Anatomicznie nowoczesny Homo sapiens\nPalau, Mi 1638\nKuba, Mi 5113 w bl. 245\nGwinea, Mi 10613\nMozambik, Mi 5084\nHomo sapiens sapiens (człowiek rozumny, człowiek z Cro-Magnon), to nazwa stosowana do późniejszych form Homo, a ostatnio zawężana tylko do ludzi anatomicznie nowoczesnych, a więc żyjących współcześnie i ich niedawnych przodków.\nHomo sapiens sapiens różni się anatomicznie wykształceniem guzowatości bródkowej, cofniętą twarzoczaszką, brakiem wałów nadoczodołowych, wysoko wysklepioną mózgoczaszką oraz delikatną budową szkieletu i wyższym wzrostem. Jego głównym atutem jest duży mózg (1100–1400 cm3) i zdolność do artykułowanej mowy.\nNajbliższym współcześnie żyjącym krewnym człowieka jest szympans bonobo, u którego budowa białek surowicy krwi oraz układ aminokwasów hemoglobiny są niemal identyczne z analogicznymi cechami krwi ludzkiej.\nTogo, Mi 5338\nUzbekistan, Mi 450\nTzw. neoantropy (Homo sapiens) odpowiadające człowiekowi współczesnemu zarówno pod względem budowy fizycznej jak i potencjalnych możliwości umysłowych, pojawiły się najwcześniej — bo ok. 130–100 tys. lat temu — w Afryce (Omo-Kibbish, Klasies i Border Cave) oraz na Bliskim Wschodzie (Skhul i Qafzeh w Izraelu). Dopiero nieco ponad 40 tys. lat temu człowiek współczesny dotarł do Europy (w paleolicie górnym), gdzie zastał jeszcze grupy neandertalczyków.\nIzrael, Mi 68\nIzrael, Mi 1061 w bl. 34\nIzrael, Mi 827–828 w bl. 20\nIzrael, Mi 2553\nGóra Karmel (widok od północy) — wapienny grzbiet długości 25 km na wybrzeżu Morza Śródziemnego w Izraelu, z kulminacją 546 m n.p.m. (nad Zatoką Hajfy). W latach 20. XX w. w jaskiniach Nahal Me'arot/Wadi el-Mughara (nazwa jaskiń pochodzi od doliny rzeki): Kebara, Skhul, Tabun i El Wad (wszystkie znajdują się w zachodnich stokach gór Karmel) zidentyfikowano ślady osadnictwa obejmującego okres od 600 tys. lat temu. Pierwsze wykopaliska w latach 1930–1932 przeprowadziła tu ekipa brytyjskich archeologów pod kierownictwem Dorothy Garrod (1892–1968), pierwszej kobiety będącej profesorem na uniwersytetach Oxford i Cambridge. Przebadano wtedy cztery jaskinie i wiele schronisk skalnych.\nJaskinia Kebara koło Zihron Ya’akov, położona na wysokości ok. 60–65 m n.p.m., dostarczyła sekwencji warstw mustiersko-lewaluaskich (warstwa F), górnego paleolitu (warstwy E i D) oraz epipaleolitu (C i B). W warstwach ze środkowego paleolitu odkryto ślady licznej fauny (Bos, daniel, nosorożec i gazela) oraz fragmenty czaszki i dwóch pochówków neandertalskich, które są datowane metodą termoluminescencyjną na okres 60–48 tys. lat temu. W warstwie E znaleziono wytwory kultury ahamryjskiej z typowymi ostrzami El Wad, natomiast w warstwie D ― kultury oryniackiej typu lewantyńskiego. Z warstwy C pochodzą materiały kultury kebarskiej (dla której jest to stanowisko eponimiczne), a z warstwy B ― kultury natufskiej/natufijskiej.\nJaskinia Skhul (Jaskinia Dzieci) w Wadi Nahal Me’arot to raczej nawis skalny. Stanowisko to zostało odkryte przez Dorothy Garrod w lecie 1928 r. Wykopaliska ujawniły warstwy środkowopaleolitycznej kultury mustiersko-lewaluaskiej, podobnej do zidentyfikowanej w sąsiedniej jaskini Tabun. W faunie dominował tur oraz hipopotam, dzik, gazela i daniel. W warstwie B, datowanej metodą ESR na ok. 110–80 tys. lat temu, odkryto zgrupowanie pochówków 7 osobników dorosłych i 3 dzieci, zaliczanych do protokromaniończyków (lub archaicznych Homo sapiens). W wyposażeniu jednego z pochówków wystąpiła żuchwa dzika. Powyżej znajdowały się ślady późnoepipaleolitycznej kultury natufskiej, charakteryzujące się obecnością licznych mikrolitów, pochówków ludzkich i narzędzi kamiennych.\nW jaskini Tabun (arab. Tabun, heb. Tanur – piekarnik) koło Geva Carmel, znajdującej się niedaleko od jaskini Skhul, zarejestrowano osady miąższości 24,5 m, tworzące jedną z najdłuższych sekwencji stratygraficznych na Bliskim Wschodzie, obejmującą ponad 600 tys. lat. Spągowe warstwy odpowiadają odłupkowym przemysłom typu tajackiego (warstwa G), następne kulturze górnoaszelskiej (F), aszelsko-jabrudzkiej, zwanej mugharską (E) i trzem fazom kultury mustiersko-lewaluaskiej (D, C, B). W warstwach mustiersko-lewaluaskich (C lub B) odkryto szkielet kobiety (Tabun I) o cechach neandertalskich oraz archaicznego Homo sapiens, uważany za jedną z najważniejszych skamieniałości jakie kiedykolwiek odnaleziono. W latach 1967–1972 badania wykopaliskowe prowadził tu Arthur J. Jelinek. Przyniosły one odkrycie ponad 1900 całych i fragmentarycznie zachowanych pięściaków. Większość z nich można łączyć z przemysłem późnoaszelskim i jabrudzkim (Yabrudian).\nNa ostatnim znaczku widok jaskiń Nahal Me'arot/Wadi el-Mughara, ich lokalizacja na mapie i pięściak.\nCluj Napoca 1, Rumunia\nŻuchwa Homo sapiens sapiens odkryta w 2002 roku w Peştera cu Oase (Jaskinia Kości) koło Anina (okr. Caraş-Severin, Banat), przez Silviu Constantina z Instytutu Speleologii „Emil Racoviţă” w Bukareszcie (samą jaskinię odkryła grupa speleologów: Ştefan Milota, Adrian Bîlgăr, Laurenţiu Sarcina). Osobnik ten określany jest popularnie jako Ion din Anina (Jan z Anina), a jego wiek określono metodą 14C na ok. 39.500–37.500 BC (OxA-11711: >35.200 BP i GrA-22810: 34.290 +970, -870 BP). Są to jak dotąd najstarsze znalezione w Europie szczątki anatomicznie nowoczesnego Homo sapiens. Ich znaczenie polega też na tym, że przedstawiają mieszankę cech archaicznych, neandertalskich i anatomicznie współczesnych. Podczas ponownych badań w tej jaskini, przeprowadzonych przez Erika Trinkausa i Ricardo Rodrigo, odkryto dalsze kości, m.in. fragmenty czaszki (nazwane „Vasile”), datowane na ok. 36 tys. lat.\nKuba, Mi 4069\nTzw. człowiek z Cro-Magnon (ok. 30 tys. lat), ze schroniska skalnego Cro-Magnon w Les Eyzies-de-Tayac (dep. Dordogne, reg. Akwitania), gdzie w 1868 roku znaleziono szczątki 5 szkieletów. Jeden z nich, tzw. starzec z Cro-Magnon, był podstawą do identyfikacji człowieka typu kromaniońskiego. Człowiek z Cro-Magnon zaliczany jest do anatomicznie nowoczesnego człowieka.\nSzczątki kromaniończyków znajdowane są zawsze z narzędziami zaliczanymi do okresu paleolitu górnego. Ludzie ci byli m.in. twórcami kultur oryniackiej i magdaleńskiej. Kromaniończycy byli autorami najwspanialszych dzieł sztuki, odnalezionych m.in. w jaskiniach Chauvet, Lascaux i Altamira, oraz twórcami najdoskonalszych narzędzi kamiennych. Inwentarz kultury Cro-Magnon (ok. 40 tys. lat temu) składa się z narzędzi z krzemienia, kości i rogu, rzeźb, dekoracji, malowideł na ścianach jaskiń, paciorków, figurek z gliny, instrumentów muzycznych, itp.\nW porównaniu do neandertalczyków ludzie z Cro-Magnon posiadali wyższe, bardziej wysklepione czaszki, niewielkie łuki brwiowe i wydatne bródki. Cechował ich wysoki wzrost, smukłe nogi i zapewne spora siła fizyczna, przy wydatnej muskulaturze. Pojemność mózgoczaszki jest porównywalna z dzisiejszym człowiekiem.\nRekonstrukcja wyglądu kromaniończyka na znaczku Kuby i wyobrażenie gromady neandertalczyków na bloku Kambodży — według obrazów Zdeňka Buriana (1905–1981)\nKambodża, Mi 2262 w bloku 291\nSylwetka posągu kromaniończyka stojącego przed Musée National de Préhistoire w Les Eyzies-de-Tayac.\nKromaniończyk — typ człowieka, którego pięć szkieletów (3 męskie i 2 kobiece) odkrył w 1868 r. Louis Lartet (1840–1899) w schronisku skalnym Cro-Magnon koło Les Eyzies-de-Tayac (dep. Dordogne, reg. Akwitania), pod 4-metrową warstwą osadów jaskiniowych. Wśród nich najbardziej znany jest szkielet 50-letniego mężczyzny, uważany za najbardziej typowy szkielet kromanioński. Byli to ludzie wysocy, o znacznej sile fizycznej. Ich czaszki nie mają cech, które by je różniły od współczesnych ludzi odmiany białej. Rasa kromanioidalna przetrwała w niezmienionym kształcie do dziś, głównie w płn.-zach. Europie. Jej przedstawiciele mają bardzo jasną, niekiedy różowawą skórę, włosy blond lub rude, szeroki prosty nos, szeroka twarz i głęboko osadzone, małe, jasnoniebieskie oczy.\nKuba, Mi 4070\nCzaszka Homo sapiens sapiens (początkowo także Homo obercasseliensis) z Bonn-Oberkassel (Niemcy), z podwójnego grobu (ok. 14–12 tys. lat temu) mężczyzny i kobiety, odkrytego przypadkowo 12 lutego 1914 r. przez robotników pracujących w kamieniołomie „Am Stingenberg”. Grób przykryty był płaskim blokiem bazaltu. Pod warstwą gliny zabarwionej ochrą na kolor czerwony spoczywały dwa szkielety: 50-letniego mężczyzny i kobiety w wieku 20–25 lat. W grobie znaleziono również broń i ozdoby z kości i poroża kultury magdaleńskiej oraz najstarsze szczątki udomowionego psa.\nZbiory: Rheinisches Landesmuseum für Archäologie, Kunst- und Kulturgeschichte, Bonn.\nMapa Sardynii i kość ludzka (kość skroniowa?) z jaskini Corbeddu koło Oliena (prow. Nuoro, reg. Sardynia).\nPierwszymi śladami pobytu człowieka na Sardynii są obozowiska klaktońskie (od miejscowości Clacton-on-Sea w Anglii), tj. stanowiska kultury aszelskiej o wyłącznie odłupkowym (bez pięściaków) inwentarzu, ze środkowego plejstocenu (ok. 300–200 lat temu). Następne są dopiero datowane na późny plejstocen (ok. 14–12 tys. lat temu) znaleziska z jaskini Corbeddu. Z jaskini tej pochodzą też najstarsze na wyspie szczątki ludzkie wraz z towarzyszącymi im narzędziami kamiennymi — ludzki paliczek (ok. 20 tys. lat temu) i kość skroniowa (8750±140 BP, tj. ok. 7888±214 BC).\nIndonezja, Mi 1309\nIndonezja, Mi 3147\nCzaszka Wajak/Wadjak 1 zaliczana obecnie do Homo sapiens fossilis, znaleziona 24 października 1888 roku przez poszukującego marmuru inżyniera B. D. van Rietschotena w jaskini Hoekgrot na zboczu góry Gunung Lawa koło Tjerme, w pobliżu Tjampoer Darat (obecnie Wajak), na wschodniej Jawie. Trafiła ona do prowadzącego wtedy badania na Sumatrze Eugène Dubois, który w październiku 1890 roku sam odkrył w Gunung Lawa drugą, mniej kompletną czaszkę (Wajak/Wadjak 2). Jednak E. Dubois poszukiwał starszych form pośrednich między małpami a człowiekiem, więc szybko stracił zainteresowanie dla tych czaszek, opisywanych wcześniej pod nazwami Homo wadjakensis (Dubois, 1921) i Homo sapiens wadjakensis (Pinkley, 1936), ze względu na ich niepewną stratygrafię.\nRozbieżne wyniki przyniosło datowanie radiowęglowe — dla ludzkiej kości udowej uzyskano wynik 6560±140 BP (AA-7718), a dla nieokreślonej kości zwierzęcej 10.560±75 BP. W 2013 roku opublikowano rezultaty badań metodą metoda uranowo-torową. Objęto nimi sześć kości, trzy ludzkie (dwa fragmenty czaszki Wajak 2 i trzon kości udowej) i trzy fragmenty czaszek zwierzęcych wybranych z kolekcji Dubois w Leiden, o bliżej nieokreślonej pozycji do kości ludzkich. Ich wiek oceniono na ok. 37,4–28,5 tys. lat temu.\nNiger, Mi 2445 w bl. 230\nNiger, Mi 2443\nPrzypuszczalny wygląd Homo sapiens tyrolensis, tzw. Ötzi (ok. 3350−3100 BC), według rekonstrukcji znajdującej się w Museo Archeologico dell'Alto Adige w Bolzano (prow. loco, reg. Trydent-Górna Adyga), wykonanej w 2011 roku przez holenderskich artystów — braci-bliźniaków: Adrie i Alfonsa Kennis.\nPrzypadkowego odkrycia dokonało małżeństwo Erika i Helmut Simon 19 września 1991 roku. Zauważyli oni ciało mężczyzny wystające górną częścią tułowia z lodu i leżące brzuchem na kamieniu. Jego ciało pokryte było tatuażami, a zmarł on zapewne na skutek postrzału z łuku, gdyż w jego klatce piersiowej znaleziono krzemienny grot strzały. Ponieważ odkrycia dokonano w pobliżu granicy włosko-austriackiej długo spierano się o dokładną jego lokalizację. Ostatecznie ustalono, że znalezisko miało miejsce po włoskiej stronie granicy, stąd też po sześcioletnim pobycie w Innsbrucku „Ötzi” powrócił do Włoch, gdzie jest przechowywany w specjalnie wybudowanym muzeum paleontologicznym w Bolzano, w stałej temperaturze -6 °C i wilgotności zbliżonej do 100%.\nOszustwa i fałszerstwa\nPiltdown, Wielka Brytania\nNajsłynniejszym chyba oszustwem naukowym jest tzw. człowiek z Piltdown (Piltdown Man, Eoanthropus dawsoni, tj. człowiek jutrzenki), którego autorem był prawdopodobnie Charles Dawson.\nC. Dawson twierdził, że czaszkę nieznanego nauce hominida odkrył w 1912 r. w kamieniołomie Piltdown w miejscowości Uckfield w hrabstwie Sussex (Anglia). Znalezisko opisywane było w ówczesnej brytyjskiej literaturze jako brakujące ogniwo między małpą a człowiekiem. Pasowało ono do powszechnej wówczas teorii, że gatunek taki powinien posiadać czaszkę zbliżoną do ludzkiej oraz szczękę podobną do małpiej, choć już wówczas wielu naukowców podchodziło do tego odkrycia z pewną rezerwą. Z czasem jednak znalezisko z Piltdown z coraz większym trudem dawało się pogodzić z autentycznymi znaleziskami hominidów, które miały małe mózgoczaszki, za to szczęki zbliżone do ludzkiej. Dopiero w latach 1949–1953 przeprowadzono szczegółowe badania tych szczątków, które doprowadziły ostatecznie do wykrycia oszustwa i jego ujawnienia 21 listopada 1953.\nOkazało się, że „człowiek z Piltdown” został sfabrykowany z czaszki pochodzącej od człowieka (mieszkańca Ziemi Ognistej) z okresu średniowiecza, mającej 500 lat dolnej szczęki orangutana z Borneo i kopalnego zęba szympansa. Znalezisko wyglądało na starsze niż było w rzeczywistości, dzięki zamoczeniu go w roztworze żelaza i kwasu chromowego. Ponadto kły zostały spiłowane, tak żeby pasowały do pozostałych fragmentów kości.


PlayStation VR - wszystko co musisz wiedzieć o goglach VR Sony\nStrona główna > hardware > PlayStation VR – wszystko co musisz wiedzieć\nMichał Sitnik, 4 lata temu 9 9 min czytania 2962\n13 października 2016 roku swoją premierę miał system rzeczywistości wirtualnej PlayStation VR. Gogle VR, które pojawiły się na rynku stosunkowo późno wobec konkurentów, ale też kierowane do nieco inne grupy klientów – tych posiadających konsolę PlayStation 4. Z tego powodu Sony nie musiało się specjalnie spieszyć, ponieważ ma swoją naprawdę sporą bazę użytkowników, ale należało wyrób dostarczyć jeszcze przed sezonem na prezenty, który powoli nadchodzi. Japońska firma musiała mieć też na uwadze, że klienci mogą zainteresować się konkurencyjnymi projektami, które mogą odciągnąć od… chciałem napisać telewizora.\nCzym jest PlayStation VR? Co zaoferuje zestaw? Ile taka zabawa będzie kosztowała? Postaram się odpowiedzieć na podstawowe pytania związane z kompletem do rozrywki w 360 stopniach. Rewolucja trwa, a Sony PlayStation nie chce jej ominąć i oto przed nami headset, który podepniemy do konsoli, zyskując nową opcję wrażeń.\nPlayStation VR – co to w ogóle jest?\nZacznijmy od tego, że rynek gogli VR rozwija się już od kilku lat, a liderami są tu HTC i Oculus – sprzętu podłączanego do komputerów z Windowsem. PlayStation to odpowiedź, ale kierowana do rzeszy graczy, którzy wolą bawić się na konsolach. Sporo użytkowników płaci abonament PlayStation Plus, jest długoletnim userem systemu i czuje więź z konsolą Sony, więc dodatkowa funkcjonalność może skusić ich, jak kiedyś zrobiły to kontrolery Move (naśladowcy Nintendo). Owe kontrolery bardzo się tu przydadzą, więc ich posiadacze powinni zainteresować się kolejnym elementem ekosystemu jaki jest ubieralny wyświetlacz.\nTechnologie VR łatwo zrozumieć: zakładamy na głowę gogle z ekranem, by cieszyć się sferycznymi materiałami w wirtualnej rzeczywistości, zamiast patrzeć na ekran TV. Imersyjność ma sprawić, że gry będą odczuwane nieco inaczej, a cała rozrywka przenoszona w nową erę. PlayStation VR było prezentowane w swej pierwszej formie już na GDC 2014 jako Projekt Morfeusz, a teraz finalna wersja jest już ogólnodostępna. Możliwe, że bardzo podniesie sprzedaż konsoli PS4, o ile content będzie tego warty.\nJuż sam format kusi, a wielu z nas chce poczuć go na własnej skórze. Zapewne początki będą związane z prostszymi tytułami, ale z czasem (jeśli VR się przyjmie, a wszystko na to wskazuje) baza gier zacznie namawiać jeszcze bardziej. Odniesieniem mogą być tytuły na Oculus Rift, czy HTC Vive.\nPlayStation VR – jak wygląda zabawa?\nNaturalnie, potrzebne jest PlayStation 4 i to praktycznie dowolne: pierwszy model, Slim czy Pro. Nie jest potrzebny telewizor, ale trudno byśmy wcześniej go nie mieli skoro używaliśmy konsoli. PlayStation VR będzie też dodatkiem, które może zachęcić do zakupu pierwszego w życiu PlayStation. Sony zaoferuje odpowiednie zestawy, by możliwy był zakup pełnego kompletu. Gogle VR dokupimy też oddzielnie. W końcu możemy być też wiernym fanem wszystkich technologii od Sony i być w posiadaniu wszystkiego poza samym wyświetlaczem na głowę.\nW zabawie uczestniczą też: PS4 Camera (Sony wydało ją w nowej odsłonie, by lepiej pasowała do nowego zestawu, ale i starsza odmiana spokojnie sobie poradzi), pady DualShock 4 do tradycyjnej kontroli oraz para kontrolerów Move do o wiele lepszego przeżywania i interakcji ze środowiskiem VR. Warto nadmienić, że Move też doczekały się liftingu, ale spokojnie sprawdzą się także te od starszej generacji, czyli PlayStation 3. W pudełku z zestawem gogli będzie też komplet przewodów oraz słuchawki stereo. Mamy całkowicie zamknąć się w świecie VR, a dźwięk ma tu swoje znaczenie.\nOstatecznie jesteśmy wyposażeni w ciekawy komplecik: gogle na twarzy, słuchawki, kontrolery Move w rękach. To wszystko wystarczy podpiąć przez HDMI, pewnie skalibrować i zacząć grę w nowe tytuły. Kontrolery pomogą sterować i w większości będzie to identyczna do poprzedniej opcja nawigacji, tyle, że z widokiem sferycznym, gdzie obracanie głową pozwoli obserwować świat w 360 stopniach. Tylko tyle i aż tyle. Sony nie zapomniało o podstawowej paczce gier PlayStation VR Worlds, by na starcie było w co pograć. Demo dysk pozwoli zapoznać się z niektórymi tytułami, a wszystko uzupełni Playroom VR, który można na konsolę pobrać bezpłatnie.\nPlayStation VR – jaką ma przyszłość?\nPotencjał VR jest ogromny, więc należy zakładać, że w nowej erze gogle PlayStation sprawdzą się podobnie do desktopowych rywali. 46 milionów konsol to potężna baza klientów, w większości szukających nowych wrażeń. Wszystkie te jednostki są z PlayStation VR kompatybilne, a to ogromny plus. HTC i Oculus wymagają drogich komputerów, a Sony nie ma tego problemu. Wystarczy dokupić headset VR.\nInnym aspektem ewentualnego sukcesu PlayStation VR może być liczba studiów developerstkich, które pracują dla PlayStation. Sony ma mnóstwo partnerów, a wszyscy chcą zarobić na nowościach. Obecnie zaangażowanych jest ponad 230 firm, które tworzą treści VR dla konsoli Sony. Są to zarówno grupki indie, jak i wielkie nazwy, jak choćby EA. Przyszły rok może być wysypem poważniejszych, popularnych gier, które wykorzystają nowy sposób interakcji i odbioru treści.\nNiczego nie chcę zakładać, ale wydaje się stosunkowo niedrogi system VR (przynajmniej tańszy od konkurencji, a przy tym nie wymagający zakupu drogiego kompa) może sprzedać się w dużej liczbie sztuk. Na to zresztą liczę, ponieważ wpłynie to również na jakość gier oraz rozwój technologii oraz zwiększy konkurencję.\nPlayStation VR – hardware\nSony oferuje obecnie różne modele konsoli PlayStation 4 i to dla contentu VR będzie miało swoje znaczenie. Procesor AMD w konsoli powinien poradzić sobie ze stereoskopowym 3D, ale dopiero w połączeniu z PlayStation 4 Pro gracze zyskają więcej możliwości. Więcej mocy, które zostały przygotowane głównie do wyświetlania w 4K, będzie pozwalało na wykorzystanie Share Play i Remote Play, a także nagrywanie zabawy w wyższych rozdzielczościach. Jeśli lubicie dzielić się nagraniami ze swoich gier to dobrze jest to przed zakupem rozważyć.\nSame gogle PlayStationVR są zintegrowane z wyświetlaczem 1920 x 1080 i tutaj jakości 4K lub HDR nie uświadczymy. Jakość będzie odbiegała od tego co widzimy na ekranach TV, ale jeśli wcześniej mieliśmy na głowie HTC Vive lub Oculus Rift to wiemy czego się spodziewać. Nie dziwmy się, że rozdzielczość obrazu będzie “pikselowata”. Na razie żadne gogle sprzedawane masowo nie zaoferują nic lepszego. Oko się przyzwyczaja, a po pewnym czasie zapominamy o jakości.\nSony przygotowało też dodatkowy box (Processor Unit), który w połączeniu z PS4 poprzez USB i HDMI ma pomóc ogarnąć potrzeby gogli. Po co to? Przyda się na przykład do jednoczesnego wyświetlania obrazu w goglach i na TV. W większym gronie będzie można obserwować co widzi gracz, a nie siedzieć i głupkowato przyglądać się jak macha kontrolerami i kręci głową. Na razie headset VR jest przewodowy, ale Sony nie wyklucza, że z czasem projekt przejdzie metamorfozę i będzie je można nosić bez plączących się przewodów.\nEkran w goglach ma 5.7 cala, czyli nieco więcej niż początkowe 5, a to sprawia, że Full HD będzie rozłożone na większą powierzchnię (spadnie nieco ostrość). Łatwo sprawdzić jakość na przykładzie smartfona. Jeśli macie telefon z ekranem 1080p to w kartonowych goglach Cardboard łatwo sprawdzić jakość obrazu. PlayStation VR oferują 100 stopniowe pole widzenia, a panel posiada 120 Hz odświeżanie, a to dwa razy więcej niż o HTC (60) i Rifta (90). Powinniśmy odczuć to w trakcie płynności. Początkowo żadna gra nie pozwoli na wykorzystanie 120 fps’ów, ale i tak powinno być dobrze. Opóźnienie w wyświetlaniu obrazu jest mniejsze niż 18 milisekund. Sony zaoferuje też dodatkowe LEDy do lepszej oceny położenia gogli w przestrzeni (z 6 do 9). Gogle można używać również w okularach.\nWspomniana kamera analizuje położenie gogli i w ten sposób przekazuje nasz ruch, synchronizując obraz z głową. Część markerów jest z tyłu głowy, więc możemy swobodnie obracać się wokół własnej osi (swobodnie z uwzględnieniem przewodów…). PlayStation Camera mierzy wszystko 1000 razy na sekundę, więc zestaw nie powinien mięć większych problemów z rozpoznawaniem układu.\nWarto jeszcze zatrzymać się przy dźwięku. Choć zestaw uwzględnia jedynie słuchawki stereo to PlayStation VR skorzysta z efektów przestrzenności, by lepiej orientować się w środowisku 3D. Odczytamy dźwięki płynące z góry, dołu, czy konkretnych kierunków bocznych. Wyczujemy dystans źródeł, a zabawa będzie w związku z tym bardziej rzeczywista. Bardziej “sferyczna”. Myślę, że to ważne zwłaszcza w strzelankach, gdzie trzeba nasłuchiwać wroga. Jeśli macie w domu jakieś lepsze, nauszne słuchawki to warto je uwzględnić.\nPlayStation VR – akcesoria\nJestem pewien, że akcesoria będą rozwijane. Tak samo, jak kiedyś było to w przypadku Nintengo i jego Wiilotów. Move zresztą też posiadają opcje nakładek. Na E3 2016 Sony zademonstrowało PS VR Aim Controller, który stworzono specjalnie z myślą o grze w rzeczywistości wirtualnej. Uchwyt ma ułatwiać strzelanie, czyli służyć do większej imersyjności w tytułach FPS. Strzelanki bardzo zyskają na zabawie VR. Pierwszym tytułem wykorzystującym karabinek ma być Farpoint (sprzedawany z kontrolerem jako ekskluzywnym dodatkiem).\nPlayStation VR – gry!\nNajważniejsze są gry. To one sprawiają, że hardware ma wzięcie. Tytuły były zapowiedziane już na targach E3, aby nakręcać promocję przed sprzedażą. Wtedy zaprezentowano Batman Arkham VR, Resident Evil VII Biohazard i Star Wars Battlefront: X-Wing VR Mission, a do tego doliczymy jeszcze demka z niedawnego Tokyo Game Show (m.in. Final Fantasy XIV).\nZ kolei na Paris Games Week zapowiedziano Gran Turismo Sport w VR, czy Tekken 7. Do końca roku ma pojawić się ponad 50 tytułów. Kolejnych 160 jest w trakcie prac. O content bym się nie martwił. Jest kwestią czasu. Na początek Sony chce zaproponować: Rigs, VR Worlds, Until Dawn: Rush of Blood, Super Stardust, Hustle Kings, Tumble VR. Ceny mają być różnorodne, jak i same gry. Pocżątki platform nigdy nie są zbyt atrakcyjne, a dopiero z czasem otrzymamy większy wybór. Płyta z demkami ma zawierać 10 propozycji (w USA 18…).\nGogle PlayStation VR mają umożliwiać grę także w normalne tytuły w specjalnym trybie Cinematic. To nic innego jak projekcja normalnego obrazu (nie w sferze) w wirtualnej wersji – bezpośrednio przed oczami. Mamy tutaj uzyskać efekt imitujący od 117 do 226 cali widziany z kilku metrów. Taka opcja jest, ale wątpię, by wygrała z TV, zwłaszcza, gdy ma wysoką rozdzielczość i duży wyświetlacz. Zastanawia mnie tylko tryb multiplayer. Na ten temat nic jeszcze nie wiem. Przykładowo, czy przystawka do obserwacji ekranu na TV w trakcie gry, pozwoli na jednoczesną zabawę z drugim padem? Musiałby tu być jakiś ekran w ekranie, czyli podział na dwie części, a tego Plejak może już nie pociągnąć.\nZałączyłem niżej video z promocją gier, bo filmik to o wiele lepsza zajawka niż lista tytułów i tekst.\nPlayStation VR na tle konkurencji\nJuż porównywałem gogle VR w oddzielnym wpisie, ale tutaj wypada zaznaczyć kilka najważniejszych różnic. Część z nich już w tekście się pojawiła. Przede wszystkim kompatybilność oraz cennik. Zabawa z PS VR wydaje się tańsza i taka chyba też jest. Konsola jest tańsza od komputerów, które muszą pociągnąć HTC Vive lub Oculus Rift, a do tego sporo z nas już ją w swoim domu posiada. Do tego klientów takich jest bardzo dużo.\nSame gogle są bardzo podobne w technologiach, ale odróżnia je głównie jakość kontrolerów. PlayStation Move dla VR to te same kontrolery co wcześniej, więc nie liczmy na super dokładność w precyzji. HTC i Oculus zdecydowanie przewyższają w tym elemencie. Także z tytułami do gry jest gorzej, a gogle pod Windowsa mają też o wiele bogatszą bazę oprogramowania nie będącego grami.\nCENNIK: w Polsce PlayStation VR nabędziemy za 1769 zł. Należy jeszcze doliczyć koszt kontrolerów. Nie uwzględniam kosztów samej konsoli, ponieważ wszystkie wyceny konkurencyjnych gogli też nie biorą pod uwagę ceny komputera. Porównanie jest jednak z głównymi konkurentami miażdżące. PS VR – 499$ (pełen zestaw) vs HTC Vive 799$ vs Oculus Rift z kontrolerami Touch ~ 800$. Do tego samo PlayStation kosztuje mniej niż komputery kompatybilne z wymaganiami gogli VR pod Windowsa. Aby całkowicie cieszyć się VR od Sony trzeba zapłacić ok. 800$, czyli tyle ile za same gogle HTC i Oculusa…\nTagi\t#gogle VR\t#PlayStation\t#PlayStation 4\t#Rzeczywistość wirtualna\t#Sony\t#ubieralny\t#VR\nCiut drogo, no ale żadne gogle VR (z wyjątkiem cardboardów i plastikowych wersji cardboardów od różnych producentów) nie są tanie…\nMożna podłączyć goglę do PlayStation 3?\nTylko PS4. Od PS3 można wykorzystać kontrolery Move.\nCześć . Mam telewizor Sony bravia 4k . Jest do niego kontroler ps4 . Można na nim grać jak na ps , gry online . Pytanie jest czy można podłàczyć do tv VR bez kupowania konsoli ps4 ? Dzieki za pomoc .\nO jakim typie grania mówimy? Co jest źródłem gier?\nGry Online . Tv ma ma program . Wchodzisz włanczasz gre . Mamy kontroler do ps4 i grasz . Chodzi o to czy da sie podłàczyc i grać na VR\nCzyli chodzi po prostu o grę odpalaną przez sklepik w smart TV? Jeśli tak to PSVR nie zadziała z pominięciem konsoli.\nCzy każdego rodzaju google vr da się podłączyć do ps4?\nTylko te od Sony.


Home›Aktualności›Rynki w górę po posiedzeniu BoJ i FED\nCały ubiegły tydzień obfitował w istotne publikacje makroekonomiczne i wydarzenia, które ogólnie pozytywnie przełożyły się na ryzykowne aktywa. Apetyt inwestorów na dodatnie stopy zwrotu powinien dalej wspierać rynek akcji – przynajmniej do czasu, aż ich uwagę zaczną zwracać wybory prezydenckie w USA. Najprawdopodobniej giełdy zaczęłyby się tym martwić, gdyby Trump w oczach Amerykanów wygrał poniedziałkową debatę.\nWe wzroście indeksów pomagał też rynek ropy, gdzie baryłka przez zdecydowaną większość tygodnia drożała. Wynika to z faktu, że Wenezuela zapowiedziała zbliżanie się ugody krajów OPEC (Organizacja Krajów Eksportujących Ropę Naftową) i spoza OPEC mającej na celu ustabilizowanie ceny ropy. Zdaniem władz tego kraju, dopiero cena ropy naftowej na poziomie 70 USD za baryłkę byłaby zadowalająca dla krajów, które ją produkują. Ponadto, zgodnie z danymi API – zapasy paliw w USA skurczyły się nieoczekiwanie o 7.5 mln baryłek, wobec oczekiwanego wzrostu o 3.2 mln baryłek. W środę, podczas oficjalnych danych amerykańskiego Departamentu Energii potwierdziły się te informacje. To przynajmniej krótkoterminowo dało impuls wzrostowy dla ropy. Sytuacja czarnego złota nie wygląda jednak obiecująco. Największy wpływ na wycenę tego surowca będzie miało przyszłotygodniowe spotkanie jej producentów w Algierii i doniesienia związane z ewentualnym porozumieniem. Wenezuelski minister ds. ropy naftowej, Eulogio Del Pino powiedział, że globalna podaż tego surowca, obecnie wynosząca około 94 mln baryłek dziennie, musiałaby spaść aż o 10%, aby zniwelować nadwyżki i dotrzeć do poziomu globalnej konsumpcji.\n1 Dobre dane z Polski, ale GPW nie zachwyca\n2 Decyzja Banku Japonii spodobała się bykom\n3 Stopy procentowe w USA bez zmian, giełdy w górę\n4 Scenariusz wzrostu europejskich akcji kontynuowany\nDobre dane z Polski, ale GPW nie zachwyca\nPoznaliśmy serię sierpniowych danych z Polski, które były zdecydowanie lepsze od oczekiwań. Wysoko ukształtowało się przyśpieszenie dynamiki sprzedaży detalicznej z 2,0 do 5,6 proc. rok do roku. Inwestorzy zwrócili też uwagę na odbicie produkcji przemysłowej z -3,4 do 7,5 proc. Z kolei odczyt stopy bezrobocia z Polski był zgodny z założeniami. Kontynuowany był dalszy spadek do 8,5 proc. Z większą precyzją pozwoliło to na ocenę poziomu koniunktury w III kw. br., który jak się okazuje nie jest zły. Tylko dane za lipiec okazały się rozczarowujące. Po sierpniowych danych zniknęły większe obawy o kształt koniunktury w dalszej części roku. Wciąż nie widać jednak podstaw do tego, aby warszawski parkiet miał na wielką skalę przyciągać kapitał zagraniczny. WIG20 nie nadrabia rekordowo słabego wyniku względem benchmarku, jakim są indeksy rynków wschodzących (z ang. emerging markets). To niepokoi inwestorów. Na tle zeszłotygodniowych impulsów wzrostowych, nasz parkiet wygląda raczej słabo.\nDecyzja Banku Japonii spodobała się bykom\nNajważniejszymi wydarzeniami miesiąca były posiedzenia Banku Japonii oraz Federalnego Komitetu do spraw Operacji Otwartego Rynku FOMC, które zakończyły się w środę. Na posiedzeniu Banku Japonii (BoJ) oczekiwano decyzji zwiększających pomoc gospodarce. Bank Japonii poluzował politykę monterką. Okazało się jednak, że nie zmienił ani poziomu stóp (-0,1%), ani tempa skupu aktywów z rynku. Zrezygnował natomiast z docelowej wielkości tego skupu. BoJ będzie kupował tak długo, aż inflacja wyniesie 2% (obecnie utrzymuje się ona na poziomie -0,5%). Brak obniżki przyniósł częściowe rozczarowanie. Jednak osłaniając sektor bankowy pomaga we wzrostach tokijskiej giełdy. To spodobało się wszystkim kupującym akcje i wpłynęło na giełdy, w tym także europejskie. Zauważalny był wzrost notowań walut uznawanych za bardziej ryzykowne. Nie brakowało jednak komentarzy sugerujących, że japońskiemu bankowi centralnemu skończyły się narzędzia poprawy gospodarki. Dodatkowym stymulantem dla japońskiego parkietu mogą być także dane PMI dla przemysłu w Japonii. W ubiegłym tygodniu wyniosły 50,3 wobec 49,5 w sierpniu, 1 pkt. lepiej od prognozy. Tokijska giełda wydaje się być znowu atrakcyjna, zarówno pod względem wycen akcji, jak i przesłanek ekonomicznych stojących za wzrostem produkcji przemysłowej na świecie.\nStopy procentowe w USA bez zmian, giełdy w górę\nZa pozostawieniem obecnych atrybutów polityki monetarnej głosowało 7 członków FEDu, a 3 było przeciwko. Dodatkowo obniżono prognozy wzrostu gospodarczego Stanów Zjednoczonych na 2016 rok. FED przyjął również plan jednej podwyżki w tym roku i dwóch w przyszłym. Chociaż FOMC odnotowuje, że czynniki przemawiające za podwyżką stóp uległy wzmocnieniu, to Komitet chce poczekać na kolejne dowody dalszej poprawy. Ważne będzie więc obserwowanie danych z największej gospodarki świata. Decyzja FEDu oznaczała, że najpewniej przed nami kilka tygodni relatywnego spokoju i szanse na kontynuację wzrostów na rynkach wschodzących. Rynek wycenia szanse na podwyżkę przed końcem roku na ponad 60%. Warto pamiętać, że do grudnia jeszcze sporo czasu. Słabsze dane i inne wydarzenia, w tym wybory prezydenckie, mogą rozchwiać gospodarką i zniechęcić FED do działania.\nScenariusz wzrostu europejskich akcji kontynuowany\nZa wzrostami globalnych giełd przemawiały też dobre nastroje panujące na europejskich parkietach. W strefie euro kalendarz informacji był jednak ubogi aż do piątku. Wówczas inwestorzy otrzymali wstępne szacunki indeksów PMI, czyli wskaźników wyprzedzających koniunkturę. Wcześniej, poznaliśmy jedynie dane o sierpniowej inflacji producenckiej w Niemczech. W ujęciu rok do roku rynek oczekiwał poprawy ale ciągle ujemnego odczytu z -2% miesiąc wcześniej do -1,5%. Ostatecznie inflacja PPI u naszego zachodniego sąsiada wyniosła -1,6%, czyli nieco poniżej oczekiwań. Miało to jednak praktycznie neutralny wpływ na niemiecki indeks DAX. W kwestii odczytów PMI, w dużej mierze spodziewano się odczytów gorszych niż przed miesiącem. W Strefie Euro, poznaliśmy dane dla usług (52,1 wobec 52,8 w sierpniu) i przemysłu (52,6 wobec 51,7 w sierpniu). Aktywność biznesu na Starym Kontynencie jest więc ciągle zadowalająca, zwłaszcza ze odczyty PMI z Francji i Niemiec były pozytywne. Dane te wpisują się w scenariusz dalszego wzrostu cen bardziej ryzykownych aktywów w Europie.\nRopa i debata prezydencka motorem napędowym rynków ...


Sprawdzanie użytkowników - Pomoc beTimes.pl : Pomoc beTimes.pl\nKategoria Sprawdzanie użytkowników\nPixel konwersji – co to jest?\nPixel konwersji pozwala Ci mierzyć konwersję Twoich ofert, kampanii. Na liście liczników będziesz mieć podgląd konwersji. Również po wejściu na listę zapisanych użytkowników danego licznika, zobaczysz, który z nich konwertował. Pixel konwersji, to dosłownie pixel, gdyż jest to „niewidzialny” obrazek o rozmiarze 1×1 px. Na beTimes możesz pobrać kod takiego pixela i wkleić w odpowiednie… Dowiedz się więcej\nJak testować oferty?\nJeśli nie możesz przetestować, ani zobaczyć swojej oferty, bo przekierowuje Cię na inną stronę, to znaczy, że licznik działa. Wszystko ok, po prostu zostałeś rozpoznany jako odwiedzający i Twój czas, jaki ustawiłeś na zobaczenie oferty już minął. Aplikacja beTimes działa tak, że każdy kto wejdzie na Twoją stronę z licznikiem zostaje zapisany w pamięci danego… Dowiedz się więcej\nLista użytkowników – odwiedzający stronę z licznikiem\nJak sprawdzić listę odwiedzających stronę z licznikiem? W zakładce „Twoje liczniki” po najechaniu myszką na nazwę licznika pojawią Ci się przyciski ułatwiające w szybki sposób edycję licznika czy pobór kodu, ale także dodatkowe opcje jak usunięcie całego licznika czy właśnie podgląd listy użytkowników odwiedzających stronę z tym właśnie licznikiem. Wystarczy, że klikniesz w napis „lista… Dowiedz się więcej\nDodając nowy licznik musisz koniecznie wpisać nazwę swojego licznika, oraz wybrać sposób sprawdzania użytkowników (minimum jeden). Do kolejnego kroku przejdziesz klikając „Dalej” Sprawdzać użytkowników możesz w różny sposób. Po plikach Cookie, po numerze IP czy parametrze e-mail. Jeśli masz taką potrzebę możesz zaznaczyć jedną, dwie a nawet wszystkie metody sprawdzania użytkowników. Sprawdzanie jednak odbywa się… Dowiedz się więcej


Wrocław w jeden dzień. Wycieczka do Hydropolis - Blog Noclegowo®\nHydropolis – co to jest?\nMiasto wody to największy projekt Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji we Wrocławiu, którego celem jest edukacja. Jego powstanie przyniosło jednak jeszcze wiele innych korzyści. Wybór umiejscowienia obiektu wpłynął na możliwość rewitalizacji – zniszczonego podczas wojny – ogromnego zbiornika czystej wody. Znajdziecie tu 7 tematycznych, stale dostępnych sektorów, jak również wystawy krótkoterminowe. Jest też miejsce dla najmłodszych oraz wyjątkowo zaaranżowana przestrzeń na odpoczynek.\nKolejne strefy poprowadzą Cię od najdawniejszych czasów, aż do współczesności, od morskich głębin – po atmosferę. Jeszcze zanim rozpoczniesz zwiedzanie, przywita Cię nie lada atrakcja – drukarka wodna. Po wejściu do budynku, możesz pobrać specjalną aplikację, która znacznie ułatwi Ci tę niezwykłą podróż. Przechodząc przez przygotowane sale multimedialne, zgłębisz tajemnicę pojawienia się wody we wszechświecie oraz zanurkujesz w otchłani oceanu. Dokładnie zapoznasz się też z jej właściwościami i zbadasz, jak wpływa na człowieka. Woda, poza swoimi funkcjami w ekosystemie i ludzkim organizmie, często pełni ważną rolę w różnego rodzaju kultach. W Hydropolis znajdziesz odpowiedź na wszystkie nurtujące Cię pytania, także w tym zakresie. W końcu przekonasz się ile wody zużywamy każdego dnia i zrozumiesz, dlaczego warto ją oszczędzać. To jedyne takie miejsce w Polsce. My jesteśmy pewni, że warto. A Ty?\nCo należy zrobić, aby wybrać się do wrocławskiego Hydropolis? Przede wszystkim wiedzieć, jak do niego dotrzeć. :) Wodne miasto swoją siedzibę ma przy ul. Na Grobli 17. Możesz wybrać się tam samochodem, który zaparkujesz na jednym z dostępnych w okolicy parkingów. Ten w obrębie Hydropolis przeznaczony jest dla osób z niepełnosprawnością oraz autokarów. Do kompleksu dotrzesz również przy pomocy publicznego transportu – tramwajem (3, 5, 16) oraz autobusem (145 i 146). Aby bez zbędnego pośpiechu zwiedzić obiekt, warto przeznaczyć na to około dwóch godzin, jednak gwarantujemy, że będziecie chcieli więcej! Chcecie przyjechać do miasta wody na konkretną godzinę? Najlepiej będzie, jeśli zakupicie bilety przez stronę internetową.\nMamy nadzieję, że ułatwiliśmy Wam zaplanowanie wycieczki do tego magicznego miejsca, a jeśli wcześniej go nie znaliście – że nabraliście ochoty na odwiedzenie Dolnego Śląska!\nO co pytają goście? Czyli jakich informacji brakuje w Twojej ofercie noclegowej\n← Świerklaniec – co zobaczyć? Górny Śląsk na weekend\n→ Kopalnia w Wieliczce. Jaka jest jej historia?


Ebook - Zbiór zadań z opodatkowania topksiazki.pl - Sklep internetowy z darmową dostawą - tanie książki, zabawki i produkty cyfrowe - PDF - MOBI - EPUB - MP3 - ebook - audiobook\n» Ekonomia Biznes\n» Ebook - Zbiór zadań z opodatkowania\nEbook - Dogmatyka. Tom 5\nEbook - Twoje kompetentne dziecko\nEbook - Instytucjonalne i kulturowe podstawy gospodarowania\nEbook - Praktyczny słownik łączliwości składniowej czasowników polskich\nEbook - Gramática contrastiva español-polaco\nPowstanie styczniowe [Kieniewicz Stefan]\nGramatyka języka angielskiego [Kłobukowska Katarzyna]\nPsychologia społeczna [Wojciszke Bogdan]\nEbook - Zbiór zadań z opodatkowania\nProducent: Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu\nKod produktu: 894490CBEB \nOpodatkowanie to trudny do zgłębienia obszar wiedzy, co jest spowodowane głównie złożonością systemu podatkowego danego państwa, a przecież coraz częściej podatnicy muszą się mierzyć z regulacjami podatkowymi w ujęciu międzynarodowym.\nPonadto każde zdarzenie może powodować inne konsekwencje gospodarcze, a sposób ich opodatkowania nie będzie pozostawał bez wpływu na finanse przedsiębiorstw i finanse osobiste. Dlatego też tak ważna jest umiejętność połączenia sfery regulacyjno-prawnej i finansowej w obszarze opodatkowania.\nNa polskim rynku wydawniczym jest wiele prac poświęconych opodatkowaniu, ale w większości zawierają one zagadnienia teoretyczne ilustrowane przykładami. Prezentowany zbiór daje możliwość weryfikacji uzyskanej wiedzy poprzez analizę przykładów i rozwiązywanie zadań.\nZadania zostały przygotowane zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym na dzień 1 września 2019 roku. Należy jednak zwrócić uwagę, że pomimo istnienia określonego stanu prawnego nie zawsze będzie można udzielić jednoznacznej odpowiedzi. Ponadto zmiana przepisów, w tym również określonych wskaźników podatkowych, może prowadzić do osiągnięcia innych wyników w przedstawionych zadaniach.\nCelem niniejszego zbioru zadań jest umożliwienie studentom nabycia praktycznych umiejętności w określaniu ciężarów podatkowych i obowiązków wynikających z regulacji prawnopodatkowych oraz dokonywania wyborów zgodnych z rachunkiem ekonomicznym w zakresie opodatkowania.\nKsiążka jest adresowana do studentów studiów ekonomicznych podejmujących trud opanowania wiedzy w zakresie przedmiotów: podatki i system podatkowy, podatki i strategie podatkowe, strategie podatkowe przedsiębiorstwa, a także innych przedmiotów odwołujących się do problematyki opodatkowania. Autorka wyraża nadzieję, że jej doświadczenie w zakresie edukacji i doradztwa gospodarczego sprawi, że książka będzie również przydatna osobom, które mają na względzie doskonalenie swoich umiejętności w ramach innych form kształcenia.\nZadania zostały podzielone na kilka części odpowiadających poszczególnym kategoriom podatków. Odrębne rozdziały stanowią zadania dotyczące opodatkowania dochodu w ujęciu międzynarodowym i strategii podatkowych. Dla ułatwienia pracy ze zbiorem zadań w zakończeniu zostały zamieszczone niezbędne wskaźniki podatkowe oraz wzory wybranych ewidencji i deklaracji podatkowych.Fragment utworu pdf: http://images.iformat.pl/894490CBEB/5B6B0879-E1C4-4912-B67B-D683EDCE9CA9.pdfFragment utworu pdf: http://images.iformat.pl/894490CBEB/A993340B-48E3-4F36-99F5-1EC9AE164AC4.pdf\nAutorzy: Marta Kluzek\nSerie: Materiały dydaktyczne\nTematyka: Ekonomia Biznes


Najnowszą powieść laureatki Międzynarodowej Nagrody Bookera będzie można przeczytać dopiero w 2114 roku | Niestatystyczny.pl\nW 2014 szkocka artystka Katie Paterson wystartowała z projektem Future Library, w ramach którego w specjalnie do tego przystosowanym pomieszczeniu w norweskiej bibliotece na rok 2114 mają czekać teksty napisane przez wybranych autorów. Właśnie wtedy zostaną wydrukowane antologie i po raz pierwszy będzie można się z tymi utworami zapoznać. Oczywiście jest wyjątkowo mało prawdopodobne, żeby ktoś z nas mógł skorzystać z tej niezwykłej okazji, ale przyszłe pokolenia mogą mieć prawdziwą frajdę w odkrywaniu tekstów, które, można by rzec, odbyły podróż w czasie.\nKażdego roku wybierany jest jeden autor, który następnie pisze historię dowolnej długości poświęconą tematyce wyobraźni i czasu. Po zakończeniu pracy oddaje zaś manuskrypt do nowego gmachu Deichman Library w Oslo. W efekcie w projekcie weźmie stu pisarzy. W 2114 roku pomieszczenie w bibliotece zostanie otwarte, a manuskrypty wydrukowane na papierze wykonanym z tysiąca drzew specjalnie na ten cel zasadzonych w 2014.\nKatie Paterson zaszczytem bycia pierwszym twórcą niezwykłej biblioteki obdarzyła Margaret Atwood. W kolejnych latach do projektu zaproszeni zostali David Mitchell, Sjón i Elif Shafak, a w 2018 do tego grona dołączyła laureatka Międzynarodowej Nagrody Bookera z 2016, Han Kang.\nKoreańska pisarka z końcem maja przeszła przez norweski las Nordmarka dzierżąc w rękach biały całun, którym następnie owinęła swój manuskrypt i przekazała kuratorom projektu. Pochód nawiązywał do koreańskiej tradycji, według której biały materiał używany jest jako toga dla nowonarodzonego dziecka bądź jako szata żałobna w przypadku pogrzebu.\nTo było niczym zaślubiny mojego manuskryptu z tym lasem. Albo kołysanka przed stuletnim snem, delikatnie omiatająca ziemię przez całą drogę, wyjaśniła Han Kang.\nO najnowszej książce pisarki nie wiadomo właściwie nic poza jej tytułem: Dear Son, My Beloved.\nJeśli można nazwać modlitwę momentem, w którym, mimo całej niepewności, musimy zrobić tylko jeden krok w kierunku światła, to w tym momencie czuję, że być może ten projekt jest czymś zbliżonym do stuletniej modlitwy, powiedziała Han Kang o Future Library.\n2114Future LibraryHan KangKatie PatersonMargaret Atwood


Idealne meble do domu - co na obiad?\nHome » Sklep Online » Meble » Idealne meble do domu\nDodane: 2021-03-23 :: Kategoria: Sklep Online / Meble\nLiczymy na to, że to tutaj znajdziemy komplety mebli, Bielsko-Biała. Jest to przecież najlepsze rozwiązanie, gdy pragniemy, by wszystko ze sobą pasowało i by niczego nam w tym nie brakowało. Zatem chętnie sprawdzimy, jak to wszystko działa. Tutaj przecież jest ogromny wybór rzeczy, na które możemy się zdecydować. Dlatego mamy pewność, że trafimy także na odpowiednie dla siebie komplety mebli, Bielsko-Biała. W każdym razie chętnie sprawdzimy i obejrzymy ich oferty na stronie internetowej. Potem porównamy to z tym, czego sami potrzebuje, by na koniec w końcu wybrać coś najlepszego dla siebie tutaj.


2007-01-27 Nieznane oblicza Józefa Gawerskiego\nCzłowiek, który nadzorował śledztwo nad "Inką", żąda dziś wyższej emerytury!\n"Melduję, że w związku z ośmieszającym brzmieniem mego dotychczasowego nazwiska, decyzją władz administracyjnych zmieniłem dotychczasowe jego brzmienie na Bukar Józef [...]. Jednocześnie melduję, że w dniu 4 marca 1950 r., na podstawie zezwolenia Departamentu Kadr MBP, zawarłem związek małżeński z [...], na co przedkładam odpis aktu ślubu".\nTak pisał do swego przełożonego zastępca naczelnika Wydziału Śledczego wojewódzkiego UB w Katowicach Józef Bik. Dlaczego warto przypomnieć tę postać? Ostatnio cała Polska obejrzała spektakl Teatru Telewizji "Inka 1946". Jesteśmy jeszcze pod wrażeniem dwóch kreacji aktorskich: młodziutkiej studentki z Krakowa Karoliny Kominek-Skuratowicz jako "Inki" oraz Michała Kowalskiego z gdańskiego teatru "Wybrzeże" jako oficera bezpieki Stawickiego. "Inka" Karoliny zniewala i porusza widza. Ubek Michała Kowalskiego to odrażające studium bezwzględnego człowieka, który dla korzyści materialnych i dla zaspokojenia sadystycznej potrzeby górowania nad innymi ludźmi, upokarzania ich - służy ślepo nowemu okupantowi Polski. "Coś za coś". On wyświadcza NKWD - UB podłe usługi i godzi się na pełną kontrolę swego życia osobistego, łącznie z zatwierdzeniem kandydatki na żonę [!]. Oni w zamian pozwalają mu bić "wrogów demokracji", łamać kości, zrywać paznokcie, upokarzać, wyszydzać, odzierać z intymności. Może być panem ich życia i śmierci.\nBik i Wołkow\nCo ma wspólnego ubek Bik z ubekiem Stawickim ze spektaklu? Na temat Andrzeja Stawickiego gdański IPN niczego się nie dowiedział, choć prokurator Piotr Niesyn, poszukujący sprawców zbrodni sądowej na "Ince", zrobił wszystko, by ustalić, kim był ten człowiek. Niestety, w archiwach ubeckich w całej Polsce nie ma śladu po Stawickim. Zmienił nazwisko tak jak Bik? To prawdopodobne. Dla tych ludzi bez twarzy zmiana nazwiska nie wymagała wielkich zabiegów. Tak jak podanie o urlop. Mógł zmienić nazwisko i zadbać o zniszczenie śladów tej zmiany. A może był obywatelem sowieckim i wrócił do kraju krat około 1956 roku - tak jak wielu jego komtowarzyszy, "konsultantów" i doradców NKWD w wojewódzkich i powiatowych strukturach UB? To też możliwe. Kiedy przed paroma laty były zastępca naczelnika gdańskiego więzienia Alojzy Nowicki (uwieczniony także w spektaklu - rola Stanisława Michalskiego) zgodził się rozmawiać z pracownikami gdańskiego IPN, dowiedzieliśmy się, że w roku 1946 panami życia i śmierci więźniów politycznych w Gdańsku były dwie kreatury: Jan Wołkow syn Arona (naczelnik wydziału do walki z "bandytyzmem", czyli przede wszystkim z polskim podziemiem niepodległościowym) oraz naczelnik wydziału śledczego Józef Bik. Obaj większą część czasu "pracy" spędzali na terenie więzienia, gdzie znęcali się nad więźniami, zatwierdzali wyniki "śledztwa", a przede wszystkim - i to było najważniejsze, co powiedział Nowicki - praktycznie decydowali o wyrokach, szczególnie gdy chodziło o śmierć.\nKrew takich ludzi jak "Inka" zapewniła Bikowi awans. Dokładnie sześć dni po egzekucji "Inki" (w dniu jej 18. urodzin!) został oficerem śledczym w samej centrali - Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego. Do Warszawy jechał jako ceniony specjalista od "bandytyzmu", odznaczony w ciągu jednego tylko roku (1946) Srebrnym Krzyżem Zasługi, Złotym Krzyżem Zasługi i Orderem Odrodzenia [!] Polski. Dwa lata później dostanie Złoty Krzyż Zasługi po raz drugi. Coś jednak zazgrzytało, w Warszawie się nie przyjął. W roku 1947 awansowali go na porucznika i odesłali do wojewódzkiej bezpieki w Katowicach. Tu ponownie, jak w Gdańsku, został naczelnikiem Wydziału Śledczego. Znał się na tej robocie! Przesłuchiwał m.in. członków antysowieckich organizacji niepodległościowych Polskie Siły Demokratyczne i Polska Tajna Armia Wyzwoleńczo-Demokratyczna. Osobiście znęcał się nad nimi i wymuszał "zeznania" o treści, którą sam ustalał. Żyjący do dziś członkowie PSD mówią, że w czasie przesłuchań byli wielokrotnie bici nogą od stołka po plecach, gumą po gołych piętach, kopani w jądra i bose stopy. Za takie wyczyny awansowali Bika na kapitana. To właśnie wtedy zmienił nazwisko na Bukar. Czy dlatego, że mu dokuczano? Możliwe, znamy podobne przypadki. Towarzysz Czesław Byk z bezpieki olsztyńskiej dał się przerobić na Boreckiego. Szlachta! Towarzysz Stefan Byk został Sampolskim. Być może jednak Bik dał się przerobić na Bukara z powodu złej sławy, jaka się za nim ciągnęła.\nW roku 1952 zachwiało Bikiem-Bukarem. Jego przełożeni wykryli, że cały czas łgał, podając fałszywe dane w życiorysie - poczynając od daty i miejsca urodzenia. Gimnazjum też nie skończył przed wojną, a poza tym w specjalnej ankiecie zataił, że jest Żydem. Tłumaczył to traumatycznymi przeżyciami z okresu okupacji. Czego się bał, skoro w kierownictwie resortu było wówczas prawie 40% Żydów, którzy tego nie ukrywali? Przyczyny tych matactw były więc zapewne inne, prawdopodobnie wynikały z jakichś ciemnych spraw, które osnuły wcześniej życie Bika. Tu wyjaśnijmy, że ubek mógł być Żydem, Chińczykiem, Murzynem, a nawet konfidentem gestapo z lat wojny (wielu takich oddało NKWD - UB nieocenione usługi w zwalczaniu po wojnie polskiego podziemia). Podstawowy warunek: musiał się z tego wszystkiego wyspowiadać. Jakiekolwiek zatajenia traktowano jak groźne dla władzy przestępstwo. Kapitan Nizio-Narski, jeden z sędziów "Inki", był wielce zasłużony i ceniony jako sędzia Wojskowego Sądu Rejonowego w Gdańsku, wydający posłusznie wyroki, zgodnie z poleceniami UB. Zataił jednak, że w czasie wojny pracował w niemieckiej Kripo. Zupełnie niepotrzebnie, bo byłby jeszcze bardziej ceniony jako fachowiec... Ponieważ jednak zataił, został zdegradowany do stopnia szeregowca i wtrącony do więzienia, gdzie wkrótce zmarł.\nByła jeszcze dodatkowa okoliczność obciążająca Bika-Bukara. Okazało się, że miał jakieś kontakty z generałem Wacławem Komarem - zasłużonym bezpieczniakiem, a wtedy już wiceministrem obrony narodowej. Taki z niego był Komar jak z Bika Bukar. Naprawdę nazywał się Mendel Kossoj, był uczestnikiem bolszewickiego zaciągu na wojnę w Hiszpanii i tym należy tłumaczyć szybką karierę. Jednak "Hiszpanie", mający zaraz po wojnie silną pozycję w bezpiece, w więziennictwie i w wojsku, popadli później w niełaskę. W roku 1953 Kossoj-Komar poszedł do więzienia, a Bika-Bukara zwolniono ze służby za kontakty z "odchylonym" patronem. Jednym z zarzutów były także przypisywane mu plany wyjazdu do Palestyny, bez zgody resortu. Znowu ten sam grzech. Bik-Bukar nie mógł zrozumieć, że skoro musiał mieć zgodę UB na narzeczoną, to tym bardziej na taki wyjazd!\nNie wiemy, co robił po zwolnieniu ze służby, i nie wiemy dokładnie, kiedy ponownie zmienił nazwisko. Teraz nazywał się Józef Gawerski. W roku 1968 w kierownictwie PZPR trwała decydująca bitwa między "Żydami" i "chamami". Walka o władzę. Wielu "bohaterów" utrwalających system sowiecki w Polsce wyjechało wtedy w glorii męczenników prześladowanych przez polskich antysemitów na Zachód. Tam jako ofiary "prześladowań" znakomicie się urządzali. Nikt nie pisał o nich, że są ofiarami walk frakcyjnych w partii komunistycznej. Byli ofiarami Polaków, którzy - jak wiadomo - wysysają antysemityzm z mlekiem matki...\nBik-Bukar-Gawerski unikał rozgłosu w Szwecji, dokąd trafił w roku 1968. Wiedział, że zbyt wielu ludziom w Polsce wyrządził krzywdę i że oni kiedyś mogą się o niego upomnieć. Kiedy powstał IPN, jego nazwisko zaczęło się pojawiać w dokumentach, które prokuratorzy Instytutu brali do rąk w poszukiwaniu sprawców zbrodni komunistycznych. "Józefowi B. zarzucamy popełnienie zbrodni komunistycznej, której dopuścił się w czasie przesłuchań członków organizacji Polskie Siły Demokratyczne i Polska Tajna Armia Wyzwoleńczo-Demokratyczna. Bił ich, znęcał się i zmuszał w ten sposób do składania zeznań" - mówił o naszym bohaterze prokurator Piotr Piątek z oddziału katowickiego IPN ("Rzeczpospolita", 19 III 2004 r.).\nAle gdzie szukać Bika? Sprawa stanęła w miejscu. Widocznie jednak Bik nie wiedział, że jest na celowniku ipeenowskiej prokuratury. Pewnie uznał, że 35 lat to dość czasu, by zapomnieli. W roku 2003 wpadł na szalony pomysł. Doszedł do wniosku, że gdyby jakiś urząd w Polsce potwierdził mu lata pracy w UB (1945-1953), to dostałby wyższą emeryturę. Postanowił napisać do... IPN! W ten sposób prokuratorzy dowiedzieli się, gdzie mieszka ich "bohater". Bik poszedł na całość. Poza pismem do IPN złożył też pozew do Sądu Okręgowego w Katowicach o "rewaloryzację" renty!\nJózef Bik vel Bukar, były kapitan UB, ma dziś 84 lata i chce korzystać z życia. Przecież budował "odrodzoną" Polskę, dostał za to order, i był prześladowany z powodu pochodzenia. Należy mu się! Innego zdania są prokuratorzy IPN z Katowic, którzy przygotowali przeciwko Bikowi akt oskarżenia. Miejmy nadzieję, że ogólne zainteresowanie opinii publicznej historią dzielnej sanitariuszki AK Danuty Siedzikówny "Inki" pozwoli szybciej zakończyć tę sprawę niż inne podobne - takie jak niekończące się starania o ekstradycję bardziej znanych od Bika zbrodniarzy: Salomona Morela i Heleny Wolińskiej-Brus.\nJózef Bik-Bukar będzie jednym z bohaterów przygotowywanej obecnie gdańskiej części wystawy "Twarze bezpieki". Takie wystawy przygotowali lub przygotowują wszystkie oddziały IPN w Polsce.\n"Nasz Dziennik" 2007-01-27\n09/06 Jak można otrzymać pożyczkę chwilówkę od ręki i bez konieczności wychodzenia z domu?\n12/06 [TYLKO U NAS] Ks. abp S. Gądecki: Jedynym sposobem odrodzenia jest zwrócenie się ku cywilizacji miłości


Zack i Miri nie mogą opędzić się od kłopotów | Gadżetomania.pl\nLista problemów Kevina Smitha z komedią Zack i Miri kręcą porno jest długa. Można teraz do niej dopisać kłopoty z reklamą. Kilka gazet i stacji telewizyjnych odmówiło zamieszczania informacji na temat filmu, gdyż w tytule znajduje się słowo "porno". Podczas meczów Dodgersów nie będzie spotów, bo pojawiały się skargi widzów. W Filadelfii nie pojawią się reklamy na autobusach, ponieważ słowo "porno" ma "mocno seksualne znaczenie nie przeznaczone dla szerokiej publiczności." Paranoja i hipokryzja do potęgi n-tej…\nBiedny Smith może się poczuć jak w średniowieczu, gdy chętnie polowano na czarownice. Ale do każdego problemu znajdzie się rozwiązanie. W spotach telewizyjnych producenci skrócili tytuł do Zack and Miri, zaś na plakatach pojawił się napis: "Seth Rogen i Elizabeth Banks stworzyli tak skandaliczny film, że nie możemy wam nawet powiedzieć tytułu." Pomysłowo i zabawnie.\nGoogle Docs bardziej przyjazne dla studentów PSP 3000 złamane Jerzy Stuhr otrzyma nagrodę za całokształt twórczości na Plus Camerimage Google stara się o domenę Knol.com Zakupy OnLine w systemie ratalnym "Kultowe polskie zegarki" i ZX Spectrum powrócą. Nostalgia sprzeda wszystko Nie bójmy się kopii cyfrowych - nadeszła rewolucja Lost Planet 2 - będzie hit? Kolejny atak chińskich hakerów na amerykańskie systemy komputerowe Branża porno to nie wszystko [zwiastun] Microsoft żąda zwrotu pieniędzy od zwolnionych pracowników Exploding Kittens. Kickstarter oszalał na punkcie karcianki Oatmeala


Naturalny szampon pobudzający porost włosów. Szampon w kostce - New od Lush. - Woman in the mirror UK\nNaturalny szampon pobudzający porost włosów. Szampon w kostce - New od Lush.\nSkąd pomysł na włączenie tego szamponu do mojej pielęgnacji?\nWłosy zapuszczam już od bardzo dawna, jeśli się nie mylę to będzie już mniej więcej 6 lat. W tym czasie próbowałam już bardzo wielu różnych środków na przyspieszenie ich wzrostu. Nigdy jednak nie miałam szamponu w kostce. Po szampon New od Lush zdecydowałam się sięgnąć, ponieważ po ok.2 latach uważnego dbania o włosy wiem, że bardziej naturalne (lub tez w pełni naturalne) środki działają na moje włosy najlepiej. Dość łatwo można znaleźć wcierki, olejki i maski skomponowane w większości lub całkowicie z naturalnych składników. Z szamponem jest już trochę trudniej. Ten od Lush również naturalny w 100% nie jest. Zawiera substancję sodium lauryl sulfate której zadaniem jest mycie i oczyszczanie. Jednakże lista naturalnych składników zawartych w kostce jest dość długa, chemii mamy tutaj mniej niż w we wszystkich innych szamponach jakie do tej pory używałam. Kostka ma mieć właściwości wspomagające krążenie krwi, a tym samym wspomagać wzrost włosów. Właśnie z tej przyczyny spośród wszystkich szamponów oferowanych przez Lush sięgnęłam po kostkę New. O tym co jeszcze kupiłam przeczytacie tutaj.\nSzampon w kostce dostajemy bez opakowania (proekologiczna polityka marki). Kostka jest okrągła, mi przypomina duży makaronik. Waga to 55 g. Kostka zbudowana jest z małych, podłużnych, posklejanych drobinek przypominających cukierki do ozdabiania ciasta. Kolor kostki jest czerwony, widać kawałki laski cynamonu. Szampon przepięknie pachnie, dominuje zapach cynamonu i goździków, jest intensywny. Zapach może przeszkadzać bardziej wrażliwym noskom, mi jednak kojarzy mi się ze Świętami Bożego NarodzeniaJ i generalnie intensywne zapachy kosmetyków nigdy nie były dla mnie problemem. Na włosach zapach nie jest wyczuwalny tak mocno. Szampon bardzo dobrze się pienie, wystarczy potrzeć głowę 3-4 razy i włosy mamy pokryte pianą. Rozpuszczony szampon ma również lekko czerwonawy kolor.\nSodium Lauryl Sulfate - sól sodowa siarczanu oksyetylenowanego alkoholu laurylowego, substancja myjąca - usuwa zanieczyszczenia z powierzchni skóry i włosów, substancja o dobrych właściwościach pianotwórczych, Nettle and Peppermint Infusion – napar z pokrzywy i mięty pieprzowej, Perfume - zapach, Glycerine - gliceryna, Nettle Absolute – pokrzywa zwyczajna, Rosemary Absolute - rozmaryn lekarski, Bay Oil - olej laurowy, Clove Bud Oil - olejek goździkowy, Cinnamon Leaf Oil – olejek z liści cynamonu, Cinnamon Stick – laska cynamonu, *Cinnamal - aldehyd heksylocynamonowy, składnik kompozycji zapachowych *Eugenol - eugenol, składnik kompozycji zapachowych, *Benzyl Benzoate - benzoesan benzylu, składnik kompozycji zapachowych *Limonene - limonen, składnik kompozycji zapachowych *Linalool - linalol, składnik kompozycji zapachowych, Colour 73360 – barwnik.\n„Szampon w kostce z cynamonem, goździkami i miętą pieprzową stymuluje skórę głowy. Olejki eteryczne z liści cynamonu, laurowy i goździkowy połączone z miętą pieprzową w celu zwiększenia przepływu krwi, a co za tym idzie pobudzenia mieszków włosowych. Napar z pokrzywy i mięty pomaga stymulować skórę głowy i wspomagać zdrowie włosów. Rozmaryn łagodzi, uspokaja skórę głowy i dodaje wspaniały połysk włosom”. (tłumaczenie własne – oryginał tutaj)\nMam nadzieję ze szampon ten będzie się sprawować dobrze i włączę go do mojej pielęgnacji włosów. Liczę na to, że będzie wystarczająco dobrze oczyszczający i nie będę musiała codziennie myć włosów. Chce sprawdzić czy rzeczywiście wspomoże wzrost włosów, zarówno istniejących jak i nowych baby hair. Oczywiście także interesuje mnie jego działanie ograniczające wypadanie włosów. Dobrze by było gdyby naturalne składniki zawarte w szamponie dobrze wpływały na kondycje i wygląd włosów.\nSzampon wypróbowałam pierwszy raz dokładnie 7 kwietnia. Będę z niego korzystać dopóki mi się nie skończy.\nSzampon kosztuje 5,95 funtów za 55 g.\nSzampon zakupimy w sklepach Lush i na stronie internetowej Lush.\nSzampon bardzo dobrze się pieni, łatwo nakłada się na włosy. Szczerze mówiąc na początku obawiałam się, że mycie włosów tym szamponem będzie uciążliwe i trudne, bo nie będzie chciał się pienić, a jest zupełnie inaczej. Kostka jest tez bardzo wydajna wystarczy kilka razy przeciągnąć po włosach, żeby nałożyć szampon. Myślę o tym żeby namydlać jedynie dłonie, a następnie włosy, tym samym szampon będzie jeszcze bardziej wydajny. Zapach, cynamonowo – goździkowy, bardzo mi się podoba, podczas mycia włosów unosi się w całej łazience. Trzeba uważać, żeby woda z szamponem nie spłynęła na twarz ani do oczu, bowiem może za szczypać oczy albo zaczerwienić skórę. Włosy po myciu są mocno oczyszczone, lekkie i gładkie. Mam wrażenie, że jest to najmocniej oczyszczający z szamponów jakie do tej pory stosowałam, włosy aż skrzypią pod palcami po umyciu. Za pierwszym razem nie użyłam jednocześnie odżywki, żeby sprawdzić działanie samego szamponu. Brak odżywki nie wpłynął dobrze na włosy, moje końcówki i włosy na długości wyglądały na suche, ciężko było je rozczesać. Z odżywką było o wiele lepiej. Po myciu odczuwam czasem swędzenie skalpu i uczucie ciepła na głowie. Trzeba uważać na kostkę - po namydleniu włosów osuszać ją i odkładać w suche miejsce, ponieważ pod wpływem wody rozpuszcza się i ciapka szybciej nawet niż zwykłe mydło. Ja swoją trzymam na pokrywce po maseczce Lush, niczym jej nie zakrywam i nie przechowuje w łazience, żeby była z dala od wilgoci. Włosy są świeże przez dwa dni.\nTags: lush, Lush New, naturalny produkt, naturalny szampon, oczyszczanie włosów, odświeżanie włosów, stymulacja skalpu, szampon, szampon w kostce, wzrost włosów


LexisNexis - Książki wydawnictwa | Dobreksiazki.pl\n57,75 zł 49,06 zł\nPsychologia kryminalistyczna to nowa dziedzina psychologii stosowanej, dysponująca własnym obszarem badań i charakteryzująca się ścisłymi powiązaniami z tradycyjnymi działaniami psychologii. Zakres psychologii kryminalistycznej obejmuje psychologiczne aspekty kryminalistyki. W wydaniu 3. opracowania uwzględniono nowe zagadnienia, takie jak: przestępczość z perspektywy psychologii ewolucyjnej; destruktywne emocje w etiologii zachowań przestępczych, transfer pieniędzy pochodzących z działalności przestępnej w Europie, psychologia młodocianych sprawców przemocy, profile sprawców przestępstw pedofilskich w relacjach między sprawcą a ofiarą, podatność na wiktymizację w świetle psychologii kryzysów emocjonalnych i rozwojowych, stres policyjny – model strukturalny, psychologiczne i prawne aspekty działania tajnych agentów policji, zapobieganie przestępczości z perspektywy psychologii środowiskowej czy też badanie postaw policjantów wobec zgwałceń. Obecne wydanie zostało również rozszerzone o najnowszą literaturę przedmiotu.\nMonografia jest poświęcona cywilnoprawnym skutkom stosowania mobbingu. Mobbing został w niej określony jako zjawisko polegające na ciągłym naruszaniu dóbr osobistych osoby, która została poddana przemocy psychicznej. Takie ujęcie jest szersze niż definicja mobbingu zawarta w art. 943 § 2 k.p., która obejmuje jedynie pracowników pozostających w stosunku pracy. W książce przedstawiono roszczenia przysługujące ofiarom mobbingu, których podstawę materialnoprawną mogą stanowić zarówno przepisy Kodeksu pracy, jak i Kodeksu cywilnego. Zwrócono również uwagę na problematykę procesową związaną z dochodzeniem roszczeń oraz na możliwość wykorzystania polubownych sposobów rozwiązywania sporów w sprawach mobbingowych. Rozważania szczegółowe zostały poprzedzone analizą zjawiska mobbingu, przyczyn oraz skutków jego występowania, a także wskazaniem różnic między mobbingiem a innymi patologicznymi zjawiskami w miejscu pracy. Publikacja zawiera również bogate orzecznictwo Sądu Najwyższego oraz sądów apelacyjnych, które odgrywa ogromną rolę w wykładni ogólnikowych przepisów Kodeksu pracy regulujących mobbing. Opracowanie skierowane jest nie tylko do prawników zajmujących się mobbingiem, ale może okazać się pomocne dla wszystkich osób poddanych mobbingowi. Uzyskają one informacje o tym zjawisku i o przysługujących im roszczeniach oraz będą mogły skorzystać ze wzorów pism, zawartych w pracy, co ułatwi dochodzenie tych roszczeń przed sądem.\nGluza Paulina Kołakowska-Halbersztadt Zofia Tański Maciej\nKryzys rodziny, zwłaszcza ten, w który konieczna staje się ingerencja aparatu państwa, wywołuje często skrajne emocje u osób bezpośrednio nim dotkniętych. Szczególnie trudna jest sytuacja, gdy osią rodzinnego konfliktu staje się kwestia opieki nad wspólnymi dziećmi. Niniejsza publikacja ma na celu przybliżenie – poza instytucjami prawnymi oraz narzędziami proceduralnymi – praktycznych mechanizmów pomocnych w prewencji konfliktu, skutecznym zahamowaniu jego rozwoju, jak też w zapobieganiu jego najbardziej drastycznym skutkom. W książce w przystępny sposób przedstawiono kluczowe pojęcia i instytucje prawne regulujące sytuację dziecka w rodzinie. Omówienie to przybliża istotę takich zagadnień, jak: ?\tzakres i sposób wykonywania władzy rodzicielskiej; ?\tkontakty z dzieckiem, ze szczególnym uwzględnieniem sytuacji, gdy konieczne staje się ich uregulowanie; ?\tobowiązek alimentacyjny; ?\tzarząd majątkiem dziecka; ?\tustanowienie opieki i kurateli. Aspekty praktyczne tych zagadnień, a zwłaszcza konfliktów, jakie mogą powstać na tym tle, w nowatorski sposób przedstawiono w rozdziale poświęconym mediacji w sprawach rodzinnych. Na szczególną uwagę zasługuje także omówienie zagadnienia porwań rodzicielskich, gdyż jest to problematyka, której dotąd nie poświęcano w piśmiennictwie należytej uwagi. W przedstawiającym tę tematykę rozdziale wyjaśniono m.in. dominujące poglądy w kwestii przesłanek reakcji organów ścigania na porwania rodzicielskie, podstawy prawne żądania takiej reakcji – zarówno w odniesieniu do terytorium Polski, jak i poza nim – a także zawarto wiele praktycznych informacji dotyczących możliwych do podjęcia działań. W książce zawarte są również wzory pism, które dodatkowo ułatwiają wszechstronne skorzystanie z zamieszczonych w niej informacji. Paulina Gluza – absolwentka wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, od 2006 r. związana z ruchem pozarządowym, w ramach którego zajmuje się prawnymi i praktycznymi aspektami zjawiska porwań rodzicielskich w Polsce i na świecie. Zofia Kołakowska-Halbersztadt – adwokat, specjalista prawa rodzinnego, jest prezesem fundacji Consensius – Europejskie Centrum Mediacji, zajmującej się m.in. prowadzeniem postępowań mediacyjnych z zakresu prawa rodzinnego i gospodarczego, pracy, nieletnich, karnych. Maciej Tański – mediator i trener umiejętności mediacyjnych od 1996 r. Mediuje w sporach cywilnych, rodzinnych i gospodarczych. Prowadził kilkaset spraw mediacyjnych. Kieruje Centrum Mediacji Partners Polska i Centrum Mediacji Gospodarczej w Warszawie, a od 2005 r. jest członkiem Społecznej Rady ds. Alternatywnych Metod Rozwiązywania Sporów i Konfliktów przy Ministrze Sprawiedliwości.\nGminne planowanie przestrzenne a administracja rządowa to pierwsze na polskim rynku kompleksowe opracowanie zagadnienia oddziaływania administracji rządowej na akty planistyczne stanowione przez gminę. Autor ujmuje planowanie przestrzenne z punktu widzenia analizy samodzielności samorządu terytorialnego i możliwości stosowania interwencjonizmu przez organy administracji rządowej w tym zakresie. Oprócz wszechstronnej analizy teoretycznoprawnej instytucji oddziaływania administracji rządowej na planowanie przestrzenne, książka zawiera wiele uwag i odniesień do praktyki. Atutem publikacji jest - przedstawione w szerokim zakresie - orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego, Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wojewódzkich sądów administracyjnych. Książka adresowana jest zarówno do pracowników administracji rządowej, pracowników administracji samorządowej zajmujących się tworzeniem aktów planistycznych (architektów, urbanistów), jak również do studentów.\nWydanie 1, 2014 Niniejsza publikacja omawia problematykę odpowiedzialności majątkowej małżonków oraz przymusowego zaspokojenia wierzycieli z ich majątku. Kwestia odpowiedzialności małżonków za zobowiązania ma duże znaczenie społeczne, ponieważ z jednej strony odnosi się do uzasadnionych interesów wierzycieli, a z drugiej strony dotyczy podstawowych interesów rodziny. W książce poruszone zostały w szczególności takie zagadnienia jak: •\togólna charakterystyka ustrojów majątkowych małżeńskich, •\todpowiedzialność majątkiem wspólnym za zobowiązania jednego z małżonków oraz ograniczenie i wyłączenie tej odpowiedzialności, •\tegzekucja z majątku małżonków, •\tprzymusowa rozdzielność majątkowa a problem dochodzenia roszczeń od małżonków. Monografia zawiera także analizę występujących w literaturze stanowisk określających sytuację małżonka dłużnika. Autor przybliża ponadto ewolucję zasad odpowiedzialności majątkowej małżonków oraz kwestię dochodzenia od nich roszczeń, poczynając od dekretu unifikacyjnego o polskim prawie małżeńskim majątkowym z 29 maja 1946 r. Praca zawiera również część o charakterze prawnoporównawczym. Publikacja jest adresowana do szerokiego grona odbiorców, w szczególności do prawników praktyków zajmujących się prawem cywilnym procesowym – adwokatów, radców prawnych, a także sędziów rozstrzygających w sprawach cywilnych. Dr Andrzej Pokora – adwokat, specjalista z zakresu postępowania cywilnego, a w szczególności prawa upadłościowego i naprawczego, autor i współautor kilkudziesięciu publikacji m.in. z zakresu prawa upadłościowego oraz obrotu gospodarczego, pracownik Katedry Postępowania Cywilnego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach.\nNiniejsza publikacja stanowi pierwszą w polskiej literaturze prawniczej próbę całościowego ujęcia tej problematyki. Większość zagadnień można również odnieść do spraw o separację i unieważnienie małżeństwa. W pracy kompleksowo przedstawiono postępowanie zabezpieczające w sprawach o rozwód, szczególnie wnikliwie omówione zostały przesłanki zabezpieczenia roszczeń pieniężnych w tych sprawach, np. alimentów, oraz roszczeń niepieniężnych dotyczących np. kontaktów z dzieckiem, wydania jednemu z małżonków opuszczającemu wspólne mieszkanie potrzebnych mu przedmiotów, sposobu korzystania ze wspólnego mieszkania. Autor omówił również przebieg postępowania zabezpieczającego, jego cele i funkcje. Drugie wydanie mono-grafii uwzględnia zmiany stanu prawnego wynikające z nowelizacji Kodeksu postępowania cywilnego, a także innych ustaw, które nastąpiły po oddaniu do druku pierwszego wydania książki. W publikacji przytoczono ponadto poglądy doktryny i aktualne orzecznictwo. Książka jest adresowana zarówno do sędziów, adwokatów, radców prawnych, jaki i studentów prawa. Może także pomóc każdemu, kto jest zainteresowany tą problematyką. Marcin Mikołaj Cieśliński – adwokat, doktor nauk prawnych i nauczyciel akademicki na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Jego zainteresowania zawodowe koncentrują się na prawie cywilnym oraz rodzinnym. Autor licznych publikacji z zakresu prawa procesowego cywilnego.\nBranża farmaceutyczna jest branżą bardzo ciekawą nie tylko ze względu na profil działalności, lecz także ze względu na specyficzne otoczenie prawne, wymogi regulacyjne oraz sposób prowadzenia dystrybucji leków i pozyskiwania klientów. Dlatego też firmy działające w tej branży, oprócz kwestii podatkowych wspólnych dla wszystkich podatników, borykają się z problemami podatkowymi powstającymi tylko w tej branży. Niniejsza publikacja została przygotowana z myślą o osobach zajmujących się lub zarządzających rozliczeniami podatkowymi w firmach z branży farmaceutycznej. Publikacja jest zbiorem wybranych, najciekawszych interpretacji wydanych przez izby skarbowe z upoważnienia Ministra Finansów oraz wyroków sądów administracyjnych w sprawach podatkowych z ostatnich sześciu lat (2008–2013). Zamieszczone zostały w niej informacje na temat zagadnień budzących największe wątpliwości podatników z branży farmaceutycznej. Do takich zagadnień należą między innymi: •\twydatki na różnego rodzaju działania marketingowe i reklamowe jako koszt uzyskania przychodów, •\tskutki podatkowe przekazywania świadczeń na rzecz lekarzy, •\tkwestie podatkowe związane z rozliczaniem badań klinicznych, •\topodatkowanie VAT nieodpłatnie wydawanych materiałów związanych z reklamą, •\taspekty podatkowe rozliczeń dokonywanych z przedstawicielami medycznymi. Publikacja zawiera fragmenty tekstów zaczerpniętych wprost z interpretacji Ministra Finansów oraz orzeczeń sądowych. Zbiorcze podsumowanie podejścia władz skarbowych do poszczególnych zagadnień, zawarte w tej publikacji, pozwoli Czytelnikom zapoznać się nie tylko z bieżącym podejściem, ale także ocenić, jak praktyka zmieniała się w czasie. Opracowanie zostało przygotowane przez ekonomistę i prawnika – licencjonowanych doradców podatkowych zajmujących się od lat problematyką branży farmaceutycznej. Swoje doświadczenie autorzy zdobywali w międzynarodowych firmach doradztwa podatkowego i prawnego. Monika Poteraj jest ekonomistą i licencjonowanym doradcą podatkowym. Doradza między innymi spółkom z sektora farmaceutycznego i medycznego. Specjalizuje się w zagadnieniach z zakresu podatku dochodowego od osób prawnych (także w problematyce cen transferowych) oraz podatku VAT. Jest autorką licznych publikacji o tematyce podatkowej, w tym współautorką komentarza do VI Dyrektywy VAT. Brała udział i prowadziła wiele szkoleń i seminariów dla sektora farmaceutycznego związanych z prawem podatkowym i rachunkowym. Marcin Matyka jest prawnikiem i licencjonowanym doradcą podatkowym z kilkunastoletnim doświadczeniem zawodowym. Ukończył także studia MBA. Swoim klientom pomaga tworzyć strategiczne i kompleksowe rozwiązania zagadnień podatkowych, zapewniające optymalizację ich procesów gospodarczych oraz biznesową wartość dodaną. Posiada również bogate doświadczenie w realizacji i koordynacji przedsięwzięć wymagających równolegle doradztwa podatkowego i prawnego oraz udziału innych spółek. Doradzał także w wielu projektach typu greenfield w Polsce. Jest autorem licznych publikacji o tematyce podatkowej. W 2012 r. został współprzewodniczącym Komitetu ds. Usług Podatkowo-Finansowych Amerykańskiej Izby Handlowej w Polsce.\nUstawa o rodzinnych ogrodach działkowych Komentarz\nKuc Oktawian Jakowlew Aleksander\nWydanie 1, 2014 Stan prawny na 5 kwietnia 2014 roku Ustawa o rodzinnych ogrodach działkowych. Komentarz stanowi pierwsze i jak na razie jedyne dostępne na rynku kompleksowe omówienie podstaw prawnych funkcjonowania ogrodnictwa działkowego w Polsce. Publikacja ta szczegółowo omawia zagadnienia związane z zakładaniem, funkcjonowaniem oraz likwidacją rodzinnych ogrodów działkowych, jak również opisuje obowiązki i uprawnienia samorządu terytorialnego wobec tych ogrodów. Ponadto w sposób niezwykle praktyczny zostały przedstawione wzajemne relacje działkowców i stowarzyszeń ogrodowych. W związku z tym, że nowa ustawa o rodzinnych ogrodach działkowych weszła w życie stosunkowo niedawno – w styczniu 2014 r. – prezentowany komentarz został poświęcony również tematyce przepisów przejściowych i przekształceniowych, w tym procedurze wyodrębniania się z Polskiego Związku Działkowców. Autorzy uwzględnili wnioski wynikające z ich dotychczasowej praktyki w zakresie doradzania stowarzyszeniom ogrodowym. Komentarz będzie przydatnym narzędziem w codziennej pracy prawników obsługujących firmy inwestycyjne z branży nieruchomości, organów jednostek samorządu terytorialnego oraz urzędników odpowiedzialnych za administrowanie gruntami tych jednostek oraz Skarbu Państwa. Dodatkowo pomocny będzie zarówno sędziom sądów powszechnych, jak i administracyjnych, rozstrzygającym w sprawach związanych ze stowarzyszeniami ogrodowymi, z uprawnieniami działkowców oraz tytułem prawnym do gruntów zajmowanych przez rodzinne ogrody działkowe. Niniejsza publikacja okaże się użyteczna także dla podmiotów zarządzających ogrodami działkowymi oraz dla samych działkowców, jak też praktyków doradzających tym podmiotom. Oktawian Kuc, LL.M. (Harv.) – adwokat amerykański (Stan Nowy Jork), pracuje w wiodącej międzynarodowej kancelarii, specjalizuje się w prawie gospodarczym i inwestycyjnym. Aleksander Jakowlew, LL.M. – radca prawny, pracuje w wiodącej międzynarodowej kancelarii, absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Institute for Law and Finance we Frank-furcie nad Menem, specjalizuje się w prawie inwestycyjnym, upadłościowym i energetycznym.\nW publikacji omówiono szczegółowo zasady tworzenia i prowadzenia cmentarzy, ponownego otworzenia grobu, działań, jakie należy podjąć, i dokumentów, jakie należy złożyć w celu przeprowadzenia pochówku, przewozu i ekshumacji zwłok i szczątków, działania organów sprawujących nadzór nad przestrzeganiem przepisów zawartych w komentowanej ustawie. Na szczególną uwagę czytelnika zasługuje ta część komentarza, która dotyka społecznie ważnej problematyki związanej z pochówkiem dziecka martwo urodzonego. Z dniem 14 października 2011 r. weszły w życie przepisy dotyczące tej kwestii. Ich celem jest umożliwienie godnego pochówku dzieci martwo urodzonych i uniknięcie trudnych decyzji czy dyskusji dotyczących wieku (czasu trwania ciąży) dziecka martwo urodzonego, które uprawniają do jego pochówku. Nowe obwiązujące regulacje w tym zakresie pozwalają na pochówek dziecka bez względu na czas trwania ciąży. Książka ze względu na poruszaną problematykę adresowana jest niemal do każdego obywatela. Szczególną grupą adresatów są osoby wykonujące zawód medyczny, kadra zarządzająca i administracyjna podmiotów leczniczych, wystawiających karty zgonu, a także pracow Stan prawny na 1 stycznia 2014 roku.\nTrwająca od kilku lat recesja, zjawisko globalnej konkurencji, komplikujące się warunki prowadzenia działalności gospodarczej, wreszcie ? trudna sytuacja na rynku pracy ? powodują, że na prawo pracy coraz częściej spogląda się nie tylko przez pryzmat ochrony pracownika (co jest podstawowym celem prawa pracy), lecz także interesu pracodawcy. Publikacja Ochrona interesu pracodawcy jest próbą kompleksowej analizy tego ? stosunkowo nowego ? zagadnienia. Celem niniejszego opracowania jest analiza ochrony interesu pracodawcy. Rozpoczyna się ona od wyjaśnienia pojęcia ?interes pracodawcy?, a kończy na usystematyzowaniu środków służących ochronie interesu pracodawcy i określeniu granic tej ochrony. Ponadto w publikacji omówiono problematykę ochrony interesów pracodawców w indywidualnym i zbiorowym prawie pracy, przesłanki tej ochrony oraz jej konstytucyjne i międzynarodowe uwarunkowania. W pracy przyjęto przedmiotowe kryterium podziału, oparte na rodzaju chronionego interesu. To pierwsza na polskim i europejskim rynku publikacja kompleksowo prezentująca problematykę ochrony interesu pracodawcy. Publikacja skierowana jest zarówno do podmiotów zajmujących się prawem pracy w praktyce ? radców prawnych, adwokatów, sędziów, prawników zatrudnionych w instytucjach publicznych i prywatnych firmach. A także osób związanych z nauką prawa pracy. Zainteresuje także partnerów społecznych, zwłaszcza organizacje pracodawców. Dr Monika Latos-Miłkowska ? wieloletni pracownik naukowo-dydaktyczny Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka wielu publikacji z zakresu prawa pracy. Przedmiotem zainteresowań naukowych autorki jest problematyka ochrony trwałości stosunku pracy, zwolnień z przyczyn niedotyczących pracowników, zbiorowe prawo pracy, uprawnienia związane z rodzicielstwem.\nKsięga Jubileuszowa jest najlepszym podsumowaniem pewnego etapu życia naukowego wybitnych i cenionych profesorów. Jest również formą zapisu refleksji uczniów, przyjaciół, znawców dziedziny, którą reprezentuje Jubilat. Jest także wyrazem przyjaźni i życzliwości wyrażanych przez koleżanki, kolegów oraz przedstawicieli dyscypliny naukowej uprawianej przez Jubilata oraz dziedzin bliskich jego zainteresowaniom. Niniejsza Księga ma szczególny charakter. Stanowi bowiem potwierdzenie szerokich zainteresowań Pana Profesora teorią prawa, logiką, informatyką prawniczą, statystyką i teorią podejmowania decyzji. I choć nie wszystkie wymienione obszary znalazły odzwierciedlenie w zebranych tekstach, to wszystkie opublikowane teksty potwierdzają niezwykle rozległe zainteresowania Pana Profesora. Prace naukowe Pana Profesora mają zawsze walor praktyczny, stanowiąc cenne wsparcie dla prawników zajmujących się tworzeniem i stosowaniem prawa. Pana zainteresowania badawcze oraz rzetelność dydaktyczna zaowocowały podręcznikami niezwykle wysoko ocenianymi przez studentów. Również wykłady Pana Profesora, które cechują się precyzją i przystępnością w wyłożeniu trudnej materii, jaką jest logika, świadczą o umiejętnościach dydaktycznych i łatwości przekazywania skomplikowanej wiedzy. Jest jeszcze jeden ważny element, który należy podkreślić. Dotyczy on stworzenia bardzo twórczej i przyjaznej atmosfery w naszej pracy naukowej. W ciągu wielu lat naszego wspólnego życia zawodowego rozwijaliśmy badania w wielu dziedzinach, począwszy od logiki, informatyki prawniczej, statystyki, skończywszy na ochronie środowiska. Nie byłoby to możliwe bez wsparcia, zrozumienia i akceptacji Pana Profesora. Wyrażamy ogromną satysfakcję, że tak wielu Autorów zechciało wnieść swój wkład do Księgi Jubileuszowej honorującej Pana, Panie Profesorze, 70-lecie urodzin. Składamy Panu najserdeczniejsze życzenia dalszej owocnej pracy naukowej i dydaktycznej. Mamy nadzieję, że zamieszczone w Księdze teksty będą inspiracją dla refleksji naukowych wielu czytelników, jednocześnie składamy serdeczne podziękowania Autorom tekstów. Koleżanki i Koledzy z Zakładu Logiki i Informatyki Prawniczej Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego\nMuzea publiczne. Studium administracyjnoprawne jest pierwszym w Polsce opracowaniem monograficznym w całości poświęconym muzeom publicznym. Monografia przedstawia administracyjnoprawne aspekty ich funkcjonowania, w tym sposób tworzenia oraz działania muzeów publicznych, kształtowania ich relacji prawnych z użytkownikami czy realizacji powinności względem zbiorów i społeczeństwa. Książka skierowana jest do prawników, zarówno do praktyków i pracowników administracji publicznej, jak i do przedstawicieli nauki prawa administracyjnego, ale także do wszystkich osób interesujących się prawem ochrony dziedzictwa kulturowego w Polsce. Praktyczne ujęcie omawianej problematyki sprawia, że książka ta będzie też nieocenioną pomocą dla muzealników oraz wszystkich osób związanych z działalnością muzeów publicznych w Polsce. Katarzyna Zalasińska – doktor nauk prawnych, ekspert w dziedzinie prawnej ochrony dziedzictwa kulturowego, działalności muzeów oraz obrotu dziełami sztuki. Członek Polskiego Komitetu Narodowego ICOM oraz ICOMOS, a od 2012 r. członek Rady Ochrony Zabytków przy Ministrze Kultury i Dziedzictwa Narodowego.\n79,00 zł 71,85 zł\nMonografia stanowi przegląd najważniejszych prawniczych i psychologicznych modeli analizy i oceny zeznań świadków. Zostały w niej przedstawione zarówno koncepcje znane i uznane, jak i metody nowatorskie, kontrowersyjne. W książce zaprezentowano także metodę analizy oraz oceny zeznań świadków będącą wynikiem pracy naukowej i praktycznej działalności autora jako biegłego sądowego. Praca jest skierowana do szerokiego kręgu odbiorców mających przygotowanie prawnicze, psychologiczne i pedagogiczne. Może zainteresować sędziów, adwokatów, prokuratorów, policjantów, kuratorów sądowych, psychologów i pedagogów. Dr Zbigniew Marten – absolwent psychologii Uniwersytetu Wrocławskiego, doktoryzował się z zagadnień psychologii zeznań świadków kłamiących. Wykładowca akademicki kilku uczelni. Współautor programu pierwszych w Polsce podyplomowych studiów psychologii sądowej na Wydziale Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu Śląskiego realizowanych od 1987 r. Wieloletni biegły sądowy. Autor programów szkoleń dla sędziów, prokuratorów i kuratorów, a także pierwszych w polskiej literaturze publikacji na temat mediacji sądowych w sprawach rodzinnych oraz idei pedagogiki sądowej. Napisał m.in. Wstęp do psychologii sądowej oraz Psychologię w pracy sędziego.


Frapujące wyjścia na przeprowadzki a transport | Typ\nFrapujące wyjścia na przeprowadzki a transport\nEveryman spośród nas umie doskonale karty finansowe. Konkretnie każda figura przynajmniej jakąś taką kartę miętosi w swoim portfelu. Dziś karty debetowe nierzadko tracone są nawet jednostkom niepełnoletnim. Otwartego nastąpił boom na niniejszą technikę płatności. Wymowne acz istnieje to, iż nie zawsze no było. Kiedyś i owszem kart płatniczych nie było, aliści wiekopomnego zawirowania i rozwój technologiczny przydały się aż do ich popularyzacji. Karty płatnicze przeszły realną rewoltę, a ich awantura nawiązuje się na początku. To tam przed momentem w ciągu pierwsze zdradzane karty wolno było odczuć chociażby zapotrzebowane ekwipunki. Kolejne duże przełomy zaś upowszechnianie występowałyby po periodzie II kampanii globalnej kiedy to na rynku po prostu materialnie brakowało wydrukowanych pieniędzy. W dodatkowych latach pojawiały się późniejszego rewolucje tudzież postęp techniczny. W istocie oto karty modyfikowałyby z kart magnetycznych w konserwowane chipem narzędzia chroniące nasze dane nieintymne w sposób doskonały. Pojawiło się oraz ustrzeżenie kodem PIN. Aktualne karty trzymają jeszcze sporzej zapewnień elektronicznych, zaś chociażby wybór płatności zbliżeniowych inaczej bez tkania karty do terminala.\nTo miniony płacz mody w tej majętności, kto niewymyślnie ulepszyłby czyn kart płatniczych zaś debetowych. Utylitarnie jederman wyrabiany ranking kont bankowych pomni także postać kart, tudzież owo bądź niepotrzebne jest wyprowadzenie w środku nie zapłaty. SPOŚRÓD bieżącego względu dodatkowo banki doglądają o to, aby karty dotychczasowy kiedy najtańsze w obronieniu ze strony delikwenta, tudzież w skalę swoich dyspozycja udzielają nam plus gratisowego plony. Dzisiaj pożytecznie nikt nie wyobraża siebie istnienia bez karty. Gdyby wprost przeciwnie miętosimy konta intymnego w fakultatywnym banku, to na chyba wydanie takiej karty pokutowanie nam zaproponowane. Bez powodu na owo którego są daninie w środku konto w niewłasnym banku prócz tego będziemy taką kartę zdołali trwać natomiast cieszyć się z dobrodziejstwa jakim istnieje możliwość nieelektronowych płatności. Przyspieszenie w niniejszej posiadłości dalej ostaje rzutki i niebawem zdołamy spodziewać się stopniowych innowacji. Sporzej wiadomości na kwestia kart monetarnych a również rachunków podmiotowych stwierdzisz w tym położeniu.


Mistrzowie Belgii napsuli krwi ekipie z Monako • Aktualności Ligi Mistrzów • LM Liga Mistrzów wyniki\nMateusz Deluga | 24.10.2018 20:44 | źródło zdjęcia: Twitter.com/ClubBrugge | komentarzy: 0 | kategoria: Recenzja meczu |\nMichael Olivier wyprowadził obie „jedenastki” na stadion Club Brugge. Spotkanie rozpoczęło się od huraganowych ataków gości z Księstwa Monako. Niestety, w 8. minucie urazu nabawił się Stefan Jovetić. Za Czarnogórca w 12. minucie pojawił się Sofiane Diop.\nW 14. minucie padła bramką dla gospodarzy, jednak asystent Michaela Oliviera podniósł chorągiewkę w górę, spalony. Wesley był wyraźnie niepocieszony. Chwilę później Andrea Raggi otrzymał piłkę i oddał strzał, po którym piłka minęła lewy słupek.\nLegenda „Kanonierów” stała zdenerwowana przy linii bocznej boiska. Francuz domagał się kartki za faul na swoim zawodniku. Tymczasem Youri Tielemans nie zdołał skończyć ataku swojego zespołu. Goście wyraźnie przejęli inicjatywę. Zawodnicy podawali futbolówkę między sobą, konstruując atak pozycyjny, który skończył się stratą piłki.\nW 32. minucie Aleksandr Gołowin posłał prostopadłe podanie do Moussy Sylli, a ten nie zastawiał się długo i posłał piłkę tuż przy lewym słupku bramki. Henry mógł odetchnąć z ulgą. Niespełna siedem minut później gospodarze doprowadzili do wyrównania. Hans Vanaken posłał piłkę w pole karne Monaco, Kamil Glik przegrał pojedynek główkowy z Wesleyem, który umieścił futbolówkę w siatce.\nPoczątek drugiej połowy należał do gospodarzy. Emmanuel Dennis odebrał podanie w narożniku pola karnego. Nigeryjski piłkarz zdecydował się na oddanie strzału, po którym piłka została obroniona przez Loïca Badiashile'a.\nW 61. minucie Ruud Vormer mógł wyprowadzić Brugge na prowadzenie, ale piłka po jego strzale nie odnalazła drogi do siatki. W 72. minucie Aleksandr Gołowin szukał swojej szansy na zdobycie bramki. Rosjanin stanął sam na sam z Karlo Leticą, ale to bramkarz wyszedł zwycięsko z tej sytuacji.\nSpotkanie zakończyło się remisem 1:1. AS Monaco po raz kolejny rozczarowało kibiców, którzy licznie przybyli na stadion w Brugii. Gospodarze mogli być zadowoleni ze zdobycia cennego punktu. Natomiast z przebiegu gry nie mógł być zadowolony Thierry Henry, który z nietęgą miną zszedł do szatni.\nClub Brugge – AS Monaco 1:1 (1:1) Wesley 39’ – Sylla 32’\nCzytaj więcej o: Liga Mistrzów, Francja , Belgia, Thierry Henry, Stevan Jovetić, Djibril Sidibe, Kamil Glik, Nacer Chadli, Andrea Raggi, Brugge - Monaco 2018-10-24


Gorlice - chrzty, małżeństwa i zgłoszenia zgonów w WGM\nNiektóre chrzty, małżeństwa i zgony z parafii Gorlice, w oparciu głównie o indeksy ksiąg metrykalnych (Geneteka i Poznan Project). Dane niekompletne, spis w trakcie tworzenia. Kolorem wyrażona waga koligacji danej osoby (wyjaśnione w artykule Mapowanie pozycji społecznej).\nOkoliczne miejsca: Gorlice (131), Siary (2), Zagórzany, pow. gorlicki (1), Kwiatonowice (1), Sękowa (1), Klęczany, pow. gorlicki (1), Pisarzówka (2), Męcina Mała (1), Wola Łużańska (2), Ropica Górna (2), Łużna (3), Biecz (25), Szalowa (4), Lipinki, woj. małopolskie (2), Olszyny, gm. Rzepiennik Strzyżewski (2), Ołpiny (14), Smerekowiec (1), Rzepiennik Biskupi (2), Święcany (3), Pagorzyna (1), Jodłówka Tuchowska (2), Rzepiennik Strzyżewski (8), Kunowa (1), Biała Niżna (2), Szerzyny (8), Florynka (2), Skołyszyn (4), Grybów (21), Bobowa (11), Wysowa-Zdrój (3), Okoliczne parafie (niektóre): Gorlice (35), Jodłowa (2), Dębowiec (10), Kołaczyce (3), Jasło (6), Siedliska Bogusz (2), Nowy Żmigród (60), Wierzchosławice (4), Dębica (15), Frysztak (5), Okoliczne cmentarze: Bobowa, cm. Komunalny (3), Łowczówek, Cmentarz Wojenny nr 171 (Cmentarz Legionistów) (1), Jasło, cm. Komunalny przy ul. Zielonej (5), Tarnów, Stary Cmentarz na Zabłociu (7), Tarnów, Nowy Cmentarz Komunalny w Krzyżu (4),\nKarol Ludwik Filipowicz (ID: sw.59992), 1858–1936 (r.: Feliks i Elżbieta Bulsiewicz)\nLudwik Klemensiewicz (ID: sw.167632), 1849–1916 × Lucyna Wieruska (ID: sw.167633), 1863–1943\nBernard Leopold (ID: zi.4.65.o), 1858–1944 × Wiktoria Gałęzowska (ID: zi.4.65.m), 1864–1916


7 Niedziela Zwykła – 19.02.2017 – Parafia św. Barnaby Apostoła w Warszawie\n2. Dziękujemy mieszkańcom ulic: Malachitowej, Nauczycielskiej, Amelińskiej, Bukowieckiej, Rzewińskiej, Łodygowej 11 i pozostałym rodzinom, które w tym tygodniu przyjęły nas po kolędzie okazując swoją gościnność i życzliwość.\nWizyta duszpasterska w tym tygodniu dobiegła końca. Dziękujemy wszystkim, którzy otworzyli drzwi przed nami i okazali gościnę w czasie tegorocznej kolędy. Dla całkiem sporej ilości parafian to jedyna możliwość spotkania ze swoim duszpasterzem, bo nie zawsze są obecni z nami na niedzielnej eucharystii. Przyjęcie księdza po kolędzie to swego rodzaju świadectwo wiary i jedności z Kościołem lokalnym, czyli parafią. A przede wszystkim – błogosławieństwo dla domu i rodziny. Jeszcze raz dziękujemy za okazaną nam życzliwość i serdeczność. Bóg zapłać! Dziękujemy za ofiary złożone przy okazji kolędy, które przeznaczamy jak co roku na budowę kościoła. Pozwolą one pokryć koszt wykonania drewnianej podsufitki w kościele. Przepraszamy wszystkich, którzy być może nas oczekiwali po kolędzie, a do których z różnych powodów nie dotarliśmy. Zawsze istnieje możliwość zgłoszenia takiego zdarzenia i odwiedzenia, co czynimy w czasie dodatkowego dnia kolędy, jak miało to miejsce chociażby w tym roku w miniony czwartek. Serdeczne podziękowania kierujemy do wszystkich, którzy pomogli w organizacji kolędy przez roznoszenie, czy rozwieszenie informacji w blokach i na swoich ulicach. Bóg zapłać wszystkim!\nJeśli chodzi o dane statystyczne z kolędy, to możemy przyjąć, że przyjęło nas ok. 60 – 70% rodzin. Szacunki są trudne do określenia, zwłaszcza w blokach, gdzie blisko 60-70% mieszkań jest zamknięta i nie wiemy nawet, czy tam ktoś mieszka. Dużo łatwiej jest to obliczyć na ulicach, gdzie są domy jednorodzinne. Procent przyjmujących po kolędzie jest tutaj znacznie wyższy – między 80 a 90%.\n3. W ostatni czwartek miesiąca zapraszamy na modlitwę wypominkową za naszych zmarłych o godz. 17.30 i mszę św. w ich intencji o godz. 18.00..\n4. Jak zapewne wiemy, Papież Franciszek zlecił abp. Henrykowi Hoserowi, ordynariuszowi diecezji warszawsko-praskiej, udanie się w charakterze specjalnego wysłannika Stolicy Apostolskiej do Medjugorje. Więcej informacji na ten temat znajdziemy w najnowszym wydaniu tygodnika Idziemy i Gościa Niedzielnego.


Dzierganie - moja radosna pasja: września 2014\nJestem jak zjawa. Pojawiam się i znikam na długo. Może teraz już będę tutaj częstszym gościem. Widzę, że na blogach robótkowych już ruch, więc i mnie się zatęskniło do szydełka. Mam jeszcze trochę włóczek, więc trzeba je wykorzystać. Szkoda tylko, że są to już śladowe ilości jeśli chodzi o ten sam rodzaj, gatunek czy kolor. Ale to jest efekt moich nieprzemyślanych zakupów. Zazwyczaj kupuję po jednym motku jakiegoś koloru, czasem po dwa, a jak zacznę coś dziergać, to mam zagwozdkę, bo zaczyna mi brakować. Nie zawsze można dokupić z marszu, bo albo się kolor wyczerpał albo w danej chwili moje konto...Samo życie.\nDobra, koniec lania wody. Czas pokazać co "urodziłam".\nPierwszy powstał długaśny szalik. Wykorzystałam resztki włóczek i z konieczności zrobiłam szalik w prążki. Przyznaję, że dał mi popalić. Robiłam wzdłuż półsłupkami, a przy tej długości to masakra - 270 cm. Mogłam zrobić trochę szerszy, ale już nie zdzierżyłam. Włóczka jest mięciutka, milutka, można go omotać kilka razy dokoła szyi. Jeśli ktoś będzie chętny, chętnie go wyekspediuję z domu.\nDruga robótka to dawno temu zaczęta poduszka. Zrobiłam jedną stronę i stanęłam, bo okazało się, że coś sknociłam po drodze. Środek zaczął się ściągać, a boki falować. Dumałam, dumałam i wydumałam. Wycięłam kilka okrążeń w środku, wolne słupki nabrałam na nitkę, rozciągnęłam i już jest lepiej. Teraz muszę ten środek dorobić i znowu dumam, jak go wypełnić.\nPoczątek był taki:\nA koniec taki:\nKtoś kiedyś powiedział, że nieważne jak się zaczyna, ważne jest jak się kończy.\nZaczęłam dobrze, tak mi się wydawało, a nie bardzo mi wychodzi zakończenie. Ot, życie.\nKoleje moje dzieła, to zaczątki włóczkowych torebek.\nJedna już ma przód ukończony, teraz znowu dumam czy tył robić z włóczki, czy z pikowanej tkaniny w którymś z kolorów.\nA to przód drugiej torebki, tył i pasek będą z czarnej włóczki, a może lepiej z popielatej, żeby nie było tak ponuro ???\nMoże kiedyś dokończę. Nie są mi potrzebne torebki, bo mam ich nadmiar, ale robię, bo lubię takie projekty.\nO, byłabym zapomniała.\nPopełniłam broszkę z kosmatej włóczki. Podoba mi się, bo można ją przypiąć do sweterka, żakietu czy szalika.\nJak na razie, to wszystkie moje urobki. Jest tego trochę, prawda?\nMiło mi, że zaglądacie, że komentujecie.\nŻyczę Wam słonecznej jesieni dosłownie i w przenośni.\nAutor: Azalia o 15:33 6 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: broszka, szalik, torebka\nWitajcie, witajcie, witajcie.\nBoże, jak mnie długo nie było na blogu. Nie tylko nie bywałam na blogu, to niewiele dziergałam. Nie wiem dlaczego, przecież mam na okrągło wolne, włóczek też coś tam mam, szydełka się zasadzały na mnie, a ja udawałam, ze ich nie widzę. Jakoś mi się nie chciało. Podchodziłam parę razy do koszyka z włóczkami, ale nie ciągnęło mnie do robótek. Chyba każdy ma chwilowe przestoje w sowich pasjach. Może się wypaliłam?Może, ale myślę, że "wypaliłam się", to słowo klucz, które usprawiedliwia lenistwo.\nJak zwał tak zwał, ale dzisiaj mnie wzięło. Usiadłam w swoim kąciku, omotałam się kolorami włóczek i od razu ruszyłam z kopyta.\nNa pierwszy ogień poszła złota włóczka. Nie ma pojęcia jak się nazywa, bo kłębuszek kupiony na pchlim targu jest bez metki. Nie jest gruba, ale bardzo drapiąca. Tak jakby do nitki przyklejone były drobinki metalu. Ciężko się nią robi, ale jak tylko wzięłam ją do ręki, to wiedziałam, że będzie złota róża. I jest róża, , złociutka jak ze szczerego złota.\nTrochę ją podrasowałam listkami z mięty.\nKiedy już nabrałam ochoty do dziergania, to zachciało mi się zrobić serwetki - podkładki.\nMam fajną turecką włóczkę, bawełnę z akrylem. Milutka, mięciutka, świetnie się z niej dzierga.\nZaczęłam robić i za jednym posiedzeniem zrobiłam komplecik podkładek. Jedną dużą i cztery małe. Dlaczego tylko cztery? Zawsze wszyscy robią po sześć, a ja tylko cztery. Po prostu zabrakło mi włóczki. Na to wszystko poszedł cały motek.\nNie ważne, że tylko cztery.\nMnie się podobają te podkładeczki. Wyszukałam dwa motki w innym kolorze, więc od jutra zacznę robić 6 sztuk i jedna dużą.\nWymodziłam jeszcze jedną biało - brązową, do zawieszenia w kuchni. Ta jest z lnianego sznurka. Ciężko się robi ze sznurka, ale i to mi się udało skończyć.\nAle jestem dumna i rozochocona. Czuję, że ciągotka do roboty wróciła.\nKończę już to moje chwalenie.\nPodczas mojej nieobecności na blogu, jakiś chochlik wyczyścił wszystkie linki. Trochę pouzupełniałam, ale dużo mi brakuje i dlatego nie mogę do wszystkich dotrzeć.\nBardzo proszę, zostawcie w komentarzach swoje linki.\nPozdrawiam Was milutko i dziękuję za odwiedziny i komentarze.\nAutor: Azalia o 00:20 8 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: podkładki, róża


Sprzedaż złomu dla osoby prywatnej – www.stawkivat.pl\nSprzedaż złomu dla osoby prywatnej\nZajmuję się sprzedażą złomu dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą na zasadach odwrotnego obciążenia. Zdarza się, iż kupującym jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej. Czy prawidłowo w tej sytuacji postępuję opodatkowując sprzedaż 23% stawką VAT i wydając jej paragon z kasy rejestrującej?\nZasada odwrotnego obciążenia, polegająca na tym, że VAT od danej transakcji rozlicza nabywca towarów, obowiązuje w przypadku, gdy podatnik VAT sprzedaje dla innego podatnika towary (niezwolnione z VAT jako towary używane) wymienione w załączniku nr 11 do ustawy o VAT. Sprzedawca w celu udokumentowania takiej transakcji wystawia fakturę zawierającą wyrazy "odwrotne obciążenie" bez stawki i kwoty podatku. Podatek należny z tytułu tej transakcji rozlicza nabywca.\nNatomiast sprzedaż złomu na rzecz podmiotu nieprowadzącego działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych. Dostawa ta jest opodatkowana przez sprzedawcę. W tym przypadku sprzedający nie ma obowiązku wystawienia faktury (chyba że nabywca zgłosi takie żądanie w oparciu o art. 106b ust. 3 pkt 2 ustawy o VAT). W sytuacji gdy sprzedawca ewidencjonuje swoją sprzedaż w kasie fiskalnej, dostawę omawianych towarów dla osoby nieprowadzącej działalności musi zaewidencjonować w kasie.\nReasumując, w przedstawionej sytuacji Czytelnik prawidłowo postąpił opodatkowując sprzedaż złomu na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej według 23% stawki VAT i potwierdzając ten fakt paragonem z kasy rejestrującej.\nNależy dodać, że jeżeli kupujący zażąda sporządzenia faktury, to sprzedawca (Czytelnik) ma obowiązek ją wystawić, jeśli żądanie zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.\nJaką stawkę VAT należy zastosować przy usługach montażu kolców przeciw ptakom w budynkach mieszkalnych sklasyfikowanych pod symbolem PKOB 112? Na mocy art. 41 ust. 12 (...)\nW ramach prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowanej VAT świadczę usługi remontowo-budowlane. Obecnie wykonuję remont budynku domu pomocy społecznej. Jaką stawkę VAT powinienem zastosować w tym przypadku? (...)\nWykonujemy remont w budynku przedszkolnym. Jaką stawkę VAT powinniśmy zastosować w tym przypadku? Na mocy art. 41 ust. 12 ustawy o VAT obniżoną 8% stawkę (...)\nWykonuję usługę budowlaną dla firmy, ale w domu jednorodzinnym powierzchnia do 300 m 2 . Uważam, że usługę tę powinienem opodatkować 8% stawką VAT, ponieważ (...)\nFirma wykonuje remont mieszkania o powierzchni do 150 m 2 i do swoich usług stosuje 8% stawkę VAT. Firma ta zwróciła się do mnie, jako (...)\nPowiat zlecił wykonanie remontu dachu na budynku domu pomocy społecznej DPS . Z umowy podpisanej z wykonawcą wynika, że stawka VAT za wykonanie remontu wyniesie (...)