W zakładce DZIAŁKA MOJE HOBBY umieściłem rośliny, które posiadam na działce.\nStyczeń dla miłośników ogrodnictwa to przede wszystkim początek okresu cięcia drzew w sadzie, doglądania zimujących roślin, przygotowań do następnego sezonu i planowania wiosennych nasadzeń.\nChoć dni już coraz dłuższe, styczeń jest dla Polaków jednym z najzimniejszych miesięcy roku. Średnia temperatura waha się od -4,8°C w Polsce północno-wschodniej do -0,6°C w niektórych miejscowościach nadmorskich. W górach temperatury średnie są oczywiście niższe. Miesiąc ten wyróżnia się także zazwyczaj dużą sumą opadów. Mimo chłodów i obfitych opadów nasz klimat jest jednak łagodniejszy niż klimat dalekiej północy, dlatego właśnie teraz można zaobserwować przybywające z tamtych rejonów ptaki, min. gile, jemiołuszki i myszołowy włochate. Dla roślin jest to okres pełnego spoczynku, choć mimo to na wielu drzewach i krzewach liściastych można zobaczyć pąki, z których wiosną rozwiną się liście i kwiaty. Dla miłośników ogrodnictwa to przede wszystkim początek okresu cięcia drzew w sadzie, doglądania zimujących roślin, przygotowań do następnego sezonu i planowania wiosennych nasadzeń. Już niebawem w sklepach ogrodniczych będzie można kupować nasiona :-)\nChoć przyroda jeszcze uśpiona w zimowym śnie, to jednak pod koniec lutego na niebie może udać się dostrzec pierwsze klucze gęsi oznajmiające swoim gęganiem, że wkrótce nadejdzie wiosna. To zapewne najlepsza wiadomość jaką mogą usłyszeć miłośnicy uprawy roślin w ogrodzie!\nRozpoczynamy cięcie roślin sadowniczych. Konieczne jest przycięcie krzewów takich jak agrest, maliny i porzeczki. Cięcie drzew owocowych możesz opóźnić nawet do początku kwietnia. Jeżeli jednak decydujesz się na cięcie już w lutym (jako pierwsze możemy przycinać drzewa najbradziej odporne na mróz - jabłonie i grusze), musi ono być umiarkowane, a większe rany po cięciu posmaruj pastą Funaben 03PA lub farbą emulsyjną z dodatkiem preparatów Topsin lub Benlate.\nMarzec jest bardzo ważnym miesiącem dla miłośników uprawy roślin w ogrodach. Przede wszystkim w tym miesiącu wreszcie zawita do nas upragniona wiosna. Pora zatem zabrać się do pracy i porządkowania ogrodów i działek po zimie.\nCzas na wiosenne porządki - w domu i ogrodzie\nTen miesiąc wszyscy miłośnicy ogrodów witają z radością. Mamy wiosnę i coraz wyraźniej widać jak budzi się przyroda. Jak sama nazwa miesiąca wskazuje, jest to miesiąc, w którym rozpoczyna się okres kwitnienia wielu roślin.\nTen miesiąc wszyscy miłośnicy ogrodów witają z radością. Mamy wiosnę i coraz wyraźniej widać jak budzi się przyroda. Jak sama nazwa miesiąca wskazuje, jest to miesiąc, w którym rozpoczyna się okres kwitnienia wielu roślin. Nadeszła już pora aby ostro zabrać się za porządkowanie ogrodu po zimie i inne prace na działce. Będzie nam sprzyjać wydłużający się dzień. W pierwszych dniach kwietnia słońce będzie wschodzić zaraz po godz. 6, a zachodzić dopiero po 19. W ciągu tego miesiąca dzień wydłuży się o kolejne ponad 1,5 godziny. Wykonując prace w ogrodzie pamiętajmy tylko aby się zbytnio nie rozpędzić, szczególnie przy odkrywaniu roślin, gdyż noce bywają jeszcze mroźne.\nZapobiegamy zakażeniu jabłoni parchem oraz mączniakiem. Opryski zwalczające parch rozpoczynamy w fazie wydobywania się z pąków końcowych pierwszych liści. W zależności od pogody, pierwszy oprysk wykonujemy w połowie kwietnia lub na początku maja. Rozprzestrzenianiu się tych chorób sprzyja wilgoć, dlatego opryski wykonuje się przede wszystkim jeżeli padały deszcze. Możemy zastosować fungicydy interwencyjne: Syllit 65 WP, Miedzian 50 WP, Kaptan 50 WP, Penncozeb 80 WP, Score 250 EC, Zato 50 WG.\nAch.mamy wreszcie ten najpiękniejszy miesiąc roku! Nadeszła pełnia wiosny, czas obfitości - tak w największym skrócie określić można maj w przyrodzie. W ogrodzie możemy podziwiać świeżą zieleń młodych liści i coraz obficiej pojawiające się różnobarwne kwiaty. Ciepłe i coraz dłuższe dni sprzyjają chęci przebywania na dworze i wykonywania prac w ogrodzie. Ale uwaga - dla roślin ogrodowych niebezpieczne mogą być przymrozki występujące jeszcze do połowy maja (często zdarza się ochłodzenie w dniach 12 do 14 maja, tzw. "Zimni Ogrodnicy" oraz 15 maja - "Zimna Zośka")! Pamiętajmy zatem aby w tych dniach chronić rośliny najbardziej wrażliwe na spadki temperatury.\nMaj to miesiąc ogromu kwitnących roślin i budzącego się życia w ogrodzie, słychać zewsząd śpiew ptaków oraz brzęczenie trzmieli i pszczół. Ale wśród piękna kwiatów można zauważyć niepokojące oznaki działania szkodników i chorób. Jak je zidentyfikować i jak sobie z nimi poradzić?\nChoroby i szkodniki w majLarwa w pędzie róży. Może być to bruzdnica pędówka lub zwiot różany.\nZwiędnięte młode przyrosty róży to efekt żerowania brózdnicy pędówki.\nNa różach oraz innych roślinach pojawiły się także kolonie mszyc.\nLarwy zwójek wygryzają dziury w liściach. Larwy znajdziemy zaglądając pod liście od spodu.\nBrunatna zgnilizna drzew pestkowych atakuje kwiaty i liście, które brązowieją i zamierają, a z czasem pojawia się biały nalot.\nZawiązki na jabłonce zaatakowane przez kwieciaka jabłkowca.\nNa porzeczkach widać pozwijane liście i charakterystyczne czerwono-bordowe plamy. To efekt żerowania mszycy porzeczkowej.\nPoskrzypka liliowa jest sprawcą dziur powygryzanych na liściach kwiatów cebulowych i warzyw. Chrząszcze zbieramy i niszczymy.\nTrzeba usuwać też jaja złożone przez tego szkodnika...\n... a także larwy poskrzypki liliowej.\nJeżeli zauważymy rdzę malwy, porażone liście usuwamy, a całe rośliny opryskujemy środkiem na rdzę.\nMaj to miesiąc ogromu kwitnących roślin i budzącego się życia w ogrodzie, słychać zewsząd śpiew ptaków oraz brzęczenie trzmieli i pszczół. Ale wśród piękna kwiatów można zauważyć niepokojące oznaki działania szkodników i chorób. Jak je zidentyfikować i jak sobie z nimi poradzić? Oto kilka wskazówek i rozwiązań na majowe bolączki ogrodnika.\nPodczas majowych wizyt na działce zauważyłem u róży zwiędnięte młode przyrosty. Bliższe oględziny upewniły mnie, że zaatakował je szkodnik. Mogła być to bruzdnica pędówka lub zwiot różany. Bruzdnica pędówka to błonkówka, której larwy żerują w najmłodszych pędach, wygryzając podłużne tunele wzdłuż młodego przyrostu pędu powodując zamieranie pędu. Nie ma skutecznej metody chemicznej, która całkowicie zwalczy żerujące larwy, dlatego też usuwamy zaatakowane pędy aż do zdrowego miejsca.\nInnymi szkodnikami zauważonymi na róży były mszyce. Zaatakowały młode przyrosty jak i starsze pędy krzewów. Zwalczyć je można biologicznie lub chemicznie, akurat na tego szkodnika jest wiele dostępnych środków jedynie trzeba wiedzieć, że najlepiej mieć dwa różne i stosować je naprzemiennie by były skuteczne. Trzeba przyjrzeć się też pozostałym roślinom, bo jeśli mszyca pojawiła się na róży, to pewnie zaatakuje też inne ogrodowe okazy.\nTen rok sprzyja szkodnikom, bo na róży dostrzegłem również wygryzione liście. Gdy zajrzałem pod spód liścia dostrzegłem larwę zwójki. Do zwalczania jej możemy użyć np. Karate 2,5 EC lub Topsin M 500 SC.\nIdę dalej na trawnik, gdzie rosną drzewka owocowe. Tutaj zaskoczył mnie kopczyk ziemi wystający ponad trawę. Ale to nie kret, tylko mrówki. Poza kopczykami w trawie sporo mrowisk pojawiło się wśród krzewów, bylin i na miejscach wyłożonych kamieniami, a nawet na skalniaku. Choć mrówki mogą być bardzo pożyteczne w ogrodzie, w nadmiernej ilości powodują zazwyczaj więcej szkód. W ogrodzie najczęściej występują gmachówki. Aby się ich pozbyć, najlepiej zlokalizować gniazdo i jego satelity, gdyż bardzo szybko mogą odbudować kolonię z takiego gniazda satelickiego. Do zlikwidowania gniazda można użyć wrzątku, a jeśli nie jest to możliwe, to któregoś z preparatów na mrówki o działaniu opóźnionym. Taki preparat mrówki zabiorą do gniazda i tam nakarmią nim larwy i inne mrówki. Działanie jest opóźnione ale bardziej skuteczne od środków działających doraźnie.\nNa wiśni wypatrzyłem kilka dziwnie uschniętych gałązek. To oznaka, że zaatakowała ją brunatna zgnilizna drzew pestkowych, zwana również moniliozą. Choroba występuje najczęściej na wiśni ale atakuje także inne drzewa pestkowe. Najpierw atakuje kwiaty i liście, które brązowieją i zamierają, a z czasem pojawia się biały nalot, co prowadzi do zamierania całych gałęzi. Obumarłe gałęzie wraz z kawałkiem zdrowej gałązki (dwa oczka zdrowe) usuwamy, a drzewo opryskujemy preparatami: Baycor 25 WP, Topsin M 70 WP. Nie zareagowanie w porę powoduje w późniejszym okresie na dojrzewających owocach powstawanie plam gnilnych barwy brunatnej, a później kremowymi brodawkami ułożonymi nieregularnie na powierzchni skórki.\nKilka kroków dalej rośnie jabłoń i grusza. Tam zaś zaatakował kwieciak jabłkowiec. Objawem obecności tego szkodnika są ciągle zamknięte, zaschnięte i brązowe płatki kwiatów, nawet już po okresie kwitnienia. Kwieciak to chrząszcz z charakterystycznym "ryjkiem", o barwie czarno-brązowej, posiadający na grzbiecie jasny, szarawy znak w kształcie litery V. W pąkach kwiatowych rozwijają się larwy chrząszcza. Po osiągnięciu dojrzałości wylęgają się i zjadają liście jabłoni. Gdy zdobędą odpowiednią ilość pokarmu chowają się w kryjówkach i pozostają w nich do końca sierpnia, a następnie rozpoczynają poszukiwanie kryjówek zimowych. Przy małych drzewkach i niewielkiej ilości występowania szkodnika obrywamy i niszczymy zaatakowane kwiaty. Przy dużym nasileniu kwieciaka stosuje się zwalczanie chemiczne, które wykonuje się w okresie tuż przed i w czasie pękania pąków preparatami: Mospilan 20 SP, Fastac 10 Ce, Karate 2,5 EC, Trebon 10 S.C, Karate Zeon 050 CS, Talstar 100 EC, Owadofos 540 EC. Oprysk wykonuje się w dni słoneczne, w temperaturze minimum 12°C.\nNa porzeczkach widać pozwijane liście i charakterystyczne czerwono-bordowe plamy. To efekt żerowania mszycy porzeczkowej. Żerowanie mszycy zmniejsza powierzchnię asymilacyjną liści, hamuje wzrost nowych liści i pędów i zmniejsza plon. Na porzeczce może występować kilka gatunków mszyc ale wszystkie zwalcza się tymi samymi środkami na mszycę. Do ich zwalczania stosuje się: Pirimor 500 WG czy Mospilan 20 SP o działaniu układowym. Do oprysku można dodać mydła ogrodniczego by oprysk dokładniej się rozprowadzał i przylegał do liści i szkodników.\nNa rabacie warzywnej, na czosnku wypatrzyłem poskrzypkę liliową. Był to znak aby sprawdzić też lilie. Na nich również spotkałem kilka tych szkodników. Sprawdziłem dokładnie wszystkie liście czosnku i lilii, czy nie ma na nich złożonych jaj. Znalazłem kilka takich liści. Usunąłem je, a jaja na nich złożone zniszczyłem. To samo zrobiłem z chrząszczami. Na jednej lilii poskrzypka musiała być już dużo wcześniej bo znalazłem też już wylęgnięte larwy, które objadły jeden z liści lilii. Przy małej ilości szkodnika w uprawach amatorskich zwalczanie tego szkodnika polega na regularnej kontroli roślin, wyłapywaniu poskrzypki i niszczeniu złożonych jaj. Jeśli już musimy użyć środków chemicznych, to trzeba to zrobić szybko, zanim chrząszcze złożą jaja, gdyż jaja odporne są na działanie środków owadobójczych. Do opryskania przeciw poskrzypce możemy wykorzystać któryś z insektycydów np.: Fastac 100 EC lub Talstar 100EC. Tutaj też do oprysku warto dodać mydła ogrodniczego.\nNa rosnącej niedaleko malwie pojawiły się brązowe kropki rdzy malwy. Jest to dość powszechna choroba grzybowa występująca na malwach i dość trudna do zwalczenia. Chorobę trudno zwalczyć, zwłaszcza gdy w sąsiednich ogrodach rosną inne malwy i na nich nie są prowadzone zabiegi ochronne. Dlatego warto poprosić sąsiadów aby również zwalczali tę chorobę. Chore liście malwy trzeba usuwać, a całą roślinę opryskać środkiem na rdzę. Ochronę malwy należy rozpocząć już na samym początku wzrostu rośliny, robiąc opryski ochronne, które trzeba powtarzać co 10-14 dni przez cały sezon. Jest to niestety dość trudne i kłopotliwe. Środki na rdzę malwy to np.: Dithane NeoTec 75 WG, Amistar 250 SC, Score 250 EC, Topsin M 500 SC, Discus 500 WG, Baycor 25 WP. Należy stosować przemiennie przynajmniej dwa różne preparaty.\nKawałek dalej na rabacie wilgotna majowa pogoda zrobiła swoje. Tulipany już dawno przekwitły, ale na liściach tulipana pokazała się choroba grzybowa. Sądząc po wyglądzie liści podejrzewam szarą pleśń. Niestety tulipany zaatakowane szarą pleśnią trzeba wykopać i wyrzucić. Zdrowe tulipany rosnące obok warto zapobiegawczo opryskać środkami do zwalczania szarej pleśni. Aby zapobiegać występowaniu tej choroby w kolejnych latach warto zmieniać miejsce uprawy, nie sadzić tulipanów zbyt gęsto oraz ograniczyć nawożeniem azotem, gdyż jego nadmiar sprzyja rozwojowi choroby.\nCoraz bliżej okres urlopów i wakacyjnych szaleństw. Mimo to nie powinniśmy jednak zapominać o doglądaniu roślin w ogrodach i na działkach.\nJeżeli nie zrobiliśmy tego w czerwcu, na początku lipca trzeba wykopać cebule hiacyntów, narcyzów, szachownic, śniadków i kwitnących wiosną czosnków. Wykopane cebule przeglądamy i wyrzucamy te porażone chorobami. Pozostałe przechowujemy aby posadzić je jesienią.\nTen miesiąc jest okresem zwalczania parcha na jabłoniach i gruszach. Opryski są konieczne gdy gdy lato jest wilgotne. Ze szkodników mogą pojawić się mszyce, bawełnica korówka i przędziorki.\nLatem powinniśmy regularnie doglądać uprawiane warzywa. Nie wolno bagatelizować oznak występowania chorób i szkodników, a także niedoboru składników odżywczych w glebie. Na początku lipca może pojawić się mączniak rzekomy dyniowatych. W drugiej połowie miesiąca na późnych kapustach możemy obserwować czerń krzyżowych. Powinniśmy także zapobiegać zarazie zieminiaka na pomidorze, szczegolnie jeżeli choroba ta pojawiła się już na ziemniakach. Zwróćmy także uwagę na selery, gdyż może pojawić się na nich septorioza selera. Ze szkodników w warzywniku może zaatakować połyśnica marchwianka, śmietka ćwiklana czy też stonka ziemniaczana.\nNie zapominajmy o nawożeniu pomidorów, które potrzebują dużo azotu i potasu, odpowiedzialnego za ich smak i trwałość. Pomidorom warto także usunąć zbędne pędy boczne wyrastające z kątów liści.\nW ogrodzie warzywnym nadchodzi czas wysiewu sałaty liściowej, rzodkiewki, kalarepy, kapusty włoskiej i szpinaku.\nNadszedł czas zbioru ziół. Liście oregano, tymianku, szałwii, estragonu, cząbru i mięty zbieramy przed okresem kwitnienia, ponieważ w okresie kwitnienia zioła te tracą swój aromat. Ważne jest abyśmy nie spóźnili się ze zbiorami.\nJeżeli nie zrobiliśmy tego w czerwcu, na początku lipca trzeba wykopać cebule hiacyntów, narcyzów, szachownic, śniadków i kwitnących wiosną czosnków. Cebule hiacyntów koniecznie wykopujmy co roku, gdyż źle znoszą letnie opady deszczu. Cebule pozostałych roślin wystarczy wykopać co 3 lata, gdy nadmiernie się zagęszczą na rabacie. Wykopane cebule przeglądamy i wyrzucamy te porażone chorobami. Pozostałe przechowujemy aby posadzić je jesienią.\nMożna jeszcze wysiać niektóre rośliny dwuletnie, takie jak fiołek rogaty, niezapominajka, czy stokrotka. Większość z nich wysiewamy do inspektu lub na rozsadnik. Po 3 do 4 tygodniach siewki pikujemy do inspektu lub na zagony. Wyjątkiem jest dziewanna, którą wysiewamy od razu na miejsce stałe, gdyż roślina ta nie znosi przesadzania. Zobacz więcej: jak uprawiać rośliny dwuletnie?\nPrzy ciepłej i słonecznej pogodzie rośliny posadzone w skrzynkach wymagają codziennego podlewania. Podczas wyjątkowo upalnych dni niektóre rośliny, np. petunie i pelargonie, należy nawadniać nawet dwa razy dziennie - wczesnym rankiem i wieczorem.\nLobelia, epimedium, szafranek, pelargonia czy petunia, zakwitną powtórnie, jeżeli będziemy stale usuwać przekwitnięte kwiatostany.\nLato jest okresem wzmożonego występowania mszyc. Szkodniki te są wyjątkowo niebezpieczne gdyż nie tylko wysysają soki z roślin, mogąc prowadzić do ich całkowitego zniszczenia, ale również przenoszą wiele niebezpiecznych chorób wirusowych. Gdy zauważymy pierwsze owady, rośliny spłukujemy silnym strumieniem wody, gdy to okaże się nieskuteczne, trzeba będzie użyć preparatów mszycobójczych, takich jak np. ABC na mszyce AL.\nGdy lato jest upalne, nie zapominajmy o regularnym podlewaniu ogrodu. Przydatne okażą się urządzenia do automatycznego nawadniania. Warto również pamiętać aby gumowy wąż w czasie dnia ukryć przed słońcem, gdyż od słońca guma parcieje.\nAby zmniejszyć ryzyko infekcji chorobowych, rany po cięciach smarujemy preparatem Topsin lub Funaben 03 PA (ten drugi szczególnie przyda się na zrakowacenia i zgorzele).\nPlanujesz jesienią posadzić drzewka lub krzewy w sadzie? Warto abyś w sierpniu wysiał nasiona roślin na zielony nawóz (np. facelii). Pozwoli to wzbogacić glebę w substancje organiczne i poprawi strukturę gleby - przeczytaj więcej o przygotowaniu stanowiska pod uprawę drzew owocowych.\nSierpień jest przede wszystkim okresem zbioru wielu warzyw, min. pomidorów, papryki, oberżyny, ogórka, kabaczka, czy cukinii, a także fasoli szparagowej, brokułów, kalafiora oraz wczesnych odmian kapusty i marchwi.\nDobiega końca okres zbioru ziół, np. tymianku i szałwii. Po zasuszeniu zioła należy przechowywać w dobrze zamkniętych naczyniach. Po zakończeniu zbiorów należy usunąć z ziemi i spalić pozostałości po ziołach, co pozwoli uniknąć chorób i ataków szkodników.\nW sierpniu możemy uprawiać poplony na zbiór jesienny. Na początku miesiąca należy wysiać szpinak, sałatę masłową, endywię, koper, kapuste pekińską, rzodkiew i rzepę. Nieco później, w połowie miesiąca, wysiewamy nasiona roszponki i szczawiu.\nJuż od wiosny w ogrodzie warzywnym mogły pojawiać się kolejne pokolenia połyśnicy marchwianki, jednak największe szkody powodują larwy letniego pokolenia uszkadzające zewnętrzne części korzeni spichrzowych marchwi. Uszkodzenia korzeni zobaczymy we wrześniu i październiku, kiedy to larwy zaczną się wgryzać w korzenie marchwi. Aby ustalić czy połyśnica stanowi realne zagrożenie, trzeba ustalić jej liczebność poprzez stosowanie żółto-pomarańczowych tabliczek lepowych. Jeśli na tabliczce zauważymy liczne szkodniki, to powinien pomóc oprysk preparatem Bioczos BR. Najlepiej jednak zapobiegać występowaniu tego szkodnika poprzez uprawę marchwi przemiennie z innymi warzywami lub przyspieszając jej zbiór, tak aby larwy nie zdążyły się wgryźć do korzeni.\nOd drugiej połowy sierpnia rozpoczyna się okres sadzenia roślin cebulowych kwitnących wiosną. Sadzimy min. tulipany, hiacynty i lilie. Nieco wcześniej sadzimy rośliny cebulowe, takie jak zimowity i jesienne krokusy, które zakwitną już tej jesieni - około 2 miesiące po sadzeniu.\nPrzycinamy żywopłoty. Należy je jednak formować bardzo ostrożnie. Szczególnie ważne jest przycinanie żywopłotów z żywotników - jeżeli nie będziemy przycinać tych roślin od samej młodości, w przyszłości będą pozbawione gałęzi w dolnej części. Z iglaków, w drugiej połowie sierpnia (po zahamowaniu wzrostu) po raz ostatni przycinamy też choiny, cyprysiki, cisy, jałowce i modrzewie. W tym miesiącu wykonujemy też ostatnie cięcie żywopłotów z drzew i krzewów zrzucających liście na zimę.\nSierpień jest dobrym okresem na pobranie sadzonek pelargonii. Pobrane sadzonki przechowujemy do maja.\nNie zapominajmy o koszeniu trawnika. Jeżeli w końcówce lata jest bardzo sucho - kosimy nieco wyżej i obficie podlewamy.\nTen miesiąc, w którym żegnamy się z latem i witamy jesień, może być jeszcze słoneczny i ciepły. Jednak promienie słońca padają już pod większym kątem i nie dostarczają tyle ciepła co w sierpniu.\nRównież w ogrodzie warzywnym wrzesień jest miesiącem zbiorów. W tym miesiącu należy zakończyć zbiory warzyw ciepłolubnych, takich jak ogórki (i inne dyniowate), papryka i pomidory.\nMożna jeszcze zbierać niektóre rośliny przyprawowe, takie jak lubczyk i cząber.\nW połowie miesiąca należy ogłowić kapustę brukselską. Zabieg ten przeprowadzamy gdy na całej roślinie są już zawiązane główki.\nDo połowy miesiąca można siać buraki liściowe na przezimowanie i wczesny zbiór (gniazdowo w rozstawie 40 x 15 cm), roszponkę (zalecana rozstawa: 3 x 15 cm) i szpinak (w rozstawie 10 x 20 cm).\nW drugiej połowie września sadzimy cebulę dymkę. W tym terminie sadzimy ją głębiej i gęściej niż w terminie wiosennym.\nKto lubi rabarbar, może tę roślinę właśnie teraz rozmnożyć. Mateczne rośliny wykopujemy, a karpy dzielimy ostrym szpadlem na kilka mniejszych części. Każda powstała w ten sposób sadzonka powinna mieć 1-2 dobrze wykształcone korzenie i pączki. Gdy rany po cięciu obeschną (co trwa od 2 do 3 godzin), sadzonki wysadzamy w dołki zaprawione kompostem lub dobrze rozłożonym obornikiem.\nSystematycznie usuwamy z pędów więdnące kwiaty róż powtarzających kwitnienie. Dzięki temu zabiegowi krzewy będą dłużej kwitły. Jeżeli natomiast uprawiamy róże nie powtarzające kwitnienia, możemy przyciąć ich pędy i przygotować sadzonki pędowe.\nPowoli możemy rozpocząć sadzenie drzew i krzewów ozdobnych oraz roślin cebulowych. Aby cebulki zabezpieczyć przed atakami chorób grzybowych warto je przed sadzeniem zaprawić, np. w 0,2% roztworze Benlate przez około 10 do 15 minut, lub w roztworze Kaptanu przez około godzinę.\nSadzimy wrzosy, które jesienią pięknie kwitną. Najlepsze do założenia wrzosowej rabaty są stanowiska słoneczne z lekką i przepuszczalną, próchniczą glebą o pH 3,5 do 5,0. Podczas sadzenia młode wrzosy warto zaszczepić specjalną szczepionką mikoryzową dla roślin wrzosowatych. Dzięki temu rośliny na wrzosowisku znacznie łatwiej się przyjmą, a w przyszłości będą lepiej tolerować niedogodne warunki glebowe i okresy suszy. Więcej...\nMożemy przystąpić do przesadzania bylin. Przy tej czynności należy podzielić korzenie roślin. Podział odmładza byliny, dzięki czemu w następnym roku będą one dobrze rosły i obficie kwitły (w zależności od tempa wzrostu roślin, należy je dzielić co 2-5 lat). Każdy fragment podzielonej rośliny powinien zawierać po kilka zdrowych pędów i własny system korzeniowy. Przed sadzeniem rany powstałe po dzieleniu warto posypać odpowiednim fungicydem.\nNa początku września wykopujmy lilie, które rosły kilka lat na tym samym miejscu. Po oddzieleniu cebul sadzi się je od razu na nowym miejscu lub przechowuje do wiosennego sadzenia w lodówce (temperatura 2-4°C) przesypane torfem i zapakowane w foliowe torebki.\nW suche i słoneczne dni zbieramy nasiona roślin jednorocznych. Większość nasion możemy pakować w papierowe torebki i pozostawić w suchym miejscu aż do wiosny. Niektóre gatunki, jak np. czarnuszkę, chaber bławatek, maczek kalifornijski, nagietek, czy ostróżkę, można wysiać już we wrześniu - rośliny uzyskane z siewu jesiennego wcześniej rozpoczną wzrost i kwitnienie w następnym roku.\nModrzewie i daglezje mogły zostać zaatakowane przez krobika modrzewiowca. Jest to niewielki motyl (9-10 mm rozpiętości skrzydeł). Na przełomie maja i czerwca samice składają pojedynczo jaja na spodniej stronie igieł modrzewi. Po kilkunastu dniach wylęgają się gąsienice, które wgryzają się do igieł i minują je powodując ich żółknięcie. Pod koniec lata z wyjedzonych igieł sporządzają pochewki, w których zimują po uprzednim przyczepieniu ich przędzą do pączków krótkopędów lub w spękaniach kory. Jeżeli zatem zaobserwowałeś na swoich modrzewiach ojawy żerowania tego szkodnika, zołknięcie i skręcanie się igiełek, rośliny na początku września opryskaj preparatem owadobójczym, np. Basudinem. Oprysk trzeba będzie powtórzyć w połowie kwietnia.\nJuż we wrześniu pojawią się pierwsze opadające z drzew liście. Jeżeli ich sprzątanie zajmuje Ci zbyt wiele czasu (masz duży ogród i wiele drzew), zastanów się nad zakupem odkurzacza ogrodowego. Zastosowanie tego urządzenia przyspieszy sprzątanie liści. Przez specjalną rurę wlotową odkurzacz zasysa liście i od razu wpadają one do podczepionego worka. Kupując odkurzacz ogrodowy, wybierz model z funkcją rozdrabniania. Dzięki temu objętość liści składowanych w workach zmniejszy się nawet 10-krotnie!\nO nadejściu jesieni przypominają nam liście przebarwiające się na żółto, czerwono i brązowo - powstaje swoisty jesienny koloryt, nadający, szczególnie w dni słoneczne, tak wspaniały urok "złotej polskiej jesieni". Czytaj dalej...\nPraktyczne rady na październik\nKiedy i jak po raz ostatni kosić trawnik? Czy warto ściółkować glebę przed nadejściem zimy? Jak poradzić sobie z glonami w oczku wodnym? Jaki winobluszcz posadzić pod płotem, a jaki przy murze? Oto, na co warto zwrócić uwagę w październiku.\nCzęsto pytacie, kiedy należy ostatni raz przed zimą skosić trawę. Nie ma sztywnego, ustalonego terminu. Trawę powinniście kosić tak długo, jak długo rośnie. Chodzi o to, by nie zostawiać na zimę zbyt długich ździebeł, gdyż będą się załamywały pod śniegiem i gniły, co może być dla trawnika niebezpieczne. Ostatni raz koś trawę nieco wyżej, niż robisz to latem.\nJesienne okrywanie drzewek, krzewów i bylin jest na stałe wpisane do kalendarza prac ogrodniczych. Natomiast często po macoszemu traktujemy glebę, która przecież jest żywicielką wszystkich roślin. Ona także potrzebuje osłony, nie tyle przed zimnem, co przed wiatrami, wypłukującymi deszczami, palącym zimowym słońcem, czyli przed tym wszystkim, co może zniszczyć jej najcenniejszą, próchniczą, górną warstwę.\nCzuły, dobry ogrodnik okrywa swoją glebę w każdym "gołym" miejscu i rozkłada ściółkę gdzie tylko się da. Można do tego celu użyć różne materiały. Najlepszy jest oczywiście kompost, ale dobra jest także drobna kora, trociny (np. pod borówką amerykańską), ściółka z lasu (na wrzosowisku), skoszona trawa, suche, zdrowe liście zebrane w parku. Do ściółkowania nadaje się także częściowo przerobiony, niedojrzały kompost, który w ciągu zimy zmieni się w próchnicę.\nSposób na glony\nNajlepszym sposobem na glony jest utrzymywanie równowagi biologicznej, czyli odpowiednich proporcji pomiędzy pojemnością jeziorka, ilością ryb, a przede wszystkim ilością roślin wodnych, które będą konkurencją dla glonów. Glony też są roślinami przypisanymi do każdego stawu i powinny w nim być, jednak w niewielkich ilościach. Kiedy woda staje się zielonkawo-sinawa, trzeba podjąć doraźne środki zaradcze. Dobre efekty przynosi wyławianie. Jednak bywają tak drobne, rozlatujące się jak puch, glony, których nie można wyłowić żadną siatką. W takim wypadku radzę zastosować prosty środek w postaci worka z kwaśnym torfem położonego na dnie. W worku trzeba zrobić szpikulcem kilkanaście dziurek.\nKwaśny torf zmniejsza zawartość wapnia w wodzie, który sprzyja rozwojowi glonów. W małym oczku, co widać na zdjęciu, taki worek nie wygląda dobrze, bo jest bardzo widoczny. Można więc dać torf do mniejszych woreczków jutowych i ukryć je pod kamieniami.\nPani Anna z Częstochowy posadziła przy ścianie swojego domu dzikie wino z sadzonek, które otrzymała od znajomej. Jest rozczarowana, ponieważ u znajomej roślina pięknie wspinała się po drewnianej pergoli, a po ścianie pnie się słabo, odpada i kłębi się pod murem. Dzieje się tak zapewne dlatego, że Pani Anna posadziła niewłaściwą odmianę. Dzikie wino, czyli winobluszcz pięcioklapowy jest najbardziej popularnym pnączem, łatwym w uprawie, uniwersalnym, nadającym się zarówno na miejsca słoneczne, jak i do cienia. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że rosnące na płotach, pnące się po drzewach i po ścianach domów winobluszcze są identyczne. W rzeczywistości mamy do czynienia z różnymi odmianami. Jedne z nich wspinają się po podporach za pomocą wąsów i nazywamy je winobluszczami zaroślowymi. Inne przysysają się za pomocą przylg i nazywamy je winobluszczami murowymi.\nW tym miesiącu kończy się niemal całkowicie okres wegetacyjny roślin. Jeszcze na nielicznych spóźnionych drzewach i krzewach, takich jak jałowiec, sosna czy świerk, dojrzewają nasiona.\nListopad jest miesiącem wilgotnym i niestety już zawsze chłodnym z częstymi przymrozkami. Pierwszego listopada słońce wschodzi około 06:31 a zachodzi około 16:07. Długość dnia wynosi zatem nieco ponad dziewięć i pół godziny i do końca miesiąca skróci się o kolejne półtora godziny. W tym miesiącu kończy się niemal całkowicie okres wegetacyjny roślin. Jeszcze na nielicznych spóźnionych drzewach i krzewach, takich jak jałowiec, sosna czy świerk, dojrzewają nasiona. Barwne owoce utrzymują się jeszcze na niektórych krzewach ozdobnych. Możemy podziwiać min. czerwone owoce jarzębiny, kaliny, berberysa i irgi. Z drzew liściastych pod wpływem podmuchów wiatru opadają ostatnie, brunatne i zaschnięte liście. Odlatuje skowronek - ostatni z opuszczających nas na zimę ptaków. Nie widać także latających owadów, z których jedynie samce piędzika przedzimka i piędzika siewieraka odbywają na początku miesiąca lot godowy. Cała przyroda w połowie miesiąca będzie już przygotowana do okresu zimowego. My też musimy już zakończyć wszelkie prace przygotowujące nasze ogrody i działki do zimy.\nW listopadzie siejemy warzywa ozime. Bezpośrednio przed nastaniem mrozu wysiewa się marchew, pietruszkę i koper (nasiona spęcznieją i w tym stanie przezimują w glebie). Dzięki temu wiosną zbiór plonów będziemy mogli rozpocząć o około dwa tygodnie wcześniej.\nJeżeli nie wystąpiły mrozy, możemy jeszcze przerobić kompost, rozrzucić obornik, przekopać nawozy zielone lub zastosować nawożenie mineralne.\nCoraz krótszy dzień i niższe temperatury nie zachęcają do wizyt w ogrodzie. Większość prac powinna być już zakończona a rośliny przygotowane do zimy.\nCoraz krótszy dzień i niższe temperatury nie zachęcają do wizyt w ogrodzie. Większość prac powinna być już zakończona a rośliny przygotowane do zimy. Grunt może być już trwale zamarznięty i okresowo może utrzymywać się pokrywa śnieżna. W grudniu z reguły zapominamy o ogrodach a nasze myśli wędrują ku Świętom Bożego Narodzenia. Choć, jak przeczytasz poniżej, dla największych zapaleńców znajdzie się sporo pracy w ogrodzie! A warto zaglądać do ogrodu gdyż mogą go ozdabiać oszronione lub ośnieżone korony drzew i krzewów, pięknie przebarwione na czerwono pędy dereni, pozostawione owocostany dzikich róż, berberysów i jarzębiny.\nW tym miesiącu żegnamy jesień i witamy zimę. Pierwszy dzień zimy przypada 22-go grudnia. Będzie to również najkrótszy dzień w roku. Tego dnia w Warszawie słońce wzejdzie o 7:43, a zajdzie już o 15:25. I choć największe mrozy dopiero przed nami, na pocieszenie pozostaje fakt, iż od końca miesiąca dni będą coraz dłuższe.\nZaglądamy do przechowywanych w piwnicy owoców. Te najbardziej dojrzałe zabieramy do spożycia, a egzemplarze gnijące wyrzucamy.\nNależy także zabezpieczyć korę drzew przed uszkodzeniami przez gryzonie i zające. Ochronę stanowić mogą min. plastykowe koszulki zakładane na pnie cienkich drzewek. Możemy też rozsypać zatrute ziarno, które koniecznie umieśćmy w specjalnych rurkach lub płytkich zagłębieniach aby nie stało się łupem ptaków.\nNiezależnie od podjętych działań zapobiegawczych, trzeba kontrolować stan drzew w sadzie przez całą zimę. Zniszczenia i odarcia kory przez zwierzęta, a także podłużne pęknięcia kory na pniu drzew lub grubszych konarach, zobaczysz gołym okiem. Uszkodzone miejsca posmaruj maścią ogrodniczą (np. Funaben 03 PA).\nZagony, na których rosną warzywa z siewu jesiennego, zimujące w gruncie (sałata, szpinak, roszponka, cebula, koper) wymagają osłonięcia przed mrozem i wiatrami. Jeżeli zima jest bezśnieżna, warto zastosować okrycie podwójną warstwą zimowej włókniny lub materiałami naturalnymi - liśćmi, słomą lub gałązkami igliwia.\nPietruszka, seler i trybula nie znoszą mrozu. Należy je przenieść do zimnego inspektu, który przykrywamy matą z trzciny.\nSystematycznie zbieramy warzywa odporne na niską temperaturę - kapustę brukselską, jarmuż, roszponkę oraz pora, pietruszkę i pasternak, które należy wykopać przed zamarznięciem gleby.\nPamiętaj, iż grubość okrywy śnieżnej ma bardzo duże znaczenie dla głębokości zamarzania gleby. Jeżeli zima jest bezśnieżna, zapobiegaj zamarzaniu gleby poprzez rozkładanie na jej powierzchni liści lub słomy. Na tak chronionym stanowisku, w przyszłym sezonie będziesz mógł prowadzić uprawy pod tunelami niskimi, założyć inspekt lub rozsadnik.\nJeżeli nie masz zaufania do "zieleniny" kupowanej w sklepie, możesz spróbować pędzić niektóre warzywa samodzielnie. W tym celu w skrzynce na oknie posadź korzenie pietruszki i selera (nie mogą być zbyt mocno przycięte z góry), cebulę lub kępy szczypiorku wykopane z ogrodu. Jeśli zapewnisz im wystarczającą ilość światła i wody, szybko wypuszczą zielone listki, które będzie można regularnie skubać do potraw. Szczypiorek najlepiej czuje się właśnie na parapecie i musi być regularnie podlewany (bryła korzeniowa nie może przeschnąć). Pietruszka i seler korzeniowy na zieloną nać można pędzić nawet w widnej piwnicy czy na werandzie zabezpieczonej przed mrozem (najodpowiedniejsza jest temp. ok. 15°C i umiarkowanie wilgotna ziemia).\nW grudniu pojawiają się pąki na kameliach. Jeżeli chcemy aby powstały z nich kwiaty, powinniśmy zadbać o to, aby temperatura w pomieszczeniu nie przekraczała 15°C. Roślina powinna być zwrócona do światła zawsze tą samą stroną i często zraszana.\nJeżeli chcemy aby Poisencja (Gwiazda Betlejemska) zachowała swe walory dekoracyjne jak najdłużej, należy zapewnić jej dużo światła, temperaturę 18-20°C, wysoką wilgotność powietrza i nie narażać jej na przeciągi.\nInne rośliny, jakie mogą stanowić ozdobę wigilijnego stołu, to min. sępolia (fiołek afrykański) oraz cyklamen (fiołek alpejski).\nW wypadku gdy na powierzchni trawnika wytworzy się skorupa lodowo-śniegowa, która sprzyja rozwojowi tzw. "pleśni śniegowej", dobrze jest ją rozkruszyć.\nPraktyczne rady na zimę\nKilka praktycznych porad na tę porę roku przygotowała dla nas redakcja miesięcznika Twój Ogrodnik. Zobacz jak przetrzymać przez zimę rośliny tarasowe nieodporne na mróz, czy na balkonie można sadzić rośliny cebulowe, czym strząsać śnieg z gałęzi iglaków oraz jak przechowywać czosnek.\nZimą często pytacie nas, w jaki sposób przechowywać rośliny pojemnikowe, które latem przebywają na dworze. Najwięcej pytań dotyczy światła potrzebnego roślinom w ich zimowych kwaterach. Zwłaszcza początkujący ogrodnicy nie wiedzą, które rośliny muszą mieć widno, a które mogą przetrwać zimę w ciemnościach. Światła bezwzględnie potrzebują rośliny zimozielone, a więc te, które nie tracą liści. Należą do nich: wrażliwe na mróz gatunki bukszpanów, trzmielin, bambusów; laur, oleander, aukuba. W widnych pomieszczeniach możecie przechowywać także rośliny zrzucające liście, np. daturę, fuksję, ołownika, jeśli oczywiście macie tam dostatecznie dużo miejsca. Jeśli brakuje wam widnego kąta, możecie rośliny gubiące liście trzymać w ciemnościach.\nWraz z początkiem grudnia nadeszła prawdziwa zima, obfitująca w opady śniegu. W tym okresie właściciele domków jednorodzinnych, muszą pamiętać o regularnym odśnieżaniu chodników i terenów przydomowych. Zaniechanie tego obowiązku może powodować skutki prawne. Szczególnej uwagi wymaga też dach przykryty warstwą białego puchu.\nJesteś właścicielem - musisz odśnieżać\nKiedy spadnie dużo śniegu, należy zająć się odśnieżeniem przynależnego do domu terenu. Prawo obliguje właścicieli nieruchomości do odśnieżania chodników z nią graniczących. Dlatego trzeba pamiętać, aby usunąć lód i śnieg z chodników biegnących wzdłuż posesji (nawet, gdy do nas nie należą), a także z bramy i podwórza.\n- Jeśli nie zastosujemy się do tego przepisu, liczmy się z tym, że w razie wypadku, poniesiemy wszelkie prawne konsekwencje. I tak, jeśli przechodzień złamie nogę pod naszym domem, na oblodzonym chodniku, wówczas będziemy musieli wypłacić mu odszkodowanie, zadośćuczynienie, a nawet rentę. W przypadku uchylania się właściciela od tego obowiązku, sprawa może znaleźć swój finał w sądzie - przestrzega Wojciech Rutowicz, menadżer projektu ES Polska.\nNie wszyscy na bieżąco usuwają śnieg spod swoich domów, wiele osób bagatelizuje ten problem. Skutkuje to wypadkami oraz konsekwencjami karnymi w postaci grzywny. Jeśli wójt (burmistrz lub prezydent miasta), który sprawuje nadzór nad odśnieżaniem, dopatrzy się uchybień, może wydać decyzję o wykonaniu obowiązku. Wtedy akcja odśnieżania wykonywana jest na koszt właściciela nieruchomości. - Pamiętajmy, że niewykonanie obowiązku odśnieżenia stanowi wykroczenie. I grozi za nie kara w postaci grzywny od 20 zł do 5 tys. Wprawdzie organ wykonawczy może (Policja, Straż Miejska lub Gminna) nas obarczyć mandatem w wysokości maksymalnie 500 zł, jednak nie jest wykluczone, że jeśli sprawa trafi do sądu, kwota kary zostanie zwielokrotniona - mówi Wojciech Rutowicz.\nPokryty warstwą śniegu dach wygląda bardzo malowniczo, lecz może stanowić poważne zagrożenie dla mieszkańców budynku. Najczęściej śnieg zalega na płaskich dachach, skąd wymaga samodzielnego usunięcia. Ponieważ w razie odwilży zamienia się w o wiele cięższą i niebezpieczną warstwę lodową, która może poważnie naruszyć konstrukcję budynku, a w skrajnych przypadkach doprowadzić do zawalenia. Mniej problematyczne są w tym przypadku dachy skośne, z których biały puch osuwa się samoistnie. Niemniej jednak, w czasie długotrwałych opadów, warto skontrolować, czy śnieg nie gromadzi się przy kominach, złączeniach połaci dachowej (koszach) i między lukarnami. Zima to prawdziwa próba szczelności naszego dachu. Jeśli wcześniej dopilnowaliśmy prac przy kładzeniu pokrycia dachowego, możemy być spokojni - nic nie zagraża termoizolacji.\n- W czasie ostrej zimy, obfitującej w opady śniegu, powinniśmy odśnieżać dach. Obowiązek taki wynika z przepisów prawa budowlanego, które nakazują utrzymanie budynku w należytym stanie technicznym, w tym usuwanie śniegu oraz sopli. Pamiętajmy, że kary mogą otrzymać nie tylko właściciele wielkich obiektów budowlanych, ale również właściciele prywatnych domków jednorodzinnych. Poza tym to nie sankcje prawne są tu najważniejsze, lecz nasze bezpieczeństwo. Pamiętajmy, że każdy dach ma swoją wytrzymałość, a kiedy zostanie ona przekroczona - może się zawalić - ostrzega Wojciech Rutowicz.\nJak samodzielnie odśnieżać ?\nJeśli chcemy odśnieżyć teren wokół domu, solidnie się do tego przygotujmy. Przede wszystkim dobrze mieć pod ręką zestaw niezbędnych narzędzi. Niezastąpiona do odgarniania śniegu jest oczywiście łopata - najlepiej metalowa o dużej łyżce. Plastikowe, sprzedawane w sklepach nie spełnią dobrze tego zadania. Niezbędny jest również piasek do posypania oczyszczonego chodnika. Można zastosować sól, która rozpuści śnieg i lód. Pamiętajmy jednak, że ma ona negatywny wpływ nie tylko na nasze obuwie, lecz również na rośliny. Dlatego nie należy posypywać solą trawników. Zebrany śnieg powinniśmy składować w bezpiecznym miejscu, gdzie nie będzie przeszkadzał. Gdy śnieg sypie cały czas, jedynie z małymi przerwami, odśnieżanie musi być systematycznie powtarzane.\nAby dach spełniał normy bezpieczeństwa i nie groził zawaleniem, odśnieżajmy go po każdych opadach śniegu. W ten sposób unikniemy osadzania się na nim grubej i ciężkiej śniegowej warstwy. Jeśli z jakiś przyczyn, nie możemy powierzyć odśnieżania fachowcom, spróbujmy zrobić to sami - z zachowaniem wszelkich środków ostrożności. Przed przystąpieniem do pracy, skompletujmy potrzebne narzędzia.\n- Wybierajmy takie narzędzia, które nie uszkodzą połaci dachowej. W tym wypadku sprawdzi się plastikowa łopata lub specjalny drewniany przyrząd do odśnieżania dachu. Kiedy już stabilnie ustawimy i zabezpieczymy drabinę, można rozpocząć pracę. Najpierw odgarnijmy śnieg z miejsc, w których jest go najwięcej, a następnie od środka ściągnijmy go w stronę krawędzi dachu (najlepiej składujmy go w jednym miejscu). Najważniejsze to odciążyć dach z opadów i oczyścić krawędzie. Warto pozostawić na powierzchni dachu, cienką warstwę lodu, która będzie przeciwdziałać osadzaniu się nowego śniegu. Podczas pracy przede wszystkim trzeba pamiętać o zachowaniu ostrożności. Pod żadnym pozorem nie należy wchodzić na leżący na dachu śnieg - to może skończyć się tragedią. Nie można też rozkruszać powstałej na połaci dachowej pokrywy lodu ani za wszelką cenę próbować odgarnąć śniegu z niedostępnych miejsc. Brak wyobraźni to częsta przyczyna wypadków, dlatego odśnieżajmy z głową!


Rękawice Chemstar 114.1000 odporne odporne chemicznie długość 33 cm\n> Rękawice ochronne>Rękawice Chemstar odporne chemicznie 114.1000\nRękawice Chemstar odporne chemicznie 114.1000\nOdporne chemicznie rękawice nitrylowe Chemstar model 114.1000. Bez podszewki, flokowane bawełną. Długość 33 cm. Do prac, w których wymogiem jest odporność na rozpuszczalniki.\nRękawice z długim mankietem długości 33 cm. Odporne chemicznie rękawice nitrylowe. Bez podszewki, flokowane bawełną.\nPokryte nitrylem, rękawice do prac przemysłowych , w których wymogiem jest odporność na działanie rozpuszczalników, wysoka sprawność manualna i odporność na ścieranie. Przeciwpoślizgowy wzór zapewniający dobry chwyt w mokrym i suchym otoczeniu. Mogą być stosowane wielokrotnie w kontakcie z żywnością. Grubość 0,38 mm.


Slumdog - wszystko na temat Slumdog w serwisie Milion Kobiet\nArtykuły dla frazy : Slumdog (5)\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia Slumdog. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku Slumdog) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem Slumdog posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania Slumdog jesteśmy w stanie zaprezentować Ci Slumdog materiałów. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Sobota 14.01.2017 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Czwartek 17.05.2012. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania Slumdog ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu Slumdog.


Smocze opowieści Tom 2 Totalne zasmoczenie – książka\nMiasto za Murem i smoki zawarły rozejm. Król Jacenty zobowiązał się, że jego rycerze przestaną najeżdżać Smoczą Puszczę, a w zamian za to smoki pomogą królowi i jego poddanym zapełnić pusty skarbiec. Rozpoczyna się niebezpieczna i pełna przygód wyprawa w poszukiwaniu skarbów! „Smocze opowieści” to zabawne i magiczne przygody niecodziennych sąsiadów zamieszkujących Smoczą Puszczę i Miasto za Murem ¦...\nTotally captivated 6 – książka\nMookyul porzuca dotychczasowe życie, by odzyskać miłość Ewona. Rozwścieczony zdradą podopiecznego prezes Lee zwraca się do Namhyunga Kima, jednego ze swoich najbardziej bezlitosnych podwładnych, żeby przejął biuro w Gangnam. Wkrótce dzielnicę opanowują przemoc i chaos, zaś Kim wprowadza w życie swój perfidny plan. Czy Mookyul ponownie wstąpi na przestępczą ścieżkę, by przywrócić porządek w organiz...\nTotally captivated #02 – książka\nEwon staje się odpowiedzialny za sprawy finansowe w Towarzystwie Kredytowym Seahan. Jeden z podwładnych Mookyula prosi go o pomoc w pewnej delikatnej sprawie i przy tej okazji Ewon przekonuje się, jak daleko człowiek jest w stanie posunąć się w imię miłości i pieniędzy. W międzyczasie Mookyul zaczyna sobie uświadamiać podobieństwo między Ewonem a wspomnieniem chłopca z dalekiej przeszłości. Los czasem...


Szkolenie trzebiatowskich terytorialsów - Region - Radio Szczecin\nRegion 2021-11-27 08:34 Emilia Kujawa\nPrawie 200 żołnierzy odbędzie weekendowe ćwiczenia rotacyjne w trzebiatowskich koszarach oraz przykoszarowym placu.\nBatalion będzie realizował zajęcia taktyczne razem z m.in. policjantami ze Szczecina. Sporą część szkolenia obejmą zajęcia na strzelnicy garnizonowej.\nDowództwo 142. Batalionu Lekkiej Piechoty w Trzebiatowie zaprasza wszystkich chętnych do wstępowania w swoje szeregi.\n(od dzisiaj oglądane 7323 razy)


Jesteś tutaj: Strona główna › Artykuły › Prawo › Szybka powtórka - Oskarżyciel posiłkowy\nSłowa kluczowe: szybka powtórka, oskarżyciel posiłkowy, pokrzywdzony w roli oskarżyciela posiłkowego, akt oskarżenia\nZgodnie z art. 53 kpk, w sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia publicznego pokrzywdzony może działać jako strona w charakterze oskarżyciela posiłkowego obok oskarżyciela publicznego lub zamiast niego.\nJeśli akt oskarżenia został wniesiony przez oskarżyciela publicznego, pokrzywdzony może aż do czasu rozpoczęcia przewodu sądowego na rozprawie głównej złożyć oświadczenie, że będzie działał w charakterze oskarżyciela posiłkowego. Trzeba pamiętać, ze cofnięcie aktu oskarżenia przez oskarżyciela publicznego nie pozbawia uprawnień oskarżyciela posiłkowego. Pokrzywdzony, który wcześniej nie korzystał z uprawnień oskarżyciela posiłkowego, może w terminie 14 dni od powiadomienia go o cofnięciu przez oskarżyciela publicznego aktu oskarżenia oświadczyć, że przystępuje do postępowania jako oskarżyciel posiłkowy.\nLiczba oskarżycieli posiłkowych\nW rozumieniu art. 56 kpk, sąd może ograniczyć liczbę oskarżycieli posiłkowych występujących w sprawie, jeżeli jest to konieczne dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania. Sąd orzeka, że oskarżyciel posiłkowy nie może brać udziału w postępowaniu, jeśli bierze w nim już udział określona przez sąd liczba oskarżycieli. Dodatkowo, sąd orzeka także, iż oskarżyciel posiłkowy nie może brać udziału w postępowaniu, jeśli stwierdzi, że nie jest on osobą uprawnioną lub jego akt oskarżenia albo oświadczenie o przystąpieniu do postępowania zostało złożone po terminie. Postanowienia sądu w powyższej materii nie są zaskarżalne zażaleniem. Ponadto oskarżyciel posiłkowy, który nie bierze udziału w postępowaniu z przyczyn wskazanych wyżej, może przedstawić sądowi na piśmie swoje stanowisko w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia.\nOskarżycielowi posiłkowemu, który nie włada w wystarczającym stopniu językiem polskim, orzeczenie podlegające zaskarżeniu lub kończące postępowanie doręcza się wraz z tłumaczeniem. Ponadto, za zgodą oskarżyciela posiłkowego można poprzestać na ogłoszeniu przetłumaczonego orzeczenia kończącego postępowanie, jeżeli nie podlega ono zaskarżeniu.\nW wypadku odstąpienia oskarżyciela posiłkowego od oskarżenia nie może on ponownie przyłączyć się do postępowania. O odstąpieniu oskarżyciela posiłkowego od oskarżenia w sprawie, w której oskarżyciel publiczny nie bierze udziału, sąd zawiadamia prokuratora. Nieprzystąpienie przez niego do oskarżenia w terminie 14 dni od doręczenia zawiadomienia powoduje umorzenie postępowania. Postanowienie o umorzeniu postępowania może wydać także referendarz sądowy. Nie wolno zapomnieć, że śmierć oskarżyciela posiłkowego nie tamuje biegu postępowania. Osoby najbliższe lub osoby pozostające na jego utrzymaniu mogą przystąpić do postępowania w charakterze oskarżyciela posiłkowego w każdym stadium postępowania. W przypadku śmierci oskarżyciela posiłkowego, który samodzielnie popierał oskarżenie, stosuje się odpowiednio art. 61 kpk.\nW razie powtórnego wydania postanowienia o odmowie wszczęcia lub o umorzeniu postępowania w wypadku, o którym mowa w art. 330 § 2 kpk, pokrzywdzony może w terminie miesiąca od doręczenia mu zawiadomienia o postanowieniu wnieść akt oskarżenia do sądu, dołączając po jednym odpisie dla każdego oskarżonego oraz dla prokuratora. Przepis art. 488 § 2 kpk stosuje się odpowiednio. Akt oskarżenia wniesiony przez pokrzywdzonego powinien być sporządzony i podpisany przez pełnomocnika, z zachowaniem warunków określonych w art. 332 i art. 333 § 1 kpk. Inny pokrzywdzony tym samym czynem może aż do rozpoczęcia przewodu sądowego na rozprawie głównej przyłączyć się do postępowania. W sprawie wszczętej na podstawie aktu oskarżenia wniesionego przez oskarżyciela posiłkowego może brać udział również prokurator.\nart. 53-58 Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz.U. 1997 nr 89 poz. 555).\nszybka powtórka, oskarżyciel posiłkowy, pokrzywdzony w roli oskarżyciela posiłkowego, akt oskarżenia


Projektując studnie należy uwzględnić następujące warunki: a) depresja nie powinna być większa niż 2-3 m (duże depresje wpływają ujemnie na trwałość studni oraz na roślinność w sąsiedztwie studni), b) prędkość dopływu wody do studni nie może przekraczać dopuszczalnych granic. Wzajemne odległości studzien wynoszą 50-250 m, zależnie od średnicy studzien i wydajności warstwy wodonośnej. Studnie oddziałują wzajemnie na siebie i ogólna ich wydajność ulega zmniejszeniu. Przy obliczaniu wydajności studni należy przede wszystkim określić stopień przepuszczalności gruntu, w szczególności wartość współczynnika przepuszczalności (k) warstwy wodonośnej. Wartość tę można oznaczyć w sposób doświadczalny, na podstawie pomiaru ilości wody (Q) stale czerpanej ze studni oraz pomiarów ustalonego zwierciadła wody w siąsiedruch otworach . obserwacyjnych. [podobne: beton architektoniczny, samowola budowlana kary, olx wronki ]\nTags: olx wronki, samowola budowlana kary, beton architektoniczny\nPowiązane tematy z artykułem: olx wronki samowola budowlana kary beton architektoniczny\nFirma SPF Architekci z siedzibą w Culver City w Kalifornii zaprezentowali ostatnio swoją koncepcję projektu dla Canto National Music Center w Calgary. Projekt jest postrzegany przez wielu jako jeden z najbardziej ambitnych i ważnych projektów urbanistycznych w kraju. Nowe centrum muzyczne nie tylko skupi się na obszarach wydajności, ale stanie się bardziej kulturalną przestrzenią, jak […]


Badania sanepidowskie (opis) • 120 zł\nBadania z zakresu Medycyny Pracy TYLKO DLA PRACOWNIKÓW BEZ CZYNNIKÓW SZKODLIWYCH I WARUNKÓW UCIĄŻLIWYCH NA STANOWISKU PRACY (praca przy komputerze do 4 godzin dziennie).\nBadania z zakresu Medycyny Pracy dla kierowców kategorii A i B - nie dla zawodowych kierowców.\nBadania sanepidowskie • 120 zł\nBadania sanitarno-epidemiologiczne dla pracowników (konsultacja bez badań laboratoryjnych kału)\n15 września 2021 • Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl • Lokalizacja: neoMedica Centrum Medyczne • badania kierowców\nWizyta bardzo przyjemna.\nPrzyjęcie bardzo szybkie.\nZdiagnozowanie nadciśnienia lub kontroli nad tym.\n10 sierpnia 2021 • Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl • Lokalizacja: neoMedica Centrum Medyczne • konsultacja lekarza medycyny pracy\nPani doktor jest bardzo wyrozumiała i dokładna. Orzeczenie załatwione w 30 min. Serdecznie polecam.\n5 sierpnia 2021 Lokalizacja: neoMedica Centrum Medyczne • badania sanepidowskie\nBardzo polecam Pani Doktor! Miałem wizytę z powodu badania do pracy. Otrzymałem profesjonalną pomoc i konsultacje odnośnie niezbędnej dokumentacji.\n4 sierpnia 2021 • Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl • Lokalizacja: neoMedica Centrum Medyczne • badania kierowców\nBardzo dobra wizyta, Pani Doktor postarała się rzetelnie mnie zbadać i zrobić to bez marnowania czasu\n2 sierpnia 2021 • Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl • Lokalizacja: neoMedica Centrum Medyczne • badania kierowców\nWszystko sprawnie i na temat, wizyta przebiegła bezproblemowo i komfortowo :-) Dziękuję i polecam serdecznie!\n21 lipca 2021 Lokalizacja: neoMedica Centrum Medyczne • badania kierowców\nBardzo miła i kontaktowna pani doktor .Rzetelnie wykonane badania w miłej atmosferze.wizyta odbyła się punktualnie.\n15 lipca 2021 • Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl • Lokalizacja: neoMedica Centrum Medyczne • badania kierowców\nBadanie zostało wykonane bardzo dokładnie. Zaczęło się punktualnie oraz odbyło się sprawnie. Jestem zadowolony.\n8 czerwca 2021 Lokalizacja: neoMedica Centrum Medyczne • badania kierowców\nSzybko, sprawnie i na temat. Komfortowa atmosfera, profesjonalne podejście, bez zbędnych uwag czy dziwnych spojrzeń. Chętnie wrócę tam ponownie.\n17 maja 2021 Lokalizacja: neoMedica Centrum Medyczne • konsultacja lekarza medycyny pracy\nPani doktor bardzo miła,kontaktowa i rzeczowa.Profesjonalna i przyjazna,kompleksowo podchodząca do pacjenta.\n12 maja 2021 • Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl • Lokalizacja: neoMedica Centrum Medyczne • konsultacja lekarza medycyny pracy\nWizyta u Pani doktor przebiegła szybko i bezproblemowo. Tłumaczy wszystko co ważne i o to chodzi. Polecam\nProszę o odpowiedź czy wyniki są ok\nInsulina na czczo 20.22\nInsulina po 1 h 63.61\nInsulina po 2 h 65.92\nWszystkie wyniki są nieprawidłowe. Wskazana konsultacja endokrynologa.\nZauważyłem w okolicach odbytu dziwna narośl i przy wycieraniu pojawiają się małe plamki krwi. Wstydzę się z tym iść do lekarza i nie wiem też do jakiego mam iść. Mam 29 lat\nMoże to być żylak odbytu czyli hemoroid. Zalecam konsultacje u proktologa.\nDodatkowo w gabinecie wykonuje niektóre badania z zakresu medycyny pracy. W gabinecie wykonywane są badania wstępne, kontrolne i okresowe pracowników, którzy na stanowisku pracy nie mają żadnych czynników szkodliwych i warunków uciążliwych, praca przy komputerze do 4 godz. dziennie.\nNa podstawie badań wydawane są orzeczenia dla celów sanitarno-epidemiologicznych.\nDoktor Katarzyna Dragan-Kapitan to specjalista medycyny rodzinnej II stopnia z niektórymi uprawnieniami z zakresu medycyny pracy.\nBadania dla celów sanitarno-epidemiologiczny\nBadania dla kierowców kat. A i B


Waleria, czyli listy Gustava de Linar do Ernesta de G [Barbara Juliana de Krüdener] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00050 004074 18668431 na godz. na dobę w sumie\nWaleria, czyli listy Gustava de Linar do Ernesta de G - ebook/pdf\nAutor: Barbara Juliana de Krüdener Liczba stron: 240\nISBN: 9788323528937 Data wydania: 2018-09-10\n104 LIST I Eichstadt, 10 marca Musiałeś już otrzymać moje listy, Erneście – odkąd opuściłem Sztokholm, pisałem do Ciebie kilka razy. Możesz mnie śledzić w tej podróży, która byłaby przemiła, gdyby nie oddalała mnie od Ciebie. Ach, dlaczego nie spełniliśmy naszych wspaniałych marzeń z młodości, kiedy wyobraźnia wznosiła nas w przestworza, ukazywała nam przesuwające się obce Nieba i kiedy słyszeliśmy grzmienie najstraszliwszych burz! Siedzieliśmy razem na skale, która odpadła od innych i przywodziła na myśl nieza- leżność i dumę, a nasze serca raz biły tysiącem niejasnych przeczuć, a kiedy indziej zatapiały się w mrokach starożytności i widziały, jak z tych ciemności wychodzą nasi ulubieni bohaterowie! Gdzie się podziały te promienne dni, pełne silnych i słodkich uczuć? Opuściłem Cię, mój miły towarzyszu młodości, mądry przyjacielu, a przecież to Ty uspakajałeś zbyt bezładne poruszenia mojego serca i usypiałeś burzliwe prag- nienia tchnieniem swojej pomysłowej i natchnionej duszy! Niemniej jednak, Erne- ście, czasami jestem niemal szczęśliwy – ta urocza podróż porywa mnie i zachwyca. Wszystko odpowiada mojemu sercu i wyobraźni. Wiesz, jak potrzebuję tej pięknej umiejętności, która pozwala czerpać z przyszłości to, co powiększa jeszcze teraźniej- sze szczęście – tej czarodziejki, która zajmuje się wszystkimi wiekami i wszystkimi stanami życia, która daje dzieciom grzechotki, a największym geniuszom klucze do Nieba, żeby upajali się błogim szczęściem… Ale gdzie ja błądzę? Nic Ci jeszcze nie powiedziałem o Hrabim. Otrzymał już wszystkie wytyczne – na pewno jedzie do Wenecji, czyli tam, gdzie sobie życzył. Cieszy się myślą, że już się nie rozdzielimy, że mnie wprowadzi na drogę kariery, której sobie dla mnie życzył, i że będzie mógł, po dokończeniu mojej edukacji, wypełnić świętą powinność, której się podjął, i mnie adoptować. Co za przyjaciel, Erneście, co za drugi ojciec! Co za wspaniały człowiek! Tylko śmierć mogła przerwać przyjaźń łączącą go z tym, którego straciłem, i Hrabia z namaszczeniem pielęgnuje ją we mnie. Często mi się przygląda, czasem widzę łzy w jego oczach – uważa, że bardzo przypominam mojego ojca, że mam w spojrzeniu taką samą melancholię. Wymawia mi, że jestem, tak jak ojciec, niemal dziki, i że za bardzo stronię od świata. Już Ci mówiłem, jak poznałem hrabinę, jak we wzruszający sposób przedstawił mnie Walerii (tak się ona zwie i tak będę ją nazywał od tej pory). Zresztą ona sama chce, żebym patrzył na nią jak na siostrę i właśnie takie zrobiła na mnie wrażenie. Imponuje mi mniej niż Hrabia – wygląda na dziecko! Jest bardzo żywa, a jej dobroć jest ogromna. Waleria zdaje się bardzo kochać męża – nie dziwi BARBARA JULIANA DE KRÜDENER\n105 mnie to. Chociaż jest między nimi duża różnica wieku, nie zwraca na to uwagi. Czasem mogłoby się wydawać, że Waleria jest za młoda – z trudem można sobie wyobrazić, że mogła podjąć tak poważne zobowiązanie – ale Hrabia nigdy się nie wydaje za stary. Ma trzydzieści siedem lat, ale nie wygląda na tyle. Trudno z początku określić, co lubi się w nim najbardziej – czy postać, szlachetną i wysoką, czy ducha, który jest zawsze przyjemny, a wspomaga się szeroką wyobraźnią i niezmierną kultu- rą. Ale, kiedy zna się go dłużej, nie ma wątpliwości – najbardziej lubimy w nim to, co czerpie on z głębi serca. Kiedy się zapomina i odsłania się całkowicie, wtedy widzimy, jak bardzo jest wspaniały. Mówił nam kilkakrotnie, że nie może być tak młody przed światem, jak jest przed nami, i że egzaltacja nie pasuje do ambasady. Gdybyś wiedział, Erneście, jak przyjemna jest nasza podróż! Hrabia wie wszyst- ko, zna wszystko, a mądrość nie stłumiła w nim wrażliwości. Radować się w ser- cu, kochać, uszczęśliwiać innych i siebie samego, oto jego życie – w ten sposób pozostaje w zgodzie z całym światem. Mamy kilka pojazdów, z których jeden jest odkryty – wieczorem zazwyczaj jeździmy właśnie nim. Pora roku jest przepiękna. Przy wjeździe do Niemiec przejeżdżaliśmy przez ogromne lasy, które miały w so- bie coś z kraju rodzinnego, co nam się bardzo podobało. Zwłaszcza zachód słońca przywoływał różne wspomnienia, którymi co jakiś czas dzieliliśmy się ze sobą, ale częściej zachowywaliśmy ciszę. Piękne dni są jak wystawne przyjęcia, ale koniec pięknego dnia, tak jak koniec życia, ma w sobie coś wzruszającego i uroczystego. Jest to ramka, w której całkowicie naturalnie układają się wspomnienia, w której wszystko, co łączy się z uczuciami, wydaje się żywsze, tak jak w czasie zachodu słońca barwy wydają się cieplejsze. Ileż razy wyobraźnia przenosi mnie w stronę naszych gór! Widzę u ich stóp naszą starożytną siedzibę – te blanki i fosy, tak długo pokryte lodem, na których z włócznią w dłoni wprawialiśmy się do gier wojennych, ślizgaliśmy się po tym lodzie jak po naszych dniach i nie zauważaliśmy ich przemija- nia. Z powrotem wiosny wspinaliśmy się na skały, liczyliśmy żaglowce, które znów przybywały zmierzyć się z naszymi morzami. Staraliśmy się rozpoznać ich bandery, śledziliśmy ich szybki bieg, chcieliśmy siedzieć na ich masztach jak ptaki morskie, podążać za nimi w dalekie strony. Pamiętasz ten piękny zachód słońca, przy którym święciliśmy razem wydarzenie warte zapamiętania? To było niedługo po równonocy. Poprzedniego wieczora widzieliśmy mnóstwo chmur, które zapowiadały nadciąga- jący potężny sztorm. Obydwaj drżeliśmy o statek, który wcześniej zauważyliśmy. Morze było wysokie i groziło, że wystąpi z brzegów. O północy usłyszeliśmy sygnały alarmowe. Mój ojciec nie miał wątpliwości, że statek musiał osiąść na mieliźnie, i jak najszybciej wysłał szalupy na morze. W chwili gdy wydawał sternikom rozkazy, WALERIA, CZYLI LISTY GUSTAWA DE LINAR DO ERNESTA DE G...\n106 uległ naszym usilnym prośbom i pomimo niebezpieczeństwa pozwolił nam sobie towarzyszyć. Och, jakże nasze serca biły! Jak bardzo chcieliśmy być we wszystkich miejscach naraz! Jak pragnęliśmy przyjść z pomocą każdemu z pasażerów! To było właśnie wtedy, gdy tak szlachetnie naraziłeś swoje życie dla mnie. Ale muszę pozo- stać wiernym mojej obietnicy – mam nie wspominać o tym, co Ci się wydaje tak pro- ste i naturalne. Ale przynajmniej zostaw mi moją wdzięczność jako jedną z moich największych przyjemności, jeśli nie jedną z moich powinności największych. Nie zapomnijmy nigdy tej skały, na którą powróciliśmy po tej nocy, skąd patrzyliśmy w morze i dziękowaliśmy Niebu za naszą przyjaźń. Żegnaj, Erneście – jest późno, a jutro wyjeżdżamy skoro świt. LIST II Luben, 20 marca Erneście, mocniej niż zwykle czuję w sercu ten wewnętrzny niepokój, który kierował moje kroki na strome szczyty Kullenu4 lub na nasze samotne kamieniste wybrzeża. Ach, Ty wiesz, że nie byłem sam – samotność mórz, ich ogromna cisza lub burzliwa ruchliwość, niepewny lot zimorodka, melancholijne krzyki tego ptaka, który lubi nasze mroźne tereny, smutna i słodka jasność naszych zórz polarnych, wszystko to wspaniałe i tajemnicze niepokoje mojej młodości. Ileż to razy, pożerany przez gorączkę serca, chciałem, jak orzeł górski, wykąpać się w chmurze i przemie- nić moje życie5! Ileż to razy chciałem zanurzyć się w otchłań niszczycielskich mórz i zaczerpnąć ze wszystkich żywiołów, ze wszystkich wstrząsów, nową energię, kiedy czułem, że moja własna gaśnie w ogniu, który mnie pożera! Erneście, zostawiłem tamtych świadków mojej niespokojnej egzystencji, lecz wszędzie znajduję nowych – zmieniłem Niebo, lecz zabrałem ze sobą fantastyczne sny i nieposkromione pragnienia. Kiedy wszystko wokół mnie śpi, czuwam razem z nimi, i w te noce pełne miłości i melancholii, które wiosna roztacza i wypełnia tyloma wspaniałościami, jak przez zasłonę czuję tę rozkosz ukrytą w naturze, tak niebezpieczną dla wyobraźni. Ona mnie kolejno upaja i osłabia, ożywia i zabija. Przychodzi do mnie przez wszystko, co istnieje, i każe mi tęsknić za jednym. Słyszę 4 Kullen – szwedzki półwysep, najbardziej wysunięta na zachód część Skanii. Wybrzeże składa się głównie ze urwistych klifów skalnych. 5 Nawiązanie do Psalmu 103: „Odnawia się młodość twoja jak orła”. Zob. Ps 103,5. BARBARA JULIANA DE KRÜDENER\n107 nocny wiatr, który usypia w liściach, i zdaje mi się, że słyszę niepewne i nieśmiałe kroki. Moja wyobraźnia odmalowuje mi tę istotę idealną, do której wzdycham, i za- nurzam się cały w tym przeczuciu miłości i ekstazy, która powinna wypełnić pustkę mojego serca. Niestety! Czy ja nigdy nie będę kochany? Czy nigdy nie spełnią się te palące, górnolotne pragnienia? Czy chociaż raz odczuję tak mocne szczęście, które przeniknie mnie całego? Czy kiedykolwiek dostanę ten wspaniały dar, który pozwala dotykać Nieba? Ach, Erneście, nie wystarczy tylko dawać, trzeba też otrzymywać, nie wystarczy być wartościowym, trzeba też być tak odbieranym. Żeby daktyl dojrzał, potrzeba słońca Afryki. Żeby narodziły się te głębokie uczucia, które przychodzą z Nieba, trzeba znaleźć na ziemi żarliwe i rzadkie dusze, które otrzymały słodką i być może zgubną moc kochania jak ja. LIST III B…, 21 marca Mój przyjacielu, przeczytałem jeszcze raz mój wczorajszy list. Niemal wahałem się, czy Ci go wysłać. Nie dlatego, że chciałem coś przed Tobą ukryć, lecz dlatego, iż czuję, że mnie słusznie zganisz, że nie próbuję, jak Ci obiecałem, wyciszyć choć trochę tego, co jest zbyt gwałtowne w mojej duszy. Zresztą czy nie powinienem ukrywać tej duszy, jak sekretu, przed większością tych, z którymi muszę żyć na świecie? Czyżbym nie wiedział, że w oczach tych ludzi nie ma nic bardziej natural- nego niż to, co nas oddala od natury, i że ja muszę się im wydawać głupcem, skoro ich nie przypominam? Pozwól mi więc błądzić z moimi drogimi wspomnieniami wśród lasów, nad wodami, gdzie stwarzam sobie istoty takie jak ja, gdzie gromadzę wokół siebie poetyckie cienie tych, którzy wyśpiewali wszystko, co buduje ludzką duszę, i umieli mocno kochać. Wydaje mi się, że znowu widzę Tassa6, wzdychającego do nieśmiertelnych i do swojej żarliwej miłości. Ukazuje mi się Petrarka, pośród świętych sklepień, które były świadkiem narodzin jego nieprzemijającej czułości dla Laury. Wydaje mi się, że słyszę piękne akordy czułego i samotnego Pergolesiego7. Zdaje mi się, że wszędzie widzę ducha miłości i te niebiańskie dzieci, które stronią od tłumów i ukrywają swoje dobrodziejstwa i niewinne radości. Ach, chociaż nie 6 Torquato Tasso (1544–1595) – włoski poeta epoki renesansu, autor m.in. Jerozolimy wy- zwolonej. 7 Giovanni Battista Pergolesi (1710–1736) – włoski kompozytor barokowy. WALERIA, CZYLI LISTY GUSTAWA DE LINAR DO ERNESTA DE G...\n108 zostałem tak obdarzony jak ci synowie geniuszu, chociaż nie mogę tak jak oni za- chwycać potomnych, przynajmniej żywiłem ten sam zapał, to umiłowanie piękna, które być może jest więcej warte niż sama chwała. Niemniej jednak, mój Erneście, nie sądź, że oddaję się moim marzeniom bez reszty. Chociaż Hrabia jest jednym z ludzi, których dusze zachowały najwięcej mło- dości, jeśli mogę tak się wyrazić, to on mi tak bardzo imponuje, że ukrywam przed nim część duszy. Zwłaszcza staram się, żeby nie wydawać się dziwacznym Walerii, która, tak młoda, tak spokojna, jawi mi się jak promień poranny, który pada jedynie na kwiaty i nie zna nic poza ich spokojnym i słodkim wzrastaniem. Ponieważ chcę jak najlepiej opisać Walerię, przywołam obraz Twojej kuzynki, młodej Idy. Waleria bardzo ją przypomina, a jednak ma w sobie coś szczególnego, czego dotąd nie widziałem u żadnej kobiety. Można mieć tyle samo wdzięku, o wiele więcej urody i w ogóle jej nie przypominać. Może nie wzbudza podziwu, ale ma w so- bie coś idealnego i uroczego, co zmusza, by się nią zajmować. Można by powiedzieć, widząc ją tak delikatną, tak smukłą, że jest jak bratek. Chociaż, kiedy pierwszy raz ją zobaczyłem, nie wydała mi się ładna. Jest bardzo blada. Jej wesołość, wręcz roztrzepanie, mocno kontrastuje z jej postacią, która została stworzona na wrażliwą i poważną. Wywarło to na mnie szczególne wrażenie. Jak dotąd chwile, w których nie wydawała mi się tylko miłym dzieckiem, były rzadkie. Jej charakter ma w sobie coś raczej melancholijnego, a ona sama czasem oddaje się przesadnej wesołości, jak wyjątkowo wrażliwe osoby o zmiennych nastro- jach, które znajdują się w sytuacji całkowicie obcej ich zwyczajom. Pogoda jest piękna, dużo spacerujemy. Czasami wieczorem gramy na instru- mentach – ja wziąłem ze sobą skrzypce, Waleria gra na gitarze. Czytamy też książki – to naprawdę jest bardziej zabawa niż podróż. LIST IV Stollen, 4 kwietnia Mój przyjacielu, dopiero dzisiaj naprawdę poznałem Walerię. Dotychczas prze- suwała się przed moimi oczami jak jedna z tych czystych i wdzięcznych figur, któ- rych formy rysowali nam Grecy i które przyozdabiają nasze sny. Sądziłem, że jej dusza jest za młoda, za mało uformowana, żeby odgadnąć lub poczuć namiętności. Moje nieśmiałe spojrzenia też nie ośmielały się badać jej rysów. Nie była to dla mnie BARBARA JULIANA DE KRÜDENER\n109 kobieta obdarzona władzą, jaką mogłaby jej dać płeć i moja wyobraźnia – to było poza granicami mojego rozumowania. Waleria była spowita zasłoną szacunku i uwielbie- nia, jakie mam dla Hrabiego, i nie odważyłem się jej unieść, żeby nie zobaczyć za nią zwyczajnej kobiety. Ale dzisiaj, właśnie dzisiaj, przypadkowa sytuacja pozwoliła mi poznać tę damę, która otrzymała żarliwą i głęboką duszę. Tak, Erneście, natura uwieńczyła swoje dzieło i, jak starożytne święte naczynia, których biel i delikatność zadziwiają wzrok, ma ona w sobie subtelny i wiecznie żywy płomień. Posłuchaj, Erneście, i sam osądź, czy do tej chwili znałem Walerię. Naszła ją dzisiaj chęć, żeby wcześniej zatrzymać się na kolację. Hrabia miał ochotę jechać dalej, ale ustąpił. Zamiast wysłać gońca, sam pojechał konno i kazał wszystko przy- gotować. Kiedy dojechaliśmy, Waleria podziękowała mu z uroczym wdziękiem. Przez chwilę przechadzali się razem, gdy nagle Hrabia wrócił sam z zakłopotana miną. Powiedział mi: – Sami zjemy kolację, Waleria woli na razie nie jeść. Byłem bardzo zaskoczony tym kaprysem, i już wtedy zdało mi się, że ona ma dość zmienny charakter. Szybko skończyliśmy posiłek. Hrabia poprosił mnie, żebym kazał zanieść owoce do powozu, bo sądził, że sprawi tym przyjemność swojej żonie. Opuściłem miasteczko i znalazłem hrabinę z Marią, młodą panną pokojową, z którą się wychowywała i którą bardzo lubi – obie stały obok kępy drzew. Podszedłem do Walerii i zaproponowałem jej owoce, nie bardzo wiedziałem, co mam powiedzieć. Zaczerwieniła się, wydawało się, że płakała, a ja poczułem, że już się na nią nie gniewam. Miała coś tak interesującego w całej twarzy, jej głos był tak słodki gdy mi dziękowała, że oniemiałem. – Zdziwił się Pan – zapytała mnie z pewną nieśmiałością – że nie widział mnie Pan na kolacji? – Wcale nie – odpowiedziałem z niezwykłym zakłopotaniem. Uśmiechnęła się. – Ponieważ często będziemy razem spędzać czas – ciągnęła – byłoby dobrze, gdyby się Pan przyzwyczaił do moich głupstw. Nie wiedziałem, co odpowiedzieć. Podniosła się, więc podałem jej ramię, żeby wyruszyć w drogę powrotną. – Jest Pani zmęczona? – zapytałem w końcu. – Hrabia tak sądził. – Czy pytał się, gdzie jestem? – spytała z pośpiechem. – Sądzę, że szukał Pani – odpowiedziałem jej. – Niemniej wasza kolacja trwała dość długo. Zapewniłem ją, że nie spędziliśmy dużo czasu za stołem. WALERIA, CZYLI LISTY GUSTAWA DE LINAR DO ERNESTA DE G...\n110 – A mi się wydawało, że minęło bardzo dużo czasu – odpowiedziała mi. Roz- glądała się wokół bardzo często, żeby sprawdzić, czy nie zauważy gdzieś Hrabiego, a wtedy jeden z ludzi przyszedł nas zawiadomić, że konie są gotowe. – A mój mąż? – zapytała. – Gdzie on jest? – Pan poszedł naprzód pieszo – odpowiedział ten mężczyzna. – Wcześniej kazał założyć konie, żeby Pani nie wracała nocą, bo tu są złe drogi. – To dobrze – powiedziała Waleria, starając się opanować głos… Ale ja spostrzeg- łem jej poruszenie. Wsiedliśmy do powozu, usiadłem naprzeciwko niej. Najpierw była zamyślona, potem starała się ukryć to, co ją gnębiło. Udawała, że zapomniała o tym, co się stało – rozmawiała ze mną o rzeczach obojętnych, usiłowała być weso- ła, opowiedziała mi wiele anegdot o V…, gdzie mieliśmy wkrótce dojechać. Zauważyłem, że często wyglądała przez okno, żeby sprawdzić, czy nie zobaczy gdzieś Hrabiego, kazała woźnicy przyspieszyć, bo bała się, że Hrabia zmęczy się marszem. W miarę jak posuwaliśmy się naprzód, mówiła coraz mniej i na powrót stawała się coraz bardziej milcząca. Martwiła się, że wcale nie znajdziemy jej męża. – On bardzo szybko chodzi – odpowiedziałem jej, ale również się martwiłem. Przejeżdżaliśmy przez wielki las – zaniepokojenie Walerii cały czas rosło, aż wreszcie stało się ogromne. W końcu wysiadła, wyprzedziła powozy, miała nadzieję, że szybki marsz ją uspokoi. Wspierała się na mnie, zatrzymywała się, chciała się wrócić – cier- piała okrutnie. Ja cierpiałem prawie tak samo jak ona. Mówiłem jej, że na pewno znajdziemy Hrabiego na stacji pocztowej, że na pewno poszedł skrótem, i tak właś- nie sądziłem. Niestety wcześniej opowiedzieliśmy jej o bandzie złodziei, która pięt- naście dni temu zaatakowała powóz publiczny. Czułem, że moje zainteresowanie nią wzrasta wraz z jej zaniepokojeniem – odważyłem się jej przyglądać, badać jej rysy – nasze położenie mi na to pozwalało. Widziałem, że potrafi kochać, czułem władzę, jaką mają nad innymi duszami dusze wyczulone na namiętności. Odczuwałem, że jej lęk mi się udziela, serce mi waliło, a w tym samym czasie, Erneście, czułem coś wspaniałego, kiedy ona patrzyła na mnie ze wzruszającym wyrazem twarzy, jakby chciała mi podziękować za moje starania. Przyjechaliśmy na stację pocztową – Hrabiego nie było. Waleria źle się poczuła – dostała ataku nerwowego, który u mnie samego wywołał dreszcze. Jej służące po- biegły szukać herbaty i kwiatu pomarańczy – ja wychodziłem z siebie. Stan Walerii, nieobecność Hrabiego, niewyrażalne wzburzenie, jakiego nigdy wcześniej nie czułem, wszystko to sprawiło, że straciłem głowę. Trzymałem zimne dłonie Walerii i starałem się ją uspokoić. Żeby ukoić jej obawy, powiedziałem, że wszyscy podróżnicy zobaczą zamek, położony tuż obok drogi, którego usytuowanie było wyjątkowe. Jak tylko BARBARA JULIANA DE KRÜDENER\n111 stwierdziłem, że trochę mniej cierpi, wziąłem ze sobą dwóch miejscowych ludzi i rozeszliśmy się na poszukiwania. Po półgodzinnym marszu znalazłem Hrabiego, kiedy starał się jak najszybciej do nas dotrzeć – wcześniej się zgubił. Powiedziałem mu, jak bardzo Waleria cierpiała, był z tego powodu niezwykle zmartwiony. Kiedy byliśmy już blisko budynku poczty, pobiegłem ze wszystkich sił, żeby zapowiedzieć Hrabiego i jako pierwszy przekazać tę dobrą nowinę. Było dla mnie wielką radością widzieć szczęście Walerii. Wobec tego wróciłem do Hrabiego i weszliśmy razem. Waleria rzuciła mu się na szyję. Płakała ze szczęścia, ale chwilę później najwyraźniej przypomniała sobie wszystkie swoje cierpienia i zbeształa Hrabiego, mówiąc, że to niewybaczalne tak ją wystawiać na zmartwienia, odejść nic nie mówiąc. Odepchnęła męża, który chciał ją przytulić. – Nie, to niewybaczalne – mówiła – tak się poddawać złości. – Ależ ja się nie obraziłem – odparł. – Jak to się Pan nie obraził? – Nie, kochana Walerio, bądź tego pewna – chciałem jedynie uniknąć wyjaśnień. Wiem, że jest Pani tak bardzo żywa, że aż sprawia to Pani ból. Wiem też, jak często uspokaja się Pani bez trudu – jest Pani tak dobra, Walerio! Miała łzy w oczach. We wzruszający sposób ujęła jego rękę. – To ja byłam w błędzie – rzekła. – Przepraszam Pana bardzo. Jak mogłam się obrazić za słowa, które z pewnością nie miały mnie zranić? Jest Pan o wiele lepszy ode mnie. Chciałem rzucić się jej do nóg i powiedzieć, że jest aniołem. Hrabia, który jest przecież tak wrażliwy, nie wydał mi się równie wdzięczny. LIST V Olheim, 6 kwietnia Pisałem Ci, że będziemy musieli zostać tu przez kilka dni, żeby Waleria mogła wypocząć – te dni były najprzyjemniejsze w całym moim życiu. Wydaje mi się, że ona mi bardziej ufa, odkąd ją lepiej poznałem. Myśli, jak sądzę, że nie będę się dziwił drobnym nierównościom jej humoru, odkąd znam ich źródło. Wielka wrażliwość nie pozwala na stałe zwracanie uwagi na siebie samego. Oziębłe dusze czerpią przy- jemność jedynie z miłości własnej, sądzą, że opanowanie i metoda, które wnoszą do wszystkich swoich czynów i słów, przynoszą im szacunek obserwatorów. Potrafią WALERIA, CZYLI LISTY GUSTAWA DE LINAR DO ERNESTA DE G...\n112 jednak równie dobrze gniewać się i cieszyć – ale z błahych powodów i tylko w głębi duszy. Boją się, że rysy twarzy, jak donosiciele, opowiedzą o wszystkim, co się dzieje w środku. Co to za absurdalne wyobrażenie, żeby brać za mądrość to, co pochodzi z oschłości serca! Waleria nigdy nie wydaje mi się bardziej miła, bardziej wzruszająca, niż kiedy daje się ponieść swojej żywiołowości i potem szuka sposobu na odkupienie swojej winy. A jakiego błędu? Że kocha tak, jak nie potrafią kochać na świecie. Przygląda- łem jej się pewnego dnia, gdy dostała list od swojej matki – czytałem go razem z nią i śledziłem jej fizjonomię. I nawet jeśli potem była smutna lub zatroskana, nie umia- ła z wystudiowaną obłudą pochwalić wszystkiego, co jej proponowano, uśmiechać się do rzeczy nudnych, czy to można nazwać kapryśnością? A jednak ona chce od- kupić jako błędy chwile, w których nie może zajmować się niczym innym, jak tym, co góruje w jej duszy! Najlepsza z dziewcząt, najbardziej kochana z kobiet chciałaby być jednocześnie tak głęboko wrażliwa i zawsze tak uważna, żeby nie sprawić innym przykrości! A gdyby ktoś powiedziałby: „Są kobiety doskonalsze” odpowiedziałbym: „Waleria ma dopiero szesnaście lat”. Ach, niech ona się nigdy nie zmienia! Niech zawsze będzie jedną z takich cudownych istot, które dotychczas widziałem jedynie w swoich myślach! LIST VI 8 kwietnia Dzisiaj rano spacerowałem z Walerią po ogrodzie nad brzegiem rzeki. Zarządziła obiad – przyniesiono nam truskawki. Posłaliśmy po śmietanę, ponieważ Waleria chciała, żeby przypomniało mi to posiłki, które jadałem z siostrą w domu. Wzięli- śmy ze sobą kilka fragmentów z Wyobraźni8, które czytaliśmy przy jedzeniu. Wiesz, jak bardzo lubię te piękne wiersze, ale jakie zrobiły na mnie wrażenie czytane razem z Walerią, wypowiedziane jej uroczym głosem, kiedy siedziałem tuż obok niej, oto- czony ze wszystkich stron czarującymi odgłosami wiosny, które wydawały się mówić do mnie przez płynącą wodę i przez liście, które były tak poruszone, jak moje myśli! Mój przyjacielu, byłem bardzo szczęśliwy, być może zbyt szczęśliwy! Erneście, ta 8 Utwór Wyobraźnia Jacques’a Delille’a, przyjaciela pani de Krüdener, nie ukazał się przed 1806 rokiem, był tylko czytywany w salonach. W pieśni II Volnis widzi umierającą ukochaną Azelię (a nie Amelię). BARBARA JULIANA DE KRÜDENER\n113 myśl jest straszna i wniosła śmierć do mojej duszy, gdzie wcześniej mieszkała tylko radość – nie mam odwagi jej zgłębić. Waleria była wzruszona, czytając poruszający fragment o Amelii i Volnisie, i kie- dy doszła do tych wersów: Długie, czarne włosy zwijały się w pierścienie, A czarne oczy pełne ognia, Które ból mógł ledwo okiełznać Rzucały jeszcze iskry spod hebanowych brwi. Uśmiechnęła się i, patrząc na mnie, powiedziała: – Wie Pan, że to Pana bardzo przypomina? Zaczerwieniłem się z zakłopotania i pomyślałem: „Ach, gdybyś była moją Ame- lią!”. Ale nagle poczułem wyrzuty sumienia za tę zbrodniczą myśl; taką właśnie była. Wstałem i uciekłem. Zagłębiłem się w sąsiedni las, zupełnie jakbym mógł oddalić się od tych grzesznych myśli. Dopiero po szybkim biegu zastanowiłem się, co pomyśli o mnie Waleria, którą tak głupio zostawiłem, i postanowiłem wrócić do domu i ją przeprosić. Szukałem w głowie wymówki i nie znajdywałem żadnej. Po drodze zrywałem margerytki dla hrabiny. Bezwiednie zacząłem sobie wróżyć z płatków, tak jak tyle razy robiliśmy to w dzieciństwie. Powiedziałem sobie: „Jak bardzo Waleria mnie kocha?”. Odrywałem płatki jeden po drugim i na ostatni wypadło: „Wcale”. Wyobrażasz sobie? Zasmuci- łem się. Chciałem też się dowiedzieć, w jaki sposób ja kocham Walerię. Ach, wiedziałem to dobrze! Ale przeraziłem się, gdy zamiast „bardzo” wyszło „namiętnie”. Erneście, sądzę, że zbladłem. Zacząłem wróżyć od początku i jeszcze raz płatki powiedziały: „namiętnie”. Mój przyjacielu, czy to moje sumienie przemówiło przez ten kwia- tek? Czyżby moje sumienie już wiedziało to, o czym ja sam nie wiem, o czym nigdy w życiu nie chcę się dowiedzieć, w co Ty byś nie uwierzył, gdyby Ci to powiedziano, Ty, który znasz mnie tak dobrze, który wiesz, że nigdy nie byłem nieroztropny, że żona innego była dla mnie zawsze czymś świętym? I ja kochałbym Walerię? Nie, nie. Małe zbrodnie zawsze poprzedzają wielkie zbrodnie. Bądź spokojny, Erneście, nie będziesz musiał stronić ode mnie. WALERIA, CZYLI LISTY GUSTAWA DE LINAR DO ERNESTA DE G...\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Waleria__czyli_listy_Gustava_de_Linar_do_Ernesta_de_G-ebookRO/p00621002i006" target="_blank" title="Waleria, czyli listy Gustava de Linar do Ernesta de G [Barbara Juliana de Krüdener] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Waleria, czyli listy Gustava de Linar do Ernesta de G [Barbara Juliana de Krüdener] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Polskie Łupki: Brytyjczycy chcą unijnego wsparcia wydobycia gazu łupkowego\n2014-03-20 / 09:50\nZ notatki rozesłanej przez Wielką Brytanię przed czwartkowo-piątkowym szczytem UE wynika, że KE i Rada UE powinny wspierać kraje unijne, które postanowią rozwijać własne niekonwencjonalne źródła energii, w tym wydobywanie gazu łupkowego.\nBrytyjczycy apelują, by Unia popierała kraje członkowskie, które chcą eksploatować własne zasoby energii. W notatce podkreślono też, że istniejące dyrektywy powinny być uznane za wystarczające na tym początkowym etapie wydobywania gazu łupkowego.\nPAP przypomina, że Wielka Brytania, wraz z Polską i kilkoma innymi państwami, sprzeciwiała się nowym unijnym regulacjom środowiskowym w zakresie poszukiwań gazu łupkowego.\nSłowa kluczowe: szczyt, Wielka Brytania


Blog internetowy - PLOK (wolszlegier) - Blogi.pl\nBlog internetowy - PLOK wolszlegier\nPrace nad serwisem www 23. lutego 2010 12:26:00\nPrzeciągają się prace nad pewnym serwisem internetowym. Rzekomo pewną rzecz dałoby się zrealizować raptem w 3 dni, niemniej jednak wiadomo jak to z klientami. Nie mają czasu, zapracowani to zwlekają z przesyłaniem tekstów na stronę to zwlekają z przesłaniem zdjęć.\nKoniec końców prace nad serwisem z 3 dni przeciągają się do 3 miesięcy. Jeśli do tego dodamy czas oczekiwania na przelew faktury :D to wyjdzie nam ponad miesiąc czasu na realizację serwisu internetowego.\nwolszlegier : : serwisy www, strony www\nKilka słów odnośnie tworzenia stron internetowych 11. lutego 2010 09:21:00\nPrzeglądając sobie w ostatnim czasie realizacje różnych agencji interaktywnych czy też tzn. wolnych strzelców moją uwagę przykuła pewna rzecz. Mianowicie mógłbym spokojnie wyróżnić z nich trzy grupy.\nJedna to grupa ludzi wyobrażających sobie strony internetowe jako pewnego rodzaju twórczość artystyczną, która ma przyciągać klienta bogatą grafiką, ruchomymi elementami (najlepiej we flesz) no i niekiedy ciekawą muzyką :P W rezultacie większość osób podziwiających tego rodzaju twórczość to osoby młode lubiące patrzeć na różnego rodzaju bajery i się nimi podniecać. Niemniej jednak jest to jakby nie patrzeć marginalna grupa odbiorców. Większość klientów (przeprowadzano w tym temacie badania) nie lubi żadnych dźwięków na stronie! To po pierwsze. Jak tylko pojawia się dźwięk i nie można znaleźć wyłącznika, wyłącza się stronę. Nieraz jest tak, że ktoś przeglądając sieć lubi sobie np. posłuchać muzyki w tle i takie bajery wtedy stają się coraz bardziej denerwujące. Kolejna rzecz to brak funkcjonalności. Ostatnio widziałem taką bajerancką stronę we flesz, która w nowym FF nie przesuwała się w dół (u dołu ekranu było menu) przez co nie można było skorzystać z menu :D\nTak, że drugą grupą określiłbym dobrych programistów, którzy nie kreują aż tak ładnych wizualnie stron. Można zauważyć, że wykonane przez nich prace są estetyczne, działają zawsze nie zawodnie. Bez względu czy stronę internetową przegląda się w monitorze o niskiej czy wysokiej rozdzielczości, czy korzysta się z IE wersji 5.5 czy FF 3.6 czy też telefonu komórkowego. Jednak ten brak przyciągającej wzrok pięknej grafiki na pierwszy rzut oka może spychać ich dalej niż tą pierwszą grupę. Choć w istocie tego rodzaju strony są bardziej skuteczne.\nTrzecią grupą są oczywiście firmy potrafiące połączyć zarówno estetykę i funkcjonalność jak i bogatą przykuwającą wzrok szatę graficzną. I takie też agencje interaktywne tworzą najlepsze strony internetowe i serwisy internetowe.\nwolszlegier : : strony internetowe, strony www\nProjektowanie czy tworzenie 05. lutego 2010 14:02:00\nWłaśnie? Czy strony internetowe się tworzy czy projektuje? A może najpierw się je projektuje a potem tworzy?\nOtóż moim zdaniem projektuje się wygląd strony, jej szatę graficzną bądź jak też kto woli jej layout. A po jego pokrojeniu zaczyna się stronę tworzyć w językach takich jak html, css czy php.\nZatem należałoby zadać pytanie czy firmy robiące strony www i pozycjonujące się w Google na dane frazy takie jak "projektowanie stron" czy "tworzenie stron" koncentrują się właśnie na tym co dana fraza tak naprawdę oznacza czy może traktują to wyłącznie jako tani chwyt marketingowy.\nWiadomo niby projektujemy strony internetowe ale w rezultacie opieramy się na jakiś darmowych szablonach bo ni umiemy Photoshopa obsłużyć. Tak więc już nie projektujemy bo opieramy bo opieramy się na gotowym projekcie. Tylko co najwyżej tworzymy w oparciu o czyiś projekt.\nTak, tak. Różnica niby mała a jednak istotna. Dla potencjalnego, przeciętnego zjadacza chleba może i nawet nie istotna, ale jednak jest.\nMoże w kolejnym poście postaram się opisać jaka jest różnica między stroną www a stroną internetową no i jaka jest różnica między stroną, witryną a serwisem :P\nwolszlegier : :\nKilka słów na wstęp 04. lutego 2010 13:37:00\nWitam wszystkich na moim ploku tzn blogu ... blogu internetowym\nW sumie to nie mam dzisiaj specjalnie weny by napisać coś konkretnego ale obiecuję, że się poprawię niebawem. Moje wpisy mają oczywiście charakter treści pisanych bezsensu w celach marketingowych itp itd więc strasznie wodę będę lał na nich. Opiszę co nieco o świecie internetu, projektowaniu stron wuwuwu czy tym podobnych. W sumie to jakiekolwiek treści o tej tematyce znajdziecie z łatwością w sieci internet (chodzi mi tu rzecz jasna o rzetelne informacje a nie takie pie..nie kotka za pomocą młotka). Ale dla tych, którzy orientują się w jakim tworzony jest ten blog chciałbym dyskretnie napisać, że momimo oczywistego lania wody będzię on pisany z humorem, dowcipem i na pewno znajdzie swoich stałych czytelników. Nie chodzi mo o zwykłe tworzenie orginalnych tekstów gdzie mógłbym zażucić jakiś kotwiczki od czasu do czasu, chodzi mi również o dostarczenie rozrywki (zarówno sobie jak i swoim czytelnikom) oraz może przy okazji rozpowszechnienie trochę praktycznej wiedzy :)\nZatem zapraszam wszystkich do śledzenia mojego blogu - ploku i rozkoszowania się jego treścią :P


temperatura startera? - Wsparcie piwowarskie - Piwo.org\nBy H.M., February 6, 2012 in Wsparcie piwowarskie\nW jakiej temperaturze powinno się robić starter?\nrozumiem, że torebka propagatora powinna puchnąć w cieple 20-25C - a co ze starterem?\nWg instrukcji też, ale czy nie powinno się robić startera w temperaturze w jakiej drożdże mają docelowo pracować w piwie?\nAle drożdże przewidziane do fermentowania np. w 15 C nie zmutują od fermentowania w temp 20+ ?.\nRozumiem, że schłodzone powrócą do właściwego profilu?\ntaa,powrócą do poprzedniej mutacji .\nJakby tak miały mutować, to do fermentacji zdążyłyby uciec ze słoika. Skoro rozumiesz, że saszetka drożdży puchnie w temperaturze 20°C - 25°C, to dlaczego masz wątpliwości dotyczące startera? Taka saszetka to też rodzaj startera, tylko w mniejszej skali.\nMożesz bezpiecznie robić w temperaturze pokojowej, byle potem pozbyć się przerobionej brzeczki przed wlaniem do fermentora.\nSą ortodoksi, którzy twierdzą, że drożdże namnażane w temperaturze fermentacji dają lepsze rezultaty, ale ja to wkładam między bajki.\nZałóżmy, że mam drożdże lagerowe i zrobiłem sobie na nich piwo w temp. fermentacji 18C, drożdże przefermentowały właściwie jak górniaki. Czy jeżeli użyję ponownie gęstwy i zrobie na niej lagera w 8C - to wyjdzie takie samo piwo jak na gęstwie z piwa fermentowanego w prawidłowej temperaturze?\nCo innego jest idealną temperaturą dla wzrostu drożdży, a co innego temperatura fermentacji.\nPrzy pierwszym naszym celem jest uzyskanie jak największej ilości komórek drożdżowych(w krótkim czasie), a w drugiej dany profil smakowy piwa.\nStarter do piw dolnej fermentacji powinien być robiony w temperaturze pokojowej lub zbliżonej do temperatury fermentacji warki,chodzi mi o zwiększenie efektywności namnażania.Pytanie czy ma to wpływ na ilość otrzymanych komórek drożdżowych.\nRaczej na szybkość przebiegu procesu namnażania\nPowinny się namnożyć w takiej samej ilości (bo pożywienie mają to samo i tyle samo) ale w temp. niższej może być dłużej\nedit: tak jak Makaron wyżej napisał\nEdited February 19, 2012 by Swiaderny\nW temperaturze nawet nieco wyższej niż pokojowa - 24-25°C. Jest przecież napisane w instrukcji.\nTeż nie ma co przesadzać z wyższymi temperaturami, bo zaczną adaptować się do nowych warunków (mutować)\nNie potwierdza tego ani praktyka, ani zalecenia producenta.\nJa robiłem w temp. pokojowej nawet przez kilka dni. Na początku mieszałem starter kilka razu dziennie, a następnie pozwoliłem mu odpocząć, aby drożdże ładnie opadły. starter robiłem w 2 litrowym słoju, otrzymałem 1 - 1,5 cm świeżej gęstwy Temat pewnie był poruszany gdzieś tam, ale jeśli chcesz to zrób jak piszę\nMyślałem raczej o temp. ponad 30°C, żeby ktoś nie pomyślał, że śrubkę można w nieskończoność podkręcać , ale temp 20-25°C jest jak najbardziej właściwa


Katarzyna Jędruszczak, Autor: Nowe Kompetencje - Strona 4 z 7\nSztuka perswazji i wywierania wpływu. Skutecznie, niedrogo, od ręki\nWłaśnie otrzymałam 2 678 342 prośbę o to, aby jako „bardzo doświadczony biznesowo trener (i psycholog)” podać konkretną technikę albo listę technik, które skutecznie, niezawodnie oraz szybko pozwolą przekonać klientów do zakupu oraz o drugą listę bądź receptę, jak konkretnie sprawić, aby podwładni robili ochoczo i dokładnie wszystko to, co zleci im przełożony. Prośba była […]\nNie mam czasu na zarządzanie czasem…\nW mojej opinii są dwa objawy poważnej utraty kontroli nad organizacja swojego czasu: 1. Kiedy zaczynamy mówić „nie mam czasu zarządzać czasem…” 2. Kiedy kolejny dzień mija nam z poczuciem, że go zmarnowaliśmy, że byliśmy bardzo zajęci, dzień minął, a my NIC konkretnego/pożytecznego nie zrobiliśmy. To chyba najwyższy moment na rewizję tego, co się dzieje w życiu. […]\nBadanie potrzeb klienta – zacznij dobrze od pierwszych sekund\nKiedy handlowiec rozpoczyna spotkanie z potencjalnym klientem, ma tylko 30 sekund na przykucie jego uwagi. Jego czas jest wyjątkowo ograniczony. W tych pierwszych 30 sekundach klient podejmuje decyzję: wysłuchać – czy nie. Lepiej nie przeciągać więc z “zagadywaniem” na tematy około-biznesowe czy zagajeniem “o pogodzie”. Jeśli sprzedawca zacznie rozwodzić się na tematy ogólne, najprawdopodobniej klient […]\nSkuteczny prospecting – w poszukiwaniu klientów\nStatystyka handlowa jest nieubłagana: ze 100 klientów, z którymi chcesz się skontaktować i umówić – tylko około 10 podzieli tę „potrzebę”. Z tych 10 klientów – może jeden, a pewniej 0,25% (to już kryzys!) klienta zechce nawiązać z tobą współpracę. Handlowaniem rządzą też prawa ilości, co nie znaczy, że działania prospectingowe należy „odbębniać”. Statystyka ta […]\nKto pyta, nie błądzi… – o sztuce zadawania pytań w sprzedaży\nJeżeli brak ci podstawowych umiejętności komunikowania się, prawdopodobnie masz kłopoty z przedstawieniem swojego punktu widzenia lub przekonaniem innych do twojej oferty. Potęga efektywnego przekonywania jest, według mnie, niedoceniana. Zbyt często ludzie zakładają, że porozumiewają się tylko wtedy, kiedy mówią. To fakt, podstawowe umiejętności komunikowania sprowadzają się do słuchania i mówienia. Gdy jednak dochodzi do przekonywania, […]\nOcena pracownicza – po co właściwie oceniać pracownika?\nAby ocenić możliwości pracownika, wskazać jego niedostatki, zdemaskować brak profesjonalizmu? Podejrzliwe spojrzenia, pytania o sens i przejrzystość intencji przeprowadzanych w organizacji ocen pracowniczych to częsty obrazek. Po co właściwie pracownicy poddawani są ocenie? Głównym celem systemu ocen jest dbanie o to, aby pracownicy doskonalili te kompetencje, które są istotne (jeśli nie kluczowe) dla firmy oraz aby […]\nO wielkim przywódcy ludzie powiedzą: „Sami to zrobiliśmy” [Lao – Cy]\nKierowanie jest sztuką. Naturalnie zasadzającą się na wiedzy, ale sztuką – mobilizowania, pobudzania energii i inteligencji wszystkich członków firmy czy organizacji, przyczyniających się do wypełniania jej zadań oraz zapewnienia jej pomyślności i rozwoju. Sztuką stwarzania warunków dla osiągania sukcesu i satysfakcji przez jej pracowników. Przede wszystkim kierownik jest przywódcą, liderem To on toruje drogę przez puszczę. To on wspina się na drzewo, aby rozejrzeć […]


Daleszyce. Nowe informacje o wypadku, w którym zginęły matka i córka. Zatrzymano trzy osoby\nDo domu/Polska/Daleszyce. Nowe informacje o wypadku, w którym zginęły matka i córka. Zatrzymano trzy osoby\n38-letnia kobieta i jej czteroletnia córka zginęły po tym, jak kierowca samochodu osobowego uderzył w nie na chodniku. Ofiar mogło być więcej, jednak w ostatnim momencie ojciec złapał syna i uchronił go przed wypadkiem. W sprawie zatrzymano trzy osoby.\nJak podaje polsatnews.pl, do wypadku doszło w niedzielę 15 sierpnia wieczorem. Czteroosobowa rodzina szła chodnikiem przy ulicy Kościelnej w Daleszycach w powiecie kieleckim (woj. świętokrzyskie). W pewnym momencie na chodnik wjechał kierowca osobówki.\nDaleszyce. Nie żyje 38-latnia matka i jej córka. Ojciec w ostatniej chwili uchronił syna przed wypadkiem\n– Kierujący najprawdopodobniej zjechał z drogi, wjechał na chodnik i potrącił kobietę z dzieckiem. Niestety, życia 38-latki oraz czteroletniej dziewczynki nie udało się uratować – powiedział Polsat News mł. asp. Damian Janus z Komendy Wojewódzkiej Policji w Kielcach.\nZ wypadku bez szwanku wyszedł ojciec, któremu udało się złapać syna i uchronić go przed wypadkiem. Kierujący volkswagenem nie udzielił poszkodowanym pomocy i odjechał z miejsca zdarzenia.\nFunkcjonariuszom bardzo szybko udało się namierzyć samochód, który prawdopodobnie brał udział w wypadku. Na jednej z posesji w miejscowości Daleszyce zatrzymano 39-letniego właściciela pojazdu. Tego samego wieczoru policjanci zatrzymali także dwóch kolejnych mężczyzn w wieku 33 i 35 lat. Wszyscy byli pijani.\nNa razie nie wiadomo, który z zatrzymanych kierował osobówką. – Ustalamy, który mężczyzna siedział za kierownicą auta, a którzy byli pasażerami podczas tego tragicznego zdarzenia. Możliwe, że jeszcze dzisiaj uda się ustalić sprawcę wypadku – powiedział w poniedziałek mł. asp. Damian Janus w rozmowie z PAP.\nNa stronach policji znajduje się mapa wypadków drogowych ze skutkiem śmiertelnym w czasie wakacji 2021. Od początku sezonu urlopowego doszło w Polsce do 281 wypadków, z czego osiem miało miejsce w ciągu ostatniej doby. W wyniku tych zdarzeń tych zginęło 57 osób. „Bieżąca aktualizacja mapy, w tym wizualizacja, ma na celu zwrócenie uwagi na skalę tragedii, do jakich dochodzi na polskich drogach, skłonić do refleksji użytkowników dróg, jak również zachęcić media do dyskusji na temat bezpieczeństwa ruchu drogowego” – napisano w komunikacie.


Schemat podłączenia świetlówki 1x8W T5 - www.aqwarium.fora.pl\nSchemat podłączenia świetlówki 1x8W T5\nWysłany: Sob 20:53, 17 Lut 2007 Temat postu: Schemat podłączenia świetlówki 1x8W T5\nWitam. Chciałbym się dowiedzieć gdzie można znaleźć schemat jak założyć świetlówkę T5 8W +statecznik konwencjonalny + starter + kabel zasilający + oprawki bryzgoszczelne na świetlówkę. Bo będę zakładał właśnie świetlówkę 8W T5 do statecznika konwencjonalnego i do startera i to wszystko pod kabel zasilający, a nie wiem gdzie co podłączać... Moglibyście mi jakoś pomóc ?\nOstatnio zmieniony przez Peres dnia Nie 23:23, 18 Lut 2007, w całości zmieniany 1 raz\nDo świetlówki T5 nie można podłączyć statecznika konwencjonalnego. Nie potrzeba ci również startera.\nWysłany: Nie 11:22, 18 Lut 2007 Temat postu:\nOk. Wiem już że muszę mieć : Świetlówka T5 8W, Statecznik ELEKTRONICZNY T5 1x8W, kabel zasilający, 2x oprawka bryzgoszczelna, 2x uchwyt. A macie jakiś ładny i czytelny schemat jak to podłączyć ?\nA kto powiedział ze do 8w świetlówki nie można podłączyć statecznika konwencjonalnego.. jak najbardziej można i jest owiele tańszy tylko trzeba pamiętać o starterze a schemat bedzie znajdował sie na stateczniku\nZamówiłem sobie statecznik konwencjonalny u mnie w mieście w elektrycznym sklepie. Startery mam 2 Statecznik, już zamówiłem, świetlówke mam tylko będę potrzebował jeszcze uchwytów i oprawek. Thx za info Pozdrawiam Peres\nA powiedział to ten, który wymyślił świetlówki T5\nWysłany: Pon 13:10, 26 Lut 2007 Temat postu:\nTo w końcu można podłączyć świetlówkę T5 8W do statecznika konwencjonalnego czy nie można ?\nSchemat bendzie pewnie taki sam jak w przypatku T8 wiec zamieszczam link do schemaciku\nNie można, ponieważ konstrukcja tej świetlówki jest inna - ona się nie zapala tak, jak T8 (przy zwykłych starterach).\nTeraz dodatkowo opis z pewnej strony:\n"Świetlówki T5 mogą pracować wyłącznie ze statecznikami elektronicznymi zaprojektowanymi specjalnie dla technologii T5. Zespół lampy i statecznika jest średnio o około 6-7% sprawniejszy pod względem skuteczności świetlnej w porównaniu z lampami T8."\nJeżeli ktoś Ci mówi, że elektroniczny, to elektroniczny.\nCo do schematu - jest on błędny, ponieważ w technologii T5 starter jest już w stateczniku. Reszta jest ok.\nWysłany: Pon 18:42, 26 Lut 2007 Temat postu:\nnapisalem sklad do jednej śwetlówki T8, a ze niegdy nie mialem lamp T5 wiec nie wiedziałem, przepraszam za mój bład ale komuś moze sie schemacik przyda\nOk dzięki za odpowiedź i schemat. Pozdrawiam Peres\nA mogła by być taka belka oświetleniowa do akwarium 28L ? : [link widoczny dla zalogowanych]\nJest ona bryzgoszczelna ? Ma ktoś taką belke w akwarium ? Pozdrawiam Peres\nWysłany: Wto 22:57, 21 Paź 2008 Temat postu:\nNie masz racji kolego. Pierwsze świetlówki T5 powstaly już w latach 70., nazywamy je miniaturowymi, i miały moce 4w, 6w, 8w i 13. Dopiero w latach 90. zaprojektowano technologię T5 HE/HO o wiekszych mocach: od 14 W w górę można zasilać wyłącznie statecznikami elektronicznymi.\nNatomiast wspomniane świetlówki miniaturowe możesz podłączyć konwencjonalnie przy użyciu dławika i startera!\nT5 - miniaturowe: 4,6,8,13 W\nT5 HE - 14,21,28,35 W - tylko elektronika\nT5 HO - 24,39,49,54,80 W- tylko elektronika


Pokrzepcie ręce osłabłe, wzmocnijcie kolana omdlałe! Powiedzcie małodusznym: Odwagi! Nie bójcie się! Oto wasz Bóg, oto - pomsta; przychodzi Boża odpłata; On sam przychodzi, by zbawić was. Wtedy przejrzą oczy niewidomych i uszy głuchych się otworzą. Wtedy chromy wyskoczy jak jeleń i język niemych wesoło krzyknie. Bo trysną zdroje wód na pustyni i strumienie na stepie; spieczona ziemia zmieni się w pojezierze, spragniony kraj w krynice wód; badyle w kryjówkach, gdzie legały szakale na trzcinę z sitowiem. Będzie tam droga czysta, którą nazwą Drogą Świętą. Nie przejdzie nią nieczysty, gdy odbywa podróż, i głupi nie będą się tam wałęsać. Nie będzie tam lwa, ni zwierz najdzikszy nie wstąpi na nią ani się tam znajdzie, ale tamtędy pójdą wyzwoleni. Odkupieni przez Pana powrócą, przybędą na Syjon z radosnym śpiewem, ze szczęściem wiecznym na twarzach: osiągną radość i szczęście, ustąpi smutek i wzdychanie.


O czym musi pamiętać osoba przewożąca towary? - Ta-Praca.pl\nAutor Stanisław Mackiewicz · 3 czerwiec 2022\nPrzewoźnicy w firmach transportowych muszą dbać nie tylko o to, by na czas dostarczyć towar do odbiorcy, ale również o tym, by był on właściwie zabezpieczony na czas przejazdu oraz by posiadał wszystkie niezbędne dokumenty. W tej branży potrzebna jest więc wiedza, doświadczenie i umiejętności. I oczywiście wszelkie niezbędne uprawnienia.\nPrzewożenie towaru wymaga przede wszystkim jego właściwego zabezpieczenia. Wiele leży w gestii nadawcy – to właśnie on powinien zapakować przesyłki tak, aby na czas transportu nic im się nie stało. Dotyczy to zarówno mniejszych ilości towarów, jak i przesyłek paletowych, które wymagają dodatkowego zabezpieczenia. Przewoźnik musi natomiast zadbać o to, by towar w aucie był umieszczony w odpowiedni sposób, a jeśli jest to konieczne – posiadał dodatkowe wzmocnienia, liny czy stelaże, które zapewnią mu bezproblemowy transport. Im lepiej dopilnujemy tych kwestii, tym większą możemy mieć pewność, ze towarowi po drodze nic się nie stanie, nawet jeśli jedzie na większą odległość.\nZasady przewozu w transporcie międzynarodowym\nPrzewożenie towarów odbywa się nie tylko na terenie kraju, ale również za granicę. Firmy, które realizują tego rodzaju usługi musza posiadać dobre, sprawne auta, doświadczonych kierowców, a także wiedzę o wszystkich formalnościach, jakie trzeba wypełnić podczas świadczenia tego rodzaju usług. Tutaj warto pamiętać, że dostarczony przez nadawcę towar powinien posiadać międzynarodowy list przewozowy, który jest nie tylko dowodem zawarcia umowy z przewoźnikiem, ale również przyda się przy załatwianiu wszelkich formalności podczas transportu. Międzynarodowy list przewozowy, w skrócie CMR to dokument, w którym powinny znaleźć się informacje dotyczące nazwy i adresu nadawcy, odbiorcy, przewoźnika, a także dotyczące przewożonego towaru – co znajduje się w przesyłce, ile tego jest, czy towar wymaga specjalnego traktowania. W CMR umieszcza się również informacje na temat kosztów przewozu, cła, a także wszelkich dodatkowych opłat, między innymi ubezpieczenia.\nJak sprawnie wypełniać list przewozowy?\nJeszcze do niedawna obowiązywał list przewozowy w formie papierowej, obecnie jednak coraz częściej stosowany jest CMR online, który można szybko i sprawnie wypełnić. Można również skorzystać z generatorów CMR, które ułatwią wypełnianie listu – można bowiem sporo informacji po prostu pobierać z własnej bazy danych. To wygodne szczególnie wtedy, gdy na co dzień przesyłek wysyłanych jest sporo, a co za tym idzie – wypełnianie każdego listu przewozowego zajmuje wiele czasu. Jeśli interesuje Cię cmr druk do pobrania, szukaj sprawdzonych stron i dostawców usług dla branży transportowej. Wiele generatorów CMR można wypróbować w wersji darmowej, co pozwala upewnić się, że jest to rozwiązanie dopasowane do potrzeb.\nNastępny artykuł Rozlicz swój podatek z Holandii przez Internet z Borsuk Podatki. Trzy proste kroki, aby odzyskać wysoki zwrot podatku\nPoprzedni artykuł Jak uczyć się angielskiego za darmo? Poznaj sprawdzone sposoby!