Strona główna›Galeria: Venetica\nTytuł Venetica zapewne niewiele Wam mówi. Mi też. Szybki skan po naszym archiwum wykazał, że kiedyś publikowaliśmy trailer i że nie zrobił on jakiegoś piorunującego wrażenia. Teraz dtp podsyła nam 10 nowych obrazków z gry, które wyglądają już nieco lepiej, choć w końcu taka i ich rola.\nJeżeli chodzi o fabułę, to z informacji prasowej wynika, że niewiele się zmieniło. Dalej protagonistką jest Scarlett, córka śmierci, która ma za zadanie ocalić świat. To, co odróżnia ją od innych, oprócz, rzecz jasna, osoby jej rodzica, to umiejętność podróży do Świata Zmierzchu - Twilight World, w którym żyją umarli. Zyskuje tam nowe moce, które poszerzają gamę jej umiejętności, jak choćby proszenie zmarłych o pomoc czy otrzymywanie od nich wskazówek.\nNasz przeciwnik to zły nekromanta Viktor, który oczywiście chce zniszczyć świat, zaś jego pomocnicy mają zdolność do zmieniania się w ogromne bestie. Pojawia się również świeżo zmarła miłość Scarlett - Benedykt, który uczy swoją ukochaną, jak może wykorzystywać swoje nowe moce.\nBrzmi to może i fajnie, ale jak do tej pory mnie nie zachęciło. Może kolejny trailer albo fragment rozrywki nakręci nas jakoś bardziej na tę produkcję. W końcu nigdy za dużo dobry RPG akcji.\nVenetica na 360 opóźniona. Kiedy w Polsce?\nGaleria: Alpha Protocol\nGaleria: Prison Break\nGaleria: Tekken 6\nGaleria: Brütal Legend


Trzy wzmocnienia Radomiaka, w tym wychowanek La Masii - LigaPolska.pl\nLigaPolska.pl › Newsy › Trzy wzmocnienia Radomiaka, w tym wychowanek La Masii\nŹródło: Radomiak Radom 18:11, 17. sierpnia 2020 Marcin Mondorowicz 0\nPierwszoligowy Radomiak Radom kompletuje kadrę zespołu przed nowym sezonem Fortuna 1 Ligi. W środę podpisał umowy z trzema nowymi zawodnikami: Alainem Ebwelle, Karolem Podlińskim i Arturem Boguszem.\nWcześniej klub, który nieudanie walczył z Wartą Poznań w barażu o awans do PKO Ekstraklasy, poinformował o pozyskaniu Miłosza Kozaka i Milana Kvocery.\nWychowanek La Masii w Radomiaku\nAlain Ebwelle, 24-letni skrzydłowy z Kamerunu, jest wychowankiem słynnej piłkarskiej szkółki Barcelony La Masia. W Hiszpanii bronił również barw także takich zespołów jak Valencia B, CD Castellon, Marbella FC, Cordoba CF B, Ecija Balompie i Velez FC. Swoich sił próbował również w słowackim FK Senica i fińskim VPS. Z Radomiakiem, do którego przenosi się z IFK Mariehamn, podpisał roczną umowę, z opcją przedłużenia jej o kolejnych 12 miesięcy.\nWzmocnienia ataku i obrony\nDwa lata młodszy Karol Podliński do Radomiaka przechodzi z drugoligowej Legionovii Legionowo, ale wcześniej był także zawodnikiem Wkry Żuromin, Mławianki Mława i Znicza Pruszków. Rosły napastnik podpisał z klubem dwuletnią umowę, także z opcją jej przedłużenia.\nDrużynę z Radomia zasilił również Artur Bogusz. Boczny obrońca dwa ostatnie lata spędził w ŁKS-ie Łódź, w barwach którego w poprzednim sezonie wystąpił w 12 meczach PKO Ekstraklasy. Podobnie jak Podliński, związał się z Radomiakiem dwuletnim kontraktem.\nNa początek Widzew\nNowy sezon Fortuna 1 Ligi zbliża się wielkimi krokami. W pierwszej kolejce drużyna Radomiaka Radom podejmować będzie Widzew Łódź. Mecz, który rozegrany zostanie w Puławach, został zaplanowany na 28 sierpnia.


Hybrydy już depczą dieslom po piętach - dakar 2022: kontrowersyjny udział ciężarówki wodorowej gaussina :: truck.pl\nWydanie 1407 ›\nDAKAR 2022: kontrowersyjny udział ciężarówki wodorowej Gaussina\nTygodnik Truck.pl, 2022(4)\nHybrydy już depczą dieslom po piętach\nFrancuski Gaussin chciał stworzyć wydarzenie, wypuszczając pierwszą ciężarówkę wodorową na Rajd Dakar 2022, ale jego udział jest już kontrowersyjny i krytykowany. Pojazd, który ma być „czysty” jest sponsorowany przez saudyjską firmę naftową Aramco.\nJadąca w symbolicznej kategorii „wyścigi H2” ciężarówka, która formalnie nie uczestniczy w klasyfikacji (ma numer 000) jest wyposażona w dwa silniki elektryczne o mocy 300 kW, ogniwo paliwowe o mocy 380 kW i akumulatory 82 kWh. Zbiorniki mogą pomieścić do 80 kg wodoru. Samochód wyścigowy może osiągnąć prędkość 140 km/h. Ładowanie w 20 minut pozwala mu przejechać teoretycznie 800 km. To Philippe Jacquot, menedżer Dépannage 70 z siedzibą we Frotey-lès-Lure (70), który jeździ pierwszą w 100% wodorową ciężarówką wyścigową i ma już na koncie 7 Dakarów.\n– W przyszłości Aramco dąży do lokalizacji produkcji pojazdów wodorowych w Arabii Saudyjskiej, a także rozwija technologie pojazdów wodorowych za pośrednictwem Centrum Zaawansowanych Innowacji (LAB7) – powiedział Ahmad A. Al.-Saadi, starszy wiceprezes ds. usług technicznych w Aramco. – Wodór ma potencjał, aby umożliwić redukcję emisji w sektorze transportu, zwłaszcza w segmentach trudnych do dekarbonizacji, takich jak pojazdy ciężkie.\n– Podczas pierwszego tygodnia na trasie Dakar 2022 byliśmy w stanie zmierzyć osiągi H2 Racing Truck – powiedział Christophe Gaussin, dyrektor generalny grupy Gaussin. – Nasza ciężarówka, wyprodukowana w ciągu ośmiu miesięcy, jest dobrze przygotowana. Moment obrotowy we wszystkich czterech kołach jest fenomenalny, co oznacza, że przy każdym przyspieszeniu oszczędza się cenny czas na pokonanie wydm. Jeśli chodzi o zasięg to zaplanowaliśmy 250 km w trudnym profilu wyścigowym, a osiągamy 400 km, co napawa nas dużym optymizmem. Zdobycie doświadczeń dla każdego z jego wyjazdów pozwoli na opracowanie modelu, który będzie można dostosować od przyszłego roku do udziału w wyścigu.\nPartnerstwo jest częścią programu „Dakar Future”, prowadzonego przez Amaury Sport Organization, organizatora Dakaru. Opracowana mapa drogowa ma na celu zgromadzenie do 2030 r. wyłącznie pojazdów z napędem o niskiej emisji w kategoriach samochodów osobowych i ciężarowych. W Dakarze bierze już udział pięć pojazdów o niskiej emisji (prototypy Audi oraz ciężarówki Riwald i Hino). Zespół Riwald, obecny w rajdzie od 2020 roku, wystawił hybrydową ciężarówkę. Właściciel zespołu i kierowca ciężarówki nr 516, która już dwukrotnie plasowała się w pierwszej piątce, Gert Huzink zapewnia, że „Hybryda ciężarówka jest wytrzymała i gotowa na top 10”. Japoński Hino, również startujący w Dakarze, wykorzystuje tę samą technologię, o łącznej mocy 1.070 koni mechanicznych.\nKees Koolen, pilot ciężarówki PROJECT2030 i dyrektor generalny Koolen Industries, ma nadzieję, że w przyszłym roku będzie mógł wystartować w 100% elektrycznej ciężarówce o nazwie Nicias. Zapewnia, że „Dakar jest najlepszym poligonem doświadczalnym dla przyszłych technologii.” Jedna z legend Dakaru, Gerard De Rooy, zwycięzca w 2012 i 2016 roku w kategorii ciężarówek, połączył siły z UMS (Urban Mibility Systems) i Allison Transmissions, aby opracować ciężarówkę napędzaną wyłącznie silnikiem elektrycznym. Ma nadzieję, że wystartuje takim pojazdem w 2023 roku, jak wyjaśnił: „Chcemy konkurować, aby znaleźć się w pierwszej dziesiątce. To piekielne wyzwanie, ale to właściwy kierunek dla kategorii i Dakaru. Jesteśmy przekonani, że możemy zbudować wyczynową ciężarówkę na 2023 rok.” Tymczasem, kilka dni przed końcem rajdu, trzy Kamazy z klasycznym napędem wciąż znajdują się na szczycie klasyfikacji generalnej.


Strażacy pozują dla zwierząt - ŚwiatOZE.pl\nStrażacy pozują dla zwierząt\nPutin przejmuje europejski rynek czystego wodoru\nUdział Rosji w europejskim rynku wodoru może wynieść 20-30 mld USD rocznie – co stanowi więcej niż eksport gazu ziemnego tego kraju do UE w 2019 r. Rosyjskie władze chcą zostać realizatorami Europejskiej Strategii Wodorowej i tym samym jeszcze bardziej umocnić swoją pozycję na rynku międzynarodowym.\nNa tropie trujących elektrowni\n5% spośród elektrowni na całym świecie może pochwalić się niechlubnym mianem “super zanieczyszczających”. Ten niewielki procent odpowiada za 73% emisji CO2 na całym świecie. Jak do tego doszło i co zrobić, aby zmniejszyć ich emisję?\nWłaśnie ukazała się kolejna odsłona słynnego kalendarza charytatywnego. W 2020 roku będziemy oglądać australijskich strażaków ze zwierzętami, które udało im się ocalić w licznych akcjach ratunkowych.\nKalendarz charytatywny, w którym głównymi bohaterami są australijscy strażacy, ma długą tradycję. Pierwszy kalendarz powstał w 1993 roku, celem było wówczas zebranie funduszy dla szpitala dziecięcego w Queensland. Pomysł spodobał się tak bardzo, że od tamtej pory strażacy co roku pozują do zdjęć, a dochód ze sprzedaży kalendarzy przekazywany jest rozmaitym fundacjom i stowarzyszeniom. Przez 25 lat udało się atrakcyjnym strażakom zebrać ponad 3 miliony dolarów.\nTegoroczna edycja zaskakuje i budzi wiele emocji. Wersji kalendarza jest sześć – są na nich strażacy z końmi, psami, kotami, zwierzętami gospodarskimi i dzikimi zwierzętami. Wszystkie zwierzęta zostały ocalone przez strażaków w rozmaitych akcjach ratunkowych. Jest też edycja, w której są tylko pracownicy straży pożarnej. Dochód z kalendarzy trafi do mniejszych fundacji, które zajmują się opieką nad koalami, a także pomocą bezdomnym czworonogom. Ponadto część z zysku trafi do fundacji, która pomaga osobom z zespołem Downa.\nMaking off całej sesji:\n– Uznaliśmy, że to ważne, by pomóc także mniejszym organizacjom, o których opinia publiczna być może nigdy nie słyszała. Ich członkowie pracują niestrudzenie w lokalnych społecznościach i mają ogromny wpływ na wiele żyć – powiedział dyrektor The Australian Firefighters Calendar, David Rogers.\nW tym roku w kalendarzu pojawią się też strażacy z Francji, a na 2021 rok planowana jest międzynarodowa edycja. Po raz pierwszy także wraz ze strażakami wystąpią koty, które do tej pory nie pojawiały się w sesjach zdjęciowych. Cena jednego kalendarza to 12 dolarów.\nW Poznaniu powstał mural oczyszczający powietrze


Grudzień 2012 - SOS Wioskidzieciece\nObsługa a kasy fiskalne\nDla każdego z nas czymś normalnym powinno być to, że w dzisiejszych czasach bezproblemowo możemy udać się do sklepu i kupić interesujący nas towar. Jednakże, nie zawsze branża handlowa cieszyła się tak wysokimi obrotami. Z pewnością do polepszenia obrotów każdego sklepu przyczyniła się komputeryzacja, dzięki której sprzedawca może kasować produkty w naprawdę bardzo szybkim tempie. Jak wiadomo, kasy fiskalne znajdują się w niemalże każdym sklepie. Nowoczesne kasy fiskalne posiadają specjalne czytniki kodów kreskowych i dzięki temu sprzedawca może w naprawdę bardzo szybkim czasie skasować ogromną ilość towarów. Dzięki takim kasom fiskalnym nie musi bać się o to, że nasz pełny wózek zakupów będzie kasowany przez długi okres czasu. Wprawieni sprzedawcy są w stanie skasować ogromną ilość towarów w naprawdę bardzo szybkim tempie. Dlatego też, powinniśmy docenić to, co daje nam branża komputeryzacji. Gdyby nie takie komputery to musielibyśmy stać w kolejkach do kas w ogromnych hipermarketach.\nGodny zaufania golibroda Gdańsk\nBodaj każda kobieta furt woli dobrze wypatrywać, więcej jeszcze marzy o tym, tak aby odpowiadać ludziom. Nie chodzi wprzódy tutaj wręcz raptem o oblicze przeciwną, toż też o znajome plus koleżanki, w towarzystwie których nie chcemy po prostu czuć się nieswojo dodatkowo odłączenie. Uczesanie jest jednym spośród tych elementów w naszym wyglądzie, jaki ma na niego naprawdę duży działanie. Warto zwrócić uwagę, że jest ona nieraz w stanie w żadnym razie przeistoczyć polski design także zdarzyć, że trudno będzie nas zdekonspirować. W najwyższym stopniu w oczy rzucają się wiecznie mocne plus krzykliwe kolory, których niepodobna jest nie zwrócić uwagę. Także tytuł własności de facto długich włosów jest w stanie uhonorować nas w tłumie dodatkowo zdarzyć, że będziemy skupiać na sobie większość sugestie. Musimy wszak pamiętać o tym, że w sytuacji długich włosów, musimy interesować się o nie bardziej niż o prostą fryzurę. Dzieje się tak przeważnie w związku z tym, że nasze końcówki są wtedy w znacznym stopniu w wyższym stopniu rozdwojone również podatne na zniszczenia. Tymczasem, wtedy, że chcemy mieć długie kłaki oraz w taki sposób powinnyśmy je czasami podcinać, iżby dawny one zdrowe również razem przez nas zadbane. Żadna z nas jednakowoż nie preferuje, żeby nasza fryzurą zajmował się ktoś, o kim wcale nico nie wiemy oraz go nie znamy. Między innymi właśnie w związku z tym zwyczajowo jest ostatkiem sił jedność wybrany przez naszą firmę balwierz Poznań, do którego zawsze chodzimy również korzystamy z jego usług. Niekiedy znalezienie takiego specjalisty, jaki będzie nam odpowiadał totalnie zajmuje w rzeczywistości mrowie czasu, wprost przeciwnie zupełnie nie oznacza to tego, że jest to w sumie niemożliwe aż do wytworzania. W chwili, podczas gdy znajdujemy się w nowym miejscu dodatkowo nie mamy myśli na to, do którego salonu fryzjerskiego musisz się wyłonić, musisz posłuchać rad także opinii naszych znajomych. Na tej bazie bezsprzecznie uda nam się wyciągnąć konkretne wnioski plus odnajdziemy własnego fryzjera. Za sprawą temu, że posiadamy stałego fryzjera, znakomicie zna mąż nasze kędziory, zaś też gust, jakim się kierujemy, przeto bezspornie będziemy zadowoleni z każdych poczynań naszego specjalisty.\nWszyscy wiedzą, że czytanie książek powinno być dla człowieka bardzo ważne. Czytanie książek rozwija – przede wszystkim naszą wyobraźnię. Kupowanie książek jest już jednak nieco inną kwestią. Przydatne może być poznanie takich miejsc w sieci jak na przykład księgarnia internetowa. W internecie można znaleźć całe mnóstwo takich miejsc, gdzie kupić można audiobooki. Na pewno nie warto się zanadto obawiać o bezpieczeństwo, bo korzystanie z takich usług, szczególnie jeśli mamy dowód wpłaty na konto księgarni, jest całkowicie bezpieczny, ale przede wszystkim bardzo tani, bo księgarnie internetowe oferują bardzo korzystne oferty cenowe. Tam możemy też zakupić książki w prezencie dla naszych bliskich. Możemy być pewni, że zapłacimy znacznie mniej, aniżeli w zwykłej księgarni.\nKontynuuj czytanie “Czytanie książek”\nTagi audiobook, audiobook do słuchania, audiobook w internecie, audiobooki, tanie audiobooki\nSkuteczny detektor gazu\nW XXI wieku ludzie zaczynają zauważać to, że tak naprawdę stale grozi im niebezpieczeństwo. Niejednokrotnie dochodzi do takich sytuacji, w których to ludzie nawet nie wiedzą o tym, jak bardzo zagrożone jest ich życie. Doskonałym przykładem może okazać się to, gdy i my sami będziemy mieszkali w starej kamienicy i będziemy dogrzewali pokoje piecykiem gazowym. Jak wiadomo, nie zawsze tego typu piecyki są szczelne i niejednokrotnie dochodzi do takich sytuacji, w których to ulatnia się z nich gaz. W takiej sytuacji życie może nam uratować tylko specjalny detektor gazu, dzięki któremu owy gaz zostanie wykryty. Kupno takiego detektora wcale nie należy do zbyt kosztownych wydatków, dlatego też w każdym mieszkaniu, w którym to znajduje się piecyk gazowy, powinien być właśnie taki detektor. Dzięki niemu nie dojdzie do sytuacji, że ulatniający się gaz może nas zatruć lub doprowadzić do potężnego wybuchu, w którym wiele ludzi może stracić życie. Dlatego też, czasami warto zainwestować w swoje bezpieczeństwo.\nSprawdzone pisanie prac inżynierskich\nPisanie stosownej jakości pracy, przypuszczalnie nam ulżyć w późniejszym życiu. Jego zdecydowane usprawnienie, jest czasami uwarunkowane wieloma dodatkami, natomiast także sposobami, na nudności uwagi, na różnej kategorii osprzęt. Są chłopcy i dziewczęta, jakie wiedzą, że pisanie prac inżynierskich, czasami jest skomplikowane. Jeżeli postanowimy się rezerwować miejsce przykładowo pracami, w bibliotekach, niezmiernie wiele w nich uda się nam zoczyć, na atrakcyjne nas tematy. Nie ulega wątpliwości, są liczne sposoby, pozwalające nam na oszacowanie różnego stylu dodatków, spełniających nasze codzienne nadzieja. Bez wątpienia, iż kiedy niekiedy, ażeby zdołać w poprzek prace masa spełnić, należy się w rzeczywistości powyżej nią postarać. Przyłożenie się aż do właściwej pracy, jest w stanie nam odciążyć w osiągnięciu wielu pozytywnych dodatków, jakie w naszym życiu, są wysokiej kategorii. Niewiele osób, które znają się na poprawieniu cennych dla siebie treści, lepiej na tym wyjdą. Dla każdego, kto zna się po mistrzowsku na czele pubudzającej ciekawość kategorii informacjach, prawdopodobnie wykreować co niemiara inżynierskich metod.\nTagi pisanie prac inżynierskich\nDo czego służą pompy ciepła dużej mocy?\nNieraz zastanawiamy się nad tym, aż do czego nieco mogą serwować pompy ciepła dużej mocy? Kiedy niekiedy niestety nie posiadamy takiej podstawowej wiedzy również z tej przyczyny niezwykle zależy nam na tym, tak aby się takiego czegoś dowiedzieć. Jest wielu ludzi, które taką wiedzę posiadają. Tak bywa są owo chłopcy i dziewczęta, które interesują się różnymi pompami, jak również są owo chłopcy i dziewczęta, które pracują w sklepie spośród pompami ciepła dużej mocy. Racja więc są świadomi tego, że nabywca, jaki do nich się zwróci po poparcie przede wszystkim będzie chciał suma znać na ten sprawa. Mężczyźni i kobiety pracujące przy takich pompach szczególnie powinny wiedzieć o tym, że te pompy są faktycznie bardzo dobre także należy wszystko o nich mieć pojęcie. W dzisiejszych czasach jest wielu ludzi, które wiedzą, że wolno też kupić różnorakie pompy w sklepach Internetowych, oraz co bardzo istotne kupimy po wielce okazyjnej cenie, każdy będzie kontent oraz uzyskamy lokalny wyrób, którego poszukujemy. Korporacji, które zajmują się sprzedażą online są właściwie porządne plus wcale nie zawodzą własnych kontrahentów.\nTagi pompy ciepła dużej mocy\nPopularne wodne ogrzewanie\nData wpisu 1 grudnia 2012\nZ pewnością każdy z nas zauważył to, że w XXI wieku coraz więcej osób decyduje się na to, aby wybudować swój własny dom. Dla każdego z nas czymś oczywistym powinno być przede wszystkim to, że budowa domu to naprawdę bardzo spora inwestycja. Jednakże, co zrobić w sytuacji, gdy aktualnie jesteśmy na etapie wyboru odpowiedniego ogrzewania dla naszego domu? W takiej sytuacji powinniśmy wziąć pod uwagę wszystkie warianty. Jednakże, w obecnych czasach bardzo sporą popularnością cieszy się wodne ogrzewanie. Dzieje się tak dlatego, gdyż takie ogrzewanie jest najprostsze w użytkowaniu i może zostać podłączone to niemalże każdego wymiennika ciepła. Jeżeli i my sami będziemy chcieli zainstalować w swoim domu właśnie takie ogrzewanie to powinniśmy przede wszystkim znaleźć odpowiednią firmę, która to wykona dla nas cały projekt jak również zamontuje takie ogrzewanie. Z pewnością po zainstalowaniu takiego ogrzewania będziemy bardzo z niego zadowoleni, a koszty za opał czy też za inne paliwa grzewcze będą naprawdę niskie.


Oddział urologii ogólnej i onkologicznej w szpitalu miejskim w Toruniu zamknięty - Polskie Radio PiK\n2020-04-05, 19:49 Adriana Andrzejewska-Kuras\nOddział urologii ogólnej i onkologicznej w szpitalu miejskim w Toruniu zamknięty\nSzpital miejski w Toruniu/fot. Archiwum\nKolejny oddział zamknięty został w szpitalu miejskim w Toruniu. Taką decyzję podjął sanepid z powodów epidemiologicznych.\n99 osób zakażonych koronawirusem, 5 osób nie żyje. Raport MZ: 6 kwietnia, poranek\nKontrola w szpitalu po anonimowym liście lekarza. Zleciła ją prokuratura\n17 nowych zakażeń koronawirusem w regionie. Gdzie najwięcej osób w kwarantannie?\nResort Zdrowia: 268 nowych osób z koronawirusem, 10 kolejnych nie żyje\nPierwsze izolatorium w regionie. Przyjęło 22 osoby z koronawirusem\n112 osób w szpitalu zakaźnym w Grudziądzu, 35 z nich ma koronawirusa\nSzpital funkcjonuje w ograniczonym zakresie - zamknięty jest też oddział hematologii. Jak informuje dyrekcja, pobrano łącznie 241 wymazów, z czego w 38 potwierdzono obecność koronawirusa. Szpital czeka na wynik 50 wymazów.\nTagi: koronawirus, szpital zamyka oddziały


Jesteś tutaj: Home Aktualności Teksty problemowe Film Rynek filmowy Społeczność Awangardowi artyści w kinematografii David Bowie - człowiek, który spadł na Ziemię i zniknął jak Houdini\nTeksty problemowe - Film\nO potrzebie skonstruowania “mechanizmu eleganckiego odejścia”, zniknięcia w stylu Houdiniego, rozmawiał z reżyserem Julianem Schnabelem już w latach 80... A kilkadziesiąt lat później – "kontrolując" moment definitywnego pożegnania ze światem, co było efektem rozpoznanej i postępującej choroby nowotworowej – zdecydował, by jego śmierć poprzedziła premiera nowej płyty, w której teksty są swoistym przesłaniem dotyczącym przemijania. W ostatnim teledysku przemawia do nas jako "Lazarus" (Łazarz): "Look up here, I`m in heaven" (Spójrz w górę, jestem w niebie).\nŚmierć idola kilku pokoleń słuchaczy wywołała nie tylko globalną reakcję mediów, zarówno tych muzycznych, jak i tych politycznych, ale także i fanów. Muzyk zdecydował w testamencie, że chce odejść bez śladu - jego ciało niemal natychmiast skremowano (bez żadnej ceremonii, nawet zamkniętej dla najbliższej rodziny), a prochów nie pochowano w urnie na cmentarzu - miały zostać po prostu rozsypane. Bowie nie ma grobu. Jest... wszędzie i nigdzie. Tego chciał i o to zadbał. Ani teraz, ani za kilka lat nie obejrzymy więc w mediach, filmach dokumentalnych czy muzycznych chwytających za serce obrazów płaczących miłośników jego talentu śpiewających na cmentarzu największe przeboje, jak to się dzieje przy okazji kolejnych rocznic śmierci Johna Lennona czy Elvisa Presleya. David Bowie był inny, odrzucany społecznie przez większość swojego życia stał się symbolem prawdziwego outsidera. Z powodu jego wizji (muzycznej, scenicznej) mówiło się o nim, że jest z innego świata, że jest... – nawiązując do jego płyt – z Marsa. Nic więc dziwnego, że fani szukając zastępczej formy pożegnania przygotowali m.in. postulat zmiany nazwy planety Mars na Bowie.\nPo śmierci brytyjskiego muzyka media podawały liczne informacje o szoku, w jakim znaleźli się jego miłośnicy, którzy nawet nie zdążyli się nacieszyć wydaną dwa dni wcześniej nową płytą. A przecież Bowie wielokrotnie przygotowywał ich na ten moment - zarówno poprzez swoje głębokie teksty piosenek (np. na "The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars" z 1972 roku!), jak i ryzykiem podejmowanym w życiu. Na granicy śmierci idol znajdował się setki razy – w efekcie odurzania się narkotykami, z powodu ryzyka ataku wywołanego prowokacjami swą dwuznaczną seksualnością, romansami i szokującemu wizerunkowi scenicznemu czy choćby podczas zawału serca, który przeszedł na koncercie w Pradze (2004)...\nChociaż artysta ten zagrał tylko – lub aż (w końcu która muzyczna gwiazda ma ich tyle na koncie) – kilkanaście ról w filmach pełnometrażowych, są to w większości tytuły, które znalazły swoje miejsce w historii kina. Znalazły je też jego utwory, wykorzystane w kilkuset filmach kinowych i telewizyjnych, serialach czy grach wideo.\nNieśmiertelny na celuloidzie\nNa początku lat 70. XX wieku David Bowie – podobnie jak Kate Bush - uczył się aktorstwa u słynnego Lindsaya Kempa, tancerza, aktora, mima i choreografa. W jednym z wywiadów udzielonych w 1974 roku 27-letni muzyk zapytał dziennikarza, kogo mu przypomina. W odpowiedzi usłyszał, że "zawodowego aktora". Było to na dwa lata przed premierą filmowego debiutu Bowie, jednego z najciekawszych filmów science fiction lat 70. – kultowego dziś "Człowieka, który spadł na Ziemię" Nicholasa Roega. Ta w równej mierze intrygująca, co przerażająca medytacja nad wartościami dominującymi w naszej "ziemskiej" kulturze, zawdzięcza swoją siłę oddziaływania na widza perspektywie, z której główny bohater przygląda się nam, Ziemianom. Konkluzje tej obserwacji nie są dla nas pochlebne. Psychika Newtona, przedstawiciela obcej cywilizacji - który przybywa na naszą planetę, by przewieźć z niej wodę na swoją, zmagającą się ze straszliwą suszą i gdzie umiera jego żona i dzieci – ulega degradacji. Dopisujące mu początkowo szczęście – jego znacznie wyższa od naszej wiedza, będąca rezultatem rozwiniętej cywilizacji umożliwiła mu zarobienie na Ziemi mnóstwa pieniędzy – umyka, gdy jego pracownik domyśla się, że Newton to Obcy. Uzależniony od alkoholu, pogrążony w inercji i przetrzymywana przez lata w zamknięciu, zniszczony wewnętrznie, nie może wrócić na swoją planetę, gdzie zresztą nie ma już jego nieżyjącej rodziny. Kreacja Davida Bowie, nagrodzona Saturn Award dla najlepszego aktora, stanowiła inspirację dla Michaela Fassbendera podczas jego pracy nad rolą androida w "Prometeuszu" Ridleya Scotta.\nNajciekawsza z perspektywy aktorskich propozycji była dla Davida Bowie dekada lat 80. W 1983 roku artysta stworzył niezwykłą, intensywną, oryginalną kreację w brytyjsko-japońskim dramacie wojennym "Wesołych Świąt, pułkowniku Lawrence" Nagisy Oshimy. Japoński reżyser zaproponował mu rolę majora Jacka Celliersa po tym, jak obejrzał go na Broadwayu w "Człowieku słoniu". Oparta na faktach historia rozgrywa się w japońskim obozie jenieckim w czasie II wojny światowej. Bowie jest tu krnąbrnym i bezkompromisowym nowozelandzkim majorem, który razem z tytułowym bohaterem i resztą więźniów usiłuje przetrwać, ale nie za wszelką cenę. Obaj stają się też obiektami fascynacji i niechęci, sympatii przeplatanej brutalną nienawiścią ze strony Japończyków – komendanta obozu i sierżanta Hary. Skomplikowane relacje psychologiczne, frapująca opowieść, świetne aktorstwo (obok Bowie Tom Conti w tytułowej roli, znakomity aktor i reżyser Takeshi Kitano jako Hara oraz autor rewelacyjnej ścieżki muzycznej, Ryuichi Sakamoto, grający komendanta), muzyka i piosenka w wykonaniu Davida Sylviana – wszystko to przesądziło o artystycznym sukcesie filmu nominowanego do Złotej Palmy.\nW tym samym roku Bowie zagrał wampira w kultowej, zwłaszcza wśród subkultury gotów, mrocznej "Zagadce nieśmiertelności" Tony'ego Scotta. W erotycznym horrorze o miłosnym, biseksualnym, ludzko-wampirzym trójkącie wystąpiły obok niego Catherine Deneuve i Susan Sarandon. Amerykańska aktorka zagrała tu lekarkę gerontologa, w której ustabilizowane życie zawodowe i osobiste wkracza para wampirów, żyjących ze sobą od dwustu lat. Kwestie wiecznej miłości, zdrady, kłamstwa, uzależnienia, seksualnej fascynacji wybrzmiały tu w akompaniamencie otwierającej i zamykającej film muzyki grupy Bauhaus.\nKolejny kultowy tytuł w filmografii Bowie to familijny, aktorsko-lalkowy "Labirynt" Jima Hensona z 1986 roku. Do filmu, w którym zagrał z czternastoletnią Jennifer Connelly, artysta skomponował pięć piosenek. Jego postać Króla Goblinów, zakochanego w głównej bohaterce, była inspirowana Heathcliffem z "Wichrowych wzgórz" i Rochesterem z "Jane Eyre", zaś pod względem kostiumów – tytułową postacią z "Dzikiego" w interpretacji Marlona Brando i rycerzem z baśni braci Grimm.\nPiłat, Warhol, Tesla\nNiestety, ani "Labirynt", ani następny film, w którym Bowie zagrał, pojawiając się na ekranie na całych dziesięć minut, nie odniosły sukcesu. Nie tylko artystycznego, ale i komercyjnego. "Absolutni debiutanci" Juliena Temple'a z 1986 roku byli zbyt niespójni stylistycznie i zbyt nudni, by widzowie dobrze się na nich bawili. I to pomimo ciekawych czasów, o których opowiadał ten musical, z akcją umiejscowioną w londyńskim Soho i Notting Hill w 1958 roku – scenie niesławnych, trwających dwa tygodnie zamieszek na tle rasowym. Film pamięta się dziś właściwie tylko z jednego, bardzo ważnego powodu – tytułowej, wspaniałej piosenki Davida Bowie.\nAle już dwa lata później muzyk wystąpił w jednym z najważniejszych obrazów lat 80. – znakomitym "Ostatnim kuszeniu Chrystusa" Martina Scorsese według powieści Nikosa Kazantzakisa. W najpełniejszym, najbardziej złożonym portrecie Jezusa w dziejach kina, w świetnej interpretacji Willema Dafoe – przedstawionego jako człowieka targanego wątpliwościami, poczuciem winy, rozdartego między świadomością swojej misji Mesjasza a pragnieniem zwyczajnego, wypełnionego dobrem życia rodzinnego, David Bowie wystąpił jako Poncjusz Piłat. Atutem filmu jest również wspaniała ścieżka dźwiękowa Petera Gabriela, która wzbudziła zainteresowanie i pomogła wypromować world music.\nDekadę później Bowie został okrzyknięty najlepszym ekranowym wcieleniem Andy'ego Warhola ze wszystkich do tej pory. Zagrał go w biografii Jean-Michela Basquiata wyreżyserowanej przez Juliana Schnabela, ze scenariuszem, który wyszedł spod pióra m.in. Lecha Majewskiego. Bowie dobrze znał Warhola, często z nim imprezował. Podczas zdjęć nosił jego autentyczną perukę, okulary i kurtkę. Ci, którzy znali Warhola osobiście, uważali, że interpretacja muzyka dosłownie wskrzesiła nowojorską legendę sztuki.\nOstatnia ważna rola Davida Bowie to Nikola Tesla w "Prestiżu" Christophera Nolana w 2006 roku. Reżyserowi zależało na tym, by charyzmatycznego inżyniera, naukowca i odkrywcę zagrał równie charyzmatyczny aktor, zwłaszcza, że rola nie była duża. Pomyślał właściwie tylko o swoim największym muzycznym idolu. Bowie spisał się wspaniale – jego Teslę pamięta się równie mocno, jak znakomity aktorski pojedynek Hugh Jackmana i Christiana Bale`a.\nJest wiele filmów, w których zamiast Davida Bowie "zagrały" jego utwory, tak świetnie wkomponowując się w ich tkankę, w ich atmosferę, że nie sposób myśleć o nich oddzielnie. To m.in. dramat szpiegowski "Sokół i Koka" Johna Schlesingera, w którym słyszymy “This Is Not America” napisaną z Patem Methenym, "Zaginiona autostrada" Davida Lyncha, rozpoczynająca się i kończąca "I'm Deranged", "Manderlay" Larsa von Triera zamykające się "Young Americans", czy wreszcie horror fantasy "Ludzie koty" Paula Schradera z muzyką Giorgio Morodera, w którym Bowie wykonuje jego utwór ze swoimi słowami - "Cat People (Putting Out Fire)". Po latach został on wykorzystany jeszcze raz, przez Quentina Tarantino, w znakomitej scenie "Bękartów wojny", w której Shosanna Dreyfus (Melanie Laurent) ubiera się i robi make-up z użyciem "barw wojennych", by przygotować się do ostatniego aktu swojej zemsty. Podobnie "Modern Love" - ta porywająca piosenka wybrzmiała i została wytańczona w dwóch obrazach, w "Złej krwi" Leosa Caraxa i "Frances Ha" Noah Baumbacha.\nZ kosmosu do radiostacji\nDla Davida Bowie muzyka była równie istotna, co jej wizualizacja oraz styl zarówno kostiumów scenicznych, jak i eleganckich strojów, w których chodził na co dzień. W ciągu ponad czterdziestu lat współkreowania swoich teledysków przybierał różne sceniczne persony – Ziggy'ego Stardusta, Aladdina Sane'a, White Thin Duke'a. Tę pierwszą – czerwonowłosego, z wygolonymi brwiami, androgynicznie wyglądającego w kosmicznych ciuchach Bowie – możemy oglądać w klipie do "Jean Genie" z 1972 roku, łączącym występ studyjny z fragmentem trasy promującej przełomowy album w jego karierze – "The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders From Mars". Artysta wygląda podobnie w "John, I'm Only Dancing" z tego samego roku i jest to pierwszy teledysk z prawdziwego zdarzenia w jego karierze. Jeden prosty pomysł polega tu na filmowaniu go w tańcu, patrzącego w skupieniu do kamery. Ten sam entourage towarzyszy filmikowi "Space Oddity", który został nakręcony dopiero w trzy lata po nagraniu tego nieśmiertelnego utworu z 1969 roku, gdy w końcu Bowie przebił się do szerszej publiczności ze swoją oryginalną muzyką dzięki piosenkom z płyty-opowieści o Ziggym Starduście. Tak samo stało się z utworem "Life on Mars?", którego wizualna odsłona – z piosenkarzem w stylowym niebieskim garniturze - powstała w 1973 roku, choć Bowie nagrał go rok wcześniej, do albumu "Hunky Dory".\n"Be My Wife" promujący płytę “Low” w 1977 roku – pierwszą z tak zwanej trylogii berlińskiej - jest jednym z teledysków, w których charyzma Bowiego uwydatnia się w pełnej krasie. Artysta – ubrany, jakbyśmy dziś to określili, w stylu "norm core" – jest filmowany w pomieszczeniu, na tle jasnej ściany, śpiewa i gra na gitarze spoglądając do kamery na przemian bardzo emocjonalnie i chłodno, tańcząc w nietuzinkowy sposób i... robi piorunujące wrażenie. Tak, jak w "Heroes", klipie do tytułowego, fenomenalnego utworu z drugiego albumu berlińskiego, którego styl wielokrotnie kopiowano w teledyskach kręconych dla MTV nieco później, w okresie New Wave. Szczupły, fantastycznie wyglądający David Bowie śpiewa, oszczędnie się ruszając, mocno oświetlany z tyłu – wcielenie zarówno tytułowego bohatera, jak i tajemniczego podróżnika. Ostatnią berlińską płytę, "Lodger", promował klip do piosenki "Boys Keep Swinging" z 1979 roku – wyreżyserowany przez Davida Malleta, reżysera pionierskich teledysków dla MTV - dynamiczny i zabawny, z artystą ubranym w doskonały garnitur i chórkiem pań, wyglądających jak on. Popularyzował ją również teledysk do utworu "Look Back in Anger" (także zrobiony przez Malleta) – przełomowy, bo pierwszy, gdzie akcja-narracja dopełniała opowieść zawartą w piosence, o artyście, którego własna twórczość doprowadziła do obłędu. Z tego samego albumu pochodzi utwór "DJ" (również Mallet), do którego klip pokazuje Bowie w dwóch sceneriach – na zatłoczonej ulicy i w studiu radiowym, gdzie doskonale się bawi prezentując płyty.\nChrystus w barze i Łazarz w szafie\nDavid Bowie chętniej i szybciej, niż inne gwiazdy ery wczesnej MTV powitał wideoklipy jako ciekawe medium dla swojej muzyki. I tak, jak śmiało eksperymentował z dźwiękami, tak samo chętnie poszukiwał nowych rozwiązań dla obrazu. Pierwszy utwór promujący album "Scary Monsters (and Super Creeps)" z 1980 roku, "Ashes to Ashes", wyreżyserowane przez Davida Malleta, z pewnością należy do tych teledysków, które zmieniły sztampę MTV. Autobiograficzne "Ashes to Ashes", przywołujące majora Toma ze "Space Oddity" to prawdziwy wideoart, teledyskowy kamień milowy, gdzie intrygujące obrazy – są tu również efekty specjalne - przeplatają się ze sobą, tworząc łańcuch zagadkowych kadrów: Bowie wędruje przez pustynię, siedzi w celi wyściełanej pikowanym materiałem, stoi w wodzie ubrany w kostium Pierrora, do tego akompaniuje mu dziwny chórek... Obrazy w połączeniu z piękną muzyką i przejmującym tekstem budują wrażenie alienacji i rozpaczy. Drugim wideo promującym “Scary Monsters” było "Fashion" (robota Malleta), już nie tak pionierskie, jak "Ashes to Ashes", lecz i tak przykuwające uwagę występem Bowie zmontowanym ze scenami rozgrywającymi się w szkole artystycznej.\nPrzy okazji płyty "Space Odity" należy tutaj wspomnieć, że postać Majora Toma – astronauty zaginionego w kosmosie, którego do życia w swoich tekstach powołał Bowie – dodatkowo unieśmiertelnił komandor Chris Hadfield, kanadyjski kosmonauta, który (jako pierwsza osoba w historii) nakręcił teledysk w kosmosie w hołdzie Davidowi Bowie. Historia zatoczyła przewrotne, symboliczne koło – tytułowy utwór z płyty "Space Oddity" został napisany przez Bowie w 1969 roku po obejrzeniu przez niego filmu "2001: Odyseja Kosmiczna" Stanleya Kubricka, a miał swoją premierę pięć dni przed startem Apollo 11 i jego lądowaniem na Księżycu z Neilem Armstrongiem i Buzzem Aldrinem na pokładzie. Utwór od razu stał się największym przebojem muzyka, a 44 lata później (w 2013 r.) na rynku teledysków cyfrowych cały świat obiegło opublikowane na You Tube nagranie z kosmosu, którym szef stacji kosmicznej żegna się wracając na Ziemię...\nWraz z albumem "Let`s Dance" z 1983 roku, nagranym jako próba eksperymentu z łatwiejszą, popowo brzmiącą muzyką, David Bowie zyskał ogromną popularność i nowych, młodszych fanów, często nie znających jego wcześniejszych dokonań z lat siedemdziesiątych i końca lat sześćdziesiątych. Teledysk z tytułową piosenką z tej płyty – znów nakręcony przez Davida Malleta – z racji wspaniałej muzyki i klarownego przekazu padającego z telewizyjnego ekranu został zapamiętany przez całe pokolenie. Klip powstał w australijskiej Nowej Południowej Walii, w barze w miejscowości Carinda oraz w Warrumbungle National Park w pobliżu Coonabarabran. Sceny z elegancko ubranym Bowiem grającym w barze ze swoim zespołem zmontowane są z historią aborygeńskiej pary – w tych rolach Joelene King i Terry Roberts – pokazywanej w różnych okolicznościach, będących przykładem zachodnich stereotypów kulturowych, jak czerwone buty z tekstu piosenki, które oglądamy w teledysku. Artysta nazwał go prostym i bezpośrednim, antyrasistowskim przesłaniem.\nKolejny świetnie się sprzedający album, "Tonight" z 1984 roku, popularyzował przebój "Blue Jean", dla którego powstały dwa teledyski – dwudziestominutowy krótki metraż i zmontowany z niego, "zwykły" klip, w którym Bowie tylko śpiewa. W filmie, wyreżyserowanym przez Juliena Temple ("Absolutni debiutanci"), muzyk zagrał trzy postaci: gwiazdora Screaming Lorda Byrona, Vica, próbującego poderwać dziewczynę wmawiając jej, że zna Byrona oraz samego siebie. W teledysku słychać jeszcze dwie inne piosenki - "Don't Look Down" z tej samej płyty i "Warszawę" z "Low". Film jest przykładem na poczucie humoru Bowiego i jego dystans do samego siebie. Wiele autoironicznych wtrętów odnosi się do jego kariery, m.in. niegdysiejsze uzależnienie od kokainy. Podobnie dzieje się w klipie do piosenki napisanej specjalnie do filmu "Labirynt" z 1986 roku - "Underground". Widzimy w nim i Ziggy'ego Stardusta, i Aladdina Sane`a, i Thin White Duke'a, i Bowiego-aktora grającego Króla Goblinów, i samego siebie w niebieskim garniturze a nawet swoje kreskówkowe wcielenie.\nZ teledysków artysty zrealizowanych w latach dziewięćdziesiątych zapada w pamięć przede wszystkim "I'm Afraid of Americans" z płyty "Earthling" z 1997 roku, w którym ogarnięty paranoją bohater ucieka przez cały Nowy Jork przed... Trentem Reznorem z Nine Inch Nails. Oglądamy wiele aktów przemocy, odniesień do filmów, m.in. "Taksówkarza" i "Dnia żywych trupów" oraz symboli religijnych.\nJest ich pełno również w klipie z tytułową piosenką z albumu "The Next Day" z 2013 roku, zrealizowanym przez kanadyjską reżyserkę Florię Sigismondi. Bowie zagrał w nim postać budzącą skojarzenia z Chrystusem, Gary Oldman – biskupa a Marion Cotillard – prostytutkę broczącą krwią ze stygmatów. Akcja rozgrywa się w barze pełnym półnagich kobiet, serwowane są tam między innymi gałki oczne na talerzu – to odniesienie do świętej Łucji. W teledysku do "The Stars (Are Out Tonight)", (w reżyserii Sigismondi), Bowie i Tilda Swinton grają męża i żonę – małżeństwo z przedmieść – uparcie śledzone przez reportera tabloidu. W pewnej chwili współczesny Bowie – "mąż" – zostaje skonfrontowany z młodszą wersją samego siebie, prawdziwego Davida Bowie (w tej roli norweska modelka) i poucza ją, że dzisiejszej muzyki nie da się słuchać... W filmie wystąpiły jeszcze inne androgynicznie wyglądające postaci – holenderska topmodelka Saskia de Brauw i australijska modelka transgender Andreja Pejić. Klip prezentujący inny utwór z tej samej płyty, "Love Is Lost", został nakręcony przez Bowie w jego apartamencie na Manhattanie w ciągu weekendu za cenę 12 dolarów i 99 centów – tyle kosztował flash drive – we współpracy z fotografem oraz swoją wieloletnią asystentką i zaraz potem wrzucony przez niego do Internetu. W tym artystycznym filmie Bowie wykorzystał drewniane lalki Pierrota i Thin White Duke'a, wykonane niegdyś w Creature Shop Jima Hensona.\nOstatni, dwudziesty piąty album w karierze Davida Bowie, "Blackstar", promował niemal dziesięciominutowy film wyreżyserowany dla tytułowego utworu w listopadzie 2015 roku. To jeden z najbardziej udanych, artystycznych teledysków muzyka, który sportretował w nim trzy postacie: introwertycznego, niewidomego "Button Eyes", ekspresyjnego oszusta oraz kapłana trzymającego księgę z czarną gwiazdą na okładce. "Blackstar" ma wątki science fiction – nad inkrustowaną klejnotami czaszką nieżyjącego astronauty (czyżby majora Toma?) kobiety, mieszkanki pozaziemskiego miasta, odprawiają zagadkowy rytuał. (Jeden z utworów "Blackstar" wszedł w skład ścieżki muzycznej filmu "Marsjanin" Ridleya Scotta, który jest adaptacją powieści Andy Weira. Tym samym historia astronauty pozostawionego samego sobie na Marsie, nominowana do Oscara 2016 w dziewięciu kategoriach, w tym jako "Najlepszy film", jest ostatnim tytułem, w którym za życia Davida Bowie użyto jego piosenki - przyp. red.).\nI na koniec – "Lazarus" – ostatni klip w karierze Davida Bowiego – został opublikowany w Internecie tuż przed jego śmiercią. Utwór pochodzący z "Blackstar" jest również częścią musicalu "Lazarus" napisanego przez artystę dla teatru off-broadwayowskiego. W teledysku widzimy muzyka jako Button Eyes – z zabandażowanymi oczami a na ich miejsce przyszytymi guzikami – leżącego na łożu śmierci. Na końcu filmu, będącego epitafium artysty, Bowie wchodzi do szafy, niczym bohaterowie serii książek o Narnii, dla których ten mebel był sposobem do przedostania się do innego świata. I w tak śmiały wizualnie sposób, zostawiający furtkę – jak zwykle – do interpretacji widzów oraz słuchaczy, odszedł wielki muzyk, erudyta i intelektualista.\nAnna Kilian, współpraca Sandra Wilk\n© Audiowizualni.pl 2016\nzdjęcia promocyjne i collage okładek z Davidem Bowie: www.davidbowie.com\nDavid Bowie naprawdę nazywał się David Robert Jones. Swoje nazwisko sceniczne przyjął prawdopodobnie od nazwy długiego noża, by nie mylono go z perkusistą The Monkees noszącym nazwisko Davy Jones. Urodził się 8 stycznia w 1947 roku w Londynie, zmarł 10 stycznia 2016 roku w Nowym Jorku. Był piosenkarzem, autorem tekstów, kompozytorem, muzykiem multiinstrumentalistą, aranżerem, producentem muzycznym, a także aktorem i malarzem. Jego płyty sprzedały się w blisko 150-milionowym nakładzie, co sprawia, że był jednym z najlepiej sprzedających się artystów rockowych wszech czasów.\nFilmografia Davida Bowie:\n"The Image", reż. Michael Armstrong (1967)\n"Niewinni żołnierze" ("The Virgin Soldiers"), reż. John Dexter (1969)\n"Człowiek, który spadł na Ziemię" ("The Man Who Fell to Earth"), reż. Nicolas Roeg (1976)\n"Zwyczajny żigolo" ("Schöner Gigolo, armer Gigolo"), reż. David Hemmings (1978)\n"Christiane F. – My, dzieci z dworca Zoo" ("Christiane F. - Wir Kinder vom Bahnhof Zoo"), reż. Uli Edel (1981)\n"Baal", reż. Alan Clarke (1982)\n"Zagadka nieśmiertelności" ("The Hunger"), reż. Tony Scott (1983)\n"Wesołych świąt, pułkowniku Lawrence" ("Merry Christmas Mr. Lawrence"), reż. Nagisa Ōshima (1983)\n"Żółtobrody" ("Yellowbeard"), reż. Mel Damski (1983)\n"Ucieczka w noc" ("Into the Night"), reż. John Landis (1985)\n"Absolutni debiutanci" ("Absolute Beginners"), reż. Julien Temple (1986)\n"Labirynt" ("Labyrinth"), reż. Jim Henson (1986)\n"Ostatnie kuszenie Chrystusa" ("The Last Temptation of Christ"), reż. Martin Scorsese (1988)\n"The Linguini Incident", reż. Richard Shepard (1991)\n"Twin Peaks: Ogniu krocz ze mną" ("Twin Peaks: Fire Walk with Me"), reż. David Lynch (1992)\n"Basquiat – Taniec ze śmiercią" ("Basquiat"), reż. Julian Schnabel (1996)\n"Il Mio West", reż. Giovanni Veronesi (1998)\n"Everybody Loves Sunshine", reż. Andrew Goth (1999)\n"Sekret pana Rice" ("Mr. Rice's Secret"), reż. Nicholas Kendall (2000)\n"Zoolander", reż. Ben Stiller (2001)\n"Artur i Minimki" ("Arthur et les Minimoys"), reż. Luc Besson (2006) - rola dubbingowana\n"Prestiż" ("The Prestige"), reż. Christopher Nolan (2006)\n"Sierpień" ("August"), reż. Austin Chick (2008)\n"Bandslam", reż. Todd Graff (2009)\n"Życie jak sen" ("Dream On") - 1991\n"The Hunger" - 2000\n"Statyści" ("Extras") - 2006\n"SpongeBob Kanciastoporty" ("SpongeBob SquarePants") - 2007 - rola dubbingowana\n"Imagine: John Lennon", reż. Andrew Solt (1988)\n"Bob Geldof: Saint or Singer?", reż. Mike Connolly (2004)\n"The Rutles 2: Can't Buy Me Lunch", reż. Eric Idle (2004)\n"Fashion Rocks", reż. Lewis Friedman, Eugene Pack (2005)\n"Françoise Hardy - Tant de belles choses", reż. Jean-Pierre Devilliers (2005)\n"The Love We Make", reż. Bradley Kaplan, Albert Maysles (2011)\n"Clockwork Orange County", reż. Jonathan W.C. Mills (2012)\n"David Bowie: Five Years", reż. Francis Whately (2013)\nDyskografia Davida Bowie:\nBlackstar (8 stycznia 2016 r.)


Wolontariuszem można być wszędzie! Aktywna pomoc innym w instytucjach medycznych i społecznych. | Anemia\nHome » Wolontariuszem można być wszędzie! Aktywna pomoc innym w instytucjach medycznych i społecznych.\nWolontariuszem można być wszędzie! Aktywna pomoc innym w instytucjach medycznych i społecznych.\nJuż w trakcie w szkole, podczas studiów lub już w całkiem dojrzałym życiu młodzi ludzie często angażują się w wolontariat. Pomagają innym ludziom, urozmaicając im czas, czasem będąc przy nich nawet w ostatnich chwilach ich życia, ale mogą także nieść pomoc instytucji od strony formalnej (promocja, organizacja eventów).\nJest to możliwość dla tych, którzy nie odczuwają pędu do pomocy chorym i jego rodzinie a także które nie dysponują taką ilością czasu, aby zgłosić gotowość do systematycznych odwiedzin, lecz są na tyle otwarte, aby gdzieś pomagać i potrafią własne zdolności słusznie spożytkować.\nW takich placówkach jak szpital, lecznica albo hospicjum (znajdź tutaj więcej to hospicjum z Katowic) pracują wolontariusze medyczni i niemedyczni. Ci pierwsi szkoleni są wcześniej na przykład z kompleksowej pielęgnacji nad śmiertelnie chorymi na chorobę nowotworową na stosownych szkoleniach, oraz w trakcie trwania praktyk w hospicjach stacjonarnych i na wyjazdach.\nJeżeli chcesz poznać następne dane na taki temat, zobacz tekst na stronie (https://www.reha-kompleks.pl/cennik/), a bez dwóch zdań on również okaże się dla Ciebie wyjątkowy!\nOsoba chętna do zostania wolontariuszem najczęściej zostaje przydzielony pod opiekę aktywnego wolontariusza albo pracownika na przykład z hospicjum z Katowic (inne rekomendacje nasi partnerzy, media...), który będzie pomagał mu w trakcie szkolenia, pilnował by początkujący pomocnik oswoił się z posługą u podopiecznych w teorii i praktyce.\nPodobnie jest gdy zamiast ludziom chcemy pomagać zwierzakom w schronisku albo gabinetach weterynaryjnych, które oferują pomoc każdemu przyniesionemu z ulicy zwierzęciu. Wolontariusze niemedyczni to osoby wspierające pewną organizację swoją osobą i kompetencjami. To zwykle ludzie mający sporo kontaktów w mieście, osoby nie bojące się podejmowania działań, organizowania akcji propagujących wiedzę albo na przykład pracujące w terenie.\nJeżeli instytucja ma tytuł organizacji pożytku publicznego, może - jak mówi prawo - otrzymywać jeden procent podatku i przeznaczać pozyskane pieniądze zgodnie ze swoimi potrzebami.\nCiekawi Cię opublikowany w tym miejscu materiał? Kliknij więc dodatkowo tu oraz przeczytaj więcej nowości (http://respivent24.pl/category/zestawy-ratownicze) na omawiany problem.\nNagłośnienie akcji zbierania 1% również trzeba mocno nagłośnić, a to wymaga ogromu ruchów, zaangażowania i nakładów finansowych również.\nNie istnieje taka placówka medyczna, jaka odmówiłaby przyjęcia pomocy wolontariuszy. Trzeba aktywizować młodych ludzi do czynnego udziału w wolontariacie, aby w hospicjum z Katowic (więcej pod linkiem ) albo Krakowa nigdy ich nie zabrakło.


GUMED - praca dla biostatystyków | DolinaBIOtechnologiczna.pl\nPodaj wynik 4 + 14 ?\nGUMED – praca dla biostatystyków\nNapisano: 17 stycznia 2013\nGdański Uniwersytet Medyczny ogłosił nowe konkursy w związku z realizacją projektu pt. „Opracowanie molekularnych Testów Wspomagających Wykrywanie Wczesnego Raka Płuca – MOLTEST 2013. Oferty pracy dedykowane są dla biostatystyków po bioinformatyce, biotechnologii lub po matematyce, informatyce czy automatyce. Więcej: http://www.praca.gumed.edu.pl/19511.html\nGUMED rekrutuje biostatystyków\nCiekawa przeglądówka w Nature Reviews ...\nW listopadowym Nature Reviews Cancer ukazała się właśnie ciekawa przeglądówka ... Przeczytaj całość\nNabór ekspertów do oceny wniosków ...\nPolska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) ogłosiła nabór ekspertów do oceny ... Przeczytaj całość\n2 + 6 ? (wymagany)\n23.05.17Diagnostyka WZW typu B\n08.04.17Zmarł Profesor Jerzy Vetulani\n03.04.17Żele agarozowe i poliakylamidowe: jak je przechować na później?


Nie zakochuj się w swojej powieści - Zostać pisarzem\nNie zakochuj się w swojej powieści\n10 komentarzy\t/ Motywacja, Proces tworzenia / przez\tAlicja Wlazło\nHistorie zawarte na kartach powieści nieraz potrafią rozkochać w sobie czytelników, a skoro zajmujesz się pisaniem, z pewnością od tego się właśnie zaczęło: od miłości do słowa, czytania, do książek. Zastanawia mnie jednak coś innego: jak się mają sprawy z twoimi własnymi opowieściami? Kochasz je, czy wręcz przeciwnie?\nPoczątki zawsze są piękne. Zupełnie jak z zakochaniem, wtedy wszystko wydaje się takie proste i magiczne. Wpadasz na określony pomysł, budujesz go, rozwijasz wątki, spisujesz plan, później zasiadasz do pisania. A może działasz inaczej, bardziej spontanicznie, wiedziony intuicją? To teraz nieistotne, ponieważ zawsze w końcu docierasz do momentu, w którym, patrząc na własną pracę, stwierdzasz, że napisałeś naprawdę dobry kawałek prozy.\nNie wiem, jak to wygląda u Ciebie, ale u mnie przypomina to właśnie zauroczenie. Uczucie, kiedy sądzisz, że znalazłeś ideał. Nieskalany, bezcenny, wspaniały. Można je przyrównać do świeżości pierwszego podmuchu wiosny po srogiej zimie. Uwielbiam ten zapach, a to uczucie jest nieziemskie! Jeśli jednak odniosę te przykłady do powieści, staje się ostrożniejsza, bo wiem, co nastąpi; i że wcale nie będzie to ciąg dalszy usłany różami.\nMiłość swoją drogą, a praca swoją\nJeżeli kiedykolwiek przyjdzie Ci się zakochać we własnej powieści, musisz być świadomy, że miłość jest ślepa. Nie zważa na ostrzeżenia wysyłane przez rozum, a co gorsza z premedytacją je ignoruje.\nPod wpływem miłosnego zaślepienia zniszczyłam wspaniałą historię. Nie przejmowałam się błędami, których byłam świadoma. Rozumiesz? Wiedziałam, że popełniałam błędy, ale nie interesowało mnie to. Zapomniałam o stylu, odpowiednim budowaniu napięcia, pozbyciu się, tak charakterystycznego dla mnie, przegadania w każdej sytuacji. Sądziłam, że dobra historia wystarczy, że obroni się sama, bez żadnego podparcia, bez pomocy.\nPamiętaj, jeśli pokochasz swoją historię, musisz stać się dla niej dwa razy surowszy i poprawiać wszystko, co tylko wydaje Ci się złe. Musisz odłożyć na bok uczucia i – tu się zapewne powtórzę kolejny raz – najlepiej odłożyć ją samą na jakiś czas, by emocje zdążyły opaść.\nJeżeli nie dasz nikomu swojego tekstu do przeczytania lub dasz go osobom nieznającym się na rzeczy, możliwe, że nic się nie stanie. Nadal będziesz trwał w stanie błogiej euforii. Jeśli jednak przedstawisz tekst znawcy, krytykowi lub chociaż koleżance siedzącej również w pisarstwie, spotka Cię rozczarowanie oraz zimny prysznic.\nKiedy nienawidzisz własną powieść…\nSama przez to przechodziłam. Kilka razy z tą samą powieścią. Można by rzec, że jesteśmy niczym stare dobre małżeństwo, które nie potrafi się rozejść. I to jest prawda, nie potrafię z niej zrezygnować. Jednak wreszcie wiem, jakie błędy popełniałam i w czym tkwiły moje największe pisarskie przewinienia. Pocieszam się faktem, że teraz jestem odrobinę mądrzejsza i może następnym razem uda mi się nie popełnić tak wielu gaf.\nNieraz pewnie myślałeś, że skoro się nie udaje, to lepiej byłoby to po prostu rzucić. Przestać się przejmować w sumie nieistniejącymi naprawdę problemami. Tylko pisarze chyba nie potrafią tego zrobić, nie potrafią tak po prostu odpuścić, nie sądzisz?\nPocieszę Cię: pisanie bardzo przypomina jedną wielką sinusoidą – po każdym spadku, prędzej czy później, następuje wzrost formy. Nawet jeśli ten spadek trwa naprawdę długo; sama właśnie go przechodzę i wierzę, że muszę być cierpliwa, bo w końcu i na moją twórczość wena spojrzy przychylniejszym okiem. Więc i ty się nie załamuj, tylko uwierz we własne możliwości i zapamiętaj, że miłość do własnej powieści jest miłością trudną, wymagającą wyrzeczeń, a twoje własne postaci często będą przekorne, wystawiając ci język.\nJednak jest miłością wiążącą, często na całe życie.\nNa zakończenie piękny cytat, odnoszący się nie tylko do pisania. A czy ty kiedyś zakochałeś się w swojej powieści?\nMam podobnie, na początku ekscytacja, zakochanie i duma, potem przychodzą wątpliwości co do tekstu… Chyba jak to w prawdziwej miłości bywa. 😉\nDokładnie, jak w prawdziwej miłości 🙂\nMam wielką prośbę, panie Autorki 😀\nCzy mogłybyście mi pomóc? Ostatnio zauważyłam, że w opowiadaniach naużywam imiesłowów i łącznika "i". Chciałabym to zmienić, ale "oraz" dziwnie brzmi w moich zdaniach, a nic innego nie przychodzi mi do głowy.\nOczywiście. Też miałam z tym problem. 😉\nSpakowałam zakupy do torby i zapłaciłam za nie. – Spakowałam zakupy do torby, po czym zapłaciłam za nie.\nTymi imiesłowami za bardzo bym się nie przejmowała, na pewno lepiej zdanie wygląda z nimi niż z "i". Wszystko zależy od częstotliwości ich użycia. 😉 Jak zwykle trzeba znaleźć złoty środek.\nBardzo, dziekuję!! 😀\nNa początku słowo "oraz" również nie bardzo mi pasowało – jednak to zależy od poszczególnego zdania, ponieważ nie w każdym jest ono lepszym rozwiązaniem niż pospolite "i". W miarę praktyki nauczysz się wyczuwać kiedy można je wstawić, a kiedy nie.\nTakże posłużę się przykładem:\n"Diana zmarszczyła brwi i spojrzała na niego i zrobiła dziwną minę."\nA teraz, jak ja widzę powyższe zdanie:\n"Diana zmarszczyła brwi, spoglądając na niego, po czym jej twarz wykrzywił grymas."\nMożna oczywiście powyższe zdanie rozbić na dwa – wtedy pozbędziesz się łączników. Pamiętaj jednak, że całkiem nie da się ich pozbyć.\nTrochę to zdanie mnie przeraża "Jednak jest miłością wiążącą, często na całe życie." bo w pewnym momencie historię trzeba skończyć i się z nią rozstać, a w takim zakochaniu może być trudno rozpoznać ten moment. A jeszcze trudniej zabrać się za coś nowego; prawie jak zdrada po latach małżeństwa 😉\nRozumiem Cię, jednak kto powiedział, że na raz nie można kochać kilku bohaterów? Ja obecnie również pracuję nad kilkoma projektami na raz, w które jestem bardziej lub mniej zaangażowana. Ale jednak jestem 😉


Wyłapią pyły, ale i wirusy. Oczyszczacze powietrza trafią do toruńskich żłobków - Aktualności - Forum pomorska.pl\nWyłapią pyły, ale i wirusy. Oczyszczacze powietrza trafią do toruńskich żłobków :: zobacz komentowany artykuł\nRozpoczęty przez ~Marta~ , gru 25 2018 21:03:44\npowietrze dzieci edukacja zdrowie\nNapisano 25 grudzień 2018 - 21:03:44\nNo i bardzo dobrze szkoda tylko że tak późno. Ja od dawna mam w domu oczyszczacz Philipiaka i naprawdę jest to skuteczne urządzenie dobrze spełniające swoją funkcję. O zdrowie dzieci trzeba dbać od najmłodszych lat więc decyzja ta jest słuszna i ja ją popieram.\nNapisano 29 grudzień 2018 - 15:47:53\nMarta, taki filtr co masz to jakie ma funkcje?\n#3 ~Marta Kowalewska~\nNapisano 06 styczeń 2019 - 17:16:23\nWitam! Felek filtr powietrza Air Purifier Philipiak zwiększa komfort oddychania oraz: usuwa dym i pyłki, zwalcza nieprzyjemne zapachy, oczyszcza powietrze ozonem usuwając wirusy czy usuwa bakterie chorobotwórcze, pleśnie i grzyby. Posiada on także czujnik PM 2,5 który wskazuje ilość zanieczyszczonych cząsteczek w powietrzu.\nRównież z jednym lub większą ilością słów kluczowych: powietrze, dzieci, edukacja, zdrowie\nJakość powietrza - 500% przekroczona norma !\nNapisany przez ~Gość~ , 17 gru 2019 powietrze, smog


Strony: 1 ... 40 41  43 44 ... 63 Do dołu\nAutor Wątek: ZX Mini 48 i ZX Max 48 (Przeczytany 50280 razy)\n« Odpowiedź #615 dnia: 2017.12.07, 11:23:09 »\nSkoro tak pytasz, to nie, nie ma sensu.\nKoszty będą na tyle wysokie, że robienie kilku sztuk dla grupki świrów, to bardziej fanaberia niż potrzeba\n« Odpowiedź #616 dnia: 2017.12.07, 11:27:33 »\nKlawiatura ps/2 to dodatkowy CPLD+attiny13 albo większy CPLD (albo zamknąć to w PSOC4/5 ale będzie SMD). W XC95144 ULA+klawiatura już się nie zmieściła. Klawiatura to dodatkowe 40 flip_flopów + muxy i dekodery kolumn. Chyba, że są jakieś lepsze rozwiązania.\nZastanawiam się czy rozwiązanie podobne do interface PS/2 do CPC by przeszło (http://www.cpcwiki.eu/forum/amstrad-cpc-hardware/is-there-any-recent-project-to-connect-a-pc-(ps2)-keyboard-to-the-cpc/30/) - w CPC numer wiersza jest wystawiany przez 8255 i odczytywany przez AY-ka - w ZX trochę trudniej i szybciej trzeba reagować ale może jakaś atmega8 zamiast '51?! Trzeba się zastanowić.\nNo i się zastanowiłem: dla Z80 od aktywacji iorq i rd to czasu faktycznego odczytania danych z magistrali musi minać mniej niż ~500ns, na [email protected] przeciętna instrukcja wykona się w 62.5 lub 125ns. A w tym czasie musi odczytać stan linii adresowych, zdekodować i wystawić na magistralę danych Z80 stan kolumny klawiatury.\nDlaczego YMZ284 nie może być zamiast AY - na poziomie rejestrów wygląda identycznie tyle, że mono?\n« Ostatnia zmiana: 2017.12.07, 12:12:42 wysłana przez nietoperz »\n« Odpowiedź #617 dnia: 2017.12.07, 13:13:52 »\nW YMZ284 nie ma portu I/O, wszystkie 3 kanały wewnętrznie zmiksowane. Cenowo identycznie jak AY-3-8912. Jedynie opakowanie mniejsze.\n« Odpowiedź #618 dnia: 2017.12.07, 13:17:14 »\nAle można wrzucić 2szt i zrobić turbo\nJa wiem, że to trochę sztuka dla sztuki - ale całe to przedsięwzięcie takie jest\n« Odpowiedź #619 dnia: 2017.12.07, 13:27:48 »\nA od strony softu jak to wyglada? Jakie są różnice w brzmieniu między AY z miksowaniem zewnętrznym, a tym YMZ284?\n« Odpowiedź #620 dnia: 2017.12.07, 14:42:12 »\nNie wiem - nigdy nie słyszałem, ale wyobrażam sobie, że tak jakbyś aygreka puścił mono\n« Odpowiedź #621 dnia: 2017.12.07, 14:57:36 »\nJak w "Toastraku" jednak pozostanę przy AY-3-8910/12 .\nO ile się nie mylę inne rejestry są używane do kontrolowania amplitudy D/A w tych układach.\n« Ostatnia zmiana: 2017.12.07, 15:16:52 wysłana przez Klaud »\n« Odpowiedź #622 dnia: 2017.12.07, 15:46:23 »\nNo ciekawe, oznacza to, że YM2149 (od którego ten 16-to pinowiec pochodzi) jednak nie jest, jak się powszechnie uważa, zamiennikiem AY. Czyżby nikt nie używał tych rejestrów czy nikt nie zauważył, że jest różnica w dzwięku? Rejestry od generatora obwiedni też są przesunięte.\n« Odpowiedź #623 dnia: 2017.12.07, 15:51:13 »\nZamiennikiem może być, o ile soft rozpozna z jakim układem ma do czynienia i odpowiednio przesunie sterowanie rejestrami. Chyba Japończycy coś takiego robili.\n« Odpowiedź #624 dnia: 2017.12.07, 16:05:53 »\nPanowie - o jakich różnicach piszecie? - właśnie przeglądam PDFY AYgreka i YMZ284 - nie widzę żadnych różnic w rejestrach dotyczących PSG!\n« Odpowiedź #625 dnia: 2017.12.07, 16:09:22 »\nRejestry od R8 w górę są przesunięte o 2.\n« Odpowiedź #626 dnia: 2017.12.07, 16:13:46 »\nZałącznik strona 5 - które rejestry są przesunięte, bo ślepy jestem?\n« Odpowiedź #627 dnia: 2017.12.07, 16:18:38 »\n« Odpowiedź #628 dnia: 2017.12.07, 16:23:26 »\nkurcze posługiwałem się tym dokumentem:\n« Odpowiedź #629 dnia: 2017.12.07, 16:25:53 »\nzresztą dokumentacja od ym2149 mówi że różnic nie ma.\nSkąd macie te doce do AYgreka?\nStrony: 1 ... 40 41  43 44 ... 63 Do góry


Ukraina: ogromne zapotrzebowanie na kombajny - Technika rolnicza\nAutor: farmer.pl 20-07-2015 15:35\nUkraina: ogromne zapotrzebowanie na kombajny\nJak informuje ukraińskie ministerstwo rolnictwa, na Ukrainie brakuje około 25 tys. kombajnów zbożowych. Z powodu ich braku, straty wyceniane są na około 1 mld dolarów rocznie.\nZgodnie z informacjami opublikowaniami na portalu Schweizerbauer.ch, na Ukrainie brakuje potężnej ilości kombajnów.\nInformacje pochodzą od ukraińskiego minstra rolnictwa, który stwierdził, że w chwili obecnej Ukraina dysponuje około 50 tys. kombajnów zbożowych. Podczas gdy potrzeby tego kraju szacowana są na ponad 75 tys. maszyn.\nDla porównania w Polsce, zgodnie z Powszechnym Spisem Rolnym z 2010 r., pracuje 152 tys. kombajnów zbożowych.\nW przypadku Ukrainy, brak dostatecznej liczby kombajnów powoduje, że nie są zachowywane optymalne terminy zbioru poszczególnych gatunków zbóż. Straty z tego tytułu to ponad 6 mln ton ziarna rocznie o wartości około 1 mld dolarów.\nJak uważa ukraiński minister rolnictwa, luka na ukraińskim rynku kombajnów może być zniwelowana poprzez rozpoczęcie współpracy fabryki traktorów w Charkowie i fińskiej firmy Sampo Rosenlew. Obie firmy utworzyły w kwietniu br. joint venture i mają wspólnie produkować kombajny zbożowe dla ukraińskich odbiorców.\nRoczne zapotrzebowanie na nowe kombajny o dużej wydajności na Ukrainie określane jest na 5-6 tys. sztuk. Nie dziwi zatem spore zainteresowanie ukraińskim rynkiem maszyn rolniczych wśród producentów z Europy.\nNASTĘPNY ARTKUŁ Zimowy olej napędowy - czy można go używać latem?\nBul Komorowski założy fundację to będzie banderowcom wysyłał kombajny choć im pewnie ze sprzętu rolniczego przydałyby się sierpy bo ich dziadowie stępili na polskich gardłach..\nkrzychooo, 2015-07-21 22:17:05


W walentynki często szuka się wyjątkowych pomysłów na wyznanie miłości, ciekawą randkę lub niezapomniane miejsce na oświadczyny.\nInspiracją może być propozycja spółki Tramwaje Szczecińskie — Walentynkowy tramwaj, który będzie jeździł po naszym mieście już 14 lutego.\n- Przystrojony sercami, zabytkowy tramwaj będzie jeździł w najbliższy czwartek od godz. 15:00 do 19:45 - mówi Hanna Pieczyńska, rzecznik prasowy spółki Tramwaje Szczecińskie. - W tym roku proponujemy lekko zmodyfikowaną trasę.\nTrasa: Potulicka – Brama Portowa – pl. Kościuszki – Turzyn – Boh. Warszawy – Wawrzyniaka – Pl. Gałczyńskiego – pl. Szarych Szeregów – pl. Grunwaldzki – pl. Rodła – Matejki Filharmonia – pl. Żołnierza Polskiego – Brama Portowa – Potulicka.


WYKONUJEMY BEZINWAZYJNY POMIAR BILIRUBINY - Aktualności | Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Serocku\nWYKONUJEMY BEZINWAZYJNY POMIAR BILIRUBINY\nBezinwazyjny pomiar bilirubiny – Co to jest i kiedy się wykonuje ?\nBilirubinometr - bezinwazyjny miernik żółtaczki pozwala na bezpieczny i bezbolesny pomiar bilirubiny przez skórę. To najlepszy sposób na pomiar bilirubiny u noworodka, a co za tym idzie, jak najszybsze wykrycie żółtaczki u noworodka.\nPrzezskórny pomiar bilirubiny całkowitej jest obecnie standardem w badaniu i leczeniu żółtaczki noworodkowej. Dzięki braku konieczności przekuwania skóry dziecka, stres związany z badaniem jest zminimalizowany. Pomiar za pomocą bilirubinometru jest także zdecydowanie bardziej precyzyjną metodą badania niż ocena organoleptyczna, podczas której obserwuje się zabarwienie spojówek i skóry noworodka.


Sterylizacja zwierząt - Tarnobrzeg tu żyjemy\nKwiecień 11, 2018 Kwiecień 11, 2018 Izabella Stachowicz - Pyka 0 Comments zdrowie zwierząt, zwierzęta\nSterylizacja i kastracja psów i kotów to jedne z najczęściej wykonywanych zabiegów chirurgicznych przez lekarzy weterynarii w zakładach leczniczych dla zwierząt.\nSterylizacja samic: suk i kocic jest operacją chirurgiczną, polegająca na usunięciu jajników i macicy. Kastracja psów i kocurów polega na usunięciu jąder. W efekcie tych zabiegów, zwierzęta na stałe tracą możliwość rozmnażania.\nZabieg sterylizacji i kastracji najlepiej wykonać u zwierząt młodych. Optymalny wiek sterylizacji ustala indywidualnie lekarz weterynarii. U kotów można wykonywać te zabiegi już od ok. 4-6 miesiąca życia. U suk w okolicach pierwszej rui lub w odpowiednim odstępie po cieczce. U psów samców kastrację można wykonywać od ok. 7 miesiąca życia. Nie ma ograniczeń wiekowych, u starszych zwierząt również zabiegi te są przeprowadzane.\nsterylizacja i kastracja jest wykonywana głównie w celu regulowania płodności. To najlepsza forma antykoncepcji zwierząt. Wysterylizowane samice nie mają cieczki, rui. To najskuteczniejszy sposób na niechcianą ciąże i wyeliminowanie niepożądanych zachowań związanych z popędem płciowym,\nzapobieganie urojonej ciąży u suk,\nwskazania behawioralne: kastrowane samce są mniej agresywne, mniej pobudliwe, mają mniejsze skłonności do ucieczek i włóczęgostwa. Kocury mniej angażują się w bójki, co zmniejsza prawdopodobieństwo zarażenia się chorobą zakaźną wśród kotów. Kocury kastrowane nie znaczą terenu moczem (u kocurów niekastrowanych mocz ma bardzo intensywny, piżmowy zapach),\nnaukowcy stwierdzili, że sterylizowane zwierzęta żyją statystycznie dłużej,\nbadania wskazują, że wczesna sterylizacja zmniejsza ryzyko występowania nowotworów gruczołu sutkowego u samic,\ninne wskazania medyczne — zabiegi te wykonuje się jako metodę leczenia chorób już występujących, takich jak: ropne zapalenie macicy, choroby gruczołu sutkowego u samic, cukrzyca u suk, choroby prostaty u psów, choroby nowotworowe, które są zależne od hormonów płciowych, inne choroby narządów rozrodczych.\nWady i ewentualne skutki uboczne:\nzabieg ma charakter nieodwracalny, płodności zwierząt wysterylizowanych i wykastrowanych nie da się przywrócić,\notyłość. Zwierzęta poddane tym zabiegom mają większą skłonność do nadwagi. Metabolizm spowalnia, zwierzaki mają większy apetyt, łatwiej przybierają na wadze. Dlatego prawidłowe karmienie zwierząt sterylizowanych jest bardzo ważne. Istnieją karmy gotowe dla zwierząt sterylizowanych, które ułatwiają kontrolowanie wagi,\nzabieg chirurgiczny wiąże się ze znieczuleniem i ryzykiem z tym związanym,\nnietrzymanie moczu, schorzenie to występuje w niewielkim procencie u suk sterylizowanych. Choroba dotyczy zwieraczy pęcherza moczowego. Schorzenie to można z powodzeniem kontrolować.\nIstnieje wiele mitów dotyczących płodności zwierząt takich jak: „suka musi raz urodzić i będzie wtedy mądrzejsza i zdrowsza”, „nie pozbawię męskości mojego psa”, „dzieci chcą mieć małe, słodkie szczeniaczki”.\nZabiegi sterylizacji mają dużo więcej zalet niż wad, nie należy się ich obawiać. Okres rekonwalescencji po operacji jest krótki, to ok. 10 dni. Zwierzęta szybko wracają do formy. Antykoncepcja hormonalna u zwierząt — w postaci zastrzyków hormonalnych i tabletek ma wiele, często występujących skutków ubocznych.\nDzięki zabiegom sterylizacji/kastracji możemy zapanować nad niekontrolowanym rozmnażaniem zwierząt i ograniczyć populację zwierząt bezdomnych. Schroniska są pełne zwierzaków, oczekujących na nowy dom. Im bardziej świadome będzie podejście ludzi do posiadania i rozmnażania psów i kotów, tym mniej będzie porzuconych i niechcianych zwierząt.\nKatarzyna Maria Oręziak\n← Uwaga kleszcze atakują\nKsiążki przeniesione na ekran →\nGrudzień 17, 2019 Izabella Stachowicz - Pyka 0


Kobiety do Polityki na Podbeskidziu - Partia Razem - Inna polityka jest możliwa!\nAgnieszka Lamek-Kochanowska, członkini zarządu Razem Podbeskidzie: „Mam dużą potrzebę zmiany polityki, która odbiera kobietom szacunek, uznanie i prawa. Pewnie, że wolałabym nie patrzeć na politykę przez pryzmat płci, ale to uprawniona perspektywa. Bardzo mi się podoba, że w Razem solidarnie działamy na rzecz budowania demokracji i równości. Feminizm oznacza dla mnie wiedzę o kobiecej walce o uznanie i godność, solidarność z kobietami, samoświadomość, odwagę, ale nade wszystko samoakceptację. W Razem jestem dlatego, aby ramię w ramię z dziewczynami i chłopakami przekroczyć logikę walki i oprzeć się na dialogu prowadzonego w różnych, codziennych sprawach: protest przeciwko likwidacji miejsc pracy, likwidacji szkoły, ośrodka zdrowia. Według mnie polityka to codzienna praktyka bycia razem i współdziałania”.\nMagdalena Madzia, Razem Podbeskidzie: „Chcę uczestniczyć w kreowaniu nowego wymiaru polityki, skupionej nie na władzy, ale na lokalnej społeczności, która najlepiej wie, jakie ma problemy i jak należy je rozwiązać. Chcę uświadomić kobietom, że warto głośno mówić o poglądach i pomysłach, że są tak samo ważne bez względu na aktywność zawodową czy status społeczny. Różnorodność punktów widzenia pozwala na większą dywersyfikację działań, a tym samym zaspokojenie potrzeb wszystkich grup społecznych.”\nKatarzyna Gasparska, Razem Podbeskidzie: „Dlaczego jestem w Razem? Pytanie powinno brzmieć: dlaczego nie być w Razem? Czy dla Razem istnieje alternatywa? Czy w dalszym ciągu chcemy wybierać pomiędzy mniejszym, a większym złem? A może się obrazić na politykę i nie głosować? Polityka to nie osobny byt będący zawieszony w próżni. Chcę ją kreować, a nie stać do niej w kontrze albo udawać, że jej nie ma, że mnie nie dotyczy. Chciałabym zwrócić kraj obywatelom, żeby nie mówili, że państwo zabiera im pół wypłaty na podatki, albo że państwo rozdaje pieniądze. Państwo to nie rząd, tylko my wszyscy, rząd ma być jedynie naszą reprezentacją. A reprezentacją nie mogą być ani banksterzy ani fanatycy, reprezentować powinni nas normalni ludzie. Dlaczego potrzebujemy kobiet w polityce? Potrzebujemy przede wszystkim solidarności wśród kobiet. Teoretycznie szefem rządu jest kobieta, ale niespecjalnie przekłada się to na naszą silną reprezentację. Czas działać, ponieważ obecnie nie stoimy nawet w miejscu, a się cofamy. Feminizm to dla mnie normalność, bo oznacza równość. Równość w polityce, ale przede wszystkim w domu, w pracy. Równość nie tylko na papierze, chociaż i tej w naszym kraju brakuje. Feminizm to oddanie należnego miejsca kobietom. Feminizm to humanitaryzm”.\nKarolina Pęczkowska, Razem Podbeskidzie: Przeprowadzając się w zupełnie nowe miejsce, gdzie nie miałam jeszcze „własnych spraw” i znajomych uznałam, że wstąpienie do partii politycznej, z którą podzielam światopogląd, będzie dobrym pomysłem na aklimatyzację. Nie pomyliłam się. W Razem spotykam ludzi, z którymi chcę i lubię rozmawiać i działać. Pośmiać się albo posprzeczać w bezpiecznej atmosferze. Czuję się tu dobrze, gdyż w Razem nie ma zgody na seksizm, rasizm, homofobię. Mogę tu „odpocząć” albo się bardzo napracować, bo wciąż jest tak wiele do zrobienia w ważnych dla mnie sprawach. Jestem mamą i dlatego czuję odpowiedzialność za to, w jakim świecie będzie wzrastać moja córka. Bycie (w) Razem daje mi poczucie sprawczości i solidarności – i tym karmię swój feminizm.


SP ANTOLKA: Termomodernizacja na finiszu - Gmina Książ Wielki - Oficjalny Serwis Urzędu Gminy\nJesteś tutaj: Strona główna SP ANTOLKA: Termomodernizacja na finiszu\nSP ANTOLKA: Termomodernizacja na finiszu\nUtworzono: czwartek, 19 lipiec 2018 12:18 | Drukuj\t| Odsłony: 1334\nW gmachu Szkoły Podstawowej w Antolce oraz przy jej otoczeniu trwają prace wykończeniowe. Już nie tylko ocieplono mury zewnętrzne i wymalowano elewacje, ale też wymieniono cały system centralnego ogrzewania. Na zdjęciu widać budynek od strony stadionu, na którym teraz również prowadzi się roboty. A szkolne podwórko jest wykładane kostką betonową.\nWnętrza będą ogrzewały pompy cieplne, zainstalowane nieopodal głównego wejścia. To dwie duże, białe szafy z wentylatorami tłoczącymi powietrze z otoczenia do instalacji odzyskującej z niego ciepło. Dodatkowo, w mroźne dni komputer włączy piec gazowy. Na korytarzach (już wymalowanych ale na zdjęciu jeszcze bez posadzki) wszystkie stare, wielkie kaloryfery zastąpiono nowoczesnymi. Są one nie tylko bardziej sprawne, lecz przede wszystkim bezpieczniejsze dla dzieci.\nKlasy otrzymały pastelowe barwy, po rozjaśnieniu wcześniej położonych na ścianach ciemnych kolorów. Niektóre sale mają też nowe podłogi z bardzo odpornych na ścieranie paneli. Ponadto przebudowano piwnice gmachu, adaptując część pomieszczeń na szatnie dla uczniów. W tym celu odpowiednio poszerzono prowadzące tam schody. Wszystko wygląda na to, że inwestycja zostanie zrealizowana zgodnie z planem: do końca lipca.\nNatomiast budowa stadionu potrwa nieco dłużej. Beton wylany na przygotowane w ziemi podłoże wymaga bowiem odpowiedniego czasu do związania. Dopiero wtedy można na nim położyć warstwę miękkiego tworzywa i odpowiednio ją zabezpieczyć. Ta druga inwestycja w miejscowej szkole ma być gotowa na koniec sierpnia.


Cześć! Dzisiaj skupię się na temacie składników zawartych w kosmetykach. Będzie to pierwszy wpis, a jego kontynuacja będzie ukazywała się co dwa tygodnie. Na pierwszy rzut weźmy pod uwagę kosmetyki używane w makijażu oraz zmywacz do paznokci.\nSkładniki zawarte w tuszach do rzęs\nOsobiście nie wyobrażam sobie makijażu bez użycia tuszu do rzęs. Bez niego wyglądam jakbym była chora! Zapadnięte powieki i zaczerwienione oczy.. robią się same! Dosłownie jakby wyczuwały, że brakuje im „czegoś”.\nTuszy do rzęs na rynku w Polsce nie brakuje. Od tych wydłużających, aż po te pogrubiające. W składzie zawsze znajdziemy:\nPolimery – tworzące na powierzchni rzęs film ochronny,\nSilikony – dzięki którym aplikowanie produktu staje się wygodne i proste,\nWoski – dzięki nim zawdzięczamy efekt pogrubienia\nPigmenty – odpowiadają za nadanie rzęsom wybranego przez nas koloru 🙂\nPuder do twarzy – składniki\nNajczęściej stosowanymi substancjami chemicznymi w pudrach do twarzy są:\nTalk – minerał, dzięki któremu możemy łatwiej zmyć makijaż 🙂 Jest bardzo słabo przylegającą substancją więc ułatwia pozbycie się kosmetyku z twarzy.\nDitlenek tytanu (Titanium Dioxide) i tlenek cynku (Zinc Oxide) – pigmenty, które dają bardzo silne efekty kryjące.\nKaolin – minerał dzięki któremu puder przylega do twarzy.\nEmolienty – poprawiające właściwości aplikacyjne pudrów.\nFiltry UV – chronią przed szkodliwym działaniem słońca.\nKonserwanty – niestety. Aby kosmetyk był przydatny przed dłuższy okres czasu musi posiadać konserwanty, które będą chronić przed niepożądanym rozwojem mikroorganizmów.\nJej zadaniem jest nadać odpowiedni kolor naszym ust, sprawić, by ten kolor dłużej się utrzymywał, a także nawilżyć i zabezpieczyć przed wyschnięciem delikatnej skóry ust. Przeciętnie, jako kobiety, w ciągu całego naszego życia zjadamy od 2 do 3 kg szminki. Co się w niej kryje? Szminka zawiera kombinacje wosku i olejków, aby kolor łatwiej się rozprowadzał, a usta zostały nawilżone. Taką mieszankę topi się, łączy z odpowiednim barwnikiem i doprowadza do ustalonej wcześniej formy.\nZmywacz do paznokci – jaki jest najlepszy skład\nJego głównym zadaniem jest zmywanie lakieru z paznokci. Aby tego dokonać w swoim składzie zawiera Aceton i inne organiczne zmywacze rozpuszczające lipidy tłuszczowe. To prowadzi do odtłuszczenia górnej warstwy paznokcia. Warto zatem, by zmywacz do paznokci w swoim składzie zawierał glicerynę. Zapobiega ona powstawaniu efektu odtłuszczenia płytki paznokcia.\nDajcie znać w komentarzu o jakich kosmetykach chcecie poznać prawdę w następnym, tego typu wpisie! Dzięki!\nFiled Under: Składniki kosmetyków


Powiat Jarosławski - czwartek, 11 kwiecień 2019\n1 PKS Jarosław ma szanse na rządowe wsparcie\nKilka dni po oddaniu do użytku dworca PKS w Jarosławiu, szykują się nowe perspektywy dla operatora publicznego transportu aż w pięciu powiatach (jarosławski, przeworski, lubaczowski i w Bieszczadach). W przyszłym tygodniu w Sejmie, rozpoczną się prace nad ustawą, która ma zapewnić finansowe...\n2 Może ciekawy film o ziemi jarosławskiej? Warto spróbować!\n10 kwietnia br. Podkarpacka Komisja Filmowa, działająca w strukturze Wojewódzkiego Domu Kultury w Rzeszowie, ogłasza konkurs na wspieranie produkcji filmowej pn. „Podkarpacka Kronika Filmowa”, edycja 2019. Łączna pula środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów...


BRANSOLETKI DLA PAR – Z ich energią otworzycie się na przepływ bezwarunkowej miłości. Uzdrowicie rany swoich serc. Zdobędziecie odwagę do podejmowania pozytywnych zmian w życiu. – Pozytywny sklep Elżbiety Wolnej\nStrona główna / Bransoletki - energia naturalnych kamieni / WYJĄTKOWE KOMPLETY / BRANSOLETKI DLA PAR – Z ich energią otworzycie się na przepływ bezwarunkowej miłości. Uzdrowicie rany swoich serc. Zdobędziecie odwagę do podejmowania pozytywnych zmian w życiu.\nBRANSOLETKI DLA PAR – Z ich energią otworzycie się na przepływ bezwarunkowej miłości. Uzdrowicie rany swoich serc. Zdobędziecie odwagę do podejmowania pozytywnych zmian w życiu.\nNaturalne kamienie, jakie dla was przygotuję w tym komplecie szlifowane są na gładko (8 mm awenturyn, 6 mm malachit)\nBransoletki oplata wysokiej jakości sznurek w odcieniu ciemnej zieleni\nAby kamień oddziaływał na daną osobę musi mieć z nią fizyczny kontakt. Skorzystajcie z dobroczynnej energii awenturynu oraz malachitu nosząc je jako piękną ozdobę:\nTe talizmany ma bardzo silny wpływ na 4 czakrę – czakrę serca.\nNoś te talizmany, jeśli chcecie, aby energia płynęła swobodnie przez wasze czakry serca.\nNapisz pierwszą opinię o “BRANSOLETKI DLA PAR – Z ich energią otworzycie się na przepływ bezwarunkowej miłości. Uzdrowicie rany swoich serc. Zdobędziecie odwagę do podejmowania pozytywnych zmian w życiu.” Anuluj pisanie odpowiedzi\nGrudniowa okazja (!) TALIZMAN OCHRONNY – tarcza ochronna przed negatywną, toksyczną energią (męski)


W TRAKCIE - Dodanie kodu do strony | forum home.pl\nW TRAKCIE Dodanie kodu do strony\nDyskusja w 'Kreator stron internetowych' rozpoczęta przez użytkownika Kasia, 17 Listopad 2016.\nNie do końca wiem jak wyjaśnić sprawę, ale otrzymałam telefon od partnera swojej strony, że przycisk dodany przeze mnie w kreatorze "nie działa" poprawnie. Teoretycznie po kliknięciu przekierowuje na stronę partnera (przycisk dotyczy eholiday.pl), jednak twierdzą, że wklejony kod w "Java script nie spełnia swojej funkcji". Konieczne jest wklejenie poniższego kodu bezpośrednio w kodzie strony.\n

\nZ samego kreatora nie mam dostępu do kodu strony (i wiem że home.pl nie umożliwia użytkownikom modyfikacji kodu), więc proszę o pomoc w dodaniu powyższego kodu, jeśli jest taka możliwość.\nKasia, 17 Listopad 2016\nMożesz spróbować dodać moduł o nazwie "wstaw kod" jeśli to jest gotowy przycisk, to powinno zadziałać.\nTak też zrobiłam, ale wg nich nie jest to wystarczające. Jedyne, o co mnie poproszono, aby wywiazać się z umowy partnerstwa, to wklejenie kodu bezpośrednio w kodzie źródłowym strony (jako informatyczny laik, nie wiem co to zmienia).\nGdzie ten kod został podany, podaj adres podstrony.\nalbo mnie oczy mylą, albo tam nie ma kodu java script, a jedynie kod html który nie jest w żaden sposób na tyle dziwny aby nie zadziałał POPRAWNIE w sposób jaki podał @Grzesiek\n@Kasia a może "spece" od wywiązywania się z umowy, wskazali by dokładnie co ich zdaniem nie działa? Bo jak na moje oko to jest zwykły przycisk z przekierowaniem do ich oferty. A może oni chcieliby jakiś link do śledzenia, bardziej rozbudowany, no ale to raczej nie z tym co podałaś.\nhttp://www.bieszczadzkidom.pl/ Tu jest wklejony kod.\nalbo mnie oczy mylą, albo tam nie ma kodu java script, a jedynie kod html który nie jest w żaden sposób na tyle dziwny aby nie zadziałał POPRAWNIE w sposób jaki podał\nTeż tak myślałam. Jednak coś im nie pasuje... Spróbuję porozmawiać z ich informatykiem (dotychczas dzwonił doradca, dla którego html i tworzenie stron to czarna magia) i przy okazji zacytuję. Może sprawa się wyjaśni\nZ ciekawości wrzuciłem to do Click Shopa, ale efekt ten sam, Tabela, obrazki, linki. Przynajmniej na moje oko. Żadna filozofia działania. Banerek pojawia się na dole po prawej, w przypadku sklepu, tylko poprzez wstawienie w moduł. W .tpl nie grzebałem. Daj znać jak będziesz wiedziała coś więcej, podeślemy temat do opiekuna produktu w razie czego...\nPo rozmowie z informatykiem dowiedziałam się, że ponoć google nie rozpoznaje linków wklejonych do kodu w Java script. Stąd też pojawił się u nich problem i nalegają, aby dodać kod bezpośrednio w html, co ułatwi komunikację z google.\nZe względu na to, że zwykły użytkownik kreatora stron nie ma do tych opcji dostępu, mógłby ktoś to wyjątkowo wykonać?\nEwentualnie jaki pakiet/opcja/usługodawca umożliwia ingerencję w kod źródłowy?\nP.S. Kolejny problem to próba dodania panelu rezerwacyjnego w kreatorze. Po wklejeniu tagu, nic się nie wyświetla... Stąd też powyższe pytanie.\nKasia, 22 Listopad 2016\n@Kasia podaj proszę kod, który ma zostać wklejony. Jest gdzieś w internecie instrukcja instalowania/dodawania tego skryptu na strony WWW? Mogłabyś podać nam adres do tej instrukcji?\nMariusz, 22 Listopad 2016\nTo jest kod do wklejenia. Co do instrukcji to wiem tyle, że kod powinien być wklejony przed zamykającym \nKasia, spróbuj ten kod wkleić w:\nKonfiguracja > Integracje > Integracje własnie, drugie pole i sprawdź czy działa?\nGoldlux24, 22 Listopad 2016\nW którym miejscu konfiguracja? Na poziomie usługi clickweb czy w samym kreatorze?\nAh clickweb, przeczytałem, że Clickshop. Mój błąd\n@Kasia niech oni Ci bredni nie gadają TO CZYSTY HTML niech ten ich informatyk się douczy bo odpowiedział Ci jakąś głupotą. Jaki js? gdzie Ty masz jakikolwiek js? jak widzę teraz nie masz wklejonego tego kodu.\nTheL, 22 Listopad 2016\nTak, zgadza się. Sam kod jest w porządku tylko ponoć po wklejeniu tagu przez kreator stron home.pl powstaje problem. Stąd też prośba o dodanie kodu bezpośrednio w źródle. Jeśli chodzi o sam przycisk, to usunęłam go, ponieważ aktualnie nic nie wnosi do współpracy pomiędzy mną a eholiday.pl. Poza tym liczę na to, że ktoś to zrobi a wtedy zostałby zdublowany.\nKasia, 29 Listopad 2016\nPytanie brzmi: jaki powstaje problem. Mam wrażenie że eholiday.pl chyba do końca nie chce Ci powiedzieć w czym problem albo przekazujesz nam szczątkowe informacje.\n@Kasia, mam propozycję, na PW podeślę Ci adres e-mail do mnie, niech eholiday.pl wypowie się o co dokładnie im chodzi, jednorazowo skonsultuję to w taki sposób.\nGrzesiek, 29 Listopad 2016\nmam pewną wizję o co im może chodzić, jak możesz @Kasia dodaj jeszcze raz ten kod i daj znać, że dodałaś, coś sprawdzę\nTheL, 29 Listopad 2016\nOnline: 24 (zalogowani: 1, gości: 17, inni: 6)


Filmy w kinie Świt - Czechowice-Dziedzice - Śląskie. Informa\nKino Świt (Czechowice-Dziedzice)\nFilmy w kinie Świt - Czechowice-Dziedzice\nEkranizacja bestsellera słowackiego pisarza kryminalnego Dominika Dána, który przeżył większość zdarzeń opisanych w powieści. Rok 1992, czasy dekomunizacji w Bratysławie. Na jednym z cmentarzy znaleziono zbezczeszczone zwłoki z licznymi śladami tortur. Młody i ambitny detektyw Krauz z Wydziału Zabójstw odkrywa trop, zgodnie z którym za mordem może stać Czerwony Kapitan - specjalista od „ostatecznych” przesłuchań z czasów minionej władzy. Dochodzenie zatacza coraz szersze kręgi, prowadząc do najwyższych namiestników władzy i Kościoła.


Naturalna porażka ekologów! - Dominik Dobrowolski - blog.ekologia.pl\nblog.ekologia.pl Publicyści Dominik Dobrowolski Naturalna porażka ekologów!\nNaturalna porażka ekologów!\nTagi: Zmiany klimatyczne, Globalne ocieplenie\nZaprzątnięci ostatnimi wydarzeniami na Ukrainie, zapomnieliśmy, że istnieją inne kraje i inne problemy. Minione kilka miesięcy to istny festiwal ekstremów pogodowych. Bez zbytniej przesady można powiedzieć, że na Amerykę Północną, Bałkany i Australię spadły biblijne plagi. Na mapie suszy, jaka od roku panuje w południowo-zachodnich stanach USA, niedługo zabraknie kolorów: ponad połowa Kalifornii zamazana jest barwą brązową, co oznacza, że mamy tam do czynienia z poziomem „nadzwyczajnym”. Amerykańscy meteorolodzy ostrzegają, że w tym stuleciu południowo-zachodnie stany USA powinny spodziewać się „megasuszy”, która może trwać nawet 30 lat. Podobnie dramatyczna sytuacja panuje na północy Kanady, gdzie w czasie ostatniego lata spłonęło ponad 300 tys. ha tundry. Powódź, jaka przeszła wiosną tego roku przez Serbię oraz Bośnię i Hercegowinę również miała rozmiary biblijne. Straty szacuje się na miliardy Euro. Tak gwałtownej wody Bałkany nie widziały od 120 lat. Na koniec przenieśmy się jeszcze do Australii: lato 2013/2014 było najgorętszym w historii kraju.\nW ostatnim czasie dyskusja nad globalnym ociepleniem jakby zamarła. Jeszcze chwila, a z rozrzewnieniem będziemy wspominać filipiki Bronisława Wildsteina czy Rafała Ziemkiewicza, którzy przekonywali, że informacje o rosnącej temperaturze i podnoszącym się poziomie mórz to nic innego jak lewacki spisek. Do annałów polskiej myśli intelektualnej powinien przejść tekst Ziemkiewicza, w którym ów bystry autor na podstawie obserwacji poczynionych w czasie kilku chłodniejszych dni czerwcowych uznał, że znalazł w końcu dowód na fałszywość tezy o globalnym ociepleniu. Wszystkie te głosy powoli cichną, zamierają, usuwają się na dalszy plan.\nRównież na arenie międzynarodowej dyskusja o tym, czy globalne ocieplenie istnieje, zeszła już z agendy. Fakty napływające niepowstrzymaną falą z różnych zakątków świata są bowiem miażdżące. Termometry nie kłamią i nawet najzagorzalsi przeciwnicy polityki klimatycznej nie dowodzą, jak miało to miejsce jeszcze chwilę wcześniej, że globalne ocieplenie istnieje tylko w umysłach ekstremistów i zielonego lobby energetycznego.\nDochodzimy w tym miejscu do splotu okoliczności, który wygląda na paradoksalny. Fakty dowodzące zmian klimatycznych nie pozostawiają wątpliwości, a jednocześnie emisja gazów cieplarnianych nieprzerwanie rośnie i nic nie wskazuje, by w najbliższym czasie rosnąć przestała. Opublikowany niedawno raport „Global Carbon Project” pokazuje, że w 2013 roku światowa emisja CO2 w wyniosła 36,1 mld ton i wzrosła o 2,3% w stosunku do poprzedniego roku.\nGdybyśmy chcieli w formie wykresu przedstawić emisję CO2 od 1990 roku, wyglądałby on identycznie jak wykres pokazujący liczbę publikacji poświęconych zmianom klimatycznym: w obu wypadkach byłoby widać, jak liniia bez choćby chwili wahania podąża w górę.\nJak to możliwe, że za rosnącą świadomością nie idą zdecydowane zmiany?\nKwintesencją naszego (pisząc „naszego”, mam na myśli „globalnego”) sposobu myślenia jest wystąpienie wicepremiera Chin, Zhanga Gaoli, podczas nowojorskiego Szczytu Klimatycznego. Niedługo po tym, jak ulicami Nowego Jorku przemaszerowało 300 tys. demonstrantów, żądając bardziej zdecydowanej walki ze zmianami klimatu, przedstawiciel Chin ogłosił, że kraj ten, owszem, zmniejszy emisję, ale już po tym, gdy osiągnie jej odpowiedni (czytaj: najwyższy z możliwych) pułap. Można tę dyplomatyczną zawiłość bez trudu przetłumaczyć na język bardziej zrozumiały. Oto Chiny, największy na świecie emitent CO2, ogłaszają światu, że zaczną redukować emisję gazów cieplarniach wtedy, kiedy przyjdzie na to czas. Być może już wkrótce, być może później. Pytanie tylko, czy przypadkiem nie przekroczyliśmy już trudno zauważalnego punktu zwrotnego – tej czerwonej latarni, poza którą rozpoczynają się wielka niewiadoma i niekontrolowany obrót zdarzeń? Istnieją sygnały, które zdają się na to wskazywać. Nieoficjalnie czołowi specjaliści od klimatu twierdzą, że utrzymanie do roku 2100 wzrostu średniej globalnej temperatury o 2oC (w porównaniu z początkiem ery przemysłowej), dzięki czemu zmiany klimatyczne miałyby łagodniejszy przebieg, jest już niemożliwe, nawet, gdybyśmy w tej minucie wyłączyli wszystkie źródła emisji. To zaś oznacza, że w najbliższych dekadach poczujemy się jak pasażerowie, którzy wsiedli do pogodowego rollercoastera.\nW sposób brutalnie szczery i wprowadzając przykre rozróżnienie między przekonaniami a zachowaniami, diagnozuje porażkę polityki ekologicznej ostatnich dekad w swojej świetnej książce „Wojny klimatyczne” Harald Welzer: „Którykolwiek spośród klasycznych tematów ruchów ekologicznych byśmy wzięli, (...) wszystko to, co na skutek globalizacji zwiększa już istniejące problemy, pozostaje daleko od świadomości potocznej. Nie czas tu ani miejsce, by wyliczać zgubne (niektóre jeżące włos na głowie) tendencje w obszarze ochrony środowiska, zwłaszcza w byłym bloku wschodnim, ale także na przykład w USA. Należy jednak wskazać, że choć rola ekologicznej awangardy, jaką przyjęły na siebie niektóre amerykańskie stany (Kalifornia) czy państwa europejskie (Niemcy i Austria), przyniosła lokalne sukcesy, to nie mogą one zmienić globalnej tendencji wzrostu zużycia zasobów i zanieczyszczenia środowiska. W ostatnich latach zmieniła się przede wszystkim świadomość problemu, ale nie sam problem”.\nNie znajduję przyjemności w snuciu pesymistycznych prognoz i przyjmowaniu postawy przemądrzałego starca, który, odnotowując kolejną klęskę żywiołową, kiwa głową i powtarza: „A nie mówiłem?”. Wydaje mi się jednak, że czas najwyższy spojrzeć prawdzie w oczy. Niewygodna dla polityków, społeczeństw, ale również organizacji pozarządowych prawda, powinna zostać wyrażona dobitnie: przegrywamy nie tylko batalię klimatyczną ale również szerszą, ekologiczną. Jedną z nielicznych osób, które mówią o tym w otwarty, brutalny wręcz sposób, jest Denis Meadows, współautor słynnych „Granic wzrostu”. Kierowany przez niego zespół badawczy postawił w roku 1972 następującą tezę: utrzymanie nadmiernej, przekraczającej możliwości planety konsumpcji doprowadzi jeszcze przed rokiem 2030 do gospodarczego upadku i początku gwałtownej redukcji populacji. Po czterdziestu latach od tamtej pracy, Meadows, bogatszy o nowe dane i modele statystyczne, jest równie pesymistyczny. Według naukowca przegrywamy walkę z emisją CO2, ponieważ zapominamy, że jest ona efektem mnożenia aż czterech elementów – liczebności populacji, standardu życia, ilości energii przypadającej na jednostkę kapitału i w końcu ilości energii pozyskanej ze źródeł kopalnych. Meadows wskazuje, że koncentrujemy się na dwóch ostatnich czynnikach, podczas gdy wpływ zaludnienia i standardu życia rośnie.\nDlatego, jego zdaniem, emisje CO2 będą rosły nieprzerwanie.\nDlaczego twierdzę, że przywołany na początku tekstu paradoks jest pozorny? Dlaczego nie dziwi mnie, że błyskawiczny przyrost wiedzy i świadomości zmian klimatycznych, które nadchodzą szybciej niż przypuszczała większość z nas, nijak ma się do działań ratunkowych - słabowitych, podejmowanych bez przekonania?\nPrzyczyn porażki globalnej polityki ekologicznej należy upatrywać nie w fiaskach kolejnych szczytów klimatycznych, sprytnych unikach największych emitentów, obłych deklaracjach czy protestach lobby górniczo-energetycznego.\nWszystko to ma swoją przyczynę głębszą, której cytowany wyżej Meadows poszukuje w głębi ludzkiej natury, twierdząc, że ewolucyjnie nadal jesteśmy zaprogramowani tak, jak człowiek pierwotny zmykający przed tygrysem szablozębym: najważniejsze to przeżyć kolejny dzień, przeżyć i zasnąć w cieple, z pełnym brzuchem. Wydaje się, że intuicja naukowca jest ze wszech miar trafna. Refleksja na temat odleglejszej przyszłości była i jest nam obca.\nSerio: kto, oprócz grupy nawiedzonych naukowców i ekologów zastanawia się nad tym, jak będzie wyglądała planeta za kilkadziesiąt lat?\nJak powiedzieć polskiemu górnikowi, że jego kopalnia w imię nieokreślonej przyszłości powinna zostać zalana wodą?\nJak przekonać Amerykanów, by w imię przyszłości podróżowali środkami komunikacji publicznej?\nJak przekonać Chińczyków do zmniejszenia konsumpcji mięsa (59 kg per capita przemnożone przez 1,35 mld obywateli)?\nTylko w Indiach bez prądu żyje 300 mln obywateli, którzy, jak każdy Europejczyk albo Amerykanin, chcieliby używać telefonów komórkowych, oglądać telewizję, a kolację spożywać przy świetle żarówek, nie martwiąc się o to, czy elektryczność będzie miała kolor zielony czy czarny.\nNakazać Chińczykom powrót do transportu rowerowego?\nZakazać Hindusom posiadania więcej niż jednego dziecka?\nPodnieść drastycznie ceny biletów samolotowych, zakazać jedzenia mięsa, budowania zbyt dużych mieszkań, kupna zbędnych gadżetów?\nOczywiście, łatwo wykazać, że wygrana modelu szybkiego wzrostu jest w dłuższej perpsektywie niezwykle kosztowna. Nie ma to jednak znaczenia: Afryka, Azja, Ameryka Południowa chcą wstąpić, przepraszam, wstąpiły na ścieżkę radykalnej, wytyczonej przez Europę i Amerykę Północną, modernizacji, która za nic ma koszty zewnętrzne czy efekty długofalowe. Południe, słusznie zresztą, nie czuje się w najmniejszym stopniu odpowiedzialne za skutki globalnego ocieplenia, przeciwnie, to ono przede wszystkim pada jego ofiarą. Południe chce rozmawiać przez telefony komórkowe, jeździć samochodami, mieszkać w domach jednorodzinnych, lać asfalt i wydobywać metale ziem rzadkich, rąbać na potęgę lasy deszczowe, migrować ze wsi do miast, jeść kurczaki zamiast ryżu, gromadzić kapitał szybko i bez zawracania sobie głowy dalekosiężnymi konsekwencjami.\nAgresywna ścieżka rozwoju jest pułapką i przypomina taktykę spalonej ziemi, tyle że stosowaną na własnym terenie. Ale odpowiada ona na równie agresywnie rosnące potrzeby konsumpcyjne obywateli. Sprzężenie zwrotne, jakie zachodzi pomiędzy tymi dwoma tendencjami pokazuje, jak piekielnie trudne bywa znalezienie modus vivendi, pozwalającego na utrzymanie zamożności i skuteczną ochronę środowiska. Aspiracji konsumpcyjnych szybko rosnącej światowej klasy średniej eksploatowana ponad miarę planeta nie udźwignie, nie bardzo wiadomo jednak, w jaki sposób można byłoby ich zabronić bez uciekania się do zamordyzmu i drastycznych metod.\nPatrząc na 300 tys. demonstrantów maszerujących przez Nowy Jork zastanawiałem się, czy są gotowi na jakiekolwiek wyrzeczenia i jakich elementów wyposażenia jaskini są gotowi się pozbyć w imię walki ze zmianami klimatycznymi. Zrezygnować z posiadania dzieci, telefonów, ipadów, tabletów, wielkich lodówek, samochodów, z możliwości podróży, konsumpcji mięsa? Pójść w kierunku dobrowolnego ubóstwa, jak ci nowocześni mnisi, którzy przez świat idą z tabletem, szczoteczką do zębów i kilkoma zmianami ubrań? Niewypowiedziany dylemat brzmi następująco: czy w imię odpowiedzialności za przyszłe pokolenia jesteśmy w stanie dobrowolnie obniżyć komfort życia? Czy jesteśmy gotowi na radykalne rozwiązania, znacznie istotniejsze niż wymiana tradycyjnych żarówek na LED-y?\nMam wątpliwości, czy to możliwe. W gruncie rzeczy bowiem wszyscy śnimy o tym samym, co nasz odziany w skóry przodek, tyle że nieco inaczej wobrażamy sobie komfort jaskini i zawartość spiżarni. Te sny przemnożone przez liczbę mieszkańców Ziemi tworzą koszmar.\nChciałbym zostać dobrze zrozumiany: nie nawołuję bynajmniej do wywieszenia białej flagi. Najgorsze, co mogłoby się obecnie zdarzyć, to zaniechanie jakichkolwiek działań. „Economist” z 20 września 2014 przyniósł unikalne i dające do myślenia wyliczenie działań, które w najbardziej efektywny sposób zredukowały emisję gazów cieplarnianych. Na samym szczycie listy znalazł się Protokół Montrealski z 1987 roku: żeby ratować warstwę ozonową jego sygnatariusze zobowiązali się do zastąpienia freonów używanych do produkcji klimatyzatorów, lodówek i zamrażarek mniej szkodliwymi dla atmosfery chemikaliami. Dzięki tej decyzji nie tylko zmniejszyła się emisja najbardziej szkodliwych gazów cieplarnianych – po 27 latach naukowcy obwieścili, że warstwa ozonowa zaczęła się regenerować. Na kolejnych miejscach znalazły się jednak działania obarczone potężnym ładunkiem negatywnych emocji: energetyka atomowa oraz polityka jednego dziecka w Chinach, a na szarym końcu energetyka odnawialna. Zostawiam w tej chwili na boku rozważania etyczne, jakie im towarzyszą. Jednoznaczny sukces walki z freonami pokazuje, że nadal istnieją pola manewru, w których bez zbytniego uszczerbku dla status quo można osiągnąć znaczące efekty ekologiczne.\nInne, bardziej zdecydowane akcje, wiążą się z cierpieniem i ograniczeniem swobód obywatelskich. Być może zresztą nie są już one konieczne, wszystkie znaki na niebie i ziemi zdają się bowiem pokazywać jedno: naprawdę radykalne działania podejmie za nas natura.\nMichał Olszewski dla ChronmyKlimat.pl. Autor jest dziennikarzem i publicystą, specjalizuje się w tematyce ekologicznej.\nPrzeduk z ChronmyKlimat.pl (ChronmyKlimat.pl).\nTen wpis czytano 1374 razy.


Obalamy mity! | Babskie przy kawie rozmowy\n← Kokietki, flirciary i erotoman gawędziarz.\nZ pamiętnika paranoiczki. →\nOpublikowano 20 października 2013, autor:\n(I) – Nie od dzisiaj wiadomo, że walka pomiędzy humanistami, a ścisłowcami trwa. Jedni powiedzą, że studia humanistyczne niczego nie dają, że nie warto. Drudzy będą zgodnie twierdzić, że dobrą przyszłość zagwarantuje studiowanie kierunków ścisłych. Zarówno jednej jak i drugiej grupie, radziłabym mocno zastanowić się nad głośnym wydawaniem takich opinii. Stwierdzenia typu: nie nadajesz się do niczego, to idziesz na studia humanistyczne -budzą moją agresję. Na pytanie: jakie studiach skończyłeś? Odpowiadaj godnie, że jesteś absolwentem polonistyki, socjologii, pedagogiki, politologii itd. Nie będę tu wymieniać studiów prawniczych, bo to trochę inna bajka. Choć słysząc, że ktoś studiuje właśnie na tym kierunku, nikt nie będzie patrzył na ciebie z politowaniem. Oczywiście jak i każde studia mają swoje minusy, ale jest to temat trochę inny, który warto poruszyć innym razem.\nOstatnio przeglądając prasę natrafiłam na bardzo ciekawy artykuł. A mianowicie skupiający się wokół tematyki studiów socjologii i politologii. Autor tego tekstu twierdził, że są to kierunki schyłkowe i z roku na rok jest coraz mniej chętnych osób, które chciałyby studiować na tym wydziale. Czyżby brać studencka przejrzała na oczy i obserwując sytuację na rynku pracy postanowiła wybrać coś bardziej przyszłościowego? Pozostawiam to waszym przemyśleniom. Kolejną kwestią, nad którą warto byłoby się zastanowić jest fakt, że uczelnie wypuszczają ze swoich murów absolwentów kompletnie nie nadających się do wykonywania swojego wyuczonego zawodu. Niemniej jednak, coraz częściej zastanawiam się nad tym, dlaczego ścisłowiec ma być ważniejszy i ma więcej znaczyć niż humanista?\nPremier Donald Tusk ostatnio stwierdził że: lepiej być spawaczem, niż politologiem (słowa wypowiedziane przez absolwenta historii). Skoro system edukacji należy zmienić, to dlaczego Panie Premierze tego nie robicie? Skończy się jak zwykle. Świetlista przyszłość młodych, uwaga – idą zmiany na lepsze! Gdy rozmawia się o sytuacji na rynku pracy oraz o tym, że kończąc kierunki humanistyczne skazujemy się na płacę w wysokości 1200 zł, na myśl przychodzą mi również słowa szefa resortu pracy: ta kwota jest wystarczająca. Osobiście bardzo chętnie zamienię swoją płacę na wynagrodzenie w wysokości 12 tys. zł. Panie ministrze, byłam pierwsza!\nDrodzy humaniści. Nie jęczymy jak jest nam źle. Humanista to człowiek, który tak naprawdę na studiach przeczytał więcej książek niż wielu w ciągu całego swojego życia. Róbmy coś więcej. Interesujmy się nowymi technologiami, stawmy czoła ścisłowcom i tej powszechnie utartej opinii!\nTen wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii i oznaczony tagami Donald Tusk, humanista, minister pracy, mit, politolog, polonista, płaca minimalna, rynek pracy, ścisłowiec, socjolog, wynagrodzenie. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


Limbo of the Lost | Gropedia | FANDOM powered by Wikia\nGry na PC, Gry na platformę Windows\nLimbo of the Lost - tradycyjna przygodówka "point and click" wyprodukowana przez Majestic Studios, które składa się z trzech osób. Twórcy utrzymują, że gra ta była tworzona 10 lat.\nW grze sterujemy postacią historycznego Kapitana Briggsa, który w wyniku dziwnych wydarzeń związanych z jego statkiem "Mary Celeste" trafił do tak zwanego "Limbo". Musi on uratować nie tylko swoją duszę, ale też całą ludzkość pomagając w walce Przeznaczenia przeciwko Losowi. Briggs boi się owadów. Musi on jednak pokonać swój strach, by rozwiązać liczne zagadki jakie stawia przed nim "Limbo".\nNa początku lat dziewięćdziesiątych Steve Bovis (jeden z twórców) oraz Tim Croucher (inny twórca) wpadli na pomysł stworzenia gry "Limbo of the Lost". Pokazali oni niedokończoną grę wydawcom, którzy byli zainteresowani jedynie grami skończonymi. Steve i Tim próbowali poszerzyć swoje studio, by szybciej skończyć grę. W 1995 roku znaleźli nowego członka Laurence'a Francis'a i znowu powrócili do pracy nad grą. Wypuścili demo na Amigę 500, jednak nie spotkało się ono z dużym zainteresowaniem.\nW 2003 roku Steve Bovis po nauczeniu się jak tworzyć gry i modele na PC powrócił do gry "Limbo of the Lost". Wtedy też zupełnie zmienił wygląd gry pozostawiając niezmienną tylko fabułę oraz kilka postaci. W końcu 2007 roku gra została wydana na PC w Europie, a w 2008 roku w Ameryce Północnej.\nJuż w 2008 roku zauważono, że z tą grą jest coś nie tak. Mianowicie były tam lokacje żywcem wyjęte z innych gier takich jak: Painkiller, Diablo, Oblivion, Thief 3, Morrowind, Crysis, Unreal, Return to Castle Wolfenstein. Wywołało to powszechne oburzenie, a grę wycofano ze sprzedaży. Sami twórcy tłumaczyli się, jakoby te lokacje powstały w wyniku kooperacji z innymi twórcami gier. Co ciekawe do gry kopiowano nie tylko materiały z gier, ale także z filmów (w intrze pokazana jest sekwencja z filmu "Spawn").\nTa gra posiada jedno z najdziwniejszych zakończeń. Można obejrzeć je tutaj.\nPortal gry-online.pl wystawił tej grze ocenę 1,2/10 uznając ją tym samym za jednego z największych gniotów w całej historii gier.\nGra składa się z różnych zagadek, lecz nie stanowią one logicznej całości (nie można było na przykład napełnić butelki wodą, ogromnego potwora dało się zabić długopisem).