Pytania do eksperta. Zabranie godzin ponadwymiarowych - Głos Nauczycielski\nJestem nauczycielem szkoły ponadpodstawowej. Chciałabym się dowiedzieć, czy w ciągu roku szkolnego dyrektor może zabrać nauczycielowi godziny ponadwymiarowe? (G.H., Janów Podlaski)\nZmiana liczby godzin pomadwymiarowych w ciągu roku szkolnego czy wręcz ich zabranie jest możliwe. Takie działanie nie narusza bowiem stosunku pracy, w tym wymiaru zatrudnienia. Jednak dyrektor powinien uzasadnić swoją decyzję.\nGodziny ponadwymiarowe w szkole są to godziny zajęć dydaktycznych, które pozostają do realizacji po podzieleniu godzin przewidzianych do realizacji z uczniami na pensum. Jeżeli pozostają godziny, których liczba nie jest wystarczająca, aby dyrektor mógł zatrudnić nowego nauczyciela w pełnym wymiarze zajęć bądź w niepełnym wymiarze zajęć, wówczas godziny takie przydziela nauczycielom zatrudnionym w szkole w pełnym wymiarze czasu pracy jako godziny ponadwymiarowe. W kompetencji dyrektora szkoły, który jest kierownikiem zakładu pracy dla zatrudnionych tam pracowników, w tym nauczycieli, leży dokonanie podziału godzin ponadwymiarowych.\nDyrektor szkoły odpowiada bowiem za realizację zadań dydaktycznych i opiekuńczo-wychowawczych w szkole. Z uwagi na to, że godziny ponadwymiarowe są przeznaczone do realizacji zajęć dydaktycznych, dyrektor, przydzielając je nauczycielowi, powinien uwzględnić kwalifikacje danego nauczyciela. Dlatego też jeżeli są to np. godziny z języka polskiego, to powinien je realizować nauczyciel mający kwalifikacje do tego przedmiotu, jak też nauczający w klasach, w których realizuje zajęcia z języka polskiego.\nCo do zasady godziny ponadwymiarowe przydzielane są danemu nauczycielowi na cały rok szkolny. W piśmie informującym o przydziale tych godzin dyrektor informuje nauczyciela o ich liczbie oraz realizowanych zajęciach w ramach tych godzin. Należy jednak zauważyć, że w szkole w ciągu roku szkolnego mogą zdarzyć się różne sytuacje, które będą miały wpływ na zmianę liczby przydzielonych godzin ponadwymiarowych, a nawet całkowite ich zabranie. Do tych sytuacji możemy zaliczyć chorobę nauczyciela, jego powrót z urlopu rodzicielskiego czy obniżenie wymiaru zatrudnienia nauczyciela na jego wniosek. Trzeba jednak zwrócić uwagę, że zmiana przydziału godzin powinna być ściśle uzasadniona. Na pewno nie może mieć miejsca sytuacja, kiedy w danym oddziale określonego przedmiotu naucza jednocześnie dwóch nauczycieli lub następuje zmiana nauczyciela nauczającego dany przedmiot podczas roku szkolnego.\nJeżeli dyrektor szkoły podejmie decyzję o odebraniu nauczycielowi części lub wszystkich godzin ponadwymiarowych, to nie korzysta w tym przypadku z form prawnych zmieniających wymiar zatrudnienia. Nie stosuje więc zarówno porozumienia zmieniającego czy wypowiedzenia zmieniającego. Ale dyrektor szkoły powinien przekazać nauczycielowi pisemną informację o zmniejszeniu liczby godzin ponadwymiarowych bądź całkowitym odebraniu. Brak zgody nauczyciela na zmniejszenie wymiaru godzin ponadwymiarowych lub całkowite ich zabranie nie ma mocy wiążącej dla decyzji dyrektora.\nart. 35 ustawy Karta Nauczyciela\nWięcej prawnych pytań i odpowiedzi – GN nr 5-6 (e-wydanie)


Wnętrze biura w Tokio - kreatywna przestrzeń - Sztuka architektury\nStrona główna Realizacje Wnętrza Wnętrze biura w Tokio - k...\nWnętrze biura w Tokio - kreatywna przestrzeń\nData dodania: 11.05.2015 Czas czytania: ~1 min\nIndustrialne wnętrze biura w Tokio to projekt architektów z pracowni Torafu Architects\nArchitekci z pracowni Torafu Architects zaprojektowali wnętrze biura w Tokio dla tokijskiej agencji reklamowej. W środku dominują takie materiały jak polerowany beton, drewno oraz biały żwir. Wnętrze biura powstało w wyniku modernizacji parteru budynku położonego w dzielnicy Ebisu w Tokio.\nProjektanci chcieli stworzyć we wnętrzu biura dogodne warunki do aktywności kreatywnej w warunkach przestrzeni typu open space. Recepcja została umieszczona na betonowym podwyższeniu. Jej funkcję podkreślają dodatkowo elementy oświetlenia zwisające z niezabudowanego sufitu.


Moja złota rybka zombie - jedynie 22,16 zł w matras.pl\nPrzybij płetwę ze złotą rybką zombie! Nowa przebojowa seria książeczek dla dzieci. Uwaga! Wysokie prawdopodobieństwo pęknięcia ze śmiechu! Tymek zawsze podejrzewał, że jego starszy brat Tytus jest odrobinę szalony. Kiedy nastolatek otrzymuje w prezencie zestaw młodego chemika, przeprowadza swój pierwszy eksperyment: zanurza domową złotą rybkę zwaną Frankie w toksycznej, zielonej mazi ... Na szczęście szybka reanimacja wykonana przez Tymka za pomocą baterii przywraca rybkę do życia. Jednak coś poszło nie tak… Frankie wprawdzie ożył, ale zmienił się w grubą i inteligentną rybkę zombie, która potrafi hipnotyzować! I najwyraźniej zamierza się zemścić na Tytusie. Tytus z kolei chce wykorzystać niezwykłe zdolności rybki, żeby móc kontrolować świat, a przynajmniej mamę. Tymek musi podjąć trudną decyzję - ratować swojego wstrętnego brata, czy rybiego przyjaciela? Zwariowana akcja, perypetie rodzeństwa i złotej rybki - rozbawią Was do łez…chyba że wcześniej Was zahipnotyzują. Dla wszystkich, którzy znają wątpliwe uroki posiadania starszego rodzeństwa! Seria napisana przez Mo O’Harę składa się z sześciu tomów. Kolejne części już wkrótce! Czytaj dalej >> << Zwiń\nISBN: *, 9788308-06077-3\npękali ze śmiechu\nJa nie czytałam, mogę jedynie napisać, że moje dzieci - 8 i 10 lat- mieli niezły ubaw. Młodszemu Frankowi musiałam ją schować żeby odrobił lekcje... No a teraz czekamy na kolejną część, jutro będę musiała "bujać" do księgarni po książkę....\nKsiążka ta zaciekawiła mnie od samego początku, odkąd tylko zobaczyłam jej zapowiedź na stronie wydawnictwa. Przyznajcie, okładka jest naprawdę przyciągająca, prawda? Mnie złapała na swój wygląd, ale tekst także jest świetny. Nie żałuję, bo to naprawdę zabawna, fajna, bardzo wciągająca opowieść. Dzieje się tutaj mnóstwo rzeczy, zapewniam Was, że nie ma szans na nudę. I chociaż jest ona przeznaczona dla młodych czytelników to jestem przekonana ... że i Wy podczas czytania także niejednokrotnie się uśmiechniecie :)


Aloesowy balsam do ust z olejkiem i jojoby\nnawilżająca receptura na bazie czystego aloesu i jojoby,\nwygładza, zmiękcza i koi suchą skórę warg,\nchroni usta przed słońcem, wiatrem, mrozem i przesuszonym powietrzem,\ndodaje ustom blasku i objętości,\ndoskonały do użytku przez cały rok.\nŚmieją się, mówią, jedzą, całują i przyciągają wzrok. Potrzebujesz ich do niemal każdej aktywności, a przecież są tak delikatną częścią Twojej twarzy!\nTwoje usta pokrywa niezwykle wrażliwy naskórek, podatny na szybką utratę wilgoci i ciągłe mikrourazy. Nie mają pigmentu melaniny, który chroniłby je przed promieniami UV. Nie potrafią bronić się przed wiatrem, mrozem, szkodzi im także suche powietrze klimatyzowanych pomieszczeń.\nZ myślą o ochronie delikatnej skóry Twoich ust Forever stworzył aloesowy balsam ALOE LIPS. Niezastąpiony ekstrakt z liści aloesu, odżywcza jojoba i wosk pszczeli dostarczą wszystkiego, czego potrzebują Twoje PERFEKCYJNIE ZADBANE USTA.\nBalsam znakomicie zregeneruje, nawilży i wygładzi skórę warg, zniweluje uczucie spierzchnięcia i suchości, pomoże też na dłużej zatrzymywać w nich wilgoć. Dzięki Aloe Lips Twoje usta o każdej porze roku pozostaną MIĘKKIE, AKSAMITNE, BŁYSZCZĄCE, po prostu piękne! Pokochasz go także za jedwabistą konsystencję i subtelny zapach.


Ilość wizyt: 18247\nIlość głosów: 35 (ocena 4.4)\nTagi: matka, kult, rewolucja, święto światła, ogień, szata, bogini, misteria, kapłaństwo, powstanie ludowe, krąg kamienny, zielarstwo, białe szaty, ogień ofiarny, pramatka, zmartwychwstanie, wahadlarstwo\nWicca - Pochodzenie słowa i ideału\nWicca wedle Wiedzy Tajemnej\nOkultystycznie, wedle Wiedzy Tajemnej, wszyscy bogowie są jednym Bogiem, zaś wszystkie boginie są jedną Boginią, co na wschodzie wyrażane jest ideą Viśvedevas - Wszchbogowie czyli wszystkie bóstwa jako jedno bóstwo, wielu ale działają jak jedna istota, wedle zasad niebiańskiego czy kosmicznego konsensusu. Prócz koncepcji monoteizmu, henoteizmu, panteizmu i dualizmu wielu Wiccan akceptuje podejście politeistyczne, wierząc w istnienie wielu rozmaitych bóstw, ile tylko mitologia i wgląd zdoła ujawnić. Podejście politeistyczne przyjmuje, że bóstwa są oddzielnymi bytami, decydującymi o samych sobie, co jednak nie stoi w sprzeczności z ich jednością ani występowaniem wspólnie w ważnych sprawach. Wicca staje się bardziej politeistyczna wraz upływającymi latami, przyjmując tradycyjny pogląd pogański, gdzie każde plemię, każdy klan ma swoje bóstwo opiekuńcze, swojego anioła opiekuńczego, a w związku z tym także własne totemy, flagi i symbole. Niektórzy Wiccanie (Wikkanie, Łyczanie) postrzegają bóstwa nie jako byty, a metaforyczne archetypy lub formy myślowe, co technicznie rzecz ujmując, pozwala im być ateistami czy agnostykami i nie stoi w sprzeczności z wizjami i wyobrażeniami niebiańskich bóstw, bo pracujemy z planem subtelnych myśli, z wyższym umysłem (ciałem przyczynowym) na którym owe idee są bytami, formami lub ideami, zależnie od naszych zdolności percepcji. Pogląd ten jest popierany przez wiele kapłanek i psychologów z zawodu, postrzegających bóstwa jako archetypy jungowskie istniejące w nieświadomości zbiorowej i łączące się z podświadomością, a wywoływane przez rytuały oraz inwokacje świętych imion bóstw. Bogini i Bóg manifestują się nam w snach i wizjach – mawiają przekonaniem.\nKoncepcje wikkańskie dotyczące bóstw – dualizm, politeizm, panteizm, monoteizm – mogą wydawać się radykalnie od siebie odmienne, jednakże nie są wzajemnie wkluczające: niektórzy Wiccanie uznają zmienne pojmowanie natury tych istot za dobroczynne duchowo i praktyczne magicznie. Wicca współczesna wydaje się być ubogą krewną tego czym dawniej byli druidzi celtyccy, galijscy, a także tego czym byli filidzi jacy po nich nastąpili, jednakże trzeba pamiętać, że dzisiejsze pierwsze trzy inicjacyjne stopnie wikkańskie jakie zwykle funkcjonują to zaledwie cienie dawnych siedmiu stopni uczniowskich w tradycji mitraickiej przyniesionej do Grecji, Rzymu i Brytanii, do Europy przez Braterstwo Światłości zwane Braterstwem Mitry (Mithra), a także zaledwie cienie początkowego szkolenia w magicznej szkole Druidów, która była podobnie zorganizowana jak Braterstwo Mithry (Mitha Baradaran). Ruch Wicca na swoim najwyższym stopniu inicjacji jest zaledwie początkowym przygotowaniem do tego czym był pierwowzór Czarostwa czy Wicca w postaci Mitraizmu czy Druidyzmu. Trzeci stopień mitraickiego pierwowzoru (Miles - Żołnierz) wymagał biegłej znajomości demonologii i podjęcia realnej walki z siłami zła, w tym przeganiania wszelkich sił satanicznych, lucyferycznych czy arymanicznych, o czym zwykle praktycy XX-to wiecznej uproszczonej Wicca zupełnie nie mają pojęcia, i myli im się kult wikkański z kultami satanistycznymi czy lucyferycznymi, a przecież oczyszczanie siebie i innych od wpływów sił zła, w tym egzorcyzmowanie ludzi, zwierząt, miejsc i przedmiotów jest podstawową działalności Czarostwa i każdej Magii.\nWicca jest w swej esencji mistyczną religią immanentną – a dla wielu Wiccan takie postrzeganie zawiera w sobie elementy animizmu. Centralnym wierzeniem Wicca jest przekonanie, że Bogini i Bóg lub boginie i bogowie są w stanie oddziaływać poprzez ciała kapłanów i kapłanek, w trakcie rytuałów – ściągania Księżyca lub Słońca. Poglądy na kwestię życia pozagrobowego różnią się w zależności od kowenów (grup lokalnych, ang. coven) i samych Wiccan, jednakże reinkarnacja jest dominującym wierzeniem, o długiej jak na współczesność tradycji, ciągnącej się przynajmniej do kowenu w New Forest w latach 30-tych XX wieku. Wpływowi kapłani Wicca stwierdzili, że ludzka dusza przechodzi wielokrotnie w ciała tego samego gatunku, z każdym wcieleniem ucząc się nowych rzeczy i doskonaląc duchowo, jednakże ten pogląd nie jest uniwersalny, gdyż wielu Wiccan wierzy w reinkarnację poprzez ciała różnych gatunków, podobnie jak wierzy się w Indii i na Bliskim Wschodzie, w dawnej Grecji czy wśród Słowian i Celtów. Popularne powiedzenie brzmi „kiedyś wiedźma, zawsze wiedźmą” wskazuje na przekonanie, iż Wiccanie są kolejnymi wcieleniami innych Wiccan czy raczej wikkańskich dusz, które się odradzają razem ze swoją wiedzą i pociągiem do Magii. Pomimo różnych wierzeń Wicca nie kładzie nacisku na życie pozagrobowe, skupiając się miast tego na życiu doczesnym i jego możliwościach.\nWiccanie, którzy wierzą w reinkarnację, podzielają zwykle pogląd, iż pomiędzy wcieleniami dusza odpoczywa w Krainie Wiecznego Lata lub na Tamtym Świecie, w pracach Gardnera zwanych „ekstazą Bogini”. Wielu Wiccan wierzy w możliwość kontaktowania się z duchami zmarłych poprzez media lub tablice Ouija, zwłaszcza podczas sabatu w Samhain. Niektórzy, jak Alex Sanders, przeciwstawiają się takim praktykom, twierdząc: „oni są martwi; zostawmy ich w spokoju”. Na takie poglądy wpływ miał spirytualizm, bardzo popularny w czasach rozprzestrzeniania się Wicca w XX wieku, i z którym Wiccanie odrodzenia Czarowstwa w XX wieku, jak Buckland, Gardner i Sanders mieli silną styczność. Instynktownym przemyśleniem bodaj większości Wiccan jest pogląd, iż pełne, bogate życie doczesne będzie na pewno miało większy lub mniejszy wpływ na życie następne, zatem należy się skoncentrować na nim. Wielu Wiccan wierzy w magię, siłę, którą można manipulować poprzez czarostwo lub zaklęcia, a angielskojęzyczni Wiccanie używają czasem zapisu magick, który nie jest najszczęśliwszy bo kojarzy się ze sztuczkami prestidigitatorów. Wielu Wiccan zgadza się z definicjami oferowanymi przez magów ceremonialnych twierdzących, że magia jest nauką i sztuką czynienia zmian w zgodzie z wolą niebios, w zgodzie z porządkiem natury. Magia jako taka pochodzi z obszaru dzisiejszej Persji (Iranu), Afganistanu i Indii, z Chorasanu oraz dawnego Królestwa Magadha w Indii, dzisiaj stan Bihar z okolicznymi ziemiami Magów.\nWielu Wiccan uważa, że Magia jest prawem przyrody, niedocenionym i niezrozumiałym przez współczesną naukę, i jako taką nie uważają jej za ponadnaturalną, lecz jako część niezwykłych mocy ulokowanych w naturze, co wedle samych magów także jest prawdą. Trzeba pamiętać, że Braterstwo Mithra było i jest Braterstwem Magów niosącym dawne tradycje z samych persko-indyjskich źródeł wszelkiej Magii, podobnie zresztą jak tradycja dawnych Druidów wśród Celtów czy Galów. Niektórzy Wiccanie wierzą, że Magia jest po prostu pełnym użyciem wszystkich pięciu zmysłów, dającym zaskakujące rezultaty, podczas gdy inni nie zarzekają się, że Magia działa, ponieważ widzieli ją w akcji wiele razy. Wśród Arjów czyli w Persji i Indii, Magia zawsze była Boginią, Wielką Boginią, a zatem żywą duchową istotą, co przetrwało w Indii w formie przekonania o wyjątkowej Mocy Bogini chociażby jako Śakti (dosłownie Moc, Potęga). Tego samego nauczano w szkołach magicznych takich jak Braterstwo Mithraickie w Grecji i Rzymie. I to jest prawdziwy rodowód dzisiejszej Wicca, która jest pewną reakcją pogańską, zrzuceniem więzów ciemnoty chrześcijańskiej i tłumiącej Magię inkwizycji nałożonej przez watykańskiego demona Lucyfera.\nWiccanie rzucają czary bądź uroki podczas rytuałów, odbywających się w świętych kręgach, chcąc wprowadzić faktyczne zmiany w fizycznym świecie, jednak najważniejszy czar jaki powinni rzucić, to dla rozwinięcia sobie zdolności sięgnięcia do Źródła Magii jakim dla Magów zawsze jest Wielka Bogini (w Indii Mahadewi, Mahaśakti), w Egipcie Bogini Hathor, a w Grecji Hekate. Zwyczajowymi urokami są te używane do leczenia duchowego, ochrony przed złem, wzmożenia płodności czy wypędzania złych wpływów, szczególnie wypędzania złych wpływów Lucyfera czy innych tyranizujących demonów, dobrze opisanych chociażby w wiedzy tajemnej Proroka Henocha czy w demonologii perskiej pochodzącej od Proroka Zaratusztra - Wielkiego Maga Persów, a także w demonologii Króla Salomona od strony Kabały. Brak wiedzy o siłach zła i ciemności, brak wiedzy o demonach, o złym Lucyferze dyskwalifikuje każdego kto się określać próbuje jako Wikkanka czy Wikkanin, jako że ochrona przed złem to podstawa wszelkiej Magii. Wielu Wiccan, tych prawdziwych, słusznie nazywa swoje działania magiczne „Białą Magią”, w opozycji do „czarnej magii” czy "czarnoksięstwa", działalności demonicznej związanej z satanizmem czy lucyferyzmem. Najdalej na trzeci stopień inicjacji w tradycji wikkańskiej, jeśli ma być zgodna z oryginałem w postaci perskiej Magii, Braterstwa Mithra czy Zakonu Druidów, trzeba się nauczyć oczyszczać siebie, miejsce, uczestników spotkań i przedmioty liturgiczno-magiczne ze wszelkich wpływów demonicznych, ze wszelkich wpływów Lucyfera i jemu podobnych demonów - sił zła.\nW porównaniu do prawdziwych starych szkół magicznych, współczesnej Wicca brakuje realnego szkolenia na Trzeci Stopień Inicjacji, który wymaga znajomości pierwszej magicznej broni w postaci władania włócznią (lancą, piką) dla kobiet, a władania mieczem dwuręcznym (szablą) dla mężczyzn. Nie może bowiem być na trzecim poziomie ktoś, kto nie jest biegły we władaniu jedną białą bronią, z dziesięciu jakimi zwykle posługują się bóstwa magii, w tym takie jak Bogini Kali czy Durga - magiczne formy Wielkiej Bogini w Indii, bardzo popularne wśród magów. Magiczne moce trzeciego poziomu rozwijają się jako reakcja na ciężki i intensywny trening biegłego władania pierwszą bronią, a tą dla kobiet jest włócznia (długi kij, pika, lanca), a dla mężczyzn miecz (lub szabla). Kolejne poziomy wymagają opanowania także jednej kolejnej broni z wianuszka dziesięciu broni Magicznych Bogiń. Bez tego elementu tak zwany trzeci poziom wtajemniczenia w Wicca jest faktycznie bezsilny czyli martwy i praktycznie nie istnieje w wydaniu XX wiecznej Wicca zrodzonej jako neodruidyzm czy neopoganizm. Druidzi nie tylko byli biegli we władaniu rozmaitymi broniami białymi o magicznym znaczeniu, ale także prowadzili szkoły w których uczyli młodzież jako przyszłych wojowników, uczyli fechtunku, walki bronią, a także walki wręcz do każdej białej broni. We współczesnych kowenach zwykle brakuje tego zasadniczego treningu dawnych prawdziwych Magów, aczkolwiek zdarzają się nieliczne wyjątki, gdzie Wikkanie i Wikkanki spotykają się na wspólne magiczne bieganie, strzelanie z łuku, ćwiczenia włócznią i mieczem czy zapasy. Kto nie ćwiczył mocy władania bronią magiczną wskazywaną przez Wielką Boginię ten nigdy nie pozna wyższych stopni Ścieżki Magów.\nJeśli chodzi o etykę i moralność, współczesna większość Wiccan trzyma się Porady Wiccańskiej: „jeśli nie krzywdzisz nikogo, czyń co zamierzasz, czyń co chcesz” (w oryg. an it harm none, do what ye will). Interpretowane jest to jako deklaracja wolności działań, z jednoczesną dbałością o konsekwencje i nie czynienie krzywdy innym ani sobie. Zatem dobrze przemyśleć swoje plany i zamierzenia pod kątem zadawania krzywdy, ranienia czy uśmiercania i działać tak, aby nie wyrządzać owej krzywdy. Magowie z Persji jednak radzili jedynie starać się o zminimalizowanie krzywdy czy cierpienia, a nie o jego całkowite wyeliminowanie, co czyni znaczącą różnicę. Wszyscy jednak wiemy, że Wicca XX wieku naśladuje wiele ze skrajnych ruchów religijnych i mistycznych takich jak Różokrzyż czy Hare Kriszna, gdzie zasada niekrzywdzenia za wszelką cenę jest podstawą funkcjonowania, co jednak dla Boskiej Magii nie zawsze jest przydatne, gdyż Magia Ochronna wymaga czasem zastosowania krzywdy na krzywdzicielu aby zaprzestał szkodliwych działań i nie wolno mieć przy działaniach magicznych żadnych wyrzutów sumienia. Metoda pokonywania agresora jego własną bronią, jego metodami, dobrze jest znana Wojownikom czyli Żołnierzom (Miles) już na trzecim poziomie inicjacji w Braterstwie Mithry (Boga Słońca). W magicznej piaskownicy współczesnego Wiccanizmu z XX wieku oczywiście takie poważniejsze operacje nie są zwykle potrzebne, zatem można na poziomie pierwszej inicjacji czy kandydowania do kowenu stosować się wyłącznie do zasady absolutnego niekrzywdzenia rodem z Hare Kryszna. Pomaga to zastopować produkowanie złego karmana i zbieranie surowej odpłaty za błędy, grzechy i szkody w przyszłości.\nElementem wiccańskiej etyki jest Prawo Trójpowrotu, które mówi – cokolwiek uczynisz dobrego czy złego, powróci do ciebie trzykroć mocniej, co na sam początek jest pewnym poważnym błędem, gdyż normalnie Prawo Odpłaty działa w ten sposób, że oddaje dokładnie tyle samo odmierzone miarą równą i dokładną. Zasada równego zwrotu dotyczy wszystkich i zawsze, a zwrot zwielokrotniony zdarza się bardzo rzadko, tylko wtedy, gdy człowiek połączony jest z boskością, z bóstwami niebios (z Boginią czy z Bogiem) więcej niż jedną nicią energetyczną, a takich ludzi jest bardzo mało. Zwykle człowiek połączony jest z Górą (Niebem, Bogami) jedną nicią, jednym sznurem świetlistym, czy to do serca czy do głowy czy do podbrzusza, jak to u ludzi bywa. Tylko bardziej rozwinięte dusze (jaźnie), bardziej związane z Boginią i Bogiem osoby mają czynne dwie lub trzy nici (sznury), a co za tym idzie są traktowane obrazowo mówiąc tak, jakby były dwiema lub trzema osobami. Wtedy zwrot karmiczny dla ich krzywdzicieli bywa podwójny lub potrójny, jednakże sama ilość inicjacji w Wikkę tutaj nie wystarczy aby uruchomić taki wielokrotny zwrot karmiczny, gdyż osoba nim objęta jest rzeczywiście Wybranką lub Wybrańcem Niebios, a także posiada stosownie do rangi znacząco większe Moce. W innym wypadku wszelkie myślenie o Potrójnym Zwrocie karmicznym jest niczym więcej niż prymitywną klątwą na wszystkich którzy Wikkowi czy Wikkance zrobili coś paskudnego, a jeśli przez twoje życzenia uda ci się wymusić tego rodzaju efekt jak zwrot większy niż równy, uruchamiasz prawo odpłaty dla siebie związane z nadużyciem Magii z powodu własnej chęci zemsty. Ból będzie jak ciebie dojadą zwroty za głupie myślenie o Potrójnym Zwrocie i wymuszanie zwiększenia cierpienia do poziomu większego niż prawo odpłaty przewiduje. Być może ktoś ze środowiska Wikkan był na takim poziomie ochrony przez Niebo, że inni doświadczali zwrotów trzykrotnych, ale jego czy jej spostrzeżenia odnośnie swego stanu nie są prawem zwrotu dla wszystkich, a jedynie wyjątkiem.\nWielu Wiccan pragnie kultywować również Osiem Cnót wspomnianych w „Pouczeniu Bogini” (ang. Charge of the Goddess) – radość, szacunek, honor, pokora, siła, piękno, moc i współczucie. Liczba Osiem w wielu tradycjach jest liczbą mocno związaną z Boginią, w tym z cyklem astronomicznym i astrologicznym Bogini Wenus, która po ośmiu latach wzdłuż Zodiaku rysuje pięcioramienną gwiazdę w kole Ekliptyki i powraca na to samo miejsce na tle gwiazd. Cykl Ośmiolecia uważany jest za podstawowy okres przygotowania się do sprawowania kultu Bogini i magicznych rytuałów w duchowości Wielkiej Bogini. Każdy rok to opanowanie jednej z wielkich cnót Bogini, a pięć okresów pojawiania się planety Wenus to praca nad rozwojem magicznych Mocy związanych z Pięcioma Żywiołami. W tradycjach kowenów pojawia się praktyka z pięcioma klasycznymi Żywiołami, jednakże w przeciwieństwie do antycznej Grecji, są one często postrzegane symbolicznie, nie dosłownie jako boskie duchy i boskie energie – innymi słowy, są to reprezentacje faz materii, chociaż w Magii są także Bóstwami i Boginiami. Pięć żywiołów może być przywoływane poprzez magiczne rytuały, przy użyciu magicznego kręgu. Są nimi w kolejności rozwojowej w górę – Ziemia, Woda Ogień, Powietrze (chińskie Drzewo) i Eter (Akaśa, „tchnienie” albo „duch”, chiński: Metal, Złoto), jednoczący pozostałe cztery, a w kolejności astrologicznej Ziemia (Koziorożec), Powietrze (Wodnik), Woda (Ryby), Ogień (Baran) i dalej powtórka elementów w kolejnych znakach. Eter (Akaśa) manifestuje się w czasie pięciu dni okolic Równonocy i Przesileń czyli przez 20 dni w roku, a także o Świcie i o Zmierzchu przez kilkadziesiąt minut. Pracę magiczną z Żywiołami zawsze rozpoczyna się od elementu Ziemi, we wszystkich szkołach Magii i Okultyzmu.\nKoncepcję pięciu elementów Wikkanie objaśniają posługując się metaforą drzewa, składającego się z Ziemi (na której rośnie i z materii której składają się części stałe), Wody (żywica i wilgoć), Ognia (poprzez fotosyntezę), Powietrza (przetwarzanie dwutlenku węgla na tlen), zaś wszystkie cztery są zjednoczone duchem, Eterem. Każdy z Żywiołów wedle autentycznej Magii jest połączony z kierunkiem głównym na kompasie czy raczej ze stroną świata - Ziemia z północą, Woda z zachodem, Ogień z południem, Powietrze ze wschodem, zaś Duch czy Eter ze środkiem. Wszelkie inne przyporządkowania Żywiołów do stron świata są błędne i wynikają z braku elementarnej wiedzy o Żywiołach jako Mocach i Istotach Duchowych w Magii, a czasem też z zamętu czynionego celowo przez pomylonych umysłowo satanistów i lucyferian.\nIstnieje wiele rytuałów wikkańskich stosowanych do celebracji sabatów, czczenia bóstw czy działań magicznych. Często mają miejsce podczas Pełni lub Nowiu Księżyca i wtedy nazywane są esbatami. Wówczas kowen (ang. coven) lub samotny Wiccanin udaje się do rytualnie wykonanego i oczyszczonego kręgu – jego prokurowanie może łączyć się z przyzywaniem ducha opiekuńczego (anioła czy bóstwa) dla każdego punktu głównego koła, związanego z opisywanymi wcześniej Żywiołami. Kiedy krąg magiczny został przygotowany można rozpocząć świętowanie, modlitwy do Bogini i Boga lub odmawianie zaklęć, wprawianie w ruch uroków. Do odprawiania rytuałów używa się zwykle specjalnego zestawu narzędzi – athame (sztylet), różdżki, pentagramu, kielicha, jak również besomu (ceremonialnego kija od miotły), kociołka, świec woskowych, kadzidła oraz noża z zakrzywionym ostrzem – boline. W tradycjach Druidów i Mithraitów prawo do noszenia i używania różdżki mieli jednak tylko dobrze wykształceni rabdomanci, a temu poświęcano cały czwarty poziom magicznej inicjacji, czego dzisiejszej Wicca zwykle brakuje, chociaż niektóre koweny mają dobrych radiestetów, dobrych różdżkarzy w swoim gronie. Ołtarz znajduje się zwykle w kręgu, zaś na nim rytualne narzędzia oraz wizerunki Boga i Bogini. W niektórych tradycjach przyjętym jest poszczenie i ablucje przed wstąpieniem do kręgu. Po zakończeniu rytuału, składane są podziękowania Bogu, Bogini i Strażnikom, a krąg jest zamykany.\nKowen, ang. coven (st. ang.: covin, covent, fr.: covine) – to grupa wyznawców Wicca lub innej misteryjnej religii pogańskiej czy neopogańskiej, działająca zazwyczaj w tej samej miejscowości lub regionie. Słowo pochodzi z języka gaelickiego szkockiego, w którym znaczyło tyle co "zgromadzenie", "konfederacja", "zharmonizowanie" i było używane gdy zbierali się wodzowie klanów celtyckich aby coś uradzić. Łacińskie convenire oznacza po prostu schadzkę, zejście się razem, wspólnotę, połączenie, bycie razem. W XX wieku pojawiła się idea organizowania kowenów na wzór chrześcijańskich zborów domowych mających zawsze maksymalnie dwanaście uczestników i jednego moderatora na wzór Jezusa i 12-tu apostołów, jednakże oryginalna Magia perska, w tym mitraizm oraz celtycki druidyzm raczej preferują sześciu stałych uczestników plus osoba prowadząca jako mały kowen, a 28 stałych uczestników plus kapłan czy kapłanka jako duży kowen, gdyż Magia odnosi się do liczb magicznych zwanych także doskonałymi. Spotkania poświęcone nauce astrologii ezoterycznej i magicznej bywają prowadzone w liczbie dwunastu Znaków Zodiaków oraz rytuały powiązane z Ekliptyką, ale także w Magii księżycowej wymaga się 28 osób, gdyż reprezentują perskie stacje księżycowe. Typowa liczba z Magii księżycowej jednak to liczba Dni Faz Księżyca czyli 16-cie, gdzie mamy 15 uczestników i jedna osoba prowadząca zgromadzenie, konwent magiczny. Liczba pełnego miesiąca księżycowego to 30 osób, jedna osoba jako jeden dzień, plus zwykle kapłańska Trójca dla reprezentowania Magicznej Trójbogini czyli razem 33 osoby. Najmniejsza grupa liczona jako jednostka mocy magicznej to Trójkąt Światła czyli trzy osoby dobrze ze sobą zsynchronizowane, współpracujące, pozostające w harmonii.\nMagia działa po linii sympatii, harmonii, współpracy, zatem wszelka diskordia w świecie magów jest surowo zakazana i karalna. Liczba przynajmniej 13 osób w kręgu wpływu była wymagana z uwagi na pewne prawo magiczne, które ustala na jaką maksymalnie ilość osób może wpływać magiczna grupa, ale 13-cie to liczba z czasów gdy ludzkość miała mniej niż 6,3 miliarda ludzi. Odkąd liczba ludności zbliżyła się do 7 miliardów, potrzeba jednak 14 stałych, mocno osadzonych w praktykach uczestników - jeśli robimy coś w intencji całej ludzkości. Pentagram wyznacza jedną z figur magicznych zgromadzenia, a jeśli w każdym kącie gwiazdy pięciopromiennej ustawimy po jednej osobie, mamy dziesięć osób, gdy dodamy po jednej osobie na środku pięcioboku w środku gwiazdy, mamy 15 osób. Jeszcze kapłan czy kapłanka w środku i mamy 16 osób do wykonania najprostszego rytuału z Energią Księżyca.\nWicca (Wikka, Łycza) podobnie jak dawna tradycja Druidów czy Braterstwo Mithry, pełna jest różnych rytuałów przejścia czyli inicjacyjnych wtajemniczeń jak nazywa to Okultyzm. Najważniejszym z nich jest Inicjacja poprzez którą osoba dołącza do Sztuki Czarowstwa czy Czarodziejstwa i zostaje Wiccaninem czy Wiccanką. Wspomina się o zasadzie „roku i jednego dnia” pomiędzy momentem rozpoczęcia studiów nad Sztuką Wicca a momentem Inicjacji, jednak terminowanie w Szkołach Magów zwykle jest dłuższe, w cyklu Marsa to dwa lata zwykle zanim osoba została przyjęta do Braterstwa, a w Persji przyjmuje się zwykle 1001 dni jako okres Nowicjatu i Przygotowania do Inicjacji, a to jest 2 lata i 8 miesięcy. Hierofanci - osoby uprawnione do wykonywania rytuałów Inicjacji mają jednak wielką swobodę inicjowania w przyśpieszonym tempie lub odwlekania Inicjacji, jeśli ktoś nie jest gotowy. Magowie zawsze jednak patrzą w układy gwiazd, które muszą być odpowiednie dla wykonywania rytuałów inicjacyjnego wtajemniczania. Przykładowo Merkury (Hermes) nie może być w ruchu wstecznym ani mieć maleficznych obciążeń w aspektach w czasie Inicjacji, podobnie Wenus jeśli chodzi o Bogini i Jowisz jeśli chodzi o Boga. W prawdziwej Magii nie istnieje coś takiego jak praktykowane przez część Wiccan współczesnych samoinicjowanie, a Nowicjusz czy Kandydat (Kandydatka), z perska Daavtalab zawsze musi przejść rytuał przeprowadzony przez kogoś, kto ma w tym solidne doświadczenie i większy staż magicznej praktyki, najlepiej u prawdziwego Maga czyli z perska u Maguša (š czytamy pomiędzy polskim ś-sz) czy Mogha (Moghan). Rytuały poświęcania się Sztuce, Ścieżce czy Bogini i Bogu są oczywiście jak najbardziej pomocne i wskazane, ale jedynie jako psychiczne i duchowe przygotowanie do Wtajemniczenia.\nNajważniejsze dla Magów czy Druidów święta, wielkie zgromadzenia czy Sabaty odbywają się zawsze w czasie pięciu eterycznych dni z kulminacją w Dniach Przesilenia oraz Równonocy, przy czym za najistotniejsze trzeba zgodnie z Magią przyjąć Przesilenie Zimowe zwane wśród Magów Świętem Światła i Mocy. Dobrze jak kolejne większe i mniejsze zgromadzenia odbywają się w rytmie cyklu czterdziestu dni czyli co sześć tygodni, a wtedy wypada osiem świąt w roku co daje słynne wenusjańskie koło ośmioszprychowe w tradycjach poświęconych Bogini. Oprócz tego w ciągu każdego ośmiolecia powinno być jeszcze pięć Wielkich Sabatów odpowiednio do rytmu planety Wenus i wykreślanego na Ekliptyce Pentagramu Kosmicznego. Szczegóły wyznaczania tych wielkich ceremonii magicznych pozostawmy jednak Magom i Druidom oraz bardziej doświadczonym kapłanom czy kapłankom Wicca. Stare tradycje związane z Wielką Boginią i Magią Bogini uważały, że dobrym Przygotowaniem do Inicjacji jest osiem lat kandydowania jako Daavtalab czyli pełny cykl Bogini w rytmie Wenus czy Hathor, Hekate. Wśród Wiccan kładzie się zwykle ogromny nacisk na indywidualny kontakt z bóstwem i cyklicznymi zmianami dokonującymi się w przyrodzie, a drogą do osobistego doświadczenia religijnego jest uczestnictwo w wiccańskich misteriach opartych na elementach Magii Ceremonialnej. Jednakże, dobra znajomość Magii Ceremonialnej oznacza bycie Druidem albo Magiem, a to jest dobrych 20 lat praktycznej, intensywnej nauki u innego doświadczonego Druida czy Maga - Nauczyciela. Zatem można powiedzieć, że przy systemie wprowadzania w ceremonie wikkańskie trwającym rok i jeden dzień, jest to może 1/20 tego co daje prawdziwa magiczna szkoła Druidów czy Magów. Cokolwiek robisz, nie spoczywaj na laurach, ucz się dalej!\n„Liniowi” Wiccanie na Zachodzie zorganizowani są w autonomiczne koweny, zaś na ich czele stoi para – arcykapłanka i arcykapłan – przeprowadzeni przez wszystkie trzy stopnie wtajemniczenia wikkańskiego. Inicjacja i praktyka nowych kapłanów jest przeprowadzana w kowenie, jednakże nie jest to wymogiem i wielu inicjowanych Wiccan nie jest powiązanych z żadną grupą ani de facto Inicjowanych. Zawsze są jednak Daavtalab czyli Kandydatami z własnej woli. Często podnoszoną jest tradycja 13 członków jako największej ilości Wiccan w kowenie, jednak ponownie nie jest to żelazna reguła, a zgodnie z regułami Magii i Mocy liczby uczestników powinny być dla wielu działań precyzyjnie ustalane. Po przekroczeniu jednak tej ilości koweny są często rozdzielane, co wcale nie jest pożyteczne jednakże często ze sobą współpracują. Grupa kowenów jest nazywana „gajem” (ang. grove). Inicjacja jest tradycyjnie poprzedzona okresem oczekiwania równym rokowi i jednemu dniu. W tym czasie przyszły Wiccanin studiuje teksty i uczy się. W niektórych kowenach odprawiany okres ten rozpoczyna się rytuałem „neofity”, lub „dedykacji” czyli oddania i poświęcenia. Często, choć nie powszechnie neofita jest dopuszczony do udziału w niektórych rytuałach i praktykach.\nMagiczne Boginie w wielu tradycjach są bardzo hermetyczne i kontaktują się jedynie z Wybranymi osobami, a to poznać po znakach i omenach specyficznych dla danej Bogini. Najprostsze omeny to wyraziste sny które mają dotychczasowi kapłani czy kapłanki o osobach i danej Bogini. Nie ordynuje się na stopnie kapłanów rytualnych osób, które nie zostały Wybrane przez Boginię, szczególnie w przypadku Potrójnej Bogini. Nawet w tradycjach dawnych Słowian zasada ta była rygorystycznie przestrzegana, a osoby nie będące Wybranymi Bogini nie miały nawet prawa podejść w pobliże Ołtarza Bogini. Ludzie zmieniają zasady ustanowione przez bóstwa nieba, jednak Boginie i Bogowie nie zmieniają zasad, a jedynie wymagają dostosowania się ludzi do zasad ustanowionych przez Niebiosa przez Bóstwa. Wspominanych w tradycjach Magów, Druidów czy w Braterstwie Mithry omenów i znaków jest przynajmniej kilkadziesiąt. Ważnym omenem jest także zdolność do tworzenia lokalnej grupy czyli kowenu, ale jeszcze bardziej do stworzenia Świątyni Bogini i Świętego Gaju, Świątyni, która jest prawdziwym centrum misteryjnej tradycji Wielkiej Bogini. Wśród zachodnich Wicca jakoś mało słychać o Świątyniach Bogini czy o Świętych Gajach, zatem można uznać, że neowikka współczesnych czasów ciągle jest w stadium podstawowego odnawiania i na początku swej organizacji. Idea jednej chociaż świątyni w danym kraju, dostępnej dla wszystkich nurtów Wikka, ciągle czeka na swoich budowniczych...\nLunarna Bogini i Magia\nW Europie, już od czasów neolitycznych, rozwija się matriarchalny „kult Diany” czyli kult Bogini, kult Wielkiej Bogini oraz Troistej Bogini. Wicca często jest nazywana „Starą Religią” (ang. The Old Religion) chociaż buntują się na to chrześcijańscy pseudonaukowcy od antropologii i religioznawstwa. Diana - z łaciny Diana, a z grecka Ἄρτεμις Artemis – to w mitologii rzymskiej bogini łowów, przyrody (świata roślinnego i zwierzęcego, gór, lasów, gajów, źródeł leczniczych), płodności, Księżyca lub Światła Księżycowego jako światła magicznej Mocy (Śakti). Pierwotnie, była italską boginią wszelkiego życia na ziemi, nosiła przydomek Genitalis (Pomocna, przy porodzie). W VI wieku p.e.ch., została utożsamiona z grecką Boginią Artemidą (Artemis). W sztuce starożytnego Rzymu najczęściej przedstawiano ją na wzór Artemidy, to jest w krótkim chitonie, z łukiem i kołczanem ze strzałami, z półksiężycem. Łuk i kołczan oznacza, że wyznawcy i wyznawczynie Bogini dobrze posługiwali się łukiem i strzałami jako jedną z podstawowych broni magicznej Bogini. Początkowo miejscem kultu Diany były święte gaje, później świątynia na Awentynie zbudowana przez Serwiusza Tuliusza. Specjalnym rodzajem kultu była obdarzana Diana w gaju pod Arycją (staroż. Aricia, ob. La Riccia), gdzie za pomocą wody z miejscowych źródeł kapłani leczyli chorych. Jan Długosz w swojej kronice utożsamił rzymską Dianę ze staropolską Dziewanną, ale Diana była także przekładana na słowiańskie tradycje jako Dzidzi Layla (Leyla).\nBóstwa lunarne – to typ bóstw uranicznych, będących personifikacją Księżyca, jego faz, funkcji i stanów, np. bóstwa zaćmienia Księżyca lub księżycowego halo, jak bogini Hine-korako u Maorysów z Nowej Zelandii. Kult lunarny ukształtował się prawdopodobnie w okresie matriarchatu, a wielu religioznawców uważa, że to jeden z najstarszych kultów w historii religii. Jego powszechność sprawiła, że niektórzy badacze uznali mity lunarne za podstawę wszelkiej mitologii i religii, a założenie to stanowi podstawę panlunaryzmu. Bóstwa lunarne w licznych religiach plemiennych uznawano za stwórców świata i ludzi (np. bóg Arebati u Pigmejów, bogini Ataentsic u Irokezów) bądź bóstwa naczelne (np. bóg Alignak u Eskimosów z Alaski). Ruch i rytm Księżyca jest podstawą praktyk ceremonialnych w tradycjach magicznych związanych z Boginią, a cały długi cykl księżycowy to średnio 18,6 roku, kiedy to zaćmienia w węźle księżycowym powracają na to samo miejsce na tle gwiazd pasa Ekliptyki. Kapłani i Magowie księżycowi osiągają pełnię dojrzałości, kiedy w swojej pracy przejdą pełen cykl księżycowy, podobnie jak to jest z mniejszym cyklem Bogini opartym o planetę Wenus, który w hermetyzmie jest cyklem inicjalnym, zapoznawczym.\nLuna - z łaciny Luna znaczy ‘Księżyc’, z grecka Σελήνη Selḗnē znaczy ‘Księżyc’ – to w mitologii rzymskiej bogini Księżyca; utożsamiana z grecką Selene. Pierwotnie była bóstwem sabińskim, wcześnie jednak utożsamiano ją z italską i rzymską Boginią Dianą. W sztuce starożytnego Rzymu czy raczej Italii najczęściej przedstawiano ją na wzór greckiej Selene, to jest w świetlistej szacie, z półksiężycem, na rydwanie zaprzężonym w dwa konie. W starożytnym Rzymie wzniesiono dla niej kilka świątyń, z których najbardziej doniosła znajdowała się na Awentynie. W jej sanktuarium na Palatynie (gdzie czczono ją pod przydomkiem Noctiluca ‘Świecąca Nocą’) każdego wieczoru zapalano światło ku jej czci. Selene jest greckim bóstwem związanym z kultem Księżyca. Według wierzeń misteryjnych starożytnych Greków przemierzała nocne niebo na srebrnym rydwanie, zaprzężonym w parę białych koni (lub mułów albo krów), który najbardziej jaśniał w czasie księżycowej pełni. Swą wędrówkę rozpoczyna (wynurzała się z fal Okeanosa) na Wschodzie i kończy (zanurza się w falach Okeanosa) po drugiej stronie widnokręgu, na Zachodzie. Przypisuje się jej wpływ na praktyki magiczne i stan zdrowia. Selene ma skrzydła przestronne, a blask, który rozsiewa po niebie, rodzi się z jej głowy nieśmiertelnej i ogarnia całą ziemię. Poświatą swoją ozdabia wszystkie rzeczy, a jej złota korona rozświetla ciemne powietrze. W połowie miesiąca boska Selene kąpie się w Oceanie i ubrana w szaty świetliste, zaprzęga jasne rumaki do wozu, z którego lecą dalekie promienie. Wtedy moc jej największa, a jej światło staje się wróżbą dla ludzi. Wieszczenie z blasku Księżyca to także Sztuka znana magicznym kapłanom i kapłankom Wielkiej Bogini.\nPowszechnie uważano Boginię Artemidę (w późniejszym czasie także magiczną Boginię Hekate) za boginię Księżyca (lub księżycowej poświaty), stąd kult Selene należał w Grecji do rzadkości lub był bardzo hermetyczny. Boską cześć oddawano Selene głównie na Peloponezie ale też trzeba pamiętać, że część czcicieli z uwagi na praktykę magiczną z Boginią nie była znana publicznie i praktykowała czary księżycowe w ukryciu. W sztuce Selene przedstawiana jest zwykle jako urodziwa „białolica” kobieta z wielkimi skrzydłami u ramion, w świetlistym peplosie i himationie, z pochodnią w ręce, z półksiężycem, w diademie. Artemida, także Artemis; z grecka: Ἄρτεμις Ártemis, łac. Diana – to w mitologii greckiej bogini łowów, zwierząt, lasów, gór i roślinności; wielka łowczyni. Uważana również za boginię płodności, niosącą pomoc rodzącym kobietom. Podobnie jak Apollo był bogiem słońca i życia, tak Artemidę uznawano za boginię księżyca i śmierci. Wierzono bowiem, że bliźniacze rodzeństwo charakteryzuje podobna konstrukcja duchowa. Ze względu na związek między obrotami księżyca a przypływami i odpływami morza Artemidę zaczęto uważać za bóstwo opiekuńcze rybaków. Jej atrybutami były łuk, strzały i kołczan, a ulubionym zwierzęciem łania.\nArtemida to Bogini-dziewica surowo karcąca za rozwiązłość seksualną i zboczenia. Ulubionym zajęciem Bogini Artemidy było przemierzanie nocą dzikich górskich dolin, kotlin, gajów i lasów. Podróżowała zawsze w towarzystwie wiernych jej nimf (anielic). Jej obecność najbardziej odczuwano w pobliżu rzek i źródeł, w okolicach podmokłych i bagiennych. Uważano, że to podczas księżycowych nocy bezpieczniejsi są podróżni i trzody – Artemida była bowiem postrachem dla groźnych zwierząt. Jej ukochanym terenem łowieckim była Arkadia – dziewicza kraina wzgórz i zalesionych kotlin. Bliskie pokrewieństwo z Apollem, a także afirmacja życia spowodowały, że uznano ją za wielką miłośniczkę tańca i muzyki. Artemida nie ma litości dla dziewcząt z jej orszaku, jeśli złamią śluby dziewiczej czystości i wierności, nie ma także litości dla tych, co na magiczne rytuały przychodzą podglądać kobiece wdzięki czy się erotyzować. Bogini Artemida przedstawiana jest zwykle jako młoda dziewczyna z łukiem i strzałami w lesie, w towarzystwie łani lub psów łowczych, często także ze swym orszakiem dziewiczych nimf. We włosach Bogini Artemidy lśni diadem w kształcie półksiężyca. Ulubionym napojem Bogini Artemidy jest woda źródlana, którą ceni wyżej niż ambrozję i poleca posty na samej wodzie źródlanej przez okresy takie jak sześć tygodni. Artemida utożsamiana jest z rzymską dziewiczą Boginią Dianą oraz z boginią księżyca i śmierci, Hekate, pochodzącą z Azji Mniejszej.\nChang’e - po chińsku: 嫦娥; pinyin: Cháng’é – w mitologii chińskiej bogini Księżyca, która pierwotnie nosiła imię Heng’e (姮娥), które zmieniono w II wieku z powodu obecności pierwszego znaku w imieniu cesarza, przez co uległ on tabuizacji (stał się tabu). Według chińskich wierzeń była żoną łucznika Houyi. Pewnego dnia Houyi otrzymał w darze od bogini Xiwangmu ziele nieśmiertelności. Podczas nieobecności męża Chang’e - Heng'e zjadła je, na skutek czego stała się nieśmiertelna i wzniosła się na Księżyc, gdzie żyje w Pałacu Rozległego Zimna (Guanghangong, 广寒宫). Houyi bezskutecznie próbował dogonić żonę. Chang’e przedstawiana jest w ikonografii jako wytworna dama. Często przedstawia się ją w towarzystwie zająca, który wedle chińskich wierzeń mieszka na Księżycu, gdzie wyrabia z ziół lekarstwo dające nieśmiertelność. Cześć Chang’e oddaje się podczas Święta Środka Jesieni. Dawna taoistyczna Bogini Heng'e jest jedną z głównych postaci taoistycznej Magii związanej mocno z osiąganiem nieśmiertelności, co wymaga zdolności podróżowania na Księżyc w ciele subtelnym w czasie eksterioryzacji.\nHekate z greckiego: Ἑκάτη Hekátē, łac. Hecate – Trójbogini, Potrójna Bogini, pierwotnie bóstwo Tracji i Karii, w mitologii greckiej bogini Księżyca, Światła, blasku księżycowego, czarów, uroków i magii, czarostwa czy czarodziejstwa, rozdroży (miejsc sprzyjających czarom), widm, pokuty i ekspiacji, zemsty za krzywdy, słusznej pomsty za wyrządzone realnie zło, bogini ludzkiego losu i przeznaczenia. Bogini wiedzy o ziołach i roślinach trujących, wiedzy i duchach i demonach oraz nekromancji. Bogini Hekate włada ziemią, morzem i niebem, jest Boginią Zbawicielką, Królową Niebios, Matką Aniołów i władczynią świata boskich Dusz. Często jej posągi stały na rozstaju dróg i stąd Rzymianie nadali jej przydomek Hekate Trivia. Z czasem jednak wizerunek bogini bardzo się zmienił. Umiłowana przez bogów, faworyta Zeusa (Dzeusa), któremu piastowała dzieci, jest łaskawa dla ludzi: zsyła bogactwo, siłę i sławę, osłania żołnierzy w bitwach i żeglarzy na morzu, czuwa nad sprawiedliwością w sądach, wspiera ofiary przestępstw i prowadzi zawodników do mety.\nBogini Hekate przedstawiana jest ze zwierzęcymi głowami np. psa, węża i konia; w innych wyobrażeniach krowy i dzika czasem też lwa. Jej atrybutami najczęściej były miecz i pochodnia, wąż, jak również bicz i sznur. Bogini Hekate panuje nad mocami ciemności i chaosu które poskramia i przepędza. Wzywana jest w rytuałach ochronnych przed atakami siła zła, ciemności i mroku (szarości). W ikonografii często trzyma dwie pochodnie oraz klucze. Hekate jest jednym z najbardziej ochronnych bóstw, często czczonym w greckich domostwach, szczególnie w Atenach, gdyż przynosi błogosławieństwo i i dobrobyt dla rodziny. Bogini Hekate szczególnie sprzyja całym rodzinom które ją wzywają. W Italii i Rzymie identyfikowana z Boginią Triwią, po łacinie Trivia. W dawnej Anatolii dawano dzieciom imiona z przedrostkiem Hekat- od imienia Bogini, aby były chronione przed ciemnością i wpływami świata podziemnego (Hadesu i Tartaru) oraz aby były chronione przed czarami i urokami wszelkiego złego oka.\nBogini Hekate często porównywana jest do egipskiej Bogini Heqet (Ḥaqā́tat, Heqat) chroniącej dzieci w czasie narodzin, czasem wywodzi się jedną postać od drugiej lub uważa za podobne bóstwo czy wręcz tę sama Boginię. Semicki, w tym egipski rdzeń językowy Haqq, Haqat (HQT, HQ) związany jest z Prawdą i Prawdomównością. Bóg Apollo nosił także przydomek Hekatos. Angielska wymowa dwusylabowa brzmiąca "He-Kat" jest nieprawidłowa, gdyż końcowe "E" jest długie i śpiewne w oryginalnych inwokacjach tej Bogini. Postać z jedną twarzą czy głową jest uważana za starszą i podstawową, w postać z trzema twarzami, głowami lub postaciami jako Trójbogini jest bardziej mistyczna i duchowa oznaczając żeńską Trójcę, Triadę czy Troistość magicznego Trójkąta: Dziewczynę, Matkę i Babcię (Staruchę). Kapłankami Potrójnej Bogini mogły być tylko kobiety mające potrójne kobiece kwalifikacje Dziewczyny, Matki i Babki, zatem takie, co dochowały się dzieci oraz wnucząt, oczywiście jedynie z wiernego związku poświęconego Wielkiej Bogini.\nHekate jest przyjaciółką Bogini Artemidy, boginie razem chodziły na łowy i odwiedzały Persefonę w Podziemiu czyli w Hadesie (sanskryckie: Patala). Niektórzy wierzą, że Bogini Hekate jest także boginią podziemi i że strzeże bram Hadesu lub ma moc przeprowadzać przez Bramę Podziemia, przez co musi się jej słuchać pies Cerber. Gdy Hades porwał Persefonę, Hekate pomagała Demeter w poszukiwaniach. Owijała siebie i ją Mgłą, by ludzie widzieli w nich śmiertelniczki. W nocy używała swoich pochodni by oświetlać im drogę. Hekate jako Bogini, może przybrać każdą ludzką lub zwierzęcą formę. W Pamiętnikach Półbogów została opisana jako kobieta o ciemnych włosach oraz mocno zielonych oczach, ubrana w srebrna suknię pokrytą wzorami. W Domu Hadesa, Hekate pokazuje się Hazel jako piękna, choć śmiertelnie blada kobieta z całkowicie czarnymi oczami. Patrząc na nią, ma się wrażenie, że spogląda się na trzy różne postacie; jak na fotografię, na której ktoś się szybko rusza. Wiadomo, że miała jasne włosy, a ubrana była w ciemną suknię. Hekate jest tajemnicza i zagadkowa, jak na boginię magii przystało. Oferuje Hazel swoją pomoc. W przeszłości była rozgoryczona brakiem zaufania od Bóstw Olimpu, mimo iż to ona podtrzymuje niewiedzę śmiertelników i mugoli, aż dojrzeją do poznania wiedzy i mądrości magicznej. Uważa się Hekate za najpotężniejszą magiczną boginię czy wręcz Boginię Magię. Jej atrybutami są pochodnia, wąż mądrości, jak również bicz. Uczyła wiele czarodziejek starożytności m.in.: Pazyfae, Medeę, Kirke. Tak samo jak Bóg Słońca Helios obdarowuje swoje dzieci magicznymi mocami.\nMłoda Hekate jako boginka dziewica starannie uczyła się od matki wszelkich jej tajemnych sztuk i magicznych rytuałów i zaklęć, które ta jej wpajała. Pierwotnie Grecy czcili ją jako opiekunkę ludzkości i strażniczkę praw magicznych, praw duchowych, strażniczkę dobrych praw ładu, porządku i harmonii. Hekate jest ogólnie strażniczką ludzkości, dla dobrych jest dobra i nagradzająca, a dla złych jest karą i pomstą, podobnie jak kabalistyczna Szekinah. W swojej młodości, Hekate zdobyła jej najbardziej definiującą cechę - swoje trzy twarze, lub trzy postacie. Jej ulubionym zwierzęciem jest wielki, czarny pies, który na jej polecenie przenosi wieści lub strzeże jej ulubieńców, a także magiczny czarny kot. W czasie bitew dobrych Bogów ze złymi Tytanami, kiedy Bóg Słońca Helios walczył przeciwko Asterii, tytanicznej matce Hekate, ona stanęła po stronie dobrych Bogów z Olimpu i pomogła Magią w walce Bogu Heliosowi pokonać swoją tytaniczną matkę. Legenda ta pokazuje także wielką próbę w życiu niektórych Magów, kiedy trzeba się opowiedzieć na wojnie po stronie Dobra, Prawdy i Światła, nawet za cenę śmierci własnej matki (rodzica) jeśli ten stanie po złej stronie. Bogini Hekate w swej wewnętrznej dobroci pomogła Bóstwu Słońca swoimi czarami i przyczyniła się do upadku swojej matki, a wkrótce też poległ jej ojciec, który także stanął po stronie złych i demonicznych Tytanów (Olbrzymów, Nefilim), jednak Bogini Hekate pozostała do końca po stronie dobrych bóstw Olimpu - Empireum Niebios. Hekate jest Boginią Magii, szczególnie magii wojennej i obronnej, magii służącej do walki ze złem po stronie dobra i światła, a także magii śmierci (Marana), chociaż chrześcijaństwo przez wieki robiło niesłusznie z Bogini Hekate nieomal czarnomagiczną demonicę.\nHekate kojarzono z jedną z bogiń pomagającą odbierać porody, tą nadającą dzieciom ich tajemne "duchowe" imiona, a także opiekunkę wszelkich bram, przejść i rozstajów dróg, co tworzy pewne podobieństwo z rzymskim Janusem, ujawniając także fizyczne podobieństwo - gdyż Hekate przedstawiano o trzech twarzach, a Janusa o dwóch. Niektórzy rzymscy autorzy uznawali Hekate za siostrę, matkę, lub córkę Janusa. Moc Bogini Hekate tak działa, że przemienia jej wrogów w zwierzęta, które muszą jej służyć, a tak zdobyła zarówno swoją czarną suczkę jak i swojego czarnego kota, a raczej czarną kocicę. Magiczna wiedźma Gale, służka Bogini Hekate, któregoś razu nie utrzymała sekretów Troistej Bogini Hekate i jej ulubienie dla służki nagle przemieniło się w surową karę za zdradę tajemnic, a ukochana czarownica służebnica została przemieniona w czarnego kota, w czarną kocicę i zmuszona do służby Bogini Hekate w postaci kocicy na wieki. Swojego słynnego czarnego psa, a raczej czarną sukę, zdobyła już w czasach wojny trojańskiej. Gdy po upadku Troi, królowa Hekabe chciała się ratować i skoczyła do morza, Bogini Hekate przemieniła ją w czarnego psa, w czarną sukę i uczyniła swoim zwierzęciem. Zdrajcy czy wrogowie osób będących w związku magicznym tak mają, że jak wyjawią sekrety, zaszkodzą, to stają się z czasem czarnymi zwierzętami w służbie Magów, szamanek czy czarownic, a kara za nadużycia wobec magicznych Dusz z poziomu Bogini Hekate trwa bardzo długo, aż do końca cyklu istnienia świata.\nHezjod w „Teogonii” w następujący sposób szkicuje portret Bogini Hekate:\nTa zaś [Asteria], brzemienna, Hekate zrodziła, którą nad wszystkich\nuczcił Dzeus, syn Kronosa, i dary przyznał jej świetne:\nma bowiem ziemi cząstkę, część jałowego morza,\nale także część bierze z rozgwieżdżonego nieba;\nu nieśmiertelnych bogów cieszy się czcią najwyższą,\nbo i teraz, gdy ktoś z ludzi żyjących na ziemi,\npiękne ofiary składając – jak każe obyczaj – błaga,\nto przyzywa Hekate – wielka cześć też mu przypadnie\nłacno, kiedy bogini modlitw wysłucha życzliwie\ni dostatku użyczy, ma przecież siłę po temu.\na do Hekate się modlą […],\nłatwo czcigodna bogini przyniesie połów obfity,\nłatwo też i odbierze już bliski, jeżeli tak zechce;\nona ma moc i w stajniach z Hermesem bydło pomnażać,\nstada wołów, obszerne także dla kóz zagrody,\ntrzody owiec wełnistych, jeżeli w sercu swym zechce,\nto z niewielu rozmnoży, a wiele znowu umniejszy.\nBogini Hekate jako sacrum w równym stopniu zbawia ludzi dobrych, jak i potępia złych, a kontakt z nim jest tyleż kojący dla dobrych, co zabójczo niebezpieczny dla złych. Mitologia dorobiła Bogini Hekate twarz tancerki, bo oto widzimy dziewczynę tańczącą z pochodniami przy blasku księżyca. Jest romantycznie i magicznie, a mówiąca wszystko konstelacja gwiazd zerka na nas z nieboskłonu ani zbyt jasno-niebieskiego, ani zbyt ciemno-granatowego. Władysław Kopaliński pisze o Bogini Hekate jako o wielkiej dobroczynnej bogini wielu dziedzin życia – wojny, rady, gier, jeździectwa, rolnictwa, a także jako o opiekunce kobiet. Bogini Hekate ukazuje się magom, prawdziwym czarodziejom i czarodziejkom z płonącymi pochodniami w obu rękach, w towarzystwie wyjących psów lub też pod postacią zwierząt: suki, wilczycy, klaczy, a czasem lochy czy lwicy. Atrybutami Hekate są: bicz, pochodnie, wąż, czarny pies, wilczyca, klacz, czarny kot, magiczne i trujące zioła. Aby ubłagać Hekate, wynoszono jej na rozdroża resztki ofiar składanych umarłym. Trójbogini Hekate ma trzy twarze lub trzy postacie, Artemidy (postać na Ziemi), Seleny (postać na Niebie) oraz Persefony (postać w Podziemiach, w Hadesie). Bogini Hekate jest w Grecji uważana za dobrą i łaskawą boginię, która oprowadza zmarłych po zaświatach, a także pomaga wskrzeszać umarłych wydobywając ich z Królestwa Podziemi, z Hadesu. Doświadczenia mistyczne związane z Boginią Hekate to świadome sny z istotami ze świata Krainy Umarłych oraz świadome eksterioryzacje z podróżami do Krainy Hadesu, włącznie ze spotkaniem Króla Hadesu.\nHekate jest boginią łaskawą dla ludzi, ochrania wojowników słusznej sprawy w czasie bitew. Pomaga rybakom i żeglarzom na morzu – osłania ich nawet przed gniewem samego Posejdona, u którego nieraz wyjednuje potrzebne łaski i pomoc. Czuwa również przy boku Temidy, aby wszystkie sądy były sprawiedliwie wydawane, a kara została wymierzona faktycznemu złoczyńcy. Grecy i Anatolijczycy obawiają się jej gniewu, bowiem rozsierdzona bogini może zesłać na nich zarazę, zły urok lub nieodwołalną klątwę za rozwiązłość seksualną, zboczenia, zdradę lub nadużycia. Jako powiernica żony Hadesa, Hekate stała się postacią magiczną, zostaje królową boskiej magii, wieszczenia i wróżb, przepowiedni i okultyzmu, królową wiedzy tajemnej, ponadto jest patronką płodności, a także świata podziemia czyli Hadesu zwanego na zachodzie współcześnie światem astralnym. Czasami ukazywano ją jako gigantyczną kobietą z wężami na głowie zamiast włosów. Hekate można spotkać na cmentarzach i rozstajach dróg, gdzie przechadza się chętnie i często. Jej nadejście zwiastuje nieludzkie wycie i skowyczenie wszystkich okolicznych psów, które zawsze towarzyszą jej w podróży. Imię bogini bardzo często i chętnie przyzywa się w trakcie obrzędów i praktyk magicznych. Aby zjednać sobie przychylność Hekate i uzyskać od niej pomoc, Grecy składali jej ofiary z placków jęczmiennych i miodu przy rozstaju dróg, w nocy, przy świetle pochodni, a dla świątyń lub kapłanek Hekate ofiarowano czarną sukę (żywą) aby służyła. Hekate Hezjoda to ulubienica bogów i ludzi, bogini, do której modlono się najczęściej i która niemalże zawsze wysłuchiwała ludzkich próśb składanych z pomocą magicznych kapłanek czy kapłanów w formie odpowiednich rytuałów.\nBoginię Hekate spotyka się na rozstajach trzech dróg, które rozchodzą się w stronę trzech światów, zatem w specyficznych miejscach na Ziemi, gdzie są Bramy do Podziemia, do Niebios i stamtąd na Ziemię. Nie wszyscy potrafią znaleźć takie miejsca, ale łatwiej w nich o sny w Zaświecie, łatwiej o przywołanie duchów z Zaświata, łatwiej o mistyczny kontakt z Bóstwami Nieba. Trzy drogi z owego miejsca muszą iść w górę, w dół i na poziomie równym do świata ludzkiego. Wiedza Tajemna o Bogini pozwala jak widać skutecznie szukać odpowiednich miejsc dla składania jej ofiar oraz dla aranżowania przywołania i spotkania Bogini Hekate. Dla ludzi złych i zdeprawowanych, dla osób niemoralnych, spotkanie z Boginią Hekate może być zgubą i zatratą. Swoim magicznym Adeptom i Adeptkom ukazuje właściwą ścieżkę – tę, którą należy wybrać spośród trzech rozchodzących się w różne kierunki – ścieżkę Inicjacji, prowadzącą do jej mądrości. Bogini Hekate jest patronką i opiekunką Ścieżki Inicjacji, Ścieżki Magii, ruchów ezoterycznych i okultystycznych opartych na wskazywanej przez Boginię Ścieżce Misteryjnych Inicjacji. Hekate pojawia się także w ustronnych miejscach: na szczytach gór, głęboko w lasach czy dzikich puszczach, na zapomnianych przez ludzi polanach. Włada dzikimi zwierzętami, takimi jak lwy czy wilki. W jej towarzystwie widywano psy, wilki, jelenie, lwy, a także węże. Jej misteria obejmują często magiczną transformację w zwierzę, przypominającą szamańską zmianę kształtów. Podobnie jak sama bogini przybierała formę różnych zwierząt, tak i jej misteria umożliwiają adeptom zmianę i doświadczenie świadomości dzikich bestii, które utożsamia się z Hekate.\nMagom i czarownicom daje Hekate moc nad siłami natury, moc nad Żywiołami, zdradza sekretne tajemnice ziół magicznych i uczy jak sporządzać z nich eliksiry. Hekate ukazuje Adeptom i Adeptkom ścieżkę poszukiwań prawdy w najgłębszych poziomach wyobraźni, w głębi umysłu, serca i duszy. Hekate utożsamia się z Księżycem, z Boską Duszą Księżyca i często przydziela się jej rolę bogini światła księżycowego. Nazywa się ją wtedy Mene lub Mena, nawiązując do drugiego imienia Selene, bogini Księżyca, ale i świata podziemnego, a w sanskrycie Mena czy Mene to po prostu Matka, Macierz, Dobra Mateczka. Hekate jest przewodniczką prowadzącą adeptów poprzez królestwo śmierci, boginią iluminacji i iluminatów, wyobrażaną często jako żywy płomień rozświetlający mrok niewiedzy i zapomnienia. W literaturze czarownice często przywołują jej imię w czasie odprawiania dobroczynnych czarów i ceremonii magicznych.\nHekate można z języków wschodnich w tym indyjskich wyprowadzić jako "eksklamację" czyli magiczne zawołania, okrzyki, głośne, niejako wykrzykiwane modlitwy, a także wyrażanie emocji krzykiem, wyrażanie woli lub dezaprobaty okrzykami. Sanskryckie "Hak", "Haka" wskazuje także na metaliczny dźwięk, litery i głoski dźwiękowe, dźwięk, wibrację, wołanie, krzyk czy okrzyk, naukę medycyny, wołanie słonia, wzywanie czy nawoływania, prawość, trzymanie się prawości, posługiwanie się wołaniem, krzykiem, wibracją dźwięków i znakami liter. Wszystko to są magiczne elementy sztuki inwokowania, sztuki wzywania bóstw nieba w ceremoniach wykonywanych przez Magów. Istnieje bardzo ciekawe podobieństwo między słowem "Hekate" a egipskim określeniem "Hekau" czy "Hheka" oznaczającym Magię, Moc Transformacyjną którą posługują się bóstwa niebiańskie, a którą można uruchomić Słowem Mocy, specjalnym zaklęciem. Specyficzny cykl księżycowy Bogini Hekate to 100 miesięcy księżycowych, liczonych zwykle od Pełni do Pełni uważany za najkrótszą kadencję dla kapłanów czy kapłanek na powierzonych im lub podjętych stanowiskach, co oznacza prowadzenie rytuałów przez 100 kolejnych Pełni Księżyca, co daje jakoś akurat cykl 8 lat znany jako cykl Wenus.\nHekate miała też wiele przydomków. Oprócz wspomnianych już wcześniej, nazywano ją też Aphrattos (Bezimienna) lub Pandeina (Straszliwa). Jako boginię magii i światłości (pochodnia rozjaśniająca mroki) można ją też wiązać z celtycką Cerridwen, boginią druidzkich czarów, której atrybutem jest święty kocioł wiedzy. Stąd też wizerunek czarownicy czy wikkanki jako kobiety warzącej swój wywar w ogromnym kotle. Eliksir czarownicy był źródłem wiedzy tajemnej, nieznanej zwykłym ludziom. Legenda głosi, że pewnego razu sługa Cerridwen skosztował kilku kropel eliksiru, przez co posiadł ogromną wiedzę oraz zdolność widzenia przeszłości i przyszłości. Inicjacja w misteriach Bogini Hekate to zdobycie wiedzy ukrytej głęboko w sekretnych komnatach świata boskich Dusz. Hekate prowadzi nas duchowymi ścieżkami do bram świata zmarłych, za którymi ukryte są nieznane ludziom tajemnice o życiu i śmierci oraz odradzaniu. Klucz do nich znajduje się w ręku Trójbogini Hekate, a oświetlająca drogę pochodnia to płomień iluminacji, który rozświetla nie tylko ścieżki leśne i podziemia, ale i wnętrza naszych Dusz. Wiedzę Tajemną, Magię i Okultyzm uczniowie i uczennice Bogini Hekate studiowali przez trzy dni w okolicy Nowiu Księżyca czyli w czasie gdy Księżyc jest ciemny, jako że ciemność należy rozjaśniać Światłem Wiedzy.\nTrzy twarze czy głowy Hekate pokazują także na jej Trzy Święta rozpoczynające trwające czteromiesięczny cykl czterech astrologicznych Żywiołów, a mamy tutaj: jako pierwszy cykl Koziorożec (Ziemia), Wodnik (Powietrze), Ryby (Woda) oraz Baran (Ogień), następnie jako drugi cykl Byk (Ziemia), Bliźnięta (Powietrze), Rak (Woda) oraz Lew (Ogień), a jako trzeci cykl czy trzecią twarz: Panna (Ziemia), Waga (Powietrze), Skorpion (Woda) i Strzelec (Ogień), co daje podział roku na trzy części lub trzy twarze, trzy postacie Bogini Hekate. Trzy twarze pokazują też na cykl inicjacyjny trwający trzy noce i trzy dni czyli trzy pełne doby nauki i praktyki, także na trzydniowe rytuały w magii ceremonialnej. Magiczne działania rytualne związane z Hekate powtarzamy Trzy Razy, robimy przez trzy kolejne wieczory, przez trzy kolejne Pełnie Księżyca, a jeśli chodzi o szczegóły to pozostaną tajemnicą tych, którzy podejmują bliższy związek z Boginią Magii, bardzo bliską bóstwu Hermesa Trismegistosa z którym w Grecji często występuje jako tajemna Bogini Hermetyków. Trzy twarze czy postacie Bogini Hekate pokazują też istnienie w Trzech Czasach, w teraźniejszości, przeszłości i przyszłości, oraz wglądowe widzenie tychże jednocześnie. Trzy Wielkie Święta Bogini Hekate trwają trzy razy po trzy dni, zatem przez dziewięć kolejnych wieczorów jako magiczną nowennę (indyjskie Navaratri) uprawiamy intensywnie Magię Wielkiej Bogini Hekate.\nHekate jako bogini pochodząca z tytanicznych rodziców, jest symbolem czarownicy, która odwraca się od mrocznych sił zła, nabiera wiedzy o niebiosach i prawdziwych bóstwach nieba, zaczyna służyć dobrym bogom i boginiom Olimpu, staje po stronie sił światłości (Ohrmuzda), niejako powraca do świata niebios z krain tytanicznej, demonicznej ciemności i ciemnoty. Sama w końcu otrzymuje pochodnię światłości i oświecenia ochoczo służąc tym, którzy poszukują wyższej wiedzy i niebiańskiej magicznej boskiej Mocy, Świętej Magii. Hekate poprzez swoją postawę w wojnie zła przeciwko dobru staje po stronie Boga Słońca, Heliosa (perski Mithra, indyjski Mitra), pomaga dopełnić zagłady demonicznych Tytanów (Olbrzymów, Gigantów, Nefilim), chociaż była półboską istotą z upadłych rodziców nadużywających Magii do niestosownych celów co czyniło z nich czarnoksiężników i czarnych magów. Hekate to bogini chroniąca tych, co ze świata ciemności satanistycznej i lucyferycznej powracają na dobrą ścieżkę, do wysokiej magii ceremonialnej bóstw Nieba, do Białej Magii - jedynej alternatywy dla tych, co pragną Dobra, Światła, Prawdy i Życia Wiecznego. Rośliny związane symbolicznie z Hekate to czosnek, cyprys, mandragora, a także rośliny trujące jak belladonna.\nImiona Bogini Hekate\nApotropaia (Odwracająca zło/Ochraniająca);\nEnodia (W Drodze);\nKlêidouchos (Dzierżąca klucze, Kluczniczka);\nKourotrophos (Opiekunka dzieci);\nPhosphoros (Przynosząca lub Dająca Światło, Światłodawczyni);\nPropulaia/Propylaia (Strzegąca Bramy);\nTrimorphe (Trójpostaciowa, Troista);\nTriodia/Trioditis (Na skrzyżowaniach trzech dróg);\nTrivia (Tróista, Imię Rzymskie);\nW czasie dnia po Nowiu Księżyca spełnia się rytuał Deipnon, uroczystą wieczorną Wieczerzę Hekate, często jako główny lub jedyny posiłek tego dnia. Głównym celem Wieczerzy Hekate jest oddanie czci dla Wielkiej Bogini oraz zmarłym przodkom, ale także zatopienie się w spokoju jej istoty całą swoją duszą tak, aby się ożywić, przebudzić i zmartwychwstać w świadomości Hekate. Kolejną ważną rzeczą jest oczyszczenie i posprzątanie domostwa oraz odpokutowanie za wszelkie złe życzenia mieszkańców domostwa, które mogłyby wzbudzić surową, rzeczywiście Potrójną Odpłatę Bogini. Deipnon składa się z trzech części:\n1. Złożenie jadła ofiarnego na potrójnym rozstaju dróg;\n2. Rytuały i ofiary pokutne, ekspiacje;\n3. Oczyszczenie i posprzątanie domostwa;\nW jadle składanym w ofierze dla Bogini Hekate muszą być surowe jajka, czosnek, por i cebula, małe placki zbożowe, a także miód lub ryby. Ofiarę wykłada się do domowej kapliczki bogini Hekate w obejściu, u Greków przed drzwiami domostwa zaraz po zachodzie Słońca. Kapliczka przed domem ma w swojej górnej części miejsce na ofiarę pokarmową (co jest też zwykle karmnikiem dla ptaków). Ulica i ścieżka do domu tworzą skrzyżowanie trzech dróg w kształcie litery T wymagane jako minimalne miejsce na ofiarę chociaż lepsze są trzy ścieżki podwórka w kształcie litery Y. Po złożeniu ofiary, wracając do domu nie wolno się odwracać i spoglądać na złożone w ofierze jadło. Dom należy gruntownie odkadzić i wysprzątać, szczególnie z resztek i psującej się żywności. Należy też na nowy miesiąc księżycowy wyczyścić i umyć wszystkie sprzęty używane w magicznych ceremoniach. Należało także w tym dniu lub wcześniej uregulować wszelkie zaległe rachunki, zapłaty, oddać wszelkie długi, a także jeśli to możliwe przeznaczyć coś na wsparcie ubogich.\nWieczorem następnego dnia po Deipnon obchodzi się Noumenia czyli powitanie Nowego Sierpa Księżyca i Nowego Miesiąca, którego wypatruje się po Nowiu. W trzeci wieczór obchodzi się Agathos Nous czyli dzień Dobra i Dobrych Duchów. Noumenia, pojawienie pierwszego po Nowiu sierpa celebrowane jest jako najświętszy dzień miesiąca księżycowego, także jako dzień spotkań misteryjnych bractw religijnych. Na ołtarzach Bogini Hekate oraz Boga Hermesa w świątyniach i w domach prywatnych ofiarowuje się kadzidła, girlandy kwiatów, placki jęczmienne oraz czerwony sok winogronowy (czasem wino czerwone). Wykonuje się w świątyniach lub w domach ceremonie i rytuały, nieomal tak ważne jak obchody misteryjne Nowego Roku. Celebracja jest Powitaniem Blasku i Mocy Bogini Księżyca, Selene, Luny. Spożywa się z rodziną uroczystą wieczerzę, bóstwom i domownikom ofiaruje ciastka miodowe. Warto także pamiętać, że Wielka Bogini, Troista Bogini, Hekate, jako swój przymiot ma Wieczne Dziewictwo, a na magicznych rytuałach nie ma żadnych seksualnych prowokacji ani orgii, które w każdym wydaniu są dla Bogini niemiłe, stanowią wymysł satanistyczny, nie mają nic wspólnego z Magią ani magicznym kultem czarownic Hekate. Nie ma i nigdy nie było żadnych rytuałów seksualnych, nawet symbolicznych z pomocą gadżetów, chociaż podszyta częściowo satanizmem Wicca z XX wieku takowe wprowadziła i jeszcze bezrozumnie obrażając Troistą Wielką Boginię nazwała je wielkimi. Może są wielkie ale tylko w głupocie satanistycznych erotomanów - zboczeńców, którzy o kultach hermetycznych i magicznych nie mają zwykle nawet zielonego pojęcia, a wpychają naiwnych ludzi w sidła Potrójnej Odpłaty za zbrodnie przeciwko Wielkiej Bogini.\nW języku polskim Wikkanin to Wiedźmin, a Wikkanka to Wiedźma. Wiedźma – to w przedchrześcijańskich słowiańskich społecznościach kobieta posiadająca wiedzę, związaną z ziołolecznictwem, medycyną, przyrodą oraz magią. Osoba szanowana przez społeczeństwo, zwracano się do niej po rady i ratowanie życia oraz zdrowia. Pierwotnie w kulturach słowiańskich wiedźmę nazywano wiedma, widma (sanskryckie: Vidya Ma czyli Matka Wiedzy). Wiedźma posiadająca zdolności lub cechy magiczne nazywana była Ciotą, szczególnie na Wielkopolsce. Pierwotnie aż do połowy IX wieku na terenach wschodnich słowiańszczyzny, owo określenie nigdy nie było pejoratywne. W wyniku ekspansji ludobójczego i zaborczego chrześcijaństwa oraz piętnowania rytuałów ludowych i słowiańskich zwyczaj gromadzenia i przechowywania wiedzy przez osoby w wybranych rodach szlacheckich uległ częściowemu zapomnieniu. Wiedźmy oskarżano o złośliwe czary, dlatego obecnie Wiedźma często utożsamiana jest z czarnoksiężnicą, chociaż jest czarownicą, maginią, ekspertką od wyczarowania pomyślności, dobrego losu, miłości, pracy, zdrowia. Współcześnie wciąż można spotkać kobiety parające się zielarstwem i magicznym szeptunkiem, głównie we wschodniej Polsce, jak również wywodzące się z tradycji prawosławnej Szeptunki, inaczej Zamawiaczki. Obecnie wyznawcy religii Wicca uważają się za kontynuację „starożytnych” kultów czarownic. „Czarownica” (ang. witch) jest określeniem, które dotyczy kobiet jak również mężczyzn. Wiedźmin to rodzaj męski od Wiedźmy. W Polsce zamiast używać angielskich określeń Wikkanin czy Wikkanka, lepiej mówić Wiedźmin oraz Wiedźma, co brzmi swojsko i natychmiast wiadomo o co chodzi. Ragana – to dosłownie Wiedząca - ogólnobałtyjska nazwa Wiedźmy, pierwotnie termin określający wróżkę, czarodziejkę. U Prusów bogini śmierci i przeistoczenia, Wiedźma - a jej święte zwierzę to ropucha, podobnie jak u egipskiej bogini Heqet.\nWikka w swojej czci dla Bogini i Boga bardzo przypomina indyjskie tradycje misteryjne Śakti i Śiwa, znane jako śaktyzm (tantryzm) i śiwaizm, gdzie rządzi Boska Para Rodzicielska, Bogini i Bóg. Najstarsze tradycje pochodzą z czasów wedyjskich i obrazowane są boskimi parami takimi jak Prithivi (Matka Ziemia) oraz Dyaus (Niebo), a także przez Priśni (Bogini) oraz Rudra (Bóg) czy starszą niż Śakti i Śiwa Boską Parę w postaci Bogini Himavanti oraz Boga Himavanta. Śiwa czy Rudra mając na głowie lub we włosach Siep Księżyca przypominają europejskie rogate bóstwo, chociaż chodzi tutaj o Moce Księżycowe i celebrowanie Powitania Sierpa Księżyca. Wikka przypomina także kabalistyczną Boską Parę Elohim, Szekinę oraz Jahwah. Bogini Himavanti nazywana jest także Meną (Mene) i posiada liczne atrybuty greckiej Mene, co czyni ją podobną lub identyczną w swej istocie do Hekate.\nGłównym świętem Izydy w Rzymie były jesienne Isia, odbywające się między 28 pażdziernikiem a 4 listopadem. Jego treścią był mit o Izydzie i Ozyrysie. Kolegium sakralne składało się z dożywotnich duchownych, ubierających się w olśniewająco białe szaty. Na ich czele stał najwyższy kapłan propheta czyli prorok. Wyznawcy bogini, tak mężczyźni jak i kobiety, byli stowarzyszeni w różnych sekretnych bractwach. Członkowie bractwa "pastoforów", w czasie religijnych procesji nosili kapliczki z posążkami bogini i z symbolami jej kultu. Bractwo "melaneforów" (czarne kolegium), ubierało się w czarne szaty. Istniało też kolegium "hipostolów" i tak zwani "pausarii", którzy się opiekowali ołtarzykami wystawianymi bogini. Obok kultu publicznego pod koniec okresu helleńskiego powstały misteria na cześć boskiej Izydy. Kult misteryjny zarezerwowany był dla wtajemniczonych, miał charakter ezoteryczny, opierał się na wierze w zmartwychwstanie po śmierci (tak jak zmartwychwstał dzięki Izydzie Ozyrys).\nWANDA DYNOWSKA I WIELKIE BRACTWO BOGINI\nMistrzyni Śri Umadevi Wanda Dynowska zainicjowała całym cyklem nauk tzw. biblioteki-polsko indyjskiej działalność Wielkiego Białego Bractwa Bogini Himawanti (Himawantu) w Polsce, a było to, już dawno temu, bo w okresie międzywojennym XX w e.ch.! Śri Wanda Dynowska położyła przeogromne zasługi pod rozprzestrzenienie w Polsce duchowej myśli Orientu rodem z Hindukuszu. I to wszystko pomimo pewnych oporów materii i drobnych represji przez które nie mogła żyć i działać w Polsce, swej Ojczyźnie! Aktualnie, dzięki Bogu, ciągle jeszcze żyjącym Mistrzem Duchowym, powszechnie cenionym i uznanym w świecie duchowym, w Indii i Nepalu oraz Tybecie jest Swami Baba Paramahansa Lalita Mohan Guru-Ji, jeden z przywódców, członków Wyższej Rady Duchowej Zakonu Himawanti, którego świeckim, niezakonnym ramieniem jest Bractwo Zakonne Himawanti. Bogini Himawanti, inaczej Menaka to rodzaj żeński od Mahatma Himavant, Wielkiego Ducha Himalajów. Bogini Himawanti jest ezoteryczną Śri Vidyą, strażniczką Boskiej Wiedzy Tajemnej (Gupta Vidya) Hindukuszu, północnej Indii i Himalajów, podobnie jak jej południowy odpowiednik Śri Lalita Devi. Zwykle ludzie nie dostają od swych Guru jako członu imienia Bogini, jeśli są płci męskiej, chyba, że bardzo wyjątkowo, gdy reprezentują Najwyższą Formę Bogini z racji Inkarnacji. I tak jest w wypadku Swami Lalita Mohan Guru-Dźi, który jest Inkarnacją oficjalnie uznawaną, Śri Vidyam, Boskiej Wiedzy Duchowej, mając świadomość Bogini Lalita Devi, wśród ezoteryków północy nazywanej Boginią Himawanti (Mohan to przymiot męski Boga Śiwa oznaczający władzę pokonywania sił iluzji i mroku)! A swoją drogą to ruch Bogini Himavanti jest silnie kobiecy na wschodzie, duch Bogini budzi się i można poczytać wiele jak działają siostry i bracia Mistrza Mohan-Dźi w kilku krajach takich jak Indie!\nOczywiście na naukę u jakiegokolwiek dobrego MISTRZA trzeba sobie bardzo zasłużyć, to nie każdy pewnie z uwagi na częste jeszcze przez ciemnotę szkalowanie najwyższych żyjących świętości trafi do Boskiego Guruji takiego wspaniałego i wielkiego jak Śri Lalita Mohan Babaji! Bogini Himawanti, jak ktoś tego jeszcze nie wie tego, jest siostrą Mahawatar Babaji, Mistrza znanego z nauczania Kriya Yogi linii Giri Yoganandy! Laja Marga i Krija Joga są bardzo bliźniaczo podobnymi metodami praktyki Drogi. Proponujemy też czytać i studiować Prawo Karmy, bo w prawie karmy dużo napisano o tym, jaki zły los tworzy sobie człowiek, kiedy szkaluje zarówno dobrego człowieka, skromnego Nauczyciela, jak i Boskiego Guru, Awatara. Los tych, co zadają cierpienie Awatarom, Mistrzom czy Nauczycielom Duchowym jest zaiste opłakany w świetle prawa karmy, boskiej nieuniknionej odpłaty!!! To wersety Dharmy typu: "Każdy, kto Boskiego Guru szkaluje, życie swoje całkiem zrujnuje" są zapisem PRAWA KARMY, zasad odpłaty, a chore jeszcze na inkwizytorstwo zwykle dominikańskie, jednostki, które chcą zataić historyczną wiedzę o Kulcie Bogini w Polsce i o tegoż Kultu Odnowieniu, powinny o tym pamiętać! I co ważniejsze Prawa Karmy nic nie zmieni, jego działanie jest nieuniknione, a wyzwalające wyjątki ściśle określone. Mistrz Duchowy, Lalita Mohan Paramahansa jest reprezentantem Linii Przekazu Himalajskiej Loży Mistrzów. To największy zaszczyt dla człowieka móc czytać nauki, które przekazuje w tym kraju, a które dla miłośników Boskiej Wiedzy (Brahma Widya) i Wielbicieli Bogini w jakiejkolwiek formie są najcenniejszymi Klejnotami, tak drogocenną DHARMĄ, że hindusi zaczęli lekcje dawane po polsku tłumaczyć na Hindi, i zaliczać do tajemnej Świętej Wiedzy całej ludzkości.\nSiedzenie w kręgach i śpiewanie pieśni poświęconych Bogini przy rytualnym kręgu Ognia, szamańskie tańce i ekstatyczna muzyka porywająca dusze do czynów wzniosłych i szlachetnych, wszystko to towarzyszy tradycji kulturowej i kultowej Bogini – Pramatki Stworzeń! W całej Europie przez ostatnich kilkadziesiąt lat Kult Bogini uległ pewnej odbudowie po wiekach katolickiego ucisku i terroru! Ale mówiąc językiem Biblii, Boska Matka powraca z wygnania i zajmuje jako Królowa Niebios oraz Ziemi, jako Śri Himawanti Dewi należne swoje miejsce, a ci, którzy rugowali Matkę Wszechrzeczy z jej Tronu odchodzą w wieczny niebyt. Mówi o tym nawet proroctwo biblijnej Apokalipsy, a Zły Smok Vaticanus nie jest w stanie pokonać Niewiasty, Dziewiczej Bogini Przedwiecznej, jaką jest Najwyższa Matka Adimata, Amma, Amba, Bogini Himawanti znana pod bardzo wieloma imiona we wszystkich kulturach, jako obleczona w słońce i księżyc z koroną dwunastu gwiazd – ścieżek jogi i tantry! Tańce dla Duchowej Jedności i Pokoju, piękne śpiewania, szamańskie inicjacje oraz wtajemniczenia, to wszystko jest szczególnym dziedzictwem SŁOWIAN, narodu polskiego i innych! Dlatego oddajemy się najlepiej codziennie powtarzaniu i kontemplowaniu Boskiego Imienia: OM ŚRI HIMAWANTYAI NAMAH! DŹAI SIDDHI HUM!\nOpracowanie i redakcja artykułu dla portalu Himavanti:\nArkadiusz Bolesław Lisiecki - Indrapati - Wrocław;\nPaweł Ćwięka - Kafi - Kraków, Gliwice\nBogini Himawanti - Miłość, Światło i Prawda\nHATHOR - Egipska Bogini Magii Syriusza i Plejad\nLalita Devi - Bogini Śri Lalita Tripurasundari\nTantra - Śri Vidya - Święta wiedza i magia Bogini Kundalini\nWirat - Ścieżka Mahadewi (Wielkiej Bogini)\nIlość wizyt: 4303, ocena 4.0\nIlość wizyt: 29918, ocena 4.1\nIlość odwiedzin: 17,682,768 Ostatnia aktualizacja: 27/06/2022


Obraz Stylowa kompozycja - Nowoczesne - Abstrakcje - Obrazy\nObraz na płótnie abstrakcyjny "Stylowa kompozycja"\nAbstrakcyjny wydruk na płótnie "Stylowa kompozycja" to nowoczesna dekoracja. W obrazie ""Stylowa kompozycja"" zauważyć można inspiracje nowoczesną sztuką. Niebanalna kompozycja przywodzi na myśl najsłynniejsze płótna Wasilly Kandinsky'ego czy Paula Klee. Jeśli uwielbiasz nieszablonowe rozwiązania dekoracyjne, to wydruk "Stylowa kompozycja" jest wymarzony dla Ciebie. Oryginalna forma i dominujący kolor, jakim jest beżowy stanowią niesamowite połączenie w tej dekoracji.\nAbstrakcja zatytułowana "Stylowa kompozycja" z pewnością nada artystyczny polot w Twoim pomieszczeniu. Nie tylko dobór kolorów ale również temat przewodni decyduje o innowacyjności tego dzieła. Jeśli szukasz doskonałej ozdoby do swojego pokoju, to obraz abstrakcyjny "Stylowa kompozycja" znakomicie dopełni aranżacji wnętrza. 3-częściowa abstrakcja jest dostępna w kilku wymiarach, dzięki czemu dostosujesz ją do wymiaru swojego pomieszczenia.\nProdukt "Stylowa kompozycja" został dodany do koszyka.


Kołobrzeg - Spacerem.pl, Poznaj magię świata panoram\nMiejsce: Regionalne Centrum Kultury, • Informacje ↓\n>Regionalne Centrum Kultury\nRysuj trasędojazdu »\ntel.: 94 3524949\nfax.: 94 3524949\nmail: rcksolna1@wp.pl\twww: http://www.rck.kolobrzeg.eu\tRegionalne Centrum Kultury im. Zbigniewa Herberta w Kołobrzegu jest samorządową instytucją kultury. Organizuje koncerty, spektakle teatralne, wystawy, spotkania autorskie. RCK koordynuje też amatorski ruch artystyczny. W RCK-u działają grupy muzyczne, teatralne, recytatorskie, plastyczne i taneczne, które prowadzą wykwalifikowani instruktorzy. Na zajęcia do RCK-u uczęszcza ponad 450 osób w różnych grupach wiekowych.\n» NowySącz • 773 panoram\nRegulamin • Cennik • KONTAKT • Reklama\t© 2011 - Spacerem.pl - Wszelkie prawa zastrzeżone. Produced by: Profabrica - Projektowanie stron internetowych


Leki sprzedawane bez recepty są jednym z najczęściej reklamowanych produktów i każdy jest w stanie je zakupić również online - ug-mstow.com.pl\nGdy oglądamy telewizję bądź słuchamy audycji radiowych, to wcześniej czy później do naszych uszu dotrze przerywnik w postaci reklamówek. I bez cienia przesady można powiedzieć, że niektórzy faceci zamiast iść do doktora wolą leczyć się samodzielnie.\nPrzyczyna takiego a nie innego stanu rzeczy jest oczywista: reklamowanych teraz lekarstw bywa tak dużo, że nawet uważny widz będzie miał problemy z ostatecznym wyborem. Przeglądnijmy zatem zestaw leków sprzedawanych online i bez recepty, a od razu przekonamy się, że bywają to preparaty, które pomagają nam w najbardziej powszechnych problemach zdrowotnych.\nSprzedaż internetowa bywa opłacalna tak dla posiadaczy takich nietradycyjnych aptek, jak i dla klientów. Ci pierwsi są w stanie pozyskać klientelę z całego państwa, a nawet globu, a ci drudzy w łatwy sposób i bez wychodzenia z pokoju zrobić sprawunki. A ten fakt nie bywa bez znaczenia, kiedy pacjent ma trudności z poruszaniem się.\nInteresujący artykuł? Jeżeli tak uważasz, kliknij bez ociągania ten link, ponieważ w witrynie bartosz cichon, którą tutaj odnajdziesz, też jest coś ciekawego.\nZ tej przyczyny apteki mają w swojej ofercie dużo środków łagodzących ból. Do nich wlicza się np. dicloratio w postaci tabletek. A gdy poza tym wejdziemy na właściwą witrynę, to szybko poznamy leki (zobacz aklief) o podobnym składzie i działaniu. A kto nie cierpi łykać pigułek, nawet jeżeli jest to tylko przeciwzapalny dicloratio, to jest w stanie zdobyć informacje na temat jednej z wielu na rynku maści - sprawdź tutaj.\nNastępną grupą chętnie kupowanych leków są preparaty witaminowe i wzmacniające odporność maluchów oraz dorosłych, w tym również osób w podeszłym wieku. Zapotrzebowanie na tego rodzaju produkt wzrasta szczególnie jesienną porą i zimową porą, kiedy brak świeżych owoców oraz warzyw. A decydując się na zapoznanie się z wspomnianymi specyfikami, niektórzy klienci liczą na więcej szczegółów. Całe szczęście, że witaminy w kapsułkach mają najczęściej długi termin przydatności do spożycia.\nNa tych dwóch wymienionych powyżej grupach nie kończy się spis najchętniej sprawdzanych lekarstw. Poza tym możemy wymienić w tym miejscu również specyfiki, które usprawniają nasze trawienie i kurują podrażnione gardło. Katalog lekarstw sprzedawanych bez recepty i dostępnych dla pacjenta w internecie nieustannie się zmienia. Jedne leki bywają wycofywane z obiegu, a pozostałe są dopiero wprowadzane, co czasami irytuje opinię publiczną. Ostatnio sporo dyskusji wśród mężczyzn i kobiet wzbudza np. dużo łatwiejszy dostęp do środków antykoncepcyjnych.


Vancomycin-MIP 500 - Forum KFD.pl\nRozpoczęte przez Leksykon Leków, mar 03 2011 16:30 ( Brak odpowiedzi na ten temat )\nvancomycinmip 500 vancomycinmip 500 cena vancomycinmip 500 lek vancomycinmip 500 apteka vancomycinmip 500 opinie vancomycinmip 500 dawkowanie vancomycinmip 500 sklad vancomycinmip 500 ulotka vancomycinmip 500 dzialanie\nAnkieta: Ocena preparatu - Vancomycin-MIP 500 (0 użytkowników głosowało)\nNapisany 03 marzec 2011 - 16:30\nNazwa produktu leczniczego: Vancomycin-MIP 500\nPostać farmaceutyczna: proszek do sporządzania roztworu do infuzji i roztworu doustnego\nWielkość opakowania: 1 fiol. proszku 5 fiol. proszku\nWytwórca: Chephasaar, Chemisch- pharmazeutische Fabrik GmbH\nCykliczny antybiotyk glikopeptydowy. Działa silnie bakteriobójczo na: Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, paciorkowce α i β-hemolizujące, paciorkowce z grupy D, Corynebacterium spp., Clostridium spp. (zwłaszcza C. difficile). Oporne są prawie wszystkie bakterie Gram-ujemne (np. Enterobacteriaceae), Mycobacterium spp., Bacteroides spp. i grzyby. W niektórych krajach występuje narastanie oporności niektórych bakterii, przede wszystkim Enterococcus faecium. Nie występuje oporność krzyżowa wankomycyny z antybiotykami innych grup; w przypadku niektórych bakterii np. enterokoków, może jednak występować częściowa oporność krzyżowa na działanie innego antybiotyku glikopeptydowego - teikoplaniny. Wankomycyna działa synergistycznie z aminoglikozydami na wiele szczepów Staphylococcus aureus, nieenterokokowych paciorkowców grupy D, enterokoków i paciorkowców zieleniących; z cefalosporynami na niektóre oporne na oksacylinę szczepy Staphylococcus epidermidis; z ryfampicyną na Staphylococcus epidermidis i częściowo synergiczne na niektóre szczepy Staphylococcus aureus - ponieważ w obu przypadkach może działać także antagonistyczne, wskazane jest wcześniejsze wykonanie testu na synergizm. Wankomycyna podana doustnie praktycznie nie wchłania się z przewodu pokarmowego; występuje w czynnej postaci w kale i dlatego może być stosowana w leczeniu rzekomobłoniastego i gronkowcowego zapalenia jelita grubego. W ok. 55% wiąże się z białkami osocza. Po podaniu dożylnym dociera prawie do wszystkich tkanek. W płynie opłucnowym, płynie osierdziowym, płynie puchlinowym z jamy otrzewnej i mazi stawowej oraz w mięśniu sercowym i w zastawkach sercowych osiągane są podobne stężenia jak we krwi. Stężenia w kościach (gąbczastych i zbitych) wykazują duże zróżnicowanie. Nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego; w zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych przenikanie się zwiększa. Jest metabolizowana w niewielkim stopniu i wydalana głównie z moczem (około 90%). T0,5 we krwi waha się od 2 do 11 h (różnice międzyosobnicze), u dzieci od 2,2 do 3 h. W niewydolności nerek T0,5 zwiększa się (nawet do 7,5 dni).\nZe względu na ryzyko wystąpienia hipotonii, wstrząsu i zatrzymania czynności serca po zbyt szybkim podaniu wankomycyny, należy ściśle przestrzegać sposobu podawania leku. Ostrożnie stosować u osób w podeszłym wieku oraz pacjentów z niewydolnością nerek. Pacjentom z ostrym bezmoczem lub upośledzeniem słuchu wskutek uszkodzenia ślimaka lek można podawać dożylnie jedynie w stanach zagrożenia życia, a dawkowanie modyfikować na podstawie okresowo oznaczanego stężenia wankomycyny we krwi. U pacjentów leczonych wankomycyną należy kontrolować słuch i czynność nerek, a u pacjentów z grup ryzyka także stężenie wankomycyny we krwi. W przypadku leczenia długotrwałego lub w skojarzeniu z lekami wywołującymi neutropenię, regularnie kontrolować skład morfotyczny krwi. U każdego pacjenta, u którego wystąpiła biegunka po dożylnym zastosowaniu antybiotyku, należy rozważyć możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy; po ustaleniu rozpoznania tej choroby należy odstawić antybiotyk i wdrożyć odpowiednie leczenie.\nWankomycyna przenika przez łożysko i do mleka kobiecego. W ciąży stosować wyłącznie w przypadku, gdy przewidywane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Nie stosować w okresie karmienia piersią.\nNefrotoksyczność (zwłaszcza po stosowaniu dużych dawek, leczeniu skojarzonym z aminoglikozydami oraz u pacjentów z istniejącą wcześniej niewydolnością nerek): zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi; w pojedynczych przypadkach: zapalenie nerek i ostra niewydolność nerek. Ototoksyczność (zazwyczaj po podaniu dużych dawek, jednoczesnym stosowaniu leków ototoksycznych oraz u pacjentów z istniejącą wcześniej niewydolnością nerek lub zaburzeniami słuchu), rzadko: przemijające lub utrzymujące się zaburzenia słuchu, zawroty głowy i szumy uszne. Mogą wystąpić nudności. W pojedynczych przypadkach występowało rzekomobłoniaste zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy u pacjentów, którym podano wankomycynę dożylnie. Reakcje alergiczne: wysypka, zapalenia błony śluzowej, czasem ze świądem; rzadko: ciężkie reakcje uczuleniowe z objawami takimi, jak gorączka polekowa, eozynofilia, dreszcze, zapalenie naczyń oraz ciężkie objawy skórne z zagrażającą życiu reakcją ogólną (np. złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka). Możliwe są reakcje uczuleniowe różnego stopnia - aż do wstrząsu. W pojedynczych przypadkach po infuzji wankomycyny występowało silne łzawienie utrzymujące się do 10 h. Zaburzenia hematologiczne, rzadko: przemijająca neutropenia, trombocytopenia, eozynofilia; w pojedynczych przypadkach: przemijająca agranulocytoza. Może wystąpić zapalenie żył. Podanie leku poza żyłą jest bolesne, powoduje podrażnienie tkanek, a nawet martwicę. Stosowanie wankomycyny może prowadzić do nadmiernego rozrostu niewrażliwych na lek bakterii lub grzybów.\nWankomycyna i inne leki o działaniu oto- lub nefrotoksycznym mogą nasilać wzajemnie swoje działania niepożądane; szczególna ostrożność konieczna jest podczas stosowania aminoglikozydów jednocześnie z wankomycyną lub bezpośrednio po niej; w takich przypadkach maksymalną dawkę wankomycyny należy ograniczyć do 500 mg co 8 h (zalecane jest monitorowanie stężenie wankomycyny we krwi). Jednoczesne podanie ze środkami znieczulenia ogólnego nasila ryzyko hipotonii, zaczerwienienia skóry, pokrzywki i świądu. W skojarzeniu z lekami zmniejszającymi napięcie mięśni (m.in. sukcynylocholina) może nastąpić wzmocnienie i wydłużenie działania tych leków (blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego).\nDoustnie lub przez sodę żołądkową (po odpowiednim rozcieńczeniu wodą zawartości fiolki). Dorośli: 0,5-2 g na dobę w 3-4 dawkach podzielonych. Dzieci: 40 mg/kg mc. na dobę w 3-4 dawkach podzielonych. Maksymalna dawka dobowa - 2 g. Czas leczenia: 7-10 dni. Dożylnie (wyłącznie we wlewie kroplowym w ciągu 1 h, po odpowiednim rozcieńczeniu). Dorośli: 0,5 g co 6 h lub 1 g co 12 h (maksymalna dawka dobowa wynosi 2 g). Dzieci: 10 mg/kg mc. co 6 h. U niemowląt i noworodków zalecana dawka początkowa wynosi 15 mg/kg mc., a dawka podtrzymująca 10 mg/kg mc. podawana dożylnie co 12 h u noworodków w 1. tyg. życia lub co 8 h u noworodków od 1. do 4. tyg. życia. Zalecane jest kontrolowanie stężenia leku we krwi; po 1 h od zakończenia infuzji powinno ono mieścić się pomiędzy 30 i 40 mg/l. Minimalne stężenie leku bezpośrednio przed podaniem następnej dawki powinno wynosić od 5 do 10 mg/l. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z niewydolnością nerek dawkę należy dostosować do sprawności wydzielania moczu, zalecane jest także kontrolowanie stężenia wankomycyny we krwi. Dawka początkowa powinna zawsze wynosić co najmniej 15 mg/kg mc., a kolejne dawki należy uzależnić od klirensu kreatyniny (CCr), wg schematu - CCr >100 ml/min: 100% dawki początkowej; CCr 90 ml/min: 90% dawki początkowej; CCr 80 ml/min: 80% dawki początkowej; CCr 70 ml/min: 70% dawki początkowej, itd. aż do 10% dawki początkowej u pacjentów z klirensem kreatyniny 10 ml/min. U pacjentów z anurią, w celu uzyskania terapeutycznego stężenia leku we krwi należy podawać dawkę 15 mg/kg mc., dawka podtrzymująca wynosi 1,9 mg/kg mc./dobę. U pacjentów dorosłych z ciężką niewydolnością nerek zamiast stosować lek codziennie, można podawać dawkę podtrzymującą od 250 mg do 1 g co kilka dni. U pacjentów z bezmoczem dawka początkowa wynosi 1 g, dawka podtrzymująca 1 g co 7-10 dni. Jeśli podczas hemodializy stosowane są membrany polisulfonowe („high flux dialysis"), T0,5 wankomycyny ulega skróceniu. U pacjentów regularnie poddawanych hemodializie konieczne może być dodatkowo podanie dawki podtrzymującej w zależności od stężenia leku oznaczonego we krwi.\nPozajelitowo wankomycynę podaje się wyłącznie w powolnej infuzji dożylnej (nie szybciej niż 10 mg/min), również dawki niższe niż 600 mg powinny być podawane przez co najmniej 60 min. Proszek należy rozpuścić w takiej ilości rozpuszczalnika aby stężenie roztworu do infuzji nie było większe niż 5 mg/ml. Pacjentom, u których konieczne jest ograniczenie podawania płynów, można podać również roztwór 500 mg/50 ml lub 1 g/100 ml. Przy tym wyższym stężeniu zwiększyć się może ryzyko wystąpienia objawów miejscowych oraz reakcji typu nadwrażliwości spowodowanych przez wlew. Zaleca się kontrolę stężenia leku we krwi i odpowiednią modyfikację dawkowania tak, aby stężenie we krwi 1 h po zakończeniu infuzji wynosiło od 30 do 40 mg/l, natomiast stężenie bezpośrednio przed podaniem następnej dawki - od 5 do 10 mg/l. Regularna kontrola stężenia we krwi wskazana jest w przypadku długotrwałego stosowania leku, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek lub z zaburzeniami słuchu, a także w przypadku jednoczesnego podawania substancji ototoksycznych lub nefrotoksycznych.\nWHEY C6 VIP EDITION 2500g + NEW FLAVORS , Olimp Kre-Alkalyn Mega Caps 2500 - dawka , Dieta na Cykl 5000kcal PROSZE O OCENE , Weider Pure Creatine | 500g , Sprzęt do ok. 1500 zł


OSTRA NIEDROZNOSC JELIT – implanty zębów\nOSTRA NIEDROŻNOŚĆ JELIT 1. ROZPOZNANIE W początkowym okresie ostrej niedrożności jelit jesteśmy nieraz zmuszeni wkroczyć operacyjnie bez ścisłego rozpoznania. Takie stanowisko jest jednak słuszne, ponieważ zyskujemy na czasie kosztem cięcia brzusznego próbnego; nie zwalnia to nas jednak od obowiązku wykonania przed przystąpieniem do zabiegu określonych badań . Musimy sobie zdać sprawę przede wszystkim z tego, czy mamy w ogóle do czynienia z przypadkiem ostrej niedrożności jelit; główne objawy tej choroby są następujące: W niedrożności jelit spotykamy z reguły zatrzymanie stolca i wiatrów, chory wymiotuje wszelkie pokarmy i skarży się na silne bóle brzucha o charakterze kolki. Im wyżej znajduje się przeszkoda, tym więcej chory wymiotuje i tym silniej są zaznaczone objawy łączące się z uporczywymi wymiotami: odwodnienie, zagęszczenie krwi, spadek chlorków w krwi, wzmożenie azotu pozabiałkowego we krwi i w tkankach. [więcej w: bezpłatne leki dla seniorów, implanty zębów, lekarz do prawa jazdy ]\nPowiązane tematy z artykułem: bezpłatne leki dla seniorów implanty zębów lekarz do prawa jazdy


Redukcja tkanki tłuszczowej z Miha Bodytec - FitFuture.pl - JEŻELI 24H TO ZA MAŁO\nNapisane 16 sierpnia 2017 MichałNapisane Bez kategorii\nDobiegł końca etap ukierunkowany na utratę tkanki tłuszczowej z wykorzystaniem treningu opartego o elektrostymulację mięśniową z wykorzystaniem urządzenia Miha Bodytec. Celem było przekonanie się na sobie o możliwościach treningu EMS – trenując tylko 1 raz w tygodniu , poświęcając 30 minut. W planie było co prawda dorzucenie drugiego treningu w dalszym etapie , ale nie przełożyło sie to na rzeczywistość.\nPriorytetem było zachowanie jak największej ilości tkanki mięśniowej przy jednoczesnym zmniejszeniu poziomu bf.\nCałość trwała 8 tygodni. Skład ciała monitorowany był każdego miesiąca przy pomocy analizatora składu ciała Tanita.\nPoszczególne wartości poziomu tkanki tłuszczowej wyglądały nastepująco:\nCzerwiec – 11,6% bf\nLipiec – 8,4% bf\nSierpień – 7,9% bf\nJak widać powyżej w ciągu 8 tygodniu zostało spalone ok 3,7kg tkanki tłuszczowej! przy zerowym ubytku masy mięśniowej ! Dla mnie rewelacja , zważywszy, że trening odbywał się tylko 1x w tygodniu oraz jako uzupełnienie wyprawy rowerowe , również 1 raz w tygodniu ok 20 -25km , choć zdarzało się zrobić parę razy 60-70km.\nCo do żywienia , info o tym jak wyglądało znajduje się w poprzednich wpisach. Dopowiem tylko, że w ostatnich tygodniach wyglądało mocno intuicyjnie , bez wyliczania makroskładników, około 2500kcal . Być może gdybym skrupulatnie liczył kalorie przez cały okres redukcji , wynik byłby jeszcze lepszy?\nNa koniec prezentuje się to tak. Możliwe, że w niedalekiej przyszłości dorzucę na jakiś czas drugi trening i zobaczymy ile da radę wyciągnąć z Miha Bodytec 🙂


Dom Ryszarda Kapuścińskiego na Polu Mokotowskim zostanie wyremontowany - Architektura\nPropertyDesign.pl - 24-05-2021 13:18\nW domkach fińskich na Polu Mokotowskim powstanie centrum reportażu. Rada m.st. Warszawy przyznała 2 miliony złotych na ich gruntowny remont.\n– Ryszard Kapuściński to postać nietuzinkowa, wybitny reportażysta, pisarz i publicysta. Do dziś jest wzorem dla wielu autorów. W jednym z fińskich domków na Polu Mokotowskim spędził lata swojej młodości. Tu dorastał, spacerował i rozmyślał, upamiętnia to ścieżka jego imienia. Jej zwieńczeniem będzie planowane od lat centrum reportażu, miejsce otwarte na inicjatywy kulturalne i społeczne – mówi Rafał Trzaskowski, prezydent m.st. Warszawy.\nDomki fińskie (podobne jak na Jazdowie) to pozostałość ponad 160 podobnych chatek, podarowanych Warszawie w 1945 przez ZSRR.\nObecnie oba domki są w Gminnej Ewidencji Zabytków, a ich remont i funkcja zostały przewidziane w projekcie modernizacji parku, którego założenia powstały w konsultacjach społecznych w 2016 r.\n– Modernizacja Pola Mokotowskiego to duży projekt, obejmujący kompleksowe zmiany jednego z największych parków w Warszawie. Cieszę się, że udało się pozyskać środki na jego istotny element, czyli stworzenie miejsca aktywności kulturalnej i społecznej oraz podkreślenie związku tego terenu z polską szkołą reportażu – podkreśla Justyna Glusman, dyrektorka-koordynatorka ds. zrównoważonego rozwoju i zieleni m.st. Warszawy.\nDzięki pozyskanym środkom domki zostaną wyremontowane, a teren wokół nich zagospodarowany zgodnie z naszym projektem. Oba domki staną się miejscem wydarzeń kulturalnych a obok nich powstanie ogród społecznościowy i kameralna scena plenerowa. Rok temu posadziliśmy tu 50 jabłonek, a niedawno, po drugiej stronie – 24 metasekwoje.\nPlany wobec tego miejsca cieszą Rene Maisner, córkę pisarza i jego żonę – Alicję Kapuścińską. Deklarują one chęć współpracy przy rewitalizacji miejsca, z którym Ryszard Kapuściński był przez wiele lat związany, i do którego zawsze chętnie powracał.


Zwłoki mężczyzny znaleziono w wodzie - Aktualności - Komenda Stołeczna Policji\nZwłoki mężczyzny znaleziono w wodzie\nData publikacji 01.05.2009\nWilanowscy policjanci ustalają tożsamość mężczyzny, którego ciało znaleziono kilkanaście dni temu w miejscowej rzeczce. Najprawdopodobniej zwłoki leżały w tym miejscu nawet kilka miesięcy. Mundurowi proszą wszystkie osoby o pomoc w rozwiązaniu sprawy i dotarciu do rodziny zmarłego. Poniżej podajemy rysopis zmarłego oraz numery kontaktowe z funkcjonariuszami.\nOd początku kwietnia policjanci z Wilanowa prowadzą sprawę i wyjaśniają wszystkie okoliczności związane ze znalezieniem zwłok n/n mężczyzny. W ubraniu denata nie było żadnych dokumentów ani innych rzeczy, które pozwoliłyby na ustalenie jego danych osobowych. Najprawdopodobniej ciało w kanale odpływowym leżało kilka miesięcy. Mężczyzna w chwili znalezienia ubrany był w ciemną kurtkę do pasa, ciemne spodnie i ciemny sweter. Wstępnie określono jego wiek od 50 do 60 lat.\nCharakterystycznym znakiem szczególnym mężczyzny jest brak lewej nogi, która została chirurgicznie amputowana na wysokości uda. Jedynym przedmiotem, jaki nieżyjący miał przy sobie był plastikowy, czarny zegarek z jasną tarczą.\nProsimy wszystkie osoby, które mogą pomóc policjantom w ustaleniu tożsamości mężczyzny o kontakt. Wszelkie informacje można przekazywać funkcjonariuszom Komisariatu Policji Warszawa Wilanów przy ulicy Okrężnej 57 osobiście lub telefonicznie pod numerami telefonów:\n(0-22) 603 18 31 – Dyżurny KP Wilanów czynny całą dobę,\n(0-22) 603 11 36 – dni powszednie w godz. 08:00 – 16:00,\n(0-22) 603 14 76 – prowadzący postępowanie,\nfax.: (0-22) 603 18 51\nInformacje można także przekazać za pośrednictwem poczty e-mail na adres: mokotow@policja.waw.pl


wrzesień 2017 – NIEPUBLICZNA SZKOŁA I PRZEDSZKOLE W MOSTKACH\nProjekt „Decydujesz, pomagamy”\nZ przyjemnością przekazujemy informację, że projekt „Decydujesz, pomagamy” znalazł się w gronie wysoko ocenionych wniosków i zyskał uznanie ekspertów oraz Komisji Grantowej. Przechodzi zatem do etapu głosowania, które rozpoczyna się w sklepach Tesco już 3 października. Informacje dotyczące lokalizacji sklepów, w których będzie można głosować na projekt oraz inne przydatne informacje o przebiegu głosowania są dostępne na stronie www.tesco.pl/pomagamy. Zapraszamy\nZakończenie projektu ” POTRAFISZ POLSKO”\nInformowaliśmy, że grupa nieformalna przy szkole w Mostkach i LKS Zorza w projekcje Fundacji ” POTRAFISZ POLSKO” otrzymała kwotę 5000,00zł na tworzenie przy naszej szkole fitness na świeżym powietrzu. Projekt został zrealizowany. Za otrzymane pieniądze zostały zakupione 2 urządzenia do ćwiczeń fitness. Zamontowane urządzenia służą dzieciom szkolnym oraz mieszkańcom Mostek. Staramy się również o fundusze na dalsze doposażenie w tego …\nTradycyjnie co roku włączamy się z dziećmi do akcji „Sprzątania Świata” pod tegoroczną nazwą „Nie ma śmieci- są surowce”, by od najmłodszych lat uczyć zasad dbania o środowisko. Najmłodsze dzieci z chęcią i radością włączyły się do akcji by posprzątać „naszą Ziemię”. Wszystkie dzieci zbierały śmieci w okolicy szkoły. Akcja odbyła się w formie zabawy , dzieci dowiedziały się, że należy …\n4 września o godzinie 9:00 w Niepublicznej Szkole i Przedszkolu w Mostkach odbyła się uroczysta inauguracja roku szkolnego 2017/2018. Pani dyrektor Urszula Maczalska szczególnie powitała pierwszoklasistów, którzy rozpoczynają naukę w naszej szkole oraz nowo przybyłych przedszkolaków. Wszystkim życzyła wytrwałej i owocnej pracy w rozpoczynającym się roku szkolnym. Do życzeń dołączyli się również przybyli zaproszeni goście. Galeria…