Rosyjski Pentagon, czyli Narodowe Centrum Dowodzenia Obroną – fotki\nWarto dodać, że kompleks został zbudowany w zaledwie dwa lata i interwencja w Syrii jest jego operacyjną i medialną premierą.\nOficerowie z ataszatów, którzy mieli okazję zobaczyć to i owo twierdzą, że robi wielkie wrażenie, acz wszystko w mocno „bizantyjskim” stylu. Mnie tam niestety nie było, więc nie wiem, na zdjęciach i filmach wygląda imponująco.\n21 listopada 2015 szmul75\n17 uwag do wpisu “Rosyjski Pentagon, czyli Narodowe Centrum Dowodzenia Obroną – fotki”\n21 listopada 2015 o 15:41\nOby tylko nie skończyli jak Bizancjum 🙂\n21 listopada 2015 o 15:51\nZ pewnością wielu by chciało. I zapewne na chciejstwie się skończy. Przynajmniej w przewidywalnej przyszłości.\n21 listopada 2015 o 18:12\nAle czy ta sala operacyjna to nie jest przypadkiem gdzieś głęboko pod ziemią…?\nNb. co było wcześniej na miejscu tego kompleksu budynków?\n21 listopada 2015 o 18:25\nTam wcześniej był budynek MO FR, który obecnie jest częścią kompleksu.\nNie wiem, gdzie dokładnie jest ta sala, Rosjanie oficjalnie twierdzą, że pod budynkiem jest cały system bunkrów, który ma wytrzymać eksplozję głowicy nuklearnej nad budynkiem.\nCałkiem możliwe. Choć chodziły słuchy, że jakieś główne centrum dowodzenia itp na wypadek konfliktu nuklearnego mają w okolicach góry Jamantau. Taki rosyjski odpowiednik NORAD, choć diabli wiedzą, jak to funkcjonuje. Ten kompleks podziemny jest rzekomo ogromny.\n21 listopada 2015 o 18:44\nZ pewnością mają kilka różnych (operacyjnych i zapasowych) centrów dowodzenia poza Moskwą i generalnie z dala od ośrodków miejskich. Obiekt moskiewski to oficjalna wizytówka do robienia wrażenia na mediach i zagranicznych delegacjach.\nJeśli chodzi o Jamantau to jest raczej potwierdzony pewnik, że istnieje tam podziemny kompleks. Ciekawsze jest na pewno to, o czym nie mówią, oprócz oczywiście D6 w metrze 😉\nI do składania oficjalnych raportów w obecności mediów. Taki telewizyjny kontrast do Obamy oglądającego polowanie na Osamę w pokoiku 😛\nW sumie to się nawet może nadawać do użycia jako sala kryzysowa (pod ręką) gdyby trafiła się jakaś klęska żywiołowa czy inny zamach terrorystyczny. Do małej ekspedycyjnej wojenki (jak Syria) po wygonieniu dziennikarzy od biedy też (ale tu bym nie szarżował, bo skoro mogą tam wejść dziennikarze to mogą się też wnieść jakieś pluskwy – nic naprawdę poważnego tam się raczej nie dzieje.\nIle jest takich (nie reprezentacyjnie a funkcjonalnie) sal operacyjnych w samej Moskwie? Pewnie kilka. Ile jest poważniejszych obiektów takich jak znane i lubiane Sierpuchowo-15? Pewnie naście. Ile jest naprawdę ważnych i schowanych – pewnie też kilka.\nCo jest w podziemiach? Zapewne sporo.\nBudynek, jak i kilka innych siłowo-decyzyjnych leży ładnie położony w pobliżu (pierwszej zbudowanej) linii metra biegnącej obok Kremla i jest (a właściwie fundamenty) jej rówieśnikiem. Co tam przy okazji metra stalinowscy niewolnicy wykopali?\nNie ma siły, aby te budowle nie miały zapewnionej podziemnej komunikacji z metrem (abstrahując od istnienia bądź nie istnienia mitycznego metra 2).\nSpekulując dla zabawy – w pół drogi na Kreml są fundamenty niedoszłego Pałacu Rad, on siłą rzeczy też musiał mieć zapewne połączenie z metrem. Nie wiem ile tam wlano betonu (pod gigantyczny, stojący na brzegu rzeki a nie na skałach Manhattanu budynek) przed przerwaniem budowy i ile go potem dolano robiąc miejski basen, ale jak dla mnie te fundamenty same w sobie stanowią ładną, pół naturalną czapeczkę dla ew. bunkra pod spodem.\n21 listopada 2015 o 23:01\n> Co jest w podziemiach? Zapewne sporo.\nTrzeba się Głuchowskiego zapytać 😉 w końcu swego „Metra” nie pisał ot, tak „z głowy” 😉\n21 listopada 2015 o 20:59\nPałac Rad … przy nim PKiN to samo piękno.\nDobrze, że nie powstał.\nNo wyszłoby z tego skrzyżowanie północnokoreańskich pomników Kima, filmowego King Konga i… Lenin gromowładny niczym lord Sith walący Zeusowi w tyłek błyskawicami przy każdej burzy 😛 Szkoda, że zdążyli wyburzyć pierwotną zabudowę. Zrekonstruowana ma teraz przynajmniej solidne fundamenty a domniemany bunkier dodatkową ochronę magiczną 😛\nCo do architektury socrealistycznej jako takiej, to niektóre budowle i pomniki są całkiem fajne lub chociaż ciekawe i trochę mnie przerażają pomysły co poniektórych. Ja rozumiem kasację pewnych pomników, usunięcie niektórych symboli, ale już np. powracające co jakiś czas pomysły burzenia PKiN mnie parzą. Podobnie jak nie podoba mi się np. decyzja o kasacji brutalistycznego dworca kolejowego w Katowicach. Paskudny to on był, fakt, ale należało go przebudować w oparciu o oryginalną strukturę nośną a nie wyburzać, tym bardziej, że w efekcie powstał podobny, również szklony klocek, o podobnej kubaturze i z… atrapą pierwotnych betonowych dzwonów przed wejściem. Gdzie tu sens… w miejsce unikatowego na skalę światową budynku postawiono podobną do tysięcy innych galerię handlową.\nTak tylko sobie gderam…\n21 listopada 2015 o 22:57\nPKiN jest nie do wyburzenia z tej prostej przyczyny, pomijając wszystko inne, że mieści się w nim za dużo różnych instytucji kultury, nie byłoby gdzie ich przenieść.\nA co do Katowic – dawno nie byłem i bardzo się z tego powodu cieszę 🙂\n21 listopada 2015 o 21:50\nD6, czy tam Metro-2 to również raczej potwierdzona informacja, tym bardziej, że w istnieniu tego typu systemu nie ma nic nadzwyczajnego, ot zwykły pragmatyzm. Tym bardziej, że jego wykonanie nie było jakimś wielkim wyzwaniem technologicznym, szczególnie w czasach sojuza, gdy środki budżetowe na tego typu cele były praktycznie nieograniczone.\n22 listopada 2015 o 03:53\nPałac jest jak najbardziej do wyburzenia. Instytucje można przenieść do prywatnych biur. Miasto jak i państwo wręcz masowo wynajmują komercyjną powierzchnię, niektóra wręcz powstaje pod gwarancję państwowego najmu, choć jeszcze nie wiadomo kto tam będzie (siedziba KNF miała być nową siedzibą Straży Granicznej, ale ktoś zmienił zdanie), PKiN jest o tyle nie do ruszenia, że byłoby coś trzeba w jego miejsce postawić. Z punktu widzenia ekonomi, to byłby złoty interes, ale dla polityków to byłby koszmar. Z rzeczy antycznych, rodem z PRL niebawem zniknie „Uniwersal”, rondo De Gaulle, rondo Dmowskiego, Rondo Czterdziestolatka i prawdopodobnie „dawny hotel Forum.\nA tak w ogóle, jak już burzymy PKiN to burzymy też MDM, to jest dopiero przejaw komuny! Może jeszcze Muranów wyburzmy, w końcu też „socjalistyczny”.\nTaka mała podpowiedź: HGW próbowała wyciąć cześć parku na Świętokrzyskiej (100m od pałacu) i postawić tam biurowiec – poległa.\nA tak od „lokalsa” mieszkającego niemal pod pajacem – jaki jest, taki jest. Po zrównaniu Warszawy z ziemią, każda taka budowla (mająca więcej niż 50 lat) jest na wagę złota, one tworzą ten malowniczy, acz dziki pejzaż Warszawy. Taka miniaturka Rzymu 😉\nPs. Gratuluję gospodarzowi statsów na blogu, mimo wszystko, w ramach drugiej setki miałeś tydzień wolnego. 😉\n22 listopada 2015 o 07:31\nMDM to nie jest socrealizm. To typowy, przedwojenny (bo i plany i koncepcja przed wojna powstały) modernizm. Tam tylko rzeźby są socrealistyczne.\nDobrze, że nie powstała Oś Piłsudskiego, bo byśmy mieli typowy dla włoskiego faszyzmu i chorych ambicji Speera układ i wygląd stolicy 🙂\n(chociaż Speer musi się w grobie ze śmiechu przewracać jak widzi świątynię budowaną na Wilanowie. Chociaż w jego stylu, to sam by takiej nie wymyślił).\n22 listopada 2015 o 09:44\nTu masz całkowicie rację, gro informacji na temat podziemi metra wypłynęło w latach 90-95, i z tego okresu również pochodzą przyjęte potoczne nazwy metro-2 i D6, w latach późniejszych nałożono praktycznie embargo na jakiekolwiek informacje i eksplorowane prywatnie zakamarki są tylko odcinkami podziemi wyłączonymi z użytkowania (lub niedokończone w trakcie budowy) w wymienionych przez Ciebie systemach metra, przy czym oficjalnie nigdy nie potwierdzono czy np. zdjęcia upubliczniane przez osoby prywatne dotyczą właśnie tych systemów.\nTemat publicznie dość skomplikowany i głównie oparty na domysłach ludzi (z FR) pasjonujących się chodzeniem po podziemiach.\nMDM to hotel MDM i Szwejk – dwa moje ulubione miejsca w Wawie. Proszę mi tu nie wyburzać MDM-u.\nA co do PKiN – taką argumentację kiedyś słyszałem. Nie będę się upierać.\nPoprzedni Poprzedni wpis: Zgrupowanie na Morzu Kaspijskim ponownie strzeliło Kalibry\nDalej Następny wpis: Informacyjnie – blog ma 203 tys. odsłon


annaa.: SUMMER MOOD\nAutor: annaa. o 05:04\nFajny taki szybki post :) Świetna ta sukienka, strasznie drobno w niej wyglądasz ;) Czujesz jeszcze lato i planujesz wrześniowe wycieczki? I jeszcze jedno pytanie - doszły już do Ciebie próbki z mineralnie.pl? Jesteś zadowolona? Używasz ich zamiast zwykłego podkładu w płynie?\nannaa. września 06, 2014\nTak, doszły. Jestem zadowolona - mają świetne krycie! ;-) Wkrótce post na ten temat.\nA pod oczy się nadają?\nSukienka mnie nie przekonuje, za to Twoje włosy - OBŁĘDNE :)\nAniu, czy Ty studiujesz w Warszawie?\nZdecydowanie wolę przesiadywać na pomoście lub ławeczce i łapać promienie słoneczne niż leżeć plackiem i bezczynnie się opalać, ale to latem a teraz kiedy już coraz bliżej piękna polska jesień szczególnie lubię tak przesiadywać na spacerach :) powiem szczerze że torba prezentuje się bardzo fajnie i na co dzień jest bardzo fajnym rozwiązaniem, dawno ją kupiłaś? mogłabyś ewentualnie podać link :) Bardzo fajnie znów widzieć Cię w kitce :) :)\nKupiłam ją w lipcu. ;-) Szukałam, ale nigdzie nie mogę jej już znaleźć. :-/\nPaulina Czubacka września 04, 2014\nKlimatyczne miejsce.. Piękne zdjęcia..\nHi, I thіnk your website might be having brօwser compatibility isѕues.\nԜhen I look at you blog in Firefox, it looкs fine bսt when opening in Internet Explorer, it\nhas some oѵerlapping. I just wanted to give you a quicκ heaԁs up!\nFeel free to visit my webрage ... garcinia cambogia for weight loss\npocahontas września 04, 2014\nprzepiękne, klimatyczne zdjecia i piekna Ty :)\nJakies nowe sandalki?\nAniu albo dziewczyny gdzie znajde fajna, ciepla i TANIA kurtke na zime?\nstradivarius, woskowana parka :)\nhttp://www.stradivarius.com/pl/pl/ubrania/płaszcze-c1108014p4331825.html?categoryNav=1108014&colorId=001 identyczna jak ta ; http://www.makelifeeasier.pl/moda/one-day :)\n300zł za poliester...hmmm;))\nAnonimowy września 06, 2014\nPowodzenie w szukaniu kurtki 100% bawełny :)\nNa zimę to chyba szuka z wełny, a nie bawełny.\nDziewczyny! ;-) Doradziłybyście może w którym sklepie kupić CIEPŁĄ kurtkę/płaszczyk na zimę. Nie mogę w ogóle takiej kupić nigdzie.... A zakładanie swetrów itp. pod kurtkę trochę jest uciążliwe.\nZ ubiegłym roku kupiłam kurtkę w Zarze, a dwa lata temu w Tatuum - obie zawierają naturalne pierze i jestem z nich naprawdę zadowolona, chociaż przyznam, że ta z Tatuum (mimo że droższa) jest zdecydowanie cieplejsza i lepiej wykonana - widać to po wykończeniu i po jakości detali, takich jak np. suwak. W tej z Zary trochę mi się na początku zacinał, a ostatecznie musiałam go naprawiać kombinerkami, ponieważ zapodział mi się gdzieś paragon i nie miałam szansy oddać go do reklamacji.\nOsobiście polecam szukać kurtek w Tatuum - świetna jakość, uniwersalne kroje i kolory, a cena naprawdę jest rozsądna, jak za tak dobry produkt na lata.\nja uwielbiam wszelkiego rodzaju swetry, na jesien-zimę są niezastąpione\nMusisz po prostu patrzeć na składy. Na w miarę ciepłą zimę minimum 50% wełny w składzie płaszcza. Na pewno nie kupisz nic dobrego w tańszych sklepach sieci Inditex [czyli Bershka, Stradivarius, Pull&Bear]. Ciężko w dobrej cenie na coś takiego trafić niestety.\nDziękuję za odpowiedzi!! :-)\npopatrz w top secret i mango :)\nJa swoje bardzo ciepłe kurtki kupiłam w Reserved (229zl) i Orsayu (199zł). Służą mi już trzeci rok, nic nie straciły na jakości i 'cieple', a uwierz, jestem ogromnym zmarźluchem :-) Może poszukaj własnie tam ?\nczarnykocurek września 05, 2014\nŚwietnie to ze sobą połączyłaś. Do tego idealne miejsce i wyszły piękne zdjęcia ślicznej dziewczyny. Na drugim zdjęciu wygląda jakbyś miała spodnie ;)\nŚwietnie to ze sobą połączyłaś. Do tego idealne miejsce i śliczna dziewczyna - przepis na piękne zdjęcia. Na drugim wygląda jakbyś miała spodnie ;)\na mi się nie podoba, sukienka jest o wiele za duża, wręcz 'workowata', widać, że źle leży\nMoim zdaniem leży dobrze, a przede wszystkim świetnie się w niej czuję, a to chyba najważniejsze? :-)\nAleż oczywiście. ;-)\nAniu, miła odmiana z tym kucykiem. Bardzo fajnie, delikatnie wyglądasz!:-)\nPatrycja Bończewska września 05, 2014\nale urocza jest ta kievka:d swietna na jesien:)\nstrój na Karate?\nTa sukienka troszkę przypomina kimono ;-), ale całość się broni ! :*\nCzekam na ten kolejny dłuuuuugi post ;-).\nBardzo ładnie Ci tez w ogonku :) nie wiem czemu tak rzadko upinasz w ten sposób włosy... Przynajmniej na zdj na blogu :P\nNajwygodniej mi w koczku. ;-)\nod kiedy to avon podrabia torby Longchamp?????\nTaka jest moda Anonimie... Nie każdego stać na Lonchampa, a może nie każdy preferuje tę markę? Zobacz co oferują nam domy mody i co znajdziemy w sieciówkach, nie widać podobieństwa w produktach? Ja widzę i to duże. Proponuję sprawdzić w słowniku dwa słowa: popyt i podaż, wtedy możesz pisać komentarze tego typu -.- Napisałam to bo komentarz zalatuje tzw. "jadem".\nPrzepiękne zdjęcia, super włosy, cudownie wyglądasz, sukienka niesamowita!:)\nPiękne zdjęcia,jak zawsze zresztą ;p\nmoniśka września 05, 2014\nmam nadzieje ze kolejny długi post nie będzie kulinarny lub na temat kosmetyków :) nie przepadam za takimi, wole ogladac Ciebie :P\nAni jedno ani drugie. :-) Będzie stylizacja. ;-)\nZaneta września 06, 2014\nwyglada jak płachta\nAniu, a może jutro pojawi się ten dłuuugi post stylizacyjny? Hm? :-) No, ten to za nijaki i w sumie krótki. Chcemy więcej zdjęć! :-))\nAniu, podasz swojego instagrama? :) bo przypominam sobie, że wspominałas raz :)\nBlue =) września 07, 2014\nświetna stylizacja, ładna sukienka :)\nAniu gdzie kupie etui od Korsa na mcbooka air 13 online ?\nAniu, przejrzalam ostatnio od samego poczatku Twojego bloga - kopalnia inspiracji i rad, ale brakuje mi na Twoim blogu podzialu postow na kategorie - bardzo chcialabym w jednym miejscu moc znalezc np posty dot. pielegnacji Twoich wlosow (swoja droga są nieziemskie), a tak znow bede musiala przekopac sie przez gro innych postow zeby znalezc to co mnie w danej chwili interesuje :)\nKarolina W. września 07, 2014\nAniu, wyglądasz świetnie - kucyk podkreśla Twoje idealne rysy twarzy. Szkoda, że tej torebki nie ma już w ofercie Avon - dokładnie takiej szukam. :(\nWrócha września 08, 2014\nAnula, ja już się "napaliłam" na coś nowego po Twoim poście na Fb, a tu cisza :-( :D.\nCzy zechciałabyś mi doradzić w wyborze torebki na uczelnię? Mam podobny styl do Twojego, a od dłuższego czasu nie mogę się zdecydować (kobiety... ;-)).\nRozpatruję jedynie kolor czarny :-). Dziękuję za pomoc! :*\nNie jestem Anią, ale moim skromnym zdaniem pozycja pierwsza najlepsza!! ;-)\nanią nie jestem ale zdecydowanie 2! ;)\nDzięki dziewczyny, ale w zaistniałej sytuacji nadal nie wiem! :-D\n2 byłaby super, ale chyba jest tylko na zatrzask a nie na zamek\nannaa. września 09, 2014\nPierwsza jest ładniejsza (szkoda, że nia ma szarej!), ale na uczelnię bardziej praktyczna będzie chyba druga. ;-)\nDziękuję Wam wszystkim Lejdis :-*\nFajnie,że można prosić o radę i coś podpowiecie :-).\nNa szczęście uprzejmych ludzi jest tutaj więcej niż tych plujących jadem :-).\ni na którą padł wybór?:)\nSimply lifestyle września 08, 2014\nMy blog post :: korean skin care products\nPisałaś na FB że szykujesz dla nas nowy post i gdzie on jest?\njaki w ogole ton...\nAlso visit my web blog ... lice electrically


Uzależnienie od leków charakteryzuje się okresowym bądź stałym przymusem zażywania danego leku, w celu uniknięcia nieprzyjaznych doznań, związanych z jego brakiem. Niebezpieczeństwo lekomanii polega przede wszystkim na stopniowym nasilaniu się choroby. Aby lek przynosił takie same efekty jak na początku, osoba uzależniona jest zmuszona przyjmować coraz większe dawki.\nCzy nasz bliski nadużywa leków? Czujność rodziny powinien wzbudzić sposób reagowania na uwagi dotyczące jego nadużywania leków. U osób z lekomanią, takie rozmowy wzbudzają zazwyczaj znaczną drażliwość oraz wściekłość. Chorzy, bardzo często negują problemy z którymi muszą się zmagać. Nie warto doprowadzać do żadnych kłótni, ponieważ może to spowodować, że osoba uzależniona będzie bardziej ukrywać się ze swoim problemem.\nObjawy lekomanii: zażywanie określonego leku przez wiele miesięcy a nawet lat, regularne wizyty u lekarzy, wyłącznie w celu uzyskania recepty na określony lek, realizowane wizyty u wielu lekarzy jednocześnie w celu uzyskania pożądanej dawki zażywanego leku, niepokój i panika w momencie braku leku lub gdy chory nie jest w stanie zgromadzić jego wystarczającą ilość, nie rozstawanie się z lekiem i zażywanie dodatkowych dawek w przypadku dużego stresu lub emocji, przyjmowanie leku w celu prawidłowego funkcjonowania, w momencie pojawienia się zespołu odstawiennego, pojawiający się zespół odstawienny pomiędzy kolejnymi dawkami w przypadku krótko działającego leku, kontynuacja przyjmowania leku, nawet w sytuacji ustąpienia objawów odstawiennych, dla których lek był przyjmowany, samodzielne i stopniowe zwiększanie dawki leku, nasilenie się objawów lękowych, psychosomatycznych, bezsenności oraz pojawienie się depresji, zażywanie kilku rodzajów leków jednocześnie, picie alkoholu w celu spotęgowania działania leku, kupowanie leków na czarnym rynku, fałszowanie recept, dożylne wstrzykiwanie leku dla silniejszego efektu, poświęcanie coraz większej ilości czasu oraz energii w celu zdobywania i zażywania leków, obsesyjne myślenie o lekach, uczynienie z leków najważniejszego aspektu swojego życia, wycofanie się z dotychczasowego życia i osłabienie więzi rodzinnych.\nTags: lekomania , uzależnienie od leków, leczenie lekomanii, detoks lekowy


Hotel Del Buono Centro Benessere - Chianciano Terme – HOTEL INFO\nZapraszamy! Na górne piętra hotelu dostaniesz się windą. Coś dla ciała, coś dla ducha Hotelowa łaźnia parowa i sauna zapewnią Ci odprężenie. Warto wiedzieć: Wszyscy goście wraz z dziećmi muszą być obecni w momencie zameldowania i okazać dowód tożsamości ...\nOpis hotelu Hotel Del Buono Centro Benessere\nZapraszamy! Na górne piętra hotelu dostaniesz się windą. Coś dla ciała, coś dla ducha Hotelowa łaźnia parowa i sauna zapewnią Ci odprężenie. Warto wiedzieć: Wszyscy goście wraz z dziećmi muszą być obecni w momencie zameldowania i okazać dowód tożsamości ze zdjęciem lub paszport. Zgodnie z krajowymi przepisami w tym hotelu płatności gotówką nie mogą przekraczać limitu 2999.99 EUR. Aby uzyskać więcej informacji, należy się skontaktować z hotelem, używając informacji podanych w potwierdzeniu rezerwacji. Konieczna jest wstępna rezerwacja, aby skorzystać z takich udogodnień jak rundy gry w golfa, usługi masażu oraz zabiegi spa. Rezerwację przyjmuje hotel i należy jej dokonać przed przyjazdem, korzystając z informacji kontaktowych podanych na potwierdzenia rezerwacji pobytu. Wszyscy goście przebywający w pokojach muszą być zarejestrowani w hotelu. Goście mogą ustalić warunki pobytu ze zwierzęciem towarzyszącym, kontaktując się w tej sprawie bezpośrednio z obiektem za pomocą informacji kontaktowych na potwierdzeniu rezerwacji (obowiązuje dopłata - informacje znaleźć można w części dotyczącej opłat). Zestawy posiłków podaje się w pokojach gości (jadłospisy i restauracje nie są dostępne). Opłaty: Hotel pobiera następujące opłaty i kaucje w momencie korzystania z usługi, zameldowania lub wymeldowania: Opłata za zwierzęta domowe: 10 EUR za zwierzę, za noc Łóżeczko dziecięce (kołyska): 10 EUR za noc Powyższa lista może być niepełna. Opłaty i kaucje mogą nie zawierać podatku i podlegać zmianom. Obowiązkowe opłaty i podatki: W obiekcie należy dokonać następujących opłat: Miasto narzuca podatek: 0.80 EUR za osobę, za noc Wszelkie opłaty podane przez hotel zostały wymienione. Opłaty mogą się zmieniać, na przykład w zależności od długości pobytu lub rodzaju pokoju.\nRok wybudowania hotelu 1949, Ilość pięter 4, Łączna ilość pokoi 34, Meldowanie najwcześniej 12:00, Wymeldowanie najpóźniej 10:00, Hotel, Hotel typu wellness, Hotel uzdrowiskowy, Klinika uzdrowiskowa\nVia G.Baccelli 224, 53042 Chianciano Terme, Włochy\nDzielnica (Chianciano Terme) 2,97 km\nLotnisko (Perugia / San Egidio Airport (PEG)) 54,2 km\nVia G.Baccelli 224, 53042 Chianciano Terme -\nOceny Hotel Del Buono Centro Benessere


Niedziela Palmowa dla bliźniego z Arką Noego! | eKAI\nDiecezje Niedziela Palmowa dla bliźniego z Arką Noego!\nNiedziela Palmowa dla bliźniego z Arką Noego!\n31 marca 2009 | 15:29 | Rafał Tracz Ⓒ Ⓟ\n5 kwietnia br., obchodzić będziemy Uroczystość Niedzieli Palmowej. Chcemy przeżyć ją w radosnej rodzinnej atmosferze, jednocząc całą społeczność lokalną miasta Tarnobrzega. Wokół nas żyje tak wielu ludzi chorych, cierpiących, dla których każdy dzień to zmaganie się z bólem, to walka o życie. Budzi się nasza wrażliwość szczególnie wtedy, gdy widzimy cierpiące dzieci, których cierpienie jest niezawinione. Chcemy przeżyć Niedziele Palmową z Nimi i dla Nich. Niedziela Palmowa dla bliźniego…, to myśl, która będzie nas w tym dniu jednoczyć. Chcemy pomóc trójce dzieci w ich walce o zdrowie i życie. Zosia Zając, Piotr Kwaśnik, Alicja Kozioł, to mali mieszkańcy Tarnobrzega, tak bardzo potrzebujący naszej pomocy.\n<object width=”425″ height=”344″><param name=”movie” value=”http://www.youtube.com/v/yyqvpb3ALWg&hl=pl&fs=1″></param><param name=”allowFullScreen” value=”true”></param><param name=”allowscriptaccess” value=”always”></param><embed src=”http://www.youtube.com/v/yyqvpb3ALWg&hl=pl&fs=1″ type=”application/x-shockwave-flash” allowscriptaccess=”always” allowfullscreen=”true” width=”425″ height=”344″></embed></object>\nUroczystości Niedzieli Palmowej rozpocznie się o godz. 13.00 piękną liturgią, pełną znaków i symboli, pięknych radosnych śpiewów w parafii MBP na Serbinowie. Niewątpliwie atrakcją w liturgii tego wydarzenia, szczególnie dla dzieci, będzie uroczysta procesja z palmami, w której symbolem i znakiem naszej radości nie będą tylko przepięknie wykonane palmy, ale również kapłan jadący na osiołku, tak jak Pan Jezus 2000 lat temu wjeżdżający do Jerozolimy na oślęciu.\nPo wydarzeniach liturgicznych nastąpi wręczenie sprzętu rehabilitacyjnego dwóm chorym chłopcom, zakupionego z ofiar zebranych na Jasełkach parafialnych, które przeżyliśmy w styczniu. Zaraz po tym miłym akcencie będziemy świadkami rozstrzygnięcia konkursu na Najpiękniejszą Palmę Wielkanocną.\nO godz. 15.00 w koncercie charytatywnym dla naszej trójki dzieciaków wystąpi zespół Arka Noego. Po koncercie wolontariusze będą kwestować na rzecz chorych dzieci. Przez cały czas naszego świętowania będzie żył swoim życiem Kiermasz Wielkanocny, w którego zorganizowanie włączyło się 28 placówek oświatowych z całego naszego miasta. Stroiki, pisanki, symbole wielkanocne, baranki, wypieki świąteczne, przeróżne przedmioty rękodzieła artystycznego, to wszystko i wiele innych rzeczy znajdzie się na specjalnie przygotowanych stoiskach. Liczy się to by zakupić choćby najmniejszą rzecz, bo cały dochód ze sprzedaży kiermaszowej zostanie przeznaczony na główny cel naszej akcji.\nNa placu przy kościele MBP na Serbinowie znajdą się jeszcze inne atrakcje szczególnie dla dzieci, aby wszyscy, starsi młodzi i dzieci, wspólnie rodzinnie, mogli przeżyć ten dzień z myślą o naszej trójce chorych dzieci, która tak bardzo potrzebuje naszej pomocy.\nZapraszamy do włączenia się do naszej akcji. Potrzebujemy ludzi dobrej woli, którzy mając wrażliwość serca potrafią dzielić się z potrzebującymi, zwłaszcza z chorymi dziećmi.\nNasza akcja posiada swoje konto: 83 9434 0002 2001 1000 0687 0001\nPosiadamy też swoją stronę internetową: www.niedzielapalmowa.tarnobrzeg.pl\nMożesz pomóc nie bądź obojętny. Te dzieci potrzebują naszej pomocy. Razem możemy im pomóc.


Chryzantemy | Dziennik Polski\nGrzegorz Tabasz 31.10.2016\nPrzyroda. Dla nas to chryzantemy, zaś dla botanika astry i złocienie. To tyle o nazewnictwie najpopularniejszych roślin jesieni.\nSławę zawdzięczają późnej porze kwitnienia. Mamy tylko pienińską chryzantemę Zawadzkiego, pozostałe gatunki zawdzięczamy ludom Dalekiego Wschodu. W Chinach opisywane były przez Konfucjusza dwa i pół tysiąca lat temu.\nEuropa odkryła te rośliny w XIX wieku. I od razu pokochała chryzantemy głębokim i niegasnącym uczuciem. W okolicach Wszystkich Świętych królują liczone w tysiącach odmiany, mieszańce i kultywary. Wyjściowe gatunki zobaczycie w kolekcjach ogrodów botanicznych. Kwiaty w dowolnym kolorze, kształcie i wielkości. Miniaturowe i krzewiaste.\nW przystępnej cenie, co zawdzięczamy przemysłowej produkcji. Hormony, nawozy, kultury tkankowe. Wszystko obliczone na kilkanaście dni przed i tuż po listopadowym święcie. Rośliny jednorazowego właściwie użytku, gdyż tylko nieliczne odmiany odporne na mróz mogą przezimować w ogrodzie. Te, które pysznią się na cmentarzach zniszczy pierwszy przymrozek.\nKrótki tryumf i szybkie przemijanie.\nTe znaki zodiaku to najgorsze żony. Szukasz kandydatki na żonę? Te omijaj lepiej szerokim łukiem [12.08]


Akcesoria do ekspresów ciśnieniowych | Zapytaj o To!\nEkspresy do kawy już od dawna nie są zaliczane do sprzętów ekskluzywnych, na które mogą sobie pozwolić wyłącznie lokale gastronomiczne czy kawiarnie. Współcześnie bowiem stały się normą również w gospodarstwach domowych, gdzie służą do przygotowywania pysznej, aromatycznej kawy. Dużym powodzeniem cieszą się zwłaszcza modele ciśnieniowe, charakteryzujące się wysoką funkcjonalnością i krótkim czasem parzenia. Posiadając takie urządzenie warto zaopatrzyć się w różne przydatne akcesoria – doskonałym przykładem jest choćby filtr F088, gwarantujący czystą wodę (kompatybilny z popularnym ekspresem Krups Claris).\nFiltry, odkamieniacze i inne pożyteczne elementy\nGłównymi akcesoriami przeznaczonymi do nowoczesnych ekspresów ciśnieniowych są rozmaite filtry, działające na bardzo podobnej zasadzie jak klasyczne filtry montowane w plastikowych dzbankach. Ich zadaniem jest bowiem usuwanie z wody kranowej wszelkich niepożądanych substancji, takich jak chlor, rdza czy żelazo. Dzięki temu mamy zapewniony przyjemny aromat i smak przygotowanej kawy. Przy zakupie takiego elementu należy się zawsze kierować modelem posiadanego ekspresu.\nInne niezwykle wartościowe akcesoria to odkamieniacze, czyli specjalne środki chemiczne służące do eliminowania nieestetycznych osadów ze sprzętu (kompleksowa pielęgnacja i konserwacja). Występują one najczęściej w postaci tabletek oraz płynów. Jeśli na przykład jesteśmy właścicielami ekspresu marki Nivona, to powinniśmy koniecznie zakupić odkamieniacz NIRK 703. Pozostałe przydatne gadżety to m.in. ściereczki z mikrofibry, dzbanki do spieniania mleka, szklanki termiczne do espresso, szczoteczki do czyszczenia, stojaki na kapsułki i miarki do precyzyjnego odmierzania ilości kawy.


W zaciszu biblioteki: Jestem skłonny polegać na inspiracji chwili\n"Przekonanie, że można wnioskować o poglądach autora na podstawie jego twórczości, to jeden z kardynalnych grzechów krytyki literackiej - Freud, na przykład, stale popełnia ten naprawdę paskudny błąd. Doświadczony pisarz może przyjąć dowolny punkt widzenia, który jest niezbędny jego bohaterowi do odegrania swojej roli. To jest sprawdzian rzemiosła pisarza, umiejętność uwolnienia dzieła od osobistych poglądów". \n"Ludzie mówią mi, że wszystko na mój temat, każdy aspekt mojego życia, psyche, przeżycia, sny i lęki, są wyłożone jak na dłoni w mojej twórczości, ze można z niej absolutnie i precyzyjnie wywnioskować o mnie wszystko. To prawda". \n"W innym liście z marca 1969 roku Dick przedstwia powolne dojrzewanie pomysłu powieści. Jego początkowe holograficzne notatki zawierały szczegóły na temat techniki i kultury przyszłego świata. Potem przepisywał na maszynie i redagował te notatki w kolejności, w jakiej przyszły mu do głowy. Najtrudniejszym krokiem była budowa postaci. Męski bohater stanowił składankę rzeczywistych osób. Żeńskie postacie miały być "fachowo zbudowane z licznymi komplikacjami i sprzecznościami - innymi słowy, prawdziwe kobiety". Fabuła była na samym końcu.\n"Powiedziałbym nawet, że planuję z góry tylko pierwszy rozdział powieści, a im dalej się posuwam, tym bardziej jestem skłonny polegać na inspiracji chwili (która czasami nie przychodzi nigdy albo przychodzi za późno, na przykład, kiedy książka jest już w druku). [...] Dla mnie wiedza o bohaterach przychodzi dopiero w trakcie pisania: muszę usłyszeć, jak mówią, zobaczyć, jak się ruszają, reagują etc. [...] W ten sposób często stwierdzam, że doszedłem do miejsca, w którym, na przykład z notatek (lub jeżeli jest szkic, to ze szkicu) wynika, że bohater ma powiedzieć "Tak", podczas gdy on, będąc tym kim jest, mówi "Nie". Mówi więc "Nie" i muszę się z tym pogodzić, zobowiązany faktem, że on jest taki, a nie inny... co wprowadza straszne zamieszanie do akcji. Ale myślę, że powstaje w ten sposób lepsza powieść. Inni pisarze nie tylko by się ze mną nie zgodzili, ale byliby wręcz przerażeni"".\n Dick "Double: Bill", materiały z sympozjum pisarzy SF (1969) [w]: Lawrence Sutin "Boże inwazje. Życie Philipa Dicka", przeł. Lech Jęczmyk, Zysk i S-ka, 1999, s.414.\n Dick "Wstęp do tomu opowiadań Ostatni Pan i Wladca" (1980) [w]: Lawrence Sutin "Boże inwazje. Życie Philipa Dicka", przeł. Lech Jęczmyk, Zysk i S-ka, 1999, s.414.\n Lawrence Sutin "Boże inwazje. Życie Philipa Dicka", przeł. Lech Jęczmyk, Zysk i S-ka, 1999, s.242.\nAutor: Zbyszek Kwiatkowski o 16:38\nEtykiety: biografia, Dick Philip K., fantastyka, fragmenty książek, literatura amerykańska, pisarze, Pisarze o pisaniu, science-fiction, Sutin Lawrence, Warsztat pisarski


Wygodne dywaniki samochodowe - Samorząd UE\nOpublikowano 6 lipca 2017 7 lipca 2017 przez Franciszek Monacki\nMuszę przyznać, że utrzymanie odpowiedniej czystości w samochodzie jest bardzo trudnym wyzwaniem. Przede wszystkim problemem jest fakt, nanoszenia różnych śmieci na butach. W lecie na przykład bardzo dobrze prezentują się dywaniki z materiału. Niestety, pomimo faktu że wyglądają one bardzo dobrze, bardzo trudno usunąć z nich różnego rodzaju zabrudzenia.\nNa szczęście, jeżeli chodzi o dywaniki samochodowe opel astra jest samochodem, do którego bardzo łatwo dobrać odpowiednie. Gdy udało mi się znaleźć dywaniki, które jednocześnie bardzo dobrze się prezentują i bardzo łatwo usunąć z nich różnego rodzaju zabrudzenia. Teraz jestem naprawdę bardzo zadowolony. Dywaniki wykonane z materiału powleczonego specjalną substancją, które reaguje bardzo podobnie, jak guma. Nie tylko jest hydrofobowa, ale również nie przywierają do niej cząsteczki brudu. Jak się okazuje gdy faktycznie zostaną naniesione różnego rodzaju zabrudzenia, wystarczy wycieraczkę wytrzepać i już prezentuje się jak nowa. Można ją również odkurzać, a nawet wyprać w pralce, co jest dla mnie sporym udogodnieniem. Muszę przyznać, że teraz już nie wyobrażam sobie letniego okresu z klasycznymi dywanikami. Dodatkowo dywaniki te są przygotowane w taki sposób, że idealnie pasują do kształtu wnętrza Opla Astry, w związku z czym nie musiałam się martwić, że będę musiał je przycinać, czy w jakikolwiek inny sposób dopasowywać.\nDecydując się na zakup dywaników samochodowych od teraz zawsze wybieram te z domieszką specjalnej substancji, która zapobiega wnikaniu zabrudzeń i przywierania cząsteczek brudu. Bardzo odpowiada mi fakt, że są one przystosowane do samochodu który posiadam i prezentują się naprawdę wspaniale. Muszę przyznać, że jestem bardzo zadowolony.


O stypendium na I rok studiów może aplikować każdy maturzysta z 2021 r., który ukończy szkołę ponadgimnazjalną w 2021 roku i: zda dobrze maturę w bieżącym roku szkolnym (uzyska odpowiednią ilość punktów, tzn. min. 100); zostanie przyjęty w roku akademickim 2021/22 na I rok studiów stacjonarnych w polskich publicznych uczelniach akademickich; mieszka na wsi lub w mieście do 20 tys. mieszkańców; pochodzi z niezamożnej rodziny (w której dochód na osobę nie przekracza 1960 zł brutto);\na ponadto spełnia jeden z poniższych warunków: pochodzi z rodziny (czyli jest dzieckiem) byłego pracownika PGR; jest/był uczestnikiem* finałowego etapu olimpiad przedmiotowych w szkole ponadgimnazjalnej; jest członkiem rodziny wielodzietnej; jest/był wychowankiem rodziny zastępczej bądź państwowego domu dziecka; ma rekomendację lokalnej organizacji pozarządowej uczestniczącej w bieżącej edycji programu.\nInformujemy, że od dnia 01 lipca 2021 r. do dnia 16 sierpnia 2021 roku (do godziny 16-ej) – kandydat do stypendium wypełnia wniosek on-line na stronie www.stypendia-pomostowe.pl a następnie wydrukowany i podpisany wniosek wraz z załącznikami zgodnymi z wydrukowaną z systemu listą załączników przekazuje do Oddziału KOWR w Poznaniu, ul. Fredry 12.\nWnioski przyjmowane są do 23 sierpnia 2021 r.\nWięcej informacji o przyznawaniu stypendiów pomostowych oraz regulamin dostępne na stronie Fundacji Edukacyjnej Przedsiębiorczości – https://www.stypendia-pomostowe.pl/stypendia-pomostowe-na-i-rok-studiow-2021/#post-14001


Kadrowe roszady w gminie Dębica\nZ końcem maja z urzędu gminy Dębica odszedł dotychczasowy zastępca Marek Mikrut, zastąpił ...\nWyłudzał pożyczki internetowe\nPolicjanci zatrzymali 30-latka podejrzanego o wyłudzenie pożyczek internetowych. Mężczyzna posł...\nMOPS odwiesza zajęcia w placówkach i ośrodkach dziennego wsparcia\nOd 1 czerwca 2020 r. wznowione zostaną zajęcia w ośrodkach wsparcia: Dzienny Dom Senior + ...\nNowy rok w muzeum\n3 lutego 2015\tDębica, Kultura, Wydarzenia\nMuzeum Regionalne w Dębicy na bieżący rok zaplanowało szereg wystaw, które będą mogli zobaczyć nie tylko mieszkańcy ziemi dębickiej, lecz także goście z całego świata, którzy odwiedzą Dębicę i będą mieli chcieli dowiedzieć ...\nBudżet Dębicy przyjęty\n2 lutego 2015\tDębica, Wydarzenia\nPodczas sesji Rady Miejskiej w Dębicy, która odbyła się 30 stycznia br. radni przyjęli budżet na 2015 rok. Dochody budżetu miasta oszacowane zostały na ponad 127 mln zł., natomiast wydatki ...\nUczcili pamięć rozstrzelanych podczas wojny\nUroczystości upamiętniające 71 rocznicę rozstrzelania 54 zakładników przy cegielni w Dębicy odbyły się 2 lutego 2015 roku. Przedstawiciele władz samorządowych, organizacji pozarządowych i politycznych, związków kombatanckich oraz szkół ...\nNieformalna grupa o księżnej Jałonowskiej\n2 lutego 2015\tGmina Dębica, Kultura, Wydarzenia\nZ okazji 120-lecia rocznicy urodzin księżnej Heleny Jabłonowskiej (z domu Rey), Nieformalna Grupa Teatralna, działająca przy Centrum Kultury i Bibliotek Gminy Dębica, zaprezentowała przedstawienie teatralne „Księżna Helena Jabłonowska ...\nPolicjanci dębickiego wydziału prewencji zatrzymali pijanego kierującego mercedesem. Podczas prowadzonej interwencji okazało się, że mężczyzna nie posiada prawa jazdy. Podczas nocnego patrolu ulic Dębicy, policjanci prewencji zatrzymali ...\n2 lutego 2015\tPilzno, Wydarzenia\nPolicjanci z Pilzna prowadzili pościg za vw transporterem. Kierowca nie zatrzymał się na polecenie umundurowanego policjanta. Jak się później okazało “uciekinier” był pijany. W Łękach Dolnych 31 stycznia przed godz. 20, ...\nArtyści związani z Dębicą pokażą swoje prace\n2 lutego 2015\tDębica, Kultura\nGaleria Sztuki Miejskiego Ośrodka Kultury organizuje doroczną wystawę środowiskową, prezentującą prace twórców związanych z Dębicą. Będzie można zobaczyć prace wykonane różnymi technikami, od malarstwa, poprzez grafikę po fotografię. ...\nZwolnień za adopcję nie będzie\nW Dębicy mieszkańcy są okrutni i będą wyrzucać swoje psy, by potem adoptować je z przytuliska – można wnioskować z wyjaśnień Szczepana Mroczka, przewodniczącego Rady Miejskiej. Od dłuższego czasu wolontariusze opiekujący ...\nOśmioro rannych trafiło do szpitala\n2 lutego 2015\tWydarzenia, Żyraków\nPolicjanci wyjaśniają okoliczności wypadku, do którego doszło 1 lutego o godz. 2 w nocy w Żyrakowie. W wyniku zdarzenia do szpitali w Dębicy oraz Mielcu przewieziono osiem osób. Wstępne ustalenia policjantów wskazują że, kierująca renault ...\nPieszy szedł środkiem jezdni\n2 lutego 2015\tBrzostek, Wydarzenia\nDo potrącenia pieszego doszło 30 stycznia około godz. 19 w Nawsiu Brzosteckim. Do szpitala w Dębicy przewieziono 46-letniego pieszego. Ze wstępnych ustaleń wynika że, kierujący hondą civic potrącił mężczyznę, który najprawdopodobniej ...\nStrona 352 z 374« First...320330340«350351352353354\t»\t360370...Ostatnia »


Brendan Rodgers wśród dużych chłopców - powrót z banicji z przytupem\nAngielska herbata: Brendan Rodgers wśród dużych chłopców\nOd momentu objęcia Leicester City przez Brendana Rodgersa „The Foxes” są trzecim najlepiej punktującym zespołem Premier League\nW trzecim sezonie pracy w Liverpoolu Brendan Rodgers odleciał do krainy marzeń. Irlandczyk z Północy po zaledwie jednej udanej kampanii, nawet w obliczu rozczarowujących rezultatów, z tygodnia na tydzień szokował narcystycznymi wypowiedziami. Rzeczywistość brutalnie sprowadziła jednak szkoleniowca na ziemię. Obecnie wiadomo, że zwolnienie z Liverpoolu było najlepszym, co Brendanowi Rodgersowi mogło się przydarzyć. Początkiem prawdziwego okresu dojrzewania na ławce trenerskiej.\nPorażka uczy więcej niż tysiąc zwycięstw. Obecnie doskonale zdaje sobie z tego sprawę Brendan Rodgers. Podpisując ponad siedem lat temu kontrakt z Liverpoolem, Irlandczyk z Północy złapał Pana Boga za nogi. Otrzymał szansę życia, by spełnić marzenia, prowadząc jeden z największych klubów Europy. Mimo że zatrudnienie Brendana Rogersa było spowodowane głównie niedostępnością szkoleniowców wyżej plasujących się na liście życzeń amerykańskich właścicieli, to szybko o tym zapomniano. W drugim sezonie pracy Irlandczyka z Północy na Anfield Road Liverpool zachwycał, ocierając się o mistrzostwo Anglii. Tytuł przegrał praktycznie w domowym spotkaniu z Chelsea. W meczu, w którym Liverpool wcale nie musiał wygrać.\nRemis nadal stawiałby „The Reds” w lepszej sytuacji od Manchesteru City. Brendan Rodgers za wszelką cenę chciał jednak pokazać, że uczeń przerósł mistrza – chciał pokonać Jose Mourinho. To właśnie w tym spotkaniu okazało się, że Irlandczykowi z Północy jeszcze daleko do szkoleniowców z najwyższej półki. Liverpool przegrał nie tylko przez błąd Stevena Gerrarda, lecz także przez fakt, iż Irlandczyka z Północy zaślepiła ambicja.\nNawet mimo braku tytułu mistrzowskiego Brendan Rodgers został doceniony, otrzymując tytuł menedżera sezonu. Wtedy pojawiły się problemy. Irlandczyk z Północy stracił kontakt z rzeczywistością, a dopiero mocne uderzenie sprawiło, że wrócił na ziemię.\nJestem najlepszy, jestem najlepszy\nDalsza kariera szkoleniowca w Liverpoolu była ciągłą walką. Praktycznie ze wszystkimi i o wszystko. Przy czym należy zaznaczyć, że agresorem był Brendan Rodgers. Po otrzymaniu nagrody poczuł, że jest na szczycie świata, że posiadł wiedzę absolutną. Dziwiły kolejne decyzje. Desygnowanie rezerwowego składu na mecz w Madrycie przeciwko Realowi, by oszczędzać zawodników na ligowe spotkanie, czy ustawianie graczy na innych pozycjach. Czas Brendana Rodgersa kończył się w Liverpoolu w zastraszającym tempie. Wiedzieli to wszyscy oprócz szkoleniowca.\nKlopp: "I'll be taking your job soon, Brendan."\nRodgers: "great character" pic.twitter.com/ptmLk9rOmA\n— SPORTbible (@sportbible) September 28, 2015\nDlaczego? Dlatego, że nadal operował w swoim wyimaginowanym świecie. Mimo kolejnych kompromitacji Brendan Rodgers publicznie deklarował, że nie ma od niego lepszego kandydata na stanowisko menedżera Liverpoolu. Narcyzm, samouwielbienie? Jak najbardziej, i to w zaawansowanym stadium. Nic więc dziwnego, iż decyzję o zwolnieniu Brendan Rodgers przyjął z szokiem i niedowierzaniem. W przeciwieństwie do reszty świata.\nTo samouwielbienie, narcyzm szkoleniowca jakby zostały ukarane. Brendan Rodgers w końcu zderzył się z rzeczywistością, w której nadal nie był godzien stawiać własnej osoby na jednym poziomie z czołowymi szkoleniowcami globu. Realny świat okazał się brutalny dla Irlandczyka z Północy, gdyż nadal nie mógł bawić się w futbol z dużymi dziećmi. W przypadku Brendana Rodgersa stanie w kącie przez kilka miesięcy przyniosło jednak pozytywne efekty. Głęboka refleksja i wyjście z baśniowej krainy umożliwiły uratowanie kariery.\nZa pomocną dłoń podaną od władz Celticu szkoleniowiec odpłacił się zapchaniem klubowej gabloty licznymi trofeami. Brendan Rodgers wygrywał w Szkocji wszystko, i to wygrywał w fenomenalnym stylu, bijąc kolejne rekordy. Szybko można było dojść do wniosku, że na Celtic Park mimo prawie 61 tysięcy miejsc siedzących zrobi się dla szkoleniowca za ciasno. Brendan Rodgers czekał z utęsknieniem na zakończenie wygnania i powrót do piłkarskiego raju, powrót do Premier League. Drzwi szkoleniowcowi kołatającemu kolejnymi wygranymi z Celtikiem uchylili przedstawiciele Leicester City.\nI think the #Celtic fans have nailed #BrendanRodgers #notfooled pic.twitter.com/XxspQdiFHb\n— Peter Martin (@PeterMsport) February 27, 2019\nBrendan Rodgers i powrót z przytupem\nPowrót Irlandczyka z Północy do angielskiej ekstraklasy był ciekawostką. Nikt, może poza kibicami Leicester City, nie oczekiwał niczego szczególnego. Od początku pracy na King Power Stadium Brendan Rodgers pokazuje jednak zupełnie inną twarz niż za czasów pobytu w Liverpoolu. Nie ma narcyzmu. Nie ma samozachwytu nad własnymi umiejętnościami. Są za to pokora i ciężka praca, które przynoszą efekty.\nPod wodzą Irlandczyka z Północy Leicester City zaczęło prezentować futbol przyjemny dla oka i skuteczny, który gwarantuje regularne gromadzenie punktów. Futbol, który daje ponadto nadzieję na walkę z najlepszymi. „The Foxes” w starciach z czołowymi klubami Premier League nie schylają głów, lecz szukają swoich szans na wygraną. Oprócz aspektów czysto sportowych Brendan Rodgers zmienił również mentalność zespołu.\nW połączeniu wszystkie elementy sprawiły, że Leicester City od momentu przejęcia drużyny przez szkoleniowca (koniec lutego) do chwili obecnej jest trzecim najlepiej punktującym klubem w Premier League. Ustępuje tylko Liverpoolowi i Manchesterowi City – zespołom chyba już z zupełnie innej kategorii.\nŚwietne statystyki „The Foxes” pod wodzą Brendana Rodgersa przynoszą więcej pytań niż odpowiedzi. Czy Leicester City rzeczywiście stać na namieszanie w czołówce i miejsce gwarantujące grę w następnej edycji Ligi Mistrzów? Czy Brendan Rodgers jest gotowy, by otrzymać kolejną szansę w wielkim klubie? Rozwiązania otrzymamy być może dopiero pod koniec sezonu, choć obecnie można skłaniać ku odpowiedziom twierdzącym. Przynajmniej na drugie pytanie.\nMęczyć, męczyć, by wymęczyć. W wyścigu dwóch koni o tytuł mistrzowski bez zmian. Mimo że ze sporymi problemami to zarówno Liverpool, jak i Manchester City zdołali odnieść zwycięstwa. W tym sezonie walka o wygranie Premier League powinna być jednak znacznie bardziej interesująca niż w poprzednim. Wiele niżej notowanych klubów przestało przegrywać mecze z oboma potentatami już w szatni. Obecnie szukają swoich szans na sensację i nierzadko za starania otrzymują nagrodę. Na zmianie podejścia teoretycznie słabszych zespołów zyskuje tylko Premier League.\nLeżącego podobno się nie kopie, ale trudno nie wspomnieć o (nie)dyspozycji Watfordu. Zespół z Vicarage Road nadal nie odniósł choćby jednego zwycięstwa. Ostatnia lokata w tabeli, na której obecnie plasują się „The Hornets”, jest jak najbardziej zasłużona. W konsternację wprawia jednak głównie liczba straconych bramek – 20. Co prawda obrona Watfordu nigdy nie należała do najlepszych, ale to już trochę wstyd. Na Vicarage Road szybko muszą pozbierać się z ziemi, bo reszta stawki nie zamierza czekać. Kolejne mecze „The Hornets” bez zwycięstwa mogą tylko utwierdzić w przekonaniu, że Watford to główny kandydat do spadku. A przed sezonem ambicje na Vicarage Road były przecież naprawdę duże.\nAngielska herbata Brendan Rodgers Celtic FC Leicester City Liverpool FC Watford


Seria Hydra Denali\nBudowa w układzie pionowym\nKondycjonery DENALI zaprojektowano w układzie pionowym. Urządzenia są dzięki temu bardzo wąskie i można je ustawić za stolikiem audio, co pozwala zaoszczędzić cenne miejsce na półkach. Zaś niewielka odległość kondycjonera od komponentów systemu oznacza możliwość stosowania krótszych przewodów zasilających. Pionowe kondycjonery DENALI są wyposażone w zintegrowaną podstawę antywibracyjną z własnymi stalowymi stopkami. Dla miłośników tradycyjnych, poziomych kondycjonerów napięcia przeznaczono model DENALI 6000/S. Pod względem specyfikacji i działania nie różni się on niczym od konstrukcji pionowych. Nie jest jednak wyposażony w podstawę antywibracyjną.\nStworzone w firmie Shunyata Research gniazda sieciowe wykorzystują styki wykonane z miedzi OFE. Zapewniają one najlepszą możliwą przewodniość przy minimalnej rezystancji. W branży nie ma w tej chwili lepszych gniazd sieciowych.\nOpatentowane komory izolacji szumu NICv2 znacząco redukują zakłócenia wysokoczęstotliwościowe w zakresie mega- i gigaherców. Nowe komory są wydajniejsze i mniejsze od komór pierwszej generacji.\nTechnologia QR/BB. To najnowsza, innowacyjna technologia opracowana przez firmę Shunyata Research. Pozwala zminimalizować wrażenie kompresji dynamiki słyszanej często po podłączeniu wzmacniacza mocy do kondycjonera prądu. Po podłączeniu wzmacniacza do kondycjonera DENALI, dynamika wręcz poprawia się, nawet w porównaniu do bezpośredniego podłączenia wzmacniacza do dedykowanego gniazda ściennego! [zgłoszone do opatentowania]\nZastosowane między poszczególnymi komponentami filtry CCI [Component-to-Component Isolation] eliminują transmisję szumu między poszczególnymi częściami układu. Filtry te zostały opracowane dla potrzeb urządzeń wojskowych i medycznych. Dziś są na przykład\nstosowane w elektrokardiologii. Poziom zniekształceń pojawiających się między komponentami można zredukować o ponad 60dB w paśmie od 500kHz do 10MHz!\nCCI [klasa medyczna]\nmax. 20A, ciągły\nStrefa 3 [HC]\n90-125V AC, nieregulowane\n220-240 V AC, nieregulowane\nImpuls 40000A @ 8/50s\n[CCI] Z1 i Z2\nWejście do Z1 lub Z2\nWejście do Z3 [HC]\nAluminiowa podstawa: anodyzowana, szczotkowana


Dźwigi Na Podwoziu Terenowym - nowe i używane - Trucksnl.com\nDźwigi na podwoziu terenowym\nCiężarówki z żurawiem 812 Żurawie terenowe wszystkie 346 Manipulatory 89 Dźwigi na podwoziu terenowym 47 Żuraw gąsienicowy 40 Żurawie wieżowe samojezdne 33 Inne dźwigi 25 Żurawie teleskopowe gąsienicowe 23 Żuraw wieżowy 12 Żurawie samojezdne 8 Suwnice bramowe 7 Suwnice pomostowe 3\nHolandia 28 Włochy 9 Wielka Brytania 4 Francja 2 Niemcy 1 Dania 1 Luksemburg 1 Portugalia 1\nUżywane 43 Nowe 3\nNieznany 26 Diesel 21\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą Tecno-Gru SRL w sprawie Terex RC40 IT\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą Wiltrade Holland BV w sprawie Grove RT 530 E 2 NL\n10 670 Godzina\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą Wiltrade Holland BV w sprawie Grove RT 744 B / RT 700 NL\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą Kmac Equipment w sprawie Terex A350 ** RT Crane ** NL\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą Kmac Equipment w sprawie Terex RT 555-1 ** RT Crane ** NL\n2 768 Godzina\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą Kmac Equipment w sprawie Tadano *** GR-300EX *** NL\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą Kmac Equipment w sprawie Terex *** A 600 *** NL\nMaks. udźwig 11 000 kg\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą P. Mostert Import-Export B.V. w sprawie Kato Kraanauto 11 TON 6x6 NL\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą RW Trucks w sprawie Liebherr LTM 1080 LTM 1080 NL\n4 106 Godzina\nMaks. wysokość podnoszenia 30 000 mm\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą EFFRETTI s.r.l. w sprawie Terex A 350-1 IT\nMaks. udźwig 60 000 kg\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą Geurts Trucks B.V. w sprawie Terex MANOTTI ARM 600 RT CRANE UNUSED 60 TONS NL\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą Geurts Trucks B.V. w sprawie Terex MANOTTI ARM 600 RT CRANE UNUSED 2X IN STOCK NL\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą IMC - International Mobile Cranes GmbH w sprawie Terex AC 40 Klappspitze /AC 40 Jib DE\nMaks. udźwig 40 000 kg\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą Machinehandel Jansen B.V. w sprawie pegaso 40 ton NL\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą Jacaranda Trading B.V. w sprawie Grove RT855B NL\nMaks. wysokość podnoszenia 21 000 mm\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą Machinehandel Jansen B.V. w sprawie Bantam S626 NL\nMaks. wysokość podnoszenia 4 900 mm\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą Machinehandel Jansen B.V. w sprawie Tadano TM15Z-2-03 NL\n7 420 Godzina\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą Sylvest Trading ApS w sprawie Gottwald Mobile Crane DK\n13 256 Godzina\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą Machinehandel Jansen B.V. w sprawie Hitachi EX 550 NL\n21 958 Godzina\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą JS Trade b.v. w sprawie Terex RT 160 NL\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą R & J Sindorf B.V. w sprawie Grove RT600E RT650E NL\n22 515 Godzina\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą Guainville International w sprawie Krupp kmk 3045 FR\nMaks. udźwig 65 000 kg\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą Tecno-Gru SRL w sprawie Terex QUADSTAR 1065 IT\n2 508 Godzina\nMaks. udźwig 20 000 kg\nMaks. wysokość podnoszenia 22 000 mm\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą Machinehandel Jansen B.V. w sprawie PPM A 230 NL\n15 744 Godzina\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą Jan Cardan w sprawie Hitachi FH450LCH- 3 NL\nMaks. udźwig 6 000 kg\nMaks. wysokość podnoszenia 7 500 mm\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą Otten Machines Gennep w sprawie Valla V-Kart 60D, Mobiele kraan, 6 ton, Diesel NL\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą Machinehandel Jansen B.V. w sprawie Demag 5 ton NL\n1 450 Godzina\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą L Jackson and Co. Ltd w sprawie Grove RT 760 GB\nMaks. udźwig 18 000 kg\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą L Jackson and Co. Ltd w sprawie Grove 315M GB\nMaks. udźwig 130 000 kg\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą L Jackson and Co. Ltd w sprawie Grove GMK 5130 GB\nMaks. udźwig 120 000 kg\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą L Jackson and Co. Ltd w sprawie Liebherr LTM 1120 GB\n3 128 Godzina\nMaks. wysokość podnoszenia 28 000 mm\nSkontaktuj się z ogłoszeniodawcą Machinehandel Jansen B.V. w sprawie Clark 720 OS NL


Dobiega końca budowa drogi na osiedlu Powstańców Wielkopolskich 2 w Borku Wlkp. Przy niej swoje posesje od lat stawiali mieszkańcy miasta. Inwestycja, która od dawna była zaplanowana w Wieloletnim Planie Finansowym gminy, ma kosztować ponad 680 tys. zł.\n- Powstanie drogi, nazwanej ulicą Powstańców Ziemi Boreckiej jest ostatnią rzeczą, z tych które zostały zaplanowane przed moją kadencją burmistrzowską. Inwestycja w tej chwili jest finalizowana - wyjaśnił burmistrz Marek Rożek, który w 2014 r. wygrał wybory na burmistrza boreckiej gminy.\nNa terenie os. Powstańców Wlkp. 2 od wielu lat mieszkańcy stawiali swoje posesje, kolejni się budują, są też działki wykupione, ale niezagospodarowane. Pierwsze budynki powstawały właściwie w szczerym polu, kiedy nie było jeszcze kanalizacji deszczowej i innych mediów. A na drodze wysypywano tłuczeń. - O to cały czas szły boje w samorządzie. Ładowaliśmy co roku w to ileś środków finansowych. W końcu udało się w latach 2016-2017 zrobić tam kanalizację deszczową, pobudowano kolektor kanalizacji - wyjaśnia burmistrz Marek Rożek.\nW 2018 r. borecki urząd rozpisał przetarg na realizację inwestycji, ale z wykonaniem na lata 2018/2019. Firma, która go w wygrała rozpoczęła zadanie z końcem 2018 r. Wykonawcą drogi jest firma spółka z siedzibą w Ostrowieczku. Zakres robót obejmuje wykonanie nowej nawierzchni jezdni z kostki brukowej, chodników, a także zjazdów indywidualnych na długości 460 mb.\n- Wybraliśmy kostkę brukową, ponieważ część wykupionych przy drodze działek nie jest zagospodarowanych, trwają tam nadal budowy. To osiedle wciąż się rozwija. Kostkę łatwiej jest rozebrać, gdyby trzeba było podłączyć się do kanalizacji. Przyłącza są powyprowadzane. Poza tym na osiedlach powinny być drogi z kostki. Zawsze wygodniej i prościej ją rozebrać i z powrotem ułożyć - wyjaśnia burmistrz Marek Rożek.\nDroga, która zostanie odwodniona, na całej długości jest szeroka na 5,50 m. Nawierzchnię ograniczono krawężnikiem betonowym, a chodnik z betonowej kostki, który będzie budowany wzdłuż, po jednej stronie jezdni, ma szerokość 1,5m. Prace, wg planu, miałyby zakończyć się do 19 czerwca. Pod koniec realizacji zadania tempo prac trochę spadło, ponieważ gmina wprowadziła tam wykonawcę internetu szerokopasmowego. Na teren budowy drogi weszli pracownicy, którzy zakładają łącze światłowodowe. Koszt robót budowlanych ul. Powstańców Ziemi Boreckiej wyniesie 681 225 zł. Borecka gmina starała się pozyskać dofinansowanie z Funduszu Dróg Samorządowych. Ostatecznie nie zostało ono przyznane, w związku z tym całość kosztów pokrywana jest z budżetu gminy.\nO nowym rondzie na plantach, które ma upłynnić ruch w centrum Gostynia - KLIK


nauczyciele a podstawa programowa\nDlaczego nie iskrzy między nauczycielem a podstawą programową?\nTekst opublikowany w: "Język Polski w Liceum", nr 1, 2011/2012\nPodstawa programowa nad biurkiem\nWładze oświatowe są przeświadczone o tym, że nad biurkiem każdego nauczyciela wisi podstawa programowa nauczanego przedmiotu. Jeśli nie wisi, oznacza to, że nauczyciel jest w stanie wyrecytować ją z pamięci. Ale Jan, który chce czegoś nauczyć Jasia, nie widzi głębszego sensu w studiowaniu podstawy programowej, bo już dawno scedował ten obowiązek na wydawnictwo, z którego podręczników i całego oprogramowania korzysta. Jan po prostu robi swoje: ma swój warsztat, a w nim nagromadzone od dawna narzędzia metodyczne – mniej lub bardziej skuteczne, dość odporne na kolejne reformy oświatowe. Można powiedzieć, że profesor Jan ma swoją własną podstawę programową zbudowaną na doświadczeniu i intuicji. Bądźmy sprawiedliwi: nie o wszystkich Janach tu mowa.\nZ szybkiego sondowania środowisk polonistycznych kilkunastu szkół średnich Mazowsza wnioskuję, że nauczyciele są przeświadczeni, iż realizują podstawę programową, chociaż zapytani w ankiecie, jak często i kiedy ostatnio do niej zaglądali, unikają jednoznacznych odpowiedzi.\nCo zatem zrobić? Jak sprawić, by można było mówić o praktycznym i zwyczajowym stosowaniu podstawy programowej do wyznaczania osiągnięć edukacyjnych? Może wprowadzić nakaz przygotowywania przez nauczycieli oryginalnych planów pracy (rozkładów materiałów czy czegokolwiek w tym stylu) i narzucić konieczność wprowadzenia kolumny na treści z podstawy programowej? A później zapowiedzieć wizytacje badające realizację tegoż obowiązku. Wszak władze oświatowe nieustannie poszukują ciekawych pomysłów, mniej lub bardziej sensownych.\nW swojej praktyce nauczycielskiej podjąłem się pracochłonnego zadania, polegającego właśnie na wprowadzeniu do rozkładu materiału kolumny przeznaczonej na zapisy z podstawy programowej i standardów maturalnych. Uczyniłem to z własnej, nieprzymuszonej woli, dlatego też w toku pracy nad rozkładami zachowałem względny spokój.\nDlaczego nie poprzestałem na standardach wymagań maturalnych? Odpowiedź jest prosta: z zasady ograniczonego zaufania. A wiadomo? Może standardy wymagań maturalnych w jakimś zakresie pomijają któryś z zapisów podstawy programowej? Czyż mogę narażać proces dydaktyczny na taką niepewność? W żadnym razie. Jak solidność, to w każdym calu. Niech Japończycy biorą przykład. I Niemcy też.\nPoszczególne jednostki lekcyjne poddałem prostej analizie: jeśli dana lekcja wiązała się wyraźnie z określonym podpunktem treści podstawy programowej lub standardem, wpisywałem nie tylko numer pozycji z dokumentu, ale cytowałem cały zapis. Żeby móc kontrolować, które zapisy z podstawy i standardów zostały uwzględnione, zaznaczałem to w pliku z podstawą w ten sposób, że jeśli dany punkt był wprowadzony do rozkładu po raz pierwszy, oznaczałem to kursywą, jeśli po raz drugi – tłustą czcionką, po raz trzeci – kursywą i tłustą czcionką. Uznałem bowiem, że pojawienie się danego punktu podstawy programowej lub standardu tylko przy jednej jednostce lekcyjnej nie gwarantuje praktycznej realizacji tego zapisu w toku pracy (bo na przykład na danej lekcji była słaba frekwencja). I co osiągnąłem przez swoje działanie? Przede wszystkim święty spokój: ogarniam okiem cały rozkład i widzę, jak wnikliwie i kilkakrotnie rozprowadziłem podstawę i standardy po swoim dokumencie. Za każdym razem, gdy na to patrzę, ogarnia mnie błogość. Czy coś z tego wynika więcej niż tylko święty spokój? Oczywiście, satysfakcja i wspomniana błogość. Czy coś ponadto? Kompletnie nic. Mam wrażenie, że dyrekcja szkoły, w której pracuję, nie jest specjalnie zainteresowana taką kolumną, chociaż z drugiej strony skrupulatnie gromadzi rozkłady materiału. Więc czekam cierpliwie. Może pojawi się w szkole jakaś ekipa badająca jakość pracy szkoły i stwierdzi, jaki to ten nauczyciel skrupulatny i oblatany w podstawie. Ale doprawdy, na tej pochwale specjalnie mi nie zależy.\nA może władze oświatowe, które wprowadziły genialny pomysł realizacji godzin „karcianych” pomyślą nad dojmującą niesprawiedliwością dziejową, wedle której wysiłek polonisty - sprawdzającego stosy prac i odpowiadającego za losy życiowe abiturienta - jest tyle samo wart, co wysiłek nauczyciela któregokolwiek innego przedmiotu, nie wymagającego ślęczenia nad pracami, odświeżania lektur itp. I te właśnie władze może wzruszą się moją wielogodzinną pracą nad podstawą programową i zaczną robić coś z troski o oświatę, dla jej rozwoju i dla rozwoju uczniów i nauczycieli. Oczywiście żartuję. Gdzie jak gdzie, ale w naszym kraju takie marzenia muszą jeszcze długo poczekać na realizację.\nCzy zatem żałuję swojej pracy? Nie, dlaczego. Wszak własnej pracy żałował nie będę. A ponadto podzielę się pomysłem z czytelnikami „Języka Polskiego” i może ich natchnę w jakiś sposób przynajmniej do przemyśleń. A może pójdą moimi śladami? Oczywiście, jasne, że wielu już tak robi od dawna, a zwłaszcza ci, którzy dokonują samodzielnej operacjonalizacji celów, wychodząc od zapisów podstawy programowej, kończąc na sformułowaniach celów szczegółowych.\nOpisany wyżej sposób analizy obecności podstawy programowej w procesie dydaktycznym ma taki walor, że nauczyciel, wykonawszy tę pracę, tworzy sobie pewnego rodzaju wyobraźniową mapę podstawy programowej rozpisanej w rozkładzie. W sposób mimowiedny orientuje się między innymi, w której mniej więcej klasie pojawiają się w sposób logiczny dane treści.\nPojawienie się tego rodzaju zjawiska w wyobraźni nauczyciela jest sygnałem, że mechaniczny sposób obecności podstawy programowej przekształca się w jej istnienie ustrukturyzowane, czyli sensownie, logicznie i celowo wiążące wszystkie elementy. I kwestia jeszcze istotniejsza: nauczyciel, który dokonał „uwewnętrznienia” podstawy programowej, zdaje sobie sprawę, jak ogólne ramy ona stanowi i dostrzega kierunki, w jakich musi pójść jej ukonkretnienie.\nPodstawa programowa a konkretna lekcja i czas\nTak zwany polonista zreformowany, a więc ten, który bierze sobie do serca konieczność codziennego obcowania z podstawą programową, stoi przed nie lada wyzwaniem, musi bowiem rozstrzygnąć kwestię dotyczącą punktu wyjścia – czy dopasować zapis programowy do jednostki lekcyjnej, czy też wyjść od zapisu, a dojść do skonstruowania lekcji. Szanując czas, podpowiadam takiemu poloniście, żeby wykonał telefon do licznych instytucji odgórnych (tak je nazwijmy bez szczypty sympatii), a tam na pewno uzyska odpowiedź na pytanie, na ile godzin lekcyjnych przewidziano realizację podstawy programowej. Odejmując tę uzyskaną liczbę od liczby godzin w cyklu, polonista uzyska informację, ile godzin pozostaje mu na lekcje swobodne, pozbawione presji formalno-programowej.\nDla wprawki dotyczącej wyżej wymienionych problemów proponuję dokonanie analizy lekcji poświęconej Zbrodni i karze Fiodora Dostojewskiego pod kątem dopasowania do niej zapisu programowego – lub odwrotnie. Dotyczy to aktualnej podstawy programowej i standardów maturalnych.\nTemat lekcji: Sytuacja egzystencjalna Rodiona Raskolnikowa i jej wpływ na psychikę głównego bohatera.\nZagadnienia poddane interpretacji – wnioski na podstawie pracy ze wskazanymi fragmentami tekstu (praca w grupach).\nPołożenie Rodiona, jego system wartości stan psychiki i relacje ze światem (ambicja i duma, szlachetność i wyniosłość połączona z przekonaniem o własnej wyjątkowości; wyobcowanie, odtrącenie przez społeczeństwo, marginalizacja, wykluczenie).\nPrzyczyny wykluczenia (niski status społeczny – bieda, niemożność ukończenia studiów).\nSytuacja rodziny (niezwykły charakter siostry, jej gotowość do ofiary ze swojego życia – zamiar poślubienia Łużyna, by zapewnić matce i bratu możliwość godnego życia).\nMieszkanie Raskolnikowa (klitka potęgująca poczucie osaczenia i beznadziei) i styl życia bohatera (samotność w wielkim mieście, ubiór zdradzający nędzarza).\nNagląca potrzeba zdobycia pieniędzy w połączeniu z narastającym obłędem.\nKoncepcja nadczłowieka – krystalizacja decyzji zbrodni (rola sprzyjających okoliczności).\nPo tak nader syntetycznie przedstawionej strukturze problemowej lekcji, przechodzimy do poszukania odpowiednich zapisów programowo-standardowych.\nW oczywisty sposób wiąże się z tematem lekcji zapis ze standardów maturalnych z zakresu „Korzystanie z informacji w zakresie odbioru tekstów kultury”. Oczekuje się tu od ucznia, że będzie on potrafił „rozpoznać tematy, wątki, motywy” (pkt 25), „rozpoznać nadawcę i odbiorcę oraz bohatera i sposoby jego kreowania w utworze” (pkt 25)\nZauważmy, że lekcja znakomicie wpisuje się w sformułowane w podstawie programowej cele edukacyjne: „Poznanie dzieł literackich wchodzących w skład dziedzictwa […] europejskiej i światowej kultury”. Ba, tylko cóż to za sformułowanie, kiedy z tego dziedzictwa uczniowie są w stanie zaledwie liznąć kilka dzieł, z których Król Edyp Sofoklesa, Makbet Szekspira, Faust i Cierpienia młodego Wertera Goethego, Zbrodnia i kara Dostojewskiego, Jądro ciemności Conrada oraz Dżuma Camus – przy całej znakomitości artystycznej dzieł – porażają problematyką śmierci, zbrodni, przemocy, absurdu egzystencji. Jeśli dorzucimy do tego nasze teksty wprost nasycone cierpieniem, szeroko rozumianym rozkładem i poczuciem rozpaczy, to nie powinniśmy się dziwić, że Polacy postrzegani są jako naród smutny i skłonny do depresji.\nPowróćmy jednak do zapisów z podstawy, które wiążą się z tematem lekcji poświęconym nieszczęśnikowi z Petersburga: „Osiąganie dojrzałości intelektualnej, emocjonalnej i moralnej”; „Kształtowanie tożsamości osobowej, narodowej i kulturowej”; „Wzmacnianie wiary w swoje możliwości oraz poczucia odpowiedzialności za własny rozwój i samodzielne decyzje dotyczące dalszej nauki i wyboru zawodu”. No i tu muszę się zatrzymać, zdziwiony odkrytym nagle związkiem tego ostatniego zapisu ze Zbrodnią i karą, która staje się przestrogą przed nieodpowiedzialnym działaniem wynikającym z niebezpieczeństwa zarażenia się niehumanitarnymi ideami nadczłowieczeństwa. Zwracam uwagę na to rozpoznanie, gdyż analiza nowej podstawy programowej prowadzi do podobnego wniosku: wiele zapisów programowych da się zrealizować na bazie tekstów kultury na zasadzie rozpoznawania przeciwieństw aksjologicznych, ostrzeżeń etycznych, negatywnych modeli, które powinny natchnąć młodego odbiorcę literatury ku dobru, wzniosłości, patriotyzmowi, idei solidarności itp.\nTam, gdzie kończy się podstawa programowa …\nStruktura nowej podstawy programowej przypomina w ogólnym zakresie standardy maturalne w wersji uproszczonej. Urok nowej podstawy tkwi w oczywistości sformułowań. Wrażliwy polonista wczytując się w jej tekst ma wrażenie, że niczego innego nie robi niż właśnie to, co jest zapisane w podstawie. Trójczłonowa struktura całości: odbiór wypowiedzi, analiza i interpretacja tekstów, tworzenie wypowiedzi – ma w sobie uniwersalną siłę przekonywania zawartą w magicznej cyfrze „3”.\nPrzyjrzyjmy się nowej podstawie programowej od strony statystycznej. Pierwszy z trzech poziomów wymagań, czyli „Odbiór wypowiedzi i wykorzystanie zawartych w nich informacji” dzieli się na kolejne trzy części. Na poziomie podstawowym pojawia się dziewięć punktów w ramach „Czytania i słuchania”, cztery – na poziomie „Samokształcenia i docierania do informacji” i osiem na poziomie „Świadomości językowej”. Razem – dwadzieścia jeden punktów.\nDla małej wprawki spróbujmy dokonać przełożenia podstawy programowej na język metodyki. Proponuję w tym zakresie sięgnąć po tekst Jądro ciemności Josepha Conrada (który to utwór – zgodnie z nową podstawą programową – nie jest obligatoryjny, ma jednak wiele niepodważalnych walorów metodycznych i zapewne długo jeszcze będzie się cieszył łaską polonistów).\nW zakresie odbioru, w punkcie I dotyczącym czytania i słuchania pojawia się aż siedem punktów (na dziewięć), które możemy zrealizować w toku pracy nad utworem Conrada. Co prawda punkt I podstawy odnosi się głównie do tekstów publicystycznych, krytycznoliterackich, w jakiejś mierze historycznoliterackich (przykrojonych do możliwości percepcyjnych ucznia szkoły średniej), ale tekst Conrada stwarza doskonałą okazję do realizacji tego właśnie punktu.\nWystarczy przyjrzeć się zapisowi punktu I.1., zgodnie z którym uczeń „odczytuje sens całego tekstu (a w nim znaczenia wyrazów, związków frazeologicznych, zdań, grup zdań uporządkowanych w akapicie, odróżnia znaczenia realne i etymologiczne) oraz wydzielonych przez siebie fragmentów; potrafi objaśnić ich sens oraz funkcję na tle całości”. Tekst Conrada domaga się wręcz zabiegów wynikających z przytoczonego wyżej zapisu.\nJądro ciemności stwarza niepowtarzalną okazję do realizacji wytycznych programowych z punktu II. „Analiza i interpretacja tekstów kultury”, podpunkt 4. „Wartości i wartościowanie”. Podpunkt 4. składa się z kolejnych trzech podpunktów, z których każdy znajduje w jakiejś mierze odbicie w tekście Conrada. „Uczeń 1) dostrzega związek języka z wartościami, rozumie, że język podlega wartościowaniu (np. język jasny, prosty, zrozumiały, obrazowy, piękny), jest narzędziem wartościowania, a także źródłem poznania wartości (utrwalonych w znaczeniach nazw wartości, takich jak: dobro, prawda, piękno, wiara, nadzieja, miłość, wolność, równość, braterstwo, Bóg, honor, ojczyzna, solidarność, niepodległość, tolerancja); 2) dostrzega obecne w utworach literackich oraz innych tekstach kultury wartości narodowe i uniwersalne; 3) dostrzega w świecie konflikty wartości (np. równości i wolności, sprawiedliwości i miłosierdzia) oraz rozumie źródła tych konfliktów”.\nPrzytoczony wyżej podpunkt trzeci podpunktu czwartego podejmujący kwestie konfliktu wartości ratuje w jakiejś mierze sens całości zapisu programowego, który zmierzał w kierunku ujmowania problemu wartości w wyidealizowany i abstrakcyjny sposób. Czymże bowiem jest dla młodego człowieka pojęcie „dobra” oderwane od pojęcia „zła”, czym jest „prawda” w rzeczywistości nasyconej przeróżnymi odcieniami kłamstwa. Czym dla współczesności i przeszłych pokoleń była „niepodległość” bez rozumienia i bez odczucia, jak bolesna jest niewola. Czytając nową i starą podstawę programową, mam nieodparte wrażenie, jakby jej autorzy zapomnieli o tekstach, które za chwilę przytaczają. I tak jak podstawie programowej brakuje odniesienia do rzeczywistości kulturowo-aksjologicznej, zastępowanych jakąś iluzoryczną wizją ładu kulturowo-językowego, tak proponowane teksty przesycają wyobraźnię młodego człowieka ponurą wizją natury człowieka, aczkolwiek biorąc pod uwagę teksty obligatoryjne nowej podstawy, sprawa wygląda znacznie jaśniej i bardziej optymistycznie (wszak polonista nie musi omawiać Makbeta Szekspira, Zbrodni i kary Dostojewskiego, Jądra ciemności Conrada, Przedwiośnia Żeromskiego, opowiadań Borowskiego, powieści Inny świat Herlinga Grudzińskiego, ani też Dżumy Camusa). Martyrologiczno-mesjanistyczny wydźwięk III części Dziadów jest neutralizowany stonowaną idyllą Pana Tadeusza, pesymizm Lalki kompensuje duża doza humoru, tragizm idei w Weselu w odbiorze młodzieży jest łagodzony atmosferą weselną bronowickiej chaty, opowiadania Schulza uruchamiają wyobraźnię, podobnie rzecz ma się z Ferdydurke Gombrowicza. Reszta – czyli trzynaście pozycji pomniejszonych o wymienione wyżej pozycje książkowe – zależy od wyboru nauczyciela i uczniów. Jednakowoż chcąc uzyskać liczbę trzynastu pozycji do omówienia, większość polonistów uwzględni wymienione wyżej, nieobligatoryjne pozycje, bo ich ranga w kulturze jest na tyle ważna, że trudno sobie wyobrazić rezygnację z tych tekstów, zwłaszcza wśród polonistów-tradycjonalistów. W ten sposób znajdziemy się w punkcie wyjścia.\nWróćmy do pracy nad tekstem.\nJądro ciemności Conrada jest utworem obnażającym bolesną prawdą o nietrwałości i fasadowości systemu wartości Europejczyków.\nJęzyk bohaterów Jądra ciemności ujawnia konflikt wartości. Dotyczy to przede wszystkim Kurtza, którego system wartości uległ destrukcji. Zastanawia fakt, że w książce podejmującej istotne rozważania moralne, wyraz „dobro” i „zło” prawie nie występując. Słowo „dobro” właściwie się nie pojawia, jedynie wyraz „dobroć” w zdaniu wypowiedzianym przez narzeczoną Kurtza: „Ludzie podziwiali go, dobroć jego jaśniała w każdym czynie”. Wyraz „zło” pojawia się w utworze zaledwie dwukrotnie, a więc incydentalnie. Kwestia ta zastanawia i domaga się interpretacji, zwłaszcza gdy wziąć pod uwagę fakt, iż wyraz „człowiek” występuje aż 124 razy. Opowiadanie Conrada jawi się w tym kontekście jako narracja poszukująca prawdy o człowieku.\nKurtz uważał swoje życie za proces wyzwolony z ram dobra i zła. W pewien sposób Marlow potwierdza ten stan rzeczy, zaś Conrad kreując te dwie sylwetki i czyniąc z Marlowa swojego porte-parole, pokazuje sposoby ocalenia swojej tożsamości, obrony człowieczeństwa przed zagrożeniami płynącymi z ciemności, rozumianej w równej mierze jako osaczenie przez tajemnice obcej kultury i dziczy, jak i niebezpieczeństwa moralne wyzwalane przez siły cywilizacji.\nCytowany zapis podstawy programowej dotyczący konfliktu wartości (zwłaszcza równości i wolności oraz sprawiedliwości i miłosierdzia) znajduje swoją literacką ilustrację w cytowanych poniżej fragmentach Jądra ciemności. Proponowane fragmenty mogą być poddane procesowi analizy i interpretacji zarówno w toku tradycyjnej lekcji, jak i w ramach pracy klasowej rozwijającej umiejętność interpretacji fragmentów tekstu literackiego.\n"Dzicz poklepała go po głowie i oto głowa ta stała się podobna do kuli, do kuli z kości słoniowej; dzicz popieściła go - i oto zwiądł; zagarnęła go, pokochała, otoczyła ramionami, przeniknęła mu do żył, pożarła ciało i przykuła jego duszę do swojej przez niepojęty rytuał jakiegoś szatańskiego wtajemniczenia. Stał się jej rozpieszczonym i zepsutym ulubieńcem. Kość słoniowa? Oczywiście! Całe kupy, całe sterty kości słoniowej. Stara szopa z mułu była nią przepełniona. Mogło się zdawać, że ani jeden kieł nie pozostał na ziemi czy pod ziemią w całym kraju."\nPrzytoczony fragment w sposób niezwykle plastyczny obrazuję istotę przemiany Kurtza. Obcowanie z dziczą afrykańską odcisnęło piętno nie tylko w psychice bohatera, ale w jego fizyczności. Dominującym środkiem stylistycznym jest tutaj personifikacja, wychodząca od frazeologizmu „poklepać po głowie”, poprzez metaforycznie użyte czasownik „popieścić”, po wyliczenia: „zagarnęła go, pokochała, otoczyła ramionami, przeniknęła do żył, pożarła ciało i przykuła jego duszę”. Należy zwrócić uwagę, że tok wyliczeń idzie w kierunku od personifikacji ku animizacji, a nawet pewnego rodzaju chemizacji, rozumianej jako sposób przenikania fascynacji Afryką do wnętrza bohatera. Kurtz zaraził się Afryką, ona przeniknęła do jego krwi. Nie oznacza to jednak, że wypłukana została całkowicie z osadów kulturowych świadomość Kurtza, który potrafił oczarować swoimi perorami sceptyka Marlowa.\n"Międzynarodowe Towarzystwo Tępienia Dzikich Obyczajów powierzyło mu opracowanie referatu jako wytycznej dla tegoż towarzystwa. A Kurtz ten referat napisał. […]. Zaczynał się od dowodzenia, że my, biali, na osiągniętym przez nas szczeblu rozwoju musimy z natury rzeczy wydawać się im (dzikim) istotami nadnaturalnymi - zbliżamy się do nich z potęgą, jak gdyby bóstwa - i tak dalej, i tak dalej. «Przez prosty wysiłek woli możemy rozwinąć dodatnią działalność o potędze iście nieograniczonej», itd., itd. Od tego punktu wznosił się coraz wyżej i uniósł mnie z sobą. Perora była wspaniała, choć, wiecie, trudna do zapamiętania. Wywołała we mnie obraz jakiegoś egzotycznego Bezmiaru rządzonego przez wzniosłą Dobrotliwość. Porwał mnie zapał. Był to skutek bezgranicznej potęgi wymowy - słów - płomiennych, szlachetnych słów. Żadne praktyczne wskazówki nie przerywały magicznego toku zdań, chyba że uznamy za rozwinięcie metody coś w rodzaju notatki przy końcu ostatniej strony, notatki nagryzmolonej niepewną ręką widać znacznie później. Była bardzo prosta, i u końca tego wzruszającego wezwania do wszelkich altruistycznych uczuć gorzała, jaśniejąca i przeraźliwa, jak błyskawica wśród pogodnego nieba: «Wytępić te wszystkie bestie!»".\nPrzytoczony fragment unaocznia, jak dalece zapętlił się system wartości Kurtza. Na dnie jego fascynacji Afryką tkwi lęk przed dziczą i pierwotnymi instynktami, które uruchomione zostały również w psychice białego boga. Problem Kurtza polega na tym, że zbyt głęboko dotarł do jego istoty rylec kultury, by Afryka mogła go od niego odciąć. Ostatecznie więc skazany był na niebezpieczną dla psychiki walkę między tym, co ukształtowane przez kulturę a tym, co wyzwolone przez instynkty pierwotne.\nPozwalając sobie na te dygresje interpretacyjne, miejmy w pamięci punkt wyjścia, czyli zapis programowy dotyczący konfliktu wartości.\nZwróćmy zarazem uwagę, że czujne oko polonisty powinno w cytowanym fragmencie wychwycić pewne słowo-klucz, prowadzące ku podstawie programowej. Mam na myśli „referat”. Zarówno nowa jak i stara podstawa programowa wskazują na obowiązek przygotowania uczniów do sztuki tworzenia wypowiedzi w tej formie. W nowej podstawie punkt III „Tworzenie wypowiedzi” mówi wyraźnie, że „Uczeń tworzy dłuższy tekst pisany lub mówiony (rozprawka, recenzja, referat, interpretacja utworu literackiego lub fragmentu) zgodnie z podstawowymi regułami jego organizacji, przestrzegając zasad spójności znaczeniowej i logicznej”. Idąc tym tropem, korzystając z nadarzającej się okazji, którą może być przyjrzenie się referatowi Kurtza, udowadniamy, że możliwe jest iskrzenie między nauczycielem a podstawą programową.\nPesymistyczne korzenie kultury europejskiej\nIdąc tropem rozpoznań Conrada, trzymając się częściowo podstawy programowej w zakresie paru sugestii aksjologicznych, przewidując decyzje polonistów począwszy od roku 2012/2013, proponujemy, by Jądro ciemności pozostało w zasięgu polonistycznych preferencji. A dzięki temu tekstowi istnieje szansa, że przypomniane zostaną dwa nazwiska filozofów, którzy odcisnęli swoje piętno na kulturze europejskiej.\nArtur Schopenhauer w swoim dziele Świat jako wola i wyobrażenie uzmysławia te same prawdy, pod którymi podpisze się Joseph Conrad: podstawową przypadłością życia jest cierpienie i śmierć; człowiek jest zdeterminowany przez naturę, która z nim igra. Sztuka życia powinna polegać na przyjęciu losu, zaakceptowaniu życia takim, jakie ono jest, a więc z jego cierpieniem i cieniem śmierci. Schopenhauer znajdywał sposób na egzystencję w buddyjskiej koncepcji nirwany, która dawała namiastkę wyzwolenia z ograniczeń fizycznych.\nNieprzypadkowo Marlow porównywany jest kilkakrotnie do Buddy. Podróż do Afryki przyczyniła się w jakiejś mierze do jego oświecenia, zmieniła radykalnie jego sposób patrzenia na dążenia człowieka i jego odkrywanie sensu istnienia.\nPowyższe rozpoznania wpisują się w jeden z wymienionych wyżej podpunktów podstawy programowej, dotyczący wartości uniwersalnych. W odnośnym podpunkcie wartości te nie są nazywane, ale w jednym z wcześniejszych podpunktów czytaliśmy o takich wartościach, jak: „dobro, prawda, piękno, wiara, nadzieja, miłość, wolność, równość, braterstwo, Bóg, honor, ojczyzna, solidarność, niepodległość, tolerancja”. Zwróćmy uwagę, w jak przekonujący sposób mówi Conrad o tym, jak trudnym zadaniem jest dla Europejczyka realizowanie tych wartości w rzeczywistości postkolonialnej. Polonista zaś zauważa w tym przypadku podstawowy problem egzystencjalno-aksjologiczny, na który musi uwrażliwić uczniów: wspaniale brzmiące i dość oczywiste dla współczesnego człowieka wartości nie są zwykłym darem przeszłości, ale owocem cierpień, poszukiwań, dążeń, marzeń, zmagań, a przede wszystkim – ogromnym zadaniem osobistym i zbiorowym.\n Cytaty zgodne z Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2008 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół.\n J. Conrad, Jądro ciemności, Kraków, Wydawnictwo Greg, Warszawa 2004, s. 71.


Jak przejść z wersji lokalnej na wersję sieciową? - Mega-Tech\nJak przejść z wersji lokalnej na wersję sieciową?\nPomoc - Wersja sieciowa | 0 komentarzy\nJeżeli potrzebujemy aby praca z naszym programem do wystawiania faktur odbywała się jednocześnie na kilku stanowiskach to wersja sieciowa będzie najlepszym rozwiązaniem. Do wersji sieciowej niezbędny jest serwer i tutaj mamy dwie możliwości:\n1. Serwerem jest jeden z komputerów w firmie.\n2. Serwer zewnętrzny.\n1. Jeżeli chcielibyśmy aby serwerem był jeden komputer w firmie musimy pamiętać o kilku kwestiach. Przede wszystkim aby wszystkie stanowiska mogły pracować w wersji sieciowej to komputer który jest serwerem musi być koniecznie włączony. Drugą niedogodnością jest to, że wszystkie komputery muszą znajdować się w tej samej sieci Wi-fi lub LAN. I ostatnią rzeczą o której należy pamiętać jest to, że jeżeli komputer który jest serwerem przestanie działać (uszkodzi się dysk, spali płyta główna czy będziemy zmuszeni przeinstalować system) nie będzie możliwości korzystania z programu co może wstrzymać pracę w firmie na kilka/kilkanaście godzin.\nJeżeli mimo wszystko chcemy używać tego typu wersji sieciowej pierwszym krokiem jest zainstalowanie serwera. W tym celu pobieramy instalator i podczas instalacji wybieramy opcję „ten komputer będzie serwerem„. Po instalacji serwera, wchodzimy w „narzędzia” i klikamy na „migracja danych pomiędzy bazami„. W tym oknie wypełniamy parametry serwera (uzyskane podczas instalacji), wybieramy plik accessowy „baza.mdb” i wciskamy „lokalna –> sieciowa„. Po migracji wchodzimy ponownie w „narzędzia” ale tym razem klikamy na „konfiguracja połączenia z bazą sieciową MySQL„. Tutaj wpisujemy wszystkie dane i klikamy na „podłącz do bazy„. Nasz program uruchomi się ponownie ale już będzie połączony z wcześniej zainstalowanym serwerem. Teraz pozostaje nam skonfigurować pozostałe stanowiska. Na każdym z nich wchodzimy w „narzędzia” i klikamy „konfiguracja połączenia z bazą sieciową MySQL„. W polu nazwa serwera wpisujemy nazwę komputera na którym jest zainstalowany serwer. Po uzupełnieniu pozostałych pól klikamy na „podłącz do bazy„. Program uruchomi się ponownie podłączony do serwera.\n2. Wersja z serwerem zewnętrznym jest zdecydowanie wygodniejsza i bezpieczniejsza. Pierwszym krokiem który powinniśmy uczynić jest zakup miejsca na serwerze. Cennik tutaj: https://www.mega-tech.com.pl/cennik/. Po instalacji serwera, wchodzimy w „narzędzia” i klikamy na „migracja danych pomiędzy bazami„. W tym oknie wypełniamy parametry serwera (wysłane na maila po zakupie miejsca na serwerze), wybieramy plik accessowy „baza.mdb” i wciskamy „lokalna –> sieciowa„. Po migracji wchodzimy ponownie w „narzędzia” ale tym razem klikamy na „konfiguracja połączenia z bazą sieciową MySQL„. Tutaj wpisujemy wszystkie dane i klikamy na „podłącz do bazy„. Nasz program uruchomi się ponownie ale już będzie połączony z serwerem. Teraz pozostaje nam skonfigurować pozostałe stanowiska. Na każdym z nich wchodzimy w „narzędzia” i klikamy „konfiguracja połączenia z bazą sieciową MySQL„. Tam uzupełniamy wszystkie pola i klikamy na „podłącz do bazy„.


Uparte serce. Biografia Poświatowskiej [Kalina Błażejowska] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00223 009772 21079092 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Kalina Błażejowska Liczba stron:\nISBN: 9788324031351 Data wydania:\n'Halina Poświatowska pisze wiersze z potrzeby serca. Serca słabego i zdradliwego. Każde jego uderzenie od wczesnego dzieciństwa przypomina o śmierci. Przy każdym szybszym kroku pozbawia ją oddechu, powołuje dławienie w krtani i kłucie w płucach. Nie pozwala bawić się z rówieśnikami, swobodnie spacerować ani tańczyć. Uniemożliwia studiowanie, bo pragnienia i ambicje muszą przegrać z wysokimi schodami. Serca, które mimo swoich ograniczeń, a może właśnie z ich powodu, każe jej gnać przez życie bez opamiętania. Biografia Haliny Poświatowskiej to poruszająca opowieść o krótkim, lecz intensywnym życiu jednej z najpopularniejszych polskich poetek. Zadebiutowała w wieku 21 lat. W tym samym roku została wdową po szczęśliwym, choć krótkim małżeństwie. Uratowała ją operacja serca, przeprowadzona w Ameryce dzięki hojności tamtejszej Polonii. Nie na długo. Zmarła w wieku zaledwie 32 lat. Kalina Błażejowska odsłania jej nieznaną twarz: zbuntowaną, ironiczną, daleką od sentymentalnego wizerunku, z którym jest kojarzona. Przede wszystkim jednak to książka o odwadze i pragnieniu życia, o sprzeciwie wobec nieuniknionego, o potrzebie zmysłowego potwierdzania swojego istnienia, wśród światła, kolorów i zapachów. To historia niezależnej kobiety, która próbuje okpić los i uciec od przeznaczenia, ratunku szuka w miłości i poezji, od samego początku naznaczonych śmiercią. Kobiety, która do samego końca nie pozwala, by ktokolwiek decydował o jej życiu za nią.'\nOd autorki Kiedy w październiku 2010 roku zaczynałam pracę nad tą książką, wydane już były Dzieła Haliny Poświatowskiej (dwa tomy poezji, tom prozy autobiograficznej i tom listów) oraz kilka książek o jej życiu i twórczości, w tym biografia autorstwa Małgorzaty Szułczyńskiej, esej biograficzny Grażyny Borkowskiej i zbiór wspomnień opracowany przez Mariolę Pryzwan. Mogło się wydawać, że temat został wyczerpany. Byłam jednak przekonana, że o Poświatowskiej można opowiedzieć od nowa; i inaczej, niż ona sama zrobiła to w pięknej, ale zawierającej luki i przemilczenia Opowieści dla przyjaciela. Utwierdzałam się w tym przekonaniu przez kolejne dwa i pół roku gromadzenia materiałów. Szukałam ich nie tylko w Polsce, ale też za oceanem – w Waszyngtonie, Filadelfii, Nowym Jorku, Bostonie i Toronto. Znalazłam źródła, do których wcześniej nie sięgano. Ten obszerny, choć niepełny (nie do wszystkich dokumentów i świadków udało mi się dotrzeć; najbardziej żałuję, że nie zdążyłam porozmawiać z Ludmiłą Waluszewską, Ireneuszem Morawskim i Wisławą Szymborską) materiał posłużył mi do stworzenia narracji właściwszej może dla powieści biograficznej niż klasycznej biografii. Z listów, pocztówek, wierszy, prozy, zdjęć, dokumentów i wspomnień układałam opisy i dialogi. Niektóre fragmenty tej książki są więc nie tyle pewne, ile prawdopodobne. Granica między faktem i fikcją jest zresztą niemożliwa do ustanowienia. „Faktyczne” są tylko tysiące dni życia; każda opowieść o nich jest już kreacją. Nie sposób napisać o czyimś życiu „obiektywnie” – zawsze wnosi się swoją wrażliwość, swoje wartości, swoją perspektywę. Dbając o spójność powieściowej formy, nie umieszczałam w tekście rozważań krytyczno- i historycznoliterackich. Książka nie ma ambicji naukowych; cytowałam tylko te wiersze Poświatowskiej, które mogłam wpasować w narrację, i pozostawiałam je bez komentarza. Na koniec chciałabym podziękować: – rodzeństwu Haliny Poświatowskiej – Małgorzacie Porębskiej i Zbigniewowi Mydze – za udostępnienie wyjątkowo cennych materiałów i za gotowość do odpowiadania na najbardziej szczegółowe pytania, – Marioli Pryzwan – za udostępnienie kontaktów i materiałów oraz za wskazanie ciekawych tropów, – wszystkim moim rozmówcom, – Caroline Karpinski, Margaret Pacsu, Pameli Pomerance-Steiner, Josephowi Margolisowi, Jadwidze Dereń oraz Krystynie i Pawłowi Chądzyńskim – za gościnność w czasie mojej podróży po USA, – profesorowi Antoniemu Dziatkowiakowi – za konsultację w kwestiach medycznych, – redaktorom Elżbiecie Kot, Damianowi Strączkowi i Danielowi Lisowi – za cierpliwość, – redaktorom „Tygodnika Powszechnego” Michałowi Okońskiemu i Piotrowi Mucharskiemu – za wszelką pomoc, a przede wszystkim za umożliwienie dziennikarskiego debiutu; to w „Tygodniku Powszechnym” opublikowałam artykuł o Poświatowskiej, który stał się początkiem tej książki, – twórcom strony www.koniczynka.art.pl – za pokazanie, jak wielkie jest grono miłośników Poświatowskiej, dla których warto o niej pisać, – rodzinie (szczególnie Mamie), Marcinowi i przyjaciółkom – za wsparcie.\n1935–1945 Ma cztery lata, kiedy zaczyna się wojna1. Patrzy, jak przestraszona matka żegna ojca2 wyjeżdżającego bronić Warszawy i jak pakuje do torby zielony wełniany koc. Jeszcze tego samego dnia wyruszają z Częstochowy drabiniastym wozem zaprzężonym w krowę i chudego konia, stłoczone z rodziną i obcymi. Gdy do jednostajnego turkotu kół dochodzi inny, powoli narastający hałas, zeskakują na ziemię i trzymając się za ręce, biegną w głąb pola. Kładą się na jeszcze ciepłej ziemi i nakrywają kocem. Już po chwili Halina wystawia spod niego głowę – chce patrzeć na spadające pociski, od których zapalają się drzewa. Kiedy okazuje się, że przed wojną nie ma dokąd uciec, wraca z matką do okupowanego miasta. Wraca też ojciec, brudny, zarośnięty i smutny3. Sąsiedzi mówią o „krwawym poniedziałku” – o tym, jak Niemcy zaraz po wkroczeniu rozstrzeliwali mieszkańców w kościołach, więzieniach i na placach. Ale tego Halinie nie wolno słuchać. W 1942 roku Mygowie przeprowadzają się na aleję Najświętszej Maryi Panny, pod numer 4 – Feliks i Stanisława otwierają tam sklep galanteryjny. Wdychając ciemny zapach skóry, Halina dotyka rzędów rękawiczek, pasków, torebek i portfeli. Przygląda się, jak po pracy rodzice szyją rękawice dla niemieckich robotników: robią to tak, żeby się pruły po pierwszym użyciu. Matka Haliny, Stanisława Mygowa, Częstochowa, lata 50. W kwietniu rodzi się jej siostra Elżbieta. Zajmuje się nią czule, jak najpiękniejszą lalką. Ale więcej czasu spędza, bawiąc się na podwórku z kolegami – najczęściej w wojnę. Kiedy zdarza jej się wylosować drużynę Niemców, dowodzi nią z determinacją, chociaż nie cieszy się z wygranej. Do szkoły nie chodzi – nie ma się czego uczyć z hitlerowskich czytanek. Lekcji udziela jej matka. W październiku 1944 roku w domu pojawia się kuzynka, kilkunastoletnia Teresa Bigosińska. Szuka schronienia po powstaniu, tak samo jak tysiące młodych ludzi, którymi zapełnia się Częstochowa. Opowiada o kanałach i ruinach, chwali się bronią, śpiewa powstańcze piosenki. Halina słucha zafascynowana. Kiedy cztery miesiące później rozpoczyna się radziecka ofensywa – na opustoszałych Alejach słychać hałas wybuchów, strzelaniny i tłuczonego szkła – przerażona schodzi z rodzicami do zimnej, wilgotnej piwnicy. Siada na kłodach drewna obok sąsiadów i przygląda się ich zmienionym w świetle świecy twarzom. Przez następne trzy dni nie chce zdjąć płaszcza ani się położyć; usypiana rytmem głośnych modlitw drzemie tylko na kolanach Stanisławy. Po walkach ulica pełna jest trupów: piętrzących się w rynsztokach, wgniecionych w jezdnię gąsienicami czołgów. Patrząc w mroźnej ciszy na rozłożone bezwładne ramiona i otwarte nieruchome oczy, Halina ściska rękę ojca i wbija w nią paznokcie. W nocy, którą spędzają już w nowym mieszkaniu, na ulicy Dąbkowskiego, dostaje gorączki. Zaczyna chorować na anginę. Z zaropiałym i opuchniętym gardłem całymi dniami leży pod ciężką pierzyną. Rozpalonym wzrokiem patrzy na matkę, czekając, aż chłodną dłonią dotknie jej czoła i poprawi poduszki. Przez uchylone drzwi słyszy śpiewne głosy, czuje woń tytoniu i potu: w mieszkaniu stacjonują radzieccy żołnierze. Ma nadzieję, że wkrótce będzie mogła wstać i ich zobaczyć. Ale kiedy tylko znika ból gardła, pojawia się ból jeszcze gorszy – stawów i serca. Tym razem lekarz stwierdza gorączkę reumatyczną i zapalenie wsierdzia. Matka smaruje jej dłonie, łokcie, kolana i kostki maścią o wnikającym w pościel zapachu i mocno owija je bandażem. Przy każdym podniesieniu ręki i każdym zgięciu kolana Halina czuje ostry ból, uczy się więc być bezwładna jak mumia. Halina z młodszą siostrą Elżbietą i rodzicami, Częstochowa, 1945. W bezruchu słucha muzyki poważnej z radia i słodkiego głosu matki czytającej jej kolejne książki, wpatruje się w jej jasne i spokojne oczy, ogląda gałęzie drzew za oknem i wzory na dywanie. Tak spędza pół roku. Na początku lata przychodzi do niej kilku lekarzy. Po kolei osłuchują jej serce i naradzają się za drzwiami, wymieniając łacińskie terminy. Wreszcie do pokoju wchodzi matka i mówi z uśmiechem: – Powiedzieli, że możesz wstać z łóżka. Halina chce się zerwać i podbiec do okna, ale ledwie udaje jej się podnieść, upada na ziemię. Kolana ma popsute, składają się pod ciężarem ciała. Przez kilka następnych tygodni uczy się chodzić. Najpierw po pokoju, potem po mieszkaniu, w końcu po ulicy. Jesienią znowu leży w łóżku z przeziębieniem, które przywraca zapalenie wsierdzia. Na początku grudnia choruje też jej siostra. Lekarze nie potrafią zdiagnozować, skąd pojawiła się u niej wysoka gorączka. Zapalenie płuc? Zapalenie opon mózgowych? Żadne środki nie pomagają. Na trzeci dzień Elżunia mówi do niani: „Czuję w gardełku umieranie”. Wieczorem już nie żyje. Zostaje pochowana na cmentarzu św. Rocha. Ojciec wiesza na ścianie jej portret i zdjęcie, matka nie przestaje płakać. A Halina zaczyna się bać.\n


Advance Paris X-Cd1000 lampowy odtwarzacz CD - Best Audio\nOdtwarzacz płyt CD jest dzisiaj urządzeniem powoli wypieranym przez odtwarzacze sieciowe. Jednak znaczna część liczących się na rynku producentów nie rezygnuje z formatu CD i wciąż oferuje modele w różnych przedziałach cenowych. Advance Paris X-CD1000 wyróżnia się bardzo solidną, sztywną konstrukcją chassis, w którym odseparowano sekcje transportu, przedwzmacniacza i zasilania, zapewniając efektywną izolację poszczególnych sekcji. Eliminuje to skutecznie ryzyko zakłóceń między różnymi układami w urządzeniu. Taka konstrukcja sprawia, że całe urządzenie waży prawie 10 kg. Przyczynia się do tego również sekcja zasilania, gdzie zastosowano duży transformator toroidalny o mocy 50W. W odtwarzaczu zastosowano wysokiej jakości przetwornik Burr Brown PCM 1792, natomiast stopień przedwzmacniacza zawiera układ lampowy. X-Cd1000 posiada komplet wejść cyfrowych (optyczne, koaksjalne i AES/EBU) oraz analogowych (RCA i XLR). Niespotykanym rozwiązaniem jest zastosowanie podwójnych wyjść RCA - przez jedne wyjścia sygnał jest prowadzony przez sekcję lampową, w drugich wyjściach ją omija. Użytkownik ma możliwość wyboru między układem wspomaganym przez lampy, a czysto tranzystorowym.


Wzór pisma do sąsiada o wycięcie drzewa - OdkryjPrawo.pl\nOdkryjPrawo.pl — WZORY PISM — Wzór pisma do sąsiada o wycięcie drzewa\nPismo do sąsiada o wycięcie drzewa, czy przechodzących przez ogrodzenie gałęzi może pozwolić uniknąć niepotrzebnych sporów sąsiedzkich. Trzeba bowiem zauważyć, że dowolne wycięcie drzewa, czy obcięcie jego gałęzi bez zgody „właściciela” drzewa może doprowadzić do powstania pretensji z jego strony, a nawet roszczeń, których będzie mógł dochodzić na drodze postępowania sądowego.\nPowyższe wynika z regulacji zawartych w kodeksie cywilnym, zgodnie z którymi właściciel posesji może sam obciąć gałęzie wychodzące na jego nieruchomość i zachować dla siebie, jednak po uprzednim wezwaniu sąsiada do ich usunięcia i wyznaczenia mu stosownego terminu – tak art. 150 kc.\nPismo do sąsiada o wycięcie drzewa powinno być też odpowiednio uzasadnione. Powodem żądania wycięcia drzewa może być zbyt intensywny cień, który to rzuca, obawa przed złamaniem się drzewa lub jego gałęzi, ryzyko uszkodzenia ogrodzenia, budynku, dachu, okien.\nW piśmie do sąsiada o wycięcie drzewa wskazać należy termin, w którym roszczenie o wycięcie powinno zostać zrealizowane. Przy czym należy pamiętać, aby termin ten był odpowiedni. Pod uwagę wziąć bowiem należy potrzebę uzyskania odpowiednich zgód, zabezpieczenia nieruchomości, sprzętu, a nawet zatrudnienie profesjonalnej firmy zajmującej się wycinką drzew.


I co też takim czymś pływałaś?\nCzyli....może kiedyś tutaj powrócisz i popływasz...\nDziękuję za życzenia. Pływać, to pływałam, bo nie wyobrażam sobie leżenia na plaży bez zamoczenia się w\nwodzie. Stateczkiem wycieczkowym też pływałam. Ale niestety nurkować nie potrafię...\nMoże kiedyś się nauczysz...nie trać wiary..\nIrenko... po 60 to już raczej nie ma takiej opcji. Poza tym podobno jestem niezatapialna. Mogę sobie leżeć na\nplecach na wodze i spać jak na kanapie. Gdy miałam około 30 lat, to kiedy próbowałam zanurkować to syn\nwciskał mi na siłę tyłek do wody, a ja i tak byłam na powierzchni.\nChyba też jestem niezatapialna...ale mój brat twierdzi...że Titanic też był niezatapialny\nCzyli możesz bez problemów snurkować\nKlucz morze, Grecja, miasto, podróże, łodzie ,...\nOraz do kluczy: Grecja, miasto, podróże, łodzie, skiatos, architektur


Kompletnie pijany jechał oplem do dziewczyny na walentynki. Wydmuchał 2,5 promila - Poscigi.pl\nStrona główna Wiadomości Krosno Odrzańskie Kompletnie pijany jechał oplem do dziewczyny na walentynki. Wydmuchał 2,5 promila\nKompletnie pijany 25-letni kierowca opla został zatrzymany w niedzielę, 14 lutego, na drodze koło Osiecznicy. W rozmowie z policjantami oznajmił, że jechał do dziewczyny żeby wspólnie spędzić walentynki. Teraz stanie za to przed sądem.\nKierujący oplem został zatrzymany do kontroli na drodze koło Osiecznicy. Policjanci od razu wyczuli od kierowcy silna woń alkoholu. Okazało się, że 25-latek był kompletnie pijany.\nKiedy kierowca dmuchnął w alkomat wyszło, że ma aż 2,5 promila alkoholu. Funkcjonariusze zatrzymali 25-latkowi prawo jazdy, a jego samochód został zabezpieczony na policyjnym parkingu.\n25-latek powiedział policjantom, że jechał do dziewczyny na walentynki.\nJego Lekkomyślność będzie go drogo kosztować. Za prowadzenie pojazdu grozi mu kara do dwóch lat więzienia. 25-latek prawo jazdy starci na czas nie krótszy niż 3 lata i zapłaci grzywnę nie niższą niż 5 tys. zł.\nPoprzedni artykułWypadek. Fiat wypadł z drogi i uderzył w schody. Na miejscu służby ratunkowe\nNastępny artykułJeden naćpany, drugi z zakazem prowadzenia, a trzeci pędził jak szalony. Wpadli na akcji „Kaskada”.


Wypadek w Chybiu. 12-latek przewieziony do szpitala - Beskidzka24.pl\nWypadek w Chybiu. 12-latek przewieziony do szpitala\nAutor: Dorota Krehut-Raszykaccess_time 10.09.2021 15:27 chat_bubble_outlineZostaw komentarz\nNa skrzyżowaniu ulic Mickiewicza i Spokojnej w Chybiu doszło do wypadku.\n– Będziemy ustalać szczegółowe okoliczności tego zdarzenia, ale ze wstępnych informacji wynika, że 12-letni rowerzysta najechał na tył samochodu bmw. Za jego kółkiem siedział 22-letni mężczyzna. Medycy, którzy przyjechali na miejsce, zdecydowali o przewiezieniu chłopca do szpitala na dalsze badania – informuje Krzysztof Pawlik, oficer prasowy Komendy Powiatowej Policji w Cieszynie.\nTo drugie zdarzenie drogowe z udziałem nastolatka, które miało miejsce dziś rano w powiecie cieszyńskim. O potrąconym na przejściu dla pieszych 16-latku pisaliśmy tutaj.\nPoprzedni post Poprzedni post Cieszyn: 16-latek potrącony na “zebrze”\nNastępny post Następny post Powiat suski: Akcja “Prędkość” i szarżujący kierowcy


Deka Smak - CH Karolinka\nHome Sklepy / Mapa Deka Smak\nRestauracja „Deka Smak” to smaczna i zdrowa kuchnia europejska, w której znaleźć można szerokie wpływy kuchni z różnorodnych zakątków świata. Nasz renomowany Szef kuchni oraz zespół doświadczonych kucharzy wychodzą naprzeciw nawet najbardziej wysublimowanym gustom kulinarnym.\nW naszej ofercie znajdziecie Państwo szeroki wybór gotowanych, pieczonych i grillowanych mięs, produktów mącznych i ziemniaczanych. Proponujemy dania wytrawne i te, podawane na słodko. Codziennie serwujemy bogaty zestaw surówek i zdrowych deserów. Prócz markowych napoi polecamy także domowy kompot.\nStaramy się aby nasi Goście mogli poczuć się jak w domu, dlatego codziennie witamy Państwa z uśmiechem. Nasz personel zawsze chętnie pomoże skomponować smaczny i pełnowartościowy posiłek. Wyjątkowy system samoobsługowy pozwala bowiem na dowolność i kreatywność w komponowania dań. Goście jedzą i płacą jedynie za produkty, na które akurat tego dnia mają ochotę. Nasza restauracja proponuje specjalne rabaty dla wszystkich pracowników CH Karolinka.