Zawieźli rodakom paczki i wyprawki szkolne - Portal Płock - numer 1 w Płocku!\nZawieźli rodakom paczki i wyprawki szkolne\nOpublikowano: pt, 27 gru 2019 11:09 2019-12-27T11:09:00.000Z\nWiadomości To była trzecia edycja "Świątecznej Paczki Rodakom na Wileńszczyźnie". Do potrzebujących Polaków trafiło 300 paczek oraz 200 wyprawek szkolnych.\nTo była trzecia edycja "Świątecznej Paczki Rodakom na Wileńszczyźnie". Do potrzebujących Polaków trafiło 300 paczek oraz 200 wyprawek szkolnych.\nNa początku pomocą zajmował się komitet społeczny, w tym roku po raz pierwszy akcję prowadziła Fundacja "Cokolwiek Uczyniliście". Kilkutygodniowa zbiórka żywności, słodyczy i środków czystości miała szeroki zasięg, odbyła się bowiem w Płocku, Gostyninie i Sochaczewie.\nNa Litwę wyruszyło 11 wolontariuszy. Pomoc trafiła do Polaków z okolic miasteczka Soleczniki, tuż przy granicy z Białorusią, prawie 500 km od Płocka. Fundacja współpracuje ze organizacją pozarządową - Wspólnotą Miłosierdzia Bożego, która pomogła przygotować listę potrzebujących.\n- Na czele Wspólnoty stoi Polak Tadeusz Romanowski, prowadził naszą kolumnę samochodów w określone miejsca, czyli do rodzin, szkół i do przedszkola - opowiada Witold Wybult. - Na pomoc Wspólnoty czekają tam codziennie wiele osób, w ciągu miesiąca rozdawana jest tona chleba. Szokujące, ale ludzie czekają nieraz kilka godzin po to, by otrzymać najprostsze produkty.\nW tym roku fundacji udało się przekazać także wyprawki dla dzieci z dwóch szkół i jednego przedszkola. Sfinansowała je Fundacja Energa z Gdańska.\n- To były zeszyty, farby, kredki, długopisy i inne przybory szkolne, to wszystko jest dzieciom bardzo potrzebne - dodaje prezes Wybult.\nW szkołach i przedszkolu były piękne występy artystyczne, dotarł także Mikołaj. Witold Wybult podkreśla, że ważniejsze od samych paczek było spotkanie z rodakami, rozmowa, życzenia.\n- Miej serce i patrzaj w serce. Te słowa Adama Mickiewicza są nam, wolontariuszom i darczyńcom, bardzo bliskie - mówi prezes fundacji. - Chcieliśmy pokazać tym ludziom, że Polska o nich pamięta.\nLatem 2019 r. 50 polskich dzieci z Wileńszczyzny wypoczywało w Płocku. Fundacja planuje powtórzenie akcji kolonijnej. Ma też w planie inne projekty pomocy rodakom na Wileńszczyźnie.


ZAPOWIEDŹ MNF – SAINTS @ PANTHERS | NFL24.PL\nBędzie to pierwsze spotkanie tych drużyn w tym sezonie pomiędzy sobą. Drugie zostanie rozegrane w ostatniej kolejce. Święci zajmują pierwsze miejsce w Konferencji Krajowej i NFC Dywizji Południowej. Natomiast Pantery są totalnie pogrążone. Przegrały pięć spotkań z rzędu i ich występ w playoffs jest praktycznie przekreślony. U siebie grają bardzo dobrze. Na sześć spotkań tylko w jednym okazali się gorsi od gości. Więc fakt, że dzisiaj są gospodarzem może być dla nich znacznym atutem, lecz czy oni są w stanie wyjść z takiego dołka i jeszcze powalczyć z tak świetnie dysponowanymi Saints? Na pewno nie można odbierać im potencjału. W tym meczu bardzo ważna będzie postawa Cama Newtona oraz formacji defensywnej. QB Panthers musi być niebywale skuteczny i nie może pozwolić sobie na błąd, gdyż Święci każde najmniejsze potknięcie wykorzystają. Obrona musi zatrzymać piekielnie mocnych Alvina Kamare oraz Michaela Thomasa. Trudno będzie zatrzymać Saints, ale nie jest to niemożliwe. Kowboje już to udowodnili.\nŚwięci w zeszłym tygodniu ograli na wyjeździe Buccaneers i dzięki tej wygranej zapewnili sobie mistrzostwo w dywizji. Po raz pierwszy w historii organizacji wygrali dywizję drugi rok z rzędu. Podopieczni Seana Paytona praktycznie mają już zapewnione rozstawienie w playoffs, lecz jeszcze muszą wygrać jedno spotkanie, aby być pewnym w 100%. Święci to przede wszystkim bardzo groźny atak. W obecnym sezonie zdobyli już 447 punktów, więcej zdobyli tylko Chiefs 499 i Rams 448, którzy mają jedno spotkanie rozegrane więcej. Kamara i Thomas sieją postrach w każdej formacji defensywnej ligi. To głównie do nich wędrują piłki od QB Drewa Breesa. W defensywie wyróżnia się Cameron Jordan, który ma na koncie 12 powaleń rozgrywających. Ciężko przewidywać innego zwycięzce, niż Saints. Bukmacherzy nie dają praktycznie żadnych szans Panthers i przewidują bardzo jednostronny mecz.\nSpotkanie rozpocznie się o godz. 02:15 polskiego czasu. Zapraszamy do oglądania najlepszej futbolowej ligi świata.


Suzuki V-Strom 650, Honda Transalp i BMW F 650 GS - w Motocykl Online\nSuzuki V-Strom 650, Honda Transalp i BMW F 650 GS\nTe trzy solidne maszyny są łaskawe dla początkujących, przydatne w podróży i kosztują rozsądne pieniądze. Przyjrzyjmy się im bliżej.\nThomas Schmieder 2012-05-13\nTrzy dwucylindrowe silniki na razie mruczą spokojnie. Niebawem wyłonimy spośród nich najlepsze podróżne enduro klasy średniej. Lekko (BMW i Honda) albo wcale (Suzuki) nieosłonięte silniki, 19-calowe przednie koła, umiarkowane skoki zawieszeń i przeznaczone na asfalt opony – więcej w tych trzech sprzętach cech przydatnych na szutry niż do off-roadu. Te sprzęty to kompaktowe, technicznie nieskomplikowane, dobrze wyważone i raczej lekkie maszyny, które doskonale sprawdzają się na co dzień i szerokim łukiem omijają bezdroża.\nJeśli off-road, to tylko taki. Trudniejszy teren to za wiele.\n650 w nazwie BMW kłamie – motocykl ma bowiem 798-centymetrowy silnik. Biorący udział w teście F 650 GS jest skromniejszą wersją F 800 GS. Nazwa ma podkreślać, że motocykl nadaje się dla początkujących i przy okazji jest próbą podpięcia się pod sukces jednocylindrowej beemki F 650 GS, która dziś nazywa się G 650 GS. Honda Transalp ma pojemność 680 cm3, dwa cylindry w układzie V rozchylone pod kątem 52O i cztery zawory na cylinder. Dosiadający go kumpel na nieco wysłużonym własnym Trampku swego czasu przemierzył spory kawał Afryki. Teraz dosiadł nowego Transalpa i od pierwszej chwili jest nim wręcz zachwycony: nie może się nachwalić lepszego kopa i znacznie skuteczniejszych, dozbrojonych w ABS hamulców.\nZabłądziliśmy na cmentarzysko statków? Nie, ta łódź podwodna to elementwystroju festynu w Goldisthal.\nJedynym motocyklem w stawce, który ma 650 cm3 pojemności, jest Suzuki V-Strom. Przed sezonem 2012 wprowadzono w nim niewielkie modyfikacje zawieszeń i silnika oraz zmieniono wygląd. Nowy V-Strom jest szczuplejszy, a jego buźka nabrała eleganckich rysów. Niecałe 222 kg – bez kufrów, ale ze stelażami – to o 4 kg więcej niż waży BMW i aż o 7 mniej niż w Transalpie.\nWysoka kierownica V-Stroma sprzyja dalekim podróżom, a pozycja jeźdźca doskonale harmonizuje z motocyklem, choć trzeba powiedzieć, że siedzi on nieco bardziej wyprostowany niż na BMW czy Hondzie. W tych sprzętach różnica wysokości między kierownicą i kanapą jest niewielka, więc powietrze bardziej napiera na górną część tułowia, zmuszając bikera do lekkiego pochylenia się do przodu. Na autostradzie okazuje się, że Suzuki ma największy zasięg, a do tego najlepiej chroni przed wiatrem, mimo że owiewka Transalpa jest większa.\nMożliwości zmiany ustawienia szyby, którą mamy w Suzuki, próżno szukać w BMW czy Hondzie. Dosiadający ich jeźdźcy muszą zmagać się z wiatrem smagającym szyje i ramiona. Na F 650 GS na działanie wiatru są wystawione także kolana jeźdźca. Na fajnie wyprofilowanej kanapie Suzuki można komfortowo pokonywać nawet bardzo długie trasy. Tak samo nieprzyzwoicie wygodna jest kanapa Hondy. Inne wrażenia dostarcza F 650 GS. Wystarczyła godzina na autostradzie, aby jego właściciel narzekał na bolący tyłek. Mimo wałka wyrównoważającego, silnik beemki generuje dość mocne wibracje.\nNa pustej drodze BMW i Suzuki nie mają najmniejszego problemu z zostawieniem Transalpa w tyle, bo nie pojedzie on 180 km/h, a ponadto jeździec przegrywa z wiatrem szarpiącym za kask. Duże centralne kufry BMW i Suzuki powodują, że motocykle tracą na stabilności powyżej 160 km/h. Bagaże spiętrzone na tyle przy dużych prędkościach nie pomagają w pokonywaniu kolein. Kłopotliwe są też podmuchy od ciężarówek jadących z naprzeciwka, szarpiące obładowanymi maszynami.\nUcieczka z autostrady\nPrawdziwa zabawa zaczyna się na bocznych drogach. Wreszcie fajne winkle. Maszynki pochylają się to w prawo, to w lewo, a my mamy coraz szersze banany na twarzach. Jeździec spina Transalpa. Mimo mocy znacznie poniżej 100 KM maszynka daje mnóstwo radości z jazdy, a jej prawie 60 koników na krętej drodze wystarcza w zupełności. Trampek nie prowokuje do gnania na złamanie karku, w zamian oferując radość z pokonywania kolejnych zakrętów i wsłuchiwania się w gang silnika, bardzo chętnie reagującego na gaz.\nTakie kolorki ma tylko specjalna wersja na 30-lecie serii GS. Jedyny zgrzyt to mocno rozedrgany zbiorniczek wyrównawczy płynu hamulcowego. Za handbary i komputer\npokładowy trzeba dopłacić.\nKlik, klik, klik – lewa stopa zapina kolejne przełożenia w najlepszej w całej stawce skrzyni biegów. Okazuje się jednak, że skrzynia montowanej we Włoszech Hondy jest za dobra dla silnika, który szybko się męczy, a na wyższych biegach do gładkiej pracy potrzebuje co najmniej 3000 obr/min. Rzecz osładza świadomość dosiadania maszyny uchodzącej za sprzęt nie do zajechania. Dowdód? Przez 25 lat na europejskie drogi wyjechało około 200 000 Transalpów, z czego wiele jeździ do dzisiaj.\nWcielenie łagodności: spokojne barwy z charakterystycznymi złotymi felgami i szprychowymi kołami. Za nawigację – dopłata.\nNa pełnej winkli leśnej drodze okazuje się, że V-Strom też oferuje nie lada emocje. Elektryzujący jest przede wszystkim jego widlasty silnik. Na najmniejszy ruch gazu reaguje mięciutko i niezwykle chętnie. Połączenie porządnego kopa, począwszy od dolnego zakresu obrotów, i swobodnego wkręcania się do samej góry naprawdę podnieca. Łatwo wchodzi na wysokie obroty, ale nie wymusza piłowania. To silnik i dla początkujących, i dla wyjadaczy. Na hamowni wyszło, że maksymalna moc V-Stroma wynosi 71 KM. W czasie jazdy wydaje się, że jest jej znacznie więcej. Kolejny duży plus tego fantastycznego silnika to ledwie wyczuwalne wibracje. Z odchudzonych tłumików dobywa się cichutki pomruk. Podobnie jak w Transalpie, rury wydechowe Suzuki wykonano z taniej, polakierowanej na czarno stali. Dobiegają z nich cienkie prychnięcia. V-Stromowi brakuje soczystego gangu widlaka, a szkoda.\nWykonane ze stali nierdzewnej wydechy beemki brzmią bardziej głucho i mocniej. Jednym praca rzędowej dwójki kojarzy się z dźwiękiem boksera, innym natomiast z pracą silnika Fiata Cinquecento. Faktem jest, że rzędówkę i duże boksery BMW łączy identyczny kąt wyprzedzenia zapłonu: 360O.\nMrugające oczko Hondy\nBeemka rusza z kopyta, nie gorzej radząc sobie na szóstym biegu, i to mimo o wiele za długiego przełożenia. Zmierzona moc 74 KM powinna teoretycznie rozpędzić ją do 237 km/h. Bike nie wykazuje dużych reakcji na zmianę obciążenia, natomiast może wkurzać jego opóźniona reakcja na mocne odkręcenie gazu na wyjściu z zakrętu. Wynagradza to rzut oka na opcjonalny komputer pokładowy, dokładnie pokazujący przeciętne zużycie paliwa: spalanie wynosi zaledwie 4 l/100 km, i to nawet mimo żwawej jazdy. Jeszcze oszczędniejszy jest piecyk V-Stroma – łyka 3,6 l/100 km.\nBiorący 4,7 l/100 km Transalp to na tym tle łakomczuch. To i zaledwie 17-litrowy zbiornika paliwa powoduje, że Honda co rusz musi skręcać na stację benzynową. Nawiasem mówiąc, o konieczności podjechania do dystrybutora maszyna informuje już po spaleniu około 11 litrów – mrugającą najpierw powoli, a potem coraz szybciej kontrolką. Jak w takiej sytuacji rozkoszować się teoretycznym zasięgiem 372 km?\nSuzuki V-Strom wygląda na poważny motocykl. I tak się na nim jeździ. Kufry, mimo że solidne, pozostawiają sporo miejsca na złożenia. Silnikowi brak jakiejkolwiek osłony.\nKontrolka rezerwy o wiele za wcześnie włącza się również w Suzuki; teoretyczny zasięg tego motocykla jest wręcz kosmiczny i wynosi aż 555 km. F 650 GS, dzięki 16-litrowemy zbiornikowi, może na jednym tankowaniu pokonać bez bagażu jakieś 400 km. Zbiornik paliwa został tu umieszczony pod siodłem.\nRobimy przerwę na papierosa. Po niej szosa co rusz biegnie a to w górę, a to w dół, a to w prawo, a to w lewo. Fantastycznie! Wyciskamy z maszyn siódme poty. Przy okazji odkrywamy, że łączy je stabilne zachowanie w czasie jazdy. Zero tendencji do stawania w poprzek przy hamowaniu w złożeniu na zakręcie, nie trzeba jakoś nadmiernie obawiać się kolein czy poprzecznych nierówności. Odrobinkę bardziej wrażliwie reaguje jedynie Honda.\nPodróż, nie wyścigi\nNa gładkiej nawierzchni Transalp, m.in. dzięki najwęższym oponom, bez problemu pokonuje labirynt zakrętów. Nie jest wprawdzie wzorem poręczności, niemniej zapewnia poczucie bezpieczeństwa i pozwala wyluzować się. Podróż, a nie wyścigi, podziwianie widoczków, a nie dawanie po garach – zdaje się mówić. Tył Hondy sprawia wrażenie nieco ociężałego, które pogłębia się po wzięciu pasażera. Dostęp do amortyzatora to jakiś ponury żart. Przydałoby się łatwe w obsłudze pokrętło, takie jak w BMW czy Suzuki. Do tego amorek w Transalpie jest dość nieprecyzyjny i reaguje za wolno. Pomogłaby pewnie regulacja, jednak do tego potrzeba baaardzo długiego śrubokręta, którego przecież najczęściej nie mamy ze sobą. Można by też poprawić wahacz, mimo że łatwo go naprawić, nawet jeśli jest się na kompletnym odludziu, zresztą tak jak i stalową ramę oraz koła (pozostałe motocykle mają odlewane felgi). Zdziwiło nas, że wszyscy trzej producenci, jakby się umówili, popełnili ten sam błąd: centralnej podstawki brak w wyposażeniu seryjnym. Jeśli jej chcesz – dopłać.\nJedziemy dalej. Suzuki zręcznie łyka kolejne zakręty, objeżdżając nawet big bike’i. Udaje się to jednak pod dwoma warunkami: po pierwsze trzeba zwiększyć napięcie wstępne sprężyny amortyzatora (co nie jest problemem wobec praktycznego pokrętła), a po drugie, gdy bagaż został w domu lub hotelu. W przeciwnym razie kilogramy z tyłu motocykla dają się we znaki na tyle mocno, że nawet najzwinniejsza z całej trójki maszyna robi się oporna.\nAluminiowa rama grzbietowa Suzuki jest wystarczająco sztywna. Warto też poświęcić nieco uwagi oponom: V-Strom, podobnie jak Transalp, ma japońskie kapcie Bridgestone Trail Wing 101 i 152, z przodu z oznaczeniem „J”, z tyłu – „F”. Różnią się one od wersji podstawowej m.in. tym, że mają płytszy bieżnik, zapewniają lepszy komfort toczenia, mniej hałasują, a także – co okaże się istotne w drodze powrotnej – lepiej zachowują się na drogach zalanych deszczem.\nSprawa jest oczywista: BMW przegania oba widlaki, bo ma od nich o 120 i 150 cm3 większą pojemność. Nieco powyżej 4500 obr/min F 650 GS dostaje kopa, osiągając maksymalną moc 74 KM zamiast deklarowanych przez producenta 71 KM.\nCzego nie widać na wykresie: ze względu na długaśne przełożenie charakteryzujący się wysokim stopniem sprężania 800-centymetrowy silnik nie przekazuje na tylne koło więcej mocy niż wchodzące chętnie na wysokie obroty 650-centymetrowe serducho Suzuki.\nMaksymalny moment obrotowy 62 Nm dowodzi defensywnego zestrojenia\n680-centymetrowego silnika Transalpa, odznaczającego się niskim stopniem sprężania.\nPo zamontowaniu kufra centralnego i bocznych BMW prowadzi się łatwiej niż Suzuki i w przeciwieństwie do V-Stroma i Transalpa w F 650 GS kierownica nie łapie shimmy, gdy się ją puszcza przy prędkości 60-80 km/h. Kolesie z BMW znają się na zawieszeniach. W tym przypadku mamy do czynienia z kratownicową ramą z rur stalowych. Określenie „świetna” pasuje tu jak ulał, podobnie jak do niezwykłej precyzji prowadzenia średniego GS-a. Motocykl jedzie bowiem dokładnie tam, gdzie chcesz, w czym swój udział mają opony Metzeler Tourance EXP.\nBeemka najlepiej radzi sobie ze złożeniami na nierównej nawierzchni. Motocykl niewzruszenie trzyma się kursu. 300-milimetrowa pojedyncza tarcza przednia hamuje skutecznie, choć tylko wtedy, gdy jeździec z siłą kowala ściśnie klamkę. Znacznie lepiej dozowalne są dwie tarcze w przednim kole Hondy. Poradzi sobie z nimi nawet damska rączka. Są po prostu genialne, przy czym hamowanie tyłem uruchamia jeden tłoczek lewej tarczy przedniej. Znacznym udoskonaleniem na tle poprzedniej wersji V-Stroma jest wrażliwie reagujący ABS firmy Bosch. Mimo prostych pływających zacisków dwutłoczkowych układ hamulcowy sprawia wrażenie znacznie ostrzejszego.\nBMW F 650 GS HONDA Transalp SUZUKI V-Strom 650\nBoczne kufry mają fajną cechę: można je rozsunąć, co zwiększa ich pojemność, lub złożyć, co jest przydatne w miejskich korkach. Szerokość motocyklaz kuframi wynosi 93 lub 105 cm. Ważące 7 kg kufry są wąskie i zamontowane\nblisko maszyny (szerokość motocykla z nimi 83 cm). Nie zmieści się w nich kask szczękowy, a do prawego kufra wejdą chyba tylko kanapki.\nTrzy kufry firmy Hepco & Becker ważą łącznie 13,7 kg. Są dobrze pomyślane, pojemne i solidne. Ich wada: zwiększają szerokość maszyny do ażdo 113 cm.\nZa ABS i inne bajery w BMW trzeba dopłacić, więc cena motocykla szybko rośnie. Wskaźnik zapiętego biegu w BMW (za dopłatą) i w Suzuki (montowany seryjnie) to przydatne rozwiązanie. Honda natomiast jest dość oszczędna w dzieleniu się informacjami. Dwa liczniki dzienne i wskaźnik temperatury cieczy chłodzącej – to wszystko, co oferuje. Komputer pokładowy F 650 GS (za dopłatą) pokazuje natomiast dane dotyczące przeciętnego spalania i średniej prędkości oraz zużycia paliwa w danym momencie. Jest nawet stoper.\nŚmiganie po lesie\nAnalogowy prędkościomierz beemki z powodu nieforemnej wskazówki jest słabiej czytelny niż cyfrowe prędkościomierze w Suzuki i Hondzie. Obrotomierze to trzy razy klasyczne zegary. Producenci bardzo poważnie podeszli też do początkujących bikerów, oferując wyższe i niższe akcesoryjne kanapy.\nKrótki wypad na otwarte dla motocykli leśne szutry udowadnia, że nad każdą z testowanych maszyn będzie w stanie zapanować nawet mało wprawny motocyklista. Delikatnie oddawana moc niemal wyklucza możliwość buksowania tylnych kół, a 19-calowe przednie koła zachowują się posłusznie. Gdy szlaban kończy wycieczkę po lesie, niewielki promień skrętu ułatwia zawrócenie na wąskiej drodze.\n1 Suzuki V-Strom 650. Zwycięstwo za doskonałe przystosowanie do dalszych podróży, wygodną kanapę i dobrą ochronę przed pędem powietrza. Do tego silnik o ognistym temperamencie i umiarkowanym zużyciu paliwa.\n2 BMW F 650 GS. Ten sprzęt nie tylko dla początkujących dostarcza wiele frajdy. Można się natomiast przyczepić do komfortu. Bogate wyposażenie dodatkowe (m.in. ABS za dopłatą) powoduje, że do tanich z pewnością nie należy.\n3 Honda Transalp. Niezawodny towarzysz podróży: niezniszczalny dwucylindrowy widlak Transalpa to coś dla wyznawców tradycji. Ale nawet oni poproszą o poprawienie tylnego zawieszenia i obniżenie zużycia paliwa.\nDla kogoś, kto pragnie na nowo odkryć, jak fascynujące może być podróżowanie jednośladem, czas spędzony w siodle którejś z tych maszyn może być jednym z ważniejszych wydarzeń (motocyklowego) życia. Te sprzęty są jak wytresowane wierzchowce – robią wszystko, czego się od nich oczekuje, nie grymaszą, mają skromne wymagania i nie stroją fochów. Każdy z nich radzi sobie nie najgorzej na bocznych drogach i leśnych duktach.\nA mistrzem nad mistrzami okazał się najnowszy Suzuki V-Strom 650.\nTESTY PORÓWNAWCZE Alpen Masters 2006 - finał\nTESTY PORÓWNAWCZE Wierny towarzysz podróży czyli BMW F 750 GS vs Kawasaki Versys 650 vs Suzuki V-Strom 650 vs Yamaha Tracer 700\nTESTY PORÓWNAWCZE BMW G 650 S, Kawasaki Versys, Yamaha XT 660 R, Honda Transalp – Kompania braci


Ścianka boczna do daszka łukowego RETRO z poliwęglanu - toma24.pl\nŚcianka boczna do daszka łukowego RETRO z poliwęglanu\nŚcianka boczna przeznaczona do daszka łukowego RETRO wykonana jest z wysokiej jakości poliwęglanu komorowego oraz profili aluminiowych malowanych proszkowo. Dzięki spawaniu elementów nośnych konstrukcja zyskuje wyjątkową stabilność, natomiast detale dekoracyjne wykonano z kutego aluminium. Ścianka jest wyjątkowo lekka, trwała i łatwa w montażu. Doskonale chroni przed podmuchami wiatru. Dostępna jest w 2 rozmiarach oraz dwóch wersjach kolorystycznych (biała rama + przejrzyste przeszklenie, czarna rama + dymne przeszklenie). Istnieje możliwość zamówienia profili patynowanych na kolor złoty lub srebrny oraz malowanych pod dowolny kolor z palety RAL - wycena indywidualna.\nprofile aluminiowe malowane proszkowo na kolor biały (płyta przejrzysta) lub czarny (płyta dymna)\n120 x 53 x 30 lub 180 x 53 x 30 cm (wys. x szer. u góry. x szer. u dołu)\nBiały (RAL 9016), czarny (RAL 9005)\nŚcianka boczna do daszków z poliwęglanu komorowego\n120 cm lub 180 cm\nDaszek łukowy RETRO z poliwęglanu komorowego 160 x 90 x 26 cm\nRealizacja 4 - 28 dni roboczych\nŚcianka boczna : 180 x 53 x 30 120 x 53 x 30 Kolor ramy i przeszklenia : Biała rama + przejrzyste przeszklenie Czarna rama + dymne przeszklenie Materiał przeszklenia : Poliwęglan Materiał ramy : Aluminium Rodzaj daszka : Drzwiowy Nazwa serii : Retro


Cyberpunk girls - recenzja antologii - Konfabula\nJak wygląda cyberpunkowy świat?\nZwykle to świat po wielkim problemie. Niekiedy jest nim katastrofa klimatyczna, która w opowiadaniu Amber Jagny Rolskiej spowodowała niesamowite tsunami i zatopienie np. Holandii. Poznamy tu dwie możliwości, które obecnie mają ocaleni. Także w Dotknąć ciemności Krystyny Chodorowskiej i Gabrieli Paniki klimat będzie powodem utworzenia się swoistej dystopii po tsunami. Jednak tu odnajdziemy wspomnienia byłej wojskowej, która nie tylko brała udział w niezwykle skutecznej ewakuacji ludności terenów, które miały być zalane, ale także jednej z tych, którzy żyli w czasach, kiedy wytępiono Teremeszy z Kopców, dziwnych budowli nie z tego świata, przypominających nieco gigantyczne kopce termitów.\nJednak nie sama katastrofą żyje cyberpunk. Toi także rozświetlone aglomeracje niczym nocne Neo-Tokyo z legendarnego anime Akira. Skolonizowaliśmy Księżyc, mamy wszczepy różne go rodzaju, świat wirtualny jest naszym realnym na tyle, że nie zauważamy, ze umieramy fizycznie. Jedno słowo może przeprogramować znajdujący się w głowie chip tak jak w Dziewczynie, której nie było Magdy Kucenty czy wyłączyć jak w Nitro Agaty Suchockiej. Zawsze system można też zhakować jak w Mindblow Raduchowskiej, gdzie gracze tak naprawdę uśmiercali realnych ludzi, a nie wirtualne boty.\nPandemia w cyberpunku\nMartyna Raduchowska i jej opowiadanie rozpoczyna antologię opowiadaniem zanurzonym w tym, co mamy obecnie: w pandemii. Jednak jest to o wiele silniejszy wirus niż SARS CoV-2019, objawiający się bardzo trudnymi przypadkami powikłań, zwłaszcza tych dotyczących serca. W dobie cyfryzacji i wszechobecnej technologii jaka w świecie cyberpunka istnieje można jednak sobie zaaplikować sztuczne serce. Co jednak, jeśli jest to serce z szemranego rynku?\nHeartbyte Raduchowskiej nie jest jedyną pozycją o pandemii. W podobnych okolicznościach swą fabułę umiejscawia także Jagna Rolska w Spandau. Tu jednak będziemy działać w sieci, bo po czterdziestu latach izolacji, oczywiście z powodu pandemii, ludzkość całkowicie przeniosła się do wirtuala. Oczywiście nawet z restauracjami i klubami nocnymi, jednak żeby poczuć coś namacalnie potrzebny był mały hakerski trik.\nNie każdy odnajdzie się w klimacie opowiadań”Cyberpunk girls”. Nie dlatego, że kobiety piszą złe sci-fi, bo tylko mężczyźni robią to dobrze. Absolutnie przeczą temu zamieszczone w antologii utwory. Część z nich widziałabym nawet w jakiejś dłuższej formie! Odnajdą się tu czytelnicy, które lubią niepokojące światy przyszłości, tej dalszej i bliższej. Spodoba się to każdemu, kto uważa, że triumf cybernetyki nad człowieczeństwem jest przesądzony, choć niekoniecznie przyniesie nam lepszy świat. Wreszcie zadowoleni będą ci, którzy kochają refleksyjną literaturę. Tu trzeba przystanąć i zastanowić się, czy idziemy w dobra stronę. Wszystko ma swoje dobre i złe strony i już od czasu wynalezienia dynamitu wiemy, że ludzkość wykorzystać może dar technologii w dobry i zły sposób. Nie jestem pewna tylko, czy stali wyjadacze gatunku będą ukontentowani. „Cyberpunk girls” traktuję raczej jako przedsmak dla zainteresowanych lekko cyberpunkiem, choćby i grą tylko. Za to bardzo treściwy i pyszny przedsmak!


Problem z jedzeniem produktów mlecznych u 7 miesięcznego dziecka | Forum BabyBoom\nStarter tematu Elka24\nRozpoczęty 4 Sierpień 2018\nproblem z 7 miesięcznym dzieckiem\nDrogie mamy,proszę o poradę jesli ktoras z was już tak miała niech podpowie mi co mam robić. Problem polega na tym że od paru dni próbuje przestawić moja 7 miesięczną córkę z piersi na butelkę. Oczywiście mała już dostaje obiadki które chętnie zjada. Płacz i lament zaczyna się wtedy gdy próbuję dać jej kaszke lub mleko modyfikowane (zmieniałam już 3razy ). Nie wiem jak ja zachecic. Pomozcie,proszę!\nale problemem jest mleko czy picie z butelki? bo mleko może w tym wieku pić z kubka niekapka na przykład. a jeśli samo mleko, to próbuj inne do skutku, każdemu dziecku coś innego podejdzie. może też być tak, że Twoja córeczka będzie z tych co mm nie tkną. mój najstarszy syn taki był, pluł mm dalej niż widział\nA wode czy herbatki z butelki pije? Jakie mm probowalas dawac?\nDaj jej jeszcze trochę czasu, może na początek wypiłaby trochę Twojego odciągniętego mleka z butelki? A potem stopniowa podmiana na mm?\nA moze odciagaj i próbuj mieszac z mm w coraz wiekszych proporcjach?\nTylko nie wiem czy mozna tak mieszac\nWodę z butelki pije chetnie,cherbatki i produktów mlecznych typu kaszki ,mleko mm wypluwa i płacze... Najgorsze są noce,budzi się i placze ..\nSama butelka nie jest problemem bo wodę z niej chętnie pije,problemem jest mleko mm, kaszki,a nawet jogurciki. Już nawet z desperacji (wiem że nie powinnam tego robić) ugotowałam jej manny na pół procentowym zwykłym mleku i skutek był taki jak przy mm i kaszlach,wypluła i się rozpłakała. Za to zupki i inne produkty do jedzenia które dostaje,zjada z apetytem o ciągle wola cyca... Chciałabym ją przestawić też dlatego że ona ma już ząbki i ugryźć też potrafi .\nto rzeczywiście masz trudny orzech do zgryzienia , bo mleko w tym wieku pić musi. jeśli nie musisz koniecznie już teraz odstawiać od piersi (swoją drogą córka wie co najlepsze ) to ja bym karmiła nadal i ponawiała próby podawania jogurtów/ kaszek i innego mleka, bo często jest tak, że czegoś nie chce teraz, a za miesiąc już zje\nmieszanie mm i mleka mamy nie jest zalecane, ale dopuszczalne, więc można spróbować\na jak gryzie to wyciągaj pierś, mów że nie wolno, powinna załapać\nNie pociesze Cię ale mój ma 1.5 roku i mm z butelki nigdy tknąć nie chciał i do tej pory niestey mu tak zostało. Ogólnie nie umiał pić ani z butelki ani z kubeczkow do roczku. I w ten sposób kp do tej pory teraz już pije sam przez słomke i mm je w kaszkach ale z kp ciężko nam zrezygnować\nDziś o 12:12


Randka (II) – motylewnosie\n– To masz kogoś czy nie? – spytał, nie hamując zniecierpliwienia. Szczerze mówiąc, już się podniecił wizją uprawiania seksu. A że kobieta była ładna i ponętna, to stanowiło jedynie dodatkowy atut.\n– Nie mam – odparła, odwracając głowę. Tylko że on zdołał dostrzec ognisty rumieniec na policzkach. Najpierw go to zaskoczyło, potem ucieszyło. – Akurat teraz nie mam – dodała ciszej.\n– Nie moja – zgodził się, obserwując ją w zamyśleniu. Początkowo blady i mętny plan, nabierał zdecydowanych rumieńców. Nie czuł w związku z nim żadnych wyrzutów sumienia, jedynie dreszczyk podniecenia. Polowanie czas zacząć, bo szkoda czasu na zwłokę. Ani przez chwilę nie zastanowił się, dlaczego wciąż jest nim zauroczona. Nie obchodziło go to, bo nie przestał być egoistą. Akurat to się nie zmieniło.\nNieświadoma jego planów Kornelia wstała i przygotowała drugie danie. Z satysfakcją przyglądała się pałaszującemu swoją porcję Michałowi. Sama mało jadła, bo szczerze mówiąc głód, który czuła, pochodził z zupełnie innego źródła. Była jednocześnie rozdrażniona, wściekła na samą siebie i pełna nadziei. Argumenty popiskującego z cicha zdrowego rozsądku, spychała w niepamięć.\n– Masz komputer? – spytał znienacka Michał, odsuwając pusty talerz.\n– Komputer? – zaskoczona uniosła brwi. – Nie, ale mam tablet. Wystarczy?\nNie pytała, po co, nie chciała być wścibska. Zresztą, trochę się domyślała. Od dłuższego czasu odcięty był od świata, od natłoku informacji. Pewnie chciał wykorzystać okazję. Wskazała mu miejsce w fotelu, na stoliku obok postawiła kubek z herbatą, a potem przyniosła to, o co prosił. Michał chyba stracił ochotę na rozmowę, bo milczał, mimo iż próbowała go zagadać. Suchym głosem podziękował za pomoc, po czym kliknął ikonkę wyszukiwarki i zamarł w bezruchu.\nCo pierwsze? Tym bardziej, że nie był pewien, czy tak naprawdę chce wiedzieć. Tamten świat był dla niego niepowrotnie stracony. Tamci ludzie… Z wahaniem wpisał nazwisko swej byłej narzeczonej. Może słowo partnerka czy kochanka byłoby lepsze, bo tak naprawdę nie zamierzał się żenić. Z goryczą wpatrywał się w jej uśmiechniętą twarz, czytał o nowym, bogatym i sławnym mężu. Potem przerzucił się na kolegów z drużyny. Jednym się poszczęściło, inni zniknęli z życia publicznego, tak jak brat Kornelii, Kamil. Potem wpisał nazwisko własnego ojca. Co prawda bez większych nadziei, ale jakież było jego zdumienie, gdy znalazł całkiem świeży artykuł, że szanowny tatuś żeni się w pierwszy dzień świąt. I to z nie byle kim. Jego przyszła małżonka była pół wieku młodsza, piękna, utalentowana, znana, więc Michał przez dłuższy czas zastanawiał się, co sprawiło, iż związała się z podstarzałym, brzuchatym i co tu ukrywać, niezbyt przystojnym mężczyzną? Złośliwie pomyślał przy tym, że na szczęście urodę odziedziczył po matce, po czym zamarł, wpatrując się we fragment artykułu.\n– Co u diabła? – warknął. – Jak to milioner?\nInformacja że jego ojciec należy do najbogatszych ludzi w kraju, z trudem torowała sobie drogę w umyśle Michała. Kiedy rozpoczynał karierę piłkarską, z ledwością wiązali koniec z końcem. Przez rok po śmierci matki korzystali nawet z pomocy opieki społecznej. Wbrew pozorom ich stosunki nie należały do serdecznych, można nawet powiedzieć, że były ozięble poprawne. Lecz jako menadżer ojciec sprawdził się doskonale. On kontrolował zarobki syna, on decydował, jaką drogę wybrać, aby trafić na sam szczyt. I miał do tego wyjątkowy talent.\nWszystko skończyło się w dniu wypadku. Już wcześniej dochodziło do spięć na tle finansowym, ale definitywny koniec nastąpił tamtej feralnej nocy. Ojciec przestał z nim rozmawiać, nie odwiedził go w szpitalu, odciął się nie wyjaśniając powodu takiego zachowania. Wpłacił jedynie pieniądze na konto syna oraz przepisał na niego mieszkanie. Michał sądził wtedy, że zatrzymał dla siebie jakąś część majątku, a teraz właśnie dowiedział się, iż ta część była o wiele większa niż przypuszczał.\nNie tylko go porzucił, ale i okradł.\nNo cóż… Nie spodziewał się po nim zbyt wiele. Ojciec był pazernym, zadufanym w sobie dupkiem. Egoistą. Jak ja, pomyślał ponuro Michał. Gdy forsa płynęła szerokim strumieniem, współpraca jako tako nam się układała. Gdy przestałem mu być potrzebny, po prostu pozbył się mnie jak śmiecia. Obyś się udławił tą kasą stary pryku, złorzeczył w duchu. I chyba po raz pierwszy zrozumiał wiarę niektórych ludzi w piekło i niebo.\n– Michał? – Dotknięcie delikatnej dłoni przywróciło mu poczucie rzeczywistości. – Wszystko w porządku? Siedzisz taki zamyślony już ponad godzinę. Czy znalazłeś to co chciałeś?\n– Nawet więcej – odparł krótko. – O wiele więcej. – Lecz nie zamierzał jej niczego wyjaśniać. A ona jak widać nie zamierzała pytać.\n– Tak. Masz to wino?\n– Nie mam – uśmiechnęła się, ale tak jakoś blado, bez widocznej wesołości. – Zaraz zaparzę kawę.\nOdłożył tablet. Wystarczyło mu to, czego się dowiedział. Wystarczyło, aby po raz kolejny zepsuć humor i sprawić, że otaczająca go rzeczywistość okazała się gówno warta.\n– Proszę. Tu są ciasteczka korzenne i pierniczki. A tu mleko i cukier.\n– Nie chcę. Lubię mocną i gorzką.\n– Ja też. – Nie wiadomo dlaczego wyglądała na uradowaną. – To co? Będziemy milczeć czy opowiesz mi coś o sobie? Wiesz… To takie dziwne, iż w tak krótkim czasie trafiłeś z salonów do sutereny.\n– Hazard, kobiety, fałszywi przyjaciele – wzruszył ramionami. – Do tego alkohol, nieustające libacje, prochy. A pieniądze? Łatwo przyszło, łatwo poszło. Wystarczyło na rok z okładem.\n– A teraz? Czy ojciec…\n– Nie! – syknął nagle rozzłoszczony. – Ten skurwiel nie da mi złamanego grosza, choćbym konał na progu jego domu. I dobrze! Sam sobie poradzę, nie potrzebuję jego pomocy!\n– To takie dziwne – odparła w zadumie. Migoczące światło z piecyka kładło się ruchliwymi cieniami na jej twarzy, dodając jakiegoś nieuchwytnego uroku szarym oczom i lekko rozchylonym wargom. Po raz nie wiadomo który pomyślał, że naprawdę jest piękna. – Serio nie było nikogo, kto by ci pomógł?\n– Tacy jak ja nie miewają przyjaciół.\n– Tacy jak ty? Czyli z kategorii arogancki bubek? – roześmiała się dźwięcznie.\nNie zaprzeczał, bo nie widział w tym sensu. W tej rozmowie również. Za to znów pojawiło się podniecenie. Z niechętnym podziwem gapił się na jej smukłe dłonie zaciśnięte wokół porcelanowego kubka, na rytmicznie unoszące się piersi okryte grubą tkaniną swetra, na wygiętą w lekki łuk szyję, na zarumienione od ognia policzki. Kurwa! Ona naprawdę była śliczna! A on najchętniej przeleciałby ją nawet w tej chwili!\n– Nie powinieneś wracać do tego domu.\n– Nie? A niby gdzie mam wrócić? – spytał z goryczą.\n– Tak się właśnie zastanawiam… Przecież istnieją jakieś instytucje, jakieś domy opieki czy coś w tym rodzaju.\n– Przytułek. Ale tam nie wolno pić.\n– Dodatkowa motywacja.\n– Jaka motywacja? – zmarszczył brwi poirytowany. Nie lubił, gdy ktoś decydował za niego, jak żyć. – Ja wcale nie chcę przestać. Alkohol pomaga się odprężyć, odpłynąć. Na nic mocniejszego mnie nie stać.\n– I bogu dzięki – mruknęła, wstając powoli, z ociąganiem. – Zostawię cię na kilka godzin, dobrze? Obiecałam ciotce, że jej pomogę w przygotowaniach do świątecznej kolacji.\n– Dobrze, ale najpierw… – Nie dokończył, tylko znów chwycił jej nadgarstek, przyciągając stawiającą znikomy opór Kornelię ku sobie. Siedziała więc na jego kolanach, delikatnie drżąc, na pewno nie z chłodu, bardziej z obawy.\n– Cii! – położył palec na jej ustach. – Czy wtedy cię pocałowałem? – zadał zaskakujące pytanie.\n– Raz – uśmiechnęła się ze smutkiem. – Na samym początku. Wtedy wydawało mi się, że zdobyłam najwyższy szczyt Himalajów, teraz wiem, że to był zwykły całus.\n– Bez języczka? – zażartował, chociaż wcale nie było mu do śmiechu. Wystarczyła sama bliskość jej ciała, aby rozpalić w nim pożądanie.\n– Bez języczka.\n– A teraz? Jak chcesz?\nUśmiechnęła się, nie otwierając oczu. Lekko przeciągnęła, pozwalając aby chłód pościeli jeszcze przez chwilę... Czytaj więcej\nOj oj już 18-sta, czekam i czekam…


Noclegi w Loče pri Poljčanah - Oferty noclegów w Loče pri Poljčanah - eSky.pl\nTanie Noclegi - Loče pri Poljčanah\nZobacz najlepsze oferty noclegów w Loče pri Poljčanah!\nCelje, 21 maja 2021, 2 noce\nLukanja, 21 maja 2021, 2 noce\nRogaška Slatina, 21 maja 2021, 2 noce\nZrece, 21 maja 2021, 2 noce\nFram, 21 maja 2021, 2 noce\nSprawdź inne oferty Sprawdź więcej ofert w Loče pri Poljčanah\nWybierając się do Loče pri Poljčanah, znajdziesz noclegi na każdą kieszeń przeznaczone dla turystów o zróżnicowanych potrzebach. Na przyjezdnych czekają przestronne i komfortowo wyposażone obiekty z wieloma udogodnieniami oraz tanie hostele, w których przenocuje się podczas kilkudniowego city break. Noclegi w Loče pri Poljčanah są dostępne zarówno w centrum, jak i w pobliżu lotniska oraz w mniej popularnych dzielnicach lub regionach. Dzięki temu wybierzesz nocleg w Loče pri Poljčanah w dogodnej lokalizacji w zależności od Twoich dalszych planów. Wcześniejsza rezerwacja noclegu w Loče pri Poljčanah daje pewność, że po dotarciu na miejsce wypocznie się po podróży bez stresu związanego z poszukiwaniem hotelu, apartamentu lub innego obiektu dla podróżnych. Zarezerwuj nocleg zanim pojedziesz do Loče pri Poljčanah, a podróż upłynie w przyjemniejszej atmosferze.\nNajlepsze noclegi - Loče pri Poljčanah\nNoclegi w Loče pri Poljčanah obejmują rozbudowaną ofertę z wielu obiektów dla turystów podróżujących w pojedynkę, par, rodzin, seniorów oraz grup. Przyjezdni mogą przenocować w apartamentach, hotelach i pensjonatach, oferujących maksimum prywatności oraz znajdujących się w centrum Loče pri Poljčanah. Udogodnienia w postaci bliskości wypożyczalni samochodów, komunikacji publicznej, sklepów, obiektów usługowych oraz rekreacyjnych są gwarancją udanego wypoczynku. Jeśli interesują Cię luksusowe noclegi, Loče pri Poljčanah ma szeroką ofertę dla Ciebie. W wybranym miejscu znajdziesz wszystko, czego potrzebujesz podczas urlopu lub podróży w celach biznesowych. Nocleg na terenie Loče pri Poljčanah zarezerwujesz w obiektach z udogodnieniami dla niepełnosprawnych, niemowląt i małych dzieci oraz podróżujących wraz ze zwierzętami.\nJak znaleźć noclegi w Loče pri Poljčanah?\nNoclegi w Loče pri Poljčanah szybko znajdzie się przez wyszukiwarkę po podaniu kierunku podróży oraz daty zameldowania i wymeldowania. Po zaznaczeniu liczby podróżnych wyszukiwarka wskaże, które noclegi na terenie Loče pri Poljčanah są dostępne. Wybór noclegu ułatwiają filtry typu obiektu i liczby gwiazdek, oceny gości, odległości od centrum oraz bezpłatnego anulowania rezerwacji. Dzięki temu bez trudu wybierzesz nocleg w Loče pri Poljčanah już w kilka minut. Możesz zarezerwować sam nocleg lub nocleg wraz z przelotem w zależności od potrzeby.\nJakie udogodnienia znajdę przy noclegach w Loče pri Poljčanah?\nUdogodnienia przy noclegach w Loče pri Poljčanah są zależne od wybranego typu obiektu oraz liczby gwiazdek. W dostępnych miejscach na gości czekają pokoje z aneksami kuchennymi, balkonem, klimatyzacją, zestawem do kawy i herbaty, kompletem ręczników i dostępem do Internetu. Przyjezdni mogą skorzystać z bezpłatnego parkingu przy obiekcie, zamówić posiłek w restauracji lub wybrać hotel z basenem. Dodatkowo noclegi w Loče pri Poljčanah zarezerwujesz w obiektach zapewniających gościom transfer z lotniska i na lotnisko.\nGdzie rezerwować noclegi w Loče pri Poljčanah?\nRezerwacji noclegów w Loče pri Poljčanah można dokonać przez Internet. Decydując się na rezerwację na eSky.pl, wybierasz jedynie sprawdzone obiekty. Dzięki temu po dotarciu do Loče pri Poljčanah, nocleg jest przygotowany zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami. Płatność za wybrany pokój odbywa się przez bezpieczny system PayU lub za pomocą karty kredytowej. W razie rezygnacji z wyjazdu, przysługuje Ci prawo do bezpłatnej anulacji rezerwacji noclegu w Loče pri Poljčanah. Termin bezpłatnego odwołania rezerwacji jest podawany podczas wyszukiwania obiektu.\nIle kosztuje nocleg w Loče pri Poljčanah?\nKoszt noclegów w Loče pri Poljčanah jest zależny od kilku czynników. Najtańsze są zajazdy, hostele i kempingi, najwięcej kosztują noclegi w hotelach i luksusowych apartamentach. Cena rezerwacji jest związana z terminem, długością pobytu oraz liczbą gości. Jeżeli chodzi o noclegi, Loče pri Poljčanah cechuje się przystępnością cenową przez cały rok, jednak najmniej płaci się poza sezonem. Koszty pobytu maleją, gdy w jednym pokoju melduje się większa liczba osób oraz gdy rezerwuje się nocleg w Loče pri Poljčanah na okres powyżej tygodnia.\nNoclegi w Hocko Pohorje\nNoclegi w La Cavalerie


Zespół pasma biodrowo-piszczelowego - fakty i mity - Fizjomind E. Prekiel\nZespół pasma biodrowo-piszczelowego (skrót z ang. ITBS) to jedna z najczęstszych kontuzji biegaczy, szczególnie jeśli pod uwagę bierzemy amatorów. Szukając informacji na temat leczenia i profilaktyki, możemy naprawdę się pogubić. Zdania są bardzo podzielone. Niektórzy zalecają przerwę w treningach, inni rolowanie czy rozciąganie. Z drugiej strony, wielu badaczy neguje najpopularniejsze sposoby leczenia. Co tak naprawdę jest skuteczne?\nZespół pasma biodrowo-piszczelowego – charakterystyka\nPasmo biodrowo-piszczelowe to nie, jak wiele osób uważa, mięsień. Sama nazwa wskazuje, że jest to pasmo tkanki łącznej biegnące po bocznej stronie uda, przyczepiające się do bocznej strony kolana do tzw. guzka Gerdy’ego. W okolicy biodra pasmo wplata się w kilka mięśni: naprężacza powięzi szerokiej, pośladkowego wielkiego i pośladkowego średniego. Dzięki temu, że struktura ta biegnie od biodra do kolana i łączy się z powyższymi mięśniami, wpływa zarówno na biomechanikę biodra, jak i kolana.\nPasmo biodrowo-piszczelowe to struktura położona po bocznej stronie uda\nO zespole pasma biodrowo- piszczelowego mówmy, kiedy pacjent odczuwa ból po bocznej stronie kolana nieco powyżej szpary stawu. Dawniej uważano, że przyczyną bólu jest tu tarcie pasma o nadkłykieć boczny, co w dłuższej perspektywie powoduje stan zapalny. Ostatnie badania pokazały, że w miejscu występowania bólu znajduje się tkanka łączna leżąca pod pasmem. Pełni ona funkcje kaletki, czyli elementu, który oddziela pewne elementy od kości. Jeśli z różnych powodów pasmo ulega większym naprężeniom, może powodować ucisk na tkankę i pojawienie się stanu zapalnego. Obecne podejście zmienia zupełnie podejście do leczenia, a także do profilaktyki. Pamiętaj, że ból po zewnętrznej stronie kolana może być spowodowany wieloma schorzeniami, dlatego, aby postawić prawidłową diagnozę, należy skonsultować się ze specjalistą.\nZespół pasma biodrowo-piszczelowego – przyczyny\nO przyczynach ITBS moglibyśmy pisać bardzo długo. Wiele z nich jest związanych z nieprawidłową biomechaniką. Nadmierne obciążenie pasma może być wywołane tzw. niestabilnością funkcjonalną kolana, polegającą na uciekaniu kolana do środka w czasie biegu. Jest to jeden z najczęstszych problemów funkcjonalnych u biegaczy amatorów. Skąd bierze się niestabilność funkcjonalna? Jest to pewien stereotyp biegu, który nabywamy często już w dzieciństwie. Zazwyczaj ma on związek ze zwiększoną rotacją wewnętrzną stawu biodrowego. Przyczyną takiego stanu rzeczy może być zarówno specyficzna budowa biodra, jak i zwiększone napięcie w niektórych tkankach okolicy stawu biodrowego. Istotne jest tu także osłabienie mięśnia pośladkowego, którego aktywność jest ważna w kontekście stabilizacji kolana.\nNie będę wymieniać tu wszystkich możliwych przyczyn ITBS. Oczywiście musimy na nie zwracać uwagę w czasie terapii, powinniśmy jednak zdać sobie sprawę, że jest jeden ważniejszy czynnik powodujący zespół pasma biodrowo-piszczelowego. Chodzi tu o zbyt gwałtowne zwiększanie obciążenia treningowego. Zauważmy, że bieganie to sport cieszący się szczególną popularnością u osób w średnim wieku. Często są to ludzie, którzy nigdy wcześniej nie trenowali lub mieli długą przerwę w treningu. Kolagen, czyli budulec różnych struktur naszego ciała, potrzebuje czasu, zanim będzie gotowy na przyjmowanie dużych obciążeń treningowych. Jeśli zaczynamy biegać zbyt dużo w krótkim czasie, ryzyko kontuzji drastycznie wzrasta.\nZespół pasma biodrowo-piszczelowego z perspektywy fizjoterapeuty\nNa temat leczenia ITBS narosło wiele mitów. Postaram się opisać kilka najbardziej kontrowersyjnych elementów:\nJeśli mielibyśmy podsumować wszystkie artykuły związane z leczeniem ITBS, to wiele z nich zaleca ćwiczenia rozciągające. Z drugiej strony słychać głosy, że stretching pasma biodrowo-piszczelowego to strata czasu. Kto ma rację? Z pewnością pasmo biodrowo-piszczelowe to struktura niezwykle sztywna. Możecie zauważyć to sami, próbując wprowadzić ćwiczenia rozciągające tej struktury. Na pewno dostrzegliście, jak ciężko przyjąć pozycję tak, aby odczuwać ciągnięcie, czy nawet jakiekolwiek naprężenie po bocznej stronie uda. Potwierdza to wiele badań m.in. jedne przeprowadzone przez dr Eanna Falvey, która udowodniła, że nie mamy możliwości wydłużyć pasma. Głównie ze względu na jego strukturę, ale także na fakt, że jest ono przyczepione do kości udowej na całej jej długości.\nTrzeba otwarcie powiedzieć, że ćwiczenia rozciągające są generalnie przewartościowane wśród biegaczy. Myślę, że praktycznie każdy z nas mówiąc o profilaktyce i leczeniu kontuzji w sporcie, myśli o stretchingu. Niestety jest to myślenie stereotypowe, a najnowsze badania pokazują, że wprowadzania różnorodnych ćwiczeń rozciągających nie zapobiega, a co więcej nie leczy kontuzji. Podobnie jest z zespołem pasma biodrowo-piszczelowego. Oczywiście stretching innych mięśni okolicy uda i miednicy może być zasadny, jeśli naszym celem jest praca nad stereotypem biegu, zakresem ruchu stawów, mobilnością miednicy itd. Jeśli mówimy jednak o stretchingu samego pasma, jest to praktycznie niemożliwe.\nOd czasu, gdy rollery zostały wprowadzone na rynek, praktycznie każdy biegacz stosuje je w profilaktyce i leczeniu ITBS. W ostatnim czasie pojawiło się coraz więcej głosów, mówiących, że to działanie bezsensowne. Podobnie jak w przypadku stretchingu, badacze twierdzą, że pasmo biodrowo-piszczelowe jest tak sztywną strukturą, że jakakolwiek próba rozluźniania go na rollerze jest bezskuteczna. Prawdopodobnie nie mamy możliwości trwałego odkształcenia pasma.\nZ drugiej strony zastanówmy się, jeśli jest to zupełnie bezskuteczne, dlaczego większość biegaczy to robi? Myślę, że należy tu spojrzeć trochę z innej perspektywy. Regularne rolowanie powoduje adaptacje układu nerwowego, a co za tym idzie mniejsze odczuwanie bólu. Znaczny ucisk powoduje bodźcowanie tkanki, co za tym idzie lepsze jej ukrwienie. Rolowanie może doprowadzić nawet do reakcji zapalnej w niektórych obszarach tkanki łącznej, która wpływa na leczenie. Co więcej, rolownie wytwarza ciepło, a ciepło jak wiemy to dokrwienie.\nWielu badaczy uważa, że rolowanie pasma biodrowo-piszczelowego nie ma sensu, ponieważ struktura ta jest nieelastyczna.\nOczywiście powinniśmy do sprawy podejść z rozsądkiem. Zastanówmy się nad rolowaniem dokładnie miejsca bólu. Jeśli zgodnie z najnowszymi badaniami zespół pasam biodrowo-piszczelowego jest wynikiem stanu zapalnego w tkance znajdującej się pod pasmem, czy wprowadzanie ucisku w tej okolicy ma sens? Odpowiedź brzmi: to zależy. Jeśli weźmiemy pod uwagę pacjentów, u których reakcja zapalana jest duża, nawet najmniejszy ucisk w tej okolicy może powodować jeszcze większą odpowiedź bólową. Z drugiej zaś strony, jeśli nasz problem jest bardziej przewlekły, a ból utrzymuje się na tym samym średnim poziomie, ukrwienie w tej okolicy może być pomocne. W takiej sytuacji, jeśli inne sposoby leczenia nie pomagają, możemy spróbować użyć rollera i przebodźcować tkankę. Myślę, że w takiej sytuacji warto współpracować z fizjoterapeutą, który może sam wprowadzić pewne techniki w okolicy bólowej. W ten sposób możemy sprawdzić, czy praca bezpośrednio na okolicy bólowej będzie dla nas korzystna.\nZapewne niektórzy z Was mogli się spotkać z diagnozą mówiącą, że zespół pasma biodrowo-piszczelowego jest spowodowany nierównością długości kończyn. Jest to moja ulubione stwierdzenie, a tak naprawdę jedno z większych nieporozumień w medycynie. Zacznijmy od tego, że rzadko zdarza się, żebyśmy mieli rzeczywiste skrócenie kończyny, czyli inaczej mówiąc sytuację, w której nasza kość udowa lub piszczelowa z jakichś powodów jest krótsza. Żeby stwierdzić nierówność rzeczywistą kości, po pierwsze, lekarz musi wykonać pewne standardowe pomiary za pomocą centymetra. W drugiej kolejności należy wykonać zdjęcie rentgenowskie. Najczęściej jednak nasze kości są równe, a fakt, że pozornie nasza noga jest krótsza, jest wynikiem zmiany ustawienia miednicy. Zazwyczaj takie ustawienie zyskujemy już w dzieciństwie, jest to wada postawy, na której wystąpienie ma wpływ wiele czynników.\nWszystkie badania pokazują, że fakt skośnego ustawienia miednicy nie ma wpływu na pojawienie się zespołu pasma biodrowo-piszczelowego. Tak naprawdę nie ma wpływu na większość kontuzji biegaczy. Niestety wciąż wielu lekarzy i fizjoterapeutów uważa inaczej.\nBieganie z ITBS?\nCzy bieganie z bólem wynikającym z ITBS jest wskazane? Możecie się spotkać z zaleceniem, aby rozbiegać ból. Myślę, że w przypadku tej konkretnej kontuzji nie jest to wskazanie rozsądne. Zauważmy, że dolegliwości bólowe związane z ITBS pojawiają się w czasie biegu, zazwyczaj po przebiegnięciu jakiegoś konkretnego odcinka. Dzieje się tak, ponieważ w trakcie biegu dochodzi do podrażnienia tkanki znajdującej się pod pasmem. Im dłużej biegniemy, tym ból staje się intensywniejszy. Rzadko zdarza się sytuacja, w której wraz z upływem czasu dolegliwości będą mijały. Nie mamy możliwości, jak niektórzy twierdzą, “rozbiegania” bólu. Raczej dolegliwości będą coraz bardziej dokuczliwe.\nW przypadku ITBS wolne bieganie może powodować większe dolegliwości bólowe\nPamiętajmy, że w przypadku ITBS unikanie bólu jest bardzo istotne. Jeśli pierwsze dolegliwości odczuwamy dopiero po przebiegnięciu 5 km, możemy biegać 4. Nie powinniśmy dopuszczać jednak do pojawienia się dyskomfortu. W sytuacji, gdy ból pojawia się praktycznie od początku biegu, powinniśmy odpuścić treningi na jakiś czas. Co więcej, do podrażnienia zazwyczaj dojdzie szybciej, jeśli biegniemy wolno oraz nasz krok biegowy jest dłuższy. Ma to związek z biomechaniką i obciążeniem bocznej strony kolana. Możemy zatem w okresie leczenia lub powrotu do treningów wprowadzić więcej interwałów, przebieżek lub innych elementów, gdzie biegamy szybciej. Starajmy się także nieco skrócić krok biegowy.\nJedno z częstszych zaleceń odnoszących się do ITBS dotyczy ćwiczeń mięśni pośladków. Jak pisałam wyżej, pośladek kontroluje kolano, nie dopuszcza do jego nadmiernego ruchu do środka w czasie kontaktu stopy z podłożem. Ćwiczenia wzmacniające mięsień pośladkowy średni powinny być podstawą profilaktyki urazów kolana u wszystkich biegaczy. Jak prawidłowo ćwiczyć mięśni obszaru miednicy? Na co zwrócić szczególną uwagę? Odpowiedź na te pytanie w kolejnym artykule.