PWSZ Zamość Nasi studenci w Tarnopolu\nNasi studenci w Tarnopolu\nW dniach 24-26 listopada grupa studentów z naszej uczelni wzięła udział w kolejnej odsłonie projektu „Kino bez granic”, zainicjowanego przez Konsulat RP w Łucku na Ukrainie i realizowanego we współpracy z chełmskim Stowarzyszeniem Integracji Transgranicznej „Łączy nas Bug”. Przypomnijmy, iż w czerwcu tego roku Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Szymona Szymonowica w Zamościu gościła studentów z Wołyńskiego Państwowego Uniwersytetu im. Łesi Ukrainki w Łucku. Tym razem nasi studenci wybrali się do malowniczego Tarnopola, uważanego za ukraińską stolicę studentów, gdyż działają tu aż cztery uczelnie: Narodowy Uniwersytet Ekonomiczny, Narodowy Uniwersytet Pedagogiczny, Państwowy Uniwersytet Medyczny i Tarnopolski Narodowy Uniwersytet Techniczny.\nW budynku gościnnego Uniwersytetu Pedagogicznego studenci z trzech naszych kierunków: pedagogiki, bezpieczeństwa narodowego i filologii angielskiej obejrzeli wspólnie ze studentami ukraińskimi trzy ambitne filmy: „Czerwony pająk” w reżyserii Marcina Koszałki, „Najlepszy” Łukasza Palkowskiego oraz „Moje córki krowy” Kingi Dębskiej. Te poruszające poważne tematy filmy były punktem wyjścia dla dyskusji i wymiany poglądów studentów obu krajów.\nUczestnicy podkreślali, iż filmy były inspirujące i skłaniające do refleksji. „Nieczęsto wybieramy tego typu kino, gdyż zwykle poszukujemy w nim tylko rozrywki” – przyznał jeden z uczestników dyskusji. „Tym razem musieliśmy się zastanowić i przemyśleć kilka poważniejszych spraw. Wydaje mi się, że od tej pory inaczej będziemy podchodzili do tej formy sztuki.”\nOprócz seansów filmowych studenci mieli również czas na integrację i zwiedzanie Tarnopola, dzięki czemu wyjazd na Ukrainę będą wspominali jeszcze długo.


Przechowalnia Bagażu San Paulo Allianz Parque | Radical Storage\nZarezerwuj swoją przechowalnię San Paulo, Allianz Parque w sieci Radical Storage\nPowrót do San Paulo\nSao Paulo to ekscytujące miejsce na wakacje, dobrze zorganizowane życie miejskie i sprawna sieć metra sprawiają, że to wspaniałe miasto jest ulubieńcem tysięcy turystów. Odwiedź atrakcje, takie jak Park Allianz i ciesz się brazylijskim futbolem oglądając mecz w Palmeiras. Ale w jaki sposób zamierzasz wejść na stadion ze swoimi ciężkimi wypukłościami? Nie martw się, zarezerwuj miejsce na bagaż Radical w Internecie i żyj podróżą na najwyższym poziomie. Tym razem nasz Anioł jest otwarty 24 godziny na dobę i czeka na Ciebie. Personel jest bardzo dobrze przygotowany, aby zabezpieczyć Twój bagaż, ponieważ naszą specjalnością jest ułatwienie podróży i sprawienie, że poczujesz się komfortowo.


Prokurator - Paulina Świst - Audiobook na CD - Tania Księgarnia Lideria.pl\nProkurator (Audiobook na CD)\nCzyta Laura Breszka i Mateusz Król\nPiąta część serii o antropologu sądowym Davidzie Hunterze.Piątkowy wieczór, konsultant w dziedzinie medycyny sądowej, doktor David Hunter, odbiera telefon inspektora Lundy'ego z komendy w Essex.Na wybrzeżu wyspy Mersea znalezione zos...\n35,05 zł 64,00 zł\nTrzydziestoletnia, niezwykle atrakcyjna Kinga Błońska jest szczęśliwą kobietą. To znaczy była. Od wielu lat dzieliła życie z tym samym mężczyzną a zawodowo, jako błyskotliwa adwokatka, odnosiła sukcesy na sali sądowej. Teraz jednak fortuna przestała je...\nMłoda kelnerka z Gdańska pakuje się w kłopoty. Z pomocą nadciąga jej rodzeństwo, ale ich interwencja powoduje, że Bernadetta wpada w jeszcze większe kłopoty. Fabuła tej opowieści nie jest specjalnie skomplikowana, ale jej niewątpliwym atutem są dynamic...


Talizman – Ekolekarze\n„… Byli sobie pewnego razu królewicz i królewna, którzy pragnęli być zawsze szczęśliwi. Pewien starzec doradził im, aby przemierzyli wszystkie kraje świata, a gdy spotkają szczęśliwe małżeństwo, poprosili o mały skrawek z ich bielizny, który jak talizman zapewni im szczęście.\nKrólewicz z królewną wsiedli na konie i odjechali. Wkrótce posłyszeli o pewnym rycerzu, który miał wieść szczęśliwy żywot ze swą małżonką. Udali się więc na zamek\ni zapytali, czy to prawda. – Tak jest – brzmiała odpowiedź. – Tylko jednego nam brak: nie mamy dzieci. Tu więc nie można było znaleźć talizmanu i królewicz z królewną musieli pojechać dalej. W innym mieście odwiedzili uczonego, o którym słyszeli, że żyje ze swą żoną w największej harmonii. – Żyjemy ze sobą doskonale, ale mamy za dużo dzieci – wyznał jednak uczony. W końcu po długiej podróży napotkali pastucha, który czule witał swą żonę z maleństwem na ręku. Małżonkowie potwierdzili: – W istocie jesteśmy szczęśliwym małżeństwem. Poproszeni jednak o skrawek bielizny, odpowiedzieli\nz uśmiechem: – Chętnie dalibyśmy wam nawet całą koszulę, gdybyśmy ją mieli. I tak niczego nie załatwiwszy królewicz z królewną wrócili do swego kraju, a starego człowieka zganili za udzielenie złej rady.\nWtedy on uśmiechnął się i zapytał: – Czy niczego się nie dowiedzieliście? – Owszem – odpowiedział królewicz. – Przekonałem się, że szczęście jest rzadkim dobrem na tej ziemi. – A ja – dodała królewna – że po to, by być szczęśliwym, nie trzeba nic, tylko właśnie być szczęśliwym….


Firma dobry brykiet oferuje brykiet kominkowy PDJ oraz pellet wykonany z trocin dębowych. Opał można zakupić w pojedynczych paczkach lub całymi paletami. W ciągu 24h od złożenia zamówienia dostarczamy opał na terenie Warszawy i okolic. Zapraszamy do zapoznania się z całą ofertą i kontakt poprzez stronę internetową. ... zobacz szczegóły wpisu »\nInternetowy sklep poldream. pl powstał z myślą o klientach wymagających. W swojej ofercie posiadamy kołdry i poduszki z puchu, zrealizowane ze 100% bawełnianego inletu. Dogodne ceny i wysokiej jakości towary od lat przekonują naszych klientów do snu, zapewniając uczucie luksusu i zaufania. Do fabrykacji naszych poduszek i kołder puchowych używamy tylko i wyłącznie polskich tworzyw wysokiej jakości. Robimy też ponadplanowe zlecenia. Nasz sklep działa w sieci od kilku lat. Nasze doświadczenie pozwala nam przeprowadzać prędkie transakcje. Adresujemy uwagę na to, iż artykuły puchowe nie mogą być zbyt masywne, tworzymy je tylko i wyłącznie w sposób świadczący o tym, iż są wysokiej jakości. Nasze kołdry puchowe szyte są procedurą kasetową, co umożliwia na położenie puchu na c... zobacz szczegóły wpisu »\npellet z dostawą warszawa (1), kołdry puchowe (1), pellet dębowy (1), pellet warszawa (1), poduszki puchowe (1), dobry pellet warszawa (1), skład węgla (2), brykiet pdj (1), poduszka jasiek (1), tani brykiet (1), brykiet warszawa (1), tani pellet (1), opał (2), sklep z kołdrami puchowymi (1), ekogroszek (2), skład opału (2), opał workowany (1), kołdra puchowa (1), dobry brykiet warszawa (1), węgiel (4)


Tworzą najdłuższy w Polsce, a może i na świecie szalik. Akcja "Rekordowy szalik handmade dla WOŚP" zyskała taką popularność, że dziennie przybywa go... 34 tysiące centymetrów! Swój kawałek rękodzieła może dołączyć każdy, kto tylko umie robić na drutach, szydełkować czy pleść rękoma. Inicjatorzy akcji chcą zebrać rękodzielników z całej Polski wokół pasji, dzięki której wesprą Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy. Rekordowy szalik będzie można później licytować na orkiestrowej aukcji na Allegro. Własne fragmenty szalika można dostarczać koordynatorom do 20 stycznia, później będą zszywane w całość. Cel - pobić rekord Guinnessa - 4565,46 metrów!\n"Rekordowy szalik handmade dla WOŚP" ma proste założenie - wystarczy zrobić szalik o szerokości 20 cm z dowolnej włóczki, dowolnym ściegiem i dowolnej długości. Preferowana jednak - to 150 cm i wielokrotność tej długości. W przypadku robienia wersji dłuższej - najlepiej zszywać ze sobą odcinki 150-centrymetrowe. Tak przygotowane - wysłać lub dostarczyć do lokalnego koordynatora akcji. W Rudzie Śląskiej zajmuje się nią Sandra Dusza.\nKażdy, kto chce do dołączyć do akcji dziergania szalika - znajdzie informacje na Facebooku pod tym linkiem: REKORDOWY SZALIK HANDMADE dla WOŚP lub bezpośrednio u koordynatorki akcji w Rudzie Śląskiej.\nul. Kokota 3/22\nrekordowy szalik handmade, WOŚP, wielka orkiestra świątecznej pomocy, Ruda Śląska, dzierganie szalika wośp,


Dotąd w nagłej potrzebie żona zawsze pożyczała pieniądze od rodziców, broniła się przed wzięciem „chwilówki”, bała się kosztów i możliwych kłopotów. Tym razem nie było wyjścia, „chwilówka” była jedynym ratunkiem. Oferta nie wygląda źle, spłacamy terminowo.\nFormalności związane z kredytem samochodowym okazały się dużo szybsze i łatwiejsze do ogarnięcia niż poszukiwanie nowego auta.\nKorzystając z super pogody i promocji na kostkę zdecydowaliśmy się z żoną na remont podjazdu jeszcze przed zimą. Musieliśmy trochę szybko pożyczyć, nie mieliśmy pełnej kwoty. Załatwiliśmy pieniądze bez problemów. Sam ułożyłem kostkę.\nUwierzyłem prognozom i szybko załatwiłem pożyczkę na nowy kocioł. Już działa. Bez Was marzłbym dziś z rodziną.\nJednak się udało, zdążyłem z formalnościami, jest kasa. Ruszam z budową warsztatu.\nTo już koniec zmartwień z 3 ratami. 1 mi zupełnie wystarczy, łatwiej nad nią panować.\nNie wierzyłem, że wystarczy tak niewiele formalności, by pożyczyć kasę.\nTrafiłem w necie na mega last minute. Dobrze, że znalazłem też fast cash, bo byłyby nic z wyjazdu.


Czerwiec, 2014 | Blog mistrza Caravaggia\nJezus powiedział do swoich Apostołów: „Nie bójcie się ludzi. Nie ma bowiem nic zakrytego, co by nie miało być wyjawione, ani nic tajemnego, o czym by się nie miano dowiedzieć. Co mówię wam w ciemnościach, powtarzajcie jawnie, a co usłyszycie na ucho, rozgłaszajcie na dachach. Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie mogą. Bójcie się raczej Tego, który duszę i ciało może zatracić w piekle. Czyż nie sprzedają dwóch … Czytaj dalej Nie bójcie się ludzi\nSą pewne rzeczy, o których katolik zapomnieć nie może przed wakacjami i takie, o których zapomnieć nie powinien. Zapomnieć nie może o niedzielnej Mszy świętej. W dobie internetu i znajomości języków obcych nie powinno być problemu ze sprawdzeniem czy w miejscowości X jest kościół katolicki i o której godzinie odprawiana jest tam Msza święta w niedzielę. Oczywiście są miejsca na ziemi, gdzie Mszy niedzielnej nie uświadczymy. Są wtedy dwa wyjścia. Pierwsze polega na rezygnacji z takiego wyjazdu … Czytaj dalej Przed wakacjami


Ludzie bezdomni – Wikicytaty\nLudzie bezdomni – powieść autorstwa Stefana Żeromskiego.\nCudze rzeczy znać dobrze, a swoje potrzeba!\nOpis: Reakcja Chmielnickiego, na nie wiedzę Judyma, który nie zna położenia Cisów.\nPostać: doktor Chmielnicki\nZobacz też: cierpienie, szczęście\nDawniej myślałam, że złą jest nienawiść. Gniewać się, mieć urazę – to inna rzecz, ale nienawiść. Przecie to jest pragnienie krzywdy.\n– Dyziu, zachowaj się jak należy... – rzekła matka – bo pan oficer wyjmie pałasz i utnie ci głowę.\nPostać: matka Dyzia\nFilister zabiera się do robienia kariery, filister, filister.\nOpis: doktor Judym wyjeżdża do Cisów żeby pracować.\nGdzież jest ten dół śmierci, w którym zgasiło się to serce najbardziej czułe, serce na miarę niewidzianą i niesłychaną, spalone od uczuć wiecznych. Cieniu bolesny...\nJa jestem człowiek młody, który starcem w danej chwili żadną miarą być nie może.\nOpis: Rozmowa doktora Judyma z Krzywosądem.\nJa muszę rozwalić te śmierdzące nory.\nJeżeli przychodzą do mnie po radę, to niech jej słuchają! W przeciwnym razie nie leczę, nie leczę wcale! Jeśli nie niszczę źródeł śmierci...\nZobacz też: rada, śmierć\nKochano ją, jeżeli tak można powiedzieć, przez obowiązek.\nOpis: Joanna o pannie L.\nKto zmaga się ze światem umrzeć musi w czasie, aby żyć w wieczności.\nMedycyna będzie wykreślała drogi życia masom ludzkim, podniesie je i świat odrodzi.\nMedycyna to jest medycyna, to jest fach. Ja się nauczyłem, wydałem pieniądze, włożyłem ogrom pracy, ja umiem, mam patent – więc leczę.\nMinąwszy ogród i plac za Żelazną Bramą, był u siebie i przywitał najściślejszą ojczyznę swoją. Wąskimi przejściami, pośród kramów, straganów i sklepików wszedł na Krochmalną. Żar słoneczny zalewał ten rynsztok w kształcie ulicy. Z wąskiej szyi między Ciepłą i placem wydzielał się fetor jak z cmentarza. Po dawnemu roiło się tam mrowisko żydowskie.\nOpis: opis dzielnic nędzy.\nMnie imponują ludzie odważni. A to znaczy być wyśmiewanym, być zadręczonym tym wiecznym śmiechem, jak chory indyk przez stado, to ja wiem najlepiej.\nZobacz też: odwaga, śmiech\nMusimy umoczyć wargi w pucharze rozpusty.\nMy sami każdemu z przechodzących wrzucamy jakąś bryłkę ciężaru. To samo czynią z nami bliźni nasi. Nic darmo...\nZobacz też: ciężar, bliźni\nNa cóż się zda cierpienie?... Czy można wierzyć, że taka męka jest zwyczajną, ordynarną koniecznością? Czyją? Gdy długie dnie są wypełnione, staje się ono dla umysłu niepojęta zagadką, tajemnica udręczającą, której znaczenie, nad wyraz doniosłe, ukryte a władcze, jak ptak mistyczny krąży nad głową.\nNikogo z żywych nie można otoczyć w myśli taką czcią, świętą czcią, jak tych, co zostają za nami w mroku niepamięci\nOd pewnego czasu łamię i poszukuję widoku radości.\nOtrzymałem wszystko, co potrzeba... Muszę to oddać, com wziął. Ten dług przeklęty... Nie mogę mieć ani ojca, ani matki, ani żony, ani jednej rzeczy, którą bym przycisnął do serca z miłością, dopóki z oblicza ziemi nie znikną te podłe zmory. Muszę wyrzec się szczęścia. Muszę być sam jeden. Żeby obok mnie nikt nie był, nikt mię nie trzymał!\nOpis: Pożegnanie z Joasią\nPo nocy bezsennej mam tę ciągłą nierówność bicia serca, oczy jakby piaskiem zasypane, szum w uszach, ból w gardle – i jakąś obmierzłą trwogę w duszy.\nPoezja to szczery głos duszy ludzkiej.\nZobacz też: poezja, dusza\nPraca nasza to jest walka ze śmiercią. Co może się porównać z pracą lekarza? Czy praca na roli, czy w fabryce, czy "zajęcie" urzędnika, kupca, rzemieślnika nawet żołnierza? Każda myśl tutaj, każdy krok, każdy czyn, musi być zwyciężaniem ślepych i strasznych sił natury.\nPrzekonałem się, że to, co częstokroć zowiemy rolą zakładu w historii okolicy, przypisywanie mu jakiegoś społecznego czy higienicznego znaczenia, jest tylko rodzimą blagą, efektem, reklamą, obliczoną na głupotę histeryczek. Dla mnie tedy jest to widok taki sam jak każdy inny.\nOpis: Doktor Judym o zakładzie w Cisach\nSucha kromka chleba, ale moja własna; niebogata przyszłość, ale urobiona własnymi rękami. Z obu stron mojej samotnej, kamienistej ścieżki, po której idę, roztacza się świat nowoczesny jak dojrzewający zboża pól nie ogarniętych oczami. Rozum mój i serce karmią się kulturą żyjącego świata, w której z dnia na dzień przybywa pierwiastek dobra.\nOpis: Joasia emancypantka.\nPostać: Joanna Podborska\nSzczęście jednostki musi być podporządkowane dobru ogółu.\nŚciany były pełne cienia i smutku, jak deski składające trumnę.\nŚwiat jest to chytry przemysłowiec, który nie myśli wcale pieniędzy zebranych wydawać w tym celu, ażeby biedny pracowniczek mógł sobie lepiej a wygodniej przepędzać życie.\nPostać: doktor Płowicz\nZobacz też: świat, pieniądze\nTak, bez wątpienia: wieś stworzył Pan Bóg, a miasto diabeł.\nTak, tak... Trzeba dokądś iść, to darmo. Wiktorowa się nie wyżywi, a i ja czyż długo bym potrwał z taką sumą pacjentów jak obecnie. Pojadę. Może nie na zawsze, może na rok, na dwa. Może gdy wrócę, będzie, do stu tysięcy diabłów, co innego.\nOpis: Rozmyślenia doktora Judyma dotyczące wyjazdu do Cisów.\nWłaśnie: dobro społeczne! Zawsze to mówimy i jakoby wiemy, co to jest szczęście i dobro społeczeństwa, ale nigdy nas nie zajmuje szczęście jednostki.\nOpis: Rozmowa Korzeckiego z dyrektorem Kalinowiczem\nWszystko, czym dusza jego żywiła się, tak samo jak ciało chlebem, w czyn się zmienić nie mogło, musiało pozostać sobą, tym samym, marzeniem.\nW tym czczym życiu panuje wszechwładna obłuda.\nZobacz też: obłuda\nZadowolenie jest tam, gdzie są małe potrzeby, a szczęścia, z którego tryska wesele, tak jakby nigdzie nie było.\nZe wszystkich tych zazdrości i pragnień ofiarnego działania na dużym polu, z żarłocznych egoizmów, które się przeistoczyły w czucia nadindywidualne, wolno teraz idących drzemać w przymusową bezsilność, sączył się smutek jak palące krople trucizny. Napojone nim serce obejmowało świat, ludzi i rzeczy jakby w minucie pożegnania.\nTę stronę ostatnio edytowano 29 sie 2016, 16:59.


Respiratorów jest więcej niż kadry. Problem z przeszkolonym personelem - GazetaPrawna.pl\n‒ Lepiej mieć zapas i nie chodzi tylko o respiratory stacjonarne, ale też przenośne czy transportowe. Trudno przewidzieć, co będzie się działo po wakacjach ‒ tłumaczy Cezary Sołowij, rzecznik Szpitala Wojewódzkiego w Koszalinie. Jego placówka stara się dokupić sprzętu, korzystając m.in. ze środków z Regionalnych Programów Operacyjnych.\nOtwarte pozostaje pytanie, ile takich urządzeń jest potrzebnych w skali kraju. Tego nie wiadomo. Zależy to od tego, jak ciężką postać przybiera choroba ‒ nie każdy pacjent potrzebuje respiratora. A spośród tych, którzy potrzebują, niektórych podłącza się do urządzenia na kilka dni, a innych na całe tygodnie.\nResort zdrowia podaje, że na 30 lipca w szpitalach jednoimiennych (leczących chorych na COVID-19) jest 661 respiratorów, z czego zajętych jest 54. Na oddziałach zakaźnych czeka dodatkowo 539 urządzeń dla pacjentów z koronawirusem (zajętych jest 18). We wszystkich placówkach medycznych w Polsce mamy ponad 11 tys. respiratorów.\nCzęść sprzętu znajduje się w magazynach Agencji Rezerw Materiałowych. Resort w marcu zrobił duże zamówienie ‒ które wywołuje wiele kontrowersji ‒ na ponad 1,2 tys. Dostał 200. Walczy o zwrot pieniędzy za resztę.\nLudzi, nie sprzętu\nProblem jest inny: z wykwalifikowanym personelem. Doktor Konstanty Szułdrzyński, prezes Towarzystwa Wspierania Intensywnej Terapii, szacuje, że może brakować od 30 do 50 proc. kadry potrafiącej obsłużyć respiratory. Najbardziej brakuje pielęgniarek anestezjologicznych. W kwietniu śląska konsultant wojewódzka w tej dziedzinie zaapelowała do swoich koleżanek i kolegów po fachu, żeby zgłaszali się do pracy w szpitalach jednoimiennych. Po tym, jak resort zdrowia wprowadził zakaz łączenia pracy na oddziałach z pacjentami covidowymi z innymi miejscem pracy, specjaliści często wybierali podobnie płatną, ale dużo lżejszą pracę na innych oddziałach.\n– To praca bardzo trudna, psychicznie i fizycznie. Trzeba cały czas nosić kombinezon, stosować środki ochrony osobistej. Ale i tak jest ryzyko zakażenia. Nie dość tego, pacjenci umierają – wylicza dr Szułdrzyński. Na samym Podlasiu brakuje ok. 50 pielęgniarek anestezjologicznych (na 600 aktywnych).\nBrak kadry był jednym z głównych problemów we Włoszech podczas apogeum zachorowań. Minister zdrowia Łukasz Szumowski mówił, że w niektórych krajach w trakcie piku epidemii do obsługi sprzętu angażowano lekarzy internistów, chirurgów czy ratowników. To sytuacja wyjątkowa, ale zawsze jest jakimś wyjściem.\nKolejka po urządzenia\nGdyby nagle nad Wisłą pojawiło się zapotrzebowanie na nowe respiratory, to jego zaspokojenie nie będzie łatwe. Jak tłumaczy przedstawiciel jednego z dystrybutorów, cała produkcja w tej chwili idzie na Zachód, który poprawia zaniedbania sprzed paru miesięcy. ‒ Zapasy wyprzedały się podczas pierwszej fali. Producenci nie zdążyli ich uzupełnić, zresztą nie wywiązali się jeszcze z wcześniej zawartych kontraktów ‒ mówi. Ocenia też, że obecny czas oczekiwania na nowe urządzenie to około osiem miesięcy. Sytuacja być może wróci do normy w połowie 2021 r.\nPotwierdza to Karol Karpowicz z Biameditek. ‒ To prawda, respiratory nie są dostępne od ręki. My jesteśmy w stanie udostępnić sprzęt od listopada – mówi. Ceny urządzeń ustabilizowały się, ale nie wróciły do stanu sprzed epidemii. ‒ Na wiosnę niektórzy producenci podnieśli je nawet o 100 proc. Dziś są wyższe przynajmniej o 10 proc. w porównaniu z rokiem poprzednim – dodaje Karpowicz.\nSytuację poprawia to, że do produkcji respiratorów wziął się rodzimy biznes. Przykładem Creotech Instruments, na co dzień znany jako pionier polskiego sektora kosmicznego. Firma obecnie certyfikuje „Inspirator” – urządzenie zbudowane na bazie amerykańskiego respiratora Puritan Bennett 560, którego dokumentację na czas pandemii udostępnił Medtronic, producent maszyny. Jak mówi prezes Creotechu Jacek Kosiec, sięgnięcie po sprawdzoną konstrukcję pozwoliło szybko opanować jej wytwarzanie. – Nie obyło się bez siedzenia po nocach, ale po paru przeróbkach udało nam się zbudować prototyp w cztery miesiące. To bardzo krótki czas przy takim projekcie – cieszy się. Problem w tym, że cały świat rzucił się do produkcji respiratorów, co oznacza kłopoty ze znalezieniem dostawców części. Nie pomagał też fakt, że Puritan Benett 560 nie jest najnowszą konstrukcją, więc kilka elementów wyszło już z produkcji. – Znaleźliśmy jednak zamienniki od kilku dostawców, aby zabezpieczyć się na przyszłość. Elektronikę zrobiliśmy sami – mówi Kosiec. Jego firma jest w stanie wytwarzać 200 sztuk miesięcznie, maszyna ma kosztować nie więcej niż 40 tys. zł czyli na „rozsądnym poziomie cen sprzed pandemii”.\nZ półki do szpitala\nZapas respiratorów powiększa 200 sztuk aparatu Ventil. Urządzenie zaczęło swoje życie w Instytucie Biocybernetyki i Inżynierii Biomedycznej (IBIB) przed dekadą. Projekt jednak trafił na półkę, ponieważ w Polsce nie wytwarza się urządzeń medycznych, nie było więc podmiotu, który by wdrożył konstrukcję. Podczas pandemii o Ventilu przypomniał sobie dyrektor instytutu prof. Adam Liebert i z odkurzonym projektem zgłosił się do resortu nauki. Ministerstwo sypnęło groszem, ale postawiło warunek: pierwsza setka miała być gotowa w miesiąc.\nZlecenie z Warszawy trafiło do Zabrza, gdzie mieści się Sieć Badawcza Łukasiewicz ‒ Instytut Techniki i Aparatury Medycznej. Jak wspomina dyrektor instytutu dr hab. inż. Janusz Wróbel, „to była jazda bez trzymanki”. – W trzy tygodnie uaktualnić projekt, zrobić dokumentację, ściągnąć podzespoły – kiedy nagle wszyscy się na nie rzucili – zrobić wstępne testy… Powiem tak: bez siedzenia w soboty i niedziele się nie obyło – opowiada inżynier.\nWysiłek się opłacił, Ventil uzyskał certyfikację. Urządzenie jest skonstruowane w taki sposób, że będzie w stanie obsłużyć dwóch pacjentów naraz. Badania sprawdzające konstrukcję pod tym kątem prowadzone są już w kilku ośrodkach klinicznych.\nrespiratory ZDROWIE PACJENCI koronawirus


Z wizytą w krainie wikingów - Akademiagentlemanow.pl\nPierwsza, podstawowa zasada dotyczy tego, jak mówimy. Mieszkańcy Półwyspu Skandynawskiego są dumni ze swojej narodowości i dbają o poprawność języka ojczystego. Jeżeli nie potrafimy mówić biegle po szwedzku, to nawet nie rozpoczynajmy nauki tego języka. Lepiej pozostać przy angielskim. Dlaczego? Po pierwsze: Szwedzi nie tolerują cudzoziemców, którzy „kaleczą” ich język. Po drugie: posługując się angielskim dogadamy się tam z praktycznie każdą napotkaną osobą.