Telewizja pokazała (531) – Studio Opinii\nZadziwia mnie podgrzewany od lat temat wiz do USA. Podnoszony jest przez polityków przy każdej okazji kontaktów z władzami Ameryki. Typowy tekst podkreśla, że jesteśmy najlepszym sojusznikiem Ameryki i to hańba, że jeszcze musimy starać się o wizy. Różni politycy (ostatnio pani ambasador Mosbacher) obiecują, że już wkrótce obowiązek wizowy dla Polaków zostanie zniesiony, a kiedy nic z tego nie wychodzi, to jesteśmy strasznie rozczarowani.\nSprawa jest prosta: Amerykanie przestrzegają prawa. A ono mówi, że zniesienie wiz przysługuje temu krajowi, którego obywatele utrzymują przez określony czas niższy od dopuszczalnego procent odmów wiz. Polacy stale ten procent przekraczają, bo wielu z nich oszukuje co do celu wyjazdu (jest nim nielegalna praca) i wielu zostaje w USA, aby pracować na czarno.\nDecyzje w sprawie zniesienia wiz podejmuje kongres, a nie prezydent i żadne gorące uczucia do USA ani apele do prezydenta nie mają tu nic do rzeczy.\nOd czasu kiedy otwarły się dla Polaków kraje Unii Europejskiej i można tam znaleźć pracę, nacisk na amerykańskie wizy jest słabszy, więc może i liczba odmów spadnie, a wtedy USA zniosą warunek wizowy. Ale ta paplanina polityków i mediów na temat tego, że akurat nam się należy, jest żenująca. To takie typowe: Polacy są lepsi od innych i dlatego ich nie powinno obowiązywać prawo.\nOd miesięcy w mediach mamy rozważania, czy Platforma ma szansę zmierzyć się zwycięsko z PiS-em, bo Schetyna jest za mało charyzmatyczny. Moim zdaniem cała Platforma nie jest charyzmatyczna. Żeby być charyzmatycznym trzeba mieć atrakcyjne poglądy i program (chyba że jest się Wałęsą).\nByć może w Platformie są jacyś młodzi, energiczni politycy z inicjatywą. Jeżeli tak, to nikt ich nie promuje, nie widać ich. Widzimy stale tych samych polityków, którzy wypowiadają się ostrożnie, żeby nie zrazić swoich konserwatywnych kolegów, nie prezentują niczego nowego. To lawirowanie widać wyraźnie choćby w sprawie związków partnerskich. Jest to rzecz oczywista i potrzebna wielu parom, także heteroseksualnym, ułatwiająca im życie. Wprowadzenie związków partnerskich nikogo nie zmusza do ich przyjmowania i zmiany konserwatywnych upodobań. Ale to się stało tematem politycznym, w który zaangażował się Kościół katolicki i związani z nim politycy. Załatwienie związków partnerskich obiecywał Tusk i nic nie zrobił. Schetyna niedawno kategorycznie oświadczył, że jeśli Platforma będzie rządziła, to nie będzie związków partnerskich, a parę dni temu oświadczył, że będą. Jak się czuje światlejsza część elektoratu, na który Platforma mogłaby liczyć, widząc takie kunktatorstwo? Kto uwierzy Platformie?\nGdyby w Platformie byli światli politycy, to by się już dawno od niej oddzielili i założyli postępową, liberalną partię, o ciekawym proeuropejskim programie i mieliby swoich licznych wyborców. Teraz część takich wyborców po prostu nie głosuje. Ale tam nie ma takich polityków. Ci, którzy czasem ostrożnie wychylą się poza konserwatywny ton Platformy, zaraz cichną. Każdy myśli o swoim spokojnym miejscu na liście do parlamentu. Platforma idzie w ślady SLD.\nMam wrażenie, że obserwujemy zmierzch starych partii, nie tylko Platformy, w dużej mierze przez ich kunktatorstwo i brak wyrazistości. PSL, SLD uzyskują w kolejnych wyborach coraz mniej głosów. Platforma także traci, a gdyby nie była alternatywą dla PiS, to by miała jeszcze mniejsze poparcie. Inne partie się marginalizują.\nNadzieją były ruchy obywatelskie, ale KOD zmarnował szansę przez kombinacje przywódców. Świetnie działali Obywatele RP, ale czas teraz nie jest sprzyjający dla protestów – nie znajdują u nas dostatecznego odzewu.\nJakieś czterdzieści lat temu ktoś opisał w Przekroju pewne zdarzenie. Rodzina jechała na wczasy, doszło do wypadku — samochód zjechał z szosy i rozbił się na drzewie. Przejechało obok kilka samochodów, ale nikt się nie zatrzymał, żeby pomóc rannym. W końcu zatrzymał się jakiś kierowca, zabrał rodzinę do szpitala, zaopiekował się rozbitym samochodem. Zapamiętałem to zdarzenie nie z powodu podziękowań dla kierowcy, który udzielił pomocy, ale, dlatego że napisano, że w pobliżu miejsca katastrofy rolnik orał pole i nie przerwał orki, żeby pomóc rannym.\nJakieś dziesięć lat temu moja znajoma wracała samochodem z pracy do domu (mieszka pod Poznaniem). Nagle inny samochód wcisnął się między nią a jadący przed nią pojazd, przez co musiała gwałtownie skręcić, wpadła do rowu i samochód koziołkował. Wygramoliła się z pojazdu poobijana. Żaden z jadących samochodów się nie zatrzymał. Aż wreszcie jakiś stanął, kierowca wychylił się i zawołał: – Nie wie pani czy tą drogą dojadę do Rzeszowa?\nParę dni temu telewizja przedstawiła nam nowego bohatera. Jechał drogą i zobaczył, że zaczęło się palić zboże na polu. Przejeżdżały samochody, ale nikt się nie zatrzymał. Nasz bohater stanął, wyjął gaśnicę i zagasił pożar, pomógł mu drugi kierowca, którego zatrzymał. Stwierdzono, że pożar wywołał niedopałek papierosa wyrzucony z samochodu.\nTo miło, że mimo zmiany ustroju tradycje narodowe nie zmieniają się.\nProf. Ladislau Dowbor, fragmenty wywiadu (Przegląd):\nDziś, inwestując w tradycyjną gospodarkę, w przyrost produkcji i usług, osiąga się 2% zysku rocznie. A inwestując w instrumenty finansowe, ma się między 7 a 9%. Nie ma więc sensu wydawać na produkcję! Produkcja – to przecież trzeba zorganizować, wytworzyć, sprzedać, jest przy tym wiele pracy. A produkty finansowe? Ale to wywołuje efekt kuli śnieżnej. Jeśli jestem miliarderem i lokuję ten miliard na 5% rocznie w papiery wartościowe, codziennie dostaję 137 tys. dol. W efekcie 1% najbogatszych ma tyle samo, ile pozostałe 99%. I zgarnia coraz więcej. W Brazylii sześć osób ma więcej niż biedniejsza połowa kraju.\nDawniej krytykowało się tego kapitalistę, który miał fabrykę. Wołano, że wyzyskuje robotników, organizowano strajki itd. Ale on przynajmniej kupił maszyny i organizował pracę. A ten dzisiejszy kapitalizm nic nie daje, wręcz przeciwnie! Ludzie myślą, że jak kupują akcje, to jest to lokata finansowa, że będą mieli z tego zarobek, a te pieniądze pójdą do firmy na inwestycje. Nic z tego! One z reguły są przerzucane na lokaty finansowe. Bo tam będzie większy zysk. Amerykanie oceniają, że na każde tak inwestowane 10 dol. do normalnej gospodarki wraca 1 dol., reszta to spekulacja. Dlatego, mimo że tak fantastycznie rozwija się technologia, gospodarka rozwija się tak powoli.\nJeśli podzielić światowy PKB na 7,6 mld ludzi, okaże się, że byłoby to 3,5 tys. dol. na miesiąc, na rodzinę czteroosobową. Starczyłoby dla każdego na dobre życie. Problem nierówności na świecie, biedy, nie jest ekonomiczny. Leży w naszej nieumiejętności organizacji, zarządzania. I w tym, że wszystkie te pieniądze i wielka część ekonomii kręcą się w sferze światowej.\nNa konferencji klimatycznej w Paryżu w roku 2015 zdecydowano: „Znajdziemy 100 mld dol., żeby pomóc inicjatywom dotyczącym ochrony środowiska”. Ile pieniędzy jest w rajach podatkowych? Od roku 2008 zaczęto te dane publikować. I okazuje się, że w rajach podatkowych jest między 21 a 32 bln dol. W Paryżu, dla ratowania świata, zdecydowano, że zebranych zostanie 100 mld dol. Tymczasem w rajach podatkowych jest 200 razy więcej. A co to są za pieniądze? To ucieczka od podatku, korupcja, sprzedaż broni itd. Więc taka sytuacja jest etycznie nie do przyjęcia. Politycznie również. A z punktu widzenia ekonomicznego mamy kompletny bałagan. Bo pieniądze idą nie tam, gdzie iść powinny. Nie na to, czego świat potrzebuje. Ponieważ mamy problem środowiskowy i problem nierówności, te pieniądze powinny iść na zmiany technologiczne, żeby zatrzymać katastrofę klimatyczną i żeby wchłonąć ekonomicznie te 4 mld dziś niepotrzebnych ludzi. A tych pieniędzy nie ma, bo rządy nie potrafią się dogadać i nie potrafią zmusić wielkich firm do współpracy. A one są naprawdę wielkie. W tej chwili międzynarodowy handel żywnością i surowcami jest w rękach 16 firm. Cały handel.\nWspółczesny kapitalizm to już nie kapitalizm producenta; to kapitalizm spekulantów. Ludzie nie rozumieją, dlaczego ropa raptem kosztuje 70 dol. za baryłkę, za chwilę 100 dol., a potem znowu 70 dol. Tłumaczą sobie, że to Chiny więcej kupiły… Skąd! Zawsze jest około 98 mln baryłek dziennie. Ale im większe są wahania cen, tym więcej możemy na tym zarobić. W każdym razie mamy dwie katastrofy. Niszczenie planety oraz potworną sytuację społeczną. A rządy nie mają narzędzi, by sobie z tym poradzić.\nKłopot w tym, że technologie, które tworzymy, przekraczają nasze umiejętności społeczne. Wciąż jesteśmy tymi samymi ludźmi, co setki lat temu. Egoistami. Spójrzmy na świat. 7,6 mld ludzi. Wszyscy chcą więcej konsumować – więc wszędzie mamy konflikty. I katastrofa się zbliża. Wszyscy wiedzą, że się zbliża, wiedzą, dlaczego i nie robią nic, żeby jej zapobiec. Wiedzą, że Ziemi grozi katastrofa ekologiczna, że nierówności społeczne eksplodują. I też nic…\nTe nierówności mają skutki. Globalne. Mamy klęskę głodu. Tymczasem samego ziarna produkujemy więcej niż kilo na osobę dziennie. Nie ma więc żadnego powodu, żeby ludzie głodowali. Ale 20-25 tys. dzieci dziennie umiera z głodu. Jak w Tajlandii kilkunastu chłopców ugrzęzło w jaskini, cały świat przejmował się ich losem, Elon Musk mówił, że wyśle specjalną łódź podwodną, która do nich dotrze. Tymczasem nie można uratować 25 tys. dzieci, choć to przecież w skali świata kosztowałoby grosze. Ta obojętność jest etycznie okropna. Ale też jest okropna od strony politycznej. Bo po prostu rozbija cały system demokratyczny. Bo dzieli ludzi. Trwale. Oni przestają się czuć jak wspólnota. Jak połączyć w Wenezueli oligarchię, która żyje z ropy, i robiła zakupy w Miami, z tą ludnością, która raptem chce mieć coś do jedzenia?\nOsiem krajów odpowiada za 64% odpadów zanieczyszczających wody w oceanach. Są to Chiny, Indonezja, Filipiny, Wietnam, Sri Lanka, Tajlandia, Egipt i Malezja. W dużym stopniu wynika to stąd, że w krajach tych wzrosła liczba konsumentów, a nie mają oni dostępu do wywozu śmieci i nowoczesnych wysypisk. Poza tym kraje te są głównymi odbiorcami amerykańskich i europejskich śmieci. Duża część tych śmieci jest palona.\nTa sytuacja pokazała, że ci, co mają większość, mogą robić wszystko, nie przestrzegając żadnych zasad.\nTo, oczywiście, nie jest krytyka działań PiS-u, ale mowa o kolejnej przegranej pani Szydło w głosowaniu na przewodniczącą komisji w europarlamencie.\n50. rocznica lądowania na Księżycu. Piękny wyczyn. Ale jego jedynym celem było wykazanie, że Amerykanie są lepsi od Rosjan. Koszt programu Apollo: 25,4 mld dolarów. Przez ostatnie 50 lat nie interesowano się Księżycem.\nCoś takiego tkwi w ludziach, że bardziej cenią wyczyn od racjonalnego działania. Aleksander Wielki podbił znaczną część starożytnego świata i nawet zamierzał podbić Indie – dla sławy, ale jego żołnierze mieli już dość.\nCytuje się rozmowy Aleksandra z indyjskimi mędrcami.\nJeden z mędrców, zapytany o radę dotyczącą rządzenia, rzucił na ziemię wysuszoną i pofałdowaną skórę bawołu. Kiedy stawał na jakimś wybrzuszeniu, aby je wyprostować, powstawały natychmiast wybrzuszenia w innych miejscach. Ale kiedy stanął na środku skóry, ta cała się wyprostowała. Rada, choć milcząca, była taka: nie szlajaj się po świecie, bo nie uładzisz w ten sposób problemów w różnych częściach swego królestwa, siedź zw centrum.\nAleksander zadał innemu mędrcowi wiele pytań, a potem zapytał go, czy może on chciałby jego o coś zapytać. Mędrzec spytał go, po co przebył taką daleką i męczącą drogę.\nCo zrobić, żeby w naszym życiu było więcej szczerości?\nWidziałbym Marsze Równości księży i biskupów, którzy upominają się o łagodne potraktowanie pedofilów w sutannach, z transparentami głoszącymi, że homoseksualizm to nie jest rzecz nabyta, a więc bądźcie wyrozumiali wobec nas Polacy. I głośno wołają: – To Bóg nas stworzył takich, jakimi jesteśmy.\nRząd i pisowski parlament mogli by się powołać na historię mojej babci. We wsi, gdzie moi dziadkowie mieli gospodarstwo, było dwóch szewców, jeden nazwiskiem Szlachta był bardzo dobry, drugi mniej (nazwiska nie pamiętam). Do tego drugiego moja babcia, wówczas nastolatka, oddała buty do naprawy. Za dość prostą naprawę szewc policzył sobie dość drogo. Babcia zwróciła uwagę, że Szlachta mniej bierze za taką robotę. – Ty mnie dziwcze nie porównuj ze Szlachtą, on taką rzecz robi raz-dwa, a ja ile się muszę namęczyć! — odpowiedział szewc. Pisowcy też mogliby się tłumaczyć, że wprawdzie są fachowcy, którzy by taką robotę wykonali lepiej i szybciej, ale trzeba docenić, że mimo braku wiedzy i umiejętności tak się starają, i chyba należą im się za to większe pieniądze.\nDziennikarzom poleciłbym inną rodzinną historię. Wiele lat temu zadzwonił do nas jakiś pan, bo miał ten numer telefonu podany jako numer pewnej instytucji. Mama wyjaśniła mu, że to jest mieszkanie prywatne, pan podziękował, rozłączył się, ale po chwili znowu zadzwonił. Mama zapytała go, czemu dzwoni, skoro wie, że to nie jest numer szukanej przez niego instytucji. – A bo ja nie mam innego numeru – wyjaśnił pan. Dziennikarze, na zarzuty, że paplą bez sensu i zapychają programy i gazety banałami i sto razy przeżutymi sprawami, mogliby też się tłumaczyć, że nic innego nie wpada im do głowy.\nA wyborcom przed każdymi wyborami kazałbym wyjaśniać w ankietach, czy znają zakres działań urzędu, na który wybierają kandydata. Kto nie odpowiedziałby prawidłowo, ten traciłby głos wyborczy.\nNic się nie zmienia …Czeska rodzina czekała na pomoc 3 dni na opuszczonym parkingu….https://www.tvn24.pl/goleniow-czeska-rodzina-potrzebowala-pomocy,954215,s.html


Drobne naprawy Pruszcz Gdański | 1512 fachowców | Najlepsi w marcu 2021\nDrobne naprawy w Pruszczu Gdańskim\nPiotr to idealny fachowiec do drobnych robót w mieszkaniu. Posiadając odpowiedni sprzęt profesjonalnie podchodzi do pracy. Na pewno skorzystam przy następnym remoncie, POLECAM ;)\nWykonawcy usługi Drobne naprawy w Pruszczu Gdańskim\nDrobne naprawy Pruszcz Gdański: Powiązane usługi\nDrobne naprawy: ostatnie zapytania w Pruszczu Gdańskim\nNaprawa niedziałającej spłuczki od WC\nChcę przymocować do ściany drążek z hakiem na worek treningowy. Mam śruby, kotwy. Potrzebuję kogoś kto zrobi to porządnie. Mam do naprawy również łóżko ale to osobna sprawa.\nNaprawa odkurzacza Samsung Air Track Plus 2000W\nNaprawa bramy przesuwnej dł. 6,0m wys. 1,4m- automatyka do wymiany.\nmalowanie sufitu łazienka, karnisz, zawias od szafki\nPrzycięcie starej rury wychodzacej z sufitu.\nWymiana okna malowanie klatki schodowej korytarza\nWitam potrzebne dwie osoby do składania reklam w całość za pomocą elektronarzędzi. Praca w środę, czwartek i piątek. Codziennie po 8 godzin. Stawka do uzgodnienia.\nZainstalowanie zmywarki , zabudowa i zainstalowanie zlewu. Porada i pomoc w zakupie odpowiednich.\nIle ocen mogę zobaczyć w kategorii Drobne naprawy w Pruszczu Gdańskim\nW kategorii Drobne naprawy w Pruszczu Gdańskim dostępnych jest 700 opinii, które wykonawcy zdobyli od swoich dotychczasowych klientów. Średnia wszystkich ocen w tej kategorii wynosi 4.88.\nIle zapłacę za usługi w kategorii Drobne naprawy w Pruszczu Gdańskim?


Moduł PrestaShop - Bulk / Mass editing products\nHome > prestashop > Bulk / Mass editing products\nModuł Bulk / Mass editing products umożliwia szybką jednoczesną edycję wybranych przez nas grup produktów. Za stworzenie tego modułu odpowiada SEOSA. Bulk / Mass editing products dostępny jest w 9 wariantach językowych w tym również w polskim. Praca z wykorzystaniem tego modułu możliwa jest już przy posiadaniu podstawowych umiejętności obsługi PrestaShop. Bulk / Mass editing products jest modułem płatnym, za pomocą którego dokonasz jednoczesnej edycji wielu produktów. Za pomocą modułu możesz między innymi edytować:\nNaliczanie stawek podatkowych\nUstawienia dostępności produktów\nPrzyporządkować produkty do kategorii\nUstalić opisy dla produktów\nWybrać warianty dostawy\nUsunąć wybraną grupę produktów\nDo czego służy Katalog stron ?\nCo określa Atrybut sponsored ?


Było ich trzech braci: Piotr, Gerard i Egon. Nie mogli żyć bez sportu, ale też przez dłuższy czas nie potrafili sobie w nim znaleźć miejsca. Próbowali kilku dyscyplin, ostatecznie pozostali przy szermierce. W tych latach młodzieńczych przygód, Egon był z nich najbardziej nieśmiały, pozostawał w cieniu braci, pozwalał się im kierować. Namówili go do treningów w sekcji szermierczej Piasta. Trenował, ale bez większego zapału. Po jakimś czasie zrezygnował i szukał szczęścia na boisku piłkarskim. Potem znów bracia przekonali go do szermierki i tak wrócił na planszę. Tu dostrzegł jego talent Antoni Franz. Poza pracą na treningach, prowadził z nim przyjacielskie rozmowy, opowiadał o karierach sportowych, o wielkich mistrzach i drodze do sukcesu. Nie snuł przed młodym adeptem szermierki mistrzowskich miraży, ale mówił o trudnej drodze do mistrzostwa, o pracy jaka go czeka i był bardzo wymagający na zajęciach. Franke pracował z uporem i był najbardziej pojętnym uczniem fechtmistrza Franza. Ten zadowolony był z postępów swego ucznia, stawiał mu jednak coraz wyższe i trudniejsze wymagania. Wreszcie po 4 latach pracy przyszedł pierwszy sukces: tytuł Mistrza Polski juniorów we florecie i wyjazd na mistrzostwa świata do Budapesztu. Krajowi fachowcy zachwycali się techniką Egona. Może nie walczył on tak efektownie jak nieco starsi od niego, sławni już w Europie szabliści, ale pod okiem Franza do perfekcji opanował swą ulubioną .broń, doszedł do mistrzowskiego nią władania. Pod koniec 1955 roku Franke powołany został do wojska. Był wzorowym żołnierzem, do domu zaczęły napływać listy z pochwałami. Za dobre wyniki w szkoleniu, przeniesiony został do warszawskiej Legii. Tu trenował pod okiem Andrzeja Przeżdzieckiego, zdobywając w 1956 roku tytuł wicemistrza Polski i wygrywając jeden z turniejów eliminacyjnych po barażu z Rydzem i Twardokensem. Jesienią 1957 r. Franke wrócił do Gliwic. Jego trenerem zostaje Zbigniew Czajkowski. Pracują całymi godzinami, nowy fechtmistrz jest bardzo wymagający, widząc w młodym, szczupłym a wysokim floreciście przyszłego mistrza. Efekt - ćwierćfinał turnieju floretowego na Festiwalu Młodzieży w Moskwie. Floret polski przeżywał wtedy okres wielkich przemian. Odchodzili starzy mistrzowie, którzy w światowej szermierce nie zdziałali dużo, przychodziła cała plejada młodych, przed którymi była przyszłość. Co ważniejsze, zaczęto również na florecistów zwracać coraz większą uwagę, zrównując ich z faworyzowanymi dotąd szablistami. Wśród kandydatów do drużyny na mistrzostwa świata w 1959 roku w Budapeszcie, znalazł się również Franke. Musiał dzielnie się trzymać, by sprostać wielkiej rywalizacji z Parulskim, Woydą, Różyckim, Nielabą. Nagła niedyspozycja i operacja wyrostka robaczkowego pokrzyżowała mu plany. Na szpitalnym łóżku liczył dni i godziny dzielące go od wyjazdu, martwił się czy odrobi zaległości. Odrobił i wyjechał. nad Dunaj. Zespół osiągnął półfinał, a więc najlepszy wynik w dziejach tej broni, Indywidualnie Franke odpadł w ćwierćfinale. To już coś było; z jeszcze większym zapałem cała piątka florecistów zabrała się do pracy, jej wynikiem było 5 miejsce na Igrzyskach olimpijskich w Rzymie (rok 1960). W półfinale Polska przegrała po zaciętej walce z ZSRR - 6:9, podczas gdy dwa dni wcześniej na treningu te sam zespół pokonał Rosjan 9:3. W. 1961 roku na mistrzostwach Świata w Turynie przyszedł wielki sukces - brązowy medal w klasyfikacji drużynowej a indywidualnie 9 miejsce. Te mistrzostwa utkwiły Egonowi dobrze w pamięci, bo któż nie pamięta pierwszego medalu, tym bardziej jeśli nim jest krążek z mistrzostw świata. Nie oto jednak idzie. Franke był o krok od finału turnieju indywidualnego. Los tak zrzędził, iż dwaj Polacy: Franke i Woyda spotkali się w jednym z półfinałów. Uzyskali identyczną ilość zwycięstw i o awansie miał decydować barażowy pojedynek. Że akurat musiał to być Woyda! Walka dramatyczna i nerwowa, przegrał ją Egon 3:5. Do rewanżu doszło na mistrzostwach Polski w 1962 r., i wtedy tytuł powędrował już do Gliwic. To było wielkie święto w rodzinie Frankego i w macierzystym klubie. Nie wiedziano jeszcze wtedy, że z dalekiego Buenos Aires Egon przywiezie drugi brązowy medal Mistrzostw Świata, za trzecie miejsce drużyny floretowej. Te nagłe i nieoczekiwane sukcesy, zwróciły uwagę całego świata na polskich florecistów, uważano ich za faworytów mistrzostw świata w Gdańsku, Egon Franke stawiany był w równym rzędzie z najznakomitszymi szermierzami świata, upatrywano w nim faworyta w Gdańsku. Przed tymi zawodami Franke mówił „Była jeszcze mała powinność krajowa, turniej o tytuł najlepszego florecisty w kraju. Czułem się znakomicie, wierzyłem w obronę zdobytego przed rokiem tytułu. Do finału zakwalifikowałem się łatwo. Finał rozpocząłem walką z najgroźniejszym Woydą. Pojedynek obfitował w wiele błyskotliwych akcji, spięć i fleszy. W pewnym momencie odczułem ból w oku. Floret przeciwnika przebił maskę i drasnął mi gałkę oczną. Oczywiście dalsze walki oglądałem z trybun, dobrze że tak się skończyło. Wkrótce mogłem stanąć na planszy już podczas Mistrzostw Świata”.\nMistrzostwa te złotymi zgłoskami zapisały się w historii polskiej szermierki. Była to jedna z najpiękniejszych imprez zorganizowanych w naszym kraju, w dodatku zawody, w których sięgnęliśmy po największe trofeum – „Puchar Narodów” za zwycięstwo w klasyfikacji wszystkich broni. Na sukces ten w niemałym stopniu zapracowali floreciści, a wśród nich Egon Franke. Przez pierwszą turę eliminacji przebrnął z jedną porażkę, w II turze przegrał dwie walki, by znaleźć się wśród 32 zawodników walczących od tego momentu systemem pucharowym. Franke najpierw pokonał Mehla (NRF) 10:6, potem wygrał z Pascery (Węgry) 10:4, by w przepięknym pojedynku z Revenu (Francja), wygranym 10:9 zapewnić sobie miejsce w finałowej ,,4" walczącej o medale. Midler (ZSRR) w tym dniu się nie liczył, przegrał wszystkie trzy pojedynki. Na placu boju pozostali więc dwaj Polacy: Parulski i Franke oraz Magnan (Francja). Franke przegrał z Parulskim 1:5,. ale zwyciężył z Francuzem 5:4, podczas gdy Magnan pokonał Pakulskiego 5:2. Była to sensacja! Następuje baraż i teraz Franke wygrywa z Parulskim 5:2; i zwycięża Magnana 5:4, który pokonuje Egona 5:4. Wśród działaczy konsternacja. Proponuje się całej trójce przyznać złote medale o ile dogrywka nie da rezultatu. Ale Franke jest zupełnie wyczerpany wielogodzinną walką. Gładko przegrywa zarówno z Magnanem 0:5, jak i Parulskim 2:5. Gliwiczaninowi przypada więc w udziale brązowy medal, podczas gdy Parulski zdobył srebro, a Magnan - złoto.\n2.2. Egon Franke – Mistrzem Olimpijskim!\n„Przedolimpijski plan przygotowań. zawierał cele. zadania, środki metodyczne. obciążenia. rodzaje i kierunki, lekcji, zadania szkoleniowe i wynikowe na 1964 rok, plan udziału w zawodach, etc. Urzeczywistnienie tego planu napotkało na spore trudności, ponieważ w tym przedolimpijskim okresie Egon miał dwa pogrzeby w rodzinie, potem długo chorował, dopiero stosunkowo późno mógł zacząć intensywnie ćwiczyć. Mimo tych kłopotów i słabszych wyników przez dłuższy okres czasu, Egon stopniowo przychodził do siebie i udało mu się zakwalifikować do drużyny olimpijskiej, a tuż przed Igrzyskami wykazał znaczną zwyżkę formy. W Tokio przez dwa tygodnie jeszcze przed zawodami intensywnie ćwiczyliśmy, a Franke czuł się coraz lepiej i coraz lepiej walczył. W wolnych chwilach zwiedzaliśmy ogromną i nader egzotyczną metropolię. Egon jedynie nieco cierpiał kiedy "na siłę" zabierałem go do teatru na japońskie "Kabuki", którym byłem oczarowany. Egon ma znakomite poczucie humoru i po przedstawieniach "Kabuki" świetnie parodiował gesty i okrzyki japońskich aktorów samurajów. Dni pobytu w Tokio mijały szybko i wreszcie nadszedł czas, kiedy musiałem zgłosić trzech florecistów do turnieju indywidualnego. Zgodnie z moją oceną formy zgłosiłem w Kierownictwie Technicznym R. Parulskiego, W. Woydę, i E. Frankego. Moja decyzja o wystawieniu Egona do mistrzostw indywidualnych wywołała burzę protestów i nader nieprzychylnych komentarzy. Wiele osób uważało, że była to decyzja nieobiektywna i niesprawiedliwa z uwagi na słabsze wyniki Egona w pierwszej połowie roku. Jeden z dziennikarzy z Warszawy przysłał nawet telegram "protestacyjny" do kierownictwa naszej reprezentacji olimpijskiej. Na szczęście, kierownik ekipy, sekretarz PKOL Tomasz Lempart zaufał mi, a po zdobyciu przez Egona złotego medalu, serdecznie mi gratulował, nie tylko wyniku, ale odważnej i stanowczej postawy. Przypomniało mi się wówczas trafne i dowcipne powiedzenie Jana Mulaka, że decyzje trenera nie muszą być sprawiedliwe, decyzje muszą być słuszne. O trafności i prawdziwości tego twierdzenia przekonałem się wiele razy. W przeddzień rozgrywek indywidualnych we florecie przeprowadziłem wieczorem, w kuchni naszego domku w wiosce olimpijskiej lekcję z Egonem. Egon "robił" znakomicie - precyzyjne prowadzenie broni, szybkość decyzji i wykonanie, błyskawiczna orientacja i świetny nastrój. Powiedziałem mu wówczas, że zadowolony będę tylko ze złota. Trzynastego października rozpoczęły się rozgrywki we florecie indywidualnym. Przeprowadziłem lekcje rozgrzewkowe z trójką naszych zawodników. Wszyscy pewnie przeszli pierwszą eliminację w grupach. Egon w grupie pokonał gładko dwóch byłych mistrzów świata - Węgra Gyuritsć i Anglika Allana Jaya oraz słabszych nieco zawodników, Koreańczyka i Argentyńczyka. Ostatnią walkę w grupie przegrał niespodziewanie z Japończykiem Muno. Witek Woyda i Rysiek Parulski też mieli po jednej porażce. Druga kolejka eliminacji w grupach zaczęła się dla Egona niedobrze, przegrał bowiem z Egipcjaninem i Markiem Midlerem po 4:5. Był wolny, walczył ospale i nie mógł się pobudzić. Poradziłem Egonowi przemycie twarzy zimną wodą, przeprowadzenie dodatkowej rozgrzewki, co poskutkowało. Następne walki wygrał pewnie i bez żadnych trudności, ale przeżywałem już "chwile grozy". Witek Woyda też zaczął źle, ale przeszedł do dalszych rozgrywek. Mistrz świata z Turynu i wicemistrz z Gdańska - Ryszard Parulski odniósł tylko dwa zwycięstwa i po dogrywce odpadł z dalszych walk. Była to bardzo przykra niespodzianka i nieprzyjemny wstrząs. Z pierwszej kolejki eliminacji bezpośredniej, na podstawie dobrego rozstawienia, zwolnieni są Franke i Woyda, czyli rozpoczynają walki od razu w szesnastce. Witold Woyda nie może jakoś sobie poradzić z wysokim, długorękim świetnym florecistą francuskim Danielem Revenu i ku naszemu przykremu zaskoczeniu gładko przegrywa Z trójki florecistów został nam już tylko Egon. Na jego drodze stanął weteran szermierczych plansz, 44–letni zawodnik z USA, który na "stare lata" osiągnął świetną formę. Prowadzi cały czas Axelrod, Egon wyrównał na 7:7, ale bardzo szybki Amerykanin znowu wyszedł na prowadzenie 9:7. Jeszcze jedno trafienie u Egona i koniec marzeń o dobrym wyniku. Egon jednakże wyrównuje do stanu 9:9, poczym decyduje się na śmiałe i złożone działanie: szóste wiązanie, zwód pchnięcia dołem i pchnięcie wyminięciem górą z krokiem wypadem i... trafia! Oddychamy z ulgą, Egon jest już w ósemce. W walce o finałową czwórkę wygrywa gładko ze znakomitym Hoekynsem 10:4, pokazując świetną technikę, wielkie bogactwo różnych działań, polot i odwagę. Finał z czterech zawodników ma być rozgrywany następnego dnia wieczorem. W miłym nastroju wracamy do wioski olimpijskiej, gdzie na domku kierownictwa wita nas napis "Vivat Franke! - czekamy na złoto!". Następnego dnia przed południem sędziowałem walki florecistek, z czego byłem zadowolony, bo skupiając się na sędziowaniu mniej denerwowałem się mającym nastąpić finałem florecistów. Po południu przeprowadziłem lekcję rozgrzewkową z Egonem (przykładał on wielkie znaczenie do lekcji indywidualnej, a ja w lekcji. starałem się m.in. wpływać na jego nastrój oraz motywację i poziom pobudzenia). Rozpoczął się wielki finał. W pierwszej walce Magnan wygrał ze swym rodakiem Revenu 5:3, a Egon łatwo i wysoko pokonał zeszłorocznego mistrza szpady Austriaka Loserta 5:1. Dobry początek, medal brązowy jest już prawie pewny. Z Losertem wygrywa również Magnan 5:2 i teraz Franke staje do walki z Revenu. Pierwszy trafia Francuz, ale Egon zadaje kolejno trzy trafienia i jest 3:1! W zaciętym pojedynku dochodzi do stanu 4:4. Meczące napięcie, wreszcie Egon zadaje rozstrzygające trafienie. Brawo! Jest już srebrny medal. Revenu bije następnie Logerta i do decydującej o złotym medalu walki stają Franke i Magnan. obaj świetni szermierze o doskonalej technice, dużej szybkości i różnorodności działań zarówno obronnych jak i zaczepnych. W sali nabitej widzami wielka cisza i napięcie. Dla nas bardzo mile jest to, że sądząc po oklaskach i reakcjach widowni podczas poprzednich walk - sympatia widzów jest po stronie Polaka. Staram się być spokojny i opanowany. ale w głębi duszy jestem bardzo podniecony i czuję jak kropelki potu spływają mi po twarzy i plecach. Obok innie siedzi Andrzej Przeździecki i zapewnia mnie. że Egon wygra. Tuż po .rozpoczęciu walki Egon prowadzi 3:0! Widzowie biją brawo, Andrzej Przeździecki mówi ,.No. chyba już mamy złoto". Ale Magnan nie daje za wygraną, zadaje dwa trafienia i jest 3:2. odpowiedź Egona i jest 4:2. Magnan jednak wyrównuje do stanu 4:4. Przeżywamy ogromne emocje, chociaż wierzę, że Egon wygra. Obaj zawodnicy walczą teraz z nadzwyczajnym skupieniem, ale Egonowi udaje się wychwycić krótką chwilę obniżenia uwagi swego przeciwnika, wykonuje błyskawiczne natarcie proste z wypadem. Magnan całkowicie zaskoczony ani drgnął. Na wyświetlaczu zapaliło się jedno światełko, po stronie Francuza. Egon zerwał maskę i bardzo dokładnie, niespiesznie zaczął wykonywać ukłon szermierczy. Magnan podszedł do niego i podał mu rękę. Jest zloty medal, pierwszy zloty medal w dziejach naszej szermierki! W naszym obozie szal radości, podbiegamy do Egona i rzucamy go do góry. .Jest to wielka nagroda za lata żmudnego wysiłku i pokonywania trudności i przeszkód (m.in. choroby, wypadki itd.). Powstał spory tumult W1odzimierz Reczek, prezes FIE de Capriles (wielki przyjaciel polskiej szermierki), trenerzy i zawodnicy, nasi i obcy, tłoczą się składając gratulację. Mamy wielką satysfakcję, tym bardziej, że zwycięstwo zostało odniesione po zaciętej, wyrównanej walce ze świetnym przeciwnikiem. Claude Magnan okazał się wielkim sportowcem i w wywiadach podkreślał zalety Egona i jego dżentelmeńską postawę na planszy. Dzisiaj, niestety jest coraz mniej takich rycerskich gestów”\nNastępnego dnia do wioski olimpijskiej napłynęły liczne telegramy, m.in. od GKS "Piast", Huty l-go Maja z Gliwic, miejskich, wojewódzkich i sportowych władz Gliwic i województwa z gratulacjami i życzeniami powodzenia w zawodach drużynowych\n15 października rozpoczęły się walki drużynowe. Polacy odnieśli pewne zwycięstwa nad ekipami Australii, Wielkiej Brytanii Następnego dnia odbyło się finałowe spotkanie o zloty medal z drużyną Związku Radzieckiego. Była wielka pompa, Polacy nie rozpoczęli jednak zbyt udani. ZSRR prowadziło 3:1. W przedostatniej walce jednak tylko jedno trafienie dzieliło polaków od złotego medalu w turnieju drużynowym. Niestety Parulski przegrał i losy złotego medalu miały się rozstrzygnąć w pojedynku Franke - Sysskin. Egon prowadził już 4:2, brakowało jednego pchnięcia, niestety, Rosjanin zadał trzy i to reprezentacja ZSRR mogła się cieszyć z sukcesu drużynowego.\n„Stanąłem od pojedynku z Syskinem jakiś zdekoncentrowany, kompletnie obojętny” - wspomina Franke. – "Przyszło nagle odprężenie po olbrzymim skupieniu, jakie kosztował mnie turniej indywidualny. Ale początkowo szło mi dobrze i prowadziłem. Jedno trafienie dzieliło drużynę od złotego medalu. Zamiast ryzykować rzut, wyczekiwałem i to mnie zgubiło. Rosjanin walczył odważnie i ambitnie, trafił mnie trzy razy z rzędu. Trzecie trafienie nie było czyste. Trafiliśmy równocześnie i to nie ulegało wątpliwości. Węgierski sędzia był innego zdania; przyznał trafienie Rosjaninowi. Nasze protesty na nic się nie zdały". Teraz można było pomyśleć o zwiedzaniu miasta, o rodzinie, wysłać kartki i listy, poczynić zakupy upominków. Nie trzeba było daleko chodzić; wszystko znajdowało się na terenie wioski olimpijskiej. A więc poczta, punkty usługowe, dom towarowy, zaopatrzony był we wszystko - od maleńkiej pamiątki po najdroższe tranzystory i wymyślne telewizory. Olimpijczycy mieli tu zniżkę, ale jeszcze taniej można było kupić w małych sklepikach Tokio. I tak dobiegały końca olimpijskie dni. Trzeba było myśleć o powrocie do kraju, a najsmutniejsze są chwile pożegnań - mówi piosenka. W Tokio towarzyszyła szermierzom 19.1etnia Japoneczka, która zaprzyjaźniła się z nami bardzo, przeżywała każdą walkę, dopingowała nas do utraty sił. Przy pożegnaniu stała w porcie przerzucając do nas różnokolorowe wstążki. Tyle wstążek, ilu nas było. Na te ostatnie chwile łączyła się jeszcze więzami wstążek z całą naszą grupą. Kiedy statek odpływał, oddalał się, dokonywała cudów zręczności, przedłużając wstążki, by jak najdłużej utrzymać z nami kontakt. Mam przed oczyma zapłakaną twarz naszej opiekunki... Dwa i pół dnia płynęliśmy do Nachotki, potem expresem do Chabarowska. Z 20-stopniowego upału w Tokio - do 15 stopni mrozu. Dalsza podróż - samolotem do Moskwy. Wystartowaliśmy w Chabarowsku o godzinie 19,30 w Moskwie była, godzina 21,30. Przelot trwał 8 godzin, odzyskaliśmy więc stracony nad Biegunem dzień. Skok do Warszawy i... wlokąca się podróż pociągiem do Gliwic. Nareszcie w domu!...\nWiadomość o powrocie olimpijczyków z Tokio rozeszła się po Gliwicach lotem błyskawicy. Na .dworcu kolejowym trudno było znaleźć miejsce. Wreszcie, gdy warszawski Express wtoczył się na peron, a w drzwiach jednego z wagonów ukazał się Franke; tłum młodzieży eksplodował „Niech nam żyje mistrz olimpijski"! Po peronach, na ulice miasta niosło się echo: "Niech żyje, niech żyje". W jednej chwili porwano znakomitego szermierza na ramiona i triumfalnie zaniesiono przed gmach dworca. Tam, z prowizorycznie skonstruowanej trybuny musiał opowiadać o Tokio, pokazywać medale - precyzyjnie wykonane krążki, złoty i srebrny, zawieszone na wstędze o barwach olimpijskich (5 kolorów: czerwony, niebieski, żółty, zielony i czarny - na białym tle). Złoty - za sukces indywidualny, srebrny - za drugie miejsce w turnieju drużynowym. Franke przywiózł z Tokio jeszcze jeden medal - za tytuły mistrza świata, ponieważ turniej olimpijski był równocześnie mistrzostwami świata. Potem uformował się pochód, prowadzony przez orkiestrę huty ,,1 Maja" i chłopców niosących transparent „Gliwice witają mistrza olimpijskiego - Egona Franke". Pochód przemaszerował głównymi ulicami do świetlicy klubowej, gdzie odbyło się pierwsze olimpijskie spotkanie...\nEgton Franke po prawej stronie po zadaniu ostatniego trafienia\nZdjecia pochodzą z prywatnych archiwów Prof. Zbigniewa Czajkowskiego i Piotra Tomali


Mamy przyjemność zaprezentować Państwu na sprzedaż niepowtarzalną nieruchomość - idealną pod inwestycję - znajdującą się w doskonałej lokalizacji przy ul. Władysława Broniewskiego 87 na warszawskiej dzielnicy Bielany.\nNieruchomość o powierzchni 53 m2 znajduje się na 8 piętrze w 10 piętrowym budynku z 1975 roku. Budynek z odnowioną elewacją, ocieplony, w minionym roku wyremontowane zostały klatki schodowe; duże i nowoczesne windy.\nSkłada się z 3 kawalerek typu studio, każda z nich posiada jasny, przestronny salon połączony z aneksem kuchennym oraz oddzielną łazienkę z WC i prysznicem.\nKawalerki po remoncie, wyposażone w meble (szafa w zabudowie, kanapa, stół i krzesła , stolik kawowy) oraz niezbędny sprzęt AGD.\nKażda z kawalerek została nowocześnie umeblowana i w pełni wyposażona - gotowe do zamieszkania.\nNieruchomość posiada 3 niezależne kawalerki typu Studio, wszystkie są już wynajęte.\nWynajęcie jednej kawalerki jest to koszt ok 1700zł.\nW najbliższej okolicy znajduje się w pełni rozwinięta infrastruktura - Lidl, Biedronka, Carrefour Express, liczne sklepy osiedlowe, piekarnie, sklepy mięsne, warzywniaki oraz targowisko.\nLokalizacja zapewnia również bliskość teatrów, kin, szkół, przedszkoli oraz miejskich parków.\nMieszkanie zlokalizowane w dogodnym punkcie komunikacyjnym umożliwiającym dotarcie do każdej części stolicy:\n- dla osób poruszających się komunikacją miejską (tramwaje 33, 22, 28, 35, 103, 114, 122, 180, 409, N41, N91),\n- dla zmotoryzowanych bliska odległość trasy S8,\n- 12 min. tramwajem do CH Arkadia,\n- ok. 15 min do centrum,\n- Stacja Metra Stare Bielany (1243 m)\n- Stacja Metra Słodowiec (1262 m)\nMichał Sknadaj tel.: 733 644 309\nZobacz Wirtualny Spacer: http://wnetrza3d.pl/realizacje/trinaki/broniewskiego-2956/\nNumer oferty: WLI-MS-382


PISANE PRZY KAWIE: marca 2011\nAutor:Kore Joanna o 3/28/2011 07:24:00 AM Brak komentarzy: Linki do tego posta\n"Nie oglądaj się" – te słowa słyszy wciąż główna bohaterka filmu. "Nie przyglądaj się przeszłości", "Żyj tu i teraz". Takich rad może udzielić tylko ktoś, kto pamięta i kto chciałby jednocześnie zapomnieć. Jeśli jednak nie masz przeszłości, jesteś nikim. Twoja egzystencja zawieszona jest w próżni i trwa w pozornej równowadze, którą zburzyć może wszystko, ot, choćby odmowa wydrukowania powieści.\nTo jest właśnie przypadek Jeanne (Marceau). Kobieta przeżyła w dzieciństwie poważny wypadek. Jej los się odmienił, choć nie rozumiała zdarzeń, które wtedy miały miejsca, ani konsekwencji tego, co nastąpiło potem. Opiekujący się nią dorośli nie stanęli na wysokości zadania. W rezultacie Jeanne żyje z białą plamą w miejscu, które u innych wypełniają wspomnienia. Dlatego ma obsesję na punkcie przeszłości i dlatego zostaje cenioną autorką biografii. Kiedy jednak próbuje napisać na poły autobiograficzną powieść, jej starania spełzają na niczym. Brak pamięci jest bolesnym piętnem i przeszkodą w realizacji marzeń. W sytuacji wysokiego stresu i frustracji Jeanne zaczyna się zmieniać. Najpierw modyfikacje pojawiają się w jej otoczeniu: meble w domu zdają się inaczej poustawiane. Potem transformacji ulegają jej mąż i dzieci, a i ona sama wygląda obco. Jeanne jest przekonana, że tylko oglądając się, odkrywając przeszłość, jest w stanie rozwiązać zagadkę teraźniejszości. I ma rację. Nie wie jednak, jaką cenę przyjdzie jej za to zapłacić.\nHistoria sama w sobie opowiedziana jest w dość karkołomny sposób, ale gra aktorek nie pozwala przejść obojętnie nad tym filmem , polecam bardzo wszystkim.\nAutor:Kore Joanna o 3/25/2011 03:49:00 PM Brak komentarzy: Linki do tego posta\nAutor:Kore Joanna o 3/22/2011 02:03:00 PM Brak komentarzy: Linki do tego posta\nAutor:Kore Joanna o 3/16/2011 07:53:00 AM Brak komentarzy: Linki do tego posta\nAutor:Kore Joanna o 3/16/2011 07:31:00 AM Brak komentarzy: Linki do tego posta\nciągle jeszcze piękne tulipany, kawa copuccino oraz karmelowe ciasteczko...\ni czegóż jeszcze można chcieć od tego popołudnia, a wieczorem oglądamy film z Ukochanym, te wszystkie drobnostki czynią moje życie wspaniałym.\nAutor:Kore Joanna o 3/15/2011 11:24:00 AM Brak komentarzy: Linki do tego posta\nAutor:Kore Joanna o 3/13/2011 08:44:00 AM Brak komentarzy: Linki do tego posta\nAutor:Kore Joanna o 3/13/2011 08:22:00 AM Brak komentarzy: Linki do tego posta\nAutor:Kore Joanna o 3/10/2011 07:00:00 AM Brak komentarzy: Linki do tego posta\nAutor:Kore Joanna o 3/10/2011 06:51:00 AM Brak komentarzy: Linki do tego posta\nAutor:Kore Joanna o 3/07/2011 10:36:00 AM Brak komentarzy: Linki do tego posta\nnowy numer , czyli Bazaar w niedzielne popołudnie...\nAutor:Kore Joanna o 3/06/2011 09:51:00 AM Brak komentarzy: Linki do tego posta\nAutor:Kore Joanna o 3/05/2011 10:26:00 AM 3 komentarze: Linki do tego posta\nAutor:Kore Joanna o 3/01/2011 12:25:00 PM Brak komentarzy: Linki do tego posta


Nie wyobrażam sobie jechać na trening nie zastanawiając jak się czuje pies: w domu, podczas spacerów, w relacji z opiekunem, w relacji z napotkanymi psami... Nawet jeżeli jest to zwykły trening posłuszeństwa, a nie pełna konsultacja behawioralna, a oczekiwaniem opiekuna jest nauka podstawowych umiejętności przydatnych na codzień.\nNie wyobrażam sobie prowadzić zajęć grupowych nie zastanawiając się jakie ćwiczenia, które miejsce w sali czy na placu, jaka forma nagradzania będzie najlepsza dla każdego z psów. Umiejętności, które nabyłem szkoląc się "na behawiorystę" czy prowadząc treningi terapeutyczne wpoiły mi pewne "zboczenie zawodowe" - oceń emocje i nastrój psa i zwracaj dużą uwagę na to, jak się czuje w różnych sytuacjach.\nWizyta u pierwszego psa\nOczekiwani klienta: lepsza kontrola nad zachowaniem psa\nProblem: oszczekiwanie psów na smyczy\nJestem na spotkaniu u dynamicznego, pobudliwego teriera-wymuszacza. Widzę, że ciągnie i szczeka widząc innego psa. Uczę go skupienia uwagi, gdy pojawiają się w okolicy psy, do których chciały pobiec i się z nimi pobawić. Zaczynam trenować w dużej odległości, mam małe oczekiwania i często nagradzam w sposób dynamiczny. Np. zabawą w przeciąganie, która jest bardzo naturalna dla terierów i będzie zwykle bardziej wartościowa od smakołyka. Tym bardziej, gdy pies zrezygnuje z kontaktu z ulubionym kumplem. Z drugiej strony, gdy czuję że pies mnie lubi, dobrze i bezpiecznie się przy mnie czuje nie mam obiekcji, aby w zdecydowany sposób stanąć mu na drodze nie pozwalając na ciągnięcie do drugiego psa. A na kontakty z psami pozwalam w bezpiecznych miejscach.\nWizyta u drugiego psa\nWidzę psa, który się wycofuje, nie ma ochoty na kontakty ze wszystkimi psami, a w bliskim dystansie zaczyna oszczekiwać, aby oddalić od siebie zagrożenie. Te sygnały świadczyć mogą o przeżywanym strachu czy obawie, a oddalenie zagrożenia sprawie, że pies odczuwa ulgę. Mimo, ze "z wierzchu' problem podobny do wcześniej opisanego, wątpię, abym tego psa uczył skupiania uwagi. Raczej staram się dobrać taką odległość od mijanego psa, w której pies czuje się bezpiecznie i uczył spokojnego obserwowania przechodzącego psa. Pies zaczyna mi ufać, bo wie, że w sytuacji stresującej pomogę mu znaleźć takie rozwiązanie, aby strach był jak najmniejszy. Do kontaktów szukam spokojnych psów i spokojnych miejsc, gdzie można pójść na swobodny spacer, gdzie można powęszyć i przemierzać przestrzenie.\nPomimo, że oba opisane przeze mnie psy nie mają bardzo poważnych problemów i często opiekunowie zwracają się z tego typu problemami do trenerów, a nie do behawiorystów, to ważna jest odpowiednia ocena sytuacji, emocji które przezywa pies podczas spaceru. Pomimo, że nie prowadzę szkoleń dla behawiorystów, są to szkolenia trenerskie, to uczę kursantów rozumienia pewnych problemów, rozumienia emocji psów. M.in. stąd też pomysł na prowadzenie zajęć w schronisku - można spotkać tam mnóstwo psich charakterów, można obserwować ich zachowania, oceniać ich emocje, empatyzować i dobierać takie ćwiczenia, które mogą im pomóc.


5 POWODÓW DLA KTÓRYCH WARTO POSTAWIĆ NA DREWNIANĄ PODŁOGĘ – Portal biznesowy FORUM FIRM\nDąb to drzewo iście magiczne. Symbol energii, siły i długowieczności. Król i ojciec wszystkich drzew. Nie bez przyczyny wielu kojarzy się z czymś trwałym, ponadczasowym i szlachetnym. Wystarczy tylko wyobrazić sobie jak sprawdzi się drewno dębowe w formie podłogi, która towarzyszy nam każdego dnia.\nO dobroczynnych właściwościach naturalnego drewna można wiele przeczytać. Dzieje się tak nie bez przyczyny. W formie elementów naszego domu sprawia, że wnętrza są przytulne, a przebywanie w nich koi i daje wytchnienie po ciężkim dniu w pracy. Oprócz tego doskonale pochłania wilgoć, zapewnia bardzo dobrą akustykę, poradzi sobie z dziecięcymi zabawami, a co najważniejsze, przy odpowiedniej pielęgnacji zostaje z nami na lata.\n1. Po pierwsze – wygląd\nWygląd nie ma znaczenia, jednak to on zwraca naszą uwagę w pierwszej kolejności. Podobnie dzieje się z wnętrzami. W tych, gdzie zamontowano drewniane podłogi możemy liczyć na bardzo dobre wrażenie. Niezależnie od tego, czy mowa o klasycznych wnętrzach, czy też mieszkaniach urządzonych bardziej nowocześnie. Właśnie dlatego w meblarstwie i wnętrzarstwie drewno nadal nie ma sobie równych wśród pozostałych materiałów.\n2. Po drugie – samopoczucie\nPrzebywanie w otoczeniu naturalnego drewna porusza nie tylko aspekt zdrowotny, ale zwyczajnie takie miejsca stają się dla nas przytulne. To z kolei automatycznie przekłada się na nasze lepsze samopoczucie, o które warto dbać regularnie. Wrażenia dotykowe, wygląd, a nawet zapach – to wszystko ma ogromne znaczenie.\n3. Kupujesz drewno – dbasz o środowisko\nCoraz większa świadomość z zakresu ekologii popycha wielu ludzi do śmielszego inwestowania w materiały pochodzenia naturalnego. Takie właśnie są drewniane podłogi, bowiem drewno jest materiałem w stu procentach przyjaznym środowisku. Nie zawiera szkodliwych substancji, co także pozytywnie wpływa na zdrowie osób przebywających w jego otoczeniu.\n4. Reguluje mikroklimat i poziom wilgoci\nPodłogi z naturalnego drewna budują – dosłownie i w przenośni – atmosferę wnętrza. Zabezpieczone olejem elementy, za sprawą swoich właściwości higroskopijnych, regulują wilgotność powietrza. Dzięki nim, w pomieszczeniu panuje mikroklimat mający pozytywny wpływ na nasze samopoczucie i zdrowie.\n5. Zostanie z nami na lata\nWybór odpowiedniej podłogi to decyzja na lata. Tak jak w kwestii wielu elementów naszych wnętrz możemy wprowadzać częste zmiany, tak w przypadku dębowych podłóg, takie modyfikacje nie są konieczne. Drewniany parkiet jest solidny i posłuży nam na lata. Aby się jednak tak stało, musimy o nie prawidłowo zadbać, regularnie je konserwując i na bieżąco dokonywać niezbędnych, drobnych napraw.\nPodłogi wykonane z naturalnego drewna różnią się pod każdym względem od laminatów (elementów z fabrycznie naniesionym rysunkiem drewna). Już samo przebywanie w pomieszczeniu, w którym zamontowano drewniane deski, czy klepki wystarcza, żeby dosłownie poczuć różnicę.\nWarto natomiast pamiętać, że drewniane podłogi to produkt, który zmienia swoje właściwości pod wpływem przemian zachodzących w otoczeniu. Na to nie mamy wpływu. Jednak odpowiednie użytkowanie i czyszczenie parkietu pozwolą dłużej cieszyć się naturalnym pięknem drewna. Najbardziej optymalnym zakresem temperatury (zarówno dla człowieka, jak i podłogi) jest przedział 18-22 stopni w skali Celsjusza. Wilgotność powinna się z kolei kształtować na poziomie 45-60 proc. Trzeba mieć to na uwadze, jeśli nie chcemy, aby w podłodze powstawały szczeliny. Niekorzystne warunki mogą doprowadzić także do pęcznienia drewna.\nKażda naturalna drewniana podłoga wymaga pielęgnacji, tego nie zmienimy. Mamy jednak wpływ na to jak będzie wyglądało jej bieżące czyszczenie i okresowa konserwacja. Decyzja o wyborze podłogi determinuje bezpośrednio sposób, w jaki będziemy o nią dbali. O tym, że podłoga wykonana z naturalnego drewna jest inwestycją długoterminową trzeba pamiętać nie tylko na etapie podejmowania decyzji zakupowej, ale także (a może przede wszystkim) już po jej nabyciu. Jeśli chcemy cieszyć się nią latami, ważne jest, aby zadbać o nią w odpowiedni, zalecany przez producenta, sposób.\nPielęgnacji podłogi nie warto traktować w kategorii nowego sprzętu RTV czy AGD i podchodzić do jej obsługi intuicyjnie, bez zapoznania się z instrukcją. Biorąc pod uwagę mnogość i różnorodność dostępnych rozwiązań, „wypróbowane” przez znajomych sposoby i polecane przez nich środki także nie zawsze będą odpowiednie do każdego rodzaju podłogi. Pierwszym krokiem do właściwej pielęgnacji drewnianych desek czy klepek jest lektura instrukcji producenta.


Kobra - oddział specjalny, odc. 13. Alarm für Cobra 11 - Die Autobahnpolizei, s02e13\nKobra - oddział specjalny, odc. 13\nAlarm für Cobra 11 - Die Autobahnpolizei: Sonnenkinder, s02e13\nZgodnie z przepowiednią sekty o nazwie Dzieci Słońca nadchodzi właśnie koniec świata. W samo południe członkowie odłamu zamierzają popełnić zbiorowe samobójstwo w Australii i Indiach. Andrea postanawia dostać się do zabudowań sekty, aby ratować swoją siostrę. Niestety, zostaje zdemaskowana i aresztowana. Zbliża się południe. Wyznawcy Dzieci Słońca udają się do opuszczonej fabryki.


Holandia. Pacjenci skarżą się na błędy w leczeniu - RMF 24\nHolandia. Pacjenci skarżą się na błędy w leczeniu\nSobota, 30 października 2021 (21:39)\nDwudziestu procentom pacjentów szpitali w Holandii postawiono złą diagnozę, podano niewłaściwe leki lub popełniono błędy w ich leczeniu - wynika z ankiety przeprowadzonej przez Holenderską Federację Pacjentów.\nAnkietą objęto 7800 pacjentów, którzy byli w szpitalu w ciągu ostatnich dwóch lat. Z badań Federacji wynika, że najczęstszym błędem jest stawianie przez lekarzy niewłaściwej diagnozy.\nJednocześnie zdarzało się, iż lekarze nieprawidłowo zakładali szwy, które pękały, podawali nieodpowiednie leki, a nawet operowali niewłaściwą część ciała.\nDwie trzecie osób, które skarżyły się na popełnione błędy w procesie leczenia szpitalnego, wskazywały, iż powodem pomyłek była słaba komunikacja między personelem i nieprzykładanie wagi do dokumentacji medycznej.\nSpośród ankietowanych pacjentów 22 proc. skarżyło się na tymczasowe urazy fizyczne, a 16 proc. - na trwałe dolegliwości fizyczne. 19 proc. z nich wskazało również, że po pomyłce doznało urazów psychicznych, takich jak objawy lękowe lub depresyjne.\nJak informuje Federacja, 13 proc. poszkodowanych złożyło skargę na szpital lub roszczenie o odszkodowanie. Jednocześnie aż 83 proc. wszystkich badanych uważa, że "szpitale robią wszystko, co w ich mocy, aby zapobiec pomyłkom".\n"Ludzie muszą mieć pewność, że w szpitalu są w dobrych rękach. Dlatego dobrze, że wiemy, jakie błędy są popełniane, bowiem razem możemy to zmienić" - powiedziała dziennikowi "Algemeen Dagblad" dyrektor Federacji Pacjentów Dianda Veldman.\nTagi:szpital, pacjentki, Holandia


STRONA GŁÓWNA - Anna Bezdziecka\nCOACHING KARIERY I ZMIANY ZAWODU\nPomagam kobietom wykorzystać\nkryzys zawodowy jako trampolinę do\nodbudowania kariery na nowo.\nJesteś w przełomowym momencie życia zawodowego?\nNie wiesz od czego zacząć zmiany? Obawiasz się efektów?\nUmów się na bezpłatną 20 min. konsultację.\n„ODKRYJ 9 BLOKAD, KTÓRE POWSTRZYMUJĄ CIĘ PRZED ZMIANĄ”\nI poznaj swój dominujący stoper, by ruszyć z miejsca.\nJeśli czujesz, że utknęłaś na gruncie zawodowym. Bądź jesteś w przełomowym momencie swojego życia. Masz mętlik w głowie, który powstrzymuję Cię od działań. Czujesz, że się zmieniłaś a dotychczasowe życie jest już „za ciasne”.\nUmów się na indywidualną sesję jeśli potrzebujesz lepiej radzić sobie z emocjami. Od dłuższego czasu działasz bez planu, chaotycznie i masz obawy od czego zacząć. Chcesz pracować w pełni wykorzystując swój potencjał i naturalne predyspozycje.\nKompas Kariery to autorska formuła w postaci audytu kariery, który jest jak badanie kontrolne Twojego zdrowia.\nWarto, co jakiś czas zrobić badania profilaktyczne, a nawet trzeba! By zweryfikować poziom swojej wiedzy i kompetencji oraz przyjrzeć się osobistej postawie. Dzięki temu nadać kolejny właściwy kierunek na ścieżce spełnienia zawodowego.\nKompas Kariery to specjalnie skonstruowana formuła, abyś mogła zaktualizować informacje zawodowe i świadomie budować swoją wymarzoną przyszłość. Ponieważ na przestrzeni swojego życia zmieniasz się i rozwijasz.\nMastermind to spotkania dla kobiet z kilkuletnim doświadczeniem zawodowym, które myślą o przekwalifikowaniu się i nie wiedzą od czego zacząć. Potrzebują bezpiecznej przestrzeni do wymiany myśli, rozprawienia się z wątpliwościami, obawami i poszukania najlepszych rozwiązań.\nMastermind tworzy okazję do spotkania się z innymi kobietami w przestrzeni online. Jest doskonałym miejscem do wymiany, inspiracji i dzielenia się swoją wiedzą i doświadczeniem.\nCześć, nazywam się Anna Bezdziecka.\nJako certyfikowany coach kryzysowy, specjalista ds potencjału, trener kompetencji społecznych i doradca zawodowy wkrótce z uprawnieniami pedagogicznymi wspieram kobiety pracujące na etacie, w korporacji, które odczuwają zmęczenie i brak spełnienia z obecnej pracy.\nTowarzyszę im w odkrywaniu nowego pomysłu na siebie oraz w oswajaniu zmiany i zaprojektowaniu na nowo ścieżki kariery.\nPomagam im lepiej wykorzystać dotychczasowe doświadczenie zawodowe. By mogły skutecznie czerpać ze swoich talentów, naturalnych predyspozycji, fundamentalnych wartości i życiowej energii. Dzięki temu mogły nadać swojej karierze nowego i precyzyjnego kierunku w realizowaniu się po swojemu.\nRobię to, bo kilka lat temu sama przeszłam tę drogę. Po 12 latach w korporacji w branży odzieżowej na stanowisku menadżerskim i pierwszych symptomach wypalenia postanowiłam odejść, by pracować według własnych zasad.\nDziś mogę Ci pomóc w odkrywaniu i lepszym zrozumieniu Siebie. Byś mogła odzyskać siłę do podążania w zgodzie ze sobą, zaplanować strategiczne kroki i sukcesywnie je wdrażać. A zaprojektowana ścieżka kariery stała się dla Ciebie źródłem sensu, wewnętrznego spokoju i satysfakcji zawodowej.\nDzięki sesjom z Anią uporządkowałam, zrobiłam bilans życia zawodowego I osobistego. Nieświadoma byłam, jak myśli i przekonania mają ogromny na mnie wpływ. Każda osoba powinna zrobić sobie prezent i zafundować taki pakiet sesji. To nie tylko wzmacnia, ale przede wszystkim daje właściwy i w zgodzie ze mną kierunek działania.\nNajważniejsza była dla mnie praca z emocjami, nie wiedziałam, że stosując nieodpowiednie metody mogę sama sobie szkodzić. Wcześniej traktowałam niekorzystne emocje jako coś z czym trzeba walczyć, całkowicie eliminować. Tymczasem one powracały jak bumerang. Cieszę się, że to zrobiłam i będę dalej stosować wypracowane metody, bo widzę u siebie odpowiednie rezultaty i czuję w końcu wewnętrzny spokój i wdzięczność. To luksus na jaki sobie pozwoliłam był strzałem w 10-tkę. Mam wypracowany konkretny plan działania. Świetne prowadzenie a pytania i zastosowane narzędzia były w punkt.\nSzczerze rekomenduję Anię, bo jest osobą, której można śmiało zaufać i wiem, że skutecznie Wam pomoże.\nEliza, account manager\nPodczas programu zrozumiałam punkt w jakim znalazłam się w swoim życiu. Odkryłam głębszy sens swoich trudnych doświadczeń. Gruntownie uporządkowałam swój obszar rozwoju osobistego i kariery, której najważniejszym rezultatem jest moja nowa praca. Choć to nie było łatwe, to jednak uwierzyłam w siebie i zaczęłam praktykować na co dzień docenianie siebie. Zrozumiałam swój sposób działania i podejmowania decyzji.\nJestem bardziej pewna siebie, a świadomość tego co chcę i do czego dążę pozwala mi się lepiej koncentrować i systematycznie podejmować aktywności. Dodatkowo nauczyłam się nowej umiejętności jaką jest wyciszanie i zadawania sobie samej odpowiednich pytań.\nOlga, asystentka stomatologiczna\nUdział w programie pozwolił mi na zamianę mojego sposobu myślenia i nastawienia. Dzięki temu ułożyłam cały swój chaos w tym ważnym i wymagającym czasie jakim jest podwójne macierzyństwo. Chociaż ten proces nie zawsze był łatwy, to jednak dziękuje za Twoje wsparcie, empatię, że potrafiłaś dotrzeć do mnie, za Twój profesjonalizm.\nDzięki temu dostrzegłam, to co tak naprawdę jest dla mnie ważne, to kim jestem i co chce osiągnąć. Podczas programu nauczyłam się zatrzymywać, doceniać każdy moment a także zmieniłam podejście do planowania. Uwolniłam się od ciężaru cudzych przekonań i w końcu wzięłam odpowiedzialność za siebie oraz nauczyłam się podejmować decyzje, dzięki którym jestem „lżejsza”- weselsza, spokojniejsza. Co raz lepiej dbam o siebie i co najważniejsze uwierzyłam w siebie. Odkryłam jak fascynująca może być przyjaźń z kartką papieru.\nDziękuję za fenomenalną przygodę.\nPatrycja, kierownik sklepu\nUdział w programie pozwolił mi na to, aby zatrzymać się i zwolnić. Dzięki niemu zrozumiałam, że bardzo potrzebuję odpoczynku i znalezienia czasu tylko dla siebie. Odkryłam, że ja także jestem ważna i moje potrzeby. Przypomniałam sobie, że potrzebuję wolności pomimo, iż nie wyobrażam sobie życia bez najbliższych mi osób. Uczę się odpoczywać, relaksować i myśleć bardziej o sobie, szukam mojej przestrzeni. Uświadomiłam sobie, co jest dla mnie tak naprawdę ważne i ułożyłam hierarchię wartości.\nPotrzebowałam takiego podsumowania, autorefleksji, by docenić to co już osiągnęłam, ale też po to, by dowiedzieć się co zmienić, by w końcu poczuć radość i satysfakcję ze swojego życia.\nAnia, starszy inspektor\nWspółczesny świat jest niezwykle barwny, ciekawy i przynosi nam wiele zaskakujących rozwiązań cywilizacyjnych i technologicznych. Jednak nieprzewidywalność i niepewność dzisiejszych czasów każe nam także mierzyć się z ogromną ilością wyzwań dotyczących zarówno życia zawodowego jak i codziennego. Każdy z nas na przestrzeni swojego życia choć raz doświadczył kryzysu. Czym jest ten kryzys w dobie XXI wieku i w jaki sposób przyszło nam się z nim mierzyć. Zapraszam Cię serdecznie na mojego bloga Odkryj Jasną Stronę Kryzysu.\nutworzone przez Anna | Lut 27, 2020 | coaching kryzysowy | 0 Comments\nCzy wypalenie może dopaść ekspertkę? Wypalenie ekspertki staje się coraz powszechniejszym problemem. Rynek pracy ciągle się zmienia, a wraz z nim tworzą się nowe trendy pracy. Coraz więcej kobiet wybiera domowe zacisze jako miejsce wykonywania swojego zawodu. Jeszcze...\nutworzone przez Anna | Gru 26, 2019 | coaching kryzysowy | 0 Comments\nJesteś przed 40 -tką i masz dość swojej pracy. Utknięcie czy wypalenie? Naprawdę nie wiesz, co dalej? Przełom połowy kariery-czym jest, kogo dotyka i jakie ma znaczenie w naszym życiu? Potrzeba zmiany zawodowej pojawia się zwykle przed czterdziestką lub tuż po niej....\nJAK OSIĄGNĄĆ WIĘCEJ WEWNĘTRZNEGO SPOKOJU?\nutworzone przez Anna | Lis 22, 2019 | rozwój osobisty | 0 Comments\nJak osiągnąć więcej spokoju wewnętrznego i autentycznego życia? Kiedyś, pracując jeszcze w korporacji, zauważałam u siebie powtarzającą się sytuację, po której czułam przypływ złości i frustracji. I nie mogłam zrozumieć, z jakiego powodu tak się dzieje i dlaczego...\nBądźmy razem – obserwuj mnie w mediach społecznościowych i dowiedz się więcej o tym jak przygotować się do zmiany w grupie mastermind albo wciąć udział w indywidualanym programie coachingowo-mentoringowym.\n606 745 220


Peeling kawowy BŁYSKOTLIWY PROWOKATOR SHIMMER GOLD | 200 g - Gust Gust\nNaturalny i nawilżający peeling kawowy, pozostawiający skórę idealnie gładką i delikatnie mieniącą się w promieniach słońca, jak letnia opalenizna dzięki zawartości krzemu i jego właściwościom rozświetlającym. Złuszczający, nawilżający cukier brązowy, olej arganowy, makadamia i ze słodkich migdałów i wit. E pozostawia Twoją skórę aksamitnie gładką, miękką i nawilżoną. Wyrównuje koloryt i rozjaśnia przebarwienia, czyniąc ciało aksamitnie gładkim. Moc kawy robusty, pobudzając krążenie podskórne, przyspieszy redukcję cellulitu i rozstępów. Czekolada o działaniu przeciwstarzeniowym zmiękcza skórę i pomaga pozbyć się martwego naskórka. Flawonoidy, epikatechiny, katechiny i procyjanidy zawarte w czekoladzie mają właściwości przeciwutleniające - utrzymują równowagę pomiędzy naturalnie powstającymi w organizmie wolnymi rodnikami a antyoksydantami. Sól himalajska dostarcza Twojej skórze potrzebnych substancji mineralnych, elektrolitów i pierwiastków. Odświeża, rozjaśnia i poprawia koloryt.\nSposób zastosowania: zwilżyć ciało wodą, nałożyć peeling na skórę i wcierać okrężnymi ruchami. Pozostawić na ciele 3-4 min, następnie spłukać.\nSkładniki aktywne: kawa robusta, cukier brązowy, czekolada, sól himalajska, olej makadamia, olej arganowy, olej migdałowy, witamina E, mika


Uniwersalne lokalizatory GPS, trackery 1 z 1 - Garett Electronics\n» Trackery GPS\nLokalizatory GPS uniwersalne\nLokalizator GPS Garett Mini biały\nZdalny monitoring głosu\nAlarm o niskim poziomie baterii\nLokalizator GPS Garett Mini czerwony\nLokalizator GPS Garett Mini zielony\nTracker GPS, czyli inaczej lokalizator GPS, to urządzenie, którego głównym zadaniem jest zapewnienie bezpieczeństwa. Lokalizator GPS współpracuje (za pomocą darmowej aplikacji) z telefonem drugiej osoby (opiekuna), dzięki czemu na telefonie można w każdej chwili wyświetlić mapkę z zaznaczonym miejscem pobytu posiadacza trackera, a także prześledzić przebytą trasę. Trackery GPS posiadają także funkcje zwykłego telefonu. Są niezwykle przydatne na wycieczkach, a w szczególności podczas ryzykownych wypraw. Są również doskonałym narzędziem, umożliwiającym szybkie odnalezienie zaginionego zwierzaka. A dodatkowo potrafią być fascynującym wyposażeniem w różnego rodzaju grach terenowych.


Pyunkang Yul 1/3 Cotton Pad Płatki Kosmetyczne 160 sztuk SOREMO\n» Pyunkang Yul 1/3 Cotton Pad Płatki Kosmetyczne 160 sztuk\nKod produktu: 8809486680360\nPyunkang Yul 1/3 Cotton Pad naturalne płatki kosmetyczne delikatne dla skóry i wyjątkowo wydajne. W odróżnieniu od tradycyjnych płatków kosmetycznych Pyunkang Yul 1/3 Cotton Pad zostały zaprojektowane tak, aby najpierw pochłaniać wilgoć, a po naciśnięciu na skórę uwolnić ją. Produkt świetnie sprawdzi się do aplikacji środka pielęgnującego, ale również i do samodzielnego wykonania maseczki. W tym celu wystarczy rozdzielić warstwy płatka, nasączyć ulubionym produktem - tonerem lub esencją, rozłożyć na twarzy, pozostawić na 5-10 minut oraz usunąć.\nPurederm Złuszczająco - Oczyszczający Płatek Do Twarzy dwustronny płatek kosmetyczny. Strona tłoczona przeznaczona jest do oczyszczania skóry, natomiast szorstka strona złuszczy martwy naskórek.


Przygotowują punkt szczepień masowych w Kamiennej Górze – Relacje Regionalne\nTrwają przygotowania do uruchomienia punktu szczepień masowych w Kamiennej Górze. Burmistrz Janusz Chodasewicz spotkał się w tej sprawie z wicewojewodą Jarosławem Kresą. W spotkaniu uczestniczyła również prezes Powiatowego Centrum Zdrowia Barbara Kosak.\n– Punkty szczepień masowych powstają przy większych ośrodkach miejskich w całej Polsce. Takie miejsce powinno powstać również w Kamiennej Górze. Wszystko zależy, czy Narodowy Fundusz Zdrowia da nam zielone światło – mówi burmistrz Chodasewicz.\n– Mam nadzieję, że uda się pokonać wszystkie ograniczenia, głównie związane z personelem obsługującym i rozpoczniemy masowe szczepienia w mieście – dodaje burmistrz.\nPunkty masowych szczepień mają przeprowadzać nawet do 200 szczepień dziennie.


Pieśń płynie z ludu | Niedziela.pl\nMuzyka, jako forma wyrażania emocji, wspólnotowego połączenia, obecna jest na całym świecie – bez względu na kręgi kulturowe, kontynenty czy etapy rozwoju cywilizacyjnego. Najdoskonalszy z instrumentów, który dał nam Bóg – ludzki głos jednoczy nas w śpiewie. Fenomen ten jest nie do przecenienia. Dzisiejsze śpiewy, u zarania których był chorał gregoriański: psalmodia, antyfona, responsoria – wszystko to leży u dalekich podstaw tego, z czym mamy do czynienia dzisiaj, kiedy lud śpiewem, jego stylem i tematyką, wpisuje się w porządek kalendarza liturgicznego. Wierni wznoszonymi pieśniami łączą świat sacrum z tym, co de facto jest sztuką. Może nie wydumaną, bo nie o szczyty kompozytorskiego kunsztu chodzi, a wręcz odwrotnie! Chodzi o dotykające naszej wrażliwości pięknem prostoty i szczerości wyznanie wiary. Johannes Brahms, jeden z gigantów kompozycji, mawiał, że kompozytorskim spełnieniem jest to, gdy wierni w kościele śpiewają finalny efekt twórczości artysty, nie tego obracającego się w palecie barw kładzionych na płótno czy dzierżącego dłuto, ale przelewającego wiarę i chwałę Boga na papier opatrzony pięcioliniami. Fenomen muzyki sakralnej, tej wybrzmiewającej wśród wiernych, jest piękny swą spontanicznością i masowością. Buduje wspólnotę, dodaje otuchy wątpiącym, czyni odważnymi, prowadzi nas nuta po nucie, fraza za frazą, ku Credo wypowiedzianemu śpiewem, zagranemu na instrumentach. Proszę zauważyć, jak powszechne jest muzykowanie w naszych świątyniach. Dziecięce zespoły z pieśnią na ustach, z bębenkami, gitarami czy instrumentami klawiszowymi, rozśpiewane grupy oazowe, podobnie jak działające przy ochotniczych strażach pożarnych orkiestry dęte biorą sobie do serca i jak w Psalmie 96 śpiewają Bogu pieśń nową, śpiewając ją Panu we wszystkich krainach, błogosławiąc Jego imię i zbawienie od Tatr po Bałtyk, od Bugu po Odrę. Mało kto, zwłaszcza z perspektywy dużego miasta, zauważa, jak skupieni w swoich jednostkach OSP strażacy ochotnicy sięgają po instrumenty i przynajmniej dwa razy w roku podążają za swoim duszpasterzem w rezurekcyjnej procesji bądź od ołtarza do ołtarza w Boże Ciało. I nie o artystyczny, wirtuozowski wyczyn tu chodzi, ale o zjednoczenie w wierze przez muzykę. O radość w dniu św. Floriana – ich patrona, kiedy to 4 maja dziękują za tyle samo wyjazdów do akcji, ile powrotów do remizy. O parafialne chóry, skupione często wokół duszpasterzy – tych z muzycznym drygiem – czy sióstr posługujących w parafii, które chętnie wieszają gitarę na ramieniu, czy też – co najczęstsze – wokół prężnego organisty – pasjonata i zapaleńca w parafialnej scholi. Tutaj chodzi o wyśpiewanie wiary, podziękowanie za łaski płynące do nas każdego dnia, wręcz za każdy kolejny dzień ziemskiej wędrówki, prowadzący ku zbawieniu. „Usta dzieci śpiewają Ci chwałę, usta niemowląt śpiewają Ci”.


Zdjęcia rodzinne: Dlaczego jesteśmy podobni? - MyHeritage Blog\nMimo to, iż zdjęcie było robione w 60-letnim odstępie czasowym, to twarze są jakby te same. Uśmiech jest ten sam. Uszy, oczy. Mimo, iż przeminęły już dwa pokolenia, wydaje się jakby ktoś uchwycił na zdjęciach tę samą osobę, ale w różnych momentach w historii.\nGenetyka odgrywa niebagatelną rolę w podobieństwach między nami, niezależnie od tego czy jesteśmy krewnymi. Na przykład, mężczyzna mieszkający w Kanadzie może być w 99.9% genetycznie identyczny z osobą, która zamieszkuje inny kontynent i nie jest jego krewnym. Jednak te 0.1% robi różnicę.\nOtrzymaliśmy ostatnio od naszych użytkowników niesamowite zdjęcia ukazujące podobieństwo do krewnych. Efekty są wspaniałe. Poniżej przykład:\nUrodzone w odstępie 87 lat: Praprababcia Michelle i jej praprawnuczka Lucy\nNasz materiał genetyczny jest jednak bardzo skomplikowany – zawiera około 2200 genów, które są poleceniemi genetycznymi. Nasze DNA przechowuje mnóstwo informacji i liter, z których jedynie 10% jest zrozumiałe.\nWedług Profesora dr Stavita Shaleva, dyrektora Instytutu Genetyki w Emek Medical Center, w Izraelu:\n„Kiedy mówimy o podobieństwach, mówimy o materiałach i blokach, które tworzą nasze tkanki. Te zewnętrzne i wewnętrzne tkanki mają podobieństwa w strukturze białka do członków rodziny.”\nShalev wyjaśnia, że dzieci otrzymują materiał genetyczny rodziców, wraz z wyglądem zenwętrznym, zarówny od mamy, jak i ojca, pół na pół, 50% od matki, 50% od ojca. Jednakże nie oznacza to, że materiał genetyczny dziecka będzie kopią materiału od obu rodziców.\n„Dziecko otrzymuje kopie cech, które otrzymuje od rodziców, jednak cechy te mieszają się,” wyjaśnia Shalev. „Białka i inne materiały mieszają się, i kreują własną wersję.”\nJak wyjaśnisz zjawisko, kiedy dziecko jest podobne do swojego pradziadka, ale nikt inny w rodzinie nie jest do niego podobny?\nWedług Shaleva, : „Każdy człowiek posiada własną „mieszankę” materiału genetycznego. Nawet rodzeństwo czasami nie jest w ogóle do nas podobne. Są cechy, które są dominujące, gdzie niektóre funkcje są wzmocnione, podczas gdy inne w mniejszym stopniu. Wnuk może wyglądać jak pradziadek, ponieważ mają duże podobieństwo genetyczne, np. 12.5%. Z drugiej strony, pozostała część materiału genetycznego może zawierać elementy, które sprawią, że dziecko dzidziczy inne cechy już od rodziców.”\nDo kogo w rodzinie jesteś podobny/podobna? Podziel się z nami w komentarzach poniżej.\nTagi: podobieństwa w rodzinie, podobieństwo do rodziców\nJa jestem baaaaardzo podobna do mamy i słyszę to odkąd pamiętam


ZAMYŚLENIA NA IV NIEDZIELĘ WIELKANOCNĄ – Parafia pw. Krzyża Świętego i MBNP w Tarnowie\nZAMYŚLENIA NA IV NIEDZIELĘ WIELKANOCNĄ\nCzwarta Niedziela Wielkanocna nazywana jest Niedzielą Dobrego Pasterza. Rozpoczyna ona tydzień modlitw o powołania kapłańskie i zakonne. Jezus, Syn Boży, przedstawia się jako Dobry Pasterz, który troszczył się o swoją owczarnię. Posiada On władzę od Ojca, z którym stanowi jedność. Jezus odrzuca posłannictwo polityczne i ogłasza królestwo Bożego oparte o przykazanie miłości, którego granicę stanowi wiara w Niego. Natomiast do swojego królestwa zaprasza każdego, kto pragnie wypełniać wolę Ojca wyrażoną w ewangelicznej nauce.\nMisję Dobrego Pasterza mają kontynuować na ziemi wyświęceni kapłani. Istnieje kapłaństwo powszechne, w którym otrzymują udział wszyscy ochrzczeni, i kapłaństwo urzędowe, zwane też służebnym, które jest przekazywane przez sakrament święceń. Kapłaństwo powszechne uzdalnia i zobowiązuje wiernych do udziału w kulcie Bożym. Kapłaństwo urzędowe udziela natomiast świętej władzy, mocą której kapłani służą ludowi Bożemu przez nauczanie, sprawowanie kultu Bożego i duszpasterstwo. Kapłaństwo zostało ustanowione dla ludzi, którzy potrzebują zbawienia.\nKsięża znajdują się między ziemią a niebem. Jedni są młodzi, szczupli, wysokiego wzrostu, inni zaś starzy, grubi i tak niscy, że na ambonie wspinają się na palce, żeby było ich dobrze widać. Jednak wszyscy księża przybliżają do Chrystusa, karmiąc słowem i łaską Bożą. Jako dziewięćdziesięciolatek ks. Jan Twardowski stale powtarzał: „Jestem szczęśliwym księdzem”. Kochał kapłaństwo, kochał Kościół, któremu służył tak wiernie, jak potrafił. Przede wszystkim jednak kochał Jezusa. Sam stwierdził w „Autobiografii”: „Zakochałem się w Jezusie i nie spotkałem nikogo piękniejszego niż On”. Sens życia stanowiła dla niego Eucharystia i modlitwa. Mówił: „Kapłaństwo jest łaską, trzeba zaufać tej łasce. Trzeba ufać Temu, który prowadzi. Dla mnie kapłaństwo to jakaś niezwykła fascynacja osobą Pana Jezusa”.\nBóg sam wybiera człowieka, a „odpowiedzieć na powołanie znaczy pozwolić wprowadzić się na drogę wiodącą do Chrystusa” – zauważa papież Franciszek. Kapłaństwo nie opiera się na naturalnych zaletach lub osobistych osiągnięciach któregokolwiek z powołanych. To przede wszystkim życie eucharystyczne. Pismo Święte mówi otwarcie o ociężałości Dwunastu, o ich chwiejności i niewierności. Ich powołanie pochodziło wyłącznie z wolnego wyboru Jezusa. Jako reprezentanci Jezusa kapłani wciąż od nowa, sprawując Eucharystię, uobecniają Jego zbawcze wydanie się na śmierć. I w ten sposób wypełniają testament Mistrza: „To czyńcie na moją pamiątkę”.\nIV NIEDZIELA WIELKANOCNA – 22 IV 2018 – Światowy Dzień Modlitw o Powołania


Letr przegrał zanim dobrze zaczął – Gazeta Powiatowa Ziemia Obornicka\nStrona główna / Sport / Letr przegrał zanim dobrze zaczął\nLetr przegrał zanim dobrze zaczął\nOPOLE, OBORNIKI. Drugiej porażki na ringach zawodowych doznał oborniczanin, były wielokrotny Mistrz Polski w boksie amatorskim Włodzimierz Letr (1-1, 1 KO). Tym razem podczas gali w Opolu walka zakończyła się już po 12 sekundach walki! Rywalem Letra był niepokonany na ringach zawodowych Agit Kabaylel ( 8-0, 6 KO).\nNiemiec pochodzenia tureckiego nie dał najmniejszych szans bokserowi z Obornik, zdecydowanie atakując od początku walki. Pojedynek zakontraktowany na sześć rund niestety zakończył się bardzo szybko i przykro szczególnie dla Letra.\nDruga porażka doznana tak szybko w pierwszej rundzie pokazuje braki boksera, szczególnie w przygotowaniu fizycznym i kondycyjnym. Jeżeli Letr nie przepracuje kilkunastu tygodni, nie zrzuci wagi, to jego obecność w boksie zawodowym szybciej się skończy niż zaczęła. W dotychczasowych trzech walkach bokser doznał dwóch porażek przez nokaut, przy jednym zwycięstwie.


Kroki aby usunąć Adware.Win32.Jhoos | Usuwanie Spyware i Malware\n← Kroki aby usunąć Trojan Horse Generic35.QSJ\nKroki aby usunąć PUP.ATDheNetTVAp →\nKroki aby usunąć Adware.Win32.Jhoos\nAdware.Win32.Jhoos jest niebezpieczne zakażenie, które wykazuje różne złośliwe zachowania przeznaczona do uszkodzenia systemu komputerowego użytkownika Internetu, w celu realizacji zadań, w tym kradzieży danych.Digital pasożyt wyszukuje i znajduje się na tych systemach Windows tych użytkowników, którzy nie korzystają z programu antywirusowego w celu ochrony ich systemu lub nie stosować się do niektórych środków bezpieczeństwa. To nie jest tak proste chwast lub plik, który można wyeliminować tylko przez proste usuwanie lub używając antywirusa. Stworzenie hakerów cyber, Adware.Win32.Jhoos zawiera właściwości, które daje jej możliwość wykorzystania rootkitów w uciec antywirusa i większość przypadków, to również wyłączenie procesów antywirusowych aby przemycić w. Stąd, zawsze jest korzystne dla użyć zaktualizowanej programów anty-spyware do wciągniki takie szkodliwe formy zbirów z wejściem do systemu.\nOto co Adware.Win32.Jhoos może zrobić. Jak łatwo zakrada wewnątrz, to indeksuje wewnątrz pamięci i wyłącza wiele procesów, aby uruchomić się i jego proces. To również dołącza pliki i większość czasu psuje strukturę pliku, jak również prowadzące do utraty danych i corruptiona i użytkownika blokuje dostęp do nich. Jednym z największych problemów jest, gdy zaczyna utrudnia wartości rejestru. Ze względu na to, aplikacje zaczynają rozbić i System działa bardzo wolno, nawet wywala czasem. Ponadto, również nie wiele zmian w ustawieniach przeglądarki, przekierowania stron internetowych i zapisy naciśnięcia klawiszy, aby uzyskać dane osobowe oraz informacje finansowe.\nJak działa Adware.Win32.Jhoos trafia do komputera\nAutorzy szkodliwego oprogramowania zawsze staram się rzeźbić nowych sposobów włamania się nawzajem komputera za pomocą paskudne robaki internetowe takie jak Adware.Win32.Jhoos. Istnieje jednak kilka kanały dystrybucji wykorzystywane przez hakerów do wprowadzenia infekcji wewnątrz rdzenia komputera, począwszy od reklamy, wiadomości, Programy darmo, gry itp. i kilka, które nie są jeszcze znane. Ale przede wszystkim następujące wymienione nośniki są często stosowane jako wektor.\nJeden wspólny choć skutecznych źródeł, przez które Adware.Win32.Jhoos trafia do wnętrza komputera z systemem Windows. Twórcy szkodliwego oprogramowania użyć nazwy autorytatywnych lub prawdziwe witryn z przedmiotów i użytkowników przyciągają do kliknięcia na link, lub otworzyć załącznik.\nWiele innych doświadczonych użytkowników komputerów pobrać tylko o rzeczy z witryn bez skrupułów i niezaufanych bez czytania umowy użytkowników końcowych. Miejsca te są zagrożone, więc jest produkt lub program oferowany tam z Adware.Win32.Jhoos. Dodatkowo, darmowe abonamenty z tych miejsc może stać się medium, jak również. Więc należy być ostrożnym.\nMiejsca takie jak portale pornograficzne są ogromne repozytorium nieprzyjemnych infekcji, takich jak Adware.Win32.Jhoos. Więc lepiej użytkownik dala od tych domen do ochrony komputera.\nCo Adware.Win32.Jhoos zrobi w komputerze\nAdware.Win32.Jhoos, infekcja PC jest zaprogramowany na wiele brudnych działań, które mogłyby doprowadzić do nieoczekiwanych konsekwencjach później.\nAdware.Win32.Jhoos modyfikuje plików systemowych i dołącza go z kodem\nGorzej działalność Adware.Win32.Jhoos, to kradzież danych osobowych, takich jak kontakty, dane bankowe etc, prostych plików itp. To nawet śledzi co surfowania przez klawiszy nagrywania.\nKażdy użytkownik będzie zgrać przewody jego / jej komputera, jeśli on / ona cierpi z powodu tych wszystkich problemów powodzi komputer. Jedynym rozwiązaniem, aby pomóc PC odzyskać od tego jest usunąć Adware.Win32.Jhoos tak szybko, jak to tylko możliwe.\nJak pozbyć Adware.Win32.Jhoos z Windows PC\nMetoda ręczna usunąć Adware.Win32.Jhoos\nTeraz po załadowaniu systemu operacyjnego całkowicie uruchomić Menedżera zadań, trzymając CTRL + ALT + DEL kombinacji klawiszy w ogóle. Wybierz Adware.Win32.Jhoos procesy związane w karcie Procesy i kliknij “Zakończ proces” guzik.\nPo trzecie, wyszukaj wszystkie pliki i wpisy w Adware.Win32.Jhoos dysków systemu Windows i usuń je dobrze.\nPo lub wykonywania tych czynności wymaga dużo cierpliwości i uwagi od rejestru jest bardzo wrażliwy element komputera z systemem Windows, który utrzymuje informacji i wartości o różnych procesów i aplikacji. Jeden błąd może doprowadzić do niezastąpionych problemów. Eksperci doradzają fachowcy lub technicznie sprawnych ludzi do korzystania z ręcznych czynności w celu usunąć Adware.Win32.Jhoos. Jeśli jesteś początkującym, nawet nie idź do niego. Oto, gdzie drugi etapy sposobu w i że jest za pomocą usuwania oprogramowania innej firmy Adware.Win32.Jhoos.\nUsuwanie Adware.Win32.Jhoos z automatycznym Removal Tool\nNagradzany i skuteczne narzędzie do usuwania, które zostało przetestowane przed wszelkiego rodzaju agile bugów internetowych. Z zawsze gotowy do aktualizacji opcji, pomaga komputer do obrony przed nowymi i więcej potencjalnych błędów, takich jak Adware.Win32.Jhoos bardzo łatwo. Mimo, że narzędzie jest bardzo zaawansowany w zakresie programowania, patrząc na jego interfejs będzie można poczuć się jak to jest kawałek ciasta. Anti-virus funkcjonariusz wykonuje dokładne skanowanie dysku i plagi wszystko w tym rejestrze, kierującym, aby znaleźć i usunąć Adware.Win32.Jhoos i inne nasties. Możesz także użyć opcji skanowania niestandardowego, aby to skanowanie konkretnego dysku lub region na dysku twardym.\nAutomatyczne narzędzie do usuwania Adware.Win32.Jhoos: Więcej funkcji\nJak usunąć z narzędzia Adware.Win32.Jhoos Removal: Podręcznik użytkownika\nKrok 2: Pojawi się postęp skanowania dzieje. Po prostu nie rób innych pasz jednocześnie proces ten zakończy. Po skanowanie się skończy, pokaże wykaz i szczegółowe dane o wszystkich niebezpiecznych wirusów rezydujących w tym Adware.Win32.Jhoos w formacie miniatur.\nPobierz narzędzie do usuwania Adware.Win32.Jhoos teraz pozbyć się skrupułów zakażenie zakażenia i uszkodzenia plików i rujnuje wydajność systemu.\nThis entry was posted in Uncategorized and tagged Adware.Win32.Jhoos Proces usuwania, Adware.Win32.Jhoos Usunięcie Przewodnik, Kroki aby usunąć Adware.Win32.Jhoos. Bookmark the permalink.


Dźwiękoczułość – Dorota Sokołowska – Strona Array – Podlaski Instytut Kultury\nJesteś na stronie: Dźwiękoczułość – Dorota Sokołowska\nDźwiękoczułość – Dorota Sokołowska\nKrystyna Bezubik, Katarzyna Kościewicz\nWOAK w Białymstoku (2014)\n© Copyright by WOAK, Białystok 2014\n© Copyright by Dorota Sokołowska, 2014\nAutorka dotyka kwestii niezwykle istotnej i ponadczasowej – pamięci. Swoją poetykę buduje na fascynacjach odnalezionych w Białymstoku, historii miejsc i ludzi, przywołuje to wszystko na nowo, oddaje głos. Bo szkoda, by to, co raz wysłuchane, odeszło w niepamięć. Reportaż opisany nie jest dla autorki jedynie czasem przeszłym, jest uchwyconą ulotnością.\nSokołowska rozumie, jak działa i z czego jest zrobione radio, i na tym fundamencie tworzy całą intelektualną podróż w głąb istoty swoich bohaterów. Wie dużo o swoich rozmówcach, podchodzi do nich z dziennikarską rzetelnością, ale i czułością, stara się ich zrozumieć. Delikatnie spaja rozległą erudycję z subtelnie wyrażaną wrażliwością. Przeżywa ich historie, ale nie ulega pokusie milczenia. Jest po części radiowcem, po części literatem.\nDlatego też czytać te historie to trochę jak przeglądać album ze zdjęciami, w sensie dosłownym i w przenośni. Nieruchomy, niemy świat: obecna przy każdym reportażu fotografia, szczegół obrazu, przykuwa uwagę, zanurza nas w przeszłości, buduje skojarzenia, snuje sentymentalną gawędę, czasami nostalgicznie uwodzi… by przemówić wreszcie prawdziwym głosem, niemalże słyszalnym, radiowym, uwiarygodnić i ucieleśnić się w czasie teraźniejszym. Zderzenie czasów i spotkanie na nowo. Dzwiękoczułość – wrażliwość na głos, na słowo, dociekanie istoty.


Kocham Kino!!! Ty też? - Dariusz Łukawski Media - WYSTĄPIENIA PUBLICZNE, SZKOLENIA MEDIALNE, KOMUNIKACJA KRYZYSOWA, PRODUKCJA TV\nAutor: Dariusz Łukawski 2 sierpnia 2016 Marzec 15th, 2017 publicrelations.pl\nNagradzane produkcje, gwiazdy „na wyciągnięcie ręki”, festiwal filmowy w mieście bez kina – „Dwa Brzegi” Grażyny Torbickiej na przekór niedogodnościom. Miłość do kina z wzajemnością.\nKINO CI WYBACZY – KINOMANIACY NIGDY\nDziwnym, ale jakże uroczym zrządzeniem losu, wylądowałem na weekend w Kazimierzu nad Wisłą. Prawie przypadkowo trafiłem na początek festiwalu, którego miało nie być. Dwa Brzegi Festiwal Filmu i Sztuki. Festiwal, z którego sponsorowania tuż przed startem, wycofało się PGE, a z patronowania TVP. To książkowy przykład jak sobie zrobić krzywdę wizerunkową, bo nie dość, że festiwal się jednak odbywa, to jeszcze wszyscy zdali sobie sprawę z tego jak jest ważny. Od wieków cenimy coś, co ewentualnie możemy stracić. „Szlachetne zdrowie, nikt się nie dowie jako smakujesz, aż się zepsujesz…”\nAle się nie zepsuło. W finansowanie zaangażował się bardziej samorząd województwa, pojawili się nowi sponsorzy, pojawił się mocny patron medialny, promując swój nowy kanał filmowy. Ktoś zadbał o kinowe namioty, nagłośnienie. Nie ma co rozpisywać się o „ szczegółach”. Wiem doskonale, że organizatorzy takich imprez to ludzie bez serca… gdyby je mieli, przeszliby kilka zawałów przed premierą festiwalu.\nGrażyna Torbicka, fot. D. Łukawski\nMagdalena Cielecka, fot. D. Łukawski\nPocztówka festiwalu „Dwa Brzegi”, fot. D. Łukawski\nTeraz to co najważniejsze – widzowie. W słońcu, w kałużach, w deszczu, w namiocie z jakąś nieprawdopodobną energią, radością, spokojem i życzliwością. Znam ich wszystkich doskonale. Przewędrowali z kończącego się festiwalu Romana Gutka Nowe Horyzonty, przyszli z dawnych i nowych DKF-ów, przyjechali pobyć w atmosferze kina, sztuki, kultury…\nWróciłem pamięcią kilka lat wstecz, gdy jako kierownik ds. relacji z klientem, czyli „bramkarz” w DKF Hybrydy, znałem wszystkich widzów naszych pokazów. W sytuacjach nadzwyczajnych, typu festiwal Niemcy Jesienią, czy Warszawski Festiwal Filmowy – widzów przybywało. Brali urlopy, żeby uczestniczyć w pokazach. Zdobywali się na wykwintne sztuczki byle dostać się na seans. Do dziś pamiętam niewidomego, którego kilkaset osób ze współczuciem przepuściło w kolejce do kasy. Przegiął w momencie gdy chciał kupić 10 biletów. Kolejkowicze przestali współczuć, a ociemniały odzyskał wzrok i błyskawicznie się ulotnił. Inny delikwent upierał się, że jest reżyserem wyświetlanego filmu, choć nie przypominał ani Georga Roy Hilla, reżysera „Rzeźni numer pięć”, ani nawet nie był podobny do Vonneguta. Wszyscy się jednak świetnie bawiliśmy, można było siedzieć na schodach, przed ekranem, albo stać pod ścianą, jak Krystyna Janda, która przyszła spóźniona na pokaz swego niemieckiego filmu „Bella Donna”. Bo widzowie, jak to genialnie nazwała Grażyna Torbicka – Kochają Kino. Unikają natomiast chamstwa i prostactwa, a tylko tak można nazwać zachowanie firm, które przez małostkowe ambicyjki, wycofują się z projektu, tuż przed jego realizacją. Wizerunkowo, telewizja i dostawca energii strzelili sobie nawzajem w kolana.\nDwa Brzegi – festiwal niezależny od pogody. Fot. D. Łukawski\nW ciągu roku odbywa się w kraju około 70-ciu festiwali filmowych. Wbrew obawom malkontentów, kino ma się dobrze. Oprócz sztuki, to też ogromny przemysł. „Dwa Brzegi” to jeden z jego elementów. Bo Ci widzowie, o których tyle pisałem, oprócz 3 snobów i kilku ciekawskich gospodyń, to tysięczna grupa opiniotwórcza, posługująca się doskonale mózgiem i poprawną polszczyzną. Stać ich było na to, żeby wyskoczyć do kina w Kazimierzu. Na hotel, paliwo, bilety. Mają o czym rozmawiać z twórcami i nie używają popcornu. Warto więc ich szanować i paradoksalnie przejściowe kłopoty tylko poprawią pozycję festiwalu. Choć – patrząc z boku- atmosfera jest lepsza, gdy brakuje luksusów, nawet klimatyzacji. Kino nie zawsze potrzebuje wielkich pieniędzy.\nPrzepraszam, muszę kończyć, czas na seans.\nFestiwal „Dwa Brzegi”, fot. D. Łukawski


Coś dla kobiet przedsiębiorczych - Network Magazyn\nEssay On Fossil Fuel Another Word For Motivated On Resume What Patriotism Means To Me Essay Contest Birth Order Personality Essay\nCoś dla kobiet przedsiębiorczych\nJuż 26.10.2011 roku w Poznaniu odbędzie się Gala Klubu Kobiet Przedsiębiorczych. Impreza ma na celu stworzenie platformy do wymiany biznesowej i ideowej dla kobiet prowadzących własną działalność gospodarczą lub pracujących na decyzyjnych stanowiskach.\nPrzedsięwzięcie służy wspieraniu postaw przedsiębiorczości wśród kobiet poprzez poszukiwanie nowych partnerów biznesowych oraz promocji pozytywnych wzorców na zewnątrz. Od kwietnia 2008 roku klub organizuje comiesięczne Spotkania Kobiet Przedsiębiorczych. Jednak w tym roku dokonano pewnych zmian. Będą organizowane spotkania otwarte i pojawi się możliwość dołączenia do klubu. Członkostwo daje możliwość poszerzenia sieci kontaktów biznesowych zarówno w sferze wirtualnej, jak i podczas wydarzeń organizowanych wyłącznie dla klubowiczek. Gala uświetni trzecią rocznicę powstania klubu. Dodatkowych informacji dla zainteresowanych pań można znaleźć na www.klubkp.pl. Tam znajduje się również formularz zgłoszeniowy, który należy wypełnić, aby wziąć udział w wydarzeniu. Wstęp jest wolny, lecz ilość miejsc jest ograniczona.


Ford Ka Plus to idealny model dla osób szukających sprawnego i zwinnego samochodu do poruszania się po mieście. Dzięki solidnej konstrukcji można się spokojnie wybrać nawet na wycieczkę poza miasto, i to w pięć osób. Model przeszedł kilka poważnych zmian – jak prezentuje się najnowsze dziecko Forda?\nFord Ka Plus to samochód miejski z segmentu B, który ma być alternatywą dla konsumentów poszukujących takich samochodów jak Dacia Sandero. Wyróżnia się przede wszystkim zwinnością, dzięki czemu można sprawnie poruszać się po zatłoczonej przestrzeni miejskiej. Najważniejsze jednak jest to, co jest pod maską, a tam dzieje się naprawdę sporo, dzięki czemu model jest nad wyraz europejski i zaskakująco dobry jak na tzw. samochód budżetowy. Na polskim rynku bazowa odmiana Ka+ obecnie kosztuje 39 600 złotych.\nFord Ka Plus, czyli trzecia generacja miejskiego samochodu\nFord Ka produkowany jest od 1996 roku i zaliczany był do segmentu A, obecna wersja Ka Plus to segment B – taki awans był możliwy dzięki zmianom w wymiarach: obecna wersja względem poprzednika występuje w wersji 5-drzwiowej, ma większa długość nadwozia o 300 mm, a wersja Active mierzy 3955 mm długości, 1743 mm szerokości oraz 1551 mm wysokości.\nPo raz pierwszy model został zaprezentowany podczas targów motoryzacyjnych w 1994 roku jako najmniejszy model Forda w historii marki. Stał się jednocześnie bazowym modelem na rynku europejskim, australijskim, afrykańskim i południowoamerykańskim. Powstały też dwie wersje, mianowicie usportowiona SportKa i roadster StreetKa. Model zajął drugie miejsce w plebiscycie Europejski Samochód Roku 1997.\nFord Ka wyróżniał się spośród innych oryginalną koncepcją nadwozia z wyraźnie zaznaczonymi nadkolanami będącymi częścią zderzaków, która została zmodyfikowana dopiero w 2001 roku, i to z przeznaczeniem tylko na rynek brazylijski. Inną poważniejszą modernizacją była ta przeprowadzona w 2003 roku – dotyczyła zastosowania nowych jednostek napędowych 1.3 70 KM i 1.6 95 KM.\nDruga generacja europejskiego wcielenia Ka produkowana była w zakładach Fiata w Tychach i konstrukcja oparta była na Fiacie 500. Umowa obowiązywała na 10 lat i model powstawał na tych samych liniach montażowych, co inne modele włoskiej marki. Ostatni Ford Ka skonstruowany wspólnie z Fiatem opuścił fabrykę 20 maja 2016 roku. Był to jedyny Ford Ka produkowany od początku do końca w Polsce. Produkcja trzeciej generacji została przeniesiona do brazylijskich i indyjskich zakładów Forda.\nW 2016 roku Ford wprowadził do sprzedaży pojazd zbliżony do Fiesty, czyli klasycznego hatchbacka segmentu B w europejskiej gamie marki, zaliczany do koncepcji samochodu globalnego i skierowanego do konsumentów poszukujących budżetowych rozwiązań. Ford Ka Plus został wprowadzony w 2018 roku do Europy w odświeżonej wersji – zmieniono design zderzaków i atrapę chłodnicy, poprawiono też moment obrotowy silnika benzynowego 1,2 l, a gamę silnikową wypełniono o diesla o pojemności 1,5 l. Co ciekawe, w ofercie znalazła się też wersja Active – z elementami z tworzywa sztucznego w nadwoziu i relingami dachowymi w standardzie, do tego samochód zyskał większy prześwit (dodatkowe 30 mm).\nNiepowtarzalna paleta lakierów, sportowa elegancja, elegancki design, większe gabaryty – to sprawia, że Ford Ka Plus plasuje się trochę wyżej niż standardowy, mały samochód do miasta.\nUlepszony silnik dla lepszych osiągów i ekonomicznej jazdy\nFord Ka Plus ma silnik benzynowy z trzema cylindrami, do oferty dołączył także silnik Diesla (będzie to najdynamiczniejszą wersją modelu). Producent zaznacza, że jest to ekonomiczne auto, przez co idealnie nadaje się jako auto miejskie, również dla całej rodziny. Wystarczy porównać osiągi i zużycie paliwa na stronie Forda: https://www.ford.pl/osobowe/nowy-ka-plus.\nSilnik benzynowy o pojemności 1,2 litra i mocy 70 lub 80 KM, zastępujący 4-cylindrową jednostkę 1.2 Duratec, zapewnia niskie zużycie paliwa. Zgodnie z informacjami podanymi przez serwis AutoKult.pl stosowany motor dzięki tym zmianom ma 10 procent wyższy moment obrotowy w zakresie 1000-3000 obr./min., przy jednoczesnym około 4-procentowym zmniejszeniu zużycia paliwa w całym zakresie obrotów. Ma to poprawić reakcję silnika na dodanie gazu w typowym ruchu ulicznym. Ponadto do oferty trafił również silnik wysokoprężny 1.5 TDCI w wariancie 95-konnym, przeznaczony dla klientów przemierzających długie dystanse dziennie. Jest przeznaczony dla kierowców pokonujących duże dystanse dzienne.\nWszystkie warianty silnikowe Ka+ oraz Ka+ Active współpracują z 5-biegową manualną przekładnią.\nZaletą w Fordzie Ka Plus jest system Auto-Start-Stop, który automatycznie wyłącza silnik, kiedy pojazd stoi dłużej na światłach i korkach, co minimalizuje spalanie. By rozpocząć dalszą jazdę, wystarczy naciśnięcie sprzęgła, a samo zgaszenie silnika nie powoduje wyłączenia elementów wyposażenia, jak elektryczne szyby czy klimatyzacja. Nie bez znaczenia są również opony o niskim oporze toczenia i aerodynamiczna linia nadwozia, które wpływają nie tylko na komfort jazdy, ale i jej płynność.\nMultimedialny SYNC 3 wezwie również pomoc\nMikołaj Adamczuk z serwisu SpidersWeb zwraca uwaga na całkiem niezły system multimedialny SYNC 3 w opcji. Jednak to, czym ten system się wyróżnia, to możliwość informowania o zagrożeniu. Dzięki funkcji wzywania pomocy Emergency Assistance można w razie wypadku lub kolizji nawiązać łączność ze służbami ratunkowymi. Rozmowę można przerwać w każdym momencie, zatem zyskuje się pełną kontrolę nad system i nie dochodzi do sytuacji nieuzasadnionego czy przypadkowego wzywania służb. Na uwagę zasługuje również fakt, że system ułatwia podanie niezbędnych informacji, jak współrzędne GPS.\nFord Ka Plus SYNC 3 uruchamiane jest głosowo i umożliwia korzystanie z telefonu i systemu audio. Ma 6,5-calowy kolorowy ekran dotykowy, kompatybilny z Apple CarPlay oraz z Android Auto™.\nZa co klienci doceniają Forda Ka?\nW Internecie można spotkać się z opiniami, że Ford Ka nie zawojował polskiego rynku, jednak przeczą temu opinie właścicieli tego modelu, a także statystyki – od czasu wprowadzenia do sprzedaży Ford Ka Plus znalazł 61 000 nabywców.\nPoczątkowy sceptycyzm nie tylko mogą odgonić komentarze konsumentów (do znalezienia między innymi w serwisie AutoCentrum.pl), ale fakt, że zdecydowanie nowa wersja, czyli Ford Ka Plus, różni się od bazowego modelu i można określić, że nie jest bezpośrednim następcą małego Ka. Świadczy o tym przede wszystkim to, że jak na model z konkretnego segmentu nie jest wcale taki mały i jest zdecydowanie dziełem inżynierów Forda (oparto je na częściach z poprzedniej generacji Forda Fiesty), przez co nowa Ka otrzymała między innymi pięciodrzwiowe nadwozie.\nWłaściciele pojazdów zwracają uwagę na przestrzeń – w porównaniu do wcześniejszej wersji, teraz nie ma problemu ze znalezieniem miejsca na nogi, czy ręce, nawet gdy w samochodzie przebywa pięć osób. Na czas jazdy swobodnie umieszcza się telefon w stacji dokującej z wyjściem USB, gdzie może się automatycznie ładować, a także służyć jako nawigacja GPS. Do tego pojazd doskonale sprawdza się w warunkach terenowych, dzięki systemowi HLA ułatwiającemu ruszanie pod górę. Współpracuje z systemem hamowania, zatem sprawnie można zdjąć stopę z pedału hamulca i przełożyć na przyspieszenie, bez obaw, że samochód cofnie. System TC (układ kontroli trakcji) dodatkowo chroni przed buksowaniem w razie nagłego przyspieszenia, nawet pod górę.\nPozytywne recenzje zbiera również system bezpieczeństwa Thatcham, który tworzy alarm obwodowy i podwójny zamek antywłamaniowy, uniemożliwiający otwarcie samochodu zarówno od zewnątrz, jak i wewnątrz. Jeśli chodzi o bezpieczeństwo, nie można nie wspomnieć o poduszkach powietrznych – dla kierowcy i pasażera obok przednie oraz boczne, dla pozostałych – boczne oraz kurtyna powietrza. Ryzyko wystąpienia urazu zmniejsza działanie napinania pasów oraz sygnał akustyczny przypominający o ich zapięciu.\nNowy Ford Ka Plus dostępny jest nawet w wersji crossover z podwyższoną pozycją za kierownicą, do tego zamontowane są relingi dachowe, 15-calowe obręcze kół ze stopów lekkich. Jeszcze bardziej zwiększa to przyjemność i komfort prowadzenia pojazdu, wpływa też na lepszą ekonomikę jazdy. To sprawia, że wybór nowego Forda jako miejskiego wozu jest trafionym wyborem.\nPoprzedni artykułStylowy na każdą porę roku – nowy Fiat 500 Collezione\nNastępny artykułDylematy – Recenzja gry karcianej


silnik, w którym następuje zamiana energii cieplnej pary wodnej (wytworzonej w kotle parowym lub wytwornicy pary) na energię kinetyczną (głównie w wieńcu kierowniczym turbiny), gdzie w wieńcu wirnikowym zamieniana jest ona na energię ruchu obrotowego. Czynnikiem napędzającym jest para wodna. Zasada działania: Czynnik roboczy, którym przykładowo może być para, spaliny, gaz, pada pod odpowiednim kątem na łopatki turbiny. Czynnik roboczy oddziałując na palisadę łopatek powoduje obracanie się wieńca wirnikowego wokół osi wału. Na wale powstaje moment obrotowy, który przykładowo można wykorzystać do napędu generatora. W przypadku, gdy prędkość czynnika roboczego jest niewystarczająca, aby nadać wirnikowi wymaganą prędkość obrotową, jest potrzebna kierownica (w turbinie osiowej). Jej łopatki tworzą zwężające się kanały przyspieszając przepływ czynnika roboczego. Jeśli jest nim gaz  to w kierownicy dochodzi do jego rozprężania. W ogólności poprzez zwiększenie liczby stopni turbiny zwiększa się sprawność procesu przemiany energii czynnika roboczego na moment obrotowy wału. Czynnik roboczy po przejściu przez wieniec wirnikowy zmienia swój kierunek. Kolejnym zatem zadaniem łopatek kierowniczych jest nadanie strumieniowi czynnika roboczego pożądanego kierunku napływu na następny stopień wirnika. W przypadku, gdy ekspansja zachodzi również w wirniku (w takim samym zakresie, jak w kierownicy), mamy do czynienia z turbiną reakcyjną. W turbinie akcyjnej zdecydowana większość ekspansji zachodzi w palisadzie kierowniczej. W turbinie odśrodkowej kanały międzyłopatkowe są ukształtowane w taki sposób, że czynnik roboczy, który początkowo porusza się w kierunku równoległym do osi maszyny, skręca pod kątem (najczęściej prostym) oddalając się od osi obrotu wirnika wzdłuż łopatek. Niewątpliwie wśród pożądanych cech turbin należy wymienić ich dużą moc przy stosunkowo niewielkiej masie i rozmiarach. Kolejną cechą turbin parowych jest fakt, że jest to silnik, który wykorzystuje spalanie zewnętrzne (przykładowo w kotłach). Obecnie większość światowej energii elektrycznej pochodzi z elektrowni na paliwa kopalne, w których pracują turbiny parowe. Pożądaną cechą, szczególnie wśród konstruktorów, jest stałość momentu obrotowego na wale (eliminacja przykładowo drgań skrętnych). Ponadto turbina zawiera niewiele elementów ruchomych. Z uwagi na fakt, że nawet niewielka usterka w obiegu siłowni może spowodować poważne uszkodzenia, parametry z jakimi pracują turbiny wymagają ścisłego nadzoru. Dlatego też wraz z rozwojem turbin następować rozwój układów ich sterowania i nadzoru (automatyka). Wśród wad turbin należy wymienić duże wymagania w stosunku do technologii ich wykonania (przykładowo do produkcji łopatek stosuje się wysokiej klasy materiały). Niezwykle ważna jest również precyzja konstrukcji, gdyż ma ona istotne znaczenie biorąc pod uwagę warunki pracy turbiny (duża prędkość obrotowa, temperatura czynnika roboczego). Niemniej ważnym aspektem jest również dotrzymywanie odpowiednich parametrów czynnika roboczego ze względu na możliwość uszkodzenia lub zniszczenia turbiny. Kolejną wadą turbin jest wytwarzany przez nie hałas. Turbiny pracują w turbozespołach razem z maszynami napędzanymi i urządzeniami pomocniczymi. W istocie dopiero cały turbozespół stanowi silnik.