Trwa głosowanie w Hiszpanii! Znamy datę finału • Kto jest faworytem w Melodifestivalen? • Eurowizja: Reprezentanci się przygotowują, TVP nadal negocjuje – DZIENNIK-EUROWIZYJNY.pl\nOd wczoraj trwa internetowe i sms-owe głosowanie na dwie piosenki hiszpańskie, które skończy się 20 lutego podczas finału „Destino Eurovision” 🇪🇸. Blas Canto wykona wtedy utwory „Memoria” i „Voy a quedarme” na żywo, a dodatkowo podczas gali zaśpiewa z zaproszonymi gośćmi, m.in. byłymi reprezentantkami Hiszpanii z 2012 i 2015 roku – Pastorą Soler i Edurne. Gości będzie oczywiście więcej, wszyscy mają zaprezenować się w duetach z Blasem. Program poprowadzą Tony Aguilar i Julia Varela. Na razie nie wiadomo o której dokładnie ruszy finał i ile potrwa. Szanse obu piosenek konkursowych też są bardzo wyrównane, jednak panuje przekonanie, że nie są to utwory na zwycięstwo w Eurowizji, ani nawet na zajęcie wysokiego miejsca. Wielu fanów jest zdania, że utwory są słabsze od ubiegłorocznego „Universo”. Hiszpania ostatni raz w top10 znalazła się w 2014 roku za sprawą Ruth Lorenzo, natomiast w top5 ostatni raz była w 1995 roku dzięki Anabel Conde. Od wprowadzenia formatu półfinału/półfinałów ten kraj aż dziesięć razy zajmował miejsca poza czołową dwudziestką, a w 2017 był ostatni przez fałszowanie Manela Navarro. Od 2015 roku reprezentanci Hiszpanii ani razu nie zajęli miejsca w top20 finału Eurowizji.\nFinlandia, Dania i Chorwacja przed finałami\nTelewizja fińska 🇫🇮 ogłosiła kolejność startową selekcji UMK. Stawkę otworzą Teflon Brothers z Pandorą, a zamknie Ilta. Ubiegłoroczny zwycięzca – Aksel – zaśpiewa jako drugi, a uznawany za faworyta zespół Blind Channel będzie przedostatni. W tym roku YLE zdecydowało się na zmianę formatu głosowania – na wyniki znacznie większy wpływ będą mieli widzowie niż jurorzy – stosunek głosów to 75/25. W Danii 🇩🇰 w ogóle zrezygnowano w tym roku z jurorów, a zwycięzcę wybiorą jedynie telewidzowie. Organizatorzy twierdzą, że skoro wybieramy „naszą piosenkę” na Eurowizję to naturalne jest pełne przekazanie decyzyjności w ręce publiczności. Chociaż zawsze celem było wybranie „ich piosenki” wcześniej jurorzy mieli taki sam wpływ na rezultaty jak widzowie. W 2019 roku to właśnie ich wsparcie pozwoliło wygrać Leonorze, gdyż widzowie woleli duet Julie & Niny z Grenlandii. W 2018 udało się reprezentanta wybrać wspólnie – w obu głosowaniach superfinału triumfował Rasmussen. W Chorwacji 🇭🇷 trwają już próby do sobotniego finału co oznacza, że od tego momentu nie ma już szans na zmiany w stawce, chociaż HRT miało listę rezerwową na wypadek, gdyby ktoś z finału zachorował i nie mógł wystąpić. Faworytką bukmacherów nadal jest Nina Kraljić, która zwiększa przewagę nad Mią Negovetić i Albiną. W ankiecie HRT Albina ma jednak 35,9% głosów, a Nina 32,1%. Trzecie miejsce (11,1%) ma formacja Cambi.\n🇸🇪 Melodifestivalen: Dotter pewna awansu\nOpublikowano już fragmenty utworów sobotniego półfinału Melodifestivalen. Bardzo dobrze oceniony utwór „Little Tot” Dotter sprawił, że wokalistka ma teraz u bukmacherów aż 80% szans na awans. Drugie miejsce ma Anton Ewald (fot.) z 41% szans. 28% szans daje się duetowi Wahl ft. Sami, których „90-talet” będzie tysięczną piosenką Melodifestivalen. Najmniej na finał liczyć mogą Eva & Ewa (6%). W drugim półfinale nie zabraknie wykonawców, którzy po raz kolejny startują w selekcjach. Dla Antona i Dotter będzie to trzecie podejście. Anton dwukrotnie był w finale (2013-2014), a jego największym osiągnięciem jest 4. miejsce. Dotter swój debiut w 2018 miała mniej udany – nie wyszła z grupy. Powrót w 2020 zakończył się jednak 2. miejscem w finale, a „Bulletproof” wygrało później Rejected Song Contest na najlepszą odrzuconą piosenkę sezonu. Eva Rydberg, która w tym roku śpiewa z Ewą Roos, samodzielnie uczestniczyła w MF tylko raz – w 1977 roku. Zajęła wtedy 7. lokatę. II półfinał poprowadzą Christer Bjorkman, Anis Don Demina oraz Oscar Zia. Wszyscy startowali kiedyś w Melodifestivalen. Fragmenty piosenek półfinałowych z soboty znajdziecie TUTAJ.\nEurowizja: W lutym poznamy 9 nowych piosenek\nW momencie gdy TVP 🇵🇱 nadal prowadzi negocjacje z artystami inni nadawcy są już daleko bardziej zaawansowani w przygotowaniach do Eurowizji. Samanta Tina z Łotwy 🇱🇻 nagrywa właśnie klip do swojego utworu, a Macedończyk Vasil 🇲🇰 pracował nad fragmentem eurowizyjnej pocztówki. Z kolei na Cyprze 🇨🇾 ustalono, że stylistką Eleny Tsagrinou będzie Celia Kritharioti. To ta projektantka mody będzie odpowiedzialna za wizerunek sceniczny reprezentantki zarówno podczas konkursu jak i w klipie do „El Diablo”, który premierę będzie mieć 24 lutego. Dziś wieczorem poznamy natomiast fragment piosenki czeskiej Benny’ego Cristo 🇨🇿. Całość ma zostać opublikowana 16 lutego, czyli już całkiem niedługo. W tym miesiącu poznamy utwory eurowizyjne wybrane w ramach preselekcji – z Chorwacji 🇭🇷, Finlandii 🇫🇮, Norwegii 🇳🇴 i Hiszpanii 🇪🇸 oraz szereg piosenek wskazanych wewnętrznie: z Czech 🇨🇿, San Marino 🇸🇲, Cypru 🇨🇾, Niemiec 🇩🇪, Słowenii 🇸🇮 i być może Macedonii 🇲🇰. Liczymy na to, że w lutym dowiemy się czy Armenia 🇦🇲 wystartuje w Eurowizji, czy Serbowie 🇷🇸 zorganizują preselekcje oraz czy cokolwiek nowego zadzieje się w kwestii reprezentana Polski. Na razie opieramy się bowiem na nieoficjalnych doniesieniach.\nPoznaj nowe polskie piosenki i zagłosuj w 18. edycji HOLFESTIVALEN! Szczegóły znajdziesz TUTAJ.\nŹródło: Eurovision-Spain.com, Eurovoix, HRT, SVT, Eurovision World, fot.: @the_anton_official\nThis entry was posted in:Chorwacja, Cypr, Czechy, Dania, ESC 2021, Finlandia, Hiszpania, Macedonia, Polska na Eurowizji, Szwecja, Łotwa\nTagged with:Aksel, anabel conde, anton ewald, Benny Cristo, Blas Canto, Dansk Melodi Grand Prix, Dora 21, Dotter, Edurne, Eurowizja 2021, Nina Kraljić, Pastora Soler, teflon brothers, TVP, UMK, Vasil\nPoprzedni wpisZnamy finalistów w Danii • Wybierz utwór Hiszpanii na Eurowizję • Eurowizja Junior ponownie z Irlandią • Media bez wyboru: wielki protest w Polsce\nNastępny wpisVictoria zaprezentuje propozycje na Eurowizję • Znamy tytuł utworu Macedonii • Green Room zastąpi publiczność? • Dziś oglądanie Eurowizji 2017!


Natalia Kowalczykowska, Sołtys Sołectwa Kandlewo, Gmina Wschowa\nSołtysem jestem od czerwca 2015 roku. Może mam to we krwi, gdyż dawniej mój tato był sołtysem przez kilka kadencji. Po przegranych wyborach w marcu zdecydowałam się zająć miejsce w Radzie Sołeckiej. Ówczesny sołtys jednak zrezygnował i kolejne wybory wygrałam. Konkurencji nie miałam, zauważyłam, że mało kto chce podjąć się tego zadania. Współpraca z ludźmi jest raczej trudna, ciężko jest przełamać niechęć i brak zainteresowania. Jednak cały czas staram się i nie zniechęca mnie obojętność.\nZaraz po wygranych wyborach wspólnie ze swoją Radą Sołecką i pomocą ze strony ludzi pomogliśmy przy organizowaniu imprezy parafialnej (urodziny księdza połączone z okrągłą rocznicą bycia księdzem ogólnie i w naszej parafii). Udało nam się wszystko dopiąć na ostatni guzik mimo niewielkiej ilości czasu. Kolejnym zadaniem było organizowanie dożynek. Po raz pierwszy od dłuższego czasu wieniec zrobiony został przez jedną z mieszkanek wsi. W tym roku chcę do tego zaangażować więcej kobiet, gdyż jest to świetny sposób na integrację i zacieśnianie więzi między mieszkańcami. Niestety, wybraliśmy chyba najbardziej deszczowy dzień w sierpniu i dożynki zakończyłyby się niepowodzeniem, jednak szybko zdecydowaliśmy przenieść zabawę na salę wiejską.\nKolejnym wydarzeniem było ognisko dla dzieci na pożegnanie lata. Towarzyszyły jemu konkursy z nagrodami, dzieci smażyły kiełbaski i wspólnie z rodzicami spędziły niedzielne popołudnie.\nNapisałam projekt do gminy o budowę placu zabaw w ramach budżetu obywatelskiego. Zbierałam od ludzi głosy, jednak w wyniku głosowania zabrakło nam trochę punktów aby projekt przeszedł.\nNastępnym krokiem było napisanie innych projektów aby pozyskać dofinansowanie. Pierwszy odbędzie się już pod koniec czerwca i będzie to festyn rodzinny z okazji dnia dziecka, mamy i taty. Realizacja kolejnego projektu odbędzie się w lipcu i będzie to pierwszy rajd rowerowy w Kandlewie.\nOstatni projekt zaplanowałam na sierpień i będzie to olimpiada rodzinna, czyli zmagania sportowe dzieci i ich rodziców. Na każdy z tych projektów udało się uzyskać małe dofinansowanie. Co roku w każdej wsi dzieci dostają paczki na mikołaja i razem z radą postanowiliśmy zorganizować dla dzieci spotkanie z Mikołajem na Sali wiejskiej. Dzieci przyszły wraz z rodzicami lub dziadkami. Mimo braku śniegu, Mikołaj przyjechał na salę bryczką oraz z wielkim workiem z paczkami. Dzieci były zadowolone, każde chciało sobie zrobić zdjęcie z Mikołajem. Nie udało nam się zorganizować zabawy sylwestrowej (brak chętnych) ale w styczniu zorganizowaliśmy opłatek, na który zaproszony był ksiądz z naszej parafii. Widać było, że ludziom brakowało takich spotkań. W lutym odbyła się zabawa karnawałowa a w połowie marca Dzień kobiet. Każda pani, która przyszła dostała ode mnie prymulkę. Panie również były zadowolone. Niedługo, bo już 20 kwietnia, współpracując z Centrum Kultury i Rekreacji we Wschowie, odbędą się warsztaty plastyczne dla dzieci.\nPraca sołtysa na mojej wsi jest trudna. Największym trudem jest brak zaangażowania ze strony mieszkańców. Na zebrania przychodzi garstka ludzi. Jednak mam nadzieję, że kiedyś przekonają się, że można zmienić pewne rzeczy i że współpraca wcale nie jest męcząca. Wiem, że ciężko jest zmienić czyjeś myślenie, ale wierzę, że uda się poprawić komfort mieszkania w Kandlewie chociaż odrobinę.


Przepis na sałatkę z grejfrutem\nTagi: lekka sałatka , odchudzanie , przepisy na sałatki , sałata nieskokaloryczna , sałatka na wiosnę , sałatka z grejfrutem , Wiosna\nZa oknem pierwsze promienie słońca, a ty czujesz się ociężale? Chcesz jak najszybciej zrzucić grube swetry i wskoczyć w zwiewne sukienki? Jedz zdrowe i lekkie sałatki, przywitaj wiosnę w świetnej formie!\nZ SAŁATY I GREJPFRUTÓW\nNa sos: 1\_2 szklanki jogurtu naturalnego łyżka miodu po szczypcie mielonych ziół: imbiru, cynamonu i zielonego pieprzu łyżeczka świeżego oregano\n• Sałatę umyć, osuszyć, liście porwać na kawałki, ułożyć na półmisku. Grejpfruty obrać, pozbawić nadmiaru białej osłonki, pokroić w plasterki. Sok zlać do naczynia. Ser wędzony zetrzeć na tarce o dużych oczkach.\n• Plasterki grejpfruta ułożyć na liściach sałaty, posypać wiórkami sera i płatkami migdałowymi.\n• Jogurt zmiksować lub wymieszać z miodem i sokiem z grejpfrutów. Dodać po szczypcie imbiru, cynamonu, zielonego pieprzu oraz oregano, dokładnie wymieszać. Gotowym sosem polać przygotowana sałatę z grejpfrutami i serem. Te sałatkę można podawać jako samodzielne danie kolacyjne z grzankami czosnkowymi.\nDiety a dobre samopoczucie\nWidząc dziś reklamę tego konkursu pomyślałam, że podzielę się z wami swymi spostrzeżeniami dotyczącymi tego, co w tym pisemku wyczytałam. Z racji tego że studiuję dietetykę mam dla Was coś, co myślę, że naprawdę poprawi Wam...


Alpine maxi to solidna, gruba włóczka pozyskana z połączenia wełny z akrylem w stosunku 40% wełny i 60% akrylu. Połączenie to ma na celu uzyskanie przędzy ciepłej, dzięki wełnie - ale nie gryzącej dzięki akrylowi. Akryl ma również właściwości zmiękczające, bo wełna bywa zbita przez co drapiąca. Grubość tej przędzy jest zaskakująca; jest naprawdę gruba, co cieszy zwłaszcza te rękodzielniczki, które w potrzebie nie raz łączyły i po trzy włóczki naraz, aby uzyskać efekt tęgości wyrobu. Dla zainteresowanych – przędza ta zmierzona suwmiarką ma 8mm szerokości. Druty dla niej to 12mm, a szydełko 15mm\nZ uwagi na swój skład nadaje się na grube czapki, szale i kominy.\nPomimo, że w składzie ma wełnę, jest miękka i przyjemna w dotyku. W wyrobie nie jest wiotka, co jest dużą zaletą, zwłaszcza jeśli zaplanujemy z niej rozpinany sweter lub płaszcz. Nadaje się również na ciepłe, zimowe rękawiczki z jednym palcem. Na pewno niezwykła okaże się zrobiona z niej torebka, którą można ozdobić koralikami, kamieniami sutaszem lub metalowym charmsem i koniecznie z zawieszką hand made.\nAlpine maxi to również dobra włóczka dla niecierpliwych i rozpoczynających swoją przygodę z szydełkiem, czy drutami. Prosty szal czy czapkę łatwo i szybko da się zrobić z grubej przędzy jaką jest właśnie ta przędza. Jako że w swoim składzie zawiera wełnę, warto zapoznać się z zadowalającym opisem metki-banderoli, którą jest opasany każdy motek.\nYarnArt™ Alpine Maxi\nAlpine maxi jest w postaci dużego 250g motka o długości 105 metrów, na widok którego śmieją się oczy. Z wyglądu przypomina grubą linę, ale w dotyku to miękka, przyjemna, ciepła włóczka o składzie 40% wełny i 60% akrylu. Zrobimy z niej ciepłe jesienno-zimowe wyroby w postaci szalików, czapek, kominów, getrów i swetrów. Pokryta jest leciutkim włosem, który w ściegu nie przysłania nadanego jej wzoru. Alpine maxi jest bardzo gruba, dlatego nadaje się na "szydełkowanie" rękami.


Baldocer Blanco Brillo 31,6x63,2 - sklep internetowy Domus\nNajbardziej klasyczny model płytki ściennej czyli czysto-biała glazura w połysku. Blanco Brillo 31,6x63,2 można znaleźć w kilku kolekcjach obecnych w katalogu ich producenta - fabryki Baldocer. Łączymy je z innymi płytkami jak na przykład Silueta Blaco Brillo 31,6x63,2 lub układamy samodzielnie. W towarzystwie omawianych kafelków świetnie prezentują się dodatki w jaskrawych kolorach czyli między innymi malowane od spodu szklane listwy oraz mozaiki. Podobnie jest z ozdobami chromowanymi ze stali nierdzewnej.\nMożna się czasem spotkać z różnego rodzaju, krzywdzącymi opiniami na temat białych płytek: wyglądają jak w szpitalu, widać na nich każdy brud i są zbyt mało efektowne i ciekawe aby mogły być modne... Warto jednak zauważyć, że podobnych opinii nigdy nie głoszą projektanci wnętrz którzy doskonale znają potencjał drzeniący w dużych białych kafelkach.


Prawie wiosenna pogoda, dość wysoka temperatura i opady deszczu w Tarnowie spowodowały wcześniejsze zamknięcie lodowiska w Mościach z którego chętnie korzystali uczniowie ZST w ramach lekcji wf. By zrekompensować ten brak , duża liczba łyżwiarzy naszej szkoły ponownie pojawiła się na krytym lodowisku w Krynicy , łącząc możliwość doskonalenia umiejętności jazdy na łyżwach z aktywnym wypoczynkiem i zwiedzaniem Krynicy nieco jeszcze uśpionej przed sezonem turystycznym . Lodowisko będzie czynne do połowy kwietnia , jeśli zgłosi się grupa chętnych zorganizujemy wyjazd kończący sezon łyżwiarski. Na okolicznych stokach widać jeszcze śnieg i narciarzy, dlatego odpowiadając na liczne pytania ze strony uczniów, planujemy „wiosenny” wyjazd narciarski 15.03.19 (piątek) . W związku z krótkim czasem na organizacje wyjazdu prosimy o pilne zgłoszenia do środy 13.03.19.Decyduje kolejność zgłoszeń. Zapraszamy!


Luksemburgowe pojęcie prawa – socjolocja\nLuksemburgowe pojęcie prawa\nBardziej optymistyczny był Juncker, dla którego „jest więcej oznak, że zmierzamy w kierunku sukcesu niż porażki”. Przypominając, że Luksemburczycy poprali w referendum unijną konstytucję, premier Luksemburga zaapelował, by brać pod uwagę 18 państw, które ją ratyfikowały. „Trzeba zachować substancję” eurokonstytucji – powiedział Juncker.\nJak widać, w obliczu widma porażki niemiecko – francuskich planów wielkomocarstwowych przestają się nawet powoli liczyć elementarne pozory prawne. Galop do totalizmu nabiera tempa…\nSwoją drogą, o piątkowej obniżce podatków na zerowym lvl na joggerze – która po raz pierwszy od wielu, wielu lat pozwoli [acz homeopatycznie] odczuć ulgę w kieszeni – zająknęły się może dwie osoby, jeśli liczyłem dobrze. A przecież to bodajże druga [po obniżce akcyzy] obniżka podatków w III/IV RP – i nie ma znaczenia, na ile zamierzona, a na ile wykalkulowana. Reszta woli podniecać się Giertychem kasującym Dostojewskiego czy kolejnymi lapsusami Kaczyńskich. ŻAŁOSNE.\n18 czerwca 2007 4 marca 2016\n21 myśli w temacie “Luksemburgowe pojęcie prawa”\n18 czerwca 2007 o 00:14\nTak, lepiej minimalnie obniżyć składkę, niż zreformować system. Wielkie działanie…\n18 czerwca 2007 o 00:16\nA co do Unii, to lepiej chyba wrócić do idei Unii dwóch prędkości, i niech malkontenci zostają w jednej grupie, reszta niech jedzie w drugiej.\nO tej obniżce podatków miałem napisać, ale w końcu sobuie odpuściłem – bop to wszystjko mało, mało …\n18 czerwca 2007 o 00:19\nmh: Co dla przeciętnego Polaka ma większe znaczenie: to, że Kaczyński nie wie, z czego się robi marychę, czy to, że z m-ca na miesiąc zostanie mu w kieszeni kilka zeta więcej? Rozchodzi mi się o proporcje, o nic więcej – ale nie sposób opędzić się od wrażenia, że dla sporej części osób proporcje dyktuje Wybiórcza.\nCo do tego, że lepiej jest reformować system – zgoda. Ale jak się nie ma, co się lubi, to się lubi ser podlaski.\n18 czerwca 2007 o 00:27\nJa mam trochę inną opcję – jak się nie ma, co się lubi, to się idzie gdzie indziej….\n18 czerwca 2007 o 00:31\n18 czerwca 2007 o 02:19\nA o (między innymi) moim happeningu nawet w "Wybiórczej" pisali:\n18 czerwca 2007 o 10:36\nRozumiem torero, że o głupocie rządzących (Conrad, Gombrowicz etc.) nie powinno się pisać, a o wspaniałomyślnym darze (te miliardy nie wezmą się jednak z sufitu) kilku złotych cały jogger musi trąbić. Gdyby w całości tę składkę zlikwidowali, to może by i tak było? 🙂\n18 czerwca 2007 o 11:06\nLauro, nikt by nie trąbił nawet wtedy, gdyby obniżyli podatki o 80%, a pewien portal nie podałby tego do wierzenia 🙂\nCo do miliardów z sufitu… wcale bym się nie zdziwił, gdyby zadziałała krzywa Laffera i nagle okazało się, że wpływy ze składki po obniżce okazałyby się większe, niż przed. Ale nic, poczekamy – zobaczymy.\nA, i nie piszę, że nie powinno się pisać. Po prostu kwestia proporcji.\n18 czerwca 2007 o 12:02\nWyborcza pisała o obniżce składki na pierwszej stronie. No ale po co sprawdzać, przecież wiadomo, że wraże siły z układu nigdy nie dopuszczą do zamieszczenia w ich organie prasowym informacji o czymkolwiek, co tylko Torero uzna za ważne…\n18 czerwca 2007 o 12:04\nhttp://www.gazetawyborcza.pl/1715307,0.html?skan=4229716 – skan okładki, gdyby ktoś nie wierzył…\n18 czerwca 2007 o 12:11\nAle czymże jest niechby i okładka wobec braku śledztw dziennikarskich, komentarza Naczelnego, braku zjadliwego Ogórka czy nawiązań przez kolejne n numerów?\nDobra, kończę błaznowanie. Masz rację – co jednak nie zmienia faktu, że proporcje na joggerze są, jakie są… i nawet Ty czepiłeś się z całości jednego podrzędnego zdania, zamiast odnieść się do meritum.\n18 czerwca 2007 o 12:17\n> O tej obniżce podatków miałem napisać, ale w końcu sobuie odpuściłem – bop to wszystjko mało, mało …\nMało, zgadza się, ale jeśli nie chcesz tych dodatkowych pieniędzy to daj znać, dam Ci numer konta. Niemniej – decyzja MEN-u o lekturach nie stanowiła (w kategorii ważności) nawet promila tejże decyzji, a 3/4 kraju o tym gada! Pomyślałby kto, że czytelnictwo klasyki u nas kwitnie. A lewactwo jak zwykle kłamie trąbiąc o "indeksie".\nTorero ma rację, to nie przypadek, że na głównej joggera nie było o Gilowskiej śladu a o Giertychu i owszem. Odzwierciedla to raz – jak dajemy się manipulować lewicowym mediom, dwa – ile wiemy o ekonomii i (naszych) pieniądzach.\nWidocznie nikt nie uznał, żeby te parędziesiąt złotych robiło mu aż taką różnicę i bardziej ich martwi np. edukacja ich dzieci (lektury).\nPrawdę mówiąc nie wiem, o co Ci chodzi w pierwszej części wpisu, a druga wygląda mi na czepianie się. 😉\n18 czerwca 2007 o 13:54\n"Niemniej – decyzja MEN-u o lekturach nie stanowiła (w kategorii ważności) nawet promila tejże decyzji, a 3/4 kraju o tym gada!"\nEdukacja Twojego dziecka jest tysiąc razy mniej ważna od kilkunastu złotych w Twoim portfelu? Nie mówię, że pieniądze nie są ważne, bo sam jestem materialistą, ale takie proporcje chyba są właściwe ludom bardziej prymitywnym.\n18 czerwca 2007 o 14:00\nLauro, nie tragizuj. Jeśli dziecko uchowa się tylko na lekturach szkolnych, to efekt będzie opłakany niezależnie od tego, czy na lekturach będzie Dostojewski, czy nie [notabene sam nie czytałem nic Dostojewskiego, a nie uważam się za jednostkę mającą jakieś szczególnie wielkie wyrwy w edukacji] – najprawdopodobniej ktoś taki będzie korzystał ze ściąg, czyli nie przeczyta nawet lektur. A jeśli dziecko zainteresuje się czymś poza listą lektur, wtedy żaden minister edukacji zbytnio mu nie zaszkodzi.\nProblem lektur jest notabene cholernie ideologiczny i takoż prozaiczny. Jest na to wyjście – sprywatyzować i po krzyku. ale tego nie chce nikt, bo gadanie "wyrzucają nam klasyków!" jest de facto lamentem "wyrzucają nam NASZYCH klasyków!". Czerwoni czerwoni kontra czerwoni czarni, stary numer 😛\n18 czerwca 2007 o 17:57\nOk, no po części odwoluję to "mało, mało" bo dzisiaj doczytalem, że teraz będzie 3 punkty procentowe, a od stycznia 2008 ma być dodatkowo 4. Tak więc nie jest to wcale tak mało.\n18 czerwca 2007 o 20:02\nLauro, nie pogrążaj się.\nZ faktu, że w kanonie szkolnym nie ma jakiejś książki nic szczególnego nie wynika, a już na pewno nie wynika, że dziecko tejże książki nie przeczyta, czyż nie? Nawet w ramach języka polskiego w szkole, nauczyciele sobie radzą.\nPoza tym edukacją mojego dziecka raczej nie będzie się zajmować nauczyciel w państwowej szkole, a jeśli już to na pewno nie będzie to jedyna forma edukacji. Jestem za edukacją domową, tak w ogóle.\nNie ma znaczenia, jak wygląda kanon lektur, państwowa szkoła tak czy siak ideologizuje, czego nie nauczą rodzice (lub przygodnie spotkani mądrzy ludzie, czasami trafiają się tacy w szkole nawet) tego szkoła i tak nie nauczy. To tak jak z wyborami – gdyby wybory mogły coś zmienić to by były zakazane. Państwowa szkoła pasuje tu jak ulał.\n19 czerwca 2007 o 02:33\nTo nieprawda, że nauczyciele sobie poradzą. Kończyłem jeszcze czteroletnie liceum, a i tak (w klasie humanistycznej) nie udało się przerobić należycie całego materiału, literatura XX wieku była zrobiona mocno po łebkach. W trzyletnim liceum z programem równie obszernym po prostu nie ma czasu na robienie czegoś, czego nie ma w kanonie.\nPodobnie nieprawdą jest, że nie ma znaczenia, co znajdzie się w kanonie, bo albo ktoś czyta, albo nie. Pamiętam z liceum bardzo wielu ludzi, którzy lektury owszem, czytali (jedne im się podobały, nawet bardzo, inne nie), ale poza tym klasyki praktycznie nie dotykali, mimo iż od książek jako takich nie stronili. Byli i tacy, którzy czytali w ogóle niewiele, ale do sięgnięcia po lektury przekonać się dawali i byli niejednokrotnie z tego zadowoleni, choć nigdy by sami z siebie tych książek nie poznali.\n19 czerwca 2007 o 02:38\nPS Nie mówiąc o tym, że liczy się nie tylko przeczytanie książki, ale również jej omówienie na lekcji. W przypadku dobrego nauczyciela daje to często bardzo dużo.\n19 czerwca 2007 o 19:35\n> Nie mówiąc o tym, że liczy się nie tylko przeczytanie książki, ale również jej omówienie na lekcji. W przypadku dobrego nauczyciela daje to często bardzo dużo.\nTu się zgadzam, za skandal uważam na przykład, że przy "szklanych domach" nikt w mojej szkole nawet się nie zająknął, że to pean na cześć komunizmu był. Wtedy jeszcze sam na to nie wpadłem.\nWiadomo, że nie wszyscy nauczyciele sobie poradzą, ale to nie zmienia postaci rzeczy. Ja nie byłem w humanistycznej a miałem sporo więcej książek niż moi znajomi z humanistycznej. Nie wszystkie omówione, wiadomo, ale już samo zasygnalizowanie istnienia książki to już połowa sukcesu, zwłaszcza, że (jak w przypadku Żeromskiego u mnie) nauczyciele często nie wiedzą/manipulują i o pewnych sprawach nie chcą mówić.\nCo do klasyki – "wszyscy o niej mówią mało kto czyta", tak było jest i będzie, uważam, kto będzie chciał ten przeczyta.\nPoprzedni Previous post: Ubuntu Feisty / Ubuntu Intrepid & wifi HOWTO\nDalej Next post: Bez komentarza.


» Home Staging Biuro Nieruchomości Krapkowice, Gogolin: EnterDom\nPomożemy w przygotowaniu Państwa nieruchomość do sprzedaży lub wynajmu – Home Staging – w dużym skrócie jest to technika profesjonalnego przygotowania i prezentowania nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży bądź wynajmu.\nZabieg taki jest nie drogi, a będzie widoczny. Celem takiego przygotowania jest wzbudzenie zainteresowania jak największej liczby oglądających nieruchomość, a przez to przyśpieszenie sprzedaży lub wynajmu za możliwie najwyższą cenę.\nKażdy z nas lubi ładne i przejrzyste wnętrza, dlatego wykorzystamy nasze umiejętności, aby wnętrze Państwa domu lub mieszkania wyglądało atrakcyjnie dla potencjalnego kupującego. W krótkim czasie i niewielkim kosztem można zmienić nieciekawe wnętrze w miejsce, które już na pierwszy rzut oka spodoba się niemal każdemu.\nDostrzegamy potencjał tam, gdzie nie widać go gołym okiem. Działając w interesie sprzedającego oraz kupującego dążymy do uzyskania jak największego zainteresowania nieruchomością. Korzyść jest obustronna. Sprzedający może w krótszym czasie uzyskać oczekiwaną cenę ze sprzedaży. Kupujący zaś, spośród bardzo wielu ofert dostępnych na rynku, ma szansę ujrzeć cały potencjał nieruchomości, co może pomóc mu w podjęciu świadomej decyzji o zakupie.\nHome Staging ma dwa cele. Pierwszy to przygotowanie mieszkania lub domu tak, aby podczas prezentacji wyglądało bardziej atrakcyjnie. Drugi, to przygotowanie odpowiednich zdjęć, które zaprezentujemy m.in. na naszej stronie internetowej oraz portalach internetowych.\nBiuro EnterDOM Nieruchomości i Kredyty jest jedynym biurem w Krapkowicach i okolicy, które w swojej ofercie kompleksowo przygotuje nieruchomość do sprzedaży.\n– Pierwszym krokiem będzie dokonanie oględzin nieruchomości. Następnie zaproponujemy ewentualne zmiany. Wspólnie określimy stylistykę i temat przewodni nieruchomości.\n– Ustalimy zakres prac, listę zakupów, a przede wszystkim budżet przeznaczony na zwiększenie atrakcyjności nieruchomości do sprzedaży lub do wynajęcia.\n– Zawsze ustalamy szczegóły z Naszym Klientem.\n– Po zakończeniu prac wykonujemy profesjonalną sesję zdjęciową i prezentujemy zalety nieruchomości.


Start Książki polskie Architektura Form Follows Freedom. Architektura dla kultury w Polsce 2000+\nAutor: J. Purchla, J. Sepioł (red.)\nOprawa: twarda, Format: 22,5x18 cm, Stron: 272, ponad 200 fotografii, rzutów i przekrojów, 2015 r.,\nwersja w języku angielskim dostępna tutaj\nKsiążka opisuje najbardziej spektakularne realizacje architektoniczne we współczesnej Polsce. Architektura polska jest dziś jednym z najciekawszych zjawisk na architektonicznej mapie Europy, a nawet świata. Stało się tak przede wszystkim dzięki obiektom wzniesionym dla kultury w pierwszych dwóch dekadach XXI wieku. W architekturze nowych muzeów czy filharmonii globalne trendy idą w parze z twórczym poszukiwaniem własnego języka.\nObszerne opisy i prezentacje obiektów (ponad 200 fotografii, rzutów i przekrojów) opatrzone są komentarzami historyków i krytyków architektury. Wśród współautorów książki znajdują się m.in. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego prof. Małgorzata Omilanowska, Dyrektor Międzynarodowego Centrum Kultury w Krakowie prof. dr hab. Jacek Purchla, architekt i historyk sztuki Janusz Sepioł.\nPublikacja ma być wizytówką Polskiej architektury za granicą. Została przygotowana w polskiej i angielskiej wersji językowej („Form Follows Freedom. Architecture for Culture in Poland 2000+”). Książka adresowana jest do krytyków i badaczy, zajmujących się architekturą współczesną na całym świecie. Trafi również do bibliotek najważniejszych światowych instytucji i uczelni architektonicznych.\nEwa P. Porębska Poland on the Architectural Map


Programowanie jako nauka komunikacji | Na diecie\nBy on wrz 19, 2019 with 0 Comments\nProgramowanie coraz częściej polecane jest jako alternatywa dla innych zajęć pozalekcyjnych dla coraz młodszych dzieci. Okazuje się, że tego typu aktywność spotyka się także z zainteresowaniem wielu profesjonalistów zajmujących się ogólnym rozwojem maluchów. Pozytywne opinie nie tyczą się tylko nauki programowania samej w sobie, ale i wielu innych umiejętności, które są rozbudzane i rozwijanie w czasie takich zajęć. Jedną z nich jest szeroko rozumiana umiejętność komunikacji. Zarówno dla dzieciaków, które dopiero rozpoczynają swoje społeczne życie, jak i dla tych, które napotykają w nim na trudności. A co ma wspólnego programowanie z komunikacją?\nNauka programowania dla dzieci we Wrocławiu i nauka komunikacji\nProgramowanie nie jest niczym innym jak odpowiednią komunikacją z maszyną. Żeby dziecko umiało zaprogramować lub zmodyfikować grę, lub program, musi rozumieć podstawy tego, jak konkretne komendy i wyrażenia wpływają na odbiór i wykonanie poleceń. Zanim dziecko zostanie postawione przed monitorem, warsztaty programowania dla dzieci to w większości szereg aktywności powiązanych z rozwojem różnego rodzaju umiejętności. Jedną z nich jest właśnie odpowiednie wyrażanie siebie, jak i słuchanie innych. Praca programisty to komunikacja na wielu szczeblach. Nie tylko z komputerem, to także umiejętność pracy w zespole, przebojowość potrzebna do przedstawiania i przekonywania do swoich pomysłów oraz pewność siebie, która procentuje późniejszą realizacją naszych kreacji.\nWiele aktywności, które wspierają rozwój dziecka na szczeblu komunikacyjnym, to także możliwości, które rozwijają w dzieciach nieśmiałych, czy z problemami umiejętność przedstawiania swojej opinii. Dzieci, dla których problemem jest wyrażanie swojego zdania, często popychane są w trakcie zajęć do stopniowego oswajania się z przedstawianiem swojego stanowiska czy pomysłów. Z kolei nastolatkowie, którzy mają problem z wyrażaniem siebie w zrozumiały dla otoczenia sposób, także znajdą podczas kursów podstawy, ku rozwijaniu się w kierunku spokojnego, zrównoważonego i jasnego wyrażania swoich myśli.\nBo komunikacja to podstawa funkcjonowania w społeczeństwie. Dlatego taki kurs programowania dla dzieci rozwija dziecko wielotorowo, pozwalając na zdobycie wielu atutów potrzebnych przy późniejszym szukaniu pracy, nie tylko jako programista.


Ailefo - Organiczna Ciastolina - duża tuba - 5 kolorów po 160g • Moi Mili\nStrona główna / Produkty / Zabawki / Masy plastyczne / Ailefo – Organiczna Ciastolina – duża tuba – 5 kolorów po 160g\nAilefo – Organiczna Ciastolina – duża tuba – 5 kolorów po 160g\nilość Ailefo - Organiczna Ciastolina - duża tuba - 5 kolorów po 160g\nSKU: AIF00316 Kategorie: Masy plastyczne, Nowości, Zabawki, Zabawki dla 3 latka, Zabawki dla 4 latka, Zabawki dla 5 latka, Zabawki dla 6 latka, Zabawki dla 7 latka, Zabawki dla 8 latka, Zabawki dla 9 latka\n– Wszystkie składki mogą być stosowane w przemyśle żywieniowym i nadają się do spożycia (co nie jest zalecane).\n– W ciastolinie znajdują się tylko takie substancje, które są bezpieczne według systemu Kemilex od Astma-Allergi Danmark (Kemilex to system do weryfikacji pochodzenia i zastosowania składników).\n– Produkt przeszedł szerej testów między innymi we współpracy z Altox (firma doradcza specjalizująca się w obszarach środowiska, zdrowia w miejscu pracy, produktów biobójczych, kosmetyków, zabawek i chemikaliów)\n– Specjalnie dobrane ekologiczne oleje roślinne sprawiają, że faktura ciastoliny jest wyjątkowo miękka, co ułatwia jej formowanie. Podczas zabawy oleje chronią także skórę dłoni dziecka przed wysuszeniem i wzmacniają barierę ochronną przed zabrudzeniami skóry.\n– Produkt posiada certyfikację A według FFFH – jest to duńska organizacja zrzeszająca producentów, dystrybutorów i importerów materiałów hobbystycznych i kreatywnych, celem której jest promowanie, rozpowszechnianie i zrozumienie używania oznakowania A, co ma ułatwiać konsumentom wybór bezpiecznych i ekologicznych wyrobów kreatywnych.\n– Ciastolina nie zawiera metali ciężkich, substancji alergizujących czy zaburzających gospodarkę hormonalną.\n– Barwniki zawarte w produktach Ailefo pochodzą z naturalnych źródeł i są to niebiesko-zielone algi, grzyby Blakeslea trispora, zielone i czerwone warzywa i owoce oraz brązowy cukier.\nTuba zawiera 5 opakowań każde po 160g kolorowej organicznej ciastoliny.\nTuba wykonana z kartonu, z papieru pochodzącego w 100% z recyklingu. Wielkość tuby: 22 x 10 cm\n2 lata, 3 lata, 4 lata, 5 lat, 6 lat, 7 lat, 8 lat\nNapisz pierwszą opinię o “Ailefo – Organiczna Ciastolina – duża tuba – 5 kolorów po 160g” Anuluj pisanie odpowiedzi\nMudpuppy – Zwierzęta świata – Kalejdoskop Mix&Match\n37,00 zł 37 zł\nScratch – Ocean – Przebijanka i kulodrom\n154,99 zł 154.99 zł\nScratch – Dzikie zwierzęta – Piramida edukacyjna\n92,99 zł 92.99 zł\n62,99 zł 62.99 zł


Koszulka dziecięca Performance Biała 12-13 :: Fruit Of The Loom\nKatalog » Odzież według modeli » Odzież dziecięca » Koszulki » Sportowe » Performance » Biały\nKoszulka dziecięca Performance Biała 12-13\nDostępna ilość: 107\nKoszulka dziecięca Fruit Of The Loom\nModel: Performance T Kids\nRozmiar koszulki: 12-13\nSzerokość: 47 cm - Długość: 65 cm\nOpis: Dziecięca, sportowa koszulka Performance T. Stworzona dla wygody i komfortu dzieci czynnych sportowo, idealna na zajęcia z wychowania fizycznego i innej aktywności ruchowej. Szybkoschnąca, termoaktywna, wykonana w 100% z poliestru teksturowanego, odprowadza wilgoć na zewnątrz.\nPoliestrowa lamówka wokół szyi, obszyta podwójnym ściegiem. Metka nadrukowana na karku, dla lepszego komfortu. Powyżej metki wszyta taśma wzmacniająca. Rękawy typu „reglan”, wszyte podwójnym ściegiem typu „coverstitch". Koszulka bez szwów bocznych. Dół koszulki z podwiniętym brzegiem, obszyty podwójnym szwem. Prać w temperaturze do 30°C.\nMateriał wykonania: 100% poliestru\nKod produktu: 610130 30 12-13(152)


In memoriam - Pamięci Architektów Polskich - Bogna Jakuszko-Klimczewska\narch. Bogna Jakuszko-Klimczewska\n* 17.10.1928, Sławacinek\nBogna Jakuszko-Klimczewska (zd. Jakuszko) - architekt, urbanista.\nAbsolwentka Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej (1951). Status architekta twórcy (1984).\nProjektantka, kierownik zespołu w biurze Miastoprojekt we Wrocławiu (od 1959).\n- zabudowa śródmieścia Legnicy - współautor Kazimierz Klimczewski;\n- osiedle mieszkaniowe im. Świerczewskiego w Lubinie - współautor K. Klimczewski;\n- osiedle mieszkaniowe im. Kopernika w Legnicy - współautor K. Klimczewski;\n- Zespół Szkół Budowlanych, ul. Grabiszyńska 236-244, Wrocław (1963-68) - współautor Janusz Świątkowski;\n- Dom Kultury Budowlanych (obecnie PWST), ul. Braniborska 59, Wrocław (1969-72).\n- na projekt urbanistyczny ośrodka usługowego na terenie Placu Społecznego we Wrocławiu (1964) - współautor Kazimierz Klimczewski - wyróżnienie II stopnia równorzędne;\n- na projekt centrum miasta Legnicy (1965) - współautor K. Klimczewski - II nagroda równorzędna;\n- na projekt urbanistyczno-architektoniczny zabudowy Rynku w Nysie (1966) - współautor K. Klimczewski - I wyróżnienie;\n- na projekt urbanistyczny centrum Jeleniej Góry (1967) - współautor K. Klimczewski - III nagroda równorzędna;\n- na projekt koncepcyjny zagospodarowania przestrzennego śródmieścia Malborka (1967) - współautor K. Klimczewski - II nagroda;\n- na projekt urbanistyczno-realizacyjny zabudowy śródmieścia Lubina (1968) - współautorzy: K. Klimczewski, Tadeusz Kościuk - wyróżnienie II stopnia;\n- na projekt urbanistyczny nowego fragmentu m. Bolesławca (1969) - współautor K. Klimczewski - II nagroda;\n- na opracowanie koncepcji zagospodarowania przestrzennego śródmieścia Kołobrzegu (1970) - współautor K. Klimczewski - wyróżnienie I stopnia równorzędne;\n- na projekt urbanistyczno-architektoniczny Centrum Dzierżoniowa (1970) - współautor K. Klimczewski - wyróżnienie równorzędne;\n- na projekt zagospodarowania przestrzennego terenu centrum Włocławka (1971) - współautor K. Klimczewski - wyróżnienie II stopnia równorzędne;\n- na opracowanie koncepcji zagospodarowania przestrzennego ogólnomiejskiego centrum usługowego miasta Lubina (1973) - współautorzy: K. Klimczewski, Krzysztof Pytel, Krystyna Wodała - III nagroda równorzędna;\n- na opracowanie koncepcji zagospodarowania przestrzennego śródmieścia miasta Gorzowa Wielkopolskiego (1977) - współautor K. Klimczewski - III nagroda równorzędna.\nSkarbnik ZO SARP (1952-53).\nOdznaczenia m.in.: Srebrny Krzyż Zasługi (1972), Brązowa Odznaka SARP, Srebrna Odznaka SARP.\nŻona architekta Kazimierza Klimczewskiego (1928-2009).\nPochowana na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu (17.11.2015).\nArchiwum O. SARP Wrocław\nBiogram dodano: 12.11.2015 | Aktualizacja: 07.11.2021, 01:00:41 | Wyświetleń od 01.01.2018 r.: 1935


Co można, a co nie zmywać w zmywarce?\nPorcelana, ręcznie malowana ceramika, kryształowe kieliszki mogą zostać uszkodzone przez wysoką temperaturę, myjące detergenty lub resztki jedzenia Fot. pixabay\nSekretem do długowieczności zmywarki oraz naszych naczyń jest wiedza, które rzeczy możemy w niej zmywać, a które można myć tylko ręcznie.\nCzego nie można zmywać w zmywarce?\nPorcelana, ręcznie malowana ceramika, kryształowe kieliszki mogą zostać uszkodzone przez wysoką temperaturę, myjące detergenty lub resztki jedzenia;\nDeski, pałeczki, noże i widelce wykonane z drewna nie mogą znaleźć się w zmywarce! Dlaczego? Ponieważ drewno pod wpływem wody pęcznieje i pęka, a w efekcie naczynia nie nadają się już do dalszego użytku;\nPlastikowym przedmiotom powinniśmy się dokładnie przyjrzeć. Jeśli wkładamy pojemniki z tworzywa sztucznego, ryzykujemy tym, że pod wpływem wysokiej temperatury mogą się zdeformować. Nawet jeśli plastikowe naczynia przeznaczone są do mycia w zmywarce, powinniśmy je umieścić jak najdalej od elementu grzejnego;\nNie wkładajmy do zmywarki zbyt dużych naczyń. Garnki oraz patelnie zwykle zajmują dużo miejsca i wymagają wcześniejszego namoczenia i wyszorowania większych zabrudzeń. Dlatego najlepiej jest je umyć ręcznie;\nJak prawidłowo zmywać makijaż? Dlaczego nie umiemy przyjmować komplementów?\nDomowe sposoby na czysty piekarnik Jak usunąć kamień z czajnika?


odżywianie - AUDIOBOOKI (Książki Audio Mp3), EBOOKI (PDF i ePUB) - KURSY MP3 - Księgarnia E-NEXTO\nZaparcia. Porady lekarzy i dietetyków - ebook\nNajczęstszą przyczyną zaparć są: stres, nieprawidłowe odżywianie i nieregularny tryb życia. Nadużywanie środków przeczyszczających może spowodować poważne powikłania zdrowotne, natomiast odpowiednia dieta i zmiana trybu życia, o czym piszą autorzy, przyniosą oczekiwane efekty. Przykładowe jadłospisy oraz wskazówki dietetyczne pomogą w zwalczaniu tej dolegliwości. Książka zawiera również informacje...\nKamica żółciowa - ebook


Nadejście Nowego Roku witam z coraz większym spokojem, bez wielkich podsumowań i list postanowień. Owszem, zastanawiam się nad tym, co spotkało mnie w mijającym roku, wyznaczam sobie pewne kierunki działania na przyszły, ale nie poświęcam temu zbyt wiele czasu i uwagi. Wystarczająco dużo myślę nad swoim życiem na co dzień. Nie muszę przebudowywać go tylko dlatego, że zmienia się data. Staram się przeżywać świadomie każdy dzień. Dzisiaj wieczorem zjemy z bliskimi smaczną kolację, ciesząc się swoim towarzystwem, sącząc dobre wina. I pójdziemy spać być może nawet przed północą albo zaraz po niej. Kameralnie będzie. A jutro przywitamy Nowy Rok dziarskim spacerem. Jeśli ktoś lubi huczne bale i wystawne bankiety, jego prawo. Ja wolę wariant domowo-zaciszny. Życzę Wam w Nowym Roku, byście zawsze wiedzieli, co dla Was najlepsze i tak wybierali, nie oglądając się na to, co mówią inni. A 2 stycznia, jeśli ktoś będzie miał czas i okazję, może w pierwszym programie Polskieg\nWracając do tematyki lenistwa, mam taką małą teorię na temat poświątecznego rozmemłania i trudności wydobycia się z niego. Mnie akurat w tym roku ta dolegliwość nie trapi. Wiem dlaczego. Dzięki temu łatwiej mi zrozumieć, czemu tak wiele osób narzeka w tych okolicznościach na całkowitą niemoc i niemożność jej przełamania. Lenia poświątecznego hoduje się bowiem o wiele wcześniej. Niektórzy zaczynają już z początkiem grudnia. W jaki sposób? Przez przedświąteczną hiperaktywność. Dla wielu osób końcówka roku to okres wyjątkowo trudny i pracowity. Terminy, rozliczenia, zamknięcia roku. A jednocześnie Mikołaj, przygotowania do Świąt, do Sylwestra, zakupy, zakupy, jeszcze raz zakupy, porządki przedświąteczne, spotkania wigilijne w pracy, spotkania opłatkowe, rozsyłanie życzeń, planowanie kolejnego roku... Istne szaleństwo. Same Święta też rzadko mijają w spokoju. Nierzadko oznaczają miotanie się między domem własnym, domem Rodziców i domem Teściów, biesiadowanie, obżarstwo, mało\nCały kraj zalała ciepło-miodowa fala rozleniwienia poświąteczno-przednoworocznego. Na powierzchnię tego mdłego budyniu niemrawo wydobywają się tylko z wolna małe pęcherzyki podsumowań roku i deklaracji noworocznych postanowień. Tym razem u mnie nie będzie ani podsumowania roku, ani listy planów i postanowień. Powiem krótko: było bardzo dobrze, będzie jeszcze lepiej. Albo nie. Się okaże. Za to będzie o sposobach na lenia. Niektórzy twierdzą, że tego drania nie da się pokonać ani wyprosić ze swojego życia. Choroba nieuleczalna. Dosyć zaraźliwa. Zaiste, nie da się? A może wygodniej jest wierzyć, że to niemożliwe niż pogodzić się z faktem, że owszem można, tylko nam się... (o, ironio) po prostu nie chce?\nWłaściwie mogłoby nie być choinki. Ozdób, zapachów, aromatów. Tradycyjnych potraw, barszczu, uszek, pierogów, grzybów w różnej postaci, pierogów, karpia, słodyczy. Prezentów też mogłoby nie być. Ani małych, ani dużych. Dla mnie święta są czasem miłości. Bycia blisko z tymi, z którymi na co dzień też jestem blisko. I fizycznie, i emocjonalnie. Bez nich nie byłoby Świąt. Bez ludzi, których kocham, lubię, cenię. I żadne dekoracje i wykwintne potrawy nie mogłyby tego zmienić. Nawet najbogatsza choinka, najwspanialsze prezenty. Nie, nie rezygnuję z choinki, wigilijnej kolacji i całej reszty świątecznych atrakcji. Nie są konieczne, ale dodają Świętom uroku, atmosfery, kolorytu. Wy, moi Czytelnicy i Czytelniczki, też jesteście częścią mojego świata - czasem wirtualnie, coraz częściej spotykam Was w tzw. realu. Nasze relacje ulegają dewirtualizacji, o której pisze Konrad w tym poruszającym wpisie . Dziękuję więc Wam za to, że wiernie tu zaglądacie, czytacie, k\nGdy w ostatnim wpisie dzieliłam się z Wami radością życia, w komentarzach słusznie zauważyliście, że takie podejście nie dla każdego jest oczywiste, proste, naturalne, wrodzone. Niektórzy muszą się go nauczyć czy też wyćwiczyć. Czy można nauczyć się cieszyć z faktu, że oto widzimy narodziny nowego dnia, że dane nam jest przeżyć kolejną dobę? Sposobów na to jest wiele, myślę, że taka radość może przyjść na co najmniej dwa. Pierwszy, dość brutalny i gwałtowny: przez doświadczenie własnej lub cudzej poważnej choroby, wypadku, otarcie się o śmierć lub utratę kogoś ważnego, bliskiego, kochanego, zachodzi proces uświadamiania sobie własnej śmiertelności, kruchości życia, jego ulotności, nieuchronności śmierci. Drugi: gdy ten sam proces następuje powoli, pod wpływem doświadczenia życiowego, upływu czasu, obserwacji świata i własnej refleksji.\nKażdego dnia odczuwam radość. Cieszę się z tego, że żyję. Z tego najbardziej. Cieszę się, że oddycham, widzę, słyszę i czuję. To cieszy mnie tak bardzo, że mam ochotę śpiewać. Dopóki żyję, wszystko jest możliwe. Cieszę się z tego, że jestem zdrowa, mam wszystkie kończyny, które na dodatek sprawnie działają. Zmysły funkcjonują bez zarzutu. Nie trzeba mi niczego więcej. Cokolwiek wydarza się ponadto to, jest tylko dodatkowym powodem do radości.\nDzisiaj ostatecznie dotarła do mojej świadomości myśl, że nie chcę i nie mogę już czytać żadnych książek, blogów ani poradników na temat minimalizmu ani prostoty. Ani Lea Babauty (I still love you Leo!), ani Dominique Loreau, ani nikogo innego. Podziwiam, szanuję, wielbię. Jednak muszę, chcę, potrzebuję - iść własną drogą.\nPrzedostatni wpis zatytułowałam nieco przekornie Szczęście jest przereklamowane , a zakończyłam go stwierdzeniem, że znacznie ważniejszy od szczęścia jest spokój ducha. Nie oznacza to jednak, że nie dążę do szczęścia czy że nie chcę czuć się szczęśliwa. Pragnienie szczęścia łączy przecież wszystkich ludzi. Inna sprawa, że nie wszyscy rozumieją je w ten sam sposób. W powszechnym rozumieniu szczęście bywa identyfikowane z powodzeniem życiowym, ze spełnieniem potrzeb materialnych. Zdrowie, stabilny związek, dom/mieszkanie, dzieci, samochód, dobrze płatna praca, oszczędności na koncie - człowiek, który ma to wszystko, w odczuciu statystycznego Kowalskiego jest szczęściarzem. Niczego mu przecież nie brakuje.\nJakoś przeoczyłam ten fakt, że minimalizm stał się tematem numeru w grudniowym magazynie Focus. Pani Zuzanna Kisielewska odwiedziła mnie pod koniec września i w międzyczasie zdążyłam już o tym niemal zapomnieć, chociaż sama rozmowa była fascynująca. Przyznaję, że Autorka jest bardzo sympatyczną osobą o otwartym umyśle, która do minimalizmu podchodzi w osobisty sposób i nie traktuje go powierzchownie, jak to czasem w przypadku niektórych dziennikarzy bywało. Jednak artykuł, ze względu na profil czasopisma, skupia się znów na materialnych aspektach minimalizmu, w przeciwstawieniu do rozbuchanej konsumpcji, na kwestiach finansowych, gospodarczych, ale jest ciekawie i rzetelnie napisany, a także opatrzony komentarzami socjologów, psychologa, ekonomistów. Jak kiedyś napisała w komentarzach jedna z Czytelniczek, po przeczytaniu jednego artykułu o minimalizmie wszystkie pozostałe niewiele już wnoszą, więc zapewne dla Was przedstawione w nim tezy także nie będą żadną nowością. Ni\nBiadolił ktoś kiedyś, na blogu, który zaginął w głębinach internetu, jak bardzo do niczego są polskie blogi o minimalizmie, bo nikt nie pisze na nich, jak być minimalistą na co dzień. Jak żyć jako minimalista? Mówiąc w skrócie: jak żyć? Pytanie to jest, w moim odczuciu, jednym z bardziej niemądrych, jakie kiedykolwiek słyszałam. Według mojej osobistej klasyfikacji należy do tej samej kategorii, co słynne w pewnych kręgach „ pytanie o życie, wszechświat i całą resztę ”. Odpowiedź, jak być może pamiętacie, brzmiała „42”. Reakcja na wspomniane powyżej zapytanie może być taka sama. Bo niby jaka ma być?\nTorba autorstwa Kasi Urban Rybskiej Prezenty - podobno coraz częściej jesteśmy nimi zmęczeni. Ich wybieraniem, kupowaniem, ale także... dostawaniem. Nie zawsze są trafione, nie zawsze potrzebne. Potem nie wiadomo, co tym fantem zrobić. Ileż to razy pytano mnie, jako tą od wyrzucania , co począć z niechcianymi prezentami (jak to co? Pozbywać się!). Dzisiaj Mikołajki, niedługo Święta Bożego Narodzenia. Szaleństwo w galeriach handlowych już dawno się rozpoczęło, z każdym tygodniem będzie coraz gorzej. Niedawno słyszałam prognozę, według której w tym roku statystyczna polska rodzina wyda na święta (i prezenty) jeszcze więcej niż w latach poprzednich. W zeszłym roku była to kwota rzędu 2 tys. złotych (cytuję za Konradem z blogu Droga do prostego życia). Cały grudzień stał się wielką celebracją kupowania. Trudno uwierzyć, by we wszystkich rodzinach to komercyjne szaleństwo było finansowane z rzeczywiście posiadanych środków. Ciekawe, jak wiele prezentów i Wigilii obciąża deb\nCzas na pewien czas pożegnać się z tematyką stylowo-modową, by móc zająć się innymi tematami oczekującymi w kolejce. Dzisiaj więc ostatni na razie wpis z tego cyklu. Miałam Wam opowiedzieć, czym lub kim inspiruję się, pracując nad swoim stylem, a także o słabych punktach, nad którymi jeszcze nie do końca panuję. Najlepszym źródłem inspiracji są dla mnie... koleżanki. Nie książki, nie blogi modowe, nie kolorowa prasa, lecz kobiety z krwi i kości, które podziwiam. Oczywiście wśród znajomych mam i takie osoby, które służą mi raczej za antyprzykłady (jak wyglądać nigdy bym nie chciała). Znam jednak co najmniej trzy dziewczyny, z którymi spotkania zawsze są dla mnie przypomnieniem, jak dobrze można wyglądać, stosując bardzo proste środki.\nKolega Męża podsłuchał dzisiaj na ulicy rozmowę ośmiolatek: dołuje mnie już ta zima... Pierwszy atak zimy tej jesieni zaskoczył prawie wszystkich, pomimo tego, że zapowiadano go w prognozach. I zaraz zaczęło się ogólne kwękanie i narzekanie, skwaszone miny i ponuractwo. Smuta narodowa, deprecha, doły niderlandzkie aż do wiosny. Polacy to dość narzekalski naród, niestety. Zimą i jesienią te tendencje jeszcze się pogłębiają. A gdyby tak je przełamać? Zamiast narzekać na chłód i szarugę spróbować je choć trochę polubić?\nNa krakowskich Targach Książki trwa akcja Książka za książkę . Za oddaną książkę (na potrzeby bibliotek) otrzymuje się kupon rabatowy, który można wykorzystać podczas targów, oraz bon z kodem umożliwiającym ściągnięcie darmowego ebooka z listy 400 całkiem atrakcyjnych tytułów. Od pawilonów targowych dzieli mnie tak zwany rzut beretem. Jako miłośniczka ebooków oraz czytnika Kindle nie mogłam nie skorzystać z takiej możliwości. Stanęłam więc wczoraj przed regałem z książkami, zastanawiając się, których książek mogłabym się pozbyć. I co? Kiepsko. Mam taką dyżurną półeczkę, na którą odkładam książki przeznaczone do wydania z domu po przeczytaniu. Poza pozycjami wcześniej tam odłożonymi nie znalazło się już nic. Mąż zajrzał na swoją część regału i zdziwił się, że u niego jest podobnie. Wspólnie zebraliśmy zaledwie kilkanaście pozycji. I tak całkiem niezły to wynik. Dzisiaj zostały odniesione na Targi i wymienione na wspomniane kupony. Jednak to nie o kuponach rabatowych chcia\nRoman Lubierski, mój Pradziadek Spal pamiętniki i listy miłosne. Wyrzuć na śmietnik swojego ukochanego misia z dzieciństwa. Sprzedaj na allegro zabytkowy serwis po babci. Kolekcję biletów z koncertów ulubionych artystów oddaj na makulaturę. Książki pradziadka do biblioteki lub antykwariatu! Być może po lekturze ostatniego wpisu, Osobisty Bank Wspomnień , oczekiwaliście takich właśnie słów. Skoro pisałam o tym, że należy oddzielić pamiątkę jako przedmiot, od bagażu emocji i wspomnień z nią związanych i pamiętać, że sam przedmiot jest tylko niepotrzebnym śmieciem, mogłabym namawiać do radykalnego pozbycia się wszystkiego, co dla Was cenne. Nie, nie zrobię tego.\nTegoroczna jesień będzie czasem wprowadzenia kilku zmian na blogu. Dzisiaj mam przyjemność przedstawić Wam pierwszą: nowa domena blogu. Od teraz adres Prostego Blogu jest jeszcze prostszy http://www.prostyblog.com/ Oczywiście dawny adres http://minimalist-ka.blogspot.com/ powinien przekierowywać na nowy. Mam nadzieję, że nie będzie żadnych zakłóceń!\nWspomnienia o ślubie jednak nie znikły... Słoik po konfiturach wypełniony piaskiem. Zasuszone róże ze ślubnego bukietu. Listy, widokówki. Rachunek z restauracji, dawno już wyblakły, na nim mały rysunek skreślony ręką znajomego. Kamyki, kamyczki, muszle. Sznureczki, tasiemki, koraliki. Plik dziecięcych rysunków. Kostka z literką Ł, z gry Scrabble. Szkolne świadectwa, od pierwszej klasy podstawówki. Także te z religii. Kiedyś tak wyglądały moje skarby. Bezcenne artefakty. Godne przechowywania po wieczne czasy i jeszcze jeden dzień dłużej. Taka mała izba pamięci. No, może nie izba, szuflada. Jak to możliwe, że nie przechowuję już żadnej z tych pamiątek? Jak przestałam być tak bardzo sentymentalną osobą, jaką byłam niegdyś? Przecież przez lata nie byłam w stanie nawet pomyśleć o tym, by te przedmioty wyrzucić, nie wyobrażałam sobie rozstania z nimi.\nPo raz kolejny tematyka minimalizmu gości na stronach Onetu. Artykuł napisany przez Arka Łukaszewicza, pt. Pieniądze albo życie, można przeczytać tutaj .\nJednego tematu do tej pory bardzo konsekwentnie unikałam tutaj, na blogu. Dzieci. A raczej: minimalizm a dzieci. Co pewien czas w komentarzach pojawiały się prośby o poruszenie tej tematyki, bądź sugestie, że minimalizm przy dzieciach jest utrudniony lub niemożliwy, albo że takie podejście jest możliwe jedynie dla singli (w dodatku mężczyzn w dużych miastach) albo dla bezdzietnych par. Nie chciałam wypowiadać się na ten temat, bo uważam, że jako osoba bezdzietna nie mam wystarczających kompetencji. Owszem, mam wyrobione zdanie na temat wychowywania dzieci. Obserwuję otaczający mnie świat z uwagą i nie mogę nie zauważać pewnych zarówno bardzo pozytywnych, jak i bardzo negatywnych przykładów. Jednak jednocześnie wiem, że rodzicielstwo teoretyczne niewiele ma wspólnego z praktycznym. Po prostu łatwo wymądrzać się komuś, kto sam dzieci nie ma, a zupełnie inaczej sprawy się mają, gdy samemu jest się Rodzicem.\nRzeczy. Na moim blogu, a także na blogach innych minimalistów, to jedno z najczęściej występujących słów. Podobnie we wszelkich materiałach medialnych dotyczących tej tematyki. Ile rzeczy, sto rzeczy, mniej rzeczy, pozbywanie się rzeczy, kupowanie/niekupowanie rzeczy, mało rzeczy, dużo rzeczy... Tak, jakby to było najważniejsze. Jakby cały minimalizm sprowadzał się tylko do liczenia rzeczy, zajmowania się nimi w taki czy inny sposób. Przyznaję, sama nie jestem bez winy. Dużo pisałam o rzeczach, nadal często o nich piszę. Bo od tego się zaczęło, od porządkowania fizycznego stanu posiadania. Na początku rzeczy były najważniejsze. Chciałam od nich uciec, ale by to zrobić, musiałam poświęcać im mnóstwo uwagi. Segregować, porządkować, pozbywać się ich.\nI oto jestem z powrotem w domu. Bardzo wypoczęta, jeszcze trochę rozleniwiona, chociaż powoli muszę wracać do obowiązków. Czas więc rozpakować się, odnaleźć w czasie i przestrzeni, zabrać do pracy. Przed końcem tygodnia pojawi się nowy wpis, na razie namawiam Was do wysłuchania ciekawego reportażu o minimalistach , który wczoraj wyemitowano w radiowej Trójce.\nDwusetny wpis. Bardzo się cieszę, że mogę go dla Was napisać w miejscu szczególnym i bardzo mi bliskim. Gdzie proste i powolne życie jest zupełnie naturalnym trybem funkcjonowania, gdzie nikt nie wyobraża sobie, że można by inaczej, a pośpiech jest objawem braku dobrego wychowania. Nietaktem, który wybacza się turystom, ale u innych przyjmuje ze zdziwieniem. Czemu tak się spieszysz? Wyluzuj... Atmosfera momentami wręcz hippisowska. Komun hippisów było tu zresztą sporo. A za nimi przybywali artyści, tacy jak Bob Dylan, Janice Joplin, Cat Stevens, Jonie Mitchell. Do dzisiaj można spotkać outsiderów z rozmarzonym wzrokiem, a na murach odczytać graffiti: life is today, tomorrow never comes. Prócz tego na każdym kroku życzliwość. Akceptacja innych takimi, jacy są. Otwarte serca. Chęć dzielenia się z innymi, nawet gdy samemu ma się niewiele. Przechodząca kobieta częstuje nas bułeczkami z cynamonem. Nie mówimy tym samym językiem, ale i tak doskonale się rozumiemy. Cieszymy się z\nSpakowana (niecałe 8 kilo, nieźle). Nieco podekscytowana, jak zawsze przed podróżą. Gotowa na nowe przygody. Przez dłuższą chwilę mnie tu, na blogu, nie będzie. Myślę, że na dobre powrócę do pisania pod koniec września. W międzyczasie będę może wpadać na chwilę, żeby Wam zamachać rączką z daleka, ale nie będą to pełnowymiarowe wpisy na konkretne tematy. Przed tą wakacyjną przerwą chciałam podzielić się z Wami planem, którego pełną realizacją zamierzać zająć się po powrocie z urlopu. Od dawna myślę o napisaniu książki, od paru miesięcy projekt ten ma całkiem realne i konkretne kształty. Od razu odpowiem na najbardziej prawdopodobne pytanie: czy to będzie książka o minimalizmie? Nie, nie całkiem. Częściowo tak, ale nie tylko.\nTo jutro. Poniżej program festiwalu. Spotkanie z minimalistami w godz. 15:00 do 16:30, zamierzam być na miejscu już około południa. Do zobaczenia! Program Slow Festivalu – 23 czerwca 2012 r. Rosarium Parku Śląskiego Strefa Działań Manualnych: 12:00 – Otwarcie części warsztatowej festiwalu 12:00 - 13:00 Tworzenie maskotek pod kierunkiem Ilony Sajdak 13:00 – 14:00 Tworzenie biżuterii sutaszowej i sznurów koralikowych - Galeria Atomimo 13:00 - 14:00 Tworzenie mozaiki, papierowej wikliny, rzeźb z tkaniny, decoupage na maskach weneckich - Pracownia Działań Twórczych, 14:00 – 15:00 Tworzenie makramy i origami - Mała Manufaktura 14:00 – 18:00 Animacje dla dzieci i rodzin - "ślimakowisko' - tworzenie ślimaków. 2. Strefa Animacji Ciała: 14:00 – 15:00 Pokaz Capoeira – Szkoła Capoeira Camangula z Katowic 15:00 – 16:00 Warsztaty Capoeira 15:00 – 18:00 Warsztaty Djembe 3. Strefa Bibu: 12:00 – 20:00 Vege Raj zorganizowany przez Ku\nJeśli ktoś zajrzy do początkowych wpisów mojego blogu, zobaczy, że sporo pisałam wtedy o ulepszaniu, porządkowaniu, zarządzaniu sobą i czasem, o silnej woli, o pracy nad sobą, o tym, jak być lepszym, bardziej wydajnym człowiekiem. Przez te parę ostatnich lat coś jednak się zmieniło. Skończyłam z zarządzaniem. Sobą, czasem, innymi ludźmi, szafą. Jestem. Jestem, jaka jestem. Niedoskonała, czasem trochę leniwa, czasem szaleńczo pracowita. Bywa, że czas przecieka mi przez palce, gapię się na ptaki albo kwiaty, słucham własnych myśli. Bywa, że pracuję jak maszyna i sama za sobą nie nadążam. Paradoksalnie, im mniej się wysilam, tym lepiej wszystko mi wychodzi. Czuję się czasem jak płynący strumień, który bez wysiłku znajduje sobie najlepszą drogę wśród kamieni. To nie jest tak, że nagle odpuściłam, że nie chcę już być lepszym człowiekiem niż jestem dzisiaj, niż byłam wczoraj. Chcę, ależ chcę. I wierzę, jestem głęboko przekonana, że posuwam się na swojej ścieżce do przodu, c\nDzisiaj na stronach Onetu opublikowano artykuł przestawiający zarysy minimalizmu. Zawiera wypowiedzi Oresta Tabaki, Arka Recława i moje. Artykuł możecie znaleźć tutaj . Zapraszam! I jednocześnie przypominam, że za tydzień będziecie mieli okazję spotkać naszą trójcę podczas II Slow Festivalu na Śląsku, w Chorzowie i w Katowicach. Ja pojawię się w sobotę (23 czerwca) w Rosarium Parku Śląskiego.\nMinimalizm wydaje się mieć swoją chwilę medialnego zainteresowania. Zostałam zaproszona, wraz z Orestem Tabaką, do udziału w porannym programie telewizji TVN. Ciekawe doświadczenie. Emocje jeszcze nie opadły. To takie osobliwe uczucie, zobaczyć się w telewizji. Bardzo cieszę się, że miałam taką możliwość. Nie da się tak szerokiego tematu streścić w ciągu kilku minut rozmowy, ale te parę zdań może przecież wzbudzić czyjeś zainteresowanie, a może nawet zachęcić do wprowadzenia małych zmian w życiu? Zanim ochłonę z nadmiaru wrażeń, zapraszam do obejrzenia materiału na stronie programu Dzień Dobry TVN . A jeśli ktoś nie zna blogu Oresta Tabaki, zachęcam do odwiedzin , Orest to bardzo inspirujący człowiek, miło mi, że mogłam go poznać osobiście :)\nW oczekiwaniu na nowy wpis zapraszam dzisiaj do lektury artykułu w Gazecie Współczesnej . Znajdziecie w nim wypowiedzi m.in. Oresta Tabaki i moje. Ukazał się już dawno (w styczniu), ale gazeta wydawana jest w północnej Polsce, nie miałam dostępu do wersji papierowej, a dopiero dzisiaj znalazłam wersję elektroniczną. Miłej lektury!\nŻycie freelancera bywa trudne, ale zdarzają się też tak słodkie chwile We wpisie Pierwsze kroki młodej przedsiębiorczyni pisałam, że osoby, które myślą o założeniu jednoosobowej firmy obawiają się często niestabilności zarobków, zbyt małej ilości zleceń oraz biurokracji i formalności. Napisałam również, że w moim przypadku obawy o tę ostatnią kwestię, czyli zbyt wiele trudności związanych z formalną stroną prowadzenia działalności gospodarczej, okazały się niesłuszne. A jak się mają sprawy w odniesieniu do pozostałych dwóch, mocno powiązanych ze sobą, lęków? Obiecałam również opowiedzieć, jak wygląda codzienne życie wolnego strzelca, z uwzględnieniem kwestii, które warto wziąć pod uwagę, planując wybór takiego statusu.\nDojrzewałam do tej decyzji już długo. Od dzisiaj wyłączam opcję komentowania na blogu. Nie raz pisałam o tym, jak bardzo wiele korzyści i przyjemności czerpałam z Waszych dyskusji pod wpisami, nie raz z tych dyskusji rodziły się pomysły na nowe wpisy. Coraz rzadziej jednak mam czas odpowiadać na komentarze, a wiem, że przynajmniej część osób tego oczekuje. Jestem również przekonana, że w przypadku naprawdę ważnych spostrzeżeń, uwag czy pytań nie wahacie się pisać do mnie maili. A jeśli sprawa nie jest tak istotna, by napisać maila, to może w ogóle nie ma znaczenia? W razie potrzeby kontaktu, wiecie, jak mnie znaleźć :) Adres poczty elektronicznej jest w zakładce O mnie. Dla użytkowników Twarzoksiążki (bardzo spodobało mi się to spolszczenie) pozostaje też opcja kontaktu przez ten serwis. Na maile odpowiadam, chociaż czasem z pewnym opóźnieniem. A kolejny wpis o życiu młodej przedsiębiorczyni już dzisiaj, nieco później po południu.\nKażdego dnia cieszę się z tego, że jestem kobietą. A jeszcze bardziej z tego, że przyszło mi żyć w czasach, gdy kobiety mają prawo decydować same o sobie, mogą realizować swoje pasje, mieć własne zdanie na każdy temat i głośno je wypowiadać. Czasem zapomina się, że nie wszędzie nasza płeć ma takie prawa, wydawać by się mogło zupełnie naturalne. Nawet w Europie do niedawna nie wszędzie kobiety mogły cieszyć się wolnością. Chociażby w Hiszpanii, gdzie za czasów generała Franco kobiety nie mogły pracować poza domem, założyć konta w banku bez pozwolenia męża czy ojca (lub ewentualnie brata, jeśli ojciec i mąż zmarli), a nawet bez takiego pozwolenia samodzielnie podróżować. Do połowy lat 70-tych XX wieku!\nChwaliłam się ostatnio, jak przefantastycznie mi się żyje jako osobie samozatrudnionej, lecz były to dość ogólnikowe zachwyty, a wiele osób, które same mają w planach podjęcie pracy na własny rachunek, czeka na bardziej konkretny opis sytuacji. Nie będzie to instrukcja, w jaki sposób zarejestrować działalność gospodarczą czy rozliczać się z US, raczej wrażenia z pierwszych trzech kwartałów mojego życia wolnego strzelca. Czego zazwyczaj boją się ludzie, gdy myślą o podjęciu pracy na własny rachunek? Najczęściej obawiają się niestabilności zarobków, zbyt małej ilości zleceń oraz biurokracji i formalności. Bywa, że obawy te są uzasadnione, w moim przypadku było jednak inaczej.\nW styczniu zeszłego roku podjęłam ważną decyzję - postanowiłam zrezygnować z pracy na etacie i spróbować swoich sił jako wolny strzelec. Gdy wtedy informowałam Was o tych planach, byłam dobrej myśli co do powodzenia tego przedsięwzięcia, lecz oczywiście miałam też pewne obawy. Obiecywałam również, że po pewnym czasie opowiem o tym, jak toczy się moje życie za zakrętem. Od momentu złożenia wypowiedzenia minął już ponad rok, czas więc na podsumowanie.\nNie przepadam za tym lukrowanym świętem. Ale o miłości warto pisać i mówić, często i zawsze, chociaż może niekoniecznie z użyciem futerka, lukru i koloru różowego jako ilustracji. Odrobina poezji, z okazji nieokazji. podziel się ze mną mojej samotności chlebem powszednim obecnością zapełń nieobecne ściany pozłoć nie istniejące okno bądź mi drzwiami nade wszystko drzwiami które można otworzyć na oścież Halina Poświatowska, z tomu Oda do rąk, 1966.\nKryzys? Nawet go nie poczułem, koledzy mówią, że kryzys, ale ja to dalej mam roboty tyle, że nie wiadomo, w co ręce włożyć. Pieniądze zarabiam, są, nie narzekam. Ja to wiele nie potrzebuję, wystarczy, że mam co do garnka włożyć. Marzenia? A wie Pani co? Ja to już nie mam marzeń. Miałem jedno, chciałem wybudować dom. I wybudowałem. Trzysta metrów. I co? I teraz mieszkam w nim sam. Żona, no, właściwie to już była żona, kazała mi go przy rozwodzie w połowie spłacić. Nie rozumiem, czemu, bo przecież ona ani grosza w niego nie włożyła, nawet grosza. Ale spłaciłem. Córki nie chciały ze mną zostać, nie chcą ze mną gadać. Mówią, że nigdy nie miałem czasu dla nich, że nic o nich nie wiem. Wyrosły takie pannice. Zachcianki i kaprysy. Nic, tylko by pieniądze wydawały. Nie miałem czasu, prawda. Ale sama Pani wie, jak to jest. Budowałem dom, firma się rozwijała. No to pracowałem. Żona narzekała, że się domem nie interesuję, że tylko pieniądze daję. Nie wiem, o co jej chodzi, przecie


Pogoda dla Tucholi na 2 października 2020 - meteo.interia.pl\nPogoda dla Tucholi na 2 października 2020\nDzisiaj, 1 października (04:12) Aktualizacja: 1 godz. 53 minuty temu\nW piątek 2 października, w Tucholi przewidywane jest zachmurzenie umiarkowane z przelotnymi opadami.\nCzeka nas bardzo ciepły dzień. Najniższą temperaturę nad ranem zanotujemy około godziny siódmej, wyniesie ona 11 stopni Celsjusza. Maksymalną temperaturę 16 ºC termometry wskażą o godzinie czternastej i nie będzie ona różniła się od odczucia ciepła. Pod wieczór zanotujemy spadek temperatury i o 22:00 termometry pokażą 12 stopni Celsjusza.\nSłońce wzejdzie o 6:52, a zajdzie o 18:22. Dzień potrwa 11 godzin i 29 minut i będzie dłuższy od najkrótszego dnia w roku o 4 godziny i 2 minuty.\nZachód Księżyca nastąpi o 7:02, a ponownie pojawi się na niebie o 19:00. Osoby wrażliwe na jego oddziaływanie może zainteresować informacja, że nasz naturalny satelita będzie widoczny w 100 procentach i był w pełni poprzedniego dnia. Dodatkowo informujemy, że Księżyc będzie w sobotę w apogeum, czyli najdalej od Ziemi.


Wzorzec zbrodni - Warren Ellis - zazyjkultury\nTagged: kryminał, literatura współczesna, morderstwo, Warren Ellis\nNa pozór zwykła sprawa.\nJohn Tallow i Jim Rosato – dwaj detektywi zostają wezwani do kamienicy, gdzie mężczyzna, który dowiedział się o nakazie opuszczenia mieszkania, biega nago z bronią i grozi mieszkańcom. Zrozpaczony człowiek oszalał i stał się niebezpieczny dla otoczenia.\nStały schemat, który często powtarza się w policji. Jednak gdy Jim ginie z jego rąk, wszystko się zmienia. John i Jim pracowali razem przez cztery lata, a teraz John musi sobie poradzić z utratą partnera i przyjaciela. Nie pomaga mu w tym znalezienie pokoju z dwustoma sztukami broni. Okazuje się, że z każdej z nich został zabity dokładnie jeden człowiek. Wtedy sprawa komplikuje się jeszcze bardziej.\nDetektyw Tallow jako skończony policjant dostaje tę sprawę. Czy rozwiąże ją? Czy w ogóle znajdzie w sobie jeszcze tyle energii, by podołać swojej pracy?\nKryminał jest to gatunek, z którym miałam bardzo małą styczność. Dopiero od niedawna zaczęłam poznawać książki z tej kategorii.\nO „Wzorcu zbrodni” słyszałam wiele pozytywnych opinii, dlatego właśnie postanowiłam go przeczytać. Stwierdziłam, że warto otworzyć się na nowe gatunki i poszerzyć swoją wiedzę.\nW całej książce bardzo mnie zaskoczyła wiedza autora o broni. Jestem dziewczyną i muszę przyznać, że nie posiadam najmniejszej wiedzy na temat karabinów, pistoletów i innych rodzajów broni. Sam fakt, że ktoś ma tak bardzo rozległą wiedzę na ten temat i z taką pasją przekazuje ją nam, sprawił, że poczułam duży szacunek do Ellisa. Nie ma wątpliwości, że jest to temat, który bardzo go interesuje i dlatego poświęca mu wiele czasu, a przy tym umie nam przekazać informacje w pasjonujący i interesujący sposób. Na początku myślałam, że tak częste opisy broni będą mnie nudzić, a okazało się, że ubarwiały fabułę i nadawały niezwykłego klimatu.\nKsiążka posiada też wątek psychologiczny.\nNie jest jakoś wyjątkowo rozległy i widoczny, ale przeplata się pomiędzy wydarzeniami.\nNadaje to powieści realizmu. W końcu każdy z nas ma jakieś uczucia i kłopoty, które wykraczają poza zasięg naszej wyobraźni.\nJohn Tallow mimo swojej normalności różnił się od wielu ludzi. Mogliśmy zaobserwować zmiany jego nastroju w zależności od sytuacji.\nCzasami miał gorsze chwile, gdzie nic nie łączyło się w całość, a czasami dostawał olśnienia i ponad przeciętność łączył wątki.\nTutaj nie było detektywa, który wszystko wie i widzi. Jak normalny człowiek potrzebował czasu i przede wszystkim chęci.\n„Wzorzec zbrodni” nie posiadał też punktu zaskoczenia.\nWszystko było albo przekazane z punktu widzenia detektywa lub mordercy.\nPojawiały się rozdziały z perspektywy mordercy, które ukazywały nam jego punkt widzenia i cel, do którego z taką brutalnością dążył.\nByły wątki, których musieliśmy sami się domyślić, jednakże było to bardzo łatwe. Nie jestem domyślnym człowiekiem i z kryminałami dotychczas miałam małą styczność, więc powinnam mieć duży problem z domyśleniem się kolejnych wydarzeń. A tymczasem byłam w stanie dużo rzeczy przewidzieć. Pod tym względem bardzo się zawiodłam.\n„Wzorzec zbrodni” jest przyjemnym kryminałem. Polecam go osobom, które lubią ten gatunek, choć ostrzegam, że nie jest on mistrzostwem. Osobom, które dopiero zaczynają przygodę z kryminałami, raczej odradzam, albo radzę odłożyć na później, ponieważ może on zniechęcić\ndo tego gatunku.\nJa będę miała po nim miłe wspomnienia.\n„Znalezione nie kradzione” – Stephen King Czarne jak heban – Salla Simukka Mroczne przypływy Tamizy – Sharon Bolton Niewinni – Ian McEwan Matt Hidalf i Klątwa Cierni – Christophe Mauri Białe jak śnieg – Salla Simukka\nPrevious Post: „Lawendowy pokój” – Nina George\nNext Post: Miłość w Burzanach – Katarzyna Archimowicz


Fototapeta Full Moon above Piazza Bra and Ancient Roman Amphitheater in Ver - Zobacz stylowe dekoracje w dużym formacie\nFototapeta "Full Moon above Piazza Bra and Ancient Roman Amphitheater in Ver" i inne fototapety z kategorii Fototapeta znakomicie uzupełnią każdą przestrzeń. Doskonale sprawdzą się w dekoracji domu, ale mogą być też świetnym pomysłem na ozdobienie innych przestrzeni i wnętrz użytkowych: salonów kosmetycznych czy reprezentacyjnych biur i kancelarii. Wspaniały kolor [prouct-color] oraz motywy [product_tags] na fototapecie "Full Moon above Piazza Bra and Ancient Roman Amphitheater in Ver" sprawiają, że będzie to wyjątkowa dekoracja w Twoim domu.\nWszystkie fototapety na ścianę bimago wykonane są z flizeliny o gramaturze 120 g/m2. Jest to materiał wygodny w montażu i odporny na zabrudzenia - a dodatkowo maskuje drobne niedoskonałości ściany i przepuszcza powietrze. Masz wątpliwości, jak odpowiednio przykleić fototapetę "Full Moon above Piazza Bra and Ancient Roman Amphitheater in Ver" na ścianie? Zapoznaj się z naszą obrazkową instrukcją montażu fototapety "Full Moon above Piazza Bra and Ancient Roman Amphitheater in Ver" i zobacz, jak to zrobić krok po kroku. Fototapeta "Full Moon above Piazza Bra and Ancient Roman Amphitheater in Ver" to wzór stworzony przez designerów z firmy bimago - odpowiednio dobrany do pomieszczenia nada mu niecodziennego charakteru, podkreśli jego styl, jak również może optycznie powiększyć wnętrze. A może zainteresują Cię pozostałe wzory fototapet z kategorii Fototapeta? Jeśli tak, to zapraszamy do obejrzenia bogatej oferty fototapet bimago.\nFototapeta Full Moon above Piazza Bra and Ancient Roman Amphitheater in Ver


INVIMED Katowice - Starając się z pomocą medyczną - strona 71 - Forum OvuFriend\nto, że kogoś zastępuje jej nie tłumaczy... dziwne, że ona Cię umawiała na wizyty, transfery itp.. może wskazać termin kiedy masz się stawić owszem, ale od umawiania jest recepcja albo infolinia wg mnie.. to już nawet nie chodzi o to czy ona jest zła i czy ma ochotę kogoś udusić za spóźnienie.. ale jak poświecą się w czyjś ręce swoje marzenia, nadzieje, przyszłość.. to chciałoby się być w dobrych rękach i czuć się "bezpiecznie".. a jak dziewczyny piszą, niektórym nie zleca podstawowych badań typu homocyteina.. i dziewczyna szykuje się do IN Vitro i ma homocysteine na poziomie 17 (sama zbadała).. albo przy morfologi na poziomie 1% nie chce zrobić IMSI no chyba, że pacjentka "nalega" (podczas gdy jest ono bez dopłaty).. no to już wg mnie coś mocno nie gra....\nakurat to czy szefowa jej marudzi to jest nasz - pacjentek najmniejszy problem... wyobraź sobie co musiała przezywać tamta dziewczyna.. która niedoinformowali i z tego powodu odwołali jej transfer... biedna\n[QUOTE=*MiKi23*]Dr ma strasznie dużo na głowie ostatnimi czasy :( jak jeździłam do niej będą w ciąży na wizytę to wiem że była zła, bo dr Sodowska była często na urlopie i zwolnieniach i musiała jej pacjentki prowadzić pod jej nieobecność i wykonywać zabiegi :/ więc się jej nie dziwię że jest taka sztywna. A po drugie komunikacja między recepcja, pielęgniarkami i dr jest tragiczna, więc zawsze pytalam o wszystko dr. Raz też była na mnie zła jak się spóźniłam na wlew, ale się z tego śmiałam ze sie spóźniłam bo się dogadać nie mogłam z recepcja i miała ochotę mnie udusić, ale jakoś się nie obrażała tylko gadała ze mna normalnie :) I tylko ona mnie umawiała na wizyty, transfery itp. i zawsze było na czas. Może ma gorsze dni teraz. ;)[/QUOTE] to, że kogoś zastępuje jej nie tłumaczy... dziwne, że ona Cię umawiała na wizyty, transfery itp.. może wskazać termin kiedy masz się stawić owszem, ale od umawiania jest recepcja albo infolinia wg mnie.. to już nawet nie chodzi o to czy ona jest zła i czy ma ochotę kogoś udusić za spóźnienie.. ale jak poświecą się w czyjś ręce swoje marzenia, nadzieje, przyszłość.. to chciałoby się być w dobrych rękach i czuć się "bezpiecznie".. a jak dziewczyny piszą, niektórym nie zleca podstawowych badań typu homocyteina.. i dziewczyna szykuje się do IN Vitro i ma homocysteine na poziomie 17 (sama zbadała).. albo przy morfologi na poziomie 1% nie chce zrobić IMSI no chyba, że pacjentka "nalega" (podczas gdy jest ono bez dopłaty).. no to już wg mnie coś mocno nie gra.... [QUOTE=*MiKi23*]A i na czczo do punkcji to znaczy że ani nie jemy ani nie pijemy żadnej kropli wody! :) tak mi to tłumaczyła dr ;) bo jedna taka przed Justi już też tak zrobiła i musieli odowlywac zabieg :) a dla niej to też stres i problem, ponoć szefowa potem jej marudzi, nieraz mi to powtarzała :/[/QUOTE] akurat to czy szefowa jej marudzi to jest nasz - pacjentek najmniejszy problem... wyobraź sobie co musiała przezywać tamta dziewczyna.. która niedoinformowali i z tego powodu odwołali jej transfer... biedna\nWysłany: 9 czerwca 2018, 21:31\nKadetka czekam na potwierdzenie płci tak na 100%, ale nie ukrywam że miałam przeczucie o liczyłam na chłopaka hehe, ale będzie co ma być byle zdrowe\nTo super że zmobilizowałam cie do wyjścia z ukrycia hehe\nNo może ja nie poznałam dr z takiej strony, nie ukrywam że też mnie wnerwiala czasem jak późno odpisywała na SMS ale pracowało się z nią dobrze. I najważniejsze są efekty, a wiem że jej zależy, bo jak pierwszy transfer się nie udał to się zdziwiła sama i się śmiała że jej statystyki psuje ale poprawiliśmy błąd i drugi się udał\nKadetka czekam na potwierdzenie płci tak na 100%, ale nie ukrywam że miałam przeczucie o liczyłam na chłopaka ;) hehe, ale będzie co ma być byle zdrowe ;) To super że zmobilizowałam cie do wyjścia z ukrycia :) hehe No może ja nie poznałam dr z takiej strony, nie ukrywam że też mnie wnerwiala czasem jak późno odpisywała na SMS ale pracowało się z nią dobrze. I najważniejsze są efekty, a wiem że jej zależy, bo jak pierwszy transfer się nie udał to się zdziwiła sama i się śmiała że jej statystyki psuje :) ale poprawiliśmy błąd i drugi się udał :)\nWysłany: 9 czerwca 2018, 21:34\nMiKi Kadetka akurat ma rację. To, że Ty tłumaczysz wszystkie zachowania dr i że w Twoim przypadku było wszystko ok z kontaktem z nią, nie znaczy, że każdy tak ma. Super, że Wami wszystko było i jest ok, ale takie w kółko tłumaczenie lekarza "a moze ma zły dzień, a moze ża dużo stresu, a może szefowa ją ciśnie..." nie powinno mieć miejsca, bo to my tam jezdzimy, płacimy za wszystko i stresujemy się nie mało.\nWidzę, że dr pracuje w kilku miejscach więcej niż do tej pory. Ja bym nie dała rady trzymać za ogon tyle srok, bo później własnie nie trudno o pomyłki i niedomówienia\nMiKi Kadetka akurat ma rację. To, że Ty tłumaczysz wszystkie zachowania dr i że w Twoim przypadku było wszystko ok z kontaktem z nią, nie znaczy, że każdy tak ma. Super, że Wami wszystko było i jest ok, ale takie w kółko tłumaczenie lekarza "a moze ma zły dzień, a moze ża dużo stresu, a może szefowa ją ciśnie..." nie powinno mieć miejsca, bo to my tam jezdzimy, płacimy za wszystko i stresujemy się nie mało. Widzę, że dr pracuje w kilku miejscach więcej niż do tej pory. Ja bym nie dała rady trzymać za ogon tyle srok, bo później własnie nie trudno o pomyłki i niedomówienia :/\nJusti - Twoja opowieść mnie załamała....\nteraz cały czas myślę, że może jednak to źle , że wróciłam do Invimedu\nI obawiam się że jak jej powiem że zrobiłam badania na własną rękę to sie kobieta "sfochuje", skoro takie "cięzkie" dni miewa...\nMnie by to osobiście wkurzyło, bo to można powiedzieć , że jest wchodzeniem w kompetencje\nnie no natłok myśli , bez sensu wszystko jest\nJusti - Twoja opowieść mnie załamała.... teraz cały czas myślę, że może jednak to źle , że wróciłam do Invimedu I obawiam się że jak jej powiem że zrobiłam badania na własną rękę to sie kobieta "sfochuje", skoro takie "cięzkie" dni miewa... Mnie by to osobiście wkurzyło, bo to można powiedzieć , że jest wchodzeniem w kompetencje nie no natłok myśli , bez sensu wszystko jest\nWysłany: 9 czerwca 2018, 22:11\nJa nie raz robiłam badania na własną rękę i dr nic nie mówiła, że to źle. Spisywała wyniki i dawała zalecenia\n[QUOTE=Onia]Justi - Twoja opowieść mnie załamała.... teraz cały czas myślę, że może jednak to źle , że wróciłam do Invimedu I obawiam się że jak jej powiem że zrobiłam badania na własną rękę to sie kobieta "sfochuje", skoro takie "cięzkie" dni miewa... Mnie by to osobiście wkurzyło, bo to można powiedzieć , że jest wchodzeniem w kompetencje nie no natłok myśli , bez sensu wszystko jest[/QUOTE] Ja nie raz robiłam badania na własną rękę i dr nic nie mówiła, że to źle. Spisywała wyniki i dawała zalecenia :)\nWysłany: 9 czerwca 2018, 22:20\nKiedy ja zalecenia też już sobie dałam, hahahahaha\npotrzebuje tylko żeby mi wypisała receptę na to wzięłam z apteki\n[QUOTE=Selina]Ja nie raz robiłam badania na własną rękę i dr nic nie mówiła, że to źle. Spisywała wyniki i dawała zalecenia :)[/QUOTE] Kiedy ja zalecenia też już sobie dałam, hahahahaha ;) potrzebuje tylko żeby mi wypisała receptę na to wzięłam z apteki ;)\nWysłany: 9 czerwca 2018, 22:26\nspokojnie... tak nie myśl! Ja też zrobiłam na własna rękę chociażby badania genetyczne jak okazało się, że poziom homocysteiny może być taki wysoki z tego powodu... dr C też nic nie wspomniała, że dobrze byłoby zbadać... na następnej wizycie byłam już u dr S i ona powiedziała, że to bardzo dobrze, że zrobiłam te badania..\ntą homocysteine musisz pokazać.. nie myśl, że ktoś się sfochuje bo to o Wasze marzenia chodzi... powinna Cię przeprosić za to, że nie kazala Ci zbadać wcześniej.. a teraz na pewno każe Ci wprowadzić metylowane wit b i folian zamiast kwasu foliowego..\npamiętaj też, że na każdym etapie leczenia możesz zmienić dr prowadzacego...\n[QUOTE=Onia]Justi - Twoja opowieść mnie załamała.... teraz cały czas myślę, że może jednak to źle , że wróciłam do Invimedu I obawiam się że jak jej powiem że zrobiłam badania na własną rękę to sie kobieta "sfochuje", skoro takie "cięzkie" dni miewa... Mnie by to osobiście wkurzyło, bo to można powiedzieć , że jest wchodzeniem w kompetencje nie no natłok myśli , bez sensu wszystko jest[/QUOTE] spokojnie... tak nie myśl! Ja też zrobiłam na własna rękę chociażby badania genetyczne jak okazało się, że poziom homocysteiny może być taki wysoki z tego powodu... dr C też nic nie wspomniała, że dobrze byłoby zbadać... na następnej wizycie byłam już u dr S i ona powiedziała, że to bardzo dobrze, że zrobiłam te badania.. tą homocysteine musisz pokazać.. nie myśl, że ktoś się sfochuje bo to o Wasze marzenia chodzi... powinna Cię przeprosić za to, że nie kazala Ci zbadać wcześniej.. a teraz na pewno każe Ci wprowadzić metylowane wit b i folian zamiast kwasu foliowego.. pamiętaj też, że na każdym etapie leczenia możesz zmienić dr prowadzacego...\nWysłany: 9 czerwca 2018, 22:44\nJa też robiłam niektóre badania na własną rękę i nigdy nie miałam nieprzyjemności u dr z tego powodu.\nTak naprawdę dr jest świadoma, że czytamy internety i mam wrażenie że jest w stanie rozpoznać która z nas się bardziej orientuje niż inna. Osobiście jeśli byłby problem z tym, że sama robię badania i później z nią konsultuję to raczej nie byłabym u niej.\nJak mi wyszła wysoka homocysteina i mutacje to miałam dużo czasu do wizyty, sama poszukałam i znalazłam suple ale później wydrukowałam skład i dopytałam o opinię dr.\nOnia a co ty wzięłaś na receptę ?\nJa też robiłam niektóre badania na własną rękę i nigdy nie miałam nieprzyjemności u dr z tego powodu. Tak naprawdę dr jest świadoma, że czytamy internety i mam wrażenie że jest w stanie rozpoznać która z nas się bardziej orientuje niż inna. Osobiście jeśli byłby problem z tym, że sama robię badania i później z nią konsultuję to raczej nie byłabym u niej. Jak mi wyszła wysoka homocysteina i mutacje to miałam dużo czasu do wizyty, sama poszukałam i znalazłam suple ale później wydrukowałam skład i dopytałam o opinię dr. Onia a co ty wzięłaś na receptę ?:)\nWysłany: 9 czerwca 2018, 22:54\nCześć Dziewczyny :) Do tej pory tylko czytałam forum ale ponieważ podejrzewam, że to co napisała MIKI dotyczy mnie postanowiłam napisać i sprostować... [QUOTE=*MiKi23*]A i na czczo do punkcji to znaczy że ani nie jemy ani nie pijemy żadnej kropli wody! :) tak mi to tłumaczyła dr ;) bo jedna taka przed Justi już też tak zrobiła i musieli odowlywac zabieg :) a dla niej to też stres i problem, ponoć szefowa potem jej marudzi, nieraz mi to powtarzała :/[/QUOTE] Nie chodziło o punkcję jajników tylko o histeroskopie... zabieg został przełożony bo wypiłam rano kawę - Dr C mówiła mi wcześniej kilka razy, że mam nic nie jeść, nie pić przez 6 h przed zabiegiem ale w stresie zapomniałam...\nWysłany: 9 czerwca 2018, 22:56\nNie o transfer chodziło tylko o histeroskopie\n[QUOTE=Kadetka]akurat to czy szefowa jej marudzi to jest nasz - pacjentek najmniejszy problem... wyobraź sobie co musiała przezywać tamta dziewczyna.. która niedoinformowali i z tego powodu odwołali jej transfer... biedna[/QUOTE] Nie o transfer chodziło tylko o histeroskopie\nWysłany: 9 czerwca 2018, 23:11\nKADETKA - w klinice zabiegi umawiają lekarze a nie infolinia ani recepcja, wizyty recepcja i infolinia, wcześniej mogli też lekarze i często właśnie oni mnie zapisywali...\nWiem bo byłam tam przez ponad 4 lata i zaliczyłam wszystkich lekarzy - dr K, dr K-P, dr S i dr C i to dopiero dr C ułożyła jakiś konkretny plan działania dla mnie i jestem teraz w 7 tyg upragnionej ciąży dla mnie lekarz nie musi się cały czas uśmiechać tylko musi mieć jakiś plan działania.\nU jednej z poprzednich lekarek miałam inseminacje w sobotę rano i ona zapomniała, że ma mi zrobić ten zabieg... ja z pełnym pęcherzem a jej nie ma...położna ją ściągnęła i przybyła po ponad godzinie i nawet przepraszam nie powiedziała...\nWiadomość wyedytowana przez autora: 9 czerwca 2018, 23:12\nKADETKA - w klinice zabiegi umawiają lekarze a nie infolinia ani recepcja, wizyty recepcja i infolinia, wcześniej mogli też lekarze i często właśnie oni mnie zapisywali... Wiem bo byłam tam przez ponad 4 lata i zaliczyłam wszystkich lekarzy - dr K, dr K-P, dr S i dr C i to dopiero dr C ułożyła jakiś konkretny plan działania dla mnie i jestem teraz w 7 tyg upragnionej ciąży :) dla mnie lekarz nie musi się cały czas uśmiechać tylko musi mieć jakiś plan działania. U jednej z poprzednich lekarek miałam inseminacje w sobotę rano i ona zapomniała, że ma mi zrobić ten zabieg... ja z pełnym pęcherzem a jej nie ma...położna ją ściągnęła i przybyła po ponad godzinie i nawet przepraszam nie powiedziała...\nWysłany: 9 czerwca 2018, 23:18\nDzięki Kadetko. Tobie też tego życzę. I jak najmniej zawirowań i stresu.\n[QUOTE=Kadetka]JustiJusti ... bardzo Ci współczuję.. w takich chwilach i taki stres... :( Coraz bardziej cieszę się, ze zmieniliśmy lekarkę... trzymam kciuki mocno, żeby mimo tych przeciwności losu wszystko skończyło się szczęśliwym rozwiązaniem za 9 miesięcy! :)[/QUOTE] Dzięki Kadetko. Tobie też tego życzę. I jak najmniej zawirowań i stresu.\nWysłany: 9 czerwca 2018, 23:47\nOk, u Ciebie chodziło o hitsero, ale u Justi o transfer... Wiec pomysl co by było jakby go trzeba było przełożyć, bo napiła się wody, gdzie nie wiedziała ze nie mozna - Ty wiedziałaś.\nLekarz nie musi byc ciagle usmiechniety, bo to też człowiek a nie aktor. Wiadomo, ze przychodzimy tam po coś innego. Jednak dla mnie liczy się całość a jak lekarz ma pretensje do pacjentki o coś o czym sam nie poinformował, to wybacz... gdzie jest ten profesjonalizm?\nNie mam zamiaru zmieniać lekarza, bo zwyczajnie nie mam na to siły. Omawianie wszystkiego od nowa z kimś innym - tak, wiem, ze wszystkie badania i wizyty sa opisane w klinice, ale sama swiadomosc, ze znowu nowy lekarz. U zbyt wielu już byłam\n[QUOTE=MM87]KADETKA - w klinice zabiegi umawiają lekarze a nie infolinia ani recepcja, wizyty recepcja i infolinia, wcześniej mogli też lekarze i często właśnie oni mnie zapisywali... Wiem bo byłam tam przez ponad 4 lata i zaliczyłam wszystkich lekarzy - dr K, dr K-P, dr S i dr C i to dopiero dr C ułożyła jakiś konkretny plan działania dla mnie i jestem teraz w 7 tyg upragnionej ciąży :) dla mnie lekarz nie musi się cały czas uśmiechać tylko musi mieć jakiś plan działania. U jednej z poprzednich lekarek miałam inseminacje w sobotę rano i ona zapomniała, że ma mi zrobić ten zabieg... ja z pełnym pęcherzem a jej nie ma...położna ją ściągnęła i przybyła po ponad godzinie i nawet przepraszam nie powiedziała...[/QUOTE] Ok, u Ciebie chodziło o hitsero, ale u Justi o transfer... Wiec pomysl co by było jakby go trzeba było przełożyć, bo napiła się wody, gdzie nie wiedziała ze nie mozna - Ty wiedziałaś. Lekarz nie musi byc ciagle usmiechniety, bo to też człowiek a nie aktor. Wiadomo, ze przychodzimy tam po coś innego. Jednak dla mnie liczy się całość a jak lekarz ma pretensje do pacjentki o coś o czym sam nie poinformował, to wybacz... gdzie jest ten profesjonalizm? Nie mam zamiaru zmieniać lekarza, bo zwyczajnie nie mam na to siły. Omawianie wszystkiego od nowa z kimś innym - tak, wiem, ze wszystkie badania i wizyty sa opisane w klinice, ale sama swiadomosc, ze znowu nowy lekarz. U zbyt wielu już byłam\nWysłany: 9 czerwca 2018, 23:58\ndr Cygal. Ja u niej się leczę od 5 lat, to chyba powinna mnie kojarzyć.Kiedyś niestet zrobiła mi również parę numerów. Nie znoszę niesłowności. Było, co było - zapomniałam. Dziwne jest to , że jak jesteś na wizycie to do rany przyłóż, a na korytarzu nie poznaje swoich pacjentek. Już nawet pani pielęgniarka po punkcji podeszla na korytarzu i spytała czy wszystko w porządku, Niewiarygodne. Może faktycznie jest przepracowana ale fajnie by było, żeby pilnowała przede wszystkim swoich pacjentek. Jak dawkowałyśmu Gonal i Orgalutral to na wizycie informowała, że przed punkcja będzie pisać i informować dokładnie co i jak i mam jej potwierdzać, że wszystko jest dla mnie zrozumiałe. Jak napisała mi o tej punkcji a ja odpisałam o której w dniu następnym mam przyjąć zalecony w kartotece antybiotyk to już nie uzyskałam odpowiedzi. Więc rób co chcesz a później pretensje. Przykre jest to, że co innego mówi na wizycie a co innego robi. Taka dezorientacja przy zabiegu do którego przygotowujesz się czasami przez długie miesiące i sporo płacisz jest chyba niewłaściwa.\n[QUOTE=*MiKi23*]JustiJusti a która lekarka cię prowadzila? Bo jak ta co mnie to az mi się wierzyć nie chce ze tak się dogadać nie moglyscie :)[/QUOTE] dr Cygal. Ja u niej się leczę od 5 lat, to chyba powinna mnie kojarzyć.Kiedyś niestet zrobiła mi również parę numerów. Nie znoszę niesłowności. Było, co było - zapomniałam. Dziwne jest to , że jak jesteś na wizycie to do rany przyłóż, a na korytarzu nie poznaje swoich pacjentek. Już nawet pani pielęgniarka po punkcji podeszla na korytarzu i spytała czy wszystko w porządku, Niewiarygodne. Może faktycznie jest przepracowana ale fajnie by było, żeby pilnowała przede wszystkim swoich pacjentek. Jak dawkowałyśmu Gonal i Orgalutral to na wizycie informowała, że przed punkcja będzie pisać i informować dokładnie co i jak i mam jej potwierdzać, że wszystko jest dla mnie zrozumiałe. Jak napisała mi o tej punkcji a ja odpisałam o której w dniu następnym mam przyjąć zalecony w kartotece antybiotyk to już nie uzyskałam odpowiedzi. Więc rób co chcesz a później pretensje. Przykre jest to, że co innego mówi na wizycie a co innego robi. Taka dezorientacja przy zabiegu do którego przygotowujesz się czasami przez długie miesiące i sporo płacisz jest chyba niewłaściwa.\nWysłany: 10 czerwca 2018, 00:11\nNa jakiej zasadzie zabiegi umawiają lekarze? Ja informację o zabiegu dostałam na kartotece przekazanej przez rejestrację. Później o zmianie też przez rejestrację. Pani dr nic ze mna nie umawiała osobiście ani sms. Nawet swoich wątpliwości nie było jak rozwiać, bo niby z kim mam na ten temat rozmawiać? Rejestratorki nic nie wiedzą. Proszą o kontakt z lekarzem (tylko jaki?)Bez umówienia na wizytę zapomnij o rozmowie z dr - brak czasu. Położne nie przekazują info lekarzowi. Nie potrafią mi wytłumaczyć niejasności z karty dawkowania leków, które zostawiła mi dr w rejestracji. Dr nie komunikuje się z embriologiem, żeby ustalić czy wogóle jest co transferować i kiedy. W czwartek miałam transfer przy czym ostatnie jakiekolwiem badania z hormonów w piątek rano. Przy czym wieczorem nadal miałam dawkowanie gonalu i Orgalutralu. Dziwi mnie, że nie zrobili chociaż progresteronu przy punkcji, żeby nie było lęku przed hiperką. Dla mnie czasami jakiś brak logiki się wkrada w te wszystkie działania.\n[QUOTE=MM87]KADETKA - w klinice zabiegi umawiają lekarze a nie infolinia ani recepcja, wizyty recepcja i infolinia, wcześniej mogli też lekarze i często właśnie oni mnie zapisywali... Wiem bo byłam tam przez ponad 4 lata i zaliczyłam wszystkich lekarzy - dr K, dr K-P, dr S i dr C i to dopiero dr C ułożyła jakiś konkretny plan działania dla mnie i jestem teraz w 7 tyg upragnionej ciąży :) dla mnie lekarz nie musi się cały czas uśmiechać tylko musi mieć jakiś plan działania. U jednej z poprzednich lekarek miałam inseminacje w sobotę rano i ona zapomniała, że ma mi zrobić ten zabieg... ja z pełnym pęcherzem a jej nie ma...położna ją ściągnęła i przybyła po ponad godzinie i nawet przepraszam nie powiedziała...[/QUOTE] Na jakiej zasadzie zabiegi umawiają lekarze? Ja informację o zabiegu dostałam na kartotece przekazanej przez rejestrację. Później o zmianie też przez rejestrację. Pani dr nic ze mna nie umawiała osobiście ani sms. Nawet swoich wątpliwości nie było jak rozwiać, bo niby z kim mam na ten temat rozmawiać? Rejestratorki nic nie wiedzą. Proszą o kontakt z lekarzem (tylko jaki?)Bez umówienia na wizytę zapomnij o rozmowie z dr - brak czasu. Położne nie przekazują info lekarzowi. Nie potrafią mi wytłumaczyć niejasności z karty dawkowania leków, które zostawiła mi dr w rejestracji. Dr nie komunikuje się z embriologiem, żeby ustalić czy wogóle jest co transferować i kiedy. W czwartek miałam transfer przy czym ostatnie jakiekolwiem badania z hormonów w piątek rano. Przy czym wieczorem nadal miałam dawkowanie gonalu i Orgalutralu. Dziwi mnie, że nie zrobili chociaż progresteronu przy punkcji, żeby nie było lęku przed hiperką. Dla mnie czasami jakiś brak logiki się wkrada w te wszystkie działania.\nWysłany: 10 czerwca 2018, 00:13\nJeśli chodzi o dodatkowe badania to dr nic ci nie powie. Przecież to tylko info i nie ma wpływu na jej proces leczenia. Może tylko poszerzyć wiedzę.\n[QUOTE=Kadetka]spokojnie... tak nie myśl! Ja też zrobiłam na własna rękę chociażby badania genetyczne jak okazało się, że poziom homocysteiny może być taki wysoki z tego powodu... dr C też nic nie wspomniała, że dobrze byłoby zbadać... na następnej wizycie byłam już u dr S i ona powiedziała, że to bardzo dobrze, że zrobiłam te badania.. tą homocysteine musisz pokazać.. nie myśl, że ktoś się sfochuje bo to o Wasze marzenia chodzi... powinna Cię przeprosić za to, że nie kazala Ci zbadać wcześniej.. a teraz na pewno każe Ci wprowadzić metylowane wit b i folian zamiast kwasu foliowego.. pamiętaj też, że na każdym etapie leczenia możesz zmienić dr prowadzacego...[/QUOTE] Jeśli chodzi o dodatkowe badania to dr nic ci nie powie. Przecież to tylko info i nie ma wpływu na jej proces leczenia. Może tylko poszerzyć wiedzę.\nWysłany: 10 czerwca 2018, 00:26\nA jeszcze co do picia wody przed punkcja. To moje doswiadczenie jest takie ze w UK przed zabiegiem dostalam troche wody do popicia 2 tabletek z czego po 15min poszlam do WC wiec chyba nic z tej wody nie zostalo we mnie. I tak samo bylo tym razem w Invimed gdzie Pani z recepcji powiedziala ze mam byc na czczo nawet bez picia ale jak mam leki z rana to moge popic 2 lyczkami wody. I nikt przed sama punkcja mmie nie pytal czy pilam czy nie. Wiec wydaje mi sie ze jak komus zdarzylo sie lyknac trochu wody to lepiej nic nie mowic. To nid grzech.\n[QUOTE=*MiKi23*]Dr ma strasznie dużo na głowie ostatnimi czasy :( jak jeździłam do niej będą w ciąży na wizytę to wiem że była zła, bo dr Sodowska była często na urlopie i zwolnieniach i musiała jej pacjentki prowadzić pod jej nieobecność i wykonywać zabiegi :/ więc się jej nie dziwię że jest taka sztywna. A po drugie komunikacja między recepcja, pielęgniarkami i dr jest tragiczna, więc zawsze pytalam o wszystko dr. Raz też była na mnie zła jak się spóźniłam na wlew, ale się z tego śmiałam ze sie spóźniłam bo się dogadać nie mogłam z recepcja i miała ochotę mnie udusić, ale jakoś się nie obrażała tylko gadała ze mna normalnie :) I tylko ona mnie umawiała na wizyty, transfery itp. i zawsze było na czas. Może ma gorsze dni teraz. ;)[/QUOTE] Zgadzam sie ze Dr.S czesto urlopowala bo akurat trafilam na to w trakcie stymulacji ( bylam u Dr.Kuki) i transfer Dr.C Wiec pewnie miala wiecej pracy niz normalnie ale to tez nie powinno zwalniac zadnego lekarza ze swojego obowiazku i wyladowywac sie na pacjentach tym bardziej ze chodzi tu o poczecie nowego zycia. Placimy tez duze pieniadze za wykonywana ich prace wiec do czegos ich to musi zobowiazywac. A jeszcze co do picia wody przed punkcja. To moje doswiadczenie jest takie ze w UK przed zabiegiem dostalam troche wody do popicia 2 tabletek z czego po 15min poszlam do WC wiec chyba nic z tej wody nie zostalo we mnie. I tak samo bylo tym razem w Invimed gdzie Pani z recepcji powiedziala ze mam byc na czczo nawet bez picia ale jak mam leki z rana to moge popic 2 lyczkami wody. I nikt przed sama punkcja mmie nie pytal czy pilam czy nie. Wiec wydaje mi sie ze jak komus zdarzylo sie lyknac trochu wody to lepiej nic nie mowic. To nid grzech. A tak na marginesie. Dr.Pasnik odp mi po 2 dniach bo zapytalam Go o wyjasnienie wyniku ANA i czemu zalecil poraz drugi ta sama serie lekow to odp Ze Tym Razem jest Szansa i mocno w to wierzy ze sie uda. Powiem Wam ze zrobilo mi sie lepiej i gdzies ta moja wiara powrocila bo od srody bylam mega zla juz na to wszystko. Dr.S tez mi odp ze chyba trzeba Go posluchac. Wiec nadzieja ze bedzie dobrze.....\nWysłany: 10 czerwca 2018, 00:28\n[QUOTE=Selina]MiKi dr C. z tego co kojarzę. Też mam wrazenie ostatnio, że myślami jest czasem gdzieś indziej, zapomina dopowiedzieć czegoś, cały czas biega i nie zauważa pacjentów (nikt nie mowi o kłanianiu się w pas, ale zwykłym uśmiechu poprostu). Nie wiem, ja lekarzem nie jestem, to pewnie praca w dużym stresie, ale fakt, ze zamieszanie tam jest nie rzadko... Justi czytałam Twoje wypowiedzi jak niezłą opowieść, niestety nie fajną i przykro mi, że tak to wyglądało :/ A propo tego na czczo: to już wiem, że o Ciebie chodziło, jak pielęgniarka tłumaczyła ostatnio mnie i kilku innym dziewczynom na górze co to znaczy na czczo. Najpierw nas spytała czy wiemy co to znaczy. Ja wiec powiedziałam, ze mozna sie napic kilka łyków wody a ona na to, ze niestety nie. Szczerze? zdziwiłam się konkretnie. Widocznie na czczo przed badaniami krwi np. to co innego niz na czczo przed zabiegiem... W zyciu zabiegu nie mialam z usypianiem, wiec tez bym tego nie wiedziała. Uwazam, ze takie istotne rzeczy powinno sie powtarzac ze 2-3 razy nawet. Kurcze Ty sie stresujesz procedurą, martwisz o zarodki, myslisz o lekarz i całej reszcie a ktoś po Tobie jeszcze jedzie, ze zapomniałaś wyników podać, albo że nie na czczo jesteś :/ Paranoja faktycznie. Mam wrazenie w ogole, ze klinika chyba ma za duzo pacjentow i przestają ich ogarniac. Jak trafiłam tam w zeszłym roku, to jakos spokojniej było, wszystko wiedziałam a teraz też jak o coś nie dopytam, to na bank się nie dowiem. Nie wiem, może się mylę... Ile koniec końców zarodków podaliście? Trzymam kciuki, aby wszystko się udało no i życzę dużo spokoju i odpoczynku :) Kadetka a Ty chodzisz do dr Sodowskiej czy dr Kuka-Panasiuk?[/QUOTE] 1 zarodek. W poniedzialek jadę do kliniki dowiedzieć się czy coś się udało jeszcze wychodować i zamrozić. 8 podobno ruszyło w trzecim dniu, zobaczymy czy dotrwały do 5 - 6 doby i w jakim stanie. Podobno w 2 - 3 dobie wchodzi czynnik męski. Wcześniej działa tylko kobiecy. Ten jeden kropek był chyba 8 komórkowy.\nWysłany: 10 czerwca 2018, 00:35\nA napisał, dlaczego uważa, że tym razem jest szansa większa niż wcześniej? Wiara lekarza podnosi tylko wiarę pacjenta, jak to ma pomóc to rozumiem. W sumie wiara czyni cuda.\n[QUOTE=maruda34]Zgadzam sie ze Dr.S czesto urlopowala bo akurat trafilam na to w trakcie stymulacji ( bylam u Dr.Kuki) i transfer Dr.C Wiec pewnie miala wiecej pracy niz normalnie ale to tez nie powinno zwalniac zadnego lekarza ze swojego obowiazku i wyladowywac sie na pacjentach tym bardziej ze chodzi tu o poczecie nowego zycia. Placimy tez duze pieniadze za wykonywana ich prace wiec do czegos ich to musi zobowiazywac. A jeszcze co do picia wody przed punkcja. To moje doswiadczenie jest takie ze w UK przed zabiegiem dostalam troche wody do popicia 2 tabletek z czego po 15min poszlam do WC wiec chyba nic z tej wody nie zostalo we mnie. I tak samo bylo tym razem w Invimed gdzie Pani z recepcji powiedziala ze mam byc na czczo nawet bez picia ale jak mam leki z rana to moge popic 2 lyczkami wody. I nikt przed sama punkcja mmie nie pytal czy pilam czy nie. Wiec wydaje mi sie ze jak komus zdarzylo sie lyknac trochu wody to lepiej nic nie mowic. To nid grzech. A tak na marginesie. Dr.Pasnik odp mi po 2 dniach bo zapytalam Go o wyjasnienie wyniku ANA i czemu zalecil poraz drugi ta sama serie lekow to odp Ze Tym Razem jest Szansa i mocno w to wierzy ze sie uda. Powiem Wam ze zrobilo mi sie lepiej i gdzies ta moja wiara powrocila bo od srody bylam mega zla juz na to wszystko. Dr.S tez mi odp ze chyba trzeba Go posluchac. Wiec nadzieja ze bedzie dobrze.....[/QUOTE] A napisał, dlaczego uważa, że tym razem jest szansa większa niż wcześniej? Wiara lekarza podnosi tylko wiarę pacjenta, jak to ma pomóc to rozumiem. W sumie wiara czyni cuda.\nWysłany: 10 czerwca 2018, 00:43\nDziewczyny, czy któraś w programie Zostań rodzicem miała dokładnie to co zawiera cena(info ze strony): *Badania niezbędne do wykonania znieczulenia i zabiegu punkcji jajników (APTT, morfologia, sód, potas, czas kaolinowo-kefalinowy fibrynogen, glukoza) - ja nie miałam. Jak spytałam w rejestracji o wyniki i te badania to poinformowano mnie, że to lekarz podejmuje decyzje o tych badaniach (nie wiem niby na podstawie czego?) *Konsultacja anestezjologiczna bezpośrednio przed znieczuleniem do punkcji jajników - oprócz opr. i oświadczenia, które kazano mi uzupełnić anestezjolog o nic mi się nie pytał, nie opisywał też na czym będzie polegał zabieg ani nie rozwiewał moich wątpliwości