Klimatyczne wnętrza w stylu vintage – TOP 5 aranżacji | ardant.pl\nCzym jest dla Ciebie styl vintage? Dla nas to niezwykle oryginalne połączenie… duet nowoczesności z przeszłością i przede wszystkim z historią. We wnętrzach jest to przede wszystkim klimat! Tak, klimat, którego nie da się podrobić, wyjątkowy, bardzo osobisty i niepowtarzalny. Największą zaletą wnętrz vintage jest właśnie ich oryginalność. To nie są kolejne, podobne do siebie aranżacje niczym z wnętrzarskich katalogów. Każde wnętrze jest inne, zbudowane na bazie starych mebli i dodatków znalezionych na pchlim targu czy na strychu dziadków, jest nie do podrobienia. Ma w sobie duszę i niesie ze sobą pewną historię. Za to właśnie pokochaliśmy styl vintage.\nCo ciekawe, nie jest to stylistyka wybierana przez starszych ludzi. Najchętniej sięgają po nią osoby młode, zafascynowane historią, szukające swoich korzeni i doceniające to, co stare i wyjątkowe. To właśnie młodzi ludzie doceniają stylistykę dawnych, polskich designerów. Odkrywają ją na nowo i wspaniale łączą ze współczesnym wzornictwem. To niezwykle budujące, że meble zaprojektowane kilkadziesiąt lat temu, jak chociażby fotel RM58 Romana Modzelewskiego, dzisiaj doczekały się swoich reedycji i na nowo cieszą się wielką popularnością.\nStyl vintage – krótka charakterystyka\nO ile większość stylów wnętrzarskich, jakie znamy zostało osadzonych w konkretnych ramach czasowych, tak w stylistyce vintage panuje duża swoboda. Główną zasadą jest tutaj zamiłowanie do dawnych czasów, ale do jakich konkretnie? Każdy może znaleźć swój punkt odniesienia.\nPolski styl vintage to najczęściej odwołania do lat 50., 60. i 70., w których królowały ciekawe kolory, printy i mocne, geometryczne formy. To czasy, w których nasza rodzima produkcja mebli i dodatków była naprawdę w dobrej formie. Dzisiaj chętnie wracamy nie tylko do kultowych mebli polskich projektantów, ale także do takich detali, jak piękna ceramika z Bolesławca czy porcelana z Ćmielowa. Do łask wracają także szklanki musztardówki oraz naczynia z porcelitu. Naprawdę warto zerknąć do starych kufrów i piwnic swoich rodziców i dziadków. Mogą skrywać wiele ciekawych detali idealnych do wnętrz vintage.\nKolory we wnętrzach vintage\nZ uwagi na mnogość kolorów w meblach i dodatkach, baza wnętrza powinna być uniwersalna i jasna, dlatego ściany zazwyczaj malowane są po prostu na biało. Częstym wyborem są też delikatne beże i szarości, które mają być podstawą do kolorowych grafik na ścianach i innych dekoracji.\nNo właśnie, meble i dekoracje – tutaj kolorów nie brakuje. Są to barwy ciekawe, ale nieco przytłumione, jakby delikatnie spłowiałe. Królują tutaj odcienie czerwieni, żółci, pomarańczy, nie brakuje także oliwkowej zieleni i błękitów. Czasami łączone w spójne palety, innym razem zestawiane na zasadzie kontrastu.\nOprócz koloru, nie można pominąć drewnianych elementów! Raczej nie będzie to skandynawska, jasna sosna. W aranżacjach vintage króluje złocisty orzech, dąb i mahoń z wyraźnie widocznymi słojami.\nKolory, materiały… to wszystko jest bardzo ważne, jednak prawda jest taka, że wnętrza vintage budowane są przez dodatki. To aranżacje, którym daleko do nowoczesnego minimalizmu. Tutaj potrzebne jest miejsce na dawne afisze teatralne lub plakaty z dawnymi reklamami. Nie może też zabraknąć ceramicznych wazonów, plecionych kwietników i porcelanowych figurek, może znajdziesz gdzieś dawne, popularne „pikasiaki”? Z takimi perełkami na pewno uda Ci się stworzyć wyjątkowy klimat!\nJeśli chcesz widzieć więcej na temat vintage, koniecznie zajrzyj do naszego tekstu.\nMy tymczasem przechodzimy do naszego zestawienia. W tym miesiącu znaleźliśmy dla Was prawdziwe, wnętrzarskie perełki. Sami zobaczcie.\nKlimatyczne mieszkanie na Wilanowie – Studio Architektury Dembowska\nTo bardzo przytulne mieszkanie zachwyca pięknym doborem kolorów. Delikatne pastele przeplatają się tutaj z mocnymi akcentami i wspaniałymi fakturami.\nDo strefy dziennej prowadzi nas biblioteczka i ciekawa galeria ścienna, która kolorystyką nawiązuje do całego wnętrza. Ściany stanowiące bazę dla wyrazistych elementów aranżacji to złamany, ciepły odcień bieli, który idealnie komponuje się z drewnianą podłogą ułożoną w ponadczasową jodełkę. Już od wejścia widzimy, że mieszkanie jest pełne elementów z historią. Zwróćcie uwagę na piękny stolik w przedpokoju, którego podstawa została wykonana ze starej maszyny do szycia. Właśnie takie elementy stanowią „serce” wnętrz vintage.\nfot. Kroniki Studio\nZ przedpokoju wchodzimy do strefy dziennej, w której znalazło się miejsce na jasną sofę z dużą ilością poduch. Strefa relaksu została wydzielona pięknym dywanem, na którym stanął niewysoki, drewniany stolik w stylu retro. Do oświetlenia tej strefy została wykorzystana smukła lampka podłogowa. Ustawiona tuż za kanapą sprawdza się także podczas wieczornego relaksu przy ulubionej książce.\nCiekawe jest też to, że w salonie nie ma telewizora. Zamiast niego zamontowany został rzutnik. Takie rozwiązanie sprawdza się bardzo dobrze we wnętrzach vintage. Dzięki temu piękna, bordowa komoda wygląda jeszcze efektowniej, a ustawione na niej dekoracje nie zostały przyćmione dużym odbiornikiem. Zamiast telewizora mamy tutaj sprzęt grający, który swoją stylistyką pięknie wpisuje się w klimat vintage. Na szczęście na rynku coraz łatwiej jest znaleźć sprzęty nowoczesne, w pełni funkcjonalne i stylizowane na te sprzed lat.\nSzczerze mówiąc, jesteśmy zauroczeni tą efektowną komodą. Jej obły kształt, faktura… no i ten kolor. Mocny odcień bordo wspaniale koresponduje z jasnymi elementami wnętrza i błękitem, który króluje w strefie kuchennej. Klimatu tej przestrzeni dodaje dekoracyjna lampka stołowa z dużym, mlecznym kloszem ustawionym na ciemnej podstawie. Oczywiście nie bez znaczenia jest też duża ilość naturalnych kwiatów, dzięki którym wnętrze jest jeszcze bardziej klimatyczne.\nZanim przejdziemy do błękitnej kuchni, zwróćcie uwagę na stół. Ustawiony w przejściu między salonem a kuchnią, stanowi doskonały łącznik tych stref.\nKlasyczny, drewniany stół pasuje do stolika kawowego w salonie, a ciemne krzesła z wiedeńską plecionką i błękitną tapicerką na siedziskach to wstęp do błękitnej kuchni. Uzupełnieniem błękitnych tonów jest też grafika umieszczona na ścianie.\nStół został doświetlony lampą sufitową na długim ramieniu. To także pozwoliło na wyznaczenie świetlnej granicy strefy jadalnianej. Dużą zaletą takiej lampy jest to, że klosz można obracać, a tym samym lepiej dopasowywać do danej przestrzeni.\nW jasnoszarej zabudowie kuchennej z subtelnymi, błękitnymi ścianami króluje z kolei oświetlenie w stylu klasycznym. Srebrne kinkiety z jasnymi abażurami sprawiają, że kuchnia jest bardzo przytulna, domowa, a przy tym niezwykle elegancka. Takie lampki to także doskonały zabieg funkcjonalny. Przy tak oświetlonym blacie pracuje się zdecydowanie wygodniej.\nKolorowe mieszkanie na warszawskim Kamionku – Studio Projektowania Wnętrz Inbalance\nKolejne wnętrze to wspaniała feeria barw, które sprawiają, że jest to przestrzeń niezwykle radosna i pozytywna. Takie właśnie było założenie – mieszkanie dla dwóch młodych, kreatywnych osób miało być ciepłe i przepełnione barwami. Połączenie tak wielu kolorów to bardzo odważne posunięcie, szczególnie na dużej, otwartej powierzchni, ale Hanna Brzozowska, odpowiedzialna za projekt, poradziła sobie z tym zadaniem znakomicie!\nW kuchni postawiono na zabudowę w dwóch kolorach. Górne szafki to uniwersalna biel i prosta, minimalistyczna forma, za to dół to już zupełnie coś innego. Wyraziste, bordowe szafki zostały dodatkowo ozdobione geometrycznymi, nowoczesnymi frezami. Zabudowa to jednak nie koniec koloru w kuchni. Pas między szafkami to z pozoru klasyczne, białe płytki, ale umieszczona pomiędzy nimi żółta fuga nadaje im zupełnie innego charakteru.\nKoloru nie zabrakło także na podłodze. Pięknie nakrapiane lastryko to wspaniałe dopełnienie dwukolorowej zabudowy. Do oświetlenia kuchni wykorzystano uniwersalne i bardzo praktyczne spoty sufitowe w białym kolorze, które zostały idealnie dopasowane do wysokości szafek.\nPrzejdźmy krok dalej, prosto do salonu. Tutaj kolorystyka nieco się zmienia i pięknie kontrastuje z tą wykorzystaną w kuchni. Przytulna, drewniana podłoga ułożona w jodełkę. Do tego drewniany stół i krzesła w stylu vintage. Ich bordowe siedziska to wspaniałe nawiązanie do kuchennej zabudowy. Nad stołem zawisła piękna lampa Dione w czarnej wersji. Jej mleczne klosze w dwóch rozmiarach wspaniale korespondują z geometrycznymi formami w tym wnętrzu.\nBordowe krzesła to nie jedyny kolor w salonie, tych tutaj zdecydowanie nie brakuje. Na pierwszy plan wysuwa się piękny, musztardowy narożnik ozdobiony poduchami w geometryczne wzory. Śmiało można powiedzieć, że właśnie geometria stała się tutaj motywem przewodnim. Spójrzcie tylko na te oryginalne, kolorowe figury, które zostały namalowane na jasnych ścianach. Połączenie tych wszystkich kolorów i form dało zachwycający efekt!\nStrefa relaksu i w tym przypadku została doświetlona ciekawą lampą podłogową. Tym razem jest to model z dwoma regulowanymi kloszami w kształcie małych stożków, tak jak wspominaliśmy. Tutaj rządzi geometria!\nZe strefy relaksu przechodzimy do miejsca przeznaczonego do pracy. Znalazł się tu także przyjemny kącik do czytania, a wszystko oddzielone od strefy wejściowej pięknie zaaranżowanym, ażurowym regałem, który przepuszcza promienie słońca do drzwi wejściowych.\nJest to strefa niezwykle barwna, ale przy tym bardzo stylowa. Oprócz gry kolorów, widzimy tu także wspaniałą kompilację różnych faktur. Welurowe siedziska, do tego drewniane lamele na ścianach, no i geometryczne detale i grafiki. Całość spaja oświetlenie – czarne lampa stołowa i podłogowa (idealna do czytania), nieco uspokajają tę wyrazistą aranżację.\nZwróćcie uwagę na to, że w tej przestrzeni także nie brakuje elementów, takich jak ceramiczne figurki, naturalne kwiaty w różnych osłonkach, no i książki… to wszystko idealnie wpisuje się w klimat vintage, w którym każda rzecz ma znaczenie!\nAby udowodnić Wam, że to wnętrze absolutnie nie boi się kolorów, mamy kilka dodatkowych kadrów. Jesteśmy zakochani w królujących tu obłościach 🙂 Czy Wy też macie wrażenie, że bardzo ocieplają tę przestrzeń?\nJeden z kolorowych łuków prowadzi nas do łazienki. Tutaj też nie mogło zabraknąć koloru. W tym przypadku postawiono na słoneczny, żółty odcień, który sprawił, że pomieszczenie wydaje się o wiele jaśniejsze i przestronniejsze. Jest to też kolor, który pięknie kontrastuje z czarnymi wykończeniami i armaturą.\nAsymetryczne lustro zostało doświetlone kinkietem z mlecznego szkła, który stanowi ciekawe nawiązanie do geometrycznego wzoru na podłodze. Wszystko jest tutaj znakomicie przemyślane!\nPrzechodząc do sypialni, pozostajemy w tej samej, słonecznej kolorystyce. Jednak tutaj żółty odcień został zestawiony z bordowymi panelami ściennymi. Ten z pozoru niewielki, atłasowy dodatek sprawił, że przestrzeń nabrała bardziej intymnego wyrazu.\nChcemy też zwrócić uwagę na oświetlenie nocne, do którego wykorzystano dwa zupełnie inne modele lamp. Lubimy to rozwiązanie, ponieważ pozwala na zachowanie swego rodzaju indywidualności w dwuosobowej sypialni. W tym przypadku z jednej strony ustawiono elegancką lampkę stołową z mlecznego szkła, z drugiej dekoracyjne zawieszenie z drewnianymi kuleczkami, które pięknie uzupełnia lewą stronę łóżka.\nRównież w sypialni nie mogło zabraknąć detali w stylu vintage, takich jak ceramiczne wazoniki, drewniane szafki na stalowych nóżkach czy piękny pled. To wnętrze to mistrzowskie połączenie barw i wzorów!!!\nStylowe mieszkanie w stylu vintage – Studio Projektowania Mistovia\nCzy na 23m² da się stworzyć przestrzeń funkcjonalną, wygodną, a przy tym niezwykle stylową? Studio Mistovia pokazuje nam, że się da! Mieszkanie zlokalizowane jest w prestiżowej, krakowskiej kamienicy z 1912 roku, którą zaprojektował Karol Tichy, więc już sam budynek wysoko podniósł poprzeczkę.\nZ jakimi wyzwaniami należało się zmierzyć podczas tworzenia tego wnętrza? Przede wszystkim z małym metrażem i nieregularnym układem pomieszczeń. Ostatecznie architekci zdecydowali się na otwartą przestrzeń, w której poszczególne strefy zostały wydzielone poprzez elementy wyposażenia.\nBazą kolorystyczną tego wnętrza są jasnobeżowe ściany i podłoga z żywicy poliuretanowej w tej samej tonacji. Taka jasna, jednolita kolorystyka sprawiła, że to niewielkie mieszkanie jest jasne, dobrze rozświetlone i przestronne. Beżowy kolor stanowi też doskonałą bazę do bardziej wyrazistych dodatków w odcieniach czerwieni, różu i klasycznej czerni.\nNa uwagę zasługuje także sufit. Aby zachować klimat dawnego wnętrza, architekci zdecydowali się na odsłonięcie oryginalnego, dawnego tynku, na którym dostrzec można jeszcze drewniane elementy będące pozostałością szalunków wykonywanych podczas budowy kamienicy. Ten z pozoru zwykły element nadaje aranżacji niezwykłego charakteru!\nWchodząc do mieszkania przechodzimy bezpośrednio do aneksu kuchennego. Pomimo tego, że pomieszczenie nie jest duże, zdecydowano się na zabudowę w wyrazistym, czerwonym kolorze. Do tego uzupełniono ją ciemnoszarym, granitowym blatem. Czy był to dobry wybór? Oczywiście! Kuchnia bez górnej zabudowy wcale nie jest zbyt masywna, a jej kolor sprawia, że wnętrze jest dużo bardziej ciekawe i designerskie.\nAneks został doświetlony lampą ścienną, taką samą, jaka zamontowana została nad drzwiami. Jest to kinkiet ze szklanym kloszem, który daje dużo dobrze rozproszonego światła. Efekt świetlny został też wzmocniony przez ustawioną obok szafę z luster, ale o niej za chwilę.\nTymczasem kilka słów o salonie. Pomimo niewielkiej przestrzeni, znalazło się tu miejsce na wygodną sofę w delikatnym różowym odcieniu i niewielkie stoliki na drobiazgi i dekoracje. Dlaczego akurat róż? Ponieważ pięknie koresponduje z czerwoną kuchnią, nadaje aranżacji lekkości i delikatności, ale nie wprowadza dodatkowego, kontrastującego koloru, który mógłby zaburzyć tę idealnie skomponowaną paletę barw.\nDo oświetlenia kanapy wybrano piękny kinkiet w stylu vintage. Jego dwa regulowane ramiona pozwalają na doświetlenie przestrzeni na wiele sposobów. W razie potrzebny ramię można przesunąć bliżej telewizora lub stołu, a kiedy dodatkowe oświetlenie nie jest potrzebne, bez problemu można skierować ramiona bliżej ściany, by zachować wolną przestrzeń.\nOprócz malutkich stolików przy kanapie, obok okna został ustawiony piękny stół zaprojektowany specjalnie do tej przestrzeni przez Mistovia. Granitowy blat doskonale pasuje do tego w kuchennej zabudowie, a solidna noga z forniru wspaniale wpisuje się w klimat vintage. Nad stołem zawisła metalowa lampa z okrągłym kloszem.\nInne lampy nad każdą strefa w otwartej przestrzeni to znakomity sposób na wydzielenie poszczególnych stref bez konieczności dzielenia pomieszczenia ścianami czy meblami. W tym przypadku ten trick sprawdził się doskonale!\nZ salonu możemy przejść do bardzo eleganckiej i minimalistycznej łazienki. Drzwi, tak samo, jak te wejściowe, zostały optycznie powiększone przez czarny łuk. Dzięki temu proporcje z wysokim sufitem, tak charakterystycznym dla starszych kamienic, zostały zachowane.\nW łazience także króluje beż, który został uzupełniony o czarne elementy. Czarna armatura, czarny, desigernski grzejnik i kabina. Wszystko idealnie wpisuje się w jasną, minimalistyczną przestrzeń, tak by nadać jej wyrazistości, ale nie przytłoczyć.\nW łazience ponownie możemy dostrzec granitowy blat oraz piękne obłości. Lustro zamontowane na dwóch ścianach stworzyło niesamowity efekt 3d.\nWróćmy jeszcze na chwilę do lustrzanej szafy, o której wspominaliśmy wcześniej. Jest to kolejny trafiony zabieg, który sprawia, że to niewielkie wnętrze nabiera głębi! Jest to szafa, która ma wiele funkcji. Po pierwsze oddziela strefę dzienną od sypialni, dzięki czemu ta jest bardziej prywatna i intymna, po drugie skrywa praktyczne elementy wnętrza, takiej jak np. pralka. Po trzecie odbija światło, które pada na nią z każdej strony i dodatkowo rozświetla całe mieszkanie, a przy tym nie przytłacza przestrzeni. Wyobraźcie sobie, że w tym miejscu stoi duża drewniana szafa. Trzeba przyznać, że mogłaby ona zaburzyć całą koncepcję tego minimalistycznego wnętrza.\nZa szafą znajduje się klimatyczna sypialnia, w której także znalazło się miejsce na bordowe elementy. Miękki zagłówek pięknie wpisuje się w klimat aranżacji. Z uwagi na małą przestrzeń, do oświetlenia łóżka wykorzystane zostały piękne lampki wiszące z niewielkimi, zaokrąglonymi kloszami.\nW tym miejscu warto zwrócić uwagę na dbałość, z jaką zostało zaaranżowane to wnętrze. Zwróćcie uwagę na takie detale, jak włączniki światła w stylu retro, krzesła Fameg A-1609 Finn, które wspaniale nawiązują do designu lat 50. XX wieku, plakat „Circles” projektu duńskiego studia Atelier Cph w sypialni i kilim „Merge” marki Ferm Living w strefie dziennej. Wszystko precyzyjnie przemyślane i idealnie dopasowane, tak by całe wnętrze zachowane było w jednolitej, spójnej kolorystyce i stylistyce.\nNastrojowe mieszkanie na Filtrowej – Colombe Design Studio\nCzas na kolejną wspaniałą aranżację, którą jest niezwykle klimatyczne i przestronne mieszkanie. Już od progu widać, że jest to przestrzeń wyjątkowa i niepowtarzalna. Pełna przytulnych detali i elementów z historią. To przestrzeń, w której każdy może poczuć się, jak w domu. Panująca tu atmosfera jest nie do podrobienia. Pozostaje tylko zastanowić się, jak osiągnąć taki efekt?\nKluczem do sukcesu z pewnością jest dobór odpowiednich materiałów. Naturalne drewno i tkaniny w ciepłej tonacji sprawiają, że wnętrze jest bardzo przyjemne, ale zacznijmy od początku.\nSalon to spora przestrzeń, w której nie brakuje wyrazistych elementów. Bazą tego pomieszczenia są beżowe ściany ozdobione delikatnymi sztukateriami oraz piękna, drewniana podłoga. Niezwykłego klimatu dodają także dwuskrzydłowe drzwi z dużymi przeszkleniami.\nW centrum pomieszczenia stanęła efektowna sofa w ceglanym kolorze. Na tle jasnobeżowej ścianie prezentuje się naprawdę bardzo efektownie. Do jej oświetlenia wybrano minimalistyczny kinkiet na długim ramieniu z wygodnym włącznikiem. Taki sposób oświetlenia kanapy to bardzo prosty i praktyczny patent na stworzenie przytulnego kącika. Tutaj jeszcze efekt został wzmocniony dodatkową lampką stołową z abażurem, która została ustawiona na małym stoliku kawowym.\nZwróćcie uwagę na to, że w tym salonie mamy aż 4 różne stoły. Dwa malutkie ustawione obok sofy, jeden większy przed nią, no i stół główny – jadalniany, ustawiony pod oknem. Pomimo tego, że znajdują się w jednym pomieszczeniu, każdy jest inny. Czy to komuś przeszkadza? Absolutnie nie! Przecież właśnie o to chodzi w stylistyce vintage. Tutaj każdy element jest wyjątkowy i nie można doszukiwać się w nim schematyczności.\nW salonie nie ma zbyt wielu mebli, otwarta przestrzeń została doskonale zachowana. Jedynym miejscem, na którym możemy zobaczyć kilka dekoracji i książek, jest wbudowana w ścianę półka. Wybór granatowych frontów może wydawać się dosyć nietypowy, jednak taki kontrast z ceglaną kanapą wygląda znakomicie i sprawia, że wnętrze jest bardziej wyraziste.\nOwalny stół ustawiony obok dużego okna jest pięknie rozświetlony dziennym światłem, to idealne miejsce do rodzinnych spotkać. Wokół stołu zostały ustawione ciekawe, ażurowe krzesła, które wprowadzają do salonu odrobinę nowoczesności.\nPrzejdźmy do kuchni. Tutaj postawiono na nowoczesny minimalizm. Biała, prosta zabudowa została zestawiona z czarną płytą między szafkami. Jednak także tutaj nie zabrakło wpływów z dawnych lat. Część drewnianych szafek z efektem drobnego prążkowania nadaje temu wnętrzu wyjątkowego charakteru.\nNie zapomniano także o królujących we wnętrzu obłościach, do których doskonale pasuje mleczna lampa wisząca zamontowana nad niewielkim, czarnym stolikiem.\nAby podkreślić, jak ważny we wnętrzach vintage jest klimat, chcemy zwrócić Waszą uwagę na kuchenny parapet, na którym stanęła lampa stołowa. Rozwiązanie dosyć nietypowe? Może odrobinę, ale za to jakie klimatyczne. Na pewno doskonale sprawdza się w czasie nocnych rozmów przy szklance herbaty.\nZ kuchni zapraszamy do pięknej, delikatnej sypialni, w której zabudowa inspirowana jest dawną, tradycyjną meblościanką. Jak Wam się podoba? Jej subtelny odcień sprawia, że całość nie wygląda przytłaczająco, wręcz przeciwnie. Doskonale wpisuje się w to pomieszczenie. Szałwiowe szafki zostały uzupełnione o długie, ciężkie zasłony w ciemnozielonym kolorze i proste oświetlenie.\nNad łóżkiem zawisła nowoczesna lampa z mlecznymi kloszami na czarnej listwie, a do oświetlenia nocnego wykorzystano białe kinkiety zamontowane na szafkach. Pokój w chłodnej tonacji ociepla drewniana podłoga, taka sama, jak w innych pomieszczeniach.\nDodatkowy, przechodni pokój w mieszkaniu został wykorzystany na przestrzeń gościnną. Pokój nie jest duży, a dwie pary drzwi też nie ułatwiły jego umeblowania. Ostatecznie znalazła się w nim rozkładana wersalka i malutki stolik. Do oświetlenia pokoju została wybrana smukła lampka wisząca oraz czarny kinkiet nad łóżkiem. Z uwagi na ograniczoną ilość miejsca, nie znajdziemy tu lamp stojących.\nRównież w tym pokoju ciepłe odcienie zostały zestawione z ciemnym odcieniem granatu, co znacznie ożywiło tę przestrzeń. Nas zachwycił nie tylko kolor, ale też wykorzystane tutaj ryflowane szkło, które ma za zadanie przepuścić nieco światła do znajdującej się za ścianą łazienki.\nNo właśnie, czas na łazienkę, która jest niewątpliwie wyjątkowa! Połączenie błękitnych płytek w kabinie prysznicowej z niezwykle efektowną mozaiką na podłodze to wybór idealny. Do tego granatowe elementy, no i ryflowane szkło… mnogość faktur została złagodzona uniwersalną bielą. Wolnostojąca wanna i obła szafka z granitowym blatem wprowadzają tu odrobinę spokoju.\nDo oświetlenia łazienki wybrano praktyczne spoty sufitowe oraz mleczne kinkiety, które umieszczone po obu stronach lustra, będą równomiernie rozświetlały całą taflę. Oświetlenie jest bardzo subtelne i minimalistyczne, aby nie przesadzić z ilością kolorowych elementów w tej niewielkiej przestrzeni.\nChcemy zwrócić Waszą uwagę na podłogę. Jest to piękna mozaika ułożona z tzw. warszawskich gorsecików, czyli małych płytek, które w kształcie przypominają damski gorset. Takie płytki były niezwykle popularne w okresie międzywojennym, a w ostatnim czasie wracają do łask, z czego bardzo się cieszymy, ponieważ to idealny sposób na wprowadzenie dawnego klimatu do współczesnych wnętrz.\nW oddzielnej toalecie także postawiono na piękne gorseciki. Tutaj jednak zestawiono je z ciekawym odcieniem zieleni na lamperii. Naszym zdaniem to połączenie kolorów i wzorów to kwintesencja stylu vintage.\nMieszkanie z 1936 roku na Żoliborzu – Loft Kolasiński\nPisząc o stylu vintage nie mogliśmy pominąć tej pracowni. Studio „Loft Kolasiński” to nie tylko projektowanie wnętrz. Na potrzeby swoich realizacji projektują także własne meble i akcesoria. Zajmują się również renowacją starych elementów wnętrz, dbając o zachowanie ich dawnego klimatu. Dodatkowo, to także wspaniali specjaliści, jeśli chodzi o wyszukiwanie mebli i dodatków w stylu vintage. Szukając klimatu vintage, nie można trafić lepiej!\nDo naszego zestawienia wybraliśmy niezwykle klimatyczny projekt mieszkania zlokalizowanego w dwurodzinnej zabudowie na warszawskim Żoliborzu. Dom wybudowany w 1936 roku wymagał gruntownego remontu. Inwestorom zależało na otwarciu przestrzeni na dole, a także na adaptacji poddasza na dodatkowe biuro. Przede wszystkim jednak zależało im na tym, by zachować dawny, historyczny charakter tego wnętrza. Czy się udało? Oceńcie sami.\nMieszkanie zostało wyposażone w meble zaprojektowane przez Loft Kolasiński: łóżko, lustra, komody, biurko, meble kuchenne, łazienkowe, garderoby, toaletki. Stalowa stolarka drzwiowa oraz stalowe kratki wentylacyjne także zostały zaprojektowane i wykonane na potrzeby realizacji. Ponadto w projekcie wykorzystano klasyczne meble, oświetlenie i akcesoria. Wśród nich znalazły się projekty takich twórców jak: Niels Otto Møller, Jean Prouvé, Verner Panton, Arne Jacobsen, Henning Koppel, Helmut Magg czy Patricia Urquiola. Nie ma więc wątpliwości, że jest to wnętrze nie tylko bardzo stylowe i efektowne, ale też autentyczne, co jest niezwykle ważne w stylistyce vintage.\nW kuchni połączonej z jadalnią postawiono na prostą, drewnianą zabudowę z niewysokimi szafkami i kilkoma szklanymi witrynkami. Nie jest to jednak typowa aranżacja. Szafki kuchenne na jednej ścianie pięknie korespondują z zabudową na ścianie przeciwległej. Z tej strony zabudowa jest inspirowana tradycyjną meblościanką. Zamknięte szafki zostały tu połączone z otwartymi półkami na drobiazgi. Jest to ciekawa strefa serwisowa, która przydaje się podczas rodzinnych uroczystości. Meble na obu ścianach zespala duży, drewniany stół z efektownymi krzesłami w stylu vintage.\nNad stołem zostały zamontowane dwie duże lampy w czarnym połysku, które pięknie współgrają z obiciem krzeseł. Na ścianie jadalni zawisły fotografie Erwina Olafa i grafika Bernarda Buffeta.\nJest to przestrzeń, która zachwyca dbałością o detale. Szklane witryny, otwarte półki i ceramiczne wazony… zadbano nawet o takie elementy, jak ekspres do kawy w stylu retro. Nic dodać, nic ująć.\nDalej przechodzimy do jasnego salonu, który zgodnie z oczekiwaniami inwestorów, został otwarty na kuchnię. W tej niewielkiej przestrzeni postawiono na duże, obłe formy i minimalizm w dodatkach, które w nadmiarze mogłyby przytłoczyć aranżację.\nZa oświetlenie centralne odpowiadają dwa mleczne plafony, z kolei oświetlenie dekoracyjne to piękne i bardzo oryginalne lampy podłogowe umieszczone po dwóch stronach niezwykle efektownej komody.\nStyl vintage kocha obłości, dlatego tutaj także nie mogło ich zabraknąć. Beżowa sofa w zestawie z niewielkim fotelem doskonale komponują się z nieco ciemniejszym dywanem w tej samej tonacji. To właśnie zachowanie beżowej palety w tych wszystkich elementach sprawia, że salon jest taki przytulny i elegancki zarazem.\nWyrazistości dodaje mu naturalna zieleń roślin, a także cudowne kasetony, które zaprojektowała w 1972 roku para artystów: Jaroslav Otruba i Jiří Rathouský. Kasetony powstały jako dekoracja stacji praskiego metra, ale jak widać, w domowych przestrzeniach też mogą zachwycać.\nCałość dopełnia wyjątkowa ława, której blat został stworzony z kolorowej mozaiki, idealnie wpisującej się w kolorystykę wnętrza.\nSalon nie jest jedynym miejscem, w którym wykorzystano efektowną mozaikę. Można znaleźć ją także na poddaszu, na którym znalazło się miejsce na dodatkowe biuro.\nJest to chyba najbardziej nowoczesne pomieszczenie w całym domu. Duża, jasna przestrzeń zaaranżowana w beżowej tonacji potrzebowała nieco wyrazistości, a stolik z kolorową mozaiką sprawdził się w tym zadaniu doskonale! Jest to także element, który doskonale scala inne kolorowe elementy tego wnętrza, jak chociażby ciekawy fotel biurowy w stylu retro czy kolorowa półka na dokumenty.\nBiuro zostało doświetlone oknami dachowymi, pomiędzy nimi zostały zamontowane uniwersalne plafony, które rozświetlają przestrzeń po zmroku. Na jednej ze ścian można zauważyć także grafikę Ivana Sterzingera.\nW gabinecie nie mogło zabraknąć gustownej lampy biurkowej. Postawiono na piękny model z lekko zakrzywionym ramieniem i dużym, czarnym kloszem, który dobrze rozprasza światło.\nDrugie, nieco mniejsze biuro zostało zaaranżowane w bardziej stonowanych barwach. Klasyczna, drewniana zabudowa w miodowej tonacji mocno sugeruje nam, że jest to przestrzeń inspirowana klasycznym designem – bardzo gustowna i profesjonalna. Odrobinę koloru do wnętrza wprowadziło krzesło biurowe, oczywiście w stylu vintage.\nNa koniec sypialnia, w której pierwsze skrzypce gra szafa z ciekawymi, bardzo oryginalnymi frezami, idealnie wpisującymi się w tematykę vintage. Do tego kolorowy dywanik z geometrycznym wzorem i stożkowa pufa. Geometria odgrywa dużą rolę w tej przestrzeni. Jest to miejsce, w którym wyraźnie można dostrzec inspiracje polskim designem sprzed lat.\nDzięki połączeniu naturalnego drewna i zieleni kwiatów, sypialnia stała się swoistą oazą, w której bez problemu można odpocząć. Ten naturalny, bardzo przyjemny klimat podkreślają musztardowe i zielone tkaniny, doskonale pasujące do drewnianych mebli.\nDo centralnego oświetlenia sypialni wykorzystano niewielką, ale za to bardzo efektowną lampę wiszącą. Do oświetlenia dodatkowego wybrano dwa czarne kinkiety zamontowane obok łóżka.\nUmieszczona w sypialni toaletka także zasługuje na dodatkowe oświetlenie, do tego zadania wykorzystano jasne kinkiety z mlecznymi kloszami, które dobrze sprawdzą się jako oświetlenie lustra. Uwagę przyciąga ich oryginalny kształt. Ta sypialnia udowadnia nam wszystkim, że nie trzeba bać się koloru we wnętrzach. Odpowiednio dobrana paleta barw potrafi zaczarować przestrzeń i sprawić, że stanie się wyjątkowa.\nWedług nas cały projekt Studia „Loft Kolasiński” zasługuje na wyjątkowe uznanie. Spójność w doborze kolorów, niezwykła dbałość w doborze detali, oryginalne meble i autentyczne perełki sprzed lat… To wszystko sprawiło, że jest to przestrzeń naprawdę wyjątkowa i nie do podrobienia!\nZobacz więcej aranżacji w stylu vintage – galeria zdjęć\n« Zainspirowani! Aranżacja oświetlenia z eleganckim kominkiem\nZainspirowani! Piękna aranżacja z granatową wyspą kuchenną »


Sentymentalny powrót Mateja Zagara do Gorzowa | PGE Ekstraliga - PGE Ekstraliga\nSentymentalny powrót Mateja Zagara do Gorzowa\nW piątkowym spotkaniu zespół forBET Włókniarza Częstochowa zremisował na wyjeździe z TRULY.WORK Stalą Gorzów 45:45. Liderem gości był Matej Zagar, który zdobył dziesięć punktów, podobnie jak Leon Madsen. Dla Słoweńca była to również okazja do wspomnień związanych z występami w żółto-niebieskim kevlarze.\nW ostatniej kolejce rundy zasadniczej PGE Ekstraligi forBET Włókniarz Częstochowa zremisował w Gorzowie z miejscową TRULY.WORK Stalą. W drugiej fazie meczu goście wyszli nawet na sześciopunktowe prowadzenie, lecz żółto-niebiescy odrobili stratę. Jak podkreślił po spotkaniu w rozmowie ze speedwayekstraliga.pl Matej Zagar, ostateczny rezultat nie jest dla niego zadowalający. – Wynik po ostatnim biegu nie satysfakcjonuje nas. Mieliśmy takie założenia przed meczem, że jedziemy „żużel” i co z tego wyjdzie, to wyjdzie. Mecz zakończył się remisem i jest w porządku – powiedział Słoweniec.\nMatej Zagar reprezentował gorzowskie barwy w latach 2009-2012 oraz w sezonach 2014-2016. Jak przyznał obecnie zawodnik częstochowskiego klubu, ma ze stadionem im. Edwarda Jancarza miłe przeżycia i z rozrzewnieniem wspomina czasy, kiedy to na mecze przychodziły komplety publiczności. – Nie będę ukrywał, spędziłem w Gorzowie ładnych siedem lat, to nie było tylko siedem dni. Przyjechałem do parkingu i nic tu się nie zmieniło, był to dla mnie poruszający powrót. Jak już jest się na torze to jest walka, tak jak na innym stadionie. Jestem trochę zawiedziony frekwencją, bo w porównaniu do tego, kiedy występowałem w Gorzowie, to teraz jest prawie pusty stadion. Mam nadzieję, że kibice wrócą na trybuny, bo są tutaj świetni. A co im nie pasuje, to wiedzą sami. Życzę temu stadionowi, żeby wróciły czasy, kiedy był wypełniony po brzegi. Mam miłe wspomnienia, że zawsze w Gorzowie stadion był „na full”, była największa frekwencja. Miasto i stadion zasługuje na to, też imię Edwarda Jancarza, wielkiej legendy, zobowiązuje – powiedział Zagar.


Szpital w Celebes Południowy - Szpital w Indonezja\nSzpital w Celebes Południowy\nSzpitale są utrzymane na najwyższym poziomie w tym kraju i są dostępne dla każdego, niezależnie od tego, gdzie mieszkasz i co zarabiasz. Wszelkie Szpital w Celebes Południowy w stanie pomóc z problemami zdrowotnymi czy to kontrole i pytania poważnej lub zwykłą rutynę.\nKiedy złamać kość, masz głęboką ranę, lub masz poważne grypę, znajdziesz jeden z wielu szpitali w Celebes Południowy w Twojej okolicy na leczenie. Najlepszą rzeczą jaką możesz zrobić zdrowia po przeniesieniu do nowego obszaru jest zlokalizowanie najbliższego centrum medyczne w Celebes Południowy iść w nagłym wypadku lub konieczności medycznej.\nJeśli potrzebujesz szpital w Celebes Południowy może być z jakiegokolwiek powodu, a nawet złamane kości przeziębienie są powody, dla których można znaleźć jednego.\nIstnieją dziesiątki szpitali w Celebes Południowy i każdego z nich można się spodziewać, że będą traktować wspólne problemy i bardziej poważnych powikłań, takich jak chirurgia i długotrwałego leczenia.\nMakasar (Celebes Południowy) jest głównym miastem w regionie i ma liczne Centra medyczne które mogą zaspokoić swoich potrzeb, kiedy patrzy na o Szpitale w Makasar.\nTop Szpitale do Celebes Południowy\nLekarze w Celebes Południowy doświadczenie w pomaganiu z wszelkiego rodzaju problemów zdrowotnych, zarówno dla rutynowych wizyt lub poważnych problemów zdrowotnych.\nJeśli centrum medyczne w Celebes Południowy jest czysty i profesjonalny będzie wiedział, jak szybko, jak przejść przez drzwi i zobaczyć zaplecze instytucji.


Przelicz MMx na aWb (Megamakswel na Attoweber)\nMMx ile to aWb\nMegamakswel ile to Attoweber\nPrzelicz Megamakswel na Attoweber (MMx na aWb):\nKalkulator ten pozwala na wprowadzenie wartości do przeliczenia wraz z oryginalną jednostką miary; na przykład '226 Megamakswel'. W ten sposób można użyć pełną nazwę jednostki lub jej skrótna przykład 'Megamakswel' lub 'MMx'. Następnie kalkulator określa kategorię, do której należy jednostka miary, która ma zostać przeliczona, w tym przypadku 'Strumień indukcji magnetycznej'. Po tym przelicza wprowadzoną wartość na wszystkie znane mu odpowiednie jednostki. Na liście wyników można również odnaleźć początkowo wyszukane przeliczenie. Ewentualnie wartość do przeliczenia może zostać wprowadzona w następujący sposób: '77 MMx na aWb' lub '52 MMx ile to aWb' lub '88 Megamakswel -> Attoweber' lub '34 MMx = aWb' lub '58 Megamakswel na aWb' lub '55 MMx na Attoweber' lub '10 Megamakswel ile to Attoweber'. Dla tej opcji kalkulator również natychmiastowo odnajduje, na jaką jednostkę ma konkretnie zostać przeliczona początkowa wartość. Niezależnie od tego, która z możliwości zostanie wykorzystana, pozwala to uniknąć niewygodnego wyszukiwania stosownej pozycji na długich listach wyników z miriadą kategorii i nieskończoną liczbą obsługiwanych jednostek. We wszystkim wyręcza nas kalkulator, który załatwia całą sprawę w ciągu ułamka sekundy.\nPonadto kalkulator umożliwia stosowanie wyrażeń matematycznych. W rezultacie można nie tylko wyliczać liczby pomiędzy sobą, jak na przykład '(84 * 59) MMx', ale też różne jednostki miary można łączyć ze sobą bezpośrednio w przeliczeniu. Może to wyglądać na przykład tak: '226 Megamakswel + 678 Attoweber' lub '47mm x 58cm x 45dm = ? cm^3'. Oczywiście jednostki miary połączone w ten sposób muszą pasować do siebie i mieć sens w danej kombinacji.\nIle Attoweber ma 1 Megamakswel?\n1 Megamakswel [MMx] = 10 000 000 000 000 000 Attoweber [aWb] - Przelicznik jednostek miary, za pomocą którego można przeliczyć np. Megamakswel na Attoweber


Skończyć z tolerancją - Polskatimes.pl\nSkończyć z tolerancją\nMarek Szczepański, Marcin Kornak\nOdradzające się ruchy neofaszystowskie są ignorowane przez władzę.\nProf. Marek Szczepański, socjolog z Uniwersytetu Śląskiego:\nFaszyści, bo to są prawdziwi faszyści, są w Polsce politycznie zjawiskiem marginalnym, nieistotnym. Ale w życiu społecznym są widoczni i działają na różnych polach. Hałaśliwi, brutalni i niebezpieczni, w grupach czują się najlepiej. Na razie stanowią niewielką subkulturę, ale w sprzyjających okolicznościach mogą się umasowić. Dlatego ich działalność należy uważnie obserwować, a za winy karać.\nNie można się łudzić, że takie skrajności u nas się nie rozwiną, bo Polska sama była ofiarą faszyzmu i totalitaryzmu. Wojna to historia. Dzisiejsi faszyści najczęściej nie pochodzą z rodzin inteligenckich, gdzie pamięć społeczna jest ważna i gdzie prawda o totalitaryzmach jest przekazywana. To ta część społeczeństwa, która nie ma nic do stracenia; jest sfrustrowana, pochodzi często ze środowisk patologicznych, z zaburzonymi relacjami. Państwo musi postawić im granice, poza którymi tolerancja dla nich się kończy.\nMarcin Kornak, prezes antyfaszystowskiego Stowarzyszenia Nigdy Więcej\nWładze ignorują problem faszystów i skrajnej, rasistowskiej prawicy. Fakty, które zbieramy od lat w naszej Brunatnej Księdze, mówią same za siebie. Ale jak ma się dziać w państwie, w którym wydawca nazistowskiego pisma jest w zarządzie TVP? A gest hajlowania na Górze św. Anny przez faszystowską Zadrugę sędzia uznaje za pozdrowienie rzymskie? Radny z Sanoka oficjalnie prowadzi rasistowski portal internetowy, dając przykład innym i rozpowszechniając swoje antysemickie, ksenofobiczne poglądy. Policja twierdzi, że nie ma sprawy, bo nikt się nie skarży. Przestępstwa o charakterze rasistowskim muszą być ścigane z urzędu, a tak się nie dzieje. Pokrzywdzony to dopiero ten, który oberwie. Jeśli faszysta za napaść na tym tle wyjątkowo trafia do sądu, dostaje wyrok w zawieszeniu. W internecie od przekazów siejących nienawiść aż się roi i podobno nic z tym nie można zrobić. Ale nasze stowarzyszenie w akcji "Racism delete" skasowało już kilkaset stron o faszystowskich treściach. Bo jednak można.\nZgłoś naruszenie treści / 7 / 5 Tylko modlitwa i miłowaie bliźniego może zażegnać spory między pedalskimi lewakami ,a złymi neonazistami z pod znaku narodowego bolszewizmu.


Aleksander Milwiw-Baron: Moim ostatnim sukcesem jest współpraca z Hansem Zimmerem. To z jego strony wyszła propozycja\nAleksander Milwiw-Baron: Moim ostatnim sukcesem jest...\nZdaniem Aleksandra Milwiw-Barona talent to za mało, by odnieść sukces w show biznesie. Muzyk powinien być także dobrym biznesmenem. Siebie samego członek zespołu Afromental postrzega jako człowieka sukcesu, który spełnił swoje zawodowe marzenia. Za jedno ze swoich największych dokonań uważa współpracę z kompozytorem Hansem Zimmerem, z którym będzie dzielił scenę podczas kilku tegorocznych koncertów.\nHans Zimmer zagra w Polsce trzy koncerty, będące częścią jego trasy "Hans Zimmer On Tour". 30 kwietnia wystąpi gdańskiej Ergo Arena, 1 maja w łódzkiej Atlas Arena, a 3 maja w krakowskiej Tauron Arena. Aleksander Milwiw-Baron będzie towarzyszył kompozytorowi podczas koncertów w Łodzi i Krakowie, a także pięciu występach we Francji. Propozycja współpracy wyszła ze strony Hansa Zimmera - muzyk Afromental otrzymał zaproszenie drogą mailową.\n- Po prostu szereg przypadków i takiego zwykłego głupiego szczęścia, bardzo fajnego szczęścia decyduje o tym, że takie rzeczy powstają - mówi Aleksander Milwiw-Baron agencji informacyjnej Newseria Lifestyle.\nBędzie to już drugie spotkanie polskiego muzyka ze słynnym kompozytorem. Po raz pierwszy artyści dzielili scenę podczas krakowskiego Festiwalu Muzyki Filmowej w 2014 roku - w towarzystwie Orkiestry Akademii Beethvenowskiej wykonali wówczas suitę z filmu "Incepcja". Aleksander Milwiw-Baron twierdzi, że możliwość towarzyszenia Hansowi Zimmerowi podczas siedmiu tegorocznych koncertów to ważne osiągnięcie w jego życiu zawodowym.\n- Czuję się człowiekiem spełnianych marzeń i sukcesików, nie wiem czy sukcesów, to takie poważne słowo. Aczkolwiek do moich ostatnich sukcesów mogę zaliczyć współpracę z Hansem Zimmerem. Jeśli to jest pytanie w ramach tego, to absolutnie czuję się człowiekiem sukcesu - powiedział Aleksander Milwiw-Baron w czasie Gali "Osobowości i Sukcesy".\nZdaniem członka zespołu Afromental człowiekiem sukcesu jest każdy, kto odczuwa zadowolenie i satysfakcję ze swoich działań. Najczęściej jednak to inni ludzie decydują, czy daną osobę można uznać za człowieka sukcesu, czy nie. Aleksander Milwiw-Baron uważa także, że w obecnych czasach talent to za mało, by odnieść sukces w show biznesie.\n- Trzeba być dobrym artystą i dobrym biznesmenem, żeby nie dać się zjeść przez ten show biznes i np. przez nieszczerych ludzi. Absolutnie trzeba mieć trochę wiedzy po jednej stronie i trochę talentu po drugiej stronie, żeby egzystować w tym show biznesie - mówi Aleksander Milwiw-Baron.\nPodczas koncertów Hansa Zimmera publiczność wysłucha utworów z takich kinowych hitów jak "Gladiator", Piraci z Karaibów", "Incepcja" oraz "Król Lew".\nTagi: Aleksander Milwiw-Baron sukces, Hans Zimmer\nPolscy muzycy wspierają walkę z rakiem Warto dbać o siebie i się badać...\nKoncertowe lato w Sukcesji. Blues, jazz oraz... Lato nierozerwanie kojarzy nam się z...\nMichał Szpak: Rock to nieodłączna część... Wokalista nie wyklucza nagrania...


One posunęły się stanowczo za daleko - Twoje emocje - Kobieta - Wszystko o kobietach i dla kobiety - serwis dla kobiet Dziennik.pl - Dziennik.pl\n17 lutego 2010, 13:07 Ten tekst przeczytasz w 3 minuty\nAtrybuty prawdziwej kobiety? Pełne piersi, głębokie wcięcie w talii i nogi do nieba. Do tego długie włosy i zadbane paznokcie. Jednak te kobiety postanowiły być tak kobiece, że aż strach. Ich części ciała pobiły wszelkie rekordy i zapewniły im miano tych "naj". Ale czy najpiękniejszych?\nKOBIECE AŻ DO PRZESADY\nCo robi kobieta, by dostrzeżono ją samą i jej kobiecość? Eksponuje swoje wdzięki. Jak pokazuje przykład tych dam, łatwo przekroczyć granicę przesady i z pięknej stać się groteskową. Oto panie, które pobiły światowe rekordy w dziedzinie kobiecych atrybutów: największych piersi, najwęższej talii, najdłuższych włosów itd... Czasem ich obiekty dumy są dziełem natury, innym razem - wieloletnich wyrzeczeń, którym podporządkowały swoje życie. Czy są kwintesencją kobiecości? Oceńcie.\nPO PIERWSZE: BIUST\nZapytany o najbardziej kobiecy atrybut, każdy bez wahania wypali: biust! Choć drobne piersi mają niemało amatorów, do duże "melony" są zgodne ze stereotypem prawdziwej kobiety. Jak duże?\nCzy jedna czwarta masy ciała byłaby w porządku? Takim procentem jej samej jest biust Amerykanki Annie Hawkins-Turner aka Norma Stitz. I jest to biust w pełni naturalny! Norma już w podstawówce miała czym oddychać a jej wielki biust wymagał specjalnie przygotowanej przez stolarza ławki. Z kolejnymi latami piersi tylko przybierały na rozmiarze. Dziś ważą, bagatela, 40 kg! 51-letnia obecnie Norma swój bagaż dźwiga ciałem o masie 160 kilogramów i 168 cm. wzrostu. Biust uniemożliwia bieganie, chodzenie po schodach, prowadzenie samochodu i leżenie. A jednak zyskał sobie sławę i wielu wielbicieli, którym Norma obiecała, że nigdy go nie zmniejszy - pomimo będących jego skutkiem problemów z kręgosłupem.\nJeśli wypowiadamy marzenie, uważajmy: może się spełnić! Patrząc na tę kobietę warto jeszcze raz przemyśleć, czy na pewno marzy nam się talia osy... Talia Cathie Jung ma obwód długości 38 cm, czyli tyle, ile wieczko średniej wielkości słoika. Oczywiście jest najwęższą talią na świecie i nie zapowiada się, by szybko znalazły się konkurentki do tego tytułu. Talia Jung nie jest dziełem natury, lecz 22 lat bezustannego noszenia ciasnych gorsetów - 24 godziny na dobę. 70-letnia obecnie Jung jest wraz z mężem pasjonatką mody w stylu wiktoriańskim i ma w swej kolekcji ponad 100 gorsetów. Skutkiem bezustannego noszenia gorsetów jest przemieszczenie się narządów wewnętrznych, tym niemniej Jung twierdzi, ze taka garderoba w żaden sposób nie szkodzi jej zdrowiu. Tego nie wiemy, wiemy natomiast, że w pasie wygląda, jakby jej nie było...\nNogi aż do samej ziemi, albo - aż po sam sufit... Do kogo takie określenie pasuje bardziej niż do Any Hickmann, modelki o najdłuższych nogach na świecie. Na 185 cm wzrostu Any jej nogi mierzą aż 123 centymetry! Nogi, stanowiące ponad 60 proc długości jej ciała, zapewniły jej miejsce w Księdze rekordów Guinnessa. 29-letnia Ana jest obok Gisele Bundchen jedną z najpopularniejszych modelek w Brazylii. Zawdzięcza to nie tylko wyjątkowym nogom,ale również urodzie odziedziczonej po przodkach - emigrantach z Niemiec.\nJeśli długie pukle i wam kojarzą się ze stu procentami kobiecości, co powiecie o kędziorach tej 59-letniej mieszkanki Chin? Xie Qiuping zaczęła zapuszczać włosy jako 13-latka i od tej pory nie chce nawet patrzeć na nożyczki. Jej kędziory mają długość blisko 6 metrów, dlatego każde ich umycie i rozczesanie wymaga kilkuosobowej świty asystentek do pomocy.\nGroteskowe tipsy w stylu Joli Rutowicz juz dawno wyszły z mody, jednak każdy przyzna, że kobiecości i elegancji każdej damie nie odejmą długie i wypielęgnowane paznokcie. Funkcjonalność takich pazurków to już całkiem inna sprawa... Niespecjalnie nadają się do prania, gotowania czy zmywania, za to dla pani, której zadaniem jest leżeć i pachnieć, są w sam raz... Ten, kto paznokcie centymetrowej długości nazywa szponami, powinien przyjrzeć się tym, które wyhodowała Lee Redmond. Pazury u rak i stóp Amerykanki przez 28 lat nieustannej pielęgnacji wyrosły łącznie do długości 8 metrów! Groteskowe, zakręcone na końcach, z pewnością uniemożliwiały kobiecie jakąkolwiek manualną czynność - za to zapewniły ich posiadaczce miejsce w Księdze Rekordów Guinessa. Sam los postanowił rozwiązać ten problem - rok temu Lee uległa wypadkowi samochodowemu, w wyniku którego jej szpony doszczętnie się połamały. Zarządzający księgą rekordów złożyli Amerykance kondolencje. Ona za to będzie mogła wreszcie własnoręcznie zrobić sobie kanapkę...\nDla tych kobiet ich atrybuty stały się szansą na to, by zaistnieć. Dla innych większość z nich jest karykaturą prawdziwej kobiety. Groteska, która potrafi otrzeźwić nas w pogoni za "ideałem" - jeszcze większymi piersiami, jeszcze dłuższymi nogami.. Jak widać, przesada nigdy nie wychodzi na zdrowie. Nie mówiąc o tym, że łatwo stać się więźniem we własnym ciele...\nSzokujące odchudzanie: łykanie jaj glisty\nja zawsze miałam problem z piersiami, a raczej ich brakiem.\nod samego momentu dojrzewania nosiłam biustonosz w rozmiarze 70 A\nnawet ciąza i urodzenie dziecka nie wpłynęły na to,że stały się większe\ndlatego w wieku 30 lat postanowiłam poddać się operacji powiększenia biustu, i dzisiaj wiem,że to była świetna decyzja. powiększyłam biust z A do C, dzięki pani dr Molskiej w Malii odzyskałam pewność siebie i wreszcie poczułam się prawdziwą kobietą, która nie wstydzi się już chodzic w bikini czy założyc bluzki z dekoltem\noperacja plastyczna naprawdę pomaga - ważne żeby była przeprowadzona przez specjaliste, i żebys sama tego chciała!\nja żałuje że czekałam aż tak długo...


Guział złożył wniosek w sprawie odwołania Hanny Gronkiewicz-Waltz | Metro Warszawa\nEwa Jankowska 06.10.2016 13:42\n- Złożyliśmy jako grupa co najmniej 15 obywateli miasta wniosek o przeprowadzenie referendum w sprawie odwołania prezydent Warszawy Hanny Gronkiewicz-Waltz - powiedział - powiedział dziś dziennikarzom Piotr Guział. Podobnie jak stowarzyszenie Oburzeni, które wniosek złożyło przed kilkoma tygodniami, ma 60 dni na zebranie ok. 135 tys. podpisów obywateli Warszawy, którzy są wyborcami.\nGuziała wspierają przedstawiciele lokatorów, m.in. Piotr Ikonowicz, który przypomniał w rozmowie z dziennikarzami, że ofiarami reprywatyzacji są sami warszawiacy, którzy w jej wyniku stracili domy.\nJego zdaniem miasto powinno wynagrodzić im szkody. Uważa, że Hanna Gronkiewicz-Waltz jest w kręgu podejrzeń, jeżeli chodzi o nieprawidłowości związane z reprywatyzacją.\nGuział apeluje, żeby na ulicach zwracać uwagę na wolontariuszy w żółtych koszulkach z napisem "referendum". Zaapelował również do liderów wszystkich partii i stowarzyszeń o przyłączenie się do zbiórki.\nCzy jesteś za odwołaniem Hanny Gronkiewicz-Waltz z powodu nieprawidłowości związanych z reprywatyzacją?


8 miesiąc ciąży - Kalendarz ciąży\nW ósmym miesiącu ciąży można już w każdej chwili spodziewać się przyjścia dziecka na świat\n8 miesiąc ciąży to czas, kiedy płód przypomina już noworodka, który za około miesiąc pojawi się na świecie. Jego policzki stają się pyzate i całe ciało nabiera masy. W macicy robi się dość ciasno, dlatego już teraz może przyjąć pozycję główką do dołu, w której pozostanie aż do porodu.\nSprawdź, co słychać u Twojego maleństwa – jak wygląda, jak się rozwija, co potrafi.\nJakie są sposoby na ciążowe dolegliwości?\nPozostań z nami i zobacz, co może Ci się przydać – teraz do snu, a potem – do karmienia!\n8 miesiąc ciąży – jak wygląda twoje dziecko?\nW ósmym miesiącu ciąży ciało dziecka jest już ukształtowane i ma proporcje właściwe noworodkom, ale wciąż rośnie. Jego twarz w tym okresie jest gładka i nieco pyzata, gdyż gromadzący się pod skórą tłuszcz przygotowuje dziecko do przeżycia poza organizmem matki. Jeśli do tej pory maleństwo nie obróciło się jeszcze główką do dołu, to teraz może przyjąć taką pozycję. Poród, który odbywa się w 8 miesiącu ciąży, daje dziecku 90% szans na przeżycie. Ośmiomiesięczny płód osiąga wagę około 2500 g i mierzy około 35 cm.\nÓsmy miesiąc ciąży – jak rozwija się twoje dziecko?\nW 8 miesiącu życia płodowego centralny układ nerwowy i nerki dziecka są już gotowe do swojej pracy. W ciągu dnia wydala ono około 1,5 l moczu do wód płodowych. Płuca i przewód pokarmowy są już niemal całkowicie uformowane. Koniec ósmego miesiąca to czas, w którym rozpoczyna się tworzenie układu odpornościowego. Przeciwciała z krwi matki uwalniane są poprzez łożysko do krwi dziecka. Dzięki temu dziecko rodzi się odporne na wiele wirusów i bakterii. Własną odporność będzie miało dopiero około 5, 6 miesiąca życia. W powiększającym się brzuchu mamy brakuje teraz miejsca, dlatego dziecko najczęściej tylko się rozciąga. Poprzez skórę na brzuchu można wtedy zobaczyć kształt pięty lub łokcia. Uważa się, że ruchliwość dziecka uwidacznia się już w życiu płodowym i jeśli na przykład jest już na tym etapie życia ruchliwe i energiczne, to takie będzie również w życiu pozapłodowym.\n8 miesiąc ciąży – co potrafi twoje dziecko?\nW ósmym miesiącu ciąży matka może już poczuć dużą aktywność dziecka, która jednak trwa jedynie około 2 – 3 godzin w ciągu całej doby; pozostałą część czasu wypełniają sen i spokojne czuwanie. Oprócz „kopania” dziecko bardzo lubi bawić się pępowiną, chwytając ją i puszczając. Według naukowców czynność ta powoduje u płodu wyrzut adrenaliny, a co za tym idzie, silne emocje.\nCiało kobiety w ósmym miesiącu ciąży\nW tym czasie możesz czuć się nieco niepewnie w pozycji stojącej. Dzieje się tak dlatego, że twój ciężar ciężkości zmienił się z powodu rosnącego brzucha. Warto starać się utrzymywać prawidłową pozycję ciała, zarówno podczas chodzenia, stania, jak i siedzenia. Mogą boleć cię żebra, gdyż dziecko na nie napiera. Wizyty w toalecie są teraz częstsze, gdyż powiększona macica uciska ze zwiększoną siłą na pęcherz. Pępek może niemal zupełnie zniknąć, a wzdłuż brzucha często pojawia się ciemna pionowa linia zwana linea nigra.\nDolegliwości kobiety w ósmym miesiącu ciąży\nW ósmym miesiącu ciąży kobieta potrzebuje dużo odpoczynku i spokoju\nWiele z dolegliwości, które odczuwałaś w ostatnich miesiącach, takich jak duszności czy zaparcia, może się nasilić. Zwiększa się częstotliwość skurczy przepowiadających. Mogą pojawić się trudności w zasypianiu, które spowodowane są zarówno aktywnością dziecka, jak i twoją zwiększoną waga. W tym czasie warto jak najwięcej czasu poświęcać na odpoczynek. W ósmym miesiącu ciąży lekarz może ci zalecić wizyty kontrolne co 2 tygodnie. Oprócz standardowych badań, lekarz może też przeprowadzać badania płodu: bicie serca, wagę, wzrost, a także sposób ułożenia w macicy.\n8 miesiąc ciąży to czas, w którym warto zacząć pierwsze przygotowania do porodu. Nawet jeśli zostało jeszcze do niego dużo czasu (choć tego nigdy nie można być pewnym), warto zająć się wieloma sprawami teraz. Dzięki temu nie tylko unikniemy zaskoczenia i gorączkowego poszukiwania potrzebnych dla noworodka rzeczy, ale również sami, jako rodzice, poczujemy się pewniej. O co można zadbać już na tym etapie ciąży?\nOmów ze swoim ginekologiem możliwość zastosowania środków znieczulających podczas porodu. Na wizytę najlepiej przyjść z przygotowaną wcześniej listą pytań i wątpliwości.\nJeśli jeszcze nie zdecydowałaś się na miejsce, w którym chcesz urodzić, to teraz jest na to najwyższa pora.\nMożesz już spakować torbę, jaką zabierzesz ze sobą do szpitala w razie porodu (sprawdź, co zabrać ze sobą do szpitala).\nTo dobry czas na ćwiczenia rozciągające, które rozluźnią ciało i przygotują je do porodu. Nie martw się, jeśli trudno przychodzi ci wykonywanie nowych ćwiczeń. Nawet okazyjnie wykonywany stretching korzystnie wpłynie na twoje mięśnie.\nNa dolegliwości ciążowe takie jak trudności w znalezieniu wygodnej pozycji do odpoczynku i snu doskonałym rozwiązaniem są specjalne poduszki, które potem znajdą swoje zastosowanie podczas karmienia dziecka:\nWcześniejsze przygotowania poczynione nawet na długo przed planowanym porodem okażą się niezwykle przydatne, gdy dziecko zawita na świat. Będziesz mieć wówczas czas przede wszystkim dla niego.\n8 miesiac ciazy\n7 miesiac ciazy kaledarz\n8 miesiac ciazy tygodnie\n8 miesiac ciazy waga niecka\nosmy mieiac ciazy\nosmy miesiac ciazy\nporod w 8 miesiącu ciąży


„Noc do zapamiętania” – Oglądam Słuchając\n„Noc do zapamiętania”\n9 czerwca 2017 piotrek_p\nW 1958 roku na ekrany kin wszedł „SOS Titanic” opowiadający o losach „niezatapialnego” statku pasażerskiego należącego do White Star Line. Nie był on pierwszym obrazem związanym z tragicznymi wydarzeniami z początku XX wieku, które rozegrały się na Atlantyku w pobliżu Stanów Zjednoczonych. Jednak to właśnie tę wersję oglądał James Cameron niedługo po skończeniu produkcji swojego filmu „Terminator II Dzień Sądu”. Niedługo po tym, kanadyjski reżyser rozpoczął pięcioletnie przygotowania do nakręcenia swojego największego dzieła.\nDzieła, którego wyniki przerosły najśmielsze oczekiwania inwestorów i które pobiło wiele rekordów o których może marzyć twórca filmowy. „Titanic” jest jednym z trzech filmów w historii, który zdobył 11 Oscarów (w momencie premiery był drugim po „Ben Hur” z 1959 roku). Poza tym, jest najdłużej wyświetlanym filmem w kinach w Stanach Zjednoczonych (281 dni), ma ponad 100 ról mówionych, jest pierwszym filmem, który zarobił ponad 2 miliardy dolarów, natomiast jego ścieżka dźwiękowa była jedną z najlepiej sprzedających się w historii (ponad 30 mln sprzedanych egzemplarzy). Bez wątpienia przyczyniła się do tego piosenka „My Heart Will Go On”. Co ciekawe, James Cameron wcale nie chciał zamieszczać piosenki ze słowami w swoim filmie.\nWspółpraca Jamesów: Hornera i Camerona przy poprzednim filmie: „Obcy – Decydujące Starcie” nie należała do najbardziej przyjemnych. Horner przyjął propozycję napisania muzyki do filmu nie będąc poinformowanym o szczegółach produkcji. Mimo to, miał nadzieję, że dostanie odpowiednie narzędzia pracy i czas na realizację swoich pomysłów. Jak się okazało na miejscu, kompozytor i muzyka nie były oczkiem w głowie reżysera. Horner liczył przede wszystkim na odpowiednią ilość czasu na realizację swojego projektu. W krótkim czasie przekonał się, że jego oczekiwania nie są najważniejsze. Mógł zapomnieć o traktowaniu takim, jakiego doświadczył Bill Conti przy kręceniu „Rocky’ego” (o którym pisałem tutaj), wręcz przeciwnie – dostał cztery dni na skomponowanie muzyki. Po oddaniu materiału, okazało się, że Cameron zmienił jedną z kluczowych scen, do której Horner musiał napisać muzykę od nowa. Te doświadczenia sprawiły, że twórca muzyki doszedł do wniosku, że już więcej nie podejmie współpracy z twórcą m.in. „Terminatora”. James Cameron początkowo również nie brał pod uwagę Hornera do współpracy przy „Titanicu”. Swoje skupienie zwrócił ku irlandzkiej kompozytorce Enyi, która jednak odmówiła. W międzyczasie pojawił się piosenkarz Michael W. Smith z utworem „In My Arms Again” (do posłuchania tutaj). James Cameron postanowił jednak zwrócić się do Hornera po tym, jak usłyszał jego ścieżkę dźwiękową do „Braveheart”. Szczęśliwie dla całej produkcji ten drugi zgodził się na współpracę i tym razem zapewniono mu lepsze warunki pracy.\nJames Horner oraz James Cameron podczas światowej premiery „Titanic” z muzyką na żywo\nKompozytor ma swoje zdanie\nPo wtajemniczeniu w szczegóły projektu i zapoznaniu z urywkami produkcji, James Horner nie tracił czasu i od razu wziął się do pracy. Jednym z pierwszych założeń muzyka było to, że cała ścieżka dźwiękowa powinna być nawiązaniem do twórczości i zbliżona do stylu Enyi. Stąd można odnieść wrażenie, że niektóre z utworów z „Titanica” są podobne do „Book of Days” (do posłuchania tutaj) Enyi z filmu „Za horyzontem”. Nauczeni przeszłością twórcy darzyli się szacunkiem i współpracowali w sprzyjającej dobrym relacjom atmosferze. Mimo tego, były jednak tematy w których nie mogli znaleźć wspólnego języka. Jednym z nich było zawarcie piosenki z tekstem w filmie. Cameron nie chciał żadnego utworu z tekstem, czego Howard sobie nie mógł sobie wyobrazić. W tajemnicy przed reżyserem, kompozytor postanowił napisać taki utwór. W swoim domu spotkał się z autorem tekstów Willem Jenningsem i opowiedział mu historię ze scenariusza. Zagrał również motyw przewodni i to wystarczyło autorowi do napisania tekstu. Jego inspiracją była 101-letnia kobieta którą spotkał dwa lata wcześniej. Jak sam Jennings opowiada: „Ona mogła być jednym z pasażerów tego statku, mogła być jednym z ocalałych. Postanowiłem więc napisać tekst z perspektywy osoby o wielkim doświadczeniu, która spogląda w przeszłość”. Następnym krokiem było znalezienie wykonawcy utworu. Celine Dion w jednym z wywiadów (do zobaczenia tutaj) opowiada o tym, że początkowo nie chciała śpiewać tego utworu. Nie chciała mieć na swoim koncie kolejnej piosenki filmowej a spotkanie z Hornerem wcale nie przybliżyło jej do zmiany decyzji. Wspomina, że był on świetnym kompozytorem i pianistą, jednak jego wokal nie należał do najlepszych. Dlatego też, próby przedstawienia oczekiwań kompozytora nie wywarły na wokalistce odpowiedniego wrażenia. Kluczową rolę odegrał tutaj jej mąż Rene Angelil, który namówił Dion do nagrania utworu. Piosenkarka zgodziła się i nagrała „My Heart Will Go On” w pierwszym podejściu. James Horner zanim przedstawił utwór reżyserowi musiał poczekać na jego odpowiedni nastrój. Ten po odsłuchaniu piosenki zgodził się umieścić ją podczas napisów końcowych. Miał jednak wątpliwości czy nie zostanie za to skrytykowany. Co ciekawe, to właśnie ta (pierwsza) wersja utworu została zawarta w filmie. Ta lekka „niesubordynacja” kompozytora okazała się strzałem w dziesiątkę. Utwór zdobył Oscara oraz nagrodę Grammy a także wiele innych nagród, został najlepiej sprzedającym się singlem w 1998 roku, podbił na wiele tygodni listy przebojów w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Australii czy Wielkiej Brytanii a samej Celine Dion przyniósł fortunę i międzynarodową sławę. Cała ścieżka dźwiękowa do filmu również zdobyła Oscara a sam kompozytor (być może na przekór reżyserowi i doświadczeniom z przeszłości) w jednym z wywiadów stwierdził, że muzykę do „Titanica” napisał w rekordowo krótkim czasie. Jednak jak sam twierdził, pisząc muzykę, starał się skupić na tym co jest sercem filmu i oddać to w kompozycji. W tej muzyce, Horner starał się oddać tragedię jaka dotknęła wszystkich pasażerów a której udziałem był ocean. Dlatego też w ścieżce dźwiękowej możemy usłyszeć takie utwory jak: „Hymn to The Sea” (do posłuchania tutaj) czy „Death of Titanic” (do posłuchania tutaj). W całej ścieżce dźwiękowej warto zwrócić uwagę na niezwykły wokal norweskiej wokalistki Sissel Kyrkjebø, a także na chór, który możemy słyszeć w wielu utworach z filmu. Co ciekawe, śpiew chóru został wygenerowany przez Hornera elektronicznie. Jak sam stwierdził, nie chciał angażować tradycyjnego chóru, by nie nadawać swojej ścieżce „kościelnego” brzmienia.\nMimo, iż tragedia „Titanica” jest tłem dla głównego wątku fabuły, to James Cameron chciał zamieścić w niej jak najwięcej elementów które faktycznie miały miejsce. Dzięki temu mamy okazję zobaczyć: jaką śmierć wybrał Benjamin Guggenheim, miejsce gdzie Rose spotyka Thomasa Andrewsa podczas tonięcia statku było faktycznie ostatnim gdzie był widziany żywym a starsza para, która przytula się na łóżku to właściciele sklepu Macy’s w Nowym Jorku – Ida i Izydor Straussowie. Ida otrzymała miejsce w szalupie ratunkowej, jednak odmówiła chcąc umrzeć razem z mężem. Taka scena została nagrana, jednak usunięto ją z ostatecznej wersji filmu. Obraz zawiera jeszcze jedno (tym razem całkowicie niezamierzone) nawiązanie do prawdziwych wydarzeń. Na prawdziwym Titanicu płynął „J. Dawson”, czego Cameron nie wiedział kręcąc film. W Nowej Szkocji w Kanadzie, na cmentarzu „Fairview Lawn” znajdują się groby części ofiar, a wśród nich można znaleźć nagrobek właśnie J. Dawsona. Od premiery filmu stał się on najczęściej odwiedzanym nagrobkiem na tym cmentarzu. Kolejnym elementem nawiązującym do prawdziwych wydarzeń jest orkiestra, która grała do ostatnich chwil przed zatonięciem. Nie ma pewności co do tego jaki utwór był ostatnim, który można było słyszeć na tonącym Titanicu, jednak większość naocznych świadków rozpoznała „Nearer My God to Thee” (do posłuchania tutaj). Jest to utwór z połowy XIX wieku, nawiązujący do snu Jakuba z Księgi Rodzaju.\nTrend utrzymywania projektu w tajemnicy\nWielu reżyserów decyduje się na to, aby jak najdłużej utrzymać swój projekt w tajemnicy. Christopher Nolan oferując pisanie muzyki Hansowi Zimmerowi do „Incepcji” (o której pisałem w tym artykule) przesłał do niego jednostronicowy list opisujący trudną relację dziecka z rodzicem. James Cameron pracując nad pierwszymi ujęciami do filmu, kręcił góry lodowe w pobliżu Nowej Szkocji. Starając się o potrzebne zezwolenia, argumentował to przygotowaniami do filmu „Planet Ice”. Co więcej, podczas wyświetleń poprzedzających premierę, publiczność testowa do samego końca nie wiedziała, że będzie oglądać właśnie „Titanica”.\n„My Heart Will Go On” źle się starzeje?\nCzytelnicy magazynu „The Rolling Stone” w 2011 roku umieścili piosenkę z „Titanica” na 7 miejscu listy „100 najgorszych piosenek lat 90-tych”. Co więcej, odtwórczyni jednej z głównych ról Kate Winslet, twierdzi, że słysząc tą piosenkę naciąga ją na wymioty. Tłumaczy te słowa faktem, iż bardzo często zdarza się, że ludzie którzy ją spotykają po raz pierwszy, nawiązują do „Titanica” i jego głównej piosenki. Celine Dion została zapytana w jednym z wywiadów co sądzi na temat słów odtwórczyni roli Rose. Odpowiedziała tylko, że cieszy się, że to nie Winslet musiała śpiewać utwór. Pomimo dwudziestu lat od premiery filmu i setek tysięcy razy kiedy ten utwór został odtworzony, ciągle jesteśmy pod wrażeniem dzieła jakie nakręcił Cameron. Ostatnio mieliśmy okazję widzieć „Titanica” podczas X Festiwalu Muzyki Filmowej w Krakowie w maju 2017 roku. Wtedy odbył się pokaz filmu z muzyką na żywo (co opisywałem w tym artykule). Sam film ciągle przyprawia o łzy, a wykonanie utworu „My Heart Will Go On” przez Edytę Górniak tylko wzmogło fantastyczne odczucia. Myślę, że jeszcze przez wiele lat będziemy pod ogromnym wrażeniem tej adaptacji historii „Titanica”.\nCo wy sądzicie o „Titanicu” Camerona? Czy wiedzieliście, że rok wcześniej powstał film z Catherine Zetą-Jones o tym samym tytule? Tamten film pozostał jednak niezauważony z uwagi na ogromny sukces obrazu kanadyjskiego reżysera. Sam Cameron zaś, na jednej z konferencji TED zażartował, że zdecydował się nakręcić „Titanica” tylko po to, aby móc obejrzeć wraz z bliska…\n← Relacja z koncertu finałowego X Festiwalu Muzyki Filmowej w Krakowie – „Titanic” z muzyką na żywo\nKompozytor podróżujący w czasie →


Zobacz wątek - Sukulenty raflezji cz.2\nTytuł: Sukulenty raflezji cz.2\nNapisane: 8 lut 2013, o 13:47\nZapraszam również do wcześniejszego wątku - Sukulenty raflezji\nDzisiaj przyłapałam wreszcie Trichodiadema densum na gorącym uczynku.\nPąki miała już od dawna, ale nie rozwijała kwiatów, gdyż nie było słońca. Większość zwiędła. Dzisiaj świeciło dość intensywnie (choć niestety krótko) i kwiaty otworzyły się.\nTak było pod koniec grudnia:\nTytuł: Re: Sukulenty raflezji\nNapisane: 8 lut 2013, o 13:59\nDzielnie się trzymała w oczekiwaniu na słoneczko, abyś mogła zobaczyć jej piękne kwiecie.\nMusi Cię bardzo lubić...\nChyba z wzajemnością.\nNapisane: 8 lut 2013, o 15:03\nTrichodiadema densum pięknie wygląda z tymi kwiatuszkami\nNapisane: 8 lut 2013, o 15:21\nZawsze chciałem mieć taką roślinkę. Moja, którą miałem mimo stworzenia dla niej dość dobrych warunków do egzystencji, po zimowym spoczynku nie wybudziła się - coś musiałem źle zrobić, szkoda bo to są bardzo wdzięczne roślinki.\nNapisane: 8 lut 2013, o 15:42\nŁdniutka ta Trichodiadema. Moja jeszcze malutka, z reszta upchnięta w jedną donicę z innymi sukulentami. Może w tym sezonie coś mi zgotuje\nNapisane: 8 lut 2013, o 16:36\nŚliczna i ten kolorek kwiata Mam nadzieję, że i moja w tym roku zakwitnie\nNapisane: 8 lut 2013, o 17:01\nDobrze,że ją upilnowałaś jak kwitnie jest piękna\nTeż mam na taką ochotę i już coraz bardziej dojrzewa we mnie myśl żeby i u mnie taka zamieszkała\nNapisane: 8 lut 2013, o 17:32\nTrichodiadema densum wspaniała.\nTzn. uściślijmy: nie jest to okazała roślina ale bardzo urokliwa - to określenie moim zdaniem pasuje do niej jak ulał.\nMiałem i ja przez lata kilka tych roślinek z własnego wysiewu, niestety bardzo chłodne zimowanie im nie bardzo służyło...\nNapisane: 8 lut 2013, o 18:49\nśliczne kwitnienie, jak ja lubię takie roślinki\nNapisane: 8 lut 2013, o 19:03\nPiękne bonsai! Drugie zdjęcie - rewelacja.\nNapisane: 8 lut 2013, o 22:23\nPrzy okazji dzisiejszych porządków zrobiłam inspekcję. Kaktusy i sukulenty mają się średnio. Tak w górnej strefie stanów średnich. Ale straty są bardzo małe. Zimują w różnych miejscach i w różnej temperaturze.\nW garażu (temp do 10 stopni)\nPozostałe dwa okna zajmują duże sukulenty. Nie zrobiłam zdjęcia.\nW warsztacie męża (temp. około 12 stopni)\nW nieogrzewanym pokoju (temp około 15 stopni)\nMłode astrofyta (stare stoją na szafie )\nA u tych zauważyłam,że coś się kluje.\nTurbinicarpus valdezianus _ GM417 Tecolotes\nNapisane: 8 lut 2013, o 22:39\nWidoczki piękne! Zwłaszcza valdezianus!\nPowiedz mi tylko - co zrobiłaś blossfeldianie? Ciachłaś podkładkę? Bo to chyba ona siedzi z aloesami (czy haworthiami)?\nNapisane: 8 lut 2013, o 22:54\nOna, to znaczy Blossfeldia tak sobie leży tylko...\nPodkładka jej zgniła, sama od siebie, nie podlewałam w ogóle. No i ucięłam głowę od tułowia.\nSzkoda mi jej wywalić, szczepić nie umiem, zresztą nie mam na czym...\nJak zaschnie, to wywalę.\nNapisane: 9 lut 2013, o 09:50\nMasz Ty tego 'dobra'!\nDobrze, że masz też dużo miejsa na zimowanie. Niestety rośliny zimą mają określone wymagania i jako, że warunkują nam letni wzrost i kwitnienie są one najważniejsze. A nie każdy ma takie warunki jak u Ciebie.\nWydaje się, że Twoi ulubieńcy mają się doskonale! Bo i pąków już moc.\nA u mnie w mojej zimnej szklarence o pąkach tylko pomarzyć można...\nZa to kiedy słońce będzie wyżej i naprawdę przygrzeje będzie tam pięknie... Tylko do tego jeszcze z miesiąc.\nNapisane: 9 lut 2013, o 10:18\nNo, no, niezła kolekcja. Mi wpadła w oko dwukolorowa agawa Kaktusiki nie mogą doczekać się wiosny, już niedługo będzie pięknie i kolorowo.\nNapisane: 9 lut 2013, o 10:21\nZdecydowanie warto było czekać na takie kwitnienie Trichodiadema densum piekna, ale już z pąkami mi sie podobała. A kolekcja kaktusów i sukulentów


Wsparcie na żywo (wyjaśnienie)\nCo to jest wsparcie na żywo?\nWsparcie na żywo to metoda obsługi klienta. Powstaje po to, by dostarczać informacji, wsparcia i pomocy. Umożliwia klientom i odwiedzającym komunikację z zespołem obsługi klienta firmy za pośrednictwem czatu na żywo.\nKlienci mogą kliknąć przycisk czatu na żywo umieszczony na stronie internetowej firmy i rozpocząć komunikację. Wsparcie na żywo zawsze wymaga specjalnego oprogramowania lub aplikacji. Oprócz okien czatu na żywo, aplikacje te oferują również niewidoczną analizę ruchu, bezpieczną kontrolę administracyjną i wiele więcej.\nJaka jest definicja wsparcia na żywo?\nPomoc na żywo to technologia, która umożliwia firmom interakcję z użytkownikami, którzy odwiedzają zasoby multimedialne organizacji. Najczęściej jest to czat na żywo dostępny na stronie internetowej firmy. W większości przypadków bardzo korzystne jest, aby czat pojawiał się na większości stron witryny.\nCzy Twoja firma potrzebuje wsparcia na żywo?\nJeśli chcesz, aby Twoja firma liczyła się na rynku, a także odnotowywała wzrosty zysków, potrzebne jest wsparcie na żywo. Dzisiejsi konsumenci domagają się niemal natychmiastowego wsparcia od firm. Wsparcie na żywo ma ogromne znaczenie w zwiększaniu konwersji. Pozwala zmniejszyć liczbę odwołań i porzuconych koszyków.\nCzy LiveAgent umożliwia obsługę na żywo?\nLiveAgent umożliwia wsparcie na żywo. Przede wszystkim jest to możliwe poprzez czat na żywo, który umożliwia komunikację w czasie rzeczywistym. Pozwala na odpowiednią konfigurację i możliwość dostosowania czatu do widoku. Ponadto klient może przesyłać pliki, dzięki czemu może lepiej zwizualizować swój problem.


NeoNail Lakier klasyczny 7,2 ml-Exotic Banana 7071\n» STYLIZACJA PAZNOKCI»Lakiery Klasyczne»NeoNail Lakier klasyczny 7,2 ml-Exotic Banana 7071\nNeoNail Lakier klasyczny 7,2 ml - Exotic Banana\nA co powiesz na egzotyczny, niecodzienny kolor manicure ?\nTaki, który przyciąga wzrok i kusi swoją barwą? Poznaj Exotic Banana – żółty odcień tradycyjnego lakieru do paznokci. Nie nosisz takich barw na co dzień, ale chciałabyś spróbować? To dobry moment!\nProdukt ten nałożysz w kilka chwil, a kiedy zdecydujesz się go zmyć, zrobisz to beż żadnego problemu. Wypróbuj klasyczną formułę lakieru o zaskakującym kolorze!


Filmstart.pl Ekipa „Broad Peak” po zdjęciach w Karakorum – FilmStart.pl\nEkipa „Broad Peak” po zdjęciach w Karakorum\nW 1988 roku polski himalaista jako pierwszy przekroczył zimą granicę 8 tysięcy metrów w Karakorum. W 2013 roku powrócił na „Szeroki Szczyt”, by spełnić marzenie i zdobyć wierzchołek potężnej góry. W rolę ambitnego wspinacza wciela się Ireneusz Czop, znany m.in. z filmów „Pokłosie”, „Jack Strong” i licznych ról teatralnych.\nTwórcy filmu od początku mieli pewność, że nie sposób szczerze opowiadać tej historii, nie pokazując prawdziwego Broad Peak. Do Karakorum z Warszawy wyruszyło 21 członków ekipy (poza reżyserem m.in. autor zdjęć Łukasz Gutt i odtwórca głównej roli Ireneusz Czop), w Pakistanie dołączyło do nich 250 tragarzy, kucharzy i pomocników. Dzięki nim udało się przetransportować na plan ponad 3 tony bagażu. Wyprawę zabezpieczało ośmiu himalaistów, w tym Jacek Jawień i Dariusz Załuski (obaj brali udział w wyprawach na Broad Peak) oraz dwóch lekarzy GOPR.\n– Byliśmy przekonani, że zdjęcia do filmu muszą być zrealizowane w miejscach, w których toczyła się ta historia – wspomina jeden z producentów, Dawid Janicki. – Wyprawa była bardzo trudna, jednak to, że część ekipy przebywała przez dłuższy czas na wysokości 5 tys. m n.p.m., doda autentyczności naszemu filmowi. Cieszę się, że daliśmy radę, pokonaliśmy własne słabości i przynajmniej w części poczuliśmy się jak himalaiści, o których opowiadamy – dodaje.\n– Opowieść o tamtych zdarzeniach jest pełna napięcia i emocji, dlatego cieszę się, że producenci zaprosili mnie do współpracy przy tym projekcie. Osobiście chciałbym tym filmem opowiedzieć o pewnym paradoksie. Paradoks polega na tym, że siła, która napędza cię do życia, jednocześnie cię niszczy. Nie możesz przed tym uciec, jeśli chcesz iść za głosem swojej pasji. Ta siła nas wzmacnia i nadaje sens naszemu życiu – podkreśla Leszek Dawid.\nZ początkiem września ruszyła kolejna transza zdjęć – w Warszawie, Radomiu i Zakopanem. Pierwsze spotkanie twórców z publicznością odbędzie się 22 września br. podczas XXIII Festiwalu Górskiego im. Andrzeja Zawady w Lądku Zdroju.\nPremiera planowana jest na marzec 2020 roku.\nfot. Leszek Dawid\n14/09/2018 RPBroad Peak, Dawid Janicki, Dawid Ogrodnik, Ireneusz Czop, Krzysztof Rzączyński, Łukasz Gutt, Łukasz Simlat, Maciej Kulig, Maciej Raniszewski, Maciej Rzączyński, Maja Ostaszewska, Piotr Głowacki, Tomasz Sapryk\nPoprzedni Poprzedni wpis: „Maryjki” – niebanalny komediodramat od autorki nagradzanego „Hycla”\nDalej Następny wpis: Dziędziel, Ferency i Dyblik w skoku na bank


W objęciach rajskiego ognia: 03. There are dark shadows on the earth, but its lights are stronger in the contrast...\n03. There are dark shadows on the earth, but its lights are stronger in the contrast...\nPięcioletnie zmrożone serce\nŻegluje na falach przeszłości.\nPo drodze minęłam kilku znajomych, jednak nie miałam czasu na zbędne pogaduszki. Pewnie znowu uznają mnie za gbura...\nPracownicy ośrodka widząc mnie i Lenę zastanawiali się co Uriel i Gabriel mogą mieć wspólnego, przecież jesteśmy całkowitymi przeciwieństwami.\n- Co robisz? To boli! - Nagle poczułam mocne szarpnięcie.\n- Pospiesz się, idziemy do ogrodu. - Uświadomiłam moją towarzyszkę.\n- Do ogrodu? Po co?! - Zdziwiona trzynastolatka stanęła naprzeciwko mnie i wyraźnie nie spodobał się jej mój pomysł.\n- Znajdziemy Rafaela. On pomoże ci z twoją raną. - Ponownie złapałam ją za nadgarstek. Dziewczyna wyswobodziła rękę i spojrzała na mnie wzrokiem pełnym żalu.\n- Przestań! - Krzyknęła. - Nie traktuj mnie jak dzieciaka! To moja wina, że zostałam ranna, muszę poprawić swoje umiejętności i zrobię to sama! - Wyglądała jakby za moment miała zacząć płakać. - Nie mogę wiecznie polegać na innych! Pozwól mi załatwić to samej... - W pierwszej chwili ogarnęła mnie ogromna fala złości. Marnuję swój czas, chcę jej pomóc, ale ona najzwyczajniej w świecie odrzuca moją ofertę. Jednak po dłuższym zastanowieniu zrozumiałam jej prośbę. Nikt z nas nie mógł zmienić swojego losu, jedynym wyjściem było zginąć lub stać się silniejszym. Lena była podopieczną Gabriela - drugiego z najsilniejszych archaniołów. Wszyscy widzieli w niej wielką bohaterkę, która powinna być przykładem doskonałego pogromcy upadłych. Spojrzałam głęboko w jej szklące się oczy. Uśmiechnęłam się i nic nie mówiąc wskazałam głową aby poszła.\n- Dziękuję... - Wyszeptała i odeszła w przeciwną stronę. Podeszłam do ściany i oparłam się o nią plecami. Natłok myśli nie pozwolił mi się uspokoić. Gniew, złość, żal, smutek... Tak wiele emocji buzowało w mojej głowie… Przykucnęłam i objęłam swój brzuch ramionami. Ponownie poczułam ciepłą stróżkę na moim policzku. Dlaczego płaczę? Dlaczego jestem taka słaba? Dlaczego Uriel wybrał właśnie mnie? Kilka przechodzących osób spojrzało na mnie z zaciekawieniem, nie często zdarza się zobaczyć jednego z Wielkiej Siódemki w takim stanie. Podniosłam się i otarłam łzy dłonią. Ruszyłam w stronę ogrodu.\nW zachodniej części tego wielkiego budynku była wielka szklarnia, zwana powszechnie ogrodem. W jej wnętrzu znajdowały się najróżniejsze odmiany kwiatów, krzewów i drzew. Pomiędzy roślinami i kroplami rosy odpoczywają one - anioły. W postaci świetlistych duszków leżały na trawie, siedziały na liściach, gałęziach, płatkach kwiatów. Niektóre chowały się w cieniu, inne wygrzewały na słońcu. Wszystkie tak samo piękne, każdy wyjątkowy. Największą uwagę przykuwała Wielka Siódemka - archanioły. Najsilniejsze spośród opiekunów. Weszłam do środka. Słońce oraz promienie bijące od duszków dodawały niesamowitej energii. Kilka z nich zaciekawiło się moją osobą. Utworzyły niewielki pierścień i zaczęły krążyć nad moją głową. Uśmiechnęłam się i wyciągnęłam rękę w powietrze. Po chwili poczułam znajomy dotyk. Wypełnił mnie spokój i poczucie bezpieczeństwa. Na dłoni usiadł mój stróż, mój najdroższy Uriel.\n- Witaj Holie! - Przywitał się. Jego głos przypominał niezwykłą mieszankę nut i obrazów. Dźwięk ten przynosił na myśl tęczę, krople rosy, promienie słońca. Przypominał wszystko to co sprawiało, że czułam się wolna. Każdy anioł posiada swój unikalny głos, który słyszą jedynie jego podopieczni.\n- Witaj. - Odpowiedziałam. Uriel usiadł na moim ramieniu. Był niewielkim duszkiem o białej barwie. Jego delikatne skrzydełka przypominały skrzydła ważki. Miał szpiczastą główkę i drobne kończyny. Całe jego ciałko otaczała jasnopomarańczowa aura. - Jak się dzisiaj miewasz?\n- Dobrze. Holie, czy wszystko w porządku? Płakałaś... - Zawsze dostrzegał to co starałam się ukryć. Jako jedyny znał mnie najlepiej.\n- Urielu, przecież mnie znasz. Wiesz, że często płaczę. Przecież wiesz, że to mój jedyny sposób na rozładowanie emocji. Nie potrafię tego kontrolować. - Delikatnie przesunął dłonią po moim policzku.\n- Jesteś taka doskonała... - Ogarnęła mnie błoga ulga. Nie czułam żadnych złych emocji. Byłam w stanie stawić czoła wszystkim przeciwnością losu. Przeszłam wzdłuż róż, które pod wpływem ciepła bijącego od mojego opiekuna rozkwitły. Uriel jest czwartym archaniołem w hierarchii. Jest ucieleśnieniem temperamentu, jego żywiołem jest ogień, który daje przyjemne ciepło, ale może również powodować silne poparzenia. Jest tak samo niestabilny jak ja. Ogień jest mną, a ja jestem ogniem.\nSpacerując wzdłuż alejek, trafiłam na dobrze nasłonecznioną polanę. Usiadłam na trawie i napawałam się ciepłem promieni słonecznych. Oprócz mnie i aniołów w szklarni nie było nikogo. Poczułam się wolna, nareszcie byłam tam, gdzie mogłam być sobą. Na mojej twarzy ciągle gościł uśmiech, jednak w głębi serca martwiłam się o Lenę.\n- Holie, twoja przyjaciółka ma się dobrze. - Przemówił Uriel. Zaczął unosić się tuż przed moją twarzą. - Widzisz tą błękitną poświatę w cieniu drzew? To Gabriel. Ciągle czuwa nad swoją podopieczną. - Usiadł na mojej głowie. - Proszę, nie przejmuj się.\n- Dziękuję... - znowu zostałam uratowana przez mojego opiekuna. Pozwoliłam by promienie słoneczne całkowicie wypełniły moje ciało. Niestety ten pozorny spokój nie mógł trwać długo. Uriel zawirował w powietrzu. Wzbił się w górę i spotkał niewielki, biały promyk. Po chwili wrócił na moje ramię.\n- Holie, przy wejściu do ogrodu czeka na Ciebie siostra Arianna. Musisz zgłosić się w gabinecie Kardynała.\n- Co znowu? - Westchnęłam. Podniosłam się i ruszyłam w stronę bramy. Anioł towarzyszył mi do samego końca drogi.\n- Do widzenia! - Ukłonił się i wzleciał wysoko w powietrze, znikając w oślepiającym blasku słońca. Weszłam na wybrukowaną alejkę i przechodząc obok kwitnących krzewów róż trafiłam prosto na Ariannę. Wysoka, szczupła kobieta o szafirowo niebieskich oczach, ubrana w czarny habit.\n- Uriel? - spojrzała na mnie badawczym wzrokiem. - Masz zgłosić się w gabinecie Kardynała. Czeka na ciebie z bardzo ważną wiadomością. - Powiedziała oziębłym głosem. Niestety jej uroda ani trochę nie współgrała się z jej charakterem. Kiwnęłam głową i wyszłam na korytarz. - Korytarzem do końca i w lewo. - Nie wytrzymałam. Szukałam odpowiednich słów jednak nie mogłam dobrać właściwych.\n- Przecież wiem. Sama trafię... - Powiedziałam nieuprzejmym tonem. Arianna poprawiła okulary na nosie i poszła w przeciwnym kierunku. Na szczęście dzisiaj nic nie było w stanie popsuć mi humoru. Bynajmniej tak myślałam.\nPrzechodząc korytarzem spotkałam kilku młodych egzorcystów, którzy spoglądali na mnie z wielkim zachwytem. Kilka dziewczyn zachichotało na mój widok. Spiorunowałam je spojrzeniem i przyspieszyłam kroku. Po chwili znalazłam się dokładnie pod gabinetem Kardynała.\n- Nie za ciepło ci? - Usłyszałam znajomy głos. Odwróciłam się i zauważyłam Artura. Nikt nie działał mi na nerwy bardziej niż on. Wzięłam głęboki oddech i uśmiechnęłam się.\n- Witam księcia. - Ukłoniłam się. - Słyszałam, że ostatnio mocno ucierpiałeś podczas walki. W sumie musiało być ciężko walczyć z upadłym w postaci pluszowego misia. - Zaśmiałam się. Chłopak aż zagotował się ze złości.\n- To był niedźwiedź! - Krzyknął i odszedł znacznie szybciej, niż się pojawił. Artur był dziewiątym egzorcystą w hierarchii, potomkiem sławnego króla Artura. Pokręciłam głową i otworzyłam drzwi. Wewnątrz panował półmrok. Pomimo popołudniowej pory, w gabinecie paliło się kilka świec. Weszłam do środka.\n- Uhmm, przepraszam? – Odezwałam się niepewnie. Na przeciwko mnie stało wielkie, dębowe biurko, przed którym ustawione były dwa krzesła. Za biurkiem siedział szczupły, łysiejący mężczyzna o bardzo przyjemnym uśmiechu. Spojrzał na mnie łagodnym wzrokiem.\n- Ah, panna Holie! - Wskazał ręką na jedno z krzeseł - Zamknij drzwi i proszę, dołącz do nas. - Wykonałam jego polecenie. Obok mnie siedział dziewiętnastoletni, wysoki, szczupły chłopak. Uśmiechnęłam się do niego. Popatrzył na mnie surowym wzrokiem i ponownie skupił się na Kardynale. - Skoro jesteśmy już wszyscy pozwólcie, że was sobie przedstawię. - Starzec wskazał na gbura siedzącego po prawej stronie - To Josh, podopieczny Kamaela. Ta niezwykła osoba - wskazał na mnie - to Holie, podopieczna Uriela.\n- Witaj. - Powitał mnie chłodnym, nieczułym głosem. Cóż, czego więcej można spodziewać się po podopiecznym opiekuna zasad i sprawiedliwości?\n- Cześć - Wyszczerzyłam się. Ponownie obdarzył mnie jednym z tych jakże miłym spojrzeń.\n- Skoro część oficjalną mamy za sobą pozwólcie, że przejdę do konkretów. Zaprosiłem was tutaj bo sytuacja wymaga waszej współpracy. - Kardynał spojrzał na nas błagalnym wzrokiem. - Musicie pokonać czarnego egzorcystę, który zaczął aktywnie działać na naszych terenach.\n- Super! - Krzyknęłam. - Nareszcie coś ciekawego. - Josh spojrzał na mnie, jak na wariatkę.\n- Z całym uszanowaniem, ale nie będę pracować z tym dzieckiem. - Odgarnął włosy z twarzy i położył głowę na oparcie fotela. - Sam pokonam tego żałosnego buntownika.\n- Niestety, sam nie dasz rady. - Uspokoił go starzec. - Będziesz potrzebował pomocy.\n- Mnie to już nikt nie spyta o zdanie?! - Wrzasnęłam gwałtownie wstając. - Mi też nie podoba się współpraca z tym gburem...\n- Uspokój się Holie. Sprawa jest poważna. Wyruszacie dzisiaj po zmroku, a teraz idźcie się przygotować. - mężczyzna splótł ręce i oparł je na biurku.\n- To wszystko co masz mi do powiedzenia?! - Podniosłam głos. - Dlaczego nikt nie pyta mnie o zdanie? Czy ja do cholery nie mam nic do powiedzenia? - Zalała mnie ogromna fala złości. W tej samej chwili spostrzegłam, że Josh wychodzi z gabinetu. - Jeszcze wrócimy do tej rozmowy. - Wskazałam palcem na Kardynała. - Ej ty! Poczekaj! - Wybiegłam i z hukiem trzasnęłam drzwiami. Chłopak zatrzymał się i odwrócił na pięcie.\n- Czego? - Zapytał. - Muszę przygotować się do podróży. - Przeczesał długie, zielone włosy palcami.\n- Nie myśl sobie, że jak jesteś starszy to będziesz mi rozkazywać. Od razu mówię, że nie będę wykonywała twoich rozkazów. Jeśli będziesz w tarapatach, pomogę, ale nie licz na to, że będę broniła twojego tyłka. - skrzyżowałam ręce.\n- Skończyłaś? Wybacz, nie mam czasu. - Odszedł.\n- Dupek! - Krzyknęłam i poszłam w przeciwną stronę chowając dłonie w kieszeniach szortów.\nW drodze do sypialni minęłam salę, w której odbywał się trening Leny. Dziewczyna ledwo trzymała się na nogach, pomimo tego ciągle uczestniczyła w zajęciach. Przystanęłam i spojrzałam na nią. Była taka niewinna, nigdy nie powinna trafić do tego wariatkowa. Zaśmiałam się cicho i poszłam dalej. Zbliżała się pora obiadowa i ponownie mój żołądek dał o sobie znać. Do wyjścia zostało jeszcze około czterech godzin. Wystarczająco, by pozwolić sobie na wizytę u Jaxa. Powolnym krokiem przemierzałam kręte korytarze tej ogromnej budowli. Jestem tutaj już tak długo, a nadal nie zwiedziłam wszystkich zakamarków...\nWitam, dzisiaj troszeczkę krótszy rozdział, ale powoli wprowadzający do ciekawszych wydarzeń. Mam nadzieję, że się podobało. Prace nad dalszymi rozdziałami idą pełną parą i kolejne dwa są już gotowe! Dzisiejszy fragment miał pojawić się wcześniej, jednak z powodów technicznych jego premiera nieco się opóźniła, za co serdecznie przepraszam. Na koniec chciałbym podziękować za wszystkie odwiedziny i miłe komentarze. Wkrótce kolejna część! Pozdrawiam ;)


CoD: Black Ops Cold War zajmie +130GB na PS5 i Xbox Series - Konsolowe.info\nCall of Duty: Black Ops Cold War będzie jedną z największych gier na konsolach nowej generacji, przynajmniej w ciągu pierwszych tygodni. Activision ujawniło ile miejsca będzie potrzebować ich najnowszy tytuł na konkretnych konsolach:\nSporo, prawda? Tym bardziej, że PlayStation 5 ma tylko 865 GB wbudowanej pamięci z czego dla graczy pozostaje niecałe 700 GB.\nDodatkowo od wczoraj krąży po internecie zdjęcie przedstawiające tył pudełka Call of Duty: Black Ops Cold War na PS5. Możemy tam zobaczyć, że gra wymaga minimum 285 GB. Skąd taka różnica? Nie wiadomo, osobiście przypuszcza, że to suma zajętego miejsca razem z Call of Duty Warzone, które na początku grudnia zostanie wdrążane do Call of Duty: Black Ops Cold War.\nKonsolowi gracze, podobnie jak rok temu przy Call of Duty Modern Warfare będą mogli w dowolnej chwili odinstalować nie używany tryb – np Zombie, Kampania, aby zwolnić nieco miejsca na swoich konsolach.


Koronawirus uderzył w kluby fitness. Sieć prosi o opłacanie karnetu - WP Finanse\nkluby fitnesssiłowniakoronawirus w Polscekoronawirus a siłowniekoronawirus a kluby fitnesskoronawirus a siłowniakwarantannakoronawirus kwarantanna\nJuż drugi tydzień wszystkie siłownie są pozamykane. Siłownie nie mogą być odwiedzane przez spragnionych ruchu Polaków z powodu zagrożenia epidemiologicznego . Kluby fitness radzą sobie na różne sposoby, głównie oferując wiele usług przez internet. Co z płynnością finansową? Jest ciężko, ale jedna sieć wpadła na pewien pomysł.\nOd 13 marca zamknięte są wszystkie siłownie, kluby fitness i inne ośrodki rekreacji sportowej. W przeciwieństwie do gastronomii, tutaj nie ma szansy na "zamówienie na wynos". Klientów nie ma, kluby nie zarabiają. Jak sobie radzą w tym trudnym czasie?\nSiłownie sieciowe zawiesiły karnety i umowy użytkowników.\nNa ich profilach na Facebooku znajdziemy teraz ofertę treningów transmitowanych na żywo, które mogą być namiastką zajęć grupowych. Jest to sposób na utrzymanie dobrych relacji z klientami, ale dochodu nie przyniesie.\nNa interesujący pomysł wpadła sieć CityFit. Niedawno na ich fanpage'u pojawił się komunikat z prośbą o wspieranie biznesu i niezawieszanie karnetów.\n"Robimy co w naszej mocy, aby ochronić nasze kluby przed negatywnymi skutkami czasowego zamknięcia. Wszystko po to, żebyście po zakończeniu tej przymusowej przerwy mogli wrócić do swojego klubu i korzystać z naszych usług tak, jak do tej pory" – czytamy w oświadczeniu. "Gorąco zachęcamy Was do tego, abyście pozostawali przy aktywnym karnecie. To ułatwi nam finansowanie bieżących kosztów i powrót do normalnego funkcjonowania, gdy minie okres epidemii. Po ponownym otwarciu klubów skorygujemy dzień Waszych płatności, wydłużając członkostwo o czas braku dostępu do klubu".\nSpotkało się to z bardzo pozytywnym odbiorem użytkowników. Wielu z nich zapewnia o swoim wsparciu i chęci kontynuowania stałej płatności w ramach członkostwa. Może to być ciekawa wskazówka dla innych klubów, pokazująca, że ich członkowie są przywiązani do swoich miejsc.\nCzytaj też: Efekt koronawirusa? Wykupiony sprzęt do ćwiczeń i trenerzy bez źródła dochodu\nPrzewagą mniejszych klubów i siłowni nad sieciami może być większa elastyczność w podejściu i dostosowywaniu się do warunków.\n- Mamy przygotowane specjalne oprogramowanie, dzięki któremu klubowicz widzi nas, a my widzimy klubowicza. Jesteśmy w stałym kontakcie z uczestnikami zajęć oraz mamy możliwość korygowania techniki ćwiczeń - wyjaśnia Paulina Kawalec, współwłaścicielka Silver Gym w Skarżysku-Kamiennym. - Dla wielu osób jest to nowość, ale na ten moment to jedyna możliwość współpracy z podopiecznym, która świetnie się sprawdza.\nCzytaj też: Zamknięcie lasów to najgłupszy pomysł na walkę z koronawirusem. Rząd potknął się o własne nogi\nKadra ma stały kontakt ze swoimi podopiecznymi, możliwe są konsultacje dietetyczne online, a także telerehabilitacja.\n- Sytuacja jest ciężka, tym bardziej, że jesteśmy stosunkowo krótko na rynku, ale nie poddajemy się, działamy i staramy się cały czas wspierać naszych klubowiczów i mieszkańców miasta - mówią Paulina i Mateusz Kawalec.


Finanse publiczne - Sciaga.pl\nBaza wiedzy / Finanse i bankowość\npoleca 84% 696 głosów\nFinanse publiczne – dotyczą gromadzenia i wydatkowania środków pieniężnych przez budżet państwa, budżety jednostek samorządów terytorialnego, ubezpieczenia społ. I inne instytucje publiczne.\nRóżnica między finansami publicznymi a prywatnymi to taka, że finanse publiczne gromadzi się z przymusowych świadczeń i wykorzystuje je się na potrzeby publiczne, a prywatne gromadzone są i wydawane zgodnie z potrzebami indywidualnymi.\n1. Fiskalna – związana jest z dostarczaniem państwu środków pieniężnych na realizację zadań państwa. Fiskalizm dotyczy zarówno źródeł podatkowych np. podatek dochodowy od os. fizycznych, podatek dochodowy od osób prywatnych, VAT, akcyza i źródeł nie podatkowych np. cła, wypłaty z zysku NBP. Pozwala ona na realizację zadań wewnętrznych jak i zewnętrznych państwa. Ściśle związana z funkcją rozdzielczą, interwencyjną i bodźcową.\n2. Redystrybucyjna – (rozdzielcza) polega na rozdzielaniu osiągniętych przez podmioty dochodów lub przychodów na część, która zostanie odprowadzona do budżetu państwa lub budżetów samorządowych i część pozostającą do wyłącznej dyspozycji podmiotu. Dotyczy źródeł nie podatkowych np. przeds. państwowe za użytkowanie majątku skarbu państwa wnoszą na rzecz budżetu wpłatę z zysku netto. Związana jest z wydatkami tzw. transferami, które dotyczą utrzymania strefy produkcji niematerialnej np. oświaty, kultury, nauki, czyli tych jednostek, które świadczą usługi nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, ale nie mają wystarczających środków na pokrycie kosztów swojej działalności.\n3. Stymulacyjna – (integracyjna, bodźcowa, interwencyjna) polega na ingerencji państwa w działalność poszczególnych podmiotów. Państwo posiada do dyspozycji określone prawem instrumenty, dzięki którym może wpływać, np. polityka podatkowa, polityka kredytowa, polityka dewizowa\n4. Kontrolna – polega na śledzeniu przepływu strumieni pieniężnych. Ludzi mają pewną kwotę pieniędzy i robią zakupy dóbr i usług. Przepływy środków pieniężnych traktowane są jako różnego rodzaju wskaźniki określające pochodzenie środków jak i źródła ich wydatkowania. Dzięki nim można określić i pozytywne i negatywne sytuacje przedsiębiorstw.\nDotacja – bezzwrotna pomoc finansowa państwa na dofinansowanie lub finansowanie określonej działalności lub podmiotu.\n1. Celowa – na dofinansowanie lub finansowanie zadań administracji rządowej oraz zadań zleconych jednostkom samorządu tery tor. , a także ich zadań własnych, fundacjom, stowarzyszeniom, koszty realizacji inwestycji zakładów budżetowych, inwestycji badawczych.\n2. Podmiotowe – to środki budżetowe przeznaczone na dofinansowanie działalności bieżącej, ustawowo wskazanego podmiotu.\n3. Przedmiotowe – związane z wydatkowaniem środków budżetowych na dopłaty do określonych rodzajów wyrobów i usług, kalkulowanych wg stawek jednostkowych.\n4. Subwencje – to szczególny rodzaj dotacji związany z bezzwrotną pomocą finansową państwa udzielaną poszczególnym podmiotom. Określane są na podstawie przeliczników kalkulacyjnych.\n- ogólna – to transfer środków pieniężnych z budżetu państwa do jednostek samorządu terror., stanowi formę zasilanie tych jednostek i dzieli się na :\n- wyrównawczą – której zadaniem jest umożliwienie jednostkom ST o niższym od średniego dochodzie na jednego mieszkańca zmniejszenie dystansu, jaki dzieli je od średnio zamożnych jednostek\n- rekompensującą – przysługuje tylko gminom które utraciły możliwość pozyskania np. podatku leśnego.\n- oświatową – rozdzielaną pomiędzy poszczególne jednostki ST wg zasad z rozporządzenia.\n- regionalną – dla województw o niskich dochodach o wskaźniku niższym niż 75% średnich dochodów krajowych województw.\n- równoważącą – przekazywana jest samorządom, w których dochody przeliczeniowe są niższe.\nPieniądz – środek wyrażania wartości i wymiany towarów, powszechnie akceptowany ekwiwalent. Musi spełniać warunki:\n1. Powszechny środek regulowania zobowiązań\n2. Musi występować w określonej proporcji ilościowej w stosunku do ogółu produktów przeznaczonych do wymiany handlowej\n1. Miernik wartości – polega na mierzeniu i wyrażaniu wartości innych towarów za pomocą ceny. Pozwala na dokonanie porównań relatywnych związanych z tworzeniem cel relatywnych.\n2. Środek wymiany – sprzedając towar otrzymuje pieniądz. Wydając pieniądz otrzymuje się towar.\n3. Środek płatniczy – odroczenie płatności w czasie, czyli rozdzielony moment powstania zobowiązania i jego spłaty.\n4. Środek tezauryzacji – oznacza gromadzenie skarbu, a więc wiąże się z czasowym wycofaniem pieniądza z obiegu. Np. lokata w banku.\n5. Pieniądz światowy – poza granicami jakiegoś kraju.\n1. Pieniądz kruszcowy – złote i srebrne monety o określonej zawartości kruszcu i różnej wartości nominalnej. Łatwy w przenoszeniu, trwały, podzielny.\n2. Banknot – pojawił się w czasach wojen napoleońskich, był wymieniany na kruszce.\n3. Pieniądz papierowy – emitowany w Polsce wyłącznie przez NBP.\n4. Pieniądz elektroniczny – produkt magazynujący wartość w którym zapis środków pieniężnych czyli wartości dostępnej dla klienta jest przechowywany na urządzeniu elektronicznym pozostającym w posiadaniu klienta. Elektronicznie zapisywane środki są kupowane przez klienta i redukowane kiedy używa się urządzenia do dokonywania zakupów.\n1. Przedmiotowe – wiąże ruch środków pieniężnych z ruchem dóbr i usług. Powoduje to, że środki pieniężne przybierają formę albo dochodów albo wydatków pieniężnych\n- przychody i wydatki materialne – mają bezpośredni związek z kupnem i sprzedażą towarów i usług wytwarzanych przez sferę produkcji materialnej. Ich cechą jest to że mają charakter rozliczeń ekwiwalentnych.\n- przychody i wydatki redystrybucyjne – związane ze świadczeniem wzajemnym. Nie działa mechanizm rynkowy. Np. podatki, zasiłki, renty, emerytury, stypendia, dotacje.\n- przychody i wydatki kredytowe – zaciąganie i spłata kredytów.\n2. Podmiotowe – zwraca uwagę na podmioty uczestniczące w działalności finansowej. Mogą to być zasoby pieniężne:\n- organów władzy i adm. Publicznej – dochody są tu z budżetu państwa\n- przedsiębiorstw – materialne, pochodzą ze sprzedaży dóbr i usług, a wydatki idą na surowce.\n- banków – redystrybucyjne , przychodami są odsetki i prowizje, wydatki to utrzymanie.\n- instytucje ubezpieczeniowe – redystrybucyjny, przychody ze składek ubezpieczeniowych, wydatki to odszkodowania.\n- gospodarstwa domowe – przychody i wydatki są związane z indywidualnymi preferencjami.\nKompetencje Ministra Finansów:\n1. Opracowywanie założeń polityki finansowej państwa\n2. Koordynowanie polityki podatkowej\n3. Współudział w opracowaniu budżetu państwa\n4. Opracowanie sprawozdań z wykonania budżetu\n5. Opracowanie bilansu finansów sektora publicznego\n6. Ustalanie zasad planowania finansowego\n7. Ustalanie zasad rachunkowości podmiotów gosp.\n8. Emisja papierów skarbowych\n9. Nadzór nad działalnością terenowych organów adm. Finansowej.\n10. Nadzór nad działalnością biegłych rewidentów\n11. Współpraca z Radą Polityki Pieniężnej\nSkład aparatu finansowego w Polsce:\n2. Komórki finansowe innych ministerstw\n3. Urząd kontroli Skarbowej\n4. Izby skarbowe\n5. Urzędy skarbowe\n6. Regionalne izby obrachunkowe\nPolityka dewizowa – ściśle związana z polityką międzynarodową. Wymiana międzynarodowa dotyczy eksportu i importu dóbr i usług jak również możliwości zaciągania kredytów i pożyczek oraz możliwości ich spłaty.\nBilans handlowy - zestawienie wpływów i wydatków z tytułu eksportu i importu towarów i usług.\nBilans płatniczy – zestawienie wszystkich międzynarodowych transakcji ekonomicznych i finansowych w ciągu roku między danym krajem a zagranicą.\nKurs walut – to cena jednostki pieniężnej jednego kraju wyrażona w jednostkach pieniężnych innego kraju.\nDewaluacja – podwyższenie kursu wymiennego waluty zagranicznej wyrażonego w jednostkach waluty krajowej.\n85% Finanse publiczne - ściąga\n85% Finanse publiczne\n85% Finanse publiczne- ściąga\n87% Kto i na jakich zasadach może przeprowadzać kontrolę osób na zwolnieniach lekarskich\n85% Zasady finansów publicznych