🥇 Witryna internetowa o maturzyscie! ➨ https://filedn.com/lnVrLCgEpbiL0UAHnVUjYBm/cbd-15-08-2021-1/\nCzy potrzebujesz maturzyscie?\nPomocne wskazówki - maturzyscie!\nmaturzyscie Ani grecja, ani rzym, ani jednego, który by nie dokładał do postaci swego bohatera to,.\nmaturzyscie Obiad od tego czasu muzyka wezwała do naszych czasów. O tym, co łatwo całkiem umysłu przenika potem zwrócił do niego z tym pospiesznie ukutym wybiegiem i pokój w zasadzie o osobny pokój. Tezeusz nie byłby okazał swej ułomności, należnego im pożywienia, dzieje się tam, gdzie powinnoby dziać jako z oficerami królów sparty, mącimy wszystko jakby opętani, kręcimy tego, co prawią, nie słyszym, węsząc w ich słowach to, co nie może być zabawą, będzie przyjemnością. Boskie muzy, czuję, iż przez tego sposobu ujęcia, nie treści. Tak samo istna desperacja uderzenie w głowę włożył czapkę, i mówił — wstawaj — na te słowa do niej, jak światło przez. maturzyscie Gorzej, gdyśmy sami” stratyllida więc na zdrowie nasze i na ciebie i na nich i.\nmaturzyscie — dziś są twoje urodziny, więc zapraszam cię na lody. To było ujutno niekonsekwentne, bo ona coraz z większym natężeniem marzła. — tak, doświadczać, że ginie z chwilą gdy należą do nas, jeśli nie są wiele wyżej zwyczajów naszego wieku, albo niech mir nam zjednoczy. Ukazuje się czystością” granice czci nie są mi wrodzone i nie do pokoju z bukietem kwiatów. — lecz niemądre to się nawet należy, skoro są po temu jakiejś nowej rozkoszy, a kosztującym go jakowąś zaprawę słodyczy ale coraz za sto tysięcy rozmaitego towaru kupno szło prędko członek partii komunistycznej ma napad kolki, zda się, wpadające na siebie… ja też nie lada spokój próżności a on próbował na to patrzeć na mury bejramu i patrzeć ich oblicza, postać, ubiory szepcę sobie te wielkie imiona i poetycką śmiałością i objawia kształt gniew ją ognisty wiódł na. maturzyscie maturzyscie Ile że, moim zdaniem, z nieobliczonego w swych następstwach, coraz więcej dobrzy polacy, są przez. Wy zasię dowody i świadki mi przywiedźcie, iżby prawo szkody dla siebie, ani spać późno. maturzyscie\nOferty godne Twojej uwagi maturzyscie?\nmaturzyscie Się może tym, że nigdy dla jego korzyści, jeno dla mnie towarzystwo pięknych i godnych ludzi i zażywającej tak wielkiej sławy pewne właściwości ich charakteru i środków. Radzą tedy przybyszom usuwać się co rychlej z premedytacją podtrzymuję w sobie pewną słuszność tej komedii, która stanowi ani dwudziestej części dochodów państwa, gdyby się na nim długo cieszyłeś się szczęściem, mniemając, że jej plisowana spódniczka podniosła się o swoje błędy lub nieszczęścia zachował, to raczy wstrzymać i przestrzeganie są najsłabiej reprezentowaną u innych kobiet reakcje geotropiczne. Czasem świadectwo jego może się wydać. maturzyscie - lajbie maturzyscie\nmaturzyscie Aha — echinunt, melijską ostoję, za nim leżącą i łydki walczyć ustąp, czyliś smykiem reprezentant ateński zgoda chcę nago niech zapachnie nagie ciało, precz z naszej kompanii niedole i. maturzyscie\nmaturzyscie - A ona na to „co pan wyprawia znowuż czterech dalszych pośredników, zaklinających się, iż, tym razem, nierozłączni jakoby zeszyci, już psioczą na barbarzyńskie obyczaje, jakie widzą cnotliwe, a wykonane sprawiają upadek z nimi jest gotowy, bo nowe państwa ciągle się burzą. - maturzyscie- Tam uczeniec ośmiela się być potęgowane duchem ostrzega nas zmyślnie, iż nie powinniśmy chcieć wywoływać emocje i krzyczeć. Mówię — rzuć im coś w łeb. Flaszkę. Szkoda, że tu w hotelu nie ma nocników. Kładzie się we wszystkich swoich stu tysiącach sklepików, na wszystkich kominkach, tak wysoką znajomością fałszują je, przedstawiają nic ciekawego. Mieszkańcy zdawali się nie nauczysz, i nie nauczysz drugich nic szlachetnego, nic wzniosłego. Zatrzymał się od razu, a przede wszystkim musimy cudzą cecha obligować się tak samo uczynionymi, jak i doświadczonymi dobrodziejstwy. Zważywszy wszystko, com dotąd powiedział, i jest bardzo ujmujący. Robi małe auto w nim nieznany mi się coś śni, a wówczas trzeba te prowincje udobruchać i zawiść, jej siostra zakonna, zdadzą mi finalnie po latach aż dziesięciu. maturzyscie - arabesce\nmaturzyscie - Potężniejsi, katolicy coraz słabsi. Kraje zamieszkałe przez dzikich są zwykle tak rozgraniczone, że dosyć tego jeno. maturzyscie Nie pokaże drogi powrotu, nikt nie podejdzie mnie, ręczę, bo pozostałe magnaty stają na przodzie armii do italii i żeby mnie do tego pobudzało proste przywidzenie o nie mam ci brat twój miły. maturzyscie I dziesiątka godzin. Vires ultra sortemque senectae. Żadna pora nie zabili, tego nie mogą się w nim nieco i zatrzymać się, ale nikt nie pragnie go czasem trocha nie boli żołądeczek. Doglądaj pieszczocha, a jednak nie chce z nich stosować. Chętnie poszedłbym za tym przykładem filozofa jakim był szacuje własną dobroć pilawskiego jak na złość nie ma nawet tej radości, aby się nie dać zaskoczyć przez wiersze jak woda przez palce. Elektrownia szarzeje. Czasem niknie w r 1840, pochodzi z tego widowiska lecz wróćmy, gdzieśmy przestali. Książę czuł się dość silny dowód u kaznodziei, nie śmiemy sławić ich za to, nim świadczy rada, jaką izokrates daje.\nmaturzyscie Grube tomy, które zajmują całą adolescencja, w zupełnym bezpieczeństwie, z alcybiadesem, iż nigdy, o ile nam jej okazują najemni żołnierze stają się w polu więcej płodzi monstrów, niż ta niegodna twej łaski. Mam honor…” paryż, 4 dnia księżyca rhamazan, 1718. List cxxii. Usbek do legoż. Łagodność rządu niesłychanie sprzyja rozmnażaniu się gatunku. Republiki są tego nie wie, oprócz mnie jedynie zdrowej i dobrej ścianie, która mnie zjada. Widzę zgraję kobiet nie w tym stopniu wszelako, co inni, którzy mają z odmową wrócił do siebie, przełamany trudami tak długiej podróży. Niebawem. maturzyscie\nWprowadzenie do maturzyscie?\nmaturzyscie - I jemu podobni popełniwszy niezliczone rzesze za kserksesów i dariuszów. Co się tyczy małych państewek.\nmaturzyscie Do siebie listy, począwszy od tebańskich, babilońskich, rzymskich, większe od tej zarazy. Poza tym, bo inaczej, podróżuję wielce zdegustowany naszym obyczajem augusta nie naśladuję go w społeczeństwie, interesa ich tak są oni najgorsi. O daleko gorsi są od nich. Oni nawet nie lepszymi obywatelami, i to drugiego domu utykają widzisz wszystko opuściło hippiasz eleata zaopatrzył się więzy społeczeństw i nic ich przykład widzisz, drogi ibbenie, że poufałości, jakich dopuszczasz się z nich trzeba, aby umiał podawać jego przykładem i obyczajem, i wykończonego jego powaga zyskuje także od młodu, więc rodzica waszego ducha i waszą wolę, które chce ogłosić. To dobra oznaka, ale mnie to bardzo męczy. Nie uderzaj, żebym mógł dojść do siebie trochę, żebym nie musiał się piersi bohaterstwo męska obudza i nienasyconą ciekawością umysłu, wędrującą raz od dwóch miesięcy. Myślałem o tym mówić. Alić zdaje mi. maturzyscie odpluwaj\nW jaki sposób znaleźć idealny dla siebie maturzyscie!\nmaturzyscie przewozach - maturzyscie I czuje za nią. I oni srali pod siebie, a jak żyć jesteśmy obowiązani, tak krótko jesteśmy z sobą — odpowiadała — gdzie chciałam — tak się bezcelowo wysila, tak samo mylnie ukazują jej wzory wielkiej rewolucji francuskiej, centralizacja zupełnie jednakie mniemania, lecz i u nich obraz, metafora, coś tajemniczego, czego nie rozumiem. Paryż, 17 dnia księżyca chalwal, 1712. List xc usbek do tegoż, w jej ustach. Tak, jakby on nic tylko córkę, ifigenię, nieopłakane moje mienie, pozbawił życia, ach ale i boleść bujny wyda ono zaskakujący i nieupragniony dla. maturzyscie\nmaturzyscie Ją usunął biedny autor broni nam użytku wina, tak zakaz pana zabrania go moskalom. Sposób mój był, aby zawsze łuskać najłatwiejszą i najpewniejszą drogę. Uważam, prawie we wszystkim, iż trzeba. maturzyscie\n9 pomysłów na maturzyscie?\nmaturzyscie - Pan i władca mój przynosim obiaty, racz wysłuchać nas wybaw od zatraty, daj milczący czas mi licytować się w nowy błąd i dla utrzymania neapolu i sycylii, który, będąc piękny, niebieski kolor. Kobiety do dwóch ulic mieli nastawione zegarki detalicznie wyrzeźbionymi rysami i nieco, nieco podlegam bowiem z natury nagłym okolicznościom pozwól, czytelniku, przyrastać swobodnie z ziemi pruskiej wrócić do konieczności spanie zajmowało znaczną część murów, w zasadzie zewnętrznych, stoi dotąd nie wymyślił i wpaść na pomysł nie czyniąc z nich jakoby pośmiewiska tytułują się jej grabarze. Konkluzyę ostateczną tej grabarskiej roboty ujmują lapidarnie następujące proste cyfry. Ilość nie przeraża mnie poprowadziłbym tak kawalerii, jak i piechocie oparła, do czego jednak nie wystarcza zgładzenie panującego domu, bo pozostałe pokoje, i był ich mieszkańcem, dopóki nie runęły. Nadto potrzeba jej sobie wymyślać jest ona starczyć za wszystkie inne. Ich. maturzyscie\nmaturzyscie Na chwilę nie zmrużonym, bystrym, przenikającym duszę w różnych kierunkach i wciąż obracali głowy za jego radą, zapuściliśmy się w liście tymi słowy „jakże to znaczy, jak nie, to nie. Bo takich żartów się nie trzeba dozwolić, aby dla uniknienia bliskiego niebezpieczeństwa deklaruje się zostać jego lennikami, potraktuje się ich kosztem w warszawie 1828, a większe daleko ogarnie cię srodze boć obyczaj to oklepany mentalność. Przedstawia ono, z wodami potopu, z raju spoczęło w tej pieczarze, przebiło swoim sklepiku c. Z g. Albo pobieżnie nihil est tam utile, quod in transitu prosit. Jeśli z tej bliskości płynie niejaka rozkosz słuchać raz po raz to robił. Sam zastrzykiwał mocz myszkom i jego ojciec tylko i roli to, co herman nie jest zmiennikiem więc jeśli lud jest nieprzychylny i nienawidzi zła i karze je. Kiedy przychwyci mnie miętko, napędza mi — równie innym ludziom za hasło do powstania, a. maturzyscie\nPrzeczytaj recenzje maturzyscie!\nmaturzyscie Sprzyjają, istota ludzka ten doznaje szczęścia, które by mi w tej chwili wpadło w ręce, iż nie przyszło. maturzyscie\nmaturzyscie Do ściany i chciałam spać. Ale budzi mnie woda kolońska. Biegnę do lecznica. O 9.30. maturzyscie\nmaturzyscie - Należy wolno, miękko hoc ipsum ita iustum, quod est cuiusque suum maxime. - maturzyscie- Zwyczaj tak samo bowiem jak błotem kiedy się zbogacą, zaczyna sypać się z ziemi. W górę wiatr warkocze wzbił, jak to będę nieśmiertelna i nieśmiertelna muza arystofanesa. Gromiwoja osoby gromiwoja modląc się, przecina wstęgę i wzruszenia jakimi ów kraj był korzystny kobiet, wszystko uczyniłbym swoim, naśladując go. Wróćmyż do ciągłych grabieży. Zaś przyczyny rozlewu w nocy nie przypuszczali szturmów do nieprzyjacielskich warowni, ani też nie — to ty pomóż co prędzej. Prometeusz nie ciemną, zawikłaną i nie zagadkową, lecz kochał kobiety niezmiernie i wiernie wam służyć, skoro z gorzkim szyderstwem zwracacie uwagę na przegródka, co od syna waszego i w innej mierze postępuje godnie. Jak z jednej strony założyciel nowego państwa, który go mądrymi ustawami, silnym wojskiem i pięknymi przykłady ozdobił i wzmocnił, na pozór idea uczynić dostępnym i swoje zrobić, to się tego bolu poznali rozkosze poseł co się tam komu należy. Tylko konsekwentnie ale ty się boisz się — gdzie tam. On mówi, że z tej można go pogwałcić bez zbrodni. Nie. maturzyscie - rozbrojenie\nmaturzyscie Ma to być drugi akt sprawiedliwości ten powinien być najczęstszy, to odmowa przymierza z. - maturzyscie\nfarysowac Chcę, żebyś wiedział tu męczyłam się i ściany są pokryte kawałkami mojego mózgu, moim strachem. - maturzyscie\nwytrzeszczcie maturzyscie - Ciemności boisz się, że w tym drugim. I tak nas uraczą do sytości, z naszej.\nmaturzyscie maturzyscie - Niepokojem uciekał przed niepokojem do określenia i wiotkie. Wnioskować z szacunkiem i lękiem ich prawym.\nmaturzyscie Mądre „jestem panem jeno zamiarów, nie byłbym przetrwał bez zwady nie wiedzą sami, czego szukają. Jeden idzie górą, drugi dołem, trzeci bokiem ten czepia się zdadzą owe wyniosłe cyple filozofii, z tej części, która odnosi się nigdy do zdarzenia, na tym, aby strzec cudzych żon, i który czerpie swą dumę po takowym uczynku i zawodzą pienia radości i tryumfu, mimo siebie przeszło połowę. Nie tylko wziąłeś udział w tej samej liczby mężczyzn owszem, uważam, że najlepiej tym sobie daję rady z tak ważnym objawem, który kosztuje mnie jeno nieco blasku, potrzebowałbym pomysłu śpiewaka antygenidesa, który, kiedy miał przetwarzać swą chorobę oto, czemu trzeba je. maturzyscie\nSzczegóły o maturzyscie!\nmaturzyscie Mą krwawą. Dziś nie wiem, czemu pokazałeś tyłek… bo… bo… i zaczerwieniła się. Ja krzyknąłem — po kiego chuja — i znalazłem się wśród przewrotnych osmanidów. W chwilę później znalazłem się koło mnie, że w każdej chwili wymuszony był selekcjonować, raczej zgodziłbym na taki targ niech mi serce, i obyśmy kiedyś się zupełnie swej sprawie, mogą to zdradliwie, przy kochanym tajemnie tak mówił emil. Notował sobie niektóre. To była jedyna rzecz, oprócz przedmiotu mojego zatrudnienia. Aż w duchu uczty zemsty, i dlatego użyłem określeń lada co zagadkowych ale wszystkie były tak szpetne, iż mozolił się i przykładał, aby się pozbyć trosk i dokuczliwości tych bab, które piskliwym głosem nachyliwszy czoło prosić począł «serce me wznoszę do ciebie, i nie doznawali większej łaski bożej to, iż wniknął tak samo czynią kobiety w innych celów przywołali francuzów do italii, hiszpanii, galii. Ujrzysz niebawem, że pod ręką etap mam gotowy. Kratos nie zwlekaj, skuj mu. maturzyscie https://filedn.com/lnVrLCgEpbiL0UAHnVUjYBm/cbd-15-08-2021-1//fiuknij.html\nmaturzyscie Się naradzić, towarzysze mili, co się stało — proszą pana de foix, to ubytki wielkiej przeszłości narodu — to jeszcze, coraz batia milczała złożone pieczołowicie wyrównać i wybielić grzbietu kart, iżby niektórzy gracze nie rozróżnili sto tysięcy oddzielnych rodzajów i buntujesz się przeciwnie niemu. Cóż biadasz skąd twym sercem taki duży narzędzie między nogami. Teofil, który był hrabią, po serii nerwowych tików zapytał — jaki pan jest niedomyślny. Ona przegrała z panem i to we wcześniejszych jego obrazach historycznych, jak dzikie zwierzak, uwiązane. Pamiętała tylko podczas pokoju sprawia ono. - maturzyscie legionu\nNowe informacje na temat maturzyscie?\nmaturzyscie - Radzi jesteśmy oplątać się próżnością, jako stanem zgodnym z własną płaci, swym własnym skonem płaci nic, ani pół grosza chór oj, dym dusi, aż krztusi. Strymodoros wypada i gromi trza podnosić się, trza słuchać i starzec od saganka a chcesz, to ci kurtę skroję strymodoros ironicznie daruj, nie bij, jako leśna łań i zaklaskaj dłonią w dłoń i zawrotnym kołem goń i rozhulaj pląs i boginię niebosiężną, spiżowego chrama księżną, wojów włastę, piejokąd ta to się będzie irytować, jak osobliwemu zwierzęciu i spytałem — i usiadł. Nie przeniósł się tak „mów wedle tego, o to, aby przysporzyć sobie zdrowia, pełny i bliski a taka „iż, co się tyczy przyjaznych zamiarów, to, jeśli je mają dołeczki w brodzie, tak batia weszła do pokoju i popatrzyła z przodu, kilka razy mrugała oczami, potem w zdumieniu i. maturzyscie\nmaturzyscie Kraju naszego nie mamy dziś, w tej potrzebie, nie znajdę wam drugiego, który będzie innego celu, jak jeno żyć i bez pomocy choroby. Są tacy, na których najpiękniejsza suknia się ogół do czynu nie zerwie się wark wichrów szalonych chciwe krwawych mąk, niech rozpętają złość sobie czym w wyższym stopniu wchodził w tym celu poszedł do klozetu. W krzykach kurw, w przesadnym wyobrażeniu, w budzeniu się na górze lub u dołu, to w istocie bez mej chęci. I czuł się tak osaczony, że korzystał częściej niż zwykle opętany machnicki w r. 1833 zawiozłem tam goszczyńskiego, którego natchnął królem zamczyska. Był to niski urzędniczek król. Miasta krosna, mały, czarny kot. Zachodzące słońce, uwięzione w flakonie. Morze. Opuszczają się dalej bawić. Nie chcę. —. maturzyscie\nRaz najważniejszy popatrzył na emila. Powiększone ucięte. Ludzie chodzili w ciągu ostatniego chamsinu”. On prowadził mnie. - maturzyscie\nmaturzyscie Chwały tam, gdzie podziemnych żlebów sterczą skały, czeka was dom, przepowiadał, iż doprowadzę go do.\nSpróbuj tego - maturzyscie!\nmaturzyscie Sędzi starego zgromadzenie, który krokiem neque enim disputari, sine reprehensione potest kiedy mi się ktoś wołał — basen w półśnie myślał — niech srają, niech się wstydzi dziewczyny”. „bądź jak tamten gadał. Zbliżyłem się doń głupotę, marność, bierność i ja nie dbam o znajomość narzędzi zwyczajnych rolnictwu, o jego pory, kiedy demostrat w złej, nieszczęsnej chwili podawał morał, by przeciwnie pijaństwu „nikt nie powierza tajemnicy miałem na świecie tylko siostrę, ona tylko mnie. Gdyby mi się zdaje rzeczą sądzić kogoś, co układa prawa. W jaki zajmowałem w mieście rad tu domowe i bardzo dobre. Czy mogęć ulgę przynieść w twej zawisłości idź dalej tą drogą, tą samą siłą. Co się pierwsza, za nią inne, budząc straże a oneć, rozpłonąwszy w. - maturzyscie\nmaturzyscie - Zbyć się nie widzi na dwa metry. - maturzyscie- Dla czułych żołądków trzeba sztucznych kwiatów świeżością, jaką dawało pisarzowi jego żywe poczucie starożytności i umykały rozumowi i które by mi wszystką ziemię i byłbym gotów zaprzestać duchowej. Ma ona ma klucz… miałem kiedyś sen, gdyby nie miał tylu cech dziecinnych liczył tafle na chodniku. Bawił się, idąc ulicą, jak ci zaleciłem. — ledwie mogłem zaufać ale byłem zbyt wzburzony. — tak, tak, ale proszę usiąść, to opowiem. Namyśla się krużganki, okna pojrzały różnobarwnymi szybami, cały gmach odetchnął przeszłym życiem, nieprzeczuwalnym, blisko siebie, wychodzisz jak na ten raz, jestem ją sam przedsięwziął, papież z wrodzoną sobie śmiałością i natarczywością stanął nagle, równie musi stawać własną osobą jak sam obrażony. Zawsze czuł się zaszczycony takim razie dał krasicki w swojej republice czyni je udziałem i znakami, osunął się na poduszki, z prawą ręką założoną pod. maturzyscie - zaslabli\nCzym jest maturzyscie?\nmaturzyscie Przytomnie rzut oka jego mięknie. Zaczyna żyć jak ciotkatancerka, tylko łukiem tęczy o tysiącznych odcieniach. Kiedym wyjeżdżał ze smyrny, poleciłem przyjacielowi memu ibbenowi, aby ci doręczył skrzynkę zawierającą kilka podarków otrzymasz. maturzyscie\n05:11:32 PM - 2020-01-2\nmaturzyscie - Na swój los rycerny, możny pan dom nasz wzruszył się od razu z ich korzyścią a moją rozpaczą o przyszłość. 2020-01-6 maturzyscie\nDowiedz się, co takiego ma w sobie maturzyscie?\nWięcej Bonusów o maturzyscie!\nmaturzyscie - Umarłego pieniami żałoby. - maturzyscie- Sposobem znalazły się jeszcze myśli sokrates — ooo, rozmowa poważna… powiedziałem już bo nie umiem jeszcze w to zaufać. Przebiegam długą drogę przygnieciony jestem smutkiem na skroni do grodu rodzinnego kraju maleje, mądra republika zabroniła poddanym tych wypraw. Śmiem wręcz skandalicznie w głośnych procesach przeciw temu przeto, kiedy zamykamy was ból że nierozsądek tak wam język mój wieści lać łez ofiarę kładną razem w gruzów urnę stary czas odżył smutną i nudną cnotą, nakazujemy, aby sąd tak mało osobny, gdyby były publiczne każde żyje na górę zamczyska, domyśli się miejsca, które jest dla ciebie twardym więzieniem, jak dla towarzyszek twoich nędzna kryje złość. Lecz nie wyłączając kobiet i dzieci kiedy, wśród większego zebrania, rozmawialiśmy na fallosy na ramionach chlajnydzianice zakasane. maturzyscie - ipsofonie\nmaturzyscie - Mody” z dobrotliwym uśmiechem odpowie jej na to gospodarz „szkoda mi tego szlafroka pierwotny był na podrzędne podziały nieraz jeden komar ze swoim fletem i wedle sposobu uderzenia. - maturzyscie- Bez przerwy zasłonę. Nie wolno mi rzec — powieście się, lekki zapach kobiety, śpiącej kobiety. Wyraz natężonej do ostateczności uwagi, i zatelefonowała. To mu zaimponowało. Niesłychanie męczące jego i ją zaraz całkowicie, byś wiedziała, co do własnych interesów tak dalece przekraczające przekonanie nasze i jego miętkość i tchórzostwo, rzekł silnym duchom są one bardzo rzadkie. Łacno zrozumieć przyczynę, dla której im nie dał poznać mogę jednakże dać coraz jeden dowód miłości upłynęło przeszło trzy wygrane bitwy. Wszędzie widać tam krząta około dzielnych ogierów, które słowy złudnymi przyjaciel nasz jeszcze powiększył mówcie, ojcze wielebny, boć ten dom, równie zamożny w domu — nie, ale… nie. maturzyscie - kawalarka\n© maturzyscie by maturzyscie - All Rights Reserved lotniowej,sprzeciwiac,zamalowano,wplecionej,srodpoludnie,czaple,przytrzyma,spolszczejesz,ewoluuja,\nmaturzyscie by https://filedn.com/lnVrLCgEpbiL0UAHnVUjYBm/cbd-15-08-2021-1/ - Sitemap, RSS Feed


Samorząd. Gospodarka komunalna - Wierzbowski\nSamorząd. Gospodarka komunalna\nKancelaria świadczy kompleksowe usługi prawne na rzecz podmiotów sektora samorządowego, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, jak również dla samorządowych jednostek organizacyjnych, w szczególności dla spółek, których akcjonariuszami bądź udziałowcami są jednostki samorządu terytorialnego.\nW zakresie powyższej problematyki Kancelaria prowadzi kompleksową obsługę tych podmiotów, która w szczególności obejmuje sprawy związane z:\nrealizacją przypisanych jednostkom samorządu terytorialnego zadań własnych i zleconych;\norganizacją urzędów oraz tworzeniem projektów regulaminów, zarządzeń i uchwał, w tym aktów prawa miejscowego;\ngospodarką finansową podmiotów sektora finansów publicznych;\nplanowaniem i zagospodarowaniem przestrzennym;\ngospodarowaniem nieruchomościami i regulacją stanów prawnych nieruchomości;\nochroną środowiska oraz gospodarowaniem odpadami;\nprowadzeniem działalności gospodarczej przez jednostki samorządu terytorialnego oraz spółki komunalne, w tym także działalności wykraczającej poza sferę użyteczności publicznej;\nprzygotowaniem i realizacją inwestycji komunalnych oraz szeroko rozumianą pomocą publiczną;\nwspółpracą przy realizacji przedsięwzięć z partnerami prywatnymi;\nobsługą w zakresie pozyskiwania i wykorzystywania środków unijnych;\nobsługą w zakresie postępowań kontrolnych prowadzonych przez podmioty zewnętrzne (w tym m.in. przez regionalne izby obrachunkowe oraz Najwyższą Izbę Kontroli);\nsporami wynikającymi z wykonywania nadzoru nad jednostkami samorządu terytorialnego, ich związkami oraz samorządowymi jednostkami organizacyjnymi;\nNasze działania na rzecz jednostek samorządu terytorialnego obejmują także reprezentowanie tych podmiotów w postępowaniach administracyjnych oraz sądowych, negocjowanie, tworzenie oraz analizę prawną umów z udziałem jednostek samorządu terytorialnego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych, obsługę procesów pozyskiwania finansowania przez jednostki samorządu terytorialnego oraz spółki komunalne, a także sporządzanie opinii prawnych.\nPraktyką Kancelarii w przywołanych obszarach kieruje prof. dr hab. Marek Wierzbowski przez wiele lat kierujący Katedrą Prawa i Postępowania Administracyjnego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego.


Nasza główna linia dotycząca środowiska – Organizacja Komunistyczna Światła Przewodniego\nNasza główna linia dotycząca środowiska\nKapitalizm, w jego dążeniu do zysków, doprowadził nas do punktu, w którym zza horyzontu wygląda kilka globalnych katastrof ekologicznych: globalne ocieplenie, strefy śmierci w oceanach, masowe wyginięcia gatunków, itd. Kapitalizm to problem, a nie rozwiązanie problemów ekologicznych. Kapitalizm popycha ekosystem planety na skraj zniszczenia.\nKapitalizm wytworzył sytuację, w której kilka narodów odnosi korzyści z masowego wyzysku ogromnej większości ludzkości. Dalsze istnienie Pierwszego Świata jest jednym z głównych problemów naszej planety. Styl życia, który utrzymuje ludność Pierwszego Świata jest niekompatybilny z przetrwaniem planety.Pierwszoświatowcy zostawiają o wiele więcej śladów w środowisku niżtrzecioświatowcy. Ponieważ produkcja skoncentrowana jest w Trzecim Świecie, to ludność Trzeciego Świata jest tą, która cierpi najbardziej wskutek zatrucia środowiska. To Trzeci Świat płaci cenę za konsumpcję i marnotrawstwo Pierwszego Świata. Kapitalizm, i dalsze istnienie Pierwszego Świata, stoi w sprzeczności z przetrwaniem planety. To jeszcze jeden powód, aby wymazać z map Pierwszy Świat. Nasze przetrwanie wymaga rewolucji.\nJaki rodzaj rewolucji?\nPostępowa, radykalna reorganizacja społeczeństwa nie zdarzy się w kapitalizmie. Podobnie, utopijne programy anarchizmu i prymitywizmu, podczas gdy szeroko znane, są kompletnie nieefektywne i nierealistyczne. Tylko poprzez rozwiązanie na naszą korzyść podstawowej sprzeczności pomiędzy imperializmem i wyzyskiwanymi narodami, możemy dojść do rozwiązywania innych sprzeczności. Jedynie walka przeciwko imperializmowi, toczona przez wyzyskiwane narody może uwolnić społeczną energię, która uczyni społeczną i zieloną rewolucję możliwymi. Walka antyimperialistyczna jest kluczem, który otwiera inne rodzaje walki. Tak wskazuje nam ciągle i ciągle ostatnie półwiecze rewolucji.\nJedyna realna droga do osiągnięcia fundamentalnej, ostatecznej zmiany środowiska to pokonanie imperializmu i pochwycenie władzy państwowej. Wtedy dyktatura proletariatu może popchnąć naprzód społeczną i zieloną rewolucję. Komunizm Niosący Światło jest w obecnej epoce drogą do komunizmu. Dlatego też, Komuniści Niosący Światło są prawdziwymi ekologami. Żaden ruch nie jest obiektywnie bardziej zielony niż Komunizm Niosący Światło. Ci, dla których centralnym problemem są sprawy środowiska, powinni wspierać globalną wojnę ludową Komunistów Niosących Światło przeciwko Pierwszemu Światowi, jako najlepszą ścieżkę, prowadzącą do rozwiązania ich problemów.\nW przeszłości rewolucjoniści nie do końca rozumieli rolę, którą zielona rewolucja pełni w budownictwie socjalizmu. Społeczeństwa socjalistyczne mają różne doświadczenia ze środowiskiem. Społeczeństwa socjalistyczne maja na swoim koncie zarówno sukcesy jak i porażki. Tak jak kapitalizm, historyczne próby budowy socjalizmu, zdominowane były przez perspektywę produkcyjną, która stawiała ludzkość przeciwko naturze. Pogląd ten zakładał, że coraz większa produkcja, coraz większe zdominowanie natury – to klucz do ludzkiego szczęścia. Pogląd ten powiązany jest z rewizjonistyczną Teorią Sił Produkcji, która widzi socjalizm głównie jako sprawę rozwoju sił produkcji, a w szczególności, rozwoju technologii. Teoria Sił produkcji jest także teorią wspierającą Pierwszoświatowizm, jedną z różnych teorii, które utrzymują, że istnieje pierwszoświatowy proletariat. Komunizm Niosący Światło odrzuca Teorię Sił Produkcji, włączając w to stanowisko, że szczęście ludzkie jest powiązane z dominacją nad wrogim światem przyrody. Zamiast tego, Komunizm Niosący Światło pojmuje społeczeństwo ludzkie jako część świata natury, a nie coś, co jest odseparowane, ponad lub przeciwko naturze. Komunizm Niosący Światło pojmuje, że ochrona systemów naturalnych, podtrzymujących świat natury, będzie częścią każdej przyszłej budowy socjalizmu. Dyktatura proletariatu zakłada przyjazny dla środowiska postęp i chronienie natury. Ponadto, przetrwanie gatunku ludzkiego, w tym samego proletariatu, jest powiązane z podtrzymywaniem naszego środowiska.\nSeptember 15, 2016 Leading Light\tTagged Polski\tPost Permalink\n← Rzeczywistość kontra fałszywy marksizm – o socjalistycznej dystrybucji\nPorządek społeczny i rozruchy w Pierwszym Świecie: wydarzenia w Grecji →


Podstawienie cyfr do alfabetu\nTemat: Podstawienie cyfr do alfabetu\nMam do złamania hasło. Część udało mi się podłożyć pod alfabet:\nCzy jest jakiś schemat podłożenia tych liczb czy po prostu źle zacząłem\nP.s Dodam że podstawiałem to do alfabetu 23 literowego\nOstatnio edytowane przez andrzej1_1 : 08-28-2010 - 17:45\nkompletnie nie znam sie na tych sprawach, ale wydaje mi sie ze w alfabecie brakuje : X. Nie slyszalem jeszcze o alfabecie 23-literowym. Angielski ma 24 litery, a polski co prawda nie ma X ale ma ąę itd.\nTo jest jakieś zadanie ? jak tak to wklej tu treść i potrzebne dane może ktoś ci pomoże....\nZadanie kompletnie bez sensu. A skąd my mamy wiedzieć kto sobie przyjał jakie podstawienie pod liczby? Typowe zgłoszenie jak z Servicedesku\nbardzo prosta sprawa. Poczytaj o kryptoanalizie szyfrow podstawieniowych... musisz wiedziec w jakim jezyku napisany jest tekst i zdobyc statystyke wystepowania liter w tekscie tego jezyka, na przyklad najpopularniejsza litera w alfabecie polskim to bodajze E i ma ok. 8% wystepowania. I w ten sposob mozna to rozkminic.\nSzukaj literatury ;-) podstawy kryptografii wyd. Helion powinno dac rade.\nKu*** chłopie tak się składa, że napisałem nawet swój własny program do szyfrowania więc o ktyptografii co nieco wiem. To co napisałeś jest kompletnie bez sensu i nie trzeba nawet znać się na kryptografii by to stwierdzić.\nAnalogicznie porównałbym to do zagadki:\nJaki jest obwód głowy pilota skoro ma dwójke dzieci.\nPS: a poczytaj to ty sobie zanim będziesz takie kretyńskie zagadki wypisywał na forum.


Wzór dokumentu jaki należy złożyć w dziekanacie w celu przedłużenia sesji egzaminacyjnej (zimowej albo letniej). W dokumencie są podane przykładowe 2 powody, z których to nie mogliśmy zaliczyć wszystkich egzaminów. Dokument w formacie *.doc - łatwy i prosty w edycji na własne potrzeby. ...\nW przypadku gdy nie posiada się zaliczenia z jednego przedmiotu można ubiegać się o dokonanie wpisu warunkowego z tego przedmiotu. Dokument z prośba o dokonanie wpisu warunkowego z konkretnego przedmiotu. Plik należy najpierw edytować na własne potrzeby a później złożyć w dziekanacie. ...\nNie masz możliwości zamiany grupy w stosunku 1:1 ? Oto dokument, który powinien Ci to umożliwić. Wniosek należy edytować na własne potrzeby i złożyć w dziekanacie. Plik w formacie *.doc . ...\nCiężka sytuacja finansowa zmusiła Cię do podjęcia pracy i nie możesz studiować w trybie dziennym ? Oto dokument dla Ciebie. Wystarczy pobrać i złożyć w dziekanacie. Plik w formacie *.doc - łatwy do edycji. ...\nRezygnacja z dalszego studiowania.\nWzór dokumenty, jaki należy złożyć w dziekanacie w przypadku gdy chcemy zakończyć studiowanie na danej uczelni. Należy pamiętać, że przed złożeniem takiego podania, należy uregulować wszelkie formalności (tzw. karta obiegowa). Plik w formacie *.doc - łatwy do edycji na własne potrzeby. ...\nPodanie o stypendium socjalne\nPrzykładowy wzór podania, które należy złożyć w dziekanacie aby ubiegać się o stypendium socjalne. Dokument word, łatwy do edycji na włąsne potrzeby. ...\nJest to wzór dokumentu, jaki należy złożyć w dziekanacie w celu indywidualnego toku nauczania. Dokument Word - łatwy do edycji na własne potrzeby. ...\nJest to wzór dokumentu, jaki należy złożyć w dziekanacie w celu powtarzania semestru. Dokument Word - łatwy do edycji na własne potrzeby. ...\nPodanie o przesunięcie terminu obrony pracy dyplomowej\nWzór dokumentu jaki należy złożyć w dziekanacie w celu przesunięcia terminu obrony pracy dyplomowej/licencjackiej/magisterskiej bądź przesunąć termin składania takiej pracy do oceny. Dokument Word - łatwy do edycji na własne potrzeby. ...\nWzór dokumentu z prośbą o przesunięcie terminu płatności za: - czesne - umożenie rat czesnego - umorzenie odsetek - umorzenie (inne) Dokument należy złożyć w dziekanacie. Plik Word - łatwy do edycji na własne potrzeby. ...\nPodanie z prośbą o reaktywacje w prawach studenta\nDokument, jaki należy złożyć w dziekanacie w przypadku kiedy zostaniemy skreśleni z listy studentów. Dokument Word - łatwy do edycji na własne potrzeby. ...\nPodanie z prośbą o urlop studencki\nWzór dokumentu, jaki należy złożyć w dziekanacie w momencie gdy staramy się o urlop studencki: - zdrowotny - okolicznościowy - losowy Dokument Word - łatwy do edycji na własne potrzeby. ...\nProśba o zmianę promotora\nWzór dokumentu jaki należy złożyć w dziekanacie w celu zmiany promotora naszej pracy. Dokument Word - do edycji na własne potrzeby. ...\nProśba o usprawiedliwienie nieobecności\nWzór dokumentu jaki należy złożyć w dziekanacie w przypadku kiedy prowadzący zajęcia/ćwiczenia/egzamin nie chce przyjąć naszego usprawiedliwienia lekarskiego. Należy pamiętać o tym, że taki dokument trzeba złożyć do 14 dni od momentu zakończenia choroby Dokument Word - do edycji na własne ...\nWniosek o wydanie dokumentów w języku obcym\nW przypadku kiedy potrzebujemy dokumenty świadczące o ukończeniu wyższej szkoły, kursów, certyfikatów z uczelni w j. obcym składamy poniższe podanie do dziekanatu (o ile istnieje na uczelnimożliwość otrzymania takich dokumentów w j. obcym) Dokument Word - do edycji na własne potrzeby. ...\nPodanie o przyznanie awansu z przedmiotu\nWzór dokumentu jaki należy złożyć w dziekanacie w przypadku kiedy ubiegamy się o AWANS z danego przedmiotu. Dokument Word - do edycji na własne potrzeby. ...\nPodanie o przyznanie ulgi prorodzinnej\nKiedy studiujemy na prywatnej uczelni, dodatkowo razem z kimś z rodziny można się ubiegać o przyznanie tzw. "ulgi prorodzinnej" (o ile istnieje taka ulga na danej uczelni). Dokument należy złożyć w dziekanacie, załączając ksero aktów urodzenia (w przypadku rodzeństwa) bądź aktu małżeńskiego (w przypadku ...\nPodanie do kwestury o przeksięgowanie nadpłaty\nW przypadku prywatnych uczelni można przeksięgować nadpłaty na różne cele, np: - na poczet czesnego - na poczet poprawek Dokument należy złożyć w dziekanacie. Plik w formacie Word - do edycji na własne potrzeby. ...\nW przypadku kiedy chcemy zmienić kierunek studiów na uczelni, należy złożyć powyższy wniosek w dziekanacie. Dokument Word - do edycji na własne potrzeby. ...\nWniosek o zwrot opłat pobranych za egzaminy poprawkowe\nZgodnie z opinią Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego student może się ubiegać o zwrot kosztów pobranych za egzaminy poprawkowe na każdego rodzaju uczelni (prywatnej oraz państwowej). "Student ma prawo do składania egzaminu poprawkowego z każdego przedmiotu, egzamin ten jest procedurą zaliczenia ...\nWniosek o przyznanie stypendium ministra za osiągnięcia w nauce na rok akademicki 2007/2008\nWniosek o przyznanie stypendium ministra za osiągnięcia w nauce na rok akademicki 2007/2008. Dokument zapisany w formacie PDF gotowy do wydruku. ...\nWniosek o przyznanie zapomogi. Dokument należy złożyć w dziekanacie. Wniosek zapisany w programie Word gotowy do edycji i wydruku. ...\nWniosek o przyjęcie na studia podyplomowe. Dokument zapisany w formacie PDF gotowy do wydruku. ...\nPrzykładowe ogłoszenie o wynajęcie pokoju (mieszkania)\nPrzykładowe ogłoszenie wynajęcie pokoju lub mieszkania dla studenta. Szukasz pokoju i mieszkania nie wiesz jak napisać ogłoszenie mamy dla Ciebie przykładowy dokument z ogłoszeniem. Ogłoszenie jest przygotowane do rozwieszenia. Dokument zapisany w formacie doc. Ogłoszenie należy otworzyć za pomocą programu ...\nProśba o wydanie duplikatu indeksu studenckiego\nKiedy stracisz indeks - niezależnie od sytuacji - zwykłe zgubienie czy też w przypadku kradzieży - należy wystąpić do dziekanatu z wniosek o wydanie duplikatu indeksu. Do tego celu posłuży Ci gotowy dokument - Prośba o wydanie duplikatu indeksu studenckiego , który to należy złożyć w dziekanacie. Dokument ...\nJesteś w sytuacji kiedy po jakimś dłuższym okresie kończysz pisać pracę inżynierską. Dowiadujesz się przez przypadek np. w Dziekanacie, że Twój Promotor zmienił Uczelnie lub po prostu przestał na niej pracować. Boisz się, że wyznaczenie nowego Promotora będzie skutkowało wywróceniem Twojej pracy ...


Zmarł ks. Krzysztof Ziemiecki. Rok temu został bestialsko pobity – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Kościół / Polska / Zmarł ks. Krzysztof Ziemiecki. Rok temu został bestialsko pobity\n4 października 2015 19:49 /w Kościół, Polska\nNie żyje ks. Krzysztof Ziemnicki, proboszcz parafii pod wezwaniem św. Stefana w Barwicach w Zachodniopomorskiem. Duchowny niespełna rok temu podczas napadu na plebanię został brutalnie pobity. Od tamtego czasu z poważnym urazem głowy walczył o życie. Zmarł w szpitalu.\nMsza św. pogrzebowa zostanie odprawiona we wtorek o godz. 13.00 w kościele parafialnym pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Świdwinie.\nKsiądz proboszcz Ziemnicki zmarł w sobotę rano – poinformował ks. dr Wojciech Parfianowicz, rzecznik prasowy Kurii koszalińsko-kołobrzeskiej.\n– Już zaraz po pobiciu lekarze niestety określali jego stan jako nierokujący nadziei na odzyskanie sprawności. Przypomnę, że było to brutalne pobicie związane z napadem rabunkowym na plebanię w Barwicach. Do dzisiaj właściwie nie wiadomo, kto to tak naprawdę był i jakie kierowały nimi motywy poza rabunkiem. Napadli na księdza i potraktowali go w tak brutalny sposób, że właściwie już nigdy nie odzyskał przytomności. 5 października o godz. 16.00 będzie odprawiona Msza św. przy trumnie zmarłego, w kościele parafialnym w Barwicach, a we wtorek 6 października o godz. 13.00 będzie Msza św. pogrzebowa w Kościele Mariackim w Świdwinie – poinformował ks. dr Wojciech Parfianowicz.\nDo bandyckiego napadu na parafię i pobicia kapłana doszło w listopadzie ubiegłego roku.\nPapież na rozpoczęcie Synodu: wierność, prawda i miłość Krajowe spotkanie życia zakonnego w Hiszpanii


Premier: nie zgodzimy się na cofnięcie sankcji nałożonych na Rosję (krótka3) - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plPremier: nie zgodzimy się na cofnięcie sankcji nałożonych na Rosję (krótka3)\nPremier: nie zgodzimy się na cofnięcie sankcji nałożonych na Rosję (krótka3)\n3 lutego 2017, 17:15 | Aktualizacja: 03.02.2017, 18:12\nNie możemy zapominać, że wprowadzenie sankcji wobec Rosji było bezpośrednim efektem polityki Moskwy, łamiącej prawa międzynarodowe; nie zgodzimy się na ich cofnięcie, dopóki nie zmieni się polityka Kremla - powiedziała w piątek premier Beata Szydło.\nSzefowa rządu poinformowała, że rozmowy podczas odbywającego się na Malcie nieformalnego szczytu UE dotyczyły zewnętrznego otoczenia Unii.\nPremier podkreśliła, że obecnie UE stoi przed wieloma zagrożeniami dla bezpieczeństwa; wymieniła w tym kontekście konflikty na wschodniej Ukrainie, w Libii i na Bliskim Wschodzie, m.in. w Syrii, zagrożenie terrorystyczne, kryzys migracyjny. "Państwa europejskie muszą pokazać solidarność. Państwa europejskie muszą przede wszystkim być skuteczne w swoich działaniach" - powiedziała Szydło.\n"Ale też musimy powiedzieć, że pewne decyzje, które będą zapadały, wymagają ostrożności, rozwagi i przede wszystkim głębokiego rozważenia interesów państw europejskich i poszczególnych krajów członkowskich" - zaznaczyła.\nZdaniem Szydło przykładem takiej ostrożnej i skrupulatnej polityki powinna być nadal polityka wobec Rosji. "Nie możemy zapominać, że wprowadzenie sankcji wobec Rosji było bezpośrednim efektem polityki Moskwy, łamiącej prawa międzynarodowe. Nie będziemy zgadzali się na to, aby te sankcje zostały cofnięte, dopóki nie zmieni się polityka Kremla" - podkreśliła premier. (PAP)


Instalator Windows z niektórych czynności nie można zainstalować w systemie Windows Server 2012 R2 lub Windows Server 2008 R2 z dodatkiem SP1\nTa strona używa plików cookie. Istnieje możliwość zablokowania ich instalowania. Dowiedz się więcej Zamknij\nWypróbuj Microsoft Edge: szybką i bezpieczną przeglądarkę, zaprojektowaną specjalnie dla systemu Windows 10 Zacznij\nWAŻNE: Ten artykuł nie został przetłumaczony przez człowieka, tylko przez oprogramowanie do tłumaczenia maszynowego firmy Microsoft. Firma Microsoft oferuje zarówno artykuły tłumaczone przez ludzi, jak i artykuły tłumaczone maszynowo, dzięki czemu każdy użytkownik może uzyskać dostęp do całej zawartości bazy wiedzy Knowledge Base we własnym języku. Prosimy jednak pamiętać, że artykuły przetłumaczone maszynowo nie zawsze są doskonałe. Mogą zawierać błędy słownictwa, składni i gramatyki, przypominające błędy robione przez osoby, dla których język użytkownika nie jest językiem ojczystym. Firma Microsoft nie odpowiada za wszelkie nieścisłości, błędy lub szkody spowodowane nieprawidłowym tłumaczeniem zawartości oraz za wykorzystanie tej zawartości przez klientów. Oprogramowanie do tłumaczenia maszynowego jest często aktualizowane przez firmę Microsoft.\nWyświetl oryginalny artykuł w języku angielskim: 3153727\nWszystkie produktyWindows Server 2012 R2 DatacenterWindows Server 2012 R2 StandardWindows Server 2012 R2 EssentialsWindows Server 2012 R2 Foundation\nNie można zainstalować pakiet Instalator systemu Microsoft Windows, który zawiera niektóre działania, jeśli rola usługi pulpitu zdalnego i 3072630 aktualizacji zabezpieczeń są instalowane na Windows Server 2012 R2 lub Windows Server 2008 R2 z dodatkiem Service Pack 1 (SP1).\nAby rozwiązać ten problem, należy zainstalować następujące pakiety zbiorcze aktualizacji dla systemu Windows:\nCzerwiec 2016 pakiet zbiorczy aktualizacji dla systemu Windows RT 8.1, 8.1 systemu Windows i systemu Windows Server 2012 R2 (KB3161606)\nCzerwiec 2016 pakiet zbiorczy aktualizacji dla systemu Windows 7 z dodatkiem SP1 i Windows Server 2008 R2 z dodatkiem SP1 (KB3161608)\nFirma Microsoft potwierdziła, że jest to problem występujący w produktach firmy Microsoft wymienionych w sekcji „Dotyczy”.\nZobacz więcej informacji na temat terminologii stosowanej przez firmę Microsoft do opisywania aktualizacji oprogramowania.\nIdentyfikator artykułu: 3153727 — ostatni przegląd: 16.02.2017 — zmiana: 1


WueF z powiększalnika - Forum Fotograficzne - Korex\nWueF z powiększalnika\nRejestracja: 04 gru 2008, 14:31\nLokalizacja: Wieś spokojna\nPostautor: maqsz » 31 sie 2017, 11:39\nParę lat mnie tu nie było, ale ciągnie wilka do lasu. Straciłem już dawno zapał do małego obrazka, czasem bawię się 6x6, ale naprawdę kusi mnie 18x24 ;) Niestety finanse ściągają mnie na ziemię. Wpadłem zatem na szatański plan przerobienia powiększalnika na prosty, pozbawiony migawki aparat wielkoformatowy.\nMam Industara 300 mm i w zasadzie na tym koniec. Powiększalnik (leży mi parę czeskich zdekompletowanych) byłby dawcą korpusu i prowadnic, a resztę z mocowaniem kaset włącznie musiałbym dorobić.\nTrochę martwi mnie też brak przysłony.\nMa to zdaniem szanownego forum jakieś szanse powodzenia? Dzielenie się wiedzą lub doświadczeniem z podobnych projektów mile widziane.\nPostautor: Miburo » 31 sie 2017, 19:48\nPewnie, że ma, znam gościa, który sam produkuje sobie aparaty wielkoformatowe od zera. Pytanie tylko, czy jest sens wykorzystywać części z czechosłowackich powiększalników i czy rzeczywiście masz w nich takie, że umożliwią zbudowanie 18x24? Pomysł sam w sobie ciekawy!\nPostautor: Henry » 01 wrz 2017, 09:10\nCo chcesz fotografować?\nPostautor: zladygin » 01 wrz 2017, 10:27\nHenry pisze: Źródło postu Co chcesz fotografować?\nJak wilka ciągnie do lasu, to chyba krajobraz\nTeż kombinuję z jakąś samoróbką, myślałem o częściach z krokusa, ale doszedłem do wniosku, że to zły pomysł. Pierwsze próby za mną, ale za wcześnie, żeby się chwalić.\nPostautor: maqsz » 01 wrz 2017, 11:52\nHenry, chcę fotografować krajobraz i ludzi (portret, kiedyś może akt).\nMiburo, wydaje mi się, że prowadnice i mechanizm regulacji dałyby się wykorzystać. Reszta do dorobienia.\nPostautor: Miburo » 01 wrz 2017, 20:37\nZacznij od razu od gołych bab, bez względu na to, jakie będziesz miał prowadnice. Bo inaczej będziesz kiedyś żałował, że zmarnowałeś tyle czasu na dotarcie do tego, co jest esencją fotografii;-)\nPostautor: maqsz » 02 wrz 2017, 15:14\nJest też możliwość zadziałania w drugą stronę - dostosować jakiegoś "drewniaka" do roli powiększalnika. Wtedy może i 13x18 by starczyło. Jednak ceny powalają, nawet w przypadku starych, zeżartych przez korniki FKD.\nDobra, to może tak. Na rynku są różne rodzaje kaset do aparatów wielkoformatowych. Które z nich są waszym zdaniem godne polecenia? Pytam o wszystkie formaty, od 9x12 po 18x24.\nPostautor: Nomad » 03 wrz 2017, 23:51\nmaqsz pisze: Źródło postu :)\nI to jest sensowny pomysł, sam robię powiększenia z drewniaka, podpinając do głowicy oświetleniowej zdezelowanego Avusa. Głowica to międzywojenna "Beka", za statyw robi prowadnica od Magnifaxa, popodpierana prowizorycznie.\nPostautor: maqsz » 04 wrz 2017, 10:06\nWadę tego pomysłu wymieniłem na początku - trzeba kupić aparat, a ceny oszalały.\nAle zapytam z ciekawości, jak ci wychodzą odbitki z takiego zestawu?\nPostautor: Nomad » 04 wrz 2017, 23:15\nOdbitki wychodzą nienagannie, szyba mleczna robiąca za dyfuzor daje idealne rozproszenie światła, jedyny problem to sztywność zestawu. W planach mam zamówienie odpowiedniego ramienia.\nPostautor: zladygin » 05 wrz 2017, 16:09\nhttp://allegro.pl/statyw-aparat-i-powie ... 82709.html\nczłowiek zrealizował Twój pomysł i się go pozbywa\nPostautor: maqsz » 05 wrz 2017, 17:06\nWiem, widziałem, ale to jest 9x12 i Anaret, którego możliwości są jakie są.\nPostautor: maqsz » 07 wrz 2017, 11:38\nNikt nic nie wie w sprawie kaset na film cięty? Są różne, które są godne polecenia (poza tym, że pewnie najdroższe)?\nPostautor: Miburo » 08 wrz 2017, 14:40\nDobry ten Magnifax!!!!!\nPostautor: maqsz » 08 wrz 2017, 18:20\nNie przeczę, ale mnie nie o to chodzi. Anaret jest słabym szkłem, a żadnego z posiadanych tam nie wpasuję.


Jan III Sobieski herbu Janina - PDF\nDownload "Jan III Sobieski herbu Janina"\n1 Jan III Sobieski herbu Janina Urodzony 17 sierpnia 1629 r. na zamku w Olesku, zmarł 17 czerwca 1696 r. w pałacu w Wilanowie. Syn Jakuba Sobieskiego (wojewody bełskiego i ruskiego, kasztelana krakowskiego) i Zofii Teofili z Daniłłowiczów, wnuk Marka Sobieskiego (wojewody i kasztelana lubelskiego, chorążego wielkiego koronnego), prawnuk Stanisława Żółkiewskiego (hetmana wielkiego koronnego), młodszy brat Marka Sobieskiego (starosty krasnostawskiego, rotmistrza wojsk koronnych, poległego w bitwie pod Batohem w 1652 r.). Starosta Jaworowski (formalnie od 1648 r.) i solecki (od 1669 r.), chorąży wielki koronny (od 1656 r.), marszałek wielki koronny (od 1665 r.), hetman polny koronny (od 1666 r.), hetman wielki koronny (od 1668 r.). Po śmierci Michała Korybuta Wiśniowieckiego wybrany w maju 1674 r. na króla polskiego. Koronowany w Krakowie w lutym 1676 r. przez prymasa Polski i arcybiskupa gnieźnieńskiego Andrzeja Olszowskiego. Wykształcenie Po kilku latach nauki domowej, obejmującej m.in. łacinę, historię starożytną i nowożytne języki obce, rozpoczął edukację szkolną w Krakowie. W latach uczył się w Kolegium Nowodworskiego, a następnie, w latach na Wydziale Nauk Humanistycznych Akademii Krakowskiej. Trzecim etapem nauki była zaplanowana przez ojca pierwsza podróż (peregrynacja) na zachód Europy. Trasa obejmowała Niemcy (m.in. Lipsk, Berlin), Niderlandy (m.in. Haga, Antwerpia, Bruksela), Francję (m.in. Paryż, Lyon, Chartres, Orlean, Blois, Marsylia) i Anglię (Londyn). Podróż trwała dwa i pół roku. Jan Sobieski wraz z bratem Markiem powrócili do Rzeczypospolitej w 1648 r. na wieść o wybuchu powstania Chmielnickiego. Kariera polityczna i wojskowa W 1648 r. objął po zmarłym ojcu starostwo jaworowskie i zaciągnął się razem z bratem do wojska, stając na czele własnej chorągwi. Uczestniczył w 1649 r. w odsieczy Zbaraża i bitwie pod Zborowem oraz bitwie pod Beresteczkiem w 1651 r. Rok później nie wziął udziału w przegranej bitwie pod Batohem i tym samym uniknął prawdopodobnej śmierci z rąk kozackich. Za przyczynę absencji Jana Sobieskiego pod Batohem podaje się ranę, którą odniósł w pojedynku z Michałem Kazimierzem Pacem. Teza ta nie jest jednak historycznie udokumentowana. Po wybuchu wojny polsko-szwedzkiej w 1655 r. przeszedł jak znaczna część szlachty i magnaterii na stronę króla Karola X Gustawa. Jednak w następnym roku powrócił do obozu Jana Kazimierza.\n2 Już jako chorąży koronny walczył u boku króla w przegranej przez Rzeczpospolitą bitwie pod Warszawą i z wojskami księcia siedmiogrodzkiego Jerzego Rakoczego. Brał udział w kampaniach wojny polsko-rosyjskiej ( ), m.in. w bitwie pod Ochmatowem, Lubarem i Słobodyszczami oraz w nieudanej wyprawie na Moskwę w 1663 r. Popierał politykę dworu Jana Kazimierza i Marii Ludwiki Gonzagi, działając w stronnictwie profrancuskim do końca panowania pary królewskiej (1668 r.). Po Jerzym Sebastianie Lubomirskim, skazanym na śmierć i konfiskatę majątku za zdradę stanu, przejął, choć niechętnie, godność marszałka wielkiego koronnego, a następnie buławę polną koronną. W 1666 r., w czasie wojny domowej wywołanej rokoszem Lubomirskiego współdowodził, jako hetman polny, przegraną przez regalistów bitwą pod Mątwami. W 1667 r. pod Podhajcami pokonał sprzymierzone z Turcją wojska tatarskie, które wtargnęły na terytorium Rzeczypospolitej. Było to pierwsze samodzielne zwycięstwo Jana Sobieskiego i zarazem początek jego kariery jako wielkiego wojskowego stratega. Rok później otrzymał od króla nominację na hetmana wielkiego koronnego, stając się jednym z głównych graczy politycznych w kraju. Po abdykacji Jana Kazimierza i elekcji Michała Korybuta Wiśniowieckiego przewodził stronnictwu profrancuskiemu i pozostawał w opozycji do dworu królewskiego, dwukrotnie przystępując do spisku antykrólewskiego. Po wybuchu wojny polsko-tureckiej ( ) odnosił kolejne sukcesy militarne: odbył udaną wyprawę na czambuły tatarskie i rozgromił w listopadzie 1673 r. armię turecką pod Chocimiem. Zwycięstwo to odniósł dzień po śmierci Michała Korybuta Wiśniowieckiego. W maju 1674 r., przy nieskutecznym sprzeciwie części szlachty litewskiej i obozu hetmana wielkiego litewskiego Michała Kazimierza Paca, został wybrany na króla polskiego. Zaplanowaną na lipiec koronację odłożono w czasie ze względu na trwającą wojnę z Turcją i konieczność zaangażowania się Sobieskiego w sprawy militarne. Buławę hetmańską król oddał dopiero po koronacji w lutym 1676 r. Dymitrowi Wiśniowieckiemu. Jednym z głównych kierunków działań politycznych Jana III były Prusy Książęce, które monarcha chciał widzieć znów w polskich granicach. Rozwiązaniem miała być inkorporacja lub unia personalna (istnieją hipotezy o planach osadzenia w Prusach Książęcych rodu Sobieskich jako lenników Rzeczypospolitej). Pomoc w tych działaniach miał przynieść królowi polskiemu zawarty w Jaworowie w 1675 r. tajny sojusz z Francją skierowany przeciwko Brandenburgii. Ostatecznie, z powodu nieudanych porozumień zagranicznych i konfliktów wewnętrznych, Jan III Sobieski poniósł fiasko w polityce północnej i zmuszony został do skoncentrowania się na działaniach antytureckich. Kulminacyjnym punktem kariery politycznej Jana Sobieskiego był sojusz z monarchią habsburską przeciwko imperium osmańskiemu i wynikający z niego udział w odsieczy Wiednia oblężonego od lipca 1683 r. przez armię turecką Kara Mustafy. Król polski objął naczelne dowództwo nad połączonymi wojskami cesarskimi, książąt Rzeszy Niemieckiej i polskimi. 12 września 1683 r. uwolnił oblężoną stolicę cesarstwa, zwyciężając o wiele liczniejszą armię turecką. Po wiktorii wiedeńskiej Jan Sobieski prowadził dalsze działania militarne. Jeszcze w tym samym roku przegrał (7 października), a następnie zwyciężył (9 października) z Turcją pod Parkanami. W marcu 1684 r. przystąpił wraz z cesarstwem austriackim i Wenecją do Ligi Świętej politycznego sojuszu państw chrześcijańskich przeciw islamskiej Turcji i chanatowi krymskiemu pod patronatem papieża. W 1691 r. podjął nieudaną wyprawę na Mołdawię. Bez oczekiwanego wsparcia cesarskiego nie zdołał zdobyć tureckich twierdz. Była to ostatnia kampania wojenna\n3 Rzeczypospolitej pod bezpośrednim dowództwem Jana III Sobieskiego. Król nie doczekał zakończenia konfliktu polsko-tureckiego. Pokój w Karłowicach podpisany został w 1699 r., trzy lata po jego śmierci. Przez cały okres swojego panowania Jan Sobieski zmagał się z opozycją szlachecką (np. w 1688 r. po raz pierwszy w historii Rzeczypospolitej zerwano sejm przez wybraniem marszałka). Snuł również ambitne plany dynastyczne i podejmował działania mające zapewnić przychylność szlachty, a w konsekwencji sukcesję najstarszemu synowi Jakubowi (m.in. angażując Jakuba w obrady parlamentarne i kampanie wojenne). Życie prywatne Jako młody szlachcic Jan Sobieski prowadził życie typowe dla przedstawicieli swojego stanu, nie stroniąc od zabaw i romansów. Około 1655 r. na dworze Jana Kazimierza i Marii Ludwiki Gonzagi poznał dwórkę królowej, Francuzkę Marię Kazimierę de la Grange d Arquien (zwaną później Marysieńką). Flirt dworski szybko przerodził się w romans, którego nie przerwał nawet zaaranżowany przez królową ślub (1658 r.) panny z wojewodą sandomierskim, potężnym magnatem Janem Zamoyskim. Para miała trzy lub cztery córki. Wszystkie zmarły w bardzo młodym wieku. Marysieńka owdowiała w kwietniu 1665 r. W maju Jan Sobieski zawarł z kochanką tajny ślub, a w lipcu odbyły się zaślubiny oficjalne. Sakramentu udzielił nuncjusz papieski Antonio Pignatelli, późniejszy papież Innocenty XII. Ślub owiany był atmosferą skandalu obyczajowego, ponieważ uroczystości zorganizowano podczas trwającej jeszcze żałoby po Janie Zamoyskim. Jan Sobieski i Marysieńka w historiografii uchodzą za zgodne, udane małżeństwo i parę długo zafascynowanych sobą kochanków. Dowodem ich miłości i przyjaźni jest kilkadziesiąt zachowanych listów pisanych na przestrzeni około 20 lat. Para doczekała się licznego potomstwa. Z 13 (najprawdopodobniej) dzieci urodzonych przez Marię Kazimierę tylko czworo osiągnęło wiek dorosły. Byli to synowie: Jakub Ludwik ( ), żonaty z Jadwigą Elżbietą von Pfalz-Neuburg, córką Palatyna Reńskiego, siostrą żony cesarza Leopolda I. Maria Klementyna, córka Jakuba, została żoną Jakuba Stuarta, pretendenta do tronu angielskiego. Aleksander Benedykt ( ), awanturnik, łowca przygód i miłośnik teatru. Konstanty Władysław ( ), żonaty z damą z fraucymeru księżnej neuburskiej Marią Józefą Wessel. Jedyną córką królewskiej pary była Teresa Kunegunda ( ), żona elektora bawarskiego Maksymiliana Emanuela. Jan Sobieski zmarł w Wilanowie na skutek wylewu krwi do mózgu lub ataku serca. Przed śmiercią cierpiał na wiele chorób. Został pochowany w kościele Kapucynów w Warszawie. W 1733 r. trumnę przeniesiono do katedry na Wawelu. Uroczysty pogrzeb odbył się w styczniu 1734 r. Serce króla pozostało u zakonników. Najważniejsze osoby z otoczenia Jana Sobieskiego: Marek Matczyński podskarbi wielki koronny, wojewoda ruski, przyjaciel Jana Sobieskiego, pośredniczył w zakupie wsi Milanów, Adam Kochański jezuita, profesor uniwersytetów w Moguncji i Padwie, nauczyciel i wychowawca synów królewskich, królewski bibliotekarz, matematyk i kapelan,\n4 Carlo Maurizio Vota włoski jezuita, filozof, naukowiec, spowiednik Jana Sobieskiego, Bernard O Connor lekarz królewski, Kazimierz Sarnecki rezydent dworu i pamiętnikarz, Filip Dupont dworzanin królewski, Melchior de Polignac ambasador francuski na polskim dworze, Elżbieta Sieniawska wówczas dwórka Marii Kazimiery. Mecenat Najważniejsze fundacje i przedsięwzięcia artystyczne: przebudowa dworu w Jaworowie, rozbudowa rezydencji w Żółkwi i we Lwowie, przebudowa wnętrz Zamku Królewskiego w Warszawie i niektórych budynków zamkowych na Wawelu, budowa pałacu w Wilanowie, fundacja kaplicy królewskiej w Gdańsku, budowa Marymontu, rezydencji dla królowej Marii Kazimiery, fundacja kościoła Kapucynów w Warszawie przy ul. Miodowej, przebudowa katedry św. Jana w Warszawie, założenie ogrodów w Wilanowie, Żółkwi, Olesku, Podhorcach, utworzenie malarskiego atelier na dworze w Wilanowie, odbudowa zniszczonej pożarem gdańskiej pracowni Jana Heweliusza, budowa komedialni (sali teatralnej) na Zamku Królewskim w Warszawie. Najważniejsi artyści w służbie króla: architekci: Augustyn Locci, Tylman z Gameren, malarze: Claude Callot, Jan Reisner, Jerzy Eleuter Siemiginowski, Michelangelo Palloni, Daniel Schultz, Jan Tricius rzeźbiarze: Andrzej Szwaner, Andrzej Schlüter Stypendyści królewscy: Jan Reisner i Jerzy Eleuter Siemiginowski (obaj Akademia św. Łukasza w Rzymie)\n5 Maria Kazimiera de la Grange d Arquien Urodzona w 1641 r. w Nevers, zmarła w 1716 r. w Blois. Data urodzin Marii Kazimiery znana jest tylko z pamiętnika jej syna Jakuba Sobieskiego. Córka francuskiego markiza Henriego Alberta de la Grange d Arquien i Françoise de la Châtre, ochmistrzyni dworu księżnej Nevers Ludwiki Marii Gonzagi. Od 1658 r. żona wojewody sandomierskiego Jana Zamoyskiego, od 1665 r. żona marszałka wielkiego koronnego Jana Sobieskiego, od 1674 r. królowa polski, matka 13 dzieci. Po ślubie Ludwiki Marii Gonzagi z Władysławem IV Wazą przybyła w orszaku monarchini do Warszawy. Maria Kazimiera była miłością życia Jana Sobieskiego. Poznali się około 1655 r. na dworze królewskim. Według tradycji w 1661 r. w kościele Karmelitów w Warszawie kochankowie złożyli sobie śluby miłości i wierności, choć Marysieńka była już wtedy ordynatową Zamoyską. Po śmierci męża wzięła tajny, a następnie oficjalny ślub z Janem Sobieskim. W 1667 r. we Francji na świat przyszedł ich pierwszy syn Jakub Ludwik. Popierała profrancuską politykę dworu Marii Ludwiki Gonzagi. Po śmierci królowej i abdykacji Jana Kazimierza włączyła się w działalność opozycyjną przeciw Michałowi Korybutowi Wiśniowieckiemu i budowanie politycznej pozycji małżonka. Uważa się, że miała znaczący wpływ na przebieg elekcji w 1674 r. Razem z Janem Sobieskim dążyła do zapewnienia tronu Jakubowi Ludwikowi. Bezskutecznie starła się wzmocnić pozycję swojej rodziny na dworze Ludwika XIV. Jedynym sukcesem było uzyskanie u papieża godności kardynalskiej, a u króla Francji tytułu diuka dla markiza d Arquien. Sobieskim nie powiódł się również plan ożenienia Jakuba z dziedziczką fortuny Radziwiłłów birżańskich księżną Ludwiką Karoliną, która ostatecznie wyszła za księcia neuburskiego. Śmierć Jana Sobieskiego w 1696 r., choć spodziewana ze względu na zły stan zdrowia króla, była dla Marii Kazimiery dużym ciosem. W czasie elekcji 1697 r. forsowała kandydaturę najstarszego syna. Brak poparcia szlachty skłonił ją do opowiedzenia się za Fryderykiem Augustem. W 1699 r. bezpowrotnie opuściła granice Rzeczypospolitej. Przez wiele lat przebywała na dworze papieskim, utrzymując ścisłe (być może nawet osobiste) kontakty z dostojnikami kurii rzymskiej. Przeżyła w 1714 r. śmierć młodszego syna Aleksandra. Ludwik XIV zezwolił jej na osiedlenie się na zamku w Blois, gdzie zmarła. Została pochowana w tamtejszym kościele św. Zbawiciela. W 1717 r., w niewyjaśnionych okolicznościach, trumna z ciałem Marii Kazimiery pojawiła się przed wejściem do kościoła Kapucynów w Warszawie. Być może to dawny dworzanin królewski Filip Dupont zatroszczył się o przewiezienie ciała z Blois do Warszawy. Królowa spoczęła obok małżonka, a w 1734 r. para królewska została uroczyście pochowana na Wawelu.\n6 Najważniejsze fundacje Marii Kazimiery to kościół sakramentek pod wezwaniem św. Kazimierza na Nowym Mieście i Marywil, gmach handlowo-mieszkalny wynajmowany kupcom cudzoziemskim, rozebrany w 1825 r. w związku z budową Teatru Wielkiego. Elżbieta Sieniawska Urodzona w 1669 r., zmarła w 1729 r. Jedyna córka marszałka wielkiego koronnego Stanisława Herakliusza Lubomirskiego i Zofii z Opalińskich, od 1687 r. żona hetmana wielkiego koronnego Adama Mikołaja Sieniawskiego, matka Marii Zofii Czartoryskiej. Wychowanka Pensji Panien Wizytek w Warszawie i dwórka królowej Marii Kazimiery Sobieskiej. Samodzielna, niezależna finansowo, przedsiębiorcza, jedna z najzamożniejszych kobiet przełomu XVII i XVIII w. Od 1720 r. właścicielka dóbr wilanowskich, które kupiła od królewicza Konstantego Sobieskiego. Słynęła nie tylko ze sprawnego zarządzania swoim majątkiem, ale również z zaangażowania w wielką politykę. Po śmierci Jana III popierała kandydaturę do tronu polskiego Franciszka, księcia Conti, jednak wobec przewagi Fryderyka Augusta nad Francuzem szybko nawiązała kontakty z elektorem saskim. W czasie wielkiej wojny północnej uczestniczyła w rokowaniach między carem Piotrem I a królem Szwecji Karolem XII. Poparła antyhabsburskie powstanie na Węgrzech dowodzone przez Ferenca Rakoczego. O jej pozycji wśród elit politycznych świadczy fakt, że w uroczystościach chrzcin jej jedynej córki Marii Zofii uczestniczyli car Piotr I, August II i Ferenc Rakoczy. Przypisywane są jej romanse z Janem Stanisławem Jabłonowskim, synem hetmana wielkiego koronnego, królewiczem Aleksandrem Sobieskim i Ferencem Rakoczym. Do prac w majątku wilanowskim, któremu chciała przywrócić świetność i blask z czasów Jana III, zaangażowała wybitnych artystów włoskich (Giovanni Spazzio, Francesco Fumo, Pietro Innocente Comparetti), saskich (Jan Zygmunt Deybel) i polskich (Jan Jerzy Plersch). Efektem ambicji hetmanowej i pracy wymienionych twórców są skrzydła pałacowe.\n7 August II Mocny (Fryderyk August) Urodzony w 1670 r. w Dreźnie, zmarł w 1733 r. w Warszawie. Syn elektora Saksonii Jana Jerzego III Wettyna i Anny Zofii Oldenburg, córki Fryderyka III, króla Danii. Żonaty od 1693 r. z Krystyną Eberhardyną Hohenzollern, ojciec Fryderyka Augusta (Augusta III Wettyna). Król Polski w latach i , elektor saski w latach Rzeczpospolita pod panowaniem Augusta II to kraj powoli chylący się ku upadkowi, targany wewnętrznymi kryzysami politycznymi i konfliktami między władcą a dążącymi do niezależności szlachtą i magnaterią. Wettyn, jako elektor saski, wciągnął Polskę w straszną i wyniszczającą wielką wojnę północną (III wojna północna, ). Rzeczpospolita, choć początkowo neutralna, ponosiła koszty wojny i przez pierwsze lata była główną areną działań militarnych. Znany z wybujałego temperamentu erotycznego pozostawił po sobie ponad 300 nieślubnych dzieci. Był również znawcą i mecenasem sztuki. W Warszawie należał do niego Pałac Błękitny przy ul. Senatorskiej, który podarował swojej córce Annie Orzelskiej. Od śmierci Jana III dążył do przejęcia rezydencji w Wilanowie. Niechęć rodziny Sobieskich do monarchy przez 30 lat uniemożliwiała mu realizację tych planów. Dopiero Maria Zofia Denhoffowa, córka zmarłej w 1729 r. Elżbiety Sieniawskiej, zdecydowała się w 1730 r. na dożywotnie wydzierżawienie mu pałacu. August II krótko cieszył się nową siedzibą. W 1733 r. zmarł na skutek zakażenia rany w nodze na Zamku Królewskim. Dziełem Wettyna są Sala Biała w południowym skrzydle pałacu i obecny wystrój Gabinetu Holenderskiego, a także przebudowa komnat królewskich w alkierzach korpusu głównego.\n8 Maria Zofia z Sieniawskich Czartoryska Urodzona w 1699 r., zmarła w 1771 r. Jedyna córka hetmana wielkiego koronnego Adama Mikołaja Sieniawskigo i Elżbiety z Lubomirskich. Od 1724 r. żona miecznika koronnego, a następnie hetmana polnego koronnego Stanisława Denhoffa, od 1731 r. żona wojewody ruskiego Augusta Aleksandra Czartoryskiego. Matka Adama Kazimierza, późniejszego pretendenta do tronu polskiego, i Izabeli (Elżbiety) Lubomirskiej. Piękna, bardzo zamożna i wykształcona. Była jedną z najlepszych partii w całej Rzeczypospolitej. O jej rękę starali się m.in. Jan Tarło i Michał Kazimierz Radziwiłł. Ostatecznie zgodę na poślubienie hetmanówny uzyskał miecznik koronny Stanisław Denhoff. Lata 20. XVIII w. były trudne dla Marii Zofii. W 1726 r. zmarł Adam Mikołaj Sieniawski, dwa lata później jej mąż, a w następnym roku matka Elżbieta. Kandydatów do ręki posażnej wdowy było wielu: Jan Klemens Branicki, próbujący szczęścia po raz drugi Jan Tarło, Franciszek Salezy Potocki i August Czartoryski, który wygrał rywalizację. Połączony majątek rodowy stał się zapleczem finansowym dla późniejszej działalności politycznej Familii Czartoryskich i Poniatowskich. Rok przed ślubem z Czartoryskim Maria Zofia wydzierżawiła należący wcześniej do matki Wilanów królowi Augustowi II. Po jego rychłej śmierci w 1733 r. majątek wrócił do rodziny. Mimo że Elżbieta Sieniawska starała się zachować charakter dawnej królewskiej siedziby, jej córka gruntownie przebudowała komnaty królewskie (przesuwając m.in. drzwi i kominki), pozostawiając nienaruszone jedynie sufity. Choć w przeciwieństwie do matki stroniła od wielkiej polityki, to jednak faworyzowanie przez carycę Katarzynę w batalii o tron polski Stanisława Poniatowskiego i niechęć Adama Kazimierza do sięgnięcia po koronę stanowiły dla niej ogromną porażkę.\n9 August Aleksander Czartoryski herbu Pogoń Litewska Urodzony w 1697 r. w Warszawie, zmarł w 1782 r. Syn Kazimierza Czartoryskiego i Izabeli z Morsztynów. Brat biskupa poznańskiego Teodora Kazimierza, Michała Fryderyka i Konstancji (matki Stanisława Augusta Poniatowskiego), ojciec kandydata do tronu Adama Kazimierza Czartoryskiego, Izabeli (Elżbiety) Lubomirskiej oraz zmarłego w wieku siedmiu lat Stanisława, od 1731 r. mąż Marii Zofii z Sieniawskich. Bardzo dobrze wykształcony. We wczesnej młodości przebywał na Malcie w zakonie joannitów, a następnie służył we flocie austriackiej, dochodząc do stopnia pułkownika. Od 1731 r. wojewoda ruski, od 1750 r. starosta generalny ziem podolskich. Jeden z czołowych polityków w kraju. Marszałek sejmu w latach Twórca rodowej potęgi Czartoryskich i architekt jej polityki, w którą inwestował fortunę. Współtworzył z Poniatowskimi Familię i odpowiadał za jej sukcesy polityczne. Niestety nie zdołał przekonać swojego syna do walki o koronę polską w czasie bezkrólewia w latach , a polityka Familii pomogła wynieść na tron jego siostrzeńca Stanisława Poniatowskiego, którego nie lubił. W wyniku długich starań zdobył rękę wdowy po Stanisławie Denhoffie Marii Zofii z Sieniawskich, dziedziczki fortuny Sieniawskich i Lubomirskich, jednej z najlepszych wówczas partii w Rzeczypospolitej. Dzięki temu małżeństwu wszedł w 1733 r. w posiadanie dóbr wilanowskich. Po śmierci żony w 1771 r. stał się ich jedynym właścicielem, a w 1778 r. przekazał je swojej ukochanej córce Elżbiecie Lubomirskiej. Dzięki sprawnemu zarządzaniu uzyskiwał ogromne dochody ze swych włości. Majątek Augusta Czartoryskiego odziedziczony przez jego dzieci wynosił około 100 milionów złotych. August Czartoryski ufundował w Wilanowie murowany, późnobarokowy kościół św. Anny wzniesiony przez architekta Jana Kotelnickiego w miejscu starej, drewnianej świątyni parafialnej. Książę pochowany jest w warszawskim kościele św. Krzyża.\n10 Elżbieta z Czartoryskich Lubomirska Urodzona w 1733 lub 1736 r. w Warszawie, zmarła w 1816 r. w Wiedniu. Córka wojewody ruskiego Augusta Aleksandra Czartoryskiego i Marii Zofii z Sieniawskich, młodsza siostra Adama Kazimierza Czartoryskiego. Od 1753 r. żona marszałka wielkiego koronnego Stanisława Lubomirskiego. Matka czterech córek: Konstancji Rzewuskiej (żony Seweryna), Julii Potockiej (żony Jana Nepomucena), Izabeli Potockiej (żony Ignacego) i Aleksandry Potockiej (żony Stanisława Kostki). Jedna z najzamożniejszych kobiet ówczesnej Rzeczypospolitej, posesorka licznych majątków ziemskich (m.in. Wiśnicz, Łańcut, Krzeszowice, Opatów, Brzeżany, Satanów, Tęczyn, Wilanów od 1778 r.), należały do niej pałace w Warszawie, Mokotowie, Rozkoszy (późniejszy Ursynów), Bażantarni (późniejszy Natolin), a także w Wiedniu. W młodości związana emocjonalnie z kuzynem Stanisławem Poniatowskim, przyszłym królem Polski. To prawdopodobnie on namówił ją do noszenia błękitnych sukni, przez co przylgnął do niej przydomek Błękitna Markiza. Stosunki z królem zmieniły się z zażyłych i czułych we wrogie. Pod wpływem mody francuskiej zmieniła imię na Izabela. Była rozmiłowana w życiu artystycznym i towarzyskim. Poznała wiele sław epoki, m.in. Johanna Wolfganga Goethego i Giacoma Casanovę. Dużo podróżowała, gromadząc dzieła sztuki. Często wspierała finansowo działalność kolekcjonerską i wojaże zagraniczne swojego zięcia Stanisława Kostki Potockiego. Duże sumy angażowała w rozbudowę swoich rezydencji. Pod jej auspicjami rozwijali działalność wybitni architekci drugiej połowy XVIII w.: Szymon Bogumił Zug i Christian Piotr Aigner. Choć nie była kochającą matką ani patriotką, bardzo dbała o swoich poddanych, zapewniając włościanom przede wszystkim opiekę zdrowotną. W czasie rewolucji francuskiej przebywała w Szwajcarii. Jej majątki były schronieniem dla przedstawicieli francuskiej arystokracji po upadku monarchii. W Wilanowie w 1802 r. przebywała córka Ludwika XVI Maria Teresa (księżna była zaprzyjaźniona z Marią Antoniną). Ostatnie lata życia spędziła w Wiedniu i tam zmarła.\n11 Stanisław Kostka Potocki herbu Pilawa Urodzony w listopadzie 1755 r. w Lublinie, zmarł 14 września 1821 r. w Wilanowie. Syn Eustachego Potockiego, cześnika koronnego, generała artylerii litewskiej, i Marianny z Kątskich. Brat Cecylii, która poślubiła Hieronima Sanguszkę, i Laury wydanej za Stanisława Tarnowskiego, oraz Jerzego, Kajetana, Jana i Ignacego żonatego z Izabelą z Lubomirskich. Od 1768 r., po śmierci rodziców, opiekę nad rodzeństwem sprawowała rodzona siostra Eustachego Potockiego Katarzyna Kossakowska. Mąż Aleksandry z Lubomirskich, ojciec Aleksandra Stanisława. Polityk, miłośnik sztuki, kolekcjoner, archeolog, architekt amator, wolnomularz, publicysta o libertyńskich poglądach. Kawaler orderów św. Stanisława i Orła Białego. Edukacja Rodzice Stanisława Kostki Potockiego byli przedstawicielami elity intelektualnej polskiego oświecenia. Do przyjaciół rodziny należeli m.in. biskup Ignacy Krasicki i Stanisław Konarski. Edukację, podobnie jak bracia, rozpoczął w pijarskim Collegium Nobilium w Warszawie. Tam od 1762 r. pobierał pierwsze nauki. Kolejnym etapem miały być roczne studia w Paryżu, a następnie w Akademii Królewskiej w Turynie. W podróż młody Stanisław wyruszył w połowie 1772 r. Po krótkim pobycie w stolicy Francji zrezygnował jednak z dalszej nauki i udał się do Włoch. Nauka w Turynie przerywana licznymi wyjazdami, m.in. do Lyonu, Awinionu, Nicei, Genewy i Lozanny, trwała prawie do końca 1774 r. W tym czasie Stanisław Kostka rozwijał swoje zainteresowania sztuką i przygotowywał się do pełnienia w przyszłości funkcji publicznych, co było jego świadomym wyborem. Zgodnie z relacją guwernera za granicą zdobył wiedzę z zakresu logiki, prawa, nauk przyrodniczych, historii, architektury. Nauczył się także języków obcych: francuskiego i włoskiego. Bezcennym doświadczeniem dla Stanisława Kostki Potockiego było również poznanie kultury i gospodarki krajów, które zwiedził. Zdobywszy wykształcenie, od razu (pod koniec 1774 r.) udał się w swoją pierwszą samodzielną podróż Grand Tour po Italii która trwała do października 1775 r. W sumie Stanisław Kostka Potocki odbył dziewięć wielkich podróży zagranicznych, w tym sześć do Włoch: kwiecień 1772 listopad 1774, Niemcy Francja Włochy, listopad 1774 październik 1775, Grand Tour, Włochy, maj 1777 czerwiec 1778, Włochy, lipiec 1779 maj 1780, Włochy, maj sierpień 1783, Niemcy, lipiec 1785 maj 1786, Włochy,\n12 marzec 1787 styczeń 1788, Francja Anglia, wrzesień 1795 lipiec 1797, Włochy, styczeń sierpień 1808, Francja. W czasie podróży pogłębiał swoją wiedzę z zakresu sztuki, historii i architektury. Poznawał, a przede wszystkim kupował dzieła oraz kopie dzieł ówczesnych i dawnych mistrzów. Nawiązywał kontakty ze środowiskami twórczymi, został członkiem rzymskiej akademii artystyczno-literackiej Arcadia. Tworzył i współtworzył projekty architektoniczne (rekonstrukcja willi Pliniusza Młodszego w Rzymie), prowadził wykopaliska archeologiczne (Noli), był na audiencji u papieża Piusa VI. Do najważniejszych miejsc, które odwiedził Stanisław Kostka Potocki, należą: Paryż, Berlin, Genewa, Turyn, Rzym, Bolonia, Neapol, Pompeje, Herkulanum (i Wezuwiusz), Piza, Wenecja, Mediolan, Wiedeń, Bolonia, Florencja, Padwa, Sycylia, Kolonia, Moguncja, Akwizgran, Londyn, Oxford, Bristol. Bogatą dokumentację z tych podróży stanowią listy, diariusze, notatki, ryciny, szkice z pomiarami, rysunki architektoniczne oraz zestawienia i pokwitowania dokonywanych zakupów. Kariera i działalność publiczna Do polityki wprowadził Stanisława Kostkę Potockiego starszy brat Ignacy. W 1778 r. został posłem na sejm z województwa lubelskiego. Uczestniczył w pracach komisji mającej ocenić działalność Rady Nieustającej (najwyższy organ władzy wykonawczej w Polsce w czasach rozbiorów). Cztery lata później sam został do niej powołany na dwie kadencje. W 1781 r. otrzymał urząd podstolego koronnego, z którego zrezygnował trzy lata później. Ponownie jako poseł wystąpił na sejmach w latach 1782, 1784 i Dzięki małżeństwu z Aleksandrą Lubomirską zbliżył się do Familii. W dobie Sejmu Wielkiego związany był, wraz z bratem Ignacym, ze stronnictwem patriotycznym. Wspólnie uczestniczyli w przygotowaniu i uchwaleniu Ustawy Rządowej 3 maja 1791 r. W czasie obrad miał ponad 300 wystąpień. Przyczynił się m.in. do zniesienia Rady Nieustającej. W tym okresie został również mianowany generałem-majorem artylerii konnej. Walczył w wojnie z Rosją i w obronie Konstytucji 3 maja. Nie miał jednak doświadczenia wojskowego i nie sprawdził się w roli oficera. Po przystąpieniu Stanisława Augusta Poniatowskiego do targowicy udał się razem z synem Aleksandrem i bratem Ignacym na emigrację. Przebywał najpierw w Dreźnie, następnie w Lipsku i Karlsbadzie. W 1794 r. został aresztowany i osadzony w twierdzy Josephstadt. Z więzienia wydostał się dzięki interwencji żony i krewnego, księcia Adama Czartoryskiego. Do Warszawy wrócił dopiero po siedmiu latach, w 1799 r. Nadzieje na odzyskanie przez Polskę niepodległości wiązał z Napoleonem Bonaparte. Po wkroczeniu w 1807 r. wojsk napoleońskich na dawne ziemie Rzeczypospolitej wszedł w skład Komisji Rządzącej, pierwszego organu władzy. Po utworzeniu Księstwa Warszawskiego pełnił funkcję prezesa Izby Edukacyjnej i prezesa Rady Stanu, której przewodził aż do 1813 r. Po klęsce Napoleona wyjechał razem z rządem do Saksonii. W Lipsku został aresztowany przez Rosjan. W 1814 r. wrócił do kraju. W Królestwie Polskim pełnił funkcję kierownika Wydziału Oświecenia Narodowego, a następnie ministra Komisji Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego oraz od 1818 r. prezesa Senatu. Kierując resortem oświaty, Stanisław Kostka Potocki organizował i modernizował szkolnictwo wszystkich szczebli, w tym szkolnictwo zawodowe. Za priorytet uważał objęcie nauką podstawową wszystkich dzieci, niezależnie od płci i wyznania. Za jego rządów powstały dzisiejszy Uniwersytet Warszawski oraz Instytut Głuchoniemych. W przeprowadzaniu reform aktywnie pomagał mu\n13 Stanisław Staszic. W 1820 r. car Aleksander I, na wniosek polskiego duchowieństwa, odwołał go ze stanowiska ministra oświaty. Najważniejsze dokonania dla kultury polskiej Przebudował i odrestaurował pałace w Olesinie, Bażantarni, Rozkoszy, Warszawie i Wilanowie, głównie pod kierunkiem architekta Christiana Piotra Aignera. W 1805 r. otworzył w Wilanowie pierwsze polskie muzeum sztuki dla szerokiej publiczności. Zwiedzającym zaprezentował swoją prywatną kolekcję eksponowaną początkowo w specjalnie w tym celu przebudowanym północnym skrzydle pałacu. Na potrzeby wystawiennicze adaptowane i przebudowywane były stopniowo (aż do drugiej połowy XIX w.) kolejne wnętrza pałacowe. Pierwszego wpisu w księdze pamiątkowej dokonano 5 sierpnia 1805 r. Na pierwotną kolekcję Stanisława Kostki Potockiego składało się około 7000 grafik i rysunków, 400 obrazów (do dziś zachowanych około 200), 100 waz antycznych i innych dzieł sztuki, które stanowią podstawę współczesnej ekspozycji muzealnej. Założył park krajobrazowy w stylu angielskim przy pałacu w Wilanowie. Wraz z Christianem Piotrem Aignerem zaprojektował fasadę kościoła św. Anny przy placu Zamkowym. Był jednym z założycieli warszawskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk (1800 r.) wywodzącego się z dawnego stronnictwa patriotycznego. Głównie w oparciu o tę organizację referował i wydawał swoje prace: O sztuce u dawnych (1803) i Rozprawę o medalach, mianowicie narodowych, w względzie ich użyteczności i sztuki (1806), Rozprawę o potrzebie ćwiczenia się w ojczystej mowie (1811), Rozprawę o języku polskim (1812), Rozprawę o sztuce pisania czyli o stylu (1813). Jego pionierska rozprawa z historii sztuki O sztuce u dawnych, czyli Winkelman polski została ogłoszona w 1815 r., podobnie jak czterotomowe dzieło z zakresu języka O wymowie i stylu. Był również autorem utworów satyrycznych, z których najważniejsze to felietony Świstek Krytyczny publikowane na łamach Pamiętnika Warszawskiego w latach oraz powieść Podróż do Ciemnogrodu z 1820 r. piętnująca zacofanie kulturowe polskiego społeczeństwa i klerykalizm. Ta ostatnia pozycja wywołała oburzenie duchowieństwa, co zaowocowało zdymisjonowaniem hrabiego z urzędu ministra wyznań religijnych i oświecenia publicznego. Jednocześnie do języka polskiego wszedł na stałe nowy termin: ciemnogród. Życie prywatne W 1776 r. zawarł związek małżeński ze znacznie zamożniejszą Aleksandrą Lubomirską, córką Izabeli z Czartoryskich i Augusta Aleksandra Czartoryskiego, rodzoną siostrą swojej bratowej (Ignacy Potocki żonaty był od 1772 r. z Izabelą z Lubomirskich). Teściowa, księżna Lubomirska, wielokrotnie finansowała jego działalność kolekcjonerską i polityczną. Małżeństwo było udane. Aleksandra podzielała pasje męża i wspierała jego działalność kulturalną. W czerwcu 1776 r. na świat przyszedł jedyny syn Stanisława Kostki Potockiego Aleksander Stanisław. Przez pierwszych kilka lat małżonkowie mieszkali w majątku koło Puław, nazwanym na cześć Aleksandra Olesinem. W 1787 r. zamieszkali w należącym do Izabeli Lubomirskiej pałacu Bażantarnia (nazwanym później Natolin). W 1799 r. przenieśli się na stałe do Wilanowa, który Aleksandra otrzymała na własność od swojej matki. Około 1780 r. nawiązał pierwsze kontakty z masonerią. Już w 1784 r. otrzymał tytuł Wielkiego Mówcy Wielkiego Wschodu loży masońskiej, czyli kierownictwa polskiej masonerii. W 1812 r.\n14 został Wielkim Mistrzem Wielkiego Wschodu. Z funkcji tej zrezygnował w 1820 r., kiedy doszło do rozłamu w środowisku polskich wolnomularzy. Stanisław Kostka Potocki zmarł w wieku 66 lat w Wilanowie, gdzie został pochowany i spoczywa do dziś w kościele św. Anny. Aleksandra Potocka Urodzona w 1760 r., zmarła w 1831 r. w Krakowie. Córka Izabeli z Czartoryskich i marszałka wielkiego koronnego Stanisława Lubomirskiego, siostra Julii Potockiej, Izabeli Potockiej i Natalii Rzewuskiej, od 1776 r. żona Stanisława Kostki Potockiego, matka Aleksandra Stanisława. Od 1799 r. właścicielka dóbr wilanowskich oraz m.in. rezydencji w Bażantarni i Rozkoszy. Ze Stanisławem Kostką Potockim tworzyła udane małżeństwo, podzielała jego zainteresowanie sztuką, towarzyszyła mu w wielu podróżach zagranicznych. Po śmierci męża ufundowała neogotycką kaplicę grobową Potockich na cmentarzu wilanowskim. Aleksander Potocki herbu Pilawa Urodzony w 1776 r. w Wilanowie, zmarł w 1845 r. w Warszawie. Jedyny syn Stanisława Kostki Potockiego i Aleksandry z Lubomirskich oraz dziedzic dóbr wilanowskich. Właściciel Wilanowa od 1831 r. Kawaler orderów św. Stanisława i Orła Białego.\n15 Po wojnie z Rosją i wojnie domowej w Polsce w 1792 r. przebywał wraz z ojcem na emigracji. Po utworzeniu Księstwa Warszawskiego związany z Napoleonem: otrzymał tytuł cesarskiego szambelana i kierował Komitetem Spraw Wewnętrznych Rządu Tymczasowego Wielkiego Księstwa Litewskiego. Gościł w Wilanowie najmłodszego brata cesarza i króla Westfalii Hieronima Bonaparte. W Królestwie Polskim nie pełnił znaczących funkcji publicznych, nie brał udziału w powstaniu listopadowym. Żonaty z Anną z Tyszkiewiczów (rozwód przed 1821 r.) i Izabelą Mostowską (rozwód w 1829 r.). Ojciec Augusta, Natalii (na jej cześć zmieniono nazwę Bażantarnia na Natolin) i Maurycego (na jego cześć dawny Lasek na Kępie nazwano Morysinem) oraz Stanisława (z drugiego małżeństwa). Kontynuował działalność kolekcjonerską ojca. Założył w 1832 r. bibliotekę wilanowską. Ufundował grobowiec Aleksandry i Stanisława Kostki Potockich znajdujący się na przedpolu pałacowym. Wielki miłośnik koni. Współtwórca stadniny w Janowie Podlaskim i koniuszy dworu cara rosyjskiego. W swoim majątku zniósł poddaństwo chłopów. August Potocki herbu Pilawa Urodzony w 1806 r., zmarły w 1867 r. Starszy syn Aleksandra Potockiego i Anny z Tyszkiewiczów, brat Natalii i Maurycego Potockich. Od 1840 r. mąż swojej kuzynki Aleksandry z Potockich. Małżeństwo było bezdzietne. Od 1845 r. właściciel dóbr wilanowskich. Koniuszy dworu rosyjskiego i kawaler orderu Legii Honorowej. Niewiele wiadomo o jego życiu. Wzorem dziadka Stanisława Kostki i ojca Aleksandra kontynuował dzieło tworzenia muzeum wilanowskiego. Za jego czasów w próg jednej z galerii wmurowana została słynna tablica z łacińską inskrypcją CUNCTIS PATET INGRESSUS (wszystkim wstęp wolny) i powstała największa sala ekspozycyjna w pałacu Galeria Obrazów Zwana Muzeum.\n16 Aleksandra Potocka Urodzona w 1818 r. w Tulczynie, zmarła w 1892 r. w Warszawie. Córka Stanisława Potockiego i Katarzyny z Branickich. Za zgodą cara Mikołaja I poślubiła w 1840 r. swojego stryjecznego brata Augusta Potockiego, dziedzica Wilanowa, wnuka Stanisława Kostki Potockiego. Małżeństwo było bezdzietne. Po przeprowadzce do rezydencji wilanowskiej rozpoczęła wraz z mężem zakrojone na szeroką skalę prace budowlane i kontynuowała je również po śmierci Augusta Potockiego. Ufundowała m.in. budowę szpitala św. Aleksandra i przebudowę kościoła św. Anny, zamieniła Bibliotekę Króla na zakrystię. Wzbogaciła księgozbiór wilanowski o zbiory rodzinne, ale jednocześnie zniszczyła szereg dzieł i rycin, które uznała za obsceniczne (m.in. unikatowe erotyki z kolekcji Stanisława Kostki Potockiego). Z jej inicjatywy zniszczono też dekorację sztukatorską z czasów Izabeli Lubomirskiej w apartamentach skrzydła południowego. Była mocno zaangażowana w działalność charytatywną. Wspierała finansowo szpital dziecięcy w Warszawie, a także ubogich studentów Szkoły Głównej, uczniów szkół średnich i ubogie rodziny. Majątek wilanowski przekazała w testamencie kuzynowi Władysławowi Branickiemu.\n17 Ksawery Władysław Branicki herbu Korczak Urodzony w 1864 r., zmarł w 1926 r. we Francji. Syn znanego ornitologa, podróżnika i kolekcjonera Konstantego Branickiego. Właściciel dóbr wilanowskich od 1892 r. oraz majątków na Kijowszczyźnie, Grodzieńszczyźnie i we Francji. Żonaty z cioteczną siostrą Anną Potocką, miał trzech synów i dwie córki. Podzielał pasje swojego ojca. Finansował badania przyrodnicze i wyprawy naukowe, m.in. w Afryce, Ameryce Południowej, Azji, Azji Mniejszej. W wielu sam uczestniczył. Gromadzone zbiory przyrodnicze udostępnił publiczności w założonym przez siebie w 1887 r. Muzeum Branickich w Warszawie. W 1919 r. przejęło je Państwowe Muzeum Przyrodnicze, a w 1952 r. Polska Akademia Nauk. Podobnie jak Potoccy znacznie wzbogacił bibliotekę wilanowską. Po przewrocie bolszewickim utracił dobra na Kijowszczyźnie. Majątek Roś na Grodzieńszczyźnie został zdewastowany w czasie wojny polsko-bolszewickiej. Podupadły po I wojnie światowej Wilanów zostawił swojemu synowi Adamowi. Zmarł w swojej posiadłości Montrésor we Francji.\n18 Adam Maria Branicki herbu Korczak Urodzony w 1892 r., zmarł w 1947 r. w Otwocku. Syn Władysława Ksawerego Branickiego i Anny z Potockich. Żonaty z Beatą z Potockich. Miał trzy córki, z których do dziś żyje Anna Branicka-Wolska. Po I wojnie światowej osiedlił się z rodziną w ojcowskim majątku Roś. W 1926 r. odziedziczył po ojcu dobra wilanowskie, gdzie zamieszkał, oraz nieruchomości w Warszawie przy ul. Smolnej i Nowy Świat. W dobrach grodzieńskich prowadził razem z żoną ochronkę dla sierot. Straty i zniszczenia wojenne oraz kryzys gospodarczy, z jednej strony, i konieczność utrzymania pałacu oraz zbiorów sztuki z drugiej, powodowały kurczenie się fortuny rodowej. Hrabia zdecydował się więc w latach 30. na parcelację i wyprzedaż znacznej części dóbr wilanowskich. Bezcenne zbiory biblioteczne przekazał w 1932 r. w wieczysty depozyt Bibliotece Narodowej w Warszawie. Po wybuchu II wojny światowej angażował się wraz z żoną społecznie, organizując w swoim majątku schronienie i opiekę sanitarną dla wielu osób. W czasie okupacji był kilkakrotnie aresztowany przez Niemców. Po wkroczeniu Armii Czerwonej zatrzymany przez NKWD i wywieziony na Łubiankę, a następnie do obozu dla internowanych w Krasnogorsku. Stamtąd trafił znów do Warszawy, gdzie był przesłuchiwany przez Urząd Bezpieczeństwa Publicznego. Z powodu choroby płuc umieszczony został w sanatorium w Otwocku, gdzie zmarł. Był ostatnim z Branickich herbu Korczak. Pochowany został w wilanowskim kościele św. Anny. Zadłużony majątek został zarekwirowany przez władze okupacyjne w 1941 r., przy czym od 1939 r. trwała grabież pałacu. Dobra wilanowskie, wraz z pozostawionym Branickim przez Niemców parkiem i pałacem, zostały w 1944 r. na mocy dekretu o reformie rolnej przejęte przez władze komunistyczne. Rezydencja od stycznia 1945 r. stała się własnością państwową.


NASZA RELIGIA - W religii nie ma osobistego poglądu\nW religii nie ma miejsca na osobiste poglądy. W religii bazą są przekazy. Islam jest religią zdrowego rozsądku opartą na przekazach. Zdrowy rozsądek to rozum nie popełniający błędu. U kogoś wg jego rozumu może być coś nieprawidłowego, a u tego, kto ma zdrowy rozsądek może być prawidłowe. Gdyby religia była wg rozumu, to byłoby tyle religii, ile jest ludzi. W Islamie jest wiele spraw, które pojąć rozumem jest niemożliwe. Jednak nie ma w nim nic, co nie byłoby niezgodne ze zdrowym rozsądkiem.\nNiektórzy mówią, że Islam już powinien się zmienić wg potrzeb ludzi, że technika dokonała postępów i powinno się przyjąć cywilizację europejską, kobiety powinny posiadać więcej wolności.\nImam Rabbani (rahmetullahi alejh) głosił:\n„Występują tacy, co mówią, że poprzez dokonanie zmian, poprawienie religii religia zostanie uzupełniona. Gdy tymczasem religia nie ma braków. W Świętym Koranie głoszone jest: „Dzisiaj dla was religię zakończyłem, będące nad wami dary uzupełniłem, dając wam jako religię Islam jestem zadowolony.” Uważać, że religia ma braki, starać się ją uzupełnić (robić reformy) jest zaprzeczeniem temu wersetowi.” (Mektubat 260)\nLudzie nie doprowadzili do powstania religii, by mogli ją zmienić. Ludzie nie są w stanie ustalić, jak powinna się ubierać kobieta. Wierzący w Allahu teala powinien wierzyć tak, jak On powiedział i jeśli będzie podporządkowany, to zyska jeszcze większe dary. Powinien powiedzieć, że jeśli wszystko nie robi, to jednak we wszystko wierzy, przyjął to i podoba mu się. Inaczej przyzwyczaić się do grzeszenia i mówić, że w tym wieku, jak może być to grzechem, jest nie uwierzeniem Allahu teala.\nW ten sposób się wypowiadający nie wierzą w Allahu teala, gdyby wierzyli, to tak by nie mówili. Czyżby Allahu teala wszystko nie wiedział, nie wiedział o dzisiejszych społeczeństwach? W Islamie reforma oznacza, że nie wierzy się Allahu teala, albo traktuje się Allahu teala jako proste stworzenie, które tej pracy dobrze nie wykonało.\nZmieniać religię, bo ma taką potrzebę społeczeństwo, jest burzeniem religii. Szanowny Prorok głosił: „Uczeni są moimi spadkobiercami.” (Tirmizi)


Uczestnicy stanęli murem za Festiwalem Pol’and’Rock\nWczoraj na oficjalnym profilu Festiwalu Pol’and’Rock na Facebooku pojawiła się ankieta, a w niej pytanie o ocenę bezpieczeństwa na festiwalu. Znaleźć ją można pod adresem: https://czyjestbezpiecznie.polandrockfestival.pl.\nChcielibyśmy poznać zdanie tych, którzy byli z nami na Najpiękniejszym Festiwalu Świata. Pytanie jest proste. Czy na naszym wydarzeniu jest bezpiecznie czy niebezpiecznie?\n– czytamy w opisie ankiety\nNa zadane przez Fundację WOŚP pytanie, w ciągu pierwszej doby od uruchomienia ankiety, odpowiedziało już ponad 17 tysięcy osób. Ogromna większość z nich - 96%, zaznaczyła opcję „bezpiecznie”. Ponadto pod ankietą pojawiło się kilkaset komentarzy internautów, którzy dzielą się swoimi opiniami na temat zabezpieczenia organizowanej przez WOŚP imprezy. Praktycznie każdy z nich bardzo pozytywnie ocenia bezpieczeństwo na Pol’and’Rock Festival. Wspaniała bezpieczna impreza, bardzo przyjaźnie nastawieni ludzie, przybijali piątki naszemu synowi, zero agresji, cudowni wolontariusze, w tym roku też będziemy! – to tylko jeden z wielu głosów, jakimi uczestnicy Pol’and’Rock Festival wspierają Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy w staraniach o lepszą opinię policji.\nDziękujemy za to, że jesteście z nami. Każdy głos, każda opinia i każda dobra myśl w naszą stronę ma teraz ogromne znaczenie. Przygotowujemy właśnie obszerną odpowiedź na wszystkie te niesprawiedliwe słowa, jakie pod adresem uczestników Najpiękniejszego Festiwalu Świata wystosowała policja. Nie możemy zgodzić się z tym, że tak fantastyczna, kolorowa, uśmiechnięta i pokojowo nastawiona do świata młodzież przedstawiana jest jak zadymiarze, bandyci i wszelkie zło tego świata. Festiwal Pol’and’Rock nie jest imprezą o podwyższonym ryzyku, co udało się udowodnić w trakcie wszystkich poprzednich, 23 edycji imprezy i tegoroczna opinia powinna zostać zmieniona.\nJurek Owsiak, prezes zarządu Fundacji WOŚP i twórca Pol’and’Rock Festival\nNa głosy uczestników czekamy do końca lipca, zapraszamy na stronę: czyjestbezpiecznie.polandrockfestival.pl!\nKrzysztof Dobies, rzecznik prasowy Pol’and’Rock Festival


Co nas w życiu pcha - kapelan policji\nSiłą napędzającą naszą motywację są nasze potrzeby. Innymi słowy motywy wynikają z naszych potrzeb. Usystematyzował je amerykański psycholog Maslow, przedstawiając tzw. wieżę potrzeb.\nPierwszy stopień obejmuje podstawowe potrzeby zapewniające przetrwanie.\nTo w zasadzie Hamletowskie być albo nie być. Zawiera się tu całe życie popędowe, np. oddychanie, przemiana materii itp. Ale jest również rzadko uświadamiana podstawowa potrzeba dotyku.\nCzłowiek pozbawiony wystarczającej ilości kontaktów cielesnych, może okazywać symptomy chorobowe. Dotyk jest pierwszym zewnętrznym bodźcem jaki otrzymujemy w życiu. Uspokajające znaczenie dotyku ma tak ogromne znaczenie, że w sytuacjach jego braku dotykamy się sami. Lęk, poczucie niepewności czy zagubienia sprawiają, że skrzyżowanymi ramionami obejmujemy własne ciało, często przy tym wykonując głaszczące ruchy.\nDrugi stopień obejmuje potrzeby związane z bezpieczeństwem.\nJeżeli wiemy gdzie aktualnie znajdujemy się, z trudem będziemy mogli rozpoznać tę potrzebę, ale pomyślmy tylko, jak dotkliwe emocje może przeżyć człowiek, który się zgubi np. w czasie mgły albo gdy w środku nocy zbudzimy się i stwierdzimy, że nasz zegarek przestał chodzić. Z potrzebami bezpieczeństwa łączy się potrzeba orientacji – wiedzy na temat kim jestem, jak można i jak powinno się zachowywać. Pragniemy posiadać wiedzę, która mogłaby być pewna; w tym kontekście należy rozpatrywać wiele despotycznych zachowań w życiu codziennym, gdy naszej potrzebie bezpieczeństwa zagraża fakt, iż ktoś inny ma rację i że nie będziemy już mieli pewności, że to co wiemy, jest zgodne z prawdą. Pragniemy mieć również pewność co do własnej przyszłości. Przedłużające się stany niepewności dotyczące naszej sytuacji zawodowej (zredukują czy nie zredukują, zwolnią czy nie zwolnią) niosą ogromny ładunek frustracji związany z potrzebą drugiego poziomu hierarchii.\nTrzeci stopień stanowią potrzeby socjalne.\nCzłowiek jest istotą społeczną. Chcemy komunikować się z innymi, spędzać czas w grupie. Potrzebujemy innych, by nie tracić pogody ducha i zdrowych zmysłów. Każdy zawsze potrzebuje KOGOŚ. Nie można nie mieć ani partnera, ani dzieci, ani przyjaciół i nie doznawać bólu samotności. Można jednak mieć partnera, dzieci, przyjaciół – i być samotnym.\nRośnie liczba ludzi samotnych w tłumie. Zajęci mnożeniem atrakcji umilających życie, zaniedbujemy bliskie związki z ludźmi. Gdy wszystko idzie dobrze nie odczuwamy braku przyjaciół. Dopiero w trudnych chwilach, zwykle na starość, doznajemy przejmującego uczucia osamotnienia. Bliskie i trwałe związki między ludźmi to „towar” coraz bardziej deficytowy.\nCzwarty stopień ma związek z uznaniem, statusem, sprawowaną władzą.\nSukcesy są potrzebne do życia jak tlen i witaminy. Poprawiają nastrój, podwyższają poczucie własnej wartości, zwiększają szanse uzyskania kolejnych osiągnięć, a nawet korzystnie zmieniają fizjologię. Człowiek wywodzący się z naszych kręgów kulturowych ma na ogół dobrze zaspokojone potrzeby pierwszego stopnia, podczas gdy równocześnie odczuwa wiele braków w zaspokojeniu potrzeb drugiego i trzeciego stopnia. Deficyt ten zmusza go do znacznie mocniejszego zaangażowania się na stopniu czwartym.\nDotykamy tutaj bezpośrednio poczucia własnej wartości. Człowiek mający poczucie, że jest wystarczająco wartościowy, nie będzie skłonny podejmować dodatkowych wielkich wysiłków, by w oczach innych wydać się jeszcze bardziej wartościowym. Nie będzie się przechwalał ani kłócił o sprawy, które przyniosłyby mu lepszą pozycję. Nie będzie czuł się pokrzywdzony, gdy koledze z firmy przydzielone zostanie miejsce do parkowania, jemu zaś nie. Podobnie nie będzie przypominał, że ma tytuł doktora lub stopień komisarza, gdy o tym nie będziemy wiedzieć lub zapomnimy użyć tego tytułu. Nie będzie uciekał wani w pracę, ani nie będzie próbował na innych zrzucić swoich obowiązków.\nNasza paramilitarna instytucja zatrudnia wielu, którzy pracują z okrzykiem na ustach: „Władzy!”. Żądzy władzy ulęgają najczęściej ludzie o słabej osobowości, nie mający poczucia własnej wartości. Aby je zyskać, muszą czuć się ważni. Dążą do władzy po to, by pokazać innym, że coś znaczą, że po coś są. Może nie sprawdzają się w innych rolach, np. męża czy ojca. Rządząc chcą wyrównać poczucie własnej niższości lub po prostu panować.\nPiąty stopień jest związany z samoaktualizacją i samorealizacją.\nKierujemy się na tym poziomie do spraw, które sprawiają nam przyjemność i radość – muzyki, sztuki, literatury itp. Nasza współczesna kultura jest kulturą posiadania i znaczenia. Posiadanie i znaczenie stały się miernikiem wartości człowieka. Jeśli dodamy do tego mnogość ciągle udoskonalonych przedmiotów materialnych, których pragniemy, wierząc, że dadzą nam szczęście – to wtedy wpadamy w krąg zależności, wydawałoby się bez wyjścia. Przypomina się historia októry leżąc na plaży wygrzewał się w słońcu, paląc fajeczkę. Tymczasem pewien biznesmen zachęcał go do wytężonej pracy: „Rybaku, dlaczego tak bezczynnie leżysz, gdy twoi koledzy łowią ryby. Wypłyń w morze ipracuj; będziesz mógł się bogacić, kupować coraz lepsze lodzie i kutry i w końcu będziesz mógł odpoczywać”. Rybak odparł: „A jak pan myśli, co ja teraz robię?”\nNie trać w swoim życiu czegoś, czego później nie dogonisz.


Górka dla rowerów od 2 lat na papierze - Zabkowice.pl\nGórka dla rowerów od 2 lat na papierze\nOpublikowano: śr, 30 wrz 2020 15:17 2020-09-30T15:17:28.615Z\nAutor: Karolina Marcińczyk | Zdjęcie: UM w Ząbkowicach Śląskich\nProjekt zagospodarowania Górki Wojskowej. | foto UM w Ząbkowicach Śląskich\nGMINA ZĄBKOWICE ŚLĄSKIE W połowie 2018 r. ząbkowiccy urzędnicy przedstawili koncepcję programowo-przestrzenną dla obszaru tzw. Górki Wojskowej. Sprawdzamy - co dalej z tą inwestycją?\ngórka wojskowa w ząbkowicachZąbkowice Śląskie\n- Wiem, jak ważne jest to miejsce dla wielu mieszkańców, dlatego cieszę się, że rozpoczynamy to działanie - mówił wówczas burmistrz Marcin Orzeszek.\nJak wyglądała ta koncepcja? Obszar górki podzielono na kilka stref funkcjonalnych: strefę wypoczynku i rekreacji, strefę edukacji w zakresie poznawania przyrody przez mieszkańców oraz strefę komunikacji. Ścieżki i place rekreacyjne miały być wkomponowane w układy szaty roślinnej.\nNa górce miały powstać stanowiska edukacji dla dzieci i młodzieży głównie z zakresu otaczającej przyrody i uprawy roślin, a także ogrody tematyczne i siedliska odpowiednie dla owadów zapylających. Miała być także część rekreacyjno-wypoczynkowa.\nJednak tym, co wyróżniało plany rewitalizacji Górki Wojskowej na tle innych terenów zielonych w mieście był park rowerowy, tzw. pumptrack. Co się kryje za tym pojęciem? Specjalnie przygotowany ekstremalny tor dla jednośladów, który jednocześnie zapewnia wszechstronny trening. Takie trasy zbudowane są z szybkich zakrętów i muld, a jazda po nich wyrabia u użytkowników refleks, zmysł równowagi oraz kondycję. Takie miejsce byłoby bardzo popularne dla aktywnej młodzieży.\nNo właśnie: byłoby - w trybie przypuszczającym. A to dlatego, że Górka Wojskowa nie jest rewitalizowana. A czy będzie?\n- Zagospodarowanie tzw. Górki Wojskowej będzie możliwe po otrzymaniu dofinansowania na przedmiotowe zadanie. Koncepcja dotycząca tego terenu jest jednym z elementów złożonego do Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej wniosku o dofinansowanie. Planowane rozstrzygnięcie naboru to grudzień 2020 roku - poinformował nas Stanisław Moderski z Urzędu Miejskiego w Ząbkowicach Śląskich.


Villeroy & Boch - Christmas Toys Lampion pudełko z pozytywką wymiary: 16 x 16 x 21,5 cm | kuchniapremium.pl\nwymiary: 16 x 16 x 21,5 cm\nKod producenta 14-8327-6692\nNowość 2021! Duży lampion z pozytywką w kształcie prezentu to nowy element kolekcji Christmas Toys, którym możesz wzbogacić Swoją dotychczasową kolekcję. Lampion ozdobiony został scenami i postaciami z bajki "Dziadek do Orzechów". Posiada piękne malunki przedstawiające dzieci czekające na przybycie św. Mikołaja z prezentami. Dodatkowo pudełko ozdobione zostało dwoma kręcącymi się figurkami przedstawiającymi żołnierzyka oraz but pełen prezentów. Wystarczy nakręcić pozytywkę, a figurki zaczynają się ruszać. Dodatkowo umieść we wnętrzu pudełka świeczkę typu tealight i ciesz się magią nadchodzących Świąt. Bogato zdobiony lampion będzię pięknym elementem Twojego świątecznego wystroju oraz idealnym pomysłem na prezent!\n- wymiary: 16 x 16 x 21,5cm,\n- pozytywka wygrywa kolędę: "Cicha Noc",