Wytyczne Medicaid przy wyjściu z państwa - 2019 | Podstawy\nGłówny /Podstawy /Wytyczne Medicaid przy wyjściu z państwa\nUzyskiwanie dostępu do informacji\nInicjowanie procesu aplikacji\nPrzetwarzanie twojej aplikacji\nUzyskiwanie pokrycia na rachunki za zwrot\nPonieważ Medicaid jest finansowany zarówno przez rząd federalny, jak i przez rząd stanowy, nie można po prostu przenieść korzyści z jednego stanu do innego, kiedy się przeprowadzasz. Każde państwo ustala własne kryteria i wytyczne dotyczące kwalifikowalności, więc musisz ponownie złożyć wniosek w nowym stanie zamieszkania. Mimo że rząd federalny ustanawia podstawowe wytyczne dla Medicaid, stany różnią się pod względem korzyści i zasięgu, jakie zapewniają.\nStarszy pacjent drży rękami ze swoim lekarzem.\nGdy już na pewno wiesz, że przeprowadzasz się do innego stanu, uzyskaj informacje o programie Medicaid tego stanu, aby móc ponownie aplikować. Oficjalna strona internetowa urzędu Medicaid umożliwia dostęp do aktualnych przepisów i wytycznych dla każdego stanu. Możesz również dowiedzieć się, czy kwalifikujesz się do Medicaid, wypełniając wniosek na Rynku Ubezpieczeń Zdrowotnych. Państwa kwalifikują Cię na podstawie twojego dochodu i wielkości rodziny.\nNie możesz rozpocząć procesu ubiegania się o ponowne złożenie wniosku o Medicaid w nowym stanie, dopóki nie zamkniesz świadczeń w stanie, w którym żyłeś i otrzymałeś świadczenia wcześniej. Osoba prowadząca sprawę może ci pomóc, kontaktując się ze stanem, w którym poprzednio mieszkałeś, aby zweryfikować, czy Twoje świadczenia się zakończyły. Następnie możesz ponownie złożyć wniosek o przyznanie świadczeń w bieżącej lokalizacji, chociaż limity dochodów i zasobów nowego państwa dotyczące uprawnień mogą nie być takie same.\nSkontaktuj się z biurem pomocy medycznej nowego stanu, aby dowiedzieć się, gdzie ubiegać się o świadczenia Medicaid w okolicy, w której będziesz mieszkać. Większość stanów daje także możliwość składania wniosków przez Internet. Po złożeniu wniosku i dostarczeniu dokumentacji potwierdzającej dochody i majątek, wniosek zostanie rozpatrzony w celu ustalenia uprawnień. Data zakwalifikowania się do Medicaid zwykle jest datą, o którą się ubiegasz, o ile spełniasz wszystkie wymagania kwalifikacyjne tego państwa.\nChociaż większość stanów zapewnia pokrycie z mocą wsteczną od momentu złożenia wniosku, może być konieczne zapłacenie za usługi medyczne z kieszeni, dopóki nowy wniosek nie zostanie przetworzony i zatwierdzony. Program Medicaid w twoim poprzednim stanie może opłacić rachunki medyczne, które poniósłeś w swoim nowym stanie przed oficjalnym przeniesieniem, jeśli nadal masz prawo do Medicaid w tym stanie w momencie, gdy otrzymałeś usługi. Jeśli nie, twój obecny stan zamieszkania może opłacić rachunki, o ile już rozpocząłeś proces ubiegania się o Medicaid.\nnone: ubezpieczenie, wytyczne, medicaid, przy, państwa, podstawy |\nCo to jest własność dzierżawy?\nCo to znaczy, gdy kupujący dostaje kredyt w momencie zamknięcia?\nJakie dokumenty muszę wynająć w domu?\nCo oznacza używanie wyłącznie na karcie debetowej?\nFederalna administracja mieszkaniowa ubezpiecza kredyty hipoteczne dla kredytobiorców o niskich i umiarkowanych dochodach, a także dla kredytobiorców, którzy mają problemy kredytowe. Pożyczki fha różnią się od ścisłych...\nJak znaleźć off shore kont bankowych


Strona internetowa firmy – co powinna zawierać? - Warsaw Now! Najciekawsze Wydarzenia i Miejsca w Warszawie\nObecność firmy w Internecie to już dziś konieczność. Bez tego trudno myśleć o odniesieniu sukcesu, szczególnie w mocno konkurencyjnych branżach. Co jednak powinno znajdować się na firmowej stronie internetowej? Jest kilka elementów, które są konieczne.\nBez względu na to, czego szukają konsumenci, najczęściej na początku sprawdzają na ten temat informacje w Internecie. To właśnie kanał online należy dziś do najskuteczniejszego w pozyskiwaniu klientów. Rozumie to coraz więcej firm. Niestety, nie wszyscy przedsiębiorcy mają już swoje strony www. Dla tych, którzy dopiero to planują, przygotowaliśmy krótki poradnik.\nNależy zacząć od tego, że firmowa strona musi być atrakcyjna dla odbiorcy, który jest przecież potencjalnym klientem. Co to właściwie znaczy? Trzeba zadbać o to, żeby witryna internetowa działała płynnie. Potrzebne jest do tego dobre oprogramowanie strony, ale i dobry serwer. Nie trzeba od razu inwestować w serwer dedykowany. Nawet tani hosting może być dobry, jeśli oferuje go renomowany dostawca usług internetowych. Do tego przyda się atrakcyjna strona wizualna firmowej wizytówki online.\nDziś w Internecie duże znaczenie ma treść. Dotyczy to także contentu na stronach firmowych. Zawartość takiej witryny musi być precyzyjnie skomponowana. Z jednej strony trzeba wyczerpująco, ale krótko przedstawić firmę i jej ofertę, a z drugiej – warto budować wizerunek eksperta w wybranej dziedzinie powiązanej oczywiście z ofertą. Dobrym pomysłem jest prowadzenie firmowego blogu.\nRóżne kanały kontaktu\nWażnym zadaniem firmowej strony internetowej jest ułatwienie kontaktu między potencjalnym klientem lub rzeczywistym klientem a przedstawicielem przedsiębiorcy. Należy zadbać, żeby taki kontakt był jak najłatwiejszy. Podstawa to oczywiście podanie numeru telefonu lub infolinii firmy oraz adresu jej siedziby. Obecnie coraz częściej stosuje się dodatkowe kanały kontaktu. Formularz www to też klasyka. Warto także postawić na szybsze rozwiązania jak czat internetowy z konsultantem. W coraz większej liczbie witryn firmowych pierwszy etap kontaktu odbywa się automatycznie z wykorzystaniem botów konwersacyjnych i sztucznej inteligencji. Trzeba jednak pamiętać, żeby na tym nie poprzestać. Klient musi mieć możliwość łatwego kontaktu także z żywym pracownikiem firmy.\nFirmowa strona internetowa ma wiele istotnych elementów, które powinna zawierać. Przede wszystkim musi prezentować atrakcyjnie ofertę przedsiębiorcy. To jednak nie wszystko. Istotne jest pozyskanie nowego klienta poprzez kanał online lub zachęcenie dotychczasowego do ponownego skorzystania z oferty.


» KOSZE NA ZAKUPY, GRZYBY\n» Kosz wiklinowy na zakupy, grzyby (duży) 40 cm\nAbażur Wiklinowy, Żyrandol, Lampa, wzór 1\nKosz na zakupy, piknik, grzyby\nKosz wiklinowy zakupowy to zdecydowanie flagowy towar koszykarstwa. Głęboka tradycja złączona z nowoczesnym designem i formą a także jego organiczność powodują, iż kolejne pokolenia z chęcią sięgają po ten produkt bez chwili namysłu. Kosze są nadzwyczaj praktycznymi i uniwersalnymi przedmiotami powszedniego użytku i nie tylko. Używane w domu do trzymania rozmaitych drobiazgów, z powodzeniem zastępują szufladę bądź półkę w szafie czy na regale. Jako iż uplecione są z surowca naturalnego świetnie sprawdzają się w przechowywaniu warzyw i owoców. To też atrybut każdego grzybiarza i ogrodnika.\nKosz wiklinowy zakupowy upleciony z polskiej wikliny jest idealnym rozwiązaniem na zakupy, który będzie nam służył latami. Starannie wypleciony, trwały, możesz być pewien, że twoje zakupy są w nim bezpieczne, nic się nie zgniecie ani nie stłucze. Szeroka paleta typów dostępna w naszym sklepie to gwarancja, iż każdy znajdzie coś właściwego.\nWysokość z rączką: 37 cm\nZastrzeżenie producenta: rozmiary towaru ze względu na jego ręczne wykonanie mogą wahać się +/- 2 cm również barwa przedmiotu może nieznacznie różnić się od koloru widocznego na zdjęciu.


OTUL SIĘ MODNIE! - TAGLESS\nSweter to podstawowy wybór w sezonie jesiennym. Kiedy pogoda nie dopisuje wybór jest prosty-ciepła i otulająca dzianina. Co roku mamy do dyspozycji wiele fasonów (nasze znajdziecie tutaj >>>SWETRY), spośród których możemy wybrać te najbardziej pasujące do naszego stylu. A w związku z tym, że w damskiej szafie swetrów nigdy nie jest za dużo, podpowiadamy jakie modele rządzą w tym sezonie.\n1. Sweter z warkoczowym splotem\nWarkoczowe sploty są ponadczasowe. Często przewijały się w ubiegłych sezonach, jednak w tym mają się bardzo dobrze, a wręcz wyznaczają trendy. Pojawiają się na wielu modelach – klasycznych, oversize lub golfach. Istotną różnicą między warkoczowymi swetrami z tego i poprzednich sezonów jest kolor. Rezygnujemy z kremowych odcieni charakterystycznych dla skandynawskiej stylistyki i stawiamy na mocny kolor, np. niebieski >>> Sweter z warkoczowym splotem\nW tym sezonie golfy przybierają różne formy. Lansowane są bardziej dopasowane modele, które świetnie wyglądają włożone w środek szerokich spodni. Na topie są również fasony oversize, które najlepiej łączyć ze spódnicami typu maxi i zamszowymi kozakami. A ty jaki fason wybierasz? Dopasowany model z cienkiej dzianiny czy oversize o ażurowym splocie? >>>Ażurowy biały golf\nCechą wspólną dla wszystkich modnych swetrów w sezonie jesień-zima 2018/2019 jest ich oversizowy fason. Modele w wydaniu XXL od lat mają niemałe grono fanek, w tym cały Team TAGLESS ;). Jeśli Ty również lubisz otulić się obszernym swetrem, koniecznie musisz sięgnąć po ten model >>>Musztardowy sweter one size\n4. Bufiaste lub szerokie rękawy\nFikuśne rękawy potrafią odmieniać nawet prostą stylizację. Powróciły do łask z modą na lata 70. i czasy dzieci-kwiatów. W XXI wieku przybierają nowoczesną formę, łączą różne struktury i intensywne kolory, a do tego są bardzo fotogeniczne. To ma istotne znaczenie w dobie Internetu i Instagrama :) >>>Sweter z bufiastymi rękawami\nW naszym zestawieniu nie mogło zabraknąć wzmianki o kardiganach. Swetry nakładane przez głowę to nie jedyna opcja, którą mamy do wyboru jesienią. Kardigany to modny i bardzo dobry wybór na chłodne jesienno-zimowe dni. Jesteś fanką długich modeli z kieszeniami? Stawiasz na jakość i lubisz otulać się wełną? Preferujesz mocno wzorzyste fasony? Koniecznie zajrzyj tutaj >>>Kardigany.\nKARDIGAN Z KONTRASTOWYMI AKCENTAMI\nZIELONY KARDIGAN Z WEŁNĄ\nGOLF W KRATKĘ\nWEŁNIANY SWETER Z KONTRASTOWYMI ŚCIĄGACZAMI\nCZERWONY SWETER ONE SIZE


30 października w Brukseli, po siedmiu latach negocjacji między Unią Europejską a Kanadą, podpisano porozumienie o wolnym handlu CETA – Comprehensive Economic and Trade Agreement.\nPodobnie więc jak TTIP, tak i CETA pogłębia globalizację, bez której dzisiejszy przemysł chemiczny nie mógłby istnieć. A co to konkretnie oznacza? Przede wszystkim obniżenie stawek celnych - wszystkie towary chemiczne, które dzisiaj mają stawki celne między 0% a 6,5%, zostają zniesione. Dzięki temu kanadyjski eksport chemiczny, wart 2 miliardy dolarów (ponad 8 procent krajowego eksportu) będzie w Europie tańszy średnio około 5 procent.\nOczywiście najwięcej zyskają giganci, dlatego niemiecki Verband der Chemischen Industrie (VCI), silny głos 1,650 niemieckich przedsiębiorstw chemicznych, wzywał Bundestag, by zdecydowanie poparł ratyfikację. Argumenty były nie do odparcia: „Niemcy to naród żyjący z eksportu, zależny od porozumień handlowych, a CETA zapewni klarowne przewagi konkurencyjne dla niemieckich koncernów chemicznych - łatwiejszy dostęp do rynku, pełna likwidację ceł importowych, dostęp do kanadyjskich przetargów publicznych i nowoczesną ochronę inwestycji”. Związek odwoływał się do wcześniejszego porozumienia z Koreą Południową, które w ciągu 5 lat przyniosło wzrost eksportu o 50%. Niemcy z pewnością najbardziej będą korzystali z tego porozumienia, gdyż ich przemysł (obroty w 2015 r. to 800 miliardów złotych (189 mld euro) – połowa polskiego PKB), zatrudniający prawie pół miliona pracowników (446 tys.) szuka nowych rynków.\nTagi: CETA, chemia, Kanada, UE, umowa, Zdaniem Szczęśniaka


zbieranie wody deszczowej 2021 − news-gdansk.pl\nTo przykre, że doczekaliśmy czasów, w których coraz głośniej pisze się o zagładzie życia na Ziemi - niedostatek wody i eksterminacja ekosystemu to największe komplikacje, z jakimi musimy mierzyć się już dzisiaj. W jaki sposób rozpocząć zmiany? Od własnego domu, wykorzystując to, co jakiegokolwiek dnia zapewnia nam natura. Z takim nastawieniem powstał sklep domiwoda.pl, w jakim znajdą Państwo najróżniejsze sprzęty oraz technologie do skutecznego gospodarowania wodą deszczową. Na witrynie znajdą Państwo ekologiczne rozwiązania dedykowane do ogrodu, domu, biur, manufaktur, rolnictwa i przemysłu - każde akcesorium, system lub zasobnik na wodę to okazja, żeby pomóc planecie, poprawić wygodę codziennego życia oraz co najważniejsze - przysłużyć się naturze. Eko to też niższe rachunki za wodę, to taka wisienka na torcie dla ludzi, jacy otwarci są na ekologiczne inicjatywy i chcą wykorzystywać beneficja natury, jakie wprost lecą z nieba.\nSklep domiwoda.pl użytkuje najświeższe zdobycze technologii, sprzedając przyciągające, sprawdzone oraz atestowane systemy wykorzystujące wodę deszczową, zasobniki na wodę (podziemne i naziemne), kompostowniki, rekuperatory oraz wszystko to, co można z powodzeniem wykorzystać w ogrodzie. Gdzie można zamontować wskazane sprzęty? Dosłownie wszędzie - ogród, działka, lokal mieszkalny, gospodarstwo rolne i wiele więcej - wszędzie tam, gdzie przebywamy oraz w jakim miejscu jest dostęp do wody deszczowej. Domiwoda.pl to internetowy sklep dedykowany także dla domowników, którzy zastanawiają się, w jaki sposób wykorzystać wodę deszczową do własnych potrzeb - wystarczy jedynie wstąpić na witrynę internetową, udać się do dobrej kategorii, wybrać urządzenie, złożyć zamówienie oraz zamontować zgodnie z instrukcją, by zdołać gromadzić, filtrować i wykorzystywać moc natury - wodę deszczową.\nwww domiwoda pl łapanie deszczówki\nProfesjonaliści z domiwoda.pl pomagają także w zdobyciu dofinansowania na określone systemy oraz instalacje ekologiczne, jakie wykorzystają deszczówkę. Proces uzyskiwania należnych finansów od rządu lub UE na instalacje ekologiczne potrafi być zawiły oraz czasochłonny - zachęcamy do sprawdzenia pomocy, wystarczy jedynie przekazać projekt dopłaty dla domiwoda.pl, by fachowcy zajęli się wszystkim od A do Z. Wspólnie z dobrym zaangażowaniem i zmianami w obrębie swojego środowiska jesteśmy w stanie uchronić planetę - serdecznie zapraszamy do zaznajomienia się z całkowitą ofertą, a w razie wątpliwości - zachęcamy do kontaktu!


W jaki sposób obecnie należy wymieniać swoje opony | Twój blog codzienny\nNależy mieć świadomość że prawidłowo zrobiony montaż opon to proces, który w duży sposób wpływa teraz na bezpieczeństwo kierowców, jak również (dowiedz się więcej) na użytkowanie mnóstwa opon. Świetnie odpowiednio podchodzić do tego rodzaju kwestii, jeżeli tylko komuś mocno zależy na bezpieczeństwie własnego pojazdu. Nieodzowne bywa tu przestrzeganie reguł producentów opon tyczące się ich montażu. (opony motocyklowe) Dobrze jest mieć na uwadze, że nie wszelkie rodzaje opon tak samo dobrze pasują do każdego pojazdu.\nNieoceniony bywa więc tu odpowiedni dobór opon jak również - https://minirandki.pl/speed-dating-wroclaw/ - różnych felg. Wiele dokładnych informacji na temat samodzielnej wymiany opon da się dziś doszukać w Internecie na specjalnych serwisach sieciowych czy też na blogach dedykowanych pojazdom. Każdy kierowca odnajdzie tam bezcenne informacje, jak też dowie się jakie opony rekomendują osoby, świetnie znające się na temacie jakim jest wymiana opon. Zobacz:\nZwykle wymianę opon dobrze zlecić specjalistą. Potrafią oni zapewnić najlepszy dobór felg jak również dokładnych opon do pojazdu, pomóc z założeniem felg oraz opon, jak również w ich myciu. Opony okazują się myte czasami pod ciśnieniem w celu usunięcia wszelkich zabrudzeń, mogących w niekorzystny sposób wpływać na procedurę wyważenia kół. Znakomity mechanik potrafi przy tym sprawdzać ogólny stan opon jak również bieżnik, jak również pokryć piasty kół wyjątkową miedzią w sprayu albo również sprawdzić stan śrub. Ceny tych usług nie bywają zbyt duże, toteż każdy może sobie nieraz pozwalać na takiego rodzaju przegląd. Jeśli ktoś szuka znakomitego serwisu samochodowego w własnej okolicy, jakie może zając się choćby czymś takim jak wymiana opon, warto żeby wpisał w swoją wyszukiwarkę hasło związane tematycznie z usługami, które go interesują.


"Pamięci mojego ojca". Reportaż poświęcony Józefowi Wittlinowi [POSŁUCHAJ] - Jedynka - polskieradio.pl\n"Pamięci mojego ojca". Reportaż poświęcony Józefowi Wittlinowi [POSŁUCHAJ]\nOstatnia aktualizacja: 07.05.2021 09:36\nZapraszamy do wysłuchania reportażu, w którym Józefa Wittlina - znanego poetę, prozaika i tłumacza, wieloletniego współpracownika Radia Wolna Europa - wspomina córka, Elżbieta Wittlin-Lipton.\n20:25 _PR1_AAC 2021_05_07-00-35-07.mp3 "Pamięci mojego ojca" (Reportaż w Jedynce)\nJózef Wittlin urodził się w sierpniu 1896 roku w żydowskiej rodzinie w Dmytrowie, około 50 km na północny wschód od Lwowa. Debiut literacki, a właściwiej poetycki, nastąpił już w latach młodzieńczych, kiedy uczęszczał do VII gimnazjum klasycznego. Wiersz nosił tytuł "Prolog" i pojawił się w młodzieżowej gazetce "Wici". W 1915 zdał maturę w Wiedniu, gdzie też rozpoczął studia filozoficzne.\nZawirowania wojenne doprowadziły do wstąpienia do armii austriackiej. Szkarlatyna uchroniła go od bezpośrednich walk na froncie włoskim. Dowództwo skierowało go do służby m.in. w obozie włoskich jeńców, gdzie pełnił obowiązki tłumacza. W tym też czasie rozwijał swoją homerycką pasję do "Odysei", której tłumaczeniem zajmował się już od szóstej klasy gimnazjum. Ostatecznie to piękne dzieło w jego przekładzie ukazało się w 1924 roku.\nW 1922 roku przeprowadza się do Łodzi, podejmuje pracę w charakterze kierownika teatru Miejskiego, pisze liczne recenzje teatralne, zakłada z Henrykiem Barwińskim szkołę dramatyczną. W 1924 roku żeni się z Haliną Hendelsman. Od tego okresu jego losy nabierają podróżniczego charakteru. Jako rządowy stypendysta przebywa we Włoszech, później we Francji, gdzie kończy swoją najwspanialszą powieść "Sól ziemi". II wojna światowa zastaje go w Paryżu, gdzie wcześniej udało mu się sprowadzić żonę i córkę. Następnie, uciekając przed hitlerowskim najeźdźcą, przenoszą się na południe kraju, później uciekają do Portugalii, skąd emigrują w 1941 roku do Stanów Zjednoczonych. Rodzina osiadła w Nowym Jorku.\nW latach 1941-1943 współredagował (m.in. z Janem Lechoniem i Kazimierzem Wierzyńskim) ukazujący się w Ameryce "Tygodnik Polski". W roku 1952 Wittlin nawiązał współpracę z Radiem Wolna Europa.\nTytuł reportażu: "Pamięci mojego ojca"\nZobacz więcej na temat: Urszula Żółtowska-Tomaszewska reportaż reportaż w Jedynce Józef Wittlin\n"Dzieło życia" - reportaż Urszuli Żółtowskiej-Tomaszewskiej. Posłuchaj!\nOstatnia aktualizacja: 23.02.2021 23:05\nW 2021 roku obchodzimy jubileusz 50-lecia podjęcia decyzji o odbudowie Zamku Królewskiego w Warszawie. To dobry moment, żeby przywołać emocje z tamtego czasu, wrócić do złożonej historii restytucji jego gmachu. Człowiekiem, który go nam przywrócił, jest nieżyjący prof. Stanisław Lorenz. To on zmobilizował społeczeństwo do działania. W 1980 roku Zamek, wraz ze Starym Miastem, został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.\n32'18 "Dzieło życia" - reportaż Urszuli Żółtowskiej-Tomaszewskiej (Reportaż w Jedynce)\nObchody jubileuszu zaplanowane zostały na 4 lata. Potrwają od 2021 do 2024 roku, kiedy przypada 50. rocznica oddania gmachu w stanie surowym oraz 40. rocznica udostępnienia Zamku publiczności.\n32:18 jedynka-23-02-2021-reportaż-w-jedynce.mp3 "Dzieło życia" - reportaż Urszuli Żółtowskiej-Tomaszewskiej (Reportaż w Jedynce)\nTytuł reportażu: "Alarm do miasta" w cyklu "Reportaż w Jedynce"\nZobacz więcej na temat: Zamek Królewski Warszawa Urszula Żółtowska-Tomaszewska reportaż reportaż w Jedynce


Podstawowe czynności ratujące życie oraz pierwsza pomoc w nagłych wypadkach - Transmedyk Ratownictwo\nPodstawowe czynności ratujące życie oraz pierwsza pomoc w nagłych wypadkach\nKurs skierowany jest do wszystkich osób chcących zapoznać się z podstawowymi czynnościami ratującymi życie.\nPodczas kursu uczestnicy zapoznają się z odpowiedzialnością i bezpiecznym zachowaniem podczas udzielania pierwszej pomocy, rozpoznawania objawów i postępowania w nagłych sytuacjach zagrażających życiu ich współpracowników lub członków rodziny. Zajęcia prowadzone są przede wszystkim w formie praktycznej, w małych grupach. Uczestnicy ćwiczą udzielanie pomocy podczas symulowanych sytuacji przy użyciu najwyższej jakości sprzętu, apteczek oraz materiałów opatrunkowych.\nPostępowanie przy ataku serca, udarze mózgu\nResuscytacja krążeniowo - oddechowa dorosłych, dzieci i niemowląt z użyciem AED\nUsuwanie ciała obcego podczas zadławień\nZabezpieczenie ran, krwawień i krwotoków\nZabezpieczenie złamań, skręceń i zwichnięć\nPraca z apteczką pierwszej pomocy\nKurs trwa 1 dzień (8 godzin).\nUczestnicy otrzymują zaświadczenie ukończenia kursu wydane przez TRANS-MEDYK Ratownictwo.


Szkoła Podstawowa nr 1 im. Władysława Łokietka w Brześciu Kujawskim - Sukcesy w konkursach kuratoryjnych\nWielomiesięczna, ciężka praca uczniów została nagrodzona. W marcu reprezentanci naszej szkoły rywalizowali z najlepszymi uczniami z województwa, a wyniki tych zmagań okazały się niezwykle pomyślne.\nUczniowie Szkoły Podstawowej w Brześciu Kujawskim odnotowali na swoim koncie spektakularne sukcesy:\nKasia Marmurowicz z klasy VIII b została laureatką Wojewódzkiego Konkursu Przedmiotowego z Języka Polskiego. Dzięki temu osiągnięciu Kasia jako pierwsza w gminie oraz jedna z pięciorga uczniów powiatu włocławskiego jest zwolniona z egzaminu ósmoklasisty z języka polskiego na podstawie zaświadczenia stwierdzającego uzyskanie tytułu laureata. Zwolnienie jest równoznaczne z uzyskaniem z egzaminu ósmoklasisty z danego przedmiotu najwyższego wyniku. Ponadto otrzymuje ocenę celującą na świadectwie ukończenia szkoły i ma pierwszeństwo w rekrutacji do klasy pierwszej szkoły ponadpodstawowej. Opiekunem dydaktycznym Kasi jest p. B. Stawska-Kostrzak.\nNatomiast Nadia Rosińska z klasy VIII a (opiekun p. dyrektor D. Kuczyńska) i Jakub Gołębiowski z klasy VII c (opiekun p. Anna Sobczak) zostali finalistami Wojewódzkiego Konkursu Przedmiotowego z Biologii.\nSerdecznie gratulujemy uczniom i nauczycielom oraz życzymy kolejnych tak wspaniałych sukcesów.


Przewodnik po Dakarze 2015 - OFF-ROAD blog\nTomek Stępowski 2014-12-19\nRajd Dakar 2015 wystartuje 4 stycznia z Buenos Aires. Do 17 stycznia kierowcy przejadą ponad 9 tysięcy km, przemierzając bezdroża trzech krajów: Argentyny, Boliwii i Chile, by znów powrócić do Buenos Aires, gdzie zaplanowano metę. Do wyścigu stanęło 665 zawodników, którzy pojadą 414 pojazdami. Najwięcej wystartuje motocyklistów – 164, nieco mniej samochodów – 138, zobaczymy 64 ciężarówki i 48 quadów. Na przyszłorocznym Dakarze pojawi się aż 11 kobiet. Jest to najbardziej zróżnicowany rajd pod względem narodowości: w 2015 roku kierowcy będą reprezentować aż 53 państwa.\nOrganizatorzy jak co roku przygotowują pewne niespodzianki dla zawodników. Tym razem trasa Dakaru będzie wzbogacona o etap maratoński, w którym wezmą udział kierowcy samochodów i ciężarówek. Do tej pory musieli go zaliczyć tylko motocykliści i quadowcy. Oprócz tego trasy dla ciężkich pojazdów i lżejszych jednostek będą bardziej rozdzielone niż dotychczas. Kierowcy nie będą więc za często wjeżdżać na odcinki motocyklowo-quadowe. Inny będzie też dzień biwaku dla tych grup. Organizatorzy zapowiedzieli też inny sposób naliczania kar czasowych. Teraz będą one wyższe za pożyczanie zapasowego sprzętu i części między załogami, co będzie wymagało większej niezawodności sprzętu i sprawności ekipy serwisowej.\nPolska ekipa. Po zwycięstwo?\nNa starcie Rajdu Dakar 2015 stanie 16 Polaków, czyli o dwie osoby mniej niż w tym roku. Motocykliści to Jakub Przygoński oraz grupa czterech debiutantów w wyścigu, czyli: Paweł Stasiaczek, Michał Hernik, Maciej Berdysz oraz Jakub Piątek. Ten ostatni zapowiada się na wyjątkowo zdolnego zawodnika: zdobył tegoroczny tytuł Mistrza Świata Juniorów i choć na Dakar wybiera się, po to by zdobyć doświadczenie, to kto wie, czy w przyszłości nie zdobędzie miejsca na podium.\nJak na razie największe szanse na pucharową pozycję ma Rafał Sonik (Yamaha), jedyny quadowiec, ale za to jaki.\nWśród samochodów okrągłą rocznicę będzie obchodził weteran rajdów wszelakich, czyli Krzysztof Hołowczyc (MINI All4 Racing). „Hołek” wystartuje w Dakarze już po raz 10-ty. Na fotelu pilota zasiądzie Francuz z pochodzenia, a obecnie Warszawiak – Xavier Panseri. Eks-motocykliści Marek Dąbrowski i Jacek Czachor z Orlen Teamu pojadą Toyotą Hilux. Do BMW X3 CC wsiądzie Piotr Beaupre i Jacek Lisicki. Nowym pojazdem zaatakuje rywali Adam Małysz i jego pilot Rafał Marton. Orlen Team wyposażył ich w terenówkę SMG Buggy. Tylnonapędowy pojazd to duża różnica po Toyocie 4×4, ale były skoczek zapewnia, że przetestował możliwości samochodu.\nW Dakarze 2015 wystartuje tylko jedna załoga ciężarówki: Robin Szustkowski i Jarosław Kazberuk wraz z mechanikiem Filipem Skrobankiem (Tatra Jamal). Jeśli dobrze policzyliśmy, to wyszło nam piętnastu zawodników. To nie pomyłka i nikt nie zagubił się po drodze. Polski akcent to mechanik holenderskiego kierowcy ciężarówki Gerarda de Rooya. Nota bene Darek Rodewald to pierwszy Polak, który znalazł się w zwycięskiej ekipie Rajdu Dakar w 2012 roku.\nTags:Polacy na Dakarzerajd cross countryrajd DakarRajd Dakar 2015


Blog o książkach nie tylko dla najmłodszych: ,,Świat Maksa i Zuzi" Katarzyna Zychla - 14 książeczek\n,,Świat Maksa i Zuzi" Katarzyna Zychla - 14 książeczek\n,,Świat Maksa i Zuzi" oraz ,,Świat Maksa" to serie autorstwa Katarzyny Zychli. Obecnie na rynku jest wydane 12 książeczek w miękkiej oprawie i 2 typowo kartonowe. Postanowiłam zebrać całą serię w jeden wpis, by ułatwić Wam wybór, która najbardziej Was interesuje.\nWszystkie książki Katarzyny Zychli możecie kupić na stronie wydawnictwa Skrzat.\n,,Maks chce mieć zwierzątko"\nPrzesłanie płynące z tej książeczki jest takie, by zawsze pytać innych o zgodę, czy możemy coś zabrać, zjeść, pożyczyć. Gdy tego nie zrobimy, zainteresowanej osobie może być bardzo przykro. Nie warto też zabierać się za urządzenia, z którymi nie mieliśmy do czynienia, gdyż nic dobrego nie może z tego wyniknąć. Podoba mi się, że Katarzyna Zychla zwraca wielką uwagę na to, jak zdrowe są owoce.\n,,Maks dba o zdrowie"\nHipopotam Maks miał mieć szczepienie. Bardzo się tego bał, postanowił udawać chorego, jednak nic z tego nie wynikło. Mama nie dała się na to zabrać, więc szczepienie musiało się odbyć. Czy naprawdę było aż tak strasznie? W drugiej historii Maksa bolał ząb. Wbrew obawom musiał udać się do dentysty, gdzie dowiedział się, dlaczego tak mocno bolał go ząb. Na koniec książeczki hipcio mógł poznać mówiącą łyżeczkę od lekarstw, która chciała spróbować też konfitur, czy innych smakołyków.\nNie ma co bać się szczepienia, gdyż jest ono dla naszego dobra. Jest to tak delikatne ukłucie, że nawet się dobrze nie zorientujemy i jest już po wszystkim. Należy dobrze myć swoje zęby, by nie dochodziło do tego, że będą nas mocno boleć. Dentystę należy odwiedzać z bólem, ale także po to, by sprawdzić, czy nasze zęby są zdrowe. Nawet w chorobie dobrze mieć przyjaciół i wiedzieć, że możemy na nich liczyć.\n,,Maks i przyjaciele"\nW pierwszym opowiadaniu Maks z przyjaciółmi bawili się w kałużach. Gdy żółw Ponurak chciał skorzystać z jednej z nich bardzo nieładnie mu odmówili. Czy tak postępują grzeczne dzieci? W drugiej bajce Maks chciał mieć swoją chmurkę. Okazało się, że jego marzenie w jakiś sposób może się spełnić. Na koniec zwierzątka bawiły się w chowanego, gdy nagle znaleźli małą, płaczącą hipcię. Dlaczego była sama?\nKsiążka, jak zwykle, zawiera wiele życiowych prawd. Trzeba traktować innych tak, jak my byśmy chcieli być traktowani. Powinniśmy także umieć przyznać się do błędu i przeprosić. Trzeba marzyć, a nasze marzenia może w jakiś sposób się spełnią. Nie można nikogo pozostawić na pastwę losu, każdy z nas potrzebuje rodziny i bliskich. Trzeba zrozumieć, że małe dzieci niespecjalnie niszczą zabawki, gdy się nimi bawią.\n,,Maks i niespodzianki"\n,,Maks i niezwykłości"\nPewnego dnia Maks zauważył złote kuleczki. Za zgodą mamy w deszcz wyszedł z domu. Coś znalazł, co to było? W kolejnym opowiadaniu możemy poczytać o tym, jak Maks i Zuzia otrzymali skarbonki. Oboje przysięgli sobie, że będą odkładać każdy grosik. Tylko czy sami przed sobą dotrzymali słowa? Ostatnia historia traktuje o tym, że Maks z okazji ostatniego dnia tygodni mógł kupić jedną zabawkę ze sklepu pana Krokodyla, o której najbardziej marzył. Przyjaciele hipcia mieli swoje typy. Jak myślicie, co wybrał?\nKatarzyna Zychla pod postacią prostych i barwnych opowieści uczula młodych czytelników na to, by nie porzucać bliźnich, czy zwierząt w potrzebie. Pokazuje także, że oszczędzanie wcale nie jest fajne, ale jeśli się poświęcimy będziemy mogli kupić sobie wymarzoną rzecz. W chwili, gdy wszystko będziemy tracić na bieżąco nic z tego nie wyniknie. Na koniec możemy przeczytać o tym, by myśleć też o przyjaciołach, a nie tylko o sobie.\n,,Maks i ciekawe pomysły"\nMaks postanowił odwiedzić swoją najlepszą przyjaciółkę, zebrę Monikę. Nie zastał jej w domu, jednak spotkał żółwia Ponuraka, który przekazał mu informację o chorobie Moniki. Hipopotam postanowił podać tę wiadomość dalej. Co z tego wynikło? Druga opowieść dotyczy znalezienia przez rodzeństwo rannego motylka. Czy zechcieli mu pomóc? Ostatnie opowiadanie mówi o zazdrości Maksa, który w ostatnim czasie był bardzo niegrzeczny. Zazdrościł Zuzi rzeczy, które kupiła jej mama, choć sam dostawał inne. Czy to się zmieniło?\nKsiążeczka pokazuje jak przez plotkę bardzo łatwo można stracić przyjaciela, a dodatkowo sprawić komuś wielką przykrość. Plotka ma to do siebie, że każda osoba dodaje nowy element i w efekcie nie zostaje tam niewiele z prawdy. Pomóc możemy każdemu, wystarczy jedynie odrobina chęci. Jeżeli sami nie jesteśmy w stanie tego uczynić, możemy poprosić kogoś o pomoc. Nie warto denerwować się w związku z tym, że czegoś nie mamy. Należy uświadomić sobie, że inni mają gorzej i mniej, niż my.\nMaksowi wydawało się, że jest małym hipciem. Pewnego dnia mama dała mu jedno ciasteczko, które zniknęło w tajemniczy sposób. Dzięki temu Maks poznał Klarę, myszkę, która była jeszcze mniejsza, niż on. Kolejna opowieść dotyczy historii o tym, jak Maks uczył się liczyć. Niestety, nauka zaszkodziła mu i był przejedzony. Mimo wszystko, postanowił nauczyć się liczyć do 10. Dlaczego? Ostatnie opowiadanie mówi o tym, jak Maks chciał spać pod drzewem, ale w zaśnięciu przeszkadzała mu mucha. Jak mama hipcia sobie poradziła z tym problemem?\nKsiążeczka uświadamia, że czasem nawet udomowione zwierzątko może wyrządzić wbrew sobie wiele szkód. Bardzo podobała mi się historia z liczeniem. Mam nadzieję, że dzieci nie będą uczyć się liczyć tak, jak Maks ;) Jak pokazuje ostatnia historia, zawsze znajdzie się wyjście z każdej sytuacji. Wystarczy jedynie trochę pomyśleć.\n,,Maks uczy się na błędach"\nZebra Monika, najlepsza przyjaciółka Maksa, zbierała bibułkowe parasolki od deserów. Miała już sporą kolekcję. Pewnego dnia, gdy odwiedzili ją znajomi, pozwoliła im się nimi pobawić, jednak mieli ich nie zniszczyć. Niestety, stało się inaczej... Maks bardzo lubił odwiedzać puchacza Franciszka. Podczas ostatnich odwiedzin został zaangażowany z szukanie szalika ptaka. W zamian mógł poznać historię przedmiotu. Na koniec przyjaciele w tajemnicy przed rodzicami postanowili wybrać się do ruin. Nie spodziewali się, że może im się stać coś złego.\nW tej książeczce także nie zabrakło morału. Jeśli coś obiecamy, pożyczymy wskazane byłoby oddanie tego w nienaruszonym stanie. Musimy pomyśleć, zanim zaczniemy się bawić pożyczonymi rzeczami, które mogą ulec uszkodzeniu. Zawsze należy słuchać rodziców, gdyż mogą mieć sporo racji. Nie warto zatajać przed opiekunami swoje postępki, bo może nam stać się coś złego, a poza tym czeka nas kara za nieposłuszeństwo i może być im przykro.\n,,Maks poznaje świat"\n,,Maks poznaje świat" to kolejna książeczka z serii Świat Maksa. Tym razem rodzeństwo może dowiedzieć się i popatrzeć, jak pająk wije swoją sieć, ujrzeć tęczę i wyczarować swoją. Maks ma także możliwość porozmawiania z księżycem o tym, dlaczego tak mocno świeci także nocą. Książeczka jest niezwykła z tego względu, że dzięki niej dzieci faktycznie mogą lepiej poznać świat. Dzięki tej publikacji młodzi czytelnicy mogą dowiedzieć się więcej o otaczającym ich świecie. Wszystko podane w bardzo prosty i barwny sposób.\n,,Maks i szczepienie"\n,,Maks i dentysta"\n,,Maks i dentysta" to bajka ze zbioru ,,Maks dba o zdrowie". Hipcia bolał ząb, bo najadł się ciasteczek. Mama zauważyła u niego czarną dziurkę, musieli więc udać się do dentysty. Tam Maks dowiedział się, dlaczego do tego doszło oraz że należy dbać o zęby. Dentystę należy odwiedzać nie tylko wtedy, gdy mamy problemy z zębami, ale też po to, by sprawdzić ich stan. Opowieść jest w całości kartonowa, jest to jedno z trzech opowiadań z wspomnianego zbiorku. Sami możecie zdecydować, które wydanie bardziej Wam odpowiada.\nSeria o Maksie i Zuzi charakteryzuje się pięknymi kolorowymi ilustracjami oraz kolorową, czasem różnej wielkości czcionką. To opowieści z morałem o zwierzątkach, które możemy odnieść do świata ludzi. Cieszę się, że powstają takie barwne historyjki z przesłaniem. Choć seria zawiera kilkanaście tomików nie wszystkie są spójne. Owszem, ilustracje i kolory czcionek są podobne, ale np. wielkość czcionki, ilość tekstu na stronach już nie. W niczym jednak nie przeszkadza to w lekturze. Uważam, że seria ,,Świat Maksa i Zuzi" zasługuje na to, by znaleźć się w biblioteczce każdego dziecka. Maksa, Zuzię oraz ich przyjaciół nie sposób nie lubić.\nEtykiety: 0-3, 3-6, 5.5/6, Katarzyna Zychla, Literatura dziecięca, Skrzat, Świat Maksa, Świat Maksa i Zuzi\nyllla 10 listopada 2015 13:35\nFajna seria, poruszająca ważne tematy, już mi się podoba :D Ciekawe, czy w naszej bibliotece będą ją mieli :) zapisuję sobie na listę\ncyrysia 10 listopada 2015 15:16\nPrzecudowne ilustracje. Musze nabyć tę serię.\nAgata Kądziołka 10 listopada 2015 16:16\nChrześniak mojego chłopaka rośnie i niedługo będę mu to czytała :)\nAgnieszka z Niebieskiego Stoliczka 10 listopada 2015 16:30\nTe książeczki mają prześliczne ilustracje ;)\nJoanna M.P. 10 listopada 2015 19:53\nBardzo ciekawe i śliczne książki. Z pewnością wzbudziłyby zachwyt mojego synka :)\nMelania K. 10 listopada 2015 20:48\nSuper seria, bardzo ładne ilustracje, nie znamy Maksa i nie wiem czy córka nie jest juz za duża ,ale mimo to chętnie go poszukamy i poznamy :)\nWioleta Sadowska (awiola) 10 listopada 2015 23:02\nAle fajna seria. Kupić dziecku na prezent - rewelacja.\nSprezentuj S 11 listopada 2015 00:08\nsuper! Ślliczne ilustracje. Muszę zacząć kompletować... mam nadzieję, że mój syn niedługo już będzie umiał usiedzieć chwile na miejscu :)\nkinga bartkowiak 11 listopada 2015 18:49\nO, nie wiedziałam, że masz drugiego bloga :) Bardzo podoba mi się ta seria - widać, że autorka z dużym wyczuciem podeszła do ważnych tematów, o których warto z dziećmi rozmawiać od samego początku. Mam w rodzinie takiego jednego maluszka, może właśnie te książki podaruję mu na święta :).\nMimi.Mami 12 listopada 2015 21:51\nOjej jakie słodkie ilustracje! Zupełnie w moim stylu!\nBasia Pelc 13 listopada 2015 13:45\nPrzeczytałam kilka książeczek jakiś czas temu i byłam rozczarowana. Ale wreszcie zmądrzałam i po kolejnych lekturach bardzo lubię tę serię. Super zestawienie całości.\nmagdalenardo 15 listopada 2015 02:32\nMnie najbardziej zainteresowały (na podstawie Twoich opisów, bo sama nie czytałam): "Maks chce mieć zwierzątko", "Uczucia Maksa" i "Zabawy Maksa".


Jacek Krywult 21 stycznia, 2009 przyroda, zagraniczne\n[Słowenia i Alpy Julijskie, część 16]\nSpotkać szarotkę w Polsce, to jest naprawdę wyzwanie. Ta będąca pod ścisłą ochroną roślina, rośnie u nas tylko w Tatrach. Ale za to w Słowenii, w Triglavskim Parku Narodowym można się w końcu na nią napatrzeć do woli. Widok jej urozmaica przemierzane szlaki. Nie jest tutaj kwiatem reliktowym i ginącym, ale rośnie w swoim naturalnym, alpejskim środowisku.\nPokryta gęstym, białym i srebrzyście lśniącym filcem, szarotka zabezpieczona jest przed mrozem.\nŻywiczne świerków oddechy,\nBłękitnych niebios uśmiechy\nI spokój dla duszy słodki –\nI zawieszone wysoko\nNad niedostępną opoką\nGwiaździste, srebrne szarotki\nPrawie we wszystkich krajach szarotka alpejska jest prawnie chroniona przed zerwaniem. W wielu z nich, to kwiat – symbol.\nKwitnie od lipca do września. I to chyba Francuzi wymyślili dla niej najpiękniejszą nazwę: skalna gwiazda.\nWśród gór zielonych, stromych przepaści,\nWśród dzikich turni, urwisk, skał.\nRośniesz ukryta, mchami spowita,\nGdzie gniazdo swoje orzeł słał.\nO Ty szarotko Tatr, tuli ciebie górski wiatr,\nChronią ciebie szczyty gór,\nOsłaniają cienie chmur.\nA gdy ktoś spostrzeże cię,\nCiepło w serce wkrada się,\nJakby od juhaskich watr,\nO królowo Tatr.\nAlpy Alpy-Julijskie kwiaty przyroda Słowenia Tatry wiersze Zagraniczne\n11 komentarzy "Szarotka alpejska"\n22 stycznia, 2009 o 9:34 am\nTwoja jest ładniejsza. Mój aparacik jakoś zawsze ma problemy z AF na szarotce – mylą go włoski i wychodzi nieostra. Dziękuję za miłe wpisy, liczę na wymianę komentarzy – podlinkowałam twój RSS.\n22 stycznia, 2009 o 10:19 am\nNarobiłem trochę zdjęć szarotki, ale ciemno było, wiatr wiał no i nie jestem z efektów do końca zadowolony. Cóż, będzie powód aby znowu gdzieś się za tą skalną gwiazdą rozejrzeć :D\n2 lutego, 2009 o 3:08 pm\nHello from New York! Those are very beautiful.\n1 kwietnia, 2009 o 4:00 pm\nA to moja szarotka:\nzdybana na grani konczeto w bułgarskim Pirynie.\nW Polsce jeszce nigdy nie spotkałem :-(\n1 kwietnia, 2009 o 6:34 pm\nAle ogromna, a przynajmniej na zdjęciu się wydaje, że jest dużej średnicy. Piękne zdjęcie!\n1 kwietnia, 2009 o 7:41 pm\nNie wiem czy ogromna bo to jedyna jaka widzialem. Ale z tego co pamietam to caly krzaczek mial okolo 20cm srednicy. Rosla bidulka sama jedna na takiej golej skale na wysokosci 2,5 tysiaca metrow. Uwazam, ze to jedno z ladniejszych zdjec jakie przywiozlem z Pirynu – dlatego uznalem ze warto je tu wstawic.\n1 kwietnia, 2009 o 7:47 pm\nJak 20cm to naprawdę duża. Pozazdrościć. Pozwolisz, że podlinkuję ją tutaj.\nSzarotka ze strony http://midorihato.vel.pl/\n11 maja, 2009 o 5:00 pm\nCzy ta srebrna gwiazda ma jakiś tryb życia? Muszę napisać wypracowanie.\n6 listopada, 2011 o 2:33 pm\n2 październik, 2012 o 5:23 pm\nPo czterech latach znów zawitałem w Piryn…\nZnów poszedłem na Konczeto…\nI znów znalazłem szarotkę!\nI to kilka metrów od tamtego stanowiska.\nTym razem rosła w bardzo niedostępnym miejscu i jedynie zoomem mogłem się do niej “zbliżyć”.\nMożecie zobaczyć ją tutaj:\nPotem znalazłem jeszcze jedną ale nie była już tak okazała.\n2 październik, 2012 o 5:56 pm\nCudowna! dzięki za te zdjęcia. Jak to jest, że taka mała rzecz jak szarotka, a tak cieszy?! :)


googletag.pubads().definePassback('/75224259/AGORA-IN/AdBlock/001-TOPBOARD',[[750,100],[750,200],[750,300]]).setTargeting('pos','001-TOPBOARD').setTargeting('dir', 'Zdrowie').setTargeting('dx', '140282').setTargeting('jsp', '56').setTargeting('domena', '"+window.top.location.hostname+"').display();\nMężczyzna z powodu zwykłego kataru potrafi zatruć życie całej rodzinie. Kiedy jednak podejrzewa, że mogło go dopaść coś poważniejszego lub objawy uderzają w jego 'męskość', w nieskończoność odkłada decyzję o wizycie u lekarza. Tymczasem pozornie błahe dolegliwości mogą sygnalizować poważny problem medyczny\n1/10Płuca dorosłego człowieka mogą pomieścić:\nTo mówicie, żeby udać się do kardiologa, urologa, psychiatry, pulmonologa i jeszcze może do onkologa. Doskonały pomysł. Może jeszcze podacie adresy przychodni gdzie można się zapisać w ramach NFZ bez kolejek ? ("rak płuc późno rozpoznany to bezwzględny zabójca" przecież). A tak w ogóle przekazywanie takich porad w oderwaniu od rzeczywistości polskiej tzw. służby zdrowia jest w po prostu śmieszne. I co jeszcze? Może tomografia mózgu albo szybka koronarografia? Oprzytomnijcie i zdajcie sobie sprawę, że na dobrą sprawę do dyspozycji jest tylko lekarz rodzinny, który z automatu przepisuje antybiotyk, lek przeciwalergiczny i coś wykrztuśnego. Cała reszta to fantasmagorie. A na opiekę w szpitalu przeciętny pacjent może liczyć dopiero w stanie naprawdę schyłkowym i wtedy oczywiście usłyszy sakramentalne "dlaczego pan tak późno się do nas zgłosił?" czyli zawoalowane niezbyt mocno oskarżenie, że sami sobie jesteśmy winni.\nWięcej o zdrowiu mężczyzny:


Gdzie rodzic w Poznaniu? - Rodzice.pl\nDodano ponad rok temu, kika27\nJuż sama nie wiem – słysze tyle różnych opinii…czy w szpitalu na Polnej gdzie jest cały sprzęt w razie co (odpukać), ale podobno jest tzw. rzeźnia i masówka? Czy na Lutyckiej?\nMoże macie jakieś doświadczenia, bądź sugestie?\nKika & Amelka\n14 odpowiedzi na pytanie: Gdzie rodzic w Poznaniu?\nRe: Gdzie rodzic w Poznaniu?\nJa jestem z grupy zadowolonej z Polnej\nA chodzisz gdzieś do szkoły rodzenia? Może wybierz się na oddział i sama oceń, na Polnej wiem, że można pozwiedzać indywidualnie, nawet salę porodową, nie wiem jak to wygląda na Lutyckiej. Poszukaj telefonów, zadzwoń i wybadaj. A gin prowadzący ciążę skąd jest????????\nJa dwa razy rodziłam na Lutyckiej, tam uratowano życie mojej córki. W tej chwili na ginekologii leży moja siostra i też jest otoczona wspaniałą opieką (mimo strajku)\nNatomiast moja przyjaciółka miesiąc temu rodziła na Raszei i była ogromnie zadowolona. Nie miała swojego lekarza ani położnej a opieka była ponoć rewelacyjna. No ale jej poród był krótki, lekki i przyjemny wiec to tez miało duże znaczenie.\nMoje doświadczenia z Polną są niestety jak najgorsze i ja nigdy bym tam nie poszła rodzić.\nja rodzilam w swietej rodzinie (na jarochowskiego) uwazam ze presonel jest profesjonalny, szpital b kamaralny\ni jestem najbardziej zadowolona z opieki po porodzie- jak masz wtedy wszystko obolale i marzysz zeby sie jakos choc na chwile wygodnie ulozyc to jednak panie podadza, przyniosa odniosa, wykapia- to mi dalo b duzo\nmam tam swietna polozna, z ktora rodzilam 2 razy\nznam tez b dobra polozna z raszei ;D\nuwazam ze przy porodzie sn najwazniejsza jest polozna i warto sobie oplacic takowa i miec choc troche spokoju\nja na polnej nie rodzilam ale lezala tam z innych powodow i uwazam ze to masakra a nie szpital\nznam jednak osoby zadowolone i wracjace na polna\nNp ja i jeśli mi będzie dane, to tam wrócę;-) bo nie wiem czy w innym szpitalu by tak się Dorotą jeszcze w środku interesowali i czy by wyszła z tego żywa:(\nmoimi interesowali sie fantasycznie – mialam b trudne porody jeden skonczony kleszczami drugi cc – w obu przypadkach ratowali dziecko dlatego polecam moj szpital\nty z tego samoego powodu swoj\ni niestety (wiem jak trudno) osoba rodzaca musi sama podjac te decyzje gdzie rodzic….\nJa również rodziłam w św. rodzinie i jeśli będzie mi dane to kolejne dziecko też chciałabym tam rodzić.\nTrafiłam akurat na nawał porodów (następnego dnia już nie przyjmowali) więc pierwszą dobę po porodzie spędziłam na ginekologii i kontakt z dzieckiem był trochę utrudniony, bo Zosia była piętro wyżej, ale na każdą moją prośbę dziecko było przynoszone do takiego małego pokoiku, w którym karmiłam (jak było trzeba to pielęgniarki pomagały przy karmieniu, pokazywały co i jak). Następnego dnia byłam już na położnictwie i mogłam mieć Zosię przy sobie do woli, ale też mogłam ją odnieść do sali noworodków i np. wykąpać się, albo po prostu wyspać (polecam skorzystanie z pomocy w szpitalu, później już wszystko będzie w zasadzie na Twoich barkach).\nChodziłam też do [Zobacz stronę], którą prowadzi położna ze św. rodziny, pani Olczak – bardzo serdeczna kobieta!!! Szkołę też polecam\nAha – i nie trzeba płacić za zzo\nPozdrawiam i życzę szczęśliwego rozwiązania!!!\nWitam! Ja pierwsze dziecko rodziłam na Polnej i nie miałam stamtąd lekarza. Byłam zadowolona, może też dlatego że rodziłam w niedziele i nie było studentów. Teraz jestem znowu w ciąży i wybiorę albo Polną albo Lutycką. Leżałam niedawno na Lutyckiej na ginekologii i byłam bardzo zadowolona z opieki. Pozdrawiam!\nMoja gin jest z Polnej, ale ostatnio słyszałam same niepochlebne opinie na temat tego szpitala. Chcę np. zewątrzoponówkę a tam podobno zawsze sie z tym spózniają i nie robia jej dobrze.\nNie wiem sama, bo moja gin mowila, ze nie ma z tym zadego prblemu.\nZobaczyc niestety nie moge, bo od marca leze a wycieczka do szpitala, to juz dla mnie nie wycieczka tylko wyprawa.\nSlyszalam, ze w Raszei nie ma anastezjologa i jest problem z zewnatrzoponowka na zyczenie. Czy wiesz moze czy to prawda?\nZ całym sercem polecam Klinikę Św. Rodziny.Rodziłam tam dokładnie miesiąc temu i jestem bardzo zadowolona.Rewelacyjne położne lekarze też.Ale jeśli chodzi o poród przedwczesny to ze względu na sprzęt polecam Polną.Mam nadzieję że do 37 tc dotrwasz i ze spokojem możesz śmiało jechać do Kliniki.Pozdrawiam\nUważam że lekarz do szczęścia nie jest potrzebny gdyż przy porodzie głównie jest położna .Rodziłam raz z lekarzem i był u mnie z dwa razy a teraz rodziłam z położną i była przez cały poród ze mną.Cały poród odebrała właśnie położna lekarka tylko mnie zszyła i nic innego nie robiła,więc po co Ci lekarz?\nPołożna nie może sama z siebie dać jakiś leków czy zlecić choćby gazometrii płodu, jakbym nie miała lekarki, to wolę nie myśleć co by z Dorotą było…\nszpital jak szpital, zawsze dobrze gdzie nas nie ma 🙂\nja rodzilam na polnej, nie mialam nikogo zalatwionego i uwazam ze opieka byla super, na porodowce oczywiscie bo na poloznictwie te “memeje-pielegniary” robia lache ze cos powiedza 🙂 bylo tylko kilka pielegniarek z powolaia 🙂\nmam namiar na swietna polozna, jakbys byla zainteresowana naopisz mi na priva 🙂\nZnasz odpowiedź na pytanie: Gdzie rodzic w Poznaniu??\naparat fotograficzny - prosze o radę .....;);)\nniestety popsul nam sie aparat fotog i to co miało nastapic pozniej musi nastapic wczesniej - czyli zakup nowego [ciesze sie ciesze - ale miało to byc za jakis czas\nWitam wszystkich serdecznie.Za miesiąc wychodze za mąż.Oboje z narzeczonym chcemy mieć dziecko.Uważam że zbliża sie odpowiedni moment na starania:)Cchiałabym aby ktoś mnie odpowiednio pokierował co robić.Mogę mieć problemy z zajściem


40 lat ROK Częstochowa - NaszeMiasto.pl\n40 lat ROK Częstochowa\n2015-10-03, Aktualizacja: 2015-10-03 14:24\nROK w Częstochowie jest od 1999 roku instytucją kultury Samorządu Województwa Śląskiego. Jego wcześniejsza działalność jako Wojewódzkiego Ośrodka Kultury rozpoczęła się w roku 1975.\nRegionalny Ośrodek Kultury prowadzi różnorodną działalność animacyjną, artystyczną, edukacyjną, promocyjną i informacyjną. Aktywnie współpracuje z lokalnymi środowiskami, odpowiadając na potrzeby kulturalne północnego subregionu województwa śląskiego. Inspiruje także nowe projekty, takie jak: Legendy Jury, Jura ROK Festiwal – Przegląd Zespołów Folklorystycznych, promocja rodzimego rękodzieła i jadła, Etnostrada, Mobilny Uniwersytet Kultury i Sztuki. Oferuje pomoc merytoryczną lokalnym twórcom i zespołom artystycznym promując amatorski ruch artystyczny. Prowadzi współpracę partnerską z instytucjami kultury oraz jednostkami samorządu terytorialnego, instytucjami artystycznymi, organizacjami pozarządowymi, szkołami i uczelniami, a także innymi organizatorami życia kulturalnego w regionie i w kraju.\n„Wśród licznych imprez i cennych przedsięwzięć podejmowanych przez Ośrodek należy wymienić między innymi wystawy, warsztaty, przedstawienia i koncerty, akcje edukacyjne skierowane do dzieci, działania popularyzujące szeroko pojętą spuściznę duchową i dziedzictwo Ziemi Częstochowskiej oraz inicjatywy budzące w ludziach potrzebę obcowania z kulturą, poszerzające wiedzę i kształtujące wyobraźnię.” – napisał w liście z okazji jubileuszu marszałek Wojcich Saługa.\nPodobne placówki działaj także w Katowicach i Bielsku-Białej.\nW niedzielę 4 października 2015 o godz. 16.00 w Filharmonii Częstochowskiej odbędzie się uroczystość jubileuszowa częstochowskiego ośrodka, na którą zaproszono dostojnych gości oraz sympatyków i przyjaciół ROK. Obchody uświetni spektakl „Orfeusz” w wykonaniu Częstochowskiego Teatru Tańca Włodzimierza Kucy.\nROK częstochowa 40 lat


Lewatywa Mózgu 3 komentarze 2022-01-18\nDługość: 99min MP3 RSS\nWiększość audycji komentuję wystąpienie Morawieckiego, w którym apeluje, żeby wszyscy którzy go słuchają, byli jeszcze głupsi niż on.\nSerio, takiego wykwitu durnoty, ekonomicznego analfabetyzmu i innych pierdół to ja nie słyszałem od czasów jak Gomułka pytał z trybuny "to co, pomożecie towarzysze?" a wszyscy krzyczeli: "możemy!"\nMoże się odzwyczaiłem, bo już całe lata nie słyszałem przemówień polskich wyższych urzędników.\nLudzie, bójcie się Boga, kogo wyście wybrali do zarządzania tym biednym krajem?\nGdybym był szatanem...\nDługość : 142min 8 lat temu\nIslam i rowery\nDługość : 103min 6 lat temu\nPremier jest nauczycielem historii - w banku pracował "po znajomości" - znał szefów, nie ekonomię.\nUwaga techniczna: To nie Gomułka, lecz Gierek w 1970. Chyba górnicy odpowiadali: "pomożemy", a włókniarki: "nieeeeee!".\nDoszedłem do tego samego wniosku. To znaczy chrześcijaństwo jest za trudne, dla większości ludzi. Oni kumają tylko proste zasady religijne. Ba, może i nawet one są, dla nich za trudne (te z Biblii), bo niektórzy nie wyszli jeszcze z poziomu czczenia posażków, figurek, drzew, słońca, itp. C czym tu z nimi gadać...\nJa też nie kumam jak ludzie mogą jeszcze w Polsce mieszkać i słuchać tego gościa. No dobra, mieszkać jeszcze się da, ale słuchać premiera to już po prostu o jaaa. Przecież ten kraj zmierza w prostej linii do ruiny przez takich ludzi jak on.\nO legenda osławnym Martinie Lechowiczu znowu zabrzmi na YouTube! :-)\nTaaa, jak wzrośnie inflacja do jakiś 50% to ja bym nie chciałby na miejscu polityków co będą wtedy rządzić. Przecież pół kraju wyjdzie na ulice i pójdzie pod parlament (w skutek gigantycznego wzrostu cen) i będą chcieli zlinczować Morawieckiego i tą całą jego ekipę ministrów. Wtedy to będą musieli dopiero uciekać za granicę przez ludem.\nTerranie, Zergi i Protosi (ci od Pylonów) :-).\nJa bym to traktował jak ostrzeżenie - obniżcie sami ceny, bo jak nie to my wprowadzimy ceny regulowane.


Dzialka na sprzedaż - Grodzisk Mazowiecki (gw) - Janinów - GRO-GS-1722 - 2000.00m² - Grodzisk\nGrodzisk Mazowiecki (gw), Janinów Działka na sprzedaż\nDo sprzedania działka budowlana o powierzchni 2000m2 położona w pięknej willowej okolicy Janinowa. Dojazd drogą asfaltową. Działka w prostokącie o wymiarach: 50x40m. Wszystkie media miejskie już na działce: energia, woda, kanalizacja, gaz. Na działce domek drewniany o powierzchni 50m2 na fundamentach.\nDziałka jest zagospodarowana, w otulinie drzew. Plac jest w całości ogrodzony. Dookoła działki powstało osiedle nowych domów jednorodzinnych „ Villa Czarny Las”. Okolica jest spokojna, spacerowa i rekreacyjna. W pobliżu jest lasek sosnowy i świerkowy. Do przystanku komunikacji miejskiej jest ok 200m.\nSymbol oferty GRO-GS-1722\nWymiary działki 50x 40 m\nDZIAŁKA: 4 867m2, piękna częściowo zalesiona działka, działka w drugiej linii zabudowy z wydzieloną drogą dojazdową (bardzo cicha!). Dopuszczone budownictwo jednorodzinne, wszystkie media w ulicy przy działce. MEDIA: prąd, woda, gaz oraz kanalizacja w ulicy przy ...\n4 867,00 m2\nDo sprzedaży działka w Chrzanowie Dużym w drugiej linii zabudowy. DZIAŁKA: 3 000m2, Wymiary: 120x25m. MEDIA: prąd, woda i gaz około 50m. WARUNKI ZABUDOWY: działka pod budownictwo mieszkaniowe oraz innego typu inwestycje. DOJAZD: drogą asfaltową, ostatnie ...


Gdzie można zagrać w nowy automat 777 Strike od Red Tiger? - Casino.Buzz\nGdzie można zagrać w nowy automat 777 Strike od Red Tiger?\nSpecjalista od automatów online, Red Tiger, wypuścił na rynek swoją najnowszą grę, koncentrując się na słynnym symbolu automatu, który jest obecny zarówno w klasycznych, jak i nowoczesnych automatach.\n777 Strike łączy w sobie szereg darmowych spinów z zablokowanymi symbolami Wild, zapewniając doskonałą rozrywkę i emocje.\n777 Strike by Red Tiger to nowy automat zręcznościowy z klasycznym układem pięciu bębnów i trzech rzędów. Chociaż istnieje tylko dziesięć linii wypłat, ta gra oferuje potencjalną maksymalną wygraną 2500-krotność kwoty zakładu. Ten bardzo niestabilny automat ma zwrot dla gracza na poziomie 95,8%.\nWitamy w siódmym niebie, w którym darmowe obroty ponownie uruchamiają się, a symbole Wild są blokowane, by zdobyć wspaniałe nagrody w 777 Strike.\nTen automat 5×3 ma oldschoolowy klimat, ale 3 rundy bonusowe w ofercie zwiększają zabawę.\nRunda darmowych spinów jest pełna symboli Wild, a wygrane obroty oznaczają, że każdy spin gwarantuje wygraną.\nAle jazda na tym się nie kończy. W dzikich spinach nie tylko każdy obrót jest wygraną, ale również dziczy pozostają zablokowani, by zdobyć fantastyczne nagrody w tej klasycznej, błyskotliwej eskapadzie!\nKażdy gracz wrzutowy online jest zaznajomiony ze słynnym symbolem 7, który można znaleźć na niektórych z pierwszych w historii automatach do gier, aż po nowoczesne automaty wideo. Ta gra skupia się wyłącznie na tym legendarnym symbolu i łączy go z owocami, zgrabnymi animacjami i ekscytującymi dźwiękami, aby stworzyć wspaniałe wrażenia z gry na automacie. Kręcenie bębnami jest zabawne, a dźwięk symbolu wyzwalacza darmowych spinów sprawia, że gracze siedzą na krawędzi swoich miejsc.\nRed Tiger to jedna z wiodących marek automatów na rynku gier online w 2021 roku. Gry tej marki cieszą się dużym zainteresowaniem zarówno wśród operatorów, jak i graczy, co czyni ją jednym z najbardziej poszukiwanych deweloperów w branży oprogramowania.\nPoniżej znajduje się lista 3 najlepszych kasyn Red Tiger na rok 2021, w których możesz zagrać w tę nową grę slotową 777 Strike i otrzymać darmowe pieniądze bonusowe.\nZdobądź 100% bonusu od pierwszego depozytu aż do 100 $ / €.\nZdobądź 255% bonusu od depozytu do 450 $ / € plus 155 darmowych spinów.\nZdobądź 100% bonus na automacie online do 1000 $ / € za darmo i 125 darmowych spinów.


Pomoc Drogowa Warszawa Apollina ⬅ // BEMOWO ul. Apollina\nPomoc w problemach na drodze i szybkie rozwiązanie w Warszawie, Bemowo Apollina\nPomoc drogowa w Warszawie na Bemowie przy ulicy Apollina\nOferujemy usługi holowania i pomoc drogowa Apollina w Warszawie dzielnica Bemowo, które są szybkie i bezpieczne. Nasza firma wyposażona jest w specjalistyczny sprzęt, który daje nam możliwość holowania różnej wielkości maszyn i pojazdów. Zapewniamy najwyższą jakość usług oraz bezpieczny transport pojazdów, które uległy uszkodzeniu do naszego serwisu. Jesteśmy do Państwa dyspozycji w każdej sytuacji awaryjnej i służymy pomocą w procesie naprawy Państwa pojazdu. Jednocześnie oferujemy konkurencyjne stawki za wszystkie nasze usługi. Chcemy pomagać wszystkim kierowcom. Dlatego oferujemy tanie usługi i najwyższą jakość.\nSkontaktuj się z nami pod numerem podanym na tej stronie, jeśli masz jakiekolwiek pytania. Jesteśmy dostępni przez całą dobę i zawsze staramy się dotrzeć do Ciebie tak szybko, jak to możliwe. Jesteśmy tutaj, aby pomóc Ci w każdej sytuacji awaryjnej. Zapewniamy miłą, profesjonalną pomoc i wsparcie w każdej sprawie związanej z samochodem. Posiadamy wieloletnie doświadczenie i wielu zadowolonych klientów, którzy wierzą nam do dziś. Cieszymy się, że możemy pomagać kierowcom i oferować im wysokiej jakości usługi. Cały czas się doskonalimy i rozwijamy nasze usługi. Chcemy, aby ludzie myśleli o nas jako o najlepszej dostępnej pomocy drogowej. Warszawa\nKorzystanie z pomocy lawety i pomocy drogowej na Bemowie Apollina\nSzukasz niezawodnej pomocy drogowej, która może zostać wysłana w Twoje miejsce przez cały dzień i noc? Oferujemy różnorodne usługi w Warszawie, które obejmują drobne naprawy oraz holowanie. W razie nagłej potrzeby, warto mieć w telefonie komórkowym nasz numer telefonu pomoc drogowa Warszawa Bemowo i zadzwonić do nas, abyśmy mogli szybko zareagować. Posiadamy wykwalifikowanych pracowników, którzy będą w stanie zająć się szybkim holowaniem zarówno Twojego samochodu, jak i motocykla, a nawet autobusu. Zajmujemy się również drobnymi naprawami na drodze, abyś mógł spokojnie jechać dalej.\nCo prawda nasze usługi skupiają się głównie na Warszawie, ale oferujemy również usługi w innych rejonach, w tym w Wieliczce. Oferujemy sprawną i profesjonalną pomoc przy awariach w nagłych wypadkach, jak również pomoc i laweta Apollina przy holowaniu Państwa pojazdu. Staramy się nie korzystać z pomocy lawety, chyba że jest to absolutnie konieczne. Wszelkie naprawy wykonujemy w miejscu, do którego nas Państwo wezwali. Pomożemy Ci w awaryjnym uruchomieniu samochodu, dostarczymy paliwo i przetransportujemy różne urządzenia i maszyny. Nasz sprzęt jest odpowiedni do przemieszczania dużych pojazdów. Chętnie pomagamy w razie potrzeby i pomagamy kierowcom, którzy potrzebują pomocy, aby jak najszybciej wrócić na drogę i kontynuować podróż, niezależnie od tego, czy są to wakacje, czy podróż służbowa.\nPotrzebujesz pomocy drogowej w Warszawie na Bemowie? Zadzwoń


XI dzień - Ulrichen - Brig - Visp - Zermatt (1609m) - Visp - Sierre - Granges\nDST 156,5 km - AVS 22,4 km/h - MAX 72,1 km/h - ALT 1355 m\nDziś w planach miałem dzień odpoczynkowy po wczorajszej trasie, ale rano w sumie w ogóle nie byłem zmęczony. Pierwszy odcinek to długi zjazd w stronę Brig, jedzie się szybko i sprawnie. Długo się zastanawiałem czy jest sens jazdy do Zermatt (to "ślepa" dolina i trzeba wracać tą samą drogą), ale dobra pogoda i duże szanse na ujrzenie słynnego Matterhornu w pełnej krasie przeważyły. Podjazd do Zermatt wcale nie okazał się taki łatwy jak to zakładałem, ma budowę "tarasową" - ostre ścianki i później więcej po płaskim, co w sumie męczy bardziej niż łagodniejszy, ale nieco dłuższy podjazd. Do tego temperatura wyraźnie przekraczała 30'C. Co ciekawe - do wysokości ok. 1400m zdecydowanie pomagał mi wiatr, natomiast wyżej - zmienił kierunek o 180 stopni i końcówka do Zermatt dało mocno w kość. W drugiej części podjazdu pojawiają się wspaniałe widoki na wiele lodowców, zarówno po bokach jak i na główne zgrupowanie zamykające dolinę. Ale sam Matterhorn (jak przystało na królewską górę) - pojawia się dopiero pod sam koniec, dopiero w samym Zermatt (spory kurort, niestety w lecie ciągną się rozmaite budowy przygotowujące miasteczko do sezonu zimowego). Przejechałem przez całe Zermatt i już za miasteczkiem zrobiłem sobie długi postój ze wspaniałym widokiem na majestatyczny masyw Matterhornu, nie dziwne że ta góra tak działa na wyobraźnię wielu wspinaczy.\nWg planu miałem nocować w rejonie Zermatt, ale że jest jeszcze wcześnie postanawiam pociągnąć sporo dalej, by jutro mieć krótszy odcinek do przejechania. Do Visp docieram szybciutko, a gdy skręcam w dolinę Rodanu okazuje się że szczęście się do mnie uśmiechnęło - i wieje mi mocno w plecy, bez problemu utrzymuję prędkości po 27-28km/h (w 2003 strasznie się tu z wiatrem nawalczyłem). Przejechałem więc jeszcze ponad 30km, gdy pojawiło się kilka burzowych chmur rozbijam obozowisko na nierównym gruncie koło przydrożnej winnicy.\nW czasie gotowania obiadu dochodzi do poważnego wypadku, który położył się cieniem na tej wyprawie. Przewraca mi się kuchenka gazowa, a wrzątek z menażki wylewa się wprost do namiotu. Sporą chwilę trwało zanim się z niego wydostałem i schłodziłem oparzenie zimną wodą, skutki opłakane - mocno poparzona lewa noga (od połowy łydki do połowy uda), prawa tylko w rejonie kolana. Niestety wielkim błędem było zabranie maszynki gazowej, bardzo niestabilnej (szczególnie przy stosowaniu wysokiego kartridża 450g). Oczywiście za wypadek odpowiada też moja nieuwaga, niemniej przy dużo stabilniejszej maszynce benzynowej nie byłoby na niego w ogóle szans.\nXII dzień - Granges - Sion - Martigny - Col du Grand Saint Bernard (2469m) - [I] - Aosta - Chatillon\nDST 143 km - AVS 18,7 km/h - MAX 57,7 km/h - ALT 2240 m\nRano noga oczywiście dalej boli, ale jakoś na rowerze się daje jechać, problemy są np. przy zsiadaniu, ruszaniu itd., skóra się jakby zbiegła i przy ruchu gdzie się ją mocniej naciąga boli. Ale postanawiam jechać dalej i zobaczyć jak się rany będą goić. Pierwszy odcinek to jazda w dół doliny Rodanu, w tym fragmencie doliny królują rozległe winnice, są takie miejsca, gdzie jak okiem sięgnąć widać tylko winogrona (i oczywiście wysokie góry w ich tle). Do Martigny docieram dość szybko, w mieście nie stawałem, tylko od razu ruszyłem na główne danie dzisiejszego dnia - czyli podjazd pod Wielkiego Bernarda. Tutaj zaczyna mocniej operować słońce, co powoduje, że na mojej poparzonej nodze bardzo szybko pojawiają się pęcherze, kupiłem plastry by to osłonić, ale poparzenia były za rozległe by to było skuteczne. Zakładam więc długie spodnie, co przy temperaturze koło 30'C i to na podjeździe nie należało do przyjemnych rozwiązań.\nPodjazd idzie sprawnie, szybko zdobywam wysokość, przypominając sobie po drodze krajobrazy oglądane w 2003 roku. Ale tym razem nie zaliczam jak wtedy połowy - ale cały podjazd. "Na raz" udało mi się dociągnąć aż za długi półtunel za Bourg St. Pierre, tutaj główna droga dla samochodów wpada w wielokilometrowy tunel, a boczna odbija na samą przełęcz; od tego też momentu podjazd staje się bardzo wymagający. Robię sobie odpoczynek wcinając chleb z Nutellą i zbierając siły na ostrą końcówkę. Powyżej 2000m nachylenie rzadko spada poniżej 8%, ale widokowo podjazd robi wrażenie - ponura dolina (jeszcze zaszło słońce) najeżona wieloma skałami, aż się wierzyć nie chce że w 1800 roku (i to w maju!) przełęcz forsowała armia Napoleona idąca pod Marengo. Na pięknej przełęczy krótki odpoczynek, ale że istniało zagrożenie deszczem i zaczęło mocniej wiać - wiele się tu nie nasiedziałem. Zjazd w pierwszej części nieco rozkopany, sporo remontów i wahadłowego ruchu, niżej jest już elegancko.\nW dolinie Aosty zgodnie z oczekiwaniami gorąco i do tego bardzo mocno wieje ze wschodu, gdzie prowadziła moja trasa. Robię zakupy w tanim włoskim dyskoncie i rozpoczynam walkę z tym cholernie nieprzyjemnym wiatrem. Szarpałem się tak 25km do Chatillon, tutaj odbijam w bok na Cervinię i w pierwszym lepszym miejscu przy drodze rozkładam obozowisko.\nXIII dzień - Chatillon - Breuil-Cervinia (2001m) - (3041m) - [pieszo] - Theodulpass (3301m) - Chatillon - Donnas - Ivrea\nDST 122,1 km - AVS 16 km/h - MAX 57,6 km/h - ALT 2496 m\nDziś w planach miałem wymagający szutrowy podjazd na Theodulpass, o drodze ciężko było się czegokolwiek dowiedzieć, tak więc nawet nie orientowałem się czy będzie przejezdna. Jedno było pewne - z bagażem nie było co tam nawet próbować uderzać; z początku miałem jechać do Cervinii (tu się kończy asfalt) i tam zostawić bagaż, ale że nie chciało mi się aż taki kawał jechać z bagażem (nocowałem na zaledwie ok. 650m) - postanawiam zaryzykować i zostawić na prawie cały dzień bagaże w krzakach, ze sobą zabieram najpotrzebniejsze rzeczy (w sumie ok.5-6kg). Podjazd na lekko idzie elegancko, aczkolwiek okazał się bardziej wymagający niż mi się to wydawało - prawie 1400m przewyższenia nigdy tak gładko się nie łyka :))\nW Cervinii robię krótki odpoczynek i długo analizuję na GPS prawidłową drogę na Theodulpass. Na szczęście dysponowałem porządną mapą topograficzną i to bardzo ułatwiło nawigację wśród plątaniny licznych ścieżek. Pierwszy odcinek terenowy jeszcze w miarę, nachylenia już przekraczają 10%, ale prawdziwe "uderzenie" następuje koło 2200m, tu już jest 20%, są nawet i ścianki ponad 25%. Taka jazda wymaga ogromnego wysiłku i jest cały czas na granicy zatrzymania się, bo koła na kamienistym podłożu lubią zabuzować. W takiej jeździe pedały SPD bardzo przeszkadzają, bo trudno się na tyle szybko wypiąć by uniknąć wywrotki, po 2 upadkach najostrzejsze ścianki zacząłem podjeżdżać z jedną noga wypiętą, ale tak z kolei niewygodnie się kręci.\nOk. 2500-2600m zaczynają się coraz większe problemy, jest więcej bardzo ostrych ścian, w paru miejscach trzeba już podprowadzać, bo na wąskich szosowych oponach nie jestem w stanie podjechać, do tego dochodzi już spore zmęczenie, bo cały podjazd od Cervinii jest bardzo wymagający. Trochę żałuję, że akurat dziś nie ma słońca, a raczej nie ma go w tym rejonie - majestatyczne szczyty otaczające całą dolinę są częściowo w chmurach, do tego nad rejonem Theodulpass zbierają się powoli ciemniejsze chmury; ale i tak widoki na góry są wspaniałe, poza tym jest tu puściutko, spotykam zaledwie pojedynczych turystów, dzięki temu daje się zobaczyć (i usłyszeć!) sporo zamieszkujących okolicę świstaków. Rowerem udało mi się dociągnąć do stacji wyciągu narciarskiego na 3041m, końcówka podjazdu pod przełęcz jest już nie do podjechania nawet na rowerze górskim - za ostro i za dużo kamieni, przynajmniej na pierwszym odcinku do ok. 3150-3200m. Ale zależało mi by się dostać na przełęcz, bo liczyłem na piękne widoki z granicznej włosko-szwajcarskiej grani na której leży Theodul. Przypinam więc rower do barierki pod stacją na wyciągu - i dalej idę na piechotę. Podejście niełatwe i dość długie, ale wspaniałe widoki dodają sił. Na samej przełęczy zaczęło mocno wiać, temperatura koło 10'C - ale widoki na ogromny lodowiec Gornergletscher po szwajcarskiej stronie niesamowite, z chmur wyłania się też Mały Matterhorn, a momentami przebłyskują z oddali Breithorn i drugi co do wysokości masyw Europy - Monte Rosa (4634m). Chwilkę posiedziałem, wszedłem jeszcze kawałek wyżej do stacji wyciągu na grani położonej na 3332m - to chyba najwyższa wysokość osiągnięta w moim życiu.\nPowrót mało przyjemny - zjazd mocno nachyloną kamienistą drogą na sztywnym rowerze nie należy do przyjemności, telepie jak diabli, cały czas jechałem na mocno ściśniętych hamulcach powtarzając sobie sekwencję Golluma z "Władcy Pierścieni" wygłoszoną podczas schodzenia po pionowej skale - "śpiesz się mój ssskarbie powoli" :)); taki jest spory minus podjazdów terenowych. Za to po powrocie na szosę w Cervinii nadrobiłem nieco zaległości, 1400m tylko w dół zawsze pokonuje się z dużą przyjemnością. Moimi rzeczami nikt się nie zainteresował, więc przepakowuję sprzęt i ruszam dalej w dół doliny Aosty. Podobnie jak wczoraj - wieje w twarz jak cholera, pierwsze 20km to spora męczarnia, na szczęście było tu sporo w dół. Na poziomie ok. 300m już tak nie wiało, wróciła także słoneczna pogoda, tak więc pociągnąłem nawet kawałek dalej niż miałem w planach - aż za Ivreę, gdzie już zupełnie się wypłaszcza, nocuję kawałek za tym miastem. Wraca za to zmora nizinnych rejonów - czyli komary, na biwaku znowu są ich setki, a ja właśnie wczoraj wyrzuciłem spray na te owady, sądząc, że już mi się nie przyda ;))\nXIV dzień - Ivrea - Castellamonte - Locana - Ceresole Reale - Colle del Nivolet (2621m) - Pont - Creton\nDST 94,1 km - AVS 13,9 km/h - MAX 48,8 km/h - ALT 2531 m\nRano pogoda taka sobie, widać sporo chmur na zachodzie - czyli tam gdzie mam jechać. Perspektywa na dzisiejszy dzień - to ciężka orka, nocowałem na zaledwie 200m, a wjechać mam na jedną z najwyższych alpejskich szos - czyli przełęcz Colle del Nivolet (2621m). Przełęcz mimo swojej wysokości mało znana, ponieważ droga prowadzi tam tylko w jedną stronę, ale ja mam ambitny plan przebicia się z rowerem terenem do miejscowości Pont, oszczędzając sobie ponad 200km objazdu.\nPierwsze kilometry to jeszcze dość płaski dojazd do doliny prowadzącej na podjazd, przejeżdżając przez kilka miasteczek (Castellamonte, Cuorgne, Locana) daje się zaobserwować, że ten rejon Włoch do zamożnych się nie zalicza. Ale także i dzięki temu podjazd ma swój klimat, jest tu dość pusto, góry wyglądają jakby nieco bardziej "dziko"; jednym słowem całkiem mi się tu spodobało. Podjazd ma łagodny charakter, mniej więcej do paru km przed miejscowością Noasca, dalej już się zaczyna ciężka piła, kawałek za Noascą są wymagające serpentyny po 13-14%, następnie zaczyna się długi ponad 3km tunelem - najbardziej nachylony tunel jakim miałem okazję jechać, całe te 3km po 9-12%, nawet w podmorskim tunelu na Nordkapp tyle nie było. Ale dzięki temu dość szybko uzyskuje się wysokość i docieram na dłuższy postój do mini-kurortu Ceresole Reale (ok. 1700m) położonego nad ładnym jeziorem zaporowym. Uzupełniam kalorie nad samym jeziorem, niestety pogoda marna, jest coraz zimniej (koło 15-16'C), chwilami nawet popaduje. Końcówka podjazdu na Nivolet - godna alpejskiego giganta (podobnie jak Bolo Perez za giganty uznaję podjazdy powyżej 2500m :), od ok. 1900m zaczyna się długa ściana wieńcząca zieloną dolinę, w którą wpijają się ostro nachylone serpentyny, gradient poniżej 8% rzadko spada. Ale widokowo podjazd piękny, w czym i pogoda ma swój udział, chmury to odkrywają, to chowają okoliczne szczyty. Na poziomie 2350m kończy się ostra ściana i zaczyna się ciąg jezior zaporowych, droga prowadzi tuż koło potężnej tamy tworzącej jedno z nich. Kolejne jezioro jest na ok. 2500m, końcówkę trasy pokonuję już częściowo w chmurach, na szczycie jest zaledwie 10'C i zaczyna padać - warunki w sam raz na terenową przeprawę która mnie czeka ;)\nNa szczycie się szybko przebieram, zjeżdżam kawałek w dół, asfalt kończy się jakiś kilometr za przełęczą. Tylko, że tutaj nie ma nawet kamienistej drogi jak wczoraj na Theodul, a jedynie wąska ścieżka - typowy szlak górski dla pieszych turystów, a ja jadę z pełnym bagażem. Pierwszy odcinek daje się jeszcze częściowo jechać, ale po 2-3km kończy się i to - zostaje jedynie pchanie obładowanego roweru po kamieniach czy sprowadzanie go po bardzo mocno ponachylanych kamiennych schodach i skałach. Pierwszy raz w życiu zaliczałem taką przeprawę, było to bardzo męczące, a na domiar złego lało cały czas jak z cebra. Mile zaskoczyły mnie moje buty SPD, które na mokrych skałach niemal w ogóle nie traciły przyczepności, co było kluczową sprawą, bo przez całą drogą trzeba było się zapierać nogami by utrzymać na sobie ciężar roweru i zapobiegać jego upadkowi. Katorga była potężna, prawdziwa zabawa zaczęła się dopiero, gdy szlak dotarł na skraj wysokiego klifu z którego było już widać położone dobre 400m niżej Pont. W dół ścieżka prowadziła ostrymi serpentynkami, dopiero tutaj piesi turyści z którymi pokonywałem ten szlak zostawili mnie sporo z tyłu. Namęczyłem się niemożebnie, do Pont docieram mocno przemoczony i zmarznięty (przede wszystkim stopy, temperatura ustabilizowała się na 9'C), ale i z ogromną ulgą; summa summarum opłaciło mi się to z pewnością - cała przeprawa zajęła mi 2,5h, kosztowało mnie to masę sił - ale oszczędziło aż ok. 200km objazdu i to tymi samymi drogami, którymi już jechałem. W Pont nabieram wodę i szybko zjeżdżam w deszczu kawałek w dół, miejscówkę na namiot znalazłem na ok. 1500m.\nXV dzień - Creton - Morgex - Colle del Piccolo Saint Bernardo (2188m) - [F] - Bourg St. Maurice - Moutiers - Aigueblanche\nDST 124,6 km - AVS 19,7 km/h - MAX 50,9 km/h - ALT 1727 m\nNoc na tej wysokości oczywiście była zimna, ale ku mojej dużej uldze nad ranem okazuje się że wróciło bezchmurne niebo. Ale z powodu wczesnej pory dolina jeszcze była zacieniona i zjeżdżać na poziom doliny Aosty (ok. 700m) musiałem przy zaledwie 6'C, co w zestawieniu z mokrym ubraniem z wczorajszej przeprawy spowodowało, że nieźle mnie wytrzęsło. Ale w dolinie Aosty jest już ciepło, koło 20'C i rzeczy szybko przesychają. Żeby nie było za dobrze - okazało się że wieje mocny wiatr z zachodu; cały odcinek dojazdowy do Pre-Saint-Didier musiałem z nim walczyć; masyw Mont Blanc niestety w chmurach. Liczyłem, że na podjeździe pod Małego Bernarda wiatr się zmieni - ale gdzie tam, na całej górze dawał się we znaki. Do ok. 1800m jeszcze to tak nie przeszkadzało (spora miejscowość La Thuile, później lasy), ale wyżej na zupełnie odkrytym terenie zaczął bardzo przeszkadzać, do tego pogoda szybko się psuła - zaledwie 7'C, lekko popadywało, no i mocno wiało prosto w twarz. Tak więc by wjechać na tą z pozoru dość łagodną przełęcz musiałem się nieźle nażyłować; na szczycie szybko przebrałem się w cieplejsze ubrania i ruszyłem na jeden z najbardziej beznadziejnych zjazdów w Alpach - nudne serpentyny, na których więcej jak 45km/h się nie pojedzie, do tego cała okolica w chmurach (a przy ładnym niebie byłoby co tu pooglądać).\nNa dole jest już trochę lepiej (i przede wszystkim cieplej), odcinek doliną Izery poszedł mi sprawnie, dalej pod wiatr, ale tu już tak mocno nie wieje i wraca słońce. Miłym zaskoczeniem okazała się droga - na sporym odcinku ma charakter drogi ekspresowej (dwie jezdnie, po dwa pasy w każdą stronę) - a mimo tego nikt stąd rowerzystów nie wygania i zakazów nie stawia, zamiast pobocza jest tu szeroki pas rowerowy; a jeszcze bardziej mnie zaskoczyło że tak samo sytuacja wyglądała w długim (niemal 2km) tunelu! Takie podejście do rowerzystów to ja rozumiem, widomy znak że powoli zbliżam się do francuskiej "Mekki" kolarstwa szosowego - czyli rejonu słynnych z Tour de France przełęczy, które odwiedzają tysiące amatorów kolarstwa. Nocuję kawałek za Moutiers, koło wioseczki Aigueblanche.


Iwona Galińska: "Siewcy nienawiści" | Prawy.pl\nIwona Galińska: "Siewcy nienawiści"\nTo, że Polska jest podzielona na dwa obozy, każdy wie. To, że walczą one miedzy sobą o pierwszeństwo nie jest dla nikogo tajemnicą i że podczas kolejnych potyczek nie przebiera się w środkach, jest dla każdego oczywiste. Ale to co Platforma Obywatelska wyprawia po oddaniu władzy, tworząc totalną opozycję, która walczy z legalną władzą wybraną w Polsce, jest już kuriozalne. Jesteśmy krajem demokratycznym i tak jak w każdej demokracji jest partia rządząca i opozycja, która patrzy się jej uważnie na ręce i w razie potrzeby wyraża swój sprzeciw. Tak jest w dojrzałych demokracjach, bo wiadomo, że sprawowanie władzy może rozzuchwalić. Niestety u nas demokracja ciągle jest na dorobku, a sytuacja w Polsce przypomina dwa wrogie sobie plemiona. Trzeba w tym jakoś żyć i nauczyć się dobrze w takiej rzeczywistości sprawować władzę.\nWszystko zaczyna przybierać makabryczny charakter, gdy zdarza się tragedia. Tak było po katastrofie smoleńskiej, gdy Tusk ze swoją ekipą w lęku przed odwetem PiS-u, zastosował żenujący atak. Stąd te haniebne happeningi pod Pałacem Prezydenckim.\nTeraz gdy w tragicznych okolicznościach zginął prezydent Gdańska Paweł Adamowicz, opozycja znów na fali walki z „mową nienawiści” ruszyła do ataku. Już w kilka godzin po mordzie dokonanym przez recydywistę psychicznie chorego, pojawiły się opinie, że był to mord polityczny. Takie rewelacje lansował Bogdan Borusewicz, Bartłomiej Sienkiewicz, Kazimierz Marcinkiewicz. Dzień po zabójstwie Adamowicza, Donald Tusk był obecny na gdańskim wiecu. Jako duchowy spadkobierca po zamordowanym prezydencie, nawoływał”: „Chcę ci dzisiaj, kochany Pawle, obiecać, w imieniu was wszystkich gdańszczan, Polaków i Europejczyków, że dla ciebie i dla nas wszystkich obronimy nasz Gdańsk, naszą Polskę i naszą Europę przed nienawiścią i pogardą, przyrzekam ci to”.\nWiatru w żagle nabrali także dziennikarze z prasy liberalno-lewicowej. Prym wiedzie w tym jak zawsze „Gazeta Wyborcza”, ogłaszając, że doszło do mordu politycznego i rozpuszczając mylne informacje, jakoby Stefan W. zabił, bo w zakładzie karnym oglądał TVP info. W rzeczywistości karmił się wiadomościami polsatowskimi i tvnowskimi. Ewa Siedlecka na łamach „Polityki” nawołuje: „Nie pozwólmy sobie związać rąk naszą przyzwoitością”.\nNie lepiej jest z prasą zagraniczna. Brytyjski do tej pory wyważony „Financial Times” w związku ze śmiercią prezydenta Gdańska podżegnuje do jeszcze bardziej zaciętej wojny w Polsce. Tak samo robi prasa niemiecka. W „Suddeutsche Zeitung” można przeczytać, że przyczyną zabójstwa była „silna polaryzacja polskiej sceny politycznej i klimat agresji, za który odpowiedzialność ponosi przede wszystkim prawica”. „FrankfurterAllgemeine Zeitung” przedstawił Pawła Adamowicza jako nieskazitelnego bohatera walczącego w obronie demokracji, prześladowanego przez prawicę. Taką samą narrację przyjął prezydent Poznania, który oświadczył, że winę za tragedię ponosi Jarosław Kaczyński i zapowiedział w szkołach wprowadzenie lekcji o mowie nienawiści, oczywiście wiadomo z jakim podtekstem.\nPiS w tej sytuacji zachował się wzorowo. Mateusz Morawiecki nawet wysłał specjalny samolot po wdowę do Londynu. Spotkało się to zresztą z falą krytyki wśród Polaków. Prezes PiS-u ogłosił, że partia nie będzie wystawiać żadnego kandydata w wyborach prezydenckich w Gdańsku, A premier nie wprowadził swojego komisarza i oddał tę funkcję w ręce zastępcy Adamowicza Aleksandrze Dulkiewicz.\nW zamian za to prezydent Polski i premier podczas pogrzebu zostali posadzeni w bazylice Mariackiej w piątym rzędzie, w tyle za byłymi prezydentami i ich małżonkami. Teraz wdowa po prezydencie opowiada na łamach „Newsweeka”, jak to nie życzyła sobie ich obecności i chciała, aby tak usiedli, aby nie musiała się spotykać z ich spojrzeniami. Ciekawe, dlaczego nie mogła tego powiedzieć wcześniej, a nie teraz w wywiadzie ustosunkowywać się do tego. W ogóle Magdalena Adamowicz wykazuje tuż po śmierci męża dziwną aktywność medialną. Odwiedziny gazety Tomasza Lisa nie są jedyne. Wcześniej wyraz swojej niechęci politycznej do obozu władzy i obciążania ich winą za śmierć męża wyrażała w TVN24. Przytomnie zachował się jedynie brat tragicznie zmarłego prezydenta, mówiąc, że nie widzi powodu, aby winą za śmierć brata obciążać TVP i mowę nienawiści. Zdrowy rozsądek zachował także Andrzej Rzepliński, mówiąc, że „ to nie był mord polityczny. To był mord człowieka, który chciał wejść do historii”.\nWszystkie działania opozycji z walką z mową nienawiści mają stworzyć sytuację, w której to PiS ponosi moralną winę za gdańską tragedię. I takim przekazem będą nas teraz karmić. Trzeba także uważać, aby tropienie mowy nienawiści nie przerodziło się w cenzurę i by dyskurs polityczny nie przybrał jednolitych miałkich treści. Warto uważać, aby w stosowaniu poprawności politycznej nie wylać dziecka z kąpielą.


Cashless - Alior będzie chyba pierwszym bankiem w Polsce oferującym międzynarodowy "pay". Nowe wieści z frontu\nAlior będzie chyba pierwszym bankiem w Polsce oferującym międzynarodowy "pay". Nowe wieści z frontu\nZ nieoficjalnych informacji wynika, że bank kierowany przez Wojciecha Sobieraja wysunął się na czoło wyścigu o zaoferowanie na polskim rynku płatności mobilnych od jednego z wielkich światowych koncernów\nWiosną tego roku Erika Wool z Google'a zadeklarowała, że oferowane przez jej firmę płatności Android Pay zadebiutują na polskim rynku w III kw. bieżącego roku. Tekst na ten temat znajdziecie tutaj. Terminu tego prawdopodobnie nie uda się dotrzymać, ale opóźnienie ma nie być duże. Z nieoficjalnych informacji wynika, że Google już w październiku ma poinformować o kolejnych rynkach, na których wystartuje Android Pay. Wśród nich ma znaleźć się także Polska a wdrożenie w pierwszym banku ma nastąpić w listopadzie.\nPrzeczytajcie także: Blika już więcej w internecie niż w bankomatach\nKtóra instytucja dostąpi tego zaszczytu? Prawdopodobnie jedna z tych, które wdrażają platformy tokenizacyjne od MasterCarda (MDES) lub Visy (VEPTS) ponieważ system Android Pay oparty jest na tych rozwiązaniach. Tokenizacja zapewnia duże bezpieczeństwo korzystania z płatności mobilnych. W Polsce prace nad tymi platformami prowadzi kilka banków, m.in. Millennium, BZ WBK, ING czy Alior. I to ten ostatni bank ma być jako pierwszy gotowy na wdrażanie płatności mobilnych oferowanych przez dużych międzynarodowych graczy. Z moich informacji wynika, że bank ma gotowy cyfrowy wallet, w którym już za kilka tygodni znajdzie się Android Pay. Umowa w tej sprawie miała już zostać podpisana. Biuro prasowe Aliora nie chciało skomentować tych informacji.\nTymczasem gruszek w popiele nie zasypia Samsung oferujący konkurencyjny system Samsung Pay. Jeszcze do niedawna firma ta odgrażała się nieoficjalnie, że wyprzedzi Google'a z wdrożeniem w Polsce swojego "pay"-a. Jednak teraz wiele wskazuje na to, że wdrożenie Samsung Pay nad Wisłą zostało przesunięte z nieznanych mi przyczyn na przyszły rok. Być może to wynik kryzysu związanego z wybuchającymi bateriami w niektórych modelach smartfonów tego producenta?\nPrzeczytajcie także: Carrefour uruchamia własne płatności mobilne\nMaciej Dylewski, odpowiedzialny za Samsung Pay w Polsce stwierdził w rozmowie z Cashless, że termin startu tego rozwiązania w bankach z Polski zostanie ogłoszony w przeciągu najbliższych dwóch tygodni. Na pytanie, czy to prawda, że debiutu nie należy spodziewać się w tym roku, odmówił komentarza. Tak czy siak wdrożenie Samsung Pay w Polsce jest chyba przesądzone. Otwartą pozostaje tylko kwestia, kiedy to nastąpi. Natomiast nic nie słychać na razie jakoby w najbliższym czasie dojść miało do udostępnienia przez któryś bank znad Wisły systemu Apple Pay.


Finał akcji „Miś” 2016\nwtorek, 20 grudnia 2016 14:14\tIlona Puła\nAkcja „Miś” organizowana jest corocznie przez Samorząd Uczniowski RCEZ. W tym roku w jej przeprowadzeniu pomagali także przedstawiciele Samorządu Słuchaczy i Szkolnego Koła PCK. Zbiórka maskotek, gier planszowych oraz różnych zabawek została przeprowadzona w dniach 28 listopada – 9 grudnia 2016 roku. Natomiast w dniu 20 grudnia 2016 roku przedstawiciele społeczności uczniowskiej pod opieką opiekuna SU przekazali zebrane dary dzieciom ze Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Firleju. Dzieciom zabawki rozdawał Mikołaj, w którego wcielił się pedagog szkolny pan Jacek Bednarski. Natomiast uczniowie: Beata Markiewicz kl. 3W, Mateusz Ogrodowski kl. 4TM, Anna Dawidziuk kl. 1TB, Kamil Grymuza kl. 3TE, Marcelina Cieślak kl. 2TEk, przy akompaniamencie Arkadiusza Urbana z kl. 3TB, zaprezentowali krótki występ artystyczny. Wychowankowie Ośrodka chętnie włączyli się we wspólne śpiewanie.\nDziękujemy serdecznie uczniom, słuchaczom oraz nauczycielom i wszystkim, którzy włączyli się do akcji i zapraszamy ponownie już za rok.\nśroda, 16 listopada 2016 10:29\tIlona Puła\nSamorząd Uczniowski RCEZ w dniach 26 października - 10 listopada 2016 roku przeprowadził zbiórkę zniczy w ramach akcji „Znicz”. W tym roku w organizację akcji włączyli się także uczniowie z klasy 1 TM. Dzięki dużemu zaangażowaniu młodzieży udało się zebrać dużą ilość zniczy. W dniu 15 listopada przedstawiciele społeczności uczniowskiej udali się na lubartowski cmentarz, aby zapalić znicze na grobach nauczycieli i pracowników szkoły. Pan wicedyrektor Zbigniew Zarzycki przypominał sylwetki zmarłych nauczycieli, podkreślając ich zaangażowanie w pracę z młodzieżą oraz wpływ na funkcjonowanie naszej szkoły. Wicedyrektor nawiązał również do rocznicy odzyskania niepodległości przez Polskę i zwrócił uwagę na konieczność pamięci o bohaterach walczących w obronie naszego kraju, których szczątki spoczywają także na cmentarzu w Lubartowie. Uczniowie zapalili znicze na pomnikach bohaterów poległych w obronie naszej Ojczyzny.\nOgólnopolska Kampania na Rzecz Walki z Głodem 2016\nśroda, 26 października 2016 12:46\tIlona Puła\nWalka z głodem, ubóstwem i niedożywieniem to jeden z głównych celów Polskiego Czerwonego Krzyża. Jednym z alarmujących zjawisk współczesnego świata jest zwiększająca się skala niedostatku i ubóstwa, które dotyka również społeczeństwo polskie. W związku z Ogólnopolską Kampanią na Rzecz Walki z Głodem PCK Samorząd Uczniowski we współpracy z Samorządem Słuchaczy zorganizował akcję sprzedaży pączków. Dzięki ofiarności właścicieli Piekarni "Szczygiełek" i Piekarni Bigoraj-Jeżowski, które przekazały nam pieczywo mogliśmy przyłączyć się do kampanii PCK.\nczwartek, 22 września 2016 17:02\tIlona Puła\nW dniach 20-22 września odbyły się w naszej szkole wybory do Rady Samorządu Uczniowskiego. W głosowaniu brali udział uczniowie Technikum Zawodowego i Zasadniczej Szkoły Zawodowej nr 1, którzy mogli głosować na kandydatów zgłoszonych przez poszczególne klasy. W wyborach wzięło udział 612 uczniów. Nad prawidłowym przebiegiem wyborów czuwała komisja wyborcza.\nW dniu 23.09.2016r. (piątek) odbyło się zebranie Samorządu. Na spotkaniu odchodzący Samorząd symbolicznie przekazał władzę nowej Radzie Samorządu Uczniowskiego.\nKamil Grymuza kl. 3TE\nAleksandra Szczygieł kl. 3TB\nKarolina Szczygieł kl. 3TB\nKarol Kirylak kl. 2TM\nAngelika Baran kl. 2TEH\nKrystian Bąk kl. 2t\nMarcelina Cieślak kl. 2TEk\nKrzysztof Czeladka kl. 2z\nAnna Dawidziuk kl. 1TB\nBartosz Mazuś kl. 3TE\nGiełda Podręczników 2016\nczwartek, 08 września 2016 13:58\tIlona Puła\nGiełda Podręczników jest corocznie organizowana w naszej szkole. Tegoroczna odbyła się w dniach 7 i 8 września w czasie długich przerw na placu szkolnym. Podczas kiermaszu można było kupić i sprzedać podręczniki szkolne. Jak co roku giełda cieszyła się dużym zainteresowaniem wśród uczniów i absolwentów naszej szkoły, a także rodziców. Kiermasz był też okazją do integracji środowiska szkolnego oraz spotkań z absolwentami szkoły. Uczniowie, którzy nie zdążyli sprzedać niepotrzebnych książek, mogą przekazać je w formie darowizny do biblioteki szkolnej.\nMikołajkowy Turniej Piłki Siatkowej 2015\nOdsłon : 1057716


SZTUKA WYCHOWANIA - POLSKIE FORUM RODZICÓW\nWitold Tkaczyk Wychowanie dzieci jest podstawowym obowiązkiem rodziców. To w rodzinach najmłodsi otrzymują najważniejsze zasady niezbędne do funkcjonowania w wymiarze społecznym. Tam też nabywają wiedzy dotyczącej zagadnień związanych z życiem rodzinnym...\nWitold Tkaczyk Za wychowanie dzieci odpowiedzialni są rodzice. W domach odbywa się, a przynajmniej powinien, nieustanny proces kształtowania postaw młodego pokolenia. Monopol rodziców dominujących w rozwoju niemowlęcia szybko się jednak kończy. Z czasem na wychowanie naszych dzieci wpływ wywiera stopniowo rosnące, a w końcu całkiem spore grono osób...\nWitold Tkaczyk Jak skłonić dzieci do pomocy w codziennych obowiązkach? To temat powracający w domowych dyskusjach bezustannie. Wypracowanie u potomstwa nawyku zgodnej i chętnej współpracy stanowi jedno z najważniejszych, a zarazem najtrudniejszych wyzwań wychowawczych, jakim muszą podołać rodzice. Proces ten zaczyna się już w dzieciństwie...\nAgnieszka Isańska Rodzice od pierwszych chwil życia swojego dziecka odpowiedzialni są za kształtowanie jego charakteru i osobowości. Odpowiadając na pierwsze, najpierw fizjologiczne, potrzeby zaspakajają je i zapewniają poczucie bezpieczeństwa. Każde przystawienie do piersi przez matkę jest tego wyrazem – to jednocześnie nakarmienie dziecka, jaki i (a...\nWitold Tkaczyk Wzajemne relacje rówieśników w klasie to temat rzeka. Ile klas i uczniów, wychowawców i szkół, tyle różnorodnych przypadków. Bywają one jednak czasem mocno niepokojące. Rewolucyjne zmiany technologiczne mają swoją cenę. W procesie fundamentalnych przemian i dochodzenia do społeczeństwa dobrobytu płacimy ją wszyscy...\nJoanna Sztaudynger Pamiętam warsztaty dla rodziców, w których brałam udział wiele lat temu. Na pierwszych zajęciach prowadząca poprosiła, żebyśmy wymienili cechy charakteru, które chcielibyśmy widzieć u naszych dzieci, gdy dorosną. Odpowiedzialność, asertywność, empatia, umiejętność tworzenia trwałych więzi, wytrwałość, odwaga… Piękne...\nprof. Wojciech Jarecki O pasjach i talentach napisano już wiele artykułów, głównie z dziedziny psychologii i socjologii. W niniejszym tekście autor pragnie zwrócić uwagę jedynie na wybrane problemy, widziane z perspektywy wychowania, oparte na doświadczeniach i obserwacjach własnych oraz na wiedzy z zakresu rozwoju kompetencji. Na myśl...\nWitold Tkaczyk Pamiętam, że był to obóz harcerski w Łowyniu, w okolicach Międzychodu. Należałem wtedy do harcerstwa i po ukończeniu szóstej klasy szkoły podstawowej miałem wyjechać na pierwsze samodzielne wakacje. Bez rodziców, a z harcerzami. Miałem pewne obawy, jak to będzie, ale perspektywa przygody, nowych doświadczeń, zmiany, odsunęła te...\ndr Paulina Michalska Chyba najczęstszym uczuciem, jakie towarzyszy mi w procesie wychowania własnych dzieci jest bezradność. Czasem mam wrażenie, że nie doczekam efektów tych swoich wychowawczych zmagań. Kiedy zapali się światło? Wprawdzie kiedyś znajomy obrazowo powiedział mi, że wychowywanie dzieci jest jak naciśnięcie pstryczka, po...\nAgnieszka Isańska Rodzice wychowując swoje dzieci pragną ich dobra. Zakładają, że zwłaszcza wobec nich będą uczciwe i prawdomówne, głównie ze względu na ich bezpieczeństwo i szeroko pojęte szczęście. Niemniej jednak większość rodziców stosuje metody wychowawcze, które opierają się na kłamstwie… W obliczu bezsilności Okłamywanie...\nDominika Wielkiewicz Dla chłopca to pierwszy i najważniejszy wzór męskości, wartości życiowych, modelu zachowania i postępowania. Tata. Chwile z nim spędzone to dla syna niezwykle ważne momenty, mające wpływ na jego życie w okresie dzieciństwa, dorastania i dorosłości. Sylwetka ojca się zmienia Jeszcze nie tak dawno nawet w podręcznikach szkolnych...\nAgata Gramacka Akcja: sprzątanie domu Za trzy godziny przyjeżdżają goście na weekend. Dom przez ostatnie dni został zapuszczony – na liście zadań z braku czasu sprzątanie już się nie znalazło. Zależy nam jednak na przyjęciu gości w posprzątanym domu, aby czuli się przyjemnie. Łazienka, kuchnia, odkurzanie, przygotowanie łóżek – cała lista...\nWitold Tkaczyk Świat się zmienia, a wraz z nim nasze zachowanie. To prawda niezbyt odkrywcza, ale obowiązująca. Nowe technologie determinują sposoby komunikacji międzyludzkiej i wpływają na wzajemne relacje. Wynalazki, które zrewolucjonizowały współczesną cywilizację: komputery, Internet, telefony komórkowe, działają z siłą dynamitu...\nDominika Wielkiewicz Lato w pełni. Pogoda dopisuje i daje wiele możliwości wypoczynku i rekreacji. Planujemy wyjścia, wycieczki, czas spędzany z dziećmi i czas dla dzieci. Możliwości mamy wiele, bo dziś nawet w mieście podczas wakacji można skorzystać z licznych ofert skierowanych do dzieci, a do tego dochodzą obozy, kolonie, itp. Jednak zanim...\nprof. Andrzej Urbaniak Pojęcie odpowiedzialności pojawia się często w rozważaniach na temat wychowania i jest to niewątpliwie cecha, która charakteryzuje dojrzałego człowieka. Świadomość odpowiedzialności i jej zakres zmienia się w zależności od etapu rozwoju fizycznego, emocjonalnego i duchowego człowieka. Można zatem mówić o...\nprof. Andrzej Urbaniak Wychowanie jest zawsze związane z systemem wartości. Warto zatem zatrzymać się nad pytaniem: kto jest przekaźnikiem tych wartości? Oprócz rodziców, szkoły, grupy rówieśniczej występuje jeszcze jedno ogniwo: dziadkowie. Oczywiście, kreatorem procesu wychowania winni być rodzice, ale dziadkowie mogą stanowić istotne wsparcie. Ich...


Nie do Lublina, jak to było zazwyczaj, a do Lubina udadzą się szczypiornistki Startu, gdzie zmierzą się z aktualnym liderem ligi. Elblążankom marzy się przełamanie, jednak czeka je bardzo trudne spotkanie i faworytem w sobotnim spotkaniu będzie Zagłębie.\n26 września ubiegłego roku zespół Andrzeja Niewrzawy miał za sobą dwa mecze sezonu 2020/2021 i sześć punktów na koncie. Tego dnia walczył o trzecie z rzędu zwycięstwo, a jego przeciwnikiem było lubińskie Zagłębie. Niestety, po remisie w regulaminowym czasie gry, a potem rzutach karnych, zwycięstwo odniósł zespół Bożeny Karkut, a elblążankom przypadło jedno oczko. Jak się później okazało był to ostatni punkt jaki w 2020 roku ugrały piłkarki EKS. Sześć kolejnych meczów przegrały, przez co zajmują przedostatnie miejsce w ligowej tabeli.\n- 16 grudnia przegraliśmy w Koszalinie - powiedział trener Andrzej Niewrzawa. - Od tamtej pory mieliśmy narady kryzysowe sztabu i członków zarządu. Do dyskusji w poszukiwaniu rozwiązań włączyli się też sponsorzy. Braliśmy pod uwagę wszystkie możliwe warianty jak zażegnać kryzys, ale tez patrzyliśmy jakie były przyczyny tego co się ostatnio dzieje w naszej drużynie, w superlidze i ogólnie w sporcie. Najważniejsze jest dobro klubu, drużyny. Wiadomo, że wyniki sportowe są bardzo istotne, bo od tego się uzależnia aktywność sponsorów i przychylność kibiców. Na pewno nie jest to łatwy czas dla trenera i zawodniczek. Każdy wariant jest możliwy, czy to korekty w składzie, czy składzie trenerskim. Wszystkie porażki biorę na siebie, odpowiadam za wyniki i się absolutnie od tej odpowiedzialności nie uchylam - podsumował szkoleniowiec EKS.\nW najbliższą sobotę (9 stycznia) elblążanki wrócą do ligowej rywalizacji, a ich przeciwnikiem będzie aktualny lider PGNiG Superligi kobiet. Miedziowe rewelacyjnie rozpoczęły rok, bo od deklasacji mistrzyń Polski. Wygrały różnicą aż dwunastu bramek i z dorobkiem dwudziestu dwóch punktów awansowały na pierwsze miejsce w tabeli. Dwa oczka mniej od lubinianek mają kobierzyczanki, mistrzynie natomiast już cztery punkty mniej. - Punktów potrzebujemy jak powietrza, będziemy gryźli parkiet, żeby je zdobyć obojętnie w jakim wymiarze. Na treningach widać, że dziewczyny mają głód wygrywania, widać chęć i energię u dziewczyn. W sobotę jedziemy do zespołu, który ostatnio pokazał potęgą siłę My też mamy swoje cele, ambicje i pomysły, które funkcjonowały u nas w pierwszym meczu z Zagłębiem. Spróbujemy równie ambitnie powalczyć i miejmy nadzieję z dobrym rezultatem w Lubinie - dodał trener Startu.\nSobotni mecz rozpocznie się o godz. 18, transmisję będzie można śledzić na kanale zobacz.tv.\nPrzydałoby się nie dać plamy, ale rozum wyczuwa baty. Powodzenia.\nJuż niedługo wieś Elbląg(2021-01-08)\nStart jedzie łatwo oddać punkty nie oszukujmy się\nCytat: "Od tamtej pory mieliśmy narady kryzysowe sztabu i członków zarządu. .. .. ". W efekcie tych owocnych narad dumali, dumali aż wydumali, że muszą się wzmocnić a efekty tego wzmocnienia podobno gołym okiem będą już widoczne w Lubinie.\nLepiej niech zagrają w PlayStation to może mają szanse\nJedyne co trzeba zrobic!!! To grac i podciagnąć majty SKUTECZNOSC drogie ciamajdy, klucz do kazdego zwyciestwa, kobitki trzeba wam MĘSTWA, i nie szukac dziś go w YOLO, bo az oczy zaraz bolą, tylko w grze i na parkiecie, w walce z mocnum przeciwnikiem, same dobrze o tym wiecie, wygrac - obojętnym bykiem\nTyle zaprzepaszczonych szans, tyle niespełnionych nadziei - czas pozostawić sport i zabrać się za rodzenie dzieci\nCos Ty przestan, co ty wygadujesz, chcesz ogladac potem tyle ciamajd???- odrodzenia to mamy rocznice a dziewczyny niech jeszcze troche pograja, przeciez kiedys z Zaglebiem wygramy !!!.\nManto dostaną aż żal patrzeć. Narady kryzysowe nic nie uradzili pojechali ze spuszczonymi głowami do Lubina.\nNiech przegrają a wogóle niech zlikwidują ten śmieszny klub i wszystkie dotacje na Olimpie a nie na te baby w mieście tylko OE.\n@AntyStart - Lolimpiok spadaj wez sie lepiej za swego ksiedza, bo chłop nie wie gdzie juz sie ma modlić, czy do Pro - Junior, czy w Cieplicach, bo tam kasa trochę słabsza, i wciąz klepac te zdrowaśki, z mocherami nuda jakich mało.\nWycieczka w trakcie pandemii?\n@AntyStart - Myślę, że klub 3-ligowy Olimpia założony w 1945 roku i niezmiennie od 75 lat bez żadnych osiągnięć sportowych, na którego czele stoi ksiądz jest jednak bardziej śmieszny niż Start … Nie zapomnij wieczorem na osiedlowym śmietniku nabazgrać OLIMPIA PANY ! Poproś księdza aby podczas sprzedaży karnetów dawał kibicom: podręcznik do gramatyki i słownik ortograficzny, to za kilka lat może napiszesz jakiś sensowny komentarz a póki co pisanie zostaw mądrym ludziom.


Buffett dokupuje Burlington Northern Santa Fe - Puls Biznesu - pb.pl\nBuffett dokupuje Burlington Northern Santa Fe\nNależący do znanego inwestora i miliardera Warrena Buffett’a fundusz Berkshire Hathaway zgodził się dokupić udziały w Burlington Northern Santa Fe spółce kolejowej zajmującej się transportem towarów.\nChodzi o pakiet 77,4 proc. walorów, nad którymi BH nie miał dotychczas kontroli. Cena akcji w transakcji wycenianej na około 44 mld USD opiewać ma na 100 USD. Kwota obejmuje 10 mld USD pozostałego długu Burlington Northern Santa Fe. Będzie ro największa w historii funduszu akwizycja.\nPodczas poniedziałkowego zamknięcia kurs przejmowanej firmy kształtował się na poziomie 76,07 USD.\nPrzy okazji BH poinformował, że zamierza dokonać splitu swoich akcji. Za każdy walor „Class B” przysługiwać będzie 50 nowych akcji.\nWasilewska-Trenkner: Do końca roku inflacja nieznacznie powyżej 3 proc.\nPolscy pracodawcy pomogą Ukrainie\nBieżący , Akcje , Firmy , Bar\nŚwiat / Buffett dokupuje Burlington Northern Santa Fe