Pub "U nieudacznika" - Page 13\nPub "U nieudacznika" Czw Cze 28 2012, 21:20;\nLiczba postów : 2231\nRe: Pub "U nieudacznika" Nie Paź 27 2019, 11:44;\nPokręciła głową z zakłopotanym uśmiechem, jednak czym prędzej postanowiła wyjaśnić korepetytorowi swoją sytuację. Jej czarowanie, zwłaszcza ostatnimi czasy, było złożoną sprawą. Już sam fakt, że w ogóle się na nie zdecydowała podczas pobytu w knajpie był dużym wyczynem, ale i ryzykiem. W końcu niekiedy dochodziło do mocno niekontrolowanych zaklęciowych popisów.\n- Chciałabym, Perry. Ale sam zobacz. - wyciągnęła różdżkę, znów w miarę możliwości po kryjomu i usiłowała zastosować niewerbalne Lumos, na co świerk zareagował wyłącznie jakimś swoim kasłaniem iskierkami światła. Chciała mu jasno dać do zrozumienia, że to nie w jej umiejętnościach leżał w tym wypadku problem.\n- Uszkodzony rdzeń. - wyjaśniła najprościej, jak potrafiła, choć najpewniej było to kłamstwo. Po co miała mu tłumaczyć fakt niedogadania się z drewnianym orężem, skoro wystarczyło zrzucić na fizyczną usterkę? Koniec końców na jedno wychodziło - różdżka nie miała zamiaru współpracować.\n- Możemy zacząć od podstaw, nie wiem, od wyjątków od prawa Gampa, jeżeli potrzebujesz wybadania, z kim masz do czynienia. - zaproponowała, pospiesznie chowając świerk i spoglądając na barmana. Uśmiechnęła się do niego, biorąc jednocześnie pod uwagę wszystkie swoje wygłupy, jakich dopuściła się w knajpie w krótkim czasie.\n- Dzięki, przyda się. Mógłbyś przy okazji przypilnować, aby nikt nas nie niepokoił? - umieściła szklankę wody na środku blatu i sięgnęła do kieszeni po 5 galeonów, które przesunęła po stoliku w stronę barmana, licząc, że w ten subtelny sposób pozbędzie się jego obecności i uwagi. Nie, żeby robili coś zakazanego. Ale spokój był dosyć istotny podczas tej lekcji.\n- Ale wiem, po co tu przyszłam. Raczej nie jestem nowicjuszką. - wróciła spojrzeniem do Perry'ego i kontynuowała deklarację na temat potrzeby zaspokojenia swojej ciekawości. Wyczekując na odpowiedź, ostentacyjnie zagryzła w ustach liść i czujnie spoglądała na rozmówcę.\nRe: Pub "U nieudacznika" Nie Paź 27 2019, 18:08;\n- Eeee.. - nadal przenosił wzrok z dziewczyny na szklankę, która teraz stała na środku stolika - Jasne... - zapewnił powoli. Zaczynało do niego docierać, że źle usłyszał i dziewczyna wcale nie chciała pić. Wziął pieniądze ze stolika i już miał się oddalić, ale widać było, że denerwował się popełnioną gafa. Kilka razy prawie odwrócił się od stolika Morgan i Perry'ego, ale ostatecznie zamarł obok.\n- Przepraszam - wyglądał już nawet na nie tyle co zakłopotanego, co wręcz przestraszonego - Pani wcale nie chciała pić, prawda? Mogę zabrać...\nRe: Pub "U nieudacznika" Czw Paź 31 2019, 22:50;\nCzaszka: trzecia próba\nZerknęła na barmana, początkowo walcząc z okazywaniem znużenia, ale chwilę później nie musiała już tego robić, bo rzeczywiście się ożywiła. Niby nadal oczekiwała na opowieść Perry'ego, o ile miał zamiar zacząć lekcję bez dalszego przedłużania, jednak postanowiła wyjaśnić z natrętem pewną sprawę. Na szczęście nie był takim złym natrętem.\n- Mamy już napitek. Ale, jak powiedziałam, dodatkowa szklanka wody nam się przyda. Ostudzi atmosferę. - uśmiechnęła się do Teda, a kiedy spojrzała na niego, na barze ujrzała ozdobną dynię, radośnie sterczącą na widoku, proszącą wręcz o schwytanie jej. Jako szukająca, poczuła się w swoim żywiole. Zerwała się od stolika, ruszając w stronę baru, aby chwilę później mieć trzecią już czaszkę w dłoni. Następnie bez słowa usiadła na krześle, a w zamian za tłumaczenie wyłącznie wzruszyła ramionami. Swój fant ukryła w plecaku, po czym ponownie zamieniła się w słuch, jednocześnie mając nadzieję, że Ted sobie pójdzie i zajmie się swoją knajpą i swoimi klientami.\nRe: Pub "U nieudacznika" Nie Lis 03 2019, 16:01;\nTed nie był złym człowiekiem. On po prostu był w ogromnej potrzebie, a i jego cele uświęcały środki. Tylko, że dziewczyna nie chciała współpracować, a bez osiągniętego celu nie było nic, co zagłuszyłoby jego sumienie. Dlatego nie potrafił tak po prostu odejść od stolika, pozostawiwszy na nim wodę. Musiał być obok, inaczej to wszystko nie miałoby sensu.\nKończyły mu się wymówki i nawet nagłe zerwanie się dziewczyny z krzesła nie kupiło mu wystarczająco dużo czasu. Przyszło mu jedynie do głowy, żeby udać potknięcie i przewrócić szklankę, jednak w tym momencie drzwi do pubu otworzyły się z hukiem. Do środka wtargnęła nastolatka z dwoma kolegami, którym wskazała palcem Teda.\n- To ten! - krzyknęła na całe pomieszczenia - Ten mi dodał do kawy amortencji i wyłudził ode mnie pieniądze!\nWięcej młody kelner nie potrzebował. Rzucił się w stronę baru jeszcze szybciej niż wcześniej Morgan, przeskoczył przez kontuar i zniknął na zapleczu. Za nim ruszyli w pogoń młodzi mężczyźni i ich znajoma.\nPo chwili w pubie znów zapanował spokój. Goście przez chwilę wymieniali zaskoczone spojrzenia i nieufnie zaglądali we własne szklanki i filiżanki, usiłując przypomnieć sobie, kto im je podał. Większość jednak bardzo szybko wróciła do poprzednich rozmów, ze spokojem sącząc swoje napoje, tak jakby nigdy nic dziwnego nie miało miejsca.\nC. szczególne : nieodłączony kapelusz, rozkojarzone spojrzenie, pierścień z godłem szkoły, drugi pierścień wiszący na rzemyku na szyi\nRe: Pub "U nieudacznika" Czw Lis 07 2019, 18:02;\nGdy dziewczyna wyciągnęła różdżkę lekko zdziwiony uniósł brwi. Całkowicie szczerze nie spodziewał się, że tak łatwo pójdzie mu przekonanie jej do pokazania mu swoich umiejętności. Szybko jednak się okazało, że sytuacja była całkowicie inna niźli mu się wydawało. Zepsuta różdżka... cóż, to był całkiem sensowny argument, z którym trudno byłoby mu się spierać. Cóż, jak widać musiał uwierzyć jej na słowo i przejść do nieco innych elementów korepetycji. Po chwili zastanowienia doszedł do wniosku, że w sumie faktycznie mógłby jej nieco przybliżyć kwestie, które tak ją intrygowały. W końcu nie zrobią tym nic złego. Wiedziała o prawie Gampa, więc chyba faktycznie nie była tak nieświadoma, jak przedstawiła mu jej matka. Cóż, tym lepiej dla nich. Oczywiście był przekonany, że potrafiłby ją wprowadzić w temat od samych podstaw. W końcu sam spędził a tym sporo czasu, szczególnie w trakcie okresu, gdy uczył się animagii. Jego nauczycielka była niezwykle surowa i wymagała od niego nauki niemal na pamięć. Trochę go cieszyło, że nie będzie musiał przepuszczać dziewczyny przez to samo.\n- Dobrze, skoro tak to wygląda chyba faktycznie możemy przejść do bardziej zaawansowanych tematów. - odparł w końcu, aczkolwiek tutaj urwał, gdyż jak się okazało temat wody na koszt firmy wcale nie był skończony. Nieco skonsternowany zerknął w stronę kelnera, mimowolnie mrużąc oczy. O co mu w ogóle chodziło? Dostał napiwek za bycie nadgorliwym, na co więcej on liczył? Musiał przyznać, że robiło się to coraz dziwniejsze... co jednak szybko uległo korekcie, gdy Morgan nagle doskoczyła do baru i równie szybko wróciła na swoje miejsce, trzymając w kieszeni jakiś przedmiot, któremu nie zdążył się przyjrzeć. Tutaj jednak sytuacja eskalowała jeszcze bardziej wraz z wtargnięciem kilku nowych gości, a cel wizyty był chyba kulminacją zdziwienia, jaką Perry mógł teraz osiągnąć. Mimowolnie sięgnął po różdżkę, odwracając wzrok ponownie w stronę kelnera, ale zrobił to zdecydowanie za późno, gdyż potencjalny winny zdążył już uciec. Przez kilka sekund zastanawiał się, czy nie powinien ruszyć za nimi, ale w końcu uznał, że nie powinien się w to mieszać. Wsunąwszy różdżkę z powrotem na swoje miejsce odchrząknął i lekko odsunąwszy od siebie szklankę skupił się ponownie na nastolatce.\n-Czy tu... czy tutaj zawsze dzieje się tak dużo? - rzucił, wciąż próbując ogarnąć to wszystko, co stało się dosłownie w kilka chwil. - Ach, a wracając jeszcze do tematu. Czego chciałabyś się dowiedzieć najpierw? - dodał zaraz, posyłając jej lekki uśmiech.\nRe: Pub "U nieudacznika" Czw Lis 14 2019, 00:35;\nWyglądało na to, że udało jej się wymigać od bycia potraktowaną amortencją. Od początku raczej nie zapowiadało się na to, aby podaną im do stolika wodę ktoś z nich ruszył, ale dobrze było wiedzieć, że nie należało opuszczać gardy ani tracić czujności. Davies postanowiła skupić się na spożywaniu swojego mojito, nawet, jeżeli było to utrudnione przez tkwiący w ustach liść.\n- Przepraszam, sama też wprowadziłam trochę zamieszania. Ale wydaje mi się, że o tej porze zwykle powinien być spokój. Akurat nam się trafił jakiś dym. - wzruszyła ramionami, choć w swoich wyjaśnieniach kompletnie nie była jakimś znawcą. Raczej nie należała do knajpianych bywalców, a już na pewno nie w jakichś szemranych lokalach.\n- Chcę wiedzieć, co było dla Ciebie kluczowe podczas pierwszej przemiany w zwierzę. Jaka powinna być wtedy świadomość czarodzieja, co czuje w trakcie zmiany, czym się kieruje. - chyba trochę straciła cierpliwość, bo o ile wcześniej krążyła wokół zaklęcia Humanum, tak teraz zapytała o animagię niemalże wprost. Nie miała jednak zamiaru się tym przejmować. Pragnienie wiedzy było u niej typowe i pewnie ciekawiłby ją ten temat również wtedy, gdyby nie miała zamiaru starać się opanować animagii na własną rękę. April już tak wymęczyła dotychczas odnośnie przewidywania przyszłości, że podziwiała ciocię, że nadal dzielnie znosiła kolejne pytania przy każdym spotkaniu. Co zatem miałoby powstrzymać ją tym razem?\nRe: Pub "U nieudacznika" Sro Lis 27 2019, 22:50;\nPerry wsłuchał się w słowa dziewczyny, próbując nieco uspokoić myśli. Nie mógł udawać, że nic się tutaj nie stało, ale jednak nie był to przecież pierwszy raz, gdy spotkało go coś niespodziewanego. Nawet, jeśli pewna doza ekscytacji związana z faktem przebywania tutaj działała na jego niekorzyść to jednak nie mógł pozwolić sobie na takie zachowanie. Dlatego własnie wziął kilka głębszych oddechów, w międzyczasie wsłuchując się w słowa dziewczyny i w sumie niewiele mógł jej odpowiedzieć. Był tutaj gościem, a więc jedyne co mógł zrobić, to wierzyć jej na słowo. Zresztą, dalsze roztrząsanie tego nie miało większego sensu. W zasadzie to otrzymał w odpowiedzi wszystko, co mogło go zainteresować.\n- Nie przejmuj się. Jestem raczej przyzwyczajony do dziwnych sytuacji. Po prostu... nie spodziewałem się, że korepetycje mogą mieć takie przygody. Ale dobrze, może lepiej przejdźmy do tematu. W końcu Twoja matka nie płaci mi za rozmowy. - rzucił, posyłając jej pogodny uśmiech. Zaraz jednak odchrząknął i wysłuchawszy jej pytania kiwnął głową na znak, że rozumie, a następnie lekko się zamyślił, przypominając sobie rady, jakie na początku otrzymał od swojej mentorki.\n- Cóż. Przede wszystkim sztuka ta jest niezwykle trudna do opanowania. Wymaga co najmniej kilku lat nauki. No i dobrego mentora, ja miałem to szczęście. Trzeba się też nastawić, że nawet, gdy wszystko będzie już gotowe pierwsze próby mogą okazać się nieudane. Oczywiście całość wymaga kontroli przez odpowiedni urząd. Głównie przez wzgląd na to, jak niebezpieczne dla życia potencjalnego animaga może być nieudana próba przemiany. Natomiast co do niej samej... Najlepiej być skupionym tylko na tym. Nie dać się rozproszyć innym myślom, trzymając kurczowo tej jednej. Ważne jest też dokładne wypowiedzenie formuły oraz oczywiście odpowiednie uwarzenie eliksiru. Dobrze, jeśli opiekun będzie miał na to oko. Natomiast samo uczucie jest... trudno opisać to słowami, aczkolwiek, gdybym miał to określić, to powiedziałbym, że... - tutaj urwał, gdyż zorientował się, że nieco się zagalopował, prowadząc monolog od dłuższej chwili. Dodatkowo powrót do tamtego okresu sprawił, że coś mu nagle zaświtało w głowie. Pewna bardzo niepokojąca myśl. - Jak rozumiem chciałbyś kiedyś spróbować podążyć tą sztuką? Będąc szczerym mógłbym Ci w tym pomóc. Jak sama zresztą wiesz mam w tym niejakie doświadczenie. - dorzucił po krótkiej chwili, posyłając jej przyjazne spojrzenie. W głowie jednak nie był aż tak wesoły. Wydawało mu się bowiem, że w końcu skojarzył ten specyficzny zapach i bardzo mocno zastanawiało go teraz jedno. Czy Morgan A. Davies rzuła właśnie liść mandragory?\nRe: Pub "U nieudacznika" Czw Lis 28 2019, 21:10;\nZdecydowanie odeszli od tematu, jednak nie mogła się temu dziwić. Wydarzenia losowe nieco poprzestawiały kolejność wydarzeń i wybiły z korepetycyjnego nurtu ich obydwoje. Potem jeszcze ta czaszka i już całkiem można byłoby zapomnieć o właściwym celu pojawienia się w pubie i zupełnie przez przypadek udać się do domu.\nKiedy opowiadał, patrzyła na niego, jak w obrazek. Opisywał dokładnie to, co chciała wiedzieć i usłyszeć. Może z wyłączeniem konieczności nauki przez kilka lat. Ona niby miała za sobą kilka intensywnych okresów zainteresowania tematem, kilka semestrów w szkole, gdy tylko nad tym się skupiała i wyczytywała, co tylko się dało z tej dostępnej, ale i tej dostępnej nieco mniej bazy książek, ale właściwe przejście do wgłębiania się w temat fizycznie rozpoczęła całkiem niedawno. Czy coś miało z tego wyniknąć w najbliższym czasie? Nie była pewna.\n- ŻE? - złapała go za słowo z takim zafascynowaniem w głowie, że niemalże wykrzyczała swoje ponaglenie do tego, aby opowiadał dalej, co zaczął. Po podniesieniu głosu trochę się co prawda zmieszała, jednak nadal oczy lśniły jej od zaangażowania w wyobrażanie sobie tego, co słuchała. Chciała więcej. Chciała być przygotowana najlepiej, jak tylko mogła. A praktyczny i namacalny punkt widzenia był przecież tym najważniejszym. Musiała to usłyszeć.\n- Nie mam siedemnastu lat. - ucięła w odpowiedzi i westchnęła, a jej twarz nachmurzyła się i posępiła. Teoretycznie niczego to nie zmieniało. W końcu przy odpowiednim zaangażowaniu i odpowiednich predyspozycjach nawet genialny jedenastolatek mógłby opanować tę sztukę. Większy problem leżał jednak w legalności całej sztuki przed osiągnięciem pełnoletności. Mimo to, Moe nie miała zamiaru w tym temacie odpuszczać. Jak już się za coś brała, to wiek, zasady i zdanie innych traciły na znaczeniu. Skoro czuła, że byłaby zdolna do osiągnięcia tego już teraz, czekanie na urodziny byłoby wyłącznie stratą czasu i zrobieniem sobie niepotrzebnej pauzy w całym procesie zdobywania wiedzy.\nRe: Pub "U nieudacznika" Sob Lis 30 2019, 21:31;\nMężczyzna czuł się nieco skonsternowany całą tą sytuacją. Jeszcze przed chwilą myślał, że to, co przeżyli do tej pory było dostatecznie dziwne. Teraz jednak miał pewne wątpliwości. Zasadniczo nie powiedział tutaj nic złego i nielegalnego. Jedynie swoje własne doświadczenia. Teraz jednak, patrząc na zachowanie dziewczyny i jego skojarzenia względem tego specyficznego zapachu nie był już taki pewien, czy dobrze postąpił mówiąc jej cokolwiek. Oczywiście nie miał pewności. I nie był pewien, w jaki sposób miał ją zdobyć. Jeśli jego podejrzenia były słuszne, a dziewczyna chciała zostać nielegalnym animagiem to z pewnością by się nie przyznała. Z tego, co zdążył ją poznać nie wyglądała na głupią. Może nieco roztrzepaną i... oryginalną, ale nie głupią. Co prawda spory wpływ na jego roztrzepanie miały wszystkie wydarzenia, których byli tutaj świadkiem w tak krótkim czasie, ale jednak. Całkiem nieźle go podeszła.\nTeraz musiał się zastanowić, co zrobić dalej. Nie bardzo chciał kontynuować swój wywód. Jej podekscytowanie wręcz wymalowane na twarzy świadczyło w pewnym stopniu na rzecz jego obaw, ale to wciąż nie był żaden dowód. Będąc szczerym to nie wiedział nawet, czy chciał się tego dowiedzieć. Morgan przypominała mu trochę jego samego z czasów szkolnych, gdzie chciał się tego nauczyć. Czy gdyby mógł zrobić to wcześniej zrezygnowałby na rzecz skończenia 17 lat? No właśnie. W końcu to tylko data. Najważniejsze w tym wszystkim było, żeby ktoś miał oko na potencjalnych animagów. Gdyby nie jego własna mistrzyni to jego próby raczej nie skończyłyby się zbyt dobrze. Pozostawało więc coraz bardziej szerokie pytanie pod tytułem "co dalej". Początkowo chciał to zgłosić, ale im dłużej o tym myślał tym mniejszą miał na to ochotę. Setki myśli i wątpliwości, a wszystko to w zaledwie kilka krótkich chwil ciszy, która zapanowała w tej rozmowie.\n- Oczywiście, rozumiem. Cieszę się, że zapoznałaś się z zasadami i prawami związanymi z animagią. Jak mówiłem, może mógłbym Ci w tym jakoś pomóc? Mam całkiem spore doświadczenie, w dodatku pracuję jako amnezjator w Ministerstwie Magii. Widziałem wiele przypadków, gdzie ludzie zabierali się za coś, co przekraczało ich zdolności i nie kończyło się to dobrze. Ważne jest, żeby odnaleźć odpowiednią pomoc. - rzekł, bardzo ostrożnie i powoli dobierając kolejne słowa. Starał się jak mógł, aby nie zabrzmieć, jakby rzucał groźby, a raczej sugerował chęć pomocy. Miał nadzieję, że mu się udało.\n- Swoją drogą... Jadasz bardzo specyficzne cukierki. To zapach mandragory? Nie wiedziałem, że takie produkują. - dodał jeszcze z lekkim, przyjaznym uśmiechem. Ostatnia próba zasugerowania, że wiedział, o co chodzi i chciał jej pomóc. W końcu to nie było jakieś wielkie przestępstwo. Chodziło o bezpieczeństwo. Czy dziewczyna powinna zostać ukarana za chęć rozwoju? Będąc szczerym nie był tego taki pewien.\nRe: Pub "U nieudacznika" Nie Gru 01 2019, 00:24;\nNa wieść o Ministerstwie Magii zamarła i na moment utraciła chyba wszystkie funkcje życiowe. Dopiero po chwili zaczęła jej drgać jedna z powiek, choć wyrażała bardziej zszokowanie niż niedobory magnezu. Czy ona właśnie wygadała się przed amnezjatorem, że chciała zostać nielegalnym animagiem? Czy on nie zajmował się DOKŁADNIE takimi przypadkami, jak ten jej? Może wypadałoby się ulotnić, zanim sama skaże się na dementorskie buziaczki w Azkabanie? Perry znał jej personalia, więc co jej ucieczka mogłaby niby zmienić?\n- Mandragora działa przede wszystkim rozluźniająco i pomaga zwalczać uroki. A ja w wakacje podpadłam pewnemu szamanowi z wioski na Saharze. - ratowała się, jak mogła, ale przy okazji mówiła w zasadzie samą prawdę. Znała właściwości liścia i korzenia mandragory na pamięć, choć z zielarstwem jako takim miała do czynienia prawdopodobnie jeszcze mniej niż z przygotowywaniem eliksirów.\n- To prawda, że rozglądam się za animagiczną wiedzą, aby któregoś dnia sięgnąć ku praktykowaniu tej sztuki. Ale obiecuję być ostrożną i informować Cię na bieżąco o ewentualnych postępach. Pewnie już się domyśliłeś, że nic mnie od tego nie odwlecze. Ale przede mną dużo czasu, nauki i samodoskonalenia. - tutaj już nie była do końca przekonana, czy mówiła prawdę, czy kłamała, albo czy w ogóle próbowała łączyć jedno z drugim. Nie była do końca pewna nawet tego, co miało się wydarzyć w jej życiu w najbliższej przyszłości. Czy nabierze wystarczająco doświadczenia i odwagi? A może rzeczywiście stchórzy i sobie odpuści na jakiś czas, rozsądnie odkładając przemianę na inny moment w jej życiu?\n- Z tego, co wiem, to mama Ci płaci za moje lekcje. A ta właśnie się skończyła i nie chcę jej narażać na większe wydatki. Wyślij mi sowę za jakiś czas, adres szkoły i nazwisko znasz. Obiecuję nie narobić głupot. - uśmiechnęła się, jednocześnie żegnając, po czym wstała z miejsca, zabrała swoje manatki i opuściła knajpę, w której jeden chciał jej dolać amortencji, a drugi mógł ją zamknąć za nielegalne praktyki magiczne. Dużo wrażeń, co?\nRe: Pub "U nieudacznika" Sob Lut 22 2020, 17:19;\nJade miała zaplanowany naprawdę przyjemny wolny dzień umówiła się na wyjście z Nessą, na początku do pubu, a gdzie ich dalej poniesie Na pewno miała zamiar spędzić cały ten dzień z daleka od książek. Z racji tego, że nikt jej nic nie kazał, a i nie musiała jak niektórzy inni studenci pracować na swoje utrzymanie, mogła sobie pozwolić na długie wylegiwanie się w łóżku, później długą, relaksującą kąpiel, a potem czas by zrobić sięna bóstwo. Trzeba przyznać, że tego dnia była w wyjątkowo dobrym humorze, przez co nawet odpuściła i nie rzuciła jakiejkolwiek kąśliwej uwagi spotkanym przypadkowo w Hogsmeade uczniom czy studentom. Zamiast tego pozwoliła sobie na nieśpieszny spacer uliczkami, co prawda wciąż przeklinając angielski klimat, a kiedy poczuła, że już naprawdę wystarczająco zmarzła weszła do pubu, w którym umówiła się z Nessą.\nZ racji tego, że była pierwsze i akurat zwolnił się stolik w rogu przy ścianie, tak, że obie miały wygodne siedzenia, to właśnie tam udała się Jade i zajęła to miejsce. Potem podeszła do baru by zamówić sobie coś do picia i jakąś przekąskę na czas jak będzie czekać. Wybór padł na łzy Morgany le Fey oraz zapiekane paluszki. Zapłaciła, zostawiając oczywiście duży napiwek po czym udała się wraz zamówieniem do stolika i tam właśnie oczekiwała właśnie na przybycie Nessy.\nRe: Pub "U nieudacznika" Sro Lut 26 2020, 23:18;\nNie spodziewała się zaproszenia od koleżanki od razu po powrocie z ferii, które swoją drogą, były dla niej dość intensywne. Podobnie zresztą, jak zapowiadało się jutrzejsze popołudnie. Postanowiła więc skorzystać, odrobinę się odprężyć i wypić drinka lub dwa, korzystając z okazji, że Fillin nie widział. Wciąż się o to czepiał. Poprawiła materiał czarnego płaszcza, przyśpieszając kroku - miała wziąć motor, jednak pogoda skutecznie uniemożliwiała jej czerpanie przyjemności z tej formy podróży. Krok za krokiem, odgłosy obcasów roznosiły się echem po brukowanych uliczkach wioski, a karmelowe ślepia co rusz wędrowały w stronę zamku.\nZgarnęła rudy kosmyk włosów za ucho, gdy ciepłe powietrze z wnętrza lokalu uderzyło w jej buzię, wywołując rumieniec na bladych policzkach. Rozejrzała się, a gdy tylko dostrzegła ślizgonkę, ruszyła w jej stronę, zsuwając z ramion wierzchnie okrycie. Przesunęła palcami po rudych włosach, przewieszając płaszcz na oparciu krzesła i usiadła, zakładając nogę na nogę. Zlustrowała ją bezkarnie spojrzeniem bystrych oczu, siląc się na delikatny uśmiech. - Jade. Miło Cię widzieć. Byłam zaskoczona Twoim zaproszeniem. Jak spędziłaś ferie?\nZapytała, przekręcając głowę w bok i łapiąc za leżące na brzegu stolika menu, aby znaleźć sobie jakiegoś drinka i ewentualną przekąskę, chociaż na nic nie miała ochoty. Prefekt westchnęła bezgłośnie, zaciskając maźnięte karminową szminką usta, przesuwając spojrzeniem po bogatej ofercie napojów alkoholowych. Klasycznie na dziś, czy może lepiej przygotować się na nadchodzący sztorm czymś bardziej szalonym i nietuzinkowym? - Co polecasz?\nOdrzuciła trzymaną kartę, sięgając palcem po jednego z jej paluszków i pałaszując go ze smakiem, rozejrzała się po pubie. Aż przypomniały się jej czasy, gdy sama pracowała w Oasis. Wnętrze i klimat były całkiem różne, jednak uginające się od ciężaru butelek półki wydawały się identycznie. Ciekawe, czy wciąż pamiętała poznane tam sztuczki? Uśmiechnęła się pod nosem, zaciskając palce na w połowie zjedzonym paluszku.\nRe: Pub "U nieudacznika" Pią Lut 28 2020, 00:33;\nFerie potrafią być dosyć nużące i męczące, albo świetne i ekscytujące, w zależności od tego w jakim towarzystwie się je spędza. Ale obojętnie jakie by nie były to zawsze są dobry powodem do tego by się spotkać i opowiedzieć jakie mniej lub bardziej szalone rzeczy się robiło. Stąd też to zaproszenie zaraz po feriach, nawet jeżeli dosyć niespodziewane.\nKiedy Jade obserwowała zbliżająca się dziewczynę, to musiała przyznać, że pani prefekt zdecydowanie robiła wrażenie, przede wszystkim swoimi pięknymi, gęstymi rudymi włosami oraz pewnością siebie z jaką się poruszała. Za każdym razem nie mogła oderwać od niej oczu, a kiedy Nessa już się zbliżyła to również na ustach Jade zagościł lekki uśmiech.\n-Cóż lubię robić niespodzianki. Cóż moje ferie, to na szczęście zupełna zmiana klimatu, byłam odwiedzić stare śmiecie w Australii, na szczęście jest tam pełnia lata więc się nie nudziłam. A Ty co robiłaś? zapytała z niekłamanym zaciekawiemi po czym sama również sięgnęła po paluszka. Zawsze usta Nessy pociągnięte taką szminką robiły na niej wrażenie.\n-Dla Ciebie moja droga...Myślę, że Smocza Krew będzie do Ciebie pasować rzuciła z nieco szerszym uśmiechem.\n-Jakieś nowe plotki z życia szkoły? Coś o czym powinnam wiedzieć? zapytała i nachyliła się bardziej w kierunku stołu.\nRe: Pub "U nieudacznika" Pią Lut 28 2020, 22:13;\nLance może i miała wielu znajomych, jednak nigdy nie była osobą szczególnie wylewną, ograniczając kontakt fizyczny oraz mówienie na swój temat do absolutnego minimum. Wolała słuchać, coś mądrego okazjonalnie doradzić. Widok Jade sprawił, że na pełnych wargach maźniętych karminową szminką zatańczył krótki i zaczepny uśmiech, a ona mimowolnie przyśpieszyła kroku, wsłuchując się w równomierny stukot obcasów. Krzesło zaskrzypiało cicho pod wpływem zaciśniętej na oparciu dłoni, która odsunęła je do tyłu. Usiadła wygodnie uwolniona z płaszcza, zgarniając ruchem głowy burzę rudych włosów na plecy i poprawiła rękawy czarnego, dopasowanego swetra, który miała na siebie. Podniosła na nią spojrzenie, kiwając głową w odpowiedzi na jej słowa i dając tym samym dziewczynie do zrozumienia, że jej słuchała. - No wiesz, był wyjazd do resortu przy Mont Blanc. Głównie chodziłam po górach, nic specjalnego się nie wydarzyło. Żałuj, że nie pojechałaś, mieli świetne lodowisko. Dopadła Cię nostalgia w Australii?\nZapytała, zgarniając kosmyk włosów za ucho i posyłając jej jeszcze krótki, zaczepny uśmiech. Przejrzałą kartę, szybkim ruchem dłoni przewracając na drugą stronę, gdzie dominowały pozycję bardziej wymyślnych drinków. Chrupiąc kradzionego paluszka, zaśmiała się cicho, kręcąc głową.\n- Z nas dwóch, Ty bardziej szalonego smoka przypominasz, moja Droga. - rzuciła, puszczając jej oczko i wstała, kierując się do baru, gdzie złożyła zamówienie, biorąc również dodatkową porcję wyśmienitych paluszków. Cichutko poprosiła o następną kolejkę, gdy tylko skończą pierwsze drinki i wróciła na miejsce, zakładając nogę na nogę i poprawiając materiał dopasowanej spódnicy.\n- Zobaczymy, co wybrałaś. Hmmmm, zmienili opiekuna Gryffindorowi? - przekręciła głowę w bok, unosząc brew i posyłając jej pytające spojrzenie, złapała za kolejnego palucha, obracając go między palcami. - Wiesz, że nie śledzę wydarzeń towarzyskich, Jade.\nRe: Pub "U nieudacznika" Sob Lut 29 2020, 19:07;\nJade chyba była nieco bardziej wylewną, z jednej strony francuski charakter swojej matki, z drugiej wychowana w Brisbane oraz krajach oceanicznych gdzie cały czas jest ciepło, niewątpliwie przyczyniło się do tego w dużej mierze. Aczkolwiek sama nie opowiadała zbyt wiele o sobie, na pewno nie osobom poza swoim najbliższym kręgiem przyjaciół, a jeżeli już coś mówiła innym to tylko to by stworzyć wrażenie jaka jest silna i mocna.\nJade obserwowała wszystkie ruchy Bessy i podziwiała zarówno jej burzę rudych włosów, jak i zgrabne, wykonywane z gracją ruchy. D tego ten czerwony sweter. Dziewczyna naprawdę wiedziała jak robić wrażenie. I nawet Jade musiała to przyznać, która zazwyczaj też lubi robić wrażenie szczególnie na wejściu.\n-Ahh no tak Mont Blanc. Mam nadzieję, że dobrze się wtedy bawiłaś. Nie ma to jak widoki górskie z kubkiem czegoś ciepłego w ręce. Szczerze to brakowało mi kilku osób, ale chyba i potrzebowałam poprzebywać chwilę dłużej na starych śmieciach. Zjeść ananasa zerwanego chwilę wcześniej z krzaka odparła nieco zamyślonym tonem. Czasem naprawdę brakowało jej Australii, ciepłych nocy przez cały rok i spacerów wzdłuż plaży.\nSłysząc kolejne słowa również zaśmiała się cicho.\n-Tu es trop gentille. A jakim drinkiem Ty jesteś w takim razie? zapytała kiedy Nessa wróciła do stolika przechylając głowę na bok, będąc także ciekawą odpowiedzi. I jskby Jade wiedziała to na pewno pochwaliłaby przezorność Nessy w kwestii drinków.\n-Czasem dobrze jest być na bieżąco, a nawet o krok naprzód jeśli chodzi o wydarzenia. Pomaga to kontrolować sytuację i unikać zagrożeń powiedziała uśmiechając się szelmowsko.\nRe: Pub "U nieudacznika" Pon Mar 02 2020, 00:55;\nByła dobrym materiałem na dobrą relację, bo była mądrą i silną kobietą. Pomimo niewielkich rozmiarów, potrafiła unosić na barkach zatrważające ciężary. Nigdy nie była dobra w emocje i uczucia. Miała swoje podstawowe wachlarze zachowań i zwykle się na tym skupiała, niezbyt szczodrze gospodarując resztą. Był jednak wyjątki, stanowiące o regule. Przykładowo Fillin, który potrafił obudzić w niej jakieś pokłady czułości, których właściwie nawet nie potrzebowała, a jednak przebywanie z nim sprawiało, że stawały się naturalną częścią jej codzienności. Zwłaszcza teraz, gdy tak dużo czasu spędzali razem. Nigdy nie zastanawiała się nad tym, czy robiła wrażenie, czy nie, będąc po prostu sobą. Miedziane pukle zakołysały się pod wpływem ruchu głowy, a brązowe oczy zlustrowały śliczną twarz ślizgonki, skupiając się na ciemnym kosmyku włosów, który spłynął jej na polik.\n- Było interesująco. I pięknie, bo lubię wyprawy po górach. - zaczęła ze wzruszeniem ramion i uniesieniem kącika ust w delikatnym uśmiechu. - Dobrze jest wrócić do domu, ludzie szybko łapią przyzwyczajenia, za którymi tęsknią. A ludzi, cóż, nadrobisz w szkole.\nZakołysała szklanką w ręku, siadając wygodnie. Najpierw powąchała, aby w nozdrzach zakręciła się woń alkoholu i dodatków, aby ostatecznie zamoczyć usta i zrobić solidnego łyka, który nadał mrowienie wargom i sprawił, że cierpki smak rozniósł się w jej ciele.\n- Hmm. Klasycznym? Whisky z lodem może odrobiną cytryny. - to nie było pytanie, którego się spodziewała. Prefekt ze swoją silną głową sięgała raczej po klasyczne rzeczy, czyste i pozbawione kolorów. Lubiła burbon, dobre piwo, nawet wódkę. A najbardziej to kawę z bursztynową, wyżej wspomnianą whisky właśnie. Zastukała długimi, czerwonymi paznokciami w szkło i zaśmiała się na jej słowa, przesuwając wzrokiem po ludziach w barze, aby ostatecznie powrócić do niej karmelowymi ślepiami, otoczonymi wachlarzem kruczoczarnych rzęs.\n- Zagrożeń? Czyżbyś się czegoś bała, Jade? Zamieniam się w słuch, bo to do siebie niepodobne. - przerwała, dojadając trzymanego palucha.\nRe: Pub "U nieudacznika" Czw Mar 05 2020, 00:51;\nJade właśnie to doceniała u innych, bycie silnym i mądrym, a w dodatku najlepiej ze Slytherinu sprawiało, że na stawałeś się obiektem kpin, żartów i zaczepek ze strony Jade, co więcej zdobywałeś jej sympatię. A emocje i uczucia to ciężka sprawa, której najlepiej na co dzień unikać, nic więc dziwnego, że Nessa będąc kobietą mądrą raczej ich unika.\n-Cieszę się, że się dobrze bawiłaś. Wygląda na to, że obie miło spędziłyśmy czas. I to prawda dobrze jest zrobić sobie przerwę od szkoły i spojrzeć na świat z innej perspektywy powiedizała również szerzej się uśmiechając, i był to nawet ciepły uśmiech, zarezerwowany raczej dla nielicznych, bliższych jej osób. I te piękne rude włosy. Żeby nie było Jade, kochała swoje czarne włosy, ale u Nessy ten rudy, ognisty kolor był naprawdę powalający.\n-Faktycznie, klasyczne i mocne. Solidne, na czym można polegać. Tak jak i Ty. powiedziała z uśmiechem. Jade również nie odmawiała whisky bourbonu czy piwa, ale i najbardziej wymyślne drinki o nienaturalnych kolorach jak zielony czy niebieski były bliskie jej sercu.\n-Dziękuję ma cherie, ale nic się nie dzieje, po prostu zawsze po powrocie z ferii niektórzy ludzie zachowują się trochę inaczej niż można by się spodziewać. A ja tego nie lubię. Nie lubię niespodzianek tego typu odparła wzdychając. Zawsze po feriach, kiedy zmieniała się nieco dynamika zachowań poszczególnych ludzi Jade czła się nieco mniej pewnie.\nRe: Pub "U nieudacznika" Pią Mar 06 2020, 01:48;\nLudzie reprezentowali sobą całe wachlarze wad i zalet, kreując się tak, aby, jak najlepiej wpasować się w otaczającą ich rzeczywistość czy wymogi społeczeństwa, co Nessa uważała za jawną zdradę samego siebie. Szkoda jej było czasu na nienawiść czy konflikty, a dodatkowo pełniąc funkcję prefekta naczelnego, nauczyła się ich zgrabnie unikać. Sam jej poważny sposób bycia i wychowanie twardą ręką sprawiały, że ktoś tak niewielki i niepozorny jak rudowłosa, wzbudzał szacunek i cień strachu. Miała na głowie cały Slytherin, który zaganiała do nauki i za który czuła się odpowiedzialna, a także puchary do wygrania na koniec roku, aby zaspokoić swoje ambicje. Nie wtrącała się jednak w zachowanie innych tak długo, jak nie kolidowało z regulaminem lub nie prowadziło do nieszczęścia. W zaczepki Jade względem innych, które traktowała raczej niewinnie, się nie wtrącała.\n- Tak. Miło było zmienić otoczenie i stęsknić się trochę za Hogwartem. - przyznała ze spokojem w głosie, przyglądając się badawczo brunetce. Uniosła szklankę, upijając nieco drinka. Ruchem głowy zgarnęła włosy na plecy, poprawiając się na krześle. - Wolisz być w Wielkiej Brytanii, czy jednak wrócisz po studiach do Australii?\nZabawne, że ludzie zawsze chcieli coś, co było atutem innym. Ona uważała, że wzrost ślizgonki jest fenomenalny, podobnie jak długie nogi i czarne pukle włosów. Jej marne sto i pięćdziesiąt-siedem centymetrów wzrostu kojarzyło się bardziej ze skrzatem domowym, ale przynajmniej potrafiła biegać w niebotycznie wysokich szpilkach. Swoje rude włosy jednak lubiła. Na jej komplementy uśmiechnęła się, kiwając głową.\n- Nazbyt mi schlebiasz, moja Droga. Jestem tylko człowiekiem. W takim razie, co dokładniej reprezentuje Twój drink? Zaczepność, iskrę, szaleństwo? - zapytała z ciekawością, przesuwając spojrzeniem na jej dłonie i szklankę. Słuchała jej w milczeniu, opierając się wygodnie i sącząc napój. Kiwnęła głową, poniekąd rozumiejąc, co miała na myśli. Nessa uwielbiała poczucie kontroli, świadomość tego, co działo się dookoła i niespodzianki nie były jej najmocniejszą stroną.\n- Wyjazdy zmieniają ludzi? Nie, to druga osoba ich zmienia. Wiesz, może wydarzyło się coś niesamowitego, co wywróciło ich życie do góry nogami i sprawiło, że coś ewoluowało. Zmiany zawsze są dobre. Niestety Jade, wydaje mi się, że życie polega na pokrętnych scenariuszach.\nOdparła z delikatnym wzruszeniem ramion, zwilżając usta i pozbywając się z nich resztek alkoholu. Każdy miał takie chwile, które przypominały erupcję wulkanu na tle innych.\nRe: Pub "U nieudacznika" Sob Mar 07 2020, 23:37;\nWpasowywanie się w ogólne zasady czy co gorsza gusta i oczekiwania innych osób było czymś najgorszym, co można zrobić, największą zdradą popełnianą względem samego siebie. Rezygnowanie z własnego ja i tym jacy jesteśmy to chyba najgorsze co można zrobić i Jade doskonale o tym wiedziała i starała się tego nigdy nie robić. No i to prawda, że rudowłosa wzbudzała co najmniej repsekt u Jade i ta raczej robiła wszystko by nie znaleźć się po jej złej stronie. Na całe szczęście samej Jade specjalnie do nauki nie trzeba było zachęcać, może nie była prymuską, ale starała się robić swoje przyłożyć się choć dtorchę do zdobywania punktuów oraz pucharów. I cóż zaczepki Jade były raczej psychiczne, a nie fizyczne, więc żadne nieszczeście nie powinno mieć miejsca prawda?\nZanim odpowiedziała na pytanie, sama upiła nieco swojego drinka rozkoszując się jego smakiem.\n-To jest dobre pytanie, nad którym sama się zastanawiam. Klimat macie tutaj okropny, ale w Londynie chyba więcej się dzieje, więc chyba korzystniej byłoby tutaj zostać. A Ty jakie masz plany po Hogwarcie? zapytała również ciekawa odpowiedzi jaką usłyszy. Uśmiechnęła się zanim odpowiedziała.\n-Chyba wszystko po trochu. Szaleństwo bardzo źle się kojarzy, ale może czasem to po prostu widzenie więcej, albo spoglądanie na sprawy z innej strony. Albo po prostu korzystanie z życia w sposób na jaki inni nie mają odwagi odpowiedziała zamyślonym nieco tonem głosu.\n-Druga osoba czy wydarzenia związane z drugą osobą? Założe się, że siedzenie z kimś w Hogwarcie przez miesiąc nie zmieni mnie tak jak, jakiś ciekawy 5 dniowy wyjazd z ta osobą. A jeśli chodzi o zmiany, niektórzy mówią, że zmiany są zawsze na gorsze. Ja chyba jestem gdzieś pośrodku powiedziała i zakręciła swoim drinkime w szklance wypijając kolejną porcję.\nRe: Pub "U nieudacznika" Nie Mar 08 2020, 03:26;\nKażdy powinien żyć i dać żyć innym, skupiając się na własnych decyzjach oraz ich konsekwencjach. Nie mieli dużo czasu na tym świecie, a większość populacji tak głupio go marnowała. Zawsze irytowała się, gdy tylko jej myśli zbłądziły w tym kierunku, a co dopiero, gdy miała o tym rozmawiać. Cóż, nie była najprostszym i najlepszym człowiekiem, jednak za nic w świecie nie zrezygnowałaby z samej siebie, aby zyskać kilka pustych zalet. Indywidualizm był czymś naprawdę pięknym. Nie popierała wszystkich zaczepek koleżanki, jednak nie wtrącała się, dopóki nie wymagała tego sytuacja. Claire nie sprawiała problemów z frekwencją na lekcjach, odrabiała prace domowe — więc ruda nie miała powodów do narzekania czy gonienia jej. Zresztą, w tym roku Slyhterin był naprawdę wybitnie aktywny i kolejne szmaragdy dosypywane były do klepsydry.\n- Anglia ma swój urok, ale słyszałam, że Irlandia bywa bardziej zaskakująca. Ja z kolei całkiem nie nadaje się do Australijskich upałów. - odparła ze szczerością, wzruszając ramionami i kołysząc w dłoni swoim drinkiem, wydała z siebie ciche mruknięcie zamyślenia. Padło trudne pytanie, nad którym zastanawiała się intensywniej od dłuższego czasu, jednak żadna ścieżka nie wydała się jej ta właściwą.- Nie wiem sama, jest tyle możliwości. Mogłabym starać się o dyplom nauczycielski lub podjąć pracę w ministerstwie. Ty wybrałaś już karierę?\nZaśmiała się na jej stwierdzenie dotyczące szaleństwa. Jej się zawsze wydawało czymś dobrym, ale to może dlatego, że sama nigdy go nie miała. Ważne było posiadanie różnych perspektyw, z których można było spojrzeć na swoje życie. Całkowity obiektywizm był tu jednak niemożliwy, nawet Nessie się nie udawało.\n- Nuta szaleństwa to zawsze coś dobrego, jeśli umie się ją właściwie wykorzystać. - przerwała, upijając łyka drinka. Zawiesiła spojrzenie karmelowych oczu gdzieś przed sobą. - Czasem i pięć minut wystarczy z drugim człowiekiem, aby Twoje życie się zmieniło. Możesz znać kogoś całe życie, a okazuje się, że właśnie te pięć minut ma kluczowe znaczenie. Wydaje mi się, że nie ma tu konkretnej reguły, jasnej zasady. Moim zdaniem zmiany rozwijają, uczą.\nZakończyła z westchnięciem, przesuwając na nią wzrok i posyłając jej dłuższe, pociągłe spojrzenie. Wolną dłonią znów złapała za palucha, odgryzając kawałek. Ich talerze wciąż były niemalże pełne i tylko w szklankach ubywało drinków.\nRe: Pub "U nieudacznika" Pią Mar 13 2020, 15:15;\nW teorii każdy wie, że tak właśnie powinno się robić, a jednak ludzie uwielbiają wtrącać się w nie swoje sprawy i kontrolować życie i decyzje innych. Tak jakby ich jedno życie to nie było dla nich wystarczająco dużo. Ahh i bycie prostym i najlepszym człowiekiem byłoby chyba śmiertelnie nudnym zajęciem, którego lepiej unikać, przynajmniej zdaniem Jade. A jeśli chodzi o St. Claire i jej zaczepki to nauczyła się balansować między cienką granicą uzyskiwania tego co chciała a drastycznym naruszaniem reguł, które wpakowałyby Slytherin w kłopoty. Tego nie chciała, bo wiedziałaby, że w takim wypadku zepsułaby zbiorowy wysiłek wielu osób, w tym swoich najbliższych kolegów i koleżanek. A jeżeli, ktoś ją naprawdę wkurzył to zawsze zostawała hipnoza.\n-Irlandia powiadasz, Szmaragdowa Wyspa, chyba następnym razem powinna się wybrać tam na dłużej. Tylko, że mnie właśnie przeraża ten brak słońca. No i pory roku też są tu zabawne, żeby w styczniu czy lutym nie było lata. Tak Jade była święcie przekonana, że to właśnie jest dziwne. Nie mówiąc o tym, że ciągle pada deszcz.\n-Szczerze mówiąc to mnie trochę przeraża. Pewnie matka mogłaby mi załatwić jakąś pracę w gazecie na przykład. Nauczycielka tez nei brzmi źle, nie wiem czy odnalazłabym się w Ministerstwie, tam chyba trochę za sztywno dla mnie, zbyt wiele regulacji powiedziała, wypowiadając ostatnie zdanie ze śmiechem, ale to była szczera prawda. Kiwnęła głową na jej kolejne słowa i upiła trochę płynu ze szklaniki.\n-Pewnie w sumie nmasz rację, choć 2 minuty to muszą być naprawdę ekscytujący ludzie. Ale swoją drogą cieszę się, że to do Slytherinu trafiają w większości najciekawsi ludzie. Przynajmniej jest z kim porozmawiać. I widzę, że jesteś optymistką, jeśli chodzi o zmiany. śladem przyjaciółki sięgnęła po kolejnego palucha, bo faktycznie kompletnie o nich zapomniano!\nRe: Pub "U nieudacznika" Sob Mar 14 2020, 17:55;\nDlatego właśnie Lanceley w większości przypadków przedstawicieli gatunku ludzkiego uznawała za ułomnych. Nie chodziło o to, że była egoistką oraz nie potrafiła spojrzeć poza czubek własnego nosa - ona po prostu wychodziła z założenia, że należało żyć i dać żyć też innym, bez wpieprzania się w sprawy, które na dobrą sprawę w żaden sposób nas nie dotyczyły. Tak długo, jak miała kontrolę oraz równowagę na swoim życiem, dążyła do własnych celów - reszta niewiele ją obchodziła. Nie była fanką niespodzianek od losu, jednak jednocześnie starała się nie wpadać w panikę, gdy takowe się jej przytrafiały. Jade była silną kobietą, która odważnie sięgała po to, czego chciała i Nessa to szanowała, chociaż wybierane przez nią metody nie zawsze zgadzały się z poprawnością pani prefekt. Znały się jednak tyle lat i faktycznie, nie sprawiała widocznych problemów, więc umiała w jakiś sposób na te zabawy - nawet z hipnozą - przymknąć oko.\n- Na pewno Dublin ma bardziej rozrywkowych ludzi niż Londyn. Z doświadczenia Ci powiem, że niesamowici ludzie mieszkają w tamtym kraju. Moja Droga - Europa już tak ma, że lato krótkie i intensywne, chociaż teraz odrobinę klimat się zmienił. - odparła z uśmiechem, nieco może rozczulona i zarazem rozbawiona przekonaniem koleżanki o ułożeniu pór roku. Australia z pewnością była dla niej odpowiedniejsza, jeśli brakowało jej słońca. Tu na próżno go szukać przez większą część roku.\n- Bycie dziennikarzem umożliwia wiele podróży i poznawanie ludzi, pasowałoby do Ciebie. Nauczyciela A co chciałabyś wykładać? - zapytała zaciekawiona, przesuwając spojrzeniem po jej twarzy i dopijając drinka. Zwilżyła usta koniuszkiem języka, pozbywając się z nich cierpkiego smaku whisky. Zrobiło się jej już cieplej, przyjemniej wewnętrznie. Zaśmiała się na samo wyobrażenie sobie Jade w ministerstwie, bo faktycznie, nijak pasowała do przestrzegania tak wielu zasad. - Odpuszczenie ministerstwa to dobry pomysł. Ludzie to skomplikowane stworzenia, wiele można by kontemplować nad ich indywidualnością oraz tym, co dobrego wnosi do naszego życia. Nie mówię, ze mnie to spotkało, ale czasem i takie sytuacje mają miejsce. Hmmm, nie nazwałabym siebie optymistką - raczej nie widzę sensu zamartwianiem się nad rozwojem osobistym czy sytuacjami, na które nie mam rzeczywistego wpływu. Taka jest chyba kolej rzeczy.\nWzruszyła ramionami, pałaszując palucha. Może źle zabrzmiała, bo wcale nie chodziło o optymizm czy fakt, że ona spotkała już na swojej drodze takich ludzi. Lanceley była trudna w pielęgnowaniu kontaktów, rozwijaniu relacji. Zwykle nie angażowała się na tyle, ile od niej oczekiwano.\nRe: Pub "U nieudacznika" Pon Mar 16 2020, 02:29;\nJade zdecydowanie się zgadzała z faktem, że przeważająca większość ludzi była ułomna, a wręcz głupia. I bywały momenty, że strasznie ją to drażniło, nie miała bowiem zazwyczaj ochoty na użeranie się się z głupkami. A, że czasem lubiła pójść na skróty i uzyskać coś na przykład wymuszeniem, to inna sprawa, zresztą wyniosła to z domu, więc co się dziwić. Kontrola nad własnym życiem to z pewnoscią była podstawa i tego to na pewno Jade broniłaby jak lwica, gdyby ktoś chciał jej pozbawić kontroli. Zresztą przez swoje zachowanie sprawiałą też wrażenie, że jej niemalże nie da się pozbawić władzy nad własnym życiem, co na pewno zmniejszało liczbę chętnych do spróbowania.\n-Poważnie? Na Merlina, nigdy nie byłam w Dublinie, bo myślałam, ze nie ma tam nic ciekawego, a tutaj tyle mnie ominęło! w jej oczach pojawił się błysk, co mogło oznaczać, że Jade pojedzie do Dublina przy pierwszej nadażającej się okazji.\n-Chyba masz rację, że bycie dziennikarzem jest najbardziej pasjonujące z tych zawodów. Nauczyciela, jeżeli to obrony przed czarną magą chyba? Raczej nie nadaja się do wykłądania takich rzeczy jak historia magii czy zielarstwo, bo bym chyba sama usnęła tam z nudów. A Ty co byś chciała wygładać? zapytała z nieukrwanym zaciekawienime w głosie. Po czym sama zaczęła pałaszować palucha. Drink i ciepłe jedzenie to przynajmniej Jade robiło się trochę odrobinę lepiej, choć najchętniej to i tak by nie wychodziła z łóżka spod koca, pewnie jeszcze nakładając na siebie kilka zakleć, któe miałyby ją ogrzać, przynajmniej o tej porze roku.\n-Zawsze lubiłam w Tobie to jak bardzo jesteś praktyczna Nesso i jak trzeźwe masz spojrzenie na wszystko. Nawet bardziej trzeźwe niż ja, chyba południowy charakter czasem bierze nade mną górę\nRe: Pub "U nieudacznika" Czw Mar 19 2020, 03:09;\nStarała się nie klasyfikować, nie wrzucać, nie oceniać. Niektórzy jednak po prostu byli ułomni, niezależnie, z której strony na nich spojrzeć. Te unikalne jednostki były też potrzebne społeczeństwu, aby te wybitne mogły się wyróżniać. W przeciwieństwie do St. Claire — ślizgonka nigdy nie szła na skróty. Wszystko, co miała, zawdzięczała ciężkiej pracy i systematyczności. Kontrola była ważna, ale umiejętność utrzymywania jej własną siłą charakteru, bez żadnej pomocy — była już sztuką, którą niewielu mogło się poszczycić. Jade wydawała kobietą dominującą, odkąd ruda pamiętała, zawsze starała się być na równi lub wyżej od niej. Miała ambicje i się starała, to najważniejsze. Była też pewna siebie.\n- Ja jeszcze też nie, ale zapewniam Cię — ludzie są cudowni. I kawa Irlandzka.\nZachęciła ją jeszcze drobną reklamą, uśmiechając się pod nosem na myśl o tej pysznej kawie z whisky, co było połączeniem godnym bogów. Widać było, że udało się Nessie ją zachęcić, bo aż oczy jej zabłysły. Słuchała jej z uwagą, objadając się paluszkami. Dziennikarka była zawodem idealnym dla kogoś o charakterze dziewczyny. Nie mogła wyobrazić jej sobie w roli nauczyciela, chociaż właściwie prawie nikogo nie mogła, uznając to za jeden z trudniejszych i bardziej niewdzięcznych zawodów.\n- Zastanów się nad tym. Prorok ma fajne staże. Ja? Gdybym miała być nauczycielem to transmutację lub zaklęcia. - odparła ze wzruszeniem ramion, bo te przedmioty wychodziły jej najlepiej — no i obrona, ale każdy chciał po to sięgnąć. Palcami przeczesała włosy, upijając drinka do końca, zwilżając wargi. Przyglądała się ciemnowłosej dziewczynie, która wyglądała, jakby było jej zimno. Musiało być ciężko przestawić się na angielski klimat po gorącej Australii.\n- Uwierz mi Jade, to nic dobrego na dłuższą metę. Sprawia wiele kłopotów to trzeźwe myślenie, ale plastyczność jest wygodna. Ty też jesteś dość rozsądna, chociaż impulsywna. Nie bez powodu wybrał nas Slytherin.\nPowiedział z uśmiechem, chcąc komplementem poprawić jej humor. Pani prefekt daleko było od ideału, miała pełno wad i trudny charakter, o czym bliżsi mogli się przekonać. Dziewczyny spędziły długi, miły wieczór w towarzystwie drinków i przekąsek, po czym przed północą rozeszły się do domu. Przed Lanceley był naprawdę ciężki dzień.\nRe: Pub "U nieudacznika" Wto Mar 24 2020, 22:24;\nBiegł całą drogę z zamku, nie chcąc ryzykować, że z powodu roztrzęsienia wyląduje jedną stopą w Hogsmeade, a drugą na biegunie południowym; biegł ile sił w nogach, a jego myśli galopowały jeszcze szybciej niż on sam; biegł, dopóki nie stracił tchu, a do drzwi pubu „U nieudacznika”, w którym to Fillin okazjonalnie polewał piwo tego dnia, dotarł w stanie przypominającym coś pomiędzy zawałem a atakiem astmy z bonusem w postaci skrętu kiszek. Dopadł kontuaru, chamsko przepychając się pomiędzy innymi gośćmi tego przybytku i ku ich oczywistemu niezadowoleniu, po czym wczołgał na stołek i z ulgą dostrzegł, że znajduje się niemalże twarzą w twarz z przyjacielem.\n-Stary… coja… odjebałem… polej… wódy… bo mi… zaschło – wysapał dramatycznie, choć całkiem mu odpowiadał taki stan przedagonalny, bo dzięki temu miał myśli zajęte tym, żeby łapać kolejne hausty powietrza, a nie tym, że został uwiedziony przez lafiryndę Levasseur i że Alise już nigdy zapewne nie spojrzy na niego inaczej niż jak na zdradzieckiego karalucha, którym przecież był. Gdy Fillin spełnił to ostatnie życzenie, opróżnił szklankę łapczywie, i liczył na to, że wraz z palącym uczuciem w przełyku spłynie mu do żołądka błogi spokój, wcale jednak się tak nie stało, miał wrażenie, że wnętrzności wykręcają mu się coraz bardziej. Wziął taki oddech, że mógłby na nim przebiec kolejne dziesięć kilometrów, i wyrzucił z siebie:\n- Zjebałem na amen sprawę z Aliną, bo zobaczyła jak całowałem się z – urwał, bo nie mogło mu to przejść przez gardło – Kurwa, z… L… eh… Levasseur i ZANIM MNIE OCENISZ – zastrzegł od razu, chcąc przedstawić wszystkie fakty nim dopuści ziomka do głosu – Zanim mnie ocenisz, to nie byłem pijany i nie byłem na nią napalony, nie wiem, co się stało, po prostu nagle mnie popierdoliło i zaczęliśmy się obściskiwać – wyjaśnił, nie mogąc powstrzymać towarzyszącego temu wspomnieniu obrzydzenia; wyjaśnił co wiedział, choć takie wytłumaczenie było niewiele warte, i westchnąwszy ciężko, schował twarz w dłoniach, bo jak powiedział to wszystko na głos, palący go wszędzie wyrzut sumienia niemalże zawrzał mu w żyłach.\nPrzekonany, że sprawa jest przegrana nie miał pojęcia, jak Fillin miałby mu pomóc i chyba nawet nie liczył na żadną złotą radę; wystarczyłoby mu pocieszenie, no i dużo alkoholu.\nGaleony : 722\nRe: Pub "U nieudacznika" Wto Mar 24 2020, 23:13;\nZnacznie bardziej lubię pracę w moim barze, ale od czasu do czasu kiedy brakuje ludzi w innych miejscach podejmuję jakąś dodatkową prackę, polecony przez ziomka, czy szefa. Dziś na przykład mój ziomek nie mógł się pojawić i dostałem zielone światło, by jeden dzień przepracować w innym pubie. Akurat nieszczególnie lubiłem ten "U nieudacznika". Cały wystrój mocno kojarzył się z nazwą, ludzie zwykle nie byli skłonni zostawiać jakichkolwiek napiwków i jak na lekarstwo było tu jakichś pięknych pań. Chodzę i polewam piwerko najróżniejszym obwiesiom, kiedy do baru wpada nagle mój najlepszy ziomek. Ucieszyłbym się szalenie na jego widok, ale po pierwsze, wyglądał jakby właśnie ścigał się z centaurami i przegrał, po drugie, nie mogę tutaj stawiać za dużo darmowych alkoholi, bo nie było to moje stałe miejsce pracy. Patrzę szczerze zdziwiony na swojego ziomka, który przepycha się do baru sapiąc jak borsuk. Bez słowa wyjmuję kieliszek i stawiam go przed przyjacielem. Polewam mu wódeczki, poprawiając szmatkę, którą mam na ramieniu mojej pracowniczej czarnej koszulki z kołnierzykiem. Daję chwilę na odetchnienie ziomkowi, w między czasie przyjmuję kilka galeonów od oddalających się pijaczków. Wracam gdzieś w okolice Gryfona przenosząc zaklęciem szkło obok niego, by po angażować się w pracę, wycierając naczynia różdżką.\nSłysząc kolejne słowa przyjaciela patrzę się z niedowierzaniem na ziomka. Wydawało mi się, że całkiem mu zależy na dziewczynie.\n- Łał, stary jesteś w to naprawdę kiepski; nie wiedziałem nawet, że masz z kim się całować... - zauważyłem z niezbyt dużą empatią, bo zwyczajnie pomyślałem, że to raczej coś w stylu moich problemów; jakaś Sol widząca obściskiwanie się potajemne z Laurel, czy coś podobnego. - Myślałem, że mi się to pierwszemu zdarzy - mówię z zastanowieniem o tym przyłapaniu, bo co innego na imprezie, ale jak to jest, że Alinka znienacka na niego wyskoczyła w tym wielkim Hogwarcie? Niezbadane są ścieżki ludzkie. Jednak zanim zaczynam próby ich rozwikłania, słyszę kolejną zaskakującą informację. Patrzę na Ciebie z dozą zrozumienia mniej więcej minus jeden. Prycham na Twoje słowa z pogardą.\n- Co ty mówisz, Boyd, straciłeś głowę kompletnie. Jak to cię nagle popierdoliło. Co to w ogóle znaczy? - mówię z powątpiewaniem na te usprawiedliwienia, ale jednak nalewam Ci jeszcze jedną wódeczkę. Odchodzę na chwilę, by wziąć parę zamówień i przy okazji wpada mi do głowy jakiś pomysł, więc nalewając piwko zagaduję do ziomka. - Może miała na sobie dużo perfum z amortencji? Pamiętasz, też ci ładnie pachniałem się spryskaliśmy. Coś w tym stylu to było? - pytam szczerze widocznie przejętego przyjaciela. Poklepałbym go po ramieniu, czy coś pocieszył, ale miałem limitowany zasięg za tym barem. No i w sumie to byłem w pracy.


21 maja, 2021 at 10:58\nSesja plenerowa na Półwyspie Helskim\nCzyli jedziemy z tym Naszym morzem…\nDecyzje o zamieszkaniu w kamperze w Jastarni na cały sezon letni podjęłam już parę miesięcy temu. Pandemia tylko utwierdziła mnie w przekonaniu, że Półwysep helski i życie nad morzem to\nmój żywioł i Ci którzy choć trochę mnie znają, to wiedzą, że w tym temacie nie prowadzę miękkiej gry.\nFotografia ślubna ( z wiadomych powodów) trochę zwolniła, a ja dalej jestem zakochana w plenerach ślubnych. I tu pojawiło się nowe – przenoszę swoje działania w zakresie sesji ślubnych na plenerowe sesje nad morzem.\nJestem pośrodku, czyli w Jastarni, ale kadrów wyszukuje na całym Pólwyspie helskim,\nbo przecież dzikie plaże jeszcze istnieją 🙂\nA jak potrzeba bezkresu zieleni, dzikich pól czy iglastych lasów to działam w Pucku, czy we Władysławowie.\nJestem otwarta na wszelkie sesje kobiece, sesje narzeczeńskie nad morzem,\nplenery ślubne czy poślubne. Kochacie vanlife, campingi, urocze knajpki nad zatoką czy muzyką na żywo to gorąco polecę Wam wiele miejsc z takim klimatem.\nZacznijmy od https://www.rettungs.pl/ który jest przy samej plaży nad morzem ( organizują tez przyjęcia ślubne i wesela).\nJa już powoli zaczynam szykować się do sezonu, a póki co, zapraszam do kontaktu oraz obejrzenia mojej egzotycznej sesji plenerowej, również nad morzem.\n16 listopada, 2020 at 10:46\nTen rok dał Nam wszystkim mocno w kość.\nTyle się dzieje i jesteśmy w tak trudnych sytuacjach mentalnych, życiowych, zawodowych,\nże ledwo nadążamy za swoimi myślami.\nFotografując ostatnie wydarzenia w Naszym kraju #StrajkKobiet, mam wrażenie jakbyśmy\nprzebywali nieustająco w oparach jakiegoś absurdu. Kraj podzielony, kobiety pozbawione\npraw do decyzji o swoim życiu, musimy walczyć o wolność i godność na każdym kroku.\nTen reportaż fotograficzny jest właśnie po to, abyśmy wszyscy nieustająco pamiętali, że\nwe wspólnocie jest Nasza siła. Głęboko wierzę w to, że idzie Nowe Lepsze Jutro.\n#strajkkobiet, #walkaowolnosc, #protestkobiet #fotografwmiescie


Kontroler SONY DualSense Czerwony - niskie ceny i opinie w Media Expert\nObowiązuje do 08.06.2022 r. do godz. 23:59\nPozostało jeszcze 361 sztuk\nJarosław 5 maja 2022\nKontroler jest bardzo ładny, poza tym niczym się nie różni od "zwykłego" białego\nSzymon 23 marca 2022\nPasuje do koloru szkła w kuchni nad blatem\nNowy dobrze się trzyma w dłoniach, później jakieś takie tłuste się robią, ale może to od czipsów\nAgnieszka 28 marca 2022\nKontroler spisuje się świetnie, spełnia oczekiwania.\nPad poprawiony w stosunku do wersji sprzedawanej z konsolą\nPad w kolorze czerwonym (a nawet bardziej z odcieniem ciemnego różu lub jasnego buraka :) ). Dość mocno poprawiony w stosunku do wersji sprzedawanej z konsolą. Wymiary te same ale działanie przycisków bardziej aksamitne choć z wyczuwalnym lepiej skokiem. Z racji ciemniejszego koloru mniej się brudzi niż biały.\nkuba 13 listopada 2021\nŚwietny pad, jest bardziej purpurowy niż czerwony, ale jest bardzo fajny, bardzo polecam.\nWedług mnie dużo ładniejszy od podstawowego koloru i na pewno wyróżniający się :)\nBardzo fajny kolor, jest bardziej purpurowy niż czerwony, ale bardzo polecam.\nPad od Sony jak zawsze najlepszy, dodatkowo bajerancki kolorek.\nTobiasz 29 grudnia 2021\nPosiadam wszystkie 3 kolory padów i ten jest zdecydowanie najładniejszy. Moja żona jest nim zachwycona. Żadnych problemów z konfiguracją- 3 minuty i już jest gotowy do gry.


Organizm kontra infekcje | Strona 4 z 4 | Diabetyk\nWirus grypy powoduje uszkodzenie komórek błony śluzowej dróg oddechowych, ułatwiając wnikanie bakterii i rozwój bakteryjnego zapalenia oskrzeli lub płuc. Wirus grypy może wraz z krwią i limfą wnikać do innych narządów, np. serca, powodując powikłania pogrypowe. Zakażenie wirusem grypy może przebiegać bardzo burzliwie, doprowadzając do rozwoju szeregu groźnych dla zdrowia powikłań. Grypa od wieków powodowała masowe zachorowania i była przyczyną zgonów w wyniku powikłań. Najskuteczniejszą metodą zapobiegania zachorowaniu są szczepienia. Duża zmienność genetyczna wirusów grypy powoduje, że stale tworzą one nowe odmiany. Z tego powodu, co roku produkowane są nowe szczepionki, które mają być skuteczne na dany sezon. Niestety, przeciwciała wytworzone po szczepieniu nie rozpoznają nowych zmutowanych form wirusa.\nW profilaktyce grypy należy pamiętać o zachowaniu higieny, myciu rąk, utrzymaniu w czystości często używanych przedmiotów (klawiatura od komputera, klamki), zasłanianiu się chusteczką przy kichaniu, wyrzucaniu chusteczek do worka foliowego. Należy unikać przebywania w dużych skupiskach ludzkich. Pomocne mogą być naturalne środki immunostymulujące, np czosnek, czarny bez, jeżówka purpurowa. Ważne jest zachowanie równowagi biologicznej w przewodzie pokarmowym, w tym celu należy regularnie spożywać probiotyki – naturalnym źródłem tych korzystnych mikroorganizmów jest kiszona kapusta.\nPneumokoki, czyli dwoinki zapalenia płuc, są częstą przyczyną zapalenia płuc, ucha środkowego czy zatok. Zdarzają się przypadki, gdy bakterie przedostają się do krwi, powodując posocznicę (sepsę) czy zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Zakażenia pneumokokami nasilają się w okresie zwiększonej zapadalności na grypę. Wirus grypy ułatwia bakteriom wniknięcie do komórek układu oddechowego i rozwój infekcji. W jednym z badań stwierdzono, że w trakcie pandemii grypy najczęstszą przyczyną zgonów były powikłania wywołane przez zakażenie pneumokokami. Szczepienia są uważane za skuteczną profilaktykę zakażeń pneumokokowych, dlatego są zalecane w grupach ryzyka. Szczepionka dla dorosłych przeciwko pneumokokom może być podawana w tym samym czasie co szczepionka przeciwko grypie.\nPomimo ciągłego postępu w medycynie infekcje wirusowe są nadal poważnym problemem. Najważniejsze w walce z jesiennymi chorobami jest utrzymanie dobrej kondycji organizmu poprzez dobre odżywienie, sen, ruch na świeżym powietrzu, kontrolę stresu i przede wszystkim dobre wyrównanie cukrzycy. Dobra kondycja organizmu zapewni dobra kondycję układu immunologicznego, który wykryje i zniszczy wirusa już w pierwszej fazie choroby, nie dopuszczając do jego rozprzestrzenienia się.


Przymus notarialny utrudnia działanie firm - Strona 2 - Aktualności - Infor.pl\nNawet ci prawnicy, którzy uważają kodeksowe wymogi za potrzebne, przyznają, że są one kłopotliwe dla przedsiębiorców.\n- Przepisy kodeksu mają charakter prewencyjny. Bez wątpienia stanowią utrudnienie w działalności gospodarczej, niemniej jednak interes prawny, który chronią, jest w pełni uzasadniony. Uwzględniają one wymogi XII Dyrektywy UE o jednoosobowych spółkach z o.o., która wyznacza minimalne standardy bezpieczeństwa obrotu gospodarczego - uważa z kolei Mariusz Cuber z kancelarii Koksztys Kancelaria Prawa Gospodarczego.\nZdaniem innych ekspertów narzucanie przez ustawodawcę formy czynności prawnych ogranicza swobodę działalności gospodarczej.\n- Swoboda umów, w tym swoboda wyboru formy umowy, stanowi element wolności gospodarczej. Dlatego ograniczenie swobody umów powinno następować zgodnie z art. 22 konstytucji, który mówi o ważnym interesie publicznym. Jest nim bezpieczeństwo obrotu, które gwarantuje już sąd rejestrowy - uważa Adam Szafrański.\nPrzedsiębiorcy uważają, że kodeksowe wymogi wprowadzają do spółki zbędną biurokrację.\n- Od strony praktycznej obostrzenia przewidziane w kodeksie niczego nie zabezpieczają. Postanowienia wspólnika dotyczące operacji finansowych i tak są z odpowiednią datą odzwierciedlane w dokumentach spółki. Dodatkowe uwiarygodnianie oświadczeń woli i czynności prawnych przez notariusza jest czystą biurokracją - mówi Wojciech Warski.\nNotarialnej formy wymagają np. czynności przedsiębiorcy działającego w ramach jednoosobowej spółki kapitałowej:\n• ustalenie wynagrodzenia zarządu,\n• ustalenie wysokości opłat na pokrycie kosztów zarządu.\nArtykuł 173 par. 2 i art. 303 par. 3 k.s.h. mają na celu zapobieganie nadużyciom w spółkach kapitałowych z udziałem jedynego wspólnika/akcjonariusza, np. antydatowaniu czynności prawnych. W praktyce jednak nadmiernie utrudniają działalność przedsiębiorców. W przypadku gdy wspólnik/akcjonariusz, zawierając umowę ze spółką, musi działać szybko, wymogi dotyczące formy z podpisem notarialnie poświadczonym skutecznie mu to uniemożliwiają z uwagi na konieczność umówienia się z notariuszem. Nie bez znaczenia jest, że stosowanie się do wymogów k.s.h. zwiększa koszty funkcjonowania spółki z uwagi na konieczność uiszczenia taksy notarialnej. Wymóg co do formy nie dotyczy oświadczeń wiedzy składanych spółce. Często jednak wspólnikowi/akcjonariuszowi trudno jest ocenić, czy składa spółce oświadczenie woli czy wiedzy. Problemem jest również ocena przez wspólnika, czy składane przez niego oświadczenie przekracza zakres zwykłych czynności spółki. Obecne przepisy k.s.h. wprowadzają większe ograniczenia niż wymagają tego przepisy XII Dyrektywy UE.


O sztabie | Sztab WOŚP przy Hufcu ZHP Poznań-Wilda\nSztab WOŚP przy naszym hufcu działa już od XII FINAŁU.\nOd tego czasu co roku dziesiątki wildeckich harcerek i harcerzy odpowiadają na wezwanie Jurka Owsiaka. Podejmujemy trud wolontariatu, gdyż niesienie pomocy bliźnim to nasz ślubowany obowiązek.\nSztab WOŚP mieści się w komendzie Hufca ZHP Poznań – Wilda na ulicy Kosińskiego 9. Ulicę Kosińskiego łatwo znaleźć – jest to jedna z prostopadłych do ul. 28 czerwca 1956. Między Fabryczną a Wybickiego.\nJadąc od strony ul. Hetmańskiej najlepiej wsiąść w którykolwiek tramwaj jadący z Dębca i wysiąść na pierwszym przystanku.\nJeżeli jedziemy od drugiej strony (Multikina lub dworca PKS) sprawa jest równie banalna – wysiadamy na pierwszym przystanku za Rynkiem Wildeckim.\nTelefon do komendy hufca: 61 834 23 07\n(dyżury: pn. 17:30-18:30, wt. 17:00-19:00, sb. 11:00-13:00)\nAdres e-mail komendy hufca:\nAdres e-mail sztabu: wosp@poznan-wilda.pl\nSposób działania naszego sztabu jest dobrze zaplanowany.\nNad całą operacją czuwa zawsze “ścisły sztab” złożony z kilku instruktorów hufca. Grono to nie jest stałe, i praktycznie co rok się nieco zmienia. Ekipa ta przez cały czas przebywa w komendzie, gdzie na bieżąco przyjmuje wolontariuszy i zabezpiecza przyniesione przez nich puszki.\nW sztabie wolontariusze mogą też liczyć zawsze na ciepłą herbatę i coś do zjedzenia po powrocie z terenu.\nW komendzie hufca stacjonuje również grupa wsparcia złożona z co roślejszych harcerzy Jeżeli jakiś patrol wolontariuszy wraca już do sztabu, a obawia się samotnego spaceru wildeckimi uliczkami z puszką pełną pieniędzy, może wezwać grupę aby eskortowała ich do sztabu.\nW zakresie bezpieczeństwa prowadzimy również współpracę z rejonową policją. Każdy z harcerzy ma zawsze możliwość zwrócenia się do patrolu policji z prośbą o podwiezienie do sztabu. Policjanci również odwiedzają komendę hufca sprawdzając czy wszystko jest OK.\nHarcerki i harcerze, którzy wyruszają w teren są zawsze wyposażeni w zestaw telefonów alarmowych. Znajdują się tam numery do członków sztabu, grupy wsparcia i policji.\nKiedy czas zbierania pieniędzy dobiega końca, część wolontariuszy zostaje zawsze w komendzie i wraz ze sztabem dokonuje segregacji i podliczenia zebranych pieniędzy. Następnie zostają one zawożone do punktu wpłacania. Towarzyszy nam wówczas niekiedy eskorta policji.\nPonieważ obraz jest jak tysiąc słów, by zobaczyć jak działa nasz Sztab zapraszamy do Fotogalerii.\nPodczas podliczania pieniędzy zdarza się często, że trafiamy na stare monety, obce waluty, czasem na guziki, pierścionki czy łańcuszki. Wyselekcjonowany w ten sposób towar wystawiamy zawsze na orkiestrowych aukcjach Allegro, za które zapłata wpływa bezpośrednio na konto Fundacji WOŚP.\nW komendzie hufca przeprowadzane są również aukcje orkiestrowych gadżetów, z których dochód automatycznie zasila konto zebranych pieniędzy.


Wakacje – okres porzucania czworonogów – Radio Zielona Góra 97,1 fm\nPrzywiązywane są do drzew w lesie, wyrzucane przy drogach – mowa o psach, dla których okres wakacyjny bardzo często oznacza pożegnanie się z dotychczasowym domem.\nMimo wielu kampanii informacyjnych, nadal pojawiają się osoby, które bez skrupułów porzucają zwierzęta, wszystko po to, by wyjechać na upragnione wakacje. Jak przypomina Katarzyna Sobieszek, rzecznik prasowy Inicjatywy dla Zwierząt w Zielonej Górze, osoba, która zdecyduje się na pozbycie psa w niehumanitarny sposób, a zostanie złapana na gorącym uczynku, musi liczyć się z konsekwencjami karnymi:\nJak podkreśla Sobieszek, pies ma emocjonalność zbliżoną do dwuletniego dziecka. Gdy zostaje porzucony nie wie, co się dzieję, jest skrajnie nieszczęśliwy:\nJeżeli wyjazd na urlop z psem nie wchodzi w grę, czworonoga można pozostawić m.in. w hotelu dla zwierząt.\nJedna myśl na temat “Wakacje – okres porzucania czworonogów”\n03.07.2017 o 15:07\nprzecież można pojechać z psem, jak szukam noclegów przez bookapart zaznaczam tylko kwatery gdzie zwierzęta są akceptowane i nie ma problemu


papiez.wiara.pl » Jan Paweł II: Archiwum » Zwiastun z Polski\nroman koszowski /foto gość\tUczestnicy pierwszej rzymskiej oazy na Jasnej Górze. Jolanta Mitros--Suchorzewska grała i śpiewała teraz i dla Jana Pawła II przed 36 laty w Castel Gandolfo\n„Rozbijcie namioty i zróbcie tu oazę!” – powiedział Jan Paweł II do ks. Blachnickiego po wyborze na papieża. Pomysł, wtedy, na miarę szaleństwa. Czy pierwsza rzymska oaza była iskrą, którą papież zapalił Kościół do Światowych Dni Młodzieży?\nMija 36 lat od pierwszej rzymskiej oazy. Na 300 Polaków, którzy mieli w niej wziąć udział, w Wiecznym Mieście pojawiły się 132 osoby. Reszta nie dostała paszportów. W tym ojciec Ruchu, ks. Franciszek Blachnicki. – Ta rzymska oaza była impulsem nie tylko dla Ruchu, ale dla całego Kościoła – mówi ks. Andrzej Madej. W 1979 r. oblat Maryi pojechał do Rzymu za Blachnickiego. – Ojciec nie dostał paszportu – mówi mi. – Do dziś go słyszę: „Andrzej, jedź za mnie!”. Aż się wyprostowałem. Oazowicze, świadkowie tamtych wydarzeń, spotkali się niedawno na Jasnej Górze. Niektórzy przekroczyli już siedemdziesiątkę, ale mają do dziś w oczach ten sam ogień, którym zarażał ich Blachnicki.\nCzy ich rzymski zjazd przed dekadami był jedynie nowym doświadczeniem dla Ruchu Światło–Życie, czy zwiastunem wielkich wydarzeń dla Kościoła? Czy rzymska oaza w sierpniu 1979 roku ostatecznie nie przypieczętowała marzeń Wojtyły o tym, by idea żywego Kościoła rozlała się na świat?\n25 października 1978 r., Watykan, wieczór. Przy stole w apartamentach papieskich siedzą przyjaciele nowego papieża, m.in. ks. Franciszek Blachnicki i bp Franciszek Macharski. Wciąż oszołomieni wydarzeniami z ostatnich dni. Jan Paweł II odkłada widelec i spogląda na Blachnickiego: „A co będzie z oazami, jak to będzie… Wakacje bez oaz?”. Wbija wzrok w oczy ojca największego ruchu kościelnego w Polsce. Jak zawsze jest w nich ogień. Zapada chwila milczenia. Na twarzy papieża Polaka nagle pojawia się iskra nadziei. Jakby rozpaliła się od spojrzenia Blachnickiego. „Przyjedźcie do Castel Gandolfo! Rozbijcie namioty i zróbcie tu oazę!”. Szaleństwo w kontekście tamtych czasów. Ale i dowód na to, jak bardzo Wojtyła kocha Ruch Światło–Życie. Od lat uczestniczy w życiu oazy.\nTo dzięki jego wsparciu ta wspólnota rozwija skrzydła w Polsce. Bo oaza jest jak tarcza, do której strzelają władze PRL, a i przecież – co nie jest tajemnicą – niektórzy polscy biskupi nie ułatwiają Ruchowi życia. Blachnicki więc sam, po wyborze Wojtyły na papieża, musi stawiać sobie pytania o los Ruchu. I kiedy Jan Paweł II składa propozycję rzymskiego spotkania, śląskiemu kapłanowi nie trzeba powtarzać. Decyzja zapada od razu. Dwóch proroków Kościoła otwiera nią nowy rozdział nie tylko dla Ruchu Światło–Życie, ale, w moim przekonaniu, dla całego Kościoła. Blachnicki uświadamia sobie, że ma już wsparcie nie tylko krakowskiego biskupa, ale też namiestnika Chrystusa na ziemi. Po powrocie do kraju rusza machina przygotowań.


NZOZ "Vita" - Ełk, Kochanowskiego - świadczenia na NFZ i opinie\nOpinie o NZOZ "Vita"\nlekarze są dobrzy lecz te w recepcji to dno nigdy nie można się do dzwonić tak zawzięcie pracuja....\nDokładnie Panie na recepcji tak zawziecie pracują. Plotkujac z łaski rejestrujac kilku pacjentow. Dodzwonienie się graniczy z cudem. A stoja tam jak za karę. Tylko uciszają te chore dzieci bo im wszystko wiecznie przeszkadza. Masakra jednym slowem.\nBaby w recepcji okropne, chamskie i niekompetentne. Ludzie wchodzą przed kolejkę. Człowiek przychodzi o 9. Zajmuje kolejkę, a jakieś babska z gówniakami czy geriatria przychodzi i mówi że ona była pierwsza. Do lekarza czeka się ok. 4 godziny z odrobiną szczęścia jeśli ktoś nie uzna, że ma ochotę wejść przed tobą. Wizyty trwają od 40 minut do godziny. Beznadzieja, nie polecam..\nPolecam zmienić personel w recepcji jeśli paniom praca nie odpowiada to trzeba może prace zmienić moze tam gdzie fochy można strzelać!\nKto te " babsztyle " na rejestracji w ogóle zatrudnia? Gdzie jest kompetencja tych " bab" bo o kulturze nie wspomnę! Nie umiecie rozmawiac z ludźmi to na jakiś kurs niech pracodawca wyśle bo to już graniczy z brakiem szacunku wobec ludzi!\nRejestracja w tej placówce jest beznadziejna. Telefonów nie odbierają albo od razy odrzucają połączenie. Kobiety w rejestracji powinny nauczyć się rozmawiać z ludźmi.\nKilińskiego 36/25, Ełk\nArmii Krajowej 9, Ełk


Korepetycje z języka angielskiego w Tychach udziela Bożena Zawisza\nBożena Zawisza daje korepetycje z języka angielskiego w Tychach\nMarta (Warszawa): geodezja\nnazywam się Bożena Zawisza i jestem korepetytorką języka angielskiego. Korepetycji udzielam w Tychach (województwo śląskie). Mogę pomóc i podzielić się wiedzą w zakresie szkoły podstawowej, gimnazjum, liceum i studiów. Przygotowuję również uczniów do matury.\nJestem absolwentką filologii angielskiej. Posiadam przygotowanie metodyczne. Prowadzę zajęcia dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Pomagam w trudnościach szkolnych, przygotowuję do egzaminów między innymi gimnazjalnego i maturalnego. Prowadzę zajęcia z języka specjalistycznego, m.in. biznes, polityka, administracja oraz konwersacje. Każdego ucznia traktuję indywidualnie, dopasowuj?c tematyk? i formę zajęć do możliwości i zainteresowań uczniów.


Mieszkanie na sprzedaż - Bydgoszcz - Czyżkówko - OPT-MS-100019 - 52.00m² - Optimum\n6 730,77 zł/m2 cena: 350 000 zł\nPrezentujemy na sprzedaż mieszkanie dwupokojowe z antresolą oraz balkonem mieszczące się na 2. piętrze w bloku z 2007r. na zamkniętym osiedlu na Czyżkówku. Powierzchnia całkowita ok. 52m2, użytkowa ok. 40m2.\n- sypialnia na antresoli (z osobną łazienką z prysznicem).\nMieszkanie mieści się w nowym budownictwie na zamkniętym osiedlu w którego skład wchodzą 4 bloki. Na osiedlu znajduje się plac zabaw dostępny dla mieszkańców osiedla.W najbliższej okolicy - "rzut beretem" do przedszkola i szkoły podstawowej.\nNa niższej kondygnacji nowy właściciel będzie miał do swojej dyspozycji pokój dzienny z przemyślanie zaprojektowanym aneksem kuchennym. a wszystko to dopełnia dostęp do balkonu (posadzka gresowa). Ostatnim pomieszczeniem na tym poziomie jest łazienka z WC wyposażona w wannę.\nWchodzą na górę po schodach przechodzimy do sypialni która pomieści wielkie łoże. Z sypialni mamy również dostęp do ostatniego pomieszczenia, czyli łazienki wyposażonej w prysznic.\nCzynsz w wysokości ok. 200zł zawiera opłaty za wodę, fundusz remontowy i wywóz śmieci. Zarówno ciepła woda jak i ogrzewanie pochodzą z pieca gazowego dwufunkcyjnego.\nIstnieje możliwość dodatkowego kupna garażu (koło 17 m²) położonego w tym samym bloku co mieszkanie.\nSymbol oferty OPT-MS-100019\nNa sprzedaż mieszkanie trzypokojowe o powierzchni 53m2 mieszczące się w bloku na 4. piętrze na osiedlu Czyżkówko - zaraz przy lesie. W skład pomieszczeń wchodzą: - pokój dzienny z wyjściem na balkon - 2 sypialnie, - kuchnia, - łazienka z wanną, - toaleta, - ...\nPrezentujemy mieszkanie 3-pokojowe z antresolą i dwoma balkonami mieszczące się na 2. piętrze w bloku na zamkniętym osiedlu na Czyżkówku. W skład pomieszczeń wchodzą: - pokój dzienny z aneksem kuchennym, - sypialnia na antresoli - obszerna garderoba, - łazienka ...\n7 711,86 zł


Forum Wideo - Zobacz wątek - Panasonic NV-MX500\nTeraz jest sobota, 17 listopada 2018, 04:58\nCzy jest na forum ktoś kto posiada tą kamerkę?\nInteresują mnie wrażenia z jej użytkowania. Porównania do innych kamer, czyli tak zwana konkurencja. I czym się kierowałeś podczas zakupów. I czy kupiłbyś ją jeszcze raz, a jak nie to jaką?\nwtorek, 9 września 2003, 22:54


Klaus Illgner | hbbtv w Polsce\nArchiwa tagu: Klaus Illgner\nKonsorcjum HbbTV wysoko ocenia TVP\nNa zaproszenie Ośrodka – TVP Technologie Telewizji Polskiej przyjechali do Polski: Klaus Illgner-Fehns, przewodniczący międzynarodowego Konsorcjum HbbTV oraz Klaus Merkel, reprezentujący Instytut technik radiowo-telewizyjnych w Monachium. Warto tu wspomnieć, że jest to kolejna wizyta Pana Klausa Illgner-Fehns w Polsce. Poprzednio uczestniczył w konferencji HbbTV Summit Poland podczas której prezentował możliwości telewizji hybrydowej.\nZaproszeni goście spotkali się z zespołem ośrodka TVP Technologie zaangażowanym w rozwój platformy hybrydowej HbbTV. Celem tej wizyty były konsultacje oraz wymiana wiedzy dotyczącej wdrażania telewizji hybrydowej w standardzie HbbTV. TVP udostępniając swoje dotychczasowe serwisy HbbTV (Euro 2012, Londyn 2012, Informacje i Pogoda, Pytanie na śniadanie) zdobyła spore doświadczenie. Jednakże standard telewizji hybrydowej stale się rozwija, umożliwiając tym samym zaoferowanie nowych, bardziej zaawansowanych usług. Aby odnieść sukces przy wprowadzaniu usług bazujących na potencjale VOD, secondscreen oraz reklamy hybrydowej wymagana jest wymiana doświadczeń z pozostałymi liderami na rynku telewizji hybrydowej w Europie.\nGłównym celem tej wizyty była wymiana poglądów i konsultacje, podczas których specjaliści z Niemiec dzielili się wiedzą i doświadczeniem z zakresu technologicznych i technicznych rozwiązań stosowanych przy tworzeniu specyfikacji HbbTV. Telewizyjni projektanci systemów, programiści, graficy i nadawcy wymieniali się doświadczeniami i problemami, jakie mają w pracy nad aplikacjami.\nPrzedstawiciele Konsorcjum zaprezentowali serwisy telewizji hybrydowej funkcjonujące w niemieckich i francuskich stacjach telewizyjnych, pokazując na tych przykładach, że technologia HbbTV daje ogromne możliwości stosowania własnych pomysłów i rozwiązań.\n„Swobodne możliwości łączenia liniowych elementów programu z interaktywnymi usługami na życzenie daje mediom pole do popisu dla intuicyjnego tworzenia fascynujących propozycji” – mówił Klaus Illgner- Fehns. Dodał, że najważniejsze w tej chwili zadanie do wykonania to konieczność prowadzenia na szeroką skalę promocji tej technologii, w celu zdobycia zwolenników.\nPrzewodniczący Konsorcjum zapytany o ocenę prezentacji i dyskusji stwierdził, że „jest zaskoczony intensywnością z jaką TVP zajmuje się HbbTV i obszerną wiedzą w tym zakresie”. Uznał też, że Telewizji Polskiej uda się w krótkim czasie wprowadzić wiele nowych, ciekawych aplikacji i rozpowszechnić je na szerokim rynku odbiorców.\nCo to oznacza dla widzów zapytaliśmy Pawła Tutkę – eksperta ds. telewizji hybrydowej i Smart TV: „Kolejna wizyta w Polsce Pana Klausa Illgner-Fehns – przewodniczącego konsorcjum HbbTV jednoznacznie podkreśla, że TVP dołączyła do grona europejskich liderów aktywnie uczestniczących w rozwoju telewizji hybrydowej. Z jednej strony TVP zyskało wsparcie techniczne w rozwiązaniu bieżących problemów technicznych, a z drugiej strony konsorcjum HbbTV zostało zainspirowane docelową wizją platformy hybrydowej TVP. Zaoferowanie zapowiadanej przez TVP usługi VOD w HbbTV będzie stanowiło wielki przełom na Polskim rynku nawet w odniesieniu do Smart TV.”\nPan Klaus Illgner-Fehns jednocześnie wielokrotnie podkreślał znaczenie dobrego marketingu, który w jego opinii, jest konsekwentnie przez TVP realizowany. Właśnie strategię działań marketingowych widziałby jako obszar do dalszych pogłębionych dyskusji. Warto przypomnieć, że Telewizja Polska była patronem medialnym konferencji HbbTV Summit Poland organizowanej przez ARBG – właściciela serwisu hbbtv.pl\nHbbTVHbbTV Summit PolandKlaus Illgnerpawel tutkaplatforma hybrydowaTelewizja PolskaTVPVOD\nHbbTV Summit Poland już 4 lipca\nJuż za tydzień – 4 lipca 2012 odbędzie się w Warszawie konferencja o telewizji hybrydowej HbbTV. Konferencja ta skierowana jest głównie do nadawców telewizyjnych, agencji reklamowych, agencji interaktywnych, domów mediowych, developerów aplikacji – czyli do tych osób, od których będzie zależała przyszłość telewizji hybrydowej w Polsce.\nDlaczego o tym piszemy tutaj? Dlatego, że konferencja ta będzie miała przełożenie na dalszy rozwój HbbTV w Polsce. Podczas niej będzie okazja do podsumowania tego co wydarzyło się w Polsce na przestrzeni ostatnich kilku miesięcy. Tego typu konferencje to idealna okazja do zapowiedzenia czegoś nowego. Być może już 4 lipca dowiemy się, który z polskich nadawców telewizyjnych zapowie jako kolejny wsparcie dla HbbTV, może nawet zaanonsuje rozpoczęcie testów HbbTV na swoim kanale.\nSpecjalnie na tą konferencję przyleci do Polski przewodniczący Konsorcjum HbbTV – Pan Klaus ILLGNER. Swoimi doświadczeniami podzielą się z uczestnikami osoby, które miały okazję wdrażać HbbTV na rynku niemieckim. Telewizja Polska zaprezentuje uczestnikom konferencji informacje na temat aplikacji HbbTV dedykowanej do Euro 2012.\nPatronat medialny nad konferencją objęłi: Telewizja Polska, Broadband TV News, Telekabel i SAT Kurier.\nWięcej informacji i program konferencji dostępny jest na stronie http://hbbtvsummit.com/\nEURO 2012HbbTVHbbTV Summit PolandKlaus Illgner


Moda na weganizm – chwilowy trend czy poważniejsza tendencja? - Perla Polska\nModa na weganizm – chwilowy trend czy poważniejsza tendencja?\nPanująca w ostatnich latach moda na weganizm wzbudza najczęściej skrajne emocje. Zwolennicy weganizmu z ogromnym zaangażowaniem wychwalają jego zalety, natomiast przeciwnicy – uważają taki sposób egzystencji i odżywiania się za niepotrzebne komplikowanie sobie życia oraz dowód na pretensjonalność. Jaka zatem jest prawda? Czy weganizm to chwilowy trend, czy może poważniejsza tendencja? Dlaczego coraz więcej osób decyduje się na rezygnację z produktów odzwierzęcych?\nMożna śmiało stwierdzić, że z roku na rok coraz więcej ludzi na całym świecie określa weganizm jako swój świadomie wybrany, szeroko rozumiany styl czy filozofię życia. Weganizm bowiem w znacznym stopniu zaczyna determinować ich sposób myślenia, wpływając na codzienne zachowania, nawyki, styl bycia oraz postępowania. Warto podkreślić, że ludzie decydują się na weganizm najczęściej z rozmysłem i z różnych względów: zdrowotnych, etycznych, ekologicznych, religijnych, duchowych, ekonomicznych czy społecznych. Słowo „vegan” zostało stworzone w 1944 roku przez Donalda Watsona (założyciela Towarzystwa Wegańskiego), który wykorzystał trzy pierwsze i dwie ostatnie litery ze słowa „vegetarian”. W 1951 roku brytyjskie Towarzystwo Wegańskie (Vegan Society) oficjalnie zdefiniowało weganizm jako doktrynę polegającą na niewykorzystywaniu zwierząt. Rozumując w ten sposób, weganizm nie jest więc jakimś zbiorem praktyk, lecz swoistą zasadą, z której pewne praktyki logicznie wynikają.\nCzym właściwie jest weganizm\nKażdy, kto zaczyna określać siebie mianem „weganina” przede wszystkim rezygnuje ze spożywania produktów zwierzęcych, czyli przechodzi na dietę wegańską. „Prawdziwi” weganie dążą jednak do wyeliminowania produktów pochodzenia zwierzęcego nie tylko z diety, ale również ze wszystkich innych aspektów życia, na ile to możliwe i praktyczne. Zaprzestają zatem jeść nie tylko mięso, ryby, drób, ale również produkty takie jak nabiał (w tym jajka, mleko, sery) oraz miód, ponieważ ich wytwarzanie wiąże się z eksploatacją zwierząt. Oprócz tego nie stosują kosmetyków i nie kupują ubrań powstałych z odzwierzęcych surowców – w ich szafach nie ma miejsca na skóry, futra, jedwab czy wełnę. Nie uczestniczą też w rozrywkach, w których zwierzęta traktuje się z okrucieństwem bądź wykorzystuje – i tutaj chodzi o polowania, rodeo, zoo, oceanarium czy cyrk. Ponadto bojkotują wszelkie produkty, które były testowane na zwierzętach. Najbardziej radykalni wegetarianie dążą również do tego, żeby nie używać żadnych produktów pochodzenia zwierzęcego (takich jak: wosk pszczeli, smalec, podpuszczka, łój, serwatka, węgiel kostny, żelatyna, lanolina, karmin, kazeina, szelak i karuk), które często wchodzą w skład innych artykułów używanych przez nas na co dzień. Zawieszenie przestrzegania tych wszystkich zasad dopuszczają tylko w wyjątkowych okolicznościach, na przykład jeśli byłoby to niezbędne do przetrwania.\nJak było kiedyś, a jak jest dziś\nJeszcze około 20 lat temu uważano, że mięso to podstawa zbilansowanego odżywiania i niezbędny składnik diety każdego z nas. Wszyscy z pewnością choć raz słyszeliśmy od rodziców lub dziadków słynne sformułowanie: „Zjedz mięso, a zostaw ziemniaki!”. Nasze prababcie, babcie i mamy mocno wierzyły, że w ten sposób przyczyniają się do kształtowania naszych dobrych nawyków żywieniowych, ponieważ właśnie różnorodne produkty mięsne uznawały za najważniejszą część każdego posiłku (przede wszystkim obiadu). Tego typu mity pokutują do dziś, a wiele osób wciąż nie wyobraża sobie życia bez ulubionych, mięsnych dań. Z drugiej strony, coraz więcej i głośniej mówi się o negatywnych aspektach wytwarzania tego typu produktów, o aspektach etycznych tego procederu oraz o szkodliwym wpływie na zdrowie pokarmów odzwierzęcych. Osoby, które zdecydowały się na dietę roślinną, bardzo często podkreślają, jak pozytywny wpływ ma ona na ich codzienne samopoczucie. Szczególnie w ostatnim dziesięcioleciu możemy zaobserwować, jak zmienia się nasza świadomość konsumencka i jak w ślad za nią idzie oferta sklepów oraz restauracji. Coraz więcej cukierni, barów, lodziarni, kawiarni, oraz innych lokali gastronomicznych oferuje dania i specjały przystosowane dla tych, którzy stosują różnego rodzaju diety eliminacyjne. Oferta wegańskich produktów, potraw i napojów jest coraz szersza, dzięki czemu jarosze nie są skazani na bardzo ubogi i monotonny jadłospis. Miłośnicy diety roślinnej mogą pysznie i zdrowo jeść, korzystając z proponowanych im różnorodności kulinarnych. Doskonale wiedzą, że we wszystkich kuchniach świata znajdą dedykowane im potrawy.\nDlaczego coraz więcej osób zostaje weganami?\nWszystkie opisane powyżej zmiany zaszły bardzo gwałtownie. Jeszcze do niedawna eliminacja lub ograniczenie spożywania mięsa uznawane były za swojego rodzaju dziwactwo i zbędną fanaberię, natomiast dziś coraz więcej osób rezygnuje także z innych produktów odzwierzęcych. Co jest powodem ich decyzji?\nPierwszym argumentem, który przywołuje wielu wegan, są kwestie etyczne. Osoby żywiące szacunek i sympatię do zwierząt nie chcą przyczyniać się do ich cierpienia. Nie można zapominać, że hodowla i ubój zwierząt nieodłącznie wiążą się z ich bólem, a jakiekolwiek ich formy trudno nazwać „humanitarnymi”. Zgodnie z filozofią praw zwierząt zwierzętom, tak jak ludziom, przysługuje ochrona ich podstawowych interesów, w tym prawa do życia i prawa do wolności od cierpienia. Skoro niemożliwe jest korzystanie z produktów zwierzęcych bez naruszania tych praw, należy zrezygnować z wszelkich form wykorzystywania zwierząt.\nPo drugie weganie niekiedy motywują swój wybór pobudkami ekologicznymi. Twierdzą, że dieta roślinna w znacznie mniejszym stopniu niż dieta tradycyjna niszczy środowisko oraz wyczerpuje zasoby naturalne. Organizacje takie jak PETA (People for the Ethical Treatment of Animals) wskazują natomiast, że produkcja mięsa oraz nabiału przyczynia się do globalnego ocieplenia, degradacji gleb, zmniejszania bioróżnorodności, zanieczyszczania wód, a ponadto wymaga ona większych areałów ziemi oraz większych ilości wody i energii.\nTrzecim i najważniejszym aspektem weganizmu jest jego wpływ na zdrowie. Coraz częściej mówi się o tym, że spożywanie pokarmów mięsnych nie jest tak potrzebne i pozytywne dla naszego organizmu, jak można byłoby sądzić… Ponadto warto podkreślić, że wielokrotnie mięso dostępne w popularnych sklepach i marketach niestety nie cechuje się zbyt wysoką jakością. Niezależnie od tego, czy jesteśmy zagorzałymi „mięsożercami”, czy też bardziej skłaniamy się ku diecie roślinnej, unikanie wysoko przetworzonej żywności jest bardzo dobrym pomysłem! Jeśli już mamy jeść mięso, niech będą to produkty od lokalnych dostawców, a nie paczkowane wędliny z niepokojąco długim terminem przydatności do spożycia czy tłuste i naszpikowane konserwantami burgery z dyskontów. Wielu wegan zachwala swój nowy styl życia, podkreślając jego pozytywny wpływ na ich samopoczucie. Niewątpliwie jednym z czynników odpowiedzialnych za taki stan rzeczy jest ich wzmożone skupienie na tym, co ląduje na ich talerzach. Większość wegan to osoby wkładające świadomy wysiłek w to, by jeść produkty dobrej jakości i stosować zróżnicowaną, zbilansowaną dietę. Nic dziwnego, że przechodząc na wegetarianizm odczuwają znaczną poprawę zdrowia w stosunku do czasu, gdy odżywiali się „byle czym”. Istnieje też duża grupa osób, które zwyczajnie nie tolerują niektórych rodzajów mięsa, ale o tym nie wiedzą (aby przekonać się, czy ów problem dotyczy również nas, należy poddać się badaniom na nietolerancje pokarmowe). W związku z tym już w krótkim czasie po eliminacji mięsa z jadłospisu zaczynają czuć się lepiej.\nByć może przeświadczenie naszych prababć i babć o ważności mięsa w diecie jest wynikiem życia w czasach, gdy kupowano je na wsiach, od zaufanych rolników. Takie mięso rzeczywiście może być bardzo pożywne i raczej nam nie zaszkodzi. Niestety, obecnie mało kto ma dostęp do tak dobrych produktów, albo są one zbyt drogie. Większość z nas zaopatruje się w wielkich sieciach spożywczych, w których coraz trudniej o wysokiej jakości mięso. Producenci nie skupiają się na walorach smakowych i zdrowotnych swoich wyrobów, kładąc nacisk na ilość wyprodukowanego towaru. Z tego powodu zwierzęta karmione są pestycydami i antybiotykami, które później znajdują się w ich mięsie. Jedząc jego znaczne ilości, nie tylko narażamy się na podniesienie poziomu złego cholesterolu, ale również na wprowadzenie do swojego ciała substancji, których nawet byśmy się tam nie spodziewali. Nie od dziś mówi się, że mięso dostępne w marketach zwiększa ryzyko zapadnięcia na nowotwory, nadciśnienie, choroby tarczycy czy nadpobudliwość psychoruchową.\nJeść mięso, czy go nie jeść, oto jest pytanie…\nCzy wszystkie przytoczone w tym artykule argumenty świadczą o tym, że powinniśmy raz na zawsze przestać jeść mięso? Nie do końca. Jeśli jesteś osobą, która nie wyobraża sobie życia bez ulubionych, mięsnych dań, nie musisz z nich całkowicie rezygnować. Warto jednak pamiętać, że we wszystkim wskazany jest umiar. Zwrócenie większej uwagi na to, co znajduje się na naszym talerzu oraz zadbanie o to, by nasza dieta była jak najbardziej zbilansowana i zróżnicowana, na pewno nikomu z Was nie zaszkodzi!\nA my polecamy bycie „VEGE”, bo naszym zdaniem moda na dietę roślinną to nie tylko chwilowy trend, ale zdecydowanie poważniejsza i globalna tendencja 🙂


Grzegorz Turnau,Tofi oraz Kofi - Koty.pl\nMój kot jest… nieustannie narażony na irracjonalne pieszczoty ze strony mojego psa. Przy czym – zaznaczam – mam dwa psy i dwa koty. Drugi pies nie podziela tej namiętności, podobnie jak drugi kot. Czasem tylko myli im się, który jest pierwszy, a który drugi.\nMoje koty mają na imię… Tofi i Kofi, ponieważ… tak postanowiła (dawno temu) nasza córka Antosia. Nasz trzyletni sąsiad Kuba, który lubi koty i uprościł sobie świat spółgłosek, mówi: „ku są gwa koky: kok kofi i kok kofi”.\nDostałem koty… od przyjaciół. Poczęte w Łomiankach, urodzone w Toskanii, wychowane na Sycylii, dopieszczone w Konarach. Potwory, bez szans na resocjalizację.\nMój kot najbardziej lubi… jeden i drugi lubią przede wszystkim siebie samych i kaloryfery. W dalszej kolejności: telewizja, myślistwo, ornitologia.\nLubię, gdy mój kot… zdaje sobie sprawę, że nieźle w życiu trafił. Na przykład wtedy, gdy wreszcie wpuszczam go (zimą) przez kuchenne okno, choć mógłbym tego nie robić.\nMojemu kotu zazdroszczę… no cóż. Chciałbym być swoim kotem.\nZ moim kotem mamy wspólny… samochód. Ale tylko latem. Mnie służy wiadomo do czego, jemu – nie wiadomo. Zostają tylko ślady na szybie.\nKot szczęśliwy to… kot w pudełku, torbie lub walizce, do której postanowiliśmy się właśnie spakować.\nLudzie lubiący koty… to ludzie bez szans na resocjalizację.\nKocia muzyka to… niekoniecznie coś przykrego. Wolę ją od niejednej playlisty.\nNajczęściej drę koty… z żoną o to, czy kotu wolno pić wodę z kranu w kuchni, czy nie.\nNa widok czarnego kota… ogarnia mnie nostalgia za naszym pierwszym kotem o imieniu Maestro. Przez delikatność nigdy nie mówiliśmy mu, że na nazwisko miał Farinelli.\nNajczęściej odwracają kota ogonem… nie wiem, czy komuś się to naprawdę udało? Jeśli chodzi o politykę, kotów stanowczo bym w to nie mieszał.\nDlaczego nie pies? To pytanie mnie – jak wiadomo – nie dotyczy.\nGdybym nie miał kota… no, ale mam.\nGdybym był kotem… poniekąd jestem, jako zodiakalny Lew.


Okna | uniwerek.com\nGdy pracuje się na wysokościach – zalety i wady.\nKategoria: praca — jolka748 @ 15:21\nJakie prace wykonują ludzie? Bardzo różne, to zależy od tego, jakie są ich predyspozycje i wyobrażenie o świecie, tzw. ideały. Wybór będzie podyktowany wieloma czynnikami, dla jednych ważne będą zarobki, dla innych zadowolenie z pracy, którą wykonują. Ludźmi kierują różne powody przy wybieraniu pracy: mały stopień w jakim reagują na stres, zdolności mówienia przed publiką, i inne.\nKim zazwyczaj dzieci chcą zostać zanim dorosną? Są to bardzo popularne zawody, jak chociażby strażak, czy policjant. Takie, które kojarzą się z konkretnymi czynnościami, specjalnym mundurem. W późniejszym czasie, w miarę, jak dzieci zaczynają więcej kojarzyć z otaczającego nas świata i się wie już o tym, że np. policjant wcale tak dużo nie zarabia – zaczyna się weryfikować, planować i dbać o swoją edukację, tak, żeby na przykład w przyszłości móc otworzyć firmę.\nKtóre z osób podejmują się pracowania na wysokości? Z całą pewnością takie, które przede wszystkim nie przepadają za siedzeniem za biurkiem, a co najważniejsze – nie nabawiły się lęku wysokości. Prace na wysokości wykonują osoby, które nie obawiają się zmiennej pogody, które nie boją się ubrudzić, czy fizycznie zmęczyć. Nie jest to wcale tak jasna rzecz. Niektórzy po prostu nie lubią pracować fizycznie. Dla kogoś innego z kolei praca umysłowa jest mało ciekawa.\nCo może zapewniać praca na wysokościach, np. montaż okien , czy czyszczenie okien, a także montowanie bannerów, czy reklam. Z całą pewnością uczucie satysfakcji – dość szybko dostrzega się wyniki swojej pracy. A także ma się uczucie przebywania w przestrzeni, a nie dusznego, ciasnego pomieszczenia i pracy przy komputerze.\nJakie kroki trzeba przedsięwziąć, żeby móc pracować na wysokościach? Przede wszystkim należy zdobyć odpowiednie uprawnienia poprzez chodzenie na kursy, zakończone wręczeniem certyfikatu. Dodatkowo trzeba mieć pozwolenie od lekarza medycyny pracy na wykonywanie pracy na wysokościach. Kiedy już się je zdobędzie – wtedy nie pozostaje nic ponadto, jak podjąć ciekawą pracę.\nTagi: montaż, okna, praca, wysokości, zarobki


Archiwum 05 10 2019 w sprawie wydruki - http://wydruki.portrety.czest.pl/\nArchiwum 05 10 2019 w sprawie wydruki\nCo warto rozważyć przed zamówieniem zaproszeń na weseleTradycja wysyłania kart z życzeniami na WielkanocKolorowa poligrafia. O drukowaniu i nie tylkoDobre zaproszenia to indywidualne zaproszenia. Dlaczego?O druku cyfrowym i nie tylko. Poligrafia ogółemPo co właściwe wydrukować naklejki żywiczne?O Polskiej tradycji wysyłania kartekPoligrafia w życiuMateriały drukowane - czy dalej warto w nie inwestowaćKilka słów o druku i poligrafiiPraca w poligrafii. Drukowanie, przygotowywanie materiałów...Kilka faktów o zaproszeniach na ślubTradycyjne kartki na świętaCoraz niższa cena, coraz lepszy drukNowoczesne czy klasyczne. O zaproszeniach na weseleWysyłanie i wybór kartki z zaproszeniem na ślubCzy żeby wydrukować naklejki potrzebne są studia?Tworzenie kartek świątecznych. Krótki wpisPowracająca moda na drukTradycja wysyłania kart z życzeniami na WielkanocDzisiaj krótko o drukarniachZaskocz znajomych i wyślij kartkęDrukowanie reklamyDruk reklamowy - krótko i na tematJak tworzy się kartki na świętaTradycja wysyłania kart z życzeniami na WielkanocNaucz się jak wydrukować ulotki! 12 darmowych porad.Kolorowa poligrafia. O drukowaniu i nie tylkoDobra para: druk i reklamaSzukam 3 Osób, Którym Przekażę Rozwiązanie Jak Wydrukować Reklamę


Stefan Szczepłek - Deyna premiera książki, polska data wydania\nDataPremiery.pl » Książki » Biografie » Stefan Szczepłek - Deyna\nStefan Szczepłek - Deyna\nDeyna – największy polski piłkarz XX wieku, najlepszy pomocnik na świecie w latach 70., nazywany reżyserem boiska. Przymusem wcielony do wojskowej Legii spędził w niej 12 lat i dwukrotnie zdobył mistrzostwo polski. Jednak uwielbienie kibiców i międzynarodową sławę przyniosły „Kace” występy w reprezentacji, dla której wraz z jego przyjściem rozpoczęły się złote lata.Trzy czwarte swojego 40-letniego życia poświęcił piłce nożnej.\nKiedy premiera Stefan Szczepłek - Deyna? Kiedy wychodzi Stefan Szczepłek - Deyna?\nData wydania książki zaplanowana została na 18.04.2012. Nowa książka Stefan Szczepłek z 2012 roku to główny temat tego artykułu i tej podstrony. U nas znajdziesz fragmenty tego utworu literackiego. Pooglądaj zwiastun i przeczytaj naszą zapowiedź. Znajdziesz tutaj również galerię zdjęć, zwiastuny, trailery, klipy wideo, nasze recenzje oraz oceny, dzięki czemu poznasz interesujące nowości oraz zapowiedzi, a także wszystkie nadchodzące premiery 2012 roku.\nNowa książka Stefan Szczepłek - Deyna data premiery


Skoda zwiększa produkcję modelu Yeti - SkodaBlog.pl - newsy i recenzje Skoda zwiększa produkcję modelu Yeti - SkodaBlog.pl - newsy i recenzje\nNie tak dawno wspominaliśmy o oficjalnej prezentacji pierwszego SUVa w historii czeskiej marki. Skoda Kodiaq z pewnością będzie cieszyła się nie lada zainteresowaniem wśród potencjalnych nabywców, jednak nasz południowy sąsiad ma w chwili obecnej inne „problemy”. Problemy celowo w cudzysłowie, gdyż nie jedna marka motoryzacyjna chciałaby takie posiadać. Okazuje się bowiem, że zainteresowanie kierowców na model Yeti przerósł najśmielsze oczekiwania władz czeskiego koncernu, przez co trzeba będzie uruchomić dodatkowe linie produkcyjne.\nSkoda Yeti obecna jest na rynku motoryzacyjnym od 2009 roku. W tym czasie, na całym świecie sprzedało się niespełna 600 tys. nowych egzemplarzy tego pojazdu. Skoda Yeti produkowana jest w kilku zakładach naszych sąsiadów – w Czechach oraz na Ukrainie, a także w zakładach w Chinach, Kazachstanie oraz w Rosji i to właśnie ostatnia ze wspomnianych fabryk ma otrzymać zwiększone moce przerobowe.\nTagi: skoda, skoda yeti, wyniki sprzedażowe, yeti


Władysławowo - Wakacje nad Morzem, pokoje gościnne, apartamenty - Ogłoszenia | Portal darmowych ogłoszeń regionalnych - reggio.pl\nnr ogłoszenia: 3774\nStrona zawierająca dużo interesujących informacji o Władysławowie takich jak galeria zdjęć, aktualna i rozbudowana baza noclegowa z hotelami, pensjonatami, pokojami gościnnymi i polami namiotowymi. Na stronie znaleźć można również historię miasta, aktualności i opis okolicy i atrakcji turystycznych. Również w okolicy Władysławowa jest dużo atrakcji dostępnych o każdej porze roku dzięki nim będą mogli Państwo aktywnie spędzić czas i nabyć wspaniałe wspomnienia z pobytu we Władysławowie. Zachęcamy do odwiedzenia tego ciekawego i atrakcyjnego miasta u nasady Półwyspu Helskiego. Zachęcamy do zapoznania się z naszą ofertą noclegową - http://wladyslawowo.xyz


w okresie od 1.02.1935 r. do 1.03.1936 r.\nPotwierdzeniem wysokiej jakości lornety wz. P]31 był protokół z jej badań przeprowadzonych we wrześniu 1937 r. na zlecenie Departamentu Uzbrojenia w 1 Pułku Artylerii Ciężkiej w Modlinie, w trakcie których wszystkie badane parametry lornety uzyskały ocenę pozytywną.\nDalmierz stereoskopowy 1,5 m wz. K 3\nDalmierze optyczne należały do grupy najbardziej skomplikowanych przyrządów mechaniczno-optycznych produkowanych w okresie międzywojennym. Uruchomienie produkcji w PZO tego typu dalmierza (fot. 4.16) poprzedziły dwa etapy prac wstępnych:\n- pierwszy etap obejmował naprawy dalmierzy firm zagranicznych (rozdz. IV, pkt 3), w trakcie którego\nw okresie od 1.02.1935 r. do 1.03.1936 r.
Potwierdzeniem wysokiej jakości lornety wz. P]31 był protokół z jej badań przeprowadzonych we wrześniu 1937 r. na zlecenie Departamentu Uzbrojenia w 1 Pułku Artylerii Ciężkiej w Modlinie, w trakcie których wszystkie badane parametry lornety uzyskały ocenę pozytywną.

<tit>Dalmierz stereoskopowy 1,5 m wz. K 3</>

 Dalmierze optyczne należały do grupy najbardziej skomplikowanych przyrządów mechaniczno-optycznych produkowanych w okresie międzywojennym. Uruchomienie produkcji w PZO tego typu dalmierza (fot. 4.16) poprzedziły dwa etapy prac wstępnych:

<gap>

 - pierwszy etap obejmował naprawy dalmierzy firm zagranicznych (rozdz. IV, pkt 3), w trakcie którego