Etapy rozwoju mowy dziecka - Przedszkole z Oddziałami Integracyjnymi nr 37 "Bajkowy Świat"\nEtapy kształtowania się mowy.\nWedług Leona Kaczmarka wyróżniamy następujące etapy kształtowania się mowy (L. Kaczmarek, „Nasze dziecko uczy się mowy”, Wydawnictwo Lubelskie, Lublin 1977).\nOkres przygotowawczy obejmuje 3 – 9 miesiąc życia płodowego. W tym czasie dopełniają się dwa podstawowe dla kształtowania się mowy warunki, tzn. wykształcają się narządy mowne (nadawcze i odbiorcze) oraz rozpoczyna się ich funkcjonowanie.\nOkres melodii, który przypada mniej więcej na 1 rok życia.\nOkres wyrazu, który trwa zazwyczaj od 1 do 2 roku życia.\nOkres zdania 2 - 3 roku życia.\nOkres swoistej mowy dziecięcej 3 - 7 roku życia.\nCharakterystyka etapów kształtowania się mowy według różnych źródeł\nOkres melodii, który przypada mniej więcej na 1 rok życia (L. Kaczmarek, „Nasze dziecko uczy się mowy”, Wydawnictwo Lubelskie, Lublin 1977, I. Styczek, „Logopedia”, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1974, J. Cieszyńska, M. Korendo „Wczesna interwencja terapeutyczna – stymulacja rozwoju dziecka od noworodka do 6 roku życia”, Wydawnictwo Edukacyjne, Kraków 2007). Po urodzeniu dziecko wydaje pierwszy krzyk spowodowany pierwszym oddechem. Następnie krzyk względnie płacz przemienia się z symptomu w apel z chwilą uświadomienia sobie przez dziecko, że za jego pomocą może na otoczeniu coś wymóc. W krzyku niemowlęcia występują elementy nieartykułowane, trudne do określenia, przejścia od jednego do drugiego są nieuchwytne. Niektóre dźwięki zbliżone są do takich samogłosek jak a, o, u. W pierwszym miesiącu życia dziecka słychać również ciche pomrukiwania, różnego rodzaju sapania, kwilenie, mlaśnięcia i inne trudne do nazwania dźwięki. W 2 - 3 lub 4 miesiącu życia niemowlę zaczyna głużyć, tzn. wytwarzać dźwięki, oczywiście przypadkowo, najczęściej gardłowe, tylnojęzykowe, pojedyncze lub w połączeniu z samogłoskami. Głużenie pojawia się samorzutnie. Dziecko wyspane, czyste i nakarmione, słowem w dobrym nastroju, wyzwala całą swą energię. Ruchy całego ciała, a zwłaszcza nóg i rąk oraz organów mownych, są tego wyrazem. Jest ono odruchem bezwarunkowym oraz formą ćwiczeń usprawniających aparat artykulacyjny dziecka. Słuch i związane z nim naśladownictwo dźwięków nie są warunkiem głużenia, gdyż głużą również dzieci niesłyszące. Głużenie dzieci niesłyszących od urodzenia jest zjawiskiem ciekawym, czasem bywa ono przyczyną niezauważenia braku słuchu. Około 18 miesiąca życia dzieci niesłyszące przestają głużyć. W drugiej połowie 1 roku życia pojawia się gaworzenie. Gaworzenie jest świadomym powtarzaniem dźwięków, jest odruchem warunkowym i treningiem słuchowym. Tutaj mamy do czynienia z zamierzonym, świadomym powtarzaniem dźwięków. Dziecko dzięki nabywaniu takich cech jak, zaostrzenie spostrzegawczości, zwiększenie uwagi, bardziej pewnej pamięci, naśladuje teraz dźwięki, które wydało przypadkowo wskutek ustawicznego ruchu różnych narządów w tym mownych, oraz dźwięki, których brzmienie uchwyciło od otoczenia. Dziecko bawiąc się wytwarzaniem dźwięków wymawia prawie wszystkie samogłoski i wiele spółgłosek, najczęściej p, b, t, d, k, g, n, l, ł, r języczkowe, n tylnojęzykowe oraz dźwięki nienależące do systemu języka polskiego, jak mlaski, dźwięki wymawiane na wydechu. Samogłoski wymawiane są w różny sposób: krótko lub przeciągle, na wdechu lub na wydechu. Sylaby wypowiadane mechanicznie nie mają żadnego znaczenia. Gaworzące dziecko uczy się operowania swoim głosem, ćwiczy sprawność artykulacyjną oraz słuch fonemowy zaczyna, bowiem słyszeć i odróżniać poszczególne dźwięki mowy. Brak gaworzenia nasuwa podejrzenie, że dziecko nie słyszy. Około 7 – 8 miesiąca życia dziecko zaczyna reagować na mowę. Początkowo główną rolę odgrywa melodia, znaczenie wyrazu nie jest rozumiane. Na ton ostry dziecko reaguje płaczem, uśmiecha się zaś, gdy przemawia się do niego pieszczotliwie. Około 9 miesiąca życia niemowlę zaczyna rozumieć, że inni ludzie są podmiotami intencjonalnymi, stopniowo postrzegają innych w kategoriach: „taki jak ja”, „podobny do mnie”. Rozwija się wtedy również zdolność wspólnego pola uwagi. W czwartym kwartale rozwija się rozumienie, które znacznie wyprzedza mowę samodzielną. Dziecko rozumie swoje imię oraz proste polecania związane z sytuacją. W następnych miesiącach rozumienie obejmuje coraz większy zakres wyrazów i dziecko rozumie znacznie więcej niż samo potrafi wypowiedzieć. Pod koniec 1 roku życia dziecko zaczyna wymawiać pierwsze wyrazy, jak pa, da, na, mama.\nOkres wyrazu, który trwa zazwyczaj od 1 do 2 roku życia (I. Styczek, „Logopedia”, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1974). W pierwszych wyrazach występuje przede wszystkim samogłoska a, ale pojawia się także u, i, a ze spółgłosek d, d’ (di), n, m, t, t’ (ti), b, ś, ć, dź, p. Są to wyrazy takie jak mama, tata, baba, papu, da, na, następnie dźidźi, śaśi, ćaća. W tym okresie dziecko potrafi już powtarzać za dorosłym proste wyrazy. Powtarzane wyrazy są imitacją, posłyszanych dźwięków, a nie świadomym ich używaniem, zjawisko to nazywamy echolalią. Pojawiają się również onomatopeje, czyli wyrażenia (wyrazy) dźwiękonaśladowcze. Początkowo każde słowo kojarzy się ściśle z konkretnym przedmiotem, np. wyraz lalka użyty dla oznaczenia jakiejś innej lalki, niż ta, którą dziecko dotychczas znało, może być niezrozumiany przez dziecko. Nowe zastosowanie danego wyrazu dla oznaczenia innego przedmiotu wymaga wytworzenia się pojęcia. Większość dzieci półtorarocznych potrafi już spełniać proste polecenia, a także można u nich zaobserwować początki mowy spontanicznej. Wyrazy zaczynają zastępować gesty, którymi dziecko posługiwało się dotychczas, wyrażając swoje życzenia. Wyrazy pełnią funkcję całej wypowiedzi. Dziecko zaczyna używać słów dla oznaczenia przedmiotów, które są nieobecne. Przy końcu 2 roku życia dziecko próbuje wypowiadać swoje doznania. Z końcem tego okresu słownik dziecka zawiera kilkadziesiąt wyrazów, których większość stanowią rzeczowniki, używane w mianowniku i będące nazwami przedmiotów z najbliższego otoczenia dziecka. Wypowiadane wyrazy są bardzo zniekształcone pod względem brzmieniowym. Dziecko słyszy całe wyrazy i zdania, wypowiadane przez osoby z jego otoczenia, a nie poszczególne głoski, percypuje zespoły dźwięków, jako pewne całości znaczeniowe. Nie mogąc zapamiętać całej postaci brzmieniowej wyrazu, dziecko odtwarza ogólny zarys, a czasem tylko jedną sylabę, zazwyczaj akcentowaną, którą najlepiej zapamiętało i którą powtarza. Kolejność sylab bywa przestawiana, a jeśli jest zachowana, to poszczególne głoski ulegają różnym modyfikacjom lub są zastępowane innymi. Nawet samogłoski nie są wymawiane prawidłowo, grupy spółgłoskowe są upraszczane i prawie wszystkie spółgłoski są palatalizowane (ulegają zmiękczaniu na skutek wzniesienia środkowej części języka ku podniebieniu twardemu). Dzieci mają wyraźne trudności w artykułowaniu spółgłosek niepalatalnych, tzn., bez wzniesienia środkowej części języka.\nOkres zdania od 2 do 3 roku życia (I. Styczek, „Logopedia”, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1974). Dziecko zaczyna rozumieć rozmowę rodziców, dotyczącą członków rodziny, przedmiotów interesujących je lub aktualnych wydarzeń. Pierwsze zdania są dwuwyrazowe i wyłącznie twierdzące. Dosyć szybko jednak pojawiają się proste zdania pytające i rozkazujące. Z części mowy najczęściej używane są rzeczowniki, będące nazwami konkretnych przedmiotów, występujących w otoczeniu dziecka np. pokarmów, napojów, zwierząt, części ciała, ubrania. Czasowniki oznaczające czynności fizjologiczne, ruch, pozycje, używane są początkowo w formie bezokolicznika, ale wkrótce pojawiają się w czasie teraźniejszym, przeszłym i przyszłym w formie strony czynnej, biernej i zwrotnej, aczkolwiek nie zawsze poprawnie. Użycie przypadków często jest również jeszcze niewłaściwe. Dzieci dwuletnie używają kilkunastu przymiotników i zaczynają się posługiwać spójnikami. Artykulacja, mimo, że lepsza niż w okresie poprzednim daleka jest jeszcze od prawidłowej, głoski, których wymowa sprawia dziecku trudność zastępowane są łatwiejszymi. Mowa dziecka staje się zrozumiała i to nie tylko dla najbliższego otoczenia. Najwięcej nowych słów dziecko przyswaja sobie w 2 – 3 roku życia. Okres ten jest przełomowy w rozwoju mowy, gdyż dziecko przyswaja sobie wtedy podstawy systemu leksykalnego, fonetycznego i morfologicznego języka, jakim mówi jego otoczenie a dalsze lata przynoszą tylko jego doskonalenie, tzn. dalsze zwiększanie zasobu słownictwa i umiejętności stosowania odpowiednich form gramatycznych oraz lepsze odtwarzanie brzmienia wyrazów.\nOkres swoistej mowy dziecięcej od 3 do 7 roku życia. W dalszym ciągu kształtowana jest kompetencja językowa i komunikacyjna. Dziecko rozwija umiejętność poprawnego budowania zdań, wypowiedzi wielozdaniowej, mowy narracyjnej. Następuje dalszy rozwój słownictwa i artykulacji.\nCharakterystyka mowy dziecka 3 letniego według różnych źródeł.\nL. Kaczmarek, „Nasze dziecko uczy się mowy”, Wydawnictwo Lubelskie, Lublin 1977.– U progu przedszkola (wiek około 3 lat) dziecko wymawia na ogół zgodnie z tradycją, zarówno, co do funkcji, jak i postaci fonicznej, wszystkie samogłoski: i, y, e, ę, a, o, ą, u, wszystkie spółgłoski wargowe twarde i zmiękczone: p, b, p’ (pi), b’ (bi), m, m’ (mi), wargowo – zębowe twarde i zmiękczone f, w, f’ (fi), w’ (wi), środkowojęzykowe ś, ź, ć, dź, ń, tylnojęzykowe zwarte twarde i zmiękczone k, g, k’ (ki), g’ (gi) oraz szczelinową ch, z przedniojęzykowych zębowych zwarte t, d oraz półotwartą n, przedniojęzykowych dziąsłowych półotwartych L, L’ (Li), wreszcie półsamogłoski ł oraz j. Sporadycznie pojawiają się przedniojęzykowe s, z, c, dz a nawet dziąsłowe sz, ż, cz, dż. Pozostałe głoski odchylają się w wymowie w skutek braku wprawy w artykułowaniu od normy, są zastępowane przez inne lub co najwyżej zbliżone, na przykład: L lub niekiedy ł (wargowe) względnie j występują zamiast r (golonce, co łobisz?, jobi, culka), ł wargowe zamiast w (znołu, łoda), f zamiast ch (na nogaf) lub odwrotnie ch zamiast f (buchet). W dalszym też ciągu spotykamy uproszczenia grup spółgłoskowych na początku wyrazu i w środku oraz opuszczanie końcowych głosek, nawet całych grup zwłaszcza początkowych. Mała dygresja. Identycznie brzmiące dla otoczenia dziecięce L, używane zamiast r, oraz L normalne, są dla dziecka głoskami różnymi, są realizacjami dwu różnych, jak to mówimy, fonemów, mianowicie r i L. Dziecko wie jak dana głoska winna brzmieć, nie każdą jednak umie właściwie wymówić.\nI. Styczek, „Logopedia”, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1974.– Dziecko 3 letnie potrafi porozumiewać się z otoczeniem, mowa jego jest już w pewnym stopniu ukształtowana, nie znaczy to jednak, że jest pozbawiona błędów i że jej rozwój nie odbywa się w dalszym ciągu. Artykulacja coraz bardziej zbliża się do prawidłowej. Samogłoski e, o mogą być zastępowane przez a. Spółgłoski sz, ż, cz, dż najczęściej zastępowane są przez s, z, c, dz (szafa-safa), lub przez ś, ź, ć, dź (szafa-śafa). Głoski s, z, c, dz, sz, ż, cz, dż, ś, ź, ć, dź mogą być zastępowane (trudniejsze łatwiejszymi) lub mylone (rzobacz, pioszenka), r w ogóle niewymawiane. Trudności sprawiają grupy spółgłoskowe, często są one też upraszczane.\nD. Emiluta Rozya, „ Wspomaganie rozwoju mowy dziecka w wieku przedszkolnym”, Centrum Metodyczne Pomocy Psychologiczno Pedagogicznej, Warszawa 2003.– Dziecko trzyletnie rozumie to, co do niego mówimy, jeżeli treść naszych wypowiedzi nie wybiega poza jego wcześniejsze doświadczenia. Dziecko spełnia polecenia zawierające znane mu wyrazy, np. wskazuje części twarzy, ciała, części zabawek, przynosi przedmioty, próbuje wykonywać codzienne czynności według podanych instrukcji słownych, pytane podaje swoje imię. Trzylatek komunikuje się z otoczeniem za pomocą zdania kilkuwyrazowego. Mówi chętnie i dużo. Opowiada o tym, co aktualnie widzi, „myśli głośno” mówiąc także do siebie. W jego wypowiedziach można dostrzec poszczególne kategorie gramatyczne, chociaż obserwuje się jeszcze wiele form niewłaściwych, które z czasem ulegną poprawie, np. ja dam pić piesu, nie mam spodniów. Dziecko 3 letnie zaczyna zadawać wiele pytań. Początkowo pytania te nie są jasno sprecyzowane. Dziecko trzyletnie powinno wymawiać prawidłowo następujące dźwięki: a, o, e, y, i, ą, ę, p, b, m (także zmiękczone pi, bi, mi), f, w, (fi, wi), t, d, n, ń, L (Li), ś, ź, ć, dź, k, g (ki, gi), ch, j, ł, chociaż zdarza się, że w trudnych wyrazach, w których spółgłoski są obok siebie (w grupach spółgłoskowych) mogą być opuszczane lub zastępowane innymi dźwiękami, np. pła zamiast pchła, głudopis zamiast długopis. Długość wyrazów może powodować przestawianie dźwięków mowy. Głoski s, z, c, dz zaczynają być wymawiane prawidłowo, chociaż bywają jeszcze artykułowane, jako ś, ź, ć, dź. Podobnie głoski pojawiające się, jako ostatnie w artykulacji dziecka sz, ż, cz, dż są zastępowane przez ś, ź, ć, dź, ale również przez s, z, c, dz, a głoska r artykułowana jest w postaci L (wcześniej niejednokrotnie słyszeliśmy w miejscu r głoskę j np. jowej zamiast rower). Dziecko słyszy i potrafi zróżnicować wymowę prawidłową, np. samolot i siamolot, jego słuch mowny, a konkretnie słuch fonematyczny jest już w pełni rozwinięty. Ono tylko jeszcze nie potrafi wymówić trudnych dźwięków. Dowodem na to są takie uwagi dzieci, jak np. nie mówi się siamolot tylko siamolot, jako reakcja na wypowiedź babci naśladującej wymowę dziecka, które zamiast powiedzieć samolot mówi jeszcze siamolot.\nJ. Cieszyńska, M. Korendo „Wczesna interwencja terapeutyczna – stymulacja rozwoju dziecka od noworodka do 6 roku życia”, Wydawnictwo Edukacyjne, Kraków 2007.– W trzecim roku życia szybko i w sposób skokowy rozwija się system językowy. Stopniowo pojawiają się kolejne kategorie gramatyczne znacznie wzbogaca się również system fonetyczno – fonologiczny. Dziecko poprawnie wypowiada wszystkie samogłoski z wyjątkiem nosowych. Brak jedynie głosek dziąsłowych (jest L), stopniowe ustępowanie miękkości spółgłosek. Pod koniec 3 roku życia dziecko potrafi poprawnie zbudować zdanie nie tylko pojedyncze, ale i złożone. Słowo poprawne oznacza w tym przypadku zdanie z właściwie wypełnionymi miejscami konotacyjnymi, w którym intencja nadawcy jest w pełni czytelna. Nie oznacza natomiast wypowiedzi pozbawionej błędów fleksyjnych i artykulacyjnych, bowiem kształtowanie się sprawności systemowej u trzylatka trwa nadal i często zdarzają się niepoprawne formy wypowiadanych wyrazów. Błędne użycia mają najczęściej swoje źródło w odmianie przez analogię. Dziecko wzorując się na utrwalonych już, dobrze znanych wyrazach tworzy nowe, zakładając większą regularność odmiany, niż to ma miejsce w rzeczywistości. Stąd właśnie: oni ją (jedzą), powią (powiedzą), będziemy być (przez analogię do: będziemy spać, będziemy jeść). Trzeci rok przynosi szybki rozwój składniowy oraz znaczne zmiany w długości wypowiadanych zdań. Szyk wyrazów w zdaniu zależy głównie od intencji nadawcy, a nie od poziomu sprawności systemowej. Do końca trzeciego roku życia dziecko posługuje się wszystkimi typami zdań funkcjonującymi w polskiej składni. Nie oznacza to oczywiście, że buduje te zdania, nie popełniając już błędów fleksyjnych. Dziecko potrafi zakomunikować swoje potrzeby, odpowiedzieć na stawiane mu pytania, zapytać o interesujące je fragmenty rzeczywistości. W trzecim roku życia następuje stały wzrost słownictwa, sprawności komunikacyjnej i społecznej.\nCharakterystyka mowy dziecka 4 letniego według różnych źródeł\nL. Kaczmarek, „Nasze dziecko uczy się mowy”, Wydawnictwo Lubelskie, Lublin 1977.– Utrwalają się ostatecznie w wieku 3 – 4 lat spółgłoski przedniojęzykowe zębowe s, z, c, dz. Zwykle pod koniec 4 roku życia zostaje opanowana spółgłoska przedniojęzykowo dziąsłowa r, a w czasie od 4 do 5 roku życia ustalają się sporadycznie już wcześniej pojawiające się spółgłoski przedniojęzykowe dziąsłowe szczelinowe sz, ż oraz zwarto szczelinowe cz, dż.\nI. Styczek, „Logopedia”, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1974.- W mowie dziecka czteroletniego występują zniekształcenia jeszcze jak u trzylatka, ale w mniejszym stopniu. Artykulacje sprawiające dziecku trudność mogą być: w ogóle niewymawiane, przy czym sąsiednia głoska może być wzdłużana; zastępowane łatwiejszymi, mylone z innymi, jeśli wzorce motoryczno słuchowe nie są dostatecznie utrwalone. U tego samego dziecka może wystąpić parę zjawisk jednocześnie. W okresie tym dzieci tworzą wiele neologizmów językowych.\nD. Emiluta Rozya, „ Wspomaganie rozwoju mowy dziecka w wieku przedszkolnym”, Centrum Metodyczne Pomocy Psychologiczno Pedagogicznej, Warszawa 2003.- Dziecko rozumie i wykonuje nasze polecenia, także i te, które zawierają wyrażenia przyimkowe z przyimkami: na, pod, do, w, przed, za, obok itp., rozpoznaje kolory, pytane odpowiada, co robi, gdy jest mu zimno, kiedy jest głodne, zmęczone. Wypowiedzi dziecka 4 letniego wybiegają poza aktualnie przeżywaną sytuację. Dziecko potrafi mówić o przeszłości i o przyszłości. W jego wypowiedziach jest wiele form agramatycznych, ale pojawia się zaciekawienie poprawnością językową. Pyta o prawidłową postać wymawianiową lub gramatyczną danego wyrazu, a także o znaczenie nowych dla niego słów. Dziecko 4 letnie zadaje bardzo dużo pytań. Pytania te podyktowane ciekawością, są precyzyjne. Dziecko pyta nie tylko, co to?, ale także, jaki jest?, po co to?, dlaczego tak się dzieje? Na wszystkie pytania dziecka trzeba odpowiadać cierpliwie i wyczerpująco. W ten sposób pobudzamy rozwój dziecka – nie tylko rozwój jego mowy, ale także i intelektu. Dziecko wykazuje ogromną chęć porozumiewania się, chęć do dzielenia się swoimi spostrzeżeniami. Często nie wystarczają mu zapamiętane środki językowe. Braki te wyrównywane są poprzez tworzenie form analogicznych do używanych wyrazów np. tata to duży czytacz, – bo dużo czasu spędza z gazetą w ręku, pan repelutczyk to zrobi, – czyli pan mechanik naprawi samochód. Te śmiesznie brzmiące neologizmy bawią opiekunów, ale nie należy ich utrwalać. Zawsze po takiej wypowiedzi trzeba podać dziecku prawidłową nazwę np. Tak masz rację pan mechanik zreperuje samochód. Wymowa dziecka 4 letniego staje się dokładniejsza. Dzięki dalszemu usprawnianiu się narządów artykulacyjnych i pionizacji przedniej części języka pojawiają się dźwięki wymawiane wcześniej inaczej. Głoski s, z, c, dz powinny już brzmieć twardo a także powinny być (podobnie jak przedtem: ś, ź, ć, dź) wymawiane z zamkniętymi zębami, język nie może się wsuwać między zęby. Wymowa międzyzębowa, jeśli się zdarzy powinna być skorygowana przez logopedę. U niektórych dzieci obserwujemy artykulację głoski L przechodzącą w dźwięk drżący r lub wręcz pełne wymówienie głoski r. Dziecko mówi lower lub rower, pantelra lub pantera. Jedno i drugie wymówienie jest poprawne. Niekiedy pojawiają się też głoski sz, ż, cz, dż, chociaż pamiętajmy o tym, że ich wymawianie, jako s, z, c, dz a także r, jako L w tym okresie jest prawidłowością. Jeżeli dziecko wymawia w miejsce głoski r głoskę ł, należy obserwować dalszy rozwój jego artykulacji oraz prowadzić ćwiczenia usprawniające przednią część i czubek języka. Istnieje, bowiem niebezpieczeństwo przekształcenia głoski ł w głoskę r zdeformowaną, tzn. wymawianą w tylnej części jamy ustnej, podobnie jak ł. Nie zmuszajmy dziecka do realizacji dźwięku wibrującego r poprzez wydłużanie go w wypowiedziach. Nasze dobre intencje mogą przynieść niepożądane wręcz szkodliwe skutki. Jeżeli aparat mowy nie jest jeszcze przygotowany do wymówienia r, dziecko chcąc wytworzyć wibrację, uaktywnia np. zakończenie podniebienia miękkiego (uwulę) i tworzy dźwięk zdeformowany tak zwane r uwularne. Jest to zaburzenie wymowy, które będzie trzeba korygować u logopedy.\nJ. Cieszyńska, M. Korendo „Wczesna interwencja terapeutyczna – stymulacja rozwoju dziecka od noworodka do 6 roku życia”, Wydawnictwo Edukacyjne, Kraków 2007.– Czwarty rok życia jest czasem doskonalenia zdobytych umiejętności. Następuje dalszy rozwój systemu fonetyczno – fonologicznego. W mowie dziecka pojawiają się głoski dziąsłowe. Najczęściej, jako pierwsze realizuje ono sz, ż następnie cz, dż. W tym wieku nie musi jeszcze wymawiać głoski r, która zgodnie z opisem rozwoju mowy pojawia się ostatnia. Niekiedy dochodzi jednak do takiej sytuacji, że dziecko realizuje r przed pozostałymi dźwiękami dziąsłowymi. Bez względu jednak na kolejność pojawiania się, czterolatek powinien poprawnie wymawiać już wszystkie dźwięki mowy z wyjątkiem r. Podczas artykulacji dźwięków zaniknąć powinno ostatecznie charakterystyczne dla wcześniejszego okresu zmiękczanie spółgłosek. Stały wzrost słownictwa, którym posługuje się dziecko, powoduje, że wypowiedzi czterolatka stają się dłuższe i barwniejsze. Zaczyna on używać słów mających zabarwienie emocjonalne, podkreślających ekspresję dziecięcych wypowiedzi. Pojawiają się, więc takie słowa lub frazy, jak: naprawdę!, Ojej!, Jakie wspaniałe…, to niesamowite?…. Często wyrażenia podkreślające emocje są przeniesieniem wypowiedzi osób dorosłych lub postaci z bajek. Nie ma nic w tym złego o ile stosowane są one adekwatnie do sytuacji, co dowodzi zrozumienia znaczenia i funkcji. Jeśli jednak nieadekwatnie lub natrętnie po kilka razy to takie zachowanie może już niepokoić, gdyż może to być echolalia, która w tym wieku może wskazywać na nieprawidłowości rozwoju poznawczego i językowego. W wieku czterech lat dziecko rozwija umiejętność narracji, nazywanie prostych związków przyczynowo – skutkowych lub relacji czasowych oraz orientowanie się w różnicach między przeszłością, teraźniejszością i przyszłością. Charakterystycznym etapem rozwoju językowego czterolatka są pytania. Dzieci pytają o wszystko i zaczynają odkrywać, że poznawać można nie tylko: dotykając, słuchając i smakując, ale również pytając. Język zaczyna odgrywać ogromną rolę poznawczą i trzeba o tym pamiętać wtedy, gdy słyszymy kolejne pytanie zadawane przez czterolatka. Od naszej odpowiedzi zależy, bowiem nie tylko to, ile dziecko będzie o świecie wiedziało, ale przede wszystkim to, ile będzie chciało się dowiedzieć w przyszłości. Możemy, bowiem rozbudzić lub zgasić jego naturalną ciekawość i potrzebę wiedzy. Udzielając odpowiedzi, jednocześnie z rozwijaniem wiedzy dostarczamy małemu użytkownikowi języka wzorców wypowiedzi, wzbogacamy jego słownik i kształcimy kompetencję komunikacyjną. Budujemy także określony model relacji, który obowiązywać będzie także później. Możemy stać się dla dziecka autorytetem, partnerem do rozmowy, albo osobą, z którą komunikacja werbalna będzie ograniczała się do wymiany krótkich informacji. Warto, więc wykorzystać wiek pytań przypadający na czwarty i piaty rok życia, na stworzenie właściwego modelu komunikacji z własnym dzieckiem. Do najczęściej zadawanych pytań należy:, dlaczego? To niezwykle ważne pytanie w rozwoju poznawczym dziecka. Jest to, bowiem dociekanie przyczyn, umożliwia, zatem dostrzeżenie zależności między wydarzeniami, zjawiskami itp. Pozwala odkrywać i zauważać skomplikowane relacje rządzące światem i widzieć zjawiska i zdarzenia, jako wpływające na siebie, występujące w określonym porządku. Właściwy rozwój poznawczy w tym okresie będzie warunkiem niezbędnym w przyszłości do czytania tekstów ze zrozumieniem, a tym samym zdobywania wiedzy. Aby pokazać dziecku, jak ważne jest dostrzeganie relacji należy nie tylko odpowiadać na pytanie, ale również zadawać pytanie:, dlaczego? W ten sposób pomagamy dziecku w dostrzeganiu związku pomiędzy elementami świata, który nas otacza. Czterolatek sprawnie porusza się w gąszczu wyrażeń przyimkowych nazywających relacje przestrzenne. Rozumie większość przyimków wyrażających usytuowanie osoby lub zdarzenia w przestrzeni, potrafi poprawnie ich użyć w tworzonych przez siebie zdaniach. Wysoką frekwencję w mowie czterolatka mają przyimki na, do, w a niską obok, pod, za. Dużo więcej trudności przysparza czterolatkowi wyrażanie relacji czasowych. Zaczyna ono już rozumieć wyrażenia przyimkowe nazywające te relacje np. po obiedzie, po kąpieli, przed kolacja, ale rzadko pojawiają się one w jego mowie. Pełną kompetencję w tym zakresie przynosi dopiero piąty i szósty rok życia.\nCharakterystyka mowy dziecka 5 letniego i 6 letniego i 7 letniego według różnych źródeł\nL. Kaczmarek, „Nasze dziecko uczy się mowy”, Wydawnictwo Lubelskie, Lublin 1977.- W czasie od 4 do 5 roku życia ustalają się sporadycznie już wcześniej pojawiające się spółgłoski przedniojęzykowe dziąsłowe szczelinowe sz, ż oraz zwarto szczelinowe cz, dż. W wieku 5 – 6 lat, dziecko zdobywa umiejętność wymawiania pełnego zasobu głoskowego języka polskiego.\nI. Styczek, „Logopedia”, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1974.– Niektórzy autorzy uważają, że prawidłowo rozwijające się zdrowe dziecko opanowuje technikę mówienia około piątego roku życia i w tym wieku powinno wymawiać poprawnie wszystkie głoski. Taką opinię wypowiada też T. Bartkowska, ale stwierdza również, że „faktem jednak oczywistym pozostaje, że 37 % dzieci pięcioletnich, sześcioletnich oraz 20 % dzieci sześcioletnich, siedmioletnich nie wymawia jeszcze głosek najtrudniejszych, tzn., sz, ż, cz, dż a więc nie opanowało w sposób dostateczny techniki mówienia”. Dziecko 7 letnie powinno w zasadzie wymawiać wszystkie głoski prawidłowo zdarza się jednak, że ten okres przedłuża się i rozwój bywa nieco opóźniony. Opóźnienie to przejawia się najczęściej w nieumiejętności wymawiania takich głosek, jak sz, ż, cz, dż, r, rzadziej k, g lub spółgłosek dźwięcznych.\nD. Emiluta Rozya, „ Wspomaganie rozwoju mowy dziecka w wieku przedszkolnym”, Centrum Metodyczne Pomocy Psychologiczno Pedagogicznej, Warszawa 2003.- Wypowiedzi dziecka 5 letniego przyjmują formę realizacji wielozdaniowej. Dziecko chętnie opowiada o przebiegu jakiegoś wydarzenia, relacjonuje obejrzany film lub przewiduje fakty, które jego zdaniem mogą zaistnieć. W swoich wypowiedziach uwzględnia kolejność zdarzeń i zależności przyczynowo skutkowe. Pytane o znaczenie słów, potrafi wyjaśnić je. Potrafi opisywać przedmioty podając ich cechy charakterystyczne oraz możliwości zastosowania tych przedmiotów. Nieprawidłowości gramatyczne zanikają. Dziecko dokonuje autokorekty i równie chętnie poprawia innych, np. młodsze rodzeństwo. Wymowa doskonali się. Głoska r wymawiana jest prawidłowo, czasem można obserwować fakt hiperpoprawności. Dziecko wcześniej wymawiało L zamiast r, teraz r pojawia się i tam, gdzie należałoby artykułować L, szczególnie w wyrazach, w których są obydwa dźwięki, np. rustro zamiast Lustro, krur karor zamiast króL karoL. Po kilku tygodniach lub miesiącach wymówienia te ustępują samoistnie. Dziecko wymawia także sz, ż, cz, dż. Wszystkie głoski dźwięczne brzmią dźwięcznie. Ustalenie się wymowy powinno być zakończone ostatecznie do 6 roku życia, ale proces rozwoju języka trwa nadal. Uczymy się nowych wyrazów. Wypowiedzi wzbogacają się nawet w wieku dojrzałym wraz ze zdobywaniem przez człowieka kolejnych doświadczeń i rozszerzeniem wiedzy o nowych zjawiskach otaczającej nas rzeczywistości.\nJ. Cieszyńska, M. Korendo „Wczesna interwencja terapeutyczna – stymulacja rozwoju dziecka od noworodka do 6 roku życia”, Wydawnictwo Edukacyjne, Kraków 2007.– Piąty i szósty rok życia to czas ostatecznego kształtowania się systemu językowego. Dziecko nabiera wprawy w posługiwaniu się wcześniej zdobytymi umiejętnościami oraz uzupełnia system o nieliczne już brakujące elementy fonetyczno – fonologiczne i gramatyczne. Na początku piątego roku życia system fonetyczno – fonologiczny jest w znacznej części ukształtowany. Dziecko realizuje już większość dźwięków polszczyzny, łącznie z nosówkami, jedynym brakującym dźwiękiem może być głoska r, choć zdarza się również, że pojawia się ona jeszcze przed pozostałymi głoskami dziąsłowymi z wyjątkiem L. Jeżeli jednak dziecko realizuje wszystkie głoski poprawnie, a nie realizuje r, piąty rok życia jest właściwym momentem na pojawienie się tego dźwięku. Należy, bowiem pamiętać, że dziecko musi poprawnie wypowiadać wszystkie dźwięki języka ojczystego przed rozpoczęciem nauki w szkole, aby uniknąć spowodowanych błędną wymową trudności w czytaniu i pisaniu. Piaty rok życia to nadal wiek pytań, choć ich liczba jest mniejsza niż w czwartym roku, ale dziecko często stawia dorosłych przed koniecznością wyjaśniania zjawisk niewyjaśnianych lub wręcz przeciwnie oczywistych. Nadal trzeba cierpliwie na wszystkie pytania odpowiadać. Trzeba podkreślić, że pięciolatek czy sześciolatek ma ogromną potrzebę posiadania autorytetu i choć coraz częściej manifestuje związek z grupą rówieśniczą, to jednak prawdziwe poczucie bezpieczeństwa dają mu właśnie relacje z opiekunami. Koniec wieku przedszkolnego jest także tym czasem, na który przypada początek twórczego posługiwania się językiem oraz kształtowania się wiedzy metajęzykowej. Dzieci zaczynają bawić się słowami, potrafią rymować, dostrzegać różnego rodzaju niuanse językowe, zauważać wieloznaczność wyrazów oraz fakt, że istnieją języki obce. Odchodzą też od bardzo dosłownego rozumienia słów i wyrażeń, w ich języku zaczynają pojawiać się wyrażenia, zwroty, słowa o znaczeniu metaforycznym. W wypowiedziach sześcioletnich dzieci pojawiają się również inne środki stylistyczne, m.in. porównania i coraz liczniejsze określenia. Językowe zachowania sześciolatków wskazują na znaczny wzrost kompetencji komunikacyjnej, zwłaszcza uwzględnienie czynników społecznych – sytuacji, miejsca i osób, z którymi się rozmawia. Dzieci zaczynają w wyraźnie inny sposób rozmawiać z rówieśnikami, rodzicami, panią w przedszkolu czy w sklepie. Znają też większość konwencjonalnych formuł językowych przywitania, pożegnania, przepraszania, proszenia itp. Sześciolatek ma już do dyspozycji wszystkie części mowy, kategorie gramatyczne oraz schematy składniowe polszczyzny.\nNależy, jednak pamiętać, że rozwój mowy nie u wszystkich dzieci przebiega jednakowo u jednych szybciej i te dzieci zaczynają mówić wcześniej u innych zaś wolniej, co przejawia się późniejszymi początkami mowy i wolniejszym przyswajaniem sobie wymowy poszczególnych głosek. Różna może być kolejność pojawiania się poszczególnych głosek w trakcie rozwoju mowy. W mowie dziecka głoski pojawiają się stopniowo i nabycie umiejętności wytwarzania wszystkich głosek trwa długo, bo aż parę lat. Stopień rozwoju mowy w danym momencie zależy od wielu czynników. Należy znać normy, ale też należy zawsze brać pod uwagę indywidualny rozwój każdego dziecka i jego sytuację rozwojową i zdrowotną.\nMateriał opracowany na podstawie literatury oraz obserwacji i doświadczeń własnych:\nI. Styczek, „Logopedia”, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1974.\nW opracowaniu tym nie wszystkie głoski zostały zapisane fonetycznie (zapis fonetyczny nie jest dla wszystkich czytelny oraz bywa, że po wydruku zmienia swą formę graficzną wpływając tym samym na czytelność odczytu głoski).\nW opracowaniu tym głoska „l” - „L” jest pisana dużą literą tylko i wyłącznie ze względu na to, aby była w pisowni rozróżniana od głoski „i” pisanej dużą literą – „I”. (Zapis z klawiatury czcionka Arial: l małe, L duże, i małe, I duże).\n< Czynniki wpływające na rozwój mowy\nJak stymulować rowoj mowy?- kilka wskazówek >


Korektor modelujący do brwi z henną black - Long4Lashes : Long4Lashes\nStrona główna › Oczy › Korektor modelujący do brwi z henną black\ndo brwi z henną black\nZawarta w recepturze henna dzień po dniu przyciemnia brwi, by po 2 tygodniach regularnego stosowania cieszyć się naturalnie przyciemnionymi brwiami. Kompleks instantCONTOUR nadaje perfekcyjny kształt brwiom, optycznie je zagęszcza oraz stymuluje ich wzrost. Witamina E pielęgnuje włoski już od pierwszego użycia, ułatwia ich rozczesywanie i przywraca im naturalny blask. EFEKT: Stopniowo przyciemniane brwi z efektem optycznego wymodelowania i zagęszczenia.\nNałożyć korektor na brwi, dokładnie pokrywając włoski. W przypadku nałożenia korektora poza wyznaczony kontur, należy usunąć nadmiar preparatu przed zaschnięciem. Stosować raz dziennie.\nAqua, VP/Methacrylamide/Vinyl Imidazole Copolymer, Glycerin, Phenoxyethanol, Phenylpropanol, Propanediol, Caprylyl Glycol, Tocopherol, Xanthan Gum, Sodium Citrate, Lawsonia Inermis Leaf Extract, Sodium Benzoate, Ethylhexylglycerin, Hydroxyethylcellulose, Silica, Panthenol, Urea, Disodium Phosphate, Biotin, Citric Acid, Propylene Glycol, Bambusa Vulgaris Shoot Extract, Hydrolyzed Vegetable Protein PG-Propyl Silanetriol, Potassium Sorbate [+/- May Contain: CI 77492, CI 77499, CI 77491].


Po zabiegu problem ze wzwodem | Męskie Zdrowie\nThread starter rgv250\nRozpoczęty Marzec 24, 2021\nJestem po plastyce napletka, lekarz stwierdził, że stulejki w moim wypadku nie ma i wystarczy poszerzyć tylko napletek i będzie ok. Zabieg się udał tylko mam taki problem - mówiąc wprost mam problem ze wzwodem przy sciągnieciu napletka mam nie pełen wzwód , ten problem nie występuje kiedy nie ściągam napletka.\nNasuwa mi się taka myśl, podczas wzwodu przy ściągniętym napletku wokół żołędzia z napletka tworzy się taki jak by pierścień z napletka i on uciska prącie przez co powstaje problem z pełnym wzwodem , tak jak by ten fałd skórny uciskał prącie. Czy konieczne będzie w moim przypadku całkowite obrzezanie?\nPiszesz że zabieg sie udał z drugiej opisując problem chyba nie do końca udany był? Wrzuć jakieś zdjęcie jeżeli masz zbyt ciasno to może być przyczyną bo będzie uciekało\nJestem po wizycie u lekarza po zabiegu i doktor zalecił ćwiczenia i przepisał maść Hydrocort i Sodermix i ew wizyta za 2/4 miesiąca czy to może jeszcze pomóc ? Po minie lekarza było widać lekką konsternację. Obawiam się, że będzie konieczny zabieg całkowitego usunięcia napletka.\nReactions: ToJa83 and Jakub12346\nA problem z napletkiem po zabiegu wędzidełka Krótkie wędzidełko 6 Marzec 14, 2021


Uroczystości żałobne odbyły się w katedrze św. Jadwigi w Berlinie, w których obecność Hitlera jest widoczna. Hitler uczestniczył we mszy świętej na cześć Marszałka, jaką odprawiono 18 maja 1935 r. w katedrze św. Jadwigi w Berlinie przy symbolicznej trumnie Piłsudskiego.\nW uroczystości wzięli tez udział przedstawiciele III Rzeszy, m.in. Joseph Goebbels, Konstantin von Neurath oraz wysocy przedstawiciele NSDAP i Wehrmachtu, a także nuncjusz apostolski w Niemczech Cesare Orsenigo. Po nabożeństwie dwie kompanie Wehrmachtu oddały honory wojskowe.\nCzytaj dalej tutaj: http://www.klubinteligencjipolskiej.pl/2016/08/koniec-legendy-pilsudskiego/\nPIŁSUDSKI – ŻYD – LITWAK\nW oparciu o carskie archiwa, Rosjanie twierdzą, iż był to Żyd o nazwisku rodowym Selman, stryjeczny brat F. Dzierżyńskiego. On sam podawał się za Litwaka o nazwisku Ginet. Wśród zaufanych chlubił się, że ma w żyłach krew Butlerów, Selmanów i Ginetów.\nOjciec Piłsudskiego przed powstaniem styczniowym był oberpolicmajstrem w Wa-wie. Znienawidzony przez Polaków, miał opinię gorliwego sługusa Rosjan, złodzieja, łapownika i okrutnika. Jako Litwak przejął nazwisko i mienie po zamordowanych Polakach w Powstaniu Styczniowym Józefa Wincentego Piłsudskiego (1833–1902), który podczas powstania w 1863 był komisarzem Polskiego Rządu Narodowego na powiat rosieński, kochankę podał za Marię z Billewiczów (1842–1884) która pochodziła ze znanego rodu szlacheckiego herbu Mogiła. Podczas Powstania para jako nowożeńcy zmienia zapisy notarialne przejmując majątek po zamordowanych Polakach. Po stłumieniu powstania, uchodząc przed prześladowaniem ze strony Polaków, fałszywy Józef Wincenty Piłsudski ucieka ze Żmudzi na Litwę, gdzie też kilkakrotnie zmienia miejsce pobytu. Dopiero zimą 1863 po aresztowaniach i wywózkach Polaków na Sybir zajmuje majątek w Żułowie.\nW majątku Zułów 5 grudnia 1867 urodził się Józef Klemens Piłsudski. Był czwartym w kolejności dzieckiem. Człowiek niemoralny, zuchwały, mściwy, pozbawiony skrupułów, o niezmierzonej ambicji i pysze. Aby móc poślubić rozwódkę Marię Juszkiewicz, w 1899 r. porzuca katolicyzm i przechodzi na protestantyzm. Druga żona Żydówka Perl–Szczerbińska (nieślubne dziecko Żyda Perla) – ślub w 1921.\nKierowana przez niego POW, przez zakulisowe działania polityczne (mason A. Lednicki w Moskwie) i rozbijackie wśród mas żołnierskich, sparaliżowała powstanie 700 tys. armii polskiej w Rosji za rządów Kiereńskiego, organizowanej przez Narodową Demokrację. Piłsudski tak jak Lenin służył Niemcom. Tworzył komunistyczne bandy i napadał na pociągi. W momencie krytycznym dla powodzenia żydowskiej rewolucji bolszewickiej w Rosji, odmawia współdziałania z gen. Denikinem (IX 1919 r.), co było decydujące dla utrzymania się u władzy bolszewików (Żydów). W tajnych rokowaniach z bolszewikami zapewnił ich, że polski front nie drgnie, dopóki oni nie rozprawią się z „białymi”.\nZionął nienawiścią do narodu polskiego – Polaków nazywał narodem idiotów, czego nie ukrywał wśród najbliższych. Polskę traktował jako mięso armatnie w planach przebudowy świata. Znakomity aktor, mistrz demagogii i propagandy – wykreował się na patriotę zatroskanego o Naród i Polskę.\nKomunista po szkole bolszewickiej dla Żydów w Charkowie, człowiek niewykształcony, prostacki w zachowaniu, przesądny (ważne decyzje podejmował pod wpływem impulsu i kart tarota).\nJako Naczelnik Państwa brał udział w tajnych zebraniach masonów i uczestniczył w seansach spirytystycznych. Uczestnik zjazdu żydów, masonów i komunistów w Anglii. Po trupach parł do władzy. Bez wizji politycznej dla Polski, bez wiary w istnienie suwerennego państwa polskiego.\nW listopadzie 1918 r. osadzony u władzy przez Niemców, którzy specjalnym pociągiem przywieźli go z Magdeburga do Warszawy (tajny układ z hr. Kesslerem). „Uwięzienie” w Magdeburgu (w luksusowych warunkach!) miało na celu zbudowanie mu pozytywnej legendy. Z polecenia Berlina wojska niemieckie oddały się mu do dyspozycji, a zależna od Niemiec Rada Regencyjna przekazała mu władzę. Wierny sojuszowi z Niemcami nie udzielił pomocy Powstaniu Wielkopolskiemu, był przeciwny odzyskania Gdańska i dostępu do Bałtyku (!).\nW imię realizacji masońskiego planu politycznego dla Europy Środkowej, polskim kosztem i krwią polskiego żołnierza zaczął tworzyć państwa obcym nacjom (???!!!): Litwę, Łotwę, Białoruś i Ukrainę, co było przeciwne żywotnym interesom Polski.\n12 maja 1926 r. siłą obala legalny rząd – w bratobójczych walkach zginęło 379 Polaków, a 920 zostało rannych. W ówczesnej sytuacji politycznej Europy była to zbrodnia, której owoce zebraliśmy w 1939 .\nZamach był inspirowany i finansowany przez Anglików za pośrednictwem lóż masońskich. Polityka angielska (żydowska) na obszarze Europy Wschodniej w rządach ludowo–narodowych spostrzegła możliwość umocnienia państwa polskiego i odrodzenia się polskości, co było zagrożeniem jej interesów. I znów Piłsudski stał się narzędziem w obcych rękach przeciwko Narodowi Polskiemu!\nR. Dmowski po odbytym z nim spotkaniu 21.05.1920 r., stwierdził:\n„To człowiek niepoczytalny, nie da się z nim sensownie rozmawiać!”.\nOtaczał się ludźmi małymi, służalczymi i bezkrytycznymi. Wybitny uczony prof. F. Koneczny rządy piłsudczyzny oceniał jako zapaść cywilizacyjną Polski, narzucenie narodowi mieszanki cywilizacyjnej bizantyńsko–turańsko–żydowskiej. Nawet Rydz Śmigły, jako żyd w prywatnych rozmowach uważał Piłsudskiego za człowieka nienormalnego. Kluczowe stanowiska w państwie powierzał tylko Żydom i masonom. Zakładał tajne szkoły Żydom z KPP (Komunistycznej Partii Polski ).\nSzeroko popierał sprawy żydowskie. W r. 1927 przyznał obywatelstwo polskie 600 tys. Żydów rosyjskich (tzw. Litwakom), którzy całkowicie opanowali handel, a „zapomniał” o 2 mln Polaków w ZSRR, których w latach 30. mordowano, a resztki wywieziono na Syberię i do Kazachstanu.\nW późniejszym okresie przyjął 200 tys. Żydów niemieckich. Żadne państwo w Europie nie chciało ich przyjąć zdając sobie sprawę, jakie to przyniesie szkody tym narodom, a wyniszczony naród polski podstępnie opanowany przez Żydów na czele z Piłsudskim–Selmanem stał się cieplarnią dla żydostwa. (Co ciekawe, dzisiaj potomkom Polaków w Kazachstanie odmawia się wizy jeśli nie znają języka, jednak kilkadziesiąt tysięcy mieszkańców Izraela paszporty do Polski dostaje co rok bez problemu. „My polski? Niech się goje uczą jiidysz!”)\nW Wyższej Szkole Wojennej ograniczono zakres nauczania: już nie ma tworzyć doktryny wojennej i szkolić wyższych dowódców. Stworzył w armii wielką biurokrację, niezdolną do planowania, dowodzenia, szkolenia i wychowania. Staje ona na przeszkodzie do modernizacji i rozwoju sił zbrojnych, a partyjna polityka personalna dokonuje reszty. Rydz–Śmigły po objęciu w 1935 r. Ministerstwa Spraw Wojskowych był załamany stanem wojska pozostawionego przez Piłsudskiego. Do 1939 r., mimo wielkich wysiłków, nie dało się tego naprawić.\nMegaloman. W testamencie przekazał swój mózg do badań Uniwersytetowi Wileńskiemu (ha, ha, ha!) – człowiek, którego życie prywatne było wysoce niemoralne, niewykształcony, wysławiający się wulgarnie i po chamsku, rewolucjonista, agent wywiadów austriackiego, niemieckiego i japońskiego, o rękach splamionych bratobójczą krwią, polityk na usługach niemieckich, polityk bez racjonalnego programu politycznego… miał o sobie tak wysokie mniemanie!\nOkres międzywojenny był bezlitosną walką Żydów z Narodem Polskim (włącznie z eksterminacją fizyczną Polaków myślących narodowo) o zmianę jego duszy katolicko–narodowej na socjalistyczno–kosmopolityczną.\nObóz Piłsudskiego prześladował i rozwiązywał organizacje narodowe, np. OWP, ale organizacje żydowskie – nawet te jawnie faszystowskie, jak np. Bejtar – mogły działać swobodnie, a nawet miały poparcie władz!\nPiłsudczycy do niebywałych rozmiarów rozkręcili propagandę ubóstwiającą Piłsudskiego, jako nadczłowieka i zbawcę Polski, wydali ustawę zabraniającą pisania czegokolwiek negatywnego o Piłsudskim pod groźbą kary. Współczesne karanie za antysemityzm! W roku 1927 zmieniono godło polskie (żydowski orzeł z otwartą koroną podległości) i odwrócono barwy narodowe (biały kolor został przytwierdzony do drzewca). Zasady zależności pozostają po dzień dzisiejszy.\nZnamienne fakty: Niemcy po zajęciu Polski w 1939 r. przy grobie Piłsudskiego wystawili na Wawelu wartę honorową (sic!). Zaś Żydzi przyznali mu honorowe obywatelstwo Izraela, obdarowali go działką ziemi, jeden z kibuców nazwali jego imieniem, utworzyli muzeum Piłsudskiego i zawsze okazują mu cześć, a znając ich wrodzoną pogardę do gojów, to już samo mówi za siebie.\nŹródło: Robert Grunholz (członek ZKwP i LW)\nPIŁSUDSKI stworzył legiony, później kluczył, wąchał, szukał szansy dla Polski, by następnie przywrócić jej państwowy byt.\nTo pierwszy element, wtłaczanej do uczniowskich mózgownic syjonistycznej hagady, legendy i bajki.\nTymczasem Polska odzyskała niepodległość na skutek, gremialnie przygotowanego na tą okoliczność społeczeństwa polskiego, wykorzystaniu bardzo szczęśliwego zbiegu okoliczności, związanego z upadkiem trzech państw zaborczych (Niemiec, Austrii i Rosji) oraz wyrachowaniu Francji chcącej wyzyskać wspólne interesy z Anglią i Ameryką. Francja z zimnego wyrachowania współtworzyła w Kanadzie Błękitną Armię Hallera, którą po przybyciu do Francji skierowała do Polski. http://ligaswiatowa.hvs.pl/deklaracja-balfoura-i-syjonisty…/) Dzięki mądremu rozegraniu sprawy polskiej przez Romana Dmowskiego, pomocy Ignacego Paderewskiego oraz całego szeregu wielkich Polaków z szeroko rozumianego obozu prawicy uzyskują międzynarodowe powodzenie.\nWybrany przez przegrany obóz Austrii i Niemiec (Komunista Lenin w Rosji)\nGdyby nie Poznaniacy oraz armia Hallera i działania dyplomatyczne Paderewskiego to Polacy nie mieliby wolnej Polski – bo Żyd Selman-Piłsudski agent Prus walczył po stronie Niemieckiej – A Prusy wojnę przegrały i byli wrogami Francji, Anglii, Rosji i USA to też pułki Piłsudskiego co najwyżej mogły trafić do niewoli a nie stanowić sedno sprawy!\nTutaj moi rodacy macie prawdę komu Polska zawdzięcza swe odrodzenie nie żadnemu szpiegowi Prus Piłsudskiemu ale milionom bezimiennym Wielkopolan – o tym musicie wiedzieć ! Dalej armia Hallera, Józef Haller ze swoją charyzmą, twardym charakterem, a także oddanymi żołnierzami i nieodpowiednimi poglądami politycznymi stanowił ogromne zagrożenie dla piłsudczyków. Dlatego musiał odejść, pomimo, że to jego armia była najlepiej uzbrojona i faktycznie stanowiła obok Poznaniaków trzon wszelkich sił w walce z bolszewikami. Jednak historię Pisza Żydzi dlatego agent pruski Selman – znany jako Piłsudski pracuje w kartach historii jako bohater tak samo jak obecnie „Bolek”. Z tym, że Bolek nie dokonał zamachu zbrojnego i nie kazał zamordować generała Rozwadowskiego faktycznego bohatera bitwy Warszawskiej.\nWielkopolanie nie dość, że własnymi siłami potrafili wywalczyć sobie niepodległość, to pomogli Polakom z innych części kraju. Był to ogromny wysiłek wielkopolskiego społeczeństwa, które wystawiło elitarną, 100 tyś Armię Wielkopolską.\nMieszkańcy Lwowa witali go okrzykami: Niech żyje Poznań! Niech żyje Wielkopolska! W czerwcu kompania przeprowadziła brawurowy szturm na miejscowość Poczapy i zadała Ukraińcom straty – 100 zabitych. Płk Czesław Mączyński, legendarny Komendant Obrony Lwowa, widząc rezultat szturmu miał powiedzieć: “znać, że tu byli Poznańczycy”.\nOne comment on “Koniec Legendy Piłsudskiego”\nJózef Piłsudski był agentem austryjacko-pruskim o nazwisku Selman, pewnie krypto-żyd. Gen. Tadeusz Jordan Rozwadowski pewnie pokrzyżował jego plany sabotażu, stąd podła zemsta na nim ze strony tego krypto-żyda Selman a!\nThis entry was posted on November 11, 2019 by HKW in Uncategorized and tagged Historia, Józef Piłsudski, Koniec Legendy Piłsudskiego, Niemiecki agent, Robert Grunholz.


Wzrost minimalnego wynagrodzenia w 2022 r. wpłynie również na wydatki JST | Legalis Administracja Wzrost minimalnego wynagrodzenia w 2022 r. wpłynie również na wydatki JST – Legalis Administracja\nWzrost minimalnego wynagrodzenia w 2022 r. wpłynie również na wydatki JST\nWarto jednocześnie dodać, że aktualnie obowiązujące stawki zostały przyjęte na mocy MinWynagrR i wynoszą:\n1) 2800,00 zł dla minimalnego wynagrodzenia za pracę,\n2) 18,30 zł dla minimalnej stawki godzinowej.\nZatem, z porównania ww. regulacji prawnych, tej obecnej i zawartej w projekcie, należy wskazać, że kwota minimalnego wynagrodzenia ma wzrosnąć o 200 zł, zaś minimalna stawka godzinowa o 1,30 zł. Przyjęcie nowych stawek można interpretować zarówno negatywnie, jak i pozytywnie. Wszystko zależy od tego, z jakiej perspektywy wspomniane zmiany będą ocenione. Z pewnością będą one korzystne z perspektywy pracownika, w tym pracownika samorządowego. Zwiększenie poziomu wynagrodzeń jest z pewnością zjawiskiem korzystnym dla pracowników. Z drugiej strony, z punktu widzenia pracodawców (w tym również samorządowych), oznacza to wzrost wydatków. W konsekwencji projektowane zmiany dotkną również budżety samorządowe. Może to być pewnym wyzwaniem finansowym, szczególnie dla jednostek małych, które mają ograniczone możliwości wydatkowe i ograniczone wpływy budżetowe.\nWarto w tym miejscu także wspomnieć o art. 44 ust. 2 i 3 FinPubU, gdzie postanowiono, że:\nWskazane regulacje, o uniwersalnym znaczeniu, z jednej strony obligują jednostkę sektora finansów publicznych do wydatkowania środków publicznych zgodnie z przepisami dotyczącymi poszczególnych rodzajów wydatków, a z drugiej strony obligują jednostki sektora finansów publicznych do dokonywania wydatków w sposób celowy i oszczędny. Ta pierwsza przesłanka oznacza powinność dokonywania wydatków na podstawie konkretnych podstaw wydatkowych. Taką podstawą wydatkową będą więc nowe stawki dotyczące wskazanego poziomu minimalnego wynagrodzenia i stawki godzinowej.\nW podanych uwarunkowaniach prawnych jednostki samorządu terytorialnego będą więc zobligowane dostosować swoje działania w sferze wydatkowej do nowych wymogów dotyczących wspomnianych stawek. Założenie to będzie aktualne zarówno w odniesieniu do nowych stawek minimalnego wynagrodzenia za pracę, jak i nowych stawek godzinowych przy umowach cywilnoprawnych.\nPowyższe zmiany jednostki samorządu terytorialnego będą zapewne musiały uwzględnić w planowaniu wydatków budżetowych na 2022 r., co będzie miało miejsce już za kilka miesięcy.


I faktycznie - nie Huawei Watch 3, a Watch 2 (2018). Zegarek debiutuje w trzech wersjach - Tabletowo\nI faktycznie – nie Huawei Watch 3, a Watch 2 (2018). Zegarek debiutuje w trzech wersjach\nKacper Żarski· 31 maja 2018\nPonad dwa tygodnie temu do sieci trafiła informacja, że Huawei szykuje nowy smartwatch i że nie będzie nim Watch 3, a Watch 2 (2018). Cóż, informacje te okazały się prawdziwe, a dziś – raczej niespodziewanie – odbyła się jego oficjalna premiera. Czym wyróżnia się nowość w rodzinie inteligentnych zegarków Huawei? No właśnie… niczym szczególnym.\nHuawei Watch 2 (2018) został wyposażony w okrągły wyświetlacz OLED o rozdzielczości 390 x 390 pikseli. Jest on pokryty szkłem hartowanym Corning Gorilla Glass. Urządzenie jest napędzane procesorem Qualcomm Snapdragon 2100 wraz z 768 MB pamięci RAM. Oprócz tego na aplikacje i pliki zostały przeznaczone 4 GB pamięci wewnętrznej.\nW zegarku umieszczono moduły, takie jak WiFi, GPS, Bluetooth oraz NFC. Ponadto dostępne będą aż trzy wersje: ze slotem na karty nanoSIM, z obsługą eSIM oraz bez wsparcia dla kart operatorów komórkowych, czyli dla każdego coś miłego.\nHuawei Watch 2 (2018) waży 57 gramów i mierzy 45 x 48,9 x 12,6 mm. W zegarku umieszczono akumulator o pojemności 420 mAh, żyroskop, pulsometr, kompas i barometr. Całość dopełnia wodoszczelna obudowa (certyfikat IP68).\nZegarek został wyceniony na około 1206 złotych w wersji eSIM, 1085 złotych w wersji z nanoSIM, a model bez obsługi kart kosztuje 842 złote (po przeliczeniu z Juanów chińskich po obecnym kursie). Huawei Watch 2 (2018) aktualnie można kupić tylko w sklepie vmall i nie wiemy kiedy (oraz czy w ogóle) pojawi się na polskich półkach sklepowych.\n31 maja 2018 o 21:50\nBrak ATM 5, słabo jak dla mnie alr plus za karte sim i nfc.\nAndrzej Piotr pisze:\n31 maja 2018 o 19:53\nChyba jedyny ktory dodaje obsługę nanoSIM\nAlek Koczy pisze:\nNie chce mi sie wiele pisac wiec: LG Watch urbane 2nd od 2014 roku\n31 maja 2018 o 21:47\nMiałem na myśli że jedyny producent\nNo tak, LG i Huawei to te same firmy xD\nMamy 2018 wiec tylko Huawei nadal obsługuje lte. Co z tego ze kiedys bylo wiecej producentów\n1 czerwca 2018 o 13:29\nNo faktycznie Urbane 2 LTE obsługuje tylko 4G :))))\n1 czerwca 2018 o 01:11\njak już zegarek, to dla mnie tradycyjny wskazówkowy. Mam Od Jordana Kerra najprostszy jak się da.\n1 czerwca 2018 o 07:35\nBez szału, nie ma się czym chwalić. Wskazówki się chociaż ruszają?\nA zapłacisz takim zegarkiem?\n1 czerwca 2018 o 10:46\nNo tak, przecież każdy musi płacić wszędzie zegarkiem, a te, które nie mają NFC (i co z tego, że są tradycyjne, a nie smart), to szmelc xD\n1 czerwca 2018 o 00:12\nPrzecież ten zegarek jest identyczny z moim Huawei Watch 2 LTE. Nie rozumiem, po co Huawei wypuszcza następcę w zasadzie o tym samym wyglądzie i identycznych parametrach?


Wakacje na sportowo z Gminnym Centrum Edukacji i Sportu w Ziębicach – GCEiS w Ziębicach\nWakacje na sportowo rozpoczęliśmy w sobotę 22 czerwca Memoriałem Henryka Kowalczyka. Był to turniej piłki nożnej dla dzieci i młodzieży w czterech kategoriach wiekowych. Zawody rozgrywane były na Stadionie Miejskim, na którym wydzielono cztery boiska piłkarskie. W turnieju wzięło udział 24 zespołów, ponad 200 zawodników.\nPierwszy tydzień wakacji to animacje sportowe na basenie miejskim. Z racji upałów większość konkurencji odbywała się w wodzie. Najdalej pod wodą przepłynął Remigiusz Frąszczak, wśród młodzieży bezkonkurencyjny był Jakub Grela. W wyścigu na 50m pierwsze miejsce zajął Szymon Myślak. Najdłużej pod wodą wytrzymał Szymon Piasecki. W skokach do wody na odległość wśród dziewcząt zwyciężyła Aleksandra Brożek, najdalej z chłopców skoczył Dominik Szkrabko. W łowieniu zatopionych kółek bezkonkurencyjny okazał się Jakub Grela. Turniej piłki siatkowej plażowej wygra zespół w którym wystąpili: Kacper Szczypkowski, Jakub Owczarczyk i Wiktor Góralik.\nDrugi tydzień wakacji to turnieje piłki nożnej na Orliku. W poniedziałek do rywalizacji przystąpiły cztery zespoły. Zwyciężył zespół AP-Sparta w którym wystąpili: Filip Lusa, Karol Kuziemski, Szymon Krucień i Cyprian Dymek. We wtorek rywalizację sportową wygrała drużyna: Pawła Skalińskiego, Piotra Kabały, Konrada Stępnia i Marcina Golonki. W środowym turnieju wzięły udział 3 drużyny. Zwyciężył zespół o nazwie,,Brygada Sarary” w składzie: Jakub Bafia, Dawid Sarara, Julia Broniarczyk, Karol Kuziemski, Maks Nieroda i Gabryś Sarara. W czwartek zwyciężyli Kolorowi w składzie: Cyprian Dymek, Jakub Żukowski, Hubert Flisik, Kacper Przybyła, Jakub Kuriata i Maks Nieroda. W piątek rywalizowały ze sobą trzy drużyny, zwyciężył zespół o nazwie,,Jedyneczki” w którym wystąpili: Michał Bafia, Wojciech Skowronek, Dominik Jaworski, Fabian Misztal i Karol Kuziemski. W przerwach między meczami rozgrywane były liczne konkursy z techniki gry w piłkę nożną.\nW sobotę na basenie miejskim odbył się turniej piłki siatkowej plażowej dla młodzieży i dorosłych. Do rywalizacji przystąpiły 4 dwuosobowe drużyny. Mecze rozgrywane były do dwóch wygranych setów. Pierwsze miejsce zajął zespół Kasanalfabeci-6pkt., drugie drużyna Ktoś-5pkt., trzecie Pawłowice i Przyjaciele-4pkt., czwarte Łajzy-3pkt.


Praca doktorska Filologia rosyjska - pisanie pracy doktorskiej z filologii rosyjskiej | iPrace.pl\nPisanie prac doktorskich z filologii rosyjskiej\nJęzyk rosyjski od kilku lat cieszy się ogromnym zainteresowaniem. Analogia dotyczy także kształcenia na kierunku filologii rosyjskiej. Dotyczy to także studiów doktoranckich. Perfekcyjna znajomość tego języka oraz wysokie wykształcenie otwierają drogę do kariery w wielu korporacjach na arenie międzynarodowej. Z każdym rokiem filologia rosyjska to coraz bardziej ceniony wśród studentów kierunek studiów.\nDoktorant powinien wykazywać się perfekcyjną znajomością języka oraz wszechstronna wiedzą na temat specjalizacji, na którą zdecydował się. Naszą rolą pozostaje zatem doradztwo związane z budowaniem planu pracy doktorskiej, doborem fachowej literatury, czy też wsparciem merytorycznym na etapie tworzenia pracy. Zatrudniając pedagogów z wysokim wykształceniem oraz osoby, które na co dzień pracują w środowisku rosyjskojęzycznym nie obawiamy się, że kierujemy studentów w ręce profesjonalistów. Dla nas dzielenie się wiedzą jest kolejną szansą do udowodnienia najwyższych kompetencji.\nZapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą pomocy w pisaniu prac doktorskich z filologii rosyjskiej.\nPomoc w uporządkowaniu doktoratu\nAnna dnia 2 stycznia 2013 o 12:36\nWitam serdecznie, mam kłpot w ułożeniu logicznym doktoratu i napisaniu paru rzeczy. Potrzebuje także profesjonalnego planu. Praca w większości jest już napisana. Interesowałby mnie termin do 3 tygodni, jeśli chodzi o jego uporządkowanie według litertury. Proszę o odpowiedź\nReferaty Filologia rosyjska


Geo-System Sp. z o.o.: grudnia 2011\nPodsumowanie wdrożeń systemu iMPA w 2011 rok\nUruchomiony dziś (30 grudnia) serwis dla gminy Września jest 150 wdrożeniem systemu iMPA (internetowy Manager Punktów Adresowych). Tym samym cały powiat wrzesiński (wrzesinski.e-mapa.net) posiadania od tej chwili jednolicie prowadzoną, w pełni zinformatyzowaną numerację adresową na całym obszarze powiatu (system działa we wszystkich gminach powiatu).\nW sumie w roku 2011 wdrożono 97 serwisów iMPA. Na każde wdrożenie składa się również archiwizacja i przeniesienie rejestrów analogowych do bazy danych. Ponadto każda z gmin wraz z wdrożonym oprogramowaniem otrzymuje portal mapowy w technologii e-gmina, w którym oprócz numeracji adresowej mogą być publikowane również inne zasoby mapowe gminy. We wszystkich funkcjonujących bazach systemu iMPA znajduje obecnie ok. 900 tys. punktów adresowych oraz 124 tys. ulic.\no 12/30/2011 03:02:00 PM\n140 gmin i miast posiada numeryczne bazy adresowe w systemie iMPA\nUruchomiony w dniu dzisiejszym (22 grudnia) serwis dla Gminy Tuszyn jest kolejnym, 140 wdrożeniem systemu iMPA (internetowy Manager Punktów Adresowych). Jest to już trzecie wdrożenie w województwie łódzkim w ostatnim czasie. Każda z gmin wraz z wdrożonym oprogramowaniem posiada portal mapowy w technologii e‑gmina, w którym oprócz numeracji adresowej mogą być publikowane również inne zasoby mapowe gminy.\no 12/22/2011 10:42:00 AM\n50.000 prac zgłoszonych w serwisie iGeoMap/ePODGiK w 2011 roku\nW dniu 16 grudnia 2011r. liczba zgłoszonych w 2011 roku prac geodezyjnych z wykorzystaniem technologii iGeoMap/ePODGiK przekroczyła prognozowaną wcześniej liczbę 50.000.\nOd ponad 4 lat od uruchomienia internetowego zgłaszania prac geodezyjnych z technologii korzysta 11 ośrodków dokumentacji, a przy jej pomocy zgłoszono już ponad 121 tysięcy prac geodezyjnych.\nNajwięcej prac w 2011 roku zostało zgłoszonych w powiecie poznańskim – niemal 13 tysięcy. Natomiast liderem, jeśli chodzi o udział zgłoszeń internetowych w stosunku do ogółu prac, nieprzerwanie jest powiat szczecinecki, w którym drogą elektroniczną zgłoszono w tym roku 95% wszystkich prac geodezyjnych.\no 12/16/2011 03:02:00 PM\nEtykiety: epodgik, geo-system, igeomap\nJuż 130 gmin i miast posiada numeryczne bazy adresowe w systemie iMPA\nUruchomiony w dniu dzisiejszym (13 grudnia) serwis dla Gminy Kościerzyna jest już 130 wdrożeniem systemu iMPA (internetowy Manager Punktów Adresowych). Tym samym powiat kościerski zbliża się do posiadania jednolicie prowadzonej i w pełni zinformatyzowanej numeracji adresowej. Każda z gmin wraz z wdrożonym oprogramowaniem posiada portal mapowy w technologii e‑gmina, w którym oprócz numeracji adresowej mogą być publikowane również inne zasoby mapowe gminy.\nWe wszystkich funkcjonujących bazach systemu iMPA znajduje się obecnie ponad 850 tys. punktów adresowych oraz niemal 121 tys. ulic.\no 12/13/2011 02:16:00 PM\nPowiat wejherowski w serwisie kw.info.pl\nW dniu 7 grudnia do serwisu kw.info.pl służącego do internetowego udostępniania numerów ksiąg wieczystych na podstawie numerów działek ewidencyjnych włączono powiat wejherowski. Jest to pierwszy powiat w województwie pomorskim włączony do usługi.\nObecnie w serwisie można korzystać z danych udostępnianych przez starostwa powiatów: drawskiego, legionowskiego, pruszkowskiego, warszawskiego zachodniego, wejherowskiego oraz przez miasto Chełm. Osoby korzystające z serwisu doceniają jego istnienie, bo oszczędza im wiele czasu w procesie pozyskiwania informacji związanej z nieruchomościami. Dzięki serwisowi nie muszą odwiedzać właściwych terytorialnie urzędów, a całą informację uzyskują w kilka minut nie odchodząc od biurka. Usługa ciągle się rozwija. W ciągu ostatniego roku zrealizowane zostało przy jej pomocy ok. 300 zapytań.\no 12/07/2011 09:22:00 AM\nKolejne wdrożenia systemu iMPA w gminach\nMamy przyjemność poinformować Państwa, iż uruchomiony w dniu dzisiejszym serwis dla gminy Potęgowo (http://wejherowo.e-mapa.net/) jest 120 wdrożeniem systemu iMPA (internetowy Manager Punktów Adresowych). Tak więc ostatni miesiąc zaowocował 20 nowymi wdrożeniami systemu. Obecnie system funkcjonuje w gminach województw: dolnośląskiego, lubelskiego, łódzkiego, mazowieckiego, podkarpackiego, pomorskiego, wielkopolskiego oraz zachodniopomorskiego. We wszystkich bazach znajduje się blisko 810 tys. punktów adresowych oraz 118 tys. ulic. Tempo wdrożeń potwierdza innowacyjność rozwiązania oraz potrzebę informatyzowania urzędowych zbiorów numeracji adresowej. Więcej informacji o technologii i wdrożeniach znajdą Państwo na stronach www.punktyadresowe.pl.\no 12/01/2011 04:24:00 PM\n140 gmin i miast posiada numeryczne bazy adresowe ...\n50.000 prac zgłoszonych w serwisie iGeoMap/ePODGiK...\nJuż 130 gmin i miast posiada numeryczne bazy adres...


Zwiększ swoją wartość na rynku pracy IT - Linktrader - Świat oczyma geeków\nRynek usług IT cały czas dynamicznie się rozwija. Zapotrzebowanie na programistów jest na tyle duże, że przekroczyło już dostępne na rynku zasoby. Obecnie to dobry pracownik może przebierać w ofertach pracodawców, nie odwrotnie. Wertując oferty pracy i widząc zarobki, jakie są oferowane łatwo do głowy przychodzi myśl "dlaczego nie poszedłem tą drogą?". Jeszcze nic straconego.\nCo muszę zrobić, aby zostać programistą?\nPierwszą rzeczą, jaka przychodzi do głowy, są kilkuletnie studia, zajęcia, egzaminy i na końcu i dyplom uczelni. Jest to błędne myślenie. Najważniejsza jest wiedza i umiejętności, którymi się może dany pracownik wylegitymować. Pracodawca coraz rzadziej patrzy na dyplom, a skupia się na przeprowadzeniu rozmowy kwalifikacyjnej, która pokaże, czy kandydat legitymuje się interesującymi go zdolnościami. Jak więc zdobyć wymagane zdolności? Przede wszystkim samodzielną pracą. Tutaj nie ma skrótów. Przeczytanie książki nie uczyni z nikogo programisty, tak samo jak napisanie jednego, prostego programu. Skąd wziąć wiedzę jak należy pisać programy? Z dokumentacji technicznej i z kursów programowania. Pierwsza metoda jest rozwiązaniem ostatecznym, ale nie optymalnym, z racji trudności w przyswojeniu znajdującej się tam wiedzy przez początkującego. Zamiast tego można sięgnąć po kurs programowania dla początkujących. Dzięki nim można się w przystępny sposób dowiedzieć, jak należy budować składnię programu, jak korzystać z gotowych bibliotek i rozwiązań, aby nie odkrywać niepotrzebnie koła na nowo. Dobrze skonstruowany program szkolenia będzie precyzyjnie prowadził użytkownika przez kolejne etapy, ucząc go po kolei przydatnych umiejętności i zapewniając wiedzę, jak je razem łączyć, aby tworzyć własne programy, rozwiązujące trapiące nas problemy. Taki kurs programowania polecany jest zarówno dla laików, pragnących rozpocząć swój kontakt z programowaniem, jak też i dla początkujących, którzy nie opanowali jeszcze danego języka programowania w odpowiednim stopniu.\nJestem już programistą, czy jest coś dla mnie?\nSpecyfika tego zawodu sprawia, że nie można zostawać w miejscu ani kurczowo trzymać się tylko jednej dziedziny, aby nie wypaść z obiegu. Dokształcanie się, śledzenie i poznawanie nowych wersji środowisk programowania jest chlebem powszednim każdego programisty. Jako pracownik z branży, powinieneś znać wartość swojego czasu. Ucząc się nowego rozwiązania możesz korzystać z dostępnej dokumentacji, przyswajając i ćwicząc nowo zdobytą wiedzę teoretyczną. Powinieneś już w przybliżeniu wiedzieć ile czasu zajmie takie rozwiązanie. Równie dobrze możesz skorzystać z kursu programowania przeznaczonego dla osoby z Twoim poziomem wiedzy. W ten sposób otrzymasz skumulowaną wiedzę w krótszym czasie. Dobrze przygotowany materiał zwróci uwagę na największe pułapki programowania w danym języku, jak również wskaże optymalne drogi postępowania.\nWędzarnia ogrodowa i jej tajemnice\nObecnie w sklepach mamy do dyspozycji wiele gotowych mięs, wędlin, ryb czy serów, lecz nie wszystkim odpowiada ich smak. Część…


Bank of China nie zamierza zwiększać zatrudnienia : aleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów\naleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów Bankowość, Finanse i gospodarka Bank of China nie zamierza zwiększać zatrudnienia\nOddział Bank of China działa w Warszawie od tygodnia. To pierwszy i na razie jedyny oddział, przy pomocy którego bank chce funkcjonować na polskim rynku i wspierać polskie i chińskie przedsiębiorstwa. - Jeśli interes będzie szedł dobrze, rozważymy rozbudowę sieci i zatrudnienie kolejnych pracowników - zapowiada Wenbo Hou, dyrektor generalny oddziału Bank of China w Polsce.\nCo za tym idzie, na razie nie będzie zmian w zatrudnieniu. Rekrutacja pracowników do warszawskiego oddziału zakończyła się już jakiś czas temu.\n– W oddziale pracuje razem 11 osób, z czego 8 zatrudnionych osób to Polacy. Oczywiście, wraz z rozwojem sieci w dalekiej przyszłości będziemy potrzebowali nowych pracowników – dodaje Wenbo Hou.\nAby zobaczyć wypowiedź Wenbo Hou kliknij tutaj.


Home > Archiwum Myszki > Trącić Myszką 2012 > [1.10.2012] Portal Edukacyjny województwa zachodniopomorskiego - Szczecin. > 3\nNoc Naukowców - 28. września - Szczecin 2012.\nZUT w Szczecinie - Wydział Chemiczny\nm-handel w Afryce\nW czwartek 18 października o godzinie 18:00 Fundacja Netcamp zaprasza na kolejne spotkanie IT w Szczecinie.\n1. Strategie i wojny patentowe - o co tak na prawdę w tym wszystkim chodzi? Rafał Malujda\nApple, HTC, Samsung, RIM, Google, Motorola i wielu innych - to główni sprawcy współczesnych wojen patentowych. System ochrony własności intelektualnej został stworzony w określonym celu, "patent wars" mają również swój cel ale jest on zupełnie inny. Prezentacja odpowie na pytanie jaki jest aktualny stan tych wojen i do czego mogą one doprowadzić w przyszłości.\n3. Czy łato jest zbudować nowego Googla? - czyli jak działają wyszukiwarki internetowe – Paweł Spychalski\nGoogle rządzi i dzieli na rynku wyszukiwarek internetowych od 14 lat. Wykończyło konkurencję, a teraz dzielnie walczy z nim Bing. Niestety nie zapowiada się, aby sytuacja miała się szybko zmienić. Dlaczego? Wyszukiwarka to niby prosta sprawa: okienko w które wpisujemy wyszukiwany tekst, silnik wyszukiwania pełnotekstowego, roboty przemierzające zakątki internetu i miliardy dolarów automagicznie pojawiające się na koncie bankowych. W tej prezentacji będzie o tym, dlaczego nie jest to takie proste.\n4. Innowacja – strategiczne podejście do pomysłów - Hubert Dyba, RCIiTT\nCzy innowacja zawsze jest kwestią przypadku czy przebłysku geniuszu? Nie, światowi liderzy do innowacji podchodzą w sposób zaplanowany, strategiczny. Ty w swojej działalności również możesz świadomie obrać kurs na innowacje i wyjść na pozycję lidera! Celem prezentacji ma być zachęcenie do spojrzenia na swoją działalność poprzez pryzmat innowacji oraz wykorzystanie podejścia Outcome-Driven Innovation do pracy nad innowacjami. Dowiemy się też czy program Inteligentny Rozwój oznacza więcej unijnych pieniędzy na innowacje i jakie pomysły będą finansowane?\nSpotkanie odbędzie się w Free Blues Club (ul. Powstańców Wielkopolskich 20), a organizatorzy planują też transmisję online z wydarzenia.\nHTML 5 i co dalej\nRowerowi informatycy z firmy SQUIZ zapraszają dziś, 28 września na spotkanie o godz. 16:30 w pubie Harnaś (ul. Sienna 7) gdzie zakończą trasę i opowiedzą o swoich przygodach na charytatywnym rajdzie rowerowym. Na mecie czekać będzie również Martynka, dla której zbierają pieniądze. 24 września 2012 spod czeskich Karkonoszy wyruszył charytatywny rajd rowerowy organizowany przez pracowników firmy informatycznej SQUIZ we współpracy z Klastrem ICT Pomorze Zachodnie. Informatycy przejechali ponad 500 km, a wszystko po to, aby zdobyć pieniądze na turnus rehabilitacyjny dla trzyletniej Martynki Wójtowicz - dziewczynki, która choruje na rdzeniowy zanik mięśni. 28 września pokonują ostatni odcinek z Chojny do Szczecina.\nTrzyletnia Martynka Wójtowicz cierpi na rdzeniowy zanik mięśni, objawiający się postępującym zanikiem mięśni. Jak dotąd nie odkryto skutecznego lekarstwa na tę straszną chorobę, a jedyną formą pomocy dla chorujących na nią osób jest codzienna rehabilitacja, która pomaga utrzymać dobrą kondycję fizyczną, spowolnić postęp choroby i ograniczyć jej następstwa. Rehabilitacja jest jednak kosztowna - jeden turnus rehabilitacyjny to koszt w wysokości ok. 5 tysięcy złotych.\nInformatycy z firmy SQUIZ postanowili pomóc małej Martynce i zebrać pieniądze na jej rehabilitację. W tym celu zorganizowali charytatywny rajd rowerowy, w ramach którego podczas swoich urlopów w tydzień przejechali ponad 500 km po trasie rowerowej, rozciągającej się od Karkonoszy do Szczecina. Jest to międzynarodowy szlak rowerowy Odra-Nysa, biegnący wzdłuż polsko-niemieckiej granicy. „To ogromne wyzwanie i poświęcenie, zwłaszcza dla informatyków, którzy większość czasu spędzają przed komputerem. Do przejechania ok. 100 km dziennie trzeba się przygotować, dlatego przygotowania trwają już od jakiegoś czasu" - wskazuje Rafał Źróbecki, Prezes SQUIZ Poland Sp. z o.o. - „Mamy ogromną nadzieję, że nasze poświęcenie umożliwi nam zebranie pieniędzy na szczytny cel, jakim jest pomoc dla chorującego, małego dziecka".\nPodejmowanie tego typu działań przez przedstawicieli przedsiębiorstw wiąże się z realizacją koncepcji społecznej odpowiedzialności biznesu, w ramach której przedsiębiorstwa dobrowolnie uwzględniają interesy społeczne, ochronę środowiska czy relacje z otoczeniem i podejmują działania na rzecz ich poprawy. „Działania takie są charakterystyczne dla firm zajmujących się nie tylko głównym przedmiotem swojej działalności, ale także dbających o to, aby podkreślać swoją obecność w społeczeństwie poprzez uczestniczenie w inicjatywach, które mogą poprawić jakość życia w miejscu, w którym firma prowadzi działalność" - wyjaśnia Rafał Źróbecki - „Firma SQUIZ ma swój polski oddział w Szczecinie, ale spółka-matka znajduje się w Wielkiej Brytanii. Pracowałem w Londynie przez kilka lat i tam bardzo często spotykałem się z takimi inicjatywami, np. pracownicy różnych firm wyruszali na górskie wyprawy czy brali udział w maratonach i w ten sposób kwestowali na jakieś szczytne cele".\nPatronat nad organizowanym rajdem objęły dwie instytucje - Technopark Pomerania oraz Klaster ICT Pomorze Zachodnie. Klaster zrzesza ponad 50 firm z sektora IT w województwie zachodniopomorskim, a jego działalność ukierunkowana jest na zwiększanie ich rozwoju, innowacyjności i konkurencyjności. Spółka SQUIZ niedawno dołączyła do Klastra ICT Pomorze Zachodnie i razem z jego przedstawicielami przystąpiła do organizowania charytatywnego rajdu rowerowego - „Kiedy tylko dołączyliśmy do Klastra, zaczęliśmy wspólnie z jego przedstawicielami zastanawiać się, co nasze przyłączenie może wnieść" - wyjaśnia Rafał Źróbecki - „Mieliśmy wiele pomysłów i jednym z nich jest właśnie charytatywny rajd rowerowy. Inicjatywę tę realizujemy niejako poprzez Klaster, w którym szukamy wsparcia i pomocy przy mobilizacji regionalnych firm informatycznych". SQUIZ jest międzynarodową firmą z oddziałami w Australii, Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych, od czterech lat działa również jej polski oddział. Spółka zajmuje się tworzeniem aplikacji internetowych dla firm i instytucji, jej główni klienci to m.in. Telewizja Polska czy Instytut Pamięci Narodowej.\nWydarzenie patronatem objęli także Marszałek Województwa Zachodniopomorskiego, Wojewoda Zachodniopomorski, Prezydent Miasta Szczecina oraz Maja Włoszczowska.\n„Głupota" pracowników i brak wiedzy administratorów zagrożeniem dla firm\nAnkietowani przez Mediarecovery szefowie działów bezpieczeństwa i odpowiedzialni za nie specjaliści podobnie ocenili zagrożenie ze strony „zwykłych" pracowników, jak i administratorów IT. „Głupotę" pracowników jako zagrożenie wskazało 77% ankietowanych, a brak wiedzy administratorów 74%. Określenie „głupota" trzeba w tym wypadku definiować jako brak świadomości i lekkomyślne działania przez nich podejmowane. Jako mniej groźne ankietowani ocenili ataki hakerskie (23%) i nową formę zagrożeń, tzw. ataki APT (również 23%).\n48% ankietowanych przez Mediarecovery przyznało, iż w okresie ostatnich dwunastu miesięcy w ich firmach zdarzały się przypadki nielojalności pracowniczej. Jest to osiemnasto procentowy wzrost w stosunku do poprzedniego badania. Przykłady nielojalności pracowniczej to kradzieże, „wycieki" danych czy celowe ich niszczenie. 39% twierdzi, że takie przypadki nie miały miejsca, a 13% nie wie czy były.\nJak wskazują wyniki badania polskie firmy i instytucje narażone są na wiele różnych zagrożeń, zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych. Wartości procentowe potwierdzają, iż nie są to wydumane problemy ale rzeczywistość składająca się na otoczenie prowadzonego biznesu. Dlatego myślenie, że cyberzagrożenia nie dotyczą mojej firmy, jakie charakteryzuje część właścicieli, mocno odbiegają od realiów – twierdzi Zbigniew Engiel z Mediarecovery. Na szczęście z roku na rok zwiększa się poziom świadomości polskich przedsiębiorców. Coraz częściej zamiast „czy" zastanawiają się „jak" się bronić – dodaje.


Work and Travel czyli czy moge zostac leganie w USA po zakonczeniu programu?\nW zwiazku z wieloma pytaniami dotyczacymi programu work&travel postanowilismy umiescic tutaj pytania i kwestie najczesciej pojawiajace sie w mailach oraz telefonach do nas.\n1. Czy moge zostac po zakonczeniu programu work&travel w USA i pracowac legalnie dla mojego pracodawcy?\nNie. Nie moze Pan. Pzwolenie na prace - ktore w rzeczywistosci nie jest takim pozwoleniem jakie otrzymuja osoby, ktorych toczy sie proces o adjustment of status (czyli o Zielona Karte)- wygasa z dniem wygasniecia wizy J. Kazda nastepna praca podjeta po zakonczeniu programu jest praca nielegalna - chyba, ze toczy sie sprawa o zalegalizowanie statusu (I-485).\n2. Czy moge zmienic status z wizy J na inny?\nTak. Z tym, ze prosze wziac pod uwage, ze nigdy nie ma 100% pewnosci, ze w ogole urzad imigracyjny wyrazi zgode na zmiane statusu. Najpopularniejsze sa oczywiscie status studenta (wiza F) badz status turysty. Prosze wziac pod uwage, ze zmiana statusu na studencki powinna zaczac sie odpowiednio wczesniej, bo zajmuje to kilka tygodni aby dostac odpowiedz z urzedu imigracyjnego. Przestrzegam przed skladaniem dokumentow to malych, nikomu nieznanych szkolek jezykowych, gdzie szanse na uzyskanie wizy studenckiej sa minimalne. Oczywiscie, takie szkolki zachecaja, ze kazdy dostaje u nich wize studencka a w rzeczywistosci sprawa wyglada niestety inaczej. I wtedy trzeba zaczac sie pakowac i wracac do swojego kraju.... Najlepiej udac sie do community college badz do college stanowego gdzie sa odpowiednio przeszkolone osoby, ktore udziela wyczerpujacych informacji na temat zmiany statusu i przygotuja forme I-20.\n3. Czy majac wize studencka - po zmianie statusu z wizy J - moge legalnie pracowac?\nTylko majac Employment Authorization Document wydany przez urzad imigracyjny. A na wizie studenckiej dostac pozwolenie na prace jest bardzo ciezko - dostaje sie je jesli mowimy np. o OPT (czyli praktyce zawodowej) itp.\n4. Czy po wygasnieciu wizy J dostane Zielona Karte kiedy wyjde za maz za osobe posiadajaca Green Card?\nNie. Tylko wychodzac za maz za obywatela USA dostanie Pani pozwolenie na prace niemal od razu (mniej wiecej w ciagu 90 dni od przyjecia dokumentow przez USCIS). Malzenstwo z osoba majaca Zielona Karte nie daje Pani prawa do legalnego pobytu w USA chyba, ze bedzie Pani miala caly czas status legalny np. poprzez wize F.\n5. Mam wize J (program work&travel). Wiza wygasa w pazdzierniku. Pracodawca zaproponowal, ze postara sie dla mnie o wize pracownicza H2B w przyszlym roku (2006). Zapewnil mnie, ze do tego momentu jestem legalnie w USA i moge legalnie pracowac. Czy to prawda?\nBajka. Jak moze Pan zmienic status wizy J, ktorej Pan nie bedzie mial w 2006 roku? Zeby zmienic status wizy to wiza poprzednia - czyli w Pana przypadku wiza J - musi byc jeszcze wazna. Pana wiza wygasa w pazdzierniku i od tego momentu jest Pan nielegalnie. Czyli nie zmieni Pan statusu na pracowniczy, bo nie bedzie takiej mozliwosci. Jesli wiza wygasa - koncza sie szanse na jakakolwiek zmiane wizy. A co do pozwolenia na prace - nie ma Pan absolutnie prawa do legalnej pracy bedac w Panskiej sytuacji.\n6. Czy jest to prawdopodobne, ze jesli sam odejde z programu w czasie waznosci wizy to pracodawca moze to zglosic do SEVISu i wiza zostanie mi anulowana?\nJest to bardzo mozliwe. Po to zostal stworzony SEVIS aby monitorowac exchange visitors podczas ich pobytu w USA. Wszelkie nieprawidlowosci prowadza wlasnie do anulowania wizy.\n7. Czy wiza J moze byc przedluzona?\nDla au pairs - tak, dla uczestnikow work&travel - nie.\n8. Czy moze mnie pracodawca zaczac sponsorowac na Zielona Karte podczas gdy jestem tu na wizie J?\nMoze, ale nie jest to latwa sprawa (jak zreszta kazde sponsorowanie).\nLast modified: September 09, 2005


Donald Trump wzmacnia teorie spiskowe w sprawie śmierci Epsteina - Prezydent USA - rp.pl\nAktualizacja: 12.08.2019, 06:21\nDonald Trump wzmacnia teorie spiskowe w sprawie śmierci Epsteina\nW pierwszej reakcji na doniesienia o śmierci oskarżonego o przestępstwa seksualne finansisty Jeffreya Epsteina, prezydent Donald Trump zamieścił na swoim profilu na Twitterze wpis, który zawiera teorie spiskowe.\nJeffrey Epstein, miliarder, któremu groziły federalne zarzuty o przestępstwa seksualne, handel ludźmi i stręczycielstwo, popełnił samobójstwo w celi na dolnym Manhattanie w Nowym Jorku. Śledztwo ws jego śmierci wszczęły Departament Sprawiedliwości oraz FBI.\nNa profilu prezydenta Trumpa na Twitterze pojawił się wpis, w którym jeden z użytkowników przypominał, że czołowi Demokraci, w tym Bill Clinton pojawiali się na "wyspie pedofilii" Epsteina.\nW kolejnym wpisie Trump podał dalej teorię spiskową, którą opublikował komik Terrence K. Williams. Tu również ze sprawą łączy się rodzinę Clintonów.\n"Epstein miał informacje na temat Bill Clintona i teraz nie żyje" - napisał Williams.\nRzecznik byłego prezydenta wydał oświadczenie, w którym przekazał, ze Bill Clinton nie wiedział nic o przestępstwach dokonanych przez Epsteina. Z finansistą miał nie rozmawiać od ponad 10 lat.\nJak wskazują dokumenty, również Trump podróżował samolotem Epsteina. Obecny prezydent leciał w 1997 roku z Palm Beach do Newark.\nTrump wielokrotnie publikował na Twitterze teorie spiskowe, które atakowały jego politycznych przeciwników, m.in. Hillary Clinton, Teda Cruza i Baracka Obamę.\nPrezydent publicznie komentował doniesienia, że Obama nie jest obywatelem Stanów Zjednoczonych, w 2016 roku oskarżył ojca Teda Cruza o udział w zamachu na Johna F. Kennedy'ego. Podczas tej samej kampanii twierdził, że Clinton jest poważnie chora.


W państwie zwycięskiego rewizjonizmu czarnobylskiego – Zielone Wiadomości\nW państwie zwycięskiego rewizjonizmu czarnobylskiego\nNa Białorusi do słownika działaczy antyatomowych na stałe weszło po r. 2000 wyrażenie „czarnobylski rewizjonizm”. Ma to związek z podejmowanymi przez lobby atomowe próbami bagatelizacji skali nieszczęść spowodowanych katastrofą elektrowni jądrowej w Czarnobylu. Coraz częściej przedstawiana jest ona jako typowa awaria techniczna, która już dłużej nie może negatywnie wpływać na ludzkie zdrowie. W pierwszej dekadzie XXI w. w państwowych dokumentach i w oficjalnych mediach na Białorusi stały się popularne takie terminy jak „radiofobia”, „postawa roszczeniowa”, „mentalność ofiary”. W ten sposób bagatelizowano skutki katastrofy i uzasadniano odbieranie pomocy ludziom, którzy w jej wyniku ucierpieli.\nW słynnym raporcie Programu Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP) „Skutki awarii jądrowej w Czarnobylu dla człowieka – strategia przywracania stanu sprzed awarii” z 2002 r. niemal otwarcie stwierdzono, że większość chorób mieszkańców ze skażonych obszarów jest powiązana ze stresem, a „przesadnie szczodry” system wsparcia socjalnego dla ofiar katastrofy tylko im szkodzi.\nW kolejnych latach Bank Światowy, Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej i francuskie lobby atomowe na wiele sposobów umacniały nowe rozumienie czarnobylskich programów i aktywnie promowały odzyskiwanie skażonych obszarów dla celów gospodarczych. Białoruskie władze z radością korzystały z ideologicznych materiałów „przyjaciół” zza granicy, żeby zlikwidować czarnobylskie programy socjalne i mieć uzasadnienie dla powtórnego ekonomicznego zagospodarowania opuszczonych obszarów. Jak się okazało, walka z „radiofobią” toczyła się nie tylko w imię „racjonalnych wydatków” środków budżetowych, ale i po to, żeby przygotować społeczeństwo do budowy elektrowni jądrowej.\nZagospodarowanie obszarów skażonych\nFundamentalny dla zrozumienia działań białoruskiego rządu jest „Państwowy program przezwyciężania skutków katastrofy elektrowni jądrowej w Czarnobylu na lata 2011-2015 i na okres do 2020 r.”. Określa on główne kierunki czarnobylskiej polityki, ale też dość szczegółowo określa, na jakie działania powinny być przeznaczane środki. W ciągu 5 lat (2011–2015) na realizację tego programu zaplanowane są wydatki odpowiadające kwocie 2,3 mld dol. (powyżej 6830 mld rubli białoruskich w momencie zatwierdzenia programu). Przyjrzyjmy się, na co te miliardy mają być przeznaczone:\n„Założeniem państwowej polityki odnośnie do przezwyciężania skutków katastrofy w elektrowni jądrowej w Czarnobylu jest przejście od działań służących likwidacji bezpośrednich skutków awarii do odtworzenia i społeczno-gospodarczego rozwoju poszkodowanych obszarów, stworzenia na nich bardziej atrakcyjnych warunków dla funkcjonowania.\nEfektywne wykorzystanie terytoriów zanieczyszczonych radionuklidami stanowi aktualne zadanie, wymagające rozwiązania za pomocą realizacji specjalnych innowacyjnych projektów, ukierunkowanych na rozwój poszkodowanych obszarów, stworzenia zakładów przemysłowych, służących rozbudowie produkcji”.\nBiałoruś to państwo ze stosunkowo niską gęstością zaludnienia. Dlatego możliwe jest osiedlenie ludzi na relatywnie czystych obszarach i zaprzestanie działalności gospodarczej w najbardziej skażonych. W taki sposób postępowano w latach 90. Można prowadzić spory na temat tego, czy liczba ofiar Czarnobyla powinna być liczona w dziesiątkach tysięcy, setkach tysięcy czy milionach. Całkowicie bezdyskusyjne jest to, że życie na obszarze, gdzie poziom zanieczyszczenia środowiska przekracza naturalny poziom radiacji dziesiątki bądź setki razy, jest szkodliwe dla zdrowia.\nAutorzy programu uważają za konieczne „zapewnienie dalszego rozwoju przemysłu rolnego […] na obszarach zanieczyszczonych odpadami radioaktywnymi”. Całkowicie jasne jest, że to nie wsparcie dla mieszkańców tych terenów, a kampania propagandowa wspierana przez międzynarodowe lobby atomowe. Przekaz jest jasny: nawet na obszarach czarnobylskich można prowadzić działalność rolniczą. Owszem, można – ale z jakim skutkiem dla zdrowia i życia ludzi?\n„Planowana jest aktywizacja zawodowa na przywróconej do użytku rolnego, wycofanej z obrotu po katastrofie ziemi”. Na próżno szukać racjonalnego wyjaśnienia, po co w państwie z dużą ilością zaniedbanej ziemi w stosunkowo czystych regionach zajmować się „brudną” ziemią. Rodzi się pytanie: dlaczego właśnie tu?\nZa to rzucone zostaje światło na metody pracy: „W latach 2000-2010 powierzchnia skażonych Cezem-137 użytków rolnych zmniejszyła się o 21% (z 1297 tys. do 1021,2 tys. hektarów). Państwowy program przewiduje działania prowadzące do dalszego zmniejszenia powierzchni i poziomu zanieczyszczenia użytków rolnych”. Czas połowicznego rozpadu cezu-137 jest na tyle długi, że ten izotop nie może „wyparować” w ciągu dekady. Jedyny sposób na tak szybkie zmniejszenie ilości zanieczyszczonych obszarów, to metoda administracyjna. Pewnego dnia mieszkańcy Polesia obudzą się, a ich wieś dzięki staraniom urzędników w ciągu nocy „oczyści się” z promieniowania!\nW programie napisano, że trzeba „realizować uzupełniające działania w leśnictwie dla racjonalnego wykorzystania zasobów leśnych na zanieczyszczonym terytorium”. Planowany jest wyrąb lasu i ponowne jego sadzenie na najbardziej skażonych ziemiach (555 kBq/m kw. i więcej), rzekomo „dla zapobieżenia rozprzestrzeniania się radioaktywnych nuklidów”. Ale nie dajmy się oszukać. Kilka akapitów dalej napisano: „Żeby maksymalnie zmechanizować pracę w przy wyrębie w strefie największego skażenia 555 – 1480 kBq/m kw., planuje się wyposażyć przedsiębiorstwa produkcji leśnej w nowoczesne maszyny, zapewnić transport robotników, postawić domki, w których będą mogli się ogrzać i spożywać posiłki”.\nMożna powiedzieć, że las sadzony jest tylko po to, żeby za kilka dziesięcioleci wyrąbać wyrosłe drzewa i rozprzestrzenić radioaktywne drewno. Oczywiście są one wyrąbywane i sprzedawane także i teraz. W 2012 r. zakończyły się dostawy sprzętu dla Białorusi w ramach programu „Wsparcie przemysłu leśnego na obszarach narażonych na promieniowanie po awarii czarnobylskiej” Międzynarodowej Agencji Atomowej. Całkowita suma dostaw w ciągu kilkudziesięciu lat wyniesie około 260 tys. dol.\nStworzono odrębny spis „specjalnych innowacyjnych projektów ukierunkowanych na społeczno-ekonomiczny rozwój poszkodowanych obszarów”. Te projekty zostały stworzone w celu wyposażenia w nowe urządzenia istniejących przedsiębiorstw albo stworzenia nowych. Nie zapomniano o projektach wspierających gospodarkę rolną i rybną.\nPo pierwsze, dzięki temu powinny powstać nowe miejsca pracy. Ale po co tworzyć nowe miejsca pracy na „skażonych” obszarach, jeśli w niezamożnym państwie jest wystarczająco dużo względnie „czystych” obszarów z wysokim bezrobociem?\nPo drugie, w założeniu te projekty są związane z produkcją i przetwórstwem żywności na obszarach napromieniowanych. Oto jeden z najbardziej jaskrawych przykładów: „Wdrożenie innowacyjnej technologii i rozwój rasowej bazy hodowli bydła na mięso w przedsiębiorstwie rolniczym „Bractwo” z nabyciem 300 sztuk rasowych cieląt”. Projekt jest realizowany w rejonie narowelskim, jednym z trzech najbardziej zanieczyszczonych radionuklidami na Białorusi. Teoretycznie można trzymać cielaki w boksach, nie wypuszczać na radioaktywną łąkę i karmić przywożoną karmą, wtedy mięso będzie „normatywnie czyste”. Ale przecież taniej rozwijać hodowlę zwierząt na bardziej „czystych” obszarach i stosować miejscową nieskażoną karmę. Najprawdopodobniej w praktyce stado jest karmione miejscową trawą.\n„Uspokójcie się, a problemy znikną”\nStosunkowo nieduże, ale stabilne finansowanie przeznaczane jest na działania propagandowe. „Doskonalenie form i metod informacyjno-ideologicznej pracy na poszkodowanych obszarach w celu pokonania społeczno-psychologicznych problemów – integralna część Państwowego Programu”. Tłumacząc z języka urzędniczej nowomowy: zamierzają opowiadać ludziom, że ich choroby i problemy nie są spowodowane skażenie radioaktywnym, a odpowiadają za nie rozstrojone nerwy. Przekaz jest jasny: „Uspokójcie się, a problemy znikną”.\nJednym z priorytetowych zadań „nowoczesnej polityki informacyjnej” jest „kształtowanie pozytywnego wizerunku obszarów zanieczyszczonych radioaktywnymi nuklidami”. Nie dąży się do rzeczywistego rozwiązania problemu, najważniejszym celem jest stworzenie jego pozytywnego wizerunku! Zamiast tworzyć przyjazne miejsca dla życia na czystych obszarach, państwowy program zakłada przyciągnięcie w najbardziej skażone obszary młodzieży, dla której buduje mieszkania. Skończy się tym samym instytucjonalne wsparcie dla ofiar katastrofy w przenoszeniu się na czyste tereny (budowa domów, środki finansowe na przeprowadzkę).\nOczywiście, program przewiduje również wydzielenie środków na naprawdę koniecznie działania: finansowanie ulg i odszkodowań (tych, które jeszcze nie zostały zlikwidowane), niektóre programy medyczne, kontrolę radiologiczną i monitoring poziomu skażenia. Jednak główny kierunek programu prowadzi w zupełnie inną stronę, nie do złagodzenia skutków katastrofy w Czarnobylu, ale do ich wzmocnienia i pogłębienia poprzez jeszcze szersze rozprzestrzenienie radionuklidów w żywności i drewnie, powtórne zaludnianie skażonych obszarów i zaprzeczanie niebezpiecznej radioaktywności.\nW sytuacji, gdy światowe lobby atomowe, wszelkimi sposobami próbuje zwiększyć produkcję na skażonych obszarach, państwa bez atomu (również Polska) mogłyby odegrać rolę „whistleblowerów”, którzy wykrywają niebezpieczne produkty i wskazują ich pochodzenie. Oprócz tego, warto zastanowić się nad obostrzeniem norm dotyczących zawartości radionuklidów w żywności i innych artykułach, żeby zatrzymać rozprzestrzenianie się skażonych towarów.\nWszystkie cytaty pochodzą z wersji dokumentów dostępnych na stronie www.chernobyl.gov.by. Przeł. Ewa Psiurska.\nMedia i demokracja w „atomowym państwie” Białoruś brnie w atom Media kochają tsunami Energetyka jądrowa to ślepa uliczka Odpady jądrowe – nierozwiązany problem


Gatunek lilak pospolity\nPolska tradycyjna, ale mylna, nazwa rośliny (bez lilak) sugeruje jej pokrewieństwo z rodzajem bez (Sambucus). Tymczasem lilak i bez należą do zupełnie innych rodzin. Lilak do oliwkowatych (wraz z ligustrem), a bez do piżmaczkowatych. Ponieważ lilak został sprowadzony z Imperium Osmańskiego, przez wiele lat przypuszczano, że jego ojczyzną jest Azja zachodnia, dlatego nazywano go lilakiem tureckim.\nidentyfikator FloraWeb: 5829\nOstatnio edytowano 12 paź 2020 o 10:41


IV Warsztaty dla osób chorych na Pierwotną Dyskinezę Rzęsek i ich rodzin w Międzynarodowym Instytucie Biologii Molekularnej i Komórkowej w Warszawie - IIMCB\n15 września 2018 roku po raz czwarty w Międzynarodowym Instytucie Biologii Molekularnej i Komórkowej w Warszawie odbyły się warsztaty dla osób chorych na Pierwotną Dyskinezę Rzęsek (PCD) i ich rodzin zorganizowane przez Polskie Towarzystwo Dyskinezy Rzęsek (PTDR). Wiodącym tematem szkolenia była fizjoterapia oddechowa dla chorych na PCD. W spotkaniu wzięło udział 76 osób, w tym 7 fizjoterapeutów. Program szkolenia odpowiadał na potrzeby chorych, ich listę zebrano w rozesłanej wcześniej ankiecie.\nSzkolenie rozpoczęło się wykładem dr. hab. Andrzeja Pogorzelskiego „Nowości w PCD”, przybliżającym uczestnikom warsztatów najnowszą wiedzę na temat diagnozy i leczenia tej rzadkiej choroby genetycznej. Następnie odbyły się 2 sesje fizjoterapeutyczne. Pierwszy blok poświęcony był inhalacji, z dużym naciskiem na prawidłową technikę jej wykonania. Drugi blok sesji był poprowadzony z podziałem na grupy wiekowe chorych. Zajęcia w grupach poprowadzili Aleksandra Cichocka z Centrum Leczenia Mukowiscydozy w Dziekanowie Leśnym oraz Mikołaj Kowalski z Wojewódzkiego Szpitala Dziecięcego w Bydgoszczy. Prowadzący zaprezentowali i przećwiczyli z uczestnikami najnowsze techniki fizjoterapii oddechowej.\nPodczas warsztatów zaprezentowany również został projekt „Bądź samodzielny z PCD – rehabilitacja domowa chorych na pierwotną dyskinezę rzęsek” realizowany dzięki funduszom z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Celem projektu jest poprawa stanu zdrowia beneficjenta oraz jego wydolności oddechowej, która zminimalizuje liczbę infekcji dróg oddechowych, a także ograniczy stosowanie antybiotykoterapii oraz ilość hospitalizacji. Wpłynie to również znacząco na codzienne funkcjonowanie w życiu społecznym, zawodowym oraz szkolnym.\nWażną częścią wydarzenia było walne zgromadzenie członków PTDR. Członkowie Towarzystwa wybrali nowy Zarząd, w którym prezydentura dr. Andrzeja Pogorzelskiego z Instytutu Gruźlicy i Chorób Płuc w Rabce-Zdroju została przedłużona na kolejną kadencję. Nowa rada ustanowiła główne cele swojej działalności.\nWarsztaty zakończyły się spotkaniem integracyjnym członków rodzin i chorych, co pozwoliło na swobodną wymianę wiedzy i doświadczeń z życia codziennego.


W PWSZ o przyszłości rynku pracy i przedsiębiorczości - Przemiany na Szlaku Piastowskim\nW PWSZ o przyszłości rynku pracy i przedsiębiorczości\nUczniowie gnieźnieńskich szkół średnich mieli okazję wysłuchać specjalistów, którzy opowiadali o przyszłych zawodach, rozwoju przemysłu oraz inicjatywach finansowych, które pozwolą im np. otworzyć własną firmę. Konferencja to wspólna inicjatywa PWSZ Gniezno i Wielkopolskiej Izby Gospodarczej w Gnieźnie.\nOsiem paneli tematycznych zawierała konferencja popularno – naukowa pt. „Ekonomiczne i organizacyjne aspekty tworzenia i wdrażania nowych technologii”, która miała miejsce 22 maja w siedzibie Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Gnieźnie. To wspólne przedsięwzięcie PWSZ i Wielkopolskiej Izby Gospodarczej miało przybliżyć młodzieży uczęszczającej do gnieźnieńskich szkół średnich aspekty rozwoju rynku pracy w obecnych czasach, ale z naciskiem na najbliższą perspektywę. – Ta konferencja to pewien początek, który ma dążyć do innowacyjności i nowych technologii wśród przedsiębiorców, ale i wśród ogólnie pojętej społeczności lokalnej – mówi Karol Sikorski z Wielkopolskiej Izby Gospodarczej w Gnieźnie. – Dziś zachęcamy także młodzież, by kontynuowała swoją edukację w nauce zawodu oraz dążymy do kojarzenia ze sobą przedsiębiorców oraz młodzieży, która chciałaby odbywać praktyki w zakładach pracy – dodaje.\nO instrumencie finansowym JEREMIE opowiadał Tadeusz Wojtaszak z Wielkopolskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości. – Bardzo się cieszymy, że są takie spotkania jak dzisiaj i możemy tę inicjatywę przedstawić. JEREMIE to są pożyczki. One są łatwiejsze w dostępie niż środki, które pozyskują przedsiębiorcy z innych źródeł. Przede wszystkim są nisko oprocentowane i nie mają żadnych dodatkowych kosztów. Są one dla tych, co chcą założyć działalność gospodarczą, jak i na prowadzenie tej działalności. W przeciwieństwie do dotacji, możemy z tych środków zakupić sprzęt nowy, jak i używany – opisuje T. Wojtaszak. Zbigniew Bachta z Wielkopolskiego Związku Pracodawców „Lewiatan” starał się odgadnąć, jakie zawody będą zawodami przyszłości. – Dziś jeszcze ich nie znamy, ponieważ dopiero się kreują. Dziś interpretujemy kierunki, które są najbardziej rozwojowe i te, które będą niestety, odchodziły do lamusa. Najważniejszy trend to automatyzacja i sztuczna inteligencja w procesach wytwórczych. To są te główne kierunki.\nZadowolenia ze wspólnej inicjatywy WIG i PWSZ nie kryje dyrektor Centrum Kształcenia Praktycznego, Sylwester Sip. – Bardzo nam zależy na współpracy z pracodawcami. Robimy wiele, żeby dostosować kształcenie zawodowe do potrzeb rynku pracy. Dziś jest doskonała okazja, żeby wymienić się doświadczeniami. Ze swojej strony robimy wszystko, by to szkolnictwo dostosować do rynku pracy, m.in. tworzymy klasy patronackie, doposażamy szkoły zawodowe w pracownie, czy dostosowujemy programy nauczania do oczekiwań pracodawców – podkreśla.\nJak zaważali sami uczniowie, którzy właśnie w tym czasie podejmują decyzje co do przyszłości i ewentualnego dalszego kształcenia – spotkania z naukowcami i przedsiębiorcami są cennym wskaźnikiem, w jakim kierunku będzie podążać świat przedsiębiorczości i przemysłu oraz gdzie w nim znajdzie się miejsce właśnie dla nich. (ak)\nPrevDrugie takie boisko w powiecie gnieźnieńskim\nNextStarosta będzie ratował „eSTeDe”. Sama rozbudowa do prokuratury