Wianki nad Wisłą przyciągnęły 100 tys. warszawiaków [FOTO] | Warszawa Nasze Miasto\nWianki nad Wisłą przyciągnęły 100 tys. warszawiaków [FOTO]\nKarolina Kowalska 23.06.2014\nWianki nad Wisłą zgromadziło 100 tys warszawiaków. materiały prasowe\nWianki nad Wisłą, których tegoroczne hasło przewodnie brzmiało „Pobudka! Lato!” odbyłyby się w Warszawie już po raz 19-sty. Liczne atrakcje zgromadziły na Podzamczu 100 tysięcy warszawiaków.\nWianki nad Wisłą przyciągnęły 100 tys. warszawiaków\nJuż od wczesnych godzin popołudniowych można było uczestniczyć w specjalnie przygotowanym na Wianki nad Wisłą Pikniku Świętojańskim. W malowniczej scenerii Multimedialnego Parku Fontann powstały strefy tematyczne: Spełnionych Marzeń, Twórczej Swobody oraz Tradycji Wiślanej, gdzie warszawiacy mogli poćwiczyć swoje twórcze umiejętności.\nNa praskiej stronie Wisły rozbiła się binduga – tradycyjne obozowisko żeglarzy, które przygotowała Fundacja Szerokie Wody. Wszyscy, którzy przeprawili się tradycyjnymi drewnianymi łodziami, mogli bawić się podczas Wianków nad Wisłą przy ludowej muzyce, spróbować zupy rybnej z kociołka oraz posłuchać opowieści wiślanych pasjonatów.\nW strefie Twórczej Swobody pomalowane zostały 3 żagle, z wykorzystaniem motywów kwiatowych, które można było również umieścić na zaprojektowanej przez każdego indywidualnie koszulce. Uplecionych zostało też 11 ogonów paprotnych, a na jednym z nich zawisły życzenia na lato wiankowiczów.\nZ nich jury rozlosowało trzy wyjazdy wakacyjne. Finał akcji z ogonem paprotnym odbył się w Temacie Rzeka. Tam wspólnie z wolontariuszami ogon został zawieszony na drzewie, gdzie będzie cieszył oczy plażowiczów aż do końca wakacji.\nWyjątkowym powodzeniem cieszyła się instalacja kwiatu paproci, który w dniu imprezy zakwitł i stał się magicznym punktem spotkań dla uczestników na terenie Podzamcza.\nDopełnieniem Pikniku Świętojańskiego podczas Wianków nad Wisłą była Parada Balonów. Tuż przed rozpoczęciem koncertów z Wisłostrady na praską stronę Warszawy wystartowało z przymocowanymi ogonami paprotnymi 15 wielkich balonów.\nZobacz także: Wianki nad Wisłą za dawnych lat [ZDJĘCIA]\nO godzinie 20:00 rozpoczęła się część koncertowa Wianków nad Wisłą. Pierwszym zespołem, który wyszedł na scenę był Łąki Łan, który zafundował widzom występ pełen niespodzianek i energicznych utworów. Paprodziad zbratał się z widownią schodząc do niej często ze sceny. Zwieńczeniem występu było obsypanie pierwszych rzędów łąkowymi kwiatami. Godzinę później mogliśmy usłyszeć takie hity jak „Teksański“, „Do rycerzy, do szlachty, do mieszczan“, „Moja i Twoja nadzieja“, oczywiście w wykonaniu zespołu Hey. Playlistę hitów Wianków nad Wisłą 2014 zamknęła grupa Dżem. Publiczność wyśpiewała wraz z Maciejem Balcarem tak dobrze znane wszystkim utwory zespołu, który, aż trudno uwierzyć, świętuje w tym roku 35 lat istnienia. Ostatnia godzina na scenie należała do długo oczekiwanej gwiazdy wieczoru – zespołu Razorlight.\nPo koncertach przyszedł czas na inaugurację neonu „Miło Cię Widzieć“, który od dziś będzie witał wszystkich patrzących w kierunku Mostu Gdańskiego. Wianki nad Wisła zakończył pokaz sztucznych ogni inspirowany kwiatami polskimi.\nwianki nad wisłą pod...\nwianki nad wisłą gal...\nwianki nad wisłą par...


Showing results for tags 'zwierzyniec'. - skionline.pl - forum narciarskie\nShowing results for tags 'zwierzyniec'.\nBumer posted a topic in Rowery\nObjechałem pętlę podkarpacką Green Velo. W zeszłym roku jechałem z Białegostoku wzdłuż granicy wschodniej do Zwierzyńca. Co prawda planowane było do Ulanowa, lecz z uwagi na deszcz w ostatnim dniu trasę zakończyłem w Zwierzyńcu. Co sie odwlecze, to nie uciecze. W związku z tym w tym roku zacząłem od Ulanowa. Co to za różnica w którym kierunku, grunt aby trasę pokonać. Moja trasa to : Ulanów, Zwierzyniec, Narol, Wielkie Oczy, Przemyśl, Dynów, Łańcut, Ulanów. Oczywiście po drodze odwiedziłem wiele fajnych miejscowości i ładnych miejsc, np. Józefów, szumy na Tanwi, Horyniec Zdrój, Krasiczyn, Rze


Lot nad kukułczym gniazdem - Transatlantyk Festival\nMiloš Forman znalazł w powieści Kena Keseya najważniejsze tematy swojej twórczości. W kongenialnej adaptacji filmowej uwypuklił wątek konfliktu jednostki i społeczeństwa, kontestacji jako warunku wolności i dojrzałości człowieka. Ale postać Randle’a Patricka McMurphy’ego, zagrana brawurowo przez Jacka Nicholsona, przynosi tyle sensów, że nie sposób zamknąć ją w jednej formułce. Szpital psychiatryczny, do którego trafia główny bohater, jest przecież symbolem każdego totalitarnego systemu i każdej instytucji, która służy zasadom, a nie człowiekowi. Nagrodzony aż pięcioma Oscarami film jest bez dwóch zdań najwybitniejszym dziełem czeskiego reżysera, czego najlepiej dowodzi fakt, że w ogóle się nie zestarzał. "Lot nad kukułczym gniazdem" jest dziś boleśnie aktualny, a dzięki znakomitym kreacjom aktorskim i błyskotliwej reżyserii to po prostu kapitalne kino.\nUWAGA. Przed seansem 18.07 odbędzie się gala wręczenia nagród laureatom konkursu "Poczuj wolność okiem kamery: Patrz w przyszłość" oraz prezentacja trzech zwycięskich filmów. Konkurs organizowany jest przez Transatlantyk Festival i Instytut Adama Mickiewicza. Więcej infromacji\nReżyseria Miloš Forman,\nScenariusz Lawrence Hauben,\nMuzyka Jack Nitzche,\n14.07.2018, 13:00, Lot nad kukułczym gniazdemKup bilet\n18.07.2018, 19:30, Lot nad kukułczym gniazdem + prezentacja zwycięskich filmów konkursu Poczuj wolność okiem kamery: Patrz w przyszłośćKup bilet\nUSA 1975 Napisy: polskie Czas trwania: 133 Minut\nreż. Miloš Forman USA


KOŚCIÓŁ NA ŚWIECIE – Strona 3 – Bibula – pismo niezalezne\n9 kwietnia 2021 r. (LifeSiteNews) – Poniższy tekst jest wstępem, który napisałam do książeczki Marco Tosattiego, w której szczegółowo opisuje on podejście Franciszka do skandali\nDlaczego w gabinecie papieża Franciszka znajduje się obraz przedstawiający nagiego Jezusa usługującego Judaszowi?\n7 kwietnia 2021 (LifeSiteNews) – Według watykańskiej gazety L’Osservatore Romano, papież Franciszek umieścił w swoim prywatnym gabinecie w Watykanie obraz zmartwychwstałego nagiego Jezusa służącego Judaszowi.\nJak się skończy ten kryzys? – Chris Jackson\nKażdy znający się na rzeczy katolik przyznaje, że Kościół katolicki znajduje się obecnie w kryzysie, którego skutki są zatrważające. Gdyby dodać spadek liczby chrztów, małżeństw\n24 marca katedra w Tréguier (departament Côtes-d´Armor) zamieniła się w punkt testowania na koronawirusa. Wierni mówili o profanacji i szoku. Testy robiono jednak z błogosławieństwem\nW Wielkim Tygodniu, również w dniach Triduum Paschalnego, w Watykanie trwają szczepienia bezdomnych i najuboższych. Wczoraj została zaszczepiona pierwsza grupa osób, pochodząca z ukrytych peryferii\nWATYKAN, 25 marca 2021 r. (LifeSiteNews) – Papież Franciszek mianował w środę Juana Carlosa Cruza, zdeklarowanego homoseksualistę, do Papieskiej Komisji ds. Ochrony Nieletnich. Cruz sam jest ofiarą\nPo raz pierwszy istnieje możliwość zapoznania się z dokumentami dotyczącymi ważnej operacji prowadzonej przez KGB przeciwko Janowi Pawłowi II. Wydane przez IPN dokumenty sowieckiego wywiadu\nŹródła watykańskie donoszą o rosnących rozdźwiekach na temat zakazu błogosławienia związków homoseksualnych\nWatykan, 23 Marca 2021 (LifeSiteNews). Według informacji uzyskanych od źródeł wewnątrz Watykanu, poważni dostojnicy watykańscy oraz sam Papież Franciszek są niezadowleni i dystansują się od\nW zeszłym roku, po raz pierwszy w erze chrześcijańskiej, hierarchia katolicka podjęła decyzję na tyle niepojętą co pożałowania godną, a polegającą na ograniczeniu uroczystości wielkanocnych,\nJestem pewien, że jeszcze rok temu nikt z nas nie mógł sobie wyobrazić, że w krótkim okresie 12 miesięcy można roztrzaskać światową gospodarkę, pozbawić pracy\nCzcigodny Księże, minęło właśnie osiem lat od wstąpienia papieża Franciszka na Stolicę Piotrową i z okazji tej rocznicy zechciał Ksiądz udzielić nam niniejszego wywiadu, za\nRadio Spada (RS) Dzień dobry! Ekscelencjo, dziękujemy za możliwość odbycia tej rozmowy. Rozpocznijmy od Galeria neovaticana (tytuł książki, który można przetłumaczyć jako Galeria nowego Watykanu),\n« Poprzednie Page1 Page2 Page3 Page4 Page5 … Page120 Następne »


Dom - Kraków, Krowodrza - Polnoc Nieruchomości Dom - Kraków, Krowodrza - Polnoc Nieruchomości\nNowoczesne i funkcjonalne domy z garażem\nDom w pięknej okolicy. Dla osób szukających wytchnienia i oddechu, od zgiełku miasta, ale nie chcących rezygnować z jego uroków, dzięki dobrej komunikacji i niewielkiej odległości od centrum Krakowa można rozkoszować się tą możliwością.\nParter domu: to duży ustawny salon z aneksem jadalnym o pow. 30m2. Kuchnia 6 m2, dobrze doświetlona, otwarta na aneks jadalny.\nWC 2 m2, komunikacja i wiatrołap.\nGaraż w bryle budynku o pow. 16,06 m2..\nPiętro domu to 3 pokoje o pow. 10 m2 do 11 m2 i 15 m2 , łazienka 6 m2 oraz pralnia 3,2 m2.\nDwa pokoje z balkonem francuskim, w trzecim balkon klasyczny.\nDużym bonusem tego domu jest możliwość zagospodarowania dodatkowej powierzchni na poddaszu.\nStandard wykończenia: stan deweloperski ze stolarką okienną PCV trzyszybową.\nInstalacje: elektryczne, gazowe, wodne, kanalizacja i centralnego ogrzewania. W tym ogrzewanie podłogowe na parterze i w łazience na piętrze.\nDrzwi wejściowe i do garażu wysokiej klasy w stanie deweloperskim.\nNa zewnątrz: wykończenie elewacji tynkiem cienkowarstwowym, dach pokryty wysokiej klasy blachą powlekaną.\nPodjazdy i chodniki będą wyłożone kostką brukową.\nTechnologia wykonania tradycyjna z pustaka ceramicznego. Stropy, schody fundamenty żelbetowe. Prace budowlane obecnie na etapie , w zależności od domu, kończenia prac murarskich i wykończeniowych.\nPlanowe zakończenie prac na koniec 2020 r., odbiory styczeń-luty 2021\nZakończenie całej inwestycji, 6 budynków w zabudowie bliźniaczej (12 domów) planowane na przełomie styczeń-luty 2021\nJestem zainteresowany ofertą nr 35963/3877/ODS. Proszę o kontakt w celu przedstawienia szczegółów.\nDziałka – Żerkowice\nMieszkanie – Kraków, os. Piastów\nDom – Wieliczka\n927 234 PLN\nLokal – Zakopane\ndata dodania: 2020-02-05 13:57:30


Alert antyterrorystyczny dla całego kraju. W naszym powiecie również\nOpublikowano: 29 sierpnia 2019, 11:55\nPremier Mateusz Morawiecki podpisał zarządzenie wprowadzające pierwszy stopień alarmowy ALFA i ALFA-CRP na obszarze całego kraju, również na terenie powiatu wadowickiego. Co się dzieje?\nPremier Mateusz Morawiecki podpisał zarządzenie wprowadzające pierwszy stopień alarmowy ALFA i ALFA-C\nPikieta z policją w Ponikwi. Mieszkańcy chcą, aby były proboszcz opuścił parafię\nOpublikowano: 29 sierpnia 2019, 10:05\n6 radiowozów policyjnych interweniowało w Ponikwi. Grupa blisko 50 mieszkańców zorganizowała pikietę przy kościele. Od dłuższego czasu żądają, aby były proboszcz ich parafii zgodnie z nakazem kurii opuścił plebanię.\nCzytaj więcej... 92 komentarze\n6 radiowozów policyjnych interweniowało w Ponikwi. Grupa blisko 50 mieszkańców zorganizowała pikiet�\nW ogniu stanęła kaplica w Zagórniku. Niestety niewiele z niej zostało\nKilka zastępów strażaków zawodowych jak i druhów ochotników gasiło pożar kaplicy na Groniu Miłosierdzia w Zagórniku. Niestety, mimo szybkiej akcji, niewiele z niej zostało...\nKilka zastępów strażaków zawodowych jak i druhów ochotników gasiło pożar kaplicy na Groniu Miłos\nChemicy badają substancje z Jeziora Mucharskiego. Nie jest groźna dla środowiska i człowieka\nOpublikowano: 28 sierpnia 2019, 10:10\nJak wstępnie ustalili strażacy z ratownictwa chemicznego z Krakowa, substancja, którą odkryto w wodach Jeziora Mucharskiego przy zaporze nie jest groźna dla środowiska i człowieka. Jej próbki wysłano do dalszych specjalistycznych badań.\nJak wstępnie ustalili strażacy z ratownictwa chemicznego z Krakowa, substancja, którą odkryto w wodac\nDziwna maź w wodzie przy zaporze Jeziora Mucharskiego. Na miejsce wezwano chemików z Oświęcimia\nW wodach Jeziora Mucharskiego, w okolicach zapory, zaobserwowano sporą plamę dziwnej mazi. Interweniowali strażacy, ze względów bezpieczeństwa zadysponowano także pluton ratownictwa chemicznego z Oświęcimia.\nW wodach Jeziora Mucharskiego, w okolicach zapory, zaobserwowano sporą plamę dziwnej mazi. Interweniowa\nCzytaj więcej... 126 komentarzy\nDrzewo zatarasowało wadowicką ścieżkę rowerową\nOpublikowano: 27 sierpnia 2019, 13:13\nKrótka, ale intensywna burza nad powiatem wadowickim jak się okazało przewróciła spore drzewo, które zablokowało wadowicką ścieżkę rowerową na wysokości Jaroszowic.\nKrótka, ale intensywna burza nad powiatem wadowickim jak się okazało przewróciła spore drzewo, któr\nW Radoczy zapalił się dostawczak\nOpublikowano: 27 sierpnia 2019, 12:30\nW Radoczy zapalił się samochód dostawczy. Interweniowali strażacy, pożar udało się szybko ugasić. Co było przyczyną?\nW Radoczy zapalił się samochód dostawczy. Interweniowali strażacy, pożar udało się szybko ugasić.\nNa krajówce w Izdebniku zderzył się dostawczak z osobówką. Jedno z aut dachowało\nOpublikowano: 27 sierpnia 2019, 11:50\nNa drodze krajowej nr 52 w Izdebniku doszło do zderzenia dwóch samochodów, dostawczego z osobówką. Jedno z aut dachowało.\nNa drodze krajowej nr 52 w Izdebniku doszło do zderzenia dwóch samochodów, dostawczego z osobówką. J\nPożar autobusu w Kalwarii\nOpublikowano: 27 sierpnia 2019, 08:00\nKilka zastępów strażaków zawodowych i druhów ochotników gasiło autobus, który stanął w ogniu na Alei Jana Pawła II w Kalwarii Zebrzydowskiej.\nKilka zastępów strażaków zawodowych i druhów ochotników gasiło autobus, który stanął w ogniu na\nPijani kierowcy wpadli w ręce policji. Jednego zatrzymał słup, drugiego obywatelsko inni kierowcy\nOpublikowano: 26 sierpnia 2019, 07:55\nPod koniec weekendu dwóch nietrzeźwych kierowców wpadło w ręce policji. Jednego "zatrzymał" w Jaroszowicach słup energetyczny, kiedy wjechał w niego swoim samochodem, drugiego obywatelsko inni kierowcy, kiedy staranował inny samochód.\nPod koniec weekendu dwóch nietrzeźwych kierowców wpadło w ręce policji. Jednego "zatrzymał" w Jaros\nOpublikowano: 24 sierpnia 2019, 13:37\nPaskudny wypadek w Witanowicach. Na skrzyżowaniu ulic Krakowskiej i Jana Pawła II rowerzysta uderzył z duża siłą w betonowy słup. W ciężkim stanie do krakowskiego szpitala zabrał go śmigłowiec Lotniczego Pogotowia Ratunkowego.\nPaskudny wypadek w Witanowicach. Na skrzyżowaniu ulic Krakowskiej i Jana Pawła II rowerzysta uderzył z\nW Kalwarii Zebrzydowskiej przy ulicy Dworcowej w ogniu stanął drewniany, niezamieszkały budynek. interweniowali strażacy zawodowi i druhowie ochotnicy. To najprawdopodobniej celowe podpalenie.\nW Kalwarii Zebrzydowskiej przy ulicy Dworcowej w ogniu stanął drewniany, niezamieszkały budynek. inter\nOpublikowano: 23 sierpnia 2019, 18:17\nNietypowa akcja andrychowskich strażaków. Trzeba było ściągnąć obrączkę jednej z mieszkanek miasta, której spuchła ręka po użądleniu osy. Wszystko skończyło się na szczęście dobrze.\nNietypowa akcja andrychowskich strażaków. Trzeba było ściągnąć obrączkę jednej z mieszkanek mias\nOpublikowano: 22 sierpnia 2019, 09:15\nNietypowe zdarzenie w Stryszowie. Jadąca do pacjenta karetka utknęła w błocie. Zespół Ratownictwa Medycznego z opresji wyratowali strażacy.\nNietypowe zdarzenie w Stryszowie. Jadąca do pacjenta karetka utknęła w błocie. Zespół Ratownictwa M\nOpublikowano: 20 sierpnia 2019, 19:45\nKilka zastępów strażaków zawodowych jak i druhów ochotników interweniowało nad Jeziorem Mucharskim. Dostali zgłoszenie o topiącej się w wodach zbiornika sarnie.\nKilka zastępów strażaków zawodowych jak i druhów ochotników interweniowało nad Jeziorem Mucharskim\nOpublikowano: 20 sierpnia 2019, 16:50\nW jednej z kamienic w centrum Wadowic z balkonu na pierwszym piętrze wypadło na bruk dziecko. Interweniował Zespół Ratownictwa Medycznego. Maluch trafił do szpitala na obserwację.\nW jednej z kamienic w centrum Wadowic z balkonu na pierwszym piętrze wypadło na bruk dziecko. Interweni


Koronawirus: Szansa na zmianę naszej społecznej infrastruktury — Kabała i sens życia\nOpublikowano dnia 6 kwietnia 2020\nOdkąd wybuchła pandemia koronowirusa, możemy znaleźć wiele powodów do narzekań w naszym życiu, jednak jeśli przyjrzymy się temu bliżej, to spostrzeżemy, że tak naprawdę dostaliśmy niepowtarzalną okazję na zmianę na lepsze naszej społecznej infrastruktury.\nOgólnoświatowy efekt domino, który zafundował nam koronawirus dostarczył nam unikalnego testu naszej percepcji. Mianowicie, czy postrzegamy pandemię koronawirusa, jako kryzys czy jako szansę, jak chorobę czy lekarstwo. Czy widzimy go, jako wirusa czy szczepionkę, czy znajdujemy w nim powód naszej izolacji czy raczej dostrzegamy w nim okazję do połączenia międzyludzkiego na nowym poziomie, to zależy w dużej mierze od naszego nastawienia.\nNatura rozwija każdego i wszystko wokół w kierunku jeszcze większego połączenia. Wewnętrzne właściwości natury są ukierunkowane na naprawę wszelkich podziałów objawiających się wewnątrz tej zależności.\nWyścig, do nadmiernego konsumpcjonizmu, statusu i wyzysku innych, gdzie mieliśmy ustawione nasze życie, aby prześcignąć innych w jednym lub kilku tych obszarach, nagle zatrzymał się w obliczu koronowirusa.\nJeśli zrobimy krok w tył i popatrzymy na ludzkość, jako jeden organizm uświadomimy sobie, że koronawirus nie przytrafił się nam, jako choroba lecz jako lekarstwo, które ma na celu uleczyć ciało ludzkości z egoistycznego, konsumpcyjnego i materialistycznego uzależnienia od jego komórek – nas.\nJednak ponieważ przyzwyczailiśmy się patrzeć przez strikte egoistyczny pryzmat, gdzie za każdym razem szukamy korzyści dla siebie cudzym kosztem, tworząc podporządkowane temu, odpowiednio funkcjonujące struktury społeczne, bardzo trudno nam dostrzec pozytywny wpływ ograniczeń, które koronawirus wprowadził w naszym życiu.\nOdbieramy pozytywny wpływ natury, jako negatywny ze względu na nasze nastawienie. Natura funkcjonuje, jako całość, jeden zintegrowany system. Gdy patrzymy na niego z perspektywy jednostki postrzegamy siebie, jako istoty odseparowane od niego.\nRównież gdy natura działa na rzecz całego stworzenia, w każdym momencie prowadząc je ostrożnie i stopniowo do stanu całkowitego połączenia i homeostazy, zachowujemy się w odwrotny sposób: samolubnie zagarniając tylko to, czego potrzebujemy dla własnej korzyści i wygody.\nW naturze nie ma negatywnych działań. To co postrzegamy, jako negatywne – wynika z naszego egoistycznego nastawienia, odwrotnego do właściwości natury.\nW związku z tym, jeśli spojrzymy na koronawirusa jako lekarstwo – szansę na pozytywne relacje i połączenie między nami – i zdamy sobie sprawę z objawiającej się nam współzależności między nami, będziemy w stanie stworzyć szczęśliwe i zdrowo funkcjonujące społeczeństwo.\nZrozumiałe jest, że na początku trudno będzie pokonać bariery, które ustanowiliśmy między nami. Ale jeśli będziemy pomagać sobie wzajemnie i wspierać się, będziemy mieć wszystko, czego potrzeba, aby przejść przez ten przejściowy okres w zupełnie nowy, zrównoważony i harmonijny świat.\n« Stary świat umiera, niech żyje nowy świat! Jak się czujesz w tych trudnych czasach? »\n56 queries in 0,985 seconds.


Usuwanie plam i zabrudzeń – Flanela – Usuwanie plam i zabrudzeń\nUsuwanie plam i zabrudzeń – Flanela\nPierze się ją w pralce lub ręcznie. Piżamy i inne rzeczy, które pokryto substancją ognioodporną, wymagają chłodniejszej wody.\nFlanelowe prześcieradła i powłoczki są „ciepłe”, odpowiednie na chłodniejsze temperatury, lecz u osób mających problemy oddechowe włoski flaneli mogą wywołać podrażnienie.\nNiekiedy flanela pyli. Nowe prześcieradła tracą włoski, przez co w pomieszczeniu gromadzi się więcej kurzu. Jednak po kilku praniach problem znika.\nPrześcieradeł flanelowych się nie odwirowuje, tylko wiesza do odcieknięcia. Będą wówczas nieco sztywniejsze i mniej pylące.\nUsuwanie plam i zabrudzeń - Krawat\nUsuwanie plam i zabrudzeń – Satyna\nPrevious Previous post: Usuwanie plam i zabrudzeń – Dywan\nNext Next post: Usuwanie plam i zabrudzeń – Futro


Zabudowa garderobiana wyznacza drogę do prywatnej sypialni właścicieli. Podkreśla ją zamontowane w suficie oświetlenie. Fot. Bartosz Jarosz\nDuża i przestronna sypialnia została zaprojektowana z niezwykłą precyzją i dbałością o detale. Króluje tu szlachetne drewno – orzech amerykański, nobilitując charakter całego pomieszczenia.\nDrewno to materiał, który doskonale sprawdza się zarówno w tradycyjnych, jak i też bardziej nowoczesnych aranżacjach. Nic więc dziwnego, że stało się ono bazą aranżacji głównej sypialni w stylizowanym na secesyjny, lecz na wskroś współczesnym dworku. Podkreśla ono bowiem jego wytworny charakter, nie czyniąc go jednak anachronicznym. Stąd też projektanci postawili na niezwykle szykowny, a przy tym elegancki orzech amerykański – drewno o ciepłym, miodowym wybarwieniu. Jego wyraziste usłojenie oraz delikatnie połyskująca powłoka podkreślają nowoczesny wydźwięk aranżacji.\nGłównym meblem, a tym samym ośrodkiem całego projektu, jest tu drewniane łoże. Jego wysoki, tapicerowany w beżowej tkaninie zagłówek odpowiada klasycznej dostojności wnętrza, wnosząc przy tym odrobinę lekkości stylu glamour. Aby jej nie zakłócić do łóżka zostały dobrane wiszące szafeczki nocne. Dzięki wygiętej, łukowatej formie ich masywność umiejętnie ukryto, dając optyczny efekt delikatności, subtelności i zwiewności. Rezultat ten podkreślają pomalowane na biało ściany, a przede wszystkim delikatne kinkiety zastępujące tradycyjne nocne lampki.\nŁoże to jednak nie jedyny meble w tej sypialni. Kryje ona w sobie zarówno niewielką toaletkę tuż przy wejściu, jak i ogromną zabudowę garderobianą po przeciwległej stornie pomieszczenia. Co ciekawe zabudowa ta, pełniąca rolę tradycyjnej szafy, wyznacza również wejście do ulokowanej przy sypialni łazienki. A to nie koniec niespodzianek w tym jakże z pozoru zwykłym wnętrzu. Godna uwagi jest także sama wysokość pomieszczenia, która tuż nad łożem została zdublowana. Dawniej mieściła się tam niewielka antresola, dziś pozwala na głębszy oddech tuż przed snem. Zresztą wszystko w tej sypialni sprzyja relaksacji.\n#drewno #stylowe wnętrze #meble klasyczne #aranżacja sypialni


Podróż na „koniec świata” | Obsesje\nPodróż na „koniec świata”\nAutor: Agnieszka Pohl | 10 lipca 2014 | 2 komentarzy\nPrudniczanka na tropach kiwi\nBarbara Maryszewska, bibliotekarka i nauczycielka w Zespole Szkół Rolniczych, odbyła niecodzienną podróż na przysłowiowy koniec świata – do Nowej Zelandii. Rozmawiamy z nią na temat tego kraju, jego mieszkańców, kultury, infrastruktury, żyjących tam Polaków.\nROZMAWIA ANDRZEJ DEREŃ\nPrzedruk z Tygodnika Prudnickiego numer 18, 30 kwietnia 2014\n- Grecja, Tunezja, Włochy, ale żeby od razu Nowa Zelandia? Co panią tam zawiodło?\nfot. Archiwum prywatne B. Maryszewskiej\n- Właśnie, śmieszna sprawa, bo w tych miejscach, które pan wymienił nigdy nie byłam. A wydawało by się, że łatwiej tam się dostać, bo bliżej i dużo, dużo taniej.\nNie jestem typem globtrotera i jedynie zwiedziłam kilka europejskich zakątków – Londyn, Pragę. Byłam też na przykład w Niemczech, w Szwarcwaldzie – krainie, gdzie Bracia Grimm pisali swoje mroczne baśnie, skąd pochodzi przesmaczny szwarcwaldzki tort i zegary z kukułką. Odwiedziłam Sztokholm i jego okolice, o których teraz czytam w kryminalnych powieściach skandynawskich pisarzy, tak dziś popularnych na świecie. Byłam w Holandii, w Rotterdamie, Amsterdamie, ale przede wszystkim ciepło wspominam małe, ale wielkie swoim urokiem, miasto Delft. Miasteczko renesansowe, gdzie narodziła się sztuka zdobienia porcelany oraz gdzie urodził się i tworzył wielki artysta Vermeer. Miasto bombonierka.\nAle wracając do głównego tematu, to w Nowej Zelandii, a konkretnie w Christchurch, mieszka obecnie mój mąż. Również od dłuższego czasu żyje tam jego siostra z mężem. Zatem poleciałam do najbliższej rodziny w odwiedziny. Miałam pełen komfort, no i przede wszystkim był samochód. Bo bez tego środka lokomocji trudno zobaczyć w Zelandii cokolwiek.\n- Jak długo trwa podróż na „koniec świata”?\n- Ha, ha, to naprawdę jest przysłowiowy „koniec świata”. Ale zaznaczam, tylko jeśli chodzi o odległość. Cóż, podróż jest długa, ale całkiem do przeżycia. Wydaje mi się, że tak naprawdę nie długość lotu jest największą przeszkodą, by odwiedzić Nową Zelandię, ale cena biletu. Długość lotów, bo zawsze jest ich kilka, zależna jest od wielu czynników. Na pewno od linii, którymi lecimy, od daty wylotu, trasy itp.\nMoja podróż do Christchurch trwała trzydzieści siedem godzin, ale z powrotem dwadzieścia trzy.\n- Cały mój lot obsługiwały linie lotnicze Emirates. Zaczynałam lot na Antypody w Warszawie. W Dubaju pierwszy przystanek po ponad pięciu godzinach lotu. Tam przewidywana była niemalże jedenastogodzinna przerwa. Następnie ponad sześć godzin podróży do Bangkoku. I długi, dziewięciogodzinny przelot do Sydney. Stamtąd to już trzy nic nieznaczące godzinki, by wylądować w kraju, o którym niektórzy jedynie tylko śnią. No, a przede wszystkim, by spotkać się z Darkiem. Wiem, że przerażająca wydaje się ta wizja wielu godzin oczekiwania w Dubaju i to w nocy. Ale linie lotnicze, przynajmniej ta, z której ja korzystałam, zaproponowała hotel wraz z pełnym wyżywieniem. To było coś! Noc w dubajskim hotelu! Nie do pogardzenia! Tu zwykle opowiadam, jakie przygody czekały na mnie i na moją córkę w Dubaju, i jak przeżywałyśmy drogę z lotniska do hotelu o godzinie 23, ale teraz nie będę zanudzać czytelników. Powiem tylko, że pomysł z hotelem okazał się strzałem w dziesiątkę, bo mogłyśmy przespać się wygodnie, zażyć kąpieli, a przede wszystkich podczas kolacji i śniadania, posmakować arabskiej kuchni. Wszystkie inne międzylądowania, to już była tylko zmiana bramek na lotniskach wielkich, jak nasz Prudnik [śmiech]. W drodze powrotnej wstąpiłam do Sydney, gdzie mieszka druga moja szwagierka z rodziną. Tam spędziłam cztery niezwykłe dni, szwendając się po knajpkach i kawiarniach wielkiego miasta, smakując potrawy kuchni chińskiej, tajskiej, zachwycając się smakiem kawy i słodyczą makaroników. No i oczywiście zobaczyłam to, co Griswold (bohater komedii) na pewno by w Sydney zobaczył, czyli operę, most, muzeum i kilka innych atrakcji, jakie daje miasto położone nad oceanem. A z Sydney droga do Polski nie była już tak zawiła, i trwała tylko dwadzieścia trzy godziny, z jedną przesiadką w Dubaju.\n- Skoro wspomniała pani o kosztach podróży, to ile w jakiej cenie jest przyjemność podróży z Polski do Nowej Zelandii?\n- Cena biletu zależna jest od wielu czynników i trudno wymienić jakąś konkretną kwotę. Proponuję sprawdzić na stronie internetowej konkretnego przewoźnika, albo prosić o pomoc w biurze podróży.\n- Przylatuje pani na lotnisko, rozgląda się wokół… Jaka była wtedy pani pierwsza myśl?\n-Hmmm… zanim wysiadłam z samolotu, poprawiłam fryzurę, pomalowałam usta, rozumie pan, spotkanie z mężem po kilku miesiącach. Tak naprawdę, zanim wyjdzie się na zewnątrz trzeba przejść skomplikowaną odprawę. Najpierw odprawę paszportową. Podczas niej oficerowie sprawdzają paszporty, deklaracje, w których zaznaczamy, co przewozimy. Istnieje długa lista tego, czego nie wolno i krótka – tego, co wolno przywieźć do Nowej Zelandii. Nie wolno absolutnie przewozić świeżych owoców, wędlin, buty, które wieziemy w bagażu powinny być czyste i lepiej, by nie miały ziemi czy błota. Można przewieźć jedzenie, ale tylko hermetycznie zamknięte z opisanym przez producenta składem produktu. Absolutnie nie wwozimy zwierząt, bo one podlegają kilkunastodniowym kwarantannom, które kosztują dość drogo. Pewien hodowca kotów powiedział mi, że kwarantanna trwa minimum 10 dni, a każdy dzień to 100 dolarów nowozelandzkich. Nie sprawdziłam jednak tych informacji u źródła.\nA jeszcze jedna bardzo ważna sprawa! Gdy przylatujemy jako turyści, to podczas odprawy należy pokazać wydrukowany bilet, który potwierdzi, że mamy wykupioną podróż w obie strony. To jest taki rodzaj gwarancji dla Nowozelandczyków, że wrócimy do swojego kraju. Nikt zdrowo myślący do Nowej Zelandii nie poleci z biletem w jedną stronę, bo może od razu liczyć na powrót na „ojczyzny łono”. Wyjątkiem są ci, którzy mają pozwolenie na pracę.\nPo tej papierkowej odprawie czas na odebranie bagaży i na ich kontrolę. Jeśli zadeklarowało się coś, co nie powinno się przewozić, albo jest takie podejrzenie, odsyłają cię w miejsce, gdzie twój bagaż zostanie otworzony, albo, jeśli wszystko jest w porządku, twój bagaż przejdzie jedynie przez skanery. Tak właśnie było w moim przypadku, co pozwoliło zaoszczędzić wiele czasu i szybciej mogłam wyjść na zewnątrz. Jednak chcę podkreślić, że każdy z urzędników i oficerów na lotnisku był uprzejmy, uśmiechnięty, nie powodował stresów i nie robił wrażenia, jakby chciał coś znaleźć.\nPo tych wszystkich zawiłych formalnościach rozsuwane drzwi stanęły otworem i wyszłam wraz córką tam, gdzie wyczekiwani są przybysze. Oczywiście najważniejszy i rozczulający moment to przywitanie z najbliższą osobą. Dopiero potem przyszła właśnie ta myśl: „Boże, jestem na drugiej półkuli!! Ja chodzę do góry nogami! To nie może się dziać naprawdę!” Byłam w szoku i euforii! Kraj Hobbitów, to nie jest zwykły kraj [śmiech]\n- W Internecie przeczytałem kilka pani komentarzy na temat Nowej Zelandii. Podobno wszystko jest tam bardziej czyste i uporządkowane niż w Polsce…\n-W Nowej Zelandii byłam tylko trzy tygodnie, za krótko. Przyjrzałam się kilku sprawom i interesującym mnie kwestiom. Jednak to były takie obserwacje turysty, a nie praca badawcza.\nSzczególnie interesowały mnie zagadnienia związane z kulturą, sztuką i komercją.\nZauważyłam na przykład, że na ulicach nie ma tak agresywnej reklamy billboardowej, jaką się spotyka u nas. Właściwie przy drogach w ogóle nie ma tych gigantycznym ścian z reklamami, nachalnie atakującymi nasze zmysły. Podróżni jadący samochodem mają piękniejsze widoki do podziwiania niż ściany z reklam. Jeśli już się pojawiają, to mają naprawdę dobrą grafikę, co potwierdza mój mąż, który jest z wykształcenia plastykiem. Również reklama na witrynach sklepowych jest bardzo wysmakowana, i widać, że twórcy tych napisów reklamowych, bo takie najczęściej się pojawiają, mają smak i wyczucie. Nie spotkałam płotów ani ścian budynków nachalnie obwieszonych reklamami. Z dużym wyczuciem stylu aranżowane są wnętrza sklepów i małych sklepików. A już o kawiarniach i kafejkach nie wspomnę! Każda, jaką widziałam, a było ich sporo, i do jakiej wchodziłam, zaprojektowana zgodnie ze światowymi tendencjami i miała niepowtarzalny klimat i urok. Aż nie chciałam wierzyć! I mówię teraz nie tylko o kafejkach w dużych miastach, ale takich nawet przydrożnych. Kawiarnie to w Nowej Zelandii święta rzecz! Jak się dowiedziałam, ten kraj ma ich najwięcej na świecie, w przeliczeniu na jednego mieszkańca! I to by się zgadzało, bo każda z tych kawiarenek czy restauracyjek kipi od ludzi, którzy chętnie popiją kawę i delektują się słodkimi przysmakami.\nCodzienne wyjście do knajpki w Nowej Zelandii nie jest wydarzeniem, to styl życia i norma, na co nas w Polsce nie za bardzo stać. Bardzo często kawiarnie łączone są z małymi galeriami sztuki i wtedy to już człowiek ma raj, nie tylko dla ciała ale i ducha!\nW kraju, gdzie chodzi się do góry nogami, nie zlokalizowałam kiczu. Ani w architekturze, ani w reklamie, ani w sklepach z pamiątkami. Jedyne, co mi się nie podobało, to kieliszki z kobiecym biustem. Ale co znaczą jedne kieliszki, przy tandecie, jaką możemy przywieźć z Krakowa czy Zakopanego?!\nSztuka, i to nie byle jaka, obycie z kulturą, jest dla Nowozelandczyka chlebem powszednim i to na każdym kroku. A dla Polaka? Dziwactwem, zbędnym balastem, niepotrzebnym luksusem, przeszkodą. W kraju, gdzie chodzi się do góry nogami, nic nie stoi na głowie.\nProszę pamiętać, że to są moje dość subiektywne wrażenia.\n- Z czego to wynika, przecież Nowa Zelandia w swoim europejskim wymiarze to kraj młody, który\nKingston ze starą stacją kolejową\ndopiero uczyć się cywilizacji Zachodu? Polska ma za sobą, z przerwami, ponad 1000-letnią historię. Na dodatek przeczytałem, że pierwsi kolonizatorzy wysp zelandzkich to byli mordercy, gwałciciele i złodzieje.\n- Z tego, co wiem, to raczej Australia była zasiedlana przez złoczyńców. O Nowej Zelandii tego nie przeczytałam. Tam przybyli raczej badacze i naukowcy.\n- Wieści z Wikipedii, więc nie będę obstawał przy swoim. W końcu to pani była w Nowej Zelandii.\n- Niestety nie znam historii tego kraju i trudno mi orzec, kto od kogo powinien się uczyć, Polacy od Nowozelandczyków, czy Nowozelandczycy od Polaków. Ale widzę, że mimo tak długiej tradycji, my ciągle się czegoś uczymy, podczas gdy inne kraje już wiele umieją, a nawet więcej, prześcignęły nas z kretesem! Czyżbyśmy byli, jak ci uczniowie, co powtarzają po kilka lat jedną klasę?\nŻeby czegoś dowiedzieć się o historii Nowej Zelandii wstąpiłam do muzeum w Christchurch, które nawiasem mówiąc jest darmowe w każdy dzień tygodnia, wystawy czasowe są za free w niedziele. Dość ciekawie zorganizowany jest dział związany z kolonizacją. Można na przykład podziwiać zrekonstruowane domki – szałasy kolonizatorów przybyłych z Anglii. Proszę sobie wyobrazić, jak niesamowite musiało być zderzenie pierwotnego buszu z małymi domkami, w których ustawione były stylowe meble, na stołach pięknie wydane książki, różne przyrządy, sztućce.. Szok dla tubylców! W XIX-wiecznej Europie to rozkwit cywilizacji i kultury, a tu busz i skąpo odziani ludzie… Widziałam też stare fotografie, które pokazywały, że kolonizatorzy i Maorysi tworzyli rodziny, krew się mieszała i zaludnienie rosło. Widziałam na fotografii maoryską kobietę ze wszystkimi charakterystycznymi dla ich urody cechami, ubraną w elegancką suknię i buty na obcasie, a obok niej angielski dżentelmen i gromadka dzieci, jedne o widocznych cechach zewnętrznych maoryskich, inne europejskich.\nWidocznie był to układ idealny, bo dwieście lat wystarczyło im, by stworzyć doskonałe warunki do godnego życia, w pełnej cywilizacji i zgodnie z naturą jednocześnie. Gdzie jest najmniejsza ilość bezrobotnych, gdzie za pracę dostaje się godziwe wynagrodzenie i gdzie rodzina jest na pierwszym miejscu, a praca daje tylko potrzebne środki na realizowanie własnych celów.\nWielu ludzi, Polaków, z którymi rozmawiałam mówią, że Nowa Zelandia to nie jest kraj do robienia wielkich karier finansowych, ale jest krajem dającym stabilność finansową, bezpieczeństwo na co dzień.\n- Segregacja odpadów, temat na czasie. Jak Nowozelandczycy radzą sobie z odpadami?\n- Oczywiście w Nowej Zelandii mocny nacisk kładzie się na ochronę środowiska i na segregację. W domach zauważyłam trzy kolorowe kosze na odpadki: żółty do śmieci nadających się do recyklingu, zielony na odpady ogrodowe, kosz czerwony na inne. To wszystko wrzuca się odpowiednio do większych kontenerów stojących w ogródku, by firmy mogły je w ustalonym czasie zabrać. Niestety nie wiem, jaki jest koszt segregowania odpadów.\n- Bardzo żałuję, ale w Nowej Zelandii byłam tylko trzy tygodnie, to za mało, by spenetrować każdy obszar życia i wnikliwie go opisać. Wiem, że dzieci rozpoczynają edukację dzień po ukończeniu piątego roku życia. Tak, to dla nas zupełna ciekawostka. Dziecko dziś kończy pięć lat i już jutro idzie do pierwszej klasy! Systemowi szkolnictwa mam zamiar dopiero lepiej się przyjrzeć, ale z tego, co zauważyłam podczas podróży przez kraj, to każdym miejscu, gdzie jest skupisko mieszkańców, no powiedzmy taka nasza wioska, jest szkoła. Zapewnia ona edukację nie więcej niż dwudziestu, trzydziestu uczniom, może nawet mniejszej ilości. Taka szkoła posiada boisko i cudowny plac zabaw dla dzieci. Zaznaczam, że to dotyczy szkół państwowych. I jest to norma! Nie byłam wewnątrz, ale z opowieści rodziców, których dzieci uczęszczają do szkoły, wiem że warunki są do pozazdroszczenia.\n- Czy na ulicach daje się dostrzec ludzi ubogich, bezdomnych, alkoholików, narkomanów?\n- Właśnie! Spacerowałam po ulicach dwóch dużych miast: Christchurch i Queenstown, odwiedzałam wiele turystycznych miejsc, zaglądałam do wielu kawiarni i knajpek, w środku tygodnia i podczas weekendów, byłam też na stadionie, i muszę stwierdzić, że nie. Nie widziałam pijanych ludzi, żebraków, ani narkomanów. Nie mówię, że ich nie ma, ale że nie widziałam i nie słyszałam na ulicach żadnych wrzasków, głośno puszczanej z telefonów komórkowych muzyki, czy z samochodów. Widziałam dziwaków, ale to już inne zagadnienie, to styl ubierania, to image…\n- Sport. Wiem, że była pani na meczu, ale to nie była piłka nożna…\n- Co prawda nie jestem wielką znawczynią sportu, ale uważam, że jak zwiedzać dany kraj, to trzeba, i jeśli jest taka możliwość, jak najwięcej jego aspektów poznać. Ponieważ rugby to narodowy sport w Nowej Zelandii (na tych terenach pierwszy mecz rugby odbył się w 1870 r.), więc nie wypadało na mecz rugby nie pójść, nawet jeśli nie zna się zasad gry.\nChristchurch posiada swoją drużynę „Crusaders” i to jej podczas meczu kibicowaliśmy. Drużyna ma czerwone barwy, a ja i córka miałyśmy ubrane czerwone bluzy, więc czułyśmy się bezpiecznie. Ale tak naprawdę, to żadnego zagrożenia nie było. Stadion wielki, wypełniony kibicami. Całe rodziny, z dziećmi w różnym wieku, kobiety, dziewczyny, młodzież i starsi, uśmiechnięci, zadowoleni, zapatrzeni w sportową walkę obu drużyn. Kiedy „Crusaders” zdobywali punkty, płomienie z ustawionych za bramką przeciwnika miotaczy, wznosiły się w górę, a cały stadion szalał i wzniecał meksykańską falę! Niewiarygodne przeżycie, nawet dla mnie, zwłaszcza, że nie było krzyków, zaczepek, nikt też nie upijał się piwem.\nPo meczu wielki stadion zaczął pustoszeć, ale ludzie, masa ludzi, szli cierpliwie do wyjścia, nie pchając się i nie poszturchując. Pełna kultura, jakby wychodzili z teatru. Ława osób szła ulicą, a ludzie, którzy mieszkali przy stadionie, i widocznie oglądali mecz w telewizji, wyglądali przez okno i machali idącym kibicom. Jasne, że też machałam do nich.\n- Jak rugby? Lepsze od piłki kopanej?\n- Mecz bardzo mi się podobał. Chętnie poszłabym jeszcze raz na rugby, ale takie międzynarodowe, gdzie nowozelandzcy zawodnicy tańczą Hakę, czyli rytualny taniec wojowników maoryskich, mający na celu wystraszenie przeciwnika. Oj, chciałbym to na żywo zobaczyć!\n- Przestępczość – strach wychodzić wieczorem na miasto?\n- O, to bynajmniej! Ale tam, gdzie są ludzie, jest i przestępczość, tego niestety nie da się uniknąć. Nowa Zelandia to przecież nie utopijne miejsce. Słyszałam o przypadkach włamań do domów i kradzieży. Więc kraj ten nie jest wolny od przestępczości na pewno.\nPewnego sobotniego wieczoru byliśmy w parku na święcie zorganizowanym przez społeczność chińską, z okazji ich Nowego Roku. Impreza przeciągnęła się do późnych godzin nocnych. I szok! Tłum ludzi, morze ludzi, przebywających w parku, bawiło się, oglądało występy na scenie, korzystało ze smakowitej kuchni chińskiej. Nie było pijaństwa, chamstwa, ani przez chwilę nie czułam, że może się coś wydarzyć, a nie było żadnego patrolu policji. Wiem też od męża, który wieczorami biega, że jest naprawdę spokojnie i nie ma powodów do obaw.\n- W której części Nowej Zelandii pani była?\n- Konkretnie byłam w mieście Christchurch, drugim co do wielkości mieście w Nowej Zelandii. Jest ono stolicą regionu Canterbury, a zamieszkuje je ponad 370 tysięcy ludzi. Miasto leży przy samym Oceanie Spokojnym, na wyspie południowej. Miasto, jak i cała wyspa południowa narażone są na liczne trzęsienia ziemi. Podobno codziennie stacje sejsmologiczne odnotowują mniejsze lub większe ruchy ziemi. Nie wszystkie na szczęście są tragiczne w skutkach. Jednak mieszkańcy Christchurch dopiero otrząsają się z dwóch dużych trzęsień, które nastały po sobie w przeciągu 5 miesięcy.\nPierwsze trzęsienie, które zburzyło niektóre rejony miasta zdarzyło się 23 grudnia 2010 w nocy, kiedy to ludzie kładli się spać w wyczekiwaniu na wigilię Bożego Narodzenia. Kiedy po kilku miesiącach życie zaczęło się stabilizować, ludzie zaczynali nabierać wiary, że już nic równie strasznego nie może się zdarzyć, 22 lutego 2011 przyszło drugie trzęsienie, o wiele tragiczniejsze, bo przyniosło ofiary w ludziach. Z opowieści mieszkańców wiem, że przez długi czas pozbawieni byli prądu, wody, a wielu dachu nad głową. My naprawdę nie zdajemy sobie sprawy, co to znaczy taki kataklizm. Ludzie mówią, że nie najstraszniejsze jest to, że ziemia się trzęsie, że umyka spod nóg, że trudno jest ustać w pionie. Najbardziej przerażający jest odgłos wyjącej ziemi, który nie sposób jest opisać i nie sposób go zagłuszyć w sobie nawet po latach.\nMieszkańcy Christchurch to jednak silni ludzie, wiedzą, że po klęsce trzeba wstać i iść dalej. Tak też się dzieje. Co roku 22 lutego, w rocznicę trzęsienia, zdobią swoje miasto polnymi kwiatami, które wtykają do ulicznych pachołów, albo na ogrodzenia, oddzielające niebezpieczne ruiny i puste place, od miejsc, gdzie chadzają przechodnie. Byłam 22 lutego w Christchurch i widziałam te kwiaty – symbol wiary – to robi wrażenie.\nMiasto jest w ciągłym remoncie, ulice w przebudowie, a ruch dla samochodów wytyczają pomarańczowe pachołki. Te pachołki stały się już symbolem miasta i jako miniaturki sprzedawane są w sklepach z pamiątkami.\nTrudno powiedzieć, że Christchurch jest obecnie ładnym miastem, ale jak wynika z prognoz, za dziesięć lat będzie to jedno z najbezpieczniejszych i najbardziej rozwiniętych miast na świecie.\nPowiedziałam, że Christchurch może nie jest ładne, ale jest bardzo interesujące i bardzo artystyczne. Dlaczego? Centrum miasta zostało częściowo zburzone po trzęsieniu i na to miejsce powstało nowe, jakoby tymczasowe centrum, zbudowane z kontenerów. W tych kontenerach, niezwykle ciekawie zaaranżowanych, powstały ekskluzywne sklepy, restauracje, kawiarenki… Życie powróciło i nadało miastu nowy koloryt.\nW ogóle, bardzo modne i na topie zaczęło być adaptowanie i aranżowanie kontenerów, takich transportowych, na mieszkania, lokale czy domki letniskowe. Bardzo mi się taki zamysł podoba, bo uważam, ze jest to niezwykle kreatywne.\nMiasto jest bardzo gościnne. Zaprasza do odwiedzenia cudownego rozległego ogrodu botanicznego, gdzie wstęp jest darmowy (sic). Malutkie sklepiki z biżuterią, bibelotami, które jako pamiątki można przywieźć z dalekiej podróży, zachęcają by choć na moment przekroczyć ich próg. Po mieście jeździ kilka zabytkowych czerwonych tramwajów, co też dodaje miastu ciekawego charakteru. W centrum jest anglikańska katedra z 1864 r., najstarszy obiekt w Christchurch, niestety poważnie uszkodzony podczas trzęsienia ziemi.\n- Podobno to kraj stosunkowo niewielki, w którym można spotkać krajobrazy z prawie każdej części świata. Z tego też powodu filmowcy często tam goszczą (patrz: “Władca Pierścieni”). Będąc tam doświadczyła pani tej zmienności?\n- Nową Zelandię pierwotni przybysze nazywali Aotearoa, Czyli Krainą Długich Białych Obłoków. Już sama nazwa jest bajeczna i nadana nowo poznanemu lądowy nie bez przyczyny.\nMyślę, że to dzięki chmurom, które rozciągają się malowniczo na wysokimi szczytami nowozelandzkich Alp i nierzadko skrywają ich wierzchołki.\nTen kraj po drugiej stronie globu, ma w sobie tyle uroku, jeśli chodzi o krajobrazy, że doprawdy trudno w kilku zdaniach jego cudowność opisać.\nPodczas wielogodzinnej wyprawy z Christchurch do Queenstown, trasa wiedzie przez góry. Te góry urzekły mnie swoją potęgą, różnorodnością i malowniczością. Za każdym zakrętem, krył się inny widok, obok siebie „wyrastały” wzgórza o zupełnie innych fakturach: jedne porośnięte drzewami, zaraz obok pokryte roślinnością, dającą wrażenie jakby góra przykryta została wielkim dywanem, a jeszcze inne niedostępne, bo zarośnięte pierwotnym buszem, gęstym i ciernistym. A jakby tego było mało, to tło stanowiły wysokie skaliste szczyty poprószone śniegiem. Ale to nie wszystko! U stóp tych niezwykłych gór ścielą się jeziora o turkusowych barwach, czyste jak kryształ, w których strudzony dużymi odległościami turysta może znaleźć ukojenie.\nW niektórych częściach gór można spotkać prastare lodowce i napawać się ich widokiem. A widok jest niecodzienny, bo wyraźnie widać jęzory lodowe, spływający z gór, a nad nimi nieswojo kłębiące się chmury. Odwiedziłam dwa miejsca, z których można spozierać na lodowiec Fox oraz Franz Josef. Nie są to największe lodowce, ale i tak robią wielkie wrażenie. Do lodowców można podejść blisko, specjalnie wytyczoną trasą, ale my nie mieliśmy na to czasu. Może następnym razem?\nBliskość przyrody jest niebywała, i to w każdej części Nowej Zelandii. Miłośnik natury może popływać z delfinami, pobyć w bezpiecznej odległości z fokami wylegującymi się na kamiennej plaży lub poobserwować je z daleka, jak żyją w dzikiej naturze. Może również udać się w głąb lasu, pod wodospad, do foczego przedszkola, gdzie żyją w licznej gromadzie małe foczki, przygotowujące się do dorosłego życia. Nie będzie to przesadą, jak powiem, że przyroda jest naprawdę fascynująca!\nDuża różnorodność zauważalna jest nie tylko w wyglądzie gór, ale również plaż. Spotkać można plaże czarne wulkaniczne, złote z niebywale drobnym piaskiem, ale też kamieniste. I te są niezwykłe, ze względu na strukturę, ale i na efekty dźwiękowe. Bo szum morza wymieszany jest z szuraniem zabieranych przez falę kamieni. Niecodzienna, jak dla mnie, melodia. Występują także zjawiskowe plaże o białym i drobnym jak mąka piasku.\nPo powrocie z tej dalekiej podróży zaczęłam bardziej interesować się Krainą Obłoków i czytać na temat jej atrakcji przyrodniczych i turystycznych. Dochodzę do wniosku, że konieczna jest ponowna podróż, bo zostało tam wiele niezgłębionych przeze mnie tajemnic… I chyba nie starczyłoby mi życia, aby odkryć choć namiastkę. Zmienność w Nowej Zelandii dotyczy również pogody i temperatury. Wszystkie poradniki zalecają, by zawsze na wycieczkę zabierać ze sobą parasol, krem z filtrem i ciepłą kurtkę. Potwierdzam. W kilka minut pogoda może ulec radykalnej zmianie i lepiej być na to przygotowanym.\n- Jakie tam są pory roku?\n- Ponieważ w Nowej Zelandii wszystko jest na odwrót, to i pory roku też są inaczej niż u nas. Teraz na przykład tam jest jesień, i rozpoczęła się ona pierwszego marca. Pierwszego grudnia zaczyna się lato. Czyli święta Bożego Narodzenia\nfot. Archiwum prywatne B. Maryszewskiej, Queenstown\nprzypadają na letnie gorące dni. A Św. Mikołaj w pocie czoła i z opaloną twarzą rozdaje dzieciom prezenty.\nKlimat jest bardzo zmienny, trochę jak w Anglii. Lato jest dość ciepłe, ale na pewno nie tak, jak w Australii. Zimy natomiast lekkie. W nocy, wiem ze słyszenia, zdarzają się lekkie przymrozki. Jednak w Nowej Zelandii można skorzystać z dobrodziejstw zimy i poszaleć na nartach, czy desce w Alpach Nowozelandzkich, gdzie są piękne trasy zjazdowe.\n- Spotkała się pani z Polakami żyjącymi od lat w tym kraju, czy oni kultywują polskie tradycje, czy jednak wraz z kolejnymi pokoleniami tracą kontakt z europejską tradycją? Tęsknią za Polską? Oba kraje dzielą tysiące kilometrów, odwiedziny nie są takie proste.\n- Tak, oczywiście, spotkałam się z wieloma Polakami, ponieważ akurat mąż mojej szwagierki miał urodziny i zaprosił znaczną część Polonii. To była wielka radość dla mnie spotkać tylu rodaków na tak dalekiej obczyźnie na raz. Wielu z nich opowiadało mi o swojej przygodzie z emigracją. Opowiadali o smutkach i radościach, jakie niesie za sobą życie emigranta tak daleko od swojego kraju. Każdy z gości miał swoją opowieść jedyną i niepowtarzalną. Polacy z Nowej Zelandii mają swój związek, ci mieszkający w Christchurch także. Wiem, że zawsze w okolicach świąt spotykają się, przygotowując śniadanie Wielkanocne, bądź wigilię Bożego Narodzenia. Lubią się bawić i w rytmie muzyki i tańca obchodzą też Walentynki czy inne wydarzenia. Często też spotykają się prywatnie w domach, tak jak to się dzieje u nas.\nW miniony weekend Polonia brała udział w czymś w rodzaju prezentacji różnych kultur i jako element polskości odtańczyli Poloneza. Oczywiście przed imprezą kilkakrotnie się spotykali, by nauczyć się układu choreograficznego, czy zrobić próbę strojów. Czyli pełen profesjonalizm! Takie działania łączą Polaków i pomagają zachować pamięć o kulturze swego narodu. To prawda, że odwiedziny kraju nie są łatwe, ale dziś w dobie tak rozwiniętej techniki, coraz mniej odczuwa się odległość, choćby najdalszą.\n- Jakich prac podejmują się Polacy w Nowej Zelandii, czy jest to ten przysłowiowy “brytyjski” zmywak, czy charakter pracy jest tam jednak inny?\n- W Nowej Zelandii pracy nie brakuje. Oczywiście jej jakość zależy od wielu czynników: od wykształcenia, samej chęci do pracy, łatwości w nawiązywaniu kontaktów, no i przede wszystkim od znajomości języka, ale to, wiadomo, truizm.\nZnani mi Polacy mają przeróżne zawody. Niektórzy pracują w porcie przy rozładunku, niektórzy mają świetnie prosperujące własne firmy np. budowlane czy aranżujące wnętrza kuchenne, znam również konserwatorów sztuki i szefa w dużej restauracji obsługującej wielkie przyjęcia. Możliwości jest wiele. Ale chyba nikt z nich nie posiada własnej farmy owiec. [śmiech]\n- Nowa Zelandia jest krajem otwartym dla Polaków, czy są jakieś obostrzenia, wizy?\n- Nowa Zelandia jest najbardziej otwarta dla turystów. Do trzech miesięcy nie trzeba mieć wizy, wystarczy wylegitymować się biletem w obie strony i jeśli nie mamy rodziny w Nowej Zelandii, u której się zatrzymamy, musimy być przygotowani na pytanie, co do pieniędzy na utrzymanie.\nZelandia jednak przyjmuje ludzi do pracy, ale istnieje oficjalna lista zawodów, które są deficytowe w tym kraju, i jeśli mamy szczęście i nasz wyuczony zawód znajduje się na magicznej liście, możemy ubiegać się tam o pracę, a z czasem o rezydenta i obywatelstwo. Osoba, która dostaje wizę pracowniczą, ma swego pracodawcę, i u niego tylko może pracować przez cały czas trwania wizy. Natomiast rodzina osoby posiadającej wizę pracowniczą może pracować w każdym zawodzie.\nRównież młodzież po studiach ma możliwość przez jeden rok pracować w Nowej Zelandii. Istnieją też specjalne programy rządowe właśnie dla studentów. Wiem też że kilka miesięcy temu rząd Nowej Zelandii otworzył kanał wizowy dla stu polskich studentów. Kanał był otwarty przez dwie godziny i w przeciągu tego czasu chętni studenci wypełniali swój akces przez internet. Następnie system wyłonił szczęśliwców, którzy teraz już mogą przybyć do pracy.\n- Podsumowując – czego Polacy mogliby się uczyć od Nowozelandczyków?\n- W Nowej Zelandii pracownik jest ważny, pracodawca widzi w nim człowieka, a nie maszynkę do robienia pieniędzy. Jednak zbyt mało wiem o zarządzaniu tym krajem, czy o gospodarce, by się wypowiedzieć.\nJeszcze jedna istotna kwestia, sklepy w Nowej Zelandii nie są czynne do oporu. Na przykład w centrach handlowych wszystkie butiki zamykane są o godzinie osiemnastej i, co ciekawe, nie widziałam klientów – maruderów, którzy gdzieś by się w sklepie się zaszwędali, a sprzedawca by na nich czekał. Absolutnie! Punkt osiemnasta drzwi są zamykane. Jedynie w czwartki można dłużej, bo chyba do dwudziestej, robić zakupy. Ale sklepy spożywcze czynne są do 21 i dłużej.\nDziwne dla mnie było też to, że niektóre kafejki serwują kawę tylko do godziny 15.30. Pięć minut po tej godzinie jest już wysprzątane i można zapomnieć o pysznej muffince. Są to kawiarnie, w których tylko podaje się lunch, a ten jest serwowany w konkretnych godzinach, i trzeba do tego po prostu przywyknąć.\nAle co jest interesujące, ceny w kawiarniach czy restauracjach są niemalże identyczne w większych miastach, na lotnisku, w przydrożnych ślicznych lunch barach czy na Skyline (miejsce widokowe w Quuenstown, gdzie wjeżdża się kolejką z dołu do góry).\nTo jest cud, jak dla mnie! Bo w Polsce na lotnisku cena półlitrowej wody mineralnej wynosi 6 złotych, że nie wspomnę, ile kosztuje kawa czy kanapka.\nJuż wcześniej pisałam o dobrym guście i smaku Nowozelandczyków, i uważam, że my Polacy naprawdę powinniśmy im tego pozytywnie zazdrościć i podpatrywać pewne rozwiązania.\n- I odwrotnie – w czym Nowozelandczycy mogliby naśladować Polaków?\n- Długo zastanawiałam się, co odpowiedzieć, na to pytanie, ale tak naprawdę, nie znam na tyle Nowozelandczyków, bym mogła dawać im rady. Myślę jednak, że lepiej zrobią, jak na wszelki wypadek nie będą nas naśladować w niczym.\n- Na koniec – gdyby miała pani moce magiczne, to jakie cechy charakteru przeniosłaby pani z Nowozelandczyków na Polaków?\n- Hmm, każdy naród ma swoje cechy i to dobrze, bo dzięki tej różnorodności świat jest ciekawszy i bardziej definiowalny. Ale oczywiście zauważyłam pewne cechy, które rzucają się w oczy. Na przykład spokój. Tam nikt się nie spieszy, naprawdę! Nie mam pojęcia, gdzie tkwi przyczyna, ale to jest fakt. Mają w sobie ten przysłowiowy Kiwi luz! Nowozelandczycy nie jeżdżą z piskiem opon, nie palą gum, i nie wyprzedzają się jak szaleni, co szczególnie mnie irytuje w naszych większych miastach. Jeżdżą bardzo przepisowo.\nA tak a propos Kiwi. Właśnie tak nazywa się potocznie Nowozelandczyka. A nawet sami o sobie tak mówią, i są z tego dumni! Świadczy to, według mnie, o dużym dystansie do siebie jako narodu i poczuciu humoru. Często też na produktach można spotkać informację made in Kiwi, co oznacza, że to ich rodzimy produkt.\nNowozelandczycy są niezwykle uprzejmi i przyjacielscy. Miałam tego wielokrotnie dowód w sklepie. Sprzedawcy zwykle z niewymuszonym uśmiechem zagadują, zwłaszcza, gdy usłyszą obcą mowę. Wielokrotnie byłam pytana skąd jestem, na jak długo przyjechałam, czy mi się podoba i czy chciałbym tam mieszkać. Sympatycznych Kiwi poznaliśmy na stadionie podczas meczu rugby, uśmiechali się do nas, bo słyszeli, że mówimy inaczej, a pewna pani zaproponowała, że zrobi nam rodzinną fotkę. Ludzie są naprawdę uprzejmi dla siebie, i jeśli ktoś potrąci cię na ulicy niechcąco oczywiście zaraz z uśmiechem przeprasza.\nZdarzyła nam się przygoda, gdy wracaliśmy z wycieczki do domu w Christchurch, bo zabrakło nam benzyny. Mój mąż z córką poszli do pobliskiego domu, by zapytać, czy nie dysponują kroplą paliwa, by sprawdzić, czy to rzeczywiście jest przyczyna awarii. Gospodarze nie tylko dali benzynę, ale zaproponowali, by wejść do domu na kawę. Z resztą, mieszkańcy Nowej Zelandii sami o sobie mówią, że są “very friendly” i ja to potwierdzam.\n- Chciała pani dodać coś na koniec…\n- Ta wycieczka była niesamowitym wydarzeniem w moim życiu. Zobaczyłam świat inny, nieznany, ciekawy i frapujący. Pokosztowałam kultury, która nie spodziewałam się, że będzie tak wyszukana. Delektowałam się smakiem Nowej Zelandii od kuchni i poznałam aromat kawy wypitej wśród cudów natury.\nZobaczyłam przyrodę, która wciąga swoją nietuzinkowością, i chce się zobaczyć więcej i więcej!\nDziękuję Darku, Iwonko, Krzyśku, Adusiu, Wojtku i Julko!\nŹródło: Wywiad udostępniony dzięki uprzejmości Pani Barbary Maryszewskiej i Andrzeja Derenia z Tygodnika Prudnickiego\nTagi: Nowa Zelandiapodroż na koniec światarozmowaTygodnik Prudnickiwywiad\n2 Komentarzy to “Podróż na „koniec świata””\nWspaniałe doświadczenie! Takie podróże uczą nas samych siebie, poprzez odmienność kultury i mentalności napotkanych ludzi, przyrody, która do nas przemawia, bo wreszcie jest „bliżej” i bardziej namacalna… Może w tym leży sekret kroku do przodu i promocji do następnej klasy hehe\nBasiu wspaniałe wspomnienia, czytałam z dużym zainteresowaniem i z wieeeelką chęcią przeczytam ciąg dalszy!!!\nZazdrościmy Pani Barbarze takiej podróży.


Srebrne Łańcuszki - theONE - Biżuteria\nPonadczasowe łańcuszki ze srebra to must have w każdej szkatułce. Są elementem różnorodnych stylizacji na przykład z wisiorkami z kamieniami szlachetnymi. Są podstawą także dla charmsów czy też beads. Srebrne łańcuszki dostępne są w różnych długościach i splotach i dlatego bez problemu można je dopasować do każdego outfitu. Najczęściej pojawiają się przy kreacjach codziennych, oficjalnych i tych wizytowych. W każdym wydaniu zachwycają estetyką, praktycznymi walorami.\nOd lat łańcuszki damskie ze srebra są chętnie wybierane na prezent przy bardzo różnych okazjach. Świetnie będą się prezentować na nich zawieszki z tego samego materiału. I to one dodają biżuterii kolejnego wymiaru. Dużą popularnością cieszą się medaliki, krzyżyki, które są pewnego rodzaju eksponowaniem wartości, serduszka, kółka i koniczynki, które nigdy nie wyjdą z mody czy też popularne symbole takie jak na przykład nieskończoność. Zdobią one najczęściej delikatne celebrytki srebrne. Te cienkie łańcuszki podbiły serca kobiet w każdym wieku i stają się świetnym uzupełnieniem codziennych stylizacji. Fantastycznie łączą się również z inną biżuterią taką jak kolczyki czy bransoletki.\nTo, jakiej długości łańcuszek srebrny będzie najlepszy zależy przede wszystkim od stroju oraz budowy ciała. W modzie są długie modele, które eksponują dekolt oraz przylegające do szyi chokery z wisiorkami. Warto również wybrać splot łańcuszka srebrnego. To on w dużym stopniu będzie odpowiadać za estetykę i funkcjonalność biżuterii. W modzie są żmijki, pancerki, które często pojawiają się także w kolekcjach męskich łańcuszków ze srebra. Sprawdź, która propozycja będzie najlepsza dla Ciebie.


Można wybrać, czy chce się uczestniczyć w szkoleniu na jachcie jednokadłubowym (opis poniżej), czy na katamaranie (opis szkolenia).\npraktyczna obsługa i manewrowanie jachtem żaglowym\nlocja morska i śródlądowa\nnawigacja morska terestryczna i zliczeniowa\nelementy nawigacji na wodach pływowych\nprzepisy, oznakowanie statków i sygnały dźwiękowe\nEgzamin 350 zł/os., + patent 50 zł/os. (młodzież do 26 roku życia ucząca się – 50% zniżki). Minimalny wiek 18 lat.\nKoję na jachcie, przejazd z/do Polski, wyżywienie (w standardzie turystycznym, załoga sama przygotowuje posiłki), opłaty portowe, paliwo, szkolenie z doświadczonym instruktorem,\nZachęcamy do udziału w kursie przygotowującym - WARSZTATY NAWIGACYJNE - cena 500 zł/os.\nDla zmotoryzowanych! Strzeżony parking na ul. Kolistej, szczegóły w biurze.


Sprawdzony peeling do stóp firmy Neutrogena - e-jubileusz\nHome » Uroda » Leczenie » Sprawdzony peeling do stóp firmy Neutrogena\nNeutrogena to znana oraz ceniona na całym świecie firma, która specjalizuje się w produkcji różnego rodzaju kosmetyków pielęgnacyjnych do ciała, rąk, stóp oraz twarzy. Wśród wielu zróżnicowanych produktów znajduje się między innymi niezawodny peeling do stóp, który świetnie nawilża, a także zapobiega nadmiernemu poceniu się oraz likwiduje nieprzyjemny zapach. Peeling do stóp to tylko jeden z wielu artykułów, które z pewnością pozytywnie zaskoczą Was swoją jakością. Produkty dla kobiet oraz mężczyzn znajdujące się w naszej ofercie skierowane są do osób o różnym typie skóry. Zapewniamy doskonałe ceny naszych produktów.


abus - Biuro Prasowe Orange Polska\nAktualnie: Co w gadżetach piszczy (34)\nJak tam święta w nowych, pandemicznych realiach? Mam nadzieję, że jest dobrze, daliście radę, a Wy i Wasi bliscy, czujecie się dobrze. Ja nie powiem Wam, jak było u mnie, bo… piszę ten tekst w przeddzień Wigilii. U mnie też trzeba będzie poświęcić trochę czasu na świąteczne przygotowania!\nDobra, my tu gadu gadu, a jakie gadżety dziś nas czekają? Jeden, który – po części – pomoże zabrać naszą muzykę (lub ciszę) wszędzie, gdzie chcemy, drugi wywołał we mnie mieszane uczucia, zaś trzeci… Cóż, na to, by trzeci wykorzystać w pełni, poczekam do wiosny (ale testowałem zanim zrobiło się zimno 🙂 ).\nJabra Elite Active 75t – Jestę fanboję\nW sumie to trochę mi głupio. Fanbojem małych dousznych Jabr jestem od premiery debiutanckiego modelu tej linii 65t, tymczasem nie przypominam sobie, bym publikował ich test na łamach Bloga? Kurczę, a może był? Nic to, co się odwlecze to nie uciecze, tym bardziej, że z ich następcą, 75t Active, mam do czynienia od ich premiery, a test kilkumiesięczny można określić mianem długoterminowego.\nNa początek mały disclaimer. Nie jestem wielkim fanem muzyki. Tzn. lubię sobie jej posłuchać, w bardzo różnych rodzajach, ale nigdy nie było tak, bym bez muzyki nie mógł żyć. Słuchawki więc służą mi nie tylko do Spotify, ale i do grania, czy oglądania filmów/seriali. No i rozmów telefonicznych, rzecz jasna.\nI właśnie od tego ostatniego zacznę, bo tu okazały się najbardziej funkcjonalne. Zawsze trzymam je w pudełku w kieszeni, w momencie, gdy zadzwoni sparowany uprzednio telefon, wyciągam je z pudełka, wkładam do uszu, a one się uruchamiają, łączą i automatycznie odbierają rozmowę. Brak konieczności jakiejkolwiek dodatkowej interakcji znacząco oszczędza czas.\nUwielbiam te słuchawki, bo nie ma się w nich do czego przyczepić. Mieszczą się w kieszeni, wystarczają na przeszło 20 godzin słuchania (oczywiście doładowując w etui), korzysta się z nich mega intuicyjnie. Nie wypadają z uszu (a testowałem je w chwilami ekstremalnych warunkach), można w nich rozmawiać pod prysznicem. Na dźwięku się przesadnie nie znam, mam słuch muzyczny III stopnia (nie gra, gra ładnie, gra brzydko). W przypadku Jabr jest to zdecydowanie poziom III. Pewnie też dzięki temu, że w każdej słuchawce mamy aż cztery mikrofony, odpowiedzialne właśnie za czystość generowanego dźwięku.\nNo i jeszcze jedno. Gdy jakiś czas temu przeczytałem, że nowy model Jabr Elite, 85t, będzie miał wbudowaną redukcję szumów (ANC) – zaświeciły mi się nań oczka. Ale 75t dostały ANC w ramach aktualizacji oprogramowania – zaktywizował się inny element anatomii twarzy, opadła mi szczęka 🙂\nJeśli będziecie kupować 75t, zwróćcie uwagę, czy to nowsza edycja – poznacie po logo bezprzewodowego ładowania na etui. Mnie się przydaje, koło home-office’owego komputera mam płytkę indukcyjną.\nMotorola Moto G Pro – Rysik? Ale po co?\n„Rysik w telefonie? A po co to komu?”. W zasadzie ta myśl towarzyszy mi od pierwszego Samsunga Note z tym – hmmm – ułatwieniem. Mając „na rozkładzie” chyba wszystkie Note’y jestem w stanie zrozumieć tych, którzy z tego powodu kupują nadflagowce Koreańczyków. Kilka tygodni z Motorolą G Pro dowiodły jak dla mnie jednak, że nie zawsze to co dobre u jednych, u drugich okaże się równie przydatne.\nZacznijmy jednak od tego, że Motorola G Pro to kolejny przedstawiciel stylu „przyzwoity smartfon ze średniej półki”. Nowe wypusty amerykańskiej marki pod chińskim (Lenovo) właścicielstwem to jak dla mnie jedne z najładniejszych urządzeń w ostatnich latach. Zgrabna funkcjonalna bryła, wytrzymała (wiem, co mówię…) obudowa, mieniące się różnymi odcieniami plecki (kolor Mystic Indigo w G Pro jest bardzo ładny) – to średniak, którego na pewno nie trzeba się wstydzić.\nNie zawodzą aparaty. Główna jednostka, 48 Mpix Quad Pixel ze światłem f/1.7 i podwójnym autofocusem (detekcja fazy+laser) robi naprawdę przyzwoite zdjęcia. Drugi, szerokokątny obiektyw dokłada lepszą perspektywę. Trzeci? Hmmm. Jest. Ciekawy i wyjątkowy jest interfejs aparaty przy kręceniu filmów. Do tego obsługa szybkiego WiFi, czytnik odcisków na pleckach (nie mogę się przekonać do ekranowych), mocna 4-amperogodzinowa bateria i „goły” Android. Tylko przyklasnąć.\nOszczędności? Pewnie znaleźliby się tacy, którzy narzekaliby na ekran IPS LCD, ale bez przesady – to jednak telefon z tych tańszych. Ciężej jest mi pogodzić się ze Snapdragonem 665 i 4GB RAMu. To za mało i to niestety się czuje przy nieco bardziej wymagających zadaniach. To nie jest telefon dla power-usera.\nNo i rysik. Fajnie, że jest, ale na tej zasadzie można by taki element dołożyć do każdego innego telefonu. O ile w Note’ach rysik to element komplementarnego interfejsu urządzenia, w Motoroli G Pro po prostu… jest. Nie idzie za tym przemyślane dostosowanie oprogramowania i danie użytkownikowi do ręki narzędzi, które pomogłyby ten element specjalnie wykorzystać. Inna rzecz, że nawet gdy nie bierzemy pod uwagę rysika, cena i tak wydaje się być wystarczająco przyzwoita.\nCo prawda akurat Moto G Pro nie mamy, w naszym e-sklepie znajdziecie sporo innych smartfonów Motoroli, na które warto zwrócić uwagę.\nAbus 770A SmartX – Najlepszy strażnik roweru\nUwielbiam urządzenia internetu rzeczy. Komputer, smartfon, nawet słuchawki – to gadżety, które mógłbym określić mianem „oczywistych”. Są, jesteśmy przyzwyczajeni, używamy ich. Ale inteligentne… zapięcie do roweru? Wiecie, że musiałem tego spróbować, prawda? 🙂\nHej, rowerzyści, jak często zdarzyło się Wam zgubić kluczyk od zapięcia? Albo zapomnieć z domu? Albo zobaczyć, że wstawiliście rower w tak pustym miejscu, że ktoś był uprzejmy rozwiercić zapięcie? A jak często zapominacie z domu smartfona? No właśnie.\nAbus 770A SmartX do działania potrzebuje wyłącznie smartfona (w sumie przydałby mu się jeszcze rower, ale jak chcecie, to można go przypiąć po prostu do płotu 🙂 ). Nie ma w nim miejsca na kluczyk, jedynie gniazdo USB-C do ładowania. Uruchamiając zabezpieczenie po raz pierwszy musimy sparować je z aplikacją w smartfonie. Wszystko jest przemyślane, nie ma możliwości, że złodziej przyjdzie i sparuje ze swoim – w tym celu potrzebujemy specjalnej karty z kodem QR, którą skanujemy aplikacją. Potem już możemy się poczuć jak w nowoczesnej limuzynie – zapięcie może się odblokowywać, gdy zbliżymy się w jego zasięg (uprzednio ustawiony w aplikacji). Ja wolę jednak odblokowywanie ręczne, bowiem nie mogę się pozbyć wrażenie, że nagle GPS przekieruje mnie na chwilę obok roweru, zapięcie się rozłączy i część bazowa, wyjątkowo ciężka, siłą grawitacji zsunie się i zostawi mojego aluminiowego rumaka odbezpieczonego.\nCzęść bazowa nie bez przyczyny jest tak ciężka. Zawiera bowiem system wykrywający wstrząsy w trzech wymiarach. Ruch powoduje uruchomienie prealarmu, mającego kilkoma szybkimi piskami odebrać złodziejowi chęci kradzieży roweru. Jeśli nie da się przekonać – włączy wyjący przez 15 sekund 100-decybelowy alarm. Jeśli on też nie pomoże – pozostaje specjalna hartowana stal, z której całe urządzenie jest skonstruowane. Nie próbowałem jej piłować, ale mam wrażenie, że nadeszłyby kolejne święta Bożego Narodzenia, a ja jeszcze bym to robił.\nTo nie są tanie rzeczy, ale przyznam Wam, że nawet do mojego nie najdroższego roweru nie wyobrażam sobie innego zapięcia. Nie tylko dlatego, że jestem największym gadżeciarzem jakiego znam :), a ze SmartX 700 korzysta się intuicyjnie. Przede wszystkim jednak dlatego, że to pierwsze zapięcie, pod pieczą którego nie boję się zostawić mojego roweru. A to uczucie nie ma ceny.\nw naszym e-sklepie znajdziecie sporo innych smartfonów Motoroli\nabus elite 75t g pro gadżety jabra Motorola smartx test testujemy


admin 31 marca 2022 31 marca 2022\nZatrudniasz nowych pracowników i musisz przeprowadzić szkolenia BHP? W trakcie pandemii popularne stały się szkolenia BHP online. Zapowiada się, że zostaną z nami na znacznie dłużej. W tym artykule powiemy jak wyglądają takie szkolenia i jakie są ich zalety.\nW trakcie pandemii wiele szkoleń, kursów i tym podobnych zostało zawieszonych. Teraz pandemia się kończy, jednak pewne zmiany, które zaszły w jej trakcie zostaną z nami na dłużej. Chodzi między innymi o szkolenia BHP online. Jak one wyglądają? I czy to legalne? Całe szkolenie dostępne jest na specjalnej platformie e-learningowej – opartej na funkcjonalnym, stabilnym oprogramowaniu. Przed rozpoczęciem szkolenia należy opłacić kurs przez przelew Internetowy. Firma prowadząca te szkolenia przekazuje dane dostępowe po otrzymaniu środków na konto lub przesłaniu potwierdzenia wykonania przelewu. Wszystko jest całkowicie legalne – jeden warunek to sprawna strona internetowa. Kursant otwiera link ze szkoleniem, przegląda slajdy, zapamiętuje, a na końcu wykonuje test. Jakie są zalety takie szkolenia?\nSzkolenia BHP przez Internet – Zalety\nSzkolenia BHP przez Internet to na pewno oszczędność czasu. Cały kurs przy sprawnym wykonywaniu poszczególnych zadań i przechodzeniu następnych etapów może trwać nawet niecałe 30 minut. Poczucie komfortu daje również możliwość zatrzymania kursu i powrót do ostatniego miejsca w dowolnej chwili. Chodzi także o oszczędność pieniędzy – pracodawca nie musi opłacać między innymi wynajmu sali konferencyjnej noclegów, cateringu i tak dalej. Koszty związane z samą obsługą platformy są dużo niższe. Po ukończeniu szkolenia otrzymasz standardowy certyfikat potwierdzający ukończenie szkolenia okresowego BHP online zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki Pracy z dnia 27 lipca 2004 r. w sprawie szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy.\nJeśli jesteś pracodawcą, który planuje zatrudnić nowych pracowników koniecznie wykup szkolenia BHP online. To zaoszczędzi czas zarówno Twój, jak i kursantów, a także będzie kosztować mniej niż standardowe szkolenia BHP.


Z czego wykonuje się budki akustyczne Hush - Hushoffice.com\nZ czego wykonuje się budki akustyczne Hush i co można w nich spersonalizować?\nLinia produktów Hushoffice to wielofunkcyjne kabiny akustyczne, które są bardzo wygodną opcją na wyposażeniebiurowego wnętrza. Rozwiązują wiele problemów organizacyjnych, związanych między innymi z dużą liczbą spotkań w firmie i ograniczaniem hałasu w biurze. Pomimo niezwykle nowoczesnego wyglądu, sprawiają jednocześnie ciepłe i przytulne wrażenie, które można podkreślić lub osłabić wybraną kolorystyką. Jak to działa, z czego są zrobione takie kabiny i jak można je spersonalizować?\nOpen space jako uniwersalna przestrzeń do pracy biurowej oferuje zazwyczaj również odrębne miejsca do pracy koncepcyjnej, wymagającej skupienia czy przeprowadzenia kameralnego spotkania w oddzielonym od reszty biura pomieszczeniu (think tank room). Najlepszym obecnie rozwiązaniem służącym temu celowi są biurowe przenośne kabiny akustyczne. Warto je mieć u siebie z kilku względów…\nSpotkania biznesowe — nie każde biuro dysponuje odrębną salą konferencyjną. Rozwiązania z serii hushMeet pozwalają na przeprowadzenie dwu- (hushMeet.S) lub kilkuosobowego spotkania (hushMeet i hushMeet.L) w kameralnych warunkach.\nKomfort akustyczny — w ruchliwym open space często bywa naprawdę głośno. Niekiedy jedyną możliwością przeprowadzenia spokojnej rozmowy czy pracy w skupieniu jest odizolowanie się od reszty biura. Kabiny akustyczne są zaprojektowane tak, aby tłumiły dźwięki dochodzące z zewnątrz, ale również nie „wypuszczały” ich z wnętrza kabiny, co jest wyjątkowo cenne choćby w przypadku rozmów rekrutacyjnych czy spotkań biznesowych.\nMożliwość dopasowania do własnych potrzeb — zależnie od specyfiki pracy danej firmy, zastosowane produktów z rodziny Hushoffice pozwala na komfortową pracę solo (hushWork), biznesowe spotkanie (hushMeet) czy rozmowę telefoniczną w ciszy i skupieniu (hushPhone). Nawet w ramach jednej funkcjonalności istnieje możliwość dopasowania budki do konkretnej sytuacji, na przykład częste spotkania w kilkuosobowym gronie wymagają większej przestrzeni, którą oferuje duży box, będący właściwie rodzajem małej sali konferencyjnej (hushMeet.L — modułowa kabina akustyczna, rozkładana, przeznaczona nawet dla 10 osób) czy hushMeet.open — rodzaj przestrzeni częściowo wydzielonej z biura open space, pozwalającej na nieformalne spotkania czy rozmowy w wolnej chwili, przy kawie).\nFot. Mikomax – kabina akustyczna do biura, standardowy hushMeet dla maksymalnie 4 osób.\n1 Jakie elementy można skonfigurować w budkach Hush?\n1.1 Różne rodzaje obudowy\n1.2 Dostępne kolory tapicerki\n1.3 Akcesoria i dodatki w budkach Hush\n2 Kabiny akustyczne to przede wszystkim specjalne szyby…\nJakie elementy można skonfigurować w budkach Hush?\nParametrów technicznych podlegających indywidualnemu dopasowaniu jest kilka – począwszy od rozmiaru kabiny. Podstawowa wersja budki akustycznej hushMeet ma wymiary: szerokość 2150 mm, wysokość 2300 mm, głębokość 1390 mm. Ten rodzaj kabiny przeznaczony jest dla maksymalnie 4 osób i zazwyczaj okazuje się ona wystarczająca w przypadku większości biurowych potrzeb. Oczywiście są również budki mniejsze (najmniejszymi są standardowe modele hushPhone) oraz na drugim biegunie — hushMeet.L. Każdy rodzaj boxu dopasowywany jest do indywidualnych warunków i potrzeb danego biura, do liczby jego pracowników, przeznaczenia, możliwości aranżacyjnych danej przestrzeni etc.\nHushPhone, hushWork i częściowo hushMeet oferują boxy w pełnej obudowie (room-in-room) dające maksimum prywatności i skupienia w trakcie rozmowy telefonicznej, spotkań lub pracy indywidualnej.\nBudka hushMeet.open posiada obudowę częściową (bez przeszkleń) pozwalającą na pewną dozę prywatności i komfortu akustycznego przy zachowaniu kontaktu z pozostałą częścią open space. Umieszczona przy ścianie tworzy bardziej kameralny box, otwarty z jednej strony. Jako budka wolnostojąca, otwarta jest z dwóch stron.\nFot. Mikomax – otwarty box hushMeet.open zapewnia odrobinę prywatności, nie izolując korzystających z budki od reszty biura.\nBoxy są wykonywane według indywidualnego zamówienia, więc spora ilości detali może zostać dopasowana indywidualnie. Oprócz niektórych parametrów technicznych, do wyboru jest szeroka kolorystyka i rodzaj tapicerki (około 40 kolorów dających ogromną ilość kombinacji) i kolor środkowego słupka. Pełna opcja kolorystyczna przedstawiona jest na ostatniej stronie ulotki produktowej każdego produktu, dostępnej do pobrania na stronie hushoffice.com.\nAkcesoria i dodatki w budkach Hush\nPodstawowy wariant budki ma dwie dwuosobowe kanapy, stolik lub pulpit z możliwością regulacji wysokości. HushPhone posiada niewielką półkę i opcjonalnie hoker. Dodatkowo każda budka wyposażona jest w odpowiednią liczbę gniazdek (230V, USB, rj45), oświetlenie sterowane czujnikiem ruchu oraz wentylację.\nBoxy przeznaczone do pracy i spotkań (hushMeet, hushWork) oferują głośnik i możliwość instalacji monitora na ścianie. W większości modeli budek (za wyjątkiem hushPhone) natężenie oświetlenia i wentylacji jest regulowane.\nKabiny akustyczne to przede wszystkim specjalne szyby…\nSzyba zajmuje dużą powierzchnię boxu, umożliwiając odpowiednie doświetlenie wnętrza i dając wrażenie większej przestrzeni. W celu zachowania wysokich parametrów akustycznych, szyby w standardowych modelach budki są podwójne, ze szkła hartowanego i oklejone akustyczną folią.\nBudki telefoniczne i na spotkania są produkowane z materiałów drewnopochodnych austriackiej firmy EGGER. Badania i certyfikaty pod kątem zgodności z TSCA i normą CARB przeprowadza niezależna jednostka.\nFirma Mikomax przykłada duża wagę do bezpieczeństwa produktu i zrównoważonego rozwoju. Wszystkie wątpliwości dotyczące produktów, szkła, lakierów czy tkanin używanych w produkcji budek z różny


W serwisie od:2017-03-10 Komentarzy:2\nMnie bardzo podobają się sypialnie w jasnych kolorach najbardziej odpowiada mi kolor w bieli i beżu, i taka właśnie bym chciała....\nMi od zawsze podobaja się łazienki w kolorach szarości ewentualnie jasna zieleń butelkowa. No ale każdemu podoba sie co innego myślę...\nłazienka w czerwieni ?\nNo tak się zastanawiam jak ja bym u siebie widziała łazienkę w kolorze czerwieni i chyba ten kolor zdecydowanie odpada, ja chciałabym mieć...\nTak prawdę mówiąc, to nie jestem na bieżąco z trendami związanymi z aranżacją wnętrz. Pewnie, gdy będę sama coś robić ze swoim...\nSama zastanawiam się nad aranżacją wnętrza, nie wiem od czego zacząć. Czy próbować samemu aranżowac wszystkie pomieszczenia w domu...\nCzy na pewno chcesz usunąć profil elabarbara? Tej operacji nie można cofnąć.


Bytom. Kino domowe z PRL-u. Zabawa z diaskopem w niedzielę w Muzeum Górnośląskim. Dla małych i dużych\nKino domowe z PRL-u. Zabawa z diaskopem w niedzielę w Muzeum Górnośląskim. Dla małych i dużych\n11/02/2022 - 10:43\nCiekawą imprezę dla dzieci i dla dorosłych organizuje w najbliższą niedzielę, 13 lutego 2022 r., Muzeum Górnośląskie w Bytomiu. Premierę będzie miał wtedy diaskop, czyli rzutnik przezroczy.\nKto pamięta kino domowe rodem z PRL-u? Prześcieradło rozwieszone na ścianie i rzutnik ustawiony na stoliku, a na nim stos zbudowany z piętrzących się książek, do tego zdjęcia z wakacji, rodzinnych uroczystości lub oglądane z wypiekami na twarzy proste bajeczki dla dzieci i filmy przyrodnicze?\nPremiera diaskopu, czyli rzutnika przezroczy\nPodobnie będzie można się poczuć już w najbliższą niedzielę, 13 lutego 2022 w Muzeum Górnośląskim w Bytomiu. Tego dnia zostanie uruchomiony diaskop, czyli rzutnik przezroczy. To wydarzenie, organizowane w ramach Ogólnopolskiego Dnia Etnografii, Etnologii i Antropologii Kulturowej, w tym roku odbędzie się pod hasłem „Wielka mi rzecz!”.\nPodczas kilkugodzinnego bloku organizowanego na wystawie etnograficznej „Z życia ludu śląskiego XIX i XX wieku” odbędzie się pokaz bajki dla dzieci oraz prelekcje o najmniejszym i największym eksponacie z wystawy. Rzutnik do wyświetlania bajek na kliszy z rolek, które stanowią dziś cenne muzealia, zostanie uruchomiony w niedzielę o 12.30 i 14.00.\nBajkę wyświetli "Ania"\nPodczas niedzielnego wydarzenia adresowanego zarówno do dorosłych i dzieci, zostanie zaprezentowana wielka nie gabarytowo, ale wielka emocjonalnie rzecz... Pokaz zapewne sprawi przyjemność tym osobom, które latach 70. i 80. XX wieku były dziećmi… Uruchomiony diaskop zaskoczy najmłodszych bajeczką, którą oglądali rodzice czy dziadkowie. Będzie to bajka bez głosu, z obrazkami i krótkim tekstem napisanym na dole strony, wyświetlana z urządzenia o wdzięcznej nazwie „Ania”.\nPokazowi bajek będzie towarzyszyła niewielka kolekcja rzutników, które najczęściej służyły do oglądania zdjęć z wakacji. Wywoływanie fotografii było dość kosztowne, więc zdjęcia wkładano w ramki, które następnie za pomocą urządzenia wyświetlano na domowym ekranie wykonanym z… prześcieradła.\nW niedzielne popołudnie zostaną zaprezentowane także dwa eksponaty znajdujące się na wystawie etnograficznej- czyli najmniejsza i największa rzecz z ekspozycji…\ngodz. 12.30 i 14.00- Pokaz eksponatu\ngodz. 13.00 i 14.30- Opowieść o najmniejszej rzeczy z wystawy etnograficznej\ngodz. 13.30 i 15.00- Opowieść o największej rzeczy z wystawy etnograficznej\nMuzeum Górnośląskie, muzeum, zabawa dla dzieci,\nCzy przez Bytom przebiega jakiś szlak? Tak -...\nPodziwiaj kroszonki w bytomskim muzeum\nGłodowe pensje w Muzeum. Będzie protest\nZamkną Muzeum dla etatów\nMuzeum do likwidacji? UM dementuje\n7 kandydatów na dyrektora Muzeum Górnośląskiego


Wizyta u onkologa, jak wygląda? - Lista przychodni w Polsce - Rehalab\nWizyta u onkologa może wydawać się nie tylko stresującym, ale wręcz traumatycznym wydarzeniem, ponieważ pacjenci obawiają się, że jest ona jednoznaczna ze stwierdzeniem nowotworu złośliwego. Warto wiedzieć, że wizyta u lekarza onkologa może mieć jedynie charakter terapeutyczny i nie ma potrzeby wprowadzenia leczenia, lecz jedynie profilaktykę przeciwnowotworową, dzięki której lekarz będzie mógł wykluczyć raka.\nDo lekarza onkologa warto wybrać się, gdy tylko zauważymy u siebie jakieś niepokojące objawy. W przypadku nowotworu zwlekanie z wizytą u profesjonalisty może nie tylko narazić pacjenta na dodatkowy stres, ale również opóźnić postawienie diagnozy, co przełoży się na rokowania pacjenta, które mogą znacząco zmaleć. Konsekwencją braku wizyty jest więc dalszy rozwój nowotworu, a także wydłużenie czasu leczenia. Warto pamiętać, że im wcześniej nowotwór zostanie rozpoznany tym większe są szanse, że pacjent całkowicie wyzdrowieje. Do lekarza onkologa nie jest potrzebne skierowanie - pacjent, który podejrzewa u siebie nowotwór powinien zapisać się do lekarze specjalisty i skorzystać z konsultacji.\nOnkolog Warszawa jest osobą, która nadzoruje przebieg diagnostyki i leczenia pacjenta zmagającego się z chorobą nowotworową. Warto pamiętać, że w proces diagnozowania i leczenia nowotworów są również zaangażowani lekarze innych dziedzin medycyny. Onkolog jest lekarzem, który może skierować pacjenta na procedury diagnostyczne, konsultacje radioterapeutyczne czy chirurgiczne, jak również na chemioterapię czy immunoterapię. Po przybyciu do poradni onkologicznej dochodzi do badania podmiotowego, podczas którego pacjent opowiada o swoich obawach, dotychczasowych chorobach, jak również stosowanych lekach czy historii rodziny pod kątem onkologicznym. Następnie pacjent jest poddawany badaniu przedmiotowemu, które polega na sprawdzeniu zgłoszonych przez pacjenta objawów. W zależności od sytuacji pacjenta może on zostać skierowany na dalsze badania, a w przypadku braku niepokojących symptomów zalecana jest dalsza obserwacja.\nPrzychodnia rehabilitacyjno-lecznicza RENA


Zagraj teraz w najistotniejsze Fruit Super Nova w Power Casino kasynie online\nW ostantnim czasie branża iGaming wykonała ogromny skok naprzód. Technologia ta coś znacznie więcej aniżeli tylko pomogła stworzyć nowe możliwości, ale też zmieniła sposób, przy jaki ludzie odnoszą korzyści z najpopularniejszych dziś Fruit Super Nova gier - automatów do gry.\nOdkąd każdy nosi telefon w kieszeni bądź tablet w plecaku (lub torebce), mobilne Fruit Super Nova sloty stały się ostatnio największym hazardowym szałem. Dlatego także postanowiliśmy zagłębić się nieco bardziej w temat mobilnych slotów w Polsce, aby wyjaśnić Ci, jak dokładnie czyni gryzie tak wyjątkowymi. Dostrzeżmy, co czeka w Twoim telefonie!\nPo pierwsze, zasadnicze jest, aby zrozumieć, czym są mobilne Fruit Super Nova sloty w Power Casino kasynie. Jeśli rozbierzemy owo na czynniki na wstępie, to tak naprawdę chodzi o jednorękich bandytów na Twoim urządzeniu mobilnym. Nadal kilkadziesiąt lat wstecz wydawało się to nie do pomyślenia, ponieważ maszyny zostały gigantyczne i mogły zajmować tyle miejsca, co cały apartament.\nDziś w tego typu gry można wystawiać w każdej chwili z poziomu wyekwipowania mobilnego. Gry mobilne Fruit Super Nova zawierają też wiele ciekawych funkcji, tego rodzaju jak rozgrywka 3D czy motywy ze znanych filmów bądź programów telewizyjnych.\nKomplet tego stopniowo doprowadziło do pojawienia się coraz większej liczby witryn z mobilnymi slotami, które oferują fanom tysiące doskonałych Fruit Super Nova slotów. Wszystkie z nich mają zazwyczaj ekskluzywne promocje, których zamysłem jest przybliżenie Cię do największych jackpotów w Internecie Power Casino.\nTo całość brzmi bardzo fajnie, ale czy program operacyjny odgrywa którąś rolę? Można powiedzieć że, naprawdę. Zobaczmy, jakie funkcje są dostępne przy 2022 roku:\nAplikacje: Są one zazwyczaj ograniczone do programów operacyjnych jak na przykład Android i iOS. Nie zapomnij, że Power Casino kasyna online skupiają się w masach i toteż umieszczają swoje aplikacje w Play Store lub App Store.\nApple: Gigant z Doliny Krzemowej już od jakiegoś czasu jest obecny w rynku gier hazardowych online. Obecnie podaje najlepsze aplikacje Fruit Super Nova mobilnych Fruit Super Nova automatów do rozrywki, choć błyszczą ów kredyty także w pracach nad produktem przeglądarkowej.\nAndroid: Sukcesywnie wkraczając do rozrywki, Android wyróżnia się technologią. W rzeczywistości, urządzenia mobilne z systemem Android będą już na równi z ich odpowiednikami stacjonarnymi, odnośnie do mobilne Fruit Super Nova automaty do zabawy.\nWindows: Systemem operacyjnym, który pozostaje po tyle w wypadku smartfonów, ale wyraźnie przoduje w przypadku tabletów, jest Windows. Podobnie jak w sytuacji komputerów, tablety z systemem Windows są doskonałe i zawsze zaopatrzone w najnowsze ulepszenia technologiczne.\nJak już wcześniej wspomnieliśmy, wielką korzyścią są darmowe Fruit Super Nova automaty do gry w urządzeniach mobilnych. Power Casino Kasyna oferują coraz większą ilość darmowych mobilnych Fruit Super Nova automatów do gry, aby gracze nie musieli grać od razu na prawdziwe pieniądze, co pozwala dywanom ćwiczyć i poznawać grę, zanim postawią zakłady na prawdziwe pieniądze.\nKiedy fan poczuje się Fruit Super Nova skończony do gry w mobilne automaty w prawdziwe pieniądze, za każdym razem ma możliwość sprawienia tego od razu w Power Casino kasynach przez internet. Mobilne automaty do gry na oryginalne pieniądze nie wyłącznie mają tę zaletę, że dają możliwość na wygranie kasy, ale są także grami, w których wolno otrzymać najlepsze bonusy, a nawet jackpoty. W ten sposób możesz spróbować własnego szczęścia i być trzymane się kolejnym szczęśliwym milionerem.


Hubert Taler - Part Time Gamer na gameplay.pl\nBetter Call Saul - czyli na co czekają fani Breaking Bad\nMroczne początki kariery reżysera Strażników Galaktyki\nNaprawdę trudno w to uwierzyć, ale World Of Warcraft kończy 10 lat, i wciąż się doskonale trzyma. Mimo, ze zewsząd podnoszą się głosy typu "WoW się skończył", a co rusz ogłaszane są różne WoW killery, to wciąż ma 10 milionów graczy. Może powtórzmy: 10 milionów graczy płaci co miesiąc 12 euro / 15 dolarów. 120 milionów euro płynie różnym strumieniem co miesiąc do Blizzarda.\n23 listopada 2014 - 22:53\nNiedawno pisałem o Twilight Zone jako o jednym z fajniejszych seriali wszechczasów. Tak się składa że pomiędzy tematem niniejszej notki a tym serialem istnieje ciekawe połączenie: osoba Jeromy'ego Bixby'ego. Ten amerykański scenarzysta poświęcił swoje zawodowe życie fantastyce. Był autorem odcinków do Strefy Mroku (jak również współscenarzystą filmu kinowego opartego na serialu), scenariuszy odcinków oryginalnego Star Treka, ale był też znanym i uznanym pisarzem. Jego opowiadania ukazywały się również po polsku, np. w antologii "Rakietowe dzieci".\n20 września 2014 - 12:35\nTo już kolejna z recenzowanych przeze mnie książek umieszczonych w świecie World Of Warcraft, ale od razu mogę powiedzieć jedno: takiej książki w świecie Warcrafta jeszcze nie było.\nAutorka Christie Golden już wcześniej dała się poznać jako najlepsza pisarka pisząca powieści dla Blizzarda (to ona napisała m.in. doskonałego Władcę klanów, nie przetłumaczonego niestety na polski Arthasa, jak i wydaną niedawno powieść o Jainie Proudmoor Wichry Wojny). Jednak to, na co porwała się tym razem, to coś naprawdę wyjątkowego.\n10 września 2014 - 00:44\nOstatnio, robiąc zakupy w supermarkecie, ze zdziwieniem spostrzegłem, że Polskę opanowała mania Minecrafta. I to nie polskę młodzieżowo - gimbusiarsko - nerdowską, bynajmniej! Zwykła, kupująca, jak ja, w sobotę kiełbasę i ketchup, publiczność wymaga, jak widać, kompletu produktów Minecraftowych. W supermarkecie pojawiła się w tym celu cała osobna półka.\n8 września 2014 - 18:42\nNEStalgia to dziwna gra. Grafiką przypomina wydanie Dragon Questa (w Ameryce Dragon Warriora) lub Final Fantasy z końca lat osiemdziesiątych. Wieloma innymi elementami zaś przypomina współczesne gry RPG - szczególnie te rozgrywane online. Na stronie internetowej twórców gry jest to postawione wprost: "Dragon Warrior 3 spotyka World Of Warcraft".\nScreen z pierwowzoru gry NEStalgia - Dragon Warrior 3\nGra z jednej strony zachowuje cechy klasycznych, ośmiobitowych gier RPG, z drugiej zaś udostępnia takie "nowoczesne" wynalazki jak questy, system reputacji, oraz grupowanie się z innymi użytkownikami online. Dodatkowo, widzimy innych graczy - jednak nie nazwałbym tego MMORPG - bardziej shared world RPG.\n1 września 2014 - 23:48\nW zeszłym roku pojawił się w ramach Bookrage pakiet "Światy Zajdla", przedstawiający książki legendarnego polskiego pisarza science-fiction Janusza A. Zajdla. Już wtedy czytelnicy domagali się... reszty książek. Autor, mimo że przedwcześnie zmarły, pozostawił po sobie jeszcze więcej powieści i opowiadań.\nWygląda na to że dostajemy kolejną paczkę jego twórczości, znów w formule sprawdzonej przez Humble Bundle, czyli BookRage. Nazwa nowego pakietu to "Wszechświat Zajdla".\n25 sierpnia 2014 - 23:59\nKażdy, kto tak jak ja, polubił serial Breaking Bad, ma poczucie głodu, częściowo tylko zaspokajanego ponownym oglądaniem pięciu sezonów serialu. Dzięki dyscyplinie i zwięzłości twórcy serialu Vince'a Gilligana, nie rozciągnięto historii ponad miarę, i nie rozwodniono jej na wiele sezonów. Było pięknie, zwięźle, i krótko. Tak w każdym razie odczuwają to fani serialu.\nPojawiła się jednak iskierka nadziei, że możliwe będzie, aby po raz kolejny wejść do świata Breaking Bad i ponownie zobaczyć niektórych jego bohaterów. Ta iskierka to zapowiedziany serial Better Call Saul, który jest w tej chwili w produkcji, a jego premiery doczekamy się w lutym 2015 roku.\n16 sierpnia 2014 - 16:35\nJames Gunn dziś jest kojarzony ze swoimi najnowszymi dokonaniami. Przed Strażnikami Galaktyki były do np. scenariusze do filmów o Scooby-Doo. Jednak jeszcze wcześniej Gunn miał do czynienia z o wiele dziwieniejszą i mroczniejszą stroną kunsztu filmowego.\nSwoje pierwsze filmy James zaczął kręcić w wieku około 12 lat, używając do tego ośmiomilimetrowej kamery. Bohaterami jego pierwszych filmów byli jego bracia, którym zlecał role... ofiar ataku zombiaków. Taka była jego wyobraźnia od najwcześniejszych lat.\n13 sierpnia 2014 - 23:39


Pepe Jeans - Płaszcz Mara - Płaszcze damskie Pepe Jeans, l, bez wzorów, z jeansu, klasyczne, bez kołnierzyka, bez kaptura. Za 959.90 zł. - Płaszcze damskie - Okrycia wierzchnie damskie - Odzież damska - Odzież - Sklep Radio ZET\nPepe Jeans – Płaszcz Mara\nPłaszcz z kolekcji Pepe Jeans. Nieocieplony model wykonany z wełnianego materiału. – Prosty fason. – Klasyczne klapy. – Nieocieplony model na podszewce. – Zapięcie na guziki. – Wsuwane kieszenie. – Długość rękawa: 59,5 cm. – Długość: 120 cm. – Szerokość pod pachami: 52 cm. – Szerokość w ramionach: 40 cm. – Wymiary podane dla rozmiaru: […]\njeans, materiał, poliamid, poliester, wełna, wiskoza\npłaszcze damskie bez kaptura płaszcze damskie z klasycznym kołnierzykiem płaszcze damskie pepe jeans odzież pepe jeans odzież answear.com płaszcze damskie z kapturem płaszcze damskie ze sklepu answear.com płaszcze damskie bez kołnierzyka\n1,849.00 zł 2,399.00 zł\n779.90 zł 979.90 zł\nPepe Jeans - Płaszcz Gretta


WIELKA BRYTANIA | Czym Szkocja zaskoczy? - 1856 - Euro-Punkt.pl\nWIELKA BRYTANIA | Czym Szkocja zaskoczy?\nWybierasz się pierwszy raz na Wyspy i zastanawiasz się, na jakie inności musisz być przygotowany? O tym, że jeżdżą tam lewą stroną – a nie jak my prawą – wie w zasadzie każdy. Okazuje się jednak, że to dopiero początek listy różnic.\nNie martw się- nie jest tak źle, jak mogłoby się wydawać. A nasz krótki przewodnik sprawi, że nie dasz się zaskoczyć Szkotom.\nNajważniejsza rzecz, o której z pewnością wiesz, to lewostronny ruch uliczny. Musisz o tym pamiętać także, jeżeli nie zamierzasz sam prowadzić samochodu, a jedynie planujesz korzystać z transportu publicznego. Nie unikniesz jednak chodzenia na piechotę. I tu ważna rzecz – przechodząc przez ulicę, rozglądaj się odwrotnie niż u nas. Najpierw w prawo, później w lewo, a następnie znów w prawo. I jeżeli nic nie jedzie, możesz bezpiecznie wejść na pasy.\nKolejna „inność”, która może nieco zaskoczyć – także związana z ruchem ulicznym – jest taka, że w Szkocji bardzo popularne jest oznakowanie poziome. Na drogach często można spotkać wymalowane informacje a to o tym, że należy zwolnić bo zbliżamy się do skrzyżowania, a to o tym, że przed nami zakręt . Zaznaczają nawet czy jest on w prawo, czy w lewo i informują, kiedy trzeba zdjąć nogę z gazu. Piesi z kolei w wielu miejscach zanim wejdą na pasy, patrząc pod nogi mogą ujrzeć wymalowaną informację na temat tego, jak rozglądać się by sprawdzić, czy nic nie jedzie.\nZałóżmy, że bezpiecznie wylądowałeś, odebrałeś bagaże, nie wpadłeś pod samochód przechodząc przez pasy i dotarłeś do autobusu, który ma cię zawieźć do twojego nowego mieszkania. I tu kolejna niespodzianka. U kierowcy bilet można kupić. Problem w tym, że kierowca nie wydaje reszty. Zwykle kiedy mówisz dokąd chcesz jechać, podaje on kwotę, jaką musisz zapłacić za przejazd i pieniądze wrzucasz do przezroczystej skarbonki. Jeżeli nie masz odliczonej kwoty masz dwa wyjścia – zrezygnować z podróży, albo wrzucić kwotę większą niż ta, którą powinieneś zapłacić za bilet.\nKolejne „pułapki” czekają na ciebie w mieszkaniu. Najpierw drzwi. Niby nic takiego, nie powinny nastręczać trudności, zwłaszcza jeśli masz przy sobie klucze. Tymczasem, może się okazać, że będziesz miał problem. – Mieszkam w Szkocji już prawie 10 lat i przez ten czas nie spotkałem się z tym, żeby w drzwiach wejściowych była „normalna” klamka – mówi Marcin z Edynburga. – Klamka co prawda jest, są też zamki, na pozór wszystko wygląda tak samo jak u nas. Ale jest pewien haczyk. O ile drzwi otwiera się normalnie: przekręcasz klucz w zamku, naciskasz klamkę i wchodzisz do środka, o tyle jak chcesz wyjść, to już tak prosto nie jest. Otóż, żeby zamknąć z zewnątrz mieszkanie czy dom, musisz zamknąć drzwi na klamkę, unieść klamkę do góry, puścić ją i dopiero wtedy możesz przekręcić klucz w zamku. Inaczej nie ma opcji, byś ruszył kluczem.\nTo nie koniec „kłopotów”. Wyspiarze mają też inne gniazdka i wtyczki elektryczne. Ale nie martw się – wystarczy przejściówka i bez problemu będziesz mógł korzystać z ulubionej suszarki, a lampkę kupioną w Szkocji przywieziesz do Polski i też ją podłączysz. Przejściówki można kupić w niemal każdym supermarkecie (a także w sklepach elektrycznych). Nie są drogie, bo zwykle kosztują kilka funtów, ale jeśli musisz kupić ich więcej, potrafi się z tego zebrać niezła sumka. I na to jest sposób – idź na zakupy do popularnego „funciaka”. Sklepów pod szyldem „Poundland” jest mnóstwo. Tam taka przejściówka kosztuje 1 Ł. A niekiedy można trafić na promocję np. „kup dwie, trzecią weź gratis”.\nKolejna bolączka cudzoziemców na Wyspach to krany – osobne do ciepłej, osobne do zimnej wody. Jeszcze nie tak dawno niemal ze świecą można było szukać umywalek czy wanien z jedną wylewką, która pozwalała na regulację temperatury wody. Dziś nadal w wielu domach spotyka się osobne krany. Coraz częściej jednak Szkoci decydują się na wymianę wylewek na „europejskie” doceniając wygodę jaką niesie ich użytkowanie. Jeżeli jednak trafisz do mieszkania, w którym są osobne krany, porozmawiaj z landlordem i poproś o zgodę na wymianę. Bez trudu kupisz odpowiedni kran, a zamontowanie go nie jest niczym skomplikowanym.\nTo nie koniec różnic między Polską, a Wyspami. Otóż w Szkocji bardzo popularną formą opłat za gaz czy prąd jest pre-paid. Żeby skorzystać, musisz najpierw „doładować konto”. Brzmi dziwnie? Może trochę zaskakująco, ale szybko się do tego przyzwyczaisz. Wprowadzając się do nowego mieszkania otrzymasz od właściciela specjalną kartę/kluczyk, którą musisz zarejestrować u operatora dostarczającego energię. Podpisujesz z nim umowę, podajesz swoje dane i od tego momentu masz możliwość zrobienia doładowania na swój rachunek. Jest to proste – doładowanie możesz kupić w większości lokalnych sklepów spożywczych czy na stacji benzynowej.\nTo tylko kilka różnic, które mogą zaskoczyć Polaka po raz pierwszy przyjeżdżającego na Wyspy. Kiedy się o nich wie, łatwiej przygotować się do przeprowadzki tak, by przebiegała ona – o ile to możliwe – bezstresowo. I jeszcze jedno. W Szkocji alkohol sprzedawany jest tylko do 22.00. Później, nawet w całodobowym supermarkecie nie kupisz nawet piwa. Jeśli więc chcesz ze znajomymi spędzić miły wieczór przy lampce czegoś mocniejszego, pamiętaj by wcześniej zrobić zakupy.


Parę wskazówek i porad podczas projektowania i urządzania kuchni, żeby była wygodna i funkcjonalna. | Aeconsulting.pl\nKuchnia to bardzo ważne pomieszczenie w większości domów. Wprawdzie jej głównym przeznaczeniem będzie przygotowywanie posiłków, ale w rzeczywistości jest także miejscem codziennego spotykania się z rodziną. To właśnie przy stole w kuchni w wielu domach je się posiłki, lecz również rozmawia o ważnych rzeczach i podejmuje decyzje. Jest także miejscem dość drogim w wykończeniu i meblowaniu, chociażby ze względu na konieczne urządzenia, jakie powinny się w niej znajdować, czyli przynajmniej kuchenka elektryczna lub gazowa i lodówka, ale także mikrofalówka i zmywarka.\nIch całkowity koszt to nawet kilka tysięcy złotych, szczególnie jeśli będzie się chciało wybrać urządzenia dobre jakościowo, które posłużą przez następne kilkanaście lat. Ale największym wydatkiem w większości kuchni są meble, często ich zakup jest też największym wyzwaniem. Bardzo duża liczba płyt meblowych i frontów daje bardzo duże możliwości komponowania pod względem wizualnym, a dochodzą przecież jeszcze do tego różne wersje funkcjonalne szafek.\nMogłoby się wydawać, że po kupnie kompletu mebli i sprzętu kuchennego będzie koniec wydawania, ale – inne wątki tutaj – niestety nie jest to prawda.kliknij tutaj frezarki podologiczne frezarki podologiczneŻeby kuchnia rzeczywiście dobrze mogła spełniać swoją rolę, powinna jeszcze być dobrze wyposażona w sporą liczbę najróżniejszych drobiazgów – komplety sztućców. Do trzymania chleba i bułek przydadzą się na przykład pojemniki na pieczywo, szklanki powiesić będzie można na stylowym stojaku, a kuchenne noże doskonale zaprezentują się w stalowym albo drewnianym bloku.\nDrobiazgów tego typu do kupienia jest cały ogrom, a i ich koszt również nie jest mały. Na przykład komplety sztućców, zastawy stołowej i garnków to również koszt nawet kilku tysięcy złotych, a tak naprawdę trudno jest funkcjonować normalnie bez tych wszystkich rzeczy. Można oczywiście niektóre rzeczy kupować w kilku częściach, początkowo zebrać tylko to, co będzie potrzebne, ale i tak w pewnym momencie dobrze będzie uzupełnić to wszystko – dobierz dodatki do domu. I dopiero wówczas da się stwierdzić, że czyjaś kuchnia będzie spełniać wszystkie wymagania i faktycznie wygodnie będzie się z niej korzystało.\nThis entry was tagged spotkania rodzinne, stół w kuchni, zastawa stołowa. Bookmark the permalink.


Google Drive odniósł sukces na Androidzie, będzie na Linuksie i Chrome OS\nStrona główna›Google Drive odniósł sukces na Androidzie, będzie na Linuksie i Chrome OS\nGoogle Drive — usługa firmy Google łącząca dysk w chmurze z Google Docs, wystartowała z hukiem, jednak bez klienta dla Linuksa. Wszyscy zawiedzeni brakiem klienta Google Drive dla tego systemu mogą już spać spokojnie, gdyż Google zapowiedział, że pracuje nad klientem dla systemu z pingwinkiem. Wiadomość pojawiła się na profilu Chada McCullougha na Google+, gdzie w dyskusji głos zabrała Teresa Wu, Community Manager z działu odpowiedzialnego za Google Docs. Pracujemy nad wsparciem dla Linuksa — czekajcie! — napisała Wu. Nic więcej… a użytkownikom pozostaje czekać i mieć nadzieję, że wsparcie będzie wyglądało lepiej, niż opakowana w biblioteki pochodzące z projektu Wine Picasa dla Linuksa. Ostatecznie można spróbować alternatywnych metod dostępu do dysku, na przykład z z poziomu Nautilusa pod Ubuntu.\nJednak jest szansa, że będzie lepiej. Google i tak musi przygotować porządne narzędzia do pracy z Google Drive, gdyż zamierza mocno zintegrować usługę z Chrome OS. W założeniu Google Drive ma być tożsamy z dyskiem twardym Chromebooka, a użytkownik ma w ogóle tego nie zauważać. Google Drive ma rozwiązać problem z pracą tylko w aplikacjach webowych, między którymi nie da się wygodnie przesyłać plików. Obecnie na Chromebooku plik trzeba pobrać, potem gdzieś wysłać, znów pobrać, wysłać… to wszystko ma się skończyć z wersją 20 systemu. Być może dystrybucje Linuksa na tym skorzystają.\nJeśli zaś chodzi o Androida, aplikacja cieszy się sporą popularnością. Dobę po wprowadzeniu jej do Android Market została pobrana ponad 5 milionów razy. Liczba ta zyskuje jednak znaczenie dopiero po wzięciu pod uwagę trybu wprowadzania nowych usług przez Google — nic nie startuje na całym świecie jednocześnie. Gdyby Google uruchomił Drive wczoraj na wszystkich kontynentach, pobrań byłoby o rząd wielkości więcej.