mat. prasowe/ KM\nZ czym kojarzy się aksamit? Głownie z przepychem i elegancją. Na pewno znacie go z bajek i filmów, gdzie obite nim były meble w zamkach, a królowie chodzili w szatach z aksamitu. Teraz, ten materiał powraca w nieco innym wydaniu. Dzięki aksamitowi stworzyć możemy przytulne, komfortowe i ładne wnętrze. Mamy na to 4 proste sposoby.\nAksamitna sofa doda wnętrzu przytulności i stylu Fot. dekoria.pl materiały prasowe\nAksamitne obicie mebli sprawi, że każdy salon będzie wyglądać wyjątkowo ekskluzywnie. Jeśli nie chcesz, by zdominował on wystrój w całym pomieszczeniu, wybierz jeden mebel, który będzie go prezentował, świetnie sprawdzi się do tego celu sofa lub fotele. Meble z aksamitnym obiciem podkreślą elegancję i subtelność wnętrza.\nMeble obite aksamitem mogą być nieco drogie, jeśli chcesz stopniowo przekonać się do tego materiału, świetnym pomysłem będzie wybór pokrowca uszytego z aksamitu lub z tkaniny, która do przypomina, tak zwany velvet. Pokrowiec będzie idealny, jeśli w Twoim domu mieszkają maluchy lub Twój czworonożny przyjaciel lubi wskakiwać z ubłoconymi łapkami na meble, pokrowiec, który w każdej chwili możesz zdjąć i uprać.\n2. Aksamitne zasłony\nAksamitne zasłony Fot. dekoria.pl materiały prasowe\nAksamit w sypialni Fot. dekoria.pl materiały prasowe\nSypialnia powinna być najbardziej przytulnym i komfortowym pokojem w całym domu – w końcu to tutaj odpoczywamy po każdym dniu. Dlatego warto zastanowić się nad jej wystrojem, który od razu powinien kojarzyć się z relaksem.\nSkrzynia tapicerowana materiałem przypominającym aksamit jest nie tylko modnym, pięknym dodatkiem, ale również niezwykle praktycznym elementem w sypialni. To w niej schowasz drobiazgi lub dodatkowe poduszki czy koce. Narzuta z tkaniny Velvet sprawi zaś, że łóżko będzie wyglądało wyjątkowo zachęcająco – miękki, przyjemny w dotyku materiał sprawdzi się idealnie podczas krótkiej drzemki.\nAksamitne tekstylia Fot. dekoria.pl materiały prasowe, kolaż czterykąty inspiracje\nMyślisz o wykorzystaniu aksamitu w aranżacji swojego domu, ale nie jesteś przekonana do większych zmian? Postaw na aksamitne dodatki, to najprostszy i najsubtelniejszy sposób wprowadzania zmian do wnętrza. Pokażesz, że śledzisz wnętrzarskie trendy, ale też będziesz miała możliwość sprawdzić, czy jesteś gotowa na większe kroki w zmianie dekoracji.\nWymiana poszewek na poduszki dekoracyjne, które zdobią sofę, to zawsze dobry pomysł – nawet tak niewielkie detale mogą odmienić charakter aranżacji. Możesz również wybrać niewielkie meble pomocnicze, np. podnóżek (oprzesz na nim wygodnie nogi podczas oglądania filmu) lub ławkę. Tę ostatnią możesz postawić w nogach łóżka – to wygodne siedzisko może służyć również jako mebel do odkładania szlafroków, narzuty czy koców, kiedy idziesz spać.\nArtykuł na podstawie materiału prasowego, źródło: www.dekoria.pl\nAksamit - największy trend wnętrzarski w 2019


Zbójecka narzeczona - Margaret Atwood - ebook - Legimi online\nPragnie zniszczenia, spalonej ziemi, rozbitego szkła. Jest piękna, inteligentna, na przemian przebiegła i wrażliwa. Niegdyś mocno skrzywdziła trzy przyjaciółki – Roz, Tony i Charis. Podstępnie zdobyła ich współczucie, a potem uciekła z ich mężczyznami. Teraz trzy kobiety z ulgą uczestniczą w jej pogrzebie – Zenia odeszła, tym razem na dobre. Ale czy na pewno? Niespodziewanie Zenia wkracza majestatycznym krokiem do restauracji, w której jedzą wspólny lunch. Pojawia się nagle, by siać zniszczenie, ale im więcej dowiadujemy się o niej, tym więcej mamy pytań. Czy rzeczywiście jest ona czystym złem, wyrachowaną postacią, czy może zagubioną duszą potrzebującą pomocy? Kto naprawdę zasługuje na nasze potępienie – Zenia czy niewierni mężczyźni? Czy Zenia wykorzystuje walkę płci, by zrealizować własne cele? A może jest aniołem, który ratuje kobiety przed złymi mężczyznami?\nGraeme’owi i Jess, Ruth, Phoebe, Rosie i Annie oraz nieobecnym Przyjaciołom\nGrzechotnik, który nie kąsa, niczego nie uczy.\nTylko to, co jest całkowicie utracone, wymaga ciągłego nazywania: istnieje szaleństwo nazywania utraconej rzeczy, aż sama powróci.\nIluzja jest pierwszą z przyjemności.\nOpowieść o Zeni powinna zacząć się tam, gdzie zaczęła się Zenia. Musiało to być gdzieś daleko i dawno, myśli Tony; w miejscu pokaleczonym i poplątanym. Zdjęcie z Europy, ręcznie retuszowane, w kolorze ochry, z zadymionym światłem słonecznym i mnogością krzewów, krzewów o grubych liściach i starych, poskręcanych korzeniach, z którymi poza zasięgiem wzroku – co sugeruje jedynie wystający but i bezwładna dłoń – dzieje się coś zwyczajnego, lecz zarazem przerażającego.\nA może Tony pozostało tylko takie wrażenie. Tyle zostało zatarte, tyle zabandażowane, tyle rozmyślnie zagmatwane, że Tony sama już nie wie, która z relacji Zeni o sobie samej była prawdziwa. Teraz nie może zapytać, a nawet gdyby mogła, Zenia nie odpowiedziałaby albo by skłamała. Kłamałaby umiejętnie, ale zdradziłoby ją drżenie głosu, skrywany żal; albo kłamałaby z wahaniem, jakby podczas spowiedzi, a może z zimną, wyzywającą złością, a Tony wierzyłaby jej tak jak przedtem.\n„Wybierz dowolną nitkę i odetnij, a historia rozplącze się”. Tak właśnie Tony zaczyna jeden ze swoich bardziej intrygujących wykładów, ten na temat dynamiki spontanicznych rzezi. Metafory odnoszą się do tkania, robótek na drutach lub do nożyc krawieckich. Lubi się nimi posługiwać; podoba jej się zdumienie na twarzach słuchaczy. Wywołuje je połączenie obrazu domu z rozlewem krwi; taki zestaw z pewnością doceniłaby Zenia, ona bowiem czerpała radość z niepokoju, z takich gwałtownych sprzeczności. Nawet więcej niż czerpała radość – stwarzała ją. Dlaczego? To jest ciągle niejasne.\nTony nie wie, dlaczego czuje przymus, by się tego dowiedzieć. Kogo obchodzi, dlaczego, po tak długim czasie? Katastrofa jest katastrofą; zabici pozostają zabitymi, gruz gruzem. Mówienie o przyczynach mija się z celem. Zenia to wątpliwy interes, należy ją zostawić w spokoju. Po co doszukiwać się jej motywów?\nZenia jednak stanowi także zagadkę, węzeł. Gdyby tylko Tony mogła znaleźć wolny koniec i pociągnąć, wiele spraw znalazłoby wyjaśnienie, dla wszystkich zainteresowanych, a także dla niej samej. Taką przynajmniej ma nadzieję. Jako historyk wierzy w zbawienną siłę wyjaśnień.\nProblem tkwi w tym, gdzie zacząć, ponieważ nic się nie zaczyna tam, gdzie się zaczyna, i nic się nie kończy tam, gdzie się kończy, a wszystkiemu potrzebny jest wstęp: wstęp, postscriptum, wykaz jednoczesnych zdarzeń. Historia to budowla, jak mówi swoim studentom. Każdy punkt jest możliwym wejściem, a wszelki wybór jest arbitralny. Istnieją jednak określone momenty, momenty, które są dla nas odniesieniami, ponieważ burzą nasze poczucie ciągłości, zmieniają kierunek czasu. Możemy patrzeć na te momenty i mówić, że po tych zdarzeniach sprawy już nigdy nie są takie same. One określają nam początki, a także zakończenia. Narodziny i śmierci, na przykład, i śluby. I wojny.\nTo właśnie wojny interesują Tony, choć sama nosi kołnierzyki wykończone koronką. Ona lubi jednoznaczne rezultaty.\nTak samo było z Zenią, a może tylko Tony tak myślała. Teraz trudno to dokładnie określić.\nA zatem mamy arbitralny wybór, określony moment: 23 października 1990 roku. Jest jasny, słoneczny dzień, ciepły wbrew porze roku. Wtorek. Blok sowiecki wali się w gruzy, stare mapy stają się nieaktualne, wschodnie plemiona znowu przechodzą przez ruchome granice. Nad Zatoką Perską zamieszki, rynek nieruchomości pada, w warstwie ozonowej powstała wielka dziura. Słońce przechodzi w znak Skorpiona, Tony je lunch w „Toxique” wraz z dwiema przyjaciółkami – Roz i Charis, znad jeziora Ontario powiewa lekka bryza, Zenia powraca z martwych.\n2 • Tony\nTak jak zawsze Tony wstaje o wpół do siódmej. West śpi dalej, trochę pojękując. Prawdopodobnie krzyczy we śnie; dźwięki w snach są zawsze głośniejsze. Tony przygląda się jego twarzy we śnie, kanciastej żuchwie teraz złagodniałej, nieziemsko błękitnym oczom pustelnika, delikatnie zamkniętym. Cieszy się, że on jeszcze żyje; kobiety żyją dłużej od mężczyzn. Oni mają słabe serca, czasem po prostu przewracają się i chociaż ona i West nie są starzy – zupełnie nie – to jednak często kobiety w jej wieku budzą się rano i znajdują obok siebie martwego mężczyznę. Tony nie uważa tej myśli za niezdrową.\nCieszy się też w bardziej ogólnym sensie. Cieszy się, że West jest w ogóle na tej ziemi i w tym domu, że co noc kładzie się spać obok niej, a nie gdzie indziej. Pomimo wszystko, pomimo Zeni, on jest tu nadal. To wydaje się cudem. Któregoś dnia sama nie będzie w stanie w to uwierzyć.\nPo cichu, tak aby go nie zbudzić, szuka okularów na nocnym stoliku i wyślizguje się z łóżka. Nakłada szlafrok, bawełniane skarpety, na nie podkolanówki z wełny i tak opatulone stopy upycha jeszcze w papucie. Zawsze ma zimne nogi, to oznaka niskiego ciśnienia. Papucie są w kształcie szopów, dawno temu dostała je w prezencie od Roz, a dlaczego, najlepiej wie sama Roz. Są dokładnie takie same jak te, które Roz w tamtym czasie dała swym ośmioletnim bliźniaczkom; mają nawet taki sam rozmiar. Teraz szopy są już nieco postrzępione, a jednemu brakuje oka, ale Tony nigdy nie potrafiła niczego wyrzucić.\nZ opatulonymi stopami udaje się skrycie do pracowni na drugim końcu holu. Każdego ranka spędza tam godzinę; uważa, że dzięki temu koncentruje myśli. Pracownia wychodzi na wschodnią stronę, więc łapie trochę słońca, jeżeli akurat jest. Dzisiaj jest.\nW pracowni są nowe zielone zasłony w palmy i egzotyczne owoce, do tego fotel z poduszkami z takim samym deseniem. Wzór pomogła jej wybrać Roz; namówiła ją do zapłacenia ceny, która była wyższa niż ta, na którą zdecydowałaby się Tony, gdyby była sama. „Słuchaj, kochanie – mówiła Roz. – To jest okazja! A przede wszystkim to będzie znajdować się w miejscu, w którym myślisz! To twoje środowisko mentalne! Wyrzuć te nudne i stare niebieskie żaglówki! Jesteś to sobie winna”. Są takie dni, kiedy Tony jest pod wrażeniem powojów i pomarańczowego mango czy cokolwiek to jest, ale dekoracja wnętrza ją onieśmiela i nie może się oprzeć znawstwu Roz.\nSwobodniej czuje się z pozostałymi elementami wystroju pracowni. Książki i gazety leżą poskładane w stosy na dywanie; na ścianie wisi reprodukcja Bitwy pod Trafalgarem i jeszcze jedna – przedstawiająca Laurę Secord w nieprawdopodobnej bieli, prowadzącą swą mityczną krowę przez linie Amerykanów, by ostrzec Brytyjczyków w wojnie 1812 roku. Sterty wojennych pamiętników z zagiętymi rogami, zbiory listów i zbrązowiałe woluminy reportaży z frontu dawno zapomnianych dziennikarzy upchnięte są w oliwkowej biblioteczce obok kilku egzemplarzy dwóch wydanych książek Tony: Pięć zasadzek i Cztery przegrane procesy. „Drobiazgowo przestudiowane szczegóły, odświeżająco nowa interpretacja” – chwalą recenzenci na okładkach książek. „Sensacyjność, zbyt rozbudowane dygresje, obsesyjne szczegóły” – oceniają recenzje niezacytowane. Tony o sowich oczach i elfim nosie, o twarzy młodszej niż teraz, wybałusza oczy z tylnej strony okładki, marszcząc lekko brwi, by wyglądać jak osoba ważna.\nPoza biurkiem ma w pracowni deskę kreślarską z wysokim obrotowym stołkiem, który sprawia, że jest wyższa. Na tej desce sprawdza prace semestralne studentów; lubi wspiąć się wysoko na stołek i machając krótkimi nogami, poprawiać te prace na pochyłej desce, z odpowiedniej odległości, zupełnie jakby malowała. Prawda jest taka, że robi się dalekowidzem, chociaż zawsze było odwrotnie. Pisane jej są okulary dwuogniskowe.\nPoprawia prace lewą ręką, używając różnokolorowych ołówków, które trzyma między palcami prawej dłoni zupełnie jak pędzle: czerwonego używa do uwag negatywnych, niebieskiego do pozytywnych, pomarańczowego do błędów ortograficznych, a fiołkowego w kwestiach spornych. Czasami zmienia rękę. Kiedy skończy sprawdzać jedną pracę, zrzuca ją na podłogę, powodując wywołujący zadowolenie podmuch. By pokonać nudę, nieraz głośno czyta kilka zdań wspak. „Hcaigolonhcet hcycązcindowazłópsw o akuan ot einjow o akuan”. Jakież to prawdziwe. Powtarzała to sobie wiele razy.\nDzisiaj poprawia szybko, dzisiaj jest zsynchronizowana. Lewa ręka wie, co robi prawa. Jej dwie połowy nakładają się; jest tylko mały półcień, przesunięcie o mały kąt.\nTony poprawia prace semestralne do za piętnaście ósma. Słońce zalewa pokój ozłocony przez żółte liście przed oknem; w górze przelatuje odrzutowiec; ulicą zbliża się śmieciarka, hałasując niby czołg. Tony słyszy ją, pospiesznie ześlizguje się w kapciach po schodach, wpada do kuchni, wyciąga z kubła plastikowy worek, zakręca go dookoła, biegnie do drzwi frontowych i pokonuje stopnie werandy, podciągnąwszy poły szlafroka. Żeby dogonić ciężarówkę, musi przebiec tylko krótki odcinek. Mężczyźni uśmiechają się do niej; widywali ją już wcześniej w szlafroku. Śmieciami ma się zajmować West, ale zapomina.\nWraca do kuchni i robi herbatę; rozgrzewa imbryk, odmierza dokładnie liście, sprawdza czas zaparzania na zegarku o dużych cyfrach. Przyrządzania herbaty nauczyła ją matka; to jedna z niewielu użytecznych rzeczy, jakich nauczyła Tony. Umie parzyć herbatę, odkąd skończyła dziewięć lat. Pamięta, jak stała na kuchennym taborecie, odmierzała i nalewała herbatę, uważnie balansując, zanosiła filiżankę na górę, gdzie matka leżała w pościeli, zaokrąglona hałda, biała niczym śnieżna zaspa. „Jak miło. Postaw tutaj”. Później znajdowała filiżankę zimną i nadal pełną.\nPrecz, matko, myśli Tony. „Oktam, zcerp”. Wygania ją, nie po raz pierwszy.\nWest zawsze pije herbatę, którą robi Tony. Zawsze przyjmuje to, co ona ofiaruje. Kiedy Tony idzie na górę z filiżanką dla niego, on stoi przy oknie i patrzy na zaniedbany i opuszczony jesienny ogród. (Oboje zobowiązują się zasadzić coś, teraz, później, a żadne z nich tego nie robi). West już się ubrał w dżinsy i gruby dres z napisem „Scales and Tails” i żółwiem. To symbol pewnej organizacji troszczącej się o ocalenie płazów i gadów, która – jak sobie wyobraża Tony – nie ma jeszcze zbyt wielu zwolenników. Tyle jest dzisiaj innych rzeczy, które trzeba ocalić.\n– Proszę, twoja herbata – mówi.\nWest zgina się w kilku miejscach, niczym wielbłąd przy siadaniu, aby ją pocałować. Ona wspina się na palce.\n– Przepraszam za śmieci – mówi West.\n– W porządku – odpowiada Tony – nie były ciężkie. Jedno jajko czy dwa?\nKiedyś, podczas porannego wyścigu ze śmieciami, zaczepiła nogą o połę szlafroka i runęła głową w dół ze stopni przed drzwiami. Na szczęście wylądowała na worku, tylko że worek pękł. Nie wspominała o tym Westowi. Zawsze z nim uważa. Wie, jak bardzo jest kruchy, jak łatwo się załamuje.\nTony gotuje jajka i myśli o Zeni. Przeczucie? Nie, wcale. Często myśli o Zeni, częściej niż kiedy Zenia żyła. Martwa Zenia stanowi mniejsze zagrożenie, nie trzeba jej odganiać, spychać gdzieś między pajęczyny w kącie, gdzie Tony trzyma swoje cienie.\nChociaż nawet imię Zeni wystarczy, by wywołać stare uczucia wściekłości, poniżenia i zawstydzającego bólu, albo przynajmniej ich echo. Prawda jest taka, że w pewnych porach – wcześnie rano, w środku nocy – Tony nie może uwierzyć, że Zenia faktycznie nie żyje. Mimo swego racjonalnego podejścia do życia, Tony ciągle spodziewa się, że ona przyjdzie, wejdzie przez niezamknięte na klucz drzwi, wespnie się przez niedbale uchylone okno. Wydaje się niemożliwe, by ona po prostu przestała istnieć i by nic nie zostało. Było jej zbyt wiele; cała ta złośliwa witalność musiała dokądś się przenieść.\nTony wkłada dwa kawałki chleba do opiekacza i szpera w szafce w poszukiwaniu dżemu. Zenia oczywiście nie żyje. Zniknęła i przepadła na zawsze. Jak kamień. Za każdym razem, gdy Tony tak myśli, powietrze wypełnia jej płuca, a potem uchodzi z długim westchnieniem ulgi.\nCeremonia pogrzebowa Zeni odbyła się pięć lat temu albo cztery i pół. Był marzec. Tony doskonale pamięta ten dzień, mokry i szary, później zaczął jeszcze padać śnieg z deszczem. Wtedy najbardziej dziwiło ją to, że przyszło tak mało ludzi: głównie mężczyźni z postawionymi kołnierzami płaszczy. Unikali pierwszego rzędu, starając się kryć jeden za drugim, żeby nikt ich nie zobaczył.\nWśród tych mężczyzn nie było zbiegłego męża Roz, Mitcha – jak Tony zauważyła z ożywieniem i pewnym rozczarowaniem, chociaż cieszyła się ze względu na Roz. Wyczuwała, jak Roz wyciąga głowę i przebiega wzrokiem po twarzach; musiała się go tu spodziewać i co wtedy? Wtedy byłaby scena.\nCharis też się rozglądała, ale w mniej natrętny sposób. Gdyby wśród tych mężczyzn był Billy, Tony nie potrafiłaby go rozpoznać, ponieważ nigdy go nie spotkała. Pojawił się i zniknął w przerwie, kiedy nie kontaktowała się z Charis. Wprawdzie Charis pokazała jej zdjęcie, ale było niedobre – Billy miał uciętą głowę, w dodatku nosił wtedy brodę. Z biegiem czasu mężczyznom bardziej niż kobietom zmieniały się twarze albo bardziej potrafili je zmieniać, tak jak chcieli. Zapuszczali zarost albo golili go.\nTony nie znała nikogo na zdjęciu, oprócz Roz i Charis, oczywiście. Musiały to zobaczyć za wszelką cenę, powiedziała Roz. Chciały zobaczyć koniec Zeni, upewnić się, że jest teraz w pełni (wyrażenie Tony) unieszkodliwiona. Charis określała to słowem: „spokojna”, Roz – „kaput”.\nCeremonii brakowało porządku. Wydawała się jakby przypadkowo sklecona, poprowadzona w kaplicy pogrzebowej z ociężałą, napuszoną niezdarnością, która przepełniłaby Zenię pogardą. Było kilka wiązanek kwiatów, białe chryzantemy. Tony zastanawiała się, kto mógł je przysłać. Ona sama nie przyniosła żadnych kwiatów.\nMężczyzna w granatowym garniturze, który przedstawił się jako adwokat Zeni – ten sam, który zadzwonił do Tony z informacją o pogrzebie – przeczytał krótki list wychwalający zalety Zeni. Na pierwszym miejscu postawił odwagę, chociaż Tony nie uważała śmierci Zeni za szczególnie odważną. Zenia wyleciała w powietrze podczas jakiejś napaści terrorystycznej w Libanie; nie była celem, po prostu znalazła się w tym miejscu. Niewinny przechodzień, powiedział adwokat. Tony sceptycznie odniosła się do obu tych słów: „niewinny” nigdy nie był ulubionym przymiotnikiem Zeni w stosunku do własnej osoby, a przechodzenie obok nigdy nie było jej typowym zajęciem. Adwokat nie powiedział jednak, co faktycznie tam robiła, na bezimiennej ulicy w Bejrucie. Zamiast tego stwierdził, że długo będziemy ją pamiętać.\n– Cholera, pewnie, że będziemy – szepnęła Roz do Tony. – A przez odwagę rozumiał wielkie cycki.\nTony uznała, że brak w tym smaku, gdyż wielkość cycków Zeni z pewnością nie stanowi istotnej już kwestii. Według niej Roz czasami posuwa się za daleko.\nZenia obecna była jedynie duchem, jak powiedział adwokat, a także w postaci prochów, które teraz zostaną przeniesione na Mount Pleasant Cemetery i tam pogrzebane. Rzeczywiście użył słowa „pogrzebane”. Wolą Zeni było, zgodnie z testamentem, aby jej prochy zostały pogrzebane pod drzewem.\nPogrzebanie było tak niepodobne do Zeni. Tak samo drzewo. Właściwie to niepodobne do Zeni było sporządzenie testamentu czy w ogóle posiadanie adwokata. Cóż, nigdy nic nie wiadomo, ludzie się zmieniają. Na przykład, dlaczego Zenia umieściła je trzy na liście osób, które należy poinformować w razie jej śmierci? Czy to skrucha? A może jeszcze jeden żart? Jeśli tak, to Tony nie rozumiała jego sensu.\nAdwokat także nie potrafił pomóc. Miał jedynie listę nazwisk albo tylko tak twierdził. Tony nie spodziewała się, aby mógł w kwestii Zeni cokolwiek wyjaśnić. Jeżeli już, to powinno być odwrotnie.\n– Czy nie była pani jej przyjaciółką? – zapytał oskarżycielskim tonem.\n– Tak – odpowiedziała Tony – ale to było dawno temu.\n– Zenia miała wspaniałą pamięć – odparł prawnik i westchnął. Tony słyszała już kiedyś takie westchnięcia.\nTo Roz nalegała, aby udać się na cmentarz po ceremonii. Zawiozła je swoim samochodem, tym dużym.\n– Chcę zobaczyć, gdzie ją chowają, żebym mogła wyprowadzać tam psy – powiedziała. – Nauczę je sikać na to drzewo.\n– Drzewo tutaj nie jest winne – odezwała się oburzona Charis. – Nie ma w tobie miłosierdzia.\n– Racja, kochana. Robię to dla was!\n– Roz, ale ty nie masz psa – rzekła Tony. – Ciekawe, co to za drzewo.\n– To kupię, tylko w tym celu – odparła Roz.\n– Morwa – wyjaśniła Charis. – Stoi w kruchcie i ma tabliczkę.\n– Nie rozumiem, jak ono będzie rosnąć – powiedziała Tony. – Jest za zimno.\n– Będzie – oświadczyła Charis – jeżeli nie puściło jeszcze pąków.\n– Mam nadzieję, że uschnie – rzekła Roz. – O, nie! Ona nie zasługuje na drzewo.\nProchy Zeni umieszczono w szczelnie zamkniętym, metalowym pojemniku, prawdziwa mina lądowa. Tony widywała już takie pojemniki; przygnębiały ją. Brakowało im majestatu trumien. Uważała, że ludzie wewnątrz nich są skondensowani jak mleko.\nMyślała, że nastąpi rozsypanie prochów, doczesnych szczątków, jak je nazywał adwokat, ale pojemnika nie otwarto i prochy nie zostały rozrzucone. (Później, po ceremonii, Tony miała czas, by zastanawiać się, co naprawdę było w tym pojemniku. Piasek chyba albo coś odrażającego jak psie kupy lub zużyte kondomy. To byłby typowy gest Zeni w czasie, kiedy Tony ją poznała).\nStali kręgiem w drobnej, zimnej mżawce, pojemnik został zakopany, nad nim zasadzona morwa. Przykryto wszystko ziemią. Nie padły żadne ostateczne słowa, żadne słowa pożegnania. Mżawka zaczęła marznąć, mężczyźni w płaszczach zawahali się, potem powoli odeszli do zaparkowanych samochodów.\n– Mam niepokojące wrażenie, że o czymś zapomniałyśmy – powiedziała Tony, gdy odchodziły.\n– Cóż, nie było żadnych śpiewów – odezwała się Charis.\n– Na przykład o czym? – podjęła Roz. – O wbiciu jej kołka w serce?\n– Może Tony chodziło o to, że była ludzką istotą – zastanawiała się Charis.\n– Ludzką istotą, na mą pupę! – zawołała Roz. – Jeżeli ona była ludzką istotą, to ja jestem królową Anglii.\nTony chodziło o coś mniej dobrotliwego. Myślała, że od tysięcy lat, kiedy umierali ludzie – szczególnie ci potężni, wzbudzający strach – ci, którzy pozostawali przy życiu, przechodzili udrękę. Podrzynali gardła swym najlepszym koniom, zakopywali żywcem niewolników i ulubione żony, wylewali na ziemię krew. Nie była to żałoba, ale zadośćuczynienie. Chcieli pokazać swą dobrą wolę bez względu na to, jak udawane to były czyny, ponieważ wiedzieli, że duch zmarłego będzie im zazdrościć życia.\nMoże powinnam posłać kwiaty, pomyślała Tony. Kwiaty by nie wystarczyły, nie Zeni. Wyszydziłaby je. Potrzeba było misy krwi. Misy krwi, bólu, jakiejś śmierci. Wtedy może zostałaby w grobie.\nTony nie powiedziała Westowi o pogrzebie. Mógłby pójść i rozkleić się albo nie poszedłby, a wtedy czułby się winny lub byłby zły, że poszła bez niego. Wiedział jednak, że Zenia nie żyje; czytał w gazecie – mała, prostokątna, ukryta gdzieś w środku notatka: „śmierć Kanadyjki w ataku terrorystycznym”. Kiedy byli młodzi, „atak” kojarzył się z zabawą. West nic nie powiedział Tony, ale ona znalazła stronę z wyciętym artykułem. Była między nimi cicha umowa, aby nigdy nie wspominać Zeni.\nTony podaje jajka w ceramicznych podstawkach w kształcie kurek, które kupiła we Francji kilka lat temu. Francuzi lubią wyrabiać naczynia w kształcie tego, co będzie w nich podawane; kiedy przychodzi do jedzenia, niczego nie owijają w bawełnę. Ich karty dań przypominają nocny koszmar wegeterianina – serca czegoś tam, móżdżek czegoś innego. Tony docenia taką bezpośredniość. Ma francuską paterę do ryb, także w kształcie ryby.\nW zasadzie zakupy to nie jej specjalność, ale ma słabość do pamiątek. Te podstawki do jaj kupiła w pobliżu pola bitwy, gdzie rzymski generał Mariusz starł sto tysięcy Teutonów – albo dwieście tysięcy, w zależności od tego, kto prowadził kronikę – na wiek przed narodzeniem Chrystusa. Wystawiwszy na przynętę mały kontyngent swych sił przed wojska wroga, sprowadził je w wybrane przez siebie miejsce rzezi. Po bitwie trzysta tysięcy Teutonów zostało sprzedanych do niewoli, a dziewięćdziesiąt tysięcy pozostałych zrzucono – lub też nie – w przepaść z góry Świętej Wiktorii, za namową prawdopodobnie syryjskiej prorokini imieniem – lub też nie – Marta. Mówiono, że nosiła purpurowe szaty.\nTen szczegół ubioru przekazywany był przez wieki ze szczególnym przekonaniem, pomimo niejasności innych fragmentów opowiadania. Sama bitwa jednakże z całą pewnością została stoczona. Tony zbadała teren; płaska równina otoczona z trzech stron górami. Niedobre miejsce na walkę w defensywie. Pobliskie miasto nosi nazwę Pourrières, a to za sprawą odoru gnijących ciał.\nTony nigdy nie wspomina (i nigdy nie wspomniała) Westowi o skojarzeniach związanych z tymi podstawkami do jajek. Byłby przerażony: nie tyle gnijącymi Teutonami, ile nią. Kiedyś nadmieniła, że potrafi zrozumieć tych starych królów, którzy używali czaszek swych wrogów do picia wina. To był błąd; West chce myśleć o niej jako o miłej i dobrej. I litościwej oczywiście.\nTony zrobiła kawę, sama zmieliwszy ziarenka; podaje ją ze śmietanką, na przekór cholesterolowi. Prędzej czy później, kiedy ich arterie zamulą się, będą musieli zrezygnować ze śmietany, ale jeszcze nie teraz. West siedzi i je jajko; jest tym zaabsorbowany niczym szczęśliwe dziecko. Jaskrawe, podstawowe kolory – czerwone kubki, żółty obrus, pomarańczowe talerze – stwarzają w kuchni wrażenie placu zabaw. Jego siwe włosy to prawdziwy fuks, nieobliczalna transformacja, która spadła na niego podczas nocy. Kiedy go poznała, był blondynem.\n– Dobre jajko – mówi. Takie drobiazgi jak dobre jajka sprawiają mu rozkosz, takie drobiazgi jak niedobre jajka przygnębiają go. Łatwo go zaspokoić, ale trudno obronić.\nWest, Tony powtarza w myślach. Od czasu do czasu powtarza jego imię, bezgłośnie, jak zaklęcie. Kiedyś nie był Westem. Kiedyś – trzydzieści, trzydzieści dwa lata temu? – był Stewartem, dopóki nie powiedział jej, jak bardzo nie znosi, kiedy nazywają go „Stew”; przeczytała więc jego imię wspak i od tamtej chwili jest Westem. Trochę przy tym oszukała; prawdę mówiąc, to powinno wyjść „Wets”. Tak właśnie jest, kiedy się kogoś kocha, myśli Tony. Trochę się oszukuje.\n– Co masz dzisiaj w planie? – pyta West.\n– Chcesz jeszcze grzankę? – pyta Tony. On kiwa głową, ona wstaje i podchodzi do opiekacza; po drodze zatrzymuje się, aby pocałować go w głowę, wdychając znajomy zapach włosów i szamponu. Rzedną mu włosy; wkrótce będzie miał tonsurę niczym mnich. Przez tę chwilę jest wyższa od niego; nieczęsto zdarza jej się taki widok z góry.\nNie ma potrzeby mówić Westowi, z kim będzie jeść lunch. On nie lubi ani Roz, ani Charis. Denerwują go. Czuje – i słusznie – że wiedzą o nim zbyt wiele.\n– Nic szczególnego – odpowiada Tony.\n Stew (ang.) – imię męskie; gulasz. (Wszystkie przypisy pochodzą od tłumacza).\n Wets – po angielsku znaczy „on moczy”.\nTytuł oryginałuTHE ROBBER BRIDE\nCopyright © by O.W. Toad Ltd., 1993 Copyright © for the Polish translation by Wiesław Marcysiak, 2021 Copyright © by Wielka Litera Sp. z o.o., Warszawa 2021


Hey: Relacja z koncertu na Torwarze [24.11.2017] - Death Magnetic\nJesteś tutaj:Strona główna»Naszym zdaniem»Relacje»Hey: Relacja z koncertu na Torwarze [24.11.2017]\nHey: Relacja z koncertu na Torwarze [24.11.2017]\nNapisane przez Michał Dudek dnia 25 listopada 2017 Naszym zdaniem, Relacje, Wrażenia\nPo 25 latach Hey robi sobie przerwę od grania, lecz zanim to nastąpi żegna się z fanami trasą Fayrant. Pierwszy koncert trasy po największych polskich halach odbył się wczoraj na Torwarze.\nNa scenę szczelnie wypełnionego warszawskiego obiektu muzycy wyszli z lekkim opóźnieniem, dzięki któremu wszyscy fani zdążyli zająć swoje miejsca. Koncert na Torwarze, tak jak kilka innych w ramach Fayrant Tour, okazał się wyprzedany. Na elegancko oświetlonej scenie w pierwszej linii stanęli Marcin Żabiełowicz, Katarzyna Nosowska i Jacek Chrzanowski, natomiast za nimi na podwyższeniach miejsca zajęli Marcin Macuk, Robert Ligiewicz i Paweł Krawczyk. Zaczęli nostalgicznie, od ‘Z rejestru strasznych snów’. Za chwilę wybrzmiały przeboje z „[sic!]” – ‘Muka!’ i tytułowy, a przedzielił je ‘Wilk vs. Kot’ z nowszej „Do rycerzy, do szlachty, do mieszczan”. Zespół jak zwykle był świetnie przygotowany i skupiony od samego początku. Kasia, także w doskonałej formie wokalnej, przedzielała utwory swoim firmowym „Noo, dziękujemy bardzo”. Po „sic-owym” początku przyszedł jednak czas na dłuższą zapowiedź, bo na scenie pojawił się założyciel zespołu i główny kompozytor w pierwszych latach jego funkcjonowania, czyli gitarzysta Piotr Banach. To chyba najbardziej wyczekiwany element wieczoru podczas całej tej trasy – znów zobaczyć Hey w oryginalnym składzie. Muzycy w tej konfiguracji przygotowali sześć piosenek, w tym cztery anglojęzyczne ze swojego debiutu „Fire”. Do tego ‘Anioł’ z „?” i ‘Ho’ z drugiej płyty na zakończenie krótkiego setu. Banach przypomniał, że pierwszy album Hey zaczął nagrywać 24 listopada 1992 roku, czyli 25 lat wcześniej. Niesamowity zbieg okoliczności. Utwory te zostały wykonane doskonale – dojrzale, a jednocześnie świeżo. Instrumentaliści nie zapomnieli, jak się je gra i przez chwilę dało się odczuć tę dawną chemię. Do tego wszystkiego Kaśka zabrzmiała idealnie – takie śpiewanie wciąż ma we krwi. I chyba wciąż jeszcze czekamy, by do takiego stylu wróciła.\nPo zejściu ze sceny Piotrka Banacha wrócił Paweł Krawczyk i po zagraniu ‘Historii’, ‘Mikimoto’ i ‘Cisza, ja i czas’ (kolejne dwa utwory z „[sic]”!) przyszedł czas na kolejnego gościa. Do zespołu dołączył Dawid Podsiadło powitany owacjami i zaśpiewał w duecie z Nosowską ‘Do rycerzy, do szlachty, do mieszczan’. Następnie, co zaskakujące, Kasia całkowicie oddała swoje miejsce młodemu artyście, który wykonał z muzykami Hey ‘Błysk’. Utwór w tej formie został już wydany – pojawił się w sieci w marcu tego roku, ale chyba nikt nie sądził, że na swoim „pożegnalnym” koncercie Nosowska całkowicie przekaże głos innemu wokaliście. Skromność i klasa. Po kolejnym miksie starego z nowym – ‘Cudzoziemce w raju kobiet’, ‘Kto tam? Kto jest w środku?’, ‘Prędko, prędzej’, ‘2015’ i ‘Heledore Babe’ – na scenie pojawiła się kobieta, której wybór był chyba dość kontrowersyjny. Beata Kozidrak z Bajmu nie jest kojarzona z muzyką graną przez Hey i wiele osób na pewno było ciekawych, w jakim repertuarze się zaprezentuje. Wybór był zaskakujący, bo grupa zagrała… cover Bajmu ‘Co mi panie dasz’. W aranżacji Heya wypadł interesująco, a wokal Kasi dodał jeszcze bardziej rockowego pazura. Tak samo jak w przypadku Podsiadły, Beata przejęła rolę wokalistki, by wykonać ‘Misie’. Ciekawe czy wybór tej piosenki był bardziej losowy czy miał głębszy sens, zważając na to, że tekst można było powiązać z ostatnimi zawirowaniami w życiu osobistym Beaty Kozidrak. Na koniec podstawowej części koncertu Hey, już z Nosowską, zagrał nowy kawałek ‘Gdzie jesteś, gdzie jestem?’, który moim zdaniem jest jednym z lepszych ich utworów nagranych w ostatnich latach oraz dla kontrastu kolejną staroć, ‘Moja i Twoja nadzieja’, której na koncercie podsumowującym zdecydowanie nie mogło zabraknąć.\nZ racji tego, że był to pierwszy występ na trasie Fayrant Tour, nie można było przewidzieć, co zespół zagra jako następne, więc bis zapowiadał się równie ekscytująco, jak dotychczas wykonany repertuar. Muzycy postawili na ‘Teksański’, ‘Kataszę’ z uaktualnionym tekstem w pierwszym refrenie (wersja ta znalazła się na nowej płycie „cdn”) oraz dwa kawałki z „Echosystemu”, czyli ‘Luli Lali’ i ‘Że’. I to by było na tyle. Po prawie dwóch godzinach na scenie muzycy pożegnali się z publicznością. Choć zespół zagrał prawie 30 utworów i ciężko być niezadowolonym, pozostał lekki niedosyt i chciałoby się, by pograli jeszcze z pół godziny, bo przecież doskonałych utworów Hey ma bez liku. Po tym poznaje się prawdziwych artystów. Będziemy tęsknić!\nPoprzedniFuria + Thaw + Sacrilegium + Licho: Fotorelacja z koncertu w krakowskim Kwadracie [24.11.2017]\nNastępny Marty Friedman o kultowym albumie – “Master of Puppets”


Tak więc; nie jest z nami tak źle | ok24.tv – portal aglomeracyjny\n842 Wyświetlenia 05 marca, 2020 Powiat i Region, Społeczeństwo OK24\nZnaleźli 4000 złotych i zawiadomili policję, dzięki temu roztargniona krotoszynianka nie straciła ani złotówki.\nUczniowie krotoszyńskiej czwórki wracali ze szkoły. Na Sienkiewicza zauważyli, że z dachu samochodu spadł portfel, z którego wypadło sporo pieniędzy. Chłopcy pozbierali banknoty, powiadomili rodziców, a następnie patrol Policji. Mundurowi szybko dotarli do poszkodowanej. Okazało się, że wypłaciła pieniądze z bankomatu, a portfel położyła na dachu samochodu.\nNa szczęście trafiła na uczciwych znalazców. Jak się okazało cała kwota 4000 zł, którą wypłaciła z bankomatu odnalazła się.\nKomendant Powiatowy Policji w Krotoszynie insp. Mariusz Jaśniak wraz ze swoim zastępcą spotkali się z uczniami Szkoły Podstawowej nr 4 im. Wojska Polskiego Krotoszynie. Podziękował im za wspaniałą, godną naśladowania postawę. Młodzi ludzie bez wahania przekazali Policji znaleziony portfel, w którym znajdowała się duża suma pieniędzy oraz karta bankomatowa i dokumenty.\nWe wtorek 3 marca 2020 w Komendzie Powiatowej Policji w Krotoszynie odbyło się spotkanie, podczas którego Komendant Powiatowy Policji w Krotoszynie insp. Mariusz Jaśniak, I Zastępca Komendanta Powiatowego Policji w Krotoszynie mł. insp. Włodzimierz Szał, V-ce Dyrektor Szkoły p. Marta Gulczyńska oraz wychowawca klasy pogratulowali Kacprowi i Mateuszowi wspaniałej obywatelskiej postawy.\nDziałaj lokalnie – dobry projekt


Lawendowa Kraina Robótek: marca 2014\nNie mogłam wytrzymać i zaczęłam nowy haft :).\nTak naprawdę bez sensu było noszenie damy na dół i potem na górę, więc jak Majka robi sobie drzemki w ciągu dnia wyszywam damę na piętrze a na dole jak się bawi i mogę to wyszywam tego właśnie motyla ;)\nWyszywam na Aidzie Rustico 16' kolorem czarnym i lawendowym.\nAle dama się też wyszywa :)\nAutor: Lawendowa Kraina Robótek o 3/26/2014 4 komentarze\nCo nowego u damulki?\nKarnawałowa damulka przybiera kształtów :). Tyle jest na dzień dzisiejszy.\nDziękuję, że wpadacie, To daje mega kopa :)\nAutor: Lawendowa Kraina Robótek o 3/21/2014 3 komentarze\nKarnawałowa dama... cd\nPostępy w damulce. Wyszywa się ją bardzo miło i przyjemnie.\nDziękuję za odwiedziny. Buzia.\nAutor: Lawendowa Kraina Robótek o 3/16/2014 2 komentarze\nCiasto czekoladowe bez jajek...\nCiasto proste, szybkie i przyjemne. Mocne w smaku, lepkie i delikatnie chrupkie na górze :) Polecam\nPrzepis banalny, bo wrzucamy wszystko do miski, mieszamy i do piekarnika na 180 na 40-50 min (do suchego patyczka).\n- 45g kakao gorzkiego\n- 475ml wody\n- 235ml oleju roślinnego\nSpróbujcie, bo naprawdę jest pyszne :)\nAutor: Lawendowa Kraina Robótek o 3/13/2014 1 komentarze\nNiestety przez ostatnich kilka dni nie udało mi się nic powyszywać, ale pokażę saksofonistę, którego wyszyłam jakiś czas temu. Bardzo lubię takie hafty, jak szkice. Obraz jak tylko zostanie oprawiony zawiśnie u MM w biurze. Spodobał się i to najważniejsze :)\nDzięki że wpadacie :)\nAutor: Lawendowa Kraina Robótek o 3/06/2014 2 komentarze


Skarb Państwa stracił ponad 40 mln zł. CBŚP rozbiło grupę przestępczą wyłudzającą VAT - RMF 24\nSkarb Państwa stracił ponad 40 mln zł. CBŚP rozbiło grupę przestępczą wyłudzającą VAT\nPiątek, 24 lipca (07:13)\nCBŚP: rozbito grupę wyłudzającą VAT na handlu sprzętem elektronicznym /CBŚP\n"Ponadto jedna z firm wystawiała nierzetelne dokumenty w ramach tzw. procedury ‘Tax Free’ dla obywateli Ukrainy. Na tej podstawie podejrzani występowali o nienależne zwroty podatku VAT lub nie opłacali należnych kwot podatku" - przekazał.\nRozbita grupa wyłudzająca VAT m.in. w procedurze "Tax Free" CBŚP\nMilionowe oszustwa i pranie brudnych pieniędzy. Małopolski gang rozbity


Archiwum: 1944 | Telewizja Republika\nOburzające! Tyson: Polakom stało się gó***o w porównaniu do tego, co dotyka czarnych w Ameryce\nChciałbym coś powiedzieć o polskim powstaniu. Mam wiele informacji, że Polacy komentują mój udział w filmie o powstaniu warszawskim. Polakom stało się gó***o w porównaniu do tego, co dotyka czarnych w Ameryce – powiedział Mike Tyson w wywiadzie dla TVP Info.>\n– Ten pierwszy dzień był zupełnie wyjątkowy z kilku względów. Po pierwsze – mieliśmy świadomość wygranej, po sześciu latach upokorzeń, okupacji, terroru, odczuwaliśmy chwilową euforię. Ona potem zmieniła się w gorycz klęski, ale sam pierwszy dzień był niezapomniany – powiedział Jan Olszewski, premier RP w latach 1991-1992, w czasie II wojny światowej członek Szarych Szeregów. Wywiad przeprowadził portal dorzeczy.pl>\n– Mamy dwóch wielkich wrogów po obu stronach. Powstanie Warszawskie jak w soczewce zebrało zmowę Niemiec i Rosji (…) Powstanie Warszawskie było preludium do zimnej wojny – powiedział poseł Kukiz’15 Tomasz Rzymkowski, który był gościem red. Aleksandra Wierzejskiego w Telewizji Republika.>\n– Wtedy nie było kalkulacji. Wiedzieliśmy, że walczymy o honor i niepodległość naszej ojczyzny. Po pięciu latach okupacji chcieliśmy choć na chwilę poczuć się wolni. I warto było poświęcić życie dla tej myśli – powiedział uczestnik Powstania Warszawskiego, Andrzej Wernic. Wywiad przeprowadził Jan Przemyłski.>\nWalentynowicz o Trzaskowskim, który promował siebie spotem kpiącym z powstańców: To wyjątkowa kanalia\n– To wyjątkowa kanalia – takim krótkim komentarzem opisał zachowanie Rafała Trzaskowskiego Piotr Walentynowicz. Dziś w mediach społecznościowych przypomniano spot z akcji dlaRafala.pl. Była to część kampanii wyborczej Rafała Trzaskowskiego przed wyborami do Europarlamentu w 2009 r. Na krótkim wideo widać aktora – Michała Żebrowskiego z zawiązanymi oczami, któremu ktoś strzela w tył głowy. Przed „śmiercią” krzyczy: za Rafała! >\n„Skazany za gwałt, wieloletni totalny narkoman, bankrut, z opaską powstańczą oddaje cześć Powstaniu Warszawskiemu. Ktoś chyba dostał od Tysona sierpowym w łeb. Co roku nowy pomysł na ośmieszanie pamięci o Powstaniu” – napisał na Twitterze Tomasz Lis.>\nPłużański: Są fałszywi kombatanci, przypisują sobie zasługi…\n– Są fałszywi kombatanci, przypisują sobie jakieś zasługi… Do największego związku kombatanckiego przeniknęły osoby, które działały w PZPR-ze czy w bezpiece – powiedział Tadeusz Płużański (publicysta, TVP Historia), który był gościem red. Ilony Januszewskiej w Telewizji Republika.>\nRoman Staniewski o rocznicy wybuchu powstania: Ten dzień daje taką wewnętrzną presję, by oddać hołd poległym\n- Dla mnie ten dzień ma presję wewnętrzną, ze trzeba iść oddać hołd poległym, bo żyjących i tak prawie już nie ma. Na naszej kwaterze na Powązkach Wojskowych leży 250 żołnierzy. Trzeba pamiętać o tym i oddać im cześć. Po to są budowane pomniki, po to są upamiętniające samo powstanie kamienie na szlaku walk, by to wszystko przetrwało w pamięci - mówił w TV Republika Roman Staniewski ps. "Stanisław Kwiatkowski", powstaniec warszawski. Gościem programu był także inny żołnierz powstania, Jakub Nowakowski "Tomek".>\nDla encyklopedii Britannica Powstanie Warszawskie nie istniało\nPopularna wśród internautów encyklopedia Britannica w swym kalendarium nie umieściła informacji o wybuchu Powstania Warszawskiego.>\nJanina „Dora” Różecka, sanitariuszka: Trzeba być przyzwoitym i uczciwym człowiekiem, tego nam brakuje\n– Trzeba być przyzwoitym i uczciwym człowiekiem, to bardzo ważne, bo tego nam bardzo brakuje – mówiła w Telewizji Republika Janina Różecka, ps. „Dora”, łączniczka i sanitariuszka plutonu 202 obwodu II „Żywiciel. Bohaterka, która brała udział w Powstaniu Warszawskim w ten sposób przekazała przesłanie dla młodych Polaków. >


Metropolie: Dla MEN nauka w szkołach idzie dobrze. Samorządowcy mają uwagi, Portalsamorządowy.pl, 15 września 2020 r.\nTekst: Bogdan Bugdalski\nDziś (15 bm.) w gmachu MSWiA odbyło się długo odkładane, ale oczekiwane przez stronę samorządową posiedzenie Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego w całości poświęcone sprawom edukacji. W programie znalazły się tylko dwa punkty – sytuacja w szkołach i placówkach oświatowych po 14 dniach od rozpoczęcia roku szkolnego oraz finansowanie oświaty. Mimo, że kwestia wydatków oświatowych miała tu znaczenie fundamentalne, to dyskusja o problemach edukacji w czasie epidemii też miała swoja wagę. (...)\nJarosław Pinkas, Główny Inspektor Sanitarny, oraz Dariusz Piontkowski, minister edukacji narodowej, przedstawili informacje na temat sytuacji w placówkach oświatowych w związku z wprowadzonymi obostrzeniami sanitarnymi i rozpoczęciem nauki w szkołach. Jak podkreślali, wprawdzie otwarcie szkół i placówek edukacyjnych wiązało się z pewnym ryzykiem, to trzeba było je podjąć. Natomiast kolejne dni dzielące nas od rozpoczęcia roku szkolnego utwierdzają tylko w przekonaniu, że była to słuszna decyzja.\n- Dzisiaj na prawie 48,5 tys. szkół, przedszkoli i placówek oświatowych w około 100 mamy tryb lekcji mieszany, a tylko w 45 kształcenie całkowicie zdalne – wyliczał minister Piontkowski. (...)\nSamorządowcy nie oponowali. Zwrócili jednak uwagę na inne kwestie, bezpośrednio związane z edukacją w czasie zarazy.\n– Czy możemy liczyć na dodatkowe wsparcie na zabezpieczenie epidemiczne szkół, bo to, które otrzymaliśmy od rządu i te środki, które zgromadziliśmy sami jako samorząd, już się kończą – pytał Marek Wójcik, ekspert Związku Miast Polskich. Natomiast jako członek Ogólnopolskiej Rady Zwalczania Grypy dopytywał ministra Pinkasa o to, czy można liczyć, że rząd zakupi więcej szczepionek niż tylko te 1,7 mln, które sprowadzili hurtownicy, bo samorządy chciałyby zaszczepić pracowników przedszkoli i szkół.\nEugeniusz Gołembiewski, burmistrz Kowala, dopytywał o granice ochrony danych w związku z tym, że prowadzona przez gminę szkoła musiała przejść na nauczanie mieszane.\nIwona Waszkiewicz, wiceprezydent Bydgoszczy zaproponowała ministrowi, aby ten rok szkolny poświęcić na przygotowanie wszystkich szkół w Polsce do nauki zdalnej, a więc doposażenie i przygotowanie kadry. Bo przecież nie wiadomo, jak długo epidemia będzie z nami.\n- Prowadzenie zajęć w takim trybie, że nauczyciel uczy normalnie w szkole, a część dzieci słucha go w domu, byłoby możliwe, gdyby wszystkie szkoły były do tego przygotowane. Robią to już niektóre samorządy, ale na pewno nie dotyczy to wszystkich szkół w kraju – argumentowała.\nMariusz Banach, wiceprezydent Lublina, wskazał natomiast na problem niejasnych uregulowań dotyczących nauczania hybrydowego.\n- Nie wiemy, jak mamy płacić za nauczanie mieszane. Nauczyciele, którzy uczą połowę klasy w szkole, coraz częściej chcą za zdalne nauczanie dodatkowej płacy – mówił przedstawiciel Lublina.\nZ pełną treścią artykułu można zapoznać się na stronie internetowej www.portalsamorzadawy.pl


Arktyczny Lód: Pozornie powolne roztopy - na zdjęciach widać już spustoszenia i perspektywę szybkiego topnienia\nPozornie powolne roztopy - na zdjęciach widać już spustoszenia i perspektywę szybkiego topnienia\nTegoroczne topnienie czapy polarnej w Arktyce ma się nijak do tego, co miało miejsce np. w roku 2016, ale podobnie było w 2012 roku, kiedy lód wiosną nie topił się zbyt szybko, ale potem nastąpiło znaczne przyspieszenie. Obecne rozmiary czapy polarnej są takie same jak w 2012 roku. Presja na topnienie ze strony warunków atmosferycznych lada chwila może się zwiększyć.\nTempo spadku zasięgu lodu morskiego w ciągu ostatnich 10 dni było wolniejsze od średniej wieloletniej, dokładnie o 10%. Z tego też powodu obecny zasięg lodu w dalszym ciągu znajduje się poza pierwszą dziesiątką - 26 maja wartość zasięgu (extent) wyniosła 12,6 mln km2, czyli mniej więcej tyle samo co w 2012 roku.\nZasięg nie jest jednak do końca miarodajnym wskaźnikiem stanu lodu morskiego. Do tego służy powierzchnia (area), czyli faktyczny obszar, jaki zajmuje biały, odbijający promienie słoneczne lód. To też parametr służący do obliczania objętości lodu morskiego: powierzchnia x grubość = objętość. Wykres pokazuje, że powierzchnia lodu w maju kurczyła się w tempie zbliżonym do średniej z ostatnich lat i dekad, trzymając się nieco powyżej średniej z minionej dekady, obecnie w granicach średniej. Szybszy spadek powierzchni względem zasięgu był podyktowany działaniem temperatur i wiatru, Dlatego też przez większość maja obserwowany był szybszy niż zwykle spadek koncentracji lodu morskiego, co pokazuje wykres obok.\nNależy oczekiwać przyspieszenia tempa topnienia pokrywy lodowej z uwagi na szybkie w ostatnich dniach topnienie śniegu, co jest szczególnie widoczne na Syberii. Efekty już teraz są widoczne, bo lód na syberyjskich akwenach ulega silnej fragmentacji, a sprzyjają temu temperatury.\nWybrzeże Morza Czukockiego (po lewej) i Wschodniosyberyjskiego (po prawej) 26 maja 2022 roku. NASA Worldview\nWybrzeże Morza Karskiego 26 maja 2022 roku. NASA Worldview\nPokazują to zdjęcia satelitarne. Niewiele już zostało śniegu na wybrzeżu Syberii, a to sprawia, że ciepłe masy powietrza mogą ingerować w pokrywę lodową Arktyki, i to dzieje się od kilku dni. Temperatury w coraz mniejszym stopniu są ujemne, a w coraz większym dodatnie. Lód zaczyna się roztapiać, staje się ciemniejszy, bo z jego powierzchni znika śnieg, pojawia się na nim woda. To będzie przyspieszało dalsze topnienie lodu, chyba że zmienią się warunki na takie, które topnienie zaczną spowalniać.\nPrognozowane na 28-29 maja 2022 roku warunki pogodowe w Arktyce i obszarach rozciągających\nsię wokół niej. Tropical Tidbits\nWedług prognoz warunki atmosferyczne przez najbliższe dwa dni nie będą sprzyjać topnieniu lodu na Morzu Beauforta, ale za to uderzą w pokrywę lodową Morza Grenlandzkiego, Barentsa i Karskiego. Na tych akwenach już od kilku dni panuje niekorzystny dla lodu wzór pogodowy sprowadzający ciepłe powietrze znad Oceanu Atlantyckiego. Dodatkowo powstają tam wyże baryczne, które zmniejszają zachmurzenie, przez zaczyna nagrzewać się powierzchnia lądów i wody. Mapa obok pokazuje, że w perspektywie najbliższych godzin i dni duża część Arktyki doświadczać będzie ponadprzeciętnych temperatur. W najcieplejszym momencie dnia 3/4 obszaru Oceanu Arktycznego doświadczy przekroczenia punktu odwilży. Tak więc stosunkowo umiarkowane obecnie roztopy lada dzień mogą stać się szybkimi.\nRosną temperatury w Arktyce, lód zaczyna zmieniać kolor, poniedziałek, 23 maja 2022 Na razie tempo topnienia czapy polarnej utrzymuje się w granicach średniej wieloletniej, podobnie było w 2012 roku.\nSzykuje się duży wzrost temperatur w Arktyce, środa, 18 maja 2022\nJanusz 31 maja 2022 17:38\nWitaj Hubert, coś cicho tu na tych komentarzach?.\nCoś sie szykuje u naszego agresora na wschodzie, idzie jakaś wielka niszcząca siła bardzo mocna, może to wyrówna straty co zrobili Ukrainie?.\nJanusz 31 maja 2022 17:41\nA jak z pożarami na Syberii , zmniejszyły sie czy dalej jest tak samo?\nBart 1 czerwca 2022 09:59\nChciałbym zobaczyć modele pokazujące co zmieniło się w ostatnich kilkunastu latach tłumaczące zatrzymanie trendu roztopu Arktyki - pytanie, czy do modelowania tak skomplikowanych zmian nie będą potrzebne komputery kwantowe.\nDużo rzeczy dało się przewidzieć na "chłopski rozum" - że ilość lodu w Arktyce wprost nie ma powiązania ze zmianami klimatu, że lata po większych roztopach nie ciągną za sobą kolejnych rekordów (bo pokrywa lodu nie tylko blokuje pochłanianie energii słonecznej przez wodę, ale głównie ogranicza wypromieniowanie energii z wody w przestrzeń kosmiczną). Do tego temat prądów morskich i wzrost przenoszenia energii przez atmosferę.\nCoś ruszyło w tym temacie i mamy dokładniejsze opracowania?\nHubert Bułgajewski 1 czerwca 2022 13:00\nPo prostu chodzi o to, że Arktyka ze względu na wcześniejsze roztopy stała się wilgotna, więc latem jest tam większe zachmurzenie. Do tego w grę wchodzi anomalia prądu strumieniowego, co sprzyja tworzeniu się układów niskiego ciśnienia. Nikt tego wcześniej widocznie nie przewidział lub nie brał pod uwagę. Po prostu będzie tak, że kolejny rekord zostanie odroczony w czasie, do czasu, aż rosnące temperatury przebiją ujemne sprzężenie zwrotne chmur chroniące lód przed promieniami Słońca.\nNew Eocen 2 czerwca 2022 13:28\nTak dokładnie jest. Dodałbym do tego zwiększone opady śniegu rosnące wraz ze wzrostem temperatury.


PDF Anioły, ciastka i wypadąjce zęby - Nilsson Moni - GreenBooks :: E-książki w formacie PDF, epub, mobi - Hračka\n"Przygody w Raju" to nowa seria Moni Nilsson, autorki książek o Tsatsikim, tym razem przeznaczona dla bardzo początkujących czytelników. Z właściwym sobie ciepłem i humorem, ale też powagą i uważnością wobec dziecięcych emocji, Moni Nilsson opisuje codzienne i niecodzienne zdarzenia z życia dwójki przyjaciół.Zlatko i Beza mieszkają na osiedlu Raj otoczeni barwną galerią ludzkich typów. Są wśród nich uciążliwi starsi bracia, sympatyczny sprzedawca, samotny bezdomny, staruszka imigrantka czy osiedlowi chuligani.Książki spełniają wszelkie wymagania ułatwiające czytanie: duża czcionka, niewiele tekstu na stronie, za to wiele zabawnych kolorowych ilustracji, no i przede wszystkim – intrygująca fabuła. Po prostu: Przygody w Raju!W pierwszej części, zatytułowanej „Najlepsi przyjaciele”, Zlatko poznaje Bezę, która właśnie wprowadziła się na osiedle Raj.W drugiej części – „Anioły, ciastka i wypadające zęby” – Zlatko i Beza robią nieoczekiwany pożytek ze swoich zębów, spotykają staruszkę z poczuciem humoru i stają oko w oko z osiedlowymi chuliganami.Powyższy opis pochodzi od wydawcy.\nWydawnictwo Wydawnictwo Zakamarki. Ksika posiada 60 stron i zostaa wydana w 2014 r. W trzeciej czci Noc duchów Zlatko nocuje u Bezy zostaj w domu sami. i wypadajce zby O psychologii Anioy ciastka i wypadjce zby Nilsson Moni . W drugiej czci Anioy ciastka i wypadajce zby Zlatko i Beza robi nieoczekiwany poytek ze swoich zbów spotykaj staruszk z poczuciem humoru i staj oko w oko z osiedlowymi chuliganami. Zapraszamy na zakupy Oce napisz recenzjopini Bd pierwszy napisz opini recenzj o ksice Anioy ciastka i wypadajce zby.\nOkadka twarda. Informacje o ANIOY CIASTKA I WYPADAJCE ZBY 7351889761 w archiwum Allegro. Ksika Anioy ciastka i wypadajce zby liczy 60 stron. Tylko czy kieszonkowe od mamy wystarczy na dwie paczki dla niej i dla Zlatka? I czy napotkane po drodze Anioy z Raju naprawd s grone?. Nowy wizerunek tej postaci nie przeszkadza jednak Bezie i Zlatko bohaterom ksieczki dla modych czytelników Anioy ciastka i wypadajce zby. Ksigarnia internetowa. Anioy ciastka i wypadjce zby. Najlepsi przyjaciele Moni Nilsson. Ksiki okadka zintegrowana. Zobacz Anioy ciastka i wypadajce zby Dla dzieci z i kup tanio . dostawa i odbiór 0 . Anioy ciastka i wypadajce zby 2014 wydanie 1. PRZYGODY W RAJU to nowa seria Moni Nilsson autorki ksiek o Tsatsikim tym razem przeznaczona dla bardzo pocztkujcych czytelników.\nKsiążki w formacie PDF Anioły, ciastka i wypadąjce zęby PDF. Książki w formacie PDF do pobrania Nilsson Moni.


Nikowski Blog: Iran całkowicie odcięty od sieci, czy szykuje się wojna?\nIran całkowicie odcięty od sieci, czy szykuje się wojna?\nGrupa Flag ogłosiła że wczoraj został przecięty trzeci, czyli ostatni, optyczny kabel podmorski o nazwie Falcon. Pierwszy został przecięty kabel SEA-ME-WE4 o 23:30 w środę, a drugi kabel Flag Telecom o 2:30 w czwartek.\nAwaria pokazała jaką kruchą strukturą jest internet. Wystarczy poprzerywać kable na dnie oceanów i większość sieci jest niedostępna. Nagle cała między sieć polega tylko na falach, co powoduje jej przeciążenie. Przeciążona sieć się zapycha i dostęp gdziekolwiek graniczy z cudem. Wtedy jedynym dobrym środkiem przekazu danych będą radioamatorzy, którzy jak zawszę pokażą swoją potęgę, gdy dojdzie do katastrofy. O telewizji cyfrowej nie będzie można nawet mówić, zostaną tylko analogówki. Na całym świecie zapanowałby chaos!\nPrzerwanie jednego kabla można uznać za przypadek. Przerwanie dwóch kabli za zbieg okoliczności, przecież mówi się "Nieszczęścia chodzą parami.". Trzeci kabel dwie myśli, albo to naprawdę bardzo nieszczęśliwy zbieg okoliczności, albo ktoś chcę odciąć Iran od sieci. Trzeci kabel tylko poparł moje domysły że coś niedobrego się szykuje. Zacząłem przeszukiwać sieć.\nPierw przeprowadziłem parę własnych testów próbując wejść na parę stron z ".ir". Udało się wejść na ich strony, ale opóźnienie i ilość zgubionych pakietów nie napawała optymizmem. Najważniejsze jest że połączenie działa. Zawsze można odciąć prywatnych użytkowników oraz firmy i zostawić sieć dla najbardziej potrzebujących placówek.\nKolejnym dowodem na to że to całe zdarzenie to nie przypadek jest zniknięcie od stycznia 2008r łodzi podwodnej klasy Seawolf, USS Jimmy Carter z macierzystej bazy Kitsa/Bangor. Co było takiego szczególnego w tej łodzi? Łódź ta została wyposażona w sprzęt, który pozwala na przecinanie kabli i wpinanie się w nie, powodując zakłócenia, pierwotnie miało to zakłócać podsłuchy, ale kto wie jak to może zostać wykorzystane teraz? US Navy oczywiście zaprzecza tym pogłoską, ale Oni zaprzeczają wszystkiemu co złe... Społeczność Google Earth poszukuje tego okrętu.\nOficjalnie sądzi się że to statek ciągnący za sobą opuszczoną kotwicę pozrywał te kable transmisyjne. Ale po tym co wyczytałem z wikipedii kable są kompozytową konstrukcją stali i polietylenu, więc raczej byle kotwica ich nie uszkodzi.\nPS: Pamiętacie sprawę z Irakiem?\nAutor: Mariusz Klinikowski o 10:02:00\nadam golański pisze...\nWitam, jestem akurat autorem newsa, na podstawie którego napisał Pan swój blogowy wpis :). Ładnie jest podać źródło, gdy się o czymś pisze.\n2 lutego 2008 16:56


Carolina Herrera | Perfumy damskie i męskie | Perfumy.pl\n212 VIP Black Extra (2)\nCH Privee (2)\nGood Girl Glorious Gold (2)\nGood Girl Legere (7)\nGood Girl Velvet Fatale (2)\n0,00 zł - 75,00 zł (14)\n150,00 zł - 250,00 zł (23)\n250,00 zł - 350,00 zł (26)\nDostępne w magazynie (40)\nPerfumy Carolina Herrera - damskie i męskie\nCarolina Herrera to południowoamerykańska projektantka mody, która w 1988 roku wypuściła na rynek swoje pierwsze perfumy. Kosmetyki Carolina Herrera to nie tylko perfumy męskie i żeńskie, ale także producent w swojej ofercie posiada kremy do ciałą, balsamy, żele pod prysznic.\nPerfumy Carolina Herrera doceniane są na całym świecie za świeżość, opisywane są jako zmysłowe. Przeznaczone dla osób aktywnie działających, które w każdej chwili wymagają od siebie nienagannego wyglądu. Zapachy dla kobiet zawierają esencje z róży bułgarskiej, pomarańczy, oraz innych kwiatów. Bogactwo kompozycji sprawia, że trudno zdecydować się na jeden zapach.\nPerfumy Carolina Herrera dla mężczyzn są bardziej ostre, zwracające na siebie uwagę i podkreślają idealnie męską siłę i stanowczość. Oryginalne i wielobarwne flakony są prawdziwymi arcydziełami designu. Wiele z nich przypomina kształtem wysoki obcas, co sprawia świetne wrażenie, idealnie pasując na kobiecą półkę z kosmetykami. Zapachy Carolina Herrera to synonim elegancji i życia z klasą.\nMarka Carolina Herrera zainteresuje wszystkich nabywców ceniących drzewno - owocowe kompozycje, które na długo pozostają świeże i pozwalają na odnalezienie się w każdej sytuacji. Perfumy są znane ze swojej doskonałej jakości, ale także ceny, które nie zwala z nóg. Jest ona przystępna i może sobie na te wyjątkowe kosmetyki pozwolić każdy. Najlepszym pomysłem na prezent jest właśnie zakup tych cennych arcydzieł sztuki perfumowej. W sklepie internetowym perfumy.pl, można sporo zaoszczędzić kupując taniej te luksusowe kosmetyki.\n309,00 zł435,00 zł\n331,00 zł540,00 zł\n103,00 zł215,00 zł\n173,00 zł329,00 zł\n273,00 zł405,00 zł\n207,00 zł429,00 zł\n227,00 zł395,00 zł\n230,00 zł429,00 zł\n211,00 zł395,00 zł\n178,00 zł395,00 zł\n273,00 zł469,00 zł\n248,00 zł415,00 zł\n245,00 zł390,00 zł\n200,00 zł390,00 zł\n103,00 zł155,00 zł\n339,00 zł435,00 zł\nCarolina Herrera CH Men Prive woda toaletowa 100 ml TESTER


Pogoda długoterminowa w Buczynowie na 15 dni ⇒ Prognoza pogody na 15 - 16 dni w Buczynowie> - METEOPROG.PL\nDługoterminowa prognoza pogody w Buczynowie.\nPogoda w Buczynowie\nPrognoza pogody w Buczynowie na 19 04 - 23 04\nPogoda w Buczynowie: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.\nPogoda w Buczynowie: Bez istotnych opadów - 0, 0-0, 3 mm/12 h. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.


Stripe paper napkins-20pcs 33x33 cm 2-warstwowy green_black paskiem archiwalne papieru serwetki serwetki dla decoupage serwetki zamówienie | Event & Party - Maltproshop.com\nStripe paper napkins-20pcs 33x33 cm 2-warstwowy green_black paskiem archiwalne papieru serwetki serwetki dla decoupage serwetki\nTagi: Tanie: Stripe paper napkins 20pcs 33x33 cm 2 warstwowy green_black paskiem archiwalne papieru serwetki serwetki dla decoupage serwetki, wysokiej jakości Stripe paper napkins-20pcs 33x33 cm 2-warstwowy green_black paskiem archiwalne papieru serwetki serwetki dla decoupage serwetki, dostawcy Jednorazowa Impreza Stołowe z Chin.\n-Idealny dla decoupage serwetki lub rzemieślniczych!\n1) przedmiot: papier serwetki, Rozmiar serwetka obiad dla partii, Decoupage serwetki\n2) rozmiar: 13" X 13 "(33 X 33 cm), Składane 16.5 X16.5cm, 2-warstwowy\n3) ilość: 1 paczka (20 serwetki)\n4) waga netto: 80 g/paczka (ok)\n5) materiał: 100% z pierwszego tłoczenia miazgi tkanki\n-O Bielone xygen tkanki na bazie wody kolory\n-Żywności bezpiecznej tuszu produkowane w danii\n- Przekazywana lfgb/fda/ca65/reach standardowe\n-Nie wybielać, Nie znikną, Nie ma kurzu!\nNależy dodać mnie do przechowalni\nP.s. Nie obejmują drewniane pudełko serwetka/rama pokazał na zdjęciu\nOkazje: Birthday party,Halloween,Party,Rocznica,Powrót do szkoły,Dom ruchome,Nowy rok,Ślub,Walentynki\n20 sztuk/paczka Ślubne Czerwony Papier Serwetki Decoupage Drukowane Napojów Event & Party Tissue Serwetki Dekoracje Serwetki 100% nowy i wysokiej jakości. Żywnością, Tusz na bazie Wody, Przyjazne Dla Środowiska, Nietoksyczne. Serwetka Styl: Arabski Serii Materiał: Papier (Biodegradowalne i Przyjazne Dla Środowiska) Kolor: Jak na zdjęciach pokazano Expanded rozmiar:\n1 szt jednorazowe Tablecolths Football Theme kreskówka strona stołowe Banner urodzinowe dekoracje dla dzieci dostaw Rozmiar: 180x108 cm Proszę zauważyć: Proszę pozwolić 1-3 cm błędów ze względu na pomiarze ręcznym Ze względu na różnicę między różnymi monitorami, obraz może nie odzwierciedlać rzeczywisty kolor rzecz. Gwarantujemy styl jest taki sam,


Sylwia Spurek chce, żeby mięso było droższe. "Musimy doprowadzić do zmian instytucjonalnych"\nTenPoznan.pl » Wielkopolska » Sylwia Spurek chce, żeby mięso było droższe. “Musimy doprowadzić do zmian instytucjonalnych”\n21 sierpnia, 2019 partnerzy TenPoznań komentarzy 11 gniezno, Grodzisk, Jarocin, Kalisz, konin, Leszno, Międzychód, Ostrów, Piła, poznań, promoslider, promoten, puszczykowo, Sylwia Spurek, Wiosna\nSylwia Spurek, europosłanka z Wielkopolski, kolejny raz pochwaliła się kontrowersyjnym pomysłem. Działaczka Wiosny chciałaby, żeby mięso było droższe.\nSpurek jest prywatnie weganką, co podkreślała już w kampanii wyborczej. Oznacza to, że nie je produktów pochodzących ze zwierząt. Jej nawyki żywieniowe już raz rozpaliły internet, kiedy Spurek publicznie narzekała, że w Parlamencie Europejskim nie ma odpowiedniego dla niej menu.\nTym razem europosłanka poszła o krok dalej. – Musimy doprowadzić do zmian instytucjonalnych, na przykład poprzez tworzenie nowych praw (…). Musimy sprawić, by produkcja wyrobów odzwierzęcych była trudniejsza i droższa – napisała Spurek na swoim twitterze, dołączając zdjęcie z Tobiasem Leenaertem, autorem książki “Jak stworzyć wegański świat”.\n„Musimy doprowadzić do zmian instytucjonalnych, na przykład poprzez tworzenie nowych praw (…). Musimy sprawić, by produkcja wyrobów odzwierzęcych była trudniejsza i droższa” // Z @TobiasLeenaert autorem "Jak stworzyć wegański świat" ✌🐖💪 pic.twitter.com/TiRwKYnEGl\nCo ciekawe Leenaert zazwyczaj wykazywał się bardzo dużym pragmatyzmem w trosce o los zwierząt i raczej nie próbował “zmusić” innych osób do przejścia na jego dietę. Wszystko wskazuje na to, że Spurek jest “nieco” bardziej radykalna w tej sprawie.\nInternauci ostro zareagowali na pomysł Spurek, zarzucając jej… brak tolerancji. Europosłance oberwało się nawet od innych wegan. – Mega słabo to wyszło, sam nie jem mięsa i nabiału, ale nigdy nikogo siłę do weganizmu nie będę przekonywał (…) Przez takie tt (wiadomości – red.) wychodzimy na sektę i oszołomów.\nSprawdźcie czy ta Pani ma wszystkich w domu, bo ja uważam, że ma braki pod kopułką!\nWitamy kolejną oszolomke😁\nOszołomka najpierw niech mięso będzie bez szpikowania wodą i innymi świnstwami bo to co teraz jemy to nie jest mięso.\nJprdl. Rośliny też cierpią gdy je zjada. Rośliny droższe!!!!\nI na kogo tu głosować?😢🤔\nOna jest żałosna w swej głupocie.\nWarzywa już są drogie, teraz mięso, to co będziemy za chwilę jedli?\nI ona jest w PE!\nLewacy nie rozumieją wielu rzeczy np wolnego rynku…\nSzybko na leczenie!!!


Golonki indycze z wolnowaru | Domi w kuchni\nGolonki indycze z wolnowaru\nPo roku nieobecności, wolnowar wrócił do naszej kuchni. Poprzedni zwyczajnie rozleciał się po kilku myciach w zmywarce - nie ma co się dziwić, skoro pochodził raczej z niższej półki cenowej (stara wygrana w którymś z konkursów), choć bardzo popularnej w Polsce firmy, to kupując nowy wolnowar, postawiłam na oryginalny Slow Cooker znanej, amerykańskiej marki. Publikując dzisiaj przepis na golonki z indyka, mam już kilka przepisów w nowym urządzeniu, za sobą i mogę z całą pewnością stwierdzić, że to były dobrze zainwestowane pieniądze. 10 minut przygotowań, a potem tylko nakładam obiad na talerze :) Golonki wyszły pyszne, wręcz rozpływały się w ustach. Przygotowując golonki inspirowałam się przepisem z książki "Slow Cooker Solution", kupionej za kilka złotych w TkMaxx.\n2 małe jabłka pokrojone w ósemki i wydrążone\n200g małych, obranych ziemniaków, pokrojonych na pół\nlistek laurowy i 3 ziela angielskie\nGolonki opłukać, osuszyć i oprószyć solą i pieprzem. Na patelni rozgrzać niewielką ilość oleju, obsmażyć golonki z każdej strony, aż się zarumienią, włożyć do wolnowaru, wokół mięsa ułożyć pokrojone ziemniaki.\nNa tej samej patelni rozgrzać 2 łyżki oleju, włożyć cebulę, czosnek i marchewkę, oprószyć 1/2 łyżeczki soli i smażyć kilka minut, aż zmiękną, dodać jabłka, smażyć minutę, po czym powoli wlewać piwo, gotować razem kolejną minutę. Wszystko przełożyć do wolnowaru na wierzch i dookoła mięsa.\nWolnowar zamknąć pokrywką i wstawić gotowanie na temeraturę HIGH – czas 4 godziny, następnie zmienić temperaturę na LOW – czas 4 godziny (można też gotować golonki 6 godzin na temp. HIGH).\nPrzepis na golonki z piekarnika znajdziesz tu:


Audi, Skoda czy Opel... pomóżcie ! : Jakie auto kupić?\nAudi, Skoda czy Opel... pomóżcie !\n05 Kwi 2009, 10:25\nWitam, mam dylemat...\nzamierzam kupić swoje pierwsze auto i wybór ograniczyłem do trzech\n- taniej eksploatacji (części + paliwo)\n- wygodzie podczas jazdy na dłuższe trasy (dwa razy do roku, ale jednak)\n- możliwości naprawy podstawowych rzeczy we własnym zakresie\n-Audi 80 B4 - cena ok 10 000 pln\nprzebieg 200tys, rocznik 1994, 1.9 LPG, 90KM\nMnie się bardzo podoba ! Ale rodzina myśli inaczej... niestety też czasem będą nim jeździć... .\n-Opel Astra II (Hatch) - cena ok 15 000 pln\nprzebieg 170tys, rocznik 98-99, 1.6 LPG, 75KM\nAutko ze sportowym zacięciem, ale to opel (rdza) + dużo tego na drogach. Nie wiem czy częsci są drogie - moze ktos się wypowie ?\n- Skoda Octavia I - cena 16 000 pln\nprzebieg 180tys, rocznik 98-99, 1.6 LPG, 75KM\nwygląda na przestrzenne i w eksploatacji jest ponoć w miarę tanie. Słyszałem że części są niedrogie, ale jak z jakością... nie wiem\nZ tych wszystkich przekonuje mnie najbardziej Audi 80 B4 - blachy ocynk, solidne wykonanie wnętrza - nic nie trzeszczy etc. I mimo tego że ma 200 tys na liczniku.. jeżeli obok jest napis "AUDI" jestem przekonany że auto przy dobrym traktowaniu jest w stanie spokojnie dojechać do 400-500 tys. W przypadku Opla czy Skody przy przebiegu ok 200 tys czułbym się troche mniej pewnie...\nklasyk z 1994 czy troche młodsze autko ale "gorszą marką" ??\nRejestracja: 05 Kwi 2009, 10:04\nRe: Audi, Skoda czy Opel... pomóżcie !\n06 Kwi 2009, 17:34\nJeśli Audi B4 to tylko w 1.9 TDI 6l ropy i 500tys. na liczniku to żaden problem. Astra II żadna rewelacja, też myślałem o niej. 75km i sportowe zacięcie? chyba przy goleniu Skoda to taki gorszy VW. Jeśli masz do dyspozycji 16k to szukaj A4 (96')\nRejestracja: 12 Lut 2009, 12:58\n06 Kwi 2009, 18:20\ntak jak kolega wyzej jesli masz 16k to spokojnie szukaj a4, ewentualnie astra II i golf IV\nb4 to juz przezytek\n06 Kwi 2009, 19:30\ndokładnie , to audi to juz przeżytek , mówisz ze astr jest dużo na drogach , jak dla mnie takich starych audi jeszcze więcej mi by było osbiscie wstyd tym jezdzic .. ( chociaż może ja jestem dziwny , bo strasznie lubię berlinga )\nz tych trzech brałbym astre/octawie , astra mnie bardziej przekonuje wizualnie , bardzo lubię jej wnętrze , octavia mi już zbrzydła , ale wiadomo prawie jak vw ..\n06 Kwi 2009, 19:34\n-Audi 80 - mało miejsca, sporo pali, niedługo trafi do muzeum. 200 tys. km? Ciekawe po którym kręceniu licznika\n-Astra II - rdza? Gdzieś Ty w niebitym aucie widział rdzę? To nie Kadett, to Astra. Opel od 15 lat nie ma problemów z rdzą, a ludzie i tak swoje.\nDużo tego jeździ? A 80-tek to pewnie tak mniej, albo Skody Octavii? Rozejrzyj się trochę.\nZnajdziesz silnik 1.6 i 100 KM, a nie 75.\nCzęści takie same cenowo jak w starym Audi i Skodzie.\n-Skoda Octavia - wykonanie nie powala, ot, średnia w tej klasie. Te auta wcale takie bezproblemowe nie są. Skody z początków produkcji cierpiały na wiele przypadłości, dopiero później wzięto się za poprawki.\nKupuj Leona i nie wybrzydzaj.\n06 Kwi 2009, 19:36\nMoże i B4 jest trochę przeżytkiem. Ale właściciele takiej Astry II mogą tylko pomarzyć o takiej niezawodności jaką prezentuje B4. Z pewnością 15 letnia Astra II to będzie dużo większy parch niż B4, która pomimo upływu lat jest nadal chwalona i w cenie.\nsqizzy1 napisał(a): Z pewnością 15 letnia Astra II to będzie dużo większy parch niż B4, która pomimo upływu lat jest nadal chwalona i w cenie.\na gdzie Ty widziales 15 letnia astre II?\ntaka astra II 1.6 bedzie duzo bardziej niezawodna niz stare zajechane audi z przebiegiem przekraczajacym juz w bardzo wielu przypadkach ponad 250tkm\npoza tym wolałbym jezdzic astra II bo wyglada jeszcze dosc nowoczesnie, te b4 to juz jezdzace muzea\n06 Kwi 2009, 19:49\nChyba się nie zrozumieliśmy. Teraz mamy rok 2009 więc Audi z 1994 roku ma 15lat, te samochody w szczególe z silnikiem diesel'a są bardzo mało awaryjne, mało palą. A ciekawe jakby się sprawowała po 15 latach Astra II np. wyprodukowana w 1998r. więc w 2013r, zapewne takie przebiegi jakie osiągają aktualnie B4 będą nie osiągalne dla Astry II.\n06 Kwi 2009, 19:53\nno tak tylko te b4 juz maja takie duze przebiegi i na ogół wiekszosc z nich wyglada na zmeczone zyciem, a takie astry maja jeszcze zazwyczaj ponizej 200tkm\na to, ze b4 sa trwalsze i bardziej odporne na przebieg to sie zgadza\ntylko znalesc dobre b4 to nie jest taka łatwa sprawa, astre mozna szybciej wyłapac\n06 Kwi 2009, 22:12\nsqizzy1 napisał(a): Chyba się nie zrozumieliśmy. Teraz mamy rok 2009 więc Audi z 1994 roku ma 15lat, te samochody w szczególe z silnikiem diesel'a są bardzo mało awaryjne, mało palą. A ciekawe jakby się sprawowała po 15 latach Astra II np. wyprodukowana w 1998r. więc w 2013r, zapewne takie przebiegi jakie osiągają aktualnie B4 będą nie osiągalne dla Astry II.\nSądzę, że spokojnie dadzą radę. Astra też ma silniki diesla produkcji ISUZU i może mocy troszku brakuje (choć tragedii nie ma) to wytrzymałe są.\nA niezawodność Audi nawet w dieslu to więcej stereotypów niż prawdy. Porównuję Audi 80 tkę 15 letnią teraz i za 4 lata Astrę II w dieslu i wcale Astra nie będzie odstawać.\n07 Kwi 2009, 20:24\nO Audi A4 też myślałem ale naczytałem się o aluminiowym zawieszeniu za 1000 zł które często pada i mi sie odechciało )\nZnajomy mnie nakręca na mercedesa...\nco myślicie o Merc W202 ? np taki...\nźle nie wygląda ) Awaryjne ponoć nie jest, 10 litrów LPG /100km...\nchociaż o tej awaryjności to wyczytałem na forum W202... a wiadomo... każdy swoje chwali...\nw to 160kkm jakoś nie wierze ) " dziadek do kościoła pewnie jeździł"\nTo może macie jakieś inne propozycje ?\nAutko ma być reprezentatywne w miarę... niedługo kończe edukacje i trzeba będzie do roboty czymś jeździć a kaszlakiem troche wstyd\nekonomiczne do 1000złjakie autko......\nTagi: Audi, Opel, Skoda, awaryjne, Audi 80, niezawodny, wnętrze, lpg, VW, samochody, sportowe, części, szyby, diesel, tdi, eksploatacja, kupię, zawieszenie, 1.9 tdi, Astra\nAudi vs Skoda vs Opel - do 18 000 zł - Jakie auto kupić?\nRenault czy Skoda czy Opel??? - Jakie auto kupić?\nSkoda Octavia II czy Audi A4 B6 - Jakie auto kupić?\nAudi A4 B7 czy Skoda Octavia II - Jakie auto kupić?\n5,01 PLN Tpc Osłona silnika 85,39 PLN Satel Manipulator ca-4 vkled 148,00 PLN Stanley black&decker pols.sp zoo\nACC, BSW, LDW - systemy bezpieczeństwa ...Technologia coraz bardziej wspomaga kierowcę w zachowaniu bezpieczeństwa na drodze. Samochody rozpoznają znaki i ostrzegają o przekroczeniu dozwolonej prędkości, informują o obecności pojazdów w martwym polu a nawet automatycznie ...Toyota Auris Hybrid - kompaktowy ...Pod maską znajduje się silnik benzynowy o pojemności 1,8 litra pracujący w cyklu Atkinsona, który w połączeniu z agregatem elektrycznym oferuje moc na poziomie 136 KM. Napęd przekazywany jest za pomocą stanowiącej integralną ...Nowy Fiat Tipo - kompaktowy sedanFiat TIPO to całkowicie nowy, czterodrzwiowy samochód, stworzony od samego początku jako trójbryłowy sedan, zgodnie z koncepcją "Born to be Sedan", co pozwoliło wydobyć zrównoważone kształty włoskiego designu, gwarantując ...


Toyota 4Runner – testy i recenzje, zdjęcia, opinie, dane techniczne\nKatalog aut › Toyota › 4Runner\nToyota 4Runner to średniej wielkości SUV produkowany przez japoński koncern. Auto pojawiło się w 1984 roku (typ N60) i w rzeczywistości było Toyotą Hilux z pokrywą z włókna szklanego zakrywającego „pakę”. Na rodzimym rynku, samochód występował pod nazwą Hilux Surf.\nAuta były identyczne pod względem konstrukcyjnym i stylistycznym, choć 4Runner nie do końca był przystosowany do zwiększonego obciążenia tylnej osi, wynikającej z wyżej wymienionej pokrywy i dodatkowych siedzeń. Z biegiem lat dokonywano kolejnych, mniejszych lub większych modyfikacji, m.in. zmiana silnika z zasilania gaźnikowego na wtryskowe, poszerzenie rozstawu przednich kół, modyfikacja przedniego zawieszenia czy zmiana atrapy chłodnicy.\nPrzez pierwsze lata auto było wyposażone w napęd na 4 koła,co jednak w 1986 roku uległo zmianie. Do napędu służyły benzyniaki o pojemności 2,4 (4-cylindrowy) oraz 3 litrów (V6) generujące kolejno i 114 i 143 KM. Turbodiesle miały tą samą pojemność ale 4 cylindry w obu przypadkach i rozwijały odpowiednio 90 i 125 KM. Do wyboru była 5-biegowa przekładnia ręczna (rzadko występująca) oraz 4-stopniowy automat.\nW 1989 roku pojawiła się druga odsłona 4Runnera (N130). O ile pierwsza generacja była niemal identyczna Hiluxowi, o tyle w przypadku drugiej duże zmiany dotknęły nadwozia, choć można zauważyć pewne podobieństwa między modelami. Nowością było także 5-drzwiowe nadwozie, oferowane razem z 3-drzwiową wersją (która w 1992 roku została wycofana ze sprzedaży).\nPod względem konstrukcyjnym 4-Runner wciąż bazował na pick-upie Toyoty. W 1992 roku miały miejsce drobne modyfikacje stylistyczne, polegające na przeprojektowaniu atrapy chłodnicy oraz wymiany reflektorów i kierunkowskazów. Gama jednostek napędowych w porównaniu do poprzednika nie uległa zmianie, a do wyboru był napęd na tylną lub obie osie.\nW 1995 roku do produkcji trafiła 3. generacja 4Runnera (N180). Ta odsłona znacznie różniła się od poprzednich, nie tylko nadwozie ale i podwozie było zupełnie inne i tam razem auto bazowało konstrukcyjnie na modelu Land Cruiser Prado. Oprócz tego 4Runner był dłuższy i oferował więcej miejsca, zarówno dla pasażerów jak i w bagażniku.\nW 1999 i 2001 roku wprowadzono drobne zmiany stylistyczne tj. zmiana atrapy chłodnicy, zderzaków, lusterek, reflektorów oraz inne dodatki. Pod maską zagościły nowe benzyniaki – 2.7 R4 generujący 152 KM oraz 3.4 V6 o mocy 185 KM. Wśród turbodiesli w ofercie pozostała 125-konna jednostka 3-litrowa.\nW 2002 roku zadebiutowała 4. odsłona SUV-a Toyoty (N210). W zależności od rynku, oprócz nazwy Hilux Surf obowiązywała też nazwa SW4. Stylistycznie auto nawiązuje do swojego poprzednika, jednak charakteryzuje się większą ilością zaokrągleń i bardziej nowoczesnym designem.\nAuto otrzymało na nowo zaprojektowane zawieszenie, i mimo iż 4Runner nie był autem strikte terenowym, to napęd na 4 koła i liczne systemy wspomagające jazdę w terenie pomagały wyjść z twarzą w przypadku zjechania z asfaltowej szosy. Zadbano także o bardziej luksusowe wyposażenie wnętrza, które w najwyższej wersji było naprawdę imponujące.\nWśród benzyniaków zniknęły silniki 4-cylindrowe. Zamiast tego do wyboru były jednostki 4.0 V6 oraz 4.7 V8 generujące kolejno 248 i 275 KM. Wśród diesli dostępny był wariant 132- i 170-konny 3-litrowego silnika. Jeśli chodzi o skrzynie biegów wyboru nie było – dostępna była tylko 5-stopniowa przekładnia automatyczna.\nW II połowie 2009 roku zaprezentowano piątą odsłonę 4Runnera. Co ciekawe, stylistycznie auto przypomina 3. generację, a nie swojego bezpośredniego poprzednika, mimo iż konstrukcyjnie na nim bazuje. Pojazd dzięki zgrabnym kanciastym kształtom stał się bardziej mocarny i wzbudzający respekt, co zawdzięcza także dłuższemu oraz wyższemu nadwoziu. Tym razem napęd na 4 koła występuje w standardzie tylko w bogatszych wersjach wyposażenia. W podstawie oferowany jest napęd na tylną oś. Oprócz tego dostępny jest mechanizm różnicowy tylnej osi z ograniczonym poślizgiem.\nZnów powrócono do 4-cylindrowej jednostki napędowej, która miała 2.7 litra pojemności i generowała 160 KM. Większy, 4-litrowy silnik V6 VVT-i dysponował mocą 275 KM. Obie jednostki współpracują z 5-biegowym automatem.


W Lidlu kupimy wkrótce produkty znanych marek. Jakie? | Nowiny\nRedakcja 08.12.2012 Zaktualizowano 08.12.2012\nLidl wprowadził w grudniu do sprzedaży produkty marki Wittchen Lidl\nJak informuje portalspozywczy.pl, Lidl wprowadził w grudniu do sprzedaży produkty marki Wittchen. W świątecznej ofercie klienci mogą kupić w sklepach portfele i paski od producenta galanterii skórzanej.\nNa tym portalu przedstawiciele Lidla zapewniają, że produkty Wittchen na półkach sklepów sieci to dopiero początek. Niemiecki dyskonter chce wprowadzać do swoich placówek produkty innych uznanych marek.\nNie tylko Lidl chce zarabiać na klientach o bardziej zasobnym portfelu. Inne sieci dyskontowe, takie jak Biedronka, Aldi, czy Netto oferują coraz więcej produktów markowych w swoich sklepach - czytamy na www.portaspozywczy.pl.\nPortal podaje przykład zachodzących zmian. Aldi, czyli niemiecki operator podpisał niedawno umowę z koncernem Coca-Cola. Oprócz Coli w sklepach Aldi dostępne będą także Fanta i Sprite. Aldi, który ma w Polsce ponad 70 sklepów, chce podpisać także kontrakt z firmą Nivea. W dyskontach w Polsce systematycznie spada liczba produktów pod marką własną, które kiedyś dominowały na półkach tego typu sklepów.\nMateriał oryginalny: W Lidlu kupimy wkrótce produkty znanych marek. Jakie? - Gazeta Pomorska\ntw 24.06.2016 22:38:41\nNajsmutniejsze jest to ,że najczęściej wyroby te są produkowane za granicą.A my jesteśmy tylko dla nich rynkiem zbytu i dlatego jest u nas coraz mniej niejsc pracy.\nwypicowany goguś 24.06.2016 22:38:41\nbeiersdorf aka nivea produkuje coraz wiekszy badziew. słabe te ich kosmetyki sie zrobiły. pewnie za gorsze sprzedadza hurtowo te i kosmetyki nielwle róznica sie od tych "lidlowych"\njakas 24.06.2016 22:38:41\nbyły wszędzie ale się rozeszły jak świeże bułeczki , ja niezdążyłam również na zakup\nEwe 24.06.2016 22:38:41\nProdukty robione dla Polaków przez zagraniczne marki takie jak Lidl np są celowo robione gorzej, bo nikt tego w Polsce nie kontroluje, ani nie porównuje do pierwowzoru. Szampony i perfumy są rozwaniane, do proszkw dodają kredy albo kwarcu by zwiększyć ich objętość.\nJa kupuje tylko polskie produkty(czyli te, które mają pod kodem kreskowym numer 590) i nie zamierzam wspierać Niemców, Francuzów czy Anglików. Walczmy o Polske !\nmeg 24.06.2016 22:38:41\nzabawne to wszystko u nas nie bylo prtfeli witchena ;]\n#MuremZaGrażyną – pikieta pod budynkiem Radia Rzeszów [FOTO]\nAdam Hamryszczak nowym prezesem Portu Lotniczego w Jasionce\n3580 paczek trefnych papierosów w skrytkach auta [ZDJĘCIA]


Yeti, Wielka Stopa, starożytne zapomniane gatunki - część 1 : Starożytna Historia / Zakazana Archeologia / Paleoastronautyka\nDzisiaj jest 22 kwie 2021, 2:48\nYeti, Wielka Stopa, starożytne zapomniane gatunki - część 1\nPomiędzy rokiem 877 i 879 Sigisbert VI, który był znany w historii jako Książę Ursus "Książę Niedźwiedź," był on oficjalnie proklamowany jako "Król Ursus". Poprowadził on rewoltę przeciwko Ludwikowi II Francuskiemu próbując przywrócić do władzy dynastię Merowingów. Rewolta nie powiodła się. Książę Ursus i jego zwolennicy zostali pokonani w bitwie pod Pointiers w 881. W wyniku porażki rodzina Plantard utraciła swe posiadłości na południu Francji. Ursus zmarł w Bretanii.\nChciałabym zacząć od przedstawienia informacji w bardzo znajomym temacie, Biblii. W roku 1616 ustalono pięć kategorii dzikich ludzi: solitarii, sacchani, hyspani, piginini oraz diaboli. Maria Magdalena została umieszczona pośród solitarii, wraz ze Świętą Maria Egipską (inaczej Marią Egipcjanką) , Aegidiusem (Św. Idzim oraz Onuphriusem (Św. Onufrym).\nMaria Magdalena unoszona w powietrze (Wniebowzięcie), 1490-92, Niemalowane drewno, wysokość: 187 cm, z rzeźby nadołtarzowej Magdaleny, Münnerstadt. Limewood (Muzeum Narodowe - Bayerisches Nationalmuseum, Monachium)\nMuzeum zamkowe w Linzu (Górna Austria). Kolekcja średniowieczna: Statua Marii Magdaleny jako “włochatej kobiety” z Altschwendt (15 stulecie).\nMaria jest ukazana jako pokryta włosem lub, tak jak w tekście poniżej w jakiś sposób powiązana z tymi ludźmi. Nie jestem zwolenniczką popularnego wierzenia, że oznacza to nieczyste lub grzeszne zachowanie.\nKoronacja Błogosławionej Marii Dziewicy; margines Dzikiego Ludu\nKsięga Godzin (popularne w dawnych wiekach tzw. Godzinki), Używane w Rzymie ('Godzinki Dunois) Pochodzenie Francja, Centralna (Paryż) Datowane na ok. 1440-1450 rok (po 1436)\nEshaw [ISZAUŁ] (w spolszczonej wersji Ezaw - - "AYN, SHIN, WAW"; Wymawiane wdług angielskiej fonetyki "`Ee" [I] (jak "see" [SI]) + "shaw" [SZAUŁ] (jak "saw" [SOŁ] z dodatkowym naciskiem). Jest to archaiczne słowo które dosłownie oznacza „owłosiony”. Odnosi się do kogoś kto ma owłosione i ciemne ciało. Fakt ten jest zilustrowany w następującym biblijnym wersie: "Pierwszy który wyszedł (urodził się) był czerwony (rudy), całe jego ciało było jak włochaty płaszcz; tak więc nazwali go Esau."\nPrzez swój ciemny i mroczny kolor Esau oraz włosy które otulały jego ciało został on nazwany "Eshaw" (ESZAUŁ, polskie Ezaw) co oznacza "pokryty włosem". W języku arabskim słowem temu pokrewnym jest A`z potrójnym rdzeniem "AYN, THAA, YAA". To słowo podobnie oznacza pokrycie włosami.\nd'Ésaü et Jacob Cote : Français 8 , Fol. 26 Guiard des Moulins, Bible historiale, France, Paris, XIVe siècle, Maître de Fauvel et collaborateurs [Narodziny Ezawa i Jakuba]\n[Genesis 25:25, Biblia Króla Jakuba: I pierwszy wyszedł czerwony, cały jak w płaszczu z włosia; i nadali mu imię Esau.]\nGenesis 27:11, I Jakub rzekł do Rebeki swej matki, Patrz, Ezaw mój brat jest owłosionym człowiekiem a ja jestem gładkim człowiekiem: Esau. Słowo Esau było generalnie używane by zasugerować zrobione, uformowane lub udoskonalone; albo perfekcyjne, krzepkie, etc. Ale zdaje się to być dialektyczna wariacja arabskiego “atha”, “być pokrytym włosami”; skąd “athai” owłosiony” bez wątpienia importuje słowo Esau, w aluzji do okoliczności jego pokrycia włosami.\nNOTA: Dzień po zamieszczeniu tego zdjęcia link został wyłączony. Pomimo tego pełne prawa należą do biblioteki Morgan Library i mam nadzieję, że wkrótce naprawią ten problem ponieważ tekst jest w swej całości wart obejrzenia i bardzo interesujący.\nCORSAIR "M.739, 11v,\n3) Jakub i Ezaw: Narodziny – Wewnątrz budynku, Rebeka nosi nakrycie głowy, opiera głowe na prawej ręce leżąc na udrapowanym czteronogim łożu powyżej Jakuba i Ezawa, obaj pod przykryciem na materacu, jeden wznosi ręke ku Rebece. Ujęta scena jest opisana w oryginale: DIZ IST REBECCA YSAACHES WIB VN(DE) LIT IN CHINDELBETTE. DIZ IST YSAAC VN(DE) REBECCA."\nDziękuję Morgan Library za naprawienie tego problemu. Posiadają oni wiele starożytnych manuskryptów pokazujących tych starożytnych dzikich ludzi (kliknij tutaj) które sami możecie zobaczyć. Możecie też zacząć nowe wyszukiwanie, wpisując to w okno wyszukiwarki ( "wild man" ) upewniając się, że dodaliście znaki cytatu. Bawcie się dobrze !\nhttp://www.ministranci.pl/nr/biblia/starszy_brat.html ciekawy jest tutaj fakt, że niektórzy badacze uważają, że historia ta odnosi się w symboliczny sposób do genetyki, i że „błogosławieństwo”, przywilej posiadania władzy nad Ziemią został w podstępny sposób odebrany pierwotnej „włochatej” rasie ludzi na rzecz nowej wersji człowieka”.\nPrzynajmniej w ten sposób ta historia została użyta podczas jednego z wzięć przez obcych dla zilustrowania faktu, że nie powinniśmy na to zezwolić żadnej obcej sile ponieważ Ziemia należy do nas http://www.whale.to/b/turner_b.html – historia Ezawa została wielokrotnie skopiowana min. jako historia Romulusa i Remusa http://www2.latech.edu/~bmagee/103/livy.htm chodzi tu być może o symbolizowanie przejęcia prawowitego dziedzictwa ludzi przez gadzie hybrydy lub nowy rodzaj bezwłosych ludzi stworzony przez jakąś obca siłę (jednym z jej efektów było min. powstanie wojujących tyranii takich jak starożytny Izrael czy Rzym) – przypis tłumacza)\nŚwięty Onofrio/ Onuphrius/Onufry\n"Święty Onuphrius działał w czwartym wieku, najpierw w cenobium nieopodal Hermopolis w Tebach (Thebes) w Egipcie i później jako pustelnik na pustyni gdzie został on odkryty przez Świętego Paphnutiusa (Pafnucego). Kiedy Paphnutius pierwszy raz napotkał go głęboko na pustyni był zatrwożony wyglądem Świętego widząc, że jest pokryty włosem jak dzika bestia i nagi za wyjątkiem zszytej z liści bielizny okrywającej jego lędźwie".\nŚwięty Aegidius (Idzi)\nNie jestem pewna czy jest to Św. Aegidius. To zdjęcie przyszło do mnie bez podpisu lub powiązanego z nim imienia. Jest to jednakże jakiś Owłosiony Święty.\n12-27-08 aktualizacja: Pewne informacje o powyższym obrazku nadesłał mi właśnie student historii z Francji.\n"St Aegidius" ; Jest to miniatura Św. Onophriusa z Księgi Godzinek Lorette d'Herbeviller's (Paris, Bibliothèque Nationale, ms lat. 13279, f° 54 verso / produced in Metz (France), 1460-1470).\nKról Nebuchadnezzar (Nabuchodonozor) z wieszczami, astrologami /magiami oraz Daniel ( interpretują oni sny króla )"Ja, Nebuchadnezzar, spoczywałem w mym domu i działałem w swym pałacu. Widziałem sen który mnie przeraził i myśli na mym łożu i wizje w mej głowie zmartwiły mnie. Dlatego wydałem dekret by sprowadzić wszystkich mędrców Babilonu przede mnie, ponieważ oni mogą oznajmić mi interpretację mego snu. Wtedy magowie, astrolodzy, Chaldejczycy i wieszcze weszli"\nGILGAMESZ, Babiloński heros i obiekt wielkiego eposu napisanego w trzecim tysiącleciu P.N.E.. "Dziki człowiek" Enkidu jest ważną postacią w Eposie o Gilgameszu. Enkidu narodził się w pełni dorosły, owłosiony i dziki. Żył on jak zwierzęta jedząc trawę i pijąc z bestiami z oczek wodnych.\nEpos o Gilgameszu został napisany na glinianych tablicach 2000 lat przed napisaniem Biblii. O 7-ej Tablicy: "Epos o Gilgameszu, królu miasta Uruk, przetłumaczony z 12 glinianych tablic odzyskanych z biblioteki asyryjskiego króla Assurbanipala, i zapisany akkadyjskim w trzecim milenium P.N.E.. W siódmej tablicy powiedziano, że jego (Gilgamesza) przyjaciel Enkidu latał godzinami trzymany w szponach przez wielkiego orła. Orzeł mówi do niego: “Spójrz w dół na ziemię. Jak ona wygląda? Spójrz na morze. Jakim ci się wydaje? Enkidu opisuje ląd jak górę i morze jak jezioro. Orzeł wzlatuje wyżej i kolejne cztery godziny później prosi Enkidu by spojrzał na ląd i to jak on wygląda; i Enkidu opisuje ziemię jako przypominającą ogród i morzez jako kanał wodny ogrodnika. Wielki orzeł wciąż wzlatuje wyżej i kolejne cztery godziny później prosi Enkidu by spojrzał w dół na ląd i opisał jego wygląd; i Enkidu mówi, że ląd przypomina owsiankę a morze poidło. I jak zgodzą się z tym współcześni astronauci ziemia rzeczywiście przypomina mieszankę owsianki i poideł z kosmosu." Enkidu (dziki człowiek) daje nam pierwszy opis naocznego świadka kosmicznej podróży.\nZaginione Klucze Enocha? Kto wie, niemniej jednak jest to interesujące.\nProwadzi to do religijnych kontrowersji a nie chce w nich utkwić. Jeśli chcesz wiedzieć więcej o tym dziwnym powiązaniu Internet jest pełen tych informacji.\n2 Królów 1:8 I odpowiedzieli mu, był on owłosionym człowiekiem, i w grubości pasa miał skórzany pas na jego lędźwiach. I powiedział on, To jest Eliasz Tiszbita.\n"Patrzcie, ześlę wam Eliasza proroka przed nadejściem wielkiego i straszliwego dnia PANA" Malachiasza 4:5\n(Jeśli ktoś ma uwagi co do potrzeby poprawienia tłumaczenia wersów biblijnych oraz tych z innych źródeł przytoczonych w tym i kolejnych artykułach w tym temacie niech pisze do Administratora podając z jakiego wydania Biblii/źródła ono pochodzi – przypis tłumacza)\nBitwa o Gath\nBitwa o Gath, miasto Filistynów znane również jako Miasto Gigantów, gdzie znaleziono [ciało] człowieka o wielkiej posturze, które na każdej ręce miało po sześć palców i po sześć palców u stóp... (2 Sam 21:20)\n1464 “Jest to prawdziwy i faktyczny patron natury któremu zawierzamy "\nwłochaty człowiek Godfreya\nDetal z mosiądzu dla Biskupa Godfreya d1314 i Fredericka Von Bulowa 1375 Schwerin, Wschodnie Niemcy. Ten panel zza żelaznej kurtyny jest detalem z dużego mosiądzu (151" x 72"), dla powyższych 14-wiecznych biskupów. Poniżej stóp Godfreya włochaty człowiek lasów (domów drzewnych) został przedstawiony pijąc napój, ucztując z ich królem, obracając mięso na rożnie i mieszając w gotującym się kotle.\nPorwanie z Domu Drzew, detal z mosiądzu dla Biskupa Godfreya d1314 i Frederick Von Bulowa 1375 Schwerin, Wschodnie Niemcy\nStatek Biskupa Theofila\nStatek Biskupa Theophile (Teofila) żeglujący w pobliżu wyspy zamieszkanej przez Dzikiego Człowieka. Flemish, Bruksela lub Bruges, 1465 - 1470\nOdniesienia do tych starożytnych istot pochodzą z całego globu: Chin , Europy, Australii , Grecji jak również z USA żeby wymienić tylko parę.\nJak widzicie sam temat zasługuje na osobny rozdział ale muszę kontynuować. Chcę wam pokazać jak różnorodne i globalnie rozprzestrzenione są te historyczne odniesienia, tak więc przechodzimy do następnego dobrze znanego zagadnienia Aleksandra Wielkiego (wkrótce więcej o tym w poniższym linku).\nWkrótce w cześć 3\nBiblia Kolbrin opowiada jak małpie plemię Selok, ... zginęło w płomieniach przed Doliną Lod i tylko jedna samica dotarła na wysokość jaskiń powyżej i o tym jak jeden niebiański człowiek odrodził się z tej samicy w tej jaskini nieszczęść (reakcja stresowa typowa dla wszystkich ssaków – przypis tłumacza). Biblia Kolbrin jest zbiorem dokumentów (Brązowa Księga) który ukryto podczas spalenia Opactwa Glastonbury w Anglii przez Edwarda Pierwszego w 1184 AD. Była ona przechowywana przez sekretne grupy przez ostatnich 850 lat. Edward chciał zniszczyć Kolbrin wierząc, że jest ona heretyckim rywalem dla Biblii Świętej i (co oczywiście było najważniejsze – przypis tłumacza) potencjalnym zagrożeniem dla jego prawowitych żądań do tronu Króla Anglii. Do czasów Edwarda w historii 1,920 akrów Glastonbury od dawna było uważanych za święty dar dla rodziny Jezusa i często (opactwo) działało jak suwerenny naród nie płacąc podatków koronie i było usiane tajemnicami i znaczeniami religijnymi. Kolbrin jest kolekcja starożytnych manuskryptów o których mówi się, że zostały uratowane z Opactwa Glastonbury podczas jego spalenia w 1184. O Kolbrin mówi się również, że łączyło się historycznie z Jezusem poprzez jego dziadka stryjecznego Józefa z Aryamtei (co wygląda raczej na spekulację mającą na celu zwiększyć autorytet Opactwa Glastonbury co nie zmienia jednak faktu, że Kolbrin jeśli prawdziwe jest bardzo interesującym manuskryptem – przypis tłumacza).\nNie mogę nic powiedzieć o autentyczności tej książki ale jest ona bardzo interesująca jeśli jest prawdziwa.\nWięcej informacji o tej linii badań zamieściła tutaj Kathy Strain\nAIBR – Alliance Of Independent Bigfoot Researchers\n(Sojusz Niezależnych Badaczy Wielkiej Stopy)\nProszę zrozumieć, że jest to strona dotycząca osobistego hobby założona głównie dla moich własnych korzyści i, że dane i inne informacje zawarte wewnątrz tej strony służą mej własnej, osobistej edukacji i tym hobbystom którzy podzielają podobne zainteresowania. Pełen kredyt jest dawany każdemu i wszystkim zewnętrznym linkom, ikonom i cytowanym tekstom.\nAdres kontaktowy – informacyjny:\nPearl Jo Prihoda © Paźdż. 18, 2008\nObadiasza 1:16 Ponieważ piłeś u mej świętej góry, tak wszyscy poganie pija nieustannie, tak będą pić, tak, oni bedą pili i będą tak jakby ich nie było.\nBiblia króła Jakuba Kolosjan 1:15 Który jest obrazem niewidzialnego Boga, pierworodnym kazdego stworzenia:\nGenesis 27:19 I powiedział Jakub swemu ojcu, Jam Ezaw twój pierworodny\nI tak, jestem świadoma powiązania Merowingów i Króla Ursusa.\nTytuł: Re: Yeti, Wielka Stopa, starożytne zapomniane gatunki - częś\n: 04 kwie 2013, 14:24\nco do samej Biblii Kolbrin - jak się to ma wg Ciebie do tego artykułu ? :\n[edit-zmienię klasyfikację powyższej formy zapytania - poniższy tekst -> jako niejako uzupełnienie treści na temat owej Biblii]\nPo porażce z Hebrajczykami Egipcjanie zaczęli spisywać Wielką Księgę w staroegipskim\nhieratyku, która została później przetłumaczona na język fenicki, a później na angielski.\nPierwotnie księga ta była wielkości encyklopedii i zawierała bardzo szczegółowe zapiski\nhistoryczne. Dwa z nich, godne uwagi, to opis potopu i opis dziesięciu plag jakie dotknęły\nEgipt. Według tych starożytnych Egipcjan przyczyną plag jakie ich dotknęły było masywne\nciało niebieskie Podają również informację, że to samo ciało było przyczyną potopu i\nzatonięcia Atlantydy. I tak samo jak Hebrajczyk Jeremiasz, nazywali to ciało NISZCZYCIELEM i\nostrzegli nas o jego powrocie. To co pozostało z tych starożytnych zapisków zawarte jest w\npierwszych sześciu księgach tzw. Biblii Kolbrina\nW Księdze Kolbrin, do 1184 przechowywanej w bibliotece opactwa Glastonbury (Anglia), są\nzaskakująco dokładne informacje o wyglądzie naszej planety obok niezwykłego niebiańskiego\nobiektu, który jest nazywany Niszczycielem.\nKolbrin składa się z 11 ksiąg. Uważa się, że sześć z nich zostało napisanych przez egipskich\nskrybów po Exodusie, pięć innych – przez kapłanów celtyckich po narodzeniu Chrystusa. Ale\nnajprawdopodobniej jest to starożytny indyjski dokument, który opisuje kataklizm, w odległej\nprzeszłości Jest też przestrogą dla całej ludzkości, że Destroyer powróci ponownie\nOto tylko niewielka część tego ciekawego dokumentu: teksty z Księgi Rękopisów (Treasury of\nLife) Rozdziały 2-7. Destroyer – Część 1.\nLudzie zapomnieli o dniach Niszczyciela. I pamiętaj tylko mądry wie, gdzie udał się i\npowróci o umówionej godzinie. On szalał w niebiosach w ramach Dni Gniewu. A on był jak\nchmura kłębu dymu z otoczką ognia płomiennego. Usta – Otchłań, płomienie, dym i rozżarzony\nKiedy nadchodzi czas, tajne Prawa Nieba zaczynają kontrolować gwiazdy, powodując ich\nprzeniesienie w nietrwałości zmodyfikowanej ścieżki, a niebo wydaje duże czerwone światło.\nKiedy spadnie krew do Ziemi, Destroyer pojawi się i góry otworzy i będą rzygać daleko wokół\nogniem i popiołem. Drzewa zostaną wycięte, a wszystko co żywe będzie umierać. Wody zostaną\npołknięte przez ziemię, i będą gotować się morzu. Niebo będzie płonęlo ogniem czerwonawym, a\noblicze ziemi będzie o odcieniu miedzi. I nastaną Dni Ciemności. Wprowadzony księżycowy\nLudzie rozproszą się w szaleństwie.Usłyszą wołanie trąbki i walkę Niszczyciela i szukać będą\nschronienia w jaskiniach. Strach zje ich serca i odwaga odpłynie , jak z pękniętego dzbana\nwoda. Zostaną one wchłonięte przez ogień gniewu i rozpuszczą w oddechu Niszczyciela. Tak\nbyło w Dniach Niebiańskiego Gniewu, co minęł, i tak będzie w dni Zagłady, gdy przyjdzie\nhttp://planeta.moy.su/blog/prorochestva ... 4-25-19008\nTutaj w TheKolbrin.com można zobaczyć fragmenty tych rękopisów w trybie online lub zakupić\nje w formie papierowej: http://thekolbrin.com/\nRefleksja: Patrząc na tekst jako zapis historyczny ok. motyw czerwonego nieba jest mi dosyć\nbliski…. tak jak i huk związany z Księżycem. Z dalszego opisu można wywnioskować, że to\nciało spowodowało duże zaburzenia w polu elektromagnetycznym Ziemi i destrukcyjną siłę\nżywiołów ( wulkany).. ale trochę to też skojarzenie z Paszczą Jaguara w tej mało\nsympatyczej opcji “połknięcia”\nCYT :“świadome przejście przez paszczę jaguara polega na przejściu przez nią bez strachu z\nczystym umysłem i czystym sercem, a ci co tego nie mają, nie zmieszczą się w szczelinie i\nzostaną “pożarci” przez Jaguara, albo inaczej odejdą w nicość i zapomnienie”\nhttps://nnka.wordpress.com/2012/04/25/k ... szczyciel/\n: 04 kwie 2013, 17:53\nTak... Chodzi o ten konkretny fragment dotyczący innych gatunków człowieka.\nArtykuły skupiają się wyłącznie na tym jednym konkretnym aspekcie źródeł.\nBiblia Kolbrin opowiada jak małpie plemię Selok, ... zginęło w płomieniach przed Doliną Lod i tylko jedna samica dotarła na wysokość jaskiń powyżej i o tym jak jeden niebiański człowiek odrodził się z tej samicy w tej jaskini nieszczęść (reakcja stresowa typowa dla wszystkich ssaków – przypis tłumacza).\nBędą jeszcze dwie części artykułu przedstawiające takie znaleziska.\nStrona źrodłowa autorki nie jest obecnie publicznie dostępna ze względu na koszty hostingu strony.\nObecnie autorka prowadzi własne miniforum dla badaczy tych stworzeń http://osareal.forumco.com/\nPS. Dzięki za dodatkowe informacje na temat Biblii Kolbrin.\nMyślę, że warto założyć o owej księdze osobny wątek.\n: 05 kwie 2013, 21:53\nCredo Mutwa w książce Indaba My Children wspomina o "niewolnikach", z ciała i krwi sztucznie stworzonych przez "Pierwszych Ludzi". Przywołana jest pewna historia, w której "niewolnicy" mają stoczyć bitwę z "małpoludem", gdy nagle na niebie pojawia się "wielka wojenna gwiazda" - cokolwiek to znaczy


Tanie biuro rachunkowe golub dobrzyń - Regały z drewna Warszawa Poznań Katowice Łódź Regały z drewna Warszawa Poznań Katowice Łódź\nTanie biuro rachunkowe golub dobrzyń\nRozpoczynając działalność gospodarczą oraz zakładając firmę należy wziąć pod uwagę wszelkie koszty jakie złożą się na miesięczne wydatki związane z prowadzeniem biznesu. Do podstawowych wydatków stałych należy zaliczyć opłaty za dzierżawę pomieszczenia biurowego czy też koszty połączone z księgowością. Najtańszym sposobem prowadzenia księgowości jest zlecenie usług księgowych zewnętrznej firmie. Kwoty za prowadzenie małej księgowości niewielkim firmom, nie powinny wykraczać kilkuset złotych w skali miesiąca. Wskazane jest odnaleźć tanie biuro rachunkowe, które zajmie się całościowym kalkulowaniem przychodów z Urzędem Skarbowym. W necie jest dostępnych niezwykle dużo propozycyj, które na bez problemu można przeglądnąć jeszcze przed otwarciem firmy.\nTrener personalny cena bolesławiec


Home > Płyty > Recenzja > Mad Ship – Flash Years\n„Fascynacja astronomią towarzyszy mi właściwie od dziecka. Jest to bardzo pobudzający wyobraźnię obszar nauki” – stwierdził Kuba Wójcik (gitara, elektronika) zapytany przez portal Jazzarium o inspiracje wpływające na jego twórczość. Dał temu wyraz już na debiutanckim w roli lidera grupy Minim Experiment albumie Dark Matter. Tytuł jednej z kompozycji – Pale Blue Dot – oddawał mikroskopijność naszej planety w odniesieniu do całej galaktyki. To właśnie zadumę nad przytłaczającym ogromem wszechświata dało się wyczuć w tamtej muzyce. Flash Years dotyka podobnych zagadnień, ale idzie dużo dalej, zawierając pełen wachlarz emocji towarzyszących eksploracji kosmosu.\nMożna przyjąć, że materiał skonstruowany jest podobnie jak scenariusz filmu o międzyplanetarnych podróżach. Po początkowej ekscytacji załogi (Orion’s Drag) w jej planowe działania wkracza chaos, kierując astronautów w stronę improwizacji (Ayin, Forward Mars!), ta prowadzi zaś do ostatecznego triumfu, czyli powodzenia misji (PAN). Fabułę wzbogacają sceny patetycznych przemów (Interstellar), a także nostalgicznej kontemplacji przestworzy (Vega, My Dear). W odróżnieniu jednak od hollywoodzkich produkcji Mad Ship nie chwyta się ogranych środków: ckliwych gestów, heroicznych popisów czy szablonowo budowanego napięcia. Przeciwnie, muzycy nie boją się gwałtownie zmieniać nastrój i lawirować pomiędzy konwencjami. Są bardzo kreatywnym kolektywem, dokładnie jak sugeruje nazwa – nieprzewidywalną załogą szalonego statku. „Lubię patrzeć, jak wspólne dzieło się rozwija, przekształca i w pewnym momencie zaskakuje mnie samego” – przyznał jej „dowódca” (JazzPRESS 5/2020), który jest autorem wszystkich kompozycji na płycie.\nZ materiałów promujących wydawnictwo dowiadujemy się, że Wójcikowi zależało, by wyróżniało je oryginalne brzmienie, odbiegające od tradycyjnego jazzowego kwartetu. Służy temu przede wszystkim śmiałe sięgnięcie po aparaturę elektroniczną. Grzegorz Tarwid operuje wyłącznie syntezatorami, a lider korzysta z różnych efektów gitarowych. Duże znaczenie miała też postprodukcja w studiu Dizzy Dizzy z Albertem Karchem. Skład instrumentalistów uzupełniają Tomasz Licak (saksofon tenorowy, klarnet basowy) oraz Krzysztof Szmańda (perkusja). Istotnym aspektem brzmieniowym jest też brak nominalnego basisty – te partie muzycy podzielili między siebie. Choć jazzowe korzenie wszystkich członków grupy są bardzo silne, to pomysł na styl Mad Ship wykracza daleko poza ramy tego gatunku. Ich muzyka wymyka się zresztą jakimkolwiek klasyfikacjom, co bez wątpienia jest jej wielkim atutem.\nTak jak astronauta opuszczając ziemską atmosferę zmierza ku nieznanemu, tak samo członkowie Mad Ship podążają w kierunku, który nawet dla nich pozostaje zagadką. Właśnie dlatego słuchanie Flash Years jest tak wciągającą przygodą. Zamiłowanie Wójcika do tworzenia kontrastów prowokuje nieustanne zmiany nastroju – muzyka potrafi szaleńczo przyspieszać, kierując w stronę awangardowych improwizacji, by po chwili dać moment na złapanie oddechu przy kojących melodiach. Gitarzysta, we wspomnianej rozmowie z JazzPRESSem, przyznaje, że w ten sposób pragnął oddać osobistą „percepcję współczesności, tytułowych błyskawicznych, gwałtownych lat”.\nMad Ship – Flash Years 09 marca 2020