Marian Piotr Rawinis, Saga rodu z Lipowej 31: Próba wierności — przeczytaj pełną wersję w LitRes\nKup i pobierz za 7,99 zł ($ 2,03)\nKategoria: historyczna literatura przygodowa, fantasy historyczneEdytuj\nCopyright © 2003, 2020 Marian Piotr Rawinis i SAGA Egmont\nSzpieg i komtur\nHenryk von Plauen, komtur Zakonu Najświętszej Maryi Panny w Pokrzywnie, obrzucił niechętnym spojrzeniem miskę jęczmiennych placków.\n– Cóż to? Znowu nie ma mięsa?\nSłużący postawił naczynie na stole i pokłonił się z szacunkiem.\n– Dziś piątek, szlachetny panie – przypomniał. – No i mięsa niewiele zostało, więc myślałem podać w niedzielę.\nVon Plauen zaklął, po czym skinął na człowieka siedzącego naprzeciw, gestem zachęcając do jedzenia.\n– Bóg mnie pokarze, że zamiast trzymać w lochu największego wroga Zakonu, dzielę z nim posiłek niby z przyjacielem.\nOset z Kowna wyskrobywał ze skopka resztki miodu, by je rozsmarować na placku.\n– Spragnionego napoić, głodnego nakarmić – przypomniał lekkim tonem.\nZa wąskimi oknami zamku hulał wiatr, wznosząc tumany śniegu po polach i tłukąc nim w okiennice.\n– Kiedy wreszcie przyjdą jakieś wieści? – niecierpliwił się von Plauen. – Kiedy w końcu Bóg odwróci ode mnie ten kielich goryczy? Jak długo można pozostawać w takiej biedzie i poniewierce?\nCzekali na te wieści z niepokojem i niecierpliwością. Pan von Plauen obawiał się, że spisek się wyda, nie dowierzał Ostowi z Kowna. Podejrzewał, że sprytny szpieg, a takim był Oset, który tyle razy cało wychodził z różnych opresji, i teraz zechce go oszukać. Może w tajemnicy nakazał coś wysłanemu do Gdańska Mateuszowi Lipowskiemu. Może wydał mu jakieś zaszyfrowane polecenie albo dał jakiś tajny znak.\nPodejrzenia męczyły Krzyżaka i nie mógł się od nich uwolnić. A od Mateusza nie było żadnych wiadomości. Może go schwytano, gdy w gdańskim zamku odbierał armaty kupione przez biskupa chełmińskiego? Może go wzięto na męki i zdradził szczegóły spisku? Może teraz nowy wielki mistrz Zakonu, Michał Kuchmeister, szykuje dla nich wszystkich topór i szubienicę?\n– Co będzie, jeśli rzecz się wyda? – zapytał Osta.\nLitwin wzruszył ramionami. Siedzieli przy szachownicy, w zimowy poranek, mroźny i głodny.\n– Wydać się kiedyś musi – odburknął zapytany. – Chodzi o to, żeby się wydało jak najpóźniej, gdy już wszyscy będziemy bezpieczni. Kiedy wasi ludzie wydadzą polskiemu królowi najważniejsze twierdze i zamki, znowu będziecie panem całego Zakonu. Wymieciecie ze stanowiska Michała Kuchmeistera, wrócicie na krzesło wielkiego mistrza, a rycerzom odpłacicie za ich niewierność.\n– O, tak! – potwierdził von Plauen rozmarzonym głosem.\nOczekiwał tego od zeszłej jesieni, gdy brat Kuchmeister ze spiskowcami pozbawił go godności i zesłał do Pokrzywna. Żeby tylko wszystko poszło według planu.\n– Coś długo nie ma żadnych wieści...\n– Brak wieści to dobre wieści – powtarzał Oset.\nCzasami i on niepokoił się o los wyprawy dowodzonej przez Mateusza Lipowskiego i kupca Herzoga, ale nie dawał tego po sobie poznać. Już kilka tygodni jak wyruszyli do Gdańska. Zadanie było trudne, chodziło o przewiezienie wielkich zakonnych armat, zwanych Czterema Ewangelistami, i Oset tłumaczył komturowi prawdopodobne powody opóźnienia.\n– Skoro nikt nie może wiedzieć o tej sprawie, nie powinni zdradzić się pośpiechem ani niecierpliwością. Dla wszystkich szpiegów to tylko zwykła kupiecka podróż. Ale pomyślcie, ile rzeczy trzeba dokładnie zaplanować i przeprowadzić. Wasz brat, komtur gdański, wydał armaty Mateuszowi. Trzeba je było załadować na wozy albo sanie, a cały transport przeprowadzić przez wiele posterunków w taki sposób, żeby nikt się nie dowiedział, co wiozą i dokąd.\n– Jak to jest – zapytał go kiedyś von Plauen. – Tyle razy byłeś w opałach, tyle razy w naszych rękach, a zawsze udawało ci się wyśliznąć?\n– Widać Bóg otacza mnie opieką – zachichotał Oset. – Nie nadeszła jeszcze moja godzina. Ale przez te doświadczenia wiem, że sytuacja zmienia się szybko, z dnia na dzień, jak pogoda albo łaska wielkiego mistrza...\nVon Plauen wykrzywił się z niesmakiem.\n– I z tego powodu wiem, że nie ma sytuacji, z której nie byłoby wyjścia - dodał Oset. - Bywałem ja już z pętlą na szyi, bywałem zdawałoby się na krańcu żywota...\nVon Plauen tłumaczył ocalenie nie tyle boską opieką, co raczej czarami.\n– Chyba niemało rozmaitych sztuczek nauczyli cię czarodzieje w litewskich borach – powtarzał.\n– Pewnie – śmiał się Oset. – Jeden szczególnie zalazł mi za skórę. Nazywał się Alaban. Znalazłem go kiedyś w lesie, przygarnąłem, ogrzałem, uratowałem staremu życie. Potem był przy mnie przez całe lata, aż któregoś dnia posprzeczaliśmy się trochę...\nVon Plauen podniósł brwi. Jako człowiek przesądny wiedział, że nie wolno kłócić się z czarownikami, bo nigdy nic dobrego z takiej sprzeczki nie wynika.\n– Słyszałem o wielu historiach z czarownikami – zauważył z przejęciem. – Nasi ludzie, wyruszając na wojenne wyprawy, zawsze zabierali ze sobą święte znaki i modlitwy, mające ich chronić przed działaniem litewskich czarowników. Mimo to zdarzały się dziwne przypadki. Nie tylko giermkowie czy knechci, ale i rycerze ginęli w lasach w niezrozumiały sposób, topili się po bagnach, znikali bez wieści wprost na trakcie, jakby rozpływali się w powietrzu...\nBył bardzo ciekawy wiedzy Osta o czarownikach i kapłanach litewskich. W ogólnym odczuciu bardzo wielu zostało ich jeszcze na Litwie.\n– To pewne, że są – potwierdził Oset. – Są przecież nawet wśród waszych poddanych, choć tak już dawno tu rządzicie. Król Jagiełło ledwo przed trzydziestu laty zaczął tępić pogaństwo na Litwie, a odniósł większe sukcesy.\n– Ale trzyma na dworze czarowników, astrologów i różnych takich...\n– Wy nie trzymaliście? – odciął się Oset. – Zresztą król Jagiełło jest prawdziwie gorliwym chrześcijaninem i nie uległ podszeptom, żeby powrócić do pogaństwa. To chyba najlepiej świadczy, że prawdziwie się nawrócił.\n– Byli tacy, co go do tego skłaniali?\n– A jakże. Choćby ów Alaban. Wieszczył w lasach i na świętych górach, potem był na krakowskim dworze, aż go król wygnał. Na tym nie koniec. Alaban zmawiał się z innymi i chciał, by Jagiełło powrócił do wiary swoich przodków. Widać jednak jego czary nie były wystarczająco mocne, żeby wpłynąć na króla, bo nic takiego się nie stało. I on i jego stryjeczny brat, wielki książę Witold, są chrześcijanami i nic tego nie zmieni. Obaj panują nad krajami już chrześcijańskimi.\n– A Żmudzini? – zapytał komtur. – Czyż nie są poganami?\n– Są – zgodził się Oset. – Choć i pomiędzy nimi jest coraz więcej chrześcijan. Wy nawracaliście ich ogniem i mieczem, więc nie bardzo chcieli was słuchać. Więcej nadziei wiążą król i kniaź z działalnością kapłanów chrześcijańskich i sami dają dobry przykład.\n– Żmudzini nie są chrześcijanami! – zaperzył się komtur. – Mamy pisma Stolicy Apostolskiej, które nam nakazują ich zwalczać i nawracać.\n– Mało wiecie – odpowiedział Oset spokojnie. – W grodzie Bejgoła, którym rządzi kunigas Ranis, nie tylko wszyscy są ochrzczeni, ale jest nawet kaplica i ksiądz chrześcijański, który nader często odprawia tam nabożeństwa.\nVon Plauen patrzył z niedowierzaniem.\n– Nie może to być.\n– Kiedy właśnie jest. Mówią o was, Krzyżakach, żeście ślepi zawsze wtedy, gdy to wam dogadza. Nie chcecie widzieć tego, co jest wiadome każdemu, bo inaczej musielibyście przyznać, że idąc ze zbrojnymi rejzami na Żmudź, idziecie nie tylko przeciw poganom, ale i przeciw chrześcijanom.\n– I cóż ów Alaban?\n– Żywiłem go w moim Kownie. Zmawiał się z innymi, co to pokryli się w lasach i marzyli o tym, że czarami albo jakim sposobem skłonią polskiego króla do powrotu do pogaństwa. Jednak król jest prawdziwym chrześcijaninem, na którego nie działają ich sposoby. Rozszerza chrześcijaństwo, nie boi się czarów. Alaban tracił siły, aż któregoś dnia uparł się, że przejdzie rzekę wpław. Chciał pokazać, że stare bogi są silniejsze od chrześcijańskiego. Wszedł w wodę i utonął, a z nim kilku innych, co także poddali się tej próbie. Wtedy inni uwierzyli w siłę chrześcijańskiego Boga i dali się ochrzcić.\nVon Plauen prychnął z odrazą.\n– Same sztuczki! Nie ma w tym prawdziwej chrześcijańskiej wiary!\n– Sztuczki są ważne, jeżeli są skuteczne – zauważył Oset. – Jak nasza sztuczka z armatami. Jeśli uda się wszystko załatwić po naszej myśli, korzyść odniesiemy wszyscy, jeśli się nie uda, wszyscy zawiśniemy na gałęzi.\nWielotygodniowa wyprawa Mateusza Lipowskiego zakończyła się na dziedzińcu biskupiego zamku w Chełmży. Biskup Arnold osobiście pilnował rozładunku sań w szopach i dopiero, gdy się to stało, odetchnął z ulgą.\n– Bogu niech będą dzięki! Tygodniami bałem się, że zrobiłem głupstwo, godząc się na udział w tym spisku.\nTeraz, gdy Czterej Ewangeliści znaleźli się w bezpiecznym schronieniu, mógł napisać do polskiego króla i przedstawić mu dowody swojej lojalności.\nKupiec Herzog nie mógł wyjść z podziwu nad Mateuszem Lipowskim, który dobrze sprawił się jako dowódca wyprawy. Nieco później w komnacie biskupa, gdy zdali już szczegółowe sprawozdanie, powiedział do Mateusza:\n– Należy się nam wszystkim solidny odpoczynek. Mam nadzieję, że nie dokuczyłem wam za bardzo w tej drodze i zechcecie przyjąć gościnę w moim domu. Jego ekscelencja biskup na pewno zgodzi się, byście odetchnęli. U mnie będzie wam wygodnie, a i moja żona zapewne bardzo się ucieszy waszym towarzystwem. Zatem nie odmawiajcie.\n– To dobra myśl – pochwalił biskup Arnold. – Łoże szerokie, miękkie poduszki, a do tego towarzystwo miłych niewiast, oto czego potrzebuje rycerz po wyprawie. Bardzo dobrze się sprawiłeś, Mateuszu. Nawet lepiej niż się tego spodziewałem. Nie musisz się umartwiać. Jakiś czas ksiądz Stanek da radę sam w mojej kancelarii.\n– Co będzie dalej z armatami? – zapytał ciekawie Lipowski.\n– Będą czekały na lepsze czasy – biskup machnął ręką. – Teraz są moje, bo za nie zapłaciłem. Mam nadzieję, że inne sprawy też potoczą się tak pomyślnie. Ty sobie nie kłopocz tym głowy. Korzystaj z zaproszenia kupca Herzoga i wywczasuj się, zanim cię znowu wezwę do obowiązków.\n– Dziękuję, ekscelencjo – zgodził się Mateusz.\nZanim jednak poszedł do domu pani Barbary, udał się do Pokrzywna dopilnować, by komtur wywiązał się z przyrzeczenia wobec Osta. Pan von Plauen wiedział już wszystko. Bracia zakonni Udo i Emeryk powiadomili go o szczegółach wyprawy i o tym, że armaty dotarły bezpiecznie do Chełmży.\n– Ciężko było, szlachetny panie – tłumaczył Emeryk. – Wiele razy o włos unikaliśmy odkrycia. Że tak się nie stało, zawdzięczamy bożej łaskawości i, prawdę mówiąc, odwadze i przemyślności pana Mateusza.\nVon Plauen wykrzywił usta.\n– On niewiele ryzykuje – zauważył. – To ja i mój brat, komtur w Gdańsku, najbardziej nadstawiamy głowy.\nObecny przy rozmowie Oset z Kowna uśmiechnął się szeroko.\n– Dlatego właśnie na was spłynie królewska łaska – zauważył. – Unieruchomienie tak wielkich dział uratuje wielu ludzi w nadchodzącej wojnie, i to po obu stronach.\nGdy następnego ranka żegnał się z Ostem, komtur po raz kolejny odmówił przeprawienia się na drugą stronę granicy.\n– Muszę zostać tutaj – postanowił. – O mojej ucieczce Kuchmeister i inni moi nieprzyjaciele w Zakonie dowiedzą się natychmiast.\nPodał Ostowi rękę, jakby byli przyjaciółmi.\n– Kolejny raz się wywinąłeś – mruknął. – Gdyby to ode mnie zależało...\n– Ale zależy od Boga – przypomniał Oset. – Chcecie wrócić na krzesło wielkiego mistrza, musicie za to zapłacić. Król Jagiełło będzie umiał ocenić, jak mu się przysłużyliście w tej sprawie. Jeśli rzeczywiście wasz brat w Gdańsku i inni poprą w odpowiedniej chwili jego działania przeciw wojskom Zakonu.\n– Niewielu dochowało mi wierności – westchnął von Plauen. – Kapituła łatwo zapomniała, jakim sposobem Kuchmeister objął władzę w Zakonie i powierzyła mu obowiązki wielkiego mistrza.\n– Chcecie powrotu do władzy, bądźcie cierpliwi, bardzo cierpliwi – powtórzył Oset.\nPrzez minione tygodnie von Plauen uważnie pilnował swojego towarzysza, który wszak nadal był jego więźniem. Wieczorem Oset szedł do narożnej izby w południowym skrzydle, które zamykano starannie na klucz. Nie sprzeciwiał się, bo wiedział, że póki Mateusz Lipowski nie przywiezie armat, musi być zakładnikiem komtura i nie może być inaczej.\nKomtur von Plauen sporo czasu spędzał w swojej izbie, poświęcając go na modlitwy i rozmyślania. Potrzebował teraz rady i pomocy.\nOto uruchomił spisek przeciw zakonnej władzy i przeciw mistrzowi Kuchmeisterowi, wkraczając na cienki lód sprzysiężenia. Jako człowiek, który do niedawna sam był wielkim mistrzem, wiedział najlepiej, że żadna władza nie zniesie takiego zachowania. Wiedział, że jeśli spisek się wyda, będzie pierwszym, którego pochwycą i zapytają, co wie o sprawie. Taka sama odpowiedzialność groziła jego bratu, komturowi w Gdańsku. Swoją głowę mógł ocalić tylko przy pomocy polskiego króla, którego siła mogłaby też zapewnić mu powrót na krzesło wielkiego mistrza. Wtedy rozliczy się ze zdrajcami, wymierzy sprawiedliwość, zegnie harde karki zaprzańców.\nOd tygodni zastanawiał się, co powie polski król i przemyśliwał, jak sam ma postąpić. Martwił się tym, że aby wkraść się w łaski Jagiełły, korzysta z pomocy tylu pośredników. Był podejrzliwy i nie bardzo wierzył, że Oset z Kowna wszystko przedstawi rzetelnie. Zakładał, że ten sam sobie przypisze zasługi w wykradzeniu wielkich armat, może nawet odbierze za to zapłatę. Rola pana von Plauen wypadnie wówczas blado. Może nawet król nie dowie się wcale o tym, o czym dowiedzieć się powinien. Henryk von Plauen przemyśliwał więc, jak zabezpieczyć swoje interesy, podnieść własne zasługi, a pomniejszyć zasługi Osta.\n– A gdybym przedstawił Jagielle, że był to mój pomysł? – zastanawiał się. – Że to ja osłabiłem Gdańsk i cały Zakon, zabierając groźnych Czterech Ewangelistów? Czy wtedy polski król nie byłby bardziej skory do pomocy?\nIm dłużej nad tym myślał, tym sposób wydawał się mu lepszy. Teraz, gdy Oset z Kowna w towarzystwie Mateusza Lipowskiego opuszczał Pokrzywno, żegnali się niby przyjaciele. Nie wiedzieli nic o liście, jaki Henryk von Plauen napisał do polskiego króla. Cieszyli się, że sprawa Czterech Ewangelistów zakończyła się pomyślnie, a Oset z Kowna odzyskał wolność.\n– Bałem się, że komtur nie dotrzyma umowy – przyznał się Mateusz. – Bałem się, że wymyśli jakiś sposób, żeby ciebie zatrzymać jeśli nie w lochu, to przynajmniej w Pokrzywnie.\nOset wzruszył ramionami.\n– Nie wierzę mu jak psu – przyznał się. – Gdyby mógł, zakopałby mnie żywcem. Ale nie miał innego wyjścia, bo kto zaświadczy przed królem o jego roli w spisku, jeśli nie ja? A poza tym, jestem w czepku urodzony, mój chłopcze.\nMiał zamiar natychmiast ruszyć na południe, by o wszystkim powiadomić monarchę.\n– To wielka sprawa, Mateuszu – przekonywał. – Trzeba, żeby król dowiedział się o twoim w niej udziale. I najwyższy czas powiadomić twoich rodziców, że jesteś cały i zdrowy.\nMateusz zgodził się po krótkim namyśle.\n– Jestem jak ów syn marnotrawny z Ewangelii – powiedział z westchnieniem. – Choć boję się, że na takie wieści mój ojciec nie każe zwoływać uczty, ale przeciwnie, moczyć rózgi...\nBył zadowolony z dobrze wykonanego zadania i cieszył się na myśl o dniach odpoczynku.\nZanim się pożegnali przed bramami Chełmży, Mateusz zapytał o to, co go nurtowało od dawna.\n– Czy król rzeczywiście pomoże panu von Plauen wrócić do władzy w Zakonie?\n– Wątpię – rzucił bez ogródek. – Zakon musi mieć jakąś władzę, taką czy inną. Jeśli królowi będzie odpowiadała ta, poprze jego starania. Ale nie myślę, żeby wiele w tej sprawie zrobił. Wszystko zależy od samego Plauena i jego zwolenników, o ile jeszcze takich ma.\n– Czy to znaczy, że kłamaliśmy? – zaniepokoił się Mateusz.\n– Kłamstwo? Nie, to nie kłamstwo, mój chłopcze. Raczej spryt i podstęp. Panowie von Plauen żyją mrzonkami. I niechaj tak zostanie. Bo jeśli stary wróci do władzy, natychmiast wywoła wojnę, to pewne.\nWyprawa do Gdańska, podjęta na polecenie biskupa chełmińskiego, a potem czas Wielkiego Postu znacznie opóźniły plany kupca Herzoga dotyczące uczty, na której miał przedstawić Mateuszowi Lipowskiemu wszystkie możne panny na wydaniu.\n– Bardzo mi na tym zależy – przypominał żonie. – Musimy rzecz tak przygotować, żeby wybrał moją siostrzenicę.\nTeraz był nawet zadowolony z opóźnienia, ponieważ pani Barbara zyskała więcej czasu na właściwe przysposobienie dziewczyny. Jego żona od początku nie miała wątpliwości, że ich podopieczna ma największe szanse.\n– Uta jest z pewnością najładniejsza z miejscowych panien – wyliczała. – Młoda, zdrowa, wdzięczna, ani nadmiernie żywa, ani za spokojna. Dzięki twojej szczodrości ma modne szaty i nieco klejnotów. Ale czy już coś postanowiłeś w sprawie jej posagu? Słyszałam, że Erlinghausen gotów się zapożyczyć, żeby tylko wyswatać swoją Igrenę z panem Mateuszem. Inni też nie będą skąpić.\nHerzog uspokoił żonę gestem ręki.\n– Tę sprawę traktuję jak najpoważniej – zapewnił. – W końcu nie mamy własnych dzieci, a majątku ze sobą do grobu nie zabiorę. Dowiem się, ile gotowi są dać inni i na tej podstawie wyznaczę posag naszej Ucie.\nMówił o wychowanicy nasza Uta, całkowicie przekonany, że powinien ją traktować jak rodzoną córkę.\n– A jeśli Mateusz Lipowski wybierze kogoś innego? – dopytywała się pani Barbara.\n– Nie ma obawy – wyjaśniał Herzog. – Sporo się o nim dowiedziałem po drodze i zamierzam to wszystko stosownie wykorzystać. Dlatego też zaprosiłem go na kilka dni do naszego domu. Niechaj się młodzi poznają ze sobą, oswoją, może polubią. A ona jakże? Chętnie zobaczę, co przyniosły te krociowe wydatki na stroje, nauczycieli i dodatkową służbę.\n– Jest gotowa – zapewniła pani Barbara.\nZ wychowanką odbyła właśnie bardzo poważną rozmowę.\n– Moja droga – powiedziała do dziewczyny. – Będziemy mieli w domu ważnego gościa. To pan Mateusz Lipowski, rycerz i sekretarz biskupa Arnolda. Poważny młody człowiek. Warto go poznać. Ponieważ zamieszka przez kilka dni w naszym domu, chciałam z tobą pomówić o tym, jak powinnaś się zachowywać w jego obecności. To ważny pan i mnie, jak przede wszystkim mojemu mężowi, zależy, byś pokazała swoje dobre wychowanie. Trzeba być uprzejmą i grzeczną, odpowiadać, mówić wdzięcznie, uśmiechać się, a nie rechotać jak kuchenna dziewka, może nawet być trochę zalotną. Bo najważniejsze to nie przekroczyć norm dobrego wychowania. Żeby nikt nie miał pretensji, żeby go nie zrazić. To nie jest byle kto i od razu pozna się na tym, kim jesteś. Zna on prawdziwe damy i rycerskie córki. Mojemu mężowi zależy, żebyś go trochę skłoniła ku sobie, choć nie możesz być nachalna ani uciążliwa, pamiętaj. Trzeba byś była miła, ale przede wszystkim bardzo dyskretna.\nUta kiwała głową w skupieniu. Bardzo jej zależało na tym, by dogodzić gospodarzom, w których domu czuła się tak przyjemnie.\nKupiec Herzog obejrzał jej strój – ciemnoczerwoną suknię z wysokim kołnierzem, pochwalił zaplecenie włosów i ukrycie ich pod czepkiem.\n– Przede wszystkim skromność – oznajmił. – Nie jestem zwolennikiem tej nowej mody, co to sam widziałem w Gdańsku, a wedle której... Mniejsza z tym, nie musisz wiedzieć, na czym polega bezwstydność tamtejszych niewiast.\nUta chętnie dowiedziałaby się więcej, skoro miała zająć się gościem jej opiekuna, ale nie odważyła się zapytać. Zresztą, swój wygląd oceniała jako zadowalający.\n– Uczynię wszystko wedle waszych rozkazów, kochany wuju – zapewniła poważnym tonem.\nHerzog z zadowoleniem pokiwał głową.\n– Posłuszeństwa i rozsądku – zapowiedział. – Tego od ciebie oczekuję w zamian za moją dobroć. Będę miał ważnych gości i zależy mi, żeby wyszli z mojego domu zadowoleni. Szczególnie zależy mi na tej jednej osobie. Twoja rola to przyglądać się mu, odrzec, gdyby zapytał, uprzejmie, grzecznie. Lepiej mniej mówić, niż powiedzieć głupstwo. Trzeba, żeby odniósł dobre wrażenie. Żeby chciał tu przyjść raz następny i jeszcze kolejny. Pojęłaś? Powinnaś chyba wiedzieć, jak to należy zrobić. Żadnych kwaśnych min. Tylko uśmiech i zachęta. Rozumiesz?\n– Tak, wuju – potwierdziła Uta.\n– Cieszę się z twoich dobrych chęci – pochwalił. – Jak się dobrze sprawisz, pomyślimy o ozdobach na twoją długą, ładną szyję.\nGestem odprawił wychowanicę, a sam z ciężkim westchnieniem usiadł na ławie. Był zadowolony, ale bruzda nie schodziła z jego czoła, widać nie do końca wszystko układało się po jego myśli.\n– Miałeś ciężkie dni – odezwała się pani Barbara, nalewając wina do cynowego kubka i podając mężowi.\nHerzog wypił, wolną ręką pogładził rzadkie włosy na głowie.\n– Wcale nie jestem pewien, czy wygram w tej sprawie – przyznał się.\nPani Barbara nie uważała, żeby to był powód do zmartwienia.\n– Stale powtarzasz, że to zwykłe kupieckie sprawy – przypomniała. – Raz interesy udają się lepiej, raz gorzej.\n– W tym przypadku musi się powieść – odpowiedział z naciskiem. – Bo jeśli zyska kto inny, my dużo stracimy.\nChwycił żonę ręką w pasie i przygarnął.\n– Dobrze, że mam ciebie – dodał z zadowolonym westchnieniem. – Umiesz mi wynagrodzić moje kłopoty. Jeszcze gdybyś była łaskawsza...\nPani Barbara wywinęła się miękko, ale stanowczo.\n– Coś sobie obiecaliśmy – przypomniała.\nZmarszczył czoło niezadowolony.\n– My obiecaliśmy? – zapytał. – Raczej sama tak postanowiłaś.\n– Sama? – powtórzyła zdziwiona. – Zgodziliśmy się tak wspólnie, za radą spowiednika. Zresztą, nadal jest Wielki Post i obowiązuje wstrzemięźliwość.\nHerzog westchnął. Od jakiegoś czasu żona nie chciała spełniać małżeńskich powinności jak dawniej i zdarzało się, wstyd powiedzieć, że on, poważny kupiec, musiał szukać pociechy w ramionach kobiet, którym płacił za usługi.\n– Chciałbym, żeby ten post się wreszcie skończył – zamruczał.\nPani Barbara tymczasem czyniła ostatnie przygotowania do przyjęcia w domu pana Mateusza Lipowskiego. Sama nie bardzo mogła się zdecydować, czy jest za czy przeciw pomysłowi męża.\nOpiekowała się Utą, ale robiła to z poczucia obowiązku, bo do wychowanicy nie czuła większych sentymentów. Przygotowywała dziewczynę do roli panny na wydaniu, lecz wydawało się jej, że wiele czasu jeszcze upłynie, zanim dojdzie do tego. Tymczasem mogło to stać się już wkrótce.\nCieszyła się z zapowiedzianej obecności Mateusza, ale nie chciała myśleć o innych sprawach. Choćby o tym, że Uta wpadnie w oko Lipowskiemu. Z jednej strony oznaczałoby to, że Mateusz będzie blisko, z drugiej jednak podejrzewała, że trudno byłoby jej znieść, że Mateusz mógłby zostać mężem innej kobiety. Wiedziała, że któregoś dnia się ożeni, ale nie chciałaby patrzeć na małżeńskie szczęście kogoś, do kogo jej uczucia nie całkiem jeszcze wygasły.\nMateusz Lipowski przyszedł do domu Herzoga przed wieczorem. Nie taił, że cieszy go przebywanie w obszernej i wygodnej kamienicy kupca. Po surowych wnętrzach swojej kwatery w biskupim pałacu odkrywał na nowo codzienne przyjemności – ciepłą wodę do mycia, miękkie posłanie, spokojny czas na posiłek.\nBardzo przyjemnie było też rozmawiać z panią Barbarą, oczytaną, mądrą kobietą, znającą wiele spraw tego świata.\nKupiec był skłonny do rozmów głównie o interesach, ale tych mieli za sobą sporo w ostatnich tygodniach. Herzog zresztą szybko się zmęczył i wcześnie udał się na spoczynek.\nW izbie wyłożonej drogimi tkaninami i zastawionej wygodnymi meblami była jeszcze Uta – młoda, ładna dziewczyna, wychowanica pani Barbary.\n– To córka siostry mojego męża – przedstawiła pani Barbara.\nUta spłoniła się nieco, bo rzeczywiście Mateusz Lipowski okazał się pięknym, postawnym młodym mężczyzną. Początkowo była mocno onieśmielona i wcale nie brała udziału w rozmowie, zajęta jakąś ręczną robótką, ale wszystkiego pilnie nasłuchiwała. Opiekunka przykazała jej nie mówić za wiele, więc głównie milczała, uśmiechała się tylko i mrugała długimi rzęsami. Niewiele rozumiała z rozmowy, jaką gość wiódł z jej ciotką i wreszcie zdobyła się na odwagę.\n– Mało z tego rozumiem – przyznała się.\n– Nie szkodzi – odpowiedziała pobłażliwie pani Barbara. – Młode panny chyba nawet nie powinny interesować się nauką. Przynajmniej według wskazań Kościoła.\n– Ale wy, ciotko, się ciekawicie?\n– Bo mój ojciec okazał się bardzo dla mnie łaskawy, gdy byłam dzieckiem i mogłam liznąć nieco nauki – uśmiechnęła się żona kupca.\nNie powiedziała, co było tajemnicą jej i Mateusza, że w młodości była studentem Akademii Krakowskiej, na którą zapisała się pod męskim imieniem Wyszek.\nPóźniej nie rozmawiano już o nauce, a Uta była bardziej ośmielona.\n– Podobno bardzo wiele podróżowaliście po świećie – odezwała się. – Czy moglibyście o tym opowiedzieć? Ja nie byłam nigdzie...\nMateusz zgodził się chętnie, choć jego opowieści tak naprawdę były przeznaczone dla pani Barbary. Opowiadał o Dolinie, o Krakowie, o ludziach, zamkach i miastach. Uta słuchała uważnie, marszczyła usta, śmiała się wesoło, czasem klaskała w ręce z uciechy.\nMateusz opowiadał o Oście. Historie, które pamiętał z dzieciństwa i te, które słyszał, będąc dzieckiem. O mieczu zbójnika Maramy. O tajemniczym skarbie. O pani Agnieszce i panu Janoszu. O księdzu Franciszku. Unikał opowieści smutnych, choć nie pomijał strasznych, ale mówił głównie o sprawach wesołych, pragnąc rozbawić obie słuchaczki. To był piękny, radosny wieczór.\nPoszli na spoczynek dopiero bardzo późnym wieczorem. Uta pobiegła pierwsza na drugie piętro, gdzie znajdowała się jej izba. Pani Barbara zatrzymała jeszcze Mateusza.\n– Co sądzisz o naszej wychowanicy?\n– To wesołe, miłe dziecko.\n– Dziecko? – zdziwiła się. – Może nie powinnam tego mówić... ale to z nią chcą cię ożenić.\nBył bardzo zaskoczony. Pani Barbara miała poważną minę.\n– Mąż nie pochwaliłby tego, co teraz powiem – szepnęła. – Ale on to wymyślił. Chce dla ciebie jak najlepiej, choć nie jestem przekonana, że to odpowiednia żona dla ciebie.\nMateusz wzruszył ramionami.\n– Nie zamierzam się żenić – odpowiedział stanowczo. – A gdyby nawet, nie wybrałbym takiej niedojrzałej dziewczyny Mnie jest potrzebny ktoś zupełnie inny, ktoś jak... jak...\n– Może jak ja? – zapytała pani Barbara domyślnie.\nMateusz Lipowski uśmiechnął się niepewnie.\n– Nie jestem gotowy do ożenku – odpowiedział cicho. – Może nigdy nie będę.\nPani Barbara odetchnęła.\n– Mój mąż życzył sobie, żebyś poznał tę dziewczynę – wyjaśniła. – Zrobiłam, co kazał. Chciałabym, byś czuł się szczęśliwy i żeby twoje życie przebiegało spokojnie. Może uznasz, że wkraczam w nie swoje sprawy. Ale skoro nie możesz ożenić się ze mną, nie powinieneś z kimś nieodpowiednim. To na pewno nie jest dziewczyna dla ciebie.\nKupiec Herzog był odmiennego zdania.\n– Panie Mateuszu – zapytał następnego dnia. – Jakże się wam widzi nasza wychowanica? Czy wy, jako człowiek w świecie bywały, możecie coś o niej powiedzieć, jak się prezentuje na tle innych panien? Znacie przecież rozmaite wielkie damy, rycerskie córki, córki zamożnych mieszczan, może nawet księżniczki...\n– Jest bardzo młoda – odpowiedział Lipowski.\nHerzog roześmiał się z zadowoleniem.\n– Młodość to tylko zaleta. Chciałbym ją dobrze wyswatać, znaleźć jej odpowiedniego młodego człowieka. Sądzicie, że uroda i dobry posag mogłyby zainteresować poważnego człowieka?\n– Nawet lepszego stanu niż nasz?\nKupiec Herzog był bardzo zadowolony.\n– Uta jest młoda – powtórzył. – Ale to wdzięczna dziewczyna i będzie miała porządny posag.\n– Czemu mnie o tym mówicie? – zapytał. – Ja nie zamierzam się żenić. I chyba zbyt długo korzystam już z waszej gościny. Czas mi do moich obowiązków przy panu biskupie.\n– Ależ nie odmawiajcie! – zawołał Herzog, przestraszony niespodziewaną reakcją gościa. – Choć jeszcze dzień zostańcie, jak było umówione.\nMateusz został, nie był zadowolony z rozmowy z kupcem, trudno mu było jednak zrezygnować z wieczoru w towarzystwie obu niewiast. Po nocy spędzonej w miękkiej pościeli pobiegł rano do kancelarii biskupa, gdzie miał załatwić kilka ważnych spraw, ale jak nigdy wcześniej bardzo mu było pilno do wyjścia.\n– Czemu to taki jesteście niespokojny? – zapytał ksiadz Stanek.\nO zmroku Mateusz pospieszył do domu kupca Herzoga, gdzie niecierpliwie czekały obie niewiasty, spragnione jego kolejnych opowieści, które im obiecał poprzedniego wieczora.\nSiedzieli w paradnej izbie – niewiasty przy robótkach, Mateusz z pucharkiem wina w ręku, obok kupiec Herzog, którego podobnie jak poprzedniego wieczora wino szybko rozgrzało i skłoniło do drzemki.\nMateusz opowiadał pięknie o dalekich krajach i spotykanych tam niezwykłościach, starając się zadziwić słuchaczki. Wiadomości czerpał z ksiąg, które niegdyś przeczytał. Pani Barbara siedziała wtedy z głową odchyloną do tyłu, z przymkniętymi oczami, pogrążona w słuchaniu. Była odprężona i spokojna. Jej początkowy niepokój, że Mateusz poważnie zainteresuje się Utą, szybko ustąpił na rzecz przekonania, że rachuby kupca Herzoga nie mają najmniejszych podstaw. Lipowski bawił w tym domu wcale nie z powodu dziewczyny, którą miał za dziecko. To dla niej, dla Barbary, tu przychodził.\nUta miała zniszczone ręce. W Gdańsku brała się do prac ciężkich i niewdzięcznych, a to wszystko, co jej kazano robić w domu kupca, wymagało smukłych paluszków. Ona miała palce krótkie, często kłuła się w nie podczas wyszywania.\n– O! – zawołała właśnie, palec z kropelką krwi na końcu wkładając do ust.\nDworek pod Malwami. Automobil\nEPUB255 KBZgodny z iBookami


MOCOLO TG+Full Glue dla Samsung Galaxy A52 LTE/5G/A52s Czarny Szkło hartowane - niskie ceny i opinie w Media Expert\nSzkło hartowane MOCOLO TG+Full Glue dla Samsung Galaxy A52 LTE/5G/A52s Czarny\nSzkło hartowane z firmy Mocolo dla Samsung Galaxy A52 LTE/5G posiada pełną warstwą adhezyjną na całej powierzchni, co jest innowacją w dziedzinie ochrony frezowanych i zaokrąglonych ekranów. Szkło nie wpływa na czułość dotyku i świetnie oddaje wyświetlane barwy, posiada twardość powierzchni 9H, dlatego jest wysoce odporne na zarysowania nawet podczas kontaktu z ostrymi przedmiotami. Dodatkowo pokryte jest powłoką oleofobową, która zmniejsza ilość odcisków palców. Szkło hartowane doskonale chroni cenny ekran przed zarysowaniami oraz w dużym stopniu amortyzuje upadek a dzięki zastosowaniu odpowiednio mniejszego wykrojnika pasuję do większości obudów dostępnych na rynku.\nChroni przed zarysowaniami i uszkodzeniem, Krawędzie są wykończone na czarno, Łatwy montaż, Posiada powierzchnię anty odciskom palców, Twardość 9H\nGabriela 6 kwietnia 2022\nIdeał wart uwagi\nJeśli poszukujesz szkła, które idealnie wtopi się w design Twojego Samsunga A52, to znaczy, że właśnie je znalazłeś/aś. Wybrednie poszukiwałam ideału, szkła, które idealnie wpasuje się w wygląd, nie będzie spowalniało dotyku. Te jest idealne! Polecam!\nMaciej 24 grudnia 2021\nMega. Nie wiem jak oni to zrobili, ale tą szybkę naprawdę trudno jest pobrudzić.\nSebastian 23 października 2021


Aleksander L. - b. oficer WSI wreszcie trafił za kratki. To jeden z bohaterów tzw. afery marszałkowej ... -\nJak informuje portal DoRzeczy.pl były pułkownik Wojskowej Służby Wewnętrznej i Wojskowych Służb Informacyjnych Aleksander L. rozpoczął odsiadywanie czteroletniego wyroku za udział w tzw. aferze marszałkowej. Według informacji portalu, dawny oficer służb specjalnych odsiadkę rozpoczął 25 maja bieżącego roku.\nL. przez długie miesiące pozostawał na wolności; 16 grudnia został skazany przez Sąd Rejonowy Warszawa-Wola za płatną protekcję przy weryfikacji żołnierza WSI na 4 lata więzienia i zapłatę 54,5 tys. zł grzywny. Prawomocny wyrok w tej sprawie zapadł prawie 2 lata temu, 1 września 2016 roku, jednak obrona pułkownika Aleksandra L., aby wywinął się od pobytu za kratkami.\nSąd Najwyższy we wrześniu 2017 roku uznał jego kasację za bezzasadną i oddalił wniosek obrony. Następnie pojawiły się podania o odroczenie kary ze względu na stan zdrowia, ale i te wnioski zostały odrzucone. Były żołnierz WSW nie stawił się w maju w więzieniu więc został tam doprowadzony.\nPułkownik Aleksander L. jest jedyną osobą skazaną za tzw. aferę marszałkową. W toku procesu uniewinniono i oczyszczono z wszelkich zarzutów redaktora Wojciecha Sumlińskiego, który w swoich książkach pisze, że L. – jego były informator był prowokatorem biorącym udział w akcji, która miała uderzyć w Komisję Weryfikacyjną WSI. Aleksander L. wielokrotnie spotykał się też z ówczesnym marszałkiem Sejmu i późniejszym prezydentem Polski Bronisławem Komorowskim.\nPoprzedni artykułProimigrancka organizacja zaprzestaje pracy w obozach nielegalnych migrantów, bo to… zbyt niebezpieczne\nNastępny artykułMężczyzna owinięty pasem z ładunkami wybuchowymi wysadził się na boisku piłkarskim w Belgii


Jeszcze o ludziach i dinozaurach… | miggawki\nStrona główna > ewolucja, uśmiech\t> Jeszcze o ludziach i dinozaurach…\nJeszcze o ludziach i dinozaurach…\nPaździernik 23, 2006 migg\tDodaj komentarz Go to comments\nA od Barta wzięłam fragment tekstu i dokonałam niezbyt wiernego przekładu.\nWiecie, świat ma 12 tysięcy lat, dinozaury istniały, i żyły w tym czasie… Wydawałoby się, że w Biblii znajdzie się jakaś wzmianka o nich. “Jezus i jego uczniowie wędrowali do Nazaretu. Ale drogę tarasował olbrzymi brontozaur… a w jego łapie tkwiła drzazga. I uczniowie uciekali krzycząc: ‘K*!*#, co za olbrzymi gad, Panie!’ Ale Jezus się nie bał, wyjął drzazgę z łapy brontozaura, i wielki gad stał się jego przyjacielem. I Jezus wysłał go do Szkocji, gdzie zamieszkał w jeziorze na wiele, wiele lat, wabiąc tysiące amerykańskich turystów, ich cholerne tłuste rodziny i grube zwitki dolarów. I Szkoci chwalili Pana: ‘Dzięki ci, Panie. Dzięki ci, Panie. Dzięki ci, Panie.’„\nPaździernik 23, 2006 o 10:50 pm\nU nas by takie fajne numery by nie przeszly bo mamy piep* ustawe o obrażaniu uczuć religijnych 😦\nPaździernik 25, 2006 o 12:05 pm\nHehehe niezła przypowieść. Pewnie ksiądz czyta ją co niedzielę w parafii Giertychów.\nGrudzień 31, 2008 o 11:11 pm\nfajna ta strona pozdrawiam was wszystkich szczęśliwego roku 2009\nHymn dla ewolucjonistów ;) LPR chyba o czymś zapomniała


Czy to już załupek? POMOCY! | Męskie Zdrowie\n9 dni temu miałem zabieg plastyki napletka (stulejka całkowita), opuchlizna była ogromna, ale już schodzi z dnia na dzień, także z tym jest dobrze (codziennie widze progres od 2 dni).\nMartwi mnie natomiast, że grzyb kompletnie wyskoczył mi z napletka z jednej strony, nie wiem, czy oznacza to załupek i mam jak najszybciej udać się do lekarza, czy wszystko jest dobrze i tak to po prostu wygląda, prosze pomocy !\nSkoro opuchlizna się zmniejsza, to nie ma powodów do paniki. Załupka nie będziesz miał. A co to załupek to wystarczy wpisać w google. Ja polecam jeszcze codzienne moczenie w ciepłym naparze z rumianku i szałwii.\nHej, dzięki za odpowiedź. Uspokoiles mnie, nie mogę naciągnąć tego (2 zdjęcie), na ten wystający fioletowy żołądź. Dlatego się właśnie zmartwiłem, to nic złego?\nMogę to tak zostawić i jak zejdzie reszta opuchlizny to wtedy najdzie na żołądź?\nDodam że nie ściągałem napletka do tych zdjęć.\nDzięki i czekam na odpowiedź, chce dziś spać spokojnie\nCzekam i liczę na odpowiedz\nM Już po, ale czy to tak ma być..? Po zabiegu obrzezania 9 Listopad 8, 2012


Uroda burberry - Porównaj ceny na choozen.pl\nWody perfumowane... (19)\nDrogeria Raan (19)\nBurberry - touch for woman - woda perfumowana...\nKlasyczny zapach kobiecości.delikatny, powabny, kuszący i...\nBurberry - touch for woman - woda...\nKlasyczny zapach kobiecości.delikatny, powabny, kuszący i przyciagający.zapach pełen namiętności i tajemnic linia głowy - czarna porzeczka, borówka, linia serca - tuberoza, jaśmin, lilie linia podstawy -brzoskwinia, maliny, wanilia, cedr,...\nBurberry - london for woman - woda perfumowana...\nBurberry london for woman (edp) 100 ml zapach : leśno-owocowy nuta...\nBurberry - london for woman - woda...\nBurberry london for woman (edp) 100 ml zapach : leśno-owocowy nuta głowy : - limonka, lodowa gruszka, zielone migdały nuta serca : - biała peonia, migdały w cukrze nuta bazy : - drzewo machoniowe, żywica, wanilia, fasolka tonka doskonałe...\nBurberry brit to umiarkowany, stonowany, niezwykle interesujący zapach....\nBurberry brit to umiarkowany, stonowany, niezwykle interesujący zapach. inspiracją do stworzenia tego zapachu stała się wizja relaksu i wolności. kompozycja ta przywołuje na myśl czas spędzony z bliskimi, podróże oraz radość dzielenia się...\nBurberry - classic women - woda perfumowana (edp)...\nElegancki i zmysłowy zapach z dominującymi nutami owocowymi i ambrowymi...\nBurberry - classic women - woda...\nElegancki i zmysłowy zapach z dominującymi nutami owocowymi i ambrowymi wylansowany w 1995 roku.\nBurberry - weekend for women - woda perfumowana...\nBurberry weekend for women to zniewalająca kompozycja, przywołująca...\nBurberry - weekend for women - woda...\nBurberry weekend for women to zniewalająca kompozycja, przywołująca wspomnienia lata - świeży kwiatowy zapach z domieszką owoców cytrusowych. nuty zapachowe: fiołek alpejski, hiacynt, dzika róża, irys, cedr.\nBurberry brit sheersheer znaczy czysty, lekki i przejrzysty. nazwa...\nBurberry - brit sheer - woda toaletowa...\nBurberry brit sheersheer znaczy czysty, lekki i przejrzysty. nazwa nowego zapachu burberry nie jest przypadkowa i dobrze oddaje jego charakter.woda toaletowa pochodzi z linii brit i jest niezwykle kobiecą kompozycją. całość jest świeża,...\nBurberry body to niepowtarzalny, zmysłowy zapach skomponowany z...\nBurberry - body - woda perfumowana (edp)...\nBurberry body to niepowtarzalny, zmysłowy zapach skomponowany z intensywnych, luksusowych składników. łączą się tu nuty kwiatowe, szyprowe, owocowe i orientalne. ta różnorodność składników pozostaje jednak utrzymana w klimacie subtelnej...\nDamska połowa wielbicieli perfum sygnowanych przez firmę burberry,...\nBurberry - sport women - woda toaletowa...\nDamska połowa wielbicieli perfum sygnowanych przez firmę burberry, otrzymała nową kompozycję zapachową pod nazwą sport for women. połączenie aromatu mandarynki i magnolii ze świeżością morskiej soli, podkreśla niezwykłą dawkę energii...\nPełen energii, wibrujący, bardzo sexy, pozostawiający za sobą smugę...\nBurberry - the beat - woda perfumowana...\nPełen energii, wibrujący, bardzo sexy, pozostawiający za sobą smugę zmysłowej mieszanki nut drzewnych i piżma. piękna kwiatowa kompozycja z typowo brytyjską domieszką szlachetnej herbaty z ceylonu, stworzona przez christopher bailey....\nZapach : leśno-owocowy nuta głowy : - limonka, lodowa gruszka, zielone...\nZapach : leśno-owocowy nuta głowy : - limonka, lodowa gruszka, zielone migdały nuta serca : - biała peonia, migdały w cukrze nuta bazy : - drzewo machoniowe, żywica, wanilia, fasolka tonka doskonałe perfumy na cały dzień.\nBurberry - brit - woda perfumowana (edp)...\nBurberry - body intense - woda perfumowana (edp)...\nBurberry - body intense - woda...


Włocławek: Sytuacja w MPK się normalizuje; w środę kolejne rozmowy z władzami miasta - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plWłocławek: Sytuacja w MPK się normalizuje; w środę kolejne rozmowy z władzami miasta\nWłocławek: Sytuacja w MPK się normalizuje; w środę kolejne rozmowy z władzami miasta\n26 listopada 2018, 09:16 | Aktualizacja: 26.11.2018, 09:22\nZmniejszyła się liczba kierowców Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego we Włocławku przebywających na zwolnieniach. W poniedziałek zawieszonych zostało 41 z około 830 kursów autobusów. W środę zaplanowano kolejne rozmowy z władzami miasta m.in. o płacach.\n"Sytuacja się pomału normalizuje. W weekend obsługiwaliśmy wszystkie kursy. Dzisiaj są pewne ograniczenia, ale zdecydowanie mniejsze. 41 zawieszonych kursów z 820-830 to niewielki ułamek. Wcześniej było to 120-140 zawieszanych kursów dziennie" - powiedział PAP dyrektor ds. organizacji przewozów MPK Paweł Okuniewski.\nJak wcześniej informowała PAP, taka sytuacja trwa od ponad 2 tygodni. Wielu pracowników przebywało i przebywa na krótkotrwałych zwolnieniach chorobowych, a w tle sprawy są żądania płacowe.\n"Dzisiaj wiemy o 16 osobach na zwolnieniach, a także o pięciu, które powiadomiły, że ich nie będzie, a ich zwolnień jeszcze nie otrzymaliśmy. To znacznie mniej niż było wcześniej" - dodał Okuniewski. W firmie zatrudnionych jest 136 kierowców.\nDyrektor dodał, że spotkania z władzami miasta w poprzednim tygodniu przebiegały w bardzo dobrej atmosferze, a ze wszystkich stron jest wola rozwiązania problemu. Kolejne rozmowy przedstawicieli władz miasta ze związkowcami są planowane w środę, gdy będzie już po sesji rady miasta, na której sprawa ma zostać poruszona.\n"Związkowcy domagają się od zaraz podwyżki płac o określoną kwotę, co stanowiłoby wzrost wynagrodzeń o 15 proc., oraz zagwarantowania co roku podwyżek o 200 zł. Na to nie możemy sobie pozwolić. Jesteśmy spółką miejską, w zasadzie 95 proc. przychodów pochodzi z budżetu samorządu, a tylko niewielka część to zyski z reklam, wynajmu autobusów i napraw samochodów" - podkreślił we wcześniejszej rozmowie z PAP Okuniewski.\nWskazał, że rozmowy z miastem odbywają się także dlatego, iż do końca listopada należy podpisać umowę między samorządem a przewoźnikiem na następny rok.\n"Obawiam się tylko tego, że jest nowa rada i gdzieś może się pojawić zacięcie trybików. Wola rozwiązania problemów jednak jest. Nie wiemy, czy w środę przyjedzie do nas prezydent czy ktoś z zarządu miasta, ale mamy już wtedy dyskutować o konkretnych propozycjach - liczbach i cyfrach" - dodał Okuniewski.(PAP)


Dzezabells: Yankee Candle - Vanilla Bourbon\nJak widać na zdjęciu, zdecydowanie lubię bardziej jedzeniowe i słodkawe zapachy. Dzięki mojemu Lubemu zostałam zaopatrzona w aż 5 nowych tart:\nOraz dużą świecę Jelly Beans, którą dojrzałam niedawno na instagramie, niestety nie pamiętam już u kogo, ale już wtedy wiedziałam, że musi być moja :)\nPo powrocie do domu (Moje własne mieszkanie jest w końcu gotowe! Brakuje tylko kilku mebli do salonu :) ) postanowiliśmy zacząc od Vanilla Bourbon.\nCo o zapachu mówi goodies.pl?\nPoczątkowo wosk topił się bardzo dziwnie. Grzał się od spodu, nie roztapiając się do końca, ale od góry zaczynał jakby tężeć, co wyglądało mniej więcej tak (ciężko było to uchwycić na zdjęciu):\nZanim zapach rozniósł się po pokoju, minęło bardzo, bardzo dużo czasu. Zapach przypominał jakiś perfumowany alkohol - koniak, whiskey albo coś takiego. Nie do końca wiem jak pachnie bourbon, ale sądzę, że to może być to. Mój Luby wyczuwa tam żelki coca-colowe z kakaem. Czyli ewidentnie są też słodkawe nuty i to dość ostre. Mnie kojarzy się z zapachem westernowych saloonów: rozlana whiskey oraz wszechobecny zapach melasy tytoniowej. Wyczuwam w nim również męską nutę, więc świetnie komponuje się z wizerunkiem Rhetta Butlera z filmu Przeminęło z Wiatrem.\nPolecam zapach fanom raczej ciężkich nut. Fanki kwiatowych, delikatnych zapachów zdecydowanie nie będą zachwycone. Polecam raczej osobom chcącym spędzić wieczór grając w karty ze znajomymi niż samotnych, relaksujących się w obecności kwiatów i motyli.\nZapach znajdziecie tradycyjnie na goodies.pl KLIK\nlacquer-maniacs 11 marca 2016 09:08\nLubię ciężkie nuty, ale w dość małych ilościach. Pewnie ten wosk paliłby się u mnie tylko przez kilka minut. Obecnie w ogóle odeszłam od palenia wosków. Jak tylko widzę wiosnę na horyzoncie, woski i świece odchodzą w zapomnienie :)\nDzezabells love life & long hair 11 marca 2016 11:01\nZa to ja się wciągnęłam maksymalnie, tylko z wosków zaczęłam przerzucać się na świece ;)\nDesperateCry (kreatywność na paznokciach) 12 marca 2016 20:19\nMi się normalnie topil i pachniał od razu ;) i nie jest jakiś specjalnie ciężki. Trochę słodki,ale na pewno nie powiedziałabym że meski:p\nDzezabells love life & long hair 13 marca 2016 15:43\nCo nos to opinia :) Według mnie pachnie właśnie tak, jak opisałam :)


Ferie w PRL | O Nauce i Technice\nLifestyle 9 lutego 2018 Brak komentarzy Tomek ferie, historia, narty, PRL, teleferie, zima, zimowisko, łyżwy\nMawiają, że w okresie PRL dzieci były bardziej szczęśliwe, bardziej samodzielne i bardziej odważne. Miały mniej zabawek i całe dwa kanały w telewizji, co raczej sprzyjało integracji i pomysłowym zabawom na podwórku. Pewne jest jedno – dzieciństwo w PRL był skrajnie różne od dzieciństwa współczesnych dzieci, inaczej wyglądały także ferie.\nAktywnie w polskich górach\nW owych, wcale nie takich ponurych czasach, wyjazdy na zimowiska cieszyły się nieco mniejszym powodzeniem niż obecnie. Główną przeszkodę stanowiły zazwyczaj opłakane finanse rodziców. Szczęśliwcy wysyłani byli na zimowiska zorganizowane przez zakłady pracy – oczywiście w polskich górach.\nWisła, Zakopane, Karpacz oraz Szczyrk – to tam można było spędzić ferie. I choć nie było armatek śnieżnych, sprzęt narciarski był pożyczanych gdzie się da a noclegi wieloosobowe to i tak wspominamy te czasy z łezką w oku. A śnieg? Śnieg był zawsze.\nW mieście też było fajnie\nDla tych, którzy pozostawali w domu lub jechali na drugi koniec kraju odwiedzić rodzinę też atrakcji nie brakowało. Telewizja nadawała specjalne pasmo w całości poświęcone dzieciom. Teleferie można było obejrzeć każdego dnia – wczesnym rankiem oraz popołudniu. Nie brakowało w nim zagranicznych bajek i seriali zakupionych specjalnie na tę okoliczność. To właśnie w ten sposób poznaliśmy „Małego delfina Um” oraz „Tajemnicze Złote Miasta”.\nFerie w mieście to także jazda na łyżwach (czasami przypinanych do butów) na zalanym wodą szkolnym boisku i zjeżdżanie na sankach z pobliskiej góry – wprost na ulicę (bo i zasady bezpieczeństwa były wtedy inne).


Świątynia opatrzności - wPolityce.pl\nNajświeższe w temacie Świątynia opatrzności\nGdyby żył, skończyłby 98 lat. Urodziny prezydenta Kaczorowskiego uczczono w Świątyni Opatrzności Gdyby żył, skończyłby 98 lat. Urodziny prezydenta Kaczorowskiego uczczono w Świątyni Opatrzności\nBp Guzdek w Święto Niepodległości: Trzeba usuwać to, co dzieli a pomnażać to, co łączy i buduje wspólnotę Bp Guzdek w Święto Niepodległości: Trzeba usuwać to, co dzieli a pomnażać to, co łączy i buduje wspólnotę\nŚwiątynia Opatrzności - święta sprawa? Dobrze, że na Mszy św. 11 listopada padło nazwisko prymasa Glempa Świątynia Opatrzności - święta sprawa? Dobrze, że na Mszy św. 11 listopada padło nazwisko prymasa Glempa


LUSSO design | WYPOSAŻENIE ŁAZIENEK | salon Krosno - catalano\nDbałość o potrzeby użytkowników i stałe dążenie do doskonałości to główne atrybuty włoskiej marki Catalano, która jest jednym z czołowych europejskich producentów ceramiki sanitarnej. W swojej ponad czterdziestoletniej działalności firma skupia się na wzmocnieniu takich wartości jak wysoka jakość i doskonałość, które są zintegrowane z pędem do innowacji, zarówno w procesie produkcji jak i designie wytwarzanych produktów. Firma z silnymi lokalnymi korzeniami, ale o uznanej międzynarodowej pozycji. Produkcja odbywa się tylko we Włoszech. Każdy produkt jest dokładnie przemyślany, zaprojektowany i wykonany.\nMimo, że firma przez wszystkie lata przechodziła wiele faz rozwoju, obecnie Catalano to symbol najlepszej ceramiki łazienkowej na świecie. Warto dodać, że ceramika spod szyldu włoskiej firmy jest nie tylko wysokiej jakości i cechuje się niezwykłą wytrzymałością, ale na dodatek jest w przystępnej cenie. Najlepsze cechy połączone przez jedną firmę - oto misja Catalano, która wydaje się być realizowana od samego początku z pełną świadomością i sukcesem.\nJakość w Catalano jest traktowana jako zobowiązanie moralne na każdym etapie procesu produkcyjnego.\nFabryki przemysłowe Catalano charakteryzują się bardzo wysokim stopniem automatyzacji: formowanie i wykańczanie odbywa się za pomocą najnowszej generacji robotów. Dzięki wydajnej logistyce na wszystkich etapach produkcji osiągnięto cel, jakim była maksymalna oszczędność energii i zasobów.\nFirma Catalano inwestuje i produkuje wyłącznie we Włoszech, gdzie każdy produkt jest przemyślany, zaprojektowany i wykonany w celu zapewnienia niepowtarzalnego standardu doskonałości: filozofia produkcji firmy zawsze była skierowana w kierunku uzyskania włoskiej jakości.\nCeramika nie musi być biała, łazienka nie musi być nudna!\nCatalano daje nam szansę na stworzenie niepowtarzalnego wnętrza dzięki kolorom: czarny połysk i 4 odcienie satynowe w wybranych modelach umywalek i misek. Piękne pastelowe odcienie zainspirowane naturą: od głębokiej białej korali, aż po najcieplejsze odcienie gąbki morskiej, od niebieskich dzikich kwiatów do delikatnego zielonego ogrodu ziołowego.\nNowe cztery kolory mają wyrafinowane wykończenie satynowe, które sprawia, że produkt jest bardzo miły w dotyku.\nProEXR File Description =Attributes= aperture (float): 5.600000 capDate (string): "2013:03:13 04:07:01" channels (chlist) compression (compression): Zip16 dataWindow (box2i): [0, 0, 2759, 2759] displayWindow (box2i): [0, 0, 2759, 2759] expTime (float): 0


RedNacz – Strona 32 – Ryzykonomia\nOpublikowany przez RedNacz 18/11/2016\nGazeta Ubezpieczeniowa ryzykonomicznie\nGazeta Ubezpieczeniowa ryzykonomicznie w najnowszym numerze. Nasza relacja z XVII Dorocznej Kinferencji Auditingu Krajowej Izby Bieglych Rewidentów. O tym donioslym wydarzeniu pisaliśmy już kilkakrotnie. Obecnie Redakcja […]\nReforma przepisów o ochronie danych osobowych i ocena BION – wyzwania dla rynku ubezpieczeń 30 listopada 2016, Warszawa, (Regent Warsaw Hotel) to wydarzenie, o którym donosi […]\nBomba w szpitalu… bo zarządzanie ryzykiem medycznym, opiekozdrowotnym, healthcare risk management niejedno ma imię i czasami, jak się okazuje zupełnie nieoczekowane. Bombowe sensu stricto i sensu […]\nA lean management concept is based upon the elimination of everything that does not bring added value to the respective product or service from the supply, […]\nWspółpraca Zarządu i Rady Nadzorczej to tematyka niezwykle ciekawie zapowiadającego się warsztatu organizowanego przez naszych doskonałych znajomych z Personalities (link) w dniu 6 grudnia 2016 w Warszawie. […]\nŚwiatowy Dzień Jeża 10 listopada !


Handsomemen.pl - Artykuły - Włosy - Gęste włosy\nGęste włosy to radość, ale zarazem i problem. Gdybyśmy zapytali większość ludzi, czy chcieliby mieć grube włosy, na pewno odpowiedzieliby, że tak. Jednak wiele osób obdarowanych grubymi włosami wydaje się nie być szczęśliwymi z tego powodu. Wiele dziewcząt z grubymi włosami narzeka, że w zasadzie niedostępnych jest dla nich większość fryzur, że każda wizyta u fryzjera to horror i ogromny stres, który zazwyczaj kończy się nieudanym uczesaniem.\nPowszechnie wiadomo, że bardzo gęste i dodatkowo podkręcone włosy, faktycznie mogą sprawiać problem. Ci, którym włosy się przerzedzają, mogą nie rozumieć tego kłopotu, oni bowiem chętnie by się zamienili swoim problemem.\nDługie i gęste włosy faktycznie trudno dobrze ostrzyc – najlepsze są proste długie lub półdługie fryzury. Takie włosy to niby problem, ale z drugiej strony powód zachwytów i zazdrości wielu osób. A co zrobić, gdy nasze włosy są cienkie, łamliwe i nie wzbudzają żadnego zachwytu u nikogo? Jest bardzo dużo sposobów, by poprawić wygląd swoich włosów. Jeśli są one słabe z natury, ale nie nękają ich żadne choroby, nie wypadają nadmiernie, możemy je zagęścić przy pomocy wielu metod, decydując się przykładowo na przeszczep włosów.\nJeżeli nasze włosy są atakowane przez łupież i wypadają, to znak, że w organizmie brakuje witaminy F, którą należy natychmiast uzupełnić. Zrobimy to błyskawicznie i naturalnie, jeśli do jadłospisu włączymy kiełki pszenicy, nasiona słonecznika i dyni, orzechy, avocado i oleje z pierwszego tłoczenia. Wiele działań i zabiegów, które możemy wykonać w domu sprawi, że nasze włosy będą w dobrej kondycji.\nW zasadzie nie zaszkodzi raz na płl roku przeprowadzić kurację ze skrzypem i pokrzywą – jednak zawsze trzeba pamiętać, że jeśli mamy jakiekolwiek przewlekłe schorzenie zanim zaczniemy przyjmować zioła, sprawdźmy czy nam nie zaszkodzą. Zioła w tabletkach działają o wiele silniej niż herbatki i ich działania uboczne mogą być też poważne.\nJeśli natura obdarzyła nas grubymi włosami nie należy na ten fakt narzekać – poszukajmy dobrego fryzjera, który sprawi, że będziemy czuć się w nich pięknie. Na grubych włosach możemy śmielej stosować różne zabiegi typu malowanie, rozjaśnianie itp. Wiadomo, że nawet niewielka utrata włosów przy takiej fryzurze nie zostanie przez nikogo zauważona.\nJeśli jednak mamy cieniutkie włosy, ale zdrowe, możemy zastosować kilka sposobów by uzyskać efekt dużej objętościowo fryzury. Jeśli boimy się radykalnych zmian możemy na początku spróbować pogrubić sobie włosy za pomocą specjalnych „polimerów w aerozolu” - są to cząsteczki keratynowe bardzo drobno pocięte laserowo i naładowane jonami dodatnimi – to powoduje, że te maleńkie cząsteczki przyczepiają się do włosów naładowanych ujemnie (tak, jak przy działaniu magnesu) i bardzo długo tam się trzymają – kolor cząsteczek dobieramy idealnie do naszych włosów. Takie pogrubienie włosów jest bardzo trwałe, nie zniszczy ich ani wiatr, ani deszcz i dopiero mycie pozwoli na pozbycie się jego.\nPrzy włosach bardzo cienkich i słabych warto zastanowić się nad niemal autorską metodą zagęszczania włosów – Implant Micro Derm. Sposób ten polega na tym, że naturalne lub sztuczne włosy, idealnie dobrane do włosów klienta, wszczepia się na bardzo cieniutką mikroskórę, następnie taki „implant” umieszcza się na głowie. Tam pod wpływem ciepła, zespala się on ze skórą głowy – jest to oczywiście bardzo uproszczony sposób opisu tej metody. Włosy tak zagęszczone mają wszelkie cechy włosów naturalnych, własnych – nawet ich pociągnięcie nie powoduje odczepienia, czy przesunięcia. Warto podkreślić, że przygotowanie implantu odbywa się w Kanadzie. Koszt jest porównywalny z innymi sposobami zagęszczania.\nW zasadzie od gęstości jest ważniejsze to, czy nasze włosy są zdrowe – jeśli tak, to nawet cienkie włosy dają dużo możliwości. Jeśli nie chcemy ich zagęszczać żadną z metod opisanych powyżej lub dostępnych w salonach, zawsze możemy znaleźć dobrego fryzjera, który potrafi wyczarować fantazyjne uczesanie na naszej głowie.\nJeżeli natura obdarzyła nas gęstymi włosami, mamy obecnie wiele preparatów, które pomogą nam w ich pielęgnacji – dobrze do włosów prostych używać gotowych preparatów lub stosować „metody babuni”, w celu idealnego zamknięcia łuski włosa – stają się one wówczas śliskie i błyszczące, nie puszą się. Więcej problemów w pielęgnacji sprawiają gęste włosy z mocnym skrętem – tu są pewne możliwości prostowania włosów za pomocą kosmetyków, bez używania prostownicy, która potrafi zniszczyć nawet zdrowe i mocne włosy. Włosy kręcone jeśli są grube i długie wymagają ogromnej troski – nawet najmniejsze zaniedbanie może doprowadzić, że poplączą się tak, że trudno będzie je rozczesać.\nKażdy typ włosów sprawia, że są z nimi określone problemy. Pewnie, że każdy woli gęste i zdrowe włosy, ale wystarczy zerknąć na fora internetowe, by znaleźć tam mnóstwo listów z opisem problemów jakie mogą one sprawiać. Czasami w prasie lub sieci znajdujemy reklamę preparatu na rzekomy porost włosów. Musimy jednak pamiętać, że włosy otrzymujemy jako prezent od losu zapisany w genach i nie ma żadnej cudownej odżywki, która sprawi, że będziemy mieć je grubsze czy też będzie ich więcej niż cebulek, które mamy. Jeśli zdarzyło się, że nasze włosy wypadały nadmiernie z powodu jakichkolwiek zaburzeń, wówczas są na to różne preparaty, które mogą pomóc w odzyskaniu dawnego wyglądu włosów.\nNiekiedy zdarzają się niewytłumaczalne odrosty nowych włosów, mocniejszych i innych niż te z którymi ktoś się urodził. Takie zjawisko występuje u osób przyjmujących tzw. chemię, która powoduje zazwyczaj całkowitą utratę włosów na jakiś czas i jak dotychczas nie odkryto dlaczego tak się dzieje, że mogą odrosnąć „lepsze” włosy niż były przed leczeniem. Gdyby poznano przyczynę takiej zmiany, być może można by było pomóc ludziom o naprawdę słabiutkich włosach.\nObecnie jedni mogą sobie ponarzekać, że mają zbyt gęste włosy i nie mogą uzyskać w żaden sposób modnej i ładnej fryzury. Inni szukają zaś metod, by ich fryzura była bardziej zagęszczona – czytają informację o zagęszczaniu włosów przeróżnymi sposobami, pytają innych, która z metod jest najlepsza. Jeszcze inni, a dotyczy to tylko panów, godzą się z łysiną i w pewnym momencie zaczynają żyć normalnie, mimo brakujących włosów na głowie. Kolejni zaś decydują się na przeszczep włosów, dzięki któremu znów czują się piękni i dowartościowani.\nCienkie włosy Długie włosy Grube włosy Gęste włosy Kiełki pszenicy Klinika Handsome Men Mieszki włosowe Mocne włosy Słabe włosy Zniszczone włosy\nFryzura dla długich, cienkich wło...\nJaki rodzaj fryzury zasugerowalibyście dla moich cienkich , długich włosów? Moje włosy są tak delikatne, ...\nJakie strzyżenie dla cienkich wło...\nMam 18 lat i cienkie włosy sięgające do połowy pleców oraz okrągłą twarz. Źle się czuję w długich włosach...\nMam pytanie dotyczące doboru odpowiedniej farby. Marzy mi się ciepły brąz. Mój naturalny kolor to ciemny ...\nJakie trzeba mieć włosy żeby móc ...\nChciała bym mięć taka fryzurkę ale nie wiem czy mogę gdyż moje włosy są strasznie cienkie. Czy aby się ta...\nWypadanie włosów Łysienie Przedłużanie włosów Cienkie włosy Zdrowe włosy Gnidy Powieki


1. 100% Vit&Min - Opinie - Cena - Zamienniki - Ulotka - Skład • ZnamLek.pl\nstrona główna > siłownia i fitness > Witaminy i minerały > 100% Vit&Min\nOSTROVIT - 100% Vit&Min (Witaminy i Minerały) - 90 tabl\nOpis i skład produktu 100% Vit&Min\nOSTROVIT - 100% Vit&Min (Witaminy i Minerały) - 90 tabl.\nSuplement diety bogaty w niezbędne składniki mineralne i witaminy, których przyjmowanie w preparatach zaleca się z uwagi na niedobory odżywcze w spożywanych produktach oraz utratę istotnych dla zdrowia składników na skutek odchudzania lub przepracowania. Preparat zawiera m.in. żelazo, magnez, potas, kwas foliowy, a także witaminy z grupy B.\nPorcja: 2 tabl., Porcji w opakowaniu: 45, Opakowanie: 90 tabl.\nSkładniki aktywne w 1 porcji: Magnez (Cytrynian magnezu) 140 mg, Wapń (Węglan wapnia) 240mg, Potas (Chlorek potasu) 150mg, Cynk ( Siarczan cynku jednowodny) 10 mg, Żelazo (Mleczan żelaza dwuwodny) 14 mg, Mangan (Siarczan manganu jednowodny) 2 mg, Jod (Jodek potasu) 150 ug, Miedź (Bezwodny siarczan miedzi) 1 mg, Selen (Selenian sodu bezwodny) 55 ug, Witamina A (Octan retinylu) 800 ug, Witamina B1 (Monoazotan flaminy) 1,1 mg, Witamina B2 (Ryboflawina) 1,4 mg, Witamina B3 (Niacynamid) 16 mg, Witamina B5 (Kwas Pantotenowy) 6 mg, Witamina B6 (Chlorowodorek pirydoksyny) 1,4 mg, Witamina B7 - Biotyna (D-Biotyna) 50 ug, Witamina B9 - Kwas foliowy (Kwas pteroilomono-glutaminowy) 200 ug, Witamina B12 (Kobalamina) 2,5 ug, Witamina C (Kwas askorbinowy) 80 mg, Witamina E (D-Alfa Tokoferol) 12 mg, Witamina D (Cholekalcyferol) 5 ug.\nZażywać 2 tabletki przed śniadaniem, co stanowi maksymalną dawkę dobową.\n100% Vit&Min przeciwwskazania\n100% Vit&Min cena\n100% Vit&Min zamienniki\n100% Vit&Min zamiennik\n100% Vit&Min odpowiednik\n100% Vit&Min tańszy zamiennik\n100% Vit&Min czy działa\n100% Vit&Min opinia\n100% Vit&Min opinie\n100% Vit&Min ulotka\n100% Vit&Min skład\n100% Vit&Min dawkowanie\nwitaminy i minerały tabletki z witaminą B zmęczenie zdrowie mięśnie serce i układ krążenia stres odporność\nOpinie o 100% Vit&Min\nDodaj opinię o 100% Vit&Min


Płoccy bibliotekarze świętowali dzień wcześniej - Portal Płock - numer 1 w Płocku!\nPłoccy bibliotekarze świętowali dzień wcześniej\nOpublikowano: pon, 7 maj 2018 21:11 2018-05-07T21:11:00.000Z\nWiadomości We wtorek przypada Dzień Bibliotekarza i Bibliotek. Płoccy bibliotekarze świętowali dzień wcześniej. Uroczystość odbyła się Opactwie Pobenedyktyńskim.\nWe wtorek przypada Dzień Bibliotekarza i Bibliotek. Płoccy bibliotekarze świętowali dzień wcześniej. Uroczystość odbyła się Opactwie Pobenedyktyńskim.\nPrzez kilkadziesiąt minut Joanna Banasiak, dyrektorka Książnicy Płockiej podsumowywała 81. rok działalności placówki.\n- To także okazja żeby podziękować tym, na których wsparcie możemy liczyć - mówiła Banasiak. - Rok temu obchodziliśmy 80-lecie istnienie. Dziękujemy prezydentowi Andrzejowi Nowakowskiemu za mądre zarządzanie naszą biblioteką. Nie spotykamy się z bezdusznością. Nasze potrzeby są widoczne i bardzo doceniamy, że nie spotykamy się z odpowiedzią "nie, bo nie".\nDyrektorka podkreślała świetną współpracę z innymi lokalnymi instytucjami. Podczas uroczystości byli przedstawiciele policji, straży miejskiej, dyrektor ogrodu zoologicznego czy uczelni wyższych. - Na myśl przychodzi mi jedna placówka, z którą nie współpracujemy. Izba wytrzeźwień - żartowała.\n- Chciałabym państwu pogratulować. Dziś biblioteka to nie tylko książka i wypożyczalnia. To ciężka praca ludzi, którzy inspirują nas od strony kulturalnej. I za to serdecznie dziękuję i życzę kolejnych sukcesów - mówiła obecna na uroczystości posłanka Elżbieta Gapińska.\n- Co roku jestem pod coraz większym wrażeniem. Tu nie chodzi o liczby, ale zaangażowanie i wysiłek, jaki państwo wkładacie w pracę. Jestem pewny, że izba wytrzeźwień bardzo szybko dołączy do instytucji, z którymi współpracujecie. Książnica tętni życiem - mówił Andrzej Nowakowski.\nPrezydent przyznał także odznaczenia, a nagrody odebrali też pracownicy obchodzący jubileusz pracy.


Przytulia czepna ekstrakt 20:1 (90 kaps), Yango - Sklepzycia.pl\n» Przytulia czepna ekstrakt 20:1 (90 kaps), Yango\nKod produktu: 015B-356AC\nPrzytulia czepna (Galium aparine L.) jest pospolitym chwastem, należącym do rodziny marzanowatych (Rubiaceae). Występuje w parkach, ogrodach, zaroślach, lasach, przy drogach i na polach. Jest to roślina leżąca, lub wspinająca się, która może dorastać nawet do 1.5 metra. Jego liście są wyraźnie ułożone w okółki po 8 sztuk. Jak sugerują jej nazwy zwyczajowe, przylega do odzieży i zwierzęcego futra dzięki haczykowatemu włosowi na łodygach i liściach.\nTradycyjnie przytulię czepną wykorzystuje się w kuchni, ponieważ jej młode pędy są jadalne, a z owoców robiono niegdyś substytut kawy.\nSkład: Ekstrakt z przytulii czepnej (Galium aparine) 20:1 Skład kapsułki: Celuloza roślinna (wegetariańskie)\nPrzytulia czepna - ekstrakt 20:1\nPorcja dziennia: 1 kapsułkę raz dziennie\nŚrodki ostrożności: Nie przekraczać zalecanej dziennej porcji. Suplement diety nie może być stosowany jako substytut zróżnicowanej diety i zdrowego trybu życia. Przechowywać w ciemnym i suchym miejscu w temperaturze pokojowej, w sposób niedostępny dla małych dzieci. Osoby przyjmujące leki przed użyciem powinny skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Niewskazane małym dzieciom, kobietom w ciąży oraz karmiącym. Wyprodukowano w Unii Europejskiej.\nRóżeniec Premium - z adaptogennymi ekstraktami roślinnymi (100kaps) , YANGO\nHerballine Hepavitol Wątroba 60 kapsułek\nHerbatka Oczyszczająca naturalna 60g (30 saszetek) MITRA


LOP Gdańsk - II Festyn dla osób niepełnosprawnych 2019\nII Festyn dla osób niepełnosprawnych 2019\nDnia 17 lipca odbył się w Domu Pomocy Społecznej w Stawiskach Festyn Ekologiczny dla osób niepełnosprawnych, na którym zarówno młodsi jak i starsi mieli okazję bliższego zapoznania się z zagadnieniami przyrodniczymi i ekologicznymi.\nW czasie Festynu przeprowadzono warsztaty na temat skał i minerałów. Układano puzzle: grzyby, jak oszczędzać energię, wodę. Wykonywano własnoręcznie dzieła z papieru, segregowano odpady, poznano właściwości gliny.\nDo atrakcji należały konkursy m.in. „koło fortuny", rozpoznawanie gatunków ryb słodkowodnych – dopasowanie poszczególnych części ryby zgodnie z przynależnością do danego gatunku, odgadywanie gatunków ptaków, roślin i zwierząt leśnych z tablic przyrodniczych poprzez dopasowanie do nich nazw czy rozpoznawanie tropów zwierząt leśnych.\nTeresa i Jerzy Preis\nOddział Powiatowy w Kościerzynie


Cass (2008) - FDB\nOparta na prawdziwej historii opowieść o Cassie Pennancie (Nonso Anozie) - czarnym dziecku adoptowanym przez białe małżeństwo z przedmieść Londynu. Dorastając wokół przemocy i nietolerancji znalazł w końcu swoje miejsce wśród kibiców miejscowej drużyny piłkarskiej West Ham United. Jego życie skupiało się głównie na… zobacz więcej\n6.6 15 głosów g.\nTamer Hassan, Natalie Press, Leo Gregory\njako Promotor klubu\njako Mad Mick\njako Sierż. Mullins\njako Przywódca zachodniego gangu\nOparta na prawdziwej historii opowieść o Cassie Pennancie (Nonso Anozie) - czarnym dziecku adoptowanym przez białe małżeństwo z przedmieść Londynu. Dorastając wokół przemocy i nietolerancji znalazł w końcu swoje miejsce wśród kibiców miejscowej drużyny piłkarskiej West Ham United. Jego życie skupiało się głównie na cotygodniowych walkach ulicznych z chuliganami z przeciwnych zespołów. Wszystko zmienia się, gdy poznaje Elaine (Natalie Press), z którą mógłby ułożyć swoją przyszłość. Czy jednak przeszłość da o sobie zapomnieć? fantasta\nwięzienie, anglia, walka, adopcja zobacz więcej\nUntitled Cass Pennant Project (Wielka Brytania) (tytuł roboczy)\nCzechu 2009-07-12 8\nCałkiem dobry – ciekawie pokazana historia angielskiego kibica. Film ogląda się całkiem szybko. Nie jest przepełniony akcją, ale ja się nie zawiodłem.


MWW – Muzeum Współczesne Wrocław – Muzeum antropocenu\n22.10.21 – 27.2.22\nTytułowe Muzeum antropocenu to „muzeum wyobraźni”. Wyznacza ono przestrzeń, w której natura i kultura, ludzcy i nie-ludzcy aktorzy splatają się ze sobą. Gromadzi ono narracje i przedmioty świadczące o wpływie, jaki człowiek wywiera na ekosystem. Opowiada historie powiązane z wymieraniem gatunków, zmianami klimatycznymi, zanieczyszczeniem środowiska. Stawia także pytanie o przyszłość muzeum historii naturalnej i wyznacza przestrzeń do refleksji o zagrożeniach, z jakimi ludzkość będzie mierzyć się w przyszłości. Przestrzeń ta stanowi forum dyskusji o tym, jak uchronić się przed ekologiczną katastrofą.\nMuzeum antropocenu to wystawa przygotowana przez studentów i studentki oraz pracowników i pracowniczki Instytutu Kulturoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego we współpracy z Muzeum Przyrodniczym oraz Muzeum Współczesnym Wrocław. Studenci i studentki uczestniczący w konwersatorium specjalizacyjnym mieli za zadanie „interweniować” w ramy wystawy stałej Muzeum Przyrodniczego. Idea „muzeum historii naturalnej” wywodzi się z nowoczesnego podziału świata na „naturę” i „kulturę”, a narracja, jaką opowiada, kończy się zazwyczaj wraz z pojawieniem się człowieka. Prezentowane na wystawie prace stanowią próbę „pokazania antropocenu”, postulowanej nowej epoki w dziejach Ziemi, w której człowiek stał się dominującym czynnikiem wpływającym na procesy biologiczne i geologiczne.\nMuzeum antropocenu to także próba przerzucenia pomostu między nauką a sztuką – muzeum przyrodniczym a muzeum sztuki współczesnej. Dlatego na wystawie pokażemy wideo Joana Bennàssara z kolekcji Muzeum Współczesnego oraz prace Marianny Szczygielskiej (Max Planck Institute for the History of Science w Berlinie) i Alberta Wrotnowskiego, absolwenta Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu.\nJacek Małczyński, współpraca: Renata Tańczuk [Instytut Kulturoznawstwa UWr., Laboratorium Humanistyki Współczesnej]\nJan Kotusz, Jacek Stefaniak, Daniel Kulik [Muzeum Przyrodnicze UWr.]\nNa otwarcie wystawy zapraszamy w piątek 22 października o godzinie 16.00 w siedzibie Muzeum Przyrodniczego ul. Sienkiewicza 21.\nW dniu otwarcia ekspozycja będzie dostępna za darmo do godziny 19.00.


Telewizja Tczew - Remont Pułaskiego na finiszu - Wiadomości - Telewizja internetowa\nWydruk strony: www.tcz.pl/index.php?p=1,69,0,telewizja-tczew&item=af0d19ed49d93c49&title=Remont-Pulaskiego-na-finiszu Data wydruku: 26.01.2020, 13:17\nPn.Poniedziałek, 22.07.2019, 11:00\nPowoli kończy się remont ulicy Pułaskiego, co oznacza również koniec utrudnień dla kierowców poruszających się po tej części miasta. Pierwszą część ulicy wyremontowano 2 lata temu. Prace prowadzi firma B&W z Pruszcza Gd.. Całość kosztowała 2,5 mln.\ndata publikacji: 22.07.2019, 11:00 liczba odtworzeń: 1445 liczba komentarzy: 9\n8 221 765 wyświetleń wszystkich filmów\nPrzed remontem szeroka ulica, można było parkować samochody (parkował tam nawet autobus). Teraz ulica wąska jak zwykle, oczywiście ścieżka rowerowa, trawnik a samochody gdzie ludzie będą stawiać. Kto to projektuje? Albo skrzyżowanie Konarskiego z Czyżykowską, ścieżka rowerowa wchodzi na jezdnię tworząc zwężenie.\nUlica ma bardzo podobną szerokość jak wcześniej a ścieżki rowerowej na złączonym filmie nie widać. Mieszkańcy ul. Pułaskiego mogą parkować na terenie swoich posesji. Narzekanie to nasz sport narodowy a Ty Tomaszu jesteś w nim mistrzem. Jak była stara droga to źle, nowa też źle. Jak zimno to źle, jak ciepło to też źle.\nProjekt super!!!!!Wykonawca dał radę nie narzekał na upał ani na opady,robił" swoje"!!!!Aten autobus który tam stoi to zagrożenie dla dzieci zmierzjących na plac zabaw!!!\nPan Boleski to jest ktoś. On na wszystkim się zna. Ma na głowie, wszystkie sprawy komunalne miasta - czystość, cmentarze, targowiska, akcja zima itp. Ma drugi fakultet i zna się też na budowie dróg. Ten jego zastępca, od tych spraw już tam podobno nie pracuje. Czas najwyższy!\nChodziło mi o drugą część Puławskiego (może to już Konarskiego), która prowadzi do pętli autobusowej. Na tym fragmencie, co na zdjęciu szerokość jest taka sama, masz rację. Co do naszego sportu narodowego a w szczególności do mojego narzekania to się z Tobą zgadzam ;)\nwitam czy ktoś wie kiedy koniec budowy tej autostrady\nZrobiono ulicę . Super. Jestem mieszkańcem ulicy nadbrzeżnej na przeciw pamptraków. Pytanie do Pana prezydenta. Kiedy zostanie naprawiona ulica nadbrzeżna łącząca pułaskiego z nadbrzeżną?Były dwa duże projekty pamptrak i remont ulicy pułaskiego. Panie prezydencie jeżeli nie odpowie Pan na zapytania to skieruję sprawę do sądu o brak nadzoru nad inwestycją. Ziemi masa zagłaszamy do kierownika budowy Pani kłamie że sprzątają a to kłamstwo mieli wszystko w dupie zrobili wjazd na posesję którego nie było w planie. Panie prezydencie czekam na zaproszenie na rozmowę w przeciwnym razie wytoczę PANU PROCES .o co. To w pozwie. Pozdrawiam. Jestem mieszkańcem tczewa płacę podatki nie jestem cieciem którego Pan ignoruje.\nTCZ .to szajs napisałem komentarz który usuneli. Bedę walczył aby zamkneli tę witrynę i chcę odszkodowania od oszustów i złodziei.Lipa jak to jest możliwe że piszę komentarz a nie ma go na stronie\nPrzemysław Bolewski. Witamy Pana proszę o odpowiedż kiedy był Pan na budowie rozmawiał z mieszkańcami. Sory nigdy zachowuje się jak ojciec ale to koniec. W tcewie to jakiś dramat Prezydent z z ażutami na sesji zastepca odpowiada jak debil po szkole specjalnej do dziś się nie zmieniło/Mamy zapis z sesji i wice prezydent wypowiada l nieprawde kłamał to facet który jest w


Co się działo w czerwcu na rynku carbon?\nParlament Europejski odrzucił we wtorek projekt ustawy, zmierzającej do czasowego przesunięciu 900 mln uprawnień do emisji CO2 z lat 2013 - 2015 na późniejszy okres trzeciej fazy rozliczeniowej Europejskiego Systemu Handlu Emisjami (EU ETS).\nCzy będzie dalsza przecena wartości EUA?\nCiągle utrzymująca się niepewność na rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla, związana głównie z ryzykiem politycznym, systematycznie wpływa na deprecjację wartości jednostek. Bez szybkiego działania ze strony Komisji Europejskiej, średnia wartość uprawnień EUA w I półroczu 2013 r. może ...\nTrudne klimatyczne rozmowy zakończone\nJeśli nie my to kto, jeśli nie teraz, to kiedy? – te dramatyczne słowa, wzywające do działania na rzecz ochrony klimatu, zostały wypowiedziane przez Naderev Saño, negocjatora zniszczonych przez tajfun Bopha Filipin, na zakończonej 8 grudnia 18. Konferencji Klimatycznej w Katarze (COP18). ...\nTo była tylko krótkotrwała euforia cenowa\nMiesięczna amplituda wahań średnich cen uprawnień EUA na rynkach spotowych w listopadzie wyniosła 2,77 euro. Przy współczynniku zmienności na poziomie 10,78%, spotowe ceny uprawnień EUA wahały się w przedziale 6,25-9,02 euro, a wolumen obrotów wzrósł prawie dwukrotnie do 13,3 mln. Wyższy ...\nWe wrześniu wciąż pat na rynku carbon\nWe wrześniu wolumeny handlowanych uprawnień do emisji dwutlenku węgla na rynkach spotowych były nieznacznie niższe od ilości notowanych przed miesiącem. Łącznie obrót wyniósł 2,19 mln EUA oraz 965 tys. CER, co jest wynikiem gorszym o odpowiednio 13,3 proc. i 4,00 proc. Przy współczynniku ...\nRosnącą nadpodaż i brak interwencji KE\nPomimo że pierwszy tydzień lipca rozpoczął się od nieznacznych wzrostów średnich cen uprawnień do emisji dwutlenku węgla na rynkach spotowych, przez pozostałą część miesiąca obserwowaliśmy skokową deprecjację ich wartości. Spadkowa korekta była efektem rosnącej nadpodaży uprawnień na rynku ...\nPolska liderem w kwestii gazu łupkowego\nKraje Europy Środkowo-Wschodniej, a w szczególności Polska, Rumunia i Ukraina, mogą stać się ważnymi rynkami produkcji gazu łupkowego w najbliższym dziesięcioleciu.\nCzy to koniec spadków na rynku carbon?\nNiemal przez cały czerwiec obserwowaliśmy wzrost wartości uprawnień do emisji dwutlenku węgla. Jednostki EUA sprzedawane poprzez grudniowe kontrakty terminowe, notowane na londyńskiej giełdzie ICE, najniżej wyceniane były podczas pierwszej sesji w miesiącu (6,17 euro), natomiast najwyżej na ...\nCeny uprawnień do emisji nadal tracą na wartości\nW maju średnie ceny uprawnień EUA straciły na wartości prawie 12 proc. w porównaniu do poprzedniego miesiąca. Ich ceny zawierały się w przedziale 6,27-7,12 euro, osiągając miesięczne maksimum na pierwszej sesji oraz minimum – na ostatniej. Pomimo znacznej amplitudy zmiany cen, która w maju ...\nSkąd wziął się zajączek wielkanocny? czytaj więcej


🥘 Typowe hiszpańskie dania z 17 różnych regionów | Hiszpania Tutaj\nutworzone przez Hiszpania Tutaj | 31/12/2019 | Gastronomia | 0 komentarzy\n7 Kastylia – La Mancha\n8 Kastylia i León\n10 Kraj Basków\n11 Księstwo Asturii\n13 Region Murcji\n15 Wspólnota autonomiczna Nawarry\n16 Wspólnota Madrytu\nDwa z najbardziej typowych dań z Andaluzji bazują na pomidorach. Są to gazpacho i salmorejo. Chłodne gazpacho jest bardzo popularne latem a przygotowuje się je z rozdrobnionych pomidorów z dodatkiem lub bez chleba. Do mieszanki można również dodać zieloną paprykę, ogórek, cebulę, czosnek, sól i ocet z białego wina.\nPodczas, gdy gazpacho ma bardziej płynną konsystencję i może być pite jak napój, salmorejo jest gęstsze i jada się je przy użyciu łyżki. W tym przypadku zmiksowaną mieszankę pomidorów, chleba i czosnku zwykle dekoruje się kawałkami jajka i szynki oraz polewa się odrobiną oliwy z oliwek.\nInne typowe dania andaluzyjskie to mięso w sosie (carne en salsa), migas, smażone placuszki z krewetkami, smażone rybki, gachas i smażona fasolka z szynką.\nTernasco Aragonese, młoda jagnięcina, jest typowym dla Aragonii daniem mięsnym o wysokiej jakości i może być pieczone z ziemniakami (w tańszej wersji), podane jako steki lub faszerowane.\nW miejscowości Huesca popularne są również chiretas, czyli gotowane żołądki jagnięce, nadziewane ryżem z płucami i sercem oraz innymi składnikami, takimi jak czosnek i cynamon.\nDo najwybitniejszych potraw i dań regionu zaliczyć można również szynkę z Teruel, kiełbasę Graus, strudel z szynki czy bacalao arroajiero (pieczony i rozdrobniony dorsz zmieszany z czosnkiem, żółtkami i ziemniakami).\nNa Balearach istnieje wiele typowych słodyczy, takich jak ensaimada, pastissets (pięciopłatkowe ciastka w kształcie kwiatów) i panellets, słodycze z migdałów, do których można dodawać różne składniki, takie jak orzeszki piniowe lub czekoladę.\nOprócz słodyczy, typowym daniem na Ibizie jest gulasz z płaszczki (borrida de Rajada), w którym pokrojoną rybę miesza się z kawałkami ziemniaków i sosem z prażonych migdałów. Na uwagę zasługuje również caldereta de langosta (gulasz z homara) lub frito z Majorki (frit mallorquí), gdzie smażone i mieszane są ziemniaki, podroby, czosnek, ostra papryczka, papryka, cebula, koper włoski i liście laurowe.\nTypowe migas z Estremadury przygotowuje się, krusząc chleb, w miarę możliwości z poprzedniego dnia, na małe kawałki. Następnie zwilża się je w naczyniu żaroodpornym, pozostawia na dwie godziny, a następnie miesza się je z zarumienionymi chorizo, papryką, czosnkiem i torreznos (skórkami wieprzowymi).\nInne typowe dania z Estremadury to caldereta de cordero (gulasz jagnięcy), gazpacho de poleo (gazpacho z miętą), chanfaina (przyrządzana z pieczonego mięsa jagnięcego) oraz krokiety z Tortą del Casar, naturalnym serem z surowego mleka owczego.\nAby przygotować słynne galicyjskie przegrzebki, należy przygotować sofrito na oliwie z oliwek, z posiekaną cebulą, szynką i pietruszką i wlać do muszli z odrobiną słodkiej papryki i brandy. Wierzchnią część muszli trzeba posypać bułką tartą i pietruszką i piec około piętnaście minut.\nEmpanada galicyjska, pąkle gęsie (percebes), papryczki z Padrón i gulasz galicyjski (z gotowaną wieprzowiną, kiełbasą chorizo, ciecierzycą i częścią nogi wieprzowej) są innymi przykładami typowych potraw galicyjskich. Na uwagę zasługuje również lacón con grelos y patatas (gotowana szynka wieprzowa z rzepą naciową i ziemniakami).\nJeśli jednym z Twoich celów podróży jest Kantabria, nie powinieneś przegapić okazji, aby spróbować jej bogatej i zróżnicowanej oferty kulinarnej. Jednym z obowiązkowych dań jest cocido montañés (gulasz górski).\nCocido montañés przygotowuje się z fasoli białej, naci rzepy i tzw. compango, czyli marynowanych żeberek, boczku, chorizo i hiszpańskiej kaszanki – morcilla. Jest to potrawa o wysokiej wartości kalorycznej, dlatego często spożywana jest jako jedyne danie.\nPonadto, będąc w Kantabrii, warto spróbować inne typowe produkty rybne takie jak: anchois z Santoña, których proces produkcyjny jest bardzo skrupulatny i rozwijany w sposób rzemieślniczy, zapiekanki z sardeli (bocartes a la cazuela), morszczuka w sosie zielonym, sardynki, małże czy muergos – typowe owoce morza z Kantabrii.\nJak widać, region cieszy się dużą różnorodnością produktów, a jeśli jeszcze znajdziesz miejsce na deser, sobaos pasiegos i quesada to typowe słodkie przysmaki kuchni kantabryjskiej.\nTradycyjne pisto manchego można podawać na zimno lub z bulionem. Przygotowuje się je z pomidorów, zielonej i czerwonej papryki oraz cukinii. Istnieje wiele wariantów pisto manchego, w zależności od kombinacji dodawanych składników, takich jak szynka, czarne oliwki, cebula, jajko smażone lub marynowany biały tuńczyk.\nTypowe dla tego regionu są również asadillo z czerwonych papryczek, tiznao (z dorszem, czosnkiem i pieczonymi ziemniakami) oraz tojunto, mieszanka różnych mięs dziczyzny, wśród których dominuje dziki królik z przyprawami, czosnkiem i cebulą.\nJednym z typowych potraw tego regionu Hiszpanii jest pieczone prosię, które jest smarowane smalcem i może być przygotowywane samo lub z dodatkiem ziemniaków. Istnieją również różnorodne wersje pieczonej jagnięciny.\nZnane w Kastylii i León są również duszone żabie udka z pieprzem i smażoną cebulą, czosnkiem i natką pietruszki, dorsz czosnkowy lub młoda kozina (el cabrito cuchifrito), mięso maceruje się tymiankiem, papryką, oliwą i białym winem przez dwie godziny, a następnie smaży.\nKażdy kiedyś słyszał o kremie katalońskim – crema catalana – pysznym budyniowym deserze pokrytym warstwą karmelizowanego cukru.\nTypowym katalońskim daniem jest pan de payes (katal. pà de pagès) rustykalny chleb, który jest zwykle pokrojony w kromki i najczęściej smarowany pomidorami, solą i odrobina oliwy z oliwek (znany jest też jako pà amb tomàquet lub pan con tomate, czyli po prostu chleb z pomidorem).\nW tym regionie spróbuj też escalivada czyli potrawy z bakłażanów i pieczonej czerwonej papryki z sosem czosnkowym oraz calçots, przygotowywanych warzyw z rodziny cebuli pieczonych na grillu z tradycyjnym sosem romesco, wytwarzanym m.in. z pomidorów, prażonych migdałów, papryki i grzanek.\nDorsz pil-pil jest niekwestionowanym królem kuchni baskijskiej. Przygotowuje się go, wkładając rybę (którą następnie należy ugotować na małym ogniu) do ceramicznego naczynia żaroodpornego z oliwą z oliwek i czosnkiem w plasterkach. Aby sos pil-pil dobrze wyszedł, musi być stale mieszany. Ponadto można do niego dodać ostrą papryczkę.\nKraj Basków jest również znany z pintxos (małe przekąski), które rozprzestrzeniły się w całej Hiszpanii. Warto spróbować także chipirones en su tinta – małe kałamarniczki w atramencie, marmitako (gulasz z tuńczykiem bonito, ziemniakami i papryczką choricero) oraz kokoxtas w zielonym sosie, czyli przysmak z tkanki mięśniowej głów ryb, np. z dorsza.\nNajbardziej znanym daniem Asturii jest prawdopodobnie fabada, do przygotowania której, należy gotować fasolę na wolnym ogniu przez około półtorej godziny i do której dodaje się boczek, kiełbasę, szynkę oraz hiszpańską kaszankę (morcilla).\nZnaną potrawą jest również cachopo, czyli pieczone filety cielęce nadziewane szynką i serem (podobne do „san jacobos”). Na uwagę zasługują również, na przykład, pitu de caleya (ciemny i niskotłuszczowy kurczak, karmiony kukurydzą lub ziołami), chorizo w cydrze, kociołek asturyjski (pote asturiano) i los tortos (smażone placki kukurydziane z jajkiem, serem lub kiełbasą).\nDanie znane jako menestra, jest bardzo typowym zestawem warzyw, które można po prostu ugotować i przyprawić oliwą lub zmieszać z chorizo i innymi składnikami. Jedną z najbardziej tradycyjnych menestras jest gulasz z panierowanymi karczochami.\nNa uwagę zasługują również dorsz z ziemniakami a la riojana, pochas (biała fasola typowa dla La Rioja i Navarry) z przepiórką, żeberka jagnięce pieczone na winorośli oraz fardelejos, czyli ciasto francuskie wypełnione migdałami i pochodzące z krajów arabskich.\nW Murcji typowy jest kociołek Mar Menor, gulasz ryżowy z wywarem rybnym, czosnkiem, pomidorem, ñoras (suszoną papryką) i szafranem. Sama ryba jest podawana osobno, a także z odrobiną alioli.\nInnym daniem, o którym trzeba wspomnieć to zarangollo murciano, czyli jajecznica z cukinią i cebulą, do której dodaje się pieprz i czosnek. Typowe potrawy dla tego regionu to także ryż murcyjski (z szafranem, czerwonym pieprzem i chudym mięsem wieprzowym), pieczona jagnięcina murcyjska oraz michirones, które to danie zawiera suszoną fasolę.\nRyż jest niewątpliwie najważniejszym składnikiem w kuchni tego regionu. Paella walencjańska może być przygotowywana z kurczakiem, królikiem, zieloną i białą fasolą, fasolą półksiężycowatą, słodką papryką, szafranem i pomidorami. Może być również przygotowywana z innymi składnikami takimi jak ryż z fasolą i rzepą, ryż czarny, ryż pieczony czy fideua (rodzaj makaronu).\nTypowe dla Walencji są także „all i pebre”, z węgorzem i czosnkiem, el turrón (szczególnie ten z Jijony) – słodki blok oraz horchata (napój chłodzący).\nJednym z najbardziej typowych posiłków we wspólnocie Nawarry jest nadziewana papryka z dorszem. W celu przygotowania tego dania papryki muszą być pieczone przez dziesięć do dwudziestu minut z każdej strony, po uprzednim polaniu ich oliwą, przyprawieniu cukrem i obranym czosnkiem. Z kolei dorsza należy umieścić na ogniu z wodą, dopóki się nie zagotuje i pozostawić na pięć minut. Następnie włożyć go do rondelka z odrobiną oliwy, dodać mąkę i mleko, aby powstała masa, którą nadziewa się paprykę.\nTradycyjne potrawy dla regionu to również karczochy z małżami, jagnięcina w chilindrón oraz chicharro z pieca, typowa niebieska ryba z Nawarry.\nJeśli pomyślimy o typowym jedzeniu z Madrytu, trudno nie wspomnieć o słynnym gulaszu madryckim (cocido madrileño), którego składniki po ugotowaniu serwuje się oddzielnie: ciecierzycę, mięsa i zupę. Marchew, szynka, kiełbasa i boczek to tylko niektóre ze składników, które można dodać do tej potrawy.\nW Madrycie powszechne jest również spożywanie flaków i ślimaków a la madrileña, jajek estrellados (czyli smażonych ziemniaków z jajkami i szynką na wierzchu) oraz kanapek z kalmarami (bocadillo de calameres).\nNa zakończenie, wśród słodkich przepisów znajdziemy: churros z czekoladą, tosty z jajkiem, mlekiem i cynamonem (torrijas) oraz rosquillas de San Isidro (czyli pączki świętego Izydora – patrona Madrytu). Tych ostatnich są trzy rodzaje: bez polewy, z lukrem królewskim (cukier, sok z cytryny i ubite jajka) lub z lukrem z żółtka.\nTrudno jest mówić o Wyspach Kanaryjskich, nie wspominając o ich tradycyjnym mojo picón, sosie z pieprzu, czosnku, oleju, kminku, papryczkach piconas, octu i soli. Używany jest jako dodatek do chleba, grillowanego sera lub tzw. „ziemniaków pomarszczonych” czyli papas arrugadas.\nPapas arrugadas przygotowuje się, gotując ziemniaki we wrzątku z solą, aż do momentu, gdy ich skórka się pomarszczy. Autentyczna wersja tego dania jest wykonana ze “starego ziemniaka”- papa antigua, czyli rodzaju ziemniaka występującego wyłącznie na Wyspach Kanaryjskich i posiadającego zastrzeżoną nazwę.\nSpróbujemy tu również potrawę z ryby gotowanej w cebuli (encebollado de cherne salado) lub słynnego banana z Wysp Kanaryjskich (plátano de Canarias), który wyróżnia się doskonałym stopniem dojrzewania.\nTo tylko kilka przykładów wspaniałej różnorodności kuchni hiszpańskiej. Jakie inne typowe potrawy z regionów hiszpańskich umieścił(a)byś na liście?


Damian - Zdrobnienia i Znaczenie imienia Damian Damian - Zdrobnienia i Znaczenie imienia Damian\nMężczyzna o imieniu Damian jest człowiekiem bardzo zrównoważonym i najprościej jest określić go jednym słowem – normalny. Posiada umiarkowaną inteligencję, ale nie można powiedzieć, by był błyskotliwy.\nPosiadane zasoby wiedzy wystarczają mu do tego, by dobrze orientować się w świecie i radzić sobie we wszystkich czynnościach, nie tylko zawodowych, jednak nie są na tyle duże, by mogły komukolwiek zaimponować.\nMa duże poczucie humoru, za które jest lubiany w towarzystwie i chętnie widzi się go na wszelkich imprezach, tym bardziej, że ma także duży zmysł narracyjny i potrafi zaciekawić swoich słuchaczy. Ma dość szerokie zainteresowania, które jednak najczęściej zamykają się w ramach sztuki. Często również sam przejawia jakieś talenty artystyczne, w wyjątkowych jednak przypadkach wiąże z nimi swoją przyszłość, częściej oddając się takim zajęciom w ramach hobby, po wykonaniu swojej dość prozaicznej pracy.\nWiedzie stabilne życie\nJego życie jest zazwyczaj bardzo poukładane i przez wiele lat toczy się ustalonym rytmem, który niewiele rzeczy jest w stanie przerwać – są to zazwyczaj takie doniosłe wydarzenia jak śmierć czy narodziny, bowiem to, co dzieje się w społeczeństwie, kraju czy na świecie, raczej nie wywiera wpływu na sytuację życiową tego człowieka.\nByć może jego egzystencja może się przez to wydawać nieco nudna, jednak jemu najzupełniej odpowiada, trudno zatem nie zgodzić się ze słyszanymi często zarzutami, że człowiekowi temu brakuje odrobiny fantazji i ryzyka. Czasami, zwykle pod koniec życia, Damian dochodzi do takiego wniosku i ubolewa, że nie zrobił w życiu wielu rzeczy, na jakie niegdyś miał ochotę, ale zwykle jest już na to za późno, a wtedy, kiedy mógłby wszystkiego spróbować, zwyczajnie o tym nie myśli, bo głowę zaprzątają mu wówczas inne rozmaite sprawy.\nNajważniejszy jest dla niego spokój w domu\nRodzina jest dla niego bardzo ważną wartością i nie wyobraża sobie samotnego życia. Jest to nie tyle efekt jego własnego myślenia, co wynik zaszczepionych mu wzorców z dzieciństwa, z którymi nie zamierza walczyć, bo w pełni je akceptuje i się z nimi zgadza.\nKiedy dorasta, bardzo szybko zaczyna się rozglądać za życiową partnerką i nie widzi powodu, dla którego miałby zwlekać z założeniem rodziny. Argumenty rówieśników o tym, że młodość musi się wyszumieć, nie trafiają mu do przekonania, bowiem nie zależy mu na rozrywce i zabawie, a przynajmniej nie w takim stopniu, jak ma to miejsce w przypadku większości młodych ludzi. Nie oznacza to jednak wcale, by Damian miał wrodzone predyspozycje do zostania głową rodziny, gdyż – mimo iż ma na to tak wielkie parcie – wcale nie wywiązuje się ze swojej roli perfekcyjnie. Najważniejsze dla niego jest to, by miał spokój w domu, nie lubi zatem angażować się w spory czy nawet nie chce być mediatorem w nieporozumieniach swych najbliższych, izolując się od nich, ilekroć zaburzają mu ustalony ład.\nDambuś, Damien, Damiancio, Damduś, Damianisko, Damek, Damiano, Damdi, Damiunek, Damik, Dajmos, Dajko, Dajman, Damciu, Dadi, Damianek, Damens, Damczi, Damiros, Damianuś, Dajśman, Dam, Damianos, Dajmund, Damianty, Dama, Damiaś, Damcia, Damci, Damisek, Damiuś, Dami, Damix, Damaszek, Damison, Damianero, Damianeczek, Damcio\nDamian w językach obcych\nDamian to nie imię\nDamian po chińsku\nTags: Damian, Damian imieniny, Damian zdrobnienia, Imię Damian, Znaczenie imienia Damian\nI jeszcze damian krupa\nMało co się zgadza. Cóż taka karma.


Prezent dla dziecka - jaki wybrać? - Amaro Design\n22 grudnia, 2018 Handeladmin\nKażdego roku jest kilka okazji, by obdarować swoje ukochane dziecko prezentem. Urodziny, imieniny mikołajki, dzień dziecka czy Boże Narodzenie to jedyne w swoim rodzaju okazje, aby w pełni uszczęśliwić naszą pociechę. Czy warto zakupić buty na prezent dla naszego dziecka?\nDziecko to największy skarb w życiu, dlatego też warte jest tego, aby od czasu do czasu sprawić mu niespodziankę oraz ogromną radość. Czasem zanim zakupimy prezent długo zastanawiamy się nad tym co kupić, aby w pełni uszczęśliwić naszą pociechę. Często inwestujemy w niezdrowe słodycze, czy nietrafione zabawki, które szybko potrafią znudzić się naszemu dziecku i są odstawiane w kąt. Bardziej idealnym pomysłem na prezent wydaje się zatem garderoba. Kolorowa bluzeczka z bajkowymi postaciami, eleganckie spodnie dla chłopczyka, czy piękna sukienka dla dziewczynki to najczęściej kupowana odzież na prezent. Czy warto kupić buty na prezent dla dziecka?\nButy to specyficzny produkt, gdyż czasem trudno bez obecności dziecka w sklepie wybrać trafny rozmiar. Niemniej wydaje się, że zakup bucików na prezent jest dobrym pomysłem.\nOtóż buty to jeden z najważniejszych elementów garderoby każdego dziecka. Od nich zależy bowiem bezpieczeństwo, komfort oraz wygoda naszej pociechy. Co więcej, mają także istotny wpływ na jego zdrowie. Każdy, kto choć raz w życiu zmoczył sobie stopy wie dobrze o tym, że zdecydowana większość przeziębień zaczyna się właśnie po przemoczeniu lub przemarznięciu stóp. Już od najmłodszych lat dziecka każdy rodzic powinien również zadbać o prawidłowy rozwój stóp. Zakładanie naszemu dziecku butów w nieodpowiednim rozmiarze czy złej jakości może w przyszłości skutkować uciążliwym płaskostopiem.\nBiorąc pod uwagę zdrowie naszego dziecka można bez wahania stwierdzić, że dobrej jakości buty profilaktyczne dla dzieci są fajnym pomysłem na prezent. Niemniej zanim wybierzemy się na zakupy warto zmierzyć dobrze stopę naszej pociechy lub zabrać ze sobą bucika na miarę. Można też zmierzyć centymetrem stopę naszego dziecka. Miękkie buciki dla najmłodszych dzieci zazwyczaj są dostępne w rozmiarach podawanych w centymetrach. Rzadziej natomiast są oznaczone wiekiem dziecka. Jest to bowiem bardzo zawodne, gdyż mali rówieśnicy mogą mieć różne stópki. O odpowiednią rozmiarówkę zawsze warto pytać sprzedawcę. Ponadto warto dobrze przyjrzeć się kupowanym butom. Zakupione na prezent powinny być zawsze dobrej jakości. Nie warto inwestować w buty słabe jakościowo, które to będą przemakać czy w których będzie się pocić noga naszego dziecka. Podczas zakupu warto też zwrócić uwagę na materiał zewnętrzny z jakiego są one wykonane. Niezwykle ważne jest to, aby buty były wodoodporne. Z kolei wewnątrz powinny być wykończone materiałem dobrym jakościowo. Zimowe buty powinny być odpowiednio ocieplone. Niezwykle istotna jest również łatwość zakładania buta. Nie warto inwestować w buty, które ciężko się zakłada. Prezent taki z pewnością nie ucieszy naszego malucha, a trudność w zakładaniu może przyczynić się do tego, że zakupione obuwie będzie niechętnie użytkowane przez nasze dziecko. I co najważniejsze, trzeba wybrać takie buciki, które spodobają się wizualnie naszemu malcowi. Prezent w postaci butów ucieszy naszego malca tylko wtedy, gdy trafimy w jego gust.\n← Usługi wybielające zęby\tJakie witaminy ma sałata? →