Ewelina Lisowska powiększyła sobie usta! Różnica jest ogromna\nEwelina Lisowska powitała Nowy Rok z Polsatem. Piosenkarka wkleiła kilka fotek, na których ma zadziwiająco duże usta. Czy ma Sylwestrowy koncert wokalistka powiększyła sobie usta?\nEwelina Lisowska była jedną z gwiazd, które wystąpiły na koncercie sylwestrowym Polsatu. Zatem młoda wokalistka już kolejny rok musiała zrezygnować z prywatnego party. Ewelina zagościła w domach fanów, zaśpiewała swoje największe przeboje, jednak podczas występu uwagę widzów zwróciły jej piękne powiększone usta. Piosenkarka zaprezentowała na swoim profilu dwa zdjęcia, na których ten szczegół jest bardzo widoczny.\nCzyżby Ewelina Lisowska na Nowy Rok zafundowała sobie zabieg wypełniania ust? Na zdjęciu nie zabrakło również przyjaciółki Eweliny – pięknej Ewy Farny, która również wystąpiła dla Polsatu. Panie podczas koncertu bawiły się świetnie. Na ich występ czekały miliony widzów przed telewizorami. Zatem pod tak miłym postem posypało się mnóstwo życzeń noworocznych dla wokalistki. Nie zabrakło także przemiłych komplementów.\nW nowych ustach Ewelina prezentuje się niebywale powabnie, z całą pewnością stała się dzięki temu zabiegowi bardziej seksi.\nJak wam się podobają nowe usta Eweliny Lisowskiej?\nTagi: Ewelina Lisowska | Ewelina Lisowska ma nowe usta | Ewelina Lisowska powiekszyła usta


Zasady gry w Janggi - Janggi\nW tym rozdziale zebrane zostały podstawowe zasady gry w Janggi. Kolejne rozdziały zawierają bardziej szczegółowe informacje dotyczące figur, zasad poruszania się czy w przyszłości również przykładowe rozgrywki.\n1. Grę zaczyna gracz z pionkami niebieskimi (lub zielonymi). Ze względu na to, że zielone (niebieskie) rozpoczynają grę, czerwonym przyznaje się ekstra punkty, żeby zrekompensować różnicę. Czyli czerwone zaczynają grę mając 73,5pkt natomiast zielone – 72pkt (to odjęcie punktów graczowi niebieskiemu określa się mianem „komi”). Opis figur oraz sposobu poruszania znajduje się na stronie z opisem figur.\n2. Wygrywa zawodnik, który zbije generała przeciwnika.\n3. Przed rozpoczęciem gry zawodnicy mogą wybrać jedną z 4 możliwych pozycji startowych (szczegóły tutaj).\n4. Rozpoczęcie gry ruchem działa jest zabronione.\n5. W Janggi istnieje możliwość spasowania – tzn jeśli nie mamy możliwego ruchu, możemy przeczekać kolejkę bez wykonywania ruchu.\n6. Remis (bikjang) możliwy jest wtedy, gdy obydwaj generałowie stoją naprzeciwko siebie i żaden z graczy nie może wykonać prawidłowego ruchu. Jednak remis w Janggi to zjawisko rzadkie, ze względu na możliwość odpuszczenia kolejki. Co więcej w rozgrywkach janggi nie uznaje się remisów – jeśli np sytuacja na planszy powtórzy się 3 razy wzywany jest arbiter, który nakazuje przegrywającemu graczowi wykonanie innego ruchu. W turniejach w razie bikjang, sędzia rozkazuje liczenie punktów za bierki pozostałe na planszy (z uwzględnieniem „komi” dla niebieskiego gracza). Spotkałem się też z zapisem mówiącym o tym, że gracz może poprosić o remis tylko w przypadku gdy na planszy są figury o sumarycznej wartości poniżej 30pkt (ale jest to mało popularna zasada i przez wielu graczy ignorowana).\n7. W rozgrywkach z reguły jest tak, że starszy (albo wyższy w rankingu) gracz chowa w dłoniach po jednym żołnierzu z każdego koloru. Drugi gracz wskazuje jedną dłoń i gra tym kolorem który wybierze. W Janggi najpierw na planszy swoje figury ustawia kolor czerwony a dopiero jak skończy swoje figury ustawia zawodnik grający kolorem niebieskim (zielonym). Ta zasada wynika z tego, że słonia i konia można ustawiać zamiennie, a to daje pewną strategiczną przewagę graczowi niebieskiemu (zielonemu). W swobodnej grze jest taki zwyczaj, że gracz starszy gra kolorem czerwonym.\n>> Następna (Figury w Janggi)


Unia Europejska sfinansuje dotacje dla prosumentów z Mojego Prądu - OZE Technologia\nNarodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej uzyskał ponad 870 mln zł unijnego dofinansowania na dotacje na domowe instalacje fotowoltaiczne z programu Mój Prąd. Nie oznacza to jednak, że w Moim Prądzie dla prosumentów pojawi się jeszcze więcej pieniędzy. Z otrzymanych funduszy NFOŚiGW pokryje dotychczasowe wydatki w Moim Prądzie, które wcześniej zostały sfinansowane ze środków krajowych.\nW piątek w Ministerstwie Klimatu i Środowiska podpisana została umowa o dofinansowanie dla projektu grantowego „Program priorytetowy 'Mój Prąd' na lata 2021–2023 – REACT-EU”. Dzięki temu ponad 870 mln zł z środków unijnych zostanie przeznaczonych na wsparcie dla prosumentów zainteresowanych produkcją energii ze słońca, którzy na ten cel uzyskają dotacje z programu Mój Prąd.\nWiceprezes NFOŚiGW Paweł Mirowski, który odpowiada m.in. za realizację Mojego Prądu, podkreśla, że unijny instrument finansowy REACT-UE to dodatkowe środki dla programów polityki spójności na przeciwdziałanie skutkom kryzysu wywołanego pandemią Covid-19 oraz budowę zielonej gospodarki.\n– Pieniądze z funduszu REACT-EU, zgodnie z założeniem Komisji Europejskiej, zostają przeznaczone na ochronę klimatu i środowiska, poprawę jakości powietrza oraz – co ma ogromne znaczenie w bieżącym kontekście – na energetyczne uniezależnianie się prosumentów. Ograniczenie emisji do atmosfery gazów cieplarnianych i szkodliwych substancji za pomocą upowszechniania w Polsce fotowoltaiki to działanie wprost na rzecz lepszego stanu zdrowia mieszkańców naszego kraju i poprawy jakości ich życia, ale również zmniejszanie bieżących wydatków na energię elektryczną w gospodarstwach domowych – komentuje Paweł Mirowski.\nWcześniej NFOŚiGW sygnalizował, że będzie poszukiwać możliwości zwiększenia budżetu programu Mój Prąd i zabezpieczenia kolejnych środków na dotacje dla prosumentów. Na razie nie ma jeszcze konkretów, jednak pierwsze tygodnie aktualnej edycji programu Mój Prąd pokazują, że potencjalni beneficjenci na razie nie muszą martwić się o szybkie wyczerpanie obecnej alokacji.\nDo dyspozycji w czwartym naborze wniosków o dotacje w Moim Prądzie jest 350 mln zł.\nNabór wniosków w czwartej edycji Mojego Prądu wystartował w połowie kwietnia, a do 25 maja złożonych zostało 937 wniosków, co oznacza znacznie wolniejsze tempo składania wniosków niż odnotowane przez NFOŚiGW w ubiegłorocznej, trzeciej edycji programu, w której budżet wynoszący ponad 530 mln zł wyczerpał się już po kilku miesiącach naboru.\nMniejsze zainteresowanie dotacjami z Mojego Prądu to w dużej mierze efekt przejścia na nowy system rozliczeń nadwyżek energii, który spowolnił inwestycje w domową fotowoltaikę. Nowy system rozliczeń – net-billing – ma zachęcić prosumentów do inwestycji już nie tylko w panele PV, ale także w urządzenia energetyczne, które zwiększą poziom autokonsumpcji wytwarzanej energii.\nMożliwość pozyskania dotacji na tego rodzaju urządzenia została wprowadzona do aktualnej edycji Mojego Prądu, w której można otrzymać dofinansowanie już nie tylko na mikroinstalację fotowoltaiczną, ale także na magazyn energii elektrycznej i/lub ciepła oraz domowy system zarządzania energią.\nNa razie tego rodzaju urządzenia nie cieszą się jednak istotnym zainteresowaniem wnioskodawców w Moim Prądzie, wśród których zdecydowana większość ogranicza się do wpisania do wniosku wyłącznie fotowoltaiki. Z informacji uzyskanych przez Gramwzielone.pl w Narodowym Funduszu wynika, że do tej pory pojawiło się jedynie kilka wniosków, które uwzględniały dodatkowe urządzenia, i w większości chodziło o rozwiązania z zakresu magazynowania energii cieplnej.


[KiP] Pracownik niepełnosprawny – Symfonia - Centrum pomocy\nDo pracy, na pełen etat od dnia 01-01-2021 został przyjęty pracownik niepełnosprawny. Obowiązująca norma czasu pracy dla osoby z umiarkowanym/znacznym stopniem niepełnosprawności wynosi 7 godzin na dobę oraz przysługuje jej dodatkowy wymiar urlopu. Jak to wprowadzić w programie?\nW celu poprawnego ustawienia danych dla pracownika, który posiada orzeczenie o niepełnosprawności należy pracownikowi:\n1) ustawić odpowiednie wartości normy dobowej i tygodniowej;\n2) wprowadzić dodatkowy wymiar urlopu w bilansie urlopowym pełnym;\n3)utworzyć harmonogram czasu pracy dla obniżonego wymiaru czasu pracy.\nKrok 1 - zmiany dobowej i tygodniowej normy czasu pracy\nPrzejdź do pracownika na zakładkę Dane Kadrowe, wybierz zestaw Wynagrodzenia/ Warunki zatrudnienia i dodaj wartość do elementów Dobowa norma czasu pracy 7:00 oraz Tygodniowa norma czasu pracy 35:00\nKrok 2 - dodanie dodatkowego wymiaru urlopu\nW Danych Kadrowych pracownika przejdź do zestawu Bilanse(pełne). W elemencie Bilans urlopowy pełny, w pozycji Dodatkowy wymiar urlopu dodaj pracownikowi odpowiednią liczbę dodatkowych dni urlopu.\nPo wygenerowaniu kolejnego bilansu urlopowego, należy wprowadzić od nowa dodatkowy wymiar urlopu.\nKrok 3 - Utworzenie wzorca z harmonogramem czasu pracy\nUtwórz nowy wzorzec czasu pracy, w którym uwzględniona będzie ilość godzin jaką pracownik ma do przepracowania każdego dnia. Następnie przypisz go Pracownikowi. Dokładna instrukcja tworzenia harmonogramu czasu pracy znajduje się w instrukcji Tworzenie harmonogramu czasu pracy na przykładzie 7/8 etatu


Długopis Parker Urban Twist Różowy Grawer Dedykacja | Długopisy \_ Długopisy PARKER \_ Długopisy Parker URBAN Prezenty \_ Prezent na urodziny/imieniny Prezenty \_ Prezent dla Mamy Prezenty \_ Prezent na zakończenie szkoły Prezenty \_ Prezent dla wychowawcy Prezenty \_ Prezent dla maturzysty Prezenty \_ Prezent dla szefa Długopisy \_ Długopisy PARKER \_ Długopisy Parker z grawerem Długopisy \_ Długopisy z grawerem | PARKER - WATERMAN - SWAROVSKI - Artykuły pismiennicze\nNowa odsłona fenomenalnej linii długopisów marki Parker z serii Urban Twist CT. Charakteryzują się obłym, smukłym kształtem, idealnie wyprofilowanym, aby wygodnie trzymały się w dłoni. Udoskonalono ich wagę i wykończono błyszczącym lakierem z chromowanymi dodatkami. Wypełnione są tuszem Quink Flow, który zapewnia płynność pisania. Wygodne zamykanie długopisu - wystarczy przekręcić, a końcówka pisząca sama się chowa.\nDługopis zapakowany jest w oryginalne pudełko producenta z logiem Parker. Na jego froncie, można umieścić tabliczkę w kolorze złotym, z Państwa osobistą dedykacją np. życzeniami, cytatem, grafiką itp.\nMetalowa tabliczka w kolorze złotym, z Państwa osobistą dedykacją np. życzeniami, cytatem, grafiką.


» Naklejki/Emblematy ZR550\n#1 2015-12-03 18:07:22\nMam pytanie odnośnie naklejki na boczkach pod siedzeniem. Jak powinien wyglądać emblemat z 95roku? Jedne mają ZEPHYR inne ZEPHYR i pod spodem nachodzące na napis 550.\n#2 2015-12-03 18:53:25\nRe: Naklejki/Emblematy ZR550\nmój z '94 miał tylko "Zephyr"\n(Jak kupiłem to emblematów już nie miał ale jak się dobrze człowiek przyjrzy to widać lakier mniej odbarwiony)\n#3 2015-12-03 23:32:18\n550 tylko napis Zephyr\n#4 2015-12-04 15:58:43\nOk. jeśli ktoś podałby wymiary tego napisu to byłbym wdzięczny chce wykonać na boczek naklejkę właśnie z samym napisem zephyr w kolorze białym albo srebrnym, na przeźroczystej folii, tak żeby ładnie odbijało na ciemnym lakierze.\n#5 2015-12-04 21:17:13\nKtoś miał po 10zł te naklejki na forum - zobacz na giełdę... Chyba Doman, ale nie wiem....\n#6 2016-01-02 21:37:46\ntak Doman miał\n#7 2016-01-13 18:18:10\nWysłałem mail do Domana, ale jest cisza-sprzedawał je kilka lat temu Będą dorabiane z folii\nPuki co... kupiłem za śmieszne pieniądze emblematy na zbiornik, oryginalne od LTD 400. Od zephyrowskich różnią sie tylko otworami na śrubki\nTroche je stuningowałem:\nJeden z nich jest troche podziabany po glebie. za delikatna rzecz żeby wypełniać czymkolwiek. Lepiej nie bedzie\nJak sie nie ma co sie lubi, to sie lubi co sie ma\n#8 2016-01-13 20:19:14\nA może by je wydrukować na drukarce 3D??\n#9 2016-01-13 20:20:50\nMogłeś zalać otwory,pomalować i przykleić na bak taśmą dwustronną. Byłoby jak ori\n#10 2016-01-13 21:00:08\nTak i tak pójdą na taśme. Chyba, że przewiercić bak i nakrętki od środka\n#11 2016-01-13 21:50:03\nno,spalonym wiertłem, i jebut, po moto\n#12 2016-02-02 21:49:43\nMożna kupić nowe. 75 zł za sztukę.\n#13 2016-04-19 10:21:00\nMotocykl: Zephyr 550 97'\nMam pęknięty boczek pod siedzeniem z emblematem "Zephyr". Będę malował cały zbiornik więc pomyślałem żeby pomalować też ten boczek. Mam pytanie o emblemat, czy można go jakoś bezinwazyjnie odkleić tak żeby potem móc go z powrotem wykorzystać?\nMój Zephyr był kiedyś czarny ale jeden z poprzednich właścicieli pomalowali go całego na bordowo. Ten emblemat wygląda że jest tylko przyklejony, nie był później pomalowany lakierem bezbarwnym.\nOstatnio edytowany przez antii7 (2016-04-19 10:29:14)\n#14 2016-04-19 11:18:32\nmożesz go odkleić szpachelką potem taśma np. M3 i bedzie wszystko grało. Boczki pękaja ze względu na wadę konstrukcyjną aby nie pękał trzeba w niego wtopić w to miejsce zbrojenie. Polecam pierwsze wtopic ciekie twarde druty tak co 0,5cm a nastepnie od wewnątrz jeszcez wzmocnić włuknem\n#15 2016-05-22 22:08:58\nwow Marcin, ale mi oczy zaswiecily.. nowki do 1100 to cos czego pragne. u mnie jakis wirtuoz z braku laku jebnal od 750.\nwww.bigbang.pun.pl www.samuraj-ogame.pun.pl www.farmumb.pun.pl www.smoczaoaza.pun.pl www.thecrips.pun.pl


7 lipca 2021 7 lipca 2021 / FreshMail, Krzysztof Adamus, Krzysztof Szyszka, Paweł Sala, Vercom\nVercom, spółka technologiczna, dostarczająca globalne chmurowe rozwiązania w modelu CPaaS (Communication Platform-as-a-Service), łączy siły z najbardziej rozpoznawalnym dostawcą usług e-mail marketingu w Polsce – firmą FreshMail. Transakcja umożliwi niemal podwojenie liczby obsługiwanych klientów przez Grupę Vercom. Wartość transakcji z uwzględnieniem earn-out wyniesie nie więcej niż 27 mln zł.\nCieszę się, że łączymy siły z FreshMailem, jest to jeden z kluczowych dostawców usług e-mail marketingu w Polsce z mocnym i rozpoznawalnym brandem. Wierzę, że wspólnie stworzymy bardzo silny podmiot, który śmiało będzie mógł konkurować z globalnymi graczami w segmencie CPaaS. Dzięki transakcji rozszerzamy bazę o ponad 6,5 tys. klientów, co umożliwia mocne synergie cross-sellingu naszych komplementarnych kanałów komunikacji, w szczególności SMS, ale również push i OTT. Dostrzegamy także znaczące synergie kosztowe i przychodowe związane ze zwiększeniem rentowności biznesu FreshMail – komentuje Krzysztof Szyszka, prezes zarządu Vercom.\nW przeprowadzonej transakcji dostrzegamy synergie dla każdej ze stron. Z naszej perspektywy jest to duża szansa na osiągnięcie niedostępnej wcześniej skali działalności na poziomie nowych kanałów komunikacji, których wcześniej nie było w naszej ofercie oraz możliwość dotarcia do klientów na rynkach zagranicznych – Paweł Sala prezes zarządu, FreshMail.\nTransakcja zakłada wejście w struktury Grupy Vercom, jednak wciąż pozostajemy pod silnym i rozpoznawalnym brandem FreshMail, który od lat konsekwentnie budujemy i rozwijamy. Dla naszych klientów, w najbliższym czasie będziemy mieli możliwość dostarczenia kompleksowej oferty wielu kanałów komunikacji tj. e-mail, SMS, OTT oraz push. Liczymy, że obecność w Grupie Vercom pozwoli nam na dynamiczny rozwój naszej platformy w tak, aby nasi Klienci mogli korzystać z jeszcze szerszej gamy usług bez konieczności używania wielu narzędzi – dodaje Krzysztof Adamus – wice prezes Zarządu FreshMail.


Wakacje w Polsce | Poznaj swój kraj\nCoke Like Festival to jedno z największych wydarzeń muzycznych, jakie organizowane są na terenie naszego kraju. Nie dziwi zatem, że na koncertach pojawia się tak wielu chętnych i tak wiele osób z radością korzysta z okazji uczestniczenia w show największych gwiazd sceny muzycznej. Gorące nazwiska przyciągają fanów z całego kraju, którzy na dwa dni mogą pożegnać się ze swoim codziennym, nierzadko nudnym życiem i z radością zaszaleć pod sceną. Bilety nie są najtańsze, niemniej jednak warto odkładać całym rokiem, by móc wziąć udział w tak znakomicie zorganizowanym festiwalu. Wystarczy spojrzeć tylko na line up, w którym to pojawiają się takie gwiazdy jak Placebo czy The Killers, niemniej jednak również i mniej popularne zespoły mają swoim fanom wiele do zaoferowani. Warto wspomnieć również o tym, że i sama atmosfera Krakowa bardzo wiele wnosi do rangi tego wydarzenia. Trudno bowiem spotkać osobę, która będzie niezbyt przychylnie wypowiadała się o tej części Polski. Jednocześnie warto również wcześniej pomyśleć o zakwaterowaniu, zwłaszcza jeśli chcemy nieco dłużej zabawić w stolicy Małopolski. Możliwe jest również wykupienie miejsca namiotowego na terenie festiwalu, co pozwala na jeszcze lepsze wczucie się w atmosferę całej imprezy. W czasie przygotowywania się do zabawy warto jednak zachować odrobinę rozsądku i pomyśleć chociażby o rzeczach, których nie będziemy mogli wnieść na teren festiwalu. Aparaty cyfrowe, parasole czy perfumy lepiej zostawić w domu, w przeciwnym razie może okazać się, że będziemy musieli zapłacić za zostawienie ich w depozycie.\nTagi: coke, festival, festiwal, koncertowanie, live, muzyczne, solisci, śpiew, wydarzenie\nKategoria: Historia, Miasta\nSzczecin to piękne nadbałtyckie miasto, które ze względu na przygraniczne położenie cieszy się dużym zainteresowaniem nie tylko wśród Polaków, ale także wśród naszych zachodnich sąsiadów. Jak podają statystki ponad czterdzieści procent turystów, odwiedzających co roku Szczecin to przyjezdni z zagranicy. Jedną z głównych zalet Szczecina jest bez wątpienia jego nadmorskie położenie, możliwość korzystania z plaży i uroków morskich kąpieli. Niemniej jednak również szczecińskie zabytki zasługują na chwilę uwagi, zwłaszcza jeśli po raz pierwszy spędzamy wakacje w tym Siecie. Warto wiedzieć, że miasto znajduje się na trasie Europejskiego Szlaki Gotyku Ceglanego, razem z takimi miastami jak Gdańsk, Płock czy Toruń. Zwiedzanie Szczecina warto zacząć oczywiście od Starego Miasta, w obrębie którego mieszczą się między innymi dobrze znane Wały Chrobrego, ale również i szereg innych interesujących budynków. Zaliczymy do nich między innymi doskonale odrestaurowany zamek książąt pomorskich, w którym mieszczą się różnego rodzaju instytucje życia kulturalnego. Na terenie zamku znajduje się między innymi Teatr Krypta, kino oraz kabaret, wielbiciele rozrywki na wysokim poziomie na pewno bardzo chętnie odwiedzą wszystkie te miejsca. W okresie letnich wakacji na zamkowym dziedzińcu bardzo często organizowane są różnego rodzaju koncerty oraz mniejsze i wiesze wydarzenia kulturalne. Fani naukowych osiągnięć z kolei na pewno bardzo chętnie przyjrzą się pracy wahadła Foucaulta mieszczącemu się na zamkowej wieży.\nTagi: bałtyk, miastko, nadbałtyckie, port, przygraniczne, szczecin\nKołobrzeg to jedno z najchętniej odwiedzanych nadmorskich miast, w którym można skosztować przyjemności nadbałtyckiego odpoczynku. Znajdujące się tu plaże są rozległe i urokliwe, w czasie największych upałów wylegują się na nich tysiące turystów. Z tego też względu czasami może być ciężko znaleźć odpowiednie miejsce na rozłożenie ręcznika czy parasolki. Niemniej jednak kiedy nie jest zbyt upalnie i mamy siłę na zwiedzanie powinniśmy pomyśleć również o tym, by zapoznać się z kołobrzeskimi zabytkami. Do najbardziej popularnych obiektów w mieście należy bez wątpienia latarnia morska, która ma bardzo burzliwą historię. Już w siedemnastym wieku wydawało się bowiem oczywiste, że konieczne jest zainstalowanie źródła światła, wskazującego statkom drogę do portu. Tak naprawdę jednak dopiero u progu dwudziestego wieku w Kołobrzegu wzniesiona została latarnia z prawdziwego zdarzenia, licząca sobie ponad dwadzieścia pięć metrów. Nie minęło dziesięć lat, kiedy zdecydowano się na zastąpienie budynku nieco bardziej solidną architekturą i ryglowy budynek zniknął na rzecz ceglanej wieży. Niestety w czasie drugiej wojny światowej, kiedy to wojska niemieckie powoli zaczęły wycofywać się z okupowanych ziem, latarnia morska została wysadzona w powietrze. Kiedy działania zbrojne wreszcie dobiegły końca zdecydowano się na odbudowanie latarni na nowym miejscu, z kolei na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych ubiegłego wieku dokonano remontu budowli. Od tamtego czasu obiekt działa sprawnie i udostępniany jest dla ciekawych jego historii turystów.\nTagi: kołobrzeg, nadmorki, piaski, plaże, przybałtycki, upał, urokliwe\nKategoria: Historia, Punkty obowiązkowe\nTagi: fontanna, park, pałac, pomarańczarnia, warszawskie, wyspa, łazienki\nPolskie miasta kryją w sobie wiele tajemnic, zabytków i godnych odwiedzenia obiektów, o czym z pewnością doskonale zdają sobie sprawę ich mieszkańcy. Jeśli chodzi jednak o rozwój turystyki to skupia się on albo wokół nadmorskich miejscowości albo na pięknym Podhalu. Okazuje się jednak, że również wielkie miasta, z których wielu tak chętne ucieka mają swój urok i mogą stanowić doskonałe miejsce letnich wypraw. Nie na co dzień mamy bowiem możliwość podziwiania takich obiektów jak Łazienki Królewskie czy Muzeum Powstania Warszawskiego. Polska historia jest bardzo bujna i ciekawa, a zwiedzanie polskich miast może dostarczyć nam nie tylko ciekawej wiedzy, ale również niezapomnianych doświadczeń. www.mojeurlopy.pl/noclegi/debki pizzeria warszawa odwyk alkoholowy  Do obowiązkowych punktów wypraw Polaków powinien należeć urokliwy Wrocław, który słynie przede wszystkim z pięknej Panoramy Racławickiej, upamiętniającej insurekcję kościuszkowską. Będąc w Krakowie nie sposób oprzeć się pokusie zwiedzenia Wawelu czy Kościoła Mariackiego, z kolei Gdańsk może poszczycić się malowniczym widokiem na stocznie czy też zabytkową starówką. Planując wakacje warto zatem poświęcić czasu na zapoznanie się z ofertą polskich miast, wynotowaniem wielkich wydarzeń, które rozgrywają się na ich terenie takich jak Festiwal w Operze Leśnej czy Jarmark Dominikański. Warto odkrywać również nieco mniej znane i popularne miasta takie jak Ostróda, która może pochwalić się pięknym jeziorem i znanym festiwalem muzycznym. Dajmy sobie zatem szansę, by w letnie dni móc odkryć takie miejsca.\nWakacje w Polsce © 2017


Dkode HAVEN Kozaki cognac - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Kozaki › Kozaki klasyczne › Dkode HAVEN Kozaki cognac\nDkode HAVEN Kozaki cognac\nTe Dkode HAVEN Kozaki cognac były tanio do kupienia w www.zalando.pl. Nie sposób ukryć faktów, że kozaki klasyczne damskie są obuwiem występującym w każdej kobiecej szafie. Gdy temperatura na dworze ulegają coraz to większym spadkom, a aura staje się chłodna, kobiety sięgają sięga po kozaki klasyczne damskie. Dkode HAVEN Kozaki cognac cieszą się.. więcej »\nTe Dkode HAVEN Kozaki cognac były tanio do kupienia w www.zalando.pl. Nie sposób ukryć faktów, że kozaki klasyczne damskie są obuwiem występującym w każdej kobiecej szafie. Gdy temperatura na dworze ulegają coraz to większym spadkom, a aura staje się chłodna, kobiety sięgają sięga po kozaki klasyczne damskie. Dkode HAVEN Kozaki cognac cieszą się przychylnym spojrzeniem wśród kobiet, które lubią jakość wykonania i wygodę. Poznaj bliżej Dkode HAVEN Kozaki cognac.\nDkode HAVEN Kozaki cognac, materiał zewnętrzny: skóra, materiał wewnętrzny: skóra, podeszwa: tworzywo sztuczne, wyściółka: skóra, podeszwa: tworzywo sztuczne, Kształt obcasa: obcas słupek, materiał zewnętrzny: skóra, nosek buta: szpiczasty, wyściółka: skóra, wzór: kolor jednolity, materiał wewnętrzny: skóra, wysokość obcasa: 8 cm, zapięcie: zamek błyskawiczny, materiał: skóra.\nDkode HAVEN Kozaki cognac nie są dla Ciebie? Pragniesz kompletnie innego modelu? W takim razie koniecznie zerknij na naszą propozycję widoczną na dole. Na początku znajdziesz w tym miejscu kozaki klasyczne damskie Dkode, a jeżeli to będzie za mało to możesz sprawdzić wszystkie kozaki klasyczne damskie i wtedy na pewno zobaczysz coś w swoim guście.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Dkode HAVEN Kozaki cognac


PRAWNA W GDAŃSKU\nAdwokat Adriana Duks-Taniewska z Gdańska pomoże Państwu rozwiązać różnego rodzaju problemy prawne. Służy poradą podczas konfliktów rodzinnych spraw cywilnych i gospodarczych, procesów karnych, a także przy nieporozumieniach z pracodawcą.\nKancelaria w Gdańsku – adwokat Adriana Duks-Taniewska\nAdwokat Adrianna Duks-Taniewska, która prowadzi własną kancelarię w Gdańsku, specjalizuje się w niesieniu pomocy związanej z rozwiązywaniem konfliktów w obrębie prawa rodzinnego, cywilnego, karnego i gospodarczego. Kancelaria zapewnia również reprezentację prawną przy konfliktach pomiędzy pracodawcami a pracownikami w ramach prawa pracy. Zajmuje się również obsługą spółek w ramach spraw gospodarczych czy spraw podatkowych.\nPorady prawne i pełnomocnictwo – zakres usług kancelarii\nKażdemu z Państwa może przytrafić się trudna sytuacja, w której niezbędna będzie pomoc prawnika. Złe stosunki małżeńskie, które doprowadziły do sprawy rozwodowej, a co za tym idzie, do konieczności ustalenia alimentów, nieoczekiwane problemy z odziedziczonymi nieruchomościami, wymagające podziału spadku, a także negocjacje odszkodowania i wiele innych. Adwokat Adriana Duks-Taniewska udziela porad prawnych dotyczących interpretacji obowiązujących przepisów. Jako Państwa pełnomocnik procesowy może również zająć się przedstawioną sprawę w sposób kompleksowy, oferując jej dogłębną analizę i pełne zaangażowanie podczas podejmowania wymaganych kroków. W indywidualny sposób podchodzi do każdego Klienta, by opracować najkorzystniejsze dla jego procesu działania. Zawsze stara się zapewnić wsparcie i niezbędną pomoc. Swoje usługi kieruje zwłaszcza do osób potrzebujących reprezentacji prawnej podczas spraw karnych. Zajmuje się także sprawami rodzinnymi, cywilnymi i pracowniczymi. Celem pracy obrońcy i adwokata Adriany Duks-Taniewskiej jest niesienie profesjonalnej pomocy prawnej zapewniającej Klientom poczucie bezpieczeństwa w trudnych sytuacjach.\nPomożemy Państwu uregulować niejasności związane z nieruchomościami – m.in. znieść współwłasność, doradzimy podczas podziału spadku, a także wynegocjujemy należne odszkodowanie.\nOferujemy reprezentację podczas rozwodów i pomoc w problemach towarzyszących tego typu postępowaniom. Wesprzemy fachowymi poradami dotyczącymi uregulowania kontaktów z dzieckiem, ułatwimy przeprowadzenie podziału majątku, a także ustalenie alimentów.\nPodejmiemy się reprezentacji w charakterze obrońcy, a także pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego w zakresie przestępstw, w sprawach o wykroczenia oraz karno-skarbowych. Rzetelnie przeprowadzimy nawet najtrudniejsze sprawy...\nSłużymy pomocą wszystkim, którzy doświadczyli niesprawiedliwości ze strony pracodawcy. Warto domagać się swoich praw i sięgnąć po profesjonalne wsparcie adwokata, ponieważ wszelkie nadużycia w tym zakresie...\nPomożemy Państwu uregulować niejasności związane z nieruchomościami – m.in. znieść współwłasność, doradzimy podczas podziału spadku, a także wynegocjujemy należne odszkodowanie...\nAdriana Duks-Taniewska to pełnomocnik, który zagwarantuje Państwu wsparcie i opiekę podczas prowadzonych spraw. Dokładnie analizuje problemy, których dotyczy postępowanie i wypracowuje optymalne rozwiązania...


Trans, ogłupienie, niemożność poruszenia się. - forum, przyczyny, leczenie\nTemat: Trans, ogłupienie, niemożność poruszenia się.\n08-12-2011, 22:08 #1\nmam problem dość złóżonej natury. Nie chcę iść do specjalisty, bo boję się być uznana za hipochondryczkę. Przez długi czas (jakieś 1,5 roku) mam coraz bardziej nasilające się dziwne objawy. Kiedyś wystę powały raz na kilka tygodni, teraz codziennie! Staram się, żeby nikt tego nie zauważył, przestałam nawet wychodzić z domu.....\nAle do sedna! Moje objawy to: ni z tego ni z owego zapadanie w swego rodzaju trans. Objawia się on tym, że gapię się w jakiś punkt i nic nie czuję, nie potrafię wtedy nic powiedzieć, nie za bardzi kontaktuję się z otoczeniam. Do tego nic nie myślę, taki totalny bezruch i pustka. Jeśli jednak zapadnę na ten trans w czyimś towarzystwie to machinalnie wykonuję jego polecenia. Jestem jak robot. Inne objawy: pogorszenie się wzroku, mało energii i entuzjazmu, ogólna apatia, dziwne bule i drętwienie ciała, zwłaszcza w stawach.\nCzy jesteście w stanie jakoś to zdiagnozować? Martwi mnie ten stan ;(.\n08-18-2011, 08:10 #2\nPomyśl o odwiedzeniu lekarza - być może wskazane byłoby wykonanie EEG, gdyż niektóre rodzaje padaczki mogą przebiegać bez drgawek, a jedynie z napadami nieświadomości i należałoby wyeliminować tą przyczynę napadów. Bardzo prawdopodobne, że problem ma podłoże nerwowe i jeśli jest nasilony, ratunkiem byłoby odwiedzenie psychiatry. Pozdrawiam serdecznie


Wszystko co powinniście wiedzieć o pielęgnacji Sundaville\nWszystko co powinniście wiedzieć o Sundaville\nHome/Rośliny w ogrodzie/Wszystko co powinniście wiedzieć o Sundaville\nSundaville (Dipladenia) można określić jako nowość, na polskim rynku jest dostępna od około 10 lat. Popularność zyskała dzięki dużym, pięknym i licznym kwiatom oraz ślicznie kontrastującymi z nimi błyszczącymi liśćmi. Często można ją spotkać na balkonach i tarasach – jest rośliną pnącą, osiągającą wysokość do 3 metrów, kwitnącą od maja do października. Najłatwiejszym sposobem na przetrwanie jej w naszym klimacie jest uprawa w doniczce.\nSkąd się wzięła Sundaville?\nNaturalnie Mondevilla (Sundaville) jest pnączem występującym w Południowej Ameryce, porastającym drzewa tropikalne. Roślina ze względu na swoją urodę spodobała się japońskiej firmie, która wyhodowała szereg odmian zdolnych przetrwać w chłodniejszych klimatach.\nDipladenia uwielbia przepuszczalne i wilgotnie podłoża na słonecznych i zacisznych stanowiskach. Wymienione warunki przyczynią się do szybkiego wzrostu i bujnego kwitnienia. Systematyczne nawadnianie oraz nawożenie jest rzeczą konieczną, aby zachować roślinę w dobrej kondycji. Istotną rzeczą jest dobrze dobrana donica wraz z drenażem, należy pamiętać że Sundaville nie lubi częstego przesadzania.\nKiedy i jak przechować Dipladenie zimą?\nPorą na schowanie rośliny do ciepłego i jasnego pomieszczenia (około 15°C), są pierwsze jesienne przymrozki. Istotne wcześniej podlewanie zmniejszamy do minimum, nie dopuszczając do przelania ani przeschnięcia ziemi. Kolejną rzeczą jest zaniechanie nawożenia, które wbrew naturze nadal pobudzałoby roślinę do wzrostu.\nTermin zakończenia zimowania rośliny\nPod koniec zimy można przeprowadzić cięcie, przede wszystkim skracamy stare i uszkodzone pędy, nadając roślinie nowy kształt. Przeprowadzone skrócenie pędów, będzie wpływało motywująco na wytwarzanie nowych pędów. Wiosna jest idealnym momentem na przesadzanie Sundaville, pod warunkiem, że korzenie widocznie nie mieszczą się w starej donicy. Porą na ponowne wyniesienie Dipladenii na zewnątrz jest maj – kiedy bezpowrotnie miną wiosenne przymrozki.\nWiosną należy uciąć zdrowe pędy wierzchołkowe o długości około 10 cm, użyć ukorzeniacz lub wspomóc ukorzenianie np. Nawózem Interwencyjnym BiOgardena. Przygotowane pędy należy włożyć do wilgotnej ziemi i przykryć folią, aby stworzyć optymalne warunki do wzrostu. Po około miesiącu, rośliny powinny się ukorzenić i być gotowe do przesadzenia do donicy.\nDipladenia jest wrażliwa na zmianę miejsca, jest to czynnik stresujący, który powoduje opadanie liści. Nawożenie jest istotną kwestią w uprawie Sundaville, zalecamy zastosowanie nawozów BiOgardena, które dostarczą materie organiczną (poprawią strukturę podłoża) i składniki pokarmowe potrzebne do długiego i bujnego kwitnienia. Naturalne nawozy BiOgardena w kontrolowany sposób uwalniają składniki pokarmowe, dostosowane do potrzeb rośliny.


Ima's Gulay Bar, Puerto Princesa — recenzje restauracji - TripAdvisor\nIma's Gulay Bar, Puerto Princesa Treść tylko po polsku\n> Puerto Princesa Restauracje\n> Ima's Gulay Bar\nPuerto Princesa — wszystkie restauracje (51) »\nFernandez St.,, Puerto Princesa, Palawan, Filipiny Strona internetowa Aktualizuj szczegółowe informacje na temat restauracji Nr 7 wśród 51 Restauracje (Puerto Princesa) Liczba recenzji: 30 Kuchnie: Zdrowa\nNajpierw angielski Najpierw francuski Najpierw niemiecki Najpierw j. polski Dowolne Wszystkie najnowsze po polsku Thurston S\n“Doskonałe dania wegetariańskie/wegańskie restauracja w samym sercu Puerto Princesa”\nTak Nie Nie jadamy w IMA jest ponad 5 lat podróży do Puerto Princesa kilka razy w roku. Czekamy do jedzenia tam za każdym razem, gdy się do Puerto. To miejsce jest ściśle wegetariańskie i wegańskie opcji. Jedzenie jest naprawdę świeże i ma wspaniały smak. Uwielbiam ich świeżego guacamole (w sezonie), meksykańskie jedzenie, i bardzo ostry sos. Atmosfera jest bardzo proste, ale...\n“wegetariańskich posiłków z odcieniem”\nTak Nie Zawsze jesteś miłośnikiem i ta restauracja oferuje szeroki wybór menu, aby spróbować! Próbowałem ich pieczonych potraw, i to było dobre! Zał oga i właściciel jest bardzo przyjazny i gościnny, przyszedłem przed 23:00, nadal nie jest otwarte, ale spełnili mnie na wynos. Uwielbiam ich świeżo pieczony chleb bananowy!\nTak Nie Tak, jest to małe miejsce. Poszedłem tam około 13: 00 i byłem jedynym klientem.\nTak jak w życiu, jest największą wartością. I rozmiar nie ma znaczenia.\nPoważnie, jedzenie było bardzo dobre.\nBez mięsa, bez alkoholu i zakaz palenia. Yippie! I nie głośna muzyka. Jestem w niebie.\nJeśli lubisz wegetariańskie jedzenie .... jedź tam.\nPuerto Princesa — zobacz kolejne recenzje (8), których autorem jest matinloc winnieboy88\n“Bardzo dobre wegetariańskie jedzenie!”\nTak Nie Jakość żywności jest nie do pobicia i polecam to Tofu Hamburger jest koniecznością-spróbuj! Drinki są również dobre! Ale jeśli nie masz dużo czasu, nie tam za zwykły danie zajmuje się co najmniej pół godziny podczas kolacji.\nPuerto Princesa — zobacz kolejne recenzje (3), których autorem jest winnieboy88 vivi c\n“Jedzenie, które pozostawia uczucie dobre!”\nTak Nie Jedzenie-naprawdę pyszne (zdrowe i bardzo tanio do naszego boksu), i wiele opcji. Wszystko smakowało bardzo świeże. Starają się świeże owoce Halo Halo-bardzo orzeźwiający.\nAtmosfera-proste i małe miejsce. Jest wiele "lepszych" miejsc w mieście, ale myślę, że to małe miejsce ma swój własny urok.\nObsługa-dobre. Właściciele osobiście prowadzą to miejsce (Sam był kelner który wtedy gdy byłem tam, był naprawdę przyjazny)\nPuerto Princesa — zobacz kolejne recenzje (2), których autorem jest vivi c Stefan M\n“Być może najlepszą wegetarian/wegan jedzenie w Filipiny”\nTak Nie Jeździmy do ima's wegetariańską restaurację co najmniej raz w tygodniu na 3 lat i nadal cieszyć się każdego posiłku. Wielu różnych potraw i napojów do wyboru, przyjaźni właściciele (ima i Sam), który odpowiedziec na wszelkie pytania, a który wie dokładnie co idzie wewnątrz każdego dania. Jest tam wegańskie wersji większość, jeśli nie wszystkie dania. Ich wegańskie pizza jest najlepsza pizza,...\nPuerto Princesa — zobacz kolejne recenzje (2), których autorem jest Stefan M MiiaMarianne\nRecenzje w 2 miastach “Nice surprise”\n“"Simple and Homey"”\nPuerto Princesa — zobacz kolejne recenzje (9), których autorem jest JFrancis M BackyPacker\nPuerto Princesa — zobacz kolejne recenzje (3), których autorem jest BackyPacker McSpawf\nPuerto Princesa — zobacz kolejne recenzje (3), których autorem jest McSpawf 1-10 z 30 recenzji\nIma's Gulay Bar — podobne obiekty, przeglądane przez podróżnych\nPuerto Princesa, Palawan Wszystkie restauracje w: Puerto Princesa (51)\nByłeś(-aś) w Ima's Gulay Bar? Podziel się wrażeniami! Napisz recenzję\nWłaściciele: A jak Twoim zdaniem przedstawia się sytuacja? Jeśli jesteś właścicielem lub zarządzasz obiektem Ima's Gulay Bar, teraz możesz się zarejestrować, aby skorzystać z bezpłatnych narzędzi w celu uatrakcyjnienia ogłoszenia, zachęcenia gości do pisania recenzji lub napisania odpowiedzi na już przesłane opinie.\nPuerto Princesa, Palawan Więcej Grande Vista Hotel\nPuerto Princesa — bezpłatny przewodnik Pobierz przewodnik opisujący najlepsze hotele, restauracje i atrakcje Popularne restauracje w: Puerto Princesa La Terrasse\nLa Tanna De Libellula\nPuerto Princesa — hotele w pobliżu\n3.5 z 5, Liczba recenzji: 5 Najnowsza recenzja 17 cze 2013\n4.0 z 5, Liczba recenzji: 17 Najnowsza recenzja 15 cze 2013\n4.0 z 5, Liczba recenzji: 29 Najnowsza recenzja 13 cze 2013\n4.0 z 5, Liczba recenzji: 191 Najnowsza recenzja 13 cze 2013\n3.5 z 5, Liczba recenzji: 13 Najnowsza recenzja 2 cze 2013\n5.0 z 5, 1 recenzji Najnowsza recenzja 10 maj 2013\n3.0 z 5, Liczba recenzji: 33 Najnowsza recenzja 2 maj 2013\n3.0 z 5, Liczba recenzji: 15 Najnowsza recenzja 1 kwi 2013\n3.0 z 5, Liczba recenzji: 32 Beskid Orbis, Hotel i Restauracja, Nowy Sącz\n4.0 z 5, Liczba recenzji: 2 Rendezvous\n3.5 z 5, Liczba recenzji: 45 Salamanca, Dublin\n3.5 z 5, Liczba recenzji: 232 Dahlia\n3.5 z 5, Liczba recenzji: 134 Najnowsza recenzja 1 cze 2013\n3.5 z 5, Liczba recenzji: 113 Najnowsza recenzja 8 cze 2013


Mostek nad rzeczką - Page 13\nRe: Mostek nad rzeczką\nby Gość on Pon Lis 06, 2017 12:45 am\nDziewczyna wygląda na miłą i niewinną osobę, niezaznajomioną z wredniejszymi stronami świata, dlatego widok Gakiego i tej nieznajomej wywołał w wampirze chwilowe zaskoczenie. Co jak co, ale znał Kuro na tyle, aby wiedzieć, że nie ma on w zwyczaju ucinać sobie pogawędek z pierwszymi lepszymi dziewczynami, a tym bardziej nie podejrzewałby go o pozowanie do zdjęć - nawet jeśli miały one na zawsze pozostać w aparacie.\n- Dasz mi autograf, kiedy staniesz się sławny, czy już teraz mam się ustawiać w kolejce? - zapytał, obnażając zęby w szerokim uśmiechu. Mimo usilnych starań nie potrafił wyobrazić sobie Gakiego robiącego karierę modela. To byłoby bardziej niedorzeczne niż śnieg w lecie. Najpewniej wielka kariera przyjaciela zakończyłaby się na zdjęciu więziennym, które ewentualnie mógłby wrzuci do portfolio.\nWestchnął w myślach, słysząc wampira. Wcześniej przypuszczał, że to spotkanie ma już z góry ustalony cel, czego Nonna prawdopodobnie była nieświadoma. Teraz przynajmniej nabrał pewności.\n- Ta, jestem jego przyjacielem - odpowiedział, choć bardziej określiłby siebie mianem opiekunki albo kogoś, kto pilnuje, żeby temu kretynowi za dużo włosów z głowy nie poleciało. W pewnym punkcie ich relacji zaczął się zastanawiać, co tak naprawdę trzyma go przy wampirze. Z początku na pewno była to wdzięczność i chęć spłacenia "długu", z czasem musiało się to przerodzić w jakąś nadludzką siłę, która dziwnym trafem trzymała tę dwójkę razem. Może już obaj byli już tak przyzwyczajeni do swojej obecności, że rozłąka groziłaby tęsknotą.\n- Gaki robi świetne drinki. Kiedyś pracował w barze. Jeśli będziesz chciała to nauczy cię, jak się je robi. - Mógłby sam sobie przyznać nagrodę za wymyślnie płynnego kłamstwa na poczekaniu. Gdyby nie lata spędzone przy boku Kuro, sam uwierzyłby w jego zdolności do przyrządzania wyśmienitych drinków, dając się namówić na jednego czy dwa. W końcu będąc nieświadomym zagrożenia, nie miałby jakichkolwiek powodów do podejrzeń.\nby Gość on Sob Lis 11, 2017 7:25 pm\nA Krzak jak zwykle trafił w samą dziesiątkę. Gaki nie miał żadnych dobrych planów co do Noanny, wszak był głodny, a ta tutaj nadawała się idealnie na dzisiejszy posiłek. Dawno już w sumie nie polował nic pożywnego, więc tym bardziej trzeba wyzwolić z siebie potwora i dać upust pragnieniu. Ao zapewne myślał podobnie.\n- Myślę, że lepiej abyś pierw zadzwonił i zarezerwował sobie miejsce w kolejce. Pośpiesz się lepiej, bo jest już sporo chętnych przed tobą.\nOdparł do kumpla, który to zapewne świetnie się bawił dokuczając Kuro. Chociaż ten właśnie był przyzwyczajony do wspólnych dogryzań, kumple to kumple. Jeden za drugim i tak stanie.\n- Oczywiście, że usunąć. Wstyd później takie zdjęcie pokazać innym.\nWyrwał się nawet krótki, nieco chrapliwy śmiech. Musiał więc odkaszlnąć, czując nieprzyjemną gorycz w ustach. Nie było dobrze. Pragnienie usilnie chciało powiedzieć, że Już teraz! Nakarm! Dlatego skierował się bliżej dziewczyny, przewiercając ją spojrzeniem na wylot, jakby właśnie nim miał już sięgnąć do jej żył.\n- Już nie bądź taka skromna. Nawet mój kumpel jest za tym abyś się z nami udała.\nNaciskał co raz bardziej, ale jego ton nie schodził z tego w miarę przyjaznego. Dopiero drugi wampir mógłby zorientować się jak Gaki jest poddenerwowany.\n- Dokładnie. Wszystko.\nPo słowach sięgnie po jej dłoń, zaciskając ją odrobinę mocniej. Nie mogła dostrzec jego ślep zasłaniające ciemne okulary. Celowo, by ukryć gadzi wzrok, jak i ten błysk rozżarzonych czerwonych tęczówek.\n- Krok po kroku, Noanno. Dajmy dzisiaj upust naszym nieludzkim pragnieniom rozrywki. Niech ten dzień należy do nas.\nDodał mając pewniejszy ton. Wpuści w pewnym momencie jej rękę i lekko klepnie po ramieniu na znak by się tak nie bała. Chociaż jak zaufać facetowi w chuście? Teraz zmieni pozycję i podejdzie do Krzaka.\n- Idziemy na Południe, Ao. Nie przejdę dalej kroku, zbyt bardzo męczy nie głód.\nWarknie cicho aby tylko jego kompan usłyszał. Nic dziwnego dla dziewczyny, w końcu dwóch przyjaciół ma swoje własne sekrety.\nAle nie przedłużając, Gaki zebrał swoich znajomych i ruszyli tam gdzie rzekomo miał stać bar. Szkoda tylko, że w połowie drogi Noanna została pozbawiona przytomności szybkim uderzeniem w tył głowy. I raczej wątpliwe było pójście na drinka.\nDam Wam temat z postem na gg\nby Gość on Sro Gru 05, 2018 7:15 pm\nOd McDonalda do parku rzeczywiście było rzut kamieniem, lecz dla osób o zerowych rezerwach energii każdy krok wymagał nie lada wysiłku. O tej porze roku w parku było pusto, wiatr dął w gałęzie bez liści, a większość parkowych ławek pokrywał kurz zmieszany z kroplami deszczu. Tylko jedna, przynajmniej ta nieopodal mostku nad rzeczką, schroniła się przed zmoczeniem pod naprawdę rosłym dębem. Nawet brak liści nie sprawiał, że uczynił z ławki ostatni suchy przystanek w zimnym parku.\nJakoś doczłapali się do tego miejsca, z zadyszką zarówno po stronie dręczonego nerwowymi snami Wilka jak i Jyuu. Przysiedli i wtulili się w siebie nawzajem, żeby choć trochę zatrzymać uciekające ciepło wydmuchiwane jesiennym wiatrem. Blondyn już prawie nie kontaktował, nie odzywał się, tylko próbował opanować drżenie rąk Nourha splatając ze swoimi, również trzęsącymi się dłońmi. Władca Kruków czuł się paskudnie, że nijak może pomóc Ogoniastemu, i sobie też. Skończyły się wszelkie sposobności, by to akurat Blondyn mógł uratować przyjaciela. Jedyne, co mu pozostało, to trwać z nim do końca, nawet kosztem swojego zdrowia. Nigdy przedtem i chyba nigdy później nie zwiąże się z kimś tak mocno jak z Wilkiem. Tak, pamiętał słowa kumpla, że nie mógłby poświęcić swojego życia w ratowaniu Uszatego. Nie tylko z bezsilności, lecz z niechęci najbardziej poszkodowanego.\nChudzielec oparł policzek i skroń w ramię Białowłosego trzymając wciąż jego dłonie. Nie, nie korzystał ze swoich mocy leczniczych, nie mógł nimi nic wskórać wcześniej, to dlaczego miałoby się to zmienić, gdy Jyuu jest na wyczerpaniu? Nie puszczał rąk Wilka, by być dla niego marnym wsparciem, jak również dodać sobie odrobinę otuch, że chociaż to może uczynić dla Ogoniastego. Niedługo później powieki młodzieńca zamknęły się, a uścisk ich dłoni rozluźnił i zwiotczał.\nby Nourh Noutiatir on Pon Gru 10, 2018 10:47 am\n- Władco Kruków... Trzeba coś zrobić byś odzyskał werwę...\nWymamrotałem kiedy opadałem do pozycji siedzącej, by oprzeć się o przyjemną korę rosłego drzewa. Moja słowa były dość jasne. Prędzej to on jest w stanie odzyskać siły niż Ja, nie ma co do tego żadnych wątpliwości. Kiedy jesteśmy jednocześnie tak mocno osłabieni nic z tego może nie wyjść. Krew dostał gdy byliśmy w szkole, więc może jedyne co potrzebuje to odpoczynku? Oddać się snu?\n- Czego potrzebujesz? Jeśli to walka z powiekami... Nie opieraj się już.\nUśmiechnąłem się do niego miło, miałem co prawda umęczony wzrok. Ale walka z sennością będzie teraz bardziej udana skoro trochę tego dostarczyłem, nawet jeśli było niewygodnie i kończyło się koszmarami. Zresztą, mam teraz dziwne nachodzące mnie myśli. Więc wiem z czym stoczę bój gdyby blondyn przyjął moją propozycje.\n- Jeśli siły odzyskasz, w nagrodę opowiem Ci... Coś z mojego życia. Mam dużo historyjek...\nO tak, jest co opowiadać. Czy to o mojej siostrzenicy, czy o nie aż tak dawnych dziejach, kiedy cały wiek spędziłem z mnichami, jak również moje przygody z pewną ogoniastą. Tylko czy takie opowieści faktycznie mogą go zadowolić, czy potraktuje je wtedy jak nagrodę? Póki co chce go zobaczyć w pełni sił, wszystko wtedy będzie znacznie łatwiejsze a teraz trzeba korzystać póki naprawdę nikt nie jest w stanie go zestresować przed odpoczynkiem. Przejechałem swoim ogonem niemrawo po korze, ten przeszedł otrzeć się o jeden z boków blondyna, tak jakby chciał go okryć. Choć my nieumarli nie potrzebujemy faktycznie ciepłej temperatury do życia, to można Ją odczuwać jako coś przyjemnego, a futra ciepło trzyma dobrze.\nby Gość on Wto Gru 11, 2018 8:33 pm\nOdezwał się ten, którego życie dogasało, a którego płomień nie dało się podsycić. Fakt, Jyuu potrzebował jedynie snu, lecz świadomość bezsilności wobec przyjaciela była naprawdę nieznośna. Jak można mu pomóc? Nie skorzystał z prowiantu w postaci krwi, nic nie jadł w McDonaldzie prócz herbaty, sen też nie działał na jego korzyść, ani lecznicze moce. Biedny Wilk... Blondyn był naprawdę w kropce.\nNie odpowiadał nic, utkwił jedynie półprzytomne spojrzenie w mentorze, lekko przytaknął na słowa o walce z powiekami. Były naprawdę ciężkie, lecz gdyby musiał czuwać... zmusiłby się! Tak, byleby ulżyć Ogoniastemu! Młodzieniec nie miał sił nawet westchnąć, zgodził się niemo na zmianę warty. Okolice wydawały się być opustoszałe, więc byli w miarę bezpieczni. Nie zrobił tego dla samych historyjek, choć na pewno będą ciekawe. Nie zamierzał przemęczać bezsilnego wampira, chyba że jak Władca Kruków wyśpi się i ochota jeszcze nie minie na dzielenie się opowieściami.\nWtulony w Szlachetnego grzał się od jego ciała i futrzastego ogona. Chłopak o złotych włosach spał w zasadzie w jednej pozycji, bardzo spokojnie jak na okoliczności. Wyraźnie potrzebował zregenerowania sił poprzez sen. Najedzony wcześniej krwią, a w McDonaldzie ciasteczkiem i shake'iem, nie narzekał na nic więcej. Gdyby tylko jego kompan mógł odnowić połowę tego, co Jyuu, byłby szczęśliwy.\nMinęło parę godzin, chłopaczek bardzo niemrawo mruknął i drgnął, gdy nadszedł czas pobudki. Nie zerwał się gwałtownie, wręcz z mozołem. Nic mu się nie śniło, ale był rozespany. Kiedy tylko otworzył powieki, spojrzał na wiernego towarzysza.\n-Uhm... -westchnął po raz ostatni i lekko ziewnął pokazując kiełki- ... dobrze Cię znów widzieć.\nOstrożnie odkleił się od Uszatego i wyprostował w plecach. Szczupły wampirek wydawał się być w o niebo lepszej formie, choć nie tryskał entuzjazmem. Nourh znał przyczynę, nawet jak mu tłumaczył, by nie powinien się martwić o Wilka. Bladobłękitny nie potrafił nie myśleć o koledze, którego bardzo polubił, gryzły go też wyrzuty sumienia, iż nie jest w stanie zapewnić mu odpowiedniej pomocy. Żeby jednak choć troszkę odsunąć troski, przypomniał sobie słowa Białowłosego na temat historyjek. Poprawił się na ławeczce i chwilkę przyglądał się Złotookiemu dość bacznie.\n-Zanim opowiesz historyjkę, chcę coś powiedzieć. Dawno nie spało mi się tak dobrze. Chyba to dzięki Tobie i Twojemu ogonkowi.\nDelikatnie dotknął opuszkami palców końcówkę kity Wilka, po czym z lekkim uśmiechem dodał:\n-Od zawsze miałeś wilczy ogon i uszka?\nby Nourh Noutiatir on Pon Gru 17, 2018 10:33 am\nUśmiechnąłem się ciepło z swoim mało przytomnym wzrokiem. Robiłem w sumie to dość, często. Choć teraz był ten z bardziej szczerych momentów, ponieważ chciałem żeby się poddał i wyraźnie tak się stało. Skoro krew miał w akademii uzupełnioną, mocy nie nad używał, to wydawało się to jedyną pozostałą potrzebą dla jego organizmu. Przez chwilę nawet zastanowiłem się czy nie być na tyle podłym by nie uciec. W końcu ze mną będzie uwięziony niczym w klatce, która choć jest otwarta, to wyjść z niej nie chce. Mierzwiłem włosy blondyna gdy ten spał, w tym czasie zagłębiałem się w swoje leniwe myśli i wątpliwości, oraz doglądałem pustoty parku. Czasem przechadzała się jakaś parka w oddali, czasami taka która chciała sobie znaleźć miejsce na nieprzyzwoite rzeczy. Czasami jakaś grupka, która niedawno miała okazje spić się w barze i starali obrać wygodną drogę powrotną. Jednak to było na tyle sporadyczne a my nie rzucaliśmy się w tej ciemności w oczy, że nie było się zwyczajnie czym przejmować. Gdy uświadomiłem sobie, że czeka mnie trochę opowiadań o dawnych dziejach, zdałem sobie fakt, że będę musiał już naprawdę świadomie sobie przypomnieć o dawnej towarzyszce. Machnąłem głową na boki. Była zima więc po paru godzinach, pomimo że praktycznie był to poranek, nadal było ciemno. Może niedługo na horyzoncie pojawi się lekka czerwień by ujawnić fakt nadchodzącego słońca. Ale jeszcze przed tym mój towarzysz raczył się obudzić. To ile wampir potrzebuje snu bywa bardzo różnie. Niektórzy przesypiają lata, niektórzy całe dnie, nawet jeśli latem nocy jest bardzo niewiele. Niektórzy śpią prawie tyle co nic i doskonale sobie radzą. To ile potrzebuje taki krwiopijca bywa zaprawdę różne. Aż sobie wspomniałem jeszcze inną przyjaciółkę, która przespała cały wiek a Ja mogłem nad nią czuwać, czyżby kolejne opowieść do podania blondynowi?\n- Jak się spało, Władco Kruków?\nUjąłem serdecznymi słowami, a przynajmniej próbowałem by brzmiało to poważnie, bo zakończyłem to leniwym zawieszeniem. Przetarłem własne ślepia i przeciągnąłem ręką po jego główce z niesforną fryzurą. Miałem okazje zrobić mu zaprawdę burze włosów przez czas jego snu, o czym zapewne zaraz się przekona próbując je opanować. Na jego dalsze wypowiedzi z dodatkiem pochwały nie odpowiedziałem, ale mój ogon umknął bezpośredniego kontaktu z jego ręką. A jak tylko tą rękę cofnął, ogon wrócił na miejsce utulania Jyuu. Gdy zadał pytanie miałem teraz zagwozdkę jak to przedstawić, ale ostatecznie zwyczajnie wzruszyłem ramionami. Bo ostatecznie co szkodzi pójść prostą drogą.\n- Nie, swoje wilcze cechy mam od kilku wieków... ale... ale nie miałem ich od urodzenia. Można powiedzieć, że teraz ten ogon nie tyle c.... co stanowi mnie, to ma pewne sentymentalne znaczenie. Kiedyś byłem... Po prostu byłem zwyczajnym rodowitym pełnej krwi krwiopijcem... Czyli wampirem, bo wtedy tacy jak my nie byli niczym rzadkim... Po prostu bardziej się trzymało tradycji, teraz... bardzo mieszamy się w ludzkie otoczenie.\nMam nadzieje, że nie spodziewałem się tak szerokiej odpowiedzi. Mogłem teraz dumnie nieco odetchnąć, choć czuje że mogłem to wszystko poruszyć lepiej. No ale co zrobić jak nie jest się w formie nawet na bogatą wypowiedź? Teraz tylko bardziej mierzwie się w głowie, dlaczego nie mogłem go zostawić by mógł obudzić się bez klatki. Co prawda byłby zagubiony, ale wierzyłbym, że w końcu by się odnalazł. Póki co jestem z nim teraz więc taki plan i tak został póki co spalony.\nby Gość on Sob Gru 22, 2018 6:18 pm\nNiekoniecznie byłby wolny poza klatką. Nie mógłby poprawnie funkcjonować zamartwiając się o Nourha. Choć kto wie, pewnie za jakiś czas musiałby się z tym pogodzić. Dlatego póki mógł spędzić czas z Długowiecznym, chciał cieszyć się jego towarzystwem i z nim. Co prawda ostatnie godziny nie były usłane różami, ale takie najwyraźniej jest życie. Chłopak uczył się bardzo szybko pod okiem dobrego nauczyciela, a zdrowy sen pomógł uporządkować trudne i łatwiejsze zagadnienia do odpowiednich szufladek w mózgu.\nJyuu czuł się dobrze, zdrowszy koloryt skóry, brak podkrążonych oczu, a nawet drobny uśmiech wydobył się na ustach, gdy przywitali się po rozłące. Skinął główką Wilkowi, który czuwał nad snem i bardzo zmierzwił mu fryzurkę. Aż uniósł wyżej kącik ust, gdy macał palcami uwite gniazdko ze złotych kosmyków włosów. Tak, nawet koloryt włosów przypominał bardziej złote promienie słońca niż blond.\n-Dobrze, dziękuję Szlachetny Wilku za troskę.\nPostanowił pochwycić palcami za ogon towarzysza, ale ten uciekał nim od dłoni, więc odrobinkę strofowany cofnął ją i skierował ku głowie. Trzeba rozczesać kudły, bo miał niezłe sianko. W tym celu rozwiązał gumkę do włosów i niebawem spłynęły lekkimi falami promieniste kosmyki włosów sięgające do lędźwi. Jako, że nie miał grzebienia nie nic podobnego, palcami przeczesywał burzę, którą dodatkowo tworzył Nourh ze swoim słodkim mizianiem. Nie miał serca odmówić pieszczotom, zwłaszcza że grzecznie, choć z trudem, odpowiedział na pytanie młodzieńca. Uh, czyli nie od zawsze. A to zaiste ciekawe.\n-Gdyby dało się, to też chciałbym mieć takie uszka i ogonek, hihi! -zachichotał lekko, po czym dodał patrząc się wprost we złote ślepia kolegi- Sentymentalne znaczenie... aż przypomniało mi się, jak opowiadałeś o swojej bardzo bliskiej osobie. Czy to ma coś ze sobą wspólnego?\nDopytywał się, z drugiej strony wiedział, że Wilk powinien odetchnąć od namolnego towarzystwa młodzika. Tylko jak? Spać nie mógł, jeść też nie, a odpoczynku strunom głosowym też nie dawał. Co prawda sam Białowłosy zaoferował historyjki, lecz czy powinien nadwyrężać się? A może w ten sposób nie myśli o swojej podłej kondycji? W każdym razie usiądzie po turecku na ławce i patrząc się wciąż na nauczyciela przeczesywał palcami kołtuny na głowie.\nby Nourh Noutiatir on Pią Sty 04, 2019 2:16 pm\nPrzyglądając się prawie, że męskiej wersji roszpunki, uśmiechałem się miło. Moje spojrzenie byłoby nieustanne takie same, do połowy przymknięte jakby senne ślepia. Starałem się wpaść na pomysł jak rozwiązać problem jego samotności, a takie wspólne chwile uznawałem za dość smutne. Tak jakby doglądał ludzkiego starca, którego już lada chwila chwyci objęcie śmierci. Nieważne jakbym się starał, to nie prowadzi do żadnego dobrego końca. Łagodzę to co prawda swoimi opowieściami, ucząc go tyle ile jeszcze mogę i pokazując ostrożnie świat. Nawet nabył jakieś chwilowe znajomości, pomimo że to były momenty pełnego stresu. Jego powitalne słowa były jak zwykle bardzo miłe, niczym wypowiedź chcąca dać jak najwięcej ciepła zimnemu nieumarłemu ciału. Gdy wspomniał, że chce mieć też takie cechy, po prostu zastrzygłem swoimi uszami.\n- Uważaj, w tych czasach czasami... czasami spełnia się to co chcemy, a potem poznajemy niezbyt przyjemną tego cenę... ale nigdy nie wiadomo.\nOddałem w miarę prostą odpowiedź, taką do pomyślenia. A potem wystawiłem oczy na moment szerzej i skwitowałem to po prostu leniwym uśmiechem. No nie, doskonale łączy fakty, dochodzi do tego w końcu ochota zdobywania wiedzy. Oczywiście chwaliło się, że jestem kimś o kim chce wiedzieć więcej. Ale gdybym tylko był w znacznie lepszej formie. Jednak to nie rozwiązuje problemu, że to może iść w beznadziejnym kierunku, jeśli nadal na nic nie wpadnę co mam z Władcą Kruków zrobić, jak również z samym sobą.\n- Tak i to bardzo dużo. W pewnym sensie można uznać...\nTeraz popatrzyłem na swój ogon i pogładziłem go z sentymentalnym spojrzeniem.\n- Za pamiątkę po niej... Ale nie wiem czy to dobre... Określenie?\nGdy poprawiał swoje włosy, próbował rozgarnąć cały ten swój nieład. Po prostu obserwowałem jak to robił z swoją nieudolną starannością, bo w końcu faktycznie nie miał niczego co by mu w tym pomogło. Jak będę miał okazje będę musiał mu zakupić szczotkę i grzebień, zobaczyć czy mu to nie pomoże.\n- Władco Kruków... Możesz mi obiecać, że nigdy... nie zetniesz krócej włosów?\nByłem w sumie ciekawy co mi na to odpowie, jak zareaguje? Bardzo możliwe, że nigdy nie próbowano mu ich ścinać. Więc pytanie czym dla niego są włosy, co może u niego oznaczać ich ścinanie? Bo chyba jest świadomy, że wiele osób to robi? Wybrałem sobie ciekawy temat do poruszenia z swoimi własnymi zagwozdkami.\nby Gość on Nie Sty 06, 2019 3:38 pm\nMęska roszpunka pasowała do Jyuu, choć młodzieniec miał o wiele za krótkie włosy jak na taką księżniczkę, która uciekła dzięki nim z wieży. Pośrednio, ale jednak. Starał się o nie dbać, bardziej z nawyku przed ogólną higieną osobistą niżeli specjalną troską o złote kosmyki.\nMimo wstępnego przygotowania do samotnego życia nie chciał rozstawać się z Mistrzem. Potrzebował nie tylko rad, ale i jego serdeczności, wiedzy, ciepła bijącego od słów i gestów. Być może samolubnie nie dopuszcza do tego, by Wilk odbył ostatnią podróż sam. Bał się go wypuszczać z rąk kruchych jak patyczki. Był kimś niezastąpionym, a jego esencja życia dogasała bardzo szybko. Czy to miałby być już koniec Szlachetnego? Nie może być!\nObaj wiedzieli podskórnie, że ich rozstanie nie będzie należeć do prostych. Dlatego naiwnie i zapominając o swoich zachciankach a odniesieniem do rzeczywistości, znów wspomniał o tym, co by chciał. Odrobinę skarcony spuścił główkę jak uczeń.\n-Oh... faktycznie mówiłeś już o tym. Gomene.\nUśmiechnął się przepraszająco, po czym dostał całkiem realną opowiastkę o tym, jak uzyskał atrybuty wilka. Dopowiadał sobie w głowie, iż tęsknota za partnerką życia sprawiła, że za pomocą czarów lub przekleństwa uzyskał urocze pamiątki. Nie mniej skoro skrywała w sobie ta historia smutek, dla Nourha nie były one jedynie ozdobą. Były też symbolem. Znakiem dawnych czasów, które nie powrócą. A nawet jeśli, czy warto na nowo przeżywać rozłąkę? Czy zatem zadowalała odpowiedź Mentora? Chyba tak, skoro chudzina przytaknęła i nie drążyła dłużej tematu.\n-Myślę, że tak, Nourh... określenie.\nTeraz to on zabawił się w nauczyciela, hehe. W każdym razie Lazurowooki nie miał już śmiałości prosić o historyjkę z życia, choć był jej ciekaw. Musiał zważać na zdrowie kolegi, i dla jego wygody podążał jego tokiem myślenia. Nie musiał silić się na coś, na co nie miał ochoty. Zdołał więc przestawić myślenie na te dotyczące osoby Jyuu, choć nie lubił opowiadać o sobie.\n-To mogę obiecać -uśmiechnął się łagodnie i wpatrywał się błękitnymi oczami w towarzysza, który miał o wiele dłuższe i piękniejsze włosy (według Roszpuna)- Nigdy nie ścinałem ich. Wielu mężczyzn nosi krótkie włosy. Nie wiedziałem, czy to dobrze czy źle. Zastanawiałem się kiedyś, czy to coś więcej niż wygląd. Bałem się, że zrobię sobie krzywdę. Nożyczki są ostre. A mama mówiła, że szkoda ich ścinać, bo wyglądają jak... płynne złoto.\nWyjaśnił trochę dziecinnym językiem, ale czego wymagać od młodego umysłu zamkniętego w nieco większym ciele? A może nie ma tylu lat, za ile się podaje? Nie, aura była dowodem niezwykłej świeżości i delikatności organizmu wampirka.\nNagle zerwał się mocniejszy wiatr, aż przywarł mocniej do Wilka, jakby chcąc go osłonić przed niewidzialną falą. Wraz z każdym dmuchnięciem przybywało coraz więcej śniegu. Tak, spadł pierwszy śnieg. Musiało być poniżej zera, a dwóch bezdomnych koczowało na ławeczce. Zapowiadało się, że przymarzną do desek, jeśli czegoś nie wymyślą. Musieliby pewnie znów wrócić do centrum miasta, a tam jest hałaśliwie. Z kolei Białowłosy nie miał sił, by ruszyć się o własnych nogach. To przypomniało Jyuu o bardzo kłopotliwej sytuacji, w jakiej się znaleźli. Oni, bo nie zamierzał zostawiać wampira, który patrzył się przez świat coraz bardziej zmrużonymi oczyma. Miał nie martwić się o towarzysza, ale nie wszystko da się zamknąć w sobie. Młodziak jeszcze nie był na tyle opanowany, by skrywać szczelnie troskę, zwłaszcza tą, która się należy.\n-Może... może kupię nam po jednej herbacie? Będzie nam nieco cieplej.\nZapytał, gdy znów zadął wiatr, a wichura rozpierzchła fryzurę Jyuu na wszystkie strony. I nici z rozczesywania. Nie to było najważniejsze, więc dał sobie spokój. Przyłożył delikatne palce do skroni Szlachetnego i pogłaskał czule. Musiał to wreszcie z siebie wykrztusić.\n-Gomene, naprawdę zależy mi na tym, byś był choć trochę szczęśliwy.\nChuda dłoń cofnęła się i przejechała ze skroni na czoło zgarniając trochę włosów kolegi. Przy tych gestach był niezwykle wyciszony, skupiony. Szukał w główce sposobu, by jakoś ulżyć koledze. Z drugiej strony wiedział, że Stara Krew nie zechce przyjąć pomocy. Było wiele sposobności, ale najwyraźniej nie takich, na które przystałby Ogoniasty.\nby Gość on Nie Sty 13, 2019 4:36 pm\n(Dołączam za pozwoleniem Jyuu)\nPogoda niebyła zachęcająca do długich spacerów. Zimno skutecznie przepędzało większość ludzi a nawet wampirów do ciepłych schronień. Jednak futro to było coś co było w takim momencie przydatne. Za to wyraźnym problemem były skrzydła, choć pokryte podobnym do zamszu futerkiem nie były tak dobrze chronione przez taką pogodą. Nic więc dziwnego że te wielki jak dąb gargulec schował się pod szerokim płaszczem. Przez to mógł nieco dziennie wyglądać. Nie dosyć że miał dwa metry to jeszcze skrzydła udawały pod płaszczem szersze niż miał w rzeczywistości plecy. Przez to większość osób go omijała, w końcu Japończycy byli drobni, nie pasował tu za bardzo swoją posturą. A przecież nie był do nikogo negatywnie zastawiony. Trochę go to nużyło. Wszedł do parku, nieco pustawego, sam nie do końca wiedział czego szukał... promyka nadziei? W sumie tak rozglądając się zobaczył coś co by można do promyka porównać do promyka. młody wampirek o złotych włosach którymi wiatr postanowił się pobawić. Widząc tą dwójkę Rei trochę jakby odruchowo podszedł od strony wiatru i nieco rozszerzając poły płaszcza jakby chciał choć trochę zasłonić ich przed wiatrem\n-Witam, trochę zimny dzień na siedzenie w takim miejscu. Wybaczcie jeśli wam w czymś przeszkodziłem. Jestem Tatsuya Rei.\nSkoro już podszedł czuł się zobowiązany przedstawić. Ta dwójka nie wyglądała jakoś najlepiej. Czyżby coś się stało? Wyglądali na zmęczonych i jakiś nieco przygnębionych. Za razem wyglądali tez intrygująco, jednak niecodziennie się spotykało kogoś innego o zwierzęcych cechach. A i złotowłosy był dosyć intrygujący. Zero widział jak ten starał się mimo bycia tak kruchym osłonić towarzysza przed wiatrem.\n-Co sprawiło, że spędzacie czas w tak nieprzychylnym miejscu? Mógłbym jakoś wspomóc? Nie chce być nachalny, ale wyglądacie naprawdę sympatycznie i żal by mi było zostawić was tak po prostu na tym zimnie.\nPostawił na szczerość w swej wypowiedzi choć brał też pod uwagę że mogą się poczuć urażeni zbyteczną troską kogoś obcego. Ale nawet ta możliwość nie przeszkadzała mu w próbie nawiązania kontaktu z kimś nowym. Najwyżej mu powiedzą że ma sobie pójść bo przeszkadza. Ale jeśli mógłby coś zrobić dla nich to choćby to miałoby być niewiele to zawsze jednak coś.\nby Nourh Noutiatir on Sro Sty 16, 2019 10:05 am\nWydaje mi się, że jak już trochę poznałem lazurowookiego (dobre dodatkowe określenie!) to znałem nieco z jego zachowań. Pomimo, że byłem tak mało przytomny, starałem się domyślić jakie krążą w jego głowie myśli i czego mógłby ode mnie oczekiwać w danym momencie. Dlatego byłem nie lada zaskoczony, że przestał drążyć swoją ciekawością o mojej przeszłości. Może coś mu to przypomniało i koniecznie chciał z tym rzucić temat? Nie, to nie podobne. Miałem chwilową zagwozdkę czy jego zmiany tematów są z pewnością naturalne. Choć nie mogę przecież mu tego wytknąć tak po prostu na słabych spekulacjach. Nie chodzi też przecież o to bym był taki czepialski. Dlatego tylko starałem się o swój mało przytomny uśmiech z patataniem go po głowię. W końcu niezrozumiale dla mnie przepraszał.\nGdy rzucił słowa obiecania wyraźnie podałem swoje zadowolenie i nawet poruszyłem swoim ogonem! Gdy po tym udzielił mi swojej historii, radośnie wydałem początek śmiechu, ale zaraz przerwany krótkim kaszlem. Machnąłem po tym ręką by się nie przejmował, jakby to było normalne.\n- Płynne Złoto to świetne określenie. Wiesz, że gdyby nie... Uhm gdyby nie twoja władza nad kruczym ptaszyskiem... To możliwe, że tak nazwać... Bym Ciebie mógł?\nNie było w tym żadnego kłamstwa, bardzo lubię zwracać uwagę na włosy. Sam mam bardzo długie i mógłbym powiedzieć, że zadbane. Ale moje włosy nałapały się trochę mojego ogólnego osłabienia i nie miałem kiedy wyrazić im troski, zwłaszcza że utrudnia mi to ciągłe zmęczenie. Gdy wypowiada się do mnie takim uroczym głosem, tym bardziej czuje jakbym miał podopiecznego jak kiedyś. I jak na ironię, to właśnie on najwięcej bierze wszystko garściami, pomimo że ciężko mi w tym stanie cokolwiek przekazywać.\n- Jesteśmy nieumarłymi, Władco Kruków. Takie zimno to dla nas najmniejsza szkoda... Przynajmniej porównaniu z tym... Co nas spotkało wcześniej.\nNie tyle co go pocieszyłem, acz podałem mu tą ciekawostkę. Co prawda czujemy różne temperatury, by dobrze dostosować się do ludzkiego środowiska. Ale nam to stanowczo mniej szkodzi. Widziałem przecież jak niektórzy w lodowatej wodzie nużyli się na bardzo długo, nie przejmując długim brakiem dostawy tlenu. Ale taki przykład jeszcze może być zbyt drastyczny do przekazania.\n- Herbata nie jest złym pomysłem, ale powinni... powinniśmy znaleźć po prostu... Przyjemniejsze miejsce.\nPo tych słowach pstryknąłem go palcem w nos.\n- Nie musisz robić za kocyk. Chcesz radość u mnie? Znajdź Ją u siebie, Płynny Złocie.\nDodałem tak tylko na ten moment nowe miano, by się zwyczajnie z nim podroczyć. Myślałem, że jednak pomimo wszystkiego jeszcze tu nieco zasiedzimy za nim uznamy, że trzeba gdzieś wyruszyć. Ale okazało się, że czeka nas nowe niespodziewane towarzystwo. W żaden sposób nie spodziewałem się zainteresowania, bo nie przykuwamy żadnej większej uwagi.\nPopatrzyłem do góry na imponująco wyglądającego obcego. Pomachałem ogonem a sam podniosłem rękę w geście powitalnym. Miałem pomimo chęci pokazania się jak najpozytywniej, mało przytomne spojrzenie, w tym nieustannie przymknięte do połowy oczy. To że byłem niesamowicie blady to nic niesamowitego, jeśli ktoś uzna że jestem krwiopijcem.\n- Nourh Noutiatir.\nKrótko się przedstawiłem, byłem na tą chwile nieco jeszcze zbyt zaskoczony i starałem się ułożyć sensownie słowa. Nie przedstawiałem Władcy Kruków, nie śmiałbym nawet używać jego prawdziwego miana, o którym się dowiedziałem dość nieodpowiednio. Zostawiłem to mu samemu, Ja musiałem po prostu sensownie przejąć główną inicjatywę rozmowy z niezrozumiałym nagłym dobrem przypadkowego nieznajomego.\n- Z pewnością towarzystwo kogoś tak uprzejmego... Jest już pomocą. Ale skoro bezczelności nie masz za złe... Może pomysłem do przyjemniejszego bezpieczniejszego odpoczynku chcesz się podzielić?\nGdy ktoś proponuje podać pomocną rękę, nawet jeśli ta nagła inicjatywa jest podejrzana, nie należy wypytywać po co, dlaczego i czym w ogóle jest. Acz na ten moment mi zaimponował, a te pytania tylko odłożę w czasie by były w stosowniejszym momencie.\nby Gość on Czw Sty 17, 2019 7:41 pm\nZłotooki i Złotousty robił dobrą minę do złej gry, a szło mu to tak gładko, jakby już od dawna borykał się z problemami zdrowotnymi. Młodzieniec nie miał żadnych szans na złagodzenie objawów kolegi, nie mniej trwał przy nim dzielnie i czerpał ogromną wiedzę z doświadczenia Nieśmiertelnego. Nie chodziło tu nawet o historyjki, a zachowanie się w danej sytuacji czy po prostu obycia w towarzystwie.\nTa umiejętność zdecydowanie przyda się młodemu.\nIm więc więcej ze sobą rozmawiali, tym Jyuu nabierał większej staranności do wysławiania się, bo to starał się między innymi uzyskać Wilk podczas pogawędek. Trochę kombinowania, pstryczków w nos i tulenia stymulowało dodatkowo do rozwijania i przyswajania nowych bodźców, słów czy zachowań innych osób. Zdecydowanie przebywanie ze Szlachetnym działało na korzyść młodzika, ale wysiłek przelany w chłopaczka-przybłędę wyczerpywał energię Nourha. Akcja i reakcja.\n-Płynne Złoto? -odrobinę speszył się, przypisywanie sobie cechy cennego kruszcu było nad wyraz dla skromnego chłopca- Uhm, jeśli będę mógł nazywać Cię Źródłem Mądrości, to wtedy zgoda.\nUśmiechnął się odrobinkę, chyba po raz pierwszy dał warunek Nauczycielowi. Jeszcze chwila, a będzie wykładać na Oxfordzie.\nOsłona przed wiatrem nie przynosiła skutków, Uszaty nie chciał też herbaty. Jedyne, czego oczekiwał to radości w wampirku. No i przyjemniejszego miejsca niż to, pod drzewem. Ani jedno ani drugie nie dało się tak szybko spełnić, choć tu przyszła nagła pomoc.\nMiała ona prawie dwa metry wzrostu, ciemne włosy i miły dla ucha głos. Pojawienie się mężczyzny uciszyło też wiatr, a to za sprawą peleryny, która zasłaniała ich wszystkich od porywistego wiatru. Blondyn w pierwszym odruchu odrobinę schował się za Białowłosym (jakimś cudem wcisnął się za plecy Wilka), bowiem był bardzo płochliwą istotą. Tak, taki obrońca, że wieje przed każdym, kto przykuje na nich uwagę. Panowie przedstawili się tak, jak powinno się czynić, a chłopaczek o blond włosach wahał się. On nie posiadał oficjalnie nazwiska, a prawdziwego imienia nie zdradzał nikomu dobrowolnie. Westchnął cicho z ulgą, bo każde zdanie przybysza napawało optymizmem. Wreszcie wychylił się zza pleców Szlachetnego i powiedział cichutko od siebie:\n-Pan Rei spadł nam z nieba.\nWtedy Nourh przedstawił szczególny powód, dla którego chłopak o lazurowym spojrzeniu nabrał wiary w dobro. Czy tylko prośba zostanie pozytywnie rozpatrzona? Rei mógł być ostrożniejszy, bo zawsze te dwa wampiry mogły udawać schorowane czy przygnębione, żeby zwabić ofiarę. W tym jednak przypadku Bezdomni naprawdę nie mieli złych zamiarów, podobnie jak Pan Peleryn. Niedoszły kocyk Wilka wpatrywał się z przejęciem na Czarnowłosego, bo od niego zależało, czy dalej będą marznąć w parku pod gołym niebem, czy chociaż na chwilę znajdą schron. Chudzinka dałaby sobie jakoś radę, ale nie osłabiony i ledwie przytomny Ogoniasty. To dla niego jest w stanie zaryzykować i zgodzić się na choć chwilowy dach nad głową dzięki uprzejmości Reia.\nby Gość on Wto Sty 22, 2019 11:21 pm\nNa szczęście odpowiedzą jednak nie okazało się zwyczajowe ostatnio wszędzie spadaj na drzewo dziwolągu... zamiast tego poznał miano białowłosego który wyglądał na umęczonego. Pojawiła się też prośba, albo raczej może sugestia? Wielkolud uśmiechnął się szeroko zachwycony samym faktem, ze nie został przepędzony, a i prośby mógł spełnić. W zasadzie sam miał chęć zaproponować zmianę lokacji choć początkowo nie był pewnym czy wszak się nie będą bali takiej propozycji od dziwnie wyglądającej hybrydy\n-Ależ skąd, jakbym mógł mieć za złe takiej prośby gdy pora tak niesprzyjająca. Jeśli nie macie obiekcji przeciw dziwnemu stworowi jak ja z przyjemnością was ugoszczę w swoich progach. Miłym mi będzie wasze towarzystwo.\nOdpowiedział na słowa Wilka bardzo przyjaźnie i słysząc słowa złotowłosego zaśmiał się wesoło\n-Ciężko byłoby mi zaprzeczyć, Wszak lądowanie trochę ciężko mi idzie, spadanie jakieś jest łatwiejsze...\nStwierdził zgodnie z prawdą choć czy złotowłosy zrozumie o czym mówi wielki wampir? Nawet jeśli nie w tej chwili to za pewne później się domyśli o czym mówi Zero. Ten za to wyciągnął swoją lwią łapę w ich stronę z uśmiechem.\n-Za pozwoleniem jeśli mogę pomóc. Nie wydaje mi się by wam wiele sił zostało, zabiorę was stąd.\nJeśli nie zaoponują przygarnie pod ramię zmęczone wampirki i pomoże im się przedostać do swojego lokum. Dla niego oboje byli drobni i w sumie leciutcy więc bez problemu mógł być dla nich wsparciem. W troskliwym uścisku zabierze ich z ławeczki...\ndo domostwa Gargulca\nby Gość on Sro Lut 06, 2019 12:50 pm\nPowroty po nocnej zmianie nie należały do najprzyjemniejszych, zwłaszcza, jeśli przed wyjściem się trochę wypiło z kolegą z pracy (błogosławione niech będzie zapominalstwo szefa, któremu nieśpieszno do naprawienia kamer na zapleczu) i teraz krążyło się bez celu po mieście. Głupia ta Fumiko, oj bardzo głupiutka. Odkąd w Akademii rozdzielono ją z jej ukochanym wampirem zaczęła brać narkotyki, by jakoś to odreagować. Szkołę jakoś udało jej się skończyć, od roku żyła na własny rachunek (a było to życie naprawdę skromne), z każdym dniem staczając się coraz bardziej na dno.\nLudzkie dziewczyny chyba nigdy nie nauczą się, że samotny powrót przez park nad ranem, w dodatku mieście rojącym się od wampirów, nigdy nie był dobrym pomysłem. Nawet jeśli nie natknęłaby się na żadne dziecko nocy, to przecież ludzie bywają czasem jeszcze większymi potworami. Na przykład jej stary, który kazał jej wypierdalać z domu, gdy napluła w ryj jego nowej żonie. Ale musiała przyznać, że było warto.\nDo świtu pozostała niespełna godzina, a od zamieszkiwanego przez Fumiko bloku dzieliło ją zaledwie kilkaset metrów. Wystarczyło tylko przejść przez mostek, wyjść przez najbliższą bramę i już była w domu. Problem w tym, że nieszczególnie miała ochotę wracać do pustego i zimnego (oszczędzanie na rachunkach lvl Shirai) mieszkania, dlatego też, gdy wkroczyła na wspomniany mostek, oparła się o drewnianą barierkę i odpaliła papierosa patrząc na rzeczkę skutą przy brzegach lodem.\nNo cóż... Sprawiała wrażenie, jakby właśnie wracała z dobrej imprezy. Jakiejś czarnej mszy, czy innego łapania czarnych kotów na ofiary.\nby Sorn on Sro Lut 06, 2019 7:02 pm\nPo opuszczeniu oświaty, musiał skoczyć w parę miejsc zanim trafi do domu. Drobne zakupy, odwiedzenie paru ludzi, aż w końcu ostatni przystanek przywołał go w okolice parku. Zaparkował samochód i wyszedł, zaciągając się powietrzem. Czuł się znacznie lepiej, Esmeralda jednak potrafiła zdziałać cuda. Westchnął przeciągle, mocując pod ubraniem maczetę na wszelki wypadek, a następnie skierował się w stronę mostu. Stamtąd miał doskonały widok na wcześniejszą masakrę.\nZbyt dobrze pamiętał walący się blok, w którym zginęło sporo ludzi. Omal sam nie przypłacił za to życiem, a przecież było tak blisko.\nWestchnął głośno, obserwując ruinę i kręcących się przy niej ludzi. Ile czasu minęło? Nagle zadzwonił telefon, zaskoczony numerem, odebrał natychmiast. Dzwonił bowiem jego wujek, który obecnie przebywał w Meksyku.\n- Hej młody, jak się trzymasz? - Zapytał poważnym głosem, jednak czuć w nim było odrobinę ciepła. Wszakże traktował Sorna jak syna.\n- Dzięki, wszystko w porządku. Dziwnie jest wrócić do domu po tak długim czasie. - Westchnął, przecierając ręką czoło. Nie zamierzał mu mówić o tym co go spotkało, niepotrzebnie by się martwił. Chwilę jeszcze rozmawiali, aż na sam koniec Ramuel oznajmił jedno.\n- Przyjechaliśmy do Yokohamy, jakiś czas tu zostaniemy. Wiesz, rodzinne interesy. - Oznajmił głos z komórki, na co łysy aż się zatrzymał. Co? Byli tutaj? Pożegnał się i rozłączył, wpatrując się pustym wzrokiem przed siebie. Nawet nie zdał sobie sprawy, że stał na moście i była tam jakaś dziewczyna. Zmierzył ją, jakby oceniając czy jest pijawką, a po chwili przeszedł tuż obok na drugą stronę, dalej patrząc się w ruiny budowli.\nMagia : uśpienie - teleportacja\nby Gość on Pią Lut 08, 2019 8:17 pm\nTymczasem Fumiko spokojnie paliła sobie papierosa, rozmyślając o sensie życia i wampirzego nie-życia. Początkowo w ogólnie nie zwróciła uwagi na faceta, który rozmawiał przez telefon, w końcu to nie jej sprawa. Mógł nawet biegać z różowym dildosem na czole i czarnowłosa miałaby wyjebane... zaraz po tym, jak zrobiłaby mu zdjęcie, żeby pokazać je swoim znajomym.\nA nie, wróć. Ona nie ma znajomych. No to miałaby tylko wyjebane.\nWypuściła dym z płuc, rzucając mężczyźnie przelotne spojrzenie. Wyglądał zbyt ludzko i zdrowo jak na wampira, czego nie można było powiedzieć o pijanej lekko podchmielonej dziewczynie. Nie zdziwiłaby się, gdyby ktoś wziął ją za jedną z pijawek. Znającym tajemnice cywilom, albo młodym i niedoświadczonym łowcom to często się zdarza.\nJeszcze raz zerknęła na faceta. Gapił się na te ruiny, jak oczarowany. Runęło jak WTC w 2001, to runęło. Po co drążyć temat? Zgasiła papierosa o barierkę mostu, po czym wyrzuciła go do rzeczki, zaśmiecając środowisko. Oby tylko typ nie okazał się zakamuflowanym glinom, bo jak przyjdzie jej zapłacić mandat, to przez dwa tygodnie nie będzie jeść, bo przecież nie odpuści sobie fety.\nKij z mandatem, spotkała ją instant karma; schodząc z mostku poślizgnęła się i wylądowała na plecach.\n— Kurwa. — jęknęła obolała, czując, że nie może się podnieść. Oby tylko okazało się, że facet stojący kilka metrów od niej posiadał w sobie choć odrobinę altruizmu, bo nie widziało jej się leżeć tak przez dłuży czas bez godności.\nby Sorn on Sob Lut 09, 2019 9:07 pm\nDwukolorowe oczy wpatrywały się w ruiny z przejęciem, dobrze pamiętał ten dzień. Czy był prowodyrem? Po części, ale nie zmieni to faktu, że próbował postąpić dobrze. Z zamyślenia wyrwało go przekleństwo, na co się obrócił i spojrzał w kierunku dziewczyny. Nie potrafiła wstać, więc łowca wydał z siebie zirytowane westchnięcie. Nie był typem, który lubił pomagać. Mimo to jednak skierował swoje kroki w jej stronę i dwoma rękoma chwycił ją i uniósł.\n- Łazić nie umiesz? - Niemalże syknął, czując zapach alkoholu. Źle wyglądała, ale nie widać było po nim współczucia.\n- Dziewczyno jesteś pijana, rozum Ci odebrało? - Warknął znowu. Syndrom ojca załączył mu się całkiem prędko. Sorn okazjonalnie sobie popijał, ale nie doprowadzał się do takiego stanu w jakim była ona. Nie potrafiła nawet ustać o własnych siłach. Zmrużył oczy, wbijając w nią surowe spojrzenie.\n- Gdzie mieszkasz, zadzwonię po taksówkę. - Powiedział z powagą, wciąż ją przytrzymując. Nie cierpiał takich nieodpowiedzialnych ludzi, potem się dziwią, że dzieją im się złe rzeczy. Łysy był okazem, który wiele przeżył, a i tak za każdym razem się podniósł. Nigdy się nie zataczał, bo przecież było to głupie. Patrząc więc na nią nie kierował się jej dobrem, a chęcią opierdolenia. Może coś tam zapamięta, albo totalnie zleje. Nie jego problem.\nby Gość on Sob Lut 09, 2019 10:27 pm\nMiała bardzo poważny powód, by napić się alkoholu, w końcu kolega z pracy świętował swoje urodziny! Co z tego, że nigdy nie była jakoś blisko z typem, a spin uniknęli tylko dzięki małomówności Fumiko; darmowa wódka wypita na dwóch, to zawsze darmowa wódka. Nabicie sobie kilku siniaków warte było błogiego uczucia bezradności.\nPrędzej czy później sama by się podniosła, ale skoro facet pofatygował się, żeby jej pomóc, to nie miała nic przeciwko. Nie była wcale taka ciężka ta Shirai; zaledwie 50 kilogramów przy 170 centymetrach wzrostu to naprawdę nic.\n— Taa, spoko, tato. — mruknęła w odpowiedzi nabierając powietrza w policzki niczym naburmuszony dzieciak. Jeszcze tego brakowało, by jakiś dziad ją pouczał po nocach. Dorosła była, mogła robić co chciała! A że ta cała jej „wolność” polegała na ciągłym podejmowaniu złych decyzji, to już nie interes Sorna. Na jego ostatnie pytanie zareagowała podejrzliwym spojrzeniem, ale ostatecznie uniosła w górę rękę, wskazując palcem na blok między drzewami.\n— O tam, w tym najbrzydszym. — odpowiedziała po czym przeniosła wzrok na twarz swojego „wybawcy”. Była pijana, świat był taki zabawny, zaczepianie obcych ludzi takie fajne. Niewiele więc myśląc, wypaliła:\n— Hehe, fajne blizny. Zrobił Ci je jakiś wampir?\nJeśli mężczyzna nie wiedział niczego na temat istot nocy, to najwyżej zrobi z siebie przed nim idiotkę. Nie to, żeby wcześniej tego nie zrobiła, ale skoro zaczęła gadać od rzeczy jak napalona fanka „Zmierzchu”, to chyba można ją osądzić o bycie niespełna rozumu?\nby Sorn on Sob Lut 09, 2019 11:25 pm\nSorn nie rozumiał. Wychowywany był w rodzinie łowieckiej, nie miał czasu na zabawy. Największe ukojnenie dawała mu walka, dzięki której czuł, że robi coś dobrego. Wampiry trzeba wytępić, wszystkie. Nie można mieć litości dla takich potworów.\nRzeczywiście była lekka, więc nie sprawiła mu żadnego problemu. Burknął coś niezrozumiałego pod nosem, kiedy nazwała go ojcem. Głupia ta młodzież, kompletnie nieświadoma istniejącego zagrożenia.\nSpojrzał we wskazanym kierunku i westchnął. Mocniej chwycił ją za ramiona, a nawet ścisnął boleśnie.\n- To nie są żarty dzieciaku. - Odezwał się łysy oschle, patrząc na nią nieustannie. Nie miał czasu na zabawy z nią, ale i tak chciał żeby była bezpieczna. Głupi cywil, denerwowała go coraz mocniej.\n- Wampir? Za dużo bajek się naoglądałaś. Gdzie mieszkasz? - Syknął raz jeszcze i wtedy poczuł wibracje w telefonie. Nie spodziewał się otrzymać wiadomości od największego pojeba, wpatrywał się tak przez chwilę w ekran i szybko coś odpisał. Twarz jego wydawała się być zmieszana, ale i zła. W końcu nie wiedział, czy Milky naprawdę był w stanie zabić czy tak tylko się z nim droczył. Fumiko zaś mogła dostrzec wysłane od wampira zdjęcie jakiejś obcej dziewczyny. Jakie to było miejsce? W pamięci zaczął poszukiwać odpowiedniego terenu Yokohamy, jednak była ona zbyt duża. Przeklął pod nosem, spuszczając głowę i puścił dziewczynę. Nie, Milky nie mógł jej zabić i zwalić na niego winy. To nie to zrobił, nie chciał znowu czuć poczucia winy, że nie zdołał kogoś uratować.\nby Gość on Nie Lut 10, 2019 10:31 am\nZabawne, jak po alkoholu ludzie potrafią się zmienić. Fumiko, na przykład, pod wpływem procentów z pewnej siebie wulgarnej buntowniczki, stawała się małą przestraszoną dziewczynką, której źrenice rozszerzały się z przerażenia, a dolna warga drżała od wstrzymywanego płaczu, gdy tylko dłonie Sorna zacisnęły się mocniej na jej wychudzonych ramionach.\n— No, w tamtym szarym bloku… — powtórzyła już łagodniej. Mieszkanie dziewczyny znajdowało się góra kilkaset metrów od miejsca, w którym stali. Naprawdę, poradzi sobie sama, jeśli tylko zacznie na nowo łapać równowagę. Może nawet za dziesiątym razem trafi kluczem do zamka?\n— Hee…? Nie wiesz o wampirach? — zamrugała kilkakrotnie. — To bardzo niedobrze. Nie możesz się tak włóczyć po nocach!\nHipokryzja pełną parą. Czy to właśnie nie ona zataczała się w ciemnym parku, będąc łatwym kąskiem dla wszystkich pijawek? Ale Fumiko wiedziała na co się pisze, nawet jeśli teraz była nie do końca… poczytalna. Miała świadomość tego, że wychodząc w środku nocy może paść ofiarą pierwszego lepszego krwiopijcy. Swoją drogą, bardzo zdesperowanego, skoro musiał rzucić się na narkomankę.\nCudze wiadomości nie były jej sprawą, ale z jakiegoś powodu nie potrafiła się powstrzymać przed zerknięciem w ekran. I tak literki jej się rozmazywały, przez co nie była w stanie niczego odszyfrować.\n— Co za kretyn zdzbaniały włóczy się o tej porze po ogrodzie zoologicznym? — mruknęła na widok zdjęcia, jakie przewinęło się wśród bardzo-nie-interesujących-Fumi wiadomości. — Jak ich psiarnia zgarnie, to będzie przypał.\nby Sorn on Nie Lut 10, 2019 3:01 pm\nWidział jak odwaga ją opuszcza, kiedy chwycił mocniej wątłe ramiona. Surowe spojrzenie Sorna może i mogło przerazić, ale nie wydawał się być jakimś napalonym typem, który chciał ją zaciągnąć w krzaki. Surowa postawa rodzica, chociaż wcale nie był taki stary. Zaczął ciągnąć ze sobą dziewuchę we wskazanym kierunku. Kiedy wspomniała znowu o wampirach, uśmiechnął się gorzko do siebie. Za pewne była pijana i nie wiedziała co mówi.\n- Tacy jak ja z nimi walczą. - Mruknął pod nosem, prowadząc ją dalej. Już złość wydawała się umknąć z oblicza łowcy, jednak po otrzymaniu kilku wiadomości.. cóż, zagotował się. Mimowolnie przyspieszył, zaciskając zębiska i zastanawiając się, co ma w tej sytuacji począć.\n- Jest to ktoś bardzo niebezpieczny, a ta dziewczyna znajduje się w niebezpieczeństwie. - Wyjaśnił, patrząc gdzieś w bok. Byli w zoo.. teren zwężony, ale jednak czy aby na pewno powinien tam pojechać? A może dzięki temu ocali życie dziewczynie? Wahał się. Spojrzał na Fumiko.\n- Gdyby nie Ty, już bym tam jechał. - Dodał chłodno, bo przecież skąd mógł wiedzieć czy i tą tutaj zaraz coś nie dopadnie? Ludzie nie zdawali sobie sprawy z zagrożeń nocą, a nawet jeśli rzekomo wiedziała o wampirach, to i tak nic to nie dawało. Nie miała nawet czym się obronić, ani nikogo innego nie było w pobliżu. Było bardzo późno.\n- Skoro wierzysz w te bajki, to tym bardziej powinnaś być ostrożniejsza. - Rzekł, spoglądając na telefon. Cisza. Czy Milky naprawdę mógł w tej chwili mordować niewinną, ludzką dziewuchę?\nŁowca wcześniej jednak wysłał do kogoś jeszcze wiadomość, a mianowicie do swojej ciotki. Starsza łowczyni wyłoniła się z mroku, uśmiechając się lekko do Sorna. Spojrzała na ledwie przytomną dziewczynę i przejęła ją.\n- Idź, zajmę się nią. - Powiedziała spokojnie, prowadząc Fumiko dalej. Sorn przejechał ręką po głowie jakby nie był pewien czy ma się zgodzić. Niestety znowu zaczął się źle czuć, a obolałe żebra dały o sobie znać. Skinął jej głową, a po chwili pospiesznie się wycofał.\nz.t Sorn, zostaje npc\nby Gość on Nie Lut 10, 2019 8:58 pm\n— Słyszałam, panie łowco. — odpowiedziała krzyżując dłonie na piersiach. Znaczy, w miejscu, w którym kiedyś był jej biust, zanim tak drastycznie schudła. — Spoko, takich jak ja unikają nawet zdesperowane poziomy E.\nBo wampirza wieczność z HIV, czy innym gównem, jakim można zarazić się od ćpunów, nie wydawała się taką fajną wiecznością. Zauważyła już dawno, że szanujące się wampiry nawet nie patrzyły na tych, którzy dają sobie w żyłę. Narkomani byli niegodni miana posiłku. A przynajmniej wśród krwiopijców, jakich dane było spotkać Fumiko. Już dwukrotnie została oszczędzona pokazując świeże wkłucia.\n— O nie, nie będziesz mnie obwiniał za to, co stało się tej dziewczynie. — zatrzymała się gwałtownie, rzucając Sornowi wściekłe spojrzenie. Nie wzbudzi w niej wyrzutów sumienia, nie prosiła się o odprowadzenie do domu. — Poradzę sobie. Polujcie na wampiry, zamiast robić mi za ochronę.\nMruknęła chwiejnym krokiem wymijając nowo przybyłą łowczynię. Shirai zawsze sobie radziła. Nie miała innego wyjścia. A poza tym bardziej od pijawek nie przepadała za tymi, którzy na nich polowali.\nby Isemay on Nie Wrz 08, 2019 3:03 pm\nCałkiem przytulne miejsce, idealne dla zakochanych. Było jednak zbyt późno, żeby spotkać tutaj jakieś pary. Prędzej pijanych lub naćpanych, wracających z imprez do domów. Niedaleko znajdowała się dzielnica mieszkalna. Iśka szła szybkim krokiem przez park. Rozglądała się od czasu do czasu. Oficjalnie nie patrolowała jeszcze nic sama, jednak nikt jej przecież nie zabronił 'spacerów'. Noc była bardzo cicha. Zero wiatru, zero deszczu. Nawet chmur brakowało. Przeciętny koniec lata.\nKiedy weszła na mostek spojrzała w dół, na malutką rzeczkę, trochę zbyt wyschniętą przez ostatnie upały. Nawet ta ledwo szumiała. Dziewczyna odetchnęła głęboko. Zieleń, drzewa i las przypominał jej czasy, kiedy biegała po nich jako poziom E. Wydawało jej się to tak odległe, przypominało bardziej sen niż rzeczywistość. Teraz krew ludzka nie była dla niej smaczna, chociaż tęskniła za nią czasem.\nZnaki szczególne : Blond pukle, mały tatuaż w kształcie półksiężyca na karku (symbol rodu)\nby Gość on Nie Wrz 08, 2019 3:31 pm\nNie tylko poziomy E lubiły polować w parkach. Ale i bezczelne wampiry wyższej krwi urządzały sobie krwawe pikniki. Park miał to do siebie, że jest miejscem spokojnym, mało kto przychodzi tutaj wieczorem, a zwłaszcza w tym mieście. Nie było zbyt bezpiecznie i kadetka adeptka Oświaty powinna o tym wiedzieć. Ba, przecież z własnego doświadczenia mogła wywnioskować, że o takich porach wampiry mają spore apetyty. A nie wspominając już o takich podobnych do Beniamina. Nie dość, że z charakteru łakomy, to jeszcze z winy własnej mocy. Uzupełnianie "baku" było ważne aby wszystko sprawnie funkcjonowało, inaczej może być kiepsko, a zwłaszcza gdy jego profesja opiera się przeważnie na walkach oraz ściganiu. Cóż, wujaszek Hiro nie będzie zadowolony przez sposób w jaki dokonuje tego wampirzy hycel i to jeszcze powołany przez niego samego.\nSzedł przez park. Przyjemny, zielony i jeszcze te wszystkie świerszcze grające wkoło, Istny koncert na łonie natury, szkoda jednak że Chunky wcale tego nie dostrzegał. W jego głowie poza zawrotami, widniało jedno słowo POSIŁEK.\nCo chwila musiał przystawać aby złapać tchu, wszak kondycja po prostu u niego ssała. Oparł się ręką o znak zakazujący wprowadzania psów na trawnik i wziął kilka głębszych wdechów. Własnie przez to wyczuł jej woń. Uniósł łeb, wlepiając spojrzenie w dziewczynę. Młoda, ludzka chociaż w jej woni jednak było coś nie tak. Wytarł dłonią usta w których zdążyła się zgromadzić już ślina. Zaczęło się. Zrzucił kaptur z głowy, aby nie zgrywać tajemniczego. Przecież nawet taki nie był.\n- Dziwnie pachniesz.\nZaczął, gdy tylko znalazł się jej bliżej. Również wszedł na mostek, a pod jego ciężarem zaczął on cicho trzeszczeć. Złote ślepia mimo że wrogie, to jednak lico uśmiechnięte. Szara sportowa luźna bluza, spodnie również. Chunky nie wyglądał jak porządny hycel Rady.\n- Masz w sobie coś z nas, wiesz? Kim jesteś?\nPojmie o co chodzi jasnowłosemu? Była wampirem, więc poniekąd pachnie jak one. Co na to młódka odpowie? Sięgnął ręką do kieszeni bluzy, odkrywając że nią ma w niej żadnego smakołyku. Żadnej gumy, cukierka. I już stał się bardziej nerwowy.\nby Isemay on Nie Wrz 08, 2019 10:40 pm\nPark nocą to rzeczywiście przereklamowana sprawa. Taka oczywista! Może Ise po prostu szukała guza? Miała ten talent do pakowania się w kłopoty, na własne życzenie zresztą. Od przemiany wymuszała spotkania z wampirami. Niby tego nie chciała, jednak szlajała się nocą w niebezpiecznych miejscach. Chciała dać upust własnym emocjom. Wyżyć się na pijawkach, których przecież tak nie trawiła. Zniszczyły jej życie. Przemieniły w poziom E i porzuciły. Nienawidziła je wszystkie, zwłaszcza te wysoko urodzone. Były najgorsze. Dlatego nienawidziła też siebie samej.\nZ początku nie spostrzegła wampira. Nie ten słuch i węch co kiedyś. Teraz była zdana jedynie na zwykłe, przeciętne zmysły ludzkie - przewalone, zwłaszcza nocą. Zorientowała się dopiero, kiedy chłopak wszedł na mostek i zagadał.\n1, 2, 3 sekundy zajęło jej zorientowanie się w sytuacji. Za długo. Czuła tą dziwną gęsią skórkę na karku i ogarniający chłód. Nie zdążyłaby już uciec, dzieliło ich zbyt niewiele. Ludzki refleks też był przereklamowany. Było to bez znaczenia, przecież ucieczka nie była jej zamiarem.\n- Nie zbliżaj się pijawko.\nSyknęła, chociaż nie cofnęła się o krok, trzymając się mocno poręczy. Od odwampirzenia miewała to dziwne przeczucie, kiedy stała oko w oko z krwiopijcą. Pewnie jakiś skutek uboczny przemiany.\n- Nie jestem taka jak ty.\nDodała. Nie chciała, żeby ją do siebie porównywał. Oczywiście jego słowa miały w sobie pełno prawdy, jednak Maya nie zamierzała się do tego przyznawać, nawet przed samą sobą. Do teraz pamiętała przyjemność jaką sprawiało jej rozrywanie ludzi na strzępy. Nie odrywała od niego jasnobrązowych tęczówek. Gotowa w każdej chwili sięgnąć po broń. Nie zdradzała się jednak, wiedziała, że miała większe szanse, jeśli uchwyci ten moment zaskoczenia.


Pomijając studyjną „II” od krakowskiego Fraktale, jeszcze kilka płyt zatopionych w podobnej estetyce przewinęło się przez mój odtwarzacz w ostatnim czasie i każda z tych blaszek była na swój sposób zjawiskowa.\nNon Violent Communication z „Obserwacjami” czy Kraina Przyjemności z krążkiem „II”. Wszystkie one łączy nietuzinkowe podejście do tworzenia muzyki, bezgraniczne zaufanie w gust swojego słuchacza i saksofon w roli instrumentu wiodącego czy może „wokalisty”. Najnowszym materiał od Fraktale to w istocie album koncertowy, będący zapisem występu z krakowskiego Klubu Piękny Pies jesienią 2018 roku, gdy zespół promował swój drugi studyjny album „II”.\nDostaliśmy więc cały materiał z tej płyty (wyłączając „Wakan Tanka”) i sporą część z debiutu „I”: „Fakir”, „Nokturn” i rozbudowany do 12 minut „Enceladus Dream”. Zresztą to, że utwory Fraktale trwają zazwyczaj blisko 10 minut, to nic wyjątkowego dla krakowskiej ekipy. Ci panowie po prostu gustom nie schlebiają, są z bandy tych abnegatów, którzy tworzą swoje nie martwiąc się, że niepopularnie. Wystarczy wspomnieć, że grają pewną wypadkową brzmień jazzu z rockową motoryką, łapią psychodeliczne odjazdy, dużo improwizują, ale potrafią też całkiem chwytliwie – oczywiście jak na standardy prezentowanych dźwięków.\nJest to więc nowoczesny jazz podany z rockową energią za sprawą gitar i sekcji, szczyptą elektroniki, ale i z eleganckim pianinem Rafała Rataja („Abraham”). Na pierwszym planie porządnie świruje saksofon tenorowy Bartłomieja Szumilasa, a za solidne fundamenty mamy bas Filipa Franczaka (odpowiedzialnego również za gitary) i perkusję Michała Naróga – Naróg potrafi zresztą bardzo dużo, bo ma w swoim sposobie gry zarówno rockową moc, ale i da się dosłyszeć również sznyt jazzowy. Całość podkolorowują tak syntezatory, jak i klasycznie brzmiące pianino.\nStudyjny „II” podobał mi się bardzo, a „Dharma Bums” jest chyba jeszcze lepszy. Czuć energię występu na żywo, czuć wymykające się z muzyków instrumentalne improwizacje, wszelkiego rodzaju wariacje, a wreszcie brzmienie całości zabiera słuchacza jakby w podziemia jakiejś niedużej knajpki na starówce dużego miasta, w której grupa muzycznych outsiderów gra bezpardonowe dźwięki i bezgranicznie ufa w swoją intuicję. Kapitalnie się tej muzyki słucha!\nPS. Cały występ z Klubu Piękny Pies został również zarejestrowany w wersji z obrazem. Koncert można znaleźć na YouTube.


Nowinki technologiczne łączą się ze sportem - Czwórka - polskieradio.pl\nOstatnia aktualizacja: 04.10.2019 14:12\nOrangetheory Fitness łączy sport, trening i technologie. Dzięki temu podczas treningu każdy może rywalizować z każdym, kobieta z mężczyzną, młodszy ze starszym czy początkujący z osobą doświadczoną.\nMariusz Szewczyk opowiada o Orangetheory Fitness (Rozbiegani/Czwórka)\nMężczyzna promujący Orangetheory Fitness Foto: Shutterstock/Roberto Galan\n- Przed treningiem spotykamy się w lobby przed wejściem. Trener wita grupę i daje specyfikację konkretnego treningu. Każdy trening jest inny wyjątkowy - mówi Mariusz Szewczyk, trener Head Coach Orangetheory Fitness.\nPodczas takiego treningu cały czas są badane nasze parametry. - Każdy ćwiczący ma pulsometr umieszczony na ramieniu albo na klatce piersiowej. - Tętno jest monitorowane na bieżąco, wszystko jest wyświetlane na dużych ekranach, które są widoczne z każdego punktu na sali - mówi gość Kariny Terzoni. - Każdy pracuje w swoich indywidualnych strefach tętna. Mamy 5 takich stref i im mocniej ćwiczymy, tym nasze serce wchodzi w konkretną strefę intensywności.\nTaki trening dostępny jest już w 30 krajach świata. Codziennie opracowywany jest przez trenerów, lekarzy i dietetyków w centrum pod Miami.\nNa jakim sprzęcie ćwiczy się podczas Orangetheory Fitness? Co wpływa na nasz trening? Jak to możliwe, że każdy może rywalizować z każdym? I jakie znaczenie podczas treningu ma kolor pomarańczowy? M.in. o tym w rozmowie z "Rozbieganych".\nGość: Mariusz Szewczyk (trener Head Coach Orangetheory Fitness)\nZobacz więcej na temat: Czwórka Karina Terzoni technologie


NOWOCZESNA ŁAZIENKA z fototapetą: ładny roślinny wzór w łazience urzadzamy.pl\nUrzadzamy Łazienka Łazienka aranżacje NOWOCZESNA ŁAZIENKA z fototapetą: ładny roślinny wzór w łazience\nTa nowoczesna łazienka to prawdziwy egzotyczny salon kąpielowy: zatopiony w zieleni, kojący nerwy, pachnący monsunami obmywającymi duszę z hałasu współczesności. W łazience uwagę przykuwa soczyście zielona fototapeta z motywem roślinnym.\nWe łasnej łazience też możemy stworzyć wspaniałe zielone spa. Nasz projekt to realizacja marzeń o lasach deszczowych. Nowoczesną łazienkę opanowały rośliny i naturalne materiały. Ton nadaje ogromna fototapeta z wyobrażeniem mięsistych, błyszczących liści. Wtóruje jej wysoki pęd fikusa, zaglądający tu z innego pomieszczenia, sugerujący tym samym, że las rozciąga się dalej. Podłoga w większości pomieszczenia pokryta jest drewnem merbau, po którym przyjemnie jest stąpać boso. Z tego samego materiału wykonano obudowę wolno stojącej wanny, blat pod umywalkę i wypełnienie półek wnękowych.\nBardzo ciekawie w nowoczesnej łazience rozwiązana jest kwestia prysznica. Żadnych stopni, żadnych progów i widocznych barier. Obszar bezpośrednio narażony na działanie wody ograniczony został wyłącznie przezroczystymi taflami szkła. Brak brodzika nie stanowi kłopotu. Trzeba jednak pamiętać, by nadać podłodze lekki spad (1 cm na długości 1 metra) i przy ścianie w najniższym miejscu zainstalować syfon szczelinowy. Wrażenie jest takie, jakby prosto z drewnianej podłogi wchodziło się w strugi ciepłego deszczu. A po prysznicu chwila relaksu na miękkim pufie, szklanka zielonej herbaty i delikatny zapach kadzidełek. W końcu przecież urządzamy salon kąpielowy, gdzie oprócz ciała pielęgnuje się również duszę.\nNowoczesna łazienka: naturalne materiały i kolorystyka\nW strefie mokrej nowoczesnej łazienki, deski zastąpione zostały przez drobną mozaikę gresową. Gres opanował tam również ściany, tym razem – dla kontrastu – przyjmując postać dużych płytek. W całej łazience obowiązuje naturalna kolorystyka: brązy i soczysta zieleń, a do tego biel, najczystsza z barw.\nNowoczesna łazienka: Fototapeta w łazience\nWielkoformatowy wydruk to zaskakująca alternatywa dla tradycyjnych łazienkowych materiałów, np. kafelków (pod warunkiem, że nie zastosujemy go w miejscu narażonym na bezpośredni kontakt z wodą). Wykonany na podstawie ulubionego zdjęcia, wprowadzi do wnętrza nastrój intymny lub sentymentalny. W każdym przypadku wywoła efekt przestrzenności. W wilgotnym pomieszczeniu, jakim jest łazienka, sprawdzi się wodoodporna fototapeta zabezpieczona laminatem. Dla podkreślenia efektu można ją przesłonić taflą pleksi.\nTekst: Aleksandra Janiszewska Stylizacja: Kinga Zalewska-Stochmal Zdjęcia: Marcin Czechowicz Źródło: M jak mieszkanie


Artykuły dla tagu transfer • www.tujastrzebie.pl\nArtykuły dla tagu: transfer\nKamil Adamek zawodnikiem GKS-u 1962 Jastrzębie\nNowym napastnikiem GKS-u od wczoraj jest zaprawiony w ligowych bojach Kamil Adamek.\n2017-09-29 08:24 Autor: PS, źródło: gksjastrzebie.com\nKolejne zmiany kadrowe w Jastrzębskim Węglu. Jest wielki powrót\nW składzie Jastrzębskiego Węgla kolejne roszady. Z drużyny odszedł kanadyjski przyjmujący Toontje Van Lankvelt, natomiast w szeregi Jastrzębskiego Węgla powraca dobrze znany kibicom klubu środkowy.\n2016-05-14 10:30 Autor: ps, źródło: Jastrzębski Węgiel\nMichal Masny odchodzi z Jastrzębskiego Węgla. Zastąpi go reprezentant Niemiec\nRozgrywający Jastrzębskiego Węgla Michal Masny nie będzie w przyszłym sezonie reprezentował barw jastrzębskiego klubu. Na jego miejsce sprowadzona została gwiazda niemieckiej reprezentacji.\n2016-05-11 09:00 Autor: ps, źródło: Jastrzębski Węgiel\nNowy nabytek Jastrzębskiego Węgla zmierzy się z Polakami\nW nadchodzącym sezonie będzie grał w koszulce Jastrzębskiego Węgla. Wcześniej, bo w drugiej połowie września, zagra w Mistrzostwch Europy. Michal Masny, otrzymał powołanie do kadry narodowej Słowacji.\n2013-08-05 00:00 Autor: mkor, źródło: KS Jastrzębski Węgiel\nGKS Jastrzębie kompletuje drużynę\nZ klubem pożegnali się Łukasz Gad, Jakub Świerczek i Aleksander Szweda. Nowymi piłkarzami w zespole będą Wojciech Caniboł, Kamil Szymura oraz Paweł Sękowski.\n2013-07-24 00:00 Autor: mw; źródło: gksjastrzebie.com\nKto wiosną zasili szeregi GKS-u?\nTrzech wychowanków Szkółki Piłkarskiej MOSiR zostało zawodnikami GKS 1962 Jastrzębie.\n2013-01-31 00:00 Autor: pww; źródło: gksjastrzebie.com