wykonywanie mebli ze starego drewna, organizacja spływów kajakowych, mobilna myjnia parowa, czy ślubna agencja.\n– Pomysł na wytwarzanie mebli ze starego drzewa, pochodzącego ze stodół czy domów jest niszowy. Wraca moda na takie meble, robi je niewiele firm. W mojej rodzinie tradycje stolarskie są od pokoleń. Mnie samego zawsze ciągnęło do drewna – mówi Marcin Pawłowski z Brynicy Mokrej.\nZ kolei Łukasz Bełdowski sięgnął po dofinansowanie na zakup wyposażenie dla studia filmowego i fotograficznego. Wnioski złożyły także stowarzyszenia czy parafie. Parafia pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Kozłowie dostała 191 tys. 823 zł na organizację skweru przy kościele, Lokalna Organizacja Turystyczna „Ziemia Jędrzejowska” na przebudowę pawilonu Muzeum im. Przypkowskich – 187 tys. 187 zł. Stowarzyszenie Rozwoju Wsi Książe Skroniów kosztem 300 tys. zł zbuduje świetlicę wiejską. Parafia pw. Św. Apostołów Piotra i Pawła w Rembieszycach wybuduje skwer oraz zagospodaruje plac wokół kościoła za kwotę 112 tys. 390 zł. Fundacja Kreatywnej Przestrzeni i Rozwoju CampoSfera kosztem ponad 80 tys. zł zbuduje tereny rekreacyjne w Klimontowie. Za podobną kwotę dzięki Fundacji Perspektywy i Rozwój z Sędziszowa powstanie teren rekreacyjno-sportowy w Łowini. Stowarzyszenie Łysaków dostało 212 tys. 475 zł na budowę ogólnodostępnej i niekomercyjnej infrastruktury turystycznej.\n– Zawiązane w ubiegłym roku stowarzyszenie łączy mieszkańców Łysakowów – Drugiego, Kawęczyńskiego i Pod Lasem. Przy remizie w Łysakowie pod Lasem zbudujemy altanę, plac zabaw, siłownię i budynek gospodarczy. Ogrodzony teren ma służyć integracji mieszkańców, ale także wskazywać młodym ludziom inny niż siedzenie przy komputerze sposób spędzania wolnego czasu – powiedziały „Gazecie Jędrzejowskiej” Roksana Jarząbek i Dorota Kralewska z zarządu stowarzyszenia.


Niespełnione postanowienia – przezpryzmatwiary.pl\n„Z prochu powstałeś i w proch się obrócisz.” Te słowa zostaną dziś wypowiedziane nad każdym z nas. Wraz z nimi na nasze głowy spadnie odrobina popiołu. Tymi oto symbolami rozpoczniemy duchowe przygotowania do Niedzieli Zmartwychwstania, czyli Wielki Post.\nW kościołach fiolet zastępuje zieleń, kolędy zmieniają się w pieśni o męce Chrystusa, roraty przechodzą w drogi krzyżowe i gorzkie żale. Po adwencie i krótkim okresie zwykłym rozpoczynamy kolejny okres liturgiczny – Wielki Post. Jest on czasem, w którym bardzo wielu z nas podejmuje różne postanowienia czy wyrzeczenia. Nierzadko wynikają one z naprawdę szlachetnych pobudek – poprzez np. odmawianie sobie jakiejś przyjemności, mówimy, że łączymy się z cierpieniem Chrystusa. A może te postanowienia więcej dają nam niż Jemu? Hartują naszą silną wolę, pokazujemy sami sobie, że potrafimy zawalczyć ze swoimi przyzwyczajeniami, pokusami. Okazuje się, że można przez 40 dni nie jeść słodyczy, nie pić alkoholu czy nawet zwykłych gazowanych napojów.\nWszystko fajnie i pięknie jednak według wyliczeń ludzi mądrzejszych ode mnie, wszelkie postanowienia upadają po około tygodniu. Nie jesteśmy zbyt wytrwali w wyrzeczeniach. Co wtedy? Czy należy uznać, że cały Wielki Post zmarnowany? A ja Wam powiem, że chyba właśnie po to jest Wielki Post. Nie tyle ma on nas uczyć zaciskania zębów i wytrwania w postanowieniu za wszelką cenę, ile umiejętności podnoszenia się i nie rezygnowania z celu mimo upadków. Rzecz nie w tym czy i jak długo wytrwasz, lecz czy gdy zdarzy Ci się chwila słabości to nie odpuścisz. Właśnie ze względu na Chrystusa. On nie odpuścił. Krzyż przeciążył go trzy razy. Mógł powiedzieć „nie idę, nie mam siły”. Nie powiedział.\nModlitwa, post, jałmużna – bez wątpienia są to trzy filary, na których opiera się cały Wielki Post. Jeśli podejmujecie wielkopostne postanowienia to może niech będzie to coś, co będzie dotyczyło chociaż jednego z nich? Podejmijcie codzienną modlitwę w czyjejś intencji, wpłaćcie jakieś pieniążki na konto którejś z fundacji (to naprawdę nie muszą być wielkie pieniądze, uwierzcie, że nawet 2 zł daje bardzo wiele!) czy podejmijcie post. Możliwości jest bardzo wiele. Wszystkie te postanowienia mają jednak sens tylko i wyłącznie wtedy, gdy prowadzą do otwarcia się na drugiego człowieka, a w konsekwencji na samego Chrystusa. Odmawiasz sobie jedzenia słodyczy? To może te 10 zł, które w tygodniu wydałbyś na czekolady i czipsy wpłać na konto np. fundacji Dobra Fabryka (lokowanie produktu, tak tak)? Może dzięki temu, że Ty nie zjesz batonika, to ktoś będzie mógł zjeść kromkę chleba lub ciepły obiad?\nNiech ten rozpoczęty Wielki Post będzie czasem przemiany naszych serc. Niech Duch Święty wyleczy nas z egoizmu i nauczy dzielić się tym, z czego rezygnujemy. Na koniec zostawiam Was ze słowami św. Bazylego Wielkiego. Niech będą one drogowskazem w przeżywaniu tego czasu.\n„Chleb, który macie w nadmiarze, jest chlebem zgłodniałych; szata wisząca w waszej szafie jest ubraniem dla tych, którzy są nadzy; obuwie, którego wy nie nosicie, jest obuwiem ubogich; pieniądze, które wy trzymacie w ukryciu, są pieniędzmi ubogich; uczynki miłości, których wy nie wykonujecie, są także niesprawiedliwością, którą wy wyrządzacie.”\nChrystus jałmużna krzyż modlitwa pomoc post postanowienia Wielki Post


Wrażliwa - Skin Mania SHOP by DR.BELTER\nJeśli Twoja skóra ma niski próg tolerancji na:\n- golenie się (w przypadku mężczyzn)\nto wszystko wskazuje na to, że Twoja skóra jest WRAŻLIWA.\nTaka skóra reaguje na bodźce, które w przypadku innych skór nie powodują żadnych zmian. Jej kondycja zmienia się również przy cyklach miesiączkowych, pod wpływem stresu i jedzenia ostrych potraw.\nNaskórek skóry wrażliwej ma zaburzoną funkcję ochronną, przez co szybciej się odwadnia. Skutkuje to łatwiejszym przenikaniem czynników drażniących. Możesz odczuwać wtedy:\n- silne ściągnięcie skóry\noraz zauważyć rumień (zaczerwienienie).\nUnikaj agresywnych środków myjących, konserwantów i sztucznych barwników, które mają silne właściwości drażniące. Ogranicz też kąpiele słoneczne, solankowe, a także wizyty w saunie i na basenie.\nRaz w tygodniu zastosuj odpowiednią maseczkę. Raz na dwa tygodnie wykonaj peeling, najlepiej enzymatyczny.\nKTÓRE SKŁADNIKI AKTYWNE W KOSMETYKACH DOBRE SĄ DLA SKÓRY WRAŻLIWEJ?\nDo składników aktywnych, tolerowanych przez skórę wrażliwą, należą: baza nowej generacji DLS – zbliżona do budowy naturalnych błon biologicznych, pantenol, alantoina, mikrosrebro, ceramidy, skwalen, masło shea oraz oleje roślinne.\nPoniżej znajdziesz kosmetyki, które polubi Twoja skóra wrażliwa.


pingwin - wpisy z frazą - Blogi.pl\nWpisy zawierające słowo kluczowe pingwin.\nważne święta w Lego Chatce ;) lego-chatka\nW Chatce Lego obchodzimy ważne święta. 20 Stycznia - Dzień Pingwina 21 Stycznia - Dzień Babci 22 Stycznia - Dzień Dziadka Nia zapomnijcie złożyć życzeń swoim babciom, dziadkom i pingwinom - jeśli macie pingwina\nSkoro już zacząłem tego bloga, to jeszcze jedna ważna sprawa - algorytmy. Co o nich wiemy? Np taki pingwin. Jest troche zagmatwany, ale da się go ułaskawić. Wystarczy tylko kilka sprawdzonych metod. Nie wiadomo jednak co przyniesie kolejna aktualizacja... A panda? Tez wprowadziła sporo zamieszania. Pod który algorytm pracuje Wam się lepiej? Algorytmy google to chyba powinna być ta nasza podstawowa, lub jedna z najpodstawowszych wiedzy :)


Dzisiaj jest środa 28 lipca 2021, imieniny: Aidy, Innocentego, Marceli WIADOMOŚCI OGŁOSZENIA (15746) SPORT FORUM FIRMY (5612) PRACA (73) KINA IMPREZY WIDEO\nDodano: 23.06.2021 15:34\nGórnik Konin godnie pożegnał się z III ligą po pięciu latach spędzonych na tym szczeblu rozgrywek. Powrót do ligi wojewódzkiej może być jednak dla biało-niebieskich bardzo ciężki.\nGdy Górnik Konin osiem lat temu po raz ostatni spadał z III ligi zajęło mu kolejne trzy sezony, by na szczebel międzywojewódzki powrócić. Tegoroczny spadek może zepchnąć koninian do IV ligi na dłużej. Ale przynajmniej kibice mieli w końcu nieco okazji do radości.\nStypy z powodu spadku nie było\nWiosenną część rozgrywek trudno tak bezpośrednio porównywać z jesienią. Raz, że kadra Górnika przeszła zimą niemal kompletną rewolucję, dwa – że wiosną Górnik grał w większości z rywalami z grupy spadkowej, a więc teoretycznie łatwiejszymi. Nie można jednak powiedzieć, że biało-niebiescy nie prezentowali się wiosną znacznie lepiej. Świadczą o tym nie tylko seria meczów bez porażki, czy awans w tabeli, ale przede wszystkim – styl gry zespołu.\nNiemal trzy lata musieli czekać kibice, by znów autentycznie cieszyć się grą konińskich piłkarzy. Ostatni raz Górnik tak dobrze grał jesienią 2018 roku, gdy po pierwszej rundzie zajmował jedenaste miejsce z dorobkiem 24 punktów. Obecną rundę wiosnę biało-niebiescy zakończyli na miejscu dziesiątym (choć mogą jeszcze spaść, gdy rywale dograją swoje mecze) z dorobkiem również 24 punktów.\nPewnie stąd atmosfera ostatniego spotkania – przez moment wydawać mogło się nawet, że kibice świętują awans, a nie spadek Górnika. Po prostu w końcu mogli z czystym sumieniem docenić grę i starania biało-niebieskich na boisku.\nTo nie ta sama IV liga\nGdzieniegdzie już pojawiają się komentarze, że „tylko rok i wrócimy do III ligi”. Oby, nic nie jest tak potrzebne regionowi jak duża liczba drużyn w jak najwyższych ligach. Ale to nie będzie taka sama IV liga, jak ta, z której Górnik awansował.\nCo prawda nie ma już, na szczęście, dwumeczu barażowego, ale połączenie grup sprzed paru sezonów powoduje, że rozgrywki wielkopolskie mocno się zmieniły. Z piętnastu zespołów, z którymi Górnik grał w IV lidze w 2016 roku w tym sezonie na tym samym poziomie grało zaledwie sześć. W 2016 roku najpoważniejszym rywalem Górnika do awansu były Victoria Września i Obra Kościan. W tym sezonie Victoria zajęła dopiero czwarte miejsce, Obra – dziewiąte.\nCzytaj więcej na temat:piłka nożna, III liga, IV liga, Górnik Konin, podsumowanie, spadek\nOgłoszenia (15746) dodaj


Forum:Uwagi co do wersji Ossusa 3.0 – Biblioteka Ossus\nForum:Uwagi co do wersji Ossusa 3.0\nWersja Kuba Skywalker (dyskusja | edycje) z dnia 10:49, 3 kwi 2012\nBiblioteka Ossus:Sala Zgromadzeń > Uwagi co do wersji Ossusa 3.0\n"Ta robota była trudna..." - Archiwista Ossusa do rady Jedi, 4000 BBY\nSkoro tu jesteś, to pewnie chcesz zgłosić jakieś uwagi co do działania nowej wersji Biblioteki Ossus. Batdzo chętnie ich wysłuchamy. Było trudno - chcieliśmy z jednej strony przygotować coś nowego, a z drugiej strony nie chcieliśmy robić wielkiej rewolucji w nawigacji. To nadal ten sam Ossus, choć z Wyszukiwarką na górze, po prawej :). Słuchamy zatem uwag!\nEe, a jak niby mam potwierdzić swój mail, w mojej skrzynce pocztowej nic nie mam, a ustawieniach profilu nic mi piszę bym to zrobił? Chyba że coś przeoczyłem! Co do nowej wersji to więcej było hałasu i tworzenia wrażenia rewolucji, niż to wyszło na końcu. Szczerze spodziewałem się wersji takiej jaka jest na wookie, ale coś mi mówiło że to nie będzie to. Jednak mam nadzieje ze w wersji 4.0 się pojawi ;). Ogólnie prace miały charakter czysto techniczny niż estetyczny, więc "gra i buczy". - Adakus 15:11, 19 kwi 2011 (CEST)\nSprawdź w spamie. Mail powinien być od yako@ossus.pl. Zresztą - gdybyś nie miał potwierdzonego maila nie napisałbyś tych słów :) A co rewolucji / ewolucji. Trochę o tym pisałem na blogu (http://www.blog.ossus.pl). A akurat Wookie nie jest dobrym przykładem. Może i jest ładna, ale poruszanie się po niej to męka. Nie chcemy iść tą drogą! -- Yako Dyskusja 15:20, 19 kwi 2011 (CEST)\nNo też mnie to zdziwiło, że mogłem to napisać, ale żadnego maila nie miałem, tylko widnieje mi u góry biblioteki Z powodu prac technicznych na serwerze, edycja zasobów Biblioteki Ossus została czasowo wyłączona. - Adakus 16:38, 19 kwi 2011 (CEST)\nA bo widzisz. Po przełączeniu wszystkie cache i tak dalej świrują lekko. 1. Wywal swój cache z przeglądarki 2. Wejdź w ustawienia (na górze po prawej), sprawdz czy nie masz wymuszonego wczytywania skórki monobook. jesli nie amsz, to nic nie zmieniaj tylko kliknij "zapisz". Bo skoro widzisz info o blokadzie, to wczytuje Ci starą skórkę :) -- Yako Dyskusja 17:04, 19 kwi 2011 (CEST)\nTaa, posprzątałem i nadal nic. A w ustawieniach mam widoczną tylko jedną skórę "Wektor" ustawiona jako domyślną i nie działa mi zapisywanie profilu. Wyślij mi proszę, jeszcze raz maila potwierdzającego, może to coś pomoże. - Adakus 18:38, 19 kwi 2011 (CEST)\nNie mam takiej możliwości. Odezwij się do mnie na gg (2525541) to w bazie zmienię twój mail na potwierdzony. -- Yako Dyskusja 19:19, 19 kwi 2011 (CEST)\nUsilnie próbuję czwarty raz wysłać plik - nową pełną okładkę Legacy War 4 i nic, wklepuje co potrzeba klikam zapisz i pyk pusty formularz a plik nie zapisany. Dziwy i cuda. --Sidious 21:54, 19 kwi 2011 (CEST)\nA teraz działa? Jak nie, to odezwij się do mnie na gg, pokombinujemy. -- Yako Dyskusja 22:04, 19 kwi 2011 (CEST)\nPodano niepoprawny tytuł strony. Prawdopodobnie jest pusty lub zawiera znaki, których użycie jest zabronione. - to mi się pojawia gdy chcę przejrzeć starsze strony w Sali Zgromadzeń. --Dofine 14:07, 20 kwi 2011 (CEST)\nOk. zgłoszenie przyjete. Sprawdzimy to.-- Yako Dyskusja 14:24, 20 kwi 2011 (CEST)\nPodłączam się do problemu Sidiousa. Ja także nie mogę przesłać grafiki. Dodatkowo u góry strony widnieje mi napis Z powodu prac technicznych.... Postępuje zgodnie z instrukcjami Yako (znajdują się wyżej) i nic. :/ --Dofine 20:00, 20 kwi 2011 (CEST)\nMam podobny problem co Adakus: 1) Nie dostałem maila. 2) Jak usunę historie to niby wszystko ok tylko jak się zaloguję to wszystko wraca jak poprzednio.--Commander Cody 21:57, 20 kwi 2011 (CEST)\n1. Skoro mogłeś napisac ten wpis, to Twój mail jest potwierdzony. A co layoutu. 1. wyczyść cache i pamiec przegladarki 2. wejdz w swoje ustawienia, nic nie zmieniaj i kliknij na zapisz. To powinno rozwiazac problem "starego ossusa" po zalogowaniu.\nZastosowałem się do wszystkich poleceń. Jednak dalej nie ma nowego Ossusa. Nie mogę zapisać swoich ustawień. Nie wiem, co z tym zrobić. Samon 22:47, 20 kwi 2011 (CEST)\nOk. co do zapisu ustawien wlasnie sprawdzamy o co biega. -- Yako Dyskusja 09:52, 21 kwi 2011 (CEST)\nNa stronie z możliwością przesłania pliku znalazłem wpis [[Media:Plik.ogg]] utworzy bezpośredni link do pliku bez wyświetlania samego pliku. Czy to znaczy, że można przesyłać pliki dźwiękowe? Przeczy temu ta informacja - Dopuszczoalne formaty plików: png, gif, jpg, jpeg, mpp, pdf, svg, tiff, bmp. Darth Novak 15:14, 21 kwi 2011 (CEST)\nJuż poprawiłem. Nie można narazie przesyłać plików dźwiękowych. Wskazany przez Ciebie tekst został z czasów testów :) Dzięki.-- Yako Dyskusja 23:47, 21 kwi 2011 (CEST)\nSpieszę donieść, że ja także nie mam nowej Biblioteki. Wszystko, za wyjątkiem logo, po staremu (edycja: pogrzebałem i już hula :)) Jaskoviakus 22:36, 21 kwi 2011 (CEST)\nPonownie wyczyściłem Cache po stronie serwera i pogrzebałem w ustawieniach maili. Przesyłanie plików (i ponowne przesyłanie nowych wersji plików) też już, z tego co widzę, działa. Czy jeszcze ktoś ma problemy np. z tym, że wyświetla mu się "stary" Ossus?-- Yako Dyskusja 13:49, 23 kwi 2011 (CEST)\nWciąż nie mogę przesłać obrazu jpg. "Rozszerzenie pliku nie pasuje do typu MIME." Próbowałam przesłać nowy obraz z innym rozszerzeniem i to samo. --Kaileayn 19:18, 28 kwi 2011 (CEST)\nPrzesyłanie działa, własnie sprawdziłem! Ossus, poza rozszerzeniem, sprawdza także tzw. plik MIME pliku. Więc jeśl masz np. plik photoshopa, ktoremu ktoś nadał rozszerzenie JPG to nie da rady tego przesłać. Otwórz plik, zapisz jako, np. PNG i spróbuj ponownie. -- Yako Dyskusja 22:26, 28 kwi 2011 (CEST)\nMi taki manewr nie działa, niestety. Serio. Otwieram jpga, zapisuję w formacie png i kicha, dalej wyświetla się to samo. Kasa Dyskusja 14:16, 4 maj 2011 (CEST)\nMiałem ten sam problem co inni, ale by to rozwiązać, otwórz pliki za pomocą widowsowkiego Painta i zapisz go za pomocą tego programu, w formacie jakim Ci odpowiada, wszystko będzie działać. Po prostu Ossus nie przyjmuję plików zapisanych za pośrednictwem zewnętrznych programów. - Adakus 14:34, 4 maj 2011 (CEST)\nBzdura, ja wszystkie pliki obrabiam w Picasie.-- Melethron Dyskusja 17:55, 4 maj 2011 (CEST)\nFaktem jest, że u mnie obróbka w fotoszopie nie daje rezultatów, więc niektóre programy najwyraźniej nie są tolerowane. Kasa Dyskusja 18:56, 4 maj 2011 (CEST)\nU mnie pliki obrobione w Photoshopie 4 łyka. Ale pogrzebie w tych ustawieniach MIME. -- Yako Dyskusja 19:18, 4 maj 2011 (CEST)\nTo zależy dla kogo bzdura, opieram się na własnym doświadczeniu. Ja miałem ustawiony Irfanview jako główny program do grafik, po zapisaniu w nim, nie przyjmowało mi grafik na Ossusie. Po zamianie na widnowsowy odpowiednik, wszystko grało. - Adakus 19:21, 4 maj 2011 (CEST)\nO dziwo w niczym to w moim przypadku nie pomogło. Niezależnie od tego, z jakim plikiem próbuję, otwieram go w paincie, zapisuję (próbowałem zmieniając lub pozostawiając format), a tu dalej wyskakuje to samo. Kasa Dyskusja 15:44, 6 maj 2011 (CEST)\nMoże inaczej, zmień domyślny program do grafik na widowsowski (by otwierało ci w galerii fotografii) i wtedy powinno grać. - Adakus 16:28, 6 maj 2011 (CEST)\nPoprawka, jednak znowu nie mogę przesłać pliku, mimo że kilka dni temu przesłałem. - Adakus 19:35, 6 maj 2011 (CEST)\nMam problem dotyczący jakiegoś błędu przy edycjach "Błąd rozszerzenia cite...". Nie wiem jak się go pozbyć i czym jest spowodowany.--Commander Cody 16:58, 10 maj 2011 (CEST)\nMusisz zamykać wszystkie znaczniki typu <ul> czy <ref>, powinno być dobrze. Kasa Dyskusja 17:21, 10 maj 2011 (CEST)\nCzy problem przesyłania grafik jest w trakcie rozwiązywania, bo niemożność ich załadowania bardzo utrudnia mi tworzenie i poprawiania haseł. - Adakus 18:43, 10 maj 2011 (CEST)\nNie ma żadnych problemów. Nie mam zastrzeżeń.Hellen 21:04, 17 maj 2011 (CEST)\nWszystko w porządku. Nie mam żadnych uwag.--Kuba Skywalker 10:49, 3 kwi 2012 (CEST)\nTę stronę zmodyfikowano 10:49, 3 kwi 2012.\nTę stronę obejrzano 9136 razy.


#INSPIRATIONS | Paulina Dufaj-Blog\nPaulina, 22 rok\npiątek, 13 październik, 2017, 13:33\nNa dzisiejszy post przygotowałam coś wyjątkowego. Jak każda kobieta uwielbiam kosmetyki, ciuchy, torebki i....... Błyskotki! Których nie mam za wiele. Ostatni post z biżuterią został opublikowany w marcu? A oczywiście zawsze lepiej się czuje, gdy mo…\nWpisano w: #FASHION, #CREATIVE, #DESIGN, #INSPIRATIONS\nJestem po prostu zakochana w niej...\nwtorek, 8 sierpień, 2017, 16:44\nWitam Was moi kochani! Niestety na wakacjach internet nie dopisywał jak powinien a z laptopa w ostatnim momencie musiałam zrezygnować i tak własnie się stało, że nawet nie miałam kiedy do Was napisać. Bardzo mi przykro z tego powodu. W czasie, gdy b…\nWpisano w: #COLLABORATION, #CREATIVE, #FASHION, #INSPIRATIONS, #PHOTOGRAPHY, #BEAUTY\nPodsumowania miesiąca Maj/ Czerwiec | Instagram\nniedziela, 2 lipiec, 2017, 13:32\nMaj jak i czerwiec nieźle dał mi w kość. Egzaminy, wystawienie ocen, zakończenie. W czerwcu podjęłam współprace najważniejszą chyba dotychczas a mianowicie z marką Daniel Wellington. Jestem bardzo bardzo zadowolona z tej współpracy, pierwsza moja ta…\nWpisano w: #AMBASADORKA, #COLLABORATION, #CREATIVE, #PHOTOGRAPHY, #INSPIRATIONS, #INSTAGRAM


Stabliss - tabletki na uspokojenie - Pittsburgh\nutworzone przez Pittsburghsteelersjerseyspop | Gru 17, 2020 | Uspokojenie i sen | 0 komentarzy\nEFEKTY STOSOWANIE SUPLEMENTU DIETY STABLISS\nTabletki na uspokojenie mogą w znacznym stopniu zmniejszyć stres, poprawiając jednocześnie samopoczucie. W obecnych czasach ciężko o znalezienie pracy, której nie towarzyszy nerwowość. Jako społeczeństwo jesteśmy coraz bardziej zestresowani i zdenerwowani. Przyczynia się to do tego, że coraz więcej osób boryka się z problemami ze snem czy stanami depresyjnymi. I, co najważniejsze, stres w ogromnym stopniu przyczynia się do pogorszenia zdrowia. Suplement diety Stabliss wspomaga radzenie sobie ze stresem i możemy dzięki niemu łatwiej się uspokoić. Co więcej, przy regularnym stosowaniu tabletek szkodliwy wpływ stresu na organizm jest znacznie ograniczony.\nTabletki na stres posiadają wyjątkową formułę złożoną ze starannie dobranych naturalnych składników aktywnych. Główne składniki suplementu to ekstrakt z zielonej herbaty oraz ekstrakt z jagód acai. Jagody acai mają pozytywny wpływ na funkcjonowanie całego organizmu oraz wykazują silne właściwości uspokajające. Naturalny skład sprawia, że nie dostarczamy do organizmu zbędnych środków syntetycznych, przez co produkt jest całkowicie bezpieczny dla zdrowia, a ryzyko wystąpienia efektów ubocznych bliskie zeru. Stabliss to tabletki na uspokojenie, które wyróżniają się wysoką skutecznością. Poza tym, że tabletki pomagają radzić sobie ze stresem, to dodatkowo stabilizują ciśnienie oraz wzmacniają odporność. Główne efekty, jakie można zauważyć podczas stosowania tabletek to uregulowanie napięcia oraz wzmocnienie odporności na oddziaływanie stresu na organizm. Przekłada się to na poprawę jakości snu – przyjmowanie tabletek pozwala pozbyć się problemów zarówno z samym zasypianiem, jak i snem. Tabletki zwiększają produkcję serotoniny, dzięki czemu można zauważyć ogólną poprawę nastroju. Przyczynia się do także do ograniczenia napadów stanów depresyjnych. Suplement dedykowany jest osobom, które odczuwają szkodliwy wpływ stresu na swoje życie i chcą go zredukować. Naturalna formuła tabletek na stres sprawia, że mogą być przyjmowane przez wszystkie osoby żyjące lub pracujące w chronicznym stresie. Zwalczanie stresu jest bowiem bardzo istotne ze względu na szereg niebezpiecznych dla zdrowia konsekwencji.\nNależy spożywać po dwie tabletki dziennie. Producent zaleca spożywanie ich bezpośrednio przed snem oraz popijanie ich szklanką wody. W celu uzyskania najlepszych rezultatów suplement powinno się stosować przez okres co najmniej dwóch miesięcy. Czas, w jakim uzyskiwane są pierwsze rezultaty, może się różnić pomiędzy osobami przyjmującymi suplement. Jest tak, ponieważ tempo działania suplementu to kwestia indywidualna, która ściśle zależy od predyspozycji organizmu, budowy ciała oraz metabolizmu. Jedno opakowanie tabletek wystarczy aż na miesiąc kuracji.\nProducent nie zaleca stosować suplementu przez osoby poniżej dwunastego roku życia. Powinny z niego zrezygnować również kobiety w ciąży oraz matki karmiące piersią. W przypadku stwierdzonego uczulenia lub nadwrażliwości na którykolwiek składnik suplementu również należy zrezygnować ze spożywania go.


Nadi Downtown Hotel - Nadi. Zarezerwuj online! HOTELS.ITAKA.PL\nMain Street, Nadi town, 1326 Nadi - Zobacz na mapie Drukuj\nCena za pokój Suma (Noclegi: 1) 213 PLN w tym podatki i opłaty: 43 PLN pon 27.08 214 PLN wt 28.08 wymeldowanie 213 PLN pokój\nRezerwuj Cena za pokój Suma (Noclegi: 1) 213 PLN w tym podatki i opłaty: 43 PLN pon 27.08 214 PLN wt 28.08 wymeldowanie 213PLN\nRezerwuj Cena za pokój Suma (Noclegi: 1) 302 PLN w tym podatki i opłaty: 60 PLN pon 27.08 302 PLN wt 28.08 wymeldowanie 302PLN\nOpis Nadi Downtown Hotel\nNadi Downtown Hotel (Nadi) umieszczono w centrum miasta o kilka kroków od takich atrakcji, jak Świątynia Sri Siva Subramaniya. W pobliżu znajduje się także Wailoaloa Beach. Ten hotel (przyjazny rodzinie) umieszczono w pobliżu takich atrakcji, jak Port Denarau Marina i Port na Denarau.\nPoczuj się jak w domu w 20 oryginalnie umeblowane pokojach. Wyposażenie łóżek to pillowtop. Bezprzewodowy dostęp do Internetu (płatny) zapewni łączność ze światem. Wyposażenie łazienki: prysznic.\nDostępne udogodnienia rekreacyjne to klub nocny, płatny dostęp do parku wodnego oraz wypożyczalnia rowerów. Ten hotel oferuje również udogodnienia takie jak bezprzewodowy dostęp do Internetu (płatny), obsługa portierska i płatna opieka nad dziećmi. Do dyspozycji gości jest bezpłatny wahadłowy autobus kursujący do dzielnicy handlowej.\nTwój apetyt zaspokoi restauracja Kick Restaurant, restauracja, w której znajduje się doskonale zaopatzony bar. Możesz też zostać w pokoju i skorzystać z obsługi pokojowej w określonych godzinach. Codziennie hotel oferuje bezpłatne przyjęcie. Hotel oferuje bezpłatne śniadanie kontynentalne codziennie od 7.00 do 9.00.\nUdogodnienia biznesowe to bezpłatny, przewodowy dostęp do Internetu, całodobowe centrum biznesowe oraz wynajem limuzyn i samochodów. Ten obiekt typu hotel zapewnia udogodnienia konferencyjne takie jak centrum konferencyjne i salon konferencyjny. Bezpłatne udogodnienia to transport z lotniska i na lotnisko (całą dobę).\nMain Street, Nadi town, 1326 Nadi\nOcena: 2.5 / 96 opinii Kod hotelu: 347164\nWailoaloa Beach - 5 km / 3.1 mi\nPort Denarau - 7.5 km / 4.6 mi\nPort Denarau Marina - 7.5 km / 4.7 mi\nDenarau Golf and Racquet Club - 7.6 km / 4.7 mi\nGarden of the Sleeping Giant - 15.3 km / 9.5 mi\nSabeto Hot Springs and Mud Pool - 17.5 km / 10.9 mi\nVuda Point Marina - 23.9 km / 14.8 mi\nChurchill Park - 30.7 km / 19.1 mi\nCloud 9 Fiji - 32.2 km / 20 mi\nMusket Cove Marina - 34.6 km / 21.5 mi\nNadi (NAN-Nadi Intl.) - 9.4 km / 5.9 mi\nThe preferred airport for Nadi Downtown Hotel is Nadi (NAN-Nadi Intl.).\nOpłata za bezprzewodowy dostęp do Internetu w pokoju: 5.00 FJD za godzinę (opłaty mogą ulec zmianie)\nOpłata za bezprzewodowy dostęp do Internetu w miejscach publicznych: 5.00 FJD za godzinę (opłaty mogą się zmieniać)\nOpłata za piecyk mikrofalowy w pokoju: 20.00 FJD za dzień\nOpłata za łóżko-dostawkę: 10.00 FJD za noc\nZadatek w gotówce: 50.00 FJD za pobyt


Plebiscyt Psy - NaszeMiasto.pl\nNajpiękniejsze lubuskie psiaki już czekają na głosy czytelników\nChcesz, żeby Twój ukochany zwierzak zdobył tytuł „Psiej piękności” oraz wylegiwał się w nowym łóżeczku? Czekamy na Wasze głosy i nowe zgłoszenia do naszego plebiscytu.\nWięcej na temat: psia piekność lubuskie psia piękność\nWięcej na temat: najładniejszy pies schronisko dla zwierząt super pies superpies wybierz psa zdjecia psów\nPoszukujemy psich piękności. Pochwalcie się swoimi zwierzakami [KONKURS]\nWybieraliśmy już Kocią Piękność, a teraz czas na psiaki. Pochwalcie się swoimi zwierzakami! Zapraszamy wszystkich właścicieli psów do zgłoszenia swoich pupili.\nWięcej na temat: psia piękność psy zdjęcia psów


Monika Just (TLA) | e-dos\ntrener twórczego myślenia, ekspert pedagogiki twórczości\ndr nauk społecznych w zakresie pedagogiki twórczości; trener twórczego myślenia, pedagog, edukator, licencjonowany superwizor treningu twórczości Polskiego Stowarzyszenia Kreatywności, wykładowca Uniwersytetu Łódzkiego i Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi na studiach podyplomowych.\nTrener firmy szkoleniowej KOMPETEA z siedzibą w Warszawie, trener Szkoły Umiejętności Miękkich PASJA oraz Fundacji Kolorowo w Łodzi. Partner merytoryczny (konsultant, recenzent, autor) Wydawnictw Szkolnych i Pedagogicznych, Akademii Twórczego Nauczyciela oraz EduAkcji. Popularyzatorska psychopedagogiki twórczości i zdolności.\nRealizatorka treningów Twórczego Myślenia dla sektora Administracji Publicznej, Biznesu Oświaty i Edukacji oraz szkolenia z zakresu nauczania twórczości, myślenia projektowego (Design Thinking) w ramach projektów lokalnych, ogólnopolskich i międzynarodowych. Prowadzę szkolenia i warsztaty z zakresu rozwijania kompetencji miękkich, twórczego rozwiązywania problemów oraz technik heurystycznych i metod pobudzających wyobraźnię i aktywizujących myślenie.


Młotowiertarka Bosch GBH 2-20 D » Narzedzia.pl\nEAN: 3165140558914 Symbol: GBH 2-20 D Nr katalogowy: 061125A400\nMaks. liczba udarów: 4980 min-1\n56,50 PLN x 10\nMłotowiertarka udarowo-obrotowa Bosch GBH 2-20 D przydatna przy wykonywaniu seryjnych wierceń lub prac wymagających trzymania urządzenia nad głową. Wysokiej mocy młot udarowo-obrotowy Bosch GBH 2-20 D Professional spełnia te wymagania. Jest to najmniejszy i najbardziej poręczny młot udarowo-obrotowy Bosch z funkcja podkuwania i uchwytem SDS-plus. Mocny silnik 650 W zapewnia szybkie tempo wiercenia i wysoką wydajność dłutowania - jest ona o 30 % wyższa niż w porównywalnych młotach tej samej klasy. Produkt dla profesjonalistów przeznaczony do różnorodnych prac. Urządzenie umożliwia zarówno wiercenie otworów pod kołki (optymalny zakres średnic wiercenia 6 – 10 mm, maksymalna średnica 20 mm) w betonie lub murze, ale także wykucie tuneli pod montaż kabli. Wytrzymała konstrukcja GBH 2-20 D Professional gwarantuje długą żywotność młota i sprawia, że jest on opłacalną inwestycją dla monterów instalacji elektrycznych, sanitarnych i grzewczych oraz dla użytkowników zajmujących się wykańczaniem wnętrz. Konstrukcja młota gwarantuje ustawienie obrotów w prawo i lewo, co umożliwia np. wyjęcie wiertła zaklinowanego w materiale. Urządzenie posiada również funkcję blokady udaru do wykonywania wierceń w drewnie i stali oraz płynną regulację prędkości obrotowej, która zapewnia precyzyjne wiercenie.\nEnergia uderzenia: 1.7J\nMaks. średnica wiercenia: 20 mm\nMasa bez kabla: 2.3 Kg\n395 PLN 565 PLN 589 PLN 853 PLN\nMoc: 550 W 650 W 800 W 880 W\nEnergia udaru: 1,7 J 1,7 J 2,4 J 3,2 J\nMaks. liczba udarów: 5800 min-1 4980 min-1 4600 min-1 4400 min-1\nPrędkość obrotowa: 2300 rpm 1300 rpm 1200 rpm 1150 rpm\nMaks. śr. wiercenia w betonie: 20 mm 20 mm 26 mm 28 mm\nMasa: 2,2 kg 2,3 kg 2,8 kg 3,1 kg\nOpinie Klientów - Młotowiertarka Bosch GBH 2-20 D\nPolecam, super do domu sprawdza się w wierceniu i kuciu, zaletą są małe wymiary. Wytrzymał 2 remonty/blok lata 80./ i śmiga dalej.\nBardzo ciekawie ta wiertareczka się zapowiada. Bardzo ważne, że ma podkuwanie. Trochę tańsza alternatywa na GBH 2-26 DFR.\nNowy młot udarowo-obrotowy Bosch GBH 2-20\nPrzy wykonywaniu seryjnych wierceń lub prac wymagających trzymania urządzenia nad głową użytkownicy nie mogą sobie pozwolić na rezygnację z szybkiego tempa pracy, a jednocześnie potrzebują lekkiego i kompaktowego narzędzia. Wysokiej mocy młot...\tCzytaj cały artykuł


O Matce (nie tylko) Boskiej znad środkowej Brdy - Poznaj Bory Tucholskie 🌲\nStrona główna » Tradycja i kultura » Kultura duchowa » O Matce (nie tylko) Boskiej znad środkowej Brdy\n11 cze 2016 | Kultura duchowa\ndr Marek Sass, Lubiewo\nBrda, to jedna z piękniejszych rzek Pomorza Gdańskiego. Swój początek bierze w Jeziorze Smołowym, na Pojezierzu Bytowskim. Zanim dotrze do środkowego biegu w rejonie Tucholi przepływa przez wiele jezior. Meandruje w głębokich rynnach o stromych brzegach, niekiedy przybierając górski charakter. Płynąc z północy na południe w okolicy bydgoskiego Fordonu jednoczy swój bieg z Wisłą, aby w jej nurcie do Bałtyku dotrzeć.\nNazwę rzeki, raz pierwszy, zapisano w wieku XII. Ale nadano ją znacznie wcześniej, prawdopodobnie wtedy, gdy bory, zwane dzisiaj Tucholskimi, zamieszkiwali Celtowie. Znana była wówczas jako Dbra, co oznaczało rzekę płynącą w dolinie. Z czasem stała się Brdą, i tak już jest po dzień dzisiejszy.\nWzdłuż Doliny Brdy osiedlali się ludzie. Zakładali wsie, młyny, huty szkła, smolarnie, kopalnie. Spławiali drewno. Uprawiali pola. Zbierali runo leśne. Polowali. Byli kowalami własnego losu. W ciągu wieków niektóre z tych miejsc zaginęły zupełnie, inne rozwijały się, przekształcając w większe ośrodki. Te opuszczone ponownie porastał las. Te, które przetrwały łączyły się z sobą drogami, przecinającymi bór, biegnącymi pośród jezior, strumieni, pól i łąk.\nŻycie tutaj toczyło się zwyczajnie. Trochę jakby na uboczu. Przemierzało kolejne pory roku, lata, stulecia, epoki. Z radością witano tych, którzy się rodzili. Płakano nad tymi, którzy umierali. Jak wszędzie smutki, nadzieje, marzenia, rozczarowania, ból i cierpienie – wypełniały każdy dzień. Mieszkańcy środkowej Brdy, jak inni, powierzali siebie, swoje troski oraz żale, Maryi, która nie była tylko Matką Jezusa, ale coraz bardziej namacalnie stawała się ich Matką. Chcąc Jej obecności w codziennym życiu, zapraszali Ją do siebie. Wznosili kapliczki. Czasami i Ona wybierała miejsce.\nTak było w Bysławku gdzie, na początku XVII w., dwór rodziny Żalińskich, zamieszkały siostry benedyktynki z Chełmna nad Wisłą. Szukały tutaj schronienia przed szalejącą w mieście epidemią. Miejsce ofiarowała Zofia Żalińska, benedyktynka. Był to jej dom rodzinny, który odziedziczyła po swoim zmarłym ojcu i bracie. Gdy zakonnice powróciły do macierzystego klasztoru mieszkańcy Bysławka udali się z prośbą do przełożonej, aby ponownie zamieszkały we dworze, bowiem – jak czytamy w kronice klasztornej – „po odjechaniu siostrzańskim poddani (…) światłość wielką widali po wszystkiej kamienicy tych godzin, których jutrznię siostry miały zwyczaj odprawować w północy, co bywało kilka razów, o czym stateczni ludzie, którzy na to patrzeli, świadectwo dawali i z tym tu przychodzili, prosząc (…) aby tam znowu panny posłała dla wznowienia chwały Pańskiej, z której oni wielką pociechę mieli i pobudkę do znajomości Pana Boga brali.”\nI stało się. W połowie maja 1603 r. siostry ponownie przybyły do Bysławka. Przekształciły dwór w klasztor, dobudowały kościół. Po benedyktynkach siostry miłosierdzia przejęły opiekę nad tym miejscem, gdzie najpierw kult Matki Bożej Bolesnej się rozwijał, a następnie Matki Bożej Pocieszenia.\nWarto tam zawędrować nie tylko podczas uroczystości odpustowych, na które przybywają rzesze pielgrzymów, ale zawsze, ilekroć będzie się w pobliżu, gdyż…\ntam o poranku\njeziora ze strumieniami\nna wspólne modlitw wyszeptywanie\nbociany czarne z żurawiami\nszybują ponad wzgórzami\ndrogą krzyżową polną\ni leśnymi różańcami\ntam słońce lipcowe\nłaskocze klasztorne witraże\nzanim dzwon zaprosi\nna poranne zadumanie\nNieopodal Bysławka jest takie miejsce, gdzie rzeczka Szumionka wpada do Brdy. Niegdyś był tam młyn, zwany Piła, bo w czasach zamierzchłych działał przy nim tartak. Ponad sto lat temu młynarz uwiódł jedną z mieszkających w pobliżu dziewcząt. Gdy okazało się, że spodziewa się z nim potomstwa zwabił ją na spotkanie, aby popełnić zbrodnię straszliwą.\nZabitej dziewczyny nigdy nie odnaleziono. Jednak wokół młyna, i w samym młynie, zaczęły się dziać rzeczy dziwne. Koło młyńskie przestawało się obracać, a konie ciągnące wozy z workami pełnymi ziarna stawały dęba. Młynarz sprzedał młyn i się wyprowadził – tyle legenda. Ale prawdą jest, iż miejscowi, aby złe siły od młyna odgonić, w pobliżu postanowili wznieść krzyż, a potem kapliczkę, w której umieścili figurę Matki Bożej Niepokalanego Poczęcia.\nponad wiek już cały\nsłychać szept rzeki\no kapliczce w bieli\nzdradzonej przez młynarza\nJuż ponad lat 600 minęło od zbudowania młyna u ujścia strugi Zamrzonki do Brdy. Ów młyn dał początek osadzie, do dzisiaj zwanej Zamrzenica. Jej nazwa od staropolskiego słowa „ząbrz”, czyli żubr, zapewne się wywodzi. Oprócz młyna istniał tu tartak. Były także hodowlane stawy rybne. Swoją siedzibę miały, i mają, leśniczówka oraz nadleśnictwo. Rocznicę tak znamienitą postanowiono uczcić specjalną kapliczką…\nMatko Boska Zamrzenicka\nprzychodziłaś tu czasem\nposłuchać jak młyńskie koło\nopowiada dawne dzieje\nteraz płaszczem zdobna\nw borowiackie hafty\nstoisz pod trzcinowym dachem\nna tronie wykutym\nw jednolitym pniu topolowym\nu twych stóp wielobarwność kwiecia\nmieni się leśnych łąk blaskiem\nto dar wędrowca\nże można ciebie tutaj spotkać\nKiedy noc zatapia się w głębokim śnie, Ona tu jest. Nie liczy czasu, nie spieszy się. Potrafi z nami jeść skamieniałego życia chleb.\nBo to Matka (nie tylko) Boska jest.\nAutor: dr Marek Sass, Lubiewo\nŚwięto Matki Boskiej Zielnej w ludowej tradycji Zaproszenie do… Piekła System nawodnień Wielkiego Kanału Brdy Dwudziestolecie międzywojenne i okupacja – zarys historii gospodarczej powiatu tucholskiego