Sprawdzone auto dla firmy - Samochody, motocykle oraz części\nCzasami jedziemy z naszego miejsca zamieszkania w inne, położone – załóżmy – na przeciwległym krańcu państwa miejsce. Powody do wyjazdów mogą być osobiste bądź służbowe. Niestety nie wszystko w firmie zdołamy załatwić z pomocą telefonu, kiedy niekiedy trzeba wysłać pracobiorcę w podróż służbową.\nMoże być też tak, że ważna część działalności naszego przedsiębiorstwa opiera się na prędkim, codziennym przewozie potrzebnych do pracy rzeczy. Tak jest przykładowo w jednostkach sprzątających, gdzie często konieczne może być dostarczenie środków do czyszczenia w dość odległe części Polski.\nRzetelna informacja ze strony przyda się każdemu. Więc zapraszamy do przeglądnięcia naszego nowego tekstu. Odnajdziesz go pod tym linkiem.\nUsługi tego rodzaju najczęściej realizowane są za pomocą przetargu, zatem jednostka realizująca zlecenie nie musi się mieścić w miejscu gdzie będzie pracować, stąd konieczność ciągłych podróży pomiędzy siedzibą firmy a miejscem porządkowania.\nPodobna sytuacja powoduje, iż samochody będące w dyspozycji jednostki szybko się niszczą. Mym zdaniem w podobnych wypadkach świetnym wyborem może być wybór aut włoskiego koncernu.\nJeżeli chcesz zobaczyć coś rzeczywiście niecodziennego? Nie ma jakiegokolwiek kłopotu – spójrz na to (http://naprawamostyskrzynie.pl/naprawa-dyferencjalow-trojmiasto/) a satysfakcja będzie gwarantowane.\nWystarczy wystukać w wyszukiwarce wyrażenie: Fiat serwis Kraków, aby się przekonać że sieć jego warsztatów jest dosyć dobrze rozwinięta, co ma olbrzymie znaczenie w sytuacji kiedy często przemieszczamy się czterokołowcem po kraju. Wiadomo iż licho nie chrapie.\nNawet jeżeli nie chcemy korzystać z warsztatów producenta, popularność marki powoduje, że bez większego kłopotu naprawimy nasz pojazd korzystając z telefonu komórkowego po wpisaniu słów: części samochodowe Fiat – chociażby w zupełnej głuszy. O takich dużych miastach jak dla przykładu Kraków nie trzeba nawet wspominać. Starczy naszemu GPS-owi opartemu o internetowe plany innego koncernu wydać polecenie: Fiat części Kraków, i jak po sznurku trafimy do odpowiedniego sprzedawcy. Nie bez przyczyny Fiat jest jednym z najdłużej obecnych na naszym rynku fabrykantów aut, co jest nie lada wyczynem gdy wziąć pod uwagę niebezproblemową przeszłość ekonomiczną naszego kraju. Nawet w czasach PRL koncern przetrwał na rynku, co jest swojego rodzaju ewenementem. Wszystkie wymienione czynniki powodują, iż auta Fiata będą doskonałym wyborem dla przedsiębiorstwa potrzebującego niezawodnych samochodów i dobrze rozwiniętej sieci serwisów.\nTagi: auta, elementy, pojazd, samochody


Budowa mostu na południowej obwodnicy opóźniona. Wszystko przez falę powodziową | Warszawa Nasze Miasto\nSylwia Arlak 06.06.2019 Zaktualizowano 07.06.2019\nNajpierw problemy geologiczne, teraz fala powodziowa na Wiśle. Już wiadomo, że inwestycji firmy Gülermak - budowy mostu na południowej obwodnicy - nie uda się dokończyć na czas.\n-Prace na moście głównym wstrzymaliśmy 23 maja, kiedy zaczęła się ewakuacja przed falą powodziową. 5 czerwca rozpoczęliśmy pracę mające na celu wznowienie działań. To dotyczy tylko samego odcinka mostu w rzece. Na pozostałych - po stronie wawerskiej, w Wilanowie pracę toczą się bez zakłóceń - mówi nam Bartosz Sawicki, rzecznik tureckiej firmy Gülermak.\nJak przyznaje nasz rozmówca, fala powodziowa najprawdopodobniej będzie miała wpływ na opóźnienie kontraktu. Woda zniszczyła drogi dojazdowe, kable energetyczne i mały podnośnik. Krótko mówiąc - narobiła trochę bałaganu. Przypomnijmy, że most miał być gotowy latem 2020 roku. Inwestycja wykonana jest w 68 procentach.\n- Nie pracowaliśmy przez dwa tygodnie, kolejnych dwóch potrzebujemy na wznowienie działań. Mówimy więc o miesięcznym opóźnieniu prac. Jesteśmy jednak na etapie szacowania strat, wszystko jeszcze może się zmienić - dodaje Sawicki. Po oszacowaniu strat firma wystąpi do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad o przedłużenie terminu budowy.


Internet - Krośnica. Światłowód dla domu i firmy\nInternet Krośnica - dostawca Internetu AirMax - do domu, biura, firmy\nInternet Krośnica - Dostawca Internetu AirMAX pragnie zaproponować Państwu nowy, ultra szybki internet do domu, firmy, biura. Miło nam oznajmić, że zasięg naszej sieci objął miejscowość Krośnica i okolice.\nObecnie zasięg niezwykle szybkiego i niezawodnego internetu obejmuje nie tylko miejscowość Krośnica, ale także bliższą i dalszą okolicę. O niezawodności naszych usług możesz przekonać się w czasie bezpłatnego okresu testowego. Warte podkreślenia dla nas jest zaufanie jakim obdarzyła nas Twoja gmina, a zarazem cały powiat strzelecki.\nAirmax Światłowód Krośnica bez limitu danych o stałej prędkości bez względu na porę dnia i ilość użytkowników - Internet Krośnica.\nOperator Airmax jest dostawcą Internetu domowego w miejscowości Krośnica. Dostarczamy Internet w technologii klasycznego światłowodu kablowego, układany 3 sposobami: techniką napowietrzną, techniką przepustów podziemnych lub technologią bezprzewodowego światłowodu (AirFiber). Internet AirFiber umożliwia osiąganie prędkości równych lub wyższych od popularnego światłowodu, tj. około 15 Gb i więcej. Internet AirFiber, oprócz wszechstronnych korzyści normalnego światłowodu, gwarantuje także wiele innych zalet w formie: braku kabli (nie wpływa negatywnie na estetykę budynku i posesji), dużych szybkości, bezproblemowości samodzielnego wdrożenia oraz odporności na warunki pogodowe i fizyczne zniszczenie infrastruktury sieciowej. W przypadku Internetu AirFiber okablowania zwyczajnie nie ma, a należy pamiętać, że naprawienie przewodu czasem trwa sporo czasu. Dzięki nowatorskiemu routerowi Airmax Fiber - światłowód Krośnica, szybko podłączysz do sieci wiele różnych urządzeń. Dostępna jest także opcja Internetu bez umowy – z przedpłatą.\nInternet Krośnica Cennik\nZAMÓW INTERNET Krośnica\nInternauci nas polecają - Internet Krośnica !\nKlienci są w naszej firmie podstawową wartością. Dlatego dokładamy wszelkich starań, żeby czas spędzony z nami był dla nich satysfakcjonujący. Dokładamy wszelkich starań, aby sprzedawane usługi gwarantowały bezkonkurencyjną rozrywkę, a nasza ekipa była zawsze życzliwa, zaangażowana i dobrze przygotowana. Bardzo cieszymy się, że klienci zauważają i doceniają nasze zaangażowanie oraz polecają naszą firmę swoim bliskim i kontrahentom. I nie są to tylko puste słowa! Wasze zdania są dla nas najważniejszą informacją zwrotną i niezastąpioną motywacją do ciągłego rozwoju, a Wasze zadowolenie z usług - najlepszą wizytówką firmy. Chcemy też zaznaczyć, że każda, otrzymana opinia jest dla nas bezcenna, więc zostaje przeanalizowana i przyczynia się do nieustannego umacniania jakości oferty i obsługi internet Krośnica. Dziękujemy za zaufanie, którym darzycie naszą markę od wielu lat.\nInternet + TV Airmax to nie tylko wysoki upload i download - bez względu na rozmiary plików, ale także fantastyczna stabilność usług internet Krośnica, niedostępna w rozwiązaniach mobilnych.\nSzybki, nielimitowany Internet Krośnica to brak zmartwień transferem danych, możliwość oglądania filmowych i serialowych hitów w rozdzielczości HD, nieprzerwany dostęp do Facebooka, Instagrama czy YouTuba oraz zawsze bardzo stabilne łącze. W porównaniu do łącza oferowanego przez operatorów komórkowych, masz zawrotnie szybki Internet, niezależnie od obciążenia sieci czy pogody za oknem. Airmax oferuje dostęp do Internetu naprawdę pozbawiony ograniczeń. Oglądasz przeboje kinowe, kibicujesz piłkarzom oraz uploudujesz i downloudujesz nawet duże pliki bez żadnych ograniczeń - na wielu urządzeniach równocześnie. Nie musisz długo czekać na załadowanie stron czy ciągle ponawiać upload lub download danych. Airmax to świetna opcja Internetu dla rodziny oraz dla przedsiębiorców. Download i upload jest możliwy w każdym pokoju w mieszkaniu czy w biurze. Ciesz się zawrotnie szybkim Internetem Airmax w miejscowości Krośnica. Zapraszamy do kontaktu, żeby poczuć wszystkie korzyści. Przetestuj łącza Airmax – to nic nie kosztuje w przestrzeni prywatnej lub w biurze przez cały miesiąc.\nInternet Krośnica i okolice: Miejscowości objęte zasięgiem sieci AirMAX:\nW trakcie ostatnich lat nieograniczony dostęp do wirtualnej rzeczywistości stał się dla świata czymś do tego stopnia zwyczajnym, że niełatwo w dzisiejszych czasach chociażby wyobrazić sobie pracę i rozrywkę bez surfowania w sieci. Dzięki nieustającemu połączeniu z Internetem poprzez światłowód Krośnica, możliwa jest płynna komunikacja z całym światem, przesyłanie plików czy rozwijanie zainteresowań. Sposobów połączenia z wirtualnym światem jest jednak kilka, również w miejscowości Krośnica. Decyzja, co wybierzemy zależy w głównej mierze od wymagań internauty oraz od zbudowanej infrastruktury sieciowej. Bardzo często osoby nieorientujące się w zagadnieniach technicznych, mają problem z wybraniem zalecanego łącza oraz pozostają nieświadome tego, jaka technologia może sprostać ich wyjątkowym wymogom. Dlatego właśnie warto poznać naszą ofertę internet Krośnica – Airmax zapewnia użytkownikom sprawny i skuteczny dobór dopasowanej opcji Internetu z uwzględnieniem wybranej lokalizacji – w tym dla miejscowości Krośnica. Dodatkowo oferujemy możliwość porównania: prędkości i stabilności łącza, różnych opcji abonamentowych, długości trwania umowy oraz aktualnych programów rabatowych i lojalnościowych u dostępnych dostawców Internetu.\nNasza firma jest operatorem sieci internetowej. Oferowane usługi są dostępne w miejscowości Krośnica. W ramach współpracy dostarczamy światłowodowy internet symetryczny o wielkiej przepustowości, a dodatkowo telewizję internetową oraz telefon przez Internet. Chcemy działać tak, by dostarczane usługi internetowe były jak najbardziej przyjazne w użytkowaniu, dlatego podpisujemy umowę na czas nieokreślony oraz przeprowadzamy aktualizację oferty internet Krośnica dla wszystkich użytkowników - gratis. Możesz wycofać się ze współpracy kiedy tylko chcesz. Użytkownicy, którzy używają naszego światłowodu, zyskują w prezencie publiczny adres IP, symetryczne łącza (transfer danych z identyczną prędkością jak ich ściąganie) i bezpośrednie połączenie z wszystkimi sieciami na Ziemi. Klienci korzystający z naszej sieci zyskują również gratisowy multiroom, telewizję HD, 3D oraz interaktywną nagrywarkę. Ponadto Klienci korzystający z naszej sieci internet Krośnica, którzy wybiorą telefon przez Internet, zyskują możliwość korzystania z darmowych rozmów w sieci (w godzinach wieczornych) oraz realizacji darmowych rozmów zagranicznych.\nInternet światłowodowy dla graczy w miejscowości Krośnica\nJesteś mieszkańcem miejscowości Krośnica i szukasz dobrej oferty Internetu w rejonie? Postaw na Internet AirMAX i zapewnij sobie pełny dostęp do najświeższych wiadomości oraz ulubionej rozrywki – kiedy tylko zapragniesz. Internet AirMAX to zaawansowane technologicznie rozwiązanie. Stabilne łącze oraz prędkości do 1 Gb/s oznaczają absolutnie nową jakość w branży Internetu dla domu i biznesu w miejscowości Krośnica.\nŚwiatłowód symetryczny – co to jest? Czy światłowód symetryczny jest dostępny w miejscowości Krośnica?\nŁącze symetryczne - światłowód Krośnica (inaczej Internet symetryczny) jest takim wariantem łącza internetowego, które wyróżnia się tym, że zapewniana przez dostawcę prędkość pobierania danych i deklarowana prędkość uploadu są takie same. Z reguły łącze symetryczne bazuje na światłowodzie. Dlatego można również spotkać się z terminem ”symetryczny Internet światłowodowy”.\nŚwiatłowód symetryczny w miejscowości Krośnica wdraża polski dostawca Airmax.


Czechy: Kawa i napoje energetyczne od 18 lat? Jest projekt ustawy | Z kraju Pikio\nPikio Z kraju Czechy: Kawa i napoje energetyczne od 18 lat? Jest projekt ustawy\nCzechy: Kawa i napoje energetyczne od 18 lat? Jest projekt ustawy\nPosłowie czeskiego parlamentu będą głosować nad ustawą, która może od przyszłego roku zakazać sprzedaży kawy i napojów z kofeiną dla młodzieży poniżej 18 roku życia.\nJak twierdzą czescy eksperci, wspomniane napoje są nadużywane przez młodzież. Niestety, jak podają, są bardzo szkodliwe, szczególnie dla młodych osób. Najprawdopodobniej mieszanka alkoholu, kawy i napojów energetycznych doprowadziła do śmierci zaledwie siedemnastoletniego Czecha. Śmiertelna mieszanka tauryny i kofeiny zelektryzowała mieszkańców, którzy postulują wprowadzenie nowego zakazu mającego uniemożliwić młodzieży konsumpcję napojów energetycznych i kawy. Wielu zapomina jednak o tym, że gdyby nie alkohol we krwi, najprawdopodobniej 17-latek nadal by żył. Propozycja zmiany prawa dotyczy napojów zawierających minimum 150 miligramów kofeiny na litr. Uderzy to przede wszystkim w napoje energetyczne takie jak Red Bull czy wiele kaw, w tym lodowych. Zakaz nie obejmie herbat, kaw sprzedawanych w restauracjach oraz coli. Z najnowszych danych wynika, że napoje energetyczne spożywa 80 proc. czeskich dzieci, w tym 40 proc. poniżej 10. roku życia. To jedne z najwyższych statystyk w Europie. Z ankiet na czeskich portalach wynika, że społeczeństwo w tej kwestii jest podzielone mniej więcej po połowie.


Zamontowałem u siebie w jeepie radio 2 DIN i chcąc podzielić się nabytą wiedzą w tym zakresie postanowiłem w trakcie pracy porobić kilka fotek, które teraz udostępniam aby innym było lżej przy tego rodzaju pracy.\nNarzędzia które były mi potrzebne do wykonania tej transplantacji to:\n- szpachla (użyłem szpachli firmy NOVOL - universal putty)\n- papier ścierny (grubo i drobnoziarnisty)\n- linijka (zwykła szkolna 30 cm)\n- lakier podkładowy w sprayu m-ki MOTIP\nZacząłem od demontażu ramki mocującej radnio - żadna filozofia bo trzyma się na czterech zaczepach. Później przyciąłem ją do odpowiednich wymiarów. Tutaj wziąłem wymiar panelu a nie obudowy. Do tego wymiaru dodałem z każdej strony po kilka milimetrów tj. grubość użytej przeze mnie linijki + ok. 1 mm luzu z każdej strony.\nKolejny krok to docięcie linijki na wymiar odpowiadający dociętej uprzednio ramki. Trzy kawałki, które będą stanowić ramkę tj. prawa i lewa strona oraz góra. Seryjne radio jest nieco szersze od radia 2 DIN więc należy też dociąć dwa kawałki linijki aby zakleić powstałą lukę.\nnależy pamiętać aby po włożeniu wyciętych kawałków linijki były one ciasno spasowane tak aby samę się trzymały. (im mniej luzu tym bardziej stabline to będzie). Później pozostaje już tylko sklejenie tego do kupy przy użyciu pistoletu do klejenia na gorąco.\njak wszystko ładnie się trzyma to ...szpachla, szpachla i jeszcze raz szpachla a później szlifowanie na "wysoki połysk"\ngdy uznamy, że uzyskana jakość nas satysfakcjonuje to psikamy to lakierem podkładowym a później farbą. Najlepiej nakładać kilka cienkich warstw w odstępach czasu pozwalających na wyschnięcie poprzedniej warstwy.\nzanim wsadzimy ramke należy zrobić trochę luzu na radio 2 DIN w miejscu, gdzie było fabryczne radio. Należy pamiętać, że oryginalne radio było niższe. Wnętrze na radio posiada w jej górnej części elastyczne plastiki, które należy wyciąć - ja użyłem piłki do metalu Nic więcej nie trzeba tam demontować (przynajmniej tak było w moim przypadku) Na obwodzie tapicerki, gdzie była zamocowana ramka, w górnej jej części należy na całej długości wyciąć element, w którym są dwa otwory na zatrzaski mocujące ramke - bez tego radio u mnie nie chciało wejść.\npóźniej to już tylko założenie ramki i frajda z nowej zabawki


W Krakowie padł rekord Skandia Maraton Lang Team. 'Kolarstwo ma w sobie magię'\ninf. prasowa 17.05.2015 15:00\nPiękne słońce, wiosenna aura i niezwykła atmosfera kolarskiego święta - tak w skrócie można podsumować drugą w tym roku edycję Skandia Maraton Lang Team. Kraków jak zwykle okazał się miejscem wyjątkowym, które przyciąga kolarzy niczym magnes. Rekord frekwencji padł tu przed rokiem (1500 startujących), padł i w tym roku (1800). - Kolarstwo ma w sobie magię. I to ta magia przyciąga ludzi - małych, dużych, po prostu wszystkich. Okoliczności do jazdy w Krakowie są cudowne. W tym roku pogoda jest wspaniała, a atmosfera niesamowita, wręcz wyjątkowa - powiedział Czesław Lang, Dyrektor Generalny Lang Team. - Gdy w 2011 roku Skandia Maraton Lang Team zadebiutował w Krakowie od razu odniósł duży sukces sportowy i organizacyjny. Od tego czasu systematycznie bijemy rekordy liczby uczestników - dodał Krzysztof Kowal, Dyrektor Zarządu Infrastruktury Sportowej w Krakowie, który współorganizuje maraton.\nMiasteczko wyścigu powstało na Błoniach. To tam najmłodsi fani rowerów razem z rodzicami bawili się na 9-kilometrowej Paradzie Rodzinnej. Dystans Mini wynosił w Krakowie 20 kilometrów, a jego trasa w większości prowadziła po asfalcie. 58-kilometrowe Medio i 85-kilometrowe Grand Fondo było dużo poważniejszym wyzwaniem z wieloma ścieżkami leśnymi i polnymi, szutrowymi drogami i przewyższeniem sięgającym 1180 metrów. Na koronnym dystansie bezkonkurencyjni okazali się zawodnicy 4F Scott Racing Team. Wśród kobiet triumfowała Paula Gorycka, a wśród mężczyzn najlepszy okazał się Piotr Konwa, który tym samym powtórzył wynik z pierwszej edycji w Warszawie. - Trasa była całkiem inna - dużo podjazdów i błota. Na początku oderwaliśmy się we trzech, a pod koniec wyścigu zaatakowałem i udało mi się wygrać - powiedział za linią mety Konwa. Jego słowa potwierdzał wygląd kolejnych kolarzy wjeżdżających na metę. Ubłoceni od stóp do głów przyznawali, że zalegająca w Lesie Wolskim woda dodała rywalizacji sporo uroku.\nWielką popularnością cieszyła się tzw. strefa Pozytywnych Obrotów, która stanęła w miasteczku wyścigu. To już drugi sezon z charytatywną akcją, która w tym roku skupia się na bezpieczeństwie rowerzystów. Idea Pozytywnych Obrotów jest prosta - każdy może przejechać dowolny dystans na stojącym w strefie kibica trenażerze, a każdy przejechany kilometr to pakiet odblasków dla dzieci z regionu, a także finansowanie szkoleń prowadzonych przez fundację Doroty Stalińskiej "Nadzieja". W Krakowie udało się wykręcić rekordową liczbę ponad 500 kilometrów.\nW Mini jazdy po asfalcie było może ok 1 km!!!


Maczeta Ockhama: Filip Barrack Piękny Obama\nCałe Wall Street (poza Goldmanem) przerzuciło już kasę z Obamy, na Romneya jeśli chodzi o finansowanie kampanii prezydenckiej. Albo już obstawili nowego konia, albo Obama sobie przechlapał tymi pozwami.\nPatrząc na poglądy Rommeya i jego dokonania jako gubernatora, jak wygra wielkiej zmiany w politycy USA wewnętrznej jak i zagranicznej nie będzie.\nPojawił się też nowy kandydat który Rommeya od razu wyprzedził w sondażach gubernator Teksasu. Będzie ciekawie panowie za sobą nie przepadają a i poglądy mają inne.\n4 września 2011 20:27\nOczywiście na sondaże nie ma co patrzeć. Sprawa jest o tyle ciekawa, że Rommey nie ma szans na zdobycie poparcia ludzi związanych z Tea Party, a ignorować ich nie można.\nIch kandydaci szans w prawyborach nie mają.\nWięc w późniejszej fazie raczej poprą konserwatywnego Perryego.\nJako gubernator Teksasu, udowodnił że jest konserwatywny nie tylko w słowach.\n4 września 2011 20:34\nPowinniśmy traktować poniższe słowa poważnie? Może właśnie jesteśmy w 1938 roku?\n"Kończąc swe przemówienie Rostowski przywołał swą niedawną prywatną rozmowę z "prezesem wielkiego polskiego banku", pracującym w ministerstwie za czasów transformacji w Polsce. Miał on mu powiedzieć, że po takich wstrząsach gospodarczych i politycznych, jakie teraz dotykają Europę, "rzadko się zdarza, by po 10 latach nie było także katastrofy wojennej". I dodał, że "poważnie się zastanawia nad tym, by uzyskać dla dzieci zieloną kartę w USA"."\n14 września 2011 11:56\nJa osobiście widzę wszystkie oznaki powtórki z lat 30-tych. Co prawda wydaje mi się, że jesteśmy na początku tej drogi, ale wydarzenia dziś toczą się bardzo szybko. tak czy inaczej mnie za kilka dni/tygodni tu już nie będzie.\n17 września 2011 04:23\nPo raz kolejny rząd USA pokazuje na co go stać. Mogą wszystko i dla każdego - jak nie z jednek to z innej strony. Nic tylko strzelić sobie w głowe :/\n28 września 2011 23:30


Muzeum na lato :: WLKP24.info - informacje południowej Wielkopolski\n10.07.2016 | 8:20\n„Letnie Muzeum” – to nazwa programu, który w najbliższych tygodniach realizowało będzie Muzeum Ziemiaństwa w Dobrzycy. „Pragniemy aby o naszej placówce nie mówiono tylko jak o przeciętnej instytucji kultury, ale o miejscu spotkań. Spotkań z historią, pamięcią, kulturą a także z drugim człowiekiem” – zaznaczają organizatorzy. Pełen program poniżej\nGłównym założeniem w programie Letnie Muzeum jest uatrakcyjnienie oferty turystycznej regionu wielkopolski, promocja obiektu zabytkowego jakim jest Pałac Augustyna Górzeńskiego, znajdujący się w malowniczym parku oraz zachęcenie turystów,\na także mieszkańców do odwiedzania naszego obiektu oraz aktywnego udziału\n„W 225 rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja”. – Termin: od 3 Maja do 2 października\nGenerał Augustyn Górzeński, jako jeden z posłów na sejm czteroletni, adiutant\nKróla Stanisława Augusta Poniatowskiego, był jednym z twórców Konstytucji 3 Maja.\nNie ma więc lepszego miejsca na wystawę poświęconą temu wydarzeniu, niż Pałac,\nw którymś kiedyś przyjaciel króla mieszkał. Wystawa prezentowana będzie przez całe wakacje.\n„Wystawa Malarstwa Mieszkańców Dobrzycy” – Termin: od 21.08\nPodczas tej wystawy osoby odwiedzające muzeum będą mogły zapoznać się z pracami malarskim mieszkańców gminy Dobrzyca. Ta akcja ma na celu nie tylko ukazać piękno tego malowniczego miejsca, ale także zachęcać mieszkańców do zagazowania się w życie kulturalne regionu.\n„Nie zapomnij Konstytucji” – Termin: Co drugą niedziele w Lipcu i Sierpniu, o godzinie 15:00. Pierwszy wykład 24.07\nProjekt o nazwie „Nie zapomnij Konstytucji” ma na celu nie tylko promowanie wystawy czasowej prezentowanej w naszym muzeum, ale również upowszechnianie wiedzy na tematy związane z rozumieniem i interpretowaniem historycznych oraz współczesnych konstytucji. Ponadto pragniemy aby pamięć o Konstytucji 3 Maja była wciąż pielęgnowana, a wyjątkowa rocznica jej uchwalenia godnie celebrowana. Planujemy cykl czterech spotkań, odbywających się, co drugą niedziele w lipcu i sierpniu. Każdy wykład jest poświęcony innemu tematowi związanemu z konstytucjami historycznymi i współczesnymi.\n„Pałacowe Kino Plenerowe” – Termin: Co drugą sobotę w Lipcu i Sierpniu.\nPierwszy seans: 16.07\nAby zachęcić mieszkańców południowej wielkopolski do jeszcze częstszego odwiedzania pięknego parku znajdującego się przy Pałacu – Muzeum Ziemiaństwa w Dobrzycy organizuje pałacowe kino letnie, w którym przygotowaliśmy seanse dedykowane dla każdej grupy odbiorców (kino kobiece, dedykowane mężczyzną, seans dla dzieci i film dla wszystkich).\nNowość w Muzeum\nKawiarnia Cafe Loża\nOd niedawna na terenie obiektu działa Kawiarnia Cafe Loża. To wspaniała wiadomość,\ndla wszystkich odwiedzających, ponieważ teraz będą mogli spędzać aktywnie czas na terenie muzeum i parku, ale również odpocząć i zrelaksować się przy pysznej kawie, lub lampce dobrego wina.\nfot. Muzeum Ziemiaństwa w Dobrzycy / FB\nTagi: program letni Letnie muzeum Muzeum Ziemiaństwa w Dobrzycy\nNapisano 10.07.2016 8:47 :: odpowiedz\nMalarstwo Sotera Jaxy-Małachowskiego w dobrzyckim muzeum\nJuż od 20 listopada w dobrzyckim muzeum prezentowana będzie wystawa pochodzących z kolekcji prywatnej obrazów SOTERA JAXY-MALACHOWSKIEGO (1867-1952), popularnego zwłaszcza w okresie międzywojennym marynisty i pejzażysty. Wernisażowi towarzyszyć będzie koncert jazzowy Karoliny Stankiewicz.\n8. pleszewsko-dobrzycki rajd pojazdów zabytkowych\n81 załóg wystartowało w dzisiejszym rajdzie pojazdów zabytkowych. Fani czterech kółek z charakterystycznymi żółtymi tablicami rejestracyjnymi zwiedzili dziś miejsca związane niegdyś z ziemiaństwem. Start i metę rajdu zorganizowano w Dobrzycy. Auta i kierowcy odwiedzili m.in Tarce oraz pleszewski rynek. Zobaczcie te piękne zabytkowe pojazdy w pełnej krasie.


Obóz zagłady Treblinka II | Spacer po żydowskiej Warszawie\nObóz zagłady Treblinka II Impressions from the Northern Quarter in 1809 steps Spacer po cmentarzu żydowskim na ul. Okopowej Impresja o Dzielnicy Północnej na 1809 kroków Following in the Footsteps of Isaac Leib Peretz Spacer śladami Icchoka Lejbusza Pereca w Warszawie\nKoncepcja merytoryczna i wybór tekstów źródłowych: Agnieszka Haska\nOpracowanie i redakcja: Anka Chylak\nWspółpraca: Ewa Teleżyńska-Sawicka i Paweł Sawicki\nLatem 1941 roku przy przedwojennym żwirowisku niedaleko wsi Treblinka Niemcy utworzyli obóz pracy przymusowej dla Polaków i Żydów. Wiosną 1942 roku, w ramach przygotowań do Akcji Reinhardt, czyli eksterminacji ludności żydowskiej, Treblinka – obok Belżca i Sobiboru – została wybrana jako miejsce utworzenia obozu zagłady. W sąsiedztwie wciąż działającego obozu pracy powstał obóz śmierci – Treblinka II.\nNa wschód od Warszawy, wzdłuż Bugu, ciągną się bagna i piaski, ciemnieją gęste lasy, sosnowe i liściaste. Okolice te są bezludne i ponure, wsie napotyka się tu rzadko. Tu, na siedleckiej bocznicy kolejowej, znajduje się mała zapadła stacyjka Treblinka, położona niedaleko stacji Małkinia, gdzie krzyżują się tory kolejowe. To ubogie pustkowie zostało wybrane przez Reichsführera SS Heinricha Himmlera do budowy wszechświatowego szafotu. [Wasilij Grossman]\nKamień węgielny wmurowany przez Samuela Willenberga\n22 lipca 1942 roku w getcie warszawskim rozpoczęła się tzw. akcja likwidacyjna. Według obwieszczeń niemieckich Żydzi mieli być „przesiedleni na Wschód”. Mogli wziąć ze sobą do 15 kg bagażu. Codziennie z warszawskiego Umschlagplatzu do Treblinki wysyłano od 3 do 8 tysięcy osób; w ciągu 46 dni trwania „akcji” drogę tę przebyło ponad 250 tysięcy Żydów. Należące do nich buty, ubrania, okulary, zegarki oraz kosztowności segregowano i co dwa tygodnie wywożono do Rzeszy.\nDnia 22 lipca 1942 r. otrzymaliśmy na stacji Treblinka telegram zapowiadający kursowanie pociągów wahadłowych z Warszawy do Treblinki z przesiedleńcami. Pociągi będą składać się z 60 wagonów krytych. Pociągi po rozładowaniu miały być kierowane do Warszawy. Zdumienie było ogromne. Dziwiliśmy się, co to za przesiedleńcy. Gdzie będą mieszkać i co będą robić? Wiadomość tę kojarzyliśmy z tajemniczymi budowlami w lesie. Dnia 23 lipca w czwartek w 1942 r. w godzinach porannych wyszedł z Małkini pierwszy transport z „przesiedleńcami”. Biegnący pociąg dał znać o sobie już z daleka nie tylko dudnieniem kół po moście na Bugu, ale i gęstymi strzałami z karabinów i automatów, oddawanych przez konwojentów pociągu. Był załadowany Żydami z getta warszawskiego. Po powrocie pierwszych próżnych wagonów z obozu zaczęliśmy się domyślać, że jest to obóz zagłady, obóz śmierci. [Franciszek Ząbecki]\nSymboliczna brama obozu\nŻydów przywożono do Treblinki najczęściej w wagonach towarowych, z zakratowanymi okienkami. Droga do Treblinki mogła trwać nawet kilka dni, pociągi często stawały po drodze przepuszczając niemieckie transporty wojskowe. Stłoczeni w wagonach ludzie mdleli z braku powietrza i wody, nierzadko umierali z wycieńczenia.\nKiedy zamknięto wagony, zaczęły się biadania: „Żydzi, jesteśmy w matni”. Ale ja i kilku innych nie chcieliśmy jednak w to uwierzyć: „Nie może to być, żeby tyle ludzi zamierzano zgładzić. Może starych i dzieci. Ale my, młodzi, pojedziemy na roboty”. Wagony ruszyły. Jedziemy. Dokąd? Nie wiemy. Może do Rosji na roboty? Kilku starszych ludzi straciło wszelką nadzieję, a gdy pociąg tylko ruszył, zaczęli odmawiać kadisz i nawoływali: „Żydzi, to nasz koniec. Odmawiajmy wszyscy kadisz!”. [Jakub Krzepicki]\nZałoga obozu w Treblince składała się z niespełna 30 esesmanów – Niemców i Austriaków – oraz ok. 100 strażników ukraińskich. Niedaleko miejsca, gdzie dokonywała się zagłada, w lesie po lewej stronie, znajdowały się komendantura, budynki dla Niemców z pomieszczeniami mieszkalnymi oraz gabinetami: lekarskim i fryzjerskim, baraki ukraińskich strażników oraz kuchnia i jedna z dwóch obozowych studni. Na początku 1943 roku Niemcy utworzyli tu mini zoo ze zwierzętami leśnymi oraz pawiami – miejsce swego wypoczynku. Niedaleko zoo znajdowała się sortownia zrabowanych kosztowności.\nMożna by użyć określenia „panowie i niewolnicy” by opisać wszystkie istoty w Treblince. Ale takie określenie jest dobre tylko jako hasło. Bo tak naprawdę w Treblince nie jest to proste. Są tu więksi i mniejsi „panowie”. Półwładcy, komendanci katów, mistrzowie katowscy i ich pomocnicy, żywi lub na wpół żywi niewolnicy. I grabarze. [Richard Glazar]\nEsesman całym ciężarem swojego ciała nokautuje i kopie [więźnia]. Przy nim stoi piękny pies. Pies z rasy świętego Bernarda. Ten szlachetny pies, tresowany umiejętnie przez swojego pana, tutaj stał się dziką bestią działającą na podobieństwo swojego właściciela. Pan bije i kopie, pies szarpie i gryzie. (…) Więźniowie uświadamiają mi, że jest to esesman przezwany Lalka. Jest to jeden z największych sadystów.[Samuel Willenberg]\nWiele osób próbowało uciekać z transportów do Treblinki, wyskakując z jadących wagonów. Niektórym więźniom udawało się zbiec, np. ukrywając się w pociągach wywożących dobytek pomordowanych. Ucieczki rzadko jednak kończyły się powodzeniem, szybko też Niemcy zaczęli za nie karać śmiercią innych więźniów. Kilku uciekinierów wróciło do Warszawy, gdzie przekazali informacje o piekle Treblinki.\nOkoło czwartej po południu dowiedzieliśmy się, że przyjechały wagony, aby zabrać szmaty. Ja już chciałem zwiewać, uciekać, jak najprędzej spróbować szczęścia. Rozkazują ułożyć szmaty wzdłuż torów, trochę później nadjeżdżają nowe wagony, 12 sztuk. Przechodziłem obok wszystkich wagonów i szukałem miejsca. (…) W wagonie jest nas czwórka. Siedzimy i czekamy, drżąc, kiedy pociąg odjedzie, a może, nie daj Boże, odjedzie dopiero rano. 15 minut później – kontrola Niemców. Przeszła spokojnie, potem przemknął ktoś pod kołami, ukraińskie i niemieckie głosy – przeszło spokojnie. Pociąg rusza, jedziemy. Mijamy pierwszą stację, dla kilometry dalej. Skaczemy na umówiony znak. Godzina pierwsza w nocy. Pierwsze uczucie, wyzwolony z Treblinki. Gdzie teraz iść? Ja na lewo, kierunek Warszawa. [Jakub Krzepicki]\nObóz zagłady w Treblince zajmował obszar 400 na 600 metrów. Podzielony był na trzy strefy: część administracyjno-mieszkalną, obszar przyjęć (z rampą, placem, barakami-rozbieralniami oraz kasą, gdzie przybyli oddawali wartościowe rzeczy) i obóz śmierci (Totenlager), w którym znajdowały się komory gazowe, doły, gdzie zakopywano (a w późniejszym okresie palono) zwłoki oraz baraki dla pracującego tu specjalnego komanda.\nCały obóz otoczony jest 2,5 metrowym płotem z drutu kolczastego z gęsto wplecioną jedliną. Wnętrze obozu podzielono na rozmaite place i przestrzenie, odgrodzone w ten sam sposób, żeby nic nie było widać ani ze środka, ani z zewnątrz. Obóz prowadzą esesmani. Do pomocy mają młodych ukraińskich wachmanów. No i jeszcze jesteśmy my, jakieś tysiąc ludzi, a liczbę tę codziennie uzupełniają nadchodzące transporty. Między rampą a piaszczystym wałem rozciąga się pierwsza, większa część obozu, obóz dla przybyszy. Za wałem mieści się część druga – Totenlager, obóz umarłych. [Richard Glazar]\nPierwsze, co widzieli Żydzi po otworzeniu drzwi wagonów, to rampa kolejowa i wysoki płot z drutu kolczastego oraz drewniany barak, który z czasem przemalowano na fałszywą stację kolejową z tablicami, rozkładem jazdy i zegarem. Przybyłym nakazywano zostawić bagaże, następnie prowadzono ich przez bramę, gdzie rozdzielano kobiety i mężczyzn. Zdarzało się, że z transportu wybierano silnych mężczyzn potrzebnych w którymś z komand, resztę czekała natychmiastowa śmieć.\nŻydom nie tylko odbiera się walory wedle kolejki, w okienku kasowym, ale daje się nawet na nie pokwitowania. Są tacy, którzy trzęsą się nad tymi kwitami, zwracają uwagę, by wszystko było dokładnie wymienione, żeby „potem” nic im nie przepadło. Wielu jednak wkrótce przestaje – zaczynają rozumieć, że tablice z napisami to straszydła, maszkary, której mają ich oślepić. Widzą przede wszystkim sterty ubrań i butów, które wszędzie się tu walają. Niemal każdy, kto próbuje opisać swoje pierwsze wrażenie po zobaczeniu Treblinki, opowiada o ukłuciu w sercu pojawiającego się po przyjeździe: „Tyle odzieży, a gdzie są ludzie?”. Odpowiedź przynosi częściowo zmysł węchu. [Rachela Auerbach]\nW obozie przebywało stale około 800 więźniów pracujących w kilku komandach: obsługiwali rampę fikcyjnego dworca i rozbieralnię, sortowali rzeczy po zamordowanych, szacowali i pakowali kosztowności – pieniądze i biżuterią. Mniej liczne komanda zajmowały się kamuflażem ogrodzenia czy dezynfekcją ubrań oraz ściętych włosów. Niemcy zorganizowali też obozową orkiestrę składającą się z wybitnych żydowskich muzyków wybieranych z transportów. Choroby, nieustające bicie i rozstrzeliwania sprawiały, że skład więźniarskim komand podlegał ciągłej wymianie.\nW tym dniu zbierałem posortowane palta i układałem nową stertę. Biegałem po całym placu wzdłuż baraku między peronem a placem, na którym leżały tysiące otwartych walizek. Wszystkie te walizki – duże i małe – miały jedno wspólne znamię: wyrwane zamki i zaduszonych gazem właścicieli. Gdy przelatywałem wokół rozrzuconych ubrań i paczek, mignął mi znajomy kolor. Nachyliłem się i wyciągnąłem małe brązowe paletko mojej najmłodszej siostrzyczki Tamary i połączoną z nim spódniczkę mojej starszej siostry Ity. Trzymałem spódniczkę i paletko z dosztukowanymi mankietami z zielonego materiału, które nasza mama przyszyła w getcie. (…) Z peronu dolatywał stuk wtaczających się wagonów z nowymi ofiarami. I czułem, że zacznę krzyczeć. Krzyczeć o pomstę, tylko nie wiedziałem do kogo. [Samuel Willenberg]\nW Treblince zginęło – według szacunków historyków – od 800 do 920 tys. Żydów pochodzących z dziesięciu krajów. Wielkie głazy upamiętniają zamordowane społeczności z zagranicy, zapowiadając niejako ogromne, składające się z 17 tys. kamieni cmentarzysko. Na 216 z nich wyryto nazwy miejscowości, z których byli tu przywożeni polscy Żydzi. Wśród nich znaleźć można jedyny kamień z imieniem i nazwiskiem – poświęcony Januszowi Korczakowi, który wraz ze swoimi podopiecznymi z Domu Sierot zginął tu na początku sierpnia 1942 r.\nTransporty z ofiarami przychodziły tu ze wszystkich czterech stron świata, z zachodu i wschodu, z północy i południa. Transporty z polskich miast – z Warszawy, Międzyrzecza, Częstochowy, Siedlec, Radomia, Łomży, Białegostoku, Grodna i wielu miast Białorusi, z Niemiec, Czechosłowacji, Austrii, Bułgarii i Besarabii. Transporty ciągnęły ku Treblince przez przeciąg trzynastu miesięcy. Każdy transport składał się z sześćdziesięciu wagonów, a na każdym wagonie kredą, były napisane liczby 150–180–200. Liczby te wskazywały na ilość ludzi, znajdujących się w wagonie. [Wasilij Grossman]\nZ rampy mężczyzn i kobiety prowadzono do rozbieralni, gdzie kobietom dodatkowo golono głowy. Stamtąd nagich goniono wąską ogrodzoną drogą (Niemcy nazywali ją „der Schlauch”, zaś pracujący w obozie Żydzi mówili, że to „Himmelfahrtstraße” – Droga Wniebowstąpienia) do stylizowanego na żydowską łaźnię budynku z komorami gazowymi. Początkowo w Treblince znajdowały się trzy, a później dziesięć komór gazowych. Od momentu otworzenia wagonów do śmierci wszystkich Żydów z danego transportu mijały 2-3 godziny. W taki sposób w Treblince zabijano nawet do kilkunastu tysięcy osób dziennie.\nLudzie zostają wtłoczeni do budynku, do korytarza z „kabinami prysznicowymi” po obu stronach. Esesmani i ukraińscy wachmani biciem wpędzają resztę do środka. Pada rozkaz: „Iwan – woda!” – i ukraiński wachman uruchamia silniki. Prysznice zamiast wody rozpylają spaliny. Za jakieś dwadzieścia minut gotowy będzie produkt końcowy Treblinki. I już kolejni niewolnicy sięgają po ciała. Jedni wyciągają je przez otwory w zewnętrznych ścianach komór gazowych, inni wyrywają zmarłym złote zęby. Inni układają ich w masowych grobach. Potem następują końcowe już procedury, przysypanie wapnem i piaszczystą ziemią Treblinki. [Richard Glazar]\nCi, którzy nie mogli dojść o własnych siłach do komór gazowych – starcy i chorzy – prowadzeni byli do tzw. Lazaretu. Nad wejściem do drewnianego baraku wisiała flaga ze znakiem Czerwonego Krzyża. W tym miejscu jednak nie leczono, a zabijano strzałem w tył głowy, tak, by ciało wpadało wprost do wykopanego koło baraku dołu. Mordowano tu również więźniów Treblinki – niezdolnych do pracy lub karanych śmiercią. Ciała w dole podpalano.\nWejście to wąska, kręta ścieżynka, zielone ściany z iglastego futra sięgają wysoko ponad głowę. U wylotu ścieżki stoi buda ze znakiem Czerwonego Krzyża. Czerwony krzyż widnieje też na opaskach paru pracujących tam ludzi. Wreszcie! Tutaj, u tych litościwych samarytan, odnajdziesz spokój. Dopiero po chwili kulawy starzec spostrzeże ciała w głębokiej niecce, a u góry esesmana z karabinem. [Richard Glazar]\nPoczątkowo zwłoki Żydów mordowanych w Treblince zakopywano w ogromnych dołach. Od listopada 1942 roku wyciągane z komór gazowych ciała zaczęto kremować. Więźniowie ze specjalnego komanda przenosili je na miejsce, gdzie zainstalowano ruszty z szyn kolejowych, i po oblaniu paliwem podpalali. W lutym 1943 roku Niemcy rozpoczęli ekshumacje masowych grobów, aby spalić ciała wszystkich pomordowanych i zatrzeć dowody zbrodni.\nDużo w życiu widziałem, lecz większego piekła sam Lucyfer stworzyć nie jest w stanie. Czy może kto sobie wyobrazić ruszt, na nim 3000 trupów dopiero co żywych ludzi? Widzicie ich twarze – zdaje się, że za chwilę ciała zerwą się i obudzą z głębokiego snu. A tu na rozkaz – zapalają tę pochodnię i płonie żywym ogniem. Strach i żal ogarnia, a mimo to stoisz, pracujesz i milczysz. Przy popiołach stoją bandyci i śmieją się szatańskim śmiechem. Hulają i bawią się ogrzani ogniem (…) Ogień coraz maleje. Pozostał popiół, który użyźni tę milczącą ziemię. [Jankiel Wiernik]\nNa początku 1943 roku wśród więźniów obozu zaczęła kiełkować myśl o buncie, który byłby szansą nie tylko na zemstę, ale i na masową ucieczkę. Kilka osób założyło konspiracyjny komitet organizujący powstanie. W upalny poniedziałek 2 sierpnia 1943 roku transporty nie przychodziły, a część strażników udała się na wycieczkę nad Bug. Zgodnie z planem wyposażono więźniów w broń wykradzioną z arsenału. Gdy zaczęła się strzelanina, więźniowie podpalili większość baraków i uciekli w las. Wielu spośród czterystu uciekinierów zostało złapanych i rozstrzelanych, wojnę przeżyło niespełna siedemdziesięciu z nich.\nCała Treblinka stanęła w płomieniach. Z innymi biegłem w stronę wyjścia. Gdy dobiegliśmy do parkanu, naszym oczom ukazał się straszny widok. Pełno rozrzuconych trupów. Wśród zapór czołgowych zabici więźniowie (…) Z dwóch stron z wież wartowniczych cały czas padały na nas kule z karabinu maszynowego. Przeczekałem chwilę i jak na skrzydłach przeskoczyłem zaporę po trupach kolegów. Nagle poczułem szarpnięcie w nodze i uderzenie jakby kamieniem. Okazało się, że kula trafiła mnie w nogę. Kulejąc, dobiegłem do toru kolejowego. W lesie natknęliśmy się na dziewczynkę z pobliskiej wsi. Patrzyła na nas jak na jakieś potwory nie z tej ziemi. Nagle zacząłem krzyczeć opętańczo: – „Piekło spalone! Piekło spalone!”. [Samuel Willenberg]\nOstatni transport przybył do Treblinki w drugiej połowie sierpnia 1943 roku z getta białostockiego. Później Niemcy przystąpili do likwidacji obozu i zacierania wszelkich śladów zbrodni: komory gazowe i inne budynki rozebrano, doły z prochami pomordowanych zasypano. Teren, gdzie znajdował się obóz, zaorano i obsiano łubinem.\nWkrótce po wojnie rozpoczęły się starania o zabezpieczenie miejsca po obozie i upamiętnienie jego ofiar.\nW 1964 roku zrealizowano tu założenie pomnikowe autorstwa Adama Haupta, Franciszka Duszeńki i Franciszka Strynkiewicza. Miejsce, gdzie znajdują się doły z prochami, zabetonowano, a w jego centralnym punkcie umieszczono pomnik, w którym układ granitowych bloków nawiązywać miał do Ściany Płaczu w Jerozolimie.\n© Żydowski Instytut Historyczny 2022