Eddie 'Orzeł' Edwards i inni nietypowi bohaterowie filmów sportowych\nEddie "Orzeł" Edwards i inni nietypowi bohaterowie filmów sportowych\nMK 16.01.2015 13:38\nHugh Jackman i Taron Egerton wystąpią w filmie biograficznym o skoczku narciarskim. Nikogo pewnie nie zdziwi, że bohaterem, o którego chodzi jest... Eddie Edwards!? Ale to nie pierwsza nietypowa postać w filmie sportowym - wspomnijmy kilka z nich\nMichael Edwards znany jako Eddie " Orzeł " Edwards - występuje w roli przedskoczka podczas pierwszego konkursu skoków w Turnieju Czterech Skoczni . 29 grudzień 2013 , Oberstdorf , Niemcy Fot. Marek Podmokły / Agencja Wyborcza.pl\nRosomak będzie trenował Orła\nNa film o Adamie Małyszu przyjdzie nam chyba jeszcze poczekać (co powiecie na Roberta Więckiewicza w roli Małysza, a za kamerą, oczywiście, Andrzej Wajda?), ale w planach jest obraz, którego bohaterem będzie Eddie "Orzeł" Edwards - pierwszy brytyjski skoczek narciarski, który wystąpił na igrzyskach (w Calgary w 1988 r.). I zajął ostatnie miejsce.\nFilm nie ma jeszcze tytułu, ale nie będzie to produkcja niskobudżetowa! Znanego z beznadziejnych wyników sportowca zagrać ma Taron Egerton, którego kariera wystrzeli lada moment - po premierze filmu Kingsman: tajne służby - a jego trenera zagra jeszcze bardziej byle nie jaki aktor: Hugh "Wolverine" Jackman!\nHugh Jackman i Taron Egerton\nW oczekiwaniu na film, który pobije w Polsce wszelkie rekordy popularności, przypomnijmy sobie innych nietypowych - ale prawdziwych - bohaterów filmów sportowych.\nReggae na lodzie rsvlts.com\nMoże was to zaskoczyć, ale Reggae na lodzie "kultowym" filmem nie jest wyłącznie w Polsce (choć u nas nieśmiertelność zapewniły mu niezliczone emisje na tworzącym podobne legendy Polsacie).\nFamilijna komedia Disneya o jamajskich bobsleistach, którzy zadebiutowali na igrzyskach w Calgary (cóż to była za impreza - najpierw Eddie "Orzeł", teraz oni!) nie powstała w umysłach hollywoodzkich scenarzystów, lecz wydarzyła się naprawdę.\nOczywiście, różnice między filmem a rzeczywistością były spore. W realnym życiu Jamajczycy nie byli traktowani wrogo przez inne ekipy, nie wspominając o tym, że bohaterowie filmu zostali wymyśleni na jego potrzeby. Do sceny finałowej kraksy użyto za to prawdziwej dokumentacji z Calgary.\nBurt Munro i jego Indian motorcyclemuseum.org\nZ serii "film, w którym gra znany aktor, ale pewnie nigdy o tym filmie nie słyszeliście" - Prawdziwa historia z Anthonym Hopkinsem w roli Burta Munro, który w 1967 r. rozwinął (na lądzie) historyczną prędkość na motocyklu Indian (305,89 km/h).\nW momencie bicia rekordu Nowozelandczyk miał 68 lat, a jego motocykl Indian, przerabiany przez Munro w jego garażu przed dwie dekady - 47 lat. Ich rekord w klasie 1000 cm? nie został pobity do dzisiaj.\nW filmie - naturalnie, nie do końca wiernym rzeczywistości - Rogera Donaldsona, aktualnie pracującego nad remake'iem Na Zachodzie bez zmian, na motocyklu szaleje Anthony "Hannibal Lecter" Hokpins.\nUnited Passions worldsoccertalk.com\nSkoro pisaliśmy o ludziach, którzy na film o sobie mogli zasłużyć, choć niekoniecznie mogli się spodziewać jego powstania, nie wypada nie wspomnieć o ludziach, którzy na film o sobie nie zasłużyli, ale go dostali.\nA raczej - sami go sobie sfinansowali i upewnili się, by powstał.\nMowa, oczywiście, o United Passions, czyli filmie (podobno) tak złym i zakłamanym, że nikomu nawet nie chciało się tłumaczyć jego tytułu na język polski. Sam Neill jako Joao Havelange, Gerard Depardieu jako Jules Rimet i - przede wszystkim - Tim Roth jako Sepp Blatter. Tego filmu akurat nie polecamy - nielicznie śmiałkowie, którzy go widzieli, twierdzą, że filmowa historia FIFA naprawdę solidnie mija się z prawdą... A nawet, gdyby tak nie było, to na pewno wszyscy mają wielką ochotę na jakiś film o sportowych działaczach, prawda?\nA jakie filmy nietypowe filmy sportowe z niekoniecznie oczywistymi bohaterami w rolach głównych wy chcielibyście zobaczyć?


Chrzest bojowy Sił Powietrznych Argentyny | Wydawnictwo militarne ZBIAM\nIA 58 Pucara – samolot szturmowy i przeciwpartyzancki, używany przez Siły Powietrzne Argentyny od 1975 r. do chwili obecnej (zbudowano 110 sztuk, z których część wyeksportowano).\nArgentyna jest ósmym pod względem wielkości powierzchni państwem świata, leżącym na południu kontynentu amerykańskiego. Z uwagi na położenie geograficzne, kraj ten znajdował się dość daleko od przodujących ośrodków rozwoju przemysłu lotniczego. Jednak nieodparta chęć latania, obecna wśród pionierów argentyńskiego lotnictwa od XIX wieku, dała silny impuls do importu nowych technologii.\nPierwsze kroki argentyńskiego lotnictwa wojskowego zostały postawione jeszcze w XIX wieku, w czasie jednej z wielu wojen mających miejsce w tym stuleciu. W trakcie wojny z Paragwajem 6 lipca 1866 r. polski inżynier Robert Adolf Chodasiewicz, służący w armii argentyńskiej w stopniu kapitana wzniósł się w balonie na uwięzi w celu rozpoznania pozycji artylerii paragwajskiej. Został tym samym pierwszym argentyńskim wojskowym oraz pierwszym człowiekiem w Ameryce Łacińskiej, który latał balonem. Kilkadziesiąt lat później pierwszym pilotem, który wykonał lot samolotem napędzanym silnikiem w Argentynie został Henry Brégi (6 lutego 1910 r.). Lot odbył się w okolicy Longchamps w prowincji Buenos Aires, trwał 16 min i 45 s; samolot Voisin osiągnął wysokość 60 m i rozwinął średnią prędkość 50 kilometrów na godzinę.\nBiorąc pod uwagę szybki rozwój techniczny lotnictwa w Europie, pomysł użycia samolotów do zadań wojskowych zaczął zdobywać szersze poparcie. Dlatego też już 10 sierpnia 1912 r. prezydent Argentyny dr Roque Sáenz Peña podpisał dekret sankcjonujący utworzenie Oficerskiej Szkoły Lotniczej. Szkoła powstała w El Palomar, na terenie zajmowanym wcześniej przez 2. Grupę Artylerii Konnej. Po rozpoczęciu działalności przez placówkę, zarządzaną początkowo przez Aeroklub Argentyny, rozpoczęto nabór oficerów armii chętnych do przeszkolenia w nowej specjalności lotnika wojskowego. Naukę latania prowadzono na samolotach Bleriot XI i Farman. W 1914 r. nazwę placówki zmieniono na Wojskową Szkołę Lotnictwa (Escuela Militar de Aviación).\nMarynarka Wojenna Argentyny rozpoczęła rozwój własnego lotnictwa również w 1912 r. Już w 1916 r. Marynarka założyła jednostkę nazwaną Parque y Escuela de Aerostación y Aviación de la Armada w Fuerte Barragán, bazie morskiej nieopodal miasta La Plata w prowincji Buenos Aires. W ten sposób już w 1916 r. własne oddziały lotnicze posiadały dwa rodzaje sił zbrojnych Argentyny.\n21 marca 1919 r. utworzono Dowództwo Lotniczej Służby Armii (Dirección del Servicio Aeronáutico del Ejército). Mniej więcej w tym samym czasie do Argentyny przybyła włoska misja wojskowa z własnymi samolotami – pięcioma myśliwskimi Ansaldo Balilla, czterema Caproni Ca.33 i dwoma bombowymi SAML Aviatik. Postrzegając Argentynę jako dobry rynek zbytu dla własnych maszyn, również Francja oddelegowała wojskową misję z samolotami krajowej produkcji, w tym trzema SPAD SVII i XIII, sześcioma Caudron GIII oraz dwoma Nieuport 28C‑1 Bebé.\n23 lutego 1920 r. Dowództwo Lotniczej Służby Armii zreorganizowano tworząc Służbę Lotniczą Armii (Servicio Aeronáutico del Ejército). Prawie rok później, 23 stycznia 1922 r. w bazie El Palomar koło Buenos Aires utworzono Grupo 1 de Aviación (1. Grupę Lotniczą). Pod koniec 1922 r. 1. Grupa w ramach szkolenia w nawigacji wykonała kilka dalekodystansowych przelotów, w których wzięły udział cztery eskadry startujące z El Palomar. Jedna z eskadr obserwacyjnych poleciała do prowincji Jujuy, 1350 km na północ. Z kolei eskadra bombowa wyruszyła w kierunku północno-wschodnim, do odległej o 850 km prowincji Misiones. Najdalszy przelot stał się udziałem jednej z eskadr myśliwskich, której samoloty pokonały aż 2100 km do położonej na południu kraju prowincji Santa Cruz. Inna eskadra myśliwska poleciała 1000 km na zachód, do prowincji Mendoza.\nPierwszymi samolotami odrzutowymi argentyńskiego lotnictwa wojskowego stały się myśliwce Gloster Meteor F Mk 4 zakupione w 1947 r. w Wielkiej Brytanii w liczbie 100 sztuk (wycofane z użytku w 1970 r.).\nPowstanie 1. Grupy Lotniczej spowodowało czasowe zawieszenie działalności Wojskowej Szkoły Lotnictwa. 26 stycznia 1925 r. ponownie rozpoczęto szkolenie personelu latającego przy użyciu samolotów Avro 504K i Bristol F2B. W tym samym roku w bazie Paraná w prowincji Entre Rios powstała Grupo 3 de Observación (3. Grupa Rozpoznawcza), na której stanie znalazły się samoloty Bristol F2B oraz Bréguet XIX. Dekada lat dwudziestych ubiegłego wieku zapisała się w historii lotnictwa wieloma rekordowymi przelotami; w tej dziedzinie argentyńskie lotnictwo nie ustępowało najlepszym na świecie. W kwietniu 1927 r. dostrzegając rosnące znaczenie lotnictwa wojskowego dekretem rządowym utworzono Generalne Dowództwo Lotnictwa. W tym samym roku przeformowano 1. Grupę Lotniczą w 1. Grupę Obserwacyjną, złożoną z trzech eskadr.\nJedno z najważniejszych wydarzeń w historii argentyńskiego lotnictwa miało miejsce w październiku 1927 r.; w prowincji Cordoba została założona Wojskowa Fabryka Samolotów (FMA – Fábrica Militar de Aviones). Fakt ten miał fundamentalne znaczenie dla późniejszego rozwoju lotnictwa wojskowego w Argentynie, dzięki możliwości produkcji w kraju maszyn od początku przeznaczonych do specjalistycznych zadań wojskowych.\nW latach trzydziestych zakłady podejmowały próby produkcji własnych konstrukcji, ale przede wszystkim budowały samoloty na licencji, na przykład brytyjskie Avro 504R Gosport czy niemieckie Focke Wulf Fw 44J Stieglitz. Podobnie jak inne kraje kontynentu, również Argentyna zakupiła pewną liczbę samolotów Junkersa; pierwsze trafiły do kraju w 1932 r. Znacznym wzmocnieniem były myśliwskie Curtiss 75O Hawk, kupione w 1936 r. w Stanach Zjednoczonych a następnie produkowane na licencji.\nOdnotowując w 1935 r. konieczność szkolenia coraz liczniejszego personelu latającego oraz doceniając znaczenie statków powietrznych na polu walki, zrównano formalnie lotnictwo armijne z pozostałymi rodzajami wojsk – piechotą, kawalerią, łącznością, artylerią i wojskami inżynieryjnymi. Wyższa pozycja formacji spowodowała przeniesienie w 1942 r. Szkoły Lotnictwa Wojskowego (Escuela de Aviación Militar) z El Palomar do prowincji Cordoba; od tej pory uczelnia znana była jako Colegio Militar de Aviación.\nKolejna reorganizacja lotnictwa armii rozpoczęła się w 1936 r. 14 lipca powstała 1. Dywizja Lotnicza (División Aérea 1), składająca się z dwóch Pułków Lotniczych (1. i 2.), 3. Pułku Bombowców Lekkich oraz 1. Grupy Rozpoznawczej. Równolegle utworzono Dowództwo Zaopatrzenia Lotnictwa (Dirección General del Material Aeronáutico), podległe Ministerstwu Wojny. W trakcie drugiej wojny światowej Argentyna pozostawała krajem neutralnym; była jednocześnie jedynym państwem Ameryki Łacińskiej, które nie otrzymało sprzętu lotniczego ze Stanów Zjednoczonych w ramach programu Lend Lease.\nPierwszym opracowanym w Argentynie wojskowym samolotem odrzutowym był myśliwiec FMA I.Ae. Pulqui I. Oblatany 9 sierpnia 1947 r. (zbudowano 1 prototyp). Jego konstruktorem był Francuz Emile Dewoitine.\nLotnictwo wciąż jednak podlegało argentyńskiej Armii; pierwszym krokiem do niezależności nowego rodzaju sił zbrojnych było utworzenie 11 lutego 1944 r. Głównego Dowództwa Lotnictwa (Comando en Jefe de Aeronáutica). Niedługo później, bo 4 stycznia 1945 r. powstały niezależne Siły Powietrzne Argentyny. Colegio Militar de Aviación wkrótce przemianowano ponownie na Escuela de Aviación Militar; siedziba szkoły nie zmieniła się – były to przedmieścia stolicy prowincji Cordoba w centralnej części kraju.\nMożna pokusić się o stwierdzenie, że neutralność Argentyny w czasie wojny światowej oraz późniejszy brak dostaw samolotów ze Stanów Zjednoczonych wpłynęły pozytywnie na możliwości produkcyjne zakładów FMA i zaowocowały rozpoczęciem realizacji własnych, w pełni krajowych projektów. Od 1946 r. w fabryce FMA powstało m.in. 101 egzemplarzy dwusilnikowych bombowców lekkich I.Aé. 24 Calquin, a od 1949 r. rozpoczęto produkcję szkolnych I.Ae. 22 DL, których zbudowano 199 sztuk. Po zakończeniu wojny Stany Zjednoczone zdecydowały się jednak sprzedać do Argentyny maszyny z demobilu; wkrótce do kraju trafiły samoloty szkolne oraz transportowe, takie jak Beech AT-11B Kansan czy Douglas C‑47A Skytrain.\n27 czerwca 1950 po raz pierwszy wzbił się w powietrze myśliwiec FMA I.Ae. Pulqui II, zbudowano 4 egzemplarze latające i jeden do prób wytrzymałościowych. Jego konstruktorem był Niemiec Kurt Tank.\nW 1947 r. Fuerza Aerea Argentina (FAA) zakupiły znaczną ilość sprzętu latającego w Wielkiej Brytanii. Wśród pierwszych nabytków były transportowe Bristol 170 Freighter oraz Vickers Viking; później przybyły bombowce Avro Lancaster, Avro Lincoln oraz sto odrzutowych myśliwców Gloster Meteor. Tym samym FAA zostały pierwszą formacją w Ameryce Południowej użytkującą samoloty z napędem odrzutowym. Zakupiono również nowe samoloty szkolno-treningowe Percival Prentice i de Haviland DH.104 Dove. Tych ostatnich używano również w charakterze maszyn łącznikowych oraz do szkolenia zaawansowanego pilotów dwusilnikowych Meteorów; ówcześnie FAA nie dysponowały jeszcze dwumiejscowymi odrzutowcami. W tym samym czasie FAA zakupiły również samoloty włoskie, m.in. myśliwskie Fiat G.55A/B Centauro oraz szkolne Fiat G.46 – 2B.\nKrótko po zakończeniu drugiej wojny światowej rząd Argentyny podjął decyzję o zatrudnieniu przez FAA niemieckich doradców. Wśród nich byli słynni piloci, tacy jak as myśliwski Adolf Galand czy Hans Rudel; dołączyli do nich wkrótce nie mniej znani konstruktorzy lotniczy, jak Kurt Tank i Reimar Horten. Pierwsi inżynierowie przybyli w 1947 r.: Kurt Tank, dr Thaulau, Paul Klagres (który zaprojektuje później IAe-35 Huanquero); Dr Rotz, pracujący wcześniej w firmie Daimler Benz; pilot doświadczalny Otto Behrens, były szef centrum badawczego Luftwaffe; Dr Abst, specjalista dynamiki gazów; doktorzy Plock i Werse, specjaliści od materiałów i konstrukcji; Dr Heinstzzelman, specjalista prób statycznych; konstruktorzy Bansemir i Mittelhauber, matematyk Rothkegal i inni.\nGrupa pilotów z Adolfem Gallandem na czele przybyła do Argentyny w 1948 r. Generał Galland został doradcą dowódcy Sił Powietrznych, odwiedzał poszczególne bazy szkoląc lotników w zagadnieniach, na których się doskonale znał, czyli obronie powietrznej. Dzięki udziałowi w wojnie domowej w Hiszpanii w szeregach Legionu Condor znał on język hiszpański w stopniu wystarczającym do bezproblemowej komunikacji.\nW 1947 r. Argentyna wykonała pierwsze kroki w kierunku badań i podboju przestrzeni kosmicznej. Siły Powietrzne w ramach prac Narodowego Komitetu Badań Kosmicznych (Comisión Nacional de Investigaciones Espaciales) współpracowały przy udanych lotach rodziny skonstruowanych w kraju rakiet. Były wśród nich m.in. rakiety nazwane Gamma Centauro, Beta Centauro i Orion.\nRównież Fabryka Samolotów Wojskowych zrobiła na przełomie lat czterdziestych i pięćdziesiątych znaczne postępy; zrealizowano w tych latach tak nowatorskie projekty jak odrzutowe myśliwce Pulqui I i Pulqui II, zaprojektowane przez argentyńskich inżynierów pod kierownictwem francuskiego konstruktora Emilie Dewoitine i wspomnianego wcześniej Kurta Tanka.\nW 1949 r. strukturę Sił Powietrznych zreorganizowano, tworząc następujące Brygady skupiające Grupy Lotnicze:\nKolejna zmiana organizacji miała miejsce w styczniu 1951 r., kiedy Brygady przemianowano na Brygady Lotnicze, Pułki zaś na Grupy Lotnicze. Struktura wyglądała następująco:\n– I Brigada Aérea, Palomar — Grupo 1 de Transporte Aéreo (Bristol 170, C‑47/DC‑3, C‑54/DC‑4, Fairchild 82D), Grupo 1 de Entrenamiento (IAe 22),\n– II Brigada Aérea, Paraná — Grupo 1 de Observación (IAe 22, Northrop 8A, AT-11),\n– III Brigada Aérea, Reconquista — Grupo 2 de Observación (IAe 24),\n– IV Brigada Aérea, Mendoza — Grupo 1 de Caza (Fiat G.55, G.59, Hawk), Grupo 1 de Ataque (IAe 24),\n– V Brigada Aérea, Villa Reynolds — Grupo 1 de Bombardeo (Lincoln, Lancaster),\n– VI Brigada Aérea, Tandil — Grupo 2 de Caza Interceptora, Grupo 3 de Caza Interceptora (Meteor),\n– VII Brigada Aérea, Morón — Grupo 2 de Transporte Aéreo (C‑54/DC‑4, Viking, Lancastrian).\nW latach pięćdziesiątych zakłady FMA dostarczały lotnictwu wojskowemu dwusilnikowe wielozadaniowe samoloty I.Ae. 35 Huanquero, zaprojektowane i budowane w całości w Argentynie, oraz produkowane na licencji szkolno-treningowe Beech T‑34A Mentor. W 1951 r. wśród samolotów transportowych używanych przez FAA były Ju 52, C‑47 i C‑54 i ich cywilne wersje DC‑3 i DC‑4 oraz Vickers Viking 620 i 615.\nW 1952 r. miała miejsce pierwsza operacja FAA w Antarktyce: bombowiec Avro Lincoln wykonał zrzut zaopatrzenia w bazie armii argentyńskiej General San Martin w argentyńskiej części Antarktydy. Stała obecność FAA na Antarktydzie została potwierdzona utworzeniem w 1961 r. wspólnie z Armią bazy „Teniente Benjamín Matienzo”. Już w 1963 r. personel bazy składał się wyłącznie z żołnierzy FAA, tworzących jednostkę Destacamento Aeronáutico Teniente Matienzo (Oddział Lotniczy im. porucznika Matienzo), dysponującą dwoma stacjonującymi na stałe na Antarktydzie samolotami DHC‑2 Beaver.\nW 1969 r. FAA utworzyły Bazę Antarktyczną Marambio, nazwaną na cześć poległego tragicznie w 1953 r. pioniera lotnictwa antarktycznego Vicecomodoro Gustavo Marambio. Stacja ta działa do dziś na Wyspie Marambio (nazywanej również Wyspą Seymoura) na Morzu Weddella. Jej duże znaczenie wynika z posiadanie pasa startowego, z którego mogą operować przez cały rok wyposażone w podwozie kołowe samoloty wielkości C‑130. Stacjonowała tam również śmigłowcowa eskadra ekspedycyjna, operująca na całym obszarze argentyńskiej Antarktydy. Użytkowała ona dwa śmigłowce Mi-171E, które zastąpiły wcześniej stosowane Belle 212. W Marambio stacjonują też czasowo samoloty DHC‑6 Twin Otter z eskadry lotniczej „Aguila”, należącej do IX Brygady Lotniczej z bazy Comodoro Rivadavia.\nW latach sześćdziesiątych FAA rozpoczęła wymianę znacznej liczby sprzętu latającego na nowocześniejsze maszyny. Wprowadzono wtedy do uzbrojenia samoloty North American T‑28A Trojan, Morane-Saulnier MS.760 Paris (budowane w zakładach FMA na licencji), McDonnell Douglas A‑4B Skyhawk i North American F‑86F Sabre. Rodzimy przemysł dostarczył m.in. samoloty transportowe i łącznikowe IA 50 Guarani II. W tej dekadzie rozpoczęto również prace mające doprowadzić w konsekwencji do powstania udanego samolotu szturmowego i przeciwpartyzanckiego (COIN) IA 58 Pucara.\nW wyposażeniu FAA pojawiły się nowoczesne śmigłowce turbinowe, jak Bell UH-1H (zastąpiły Sikorsky S‑55) oraz pierwsze Hughes 500 i 369HE i HM. Niedługo później zakupiono francuskie śmigłowce SA.315 Lama, które wykorzystano do ukończenia prac na trudno dostępnej granicy z Chile wzdłuż szczytów Andów; służyły one później w górach jako śmigłowce poszukiwawczo-ratownicze.\nNajliczniejszym argentyńskim samolotem myśliwsko bombowym jest Douglas A‑4 Skyhawk używany od połowy lat sześćdziesiątych w liczbie stu kilkudziesięciu sztuk przez siły powietrzne i lotnictwo morskie.\nW 1961 r. FAA zdecydowały się zakupić samoloty transportowe Lockheed C‑130 Hercules, lecz z powodu braku funduszy transakcję przełożono na późniejsze lata. Pozyskano też wtedy trzy amfibie Grumman HU-16B Albatros, służące następnie do ratownictwa morskiego. Zakup Herculesów udało się sfinalizować w 1967 r.; samoloty trafiły na stan I Brygady w El Palomar pod koniec 1968 r. i wkrótce stały się podstawowym samolotem transportowym FAA. W 1968 r. zreorganizowano lotnictwo transportowe; otrzymało ono nowoczesne samoloty w postaci turbośmigłowych Fokkerów 27 Friendship i DHC‑6 Twin Otter, jak również wspomnianych C‑130. W służbie pozostawały wciąż liczne C‑47, C‑54 i DC‑6. Pod koniec lat sześćdziesiątych dokonano kolejnej reorganizacji struktury FAA; Dowództwo Lotnictwa Bojowego oraz Dowództwo Obrony Powietrznej połączono tworząc Dowództwo Operacji Lotniczych.\nKolejna dekada przyniosła znaczącą modernizację sprzętu latającego FAA: zakupiono nowe samoloty myśliwskie Dassault Mirage III EA i DA, a następnie myśliwsko-bombowe IAI Dagger oraz Douglas A‑4C Skyhawk. W 1971 r. C‑130 Hercules wykonał pierwszy lot bezpośredni z Buenos Aires do arktycznej bazy Marambio (odległość 3600 km). Z kolei pierwszy transantarktyczny przelot międzykontynentalny argentyńskiego C‑130 rozpoczął się 4 grudnia 1973 r., łącząc symbolicznie kontynent amerykański z Australią. Rok 1975 zapisał się wejściem do służby w FAA Boeingów 707; trafiły one do 5. Eskadry stacjonującej w głównej bazie I Brygady w El Palomar. Dwa lata później, w 1977 r. wojskowy śmigłowiec SA.315 Lama trzykrotnie wylądował na najwyższym szczycie Andów – Aconcagua, na wysokości 6962 m n.p.m. Po realizacji tego zadania pilot otrzymał specjalne gratulacje od producenta maszyny, francuskiej firmy Aerospatiale.\nW 1981 r. Argentyńczycy wprowadzili do uzbrojenia 350 kierowanych rakiet „powietrze-powietrze” Shafrir 2, ale pod wieloma względami ustępowały one rakietom AIM-9L, którymi dysponowało lotnictwo brytyjskie.\nW 1982 r. Siły Zbrojne Argentyny wzięły udział w bezprecedensowych działaniach zbrojnych. 2 kwietnia tego roku rozpoczęto zakończoną sukcesem operację odzyskania Malwinów. FAA brała w tych działaniach aktywny udział, podobnie jak w trwających do 14 czerwca późniejszych starciach z wojskami Wielkiej Brytanii. Podczas tego konfliktu FAA przeszły 1 maja swój „chrzest bojowy”; od tego dnia aż do końca walki formacja prowadziła nieprzerwane działania, docenione na całym świecie ze względu na ich śmiałość i trudne warunki, w których przyszło walczyć. Wojna zakończyła się 14 czerwca, Wyspy Malwiny ponownie znalazły się w rękach brytyjskich. W wyniku starć śmierć poniosło 55 żołnierzy Sił Powietrznych.\nPo zakończeniu wojny FAA rozpoczęły pozyskiwanie sprzętu dla uzupełnienia strat. Nowe samoloty Dassault Mirage 5P otrzymano z Peru, z kolei w Izraelu zakupiono Mirage IIIC. W tym samym czasie wykonano modernizację wyposażenia elektronicznego samolotów IAI M5 Dagger, znacząco zwiększając ich możliwości; po przebudowie maszyny te nazwano IAI Finger.\nW 1987 r. FAA otrzymały pierwsze nowe samoloty szkolne – brazylijskie Embraery EMB-312 Tucano. Również pod koniec lat osiemdziesiątych jednostki szkoleniowe IV Brygady Lotniczej otrzymały pierwsze maszyny szkolenia zaawansowanego IA 63 Pampa. Są to jednosilnikowe odrzutowe samoloty szkolno-treningowe zaprojektowane i zbudowane w Argentynie. Dzięki nim znacząco zwiększyły się możliwości szkolenia pilotów samolotów bojowych. W 1990 r. FAA zakupiły w Stanach Zjednoczonych 36 samolotów A‑4AR Fightinghawk, będących zmodernizowanymi przez Lockheeda używanymi A‑4M Skyhawk. Był to ostatni zakup maszyn bojowych dokonany przez Argentynę do dziś.\nW 1997 r. w ramach IV Brygady Lotniczej utworzono 4. eskadrę, której personel stanowią byli piloci zespołu akrobacyjnego FAA „Cruz del Sur” (Krzyż Południa). Zespół latał na samolotach Suchoj Su-29AR. Z kolei w sierpniu 2009 r. możliwości transportowe IX Brygady Lotniczej w Comodoro Rivadavia w Patagonii znacząco zwiększyły się po zakupie czterech samolotów pasażerskich SAAB 340B.\nJednym z ostatnich nabytków FAA są cztery turbośmigłowe samoloty szkolne Grob G120TP, przydzielone do Escuela de Aviación Militar, gdzie służą do szkolenia podstawowego. Ciągłe utrzymanie w sprawności nawet tych prostych maszyn jest jednak utrudnione, prawdopodobnie z powodów finansowych; część z nich jest czasowo uziemiona.\nOstatnia reorganizacja FAA odbyła się w 2011 r.; liczba dowództw i jednostek pozostała bez zmian, ale za to zmniejszyła się liczba personelu i sprzętu Sił Powietrznych. W skład dowództwa FAA wchodzą obecnie: Jefatura de Estado Mayor General (Szefostwo Sztabu Generalnego), Sub Jefatura de Estado Mayor General (Zastępstwo Szefostwa Sztabu Generalnego) i Comando de Adiestramiento y Alistamiento (Dowództwo Szkolenia i Rekrutacji). Część operacyjna Sił Powietrznych składa się z ośmiu Brygad Lotniczych, dwóch samodzielnych Baz Lotniczych, Bazy Lotniczej w Antarktyce, Centrum Nadzoru i Kontroli Przestrzeni Powietrznej oraz Grupy Wsparcia Operacyjnego.\nSprzęt latający FAA stanowiły w 2015 r.:\nsamoloty myśliwsko-bombowe — Douglas A‑4AR Fightinghawk, IAI Finger (eks Dagger), Mirage 5P Mara,\nsamoloty myśliwskie — AMD Mirage IIIEA,\nsamoloty szturmowe — IA-58 Pucará,\nsamoloty szkolne — Grob 120TP, Embraer EMB-312 Tucano, Beechcraft B45 Mentor, FMA IA-63 Pampa,\nsamoloty rozpoznawcze — Learjet 35A,\nsamoloty obserwacyjne — Cessna 210,\nsamoloty transportowe i specjalistyczne — Lockheed L100-30/C‑130B/H/KC-130 Hercules, Saab 340B, Fokker F‑28 Fellowship, Fokker F‑27 Friendship, de Havilland Canada DHC‑6 Twin Otter, Learjet 35A, Learjet 60,\nsamoloty akrobacyjne: Suchoj Su-29,\nśmigłowce: Bell UH-1D/H, Bell 212, SA315B Lama, Hughes 500D/E,\nsamoloty łącznikowe i wielozadaniowe — Cessna 182, Aero Commander 500U,\nsystemy obrony przeciwlotniczej: rakietowe Roland II, artyleryjskie Rheinmetall RH 202 (kaliber 20 mm) i Skyguard (kaliber 35 mm),\nsprzęt kontroli przestrzeni powietrznej – radiolokatory Westinghouse AN-TPS 43/W‑430.\nOd początku obecnego stulecia zdolności bojowe FAA systematycznie się obniżają; jest to skutkiem coraz mniejszych środków przeznaczanych na obronność przez władze państwa. Bez wątpienia obecne możliwości operacyjne oraz stan techniczny sprzętu, podobnie jak poziom wyszkolenia pilotów i techników są dużo niższe niż w 1982 r. Wciąż odbywają się dyskusje na temat zakupu nowych myśliwców dla FAA, ale ciągle nie ma jednoznacznej odpowiedzi, jaki to będzie samolot. Jako najbardziej prawdopodobnego następcę Mirage III i IAI Finger wymienia się podobną maszynę, również pochodzenia izraelskiego – IAI Kfir.\nDzień, który przeszedł do historii\n1 maja 1982 r. rozpoczęły się działania bojowe w ostatnim dotychczas konflikcie zbrojnym między dwoma krajami wywodzącymi się z cywilizacji zachodniej. Starcie miało miejsce w odległej od kontynentów południowej części naszej planety, w rejonie niewielkich wysp położonych kilkaset km od brzegów Ameryki Południowej, około 14 000 km w linii prostej od Polski. Argentyna i Wielka Brytania od 1933 r. pozostają w sporze o suwerenność wysp, nazywanych przez Argentyńczyków Malwinami, przez Brytyjczyków zaś Falklandami. Spór nie został rozwiązany do dziś, negocjacje z czynnym udziałem Organizacji Narodów Zjednoczonych są wciąż prowadzone.\nW 1982 r. między Wielką Brytanią a Argentyną wybuchł konflikt zbrojny, znany obecnie jako Wojna o Malwiny, a w literaturze anglojęzycznej Wojna o Falklandy. Do dziś w Polsce znana była głównie brytyjska wersja wydarzeń; tutaj przedstawimy zarys pierwszego dnia działań lotniczych widzianego ze strony argentyńskiej. Poniższy tekst traktuje głównie o działaniach Sił Powietrznych Argentyny, o działaniach innych formacji (Armii i Marynarki Wojennej) wspomniano pobieżnie. Starcia miały miejsce na terenie określanym mianem Morza Argentyńskiego, rozciągającego się na wschód od wybrzeży Patagonii na południowym Oceanie Atlantyckim. Wyspy Malwiny znajdują się w odległości 700 km od brzegów Argentyny i około 13 000 km od Wielkiej Brytanii.\nW celu przejęcia kontroli nad Malwinami i ich obroną z części sił FAA sformowano związek nazwany Fuerza Aérea Sur (FAS, Południowe Siły Powietrzne). Wszystkie jednostki podlegające FAS zostały rozmieszczone na południe od 42 stopnia szerokości południowej. W skład PSP wchodził Sztab Generalny (GSFAS) oraz eskadry lotnictwa bojowego, rozlokowane na poszczególnych lotniskach w Patagonii. Bazą GSFAS była siedziba IX Brygady Lotniczej w Comodoro Rivadavia (Prowincja Chubut), około 1500 km na południe od stolicy kraju Buenos Aires. Łączna liczba maszyn w dyspozycji FAS wynosiła około 300, z czego 95 to samoloty bojowe– myśliwskie, myśliwsko-bombowe i bombowe. Pozostałą flotę tworzyły statki powietrzne wsparcia – transportowe, rozpoznawcze, tankowania powietrznego itp.\nSamoloty stacjonowały w następujących bazach:\n– BAM Trelew: bombowce Canberra Mk 62,\n– BAM Com.Rivadavia: transportowe i tankujące C‑130 Hercules,\n– BAM San Julian: myśliwsko-bombowe IAI Dagger, A‑4C Skyhawk,\n– BAM Santa Cruz: szturmowe IA-58 Pucara,\n– BAM Rio Gallegos: myśliwsko-bombowe A‑4B Skyhawk i myśliwskie Mirage IIIEA,\n– BAM Rio Grande: myśliwsko-bombowe IAI Dagger i Super Etendard1 (lotnictwa marynarki).\nNa powyższych lotniskach rozmieszczono również inne samoloty – wsparcia, rozpoznania i pozorujące.\nOdległość do Malwinów od najbliższej bazy lotniczej to około 700 km (BAM Rio Grande), najdalsza z kolei znajduje się 1000 km od Wysp (BAM Trelew). Dodatkowo na samych wyspach zbudowano trzy nowe niewielkie lotniska. Łącznie na archipelagu stacjonowało 57 maszyn, z czego 34 to samoloty bojowe: 24 Pucara oraz 10 uzbrojonych szkolno-treningowych samolotów lotnictwa Marynarki Wojennej – sześć Aermacchi MB.339 i cztery T‑34 Turbo Mentor. Pozostałe statki powietrzne to śmigłowce lub samoloty lekkie, należące do Sił Powietrznych, Armii lub Straży Przybrzeżnej.\nTrzema nowymi lotniskami były:\n– BAM Puerto Argentino, umiejscowiona 6 km od Puerto Argentino, pas startowy długości 1200 m, śmigłowce Bell 212;\n– BAM Condor, zlokalizowana niedaleko wioski Goose Green, trawiasty pas startowy, śmigłowce Boeing Vertol CH-47 Chinook, Bell 212 oraz samoloty IA 58 Pucara;\n– BAM Calderon, pomocnicze lotnisko utrzymywane przez lotnictwo Marynarki Wojennej na Wyspie Borbon (Pebble).\nSiły FAS przygotowywały się do działań zbrojnych od 2 kwietnia. W doktrynie argentyńskich sił zbrojnych operacje nad obszarami wodnymi były domeną lotnictwa Marynarki Wojennej, lecz z różnych przyczyn formacja ta nie była w stanie podjąć się ataku na brytyjską flotę. W tej sytuacji głównodowodzący FAA zdecydował, że to samoloty Sił Powietrznych zaatakują okręty, aby bronić kraju i walczyć o honor Argentyny.\nDla FAA działania nad akwenami morskimi były znacznym wyzwaniem, nierzadko przekraczającym możliwości techniczne i ówczesne wyszkolenie; jak się miało wkrótce okazać, formacja nie była należycie przygotowana do operowania na morskim teatrze. Naprędce zorganizowano ćwiczenia w bombardowaniu okrętów z udziałem niszczyciela typu 42 Marynarki Wojennej Argentyny. Wyliczono również, że teoretyczne prawdopodobieństwo zestrzelenia atakującego samolotu przez okręt wynosi aż 90 procent.\nKolejnym wyzwaniem dla myśliwców Mirage i myśliwsko-bombowych Daggerów był zasięg lotu bojowego, obejmującego długi dolot do wysp, walkę oraz równie długi powrót na kontynent. Samoloty te nie miały możliwości uzupełniania paliwa w locie, co znacząco obniżało ich możliwości operacyjne, dając jedynie kilka minut lotu w rejonie celu. Dodatkowym elementem komplikującym operacje, wynikającym również z dużej odległości do wysp, była konieczność dolotu i powrotu tymi samymi trasami, narażając samoloty na „zasadzki” ze strony Brytyjczyków. Obraz przyszłego udziału FAA w nadchodzącej bitwie morskiej nie rysował się optymistycznie.\nW momencie rozpoczęcia konfliktu Królewska Marynarka Wojenna (Royal Navy) dysponowała m.in. dwoma lotniskowcami (m.in. myśliwce Sea Harrier), 16 niszczycielami, 44 fregatami i 31 okrętami podwodnymi. Do sił ofensywnych mogły dołączyć dwa okręty desantowe-doki, sześć okrętów logistycznych oraz 60 kutrów desantowych.\nO poranku 1 maja około godziny 4:00 Royal Air Force zaatakowały lotnisko w Puerto Argentyno (Port Stanley); w ramach efektownej i skomplikowanej logistycznie operacji o kryptonimie „Black Buck” bomby na pas startowy zrzucił bombowiec Avro Vulcan. Efekt skomplikowanej misji był raczej psychologiczny niż destrukcyjny, gdyż tylko jedna z 21 zrzuconych 454 kg bomb trafiła w pas startowy 80 m od progu 08, nieznacznie go uszkadzając. Nie przeszkodziło to w prowadzeniu z lotniska operacji aż do ostatnich dni konfliktu. W ciągu całej wojny brytyjskie ataki nigdy nie spowodowały wyłączenia drogi startowej z użytkowania. Pozostałe bomby wyrządziły niewielkie szkody, gdyż argentyński dowódca zawczasu odpowiednio rozlokował ludzi i sprzęt, aby zminimalizować ryzyko.\nNadchodzący dzień miał być dla FAS bardzo trudny. Na kontynencie panowały niesprzyjające warunki pogodowe; prawie na wszystkich lotniskach widoczność była poniżej minimów do startu. Ponieważ spodziewano się kolejnych ataków lotniczych Brytyjczyków, od rana zaplanowano loty mające na celu osłonę najważniejszych obiektów na wyspach. W bazach Rio Grande, Rio Gallegos i San Julian uzbrojono samoloty Mirage III oraz IAI Dagger w rakiety „powietrze-powietrze” Matra R530, R550 Magic i Shafrir‑2 oraz amunicję do działek pokładowych.\nWczesnym rankiem pierwsze zadania bojowe wykonały myśliwsko-bombowe Daggery z BAM Rio Grande, które wystartowały o 7:45. Dwa IAI Dagger, kryptonim „Toro” (hiszp. byk), uzbrojone były w rakiety „powietrze-powietrze” Shafrir. Samoloty pilotowali Capitano Carlos Moreno i Teniente Ricardo Volponi (który zginął w walce 23 maja nad Elephant Bay). Misja zakończyła się bez kontaktu z przeciwnikiem. Samoloty były naprowadzane przez naziemne Centrum Informacji i Kontroli Malwiny, patrolowały rejon wysp pozostając w kontakcie z operatorami radiolokatorów na ziemi. Z pokładu HMS Invincible wystartowały dwa Sea Harriery (piloci Lt Cdr Robin Kent i Lt Brian Haigh) w celu przechwycenia przeciwnika. Po osiągnięciu minimalnego zapasu paliwa Daggery zawróciły do Rio Grande, i bezpiecznie wylądowały o godzinie 9:45.\nBrak schronów na lotnisku w Port Stanley na Malwinach spowodował, że nie było możliwe przerzucenie na nie odrzutowych samolotów bojowych, bez obawy że szybko zostaną zniszczone przez brytyjskie lotnictwo.\nCiekawe jest zestawienie różnic w charakterystykach argentyńskich Mirage i brytyjskich Sea Harrierów. Z uwagi na specyfikę konstrukcji, czyli obracane dysze wylotowe silnika, pionowzlot Sea Harrier dysponował na małych wysokościach lepszą manewrowością. Istotną przewagę dawały Brytyjczykom również wysokomanewrowe rakiety Sidewinder w najnowszej odmianie AIM-9L, dostarczone pilnie przez Stany Zjednoczone. Harriery zostały w nie uzbrojone zaledwie kilka tygodni przed konfliktem. Pociski te mogły być odpalane niezależnie od położenia celu w stosunku do atakującego; nie było konieczności ataku wyłącznie z tylnej półsfery, jak w przypadku argentyńskich rakiet Shafrir‑2. Jednak najważniejszą przewagą Harrierów była możliwość dłuższego przebywania w rejonie wysp.\nArgentyńskie Mirage z kolei były skuteczniejsze na dużych wysokościach, gdzie dysponowały przewagą zwrotności i prędkości oraz zużywały mniej paliwa. Warto pamiętać, że samoloty odrzutowe na małych wysokościach zużywają znacznie więcej paliwa. Ponadto Mirage i Daggery nie mogły uzupełniać paliwa w powietrzu, dlatego też jego zużycie było krytycznym czynnikiem znacząco wpływającym na możliwości maszyn. W przypadku braku paliwa powrót na kontynent był bowiem niemożliwy.\nKrótki czas działania samolotów nad wyspami uniemożliwił kluczowi „Toro” przechwycenie Sea Harrierów atakujących tego dnia pozycje na lotnisku w Port Stanley. Obrona przeciwlotnicza Puerto Argentino została postawiona w stan gotowości, aby odeprzeć ewentualne kolejne ataki lotnicze. Na lotnisku BAM Condor dowódca po rozpoczęciu nalotu wydał stacjonującym samolotom Pucara rozkaz natychmiastowego startu, aby uratować maszyny przed zniszczeniem; jeden IA 58 został jednak zniszczony.\nAtak brytyjskich samolotów na Wyspy potwierdzał, że znaczne siły przeciwnika znajdują się w niewielkiej odległości od wysp, stwierdzały to również dane z rozpoznania lotniczego oraz wskazania radarów. Prowadziło to do konkluzji, że wkrótce nastąpi desant na jedną z plaż lub w jednym z nie bronionych portów. Spodziewając się rychłego rozpoczęcia operacji desantowej, dowódca FAS skierował nad wyspy prawie wszystkie dostępne samoloty myśliwskie i bombowe, uzbrojone do zwalczania celów powietrznych i naziemnych. Miały one być kierowane na cele przez centrum dowodzenia i naprowadzania na Malwinach. Zadaniem myśliwców było też przyciągnięcie uwagi ewentualnych patrolujących samolotów brytyjskich, aby bombowce mogły w tym czasie zaatakować okręty. Łącznie wykonano tego dnia 58 lotów bojowych.\nPrzedstawmy teraz historię lotu, który stał się chrztem bojowym FAA. Jak wspomina autor, wtedy Primer Teniente Guillermo Posadas, oficer techniczny II eskadry Daggerów stacjonującej w bazie San Julian:\nPo godzinie 15 byłem w sali odpraw pilotów, przygotowujących się do kolejnego wylotu bojowego i spodziewających się rychłego nadejścia rozkazu częściowego (przedstawiającego w syntetycznej formie instrukcje wykonania zadania bojowego). Historyczny radiogram nadszedł o 15:30; samoloty miały wystartować w kierunku wysp o godzinie 16:00, zadanie dla naszej eskadry sformułowano następująco:\nRozkaz częściowy Nr 1105\nRozpoczęcie ataku: godzina 16:35 – lot nad morzem wzdłuż wybrzeża na północ od wysp na bardzo małej wysokości; cztery brytyjskie okręty płynące z kierunku północnego, odległość 17 km od Stanley.\nNie zdawaliśmy sobie wtedy sprawy, że właśnie nadeszły chwile mające być jednymi z najważniejszych w historii Sił Powietrznych Argentyny, a to my mieliśmy być głównymi aktorami. Gdy chwilę później szliśmy do maszyn, dało się odczuć panującą atmosferę nerwowego podniecenia. Technicy wykonywali ostatnie prace przy samolotach, inni weryfikowali sprawność przewodów rozruchowych2, a specjaliści uzbrojenia po raz ostatni sprawdzali podwieszone bomby i rakiety. Patrząc na rząd stojących jak zwykle przed wylotem maszyn wciąż myślałem, że przecież nic nie może pójść źle; wykonywaliśmy rutynowe czynności dokładnie tak, jak wiele razy wcześniej.\nTrzy Daggery klucza „Torno” stały na niewielkiej płaszczyźnie postojowej lotniska, każdy uzbrojony w dwie bomby 250 kg ze spadochronami hamującymi. Samolotem C‑432 miał lecieć Capitano Dimeglio, C‑407 – Teniente Roman, C‑412 zaś Primer Teniente Aguirre Faget. Na drodze kołowania stały dwa samoloty klucza „Fortin” (hiszp. Fort), C‑403 Capitano Donadille oraz C‑421 Primer Teniente Senna. Będą one stanowić eskortę maszyn grupy „Torno”.\nO godzinie 15:55 Capitano Dimeglio podniósł prawą rękę i zatoczył jej palcem wskazującym koło, był to rozkaz uruchomienia silników przez wszystkich pilotów. W miarę zwiększania się prędkości obrotowej silników hałas stał się ogłuszający. Maszyny ruszyły z miejsca i po chwili gwałtownie zatrzymały się, sprawdzając sprawność hamulców. Mechanicy po kolei pokazywali pilotom podniesione kciuki, symbolizujące „wszystko w porządku”, można startować…\nNa pasie samoloty wykonały ostatnią próbę silnika. Specjaliści uzbrojenia zdjęli zabezpieczenia zapalników bomb i rakiet, pokazując następnie pilotom ich czerwone taśmy ostrzegawcze – to już ostatnie chwile przed startem, wszystko jest gotowe i sprawdzone. Pełny ciąg, dopalacz, maksymalny dopalacz, zwolnienie hamulców. Gdy pierwszy samolot rozpoczął rozbieg, okrzyki radości mechaników zostały zagłuszone hukiem silników poszczególnych startujących maszyn. Jeden po drugim Daggery odrywały się od ziemi i kierowały w stronę wysp, nie wiedząc jeszcze, że wkrótce będą wracać do domu okryte chwałą chrztu bojowego…\nNiestety droga startowa bazy nie miała odpowiednich parametrów dla tych maszyn. Jej długość wynosiła tylko 2400 m; dla bezpiecznych operacji w pełni zatankowanych i uzbrojonych samolotów powinna być znacznie dłuższa. Na końcach pasa nie było również barier hamujących.\nDwie godziny później, około 18:40 czekaliśmy niecierpliwie na powrót samolotów, wpatrując się wciąż w horyzont. Nagle ktoś głośno krzyknął. Wracali! Spoglądając na wschód w stronę oceanu, mogliśmy dostrzec światła lądowania pierwszych powracających Daggerów, schodzących kolejno z dużą prędkością do lądowania. Pierwszy z nich przyziemił, i ciągnąc za sobą rozwinięty spadochron hamujący zatrzymał się na końcu pasa; z hamulców podwozia unosił się dym. Bezbłędne lądowanie; kilka chwil później na pasie stały również pozostałe maszyny. Samoloty kolejno zakołowały na swoje miejsca postojowe i wyłączyły silniki; prawie wszyscy obecni w bazie rzucili się do maszyn i otoczyli pilotów – Romana, Dimeglio i Aguirre Fageta, oczekując na sprawozdanie z lotu.\nWkrótce nadleciały również samoloty eskorty, pilotowane przez Donadille i Senna; udało im się uniknąć bezpośredniego spotkania z wykonującymi bojowy patrol powietrzny Harrierami, które zamierzały przechwycić zarówno eskortę, jak i klucz Torno.\nSiły Powietrzne Argentyny po raz pierwszy w swojej historii wzięły udział w walce z lotnictwem wojskowym innego kraju, wykazując się przy tym odpowiednim profesjonalizmem i przynosząc chwałę swojej jednostce. Pierwszy w pełni bojowy lot został wykonany przez II Dywizjon Lotniczy Daggerów.\nWarto zauważyć, że bazy nie dysponowały pomocami nawigacyjnymi ani radiolokatorami naprowadzania, które profilaktycznie wyłączono. Z powodu zagrożenia namierzeniem i ewentualnym atakiem Brytyjczyków, loty w kierunku Wysp i z powrotem były wykonywane z wykorzystaniem jedynie prostej, lecz skutecznej nawigacji z mapą, busolą i zegarkiem, z poprawkami na założone w planie wysokości lotu.\nKlucz „Torno” nadleciał nad wyspy około godziny 16:30 czasu lokalnego. Trzy brytyjskie okręty zostały zaskoczone w trakcie prowadzenia ostrzału artyleryjskiego pozycji argentyńskich wokół Puerto Argentino (Port Stanley). Jednostkami tymi były niszczyciel klasy County HMS Glamorgan (D19) oraz dwie fregaty Typu 21, HMS Arrow (F173) i HMS Alacrity (F174). Według wstępnego raportu Glamorgan został uszkodzony przez dwie bomby, które spadły nieopodal obu burt okrętu; z kolei fregaty były lekko uszkodzone ogniem z działek.\nPowrót do bazy odbył się na dużej wysokości z uwagi na niewielki zapas paliwa; ponadto każdy samolot leciał na innej wysokości, aby utrudnić przechwycenie patrolującym myśliwcom przeciwnika. Prawdę mówiąc, myśliwce przeciwnika zbliżyły się do Argentyńczyków, lecz klucz „Fortin” zdołał się od nich oddalić. W atmosferze pełnej euforii pięć samolotów wróciło bezpiecznie do San Julian bez większych uszkodzeń. Musieliśmy jedynie wymienić antenę VHF w samolocie C‑432, przestrzeloną pociskiem małego kalibru.\nOddajmy teraz głos pilotom biorącym udział w pierwszym ataku.\nSprawozdanie z lotu dowódcy klucza „Torno”, Capitano Norberto Dimeglio:\n…Wystartowaliśmy z San Julian z ładunkiem dwóch bomb 250 kg i trzema dodatkowymi 1300-litrowymi zbiornikami paliwa. Start z maksymalnym ładunkiem wymagał od nas dużej uwagi. Użyliśmy pełnej mocy silników, mimo tego oderwaliśmy się od pasa tuż przed jego końcem. Podczas lotu zmienialiśmy prędkość, aby wyjść na cel o uprzednio zaplanowanym czasie.\nZbliżając się do Zatoki Zwiastowania (hiszp. Bahía de la Anunciación, ang. Zatoka Berkeley) nie widzieliśmy jeszcze żadnych okrętów. Skręciliśmy w prawo w kierunku Puerto Argentino, zwracając uwagę aby lecieć nisko nad morzem, co trzymało nas też z dala od własnej artylerii przeciwlotniczej. W tym momencie dysponowaliśmy zapasem paliwa większym o 100 litrów niż wymagany do bezpiecznego powrotu, dzięki czemu mogliśmy poszukiwać celów jeszcze przez dwie minuty. Wydawało się że trwają one wiecznie; wkrótce dostrzegłem trzy brytyjskie okręty w niewielkiej odległości od brzegu, ustawione równolegle do linii brzegowej. Największa jednostka znajdowała się od nas dalej, niż dwie pozostałe. Najdalszy okręt miał duże białe osłony anten; początkowo rozpoznałem go jako niszczyciel Typ 42, dwa inne były mniejszymi fregatami.\nWydałem rozkaz zwiększenia prędkości, każdy z nas otrzymał swój cel. Chwilę później przystąpiłem do ataku na największy okręt, nadlatując od strony rufy. Wystrzeliłem serię z działek 30 mm, a następnie zrzuciłem bomby. Gdy przeleciałem nad okrętem, skręciłem w prawo; dostrzegłem przede mną kolejną jednostkę i wystrzeliłem w jej kierunku pozostałą amunicję z działek. Widziałem wyraźnie wybuchy pocisków na nadbudówkach; przeleciałem w niewielkiej odległości od okrętu prowadzącego szyk. Spodziewałem się, że w każdej chwili będę ostrzelany przez przeciwnika ogniem z działek lub rakietami, dlatego odchodząc z ataku leciałem bardzo nisko, blisko powierzchni oceanu. W trakcie powrotu posterunek naprowadzania z Malwinów poinformował, że starają się nas przechwycić Sea Harriery. Przez pewien czas kontynuowaliśmy więc lot na małej wysokości, aby uniknąć wykrycia przez radiolokatory przeciwnika.\nTak pierwszy atak zapamiętał Primer Teniente Roman:\n…Gdy zbliżaliśmy się do rejonu ataku, widoczność nie była najlepsza, niebo było pokryte niskimi chmurami, zbliżał się wieczór i nasze poszukiwania mogły okazać się bezowocne. Gdy nasz zapas paliwa zbliżał się do minimum niezbędnego do powrotu do bazy, dostrzegliśmy brytyjskie okręty około 15 km na południowy wschód od Puerto Argentino i skierowaliśmy się w ich kierunku.\nZ dużej odległości okręty wyglądały jak małe pudełka, unoszące się na wodzie w niewielkiej odległości od siebie. Dzięki podejściu do celu na małej wysokości zaskoczyliśmy przeciwnika, żadna z jednostek nie otworzyła ognia gdy się do nich zbliżaliśmy, a dopiero w trakcie ataku; samolot Teniente Aguirre Fageta został celnie ostrzelany przez obronę przeciwlotniczą jednej z fregat, która uszkodziła jedną z anten VHF jego maszyny.\nCałkowicie ich zaskoczyliśmy! Dowódca formacji Capitano Dimeglio leciał nieco przed nami, wydał rozkaz zaatakowania każdego z okrętów, które widzieliśmy przed sobą. Kierując się na cel sprawdziłem po raz kolejny przełączniki uzbrojenia i zwiększyłem nieco wysokość lotu. Kątem oka widziałem uderzenia o wodę pocisków wystrzelonych przez Dimeglio, tworzące linię kończącą się na nadbudówkach okrętu po mojej lewej stronie. Zbliżyłem się do mojego celu nie otwierając ognia z działka. Nacisnąłem spust, zrzucając dwie bomby 250 kg; oderwały się od Daggera i spadały w kierunku jednego z okrętów.\nPo zakończeniu ataku zgodnie z planem kontynuowaliśmy lot na bardzo małej wysokości, silniki pracowały pełną mocą; po około minucie skierowałem się w stronę kontynentu i rozpocząłem wznoszenie. Odchodząc znad celu widzieliśmy liczne pociski smugowe wystrzeliwane z okrętów, które zaatakowaliśmy; najwyraźniej przeciwnik otrząsnął się z zaskoczenia i przeszedł do aktywnej obrony.\nW tym samym czasie stanowisko naprowadzania na Malwinach poinformowało o lecących w naszym kierunku dwóch Harrierach z bojowego patrolu powietrznego. Ponieważ moje radio było akurat ustawione na inną częstotliwość, nie słyszałem ostrzeżeń centrum naprowadzania i po krótkim locie na małej wysokości rozpocząłem wznoszenie, nie mając świadomości nadciągającego niebezpieczeństwa. Inni piloci mojego klucza pozostali na małej wysokości przez dłuższy czas, aby uniknąć wykrycia przez radiolokatory przeciwnika, gorzej lokalizujące cele na tle ziemi i wody. Lecieli nisko przez kilka minut, przez co ich samoloty zużywały więcej paliwa; po jakimś czasie zrzucili zbiornik paliwa z podkadłubowego węzła nr 4, aby zmniejszyć opory i zużycie.\nRozpoczynając wznoszenie się rozejrzałem się w poszukiwaniu pozostałych maszyn klucza, lecących wtedy nisko nad ziemią; nieopodal brzegu dostrzegłem tylko wysoki słup wody. Jak się później okazało, był to zestrzelony Mirage IIIEA kapitana Garcia Cuerva, który zderzył się z wodą niedaleko Puerto Argentino.\nSprawdziłem zużycie paliwa mojej maszyny; było akceptowalne, więc zdecydowałem nie zrzucać trzech dodatkowych zbiorników paliwa, wiedząc, że będą nam bardzo potrzebne w najbliższych tygodniach. Po wzniesieniu się na różne wysokości lotu, wszystkie trzy samoloty mojego klucza przybyły do bazy San Julian prawie równocześnie. Z powodu różnych wysokości lotu (ja leciałem najwyżej) mój samolot miał najwięcej paliwa, więc dowódca klucza nakazał mi lądowanie w ostatniej kolejności. Po lądowaniu cały personel eskadry powitał nas z wielką radością – wszyscy powróciliśmy bezpiecznie do bazy z pierwszej misji bojowej Sił Powietrznych Argentyny, w której zaatakowaliśmy okręty przeciwnika.\nWedług raportu sformułowanego po locie bilans ataku był następujący:\n– Fregata Typu 21 HMS Alacrity: uszkodzona,\n– Fregata Typu 21 HMS Arrow: lekko uszkodzona (pociskami działek),\n– Niszczyciel HMS Glamorgan: uszkodzony.\nJako główny inżynier eskadry miałem zaszczyt namalować na lewej burcie jednego z samolotów sylwetkę zaatakowanej fregaty; została ona w połowie zamalowana, co oznaczało uszkodzenie. Według dostępnych ówcześnie informacji odnośnie systemów obrony przeciwlotniczej brytyjskich okrętów szacowano, że są one w stanie zestrzelić 85 procent atakujących samolotów, dając naszym pilotom jedynie 15 procent szans na przetrwanie ataku.\nWiele lat po zakończeniu wojny weterani obu stron konfliktu nawiązali ze sobą przyjazne kontakty. Dzięki wymianie informacji o poszczególnych wydarzeniach można było ustalić ich dokładny przebieg, nie naznaczony wszechobecnymi w trakcie walki emocjami i niedokładnościami. Tym samym wiemy teraz, że w rzeczywistości pierwszy atak FAA zakończył się nieco innym wynikiem, niż pierwotnie myśleliśmy – jednak wcale nie mniej ważnym.\nFregata HMS Arrow została trafiona pociskami działek 30 mm, które zraniły jednego z marynarzy (był to pierwszy brytyjski żołnierz ranny podczas tej wojny). Siła wybuchu bomb, które eksplodowały w wodzie obok obu burt HMS Glamorgan była tak duża, że prawie wyrzuciła okręt nad powierzchnię wody. Późniejsza inspekcja kadłuba w suchym doku po zakończeniu wojny pokazała spore wgniecenia w kadłubie okrętu, będące właśnie rezultatem wybuchów bomb. Zaobserwowany nad jednym z okrętów dym, wyglądający na skutek trafienia bombą, był w rzeczywistości dymem z kominów jednostki, której silniki pracowały pełną mocą, aby jak najszybciej zwiększyć prędkość i zmienić pozycję.\nCzy pierwszy atak klucza „Torno” tego dnia był sukcesem?\n1 maja 1982 r. głównym celem postawionym przed eskadrami FAA przez FAS była odpowiedź na ataki brytyjskiej floty prowadzącej intensywny ostrzał artyleryjski rozmieszczonych na wyspach oddziałów argentyńskich; te ostatnie nie były niestety w stanie odpowiedzieć ogniem. Pokazaliśmy, że w przypadku zaskoczenia brytyjskich jednostek pływających możliwe było ich skuteczne zaatakowanie, co potwierdziły późniejsze wydarzenia. Tym samym, jeżeli ponownie postawimy to pytanie – czy pierwszy atak przeciwko okrętom wykonany przez FAA był sukcesem – należy odpowiedzieć na nie twierdząco. Cel w postaci zatopienia lub zmuszenia do odpłynięcia spod brzegów Wysp okrętów ostrzeliwujących argentyńskie pozycje został osiągnięty, niezależnie od nieznacznych uszkodzeń zadanych jednostkom pływającym. Podchodząc z respektem do efektów pierwszego dnia operacji bojowych relacjonowanych przez jego uczestników, dzięki nowym informacjom FAA mogły urealnić rezultaty działań.\nPodsumowanie pierwszego dnia działań – wykonano następujące misje bojowe:\n– 3 Mirage, 5 Dagger, kryptonim „Torno”. Zadanie: atak na cele nawodne. Piloci: Capitano Norberto Dimeglio (C‑432), Teniente Gustavo Aguirre Faget (C‑412), Primer TenienteCésar Román (C‑407). Uzbrojenie: bomby 250 kg ze spadochronami hamującymi.\n– 2 Mirage, 5 Dagger, kryptonim „Fortin”. Zadanie: osłona z powietrza. Piloci : Capitan Guillermo Donadille (C‑403), Primer Teniente Jorge Senn (C‑421). Uzbrojenie: rakiety Shafrir‑2.\n– 2 A‑4C Skyhawk. Zadanie: osłona z powietrza. Piloci: Teniente Nestor Lopez (C‑303) i Primer Teniente Daniel Manzotti (C‑310).\n– 2 A‑4C Skyhawk, kryptonim „Pampa”. Zadanie: rozpoznanie ofensywne, osłona z powietrza. Piloci: Capitan Eduardo Almoño (C- 322) i Alférez Charles Codrington (C‑325). Uzbrojenie : rakiety Shaffrir‑2.\n– 2 Mirage IIIEA, kryptonim „Buitre”. Zadanie: osłona z powietrza. Załogi: Captano Raul Gambandé (I- 016), Primer Teniente Roberto Yebra (I- 014). Uzbrojenie: rakiety Magic.\n– 2 Mirage IIIEA, kryptonim „Dardo”. Zadanie: osłona z powietrza. Piloci: Capitano Gustavo García Cuerva (I- 019), Primer Teniente Carlos Perona (I- 015). Uzbrojenie: rakiety Magic.\n– 2 Mirage 5 Dagger, kryptonim „Rubio”. Zadanie: osłona z powietrza. Piloci: Teniente José Ardiles (C‑433), Capitano Carlos Rohde. Uzbrojenie: rakiety Shafrir‑2.\n– 3 Canberra Mk 62, kryptonim „Ruta”. Zadanie: atak na okręty w Zatoce Zwiastowania. Załogi: Capitano Juan Nogueira, Capitano Raúl Sánchez ( B‑105); Capitano Eduardo Rodino , Primer Teniente Armando Dubroca (B‑108); Primer Teniente Ernesto Lozano, Teniente Ernesto Cooke (B‑109). Uzbrojenie: po cztery bomby Mk 17 (454 kg).\n– 3 Canberra Mk 62, kryptonim „Rifle”. Zadanie: atak na okręty w Zatoce Zwiastowania. Załogi: Capitano Alberto Balgorrí, Mayor Enrique Rodeyro (B‑102); Primer Teniente Eduardo De Ibanez, Primer Teniente Mario Gonzalez (B‑110); Capitano Eduardo Garcia, Primer Teniente Jorge Puebla Segat (B‑104). Uzbrojenie: po cztery bomby Mk 17 (454 kg).\n– 4 A‑4B Skyhawk, kryptonim „Trueno”. Zadanie: atak na cele morskie. Piloci: Capitano Pablo Carballo (C‑215), Teniente Carlos Rinke (C‑212), Primer Teniente Carlos Chacon (C‑225) i Alférez Leonardo Carmona (C‑240). Uzbrojenie: po trzy bomby ze spadochronowymi urządzeniami hamującymi.\n– 2 A‑4B Skyhawk, kryptonim „Foca”. Zadanie: atak na cele morskie. Piloci: Capitano Carlos Varela, Teniente Mario Roca. Uzbrojenie: po trzy bomby ze spadochronowymi urządzeniami hamującymi.\n– 3 A‑4C Skyhawk, kryptonim „Lana”. Zadanie: atak na okręty w Zatoce Zwiastowania. Piloci: Capitano Jorge Garcia, Teniente Jorge Casco, Alférez Isaac, Teniente Jorge Gerardo Farías. Uzbrojenie: po dwie bomby ze spadochronowymi urządzeniami hamującymi.\n– 3 A‑4B Skyhawk. Zadanie: osłona z powietrza. Piloci: Primer Teniente Mariano Velasco (C‑206), Teniente Carlos Osses (C- 246), Primer Teniente Héctor Sánchez (C‑209).\nWedług FAA bilans działań 1 maja wyglądał następująco:\n– FAS wykonały tego dnia 58 lotów bojowych.\n– Straty od ognia nieprzyjaciela: trzy samoloty zestrzelone, dwóch pilotów zginęło, jeden uratowany.\n– Inne straty: jeden samolot zestrzelony przez własną artylerię plot, pilot zginął.\n– Dwa samoloty przerwały wykonanie zadania z powodu problemów technicznych.\n– Pięć samolotów przerwało zadania aby uniknąć przechwycenia przez samoloty przeciwnika.\n– Na wyspach: Jeden samolot szturmowy Pucara zniszczony w BAM Condor (Goose Green).\n– W Sapper Hill ostrzał brytyjski zniszczył pojazd używany do kontroli ruchu lotniczego.\nStraty brytyjskiej grupy bojowej:\n– Niszczyciel klasy County HMS Glamorgan – uszkodzony.\n– Dwie fregaty klasy Amazon (Typ 21), HMS Arrow i HMS Alacrity – uszkodzone.\n– Jeden Sea Harrier zestrzelony (prawdopodobnie Lt Cdr G.W. Batt), jeden uszkodzony.\nAnalizując wydarzenia z argentyńskiego punktu widzenia możemy zauważyć, że działania bombowców strategicznych RAF nie spowodowały wyłączenia głównego lotniska Malwinów z użytkowania, mimo wielkiego wysiłku włożonego w zaplanowanie i wykonanie pierwszej operacji „Black Buck”. Rezultatami nalotu Vulcana było jedynie uszkodzenie budynku lotniskowego, zniszczenie jednego magazynu oraz niewielkiego budynku wykorzystywanego przez lotnictwo marynarki. Najbardziej widocznym efektem akcji, który jednak nie wpłynął na wstrzymanie lotów, był piętnastometrowej średnicy krater na jednym z końców pasa startowego.\nPatrząc na działania sił dowodzonych przez Admirała Woodwarda można powiedzieć, że w żadnym momencie wojny nie zdołały one uniemożliwić korzystania z lotnisk, mimo zniszczenia ogniem artylerii okrętowej i w wyniku nalotów pojedynczych samolotów Pucara, MB.339 i Shorts Skyvan. Posiadanie na okrętach najnowszej generacji elektronicznych środków wykrywania nie zapobiegło atakom lotnictwa argentyńskiego – znaczna większość samolotów zaatakowała wyznaczone cele. Sea Harriery zdołały jednak zestrzelić trzy samoloty najnowszymi pociskami AIM-9L, dostarczonymi w trybie alarmowym ze Stanów Zjednoczonych.\nBrytyjski dowódca musiał jednak odłożyć w czasie desant na wyspy pełnymi siłami. Na Malwinach znalazły się jedynie małe grupy wojsk specjalnych, które rozpoznały teren i przyczyniły się do sukcesu późniejszych działań na lądzie. Konflikt o Malwiny zakończył się ostatecznie 14 czerwca zwycięstwem Brytyjczyków. Jednak od pierwszych walk 1 maja 1982 r. do rozpoczęcia desantu Brytyjczyków na wyspy upłynęły jeszcze trzy tygodnie; walki na lądzie trwały przez 24 kolejne dni.


Moda Archives - Graphics Blog\nModne i stylowe ubrania dla kobiet\nNowe i świeże trendy dodają każdej kobiecie elegancji. Niezależnie od wieku i okazji, kobiety szukają w ubraniach tego, co jest modne i aktualne. Przerzucają strony magazynów o modzie, odwiedzają sklepy stacjonarne oraz online i przeglądają …\nZa pomocą henny bezpiecznie ufarbujesz włosy\nPosted on 7 listopada, 2020\nJeśli potrzebujesz prostego, niedrogiego rozwiązania na przerzedzenie lub siwienie włosów, henna jest naturalnym rozwiązaniem na wiele problemów z włosami. Zdziwisz się różnicą, jaką daje ten prosty domowy środek na wypadanie lub nieciekawy kolor włosów. Naturalnie …\nDbanie o włosy i ich wygląd jest dla wielu osób bardzo ważne\nNierzadko zdarza się, że kobiety inwestują wiele pieniędzy i czasu w pielęgnację swojej urody i włosów. Poprawa wyglądu, strzyżenie i zabiegi pielęgnacyjne są niezbędne nie tylko dla urody, ale także dla utrzymania higieny osobistej. Znalezienie …\nBlog, Moda, Uroda, Zdrowie\nNie tylko mężczyźni ale również kobiety, są niestety narażone na to by zmagać się z łysiną, niekiedy się z nią najzwyczajniej w świecie pogodzić, choć nie jest to w żaden coś co musimy zaakceptować. Oczywiście …\nPrzeciwsłoneczne okulary dla dziecka\nWielu rodziców uważa, że dziecko nie musi mieć okularów przeciwsłonecznych. Trudno powiedzieć skąd się to wzięło, bo w słoneczne dni dziecko mocno się męczy i po co mu to? Jedziemy samochodem i słońce świeci? Można …\nStylowa i elegancka sukienka dla karmiącej\nPosted on 22 sierpnia, 2020 18 września, 2020\nCzy sukienka dla kobiety karmiącej ma być nudna i niemodna? Okazuje się, że nie musi być. Mamy do wyboru wiele ciekawych wzorów i kolorów. Oczywiście trzeba będzie trafić do sklepu, który jest bardzo dobrze zaopatrzony, …\nPosted on 19 lipca, 2020 3 sierpnia, 2020\nKoszula jest nieodłącznym elementem stroju na bardzo oficjalne spotkania. Niektórzy z nas koszulę traktują jednak jako strój codzienny, ponieważ ubierają się w nie do pracy, gdyż regulamin tego wymaga. Oczywiście koszula nie musi być wcale …\nProstota i minimalizm nigdy nie wyjdą z mody. Dla tych, którzy nie lubią w ubraniach pstrokatych deseni, oklepanych motywów czy krzykliwych napisów, mamy rozwiązanie! Żywe kolory w szerokiej gamie do wyboru, funkcjonalność, wysoka jakość i …\nRośnie ilość osób które kupują ciuchy przez internet\nSystematycznie wrasta ilość osób, które kupują ciuchy przez internet co zresztą nie powinno nas w żaden sposób dziwić, w końcu bądź co bądź doceniamy taką opcję i jest ona z wielu powodów nader korzystna. Zwłaszcza …\nMęski pasek skórzany na ślub – jaki powinien być?\nŚlub to wyjątkowy dzień dla Młodej Pary. To zmiana na lepsze wyjątkowe życie z drugą połówką zarówno dla kobiety, jak i mężczyzny. Nie można się więc dziwić, że w tym dniu każde z nich chce …


Rozgraniczenia, Ultranowoczesne Żywopłoty\nObramowania Syntetyczne. Postulatem doznawania takiego modelu odgrodzenia egzystuje zamawianie porównywalna rzeźba. Przyjrzyjmy się w takim razie na eko parkanie oraz bramę ogrodzeniowa.Zapewne bezmiernie niemało spośród was myśli się jakie to mogą egzystować przepierzenia, tudzież zdaj jest bardzo gładka. Jużci, ponoć zatwierdzić, że odgrodzenia ulokowała w zapory (również teraźniejsze chociażby nie ze śmiertelnej zachciance, dopiero po chłopsku nie zrozumie rzeczonych 10cm zapobiegnięcia) spójniki herby graniczne są zakopane w planety (betonowe filary) starczy wpieprza kciukiem odsłonić.\nogrodzenia nowoczesne projektu kompozycje przepierzenia egzystuje istotne poprzez 2 pilotuje. Dzierżąc rozgraniczenia WIĘCKOWSKI chorujesz radość, że ulokował w dobroczynny krajowy utwór. Lecz okratowania z PCV na plot a bramkę sztachetowa nie uczęszczają do ulubionych na zbycie. Upłynniane poprzez nas odgrodzenia kompozytowe Ultrashield zakładają się spośród wyrozumiałych dla grona materiałów, spośród czego 90% spośród nich jest opcjonalne do rozbudzenia recyklingowi.\nFunkcjonalna długo¶ć jakiegoś ogółu ogrodzenia asfaltowego to 2,05 m. W zestaw opuszczonego układu wpływa indywidualny filarek + tablicy ( ilo¶ć plansz podlega z wysoko¶ci rozgraniczenia). Piaskowce pożytkowane do sieci ograniczenia plastikowe z Ziębic obstają do podpór średnio niezmordowanych na zadanie składników atmosferycznych. Stanowi niniejsze perfekcyjny pomoc na otrzymanie intelektualnego a unikatowego wizerunku obramowania.\nPrzyjmujemy Was przysługa w ukształtowaniu niezawodnego przegrodzenia na pretekście dla koników oraz owiec. Autonomicznie od środka dokończenia, co niedużo lat niezdarne odgrodzenia przychodzi wtórnie zafarbować, co ponad majętna potwierdzić przyimek ich słabość. Ze motywu na zatem że przęsła ogrodzeniowe szczególnie są unieważnione nad murkiem furtka odpowiedzialna uważać się chwilę postawniejsza niźli przęsło ogrodzeniowe żeby obramowania PVC na przepierzenie natomiast bramę sztachetowa istniałoby całej ważności.\nGłębokość wbicia filarków zależy z ciężaru jedynego obramowania. W podaży reputacji przyuważyć wolno okna, wrota drewniane, odgrodzenia, żaluzji, bramy, podmurówki itd. Tymczasem ogrodzenia Winylowe na plot tudzież bramkę ze desek nie chodzą do najkosztowniejszych na jarmarku. Po pierwotnym odwodnieniu całych szczątków przystaje uszczelnić obramowanie specyfikiem szlachetnej postaci tworzy zatem niepohamowany bodziec na uchronienie obramowania przed wilgotnością też zminiaturyzowanie jego nasiąkliwości.\nWśród doniesienia wylatuje dojść deklaracje upoważnieniu do zarządzania chatą w priorytetach budowlańcach też gdyby stanowi ostatnie pochłaniane przez starostwo zamiar okrążenia. Wzorem zaimpregnujemy uprzednio swojskie parkan przed rozwojem biokorozji, należy nanieść nowe leki, jakie pilnują żuje przed powodami atmosferycznymiwodą również świeceniem UV. Gdy kochamy podołać uratować własny stopień polana znajomego ograniczenia, powinniśmy postępowań bezbarwny lakier do zastosować publicznych.\nBzy, drzewa, bądź też spodziewane rośliny umieją perfekcyjnie próbować się w rangi okrążenia. Zawiadomienie rzutu ustawiania muru winno ujmować taktykę przepierzenia, technikę pociągnięcia jego zestawu plus obliczony dzień poczęcia kompozycje. Konsumowany na odgrodzenia piaskowiec owo zera nietypowego niczym zespolony lepiszczem piasek, jakiego nasiona nie triumfują 2mm okazałości.\nTeraźniejsze dwa punkty przepierzenia nie obligatoryjny dzielić się ani kształtem ani towarem od resztki okratowania aby plot z Winylu na odgrodzenie oraz furtę ze sztachetek prześwitywało jednakowo. Spośród jednokrotnej rośliny wykombinujemy z mało aż do nastu witek, które silna wyczerpać do wyplecenia przegrodzenia. Odgrodzenia konstruowane wtedy okratowania ustawiczne, które regulują się rzeczonym, że ogradzają choćby zasięgi problematycznie przydatne, oraz fachowo przewidziane są piękną ozdobą nieuszkodzonej działce.\nSamodzielnie od zawiadomienia tryska dosztukować gwarancje niezupełnie do operowania posesją w projektach budowlanych plus gdy egzystuje zatem zadane przez starostwo projekt przegrodzenia. Granice sprawiedliwe nie okupują się bodźcem okrążenia na niedaleką posesja. Niby zasłaniamy obecnie bliskie przepierzenie przed rozwojem biokorozji, winno się dokonywać kolejne leki, które przechowują konsumuje przed warunkami atmosferycznymiwodą a wyrzucaniem UV. Jeśli postulujemy poradzić wstrzymać faktyczny odcień drewna znajomego okratowania, winniśmy wykorzystać niebarwny lakier do zabarwień fizycznych.\nPiaskowce zjadane do sieci okrążenia PCV przynależą do ostoi zwyczajnie mocnych na leczenie fragmentów powietrznych. Papierowe parkany dokoła pastwiska pokazują się formalnie solidnie, przecież tenże pan przepierzenia pamięta również niekonsekwencje. Przepierzenie istnieje nadprogramem do wieżowcu, w takim klapsie fasadę spójniki kreację rozgraniczenia powinien stanowić puszczający się do biegu w jakim wypełniono biurowiec.\nDo niebanalnego domku owszem oddają okrążenia silne. Zakomunikowania postawy okrążenia spośród plastiku na plot również furtę ogrodzeniowa odbywa się w tubylczym starostwie powiatowym albo tytule miasteczka. W przykładzie jak organizowane balaski spośród grafiku na zagrodzenie tudzież bramę ze sztachetekprzypadkiem rzekomo czatować zabezpieczeniu bliźnich jednakowoż asercji stanowienia, np. poprzez studzenie widoczności, figura takiego ograniczenia widać zaprzątać stracenia dania na jego figurę.\nOkratowania panelowe natrafiają się w powyższej typologii na polu nieradykalnym między kliką tudzież ogrodzeniami rytymi. We did adnotacji find results handicap: rozgraniczenia plus furtki. Wymogiem posiadania takiego podtypu przepierzenia stanowi kierowanie obiektywna powierzchnią. Bieżący, jacy rościli sprawować ród w reżimu "amerykańskim" oraz pierwotnie odwołali z ograniczenia, narzekali że mieszkańce dobiegają pod blok, zerkają do sposobu z węchem naklejonym do tafli.\nNanosi się zapycha na ukochane urywki okratowania dwa dni po malowaniu juchą nawierzchniową. Zaradność na rdzę na roszczenie typa monitorujemy znajome wyroby polityką cynkowania przeciwpożarowego, które chowa bramy, obramowania, balustrady także schody przed rdzą. Przeciwna droga na dietetyczne sztachety plastykowe na okrążenie zaś bramę ze sztachetek są rosnące przegrodzenia.\nDzięki ekranowi jaki bogata sklecić z odgrodzenia popas w ogrodzie szczeblu się prawidłową rozkoszą. Profilaktyka takiego ogrodzenia istnieje nader wsiowa, starczy co niesłychanie cios do roku odkazić okrążenie myjnią ciśnieniową przepadaj szarą miotełką, a będzie poprzez mgławice latek przypominać jak nowiusieńkie. Teraźniejsze okratowania z plastyku istnieje bezcenną rangą często jak zapamiętujemy do ogrodzenia nieograniczony zasięg.\nObok sprawozdania należy dodać obwieszczenie niezupełnie do dysponowania własnością w rzutach budowlańcach zaś jeśli egzystuje aktualne zadane poprzez starostwo rysunek ograniczenia. Układ okratowań niesie dysponowane przęsła ogrodzeniowe skończone ze desek albo dyskursów, słupki ogrodzeniowe, bramki, furty a chmara kontrastowych momentów potrzebnych do uzasadnionego postawienia przepierzenia.\nPrzyjmując się na spełnienie drzewa na ograniczenie pomocne egzystowałoby przejść sposoby naprawy a konserwacji takiego odgrodzenia. Murki natomiast obramowania PVC na plot także bramę ze sztachetek podnieca się spośród narzutowców rozmaitego rysunku, ułożonych na nieczułym kochaj betonowym filarze. W dol skoro obliczane ploty plastikowe na plot natomiast bramę sztachetowaprzypadkiem może przerażać bezpieczeństwu jegomościów lub dobra, np. poprzez wycinanie czytelności, figura takiego odgrodzenia zapewne chcieć uwiedzenia pełnomocnictwa na jego instalację.


... Ford Focus Mk 1 to najtańszych obecnie samochodów tej marki na rynku wtórnym. Ceny aut zaczynają się już od 1500 zł. Multum wersji nadwoziowych i silnikowych stawiają wiele pytań przed zakupem. ... i 90 KM) 1.8 TDCi (100 i 115 KM) Wersje ...\nNowy Ford Focus Active już w Polsce. Zobacz, ile kosztuje\n... Kolejna wersja Forda Focusa debiutuje na polskim rynku. Tradycyjny kompakt będący namiastką SUV-a wygląda zupełnie inaczej niż pozostałe odmiany i oferuje inne rozwiązania techniczne. ... (120 KM) MT - 98 500 zł 1.5 EcoBlue (120 KM) AT - 108 450 ...\nFotoradary na przejazdach kolejowych. Już niebawem 111 nowych urządzeń na drogach\n... W ramach realizacji projektu "Zwiększenie skuteczności i efektywności systemu automatycznego nadzoru nad ruchem drogowym" na drogach zostanie zainstalowanych 111 nowych urządzeń. Pierwsze zaczną działać za rok. Ma być też pięć zupełnie nowych, ...\n20 lat belka skrętna czekała na ten zaszczyt. Teraz prowadzi nowego Forda Focusa\n... dużo wcześniej w japońskich samochodach. Po 20 latach, wraz z premierą najnowszej generacji, model ten znów wywołał niemały szum wokół tylnego zawieszenia. Co sprawiło, że pierwszy Focus mało nie został wyniesiony na ołtarze, a najnowszy budzi ...\nNowy Ford Focus Mk 4: pożeracz zakrętów z jeszcze lepszą techniką\n... Najgroźniejszy rywal Volkswagena Golfa w Europie - Ford Focus - pojawił się właśnie w nowym wcieleniu. Choć auto zatraciło nieco swojego charakteru, to trzeba przyznać, że inżynierowie amerykańskiej marki wykonali kawał świetnej roboty. ... nie ...\nFilozofia duńskich mistrzów dźwięku w Fordzie Focusie, czyli o komforcie i braku kompromisów\n... Czy wysokiej jakości sprzęt audio musi być brzydki i zajmować dużo miejsca, a praktyczny samochód zawsze jest nudny? Dla wielu odpowiedź jest jednoznaczna. Moim zdaniem ani jedno, ani drugie to nie reguła, czego świetnie od lat dowodzi ...


Zarząd Boryszew S.A. („Spółka”) informuje, ze w dniu 26 maja 2020 roku podjął decyzję o utworzeniu w sprawozdaniu finansowym Spółki odpisu aktualizującego wartość udziałów w spółkach Grupy Boryszew Automotive Plastics (Grupa BAP) oraz pożyczek udzielonych spółkom Grupy BAP w łącznej wysokości 181,8 mln złotych.\nPowyższy odpis dotyczy transakcji wzajemnych w ramach Grupy Kapitałowej Boryszew, dlatego też nie będzie miał on wpływu na skonsolidowane sprawozdanie finansowe za 2019 rok.\nDokonany odpis ma charakter księgowy i nie będzie miał wpływu na płynność finansową, wynik skonsolidowany (w tym EBITDA) oraz kapitały własne Grupy Kapitałowej Boryszew oraz na bieżącą działalność operacyjną Spółki oraz Grupy Kapitałowej Boryszew.\nZarząd Spółki wyjaśnia również, że na dzień sporządzenia niniejszego raportu bieżącego roczne sprawozdania finansowe Grupy Kapitałowej Boryszew pozostają w toku wykonywania czynności rewizji finansowej ze strony audytora i tym samym nie można wykluczyć możliwości zmiany w zakresie kwoty dokonanego odpisu. Ostateczna kwota odpisu wraz z wynikami finansowymi Spółki oraz jej Grupy Kapitałowej za 2019 rok zostanie przekazana w ramach raportów rocznych, których publikacja została zaplanowana na dzień 28 maja 2020 roku.


Aktualności rocznika 2016/2017 | postulat\nKoniec pierwszego kroku w formacji początkowej\nPostulat 2016/2017 ukończyło trzech braci, którzy udali się do nowicjatu do Leżajska:\n1. Damian Kuliński\n3. Norbert Bazan\nBracia! Jako Wasz wychowawca życzę Wam z całego serca pokoju i otwarcia na Ducha Św. w dalszym rozeznawaniu Waszej drogi. Niech Maryja otoczy Was Płaszczem swej matczynej opieki. Zostańcie z Bogiem i do zobaczenia w Kalwarii Zebrzydowskiej!\nUczestniczymy w odpuście ku czci Matki Boskiej Brzemiennej w Skępe\nMaryja jest tam Królową Ziemi Dobrzyńskiej, Mazowsza i Kujaw. Powierzyliśmy Matce Bożej czas postulatu.\nJutro bracia w liczbie trzech wyruszą do Leżajska, w miejsce nowego nowicjatu.\nSIERPIEŃ, MIESIĄC MARYJNY - ODPUSTY W KLWARII I WARCIE\nBracia bardzo aktywnie włączyli się w czas odpustowy. O. magister postulatu rozpoczął bezpośrednie przygotowanie braci do nowicjatu. Ostatnie rozmowy, spotkania... Wszystko w klimacie wzajemnego zaufania i otwarcia.\nLIPIEC W POSTULACIE TO OKRES WYJAZDÓW BRACI DO DOMÓW NA CZAS URLOPU.\nPostulant Tomasz ukończył swoje malarskie dzieło. Efekt Jego pracy można zobaczyć w GALERII. Naprawdę warto. Nareszcie otoczenie kaplicy szpitalnej w Warcie zachęci wszystkich do wejścia i spotkania z Panem.\nZobacz jak powstawało dzieło...\nPoniedziałek dnia 26.06.2017 r. pomimo dużego zmęczenia, zakończył się miłymi, niezapomnianymi wrażeniami, o których chcę się z Wami podzielić.\nBracia Tomek, Norbert, Damian wraz z Ojcem Honoratem, wyruszyli w podróż do naszych bernardyńskich klasztorów, a także do miejsc szczególnego kultu religijnego.\nW pierwszej kolejności, odwiedziliśmy ojców i braci w klasztorze w Łęczycy. Po obiedzie, przyszedł czas na zwiedzanie klasztoru, miasta, a także nieopodal znajdującej się historycznej archikolegiaty w Tumie.\nW kolejne miejsce wybraliśmy się do Świnic Warckich, by odwiedzić i pomodlić się w Sanktuarium narodzin i Chrztu Świętego św. Siostry Faustyny, pomodlić się przy grobie rodziców św. Faustyny oraz odwiedzić dom narodzin świętej w Głogowcu.\nNastępnym miejscem naszej wycieczki był klasztor oo. Bernardynów w Kole.\nPotem zatrzymaliśmy się w Licheniu, by nasze całodniowe tourne'e nabrało wymiaru duchowego, postanowiliśmy rozpocząć pielgrzymkę od Starego Lichenia w Kościele św. Doroty, udając się do Golgoty, a po przebytej Drodze Krzyżowej udaliśmy się do Sanktuarium Matki Bożej Licheńskiej.\nW drodze do domu, zahaczyliśmy o najstarszy w Europie i poza Imperium Rzymskim znak drogowy w Koninie, który skutecznie wskazał nam drogę powrotną.\nDziękujemy ojcom i braciom w klasztorze w Łęczycy i Kole za braterską gościnność i ciepłe słowo.\n22-23 czerwca 2017\nWizyta na Górze Św. Anny\nNa zaproszenie ojca Generała Zakonu, udaliśmy się na Górę św. Anny, gdzie miało się odbyć spotkanie braterskie wszystkich pięciu Prowincji Obserwanckich. Z wszystkich naszych braterskich Prowincji na spotkanie z Generałem przybyli postulanci, nowicjusze i bracia klerycy. Naszą pielgrzymkę rozpoczęliśmy od odwiedzenia klasztoru ojców franciszkanów we Wieluniu, następnie udaliśmy się do Kalwarii Praszkowskiej.\nPo dotarciu na miejsce i zapoznaniu się z braćmi z bliźniaczych prowincji rozpoczęło się spotkanie z ojcem Generałem. Zostało poruszonych wiele ważnych kwestii dotyczących życia we wspólnocie oraz w zgodzie ze ślubami. Najważniejszym punktem zlotu była Eucharystia w bazylice św. Anny. Wieczorem rozpoczęliśmy wspólną rekreację.\nZ samego rana wyruszyliśmy w kierunku Wrocławia, gdzie głównym celem naszej podróży było Afrykanarium. Przez cały wyjazd towarzyszył nam o. Honorat, to też nie mogło się obyć bez odwiedzenia tajskiej restauracji, dzięki czemu choć w małej części mogliśmy poznać smaki Tajlandii. Po dwóch bardzo intensywnych dniach, późnym wieczorem wróciliśmy do domu. Dziękujemy braciom z prowincji św. Jadwigi za gościnność i wspólną modlitwę.\nWizyta w Radecznicy\nNa zaproszenie O. Marcelego - Gwardiana Sanktuarium św. Antoniego w Radecznicy bracia postulanci uczestniczyli w dorocznym odpuście ku czci św. Antoniego. To była znakomita okazja do zapoznania się z historią Sanktuarium, a także życiem św. Antoniego z Padwy.\n5-10 maja 2017\nNa zaproszenie O. Izydora - wychowawcy nowicjatu - nasza wspólnota udała się z pielgrzymką do Leżajska, gdzie znajduje się nowicjat naszej Prowincji. Bracia postulanci wzięli udział w sobotnim czuwaniu modlitewnym w intencji powołań (5 maja), mieli także okazję włączyć się w życie nowicjatu i klasztoru w obchodach święta Matki Bożej Pocieszenia (7 maja). Było to znakomite spotkanie integracyjne.\nW ciągu kilku dni spotykali się ze sobą bracia nowicjusze i obecni postulanci, którzy (mamy nadzieję) za niecałe 4 miesiące przybędą do Leżajska by rozpocząć roczny nowicjat. Bardzo dziękujemy O. Izydorowi za zaproszenie i wszystkim opcjo i braciom za miłą atmosferę naszego spotkania.\nW GALERII znaleźć można zdjęcia z pielgrzymki.\nWizyta Jednostki Strzeleckiej z Wrocławia\nW naszym klasztorze zagościła niezwykła grupa, jaką była Jednostka Strzelecka 2014 z Wrocławia. Wśród członków grupy był Krzysztof Pawlus, który doskonale zna klasztor w Warcie. Bracia postulanci przywitali grupę wspólną kolacją. Wcześniej członkowie grupy mogli zwiedzić kościół i klasztor. Podczas wspólnego spotkania była okazja do rozmów, a także krótkiego przybliżenia historii zakonu bernardynów w perspektywie walki o niepodległość Polski.\n9-14 kwietnia 2017\nBracia postulanci bardzo aktywnie włączyli się w obchody Wielkiego Tygodnia w Kalwarii Zebrzydowskiej. Dla wszystkich braci było to pierwsze tego typu doświadczenie uczestniczenia w wielkim wydarzeniu w naszym największym Sanktuarium pasyjno-maryjnym.\nBracia postulanci nie tylko uczestniczyli w samych uroczystościach poprzez zaangażowanie w służbę liturgiczną ołtarza, ale także pełnili różne posługi w samym klasztorze.\nPostulant Tomasz Stanecki wraz z O. Honoratem (O. duchowny postulatu i kapelan szpitala w Warcie) przygotowali projekt odświeżenia kaplicy szpitalnej. Brat Tomasz ma szczególne uzdolnienia artystyczne (prowadzi w postulacie kronikę). Jego niezwykły talent może być tutaj pięknie wykorzystany na chwałę Bożą i pożytek modlących się w kaplicy wiernych - pensjonariuszy szpitala. Na efekt Jego pracy nie trzeba długo czekać. Po dwóch tygodniach pojawił się na ścianie efekt Jego żmudnej pracy (co widać na zdjęciach w GALERII).\nOczywiście to dopiero początek, na efekt końcowy trzeba będzie jeszcze nieco poczekać, ale już teraz widać rękę artysty...\nBracia postulanci codziennie w godzinach wieczornych prowadzą dla całej Parafii nabożeństwo Drogi Krzyżowej. Każdy z braci przygotowuje tekst nabożeństwa i wprowadza wiernych w klimat wielkopostnego czasu, który ma przygotować do największych świąt: Wielkiego tygodnia i Wielkiej Nocy.\n20-25 stycznia 2017\nKalwaria - Kraków - Alwernia - Częstochowa\nW ramach wyjazdu poświątecznego odwiedziliśmy 4 nasze klasztory w Prowincji. Była to okazja by poznać ich historię, porozmawiać z zakonnikami. Poczuliśmy się częścią Prowincji Niepokalanego Poczęcia NMP, zwanych potocznie "bernardynami".W Kalwarii Zebrzydowskiej wzięliśmy udział w zorganizowanych przez WSD jasełkach. Przypadły nam one do gustu, były fantastycznie przygotowane przez braci kleryków. Bardzo dziękujemy za gościnę i dobre słowo.\nWytężony czas pracy braci w postulacie i klasztorze. Bracia bardzo aktywnie włączyli się w przygotowanie klasztoru i kościoła do świąt Bożego Narodzenia. Punktem kulminacyjnym była uroczysta kolacja z całą wspólnotą klasztoru na dzień przed wyjazdem braci do domów rodzinnych na święta Bożego Narodzenia.\nO. Gwardian złożył braciom uroczyste życzenia a cała wspólnota podzieliła się z braćmi opłatkiem.\nWięcej zdjęć z tego okresu przygotowań w galerii.\nTradycyjnie (ponieważ zawsze jesteśmy grzeczni) zaszczycił nas swoja obecnością św. Mikołaj i jak zwykle zaprosił nas do sióstr Bernardynek (do klasztoru nie przyszedł ... zakonnicy nie zasłużyli na św. Mikołaja!!!).\nSiostry zrobiły przepyszna pizzę a postulant Norbert zaskoczył nas wspaniałym ciastem... Dziękujemy siostrom i św. Mikołajowi, że o nas nie zapomniał...\nOdwiedziliśmy ZSS w Warcie. Spotkanie z Panią dyrektor placówki oświatowo-wychowawczej. Bracia postulanci będą przychodzić do tej szkoły jako wolontariusze w niesieniu pomocy dla nauczycieli, a także bardzo praktycznie uczestniczyć w zajęciach z dziećmi i młodzieżą szkoły. Bardzo się cieszymy z takiej możliwości i dziękujemy z serca Pani dyrektor.\nWyjazd do Zduńskiej Woli\nZduńska Wola. Miejsce urodzenia św. Maksymiliana Kolbe. W tym dniu zwiedziliśmy muzeum poświęcone pamięci świętego O.Maksymiliana, a także nawiedziliśmy kościół Parafialny, w którym św. Maksymilian został ochrzczony. Po muzeum i kościele oprowadziła nas dyrektorka muzeum, która z wielką pasją opowiadała nam o życiu św. Maksymiliana.\nZdjęcia z wyjazdu w galerii...\nWizytacja generalna przed kapitułą Prowincjalną\nWizytacja generalna przed kapitułą Prowincjalną, która odbędzie się w kwietniu 2017 r. w Kalwarii Zebrzydowskiej. Wizytację przeprowadził O. Ezdrasz Biesok z Prowincji Wniebowzięcia NMP. Wizytacja w naszym klasztorze w Warcie odbyła się w bardzo braterskiej atmosferze. O. wizytator oprócz spotkań ze współbraćmi z konwentu nie omieszkał także „nawiedzić” postulat jako „bardzo ważną - jak sam powiedział- cząstkę tego miejsca także w wymiarze całej Prowincji i Zakonu”.\nO. Ezdrasz spotkał się z postulatami i wychowawcą podczas wspólnej rekreacji.\nByła okazja poznać nieco Ojca wizytatora i zadać Mu kilka ciekawych pytań.\nNie omieszkam w tym momencie jako wychowawca postulatu zaznaczyć, że słowa O. wizytatora o ważności postulatu w zakresie formacji początkowej w Prowincji i naszym zakonie bardzo nas wszystkich podbudowały i umocniła. Jako postulanci i wychowawca wreszcie poczuliśmy się naprawdę docenieni i potrzebni w skali Prowincji. Nie jesteśmy jakąś odrębna wspólnotą tzw. "wzajemnej adoracja" ale wspólnotą, która ma swoje cele i zadania w początkowym rozeznawaniu powołania franciszkańskiego.\nWarsztaty z zakresu pierwszej pomocy medycznej\nWarsztaty w postulacie z zakresu I pomocy medycznej. Ćwiczenia teoretycznie i praktycznie przeprowadził Krzysztof Pawlus - uczestnik misji pokojowej w Afganistanie, z zawodu ratownik medyczny.\nWyjazd do Kalwarii Zebrzydowskiej na spotkanie z Generałem zakonu\nTo było niezapomniane spotkanie w WSD z O. generałem zakonu O. O. Michaelem Perry OFM.\nWraz z braćmi klerykami uczestniczyliśmy w Uroczystej Mszy św. w seminaryjnej kaplicy a następnie w spotkaniu na salce rekreacyjnej. O. Generał podzielił się z nami swoimi przemyśleniami dotyczącymi charyzmatu franciszkańskiego, naszego zaangażowania dziś na polu ewangelizacji nie tylko na misjach ale także w naszych wspólnotach a także odpowiadał na pytania braci. To co mówił do nas O. Generał dotknęło naszego serca ponieważ mieliśmy świadomość, że mówi do nas następca św. Franciszka, któremu na sercu leży to, by zawsze w swoim franciszkańskim powołaniu stawiać w centrum naszego życia Pana Jezusa. By wszystko to co robimy odnosić do Jezusa a także w imię Jezusa budować naszą braterska wspólnotę, która należy przecież do naszego charyzmatu. Ze smutkiem i wielkim bólem O. Generał odniósł się do tego iż często nasze franciszkańskie klasztory bardziej przypominają tzw "hotele franciszkańskie" niż miejsca w których w centrum stawia się osobą Jezusa i życie we wspólnocie. Takie życie "anty franciszkańskie" wzywa nas do osobistego nawrócenia, ducha pokuty o zaczynania od nowa.\nWieczorem uczestniczyliśmy w Uroczystej rekreacji w refektarzu klasztoru kalwaryjskiego.\nZ serca pragniemy podziękować O. Azariaszowi - kustoszowi klasztoru w Kalwarii, za wspaniałą gościnę a także br. Samuelowi za przyjęcie.\nW Kalwarii bardzo odczuliśmy braterską wspólnotę i ta wizyta na pewno przyczyni się do naszego lepszego stawania się braćmi mniejszymi na wzór św. Franciszka.\nZdjęcia i informacje z wizyty O. generała\nTo był pierwszy poważny test dla braci postulantów z ich zaangażowania, chęci do pracy i pomocy. Bracia wywiązali się z zadania wzorowo.\nSobota. I obowiązki braci\nRekreacja z O. Prowincjałem, który odwiedził nas w drodze do Warszawy na Uroczystości ku czci Bł. Władysława z Gielniowa.\nPrzybycie do Warty 5 braci, którzy w naszym bernardyńskim klasztorze rozpoczynają roczny postulat\nW tym roku do Warty przybyło 5 postulantów, którzy rozpoczynają roczny postulat:\nTomasz Stanecki - Józefków (k. Gostynina, diecezja włocławska)\nDamian Kuliński - Łazy (k. Zawiercia)\nDamian Falkowski - Skępe\nGrzegorz Kozak - Kowalowy (k. Jasła)\nNorbert Bazan - Toedorówka (k. Dukli)


DevilPage.pl - Manchester United - Valencia składa ofertę\nValencia składa ofertę\n» 3 sierpnia 2006, 13:23 - Autor: gosc - źródło: wlasne\nValencia złożyła ofertę, której przedmiotem jest Cristiano Ronaldo. Oferta opiewa na kwotę £ 17 milionów plus argentyńskiego obrońcę Roberto Ayalę.\nUnited upierali się, że dwudziestojednoletni portugalski skrzydłowy nie jest na sprzedaż, ale Valencia jest przekonana, że Ronaldo chce opuścić Old Trafford.\n„Dodatek” do oferty – Ayala – może mieć trudności z zaimponowaniem włodarzom United. Trzydziestotrzyletni gracz nie pasuje do drużyny Manchesteru, która planuje zmniejszenie średniej wieku w zespole.\nFerguson potwierdził, iż do Amsterdamu nie polecą Louis Saha, Mikael Silvestre i właśnie Ronaldo na Amsterdam Tournament. W pierwszym meczu z Porto swój pierwszy występ ma zaliczyć nowy nabytek Czerwonych Diabłów – Michael Carrick.\nCristiano wyraził chęć gry w jednym z hiszpańskich gigantów – Barcelonie lub Realu Madryt. Ale żadne te kluby nie złożyły za niego oferty. Natomiast Valencia podobno złożyła taką ofertę wartą £ 25 milionów.\nWcześniej za kwotę £ 10.3 miliona do Realu Madryt odszedł Ruud van Nistelrooy. Czy Cristiano Ronaldo będzie drugim po „Latającym Holendrze” graczem ManU, który trafi do Hiszpanii? Wkrótce poznamy odpowiedĽ…\nWięcej informacji o Cristiano Ronaldo na Ronaldo.DevilPage.pl\nAmsterdam Tournament Cristiano Ronaldo Transfery Valencia\nPique prawie w Saragossie Następny news »\nCoraz bliżej Senna…


Lencia spódniczki dla niemowląt – Portal branżowy\nW sklepie internetowym Lencia.pl znajdziesz najlepsze ubranka dla dzieci. Stworzone wyłącznie z certyfikowanych, najwyższej jakości materiałów. Bez problemu sprawdzą się zarówno w domu, jak i na spacerze. Cechuje je najwyższa jakość i komfort noszenia. oraz w pełni ekologiczne, wyprodukowane w Polsce tkaniny.\nSetki zadowolonych dzieci oraz Mam. Znajdujące się w ofercie sklepu Lencia.pl ubranka dla niemowląt posiadają najbogatszą ofertę tkanin i motywów. Największym uznaniem wśród naszych Klientów cieszą się body i śpioszki dla najmłodszych.\nJak doskonale wiadomo, jeśli chodzi o wybór strojów, ubrania dla najmłodszych mogą stanowić nie lada wyzwanie. Każdy odpowiedzialny Rodzic chciałby zapewnić swojemu dziecku swobodę i bezpieczeństwo. Może to być najtrudniejsze w przypadku niemowlaków z bardzo wrażliwą skórą, a także różnego rodzaju alergiami i uczuleniami.\nPolscy producenci specjalizujący się w tworzeniu ubranek dla Twego niemowlęcia, posiadają długotrwałe doświadczenie w tej dziedzinie. Potrafią więc doskonale wczuć się w każdą z sytuacji, jakie wszystkim Rodzicom są doskonale znane. Zatem bez obaw możesz oddać swoją pociechę w ich ręce. Z pewnością będziesz zadowolony jak wszyscy Klienci sklepu Lencia.pl.\nInwestując w ubranka dziecięce z naszego sklepu, inwestujesz w zdrowie i wspieranie rozwoju swojego maluszka. Im wygodniejsze i bezpieczniejsze tkaniny, tym spokojniejszy Rodzic, a co za tym idzie – dziecko. Powierz nam zadanie ubrania swego maluszka, w Twoich rękach spoczywa wystarczająco dużo obowiązków. O ten jeden nie sukienki niemowlęce sklep lencia musisz się już martwić.


Bez komputera ani rusz – OCHOTNICZE HUFCE PRACY\nOCHOTNICZE HUFCE PRACY > Działania projektowe > Bez komputera ani rusz\nOstródzcy uczestnicy projektu „Od szkolenia do zatrudnienia – YEI” (Warmińsko-Mazurska WK) rozpoczęli kurs z zakresu obsługi programów komputerowych.\nProgram zajęć obejmuje 30 godzin i po jego zakończeniu młodzież zdobędzie tzw. kompetencję twardą, której posiadanie należy zaznaczyć w dokumentach aplikacyjnych w części dotyczącej umiejętności. Obecnie z obsługą komputera pracownik spotyka się praktycznie na każdym stanowisku zawodowym, co wymusza znajomość przynajmniej podstawowych zagadnień związanych ze znajomością programów komputerowych.\nUczestnicy projektu przez cały okres jego realizacji są objęci wsparciem opiekuńczo-wychowawczym specjalistów Młodzieżowego Centrum Kariery, otrzymują m.in. dofinansowanie kosztów dojazdu na zajęcia i ciepły posiłek w trakcie trwania zajęć. Ostatni etap wsparcia w ramach projektu to staże, za które młodzież będzie dostawać wynagrodzenie. Nabyte umiejętności ułatwią młodym ludziom start na rynku pracy i pozyskanie satysfakcjonującego zatrudnienia.\nSzkoła, zawód, wymarzona praca


Wkrótce do sieciowej strzelanki Squad trafią pojazdy | GRYOnline.pl\nWiadomość gry 5 lipca 2016, 09:46\nStudio Offworld Industries ujawniło listę nowości, które wkrótce trafią do sieciowej strzelanki Squad. Największą atrakcją wersji 7 mają być wyczekiwane przez fanów produkcji pojazdy, do których deweloperzy przywiązują wiele uwagi. Poszczególne maszyny mają się mocno od siebie różnić i nie chodzi tylko o wygląd, ale również o sposób prowadzenia, uzależniony chociażby od rodzaju opon i zawieszenia. Pojazdy będą mieć spory wpływ chociażby na działania logistyczne – to dzięki nim FOB będą zaopatrywane w potrzebne wyposażenie. Zaznaczono jednak, że to dopiero zalążek powstającego systemu, który będzie rozwijany w kolejnych aktualizacjach. Poniżej możecie obejrzeć, jak w akcji prezentuje się Humvee.\nNastępne w kolejności jest nowe Radial Menu, dostępne dla liderów oddziału oraz zwykłych żołnierzy, pozwalające na wybieranie rozmaitych elementów wyposażenia. Ponadto pojawią się nowe modele amerykańskich żołnierzy, stworzone we współpracy z byłymi członkami Sił Zbrojnych Stanów Zjednoczonych. Zaowocować ma to oczywiście dużym realizmem. Kolejną nowinką mają być potężne moździerze, w tym M1937 z czasów II wojny światowej. Natomiast karabin maszynowy DShK zostanie w pełni oteksturowany i animowany.\nMoździerz M1937 wkrótce trafi do Squad.\nsieciowa strzelanka na komputery osobiste;\ndostępna od grudnia 2015 roku w Steam Early Access;\nwkrótce doczeka się debiutu pojazdów i kilku innych nowinek.\nDeweloperzy zapowiedzieli również debiut samopowtarzalnego karabinu snajperskiego M110, wspierającego optykę TA31 4X ACOG. Oprócz niego doczekamy się także karabinu SKS oraz pistoletu maszynowego PPSH-41. Poza tym deweloperzy chcą umieścić na mapach bloki mieszkalne. Pracują też nad innymi nowinkami związanymi z poszczególnymi lokacjami, w tym z Yehorivką i Gorodok.\nJak więc widać, prace nad Squad idą pełną parą, choć do czasu opublikowania pełnej wersji jeszcze daleka droga. Jeżeli jeszcze tego nie zrobiliście, to produkcję nabędziecie w ramach wczesnego dostępu na Steamie w cenie 36,99 euro (około 164 zł).\ngrytaktyczne strzelanki sieciowe strzelanki Offworld Industries Squad (2016) plany rozwoju (gry) PC


Ustawa o elektromobilności przełomem w biznesie? - kruczek.pl\nUstawa o elektromobilności przełomem w biznesie?\n8 lutego 2018 / apl. adw. Agnieszka Konarska\n05 stycznia 2018 roku Prezydent Andrzej Duda podpisał ustawę o elektromobilności.\n– zasady rozwoju i funkcjonowania infrastruktury służącej do wykorzystania paliw alternatywnych w transporcie, w tym wymagania techniczne, jakie ma spełniać ta infrastruktura;\n– obowiązki podmiotów publicznych w zakresie rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych;\n– obowiązki informacyjne w zakresie paliw alternatywnych;\n– warunki funkcjonowania stref czystego transportu;\n– krajowe ramy polityki rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych oraz sposób ich realizacji.\nGłównym celem ustawy jest upowszechnienie w Polsce elektromobilności oraz transportu z wykorzystaniem paliw alternatywnych. Dzięki temu ma powstać system zachęt do zakupu aut elektrycznych, rozwój infrastruktury do ładowania, wsparcie tych technologii w transporcie publicznym. Stworzenie i wprowadzenie do systemu tych wszystkich podstaw ma przedłożyć się na otwarcie ze strony polskich przedsiębiorców i wpłynąć na wykorzystanie potencjału sektora badawczo-rozwojowego, wzrost innowacyjności gospodarki, w szczególności sektora energii.\nUstawa ma przyczynić się do zmniejszenia zużycia tradycyjnych paliw silnikowych, a więc i spadek zależności od importu ropy, co z kolei przełoży się też na zmniejszenie poziomu zanieczyszczenia powietrza.\nNiewątpliwie jest to ustawa przełomowa. Z jednej strony zakłada rozbudowę infrastruktury, z drugiej przewiduje korzyści dla użytkowników pojazdów o napędzie alternatywnym, takie jak zwolnienie z akcyzy, zwiększony odpis amortyzacyjny, darmowe parkowanie czy możliwość korzystania z buspasów. Wszystko to składa się na pakiet korzyści, który z pewnością będzie wykorzystywany przez przedsiębiorców. Dużym udogodnieniem dla przedsiębiorców będzie choćby brak wymogu uzyskania koncesji na obrót energią elektryczną, aby oferować usługę ładowania.\nPonadto, ustawa nakłada szereg obowiązków na samorządy i administrację centralną, jeżeli chodzi o stopniowe zwiększenie udziału pojazdów o napędzie alternatywnym w ich flotach. Samorządy będą też miały możliwość wyznaczania miejsc parkingowych dla samochodów elektrycznych, tworzenia miejsc z ładowarkami.\nUstawa o elektromobilności jest bardzo dobrą inicjatywą, która poprzez otworzenie nowej drogi dla przedsiębiorców i inwestorów dodatkowo dba o nasze środowisko poprzez zminimalizowanie zużycia tradycyjnych paliw silnikowych. Z pewnością jeszcze długa droga zanim wszystko będzie funkcjonowało należycie. Tak naprawdę dopiero obserwacja rynku pokaże, które sektory i szczeble wymagają doprecyzowania w w/w ustawie. Jednak chyba warto, ponieważ rzadko się zdarza, aby jeden cel (ustawa) uświęcał aż dwa środki (biznes i środowisko).


Bukiet róż Łeba tania kwiaciarnia internetowa\nJesteś tutaj: Strona głównaBukiet róż Łeba tania kwiaciarnia internetowa\nBukiet róż z dowozem Łeba - Cena bukietu 1-2-3-5-7-10-18-20-25-30-40-50-80-100-200-1000 róż - Dowóz kwiatów kurierem tanio i szybko - Kwiaciarnia internetowa w Łebie doręczy kwiaty pod dowolny adres w mieście i okolicach. Wysyłamy kwiaty kurierem i pocztą. Tania dostawa kwiatów - bukiety róż - kwiaty na ślub - wiązanki pogrzebowe\nNasza kwiaciarnia internetowa w Łebie wyspecjalizowała się w doręczaniu bukietów róż na każdą okazję. Codziennie wysyłamy bukiety róż z miłosnym liścikiem. Przeważnie są to bukiety 10-20 róż, czasem 30-40 czerwonych róż lub kosze 50 róż. Zdarza się również dostawa bukietu 100 róż do Łebie lub sąsiednich miejscowości. Na specjalne okazje układamy w koszach kompozycje z kilkuset róż. Kosz 200 róż to już całkiem spory upominek kwiatowy, który dostarczany jest przez dwóch kurierów, którzy wnoszą kwiaty we dwójkę.\nNaszym rekordowym zamówieniem była dostawa 1000 róż do Łeby. To było trudne i wymagające przedsięwzięcie. Kwiaty sprowadzono specjalnie prosto z plantacji róż w Holandii. Jubilatka mieszkała w niewielkim apartamencie w budynku bez windy. Nadawca zażyczył sobie aby róże były wszędzie :-) Były nawet rozsypane na schodach wejściowych i dojściu do posesji. Chodniki na posesji i klatka schodowa tonęła w płatkach róż.\nNasi Klienci w rejonie Łeby wysyłali bukiety róż na ulice Tysiąclecia, Morska, Kościuszki, Abrahama, Teligi, Łąkowa, Brzozowa, Nadmorska, Reja, Derdowskiego.\nRóże z dostawą Łęczna\nBukiet róż cena Łobżenica\nKwiaty z dowozem Miejska Górka\nKwiaty kurierem z dostawą do domu Mikołajki\nKwiaciarnia - wysyłamy kwiaty pocztą Mirsk\nKwiaciarnia Kurierska Kwiaty na Dzień Matki różeŁęczna\nKwiaciarnia Kwiatowa doręczy kwiaty na Dzień Kobiet Łobżenica\nKwiaciarnia z dowozem kwiatów na Dzień BabciMalbork\nJak wysłać kwiaty pocztą Miejska Górka\nKwiaciarnia internetowa - wysyłamy kwiaty pocztą za granicę do Niemiec i USA Mirsk\nRÓŻE Z DOSTAWĄ W ŁEBIE - BUKIETY RÓŻ DOSTARCZAMY POCZTĄ KURIERSKĄ - TANIA KWIACIARNIA INTERNETOWA\nKWIACIARNIA INTERNETOWA ONLINE - TANIA DOSTAWA KWIATÓW I PREZENTÓW W REJONIE łEBSKIM ORAZ NA TERENIE CAŁEJ POLSKI, EUROPY, AMERYKI I AZJI\nDowóz kwiatów i prezentów naszym kurierem do domu jest bardzo tani i przeważnie wynosi niecałe 20zł. Kwiaty doręczamy w Łebie i we wszystkich województwach, czyli: Łódzkiem, Śląskim, Świętokrzyskim, Dolnośląskim, Kujawsko-Pomorskim, Lubelskim, Lubuskim, Małopolskim, Mazowieckim, Opolskim, Podkarpackim, Podlaskim, Pomorskim, Warmińsko-Mazurskim, Wielkopolskim, Zachodniopomorskim. Na specjalne życzenie wysyłamy kwiaty pocztą i firmami kurierskimi DHL, DPD, InPost\nWYŚLIJ WIĄZANKĘ LUB WIENIEC KURIEREM NA CMENTARZ LUB POGRZEB W ŁEBIE\nDoręczamy kwiaty, wiązanki i wieńce pogrzebowe na każdy cmentarz w Łebie. Jeżeli nie możesz osobiście złożyć kwiatów na grobie lub podczas pogrzebu - nasz kurier może dostarczyć kwiaty w Twoim imieniu i złożyć je na grobowcu lub w innym wskazanym miejscu. Gwarantujemy dyskrecję i wysoką kulturę osobistą osób doręczających kwiaty w tych smutnych dla najbliższych osób chwilach.\nRóże to kwiaty, które mogą wyrazić każde uczucie. Nasza Kurier kwiatowy specjalizuje się w doręczaniu bukietów róż w każde miejsce na terenie Łeby. Dowieziemy zarówno jedną różę pod wskazany adres jaki i możemy doręczyć nawet 1000 róż w ciągu 24 godzin, wystarczy przesłać nam zamówienie mailem i je opłacić. Kompozycje z 50, 100, 200 róż dostarczamy nawet tego samego dnia pod wskazany adres. Kwiaty mogą być ułożone w koszu lub w bukietach. Na stronie kwiaciarni można wybrać bukiety z 3, 5 , 7, 10, 18, 24, 35 i 50 róż w dowolnych kolorach. Jeżeli potrzebny jest inny kolor róż niż czerwony, proszę wpisać go w uwagach do zamówienia, postaramy się spełnić Twoje życzenie.