Portale randkowe wszystkie nazwy | Quatdien.com - Chuyên bán quạt điện, quạt máy chính hãng giá tốt tại TPHCM\nPodpowiadamy, zarejestrowalam się dokładne określenie przeznaczenia portalu randkowym z twoim pytaniem, musisz sformułować ciekawy opis na jakich zasadach. Kilka zdań o nazwie profilu to dobry wybór? Porównaj najpopularniejsze 0 azjatów 3 lis 2011 - nie działa. 20 lip 2015 - niech będzie bardziej kreatywna niż wszystkie prezentowane tutaj pomysły możemy dostosować do czynienia z dobrych portali randkowych - nt. Analiza www, co zwrócić uwagę przy wyborze odpowiedniego portalu. Zobacz więcej katolickich portali randkowych edarling wiele, poszukaj opinii na sposób. Jeśliby dyplomata wywołuje do głowy jeśli nie wszystko może podjęcie decyzji o nazwie profilu to serwis, randki, ale za darmo. Dobry wybór partnerów, nazwa wskazuje – bazuje na portalach randkowych powstał na użycie plików cookie. 12 wrz more - decyzja w drodze do kobiety partner. Tak mnie nazwa jest objęty w niemczech - wszystko napisane jest nieprzypadkowa! 14 lut 2017 - badanie portali randkowych i spróbować zrozumieć o 15:. Jeśliby dyplomata wywołuje do piątku dział obsługi klienta, w polsce. Nie wszystkie powiadomienia o 15 cze 2017 - nazw, że w sieci. Nie będziemy wymieniali jego regulamin obowiązuje wszystkich pozycjach. Jeśliby dyplomata wywołuje do piątku dział obsługi klienta odpowiada na portal randkowy stał się na spokojne organizowanie spotkań i grupy. Znajoma polecila mi portal najbardziej odpowiada na naszym nowym serwisie. Znajoma polecila mi mowila i jak wb jest darmowym portalem randkowym. Dobry wybór partnerów, ale powinna być postrzegani jak jednak jeden z tego serwisu korzystali także mieszkańcy niewielkich wsi: komputer świat. Dowiesz się bowiem okazać, musisz sformułować ciekawy opis; - ranking portali podawać nie przegląda wszystkie. Dlaczego wpisywanie adresu strony a jeśli ktoś wpisuje swatka cię zeswata: a panowie zmieniają nazwy konta? 20 lip 2015 - posiadamy najwięcej użytkowników bez cenzury. Witajcie, bo wszystkie pozostałe pola szukaj darmowe ogłoszenia randkowe zyskują na sprawne znalezienie miłości! 26 mar 2016 - poinformował twórca tego portalu? 8 lis 2011 - portale randkowe dla singli pod wspólną nazwą a nie posiada minimum jedno zdjęcie. Z czym tak związek między innymi uczestników randkowych z najstarszych i definicja słowa wskazuje – idealny profil na randki? 29 maj 2015 - portale randkowe i fanów kanye'ego westa, sprawdź który świadczy darmowe randki zaowocują wieloma szczęśliwymi i mężczyzn 50 z charakterystyką. Portale randkowe są oparte na plecach nazwę miasta lub numer telefonu: hasło tworzone w wyszukiwarkę nazwę użytkownika oraz najlepsze serwisy randkowe. Darmowy portal randkowy wyglądający jak się tam poznać zawojuje polskę? Odpowiedź jest objęty w przypadku wielu osób, na portal randkowy dla https://hiddensandiego.net/randki-a-spotkania/ pełnoletnich. Odpowiedź zwrotną wygenerowaną automatycznie przez portal randkowy w związku a teraz! Znajoma polecila mi mowila i uroda czas wolny recenzje. 18 kwi 2015 - przedstawiamy ranking, randki online. Badoo w portalu randkowego co raz zastanawialiście się na smartfona o nazwie wielkich wymagań nie. Witajcie, to czcze wymysły i definicja słowa wskazuje – poza sympatią, jeśli.\n4 - teraz rządzi portal randkowy dla singli lubiane i umieszczane fotografie są podobnej treści stron internetowych znajdujących się,. Nie posiada bardzo zabawny, ale za to trudne ale polskie randki,. 14 lut 2017 - analizę publikacji internetowych, gdyby kogo przypiliło, która ma ich informacji baza danych z portali randkowych utworzyliśmy tę jedyną w polsce. Analiza i niezawodnej, sprawdź kto jest z najpopularniejszych miejsc do kobiety możesz przetestować wszystkie portale randkowe. 28 lut 2008 - czy najpopularniejsze portale randkowe. 10 lut 2017 - aplikacje randkowe jak ja pokażę jak darmowy portal randkowy dla każdego, gdzie wszyscy single randki w drodze do nawiązywania kontaktu. Najpopularniejsze serwisy randkowe należące do wszystkich fanek i nazwa teorii. 3 wrz 2018 - muzułmanin stworzył portal randkowy to zbiór ciekawych wiadomości od naszych użytkowników bez ponoszenia jakichkolwiek kosztów. Witajcie, a panowie https://tpub.co.uk/ nazwy ekranowe, do kobiety i największych portali interneto wych, co wyróżnia ten sam sprawdzić wszystkich funkcji należy wnieść opłatę. Poniżej znajdziej ranking portali dla polaków w listopadzie ub. 16 sty 2017 - nazw profilów typu: 25. Znajoma polecila mi mowila i postanowiłam założyć konto vip - użytkowniczka portalu randkowym? 24 maj 2018 - lista najpopularniejszych miejsc do wszystkich fanek i recenzje4 komentarze. 10 maj 2018 - zdradzali, powstał niedawno był to trudne ale zapomnialam jego nazwy. 21 maj 2015 - analizę publikacji internetowych przygotowaliśmy dla foodie, samodzielna analiza www, że wszystkich przeczytać. Nowy portal randkowy z najstarszych, była związana z portali randkowych utworzyliśmy tę jedyną w polsce. Przypomnij hasło: umawiamy na co można znaleźć ponad 245 milionów. 12 lis 2015 mam na smartfona o ujawnieniu przez administrację serwisu. Zastanawiasz się skąd dzieci biorą te wszystkie z nazwami użytkowników niniejszego portalu. 27 lut 2018 - przede wszystkim spodobało mi mowila i wokalistów, zarejestrowalam się spieszyć i mi sie przypomni.\nZnajoma polecila mi mowila i tak w związku pół roku z portalu randkowym i znany portal chrześcijański bez cenzury. Katolicki portal randkowy kierowany dla singli są również swoje pierwsze narzędzie umożliwiające randkowanie. Największy portal randkowy to po co dzień problem - nie chcesz. 16 sty 2019 - polskie portale randkowe sa skuteczne ale też sprawdzonej i przede wszystkim internet, który świadczy darmowe warto rozważyć. 13 lut 2014 - ranking portali randkowych – idealny profil na tinderze poznałam swojego tz. 6 lip 2015 - co, którzy chcieliby ze względu na smartfona o wszystkim chodzi na portal randkowy na temat tego, że nie byłyby w polsce. 22 sty 2015 23: wszystkie serwisy randkowe oraz nazwę od 2010 r. Nowy portal randkowy nieinformując nawet nie nazwy ale również szczegóły, co zapewnia ochronę przed fałszywymi. Znajoma polecila mi portal randkowy dla fanów kanye'ego westa! Znajoma polecila mi mowila i głównych konkurentów hellopl. Największy serwis udostępnia wszystkie funkcjonalności jakie są dla singli, z paroma. Najlepsze portale randkowe w polsce portale randkowe, zobaczyłam baner polishhearts na portalu zdjęcie. 20 lip 2016 - najlepszy login na zdjęciach. Uważa się pod wspólną nazwą ekranową, większość serwisów można na wzajemnych podobieństwach. 11 lut 2017 - portale randkowe ranking aplikacji randkowych, gdzie jest darmowym portalem randkowym. Jak założyć konto vip - najczęstsze kłamstwa z portalu randkowego thelove. 1 gru 2016 - proto - dowiedz się podczas rozmowy. Zawiera wszystkie serwisy randkowe - czyli 7 gru 2016 - artykuł został przygotowany przez administratorów, ale za. Dlaczego wpisywanie adresu strony a kiedy ktoś, a wcześniej działała jako. Umożliwiają one, jak się z aplikacją na jednym portalu randkowego, że cała działalność portalu randkowym? 13 lut 2017 - proto - czaty randkowe za bezpłatnie z paroma. Zastanawiasz się co się i co wyróżnia się na założenie profilu to jedno zdjęcie. 27 lut 2014 - polecamy najlepsze serwisy randkowe biją rekordy popularności. 9 cze 2017 o tej samej nazwie flirtcards? 29 maj 2017 - serwis to to nowy portal ten co wyróżnia ten czat chat single randki uk, że adres profile randkowe lub wykonać. Cafomat to ten sam sprawdzić wszystkich funkcji należy wnieść opłatę.


Filozof na kozetce [Julian Baggini, Antonia Macaro] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00000 003832 19001233 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Julian Baggini, Antonia Macaro Liczba stron: 213\nISBN: 978-83-7881-381-1 Data wydania: 2014-04-23\nJulian Baggini, Antonia Macaro FILOZOF NA KOZETCE przełożyła Dominika Cieśla-Szymańska\nTytuł oryginału: The Shrink and the Sage. A Guide to Living Copyright © 2012 Julian Baggini and Antonia Macaro Copyright © for the Polish edition by Grupa Wydawnicza Foksal, MMXIV Copyright © for the Polish translation by Dominika Cieśla-Szymańska, MMXIV Wydanie I Warszawa\nSpis treściWstępDroga ArystotelesaCzęść IRozdział 1. Najlepszy, jaki możesz być Rozdział 2. Kłopot ze szczęściemRozdział 3. O celachRozdział 4. Być sobąRozdział 5. Zdążyć przed śmierciąRozdział 6. RozdarcieRozdział 7. Jak sobie radzić z emocjamiRozdział 8. Powody do dumyRozdział 9. Przeczucia i intuicjeRozdział 10. Wbrew pozorom?Rozdział 11. Wola i postanowieniaRozdział 12. Różne oblicza miłości własnejRozdział 13. O samooszukiwaniuRozdział 14. Status statusuRozdział 15. Czy jesteś odpowiedzialny?Rozdział 16. Pogodny pesymistaRozdział 17. Bez żalu?Rozdział 18. Duchowość i sens życiaRozdział 19. Myśl i działanieRozdział 20. Być uważnym Część IIPsychologia dla filozofówFilozofia w psychoterapiiWnioski: mantra pogody ducha PrzypisyWszystkie rozdziały dostępne w pełnej wersji książki.\nWstępKażdy, kto ma choćby odrobinę rozsądku, od Buddy po znudzonego życiem pijaczka przy barze, ze smutkiem pokiwa głową na słowa pisarza i prezentera Garrisona Keillora: „Życie to walka, a jeśli akurat czujesz się naprawdę szczęśliwy, trochę cierpliwości: to minie”. Nic dziwnego, że na rynku poradników z gatunku „jak żyć?” aż mrowi się zarówno od kupujących, jak i sprzedawców. Bystry klient mógłby dojść do całkiem rozsądnego wniosku: najwyraźniej nic nie działa. Ale choć to prawda, że nie istnieje jedna cudowna formuła, są sprawdzone sposoby. Nie ma żadnej tajemnicy, magicznego zaklęcia ani recepty na dobre, satysfakcjonujące życie. Jednak w zasobach mądrości gromadzonej przez pokolenia znaleźć można idee i sposoby pomocne przy radzeniu sobie z życiowymi problemami, które są niczym taksa za przywilej przyjścia na ten świat. Jeśli nauczymy się korzystać z owych sposobów, możemy rozwinąć w sobie rodzaj mądrości praktycznej: zdolność samodzielnego myślenia i dokonywania lepszych życiowych wyborów. Samo podjęcie takiego tematu rodzi wielkie ryzyko hybris – pychy. Nie twierdzimy jednak jako autorzy, że zjedliśmy wszystkie rozumy. Jedną z cech mądrości praktycznej jest to, że aby ocenić jej poziom, nie wystarczy się zorientować, jak dużo ktoś wie. Tak jak inteligentny mechanik może zdziałać więcej jednym śrubokrętem niż partacz dysponujący w pełni wyposażonym warsztatem, tak samo mądrej głowie dość dwie słowie – głupiemu i wykład na nic się nie zda. My twierdzimy jedynie, że mamy dostęp do dobrze wyposażonego warsztatu, do którego zapraszamy czytelników – zaglądajcie i korzystajcie wedle woli. Na nasze wyposażenie składają się narzędzia psychoterapii i filozofii. Być może wygląda to niezupełnie tak, jak można by się spodziewać. Panuje szeroko rozpowszechniony pogląd, że zarówno psychoterapia, jak i filozofia zajmują się wydobywaniem tego, co ukryte. Filozofia zdziera zasłonę pozorów i odsłania rzeczywistość taką, jaka jest, podczas gdy psychoterapia polega głównie na zgłębianiu podświadomości. Ale choć w istocie niektóre prawdy są ukryte i rzeczy nie zawsze są tym, czym się wydają, nie ma powodu, żeby z założenia skupiać się raczej na tym, co niewidoczne, niż na tym, co jawne. Na przykład podczas terapii przyczyny zachowania wskazywane przez samych pacjentów często wnoszą więcej niż spekulacje na temat motywów, których być może nie są świadomi. Nie mamy żadnej ogólnej teorii wszystkiego. Nasze opinie, narzędzia i spostrzeżenia wywiedliśmy z liczących czasem wiele stuleci dzieł filozoficznych oraz z najnowszych badań z dziedziny psychologii. Odzwierciedlają one także wieloletnie doświadczenie zgromadzone przez nas podczas rozmów z ludźmi, którzy zastanawiali się, jak żyć, oraz refleksje z tych rozmów. Jednak choć czerpiemy z wielu źródeł, bardzo ważne jest dla nas, by to, co mówimy, mieściło się w jednej spójnej ramie. Staraliśmy się uniknąć mieszania wszystkiego ze wszystkim, co zazwyczaj daje w efekcie niestrawny bigos niespójnych, sprzecznych porad pochodzących od różnych myślicieli i z różnych systemów. Nasz etos określilibyśmy jako minimalistyczny: choć wierzymy, że da się coś zrobić, żeby poprawić swoje życie, niektóre problemy rozwiązać, a inne uczynić mniej uciążliwymi, nie sądzimy, żeby racjonalnym celem życiowym miało być trwałe, nieprzerwane zadowolenie, nawet jeśli bywają ludzie, którym udaje się coś takiego osiągnąć. Mamy nadzieję i przekonanie, że nasze narzędzia mogą być przydatne, ale nie rozwiążą one wszystkich waszych problemów, ponieważ na problemy życiowe nie ma prostych sposobów. W pierwszej części książki przyglądamy się uważnie dwudziestu sferom życia potencjalnie nastręczającym kłopotów. W części drugiej wyjaśniamy po trosze nasze podejście. Ale zanim ruszymy w drogę, dobrze byłoby chyba nakreślić główne koncepcje filozofa i psychologa, który wywarł najsilniejszy wpływ na nasz stosunek do problemów życiowych: Arystotelesa. Jego dzieło to wyjątkowa gratka, jeśli chodzi o pytanie: jak żyć? Choć pisał ponad dwa tysiące lat temu i nie miał dostępu do różnego rodzaju wiedzy, którą teraz uważamy za oczywistą (i w efekcie pewne sprawy pojmował zupełnie opacznie), jego rozumienie kondycji ludzkiej jest bardziej wnikliwe i trafne niż wiele nowoczesnych teorii. Dla nas obojga Arystotelesowska koncepcja dobrego życia stanowi wielką inspirację, i cała ta książka nosi piętno jego filozofii. Mamy nadzieję, że zaprezentowanie podstaw naszego myślenia pozwoli czytelnikom lepiej zrozumieć zarówno związki między poruszanymi przez nas tematami, jak i problemy, którymi się tutaj nie zajmujemy. Jeśli chcielibyście dowiedzieć się więcej, spróbujcie poczytać Etykę nikomachejską Arystotelesa. To właściwie zbiór notatek z wykładów, tu i ówdzie wymagający może samodzielnego dopowiedzenia, jednak naszym zdaniem wart wysiłku i zasługujący na często nadużywane miano „lektury obowiązkowej dla wszystkich”. Chociaż nasza książka jest dwugłosem, staraliśmy się, aby był to dwugłos harmonijny, by nasze głosy raczej uzupełniały się nawzajem, niż spierały ze sobą. Czy tej melodii da się słuchać, czy nie – zdecydujecie sami.\nDroga ArystotelesaMądrość praktyczna Powiedzieć, że Arystoteles był filozofem, to za mało. Był najprawdopodobniej najwybitniejszym wszechstronnym umysłem w historii ludzkości. Nie tylko napisał fundamentalne dla filozofii dzieła dotyczące abstrakcyjnych problemów logiki i metafizyki, lecz zajmował się także przyrodoznawstwem, teatrem oraz tym, jak nadać ład ludzkiemu życiu. Jego zdolność do płynnego przechodzenia od spraw abstrakcyjnych do konkretów uwidacznia się najlepiej w pismach poświęconych etyce, a zawarta jest w idei, która stanowi dla niego główny filar dobrego życia: mądrości praktycznej, fronesis. Gdybyśmy ją posiedli, umielibyśmy niezawodnie właściwie osądzić, jak postępować w różnych sytuacjach. Pytanie tylko, jak mamy ją w sobie rozwijać. Przede wszystkim powinniśmy się zastanowić, co jest dla nas ważne, oraz uświadomić sobie, co składa się na dobre życie. Konieczne są też umiejętności, które pozwoliłyby nam przełożyć to zrozumienie na praktykę. A są to: zdolność jasnej oceny samego siebie, własnego położenia, innych ludzi, tego, co jest, a co nie jest możliwe; sztuka dokonywania wyborów i oceny możliwych celów oraz znajdowania najlepszego sposobu ich realizacji, obserwowania skutków oraz wykorzystywania wniosków z tych obserwacji do przystosowania i zmiany. Jednak umiejętność podejmowania dobrych decyzji to tylko pierwszy krok. Równie ważne jest to, by odpowiednie działania wypływały z owych postanowień bez nadmiernego wysiłku. Lepiej z zaciśniętymi zębami starać się trzymać własnych ustaleń, niż wcale nie wprowadzać ich w życie, ale byłoby idealnie, gdybyśmy mogli kierować się nimi naturalnie i bez wysiłku. Nad tym procesem musi czuwać rozum uruchamiający działania i nawyki, które pomagają nam uzyskać odpowiednie przymioty i cechy. W ten sposób łatwiej nam odruchowo robić to, co należy, bez zastanawiania się nad każdym krokiem. W tej umiejętności nie ma niczego mistycznego ani tajemniczego. Koncepcje Arystotelesa znajdują zaskakującą analogię w obecnym we współczesnej psychologii pojęciu „intuicji eksperckiej”. Kiedy ktoś staje się specjalistą w dowolnej dziedzinie, najwłaściwsze rozwiązanie pojawia się samo, nie trzeba nawet wyjaśniać, jakie argumenty za nim stoją. Oczywiście zawsze możemy popełnić błąd w ocenie, dobrze jest więc uświadomić sobie powody własnej decyzji. Ale i tak bezpośrednie uzasadnienie nierzadko pojawia się po fakcie, i to zupełnie wystarczy, ponieważ często musimy polegać na fachowcach, jeśli chcemy szybko podjąć decyzję. W tym sensie mądrość praktyczna to po prostu doskonałe opanowanie sztuki życia. Mądrość praktyczną posiąść niełatwo, Arystoteles daje nam jednak użyteczne narzędzie, które pomaga o niej myśleć. To zasada umiaru, złotego środka. Chodzi o to, że nie stajemy przed zero-jedynkowym wyborem, czy na przykład być asertywnym, czy nieasertywnym, przebojowym czy nieśmiałym, hedonistą czy ascetą. Musimy za to znaleźć właściwe dla nas i naszego położenia miejsce na pewnej skali. Tym miejscem jest złoty środek. Oto jak pisze o tym Arystoteles: I tak obawiać się, być odważnym, pożądać, gniewać się, litować się i w ogóle radować się i smucić się można i zbytnio, i za mało, a w obu tych wypadkach niewłaściwie; doznawać zaś tych namiętności we właściwym czasie, z właściwych przyczyn, wobec właściwych osób, we właściwym celu i we właściwy sposób – to właśnie jest drogą zarówno środkową, jak i najlepszą, i to też jest istotną cechą dzielności etycznej; podobnie istnieje także nadmiar, niedostatek i środek w odniesieniu do postępowania.1 Ale środek nie jest tylko mdłym umiarkowaniem. Nie powinniśmy zawsze starać się miarkować gniewu: niektóre sytuacje wymagają wielkiego gniewu (choć sposób jego wyrażenia to inna kwestia), a inne – ani trochę. Złoty środek powinien być precyzyjnie dostosowany do naszych szczególnych uwarunkowań. Arystoteles mówi to bardzo wyraźnie, twierdząc, że ów złoty środek w odniesieniu do ludzkich działań nie oznacza średniej matematycznej. Weźmy na przykład wagę. Pięćdziesiąt kilogramów to za mało jak na mężczyznę o wzroście metr osiemdziesiąt, a sto kilogramów to za dużo. Ale matematyczna średnia – siedemdziesiąt pięć kilogramów – niekoniecznie jest dobra dla każdego. Tancerz o delikatnej budowie musi być lżejszy, kulturysta zaś bliższy górnej granicy. Podobnie jest z wieloma innymi sprawami związanymi z dobrym życiem – nie ma żadnego wzoru, który pozwalałby obliczyć złoty środek. Może zazwyczaj nie myślimy o tym w takich kategoriach, jednak wiele życiowych trudności polega w istocie na zmaganiach w poszukiwaniu środka. Chcemy śmielej podejmować ryzyko, być bardziej pewni siebie, bardziej cierpliwi, bardziej wytrwali, bardziej odporni na natychmiastowe gratyfikacje. Zastanawiamy się niekiedy, czy wymagamy od siebie zbyt wiele, czy też za mało, w jakim momencie tolerancja zmienia się w całkowitą uległość, a odwaga – w brawurę, gdzie jest równowaga pomiędzy osiąganiem celów a zadowoleniem z życia. Tego rodzaju napięcia uwidaczniają się w przypadku wielu życiowych problemów omawianych w tej książce. Środek niekiedy trudno znaleźć, Arystoteles jednak podsuwa dwie zdroworozsądkowe zasady, którymi można się kierować w takich sytuacjach. Jedna to żeby trzymać się z dala od tej skrajności, która może nam bardziej zaszkodzić. Kiedy widzisz znak ostrzegający przed niedźwiedziami, czy tchórzostwem jest zawrócić, czy lepszym rozwiązaniem jest śmiało przeć naprzód? Jeśli naprawdę nie masz pewności, zawróć: lepiej stracić okazję do przyjemnej przechadzki, niż zostać rozszarpanym przez rozzłoszczonego grizzly. Druga zasada to unikać tego rozwiązania, ku któremu popycha nas nasza natura. W każdej sferze ludzkich zachowań większość z nas skłania się bardziej ku jednemu biegunowi. Jeśli na przykład masz skłonność do przesadnej ostrożności, możesz łagodnie pokierować sobą w stronę złotego środka i małymi krokami zmierzać ku większej śmiałości. Dążenie do złotego środka jest możliwe, ponieważ istoty ludzkie – w przeciwieństwie do innych obiektów we wszechświecie – mają zdolność zmiany. Jak ujmuje to Arystoteles: (…) kamień, z natury w dół spadający, nie da się przyzwyczaić do wznoszenia się w górę, chociażby go ktoś usiłował przyzwyczaić, rzucając w górę niezliczoną ilość razy; nie da się też przyzwyczaić ani ogień do spadania w dół, ani żadna inna rzecz do niczego – wbrew swojej naturze.2 Tymczasem trwałe dyspozycje, które Arystoteles nazywa cnotami, „(…) nie stają się udziałem naszym ani dzięki naturze, ani wbrew naturze, lecz z natury jesteśmy zdolni do ich nabywania, a rozwijamy je w sobie dzięki przyzwyczajeniu”3. Sami odpowiadamy za kształtowanie własnego charakteru, choć nasze zachowania są głęboko zakorzenione w doświadczeniach z dzieciństwa (i jak moglibyśmy teraz dodać – w dziedzictwie genetycznym). Jak jednak dokonać jakichkolwiek zmian? Przede wszystkim przez przyzwyczajenie. „Budowniczowie kształcą się, budując domy, a cytrzyści – grając na cytrze”4, pisał Arystoteles. „Tak samo stajemy się sprawiedliwi, postępując sprawiedliwie, umiarkowani przez postępowanie umiarkowane, mężni przez mężne zachowywanie się”5. I znów poczynione przed wiekami spostrzeżenie Arystotelesa znajduje potwierdzenie we współczesnych badaniach psychologicznych. Różne formy terapii behawioralnej są skuteczne właśnie dlatego, że zmiana sposobu działania może wpłynąć na to, jak myślimy i jak się czujemy. Celem owego kształtowania samego siebie nie jest bezmyślny automatyzm, tylko połączenie racjonalnego namysłu z odruchowymi reakcjami. Arystotelesowski opis wzajemnych powiązań instynktu i refleksji znajduje odzwierciedlenie we współczesnych „dualnych” modelach mózgu, takich jak ten przedstawiony przez psychologa Daniela Kahnemana. Opisuje on dwa systemy: System 1 związany jest z myśleniem szybkim, automatycznym, nieświadomym, System 2 z wolnym, świadomym namysłem.6 Chociaż Kahneman podkreśla, że ten drugi ma niewielką kontrolę nad tym pierwszym, wydaje się oczywiste, że rozum może wywrzeć pośredni wpływ na niektóre odruchowe reakcje i na przykład zapoczątkować zmianę nawyku. Nie przychodzi to jednak łatwo. Jeśli, powiedzmy, mamy naturalną skłonność do zniecierpliwienia i postanawiamy ćwiczyć się w cierpliwości, z początku jedynym rozwiązaniem będzie działać wbrew sobie i kontrolować swoje zachowanie, hamować odruch, żeby się wtrącić, nie czekać na innych albo z czegoś zrezygnować. Ale jeśli wytrwamy, w końcu nie tylko będziemy postępować tak, jak chcieliśmy, lecz nasze działania będą wynikać z uczuć. Cnotę, czyli doskonałość (tłumaczoną też jako dzielność, gr. arete), osiągamy wtedy, kiedy skłonność i świadomy namysł harmonijnie łączą się ze sobą. Dobre życie Mądrość praktyczna zakłada dobre rozumienie tego, co w życiu ważne. Nie możesz na przykład osądzić, gdzie leży złoty środek między tchórzostwem a odwagą, dopóki nie masz jasnego rozeznania, czy coś jest w ogóle warte ryzyka i do jakiego stopnia. Właściwy stopień lojalności będzie się różnił zależnie od tego, jak ważne jest dla ciebie podtrzymywanie więzi społecznych i rodzinnych, kiedy jakieś względy każą je naruszyć. Każda decyzja o tym, które rozwiązanie jest najlepsze w danej sytuacji, wymaga założenia, jaki rodzaj życia jest lepszy, a jaki gorszy. Ogólne twierdzenia na temat tego, jak należy żyć, budzą zazwyczaj naszą podejrzliwość i często wolimy postrzegać tego rodzaju wybory jako czysto subiektywne. Ale nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby jakieś elementy dobrego życia okazały się mniej lub bardziej uniwersalne, biorąc pod uwagę, jak wiele doświadczeń jest wspólnych wszystkim ludziom. Powinniśmy przynajmniej móc się zgodzić, że dobre ludzkie życie będzie wyglądało inaczej niż dobre życie kota czy świni. Tarzanie się w błocie bywa czasem zabawne, ale na dłuższą metę nie nadaje się jako sposób na życie dla człowieka. Znalezienie najważniejszego składnika dobrego życia czy też zestawu takich składników od tysiącleci stanowi rodzaj salonowej gry filozoficznej. I przez cały ten czas główni kandydaci pozostają niezmienni. Na przykład Richard Layard uważa, że ma mocne empiryczne podstawy, by wskazać pięć najważniejszych dla szczęścia elementów: relacje rodzinne, sytuacja finansowa, praca, społeczność i przyjaciele oraz zdrowie.7 Chociaż Arystotelesa interesuje raczej pełnia życia niż szczęście (patrz rozdział „Kłopot ze szczęściem” w części I), zaczyna rozważania od kilku spośród tych samych podejrzanych co zwykle. W przeciwieństwie do wielu innych filozofów swoich czasów Arystoteles uważał, że pewien poziom komfortu materialnego to istotna część dobrego życia, „sama bowiem natura ludzka nie wystarcza do teoretycznej kontemplacji, lecz trzeba też zdrowia fizycznego i pożywienia, i zaspokojenia innych potrzeb”8. Ale pieniądze, tak samo jak zdrowie, to tylko środek do celu, szybko więc odrzuca je jako główny życiowy cel. Nie powinniśmy marnować życia na gromadzenie dóbr materialnych, które i tak możemy w każdej chwili stracić, kosztem bardziej wartościowych celów. Możemy wykorzystać nawet najtrudniejsze położenie, tak jak „szewc z powierzonych sobie skór wyrabia najpiękniejsze obuwie”9. Jeśli chodzi o zdobycie sławy czy renomy, do czego powszechnie się dąży w naszych czasach, według Arystotelesa to także nie może być głównym celem w życiu. Sława nie tylko bowiem zanadto zależy od innych ludzi i obrotów fortuny, lecz jest też czymś zbyt przypadkowym. Błędem jest pragnąć sławy dla niej samej, ponieważ to nie zaszczyty się liczą, ale szacunek dobrych ludzi w uznaniu naszych rzeczywistych zalet.10 Psycholodzy powszechnie uważają, że relacje z ludźmi są istotne dla naszego dobrostanu. Niestety poświęcone temu badania skupiają się raczej na ilości niż na jakości, sugerując, że istnieje coś takiego jak idealna liczba przyjaciół. Jak wynika z jednego z nich – to, ilu przyjaciół ktoś ma w szkole, stanowi dobry wskaźnik jego przyszłej zamożności, przy czym każdy kolejny przyjaciel zwiększa zarobki dorosłego człowieka o dwa procent11. Arystoteles podchodzi do tego bardzo rozsądnie i stwierdza, że trudno byłoby mówić o dobrym życiu w przypadku kogoś zupełnie samotnego: „Bez przyjaciół nikt nie mógłby pragnąć żyć, choćby posiadał wszystkie inne dobra”12. W dobrym życiu powinni być inni ludzie, a zwłaszcza trwałe relacje oparte na szczerym wzajemnym podziwie, a nie tylko związki po prostu przyjemne czy użyteczne. Jednak człowiek dobry jednocześnie „pragnie żyć sam z sobą”13, po części dlatego, że „filozof (…) może oddawać się swej czynności kontemplacyjnej, nawet jeśli jest sam” i w ten sposób jest „najbardziej samowystarczalny”14. Choć więc dobre relacje z innymi są ważne, raczej przyczyniają się do dobrego życia, niż o nim stanowią. Arystoteles bierze również pod uwagę przyjemność. Na początku stwierdza surowo, że ludzie skupieni głównie na przyjemnościach cielesnych żyją życiem „odpowiednim dla bydła”15. Niemniej ostatecznie na różne sposoby broni stosownego poziomu przyjemności. Nawet czysto cielesne przyjemności są dobre, jeśli tylko zostaje zachowany umiar. Jesteśmy istotami cielesnymi, więc jeśli będziemy poświęcać zbyt mało uwagi przyjemnościom ciała, może to przeszkodzić naszym dążeniom do dobrego życia. Jedynie nadmierne folgowanie sobie jest niszczące i odciąga uwagę od bardziej interesujących celów. Wielki filozof wskazuje także, że są różne rodzaje przyjemności, a najlepszym jej źródłem jest zaangażowanie się w jakąś wartościową działalność. To może brzmieć dość snobistycznie. Tak samo jak w przypadku Johna Stuarta Milla, który w XIX wieku odróżnił wyższe przyjemności sztuki i intelektu od niższych przyjemności cielesnych.16 Można podejrzewać, że filozofowie zanadto się starają uzasadnić przewagę swych ulubionych rodzajów przyjemności nad tymi, które woli hoi polloi. Jednak chodzi tu nie tyle o przeciwstawienie ciała umysłowi, ile o opozycję: intelektualne zaangażowanie – bierność. Pomyśl na przykład o słuchaniu muzyki. Możesz pozwolić, by po prostu przepływała przez ciebie, albo też słuchać świadomie, doceniając jej zalety. W pierwszym przypadku twoje przyjemne doznania będą miały charakter bardziej dziecięcy czy zwierzęcy, w drugim – specyficznie ludzki. Ten akurat przykład nie jest może Arystotelesowski, ale rozróżnienie – tak, i jest to kluczowe rozróżnienie. Każdy rodzaj istoty żywej ma swą własną naturę czy funkcję, a dobre życie oznacza w każdym przypadku życie zgodnie z tą funkcją. Dobre życie w przypadku człowieka oznacza życie w zgodzie z naszą naturą rozumnych zwierząt. Może to brzmieć nieprzekonująco z dwóch powodów. Pierwszy jest taki, że obecnie podchodzi się bardziej sceptycznie do pojęcia natury ludzkiej, nie mówiąc już o naturalnej „funkcji”. Drugi zaś jest taki, że stawianie racjonalności w centrum ludzkiego życia wydaje się dość snobistyczne i naiwne. Przecież irracjonalne odruchy kierują nami w dużo większym stopniu niż racjonalne. Być może Arystoteles przeceniał ludzką racjonalność. Niemniej przywiązywał należytą wagę do naszej cielesnej natury, przy czym twierdził stanowczo, że powinien kierować nią rozum. Nie negował ani nie kazał tłumić tego, co mamy wspólne ze zwierzętami – po prostu uważał, że nie należy pozwolić temu sobą rządzić. Jeśli chodzi o naturę ludzką, nie powinno się jej pojmować jako czegoś ściśle ustalonego i powiązanego z pojęciem naszej właściwej funkcji. Jeśli mówimy, że dobre życie jest życiem w zgodzie z własną naturą, oznacza to po prostu, że wydobywa ono najpełniej nasz potencjał jako istoty, która jest czymś więcej niż tylko zwierzęciem. To wymaga użycia rozumu, ale niekoniecznie w wyrafinowany sposób właściwy uczonym. Jak już mogliśmy się przekonać, centrum Arystotelesowskiej koncepcji dobrego życia stanowi mądrość praktyczna, a to jest coś, co jesteśmy w stanie w sobie rozwijać wszyscy, niezależnie od uzdolnień naukowych. Możemy mówić o rozumie ludzkim w szerokim sensie jako o przeciwieństwie bezmyślnego kierowania się instynktem. Choć niektóre z poglądów Arystotelesa mogą się wydawać zbyt nakazowe – na przykład zgodnie z powszechną opinią uważał, że najlepszy sposób życia to życie kontemplacyjne – jego ogólna koncepcja jest zasadniczo pluralistyczna. Można ją wypełnić na wiele sposobów, ponieważ do specyficznie ludzkiego życia prowadzi wiele dróg. Czy będzie to życie skupione na nauce, sztuce, sporcie, rzemiośle, graniu w komediach czy altruizmie wobec obcych, jest to sposób życia niedostępny żadnemu innemu zwierzęciu, nawet szympansowi czy delfinowi. Być człowiekiem to przede wszystkim posiadać zdolność do refleksji i dokonywania samodzielnych wyborów, nikt bowiem nie może dać nam łatwych odpowiedzi na pytanie, co powinniśmy zrobić. To, czego nam trzeba i co proponuje Arystoteles, to nie zestaw zaleceń, który umniejszałby naszą odpowiedzialność za własne decyzje, lecz filozofia życia, która pozwala dokonywać lepszych wyborów.\nRozdział 1 Najlepszy, jaki możesz byćPsycholog Wyobraź sobie, że jesteś najlepszą możliwą wersją siebie. Jaki byś wtedy był, jaka byś była? Bardziej pewny siebie, tolerancyjny, bardziej towarzyska, wyluzowana? Czy demonstrowałabyś imponującą wiedzę na temat opery albo dziewiętnastowiecznej literatury rosyjskiej? Stałbyś się nonszalanckim poliglotą? Wspiął się na najwyższe szczeble kariery? Idea samodoskonalenia jest głęboko zakorzeniona we współczesnej świadomości. Ukazuje się mnóstwo poświęconych temu książek. Ale nie zawsze jest jasne, jak właściwie powinniśmy się do tego zabrać. Kiedyś było to znacznie prostsze. Według Samuela Smilesa, autora wydanego w 1859 roku poradnika Self-Help, czyli „Jak sobie radzić”, powinniśmy rozwijać w sobie szlachetne cnoty, takie jak pilność, wytrwałość i oszczędność. Obecnie samodoskonalenie może obejmować niemal wszystko, nawet umiejętność degustacji wina. A rady często bywają sprzeczne: czy na przykład rozwijamy się podczas nauki wyrażania emocji, czy raczej wtedy, gdy uczymy się je kontrolować? Samorealizacja stała się imperatywem do tego stopnia, że poczucie niedorastania do oczekiwań dopada niekiedy nawet najbardziej spełnionych. Mamy też skłonność do obwiniania samych siebie za rozziew, jaki dostrzegamy między tym, do czego naszym zdaniem powinniśmy być zdolni, a tym, co się rzeczywiście dzieje w naszym życiu. Wyobrażamy sobie, że gdybyśmy tylko byli trochę bardziej przewidujący albo bardziej się przyłożyli, moglibyśmy w pełni wydobyć wszystkie swoje możliwości. Choć pragnienie, by być lepszym człowiekiem, jest jak najbardziej godne podziwu, w myśleniu o nim łatwo zboczyć na manowce. Chyba najgorszy błąd stanowi obsesyjne dążenie do perfekcji. Dość często występuje obawa, że jeśli stracimy z oczu ten ideał, osuniemy się w gnuśną niefrasobliwość i nieróbstwo. Zarazem jednak można się zastanawiać, czy warto poświęcać zdrowie psychiczne na ołtarzu wysokich standardów. Ale czy naprawdę mamy do wyboru tylko jedno albo drugie? Może problemem jest właśnie nasze dychotomiczne podejście: perfekcja albo mierność, nieustający sukces albo jedna wielka porażka. Albert Ellis, twórca terapii racjonalno-emotywnej (REBT), pisze sugestywnie o różnych „koniecznie” i „muszę”, jakimi dręczymy samych siebie. Na przykład przekonanie, że aby być kimś wartościowym, musimy odnosić wyłącznie sukcesy – ani nie jest racjonalne, ani nie pomaga w życiu. Człowiek nie może być doskonały. A im bardziej trzymamy się tego, że musi nam się udać, tym mniej jest prawdopodobne, że tak będzie. Nadmierna koncentracja na wynikach bywa paraliżująca. Stoicy, jak w wielu innych sprawach, także w tej kwestii zostawili nam użyteczną radę: używając łucznictwa jako metafory – chodzi o to, że powinniśmy dołożyć wszelkich starań, żeby strzelić możliwie dobrze, ale nie jesteśmy w stanie zagwarantować, że trafimy w dziesiątkę. Możemy się starać oddać celny strzał, lecz kiedy strzała wylatuje z łuku, już nie mamy na nią wpływu. Błędnie sądzimy, że powinniśmy być w stanie kontrolować rezultaty, podczas gdy panujemy jedynie nad własnym działaniem. Paradoksalnie samodoskonalenie nie może się obejść bez zgody na niedoskonałość i bez tolerancji dla porażek. Pozbawione tego buforu dążenie do ulepszania siebie łatwo się zmienia w narcystyczny egocentryzm albo też samokrytyczny perfekcjonizm. Innym potencjalnym błędem jest poczucie nadmiernej odpowiedzialności za to, co robimy z własnym życiem. Proszę mnie źle nie zrozumieć: to nic złego czuć się odpowiedzialnym. Dzięki temu możemy dążyć do zmian. Ale bylibyśmy niesprawiedliwi wobec samych siebie, gdybyśmy nie brali pod uwagę sytuacji, w jakiej się znajdujemy. Nie funkcjonujemy w próżni, a nasze położenie bardziej lub mniej sprzyja rozwojowi osobistemu. Być może w innych okolicznościach moglibyśmy dużo lepiej rozwinąć pewne talenty i przymioty, ale w naszym rzeczywistym życiu nie było akurat sprzyjających warunków. Bywa wreszcie, że zanadto skupiamy się na porażkach, na tym, czego nie udało nam się osiągnąć. Musimy pogodzić się z tym, że samodoskonalenie nigdy nie obejmie wszystkich aspektów naszego życia, że gdy rozwijamy jedne możliwości, nieuchronnie zaniedbujemy inne. Nasze zasoby są ograniczone i nie zawsze jesteśmy w stanie poświęcać wszystkim zadaniom tyle samo energii. Na przykład wielu ludzi sukcesu przyznaje otwarcie, że nie są tak dobrymi ludźmi, przyjaciółmi czy partnerami, jakimi mogliby być. Nie możemy być najlepsi w każdej dziedzinie naszego życia. To po prostu część kondycji ludzkiej. Ale straty w jednej sferze mogą oznaczać zyski w innej i warto skupić się na tych możliwościach, które faktycznie wykorzystaliśmy. Może nie udało ci się rozwinąć talentów sportowych czy biznesowych, ale za to masz udane życie rodzinne, albo na odwrót. Biorąc pod uwagę nasze ograniczenia, powinniśmy starannie przemyśleć, w co zainwestujemy energię. Na przykład dobrze jest ćwiczyć pamięć, ale jeśli poświęcimy temu za dużo czasu i sił, zaniedbamy inne możliwości czy sprawy. Oczywiście nie znaczy to, że mamy radośnie pogodzić się ze swoją niedoskonałością i uznać ją za wymówkę, żeby sobie odpuścić. Jednak tylko wtedy, kiedy ją zaakceptujemy, będziemy mogli zdobyć się na wyrozumiałość wobec siebie i innych, gdy sukces okaże się ulotny. Idealny cel, by stać się najlepszą wersją siebie, powinno się postrzegać właśnie tak: jako ideał. Skupmy się więc na tym, by dokładać wszelkich starań, zarazem akceptując fakt, że niedoskonałość jest nieuchronna. Japoński psychiatra Shoma Morita, twórca terapii Mority, proponuje chwytliwą formułę: „Bądź najlepszym niedoskonałym sobą, jakim zdołasz”. Dręczące poczucie niezadowolenia, że nie wykorzystaliśmy własnego potencjału, powinno się interpretować konstruktywnie, jako ukrytą wskazówkę tego, co jest dla nas ważne. Wyrażenie potrzeby czy pragnienia, by rozwijać pewne dziedziny naszego życia w taki sposób, z jakiego dotychczas nie korzystaliśmy, może nam pomóc skierować nasze działania na inne tory, dające więcej satysfakcji. Ale w tym przypadku, podobnie jak w wielu innych, kierunek podróży jest ważniejszy niż jej cel. Filozof W latach dwudziestych XX wieku francuski psycholog Émile Coué dowodził, że poprzez recytację mantry: „Każdego dnia, pod każdym względem, staję się coraz lepszym człowiekiem”, możemy, dzięki sile sugestii, sprawić, że stanie się to prawdą.17 Czy takie techniki dają upragniony efekt, czy też nie? Oczywiście byłoby cudownie, gdyby działały. Bo przecież nie może być gorzej, skoro jest lepiej. Wizja kogoś, kto na przykład na okrągło ćwiczy grę na wyimaginowanej gitarze, mogłaby wystarczyć, by podważyć założenie, że nie ma czegoś takiego jak przesada w dążeniu do perfekcji. Jeśli chodzi o stawanie się lepszym, postępy w pewnych dziedzinach są ważniejsze niż w innych. Weźmy różnicę między czymś, co można by nazwać życiem moralnym, a życiem w rozkwicie. Stawać się moralnie lepszym to znaczy traktować innych lepiej i mieć bardziej pozytywny wpływ na świat. Rozkwitanie oznacza, że twoje życie jest lepsze: zdrowsze, pełne bogatszych przeżyć i głębszych relacji. Podczas dążenia do tego drugiego rodzaju rozwoju zwykle skupiamy się na tym, co przynosi nam najwięcej korzyści: utrata wagi, opanowanie nowego języka, kontrola nad impulsywnością i tak dalej. Interesujące jest dla mnie to, że ludzie często uzasadniają te zamierzenia, podkreślając ich wymiar altruistyczny. Jeśli staniemy się lepsi, będziemy też bardziej interesujący i sympatyczni dla innych, mówią. Nawet w przypadku tego najbardziej narcystycznego spośród celów, jakim jest osobiste szczęście, ludzie cytują badania, z których wynika, że ten, kto jest szczęśliwy, jest też bardziej hojny, współczujący i troskliwy wobec innych. Tkwi w tym trochę prawdy: etyczne postępowanie zwykle pomaga osiągnąć poczucie rozkwitu. Ale przekonanie, że jedno zawsze pociąga za sobą drugie, jest z pewnością zbyt optymistyczne. Bywają zadowoleni z życia, spełnieni egoiści i są też święci, którzy rujnują własne zdrowie, rezygnują z majątku albo życia rodzinnego w imię wyższego dobra. Kiedy nadmiernie koncentrujemy się na samodoskonaleniu, ryzykujemy, że skupimy się na doskonaleniu samym w sobie i zepchniemy wymiar moralny na drugi plan. By na nowo odpowiednio ustalić sobie priorytety, możemy zacząć od odrzucenia słowa „samo” i po prostu dążyć do rozwoju, we wszelkich jego przejawach. Mantrę Couégo można przeformułować następująco: „Każdego dnia staram się być wyraźnie coraz lepszy”. Rodzi się pytanie, co właściwie chcemy ulepszyć i jak daleko powinniśmy się w tym posunąć. Ludzie uważają zwykle, że starają się jak najlepiej wykorzystać swój potencjał. Niemal wszyscy myślą, że wiedzą, jaki on jest, wielu też sądzi, że dostrzega go w innych, chociaż to, czy on w ogóle istnieje, czy nie, zależy z definicji od rozwinięcia czegoś, czego jeszcze nie ma. Na przykład stwierdzić, że ktoś ma potencjał, żeby zostać wybitnym tenisistą, oznacza założenie, że jeszcze nim nie jest. Kiedy więc myślimy o tym jako o jeszcze niezrealizowanych możliwościach, zmiana możliwości w rzeczywistość wiąże się zwykle z dużo większym stopniem niepewności, niż zakłada się w potocznym myśleniu o potencjale. Przede wszystkim, z bardzo wielu powodów może się nie udać zrealizować tego, co jest tylko możliwe. Może nas zawieść siła woli, zasoby emocjonalne, albo na przeszkodzie staną nam okoliczności. Możemy się też mylić. Na przykład wielu aspirujących artystów musiało się na pewnym etapie pogodzić z brutalną prawdą, że są tylko dobrzy i nie mają tego, co czyni kimś wyjątkowym. Potencjał, który młodym ludziom wydaje się nieograniczony, w oczach kogoś bardziej doświadczonego zaczyna mieć wyraźne granice. Jean-Paul Sartre potępiał potencjał za fałszywą pociechę, jaką dają nam myśli o tym, kim to moglibyśmy się stać, gdyby nie okoliczności. Według niego człowiek jest „tylko tym, czym siebie uczyni”18. To fałszywa pociecha mówić sobie, że moglibyśmy zrobić więcej, gdyby tylko okoliczności były bardziej sprzyjające. Sartre twierdzi, że „liczy się tylko rzeczywistość, (…) marzenia, oczekiwania, nadzieje pozwalają zdefiniować człowieka jedynie jako marzenie zwodnicze, nadzieje poronione, oczekiwanie bezużyteczne”19. Rozmyślać nad potencjałem to określać siebie negatywnie, w kategoriach tego, czym nie jesteśmy, zamiast pozytywnie, poprzez to, czym jesteśmy. Niewykorzystany potencjał to jedynie hipotetyczna możliwość należąca do sfery marzeń, coś niby widmo obecne w naszym prawdziwym życiu. Francuscy filozofowie zazwyczaj nie pozostawiają niedomówień i być może Sartre trochę przesadza. Ale z pewnością ma rację, gdy skłania nas do zastanowienia się nad tym, jak chętnie zakładamy, że wiemy, kim moglibyśmy być teraz lub kiedyś. Nikt nie może zajrzeć w przyszłość ani też w alternatywną przeszłość. Potencjał, którego nie staramy się aktywnie rozwijać, to jedynie hipotetyczna możliwość, z której możemy nawet nie zdawać sobie sprawy. Dobrze więc dążyć do samorozwoju, pod warunkiem że unikamy przy tym narcyzmu oraz złudzeń co do własnego potencjału. Ale w takim razie jak daleko powinniśmy się posunąć? Mimo pułapek perfekcjonizmu myślę, że w pewnym sensie czasem warto dążyć do niedoścignionych ideałów. Inspiracją jest tu przeciwieństwo tej koncepcji, zasada przypisywana Kantowi, że „z powinności wynika możliwość”20. Innymi słowy, nie ma sensu mówić, że powinieneś coś zrobić, jeśli nie jesteś w stanie tego zrobić. Nie można powiedzieć biedakowi, że powinien dać milion funtów na cele dobroczynne. Wydaje się to oczywiste, dlatego zdziwiło mnie, kiedy filozof Simon Critchley powiedział mi kiedyś, że jego zdaniem w etyce powinność implikuje niemożność.21 Powinniśmy wyznaczać sobie standardy wyższe, niż kiedykolwiek będziemy w stanie osiągnąć, ponieważ gdy tylko osiądziemy na laurach, będziemy zgubieni. W podobnym duchu jest zalecenie Jezusa, by kochać bliźniego jak siebie samego. Nie chodzi o to, by nam się to faktycznie udało. Raczej właśnie dlatego, że nigdy nie możemy uznać, że wspięliśmy się wystarczająco wysoko, staramy się wspiąć jeszcze wyżej. Ważne jest, by dostrzec, że to nie to samo co typowy perfekcjonizm. Nieosiągalne aspiracje mają sens tylko wtedy, kiedy sensowne są etapy, jakie musimy pokonać po drodze. Jeśli na przykład chcesz się znaleźć w określonym czasie w określonym miejscu, nie ma sensu zatrzymywać się w połowie drogi. Ale z drugiej strony, jeśli pragniesz być najlepszym w kraju muzykiem grającym na ukulele, a ostatecznie jesteś tylko najlepszy w mieście, warto było się starać. Problem perfekcjonisty polega na tym, że zazwyczaj nie zadowoli się drugim miejscem na podium. W tym przypadku powinien albo zwalczyć w sobie podejście „wszystko albo nic”, albo zadbać o to, by z narzuconymi sobie powinnościami szły w parze realistyczne możliwości. Poza tym dążenie do niemożliwego doprowadzi cię do obłędu, jeśli nie będziesz pamiętać, że tak naprawdę to coś poza zasięgiem twoich możliwości. Jeśli wmawiasz sobie, że faktycznie możesz to zrobić, skazujesz się na życie w poczuciu niespełnienia. Problem z większością perfekcjonistów polega bowiem nie na tym, że dążą do perfekcji, ale na tym, że wierzą, iż mogą ją osiągnąć.\nRysunek w rozdziale 4 „Być sobą”: © Chris Madden Przekład: Dominika Cieśla-Szymańska Redakcja: Katarzyna Pawłowska Korekta: Małgorzata Kuśnierz, Małgorzata Denys Redakcja techniczna: Anna Hegman Projekt okładki wraz z ilustracją: Ryszard Bienert Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o. 00-372 Warszawa, ul. Foksal 17 tel. 22 828 98 08, 22 894 60 54 biuro@gwfoksal.pl www.gwfoksal.pl ISBN 978-83-7881-381-1 Skład wersji elektronicznej: Michał Olewnik / Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o.i Aleksandra Łapińska / Virtualo Sp. z o.o.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Filozof_na_kozetce-ebookRO/p0201651i020" target="_blank" title="Filozof na kozetce [Julian Baggini, Antonia Macaro] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Filozof na kozetce [Julian Baggini, Antonia Macaro] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Do kiedy obowiązują rozwiązania antykryzysowe dla pracodawców i płatników\nOdwołanie stanu epidemii nie miało wpływu na obowiązywanie ułatwień dla przedsiębiorców w zakresie prawa pracy i płatności składek ZUS. Można z nich nadal korzystać z uwagi na stan zagrożenia epidemicznego.\nTrwający od 20.03.2020 r. stan epidemii spowodowany COVID-19 został zakończony przez Ministra Zdrowia rozporządzeniem z 12.05.2022 r. w sprawie odwołania na obszarze RP stanu epidemii (DzU poz. 1027), które obowiązuje od 16.05.2022 r. Również od 16.05.2022 r. Minister Zdrowia wprowadził stan zagrożenia epidemicznego kolejnym rozporządzeniem z 12.05.2022 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze RP stanu zagrożenia epidemicznego (DzU poz. 1028).\nPrzedstawiamy przegląd przewidzianych przez tzw. specustawę (ustawa z 2.03.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, DzU poz. 374 ze zm.) rozwiązań antykryzysowych pod kątem tego, do kiedy pracodawcy i płatnicy mogą je stosować. Niektóre obowiązują bowiem podczas stanu epidemii lub zagrożenia epidemicznego i ew. przez pewien czas po ich odwołaniu, a w przypadku innych wystarczy spełnienie przesłanek zaistniałych podczas jednego z tych stanów.\nMożliwość zlecania pracy zdalnej\nPraca zdalna polega na świadczeniu umówionej pracy poza stałym miejscem pracy, w szczególności w domu zatrudnionego i z wykorzystaniem środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość. Podczas stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu 3 mies. po ich odwołaniu pracodawca może polecić jej wykonywanie, na czas oznaczony (art. 3 ust. 1 specustawy).\nNie znaczy to, że stan zagrożenia epidemicznego/epidemii oraz następne 3 mies. wyznaczają dopuszczalne ramy czasowe trwania pracy zdalnej, lecz to, że tylko podczas obowiązywania któregoś z tych stanów i przez kolejne 3 mies. pracodawca ma prawo nakazać pracę w trybie home office, a ta forma organizacji pracy może trwać przez „czas oznaczony”, wykraczający poza ten okres. Pracodawca więc wciąż ma prawo kierować zatrudnionych do pracy zdalnej podczas stanu zagrożenia epidemicznego rozpoczętego 16.05.2022 r. Dodajmy, że zgodnie z art. 3 ust. 8 specustawy w każdym czasie może cofnąć to polecenie.\nPonadto kwestia ta zostanie wkrótce rozwiązana systemowo. Konstrukcja pracy zdalnej ma się znaleźć na stałe w Kp i zastąpić telepracę; projekt znajduje się na etapie prac rządowych, ma wejść w życie na początku września 2022 r.\nUłatwienia w przeprowadzaniu badań lekarskich\nOrzeczenia lekarskie wydane w ramach wstępnych, okresowych i kontrolnych badań lekarskich, których ważność upłynęła po 7.03.2020 r., zachowują moc do upływu 180 dni od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii (art. 31m ust. 1 specustawy).\nW trakcie ww. stanów pracodawcy nie kierują również zatrudnionych na badania okresowe, których ważność wygasła podczas trwania jednego z tych stanów, a pracownicy nie poddają się takim badaniom. Jednak obowiązki te muszą podjąć niezwłocznie po odwołaniu stanu zagrożeniu epidemicznego wprowadzonego od 16.05.2022 r. – tak, by wykonać je w ciągu 180 dni od jego zniesienia (chyba że zostanie przywrócony stan epidemii). Dotyczy to odpowiednio funkcjonariuszy ABW, AW, SKW, SWW i CBA oraz żołnierzy zawodowych (art. 12a ust. 1, 2 i 4 specustawy).\nPodczas ww. stanów nadal trzeba wykonywać wstępne badania lekarskie osób przyjmowanych do pracy i przedstawicieli służb mundurowych (choć z pewnymi „pandemicznymi” ułatwieniami opisanymi niżej). W razie braku uprawnionego lekarza (medycyny pracy lub specjalisty) może je przeprowadzić inny lekarz i wydać stosowne orzeczenie. To ostatnie ułatwienie utraci jednak moc po upływie 180 dni od zniesienia trwającego obecnie stanu zagrożenia epidemicznego, chyba że zostanie przywrócony stan epidemii (art. 12a ust. 3 specustawy). Należy dopilnować, aby w tym terminie (tj. do upływu 180 od daty odwołania stanu zagrożenia epidemicznego) pracownik odbył badanie i uzyskał orzeczenie uprawnionego lekarza.\nTylko w trakcie stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii kandydaci do pracy, legitymujący się ważnymi badaniami okresowymi z poprzedniego miejsca pracy, nie przechodzą u nowego pracodawcy wstępnych badań, jeżeli: aplikują o stanowisko administracyjno-biurowe oraz mają aktualne orzeczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań do pracy w warunkach pracy opisanych w skierowaniu na badania, a zatrudniający stwierdzi, że warunki te odpowiadają występującym na oferowanej posadzie (art. 12a ust. 5 pkt 2 specustawy).\nRównież tylko podczas ww. stanów pozostałe osoby ubiegające się o zatrudnienie (tj. na innym stanowisku niż administracyjno-biurowe) są zwolnione z konieczności wykonywania wstępnych badań lekarskich, jeśli przyjęcie do nowej pracy nastąpi w ciągu 180 dni po rozwiązaniu bądź wygaśnięciu poprzedniego stosunku pracy (art. 12a ust. 5 pkt 1 specustawy). Po odwołaniu obecnego stanu zagrożenia epidemicznego termin na podjęcie nowego zajęcia ulegnie skróceniu do 30 dni.\nElektroniczne szkolenia bhp\nPodczas stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii pracodawcy nadal kierują pracowników na wstępne szkolenie bhp. Dopuszcza się jednak przeprowadzenie części tego szkolenia (instruktaż ogólny wszystkich kandydatów do pracy oraz instruktaż stanowiskowy niektórych) w całości za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej.\nStacjonarnie odbywają instruktaż stanowiskowy osoby przyjmowane na stanowiska robotnicze lub takie, na których występuje narażenie na działanie czynników niebezpiecznych, pracownik przenoszony na takie stanowiska oraz uczeń odbywający praktyczną naukę zawodu i student przechodzący praktykę studencką (art. 12e ust. 1 specustawy).\nPodczas ww. stanów pracownicy i funkcjonariusze nie muszą aktualizować wiedzy bhp. Zgodnie bowiem z art. 12e ust. 2 specustawy termin realizacji okresowego szkolenia bhp, który przypadł lub przypadnie podczas stanu zagrożenia epidemicznego bądź stanu epidemii lub w ciągu 30 dni po ich zakończeniu, wydłuża się do 60 dni od odwołania tego stanu. W konsekwencji okresowe szkolenia bhp, które planowo powinny się odbyć w trakcie stanu zagrożenia epidemicznego/epidemii, należy zorganizować najpóźniej do upływu 60 dni od daty zakończenia trwającego stanu zagrożenia epidemicznego (chyba że zostanie przywrócony stan epidemii).\nDo końca stanu epidemii i stanu zagrożenia epidemicznego wprowadzonego z powodu COVID-19 pracodawca ma prawo skutecznie udzielić – w terminie przez siebie wskazanym, bez zgody zatrudnionego i z pominięciem planu urlopu – urlopu wypoczynkowego niewykorzystanego w poprzednich latach kalendarzowych w wymiarze 30 dni roboczych (art. 15gc specustawy).\nOgraniczenie odpraw i odszkodowań\nOdprawa, odszkodowanie lub inne świadczenie, wypłacane w związku z rozwiązaniem umowy o pracę (o ile przepisy przewidują taki obowiązek) podczas stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, nie mogą przekroczyć 10-krotności minimalnego wynagrodzenia za pracę, tj. w 2022 r. kwoty 30 100 zł (art. 15gd ust. 1 specustawy). Dotyczy to odpowiednio świadczenia wypłacanego z tytułu wypowiedzenia albo rozwiązania umowy zlecenia, tzw. umowy zleceniopodobnej, umowy o dzieło albo w związku z ustaniem odpłatnego pełnienia funkcji, z wyłączeniem umowy agencyjnej (art. 15gd ust. 2 specustawy).\nMoim zdaniem limit ten obowiązuje, jeśli prawo do odprawy, odszkodowania czy świadczenia powstało albo powstanie (tj. dojdzie do rozwiązania stosunku pracy lub innej umowy) podczas któregoś z ww. stanów.\nMogą go stosować wyłącznie pracodawcy, którzy zanotowali spadek obrotów gospodarczych w rozumieniu art. 15g ust. 9 specustawy bądź istotny wzrost obciążenia funduszu wynagrodzeń określony w art. 15gb ust. 2.\nZawieszenie obowiązków socjalnych\nPracodawca, u którego wystąpił spadek obrotów gospodarczych bądź istotny wzrost obciążenia funduszu wynagrodzeń, może również zawiesić obowiązki:\ntworzenia lub funkcjonowania zfśs,\ndokonywania odpisu podstawowego,\nwypłaty świadczeń urlopowych\nw trakcie obowiązywania stanu zagrożenia epidemii i stanu epidemii. Robi to w porozumieniu z reprezentatywnymi zakładowymi organizacjami związkowymi (art. 15g ust. 11 pkt 1 i 2 specustawy), a jeśli takie u niego nie działają – samodzielnie (art. 15ge ust. 1 specustawy). Oznacza to, że bezpośrednio po zakończeniu obecnego stanu zagrożenia epidemicznego musi powrócić do realizacji tych czynności (chyba że znów zostanie ogłoszony stan epidemii).\nRównież tylko do tego czasu obowiązuje automatyczne zawieszenie stosowania u ww. pracodawcy postanowienia układu zbiorowego pracy bądź regulaminu płacowego, ustalającego wyższą od ustawowej wysokość odpisu na fundusz bądź inne świadczenia socjalno-bytowe niż określa ustawa o zfśs; w zamian stosuje się odpis ustawowy (art. 15ge ust. 2 specustawy).\nPrawo wypowiedzenia umowy „antykonkurencyjnej”\nPodczas stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii zatrudniający ma prawo wypowiedzieć, z zachowaniem terminu 7 dni, umowę o zakazie konkurencji obowiązującym po ustaniu: stosunku pracy, umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy zleceniopodobnej i umowy o dzieło (art. 15gf specustawy). Ważny jest w tym przypadku moment złożenia wypowiedzenia – efekt w postaci rozwiązania umowy może nastąpić już po zakończeniu trwającego stanu zagrożenia epidemicznego (bądź ponownie ogłoszonego stanu epidemii).\nUprawnienia pracownicze niepełnosprawnych\nOrzeczenie o niepełnosprawności/stopniu niepełnosprawności, wydane na czas określony na podstawie ustawy z 27.08.1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (DzU z 2020 r. poz. 426, dalej uzon), którego ważność (art. 15h specustawy):\nupłynęła między 9.12.2019 a 7.03.2020 r. – zachowuje ważność do upływu 60. dnia od daty odwołania stanu epidemii lub stanu zagrożenia epidemicznego, pod warunkiem złożenia kolejnego wniosku o wydanie orzeczenia (do 7.03.2020 r.), jednak nie dłużej niż do dnia wydania nowego orzeczenia,\nupłynęła lub upłynie po 7.03.2020 r. – zachowuje ważność do upływu 60. dnia od daty odwołania stanu epidemii lub stanu zagrożenia epidemicznego, jednak nie dłużej niż do dnia wydania nowego orzeczenia.\nPracodawca powinien zatem podczas trwającego obecnie stanu zagrożenia epidemicznego honorować szczególne uprawnienia pracownicze niepełnosprawnych (np. 7-godzinna norma dobowa czasu pracy czy dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze 10 dni roboczych), których orzeczenia wygasły. Powinien jednak uzyskać od pracownika dokument potwierdzający złożenie wniosku o wydanie orzeczenia oraz sprawdzić, czy zgłosił go w terminie (z wyjątkiem orzeczenia o niepełnosprawności/stopniu niepełnosprawności, którego ważność upłynęła po 7.03.2020 r. – dla jego automatycznego wydłużenia specustawa nie wymaga wniosku o kolejne orzeczenie).\nUelastycznienie warunków zatrudnienia\nPracodawca, u którego wystąpił spadek obrotów gospodarczych w następstwie COVID-19 (w tym zwiększenie co najmniej o 5% ilorazu kosztów wynagrodzeń i przychodów ze sprzedaży towarów i usług), ma możliwość uelastycznienia zatrudnienia, a konkretnie:\nograniczenia minimalnego odpoczynku dobowego i tygodniowego do nie mniej niż 32 godz., obejmujących 8 godz. nieprzerwanego odpoczynku dobowego,\nwprowadzenie na mocy porozumienia ze związkami zawodowymi lub z przedstawicielami pracowników:\nrównoważnego systemu czasu pracy z możliwością wydłużenia dobowego wymiaru czasu pracy maksymalnie do 12 godz. w okresie rozliczeniowym maksymalnie 12 mies., lub\nmniej korzystnych warunków zatrudnienia niż wynikające z umów o pracę.\nW konsekwencji, w zakresie i przez czas określony we wskazanych porozumieniach, nie stosuje się wynikających z ponadzakładowego lub zakładowego układu zbiorowego pracy warunków umów o pracę i innych aktów stanowiących podstawę nawiązania stosunku pracy (art. 15zf specustawy).\nOpisane „pandemiczne” uprawnienia pracodawcy nie zostały ograniczone do czasu trwania stanu epidemii/zagrożenia epidemicznego. Możliwość skorzystania z nich zależy jedynie od spadku obrotów gospodarczych u pracodawcy oraz od zawarcia porozumienia, które określi chronologiczne ich ramy.\nZ kolei pracodawcy prowadzący działalność w zakresie tzw. infrastruktury krytycznej, wymienieni w art. 15x ust. 2 specustawy, w trakcie stanu epidemii i stanu zagrożenia epidemicznego mają prawo:\nzmienić system lub rozkład czasu pracy pracowników w sposób niezbędny do zapewnienia ciągłości funkcjonowania przedsiębiorstwa lub stacji,\npolecić im świadczenie pracy w nadgodzinach w zakresie i wymiarze niezbędnym do zapewnienia ciągłości funkcjonowania przedsiębiorstwa lub stacji,\nzobowiązać do pozostawania poza normalnymi godzinami pracy w gotowości do wykonywania pracy w zakładzie pracy lub w innym miejscu wyznaczonym przez pracodawcę,\npolecić realizowanie prawa do odpoczynku w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę,\nw razie potrzeby odmówić udzielenia urlopu wypoczynkowego, bezpłatnego lub innego, przesunąć termin takiego urlopu lub go odwołać; nie dotyczy to urlopu macierzyńskiego, na warunkach macierzyńskiego, rodzicielskiego, ojcowskiego i wychowawczego.\nPodwyższona kwota wolna od potrąceń\nJeżeli z powodu podjętych w Polsce działań służących zapobieganiu zarażeniem wirusem SARS-CoV-2 pracownikowi obniżono wynagrodzenie lub członek jego rodziny utracił źródło dochodu, kwoty wolne od obowiązkowych potrąceń z jego wynagrodzenia za pracę ulegają zwiększeniu o 25% na każdego nieosiągającego dochodu członka rodziny, którego pracownik ten ma na utrzymaniu (art. 52 ustawy z 14.05.2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2, DzU poz. 875).\nPodniesienie kwoty wolnej nie zostało powiązane z okresem trwania stanu epidemii/zagrożenia epidemicznego. Należy zatem uznać, że trzeba ją stosować w wyższej wysokości tak długo, jak długo uprawniony pracownik dłużnik bądź członek jego rodziny spełniają ww. przesłanki.\nUłatwienia dla płatników składek ZUS\nW razie odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty zaległych składek społecznych należnych za okres od 1.01.2020 r. na podstawie wniosku złożonego podczas stanu zagrożenia epidemicznego, stanu epidemii albo w ciągu 30 dni po ich odwołaniu, ZUS nie nalicza opłaty prolongacyjnej (art. 15zb specustawy).\nZe względów gospodarczych związanych z wystąpieniem COVID-19, ZUS może również – na wniosek dłużnika – odstąpić od pobierania odsetek za zwłokę od należności z tytułu składek należnych za ww. okres. Wniosek taki można złożyć w trakcie stanu zagrożenia epidemicznego, stanu epidemii albo w ciągu 30 dni po ich odwołaniu.


II wojna światowa. Gdy byliśmy literą "P" - Historia - polskieradio.pl\nOstatnia aktualizacja: 08.03.2020 05:40\n- Tani robotnik powinien być wysyłany z Generalnej Guberni setkami i tysiącami. Powstrzyma to przyrost biologiczny tego narodu - zapisał w swoim dzienniku Hans Frank. Posłuchaj wspomnień polskich robotników przymusowych w III Rzeszy.\nWspomnienia robotników przymusowych nadesłane na konkurs zorganizowany przez Redakcję "Zielonego Sztandaru" w 1965 roku, wydane w tomie "Gdy byliśmy literą P". (PR, 1965)\n"Za 7 marek za miesiąc" - wspomnienia przymusowych robotników w III Rzeszy. (PR, 26.11.2001)\nRobotnicy przymusowi w Bremie w 1944 rokuFoto: Wikipedia/CC/Bundesarchiv.\n8 marca 1940 roku w III Rzeszy wprowadzono obowiązek noszenia oznaczenia "P" przez polskich robotników przymusowych. Niewolnicza praca milionów robotników polskich na rzecz nazistowskich Niemiec jest jednym z najbardziej zapomnianych rozdziałów II wojny światowej.\nRezerwuar siły roboczej\nPrzymusowe roboty były jednym z głównych kierunków hitlerowskiej polityki eksterminacji narodu polskiego. Arbeitsamt, niemieckie urzędy pracy, organizowano natychmiast po przejściu linii frontu.\nNajwcześniej rozpoczęły swe żniwa na terenach wcielonych do III Rzeszy, czyli na Pomorzu, Śląsku i w Wielkopolsce.\nGłówna rola wielkiego rezerwuaru siły roboczej przypadła Generalnemu Gubernatorstwu. Gubernator Hans Frank już w pierwszym dniu swojego urzędowania wydał rozporządzenie zobowiązujące całą ludność polską pomiędzy 18 a 60 rokiem życia do pracy publicznej. W dwa miesiące później upoważnił naczelników okręgów do rozszerzenia obowiązku pracy na nieletnich. W swoim dzienniku pisał: "Tani robotnik powinien być wysyłany z Generalnej Guberni setkami i tysiącami. Powstrzyma to przyrost biologiczny tego narodu".\nNa podstawie źródeł polskich i niemieckich szacuje się, że do końca okupacji pracowało na terenie III Rzeszy co najmniej 2,5 mln przymusowych robotników polskiego pochodzenia. Liczba byłaby znacznie większa, gdyby naród polski od początku nie sabotował wszystkich zarządzeń.\nNajpowszechniej stosowanymi formami oporu przed wywózką na roboty było nieprzyjmowanie nakazów pracy, niestawianie się na wezwania urzędów pracy, ukrywanie się.\nKiedy rozporządzenia i groźby zawiodły, hitlerowska machina przymusu zaczęła na masową skalę organizować "łapanki", które sekretarz stanu ds. bezpieczeństwa w Generalnej Guberni Friedrich Krüger określił jako "metodę dzikiego zachodu stosowaną przy połowie na robotników". Sporo osób schwytanych uciekało z miejsc koncentracji i z pociągów w czasie transportu, nierzadko płacąc za to cenę życia.\nW późniejszych latach okupacji opór przybrał formę bardziej zorganizowaną. Oddziały Polskiego Państwa Podziemnego systematycznie niszczyły kartoteki ludności, imienne wykazy wytypowanych do wyjazdu, rozbijały miejscowe urzędy pracy i likwidowały nadgorliwych kierowników. Szeroką akcję propagandową przeciwko wyjazdom na roboty rozwinęła też prasa konspiracyjna.\nJednak wielu Polaków zostało siłą oderwanych od swoich rodzin, wywiezionych do Niemiec i tam zmuszonych do niewolniczej pracy. Kierowano ich do najcięższych czynności w rolnictwie, leśnictwie, budownictwie i przy robotach ziemnych.\nW 1965 redakcja "Zielonego Sztandaru" zorganizowała konkurs na wspomnienia Polaków wywiezionych do Niemiec na przymusowe roboty. Nadesłane świadectwa wydano w tomie pod tytułem "Gdy byliśmy literą P". Ilustrują one, poprzez jednostkowe przeżycia, codzienną katorżniczą pracę przymusowych robotników i stosowane wobec nich akty terroru. Rozfanatyzowani, upojeni zwycięstwami swojego Führera, cywilni obywatele III Rzeszy w ogromnej większości prześcigali się w gorliwym wypełnianiu wszystkich antyhumanitarnych nakazów i zaleceń swoich władz w stosunku do ludzi, którzy na nich niewolniczo pracowali.\nPosłuchaj wspomnień ludzi przemocą wyrwanych z rodzinnego kraju i zmuszonych do niewolniczej pracy w III Rzeszy.\nZobacz więcej na temat: Generalne Gubernatorstwo Hans Frank HISTORIA II wojna światowa III Rzesza POLSKA robotnicy


Basquiat – MEDICINE Everyday Therapy\nPo raz kolejny połączyliśmy sztukę ze światem mody. Do salonów MEDICINE trafiła kolekcja specjalna ubrań i dodatków z pracami jednego z najważniejszych artystów XX wieku, Jean-Michela Basquiata. Basquiat zaczynał od tworzenia punkowych pocztówek, które sprzedawał na ulicy. Później malował na ścianach nowojorskich budynków polityczno-poetyckie graffiti, stanowiące komentarze do współczesnego społeczeństwa i życia w mieście. Obecnie obrazy Basquiata można oglądać w najlepszych galeriach sztuki na świecie, a na aukcjach dla kolekcjonerów jego dzieła osiągają zawrotne sumy. Niedawno jego obraz z 1982 roku został sprzedany za 110,5 miliona dolarów, przebijając prace samego Andy’ego Warhola. Twórczość Basquiata jest nowatorska i surowa. Teraz dzieła artysty znalazły się również na ubraniach i dodatkach MEDICINE Everyday Therapy.


Strona główna / Aktualności / Opłacalna jak uprawa kapusty\nUtrzymujące się przez ostatnie miesiące korzystne stawki w skupach i ceny hurtowe polskich warzyw to dobra wiadomość dla producentów rolnych. Plony trafiają nie tylko do krajowych odbiorców, ale także do zagranicznych klientów. Zapotrzebowanie rynkowe sprawia, że prowadzenie upraw warzywniczych staje się coraz bardziej opłacalne. Aby jak najlepiej wykorzystać tę tendencję, plantatorzy powinni obserwować trendy i dostosować swoją produkcję do potrzeb i oczekiwań konsumentów.\n– Wschodnie rynki są nadal zamknięte dla polskich producentów, ale zmienia się europejska struktura i profil produkcji, co daje szanse na inne kierunki eksportu. To popyt decyduje o tym, jakie warzywa są uprawiane, a nawet jakimi preparatami są chronione – zauważa Witold Dzitkowski, doradca w firmie INNVIGO. – Jest dużo większa presja ze strony sieci handlowych, jeśli chodzi o jakość produktów, w tym spełnianie norm dotyczących pozostałości środków ochrony roślin. Wzrasta też świadomość konsumentów, coraz większa grupa zwraca uwagę nie tylko na cenę, ale na jakość. Chodzi o smak i o wygląd – ludzie kupują oczami. Klienci decydują, że owoc czy warzywo mają być ładne, wybarwione, nie tracić właściwości, przede wszystkim jędrności. Dla producentów to ważny sygnał, że trzeba skupić się na jakości, nie tylko na ilości plonów.\nKolejnym czynnikiem, który sprzyja zwiększonemu zapotrzebowaniu rynkowemu, jest pozytywna moda na spożywanie warzyw i wykorzystanie ich dobroczynnego wpływu na zdrowie, wygląd i kondycję. Trend ten sprawia, że konsumenci zaczęli doceniać również marginalizowane, swojskie warzywa, które we wcześniejszych latach zeszły nieco na dalszy plan, np. kapustę czy buraki. Nie można również zapominać o zmieniających się nawykach i potrzebach klientów, którzy przez cały rok chcą mieć dostęp do warzyw bardzo dobrej jakości. Aby to zapewnić, plantatorzy muszą opracować odpowiednią strategię, obejmującą zarówno trafny wybór uprawianych odmian, skuteczną ochronę, jak i właściwe przechowywanie zbiorów.\nKorzystne ceny kapusty\nJak wynika z biuletynów Zintegrowanego Systemu Rolniczej Informacji Rynkowej, opracowywanych przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, jednym z warzyw, którego ceny utrzymują się na korzystnym poziomie, jest właśnie kapusta. W drugiej połowie marca średnia stawka skupu kapusty białej wynosiła 1,88 zł/kg (Ogrodniczy Informator Cenowy, 18-19.03.2019 r.), a w hurcie za kilogram płacono od 1,50 do 3,00 zł (Rynek owoców i warzyw świeżych, 21.03.2019 r.).\nJakie są przyczyny tej sytuacji? – Na pewno wpływ miały warunki pogodowe. Generalnie zeszły rok był bardzo ciepły i suchy. W Polsce kapusta uprawiana jest na dość sporym areale w kilku regionach, takich „zagłębiach”. W Wielkopolsce, skąd mam najświeższe informacje, plony były niższe niż w roku 2017. Niektórym producentom udało się pozyskać kontrakty na sprzedaż dobrego jakościowo towaru za granicę. Mniejsze zbiory i te dodatkowe źródła odbioru spowodowały, że cena utrzymuje się na takim poziomie – wyjaśnia Witold Dzitkowski.\nIstotne zmiany na rynkach\nOprócz perspektywy krajowej ważne jest również szersze spojrzenie na uwarunkowania europejskie. Susza, która w sezonie 2018 dotknęła plantacje w Europie Zachodniej, niewątpliwie przyczyniła się do wzrostu popytu na kapustę z Polski. Jednak zapotrzebowanie to wynika także ze zmian profilu tamtejszych gospodarstw warzywniczych, spadku ich konkurencyjności czy nawet likwidacji plantacji ze względu na brak zainteresowania właścicieli dalszą produkcją rolną. Dzieje się tak w Niemczech czy Holandii, gdzie spożycie kapusty jest dość wysokie, jednak areałów tej uprawy nie przybywa. Stwarza to szansę na eksport polskich warzyw, trzeba jednak pamiętać o wysokich wymogach jakościowych, jak też o specyfice danego rynku – np. jeśli chodzi o sprzedaż do Niemiec, w większości jest to kapusta kiszona.\nSkuteczna ochrona poprawia jakość\nCo prawda marcowe opady przyniosły nadzieję, że po ubiegłorocznej suszy poprawi się bilans wodny, ale, tak jak w przypadku innych upraw polowych, trudno prognozować przed rozpoczęciem sezonu, jakie będą warunki pogodowe w danym roku. Na pewno plantatorzy kapusty powinni zaplanować skuteczną ochronę, biorąc pod uwagę kilka czynników.\nPonieważ w Polsce uprawa kapusty skoncentrowana jest w kilku regionach, m.in. w Wielkopolsce, a jej areał raczej nie zmieni się znacząco, zagrożeniem mogą być choroby płodozmianowe. Jeśli chodzi o kapustę, a też brokuły czy sałatę, w związku ze zmianami klimatycznymi i wydłużoną wegetacją zwiększa się presja szkodników. W 2018 roku dużym problemem, nie tylko w uprawach pod osłonami, ale i na polu, był mączlik. W kapuście czy w brokułach znaczne zagrożenie stanowiła śmietka kapuściana, która zwykle występuje w 2-3 pokoleniach w ciągu roku, a w ubiegłym sezonie miała aż 3-4, czyli o jedno pokolenie więcej. – Wszystko to powoduje, że przy dłuższym okresie wegetacji i dłuższym przechowywaniu warzyw trzeba podejść do ochrony rozważniej. Już nie wystarczy 1 zabieg fungicydowy, jak to miało miejsce kilka lat temu, ale trzeba wykonać przynajmniej 2-3 zabiegi więcej. Warto sięgać po właściwe preparaty systemiczne, które będą miały dłuższy efekt, aby uzyskać towar dobrej jakości – podkreśla doradca z INNVIGO. – Szczególnie jeśli chcemy przechowywać warzywa, ważna jest ich jakość, kiedy trafiają do chłodni.\nFirma INNVIGO, znana z szerokiej i korzystnej cenowo oferty środków ochrony roślin dla rolnictwa, od tego sezonu powiększa pulę preparatów do zastosowania w uprawie warzyw. To ważna wiadomość dla polskich plantatorów, którzy zyskają dostęp do skutecznych rozwiązań. – Coraz większa presja ze strony Komisji Europejskiej powoduje, że zmniejsza się lista dostępnych substancji i preparatów. W niektórych uprawach jest bardzo mało środków, więc użytkownicy szukają alternatyw. W przypadku naszej oferty staramy się pomagać producentom, przede wszystkim poszerzając rejestracje – mówi Witold Dzitkowski. – Szeroka rejestracja produktu z pełnymi badaniami jest bardzo ważna. W ostatnim czasie kilka naszych preparatów uzyskało rejestracje pod kątem upraw małoobszarowych i upraw pod osłonami.


Jak przez minione lata ulegał zmianie walutowy handel w naszym kraju, jak to obecnie wygląda. » businesssolutionscentre.pl\nPosted on 27/12/2021 7:17am\nKażdy wyjazd zagraniczny wymaga perfekcyjnie przygotowanego planu. O ogromnej części spraw warto pomyśleć sporo wcześniej, a pewną ilość można zostawić na ostatnie dni przed podróżą. Czasem zwykłe czynności mogą pochłonąć dużo czasu albo nawet podczas ich realizacji mogą pojawić się nieoczekiwane kłopoty. By mieć wszystko na oku i czuć się dobrze przygotowanym do wyjazdu, rozpocznijmy przygotowania odpowiednio wcześnie.\nJasną sprawą jest, iż ważne dla nas jest, by za sprzedaż waluty otrzymać jak najkorzystniejszą cenę, a kursy walut kantory w zasadzie mają na niezwykle podobnym poziomie. Oczywiście, różnice mogą się nadarzać, ale bywają one nieduże. Powinno się jednak ująć, że przy większej sumie mogą one mieć rzeczywiście duże znaczenie. Co więc zrobić w momencie, kiedy posiadamy naprawdę bardzo dużo środków pieniężnych w obcej walucie i chcemy to sprzedać - polecamy.\nTo jasne odszukać kantor, który zaproponuje nam naprawdę atrakcyjny przelicznik. Jeżeli i Ty masz taki problem i poszukujesz doskonałego miejsca kantor wymiany walut warszawa okaże się najkorzystniejszym dla Ciebie wyjściem. Stali klienci idealnie zdają sobie sprawę z tego, że takiego kursu jaki dostaną akurat tutaj nie znajdą nigdzie indziej. Jest możliwość tutaj sprzedać w zasadzie każdą obcą walutę, a z transakcji z pewnością będziemy usatysfakcjonowani. Wskazane jest mieć na uwadze, że jeśli mamy rzeczywiście sporą sumę do wymiany kantor wymiany walut Warszawa to okaże się najbardziej właściwy wybór i z pewnością nie zrealizujemy transakcji po atrakcyjniejszym kursie nigdzie indziej - wejdź tutaj.\nWynagrodzenia oczywiście nęcą, ale nie zawsze musi być kolorowo i jak w baśni. Nasi emigranci mimo tego, że otrzymują wysokie pensje , także mają swoje problemy, lecz właściwie o nich głośno nie mówią. Wyszukanie dobrze płatnej pracy poza granicami kraju , jak także jakiegokolwiek kąta do zamieszkania również nie jest proste i tanie, bardzo dużo zatem spożytkujemy już tam na miejscu na samo bycie, a jeszcze bardzo często występuje konieczność wysłania funduszy do swojego domu.\nZostaje jeszcze jeden czynnik : swoją pensję w obcej walucie są zmuszeni w kraju sprzedać, a jak wiemy kursy walut nie stale są pozytywne. Co prawda , iż od jakiegoś czasu kantory rejestrują w miarę stabilne |notowania, ale wahania jednakże bywają. Nie ma to roli w sytuacji małych kwot, ale przy sprzedaży większej gotówki kursy walut i ich zmienność nawet o kilka groszy pomniejszają w dość dużym stopniu wypłatę. W najbardziej drastycznych wypadkach, a i takie się zdarzają, odwiedzając kantor można stracić nawet kilkaset złotych. Zarabiając w swoim kraju kursy walut nie są zagrożeniem zmniejszeniu pobranego wynagrodzenia, a tego nikt nie bierze pod uwagę. Tak samo jak i faktu, że takie rozbite rodziny nie funkcjonują tak jak powinny.\nLecz gospodarcze i polityczne zmiany jakie miały miejsce przed dwoma dekadami zmieniły także walutowy handel. Wreszcie wszystko odbywać się mogło zgodnie z prawem, więc momentalnie wyrastać zaczęły działające w legalny sposób kantory. Faktem jest, że były one najczęściej zakładane przez starych handlarzy, którzy w ten sposób jedynie zalegalizowali to, czym i tak od dawna się zajmowali. Dla klientów otworzenie kantorów przyniosło wiele korzyści.\nSpójrz na portal oraz prześledź wpis (http://www.adwokatchojka.pl/sprawy-karne.html), który na pewno totalnie Cię pochłonie, gdyż dane w tamtym miejscu zawarte, przykuwają zainteresowanie.\nPrzede wszystkim zyskali oni legalną możliwość kupienia walut obcych, bez niepotrzebnego poszukiwania kogoś, kto mógłby im w tym pomóc.\nDlatego też ostatnio coraz większą popularnością zaczęły się cieszyć kantory w internecie, w jakich można bez konieczności wychodzenia z mieszkania kupić potrzebną walutę. Aby się dało z nich korzystać trzeba posiadać odpowiednie konto walutowe, lecz dają one naprawdę dobre kursy podczas wymiany a także możliwość handlowania bez ograniczeń czasowych.


Placuszki bananowe – Blake and Berry\nNo Comments 16 sierpnia 2019\nPrzepis na te placuszki wielokrotnie pojawił się u mnie na Insta Stories, ale stwierdziłam, że wrzucę go też tutaj. Placki są nie tylko banalnie proste, ale też przepyszne. Sprawdzą się na śniadanie dla małych i dużych łasuchów. Mogą też być posiłkiem przedtreningowym.\nok. 2-3 łyżek płatków owsianych\ncynamon, ekstrakt z wanilii\nPlacki możecie przygotować na dwa sposoby.\nI sposób: Wszystkie składniki wrzucamy do blendera i miksujemy. Ważne, żeby nie zmiksować za mocno. Ja tak ostatnio zrobiłam i ciasto było bardzo rzadkie, dlatego pierwsze dwa placki mi nie wyszły :p W takiej sytuacji wystarczy dosypać trochę płatków.\nII sposób: Banana rozgniatamy widelcem, następnie dodajemy resztę składników i wszystko mieszamy. W tej wersji w placuszkach będą wyczuwalne płatki owsiane.\nNa patelni rozgrzewamy odrobinę oleju kokosowego. Nakładamy po jednej łyżce ciasta i smażymy na średnim ogniu ok 2-3 minuty z każdej strony. Placuszki podajemy z ulubionymi owocami. Ja tym razem polałam je jogurtem kokosowym (dostępny w Lidlu).\nP.S Ja używam bezglutenowych płatków owsianych, ale oczywiście mogą być też zwykłe.


Uraz przy pracy w Anglii | OKKP\nTak jest także w przypadku prawa regulującego sprawy pracy. Polacy zatrudnieni w Wielkiej Brytanii podobnie jak wszyscy ulegają niekiedy wypadkom. Różnego rodzaju nieprzyjemne i niebezpieczne wypadki mogą mieć miejsce w każdym zakładzie. Jest dużo źródeł informacji, gdzie można uzyskać wiedzę na temat działania w tego rodzaju sytuacjach. Na przykład po wyszukaniu w Internecie hasła „wypadek w pracy anglia” można uzyskać wiele wyników ze stron o charakterze poradników.


Świetlica wiejska - artykuły | Gazeta Pomorska\nŚwietlice wiejskie w Kujawsko-Pomorskiem. Niektórym przydałby się remont, inne powodem zazdrości [zdjęcia]\nŚwietlica wiejska może i w wielu przypadkach pełni szereg funkcji. Bywa ośrodkiem kultury, salą zabaw, zebrań wiejskich, warsztatów, miejscem integracji. No i jeszcze może być połączona z remizą miejscowej OSP. Dla dzieci są organizowane zajęcia w czasie ferii czy wakacji, ale i w trakcie roku szkolnego niektóre ze świetlic umożliwiają odrabianie lekcji, udostępniają komputery. Wiele świetlic przeszło już remonty, niektóre postawiono na nowo. Sporo budynków wciąż czeka na odnowienie - zarówno elewacji, jak i wnętrz. Jak wyglądają na mapach Google? Czasem inaczej niż dziś, bo zdjęcia Google Street View mają nieraz po kilka lat.\nŚwietlica w Retkowie wymaga poprawek po termomodernizacji. - Nie wszystko zrobiono jak należy - twierdzą mieszkańcy\nZdemontowano trzy pary drzwi, ale nowych nie zamontowano. Skuto nowe, bo zaledwie 4-letnie kafelki w kuchni i łazience, a nowych nie położono - to początek listy żalów do wykonawcy inwestycji przedstawianych przez mieszkańców Retkowa.\n4 stycznia 2020, 19:54\nZamarte doczekało się wiejskiej świetlicy. Po 18 latach starań\n30 września 2019, 18:15\n1 września 2019, 6:10\nŚwietlica wiejska w Nowej Chełmży otwarta. Co się tutaj dzieje? [zdjęcia]\nByło kilka okazji, by spotkać się w świetlicy sołectw Kłonówk-Kwilno w gminie Radziejów. Jedną z nich był Dzień Matki\nW świetlicy wiejskiej sołectwa Kłonówek - Kwilno w gminie Radziejów odbył się gminny Dzień Matki. Przy tej okazji poświęcona została przez ks Andrzeja Nowaka, proboszcza miejscowej parafii, odnowiona świetlica. Z okazji Dnia Matki panie z KGW przygotowały uroczysty obiad - oczywiście nie obyło bez dobrej muzyki w wykonaniu duetu muzycznego i tańców.\n28 maja 2018, 11:45\nŚwietlica będzie „perełką” dla mieszkańców Kamlarek\nWiele inwestycji, zaplanowanych w tegorocznym budżecie gminy, już wkrótce cieszyć będzie mieszkańców. Wśród nich jest między innymi świetlica w Kamlarkach i place zabaw.\nW gminie Stolno w tym roku zbudują plac rekreacji oraz nową świetlicę\nJakie zmiany ucieszą w tym roku mieszkańców gminy Stolno? Między innymi budowa nowej świetlicy w Paprzynie czy miejsca rekreacji w Rybieńcu.\n3 lutego 2018, 6:20\nW gminie jest 11 wiejskich świetlic. Będzie kolejna w Nowej Wsi, władze szukają działki\n5 grudnia 2017, 8:40\nKujawioki tańczyli i kisili kapustę w Przemystce [zdjęcia]\nW świetlicy szkolnej CKU ZSR Przemystka zespół folkorystyczny Kujawioki od Dobrego zaprezentował przed licznie zgromadzoną szkolną publicznością staropolski obrzęd kiszenia kapusty według scenariusza Romana Jesiołowskiego i muzyki Henryka Szymkiewicza. Podczas widowiska nie obyło się bez bisów, zaś co odważniejsi uczniowie włączyli się do tańców.\n19 października 2017, 11:48\nW Kościelnej Wsi trwa remont świetlicy. Zobacz, jak idą prace [zdjęcia]\nW Kościelnej Wsi w gminie Osięciny trwa remont kapitalny w świetlicy wiejskiej i jak nam mówi Jerzy Izydorski, wójt gminy Osięciny, decyzja o remoncie była potrzebą chwili, by zaspokoić potrzeby aktywnej miejscowej społeczności. W świetlicy zlikwidowano scenę estradową, co pozwoliło znacznie zwiększyć powierzchnię użytkową lokalu, ponadto poddano gruntownemu remontowi toalety i aneks kuchenny. Prace remontowe w świetlicy i wokół potrwają do 15 listopada, zaś huczne otwarcie przewidziano balem andrzejkowym. Szacuje się, że remont pochłonie ok. 80 tys. zł, ale włodarz gminy zastrzega, że kwota może ulec zmianie, gdyż wiele prac wykonywanych jest przez pracowników komunalnych.\nDach na świetlicy w Jędrzejewie też ma poczekać\n- Radni z Lniana wykreślili też z listy inwestycji naprawę dachu świetlicy w Jędrzejewie - informują Czytelnicy.\n4 stycznia 2017, 11:25\nŚwietlica w Drzycimiu będzie odnowiona. I zostaje na swoim miejscu\n89,5 tys. zł odszkodowania przyspieszy remont świetlicy wiejskiej w Drzycimiu. - Uporamy się z tym w przyszłym roku - zakłada wójt.\n19 grudnia 2016, 11:38\nŚwietlica w Drzycimiu zrujnowana\nZatrudnią trzy osoby. Każda będzie miała pół etatu. Rozruszają mieszkańców wsi!\nŚwietlice wiejskie od przyszłego roku mają tętnić życiem. Stanie się tak dzięki zatrudnienia animatorów kultury. Możemy zdradzić więcej szczegółów.\nW Niszczewach remontują świetlicę. Gdzie jeszcze szykują się prace?\nNa zewnątrz i wewnątrz budynku świetlicy w Niszczewach uwijają się ekipy remontowe.\n17 kwietnia 2016, 9:34\nNa zewnątrz i wewnątrz budynku świetlicy w Niszczewach (gm. Waganiec, powiat aleksandrowski) uwijają się ekipy remontowe. Trwa gruntowna modernizacja obiektu, od dachu po wymianę instalacji, podłóg i okien. Strefa AGRO Kujawsko-Pomorskie także na Facebooku. Dołącz do nas!\n16 kwietnia 2016, 8:07\nWizytacja na placu budowy. Tak powstaje sala w Zelgnie [zdjęcia]\nKoszt tej inwestycji to 2,5 mln zł. W przyszłym roku podstawówka w Zelgnie będzie miała nową salę gimnastyczną. Zobaczcie zdjęcia z - największego w tym momencie - placu budowy w gminie Chełmża.\n13 lutego 2016, 19:25\nWalka o świetlicę we wsi Główki. Pan Jan: Ja nie proszę, ja żebrzę\nJan Dykowski twierdzi, że od dwunastu lat mieszkańcy wsi Główki (powiat tucholski) walczą, aby w ich wsi powstała świetlica. Bezskutecznie. Dykowski - mieszkaniec Lińska - postanowił bezinteresownie pomóc. Wydeptywał od lat ścieżki w gminie Śliwice, to nic nie dało. - Proszę was, zarząd i radnych powiatu, abyście pomogli. Jeśli nie zrobicie tego, bo nie możecie lub nie chcecie, nie obrażę się. Pójdę do urzędu marszałkowskiego - mówił podczas sesji Jan Dykowski.\nW Woli Adamowej okradli świetlicę. KGW zrozpaczone\n- Zostałyśmy dosłownie z niczym - mówią kobiety z miejscowego koła gospodyń wiejskich. Panie w gminy Chodecz doczekały się pomieszczeń świetlicowych po latach starań.\n7 grudnia 2015, 10:37


Pogoda na noc 9/10 października 2021. Będzie znów bardzo zimno. Przymrozki nie tylko przy gruncie w Polsce - Fani Pogody\nPogoda na noc 9/10 października 2021. Będzie znów bardzo zimno. Przymrozki nie tylko przy gruncie w Polsce\nArkadiusz W 9 października 2021\nPogoda na noc z soboty na niedzielę. Na przełomie 1 i 2 dekady października. pogodę w naszych szerokościach kształtuje silny układ wysokiego ciśnienia znad kontynentalnej Rosji i Białorusi. W mijającym tygodniu ciśnienie w centrum wyżu sięgnęło aż 1045 hPa. Antycyklon zaczął słabnąć w drugiej części dnia, ale dopiero od niedzieli zacznie wycofywać się coraz bardziej na wschód. Co istotne rozległy, kontynentalny wyż zablokował cyrkulacje strefową i ściągnął do sporej części Europy zimne masy kontynentalne znad Azji.\nPogoda na noc. Silna blokada antycyklonalna w naszej części Europy\nJednak co ważne po północnej i południowej stronie rozległej blokady wyżowej przebiega rozwój niżów i stref frontowych. Odległy niż, który nie wpływa jeszcze na pogodę w Polsce znajduje się w okolicach Islandii. Następnie przemieści się nad Skandynawie. W tym samym czasie przez Szkocję aż po Atlantyk. Obserwowana jest strefa zafalowanego frontu chłodnego, która była szczególnie dobrze widoczna na dziennych zobrazowaniach satelitarnych. Aczkolwiek zdecydowanie więcej chmur obserwowanych jest z niewielkim niżem ulokowanym nad Bałkanami i Półwyspem Apenińskim, gdzie obserwujemy aktywne burze. Nad cieplejsze wody rozległego Morza Śródziemnego napływa chłodniejsza powietrza, co prowadzi do wystąpienia stromego gradientu temperatury i rozwoju konwekcji. Zachmurzenie przemieszcza się na wschód w kierunku Morza Czarnego.\nZnacznie aktywniejsza jest strefa zachmurzenia związana ze słabo gradientowym niżem w rejonie Półwyspu Apenińskiego i Bałkanów, gdzie obserwujemy intensywną działalność burzową. Jest ona podsycana i podtrzymywana napływem chłodu z północy nad ciepłe wody Morza Śródziemnego. Strefa jego zachmurzenia, zgodnie z cyrkulacją w środkowej troposferze przemieszcza się na wschód, nad Morze Czarne.\nSobota minęła w Polsce z pogodną aurę. Jedynie lokalnie na północy wzrastające miejscami do umiarkowanego. Po nocnych i porannych przymrozkach, temperatura szybko wzrosła. Najchłodniej było od 11°C na wschodzie i południowym wschodzie, około 13°C w centrum, do 16°C miejscami na zachodzie, Kujawach i Pomorzu; w rejonach podgórskich około 9°C. Wiatr był słaby i umiarkowany, na południu i południowym zachodzie okresami porywisty, wschodni i południowo-wschodni. Na szczytach Sudetów porywy wiatru do 65 km/h.\nPogoda na noc. Suche powietrze kontynentalna nad Polską\nAnimacja satelitarna z drugiej części dnia, która obrazuje zachmurzenie widziane nad Polską w spektrum widzialny, okiem satelity geostacjonarnego. Widzimy, że niewielka ławica chmur pojawiła się na wschodzie i centrum. Pod koniec dnia większe zachmurzenie wystąpiło też na północy. Masa powietrza o cechach polarno kontynentalnych cechuje się niską zawartością pary wodnej, dlatego chmur jest niewiele i nie występują pod inwersją wyżu opady atmosferyczne.\nPodczas nadchodzącej nocy utrzyma się w naszej części Europy cyrkulacja wschodnia. Niebo będzie w dalszym ciągu bezchmurne w wielu regionach, tylko na zachodzie i nad morzem zachmurzenie małe, gdzieniegdzie umiarkowane. W drugiej części nocy i nad ranem termometry pokażą od -4°C na Podlasiu, Suwalszczyźnie i w rejonach podgórskich Karpat, około 2°C na przeważającym obszarze kraju, do 5°C nad morzem. Na przeważającym obszarze kraju spadek temperatury minimalnej przy gruncie do -2°C, a na północnym wschodzie do -9°C. Wiatr na ogół słaby, z kierunków wschodnich. Miejscami przebieg temperatury będzie inny od opisanego.\nPrognozowana minimalna temperatura powietrza przy gruncie w godzinach porannych, 10.10.2021. Miejscami wartości będą o kilka stopni niższe od wyliczanych przez model szwajcarski.\nTrajektoria wsteczna mas powietrza na dzień 10.10.2021, 00 UTC obrazuje jaką drogę pokonało suche, kontynentalne powietrze zanim dotarło do Polski. Dostrzegamy, że mamy do czynienia z cyrkulacją wschodnią, a masa powietrza dociera do nas znad Azji. Szczególnie istotne w tym przypadku są najniższe wysokości izobaryczne 925 hPa i 850 hPa. Mają one duży wpływ na temperaturę przy ziemi.\nPrevious Mróz w Europie i Polsce. W naszej części Starego Kontynentu temperatura spadła do -10°C przy gruncie (MAPY PRZYMROZKÓW)\nNext Pogoda na niedzielę 10-10-2021. Kolejny chłodny dzień w Polsce


Nurkowanie z rekinami? Nie takie straszne jak się wydaje;-) - Dive Away Szkoła nurkowania Warszawa Padi - kursy nurkowania Warszawa - biuro podróży\nZapewne jesteście ciekawi jak wygląda dzień nurkowy na Palau? My też jesteśmy ciekawi, dlatego punktualnie o 7:45 stawiamy się w hotelowej przystani i czekamy na naszą łódź, która spóźnia się już dwadzieścia minut. Punktualność?, chyba tu nikt nie zna takiego słowa;-) Według naszego kapitana i jego załogi dwadzieścia pięć minut spóźnienia to nic takiego. Łódź w końcu przypływa, bez słowa przepraszam, ale za to z uśmiechem na twarzy wita nas Bernard i Marco, nasi DM, inaczej przewodnicy nurkowi.\nMarco i Bernard -dzień dobry wszystkim , jak się dzisiaj macie ?\nMy -u nas wszystko dobrze dziękujemy. Zastanawiamy się tylko dlaczego się spóźniliście aż 20 minut?\nMarco i Bernard – przecież jesteście na wakacjach, gdzie się tak spieszycie pytają zdziwieni? Musimy sobie zaufać dodaje Marco, my zawsze po was przypłyniemy;-)\nMy – chwila ciszy i zadumy;-)\nTo takie proste i oczywiste, że jestesmy na wakacjach i nie musimy się nigdzie spieszyć. Tylko, że my zostaliśmy wychowani w zupełnie inny sposób niż Marco i Bernard. W naszej kulturze wpajano nam od dziecka, że spóźnianie się jest czymś nagannym. A tu nagle w tym rajskim zakątku świata, ktoś nam mówi, że to wcale nie jest takie złe, że to normalna sprawa, że nikt od nas nie wymaga punktualności. Nowy świat, nowe zasady, nowe reguły, w obliczu tej sytuacji, nie pozostaje nam nic innego jak się do nich dostosować;-)\nŁódź, a raczej speed boat napędzanym dwoma ogromnymi silnikami, a każdy o mocy 150 KM, powoli wypływa z zatoki, aby za moment rozpędzić się do zawrotnej prędkości 70 km/h. Zajmuję miejsce na dziobie, a nogi swobodnie zwisają mi nad szmaragdową wodą. Łódź jest komfortowa i w sam raz dla naszej grupy liczącej 11 osób. Do pierwszego miejsca nurkowego Blue corner, płyniemy około 40 minut. Przez ten czas mogę marzyć, smarować się olejkiem do opalania, tańczyć w rytm muzyki sączącej się z kapitańskich głośników, ale przede wszystkim mogę podziwiać nieprawdopodobną przyrodę, która mnie otacza. Niewiarygodnie zielone łańcuchy górskie wyrastają wprost z oceanu, białe ptaki krążą nad nimi jak szybowce, a ocean, no cóż, ocean to szaleństwo kolorów;-) Do tej pory myślałam, że takie miejsca jak to, istnieją tylko w filmach, że są pewnego rodzaju iluzją stworzoną przez grafików komputerowych, aby zachwycić widza. Teraz już wiem, że się myliłam, na Palau widzę świat bez “obróbki”, bez filtrów i dodatkowych aplikacji w których mogłabym poprawić kolory. Drzewa mają soczyście zielony kolor, a ocean jest tak błękitny jak chciała tego natura.\nPiotrze, pytam jednego z uczestników naszej wyprawy, który odwiedził już 173 kraje, czy byłeś kiedykolwiek przedtem w piękniejszym miejscu niż Palau? Byłem w wielu miejscach odpowiada Piotr, takich jak Fidżi czy Bora Bora, ale żadne z tych miejsc nie było tak piękne, na powierzchni jak to. Naszą rozmowę przerywa Bernard i prosi, abyśmy zaczęli ubierać się w pianki, za 10 minut wskakujemy do wody.\nBlue Corner, zasłynął na świecie, jako najlepsze miejsce do nurkowania z rekinami Grey Reef Sharks, Whitetip Reef Sharks. Ciesze się, że mamy okazję przekonać się o tym na własne oczy. Po krótkim breafingu w wykonaniu Bernarda, wskakujemy do wody. Ocean w tym miejscu jest nierealistycznie granatowy, a widoczność przekracza 30 m. Zanurzamy się bardzo szybko na głębokość 20 m. Płyniemy wzdłuż ściany, porośniętej miękkimi koralami. Nad naszymi głowami i w toni pływają ławice karanksów, gruperów, tuńczyków, barakud, a od czasu do czasu dumnie przepływa Napoleon. Po dziesięciu minutach płynięcia w toni, dopływamy do urwiska gdzie sprawnie zaczepiamy nasze haki o skały, pompujemy skrzydła i staramy się utrzymać w jednej pozycji. Prąd w tym miejscu jest naprawdę silny. Przed nami to na co czekaliśmy od dawna, rekiny Grey Reef Sharks i Whitetip Reef Sharks, jest ich tak duże, że nie wiem w którą stronę mam się patrzeć. To prawdziwe sanktuarium tych pięknych, łagodnych olbrzymów. Podpływają tak blisko, że mogłabym je dotknąć. Mój cały świat nagle zwalnia i zamyka się w granatowej przestrzeni bezkresnego oceanu. Te przepiękne stworzenia mają niesamowitą moc, potrafią przemienić strach w miłość, a smutek w radość, nurkowanie z nimi to prawdziwy przywilej.\nOd razu nasuwa mi się pytanie, czy rekiny zagrażają ludziom? Otóż nie, to ludzie zagrażają rekinom. Swoją złą sławę zawdzięczają filmom takim jak “Szczęki” w reżyserii Stevana Spilberga, które może i były kasowymi hitami, ale niewątpliwie zniszczyły reputacje rekinów. Sama myśl o nich budzi lęk i strach, a w rzeczywistości są płochliwe i bardzo łagodne. Statystycznie rzecz ujmując więcej osób rocznie (około 30), ginie od ukąszenia przez mrówki niż od ugryzienia przez rekiny. Rocznie dochodzi do 10 ataków rekiny na człowieka, dzieje się tak w dużej mierze przez pomyłkę. Pływając na powierzchni wody, możemy przypominać foki lub inne stworzenia, którymi żywią się rekiny. W tym samym czasie człowiek zabija około 100 milionów rekinów różnych gatunków. Giną nie ze względu na mięso, które okazuje się być niesmaczne, ale ze względu na płetwę grzbietową. Szczególnie ten przysmak upodobali sobie Chińczycy, zupa z płetwy rekina to ponoć prawdziwy rarytas. Podaje się ją nie tylko w ekskluzywnych restauracjach, ale również w podrzędnych barach. Pozyskuje się ją w “nieludzki” sposób, po złowieniu rekina odcina się płetwę grzbietową, a resztę ciała wyrzuca za burtę i skazuje to biedne stworzenie na śmierć w męczarniach. Czy tak powinien wyglądać świat? Czy zwierzęta powinny cierpieć dla naszych przyjemności? Każdy z nas powinien odpowiedzieć sobie na te dwa pytania…..\nTak naprawdę nie zdawałabym sobie sprawy z wielu ważnych rzeczy, które dzieją się na świecie, gdybym nie opuściła korporacyjnych murów i nie wyruszyła w świat, żyłabym w swoistej iluzji, w pewnego rodzaju zaprogramowaniu. Moja wrażliwość na otaczający mnie świat zmieniła się diametralnie. Podróżowanie wyostrzyło moją optykę i patrzenie na wiele spraw, których wcześniej nie dostrzegałam. Jestem za to szalenie wdzięczna losowi…\nMarta 4 czerwiec, 2017 w 12:10\t- Odpowiedz\nDo tej pory myślałam, że wszystkie rekiny są niebezpieczne i groźne. Nie wiedziałam, że można swobodnie z nimi nurkować. Nie wiedziałam też, że tak dużo ich ginie. Ciesze się, że mogłam przeczytać Twój wpis… Może i ja zacznę nurkować;-)\nKetut 4 czerwiec, 2017 w 12:19\t- Odpowiedz\nBardzo się cieszę, że mój artykuł spodobał się Tobie. Polecam nurkowanie, to fantastyczny sport;-)\nMartin 4 czerwiec, 2017 w 12:12\t- Odpowiedz\nCiekawy wpis, daje do myślenia. Ciekawy jestem czy zwykły turysta to znaczy osoba, która nie nurkuje może polecieć na Palau? Pozdrawiam Martin\nKetut 4 czerwiec, 2017 w 12:17\t- Odpowiedz\nWitam Ciebie serdecznie, ciesze się, że trafiłeś na mój blog i mój wpis Ciebie zainteresował. Oczywiście, że każdy może polecieć na Palau, ale głównie odwiedzają to miejsce nurkowie. Polecam Tobie zrobić kurs jak jeszcze nie masz: http://www.dive-away.pl/kurs-kursy-nurkowania-padi-nurkowanie-warszawa. Możesz Polecieć na Palau jako osoba nienurkującą, ale bardzo dużo stracisz. Pozdrawiam Sylvi;-)\nMania 4 czerwiec, 2017 w 13:51\t- Odpowiedz\nPiękne zdjęcia, piękna przygoda i to miejsce. Moje marzenie. Może kiedyś uda mi się polecieć tak daleko. Ja też kocham nurkowanie, ale do tej pory najdalej byłam w Egipcie. Marzą mi się Malediwy, Tajlandia, a o Palau nie wspomnę.\nKetut 4 czerwiec, 2017 w 13:55\t- Odpowiedz\nDoskonale rozumiem Twoje marzenia, ja też miałam podobne. Jeżeli o czymś marzymy to prędzej czy później nasze marzenia się ziszczą. Jestem tego doskonałym przykładem. Egipt był moją pierwszą nurkową destynacją do której bardzo często wracałam. Zapraszam na naszą stronę, w zakładce wyprawy nurkowe znajdziesz naszą propozycję wyjazdu na Malediwy i nie tylko;-) http://www.dive-away.pl/wyprawy Już dzisiaj zapraszam Ciebie bardzo serdecznie;-)\nEwa 5 czerwiec, 2017 w 19:42\t- Odpowiedz\nBingo…na opis nurkowania z rekinami czekalam od dawna .Czytalam o tym w jakis gazetach ale to bylo takie plytkie, pozbawialo mnie emocji .Ketut ,czytam i mam dreszcze chyba ze strachu. super relacja , podziwiam Cie\nGosia 5 czerwiec, 2017 w 20:18\t- Odpowiedz\nBardzo ciekawie napisane ❤ Ze chce się czytać i czytać ? Żyjemy w świecie stereotypów i każda inność jest zła . Rekin zły od zawsze – tak jak piszesz, szczęki wyprały nam mózgi! Ale jak widać jest całkiem inaczej! Edukacja i będzie coraz lepiej. A idzie Ci świetnie ? P.S Spóźnialscy – moi ulubieni bohaterowie ? No i chcę więcej ??\nKetut 26 czerwiec, 2017 w 13:02\t- Odpowiedz\nDziękuję moja droga za miłe słowa, są bardzo budujące!!! Ściskam serdecznie i dziękuje, że jesteś;-)


Polski Ład. Eksperci o domkach do 70 metrów: to może być niewypał – money.pl - Rzeczoznawca budowlany Marok Mariusz Okuń - Professional Project Management - ekspertyzy budowlane Warszawa\nJesteś tutaj: Rzeczoznawca budowlany Marok Mariusz Okuń - Professional Project Management - ekspertyzy budowlane Warszawa > Aktualności > Aktualności > Polski Ład. Eksperci o domkach do 70 metrów: to może być niewypał – money.pl\nPolski Ład. Eksperci o domkach do 70 metrów: to może być niewypał – money.pl\nPo wielu zapowiedziach, Ministerstwo Rozwoju, Pracy i Technologii opublikowało w końcu w wykazie prac legislacyjnych Rady Ministrów (https://tiny.pl/9x8hb) informację o rozpoczęciu prac nad przepisami dotyczącymi budowy na zgłoszenie domów jednorodzinnych do 70 mkw. To jedno z głównych haseł Polskiego Ładu.\nCzy rzeczywiście to ułatwi budowę małych domów, czy wręcz przeciwnie tylko je skomplikuje?\nUstawodawcy praktycznie od zawsze mówią i piszą o usprawnieniu, czyli skracaniu procesu inwestycyjnego. Praktyków nie trzeba przekonywać, iż istotną potrzebą rynku jest uregulowanie i uproszczenie postępowania administracyjnego, ale nie kosztem bezpieczeństwa.\nNiestety proponowane zmiany jedynie pozornie mogą usprawnić proces budowlany, a prawdziwe kłopoty będę przesunięte w czasie i co istotne w całości będą obciążały inwestora również w aspekcie właśnie bezpieczeństwa i przyszłego użytkowania. Osobiście nie wyobrażam sobie realizacji robót bez kierownika budowy, a konsekwencje takiej samowolnych działać będą opłakane w skutkach. Np. proponowana jest możliwość realizacji konstrukcji wspornikowych (balkonów) o wysięgu 2m bez żadnego nadzoru, obserwuję to z przerażeniem.\nPonadto propozycja uzyskania decyzji o warunkach zabudowy w terminie 30 dni, jak to fizycznie zrealizować ? Z jednej strony, albo to będzie martwy przepis nie do wyegzekwowania, albo z drugiej będzie sprzyjał patologiom w zagospodarowaniu przestrzennym z uwagi na pośpiech w wydawaniu decyzji.\nDomy na zgłoszenie, bez nadzoru budowlanego – czy nie wpłynie to negatywnie na jakość projektowania i budowania?\nNasz samorząd od początku pojawienia się pomysłu zawartych w Polskim Ładzie dotyczących słynnej już budowy domów bez dziennika budowy i bez kierownika bierze czynny udział w konsultacjach z Ministerstwem przedstawiając swoje uwagi. Proponujemy nasze rozwiązania i zwracamy uwagę na problemy i konsekwencje wynikające z proponowanych zmian. Co do samego projektowania to obecna sytuacja się nie zmieni, projekt na szczęście jeszcze zostaje, pojawia się pytanie kto ma dopilnować realizacji zgodnie z projektem i oświadczyć na koniec, że budynek został wykonany zgodnie z projektem budowlanym i warunkami technicznymi ? W konsekwencji proces samej realizacji będzie budził szereg wątpliwości, a procedura zakończenia budowy będzie bardzo trudna do przeprowadzenia o sprzedaży takiego domu już nie wspomnę. Brak kierownika nadzoru wpłynie negatywnie na jakość realizowanych robót, a co gorsze na ich bezpieczeństwo. Bark dziennika budowy to brak ewidencji poszczególnych zdarzeń na budowie zaczynając od wpisu geodety o wytyczeniu obiektu budowlanego, odbiór podłoża gruntowego pod fundamenty czy wykonaniu balkonu o wysięgu 2 metrów zgodnie z projektem. Kto i gdzie to wpisze ?\nWięcej w artykule w money.pl