Spokey ARMOR - Zestaw ochraniaczy; r. S | | Tytuł sklepu zmienisz w dziale MODERACJA \_ SEO\nSpokey ARMOR - Zestaw ochraniaczy; r. S\nZestaw ochraniaczy Spokey Hasbro Nerf ARMOR BL na kolana, nadgarstki i łokcie zaprojektowane z myślą o najmłodszych użytkownikach!\nPostaw na bezpieczeństwo Zastanawiasz się czy Twoje dziecko powinno zakładać ochraniacze na kolana idąc „na rolki”? Czy są one niezbędnym elementem wyposażenia młodego użytkownika hulajnogi? Czy ochraniacze na nadgarstki mogą uchronić przed złamaniem? Skatingowi towarzyszą niezwykłe emocje, warto jednak pamiętać o bezpieczeństwie swoim i dzieci. Aby zminimalizować ryzyko otarć i kontuzji, zawsze należy pamiętać o noszeniu odpowiednich ochraniaczy. Zestaw ARMOR to solidne ochraniacze na rolki, deskorolkę i hulajnogę.\nPrzed naszym sprzętem stawiamy wysokie wymagania, dlatego dokładamy wszelkich starań by do jego wykonania wykorzystywane były materiały najwyższej jakości. Ochraniacze zostały wykonane z lekkiego materiału. Niska waga zapewnia komfort podczas aktywności ruchowej. Zapinanie na rzep jest wygodne, a równocześnie bardzo trwałe. Elastyczne paski pozwalają optymalnie dopasować ochraniacz do potrzeb dziecka. Ochraniacze zapinane są na rzep, dzięki czemu każde dziecko samodzielnie poradzi sobie z ich zakładaniem oraz ściąganiem. Miękka wyściółka zapewnia komfort użytkowania. W skład zestawu wchodzą: Ochraniacze na kolana Ochraniacze na nadgarstki Ochraniacze na łokcie


Wierny Pogoni | Zabrze Nasze Miasto\nANDRZEJ AZYAN 18.07.2003\nMarek Kąpa (w środku) omawia z zawodnikami strategię kolejnego meczu. Foto: IRENEUSZ DOROŻAŃSKI\nUrodził się 45 lat temu w Rokitnicy. Kiedy Marek Kąpa, bo o nim mowa, miał czternaście lat trafił do sekcji piłki ręcznej MGKS Mikulczyce - Rokitnica (obecnie Sparta).\nUrodził się 45 lat temu w Rokitnicy. Kiedy Marek Kąpa, bo o nim mowa, miał czternaście lat trafił do sekcji piłki ręcznej MGKS Mikulczyce - Rokitnica (obecnie Sparta). Wypatrzył go trener Ryszard Gnot, który chodził po rokitnickich szkołach i przyglądał się utalentowanym do tej dyscypliny chłopcom.\n- W zasadzie to jednocześnie trenowałem w MGKS piłkę nożną i ręczną. Wprawdzie futbolowej karty zawodniczej nie posiadałem, ale szło mi całkiem nieźle. Potem jednak górę wziął handball. Grałem jednocześnie w drużynie juniorów i seniorów na rozegraniu. Trener Piotr Depta powołując mnie do kadry Śląska, wypatrzył dla mnie pozycję obrotowego i tak już zostało - wspomina Kąpa.\nNa stałe do pierwszej drużyny Pogoni trafił w 1973 roku. Zespół ten należał wtedy do czołowych w męskiej ekstraklasie. Trzy lata później Pogoń święciła pierwszy swój poważny sukces. Zespół pod wodzą trenera Ludwika Biegasika zdobył wicemistrzostwo Polski, tracąc do mistrza kraju Śląska Wrocław sześć punktów. W zabrzańskiej drużynie występował już wtedy osiemnastoletni Kąpa To był początek jego sportowej kariery. W Pogoni jako zawodnik występował szesnaście lat. To szmat czasu. Dwukrotnie (1989, 1990) pod wodzą trenera Tadeusza Szymczyka wraz z kolegami zdobył mistrzostwo Polski. To były złote lata piłki ręcznej w Zabrzu. Niewiele brakowało, a Kąpa nie święciłby tych triumfów. W 1989 roku miał propozycję gry w Niemczech, ale pod warunkiem, że wyjedzie tam na stałe. Jak się popularnie mówi nie podjął tematu. Z perspektywy czasu nie żałuje tej decyzji, bo nie byłby mistrzem Polski.\nZ czynnym uprawianiem piłki ręcznej pożegnał się po zakończeniu sezonu 1990/91. Już w tym okresie był grającym asystentem trenera Kurta Cichego. Potem był drugim trenerem Pogoni, a zespół prowadził Janusz Szymczyk. W 1995 roku został pierwszym trenerem Pogoni, a jego asystentem mianowano Adama Pecolda. Po niespełna trzech latach rozbratu z tą drużyną, ponownie objął ją w 2000 roku. To był najtrudniejszy okres w ponad pięćdziesięcioletniej historii klubu. Pogoń spadła z ekstraklasy do I ligi, kopalnia Zabrze przestała ją sponsorować. Drużynę przejął MOSiR Zabrze i dzisiaj występuje ona pod taką nazwą. W 2002 roku pod wodzą Kąpy zespół MOSiR POWEN powrócił do estraklasy i w minionym sezonie spisywał się zupełnie przyzwoicie.\nPiłkę ręczną Marek Kąpa traktuje jako wielką życiową pasję.\n- W naszej dyscyplinie nie zarabia się kokosów. Chcąc utrzymać rodzinę na odpowiednim poziomie, pracuję w prywatnej firmie. Udaje mi się pogodzić jedno z drugim, choć pozostaje mi niewiele czasu na coś innego. Nie mógłbym jednak normalnie żyć bez piłki ręcznej - zapewnia Kąpa.\nW trakcie sezonu życie pana Marka biegnie według ustalonego trybu i można go porównać do szwajcarskiego zegarka. Od poniedziałku do piątku rano idzie do pracy, po południu na trening. W soboty wyjeżdża z drużyną na mecz. Jeżeli zespół rozgrywa spotkanie u siebie, to wtedy ma troszkę czasu dla siebie. Z rodziną na dobre przebywa tylko w niedziele. Do takiego trybu życia przyzwyczaiła się już jego żona Ewa, która pracuje w hotelu "Ambasador" w Zabrzu. Dwudziestoletni syn Paweł studiuje fizjoterapię na Akademii Wychowania Fizycznego w Katowicach, skończył właśnie pierwszy rok.\nDrugi syn czternastoletni Lesław chodzi do gimnazjum. Paweł kiedyś uprawiał piłkę ręczną. Trenował nawet w drużynie ojca. Lesław gra w młodzieżowej drużynie MOSiR-u.\nMarek Kąpa interesuje się tematyką przyrodniczą. Bardzo lubi oglądać filmy z tej dziedziny. Czyta też z olbrzymią pasją książki historyczne. Obcować z przyrodą może tylko wtedy, gdy wyjeżdża z drużyną na obóz przygotowawczy do jakiejś górskiej miejscowości. Wtedy po zajęciach lubi długo spacerować.\nPogoda we wtorek w Zabrzu. Zobacz prognozę pogody na jutro, 21.01 dla Zabrza


Na Dzień Matki nie tylko kwiatki! + niespodzianka\nPosted on 16 maja 2017 7 października 2017\nLaurka + kwiatki odchodzą do lamusa! W tym roku na Dzień Matki mamy coś wyjątkowego…\nPamiętam kiedy jako Mała Paulinka robiłam mojej mamie laurki w przedszkolu, a tata kupował w moim imieniu najładniejsze mini-bukieciki z goździków, które co roku 26 maja podarowywałam mojej Mamie. Rok w rok chodziliśmy wtedy na najpyszniejsze na naszym osiedlu duże włoskie lody! I gofry. Albo zapiekanki 😉\nLaurka i kwiatki to od lat nieodzowne prezenty dla Mam od lat – i zawsze sprawdzone! Choć i tak najpiękniejszym prezentem i podziękowaniem za nasze trudy będzie uśmiech i uścisk dziecka – to rynek prezentów na Dzień Mamy ciągle rośnie i kusiiiii!\nOsobiście uważam, że prezent na Dzień Mamy przede wszystkim powinien wywoływać emocje. Wiem, wspaniałe emocje może wywołać złoty zegarek, podróż w spa i torebka od projektanta, ale pozostawmy te oczywiste opcje naszym tatusiom – niech podarują je swoim żonom na najbliższą rocznicę, a my – córeczki zadbajmy o emocje które wytwarzają się za pomocą pięknych wspomnień, czyli oczywiście zdjęć!\nTakie już te czasy, że jakoś schodzi się z wywoływaniem zdjęć na bieżąco. Trzymamy je na dyskach, socialach i pendrive’ach aż, jak nierzadko się zdarza, zwyczajnie przepadają. Z drugiej strony – wywoływanie zdjęć swoje kosztuje i zajmuje sporo miejsca, szczególnie jeśli nie możemy zdecydować się na konkretne zdjęcia, tylko chcemy mieć wywołane wszystko na raz.\nFotoksiążki zamawiam mniej więcej raz na rok – jedna na rok naszych fotograficznych poczynań, choć to i tak mało – mam je wszystkie w jednej, zajmującej niewiele miejsca książce. Na każdej stronie znajdują się dokładnie te zdjęcia, jakie chce, w miejscu i kształcie, wielkości takiej jakie chce, oprawa graficzna również jesteśmy w stanie sobie zaprojektować jak chcemy lub skorzystać z gotowców, co znacznie ułatwia i ukróca czas tworzenia fotoksiążki.\nMam już kilka egzemplarzy fotoksiążek, a w nich nasze wspólne zdjęcia z życia przeddzieciowego 😉 później fotoksiążka zaczynająca się czasami ciąży i z pierwszego roku życia Nikoli, drugi rok życia, aż do teraz! W planach cały czas fotoksiążka z naszego ślubu, chrztu Nikoli, książka z bajką o Nikoli, taka osobista i w przyszłości – książka deserowa ze wspólnego gotowania z przepisami. To będą piękne pamiątki na przyszłość!\nDlaczego fotoksiążki PRINTU? Zdecydowanie wyróżnia ich profesjonalizm i niebanalne wzornictwo, jednak przede wszystkim – jakość wykonania, która jest na najwyższym poziomie – mam porównanie i piszę to z pełną odpowiedzialnością. Co jeszcze poradzić? Duży format – zmieści nam największe zdjęcia oraz największą ich ilość! A to ważne, aby zmieścić dużo zdjęć – w jednej książce 🙂\nNaszym mamom z kolei – zamówiliśmy instabooka – to mini wersja fotoksiążki, jednak bez dodatkowych napisów. To prawda, jest mała ale pomieści sporo dobrej jakości zdjęć, które możemy zmieścić w torebce i mieć zawsze przy sobie – szczególnie polecane babciom, które na wyciągnięcie ręki mogą pochwalić się całą swoją rodzinką 😉\nNiespodzianka rabat na fotoksiążki PRINTU!\nWspomnienia to najpiękniejszy dar, którego nikt nam nie odbierze, za to możemy je podarować w fotoksiążce PRINTU, którą z kodem kupicie aż o 47% taniej! Kod pobierzecie wchodząc na TĄ stronę TUTAJ <klik>\ndzień mamy fotoksiążka wspomnienia zdjęcia


Morawiecki: Liczę, że PO i PSL poprą w Sejmie Krajowy Plan Odbudowy | Tygodnik Ostrołęcki\nLeszek Rudziński 4 maja 2021, 12:42\nMorawiecki: Liczę, że PO i PSL poprą w Sejmie Fundusz Odbudowy Adam Jankowski\nSzef rządu spotkał się dziś z komisarzem UE ds. rolnictwa Januszem Wojciechowskim. - Fundusze unijne pomogą w rozwoju polskiego rolnictwa w sposób niezwykle wydatny. To też dlatego, że w procesie negocjacji, który zakończyliśmy parę miesięcy temu udało się dla polskiego rolnictwa wypracować bezprecedensowe kwoty wsparcia – mówił na konferencji po spotkaniu. - Chcemy też te szanse wyrównać przez różne programy, o których dzisiaj rano z komisarzem Januszem Wojciechowskim rozmawialiśmy - programy przetwórstwa rolnego, rolniczy handel detaliczny, skrócenie drogi od pola do stołu – sprecyzował.\nDziś głosowanie ws. Krajowym Planie Odbudowy\nDziś o godz. 16.00 ma się rozpocząć dodatkowe posiedzenie Sejmu, podczas którego odbędzie się drugie czytanie projektu ustawy ratyfikującej Fundusz Odbudowy. Z kolei głosowanie w tej sprawie ma się odbyć około godz. 17.30.\n- Dzisiejsze głosowanie w Sejmie to nie tylko Krajowy Plan Odbudowy, to też środki unijne na kolejne 7 lat. Chcemy, żeby ta transformacja po COVID-19 dotarła do każdego rolniczego gospodarstwa - to dla nas podstawowy warunek – mówił Morawiecki.\nPremier dodał, że rząd chce „rozwijać te projekty, które służą rolnikom w wielu obszarach”. - Temu też służył list komisarza do państw UE, w którym zaznaczył priorytety, które odpowiadają zrównoważonemu rolnictwu europejskiemu, które służy interesom polskich rolników (…) Wierzę, że głos polskich rolników będzie dobrze usłyszany w Brukseli. Te środki muszą być dobrze zainwestowane w polską ziemię, w technologie, czyste środowisko, ale też w najlepszy park maszynowy czy szybki internet na wsi – stwierdził.\nMorawiecki podkreślił, że „droga do rozwoju Polski wiedzie przez polskie rolnictwo, przez polską wieś”. - Chcemy wyrównać szanse dla polskiego rolnictwa i polskiej wsi, np. dopłaty, które muszą być na poziomie średniej unijnej – mówił. - Ten, kto dobrze życzy polskiemu rolnictwu, powinien dzisiaj zagłosować za całym unijnym pakietem dla polskiej wsi, dla polskiego rolnictwa. Postulaty rolników zostały spełnione – wskazał szef rządu.\nMorawiecki: Liczę, że PO o PSL zagłosują za ratyfikacją\nPremier stwierdził, że rozmowy z Lewicą, która zadeklarowała, iż poprze Fundusz Odbudowy, a wcześniej zgłosiła poprawki do Krajowej Planu Odbudowy, były bardzo „konkretne, praktyczne, rzeczowe i merytoryczne”. - Te wszystkie uzgodnione ostatecznie punkty znalazły się w planie, który przesłaliśmy wczoraj do Komisji Europejskiej - mówił Mateusz Morawiecki.\nDodał, że liczy, iż także posłowie PSL, także „zagłosują za ustawą o środkach dla polskich przedsiębiorców, rolników, a przede wszystkim dla pracowników”. Szef rządu wyraził nadzieję, że także PO „która jest przeciwna przyjęciu tych środków, koniec końców zdecyduje się za przegłosowaniem tej ustawy o środkach własnych”.\nMateriał oryginalny: Morawiecki: Liczę, że PO i PSL poprą w Sejmie Krajowy Plan Odbudowy - Polska Times\nGość 04.05.2021 17:13:10\nI am making over $20k a month working part time. I stored being attentive to different human beings inform me how much money they are able to make on line so I decided to look into it.RYtg well, it turned into all actual and has completely modified my life.\nGość 04.05.2021 16:39:16\n4 maja, 13:09, Gość:\nSkorumpowana mafia oszustów i złodziei z PIS rozkrada bezczelnie Polskę od ponad sześciu lat, a ochłapy, które nie wystarcza nawet na kilka procent wzrostu kosztów utrzymania rzucają emerytom, których i tak cały czas bezczelnie oszukuje i okrada ZUS na zlecenie tej mafii. Pieniądze z tego oszukańczo - złodziejskiego procederu ograbiania emerytów i rencistów rozdają między siebie. Gdyby tylko mogli, to wszystkich emerytów i rencistów poddaliby przymusowej eutanazji, żeby tylko napchać sobie portfele, a tak musza czekać, aż umrą z powodu braku środków do życia i na leczenie.\nGość 04.05.2021 13:09:35\nJaM 04.05.2021 12:53:52\nRobert Makłowicz w Kadzidle. W programie pokazał Kurpie i przyrządził grycoki\nKoniec z noszeniem maseczek. To już pewne! Mamy ich dość, zakładamy je z przymusu czy z obawy o zdrowie. Kiedy zdejmujemy? [7.05.2021] 28\nMamy już serdecznie dość maseczek i z niecierpliwością czekamy na dzień, w którym zniesiony zostanie nakaz ich noszenia i dobrze, że dzielą nas od tego już dni. Ale przynajemniej większość w nas jest przekonana, że ich noszenie podczas pandemii jest niezbędne, bo to minimalny koszt ochrony siebie i bliskich przed COVID-19.\nBędziemy dopłacać do lokat w bankach: 7.05.2021. Kara za posiadanie oszczędności? Klienci ostrzegają: zabierzemy z banków pieniądze 15\n7 maja 2021, 6:57


,,Sen nocy letniej''\n,,Ponadto teraz głęboko żałuję użycia słowa ‘elf’, choć jest to słowo odpowiednie ze względu na pochodzenie i pierwotne znaczenie. Jednak straszliwa dewaluacja tego słowa, w której niewybaczalną rolę odegrał Szekspir, obciążyła je godnymi pożałowania skojarzeniami, których nie da się już przezwyciężyć’’ - J. R. R. Tolkien ,,Z listu do Hugh Brogana, 18 września 1954’’ [w]: J. R. R. Tolkien ,,Listy’’\nPamiętam jak niegdyś na lekcji religii, katecheta, pan Andreus ov Leovishiner jako przykład politycznej poprawności przytoczył pogląd, że ,,Szekspir był szowinistyczną, męską świnią wypasioną na krzywdzie kobiet i nie należy go czytać’’. Smutne, ale ludzi o podobnych poglądach nie brakuje zwłaszcza w USA, co widzieliśmy chociażby w czasie tegorocznych zamieszek BLM.\nW gimnazjum przeczytałem ,,Sen nocy letniej’’ (ang. ,,A Midsummer Night’s Dream’’); komedię Williama Szekspira z 1600 r., którą Tolkien obwiniał o trwałą infantylizację wizerunku elfów.\nAkcja sztuki rozgrywa się w Noc Świętojańską w umownie potraktowanych starożytnych Atenach. W istocie ma tu miejsce przemieszanie elementów antycznych z realiami życia we współczesnej Szekspirowi Anglii.\nKomedia opowiada o ślubie Tezeusza; króla Aten z Hipolitą; królową Amazonek, o miłosnych perypetiach Hermii i Lisandra oraz Heleny i Demetriusza. Najbardziej zabawny (i ciekawy) był dla mnie wątek przedstawienia o nieszczęśliwej miłości Pyrama i Tysbe, które w sposób nieudolny; niezamierzenie komiczny, wystawiali ateńscy rzemieślnicy kierowani przez tkacza Spodka (w czytanym przeze mnie przekładzie Spodek nazywał się … Dupek – sic!).\nPyram i Tysbe to postaci zapożyczone z mitologii greckiej, których losy opisał Owidiusz w ,,Metamorfozach’’. Byli parą kochanków z Babilonii należących do dwóch zwaśnionych rodów (tak jak późniejsi Romeo i Julia). Początkowo widywali się przez szparę w murze, później zaś przy grobowcu króla Ninosa (Ninusa) – męża królowej Semiramidy i założyciela Niniwy. W czasie randki Tysbe uciekła przed lwem, zaś zrozpaczony Pyram popełnił samobójstwo widząc zakrwawiony pysk zwierzęcia. Sądził bowiem, że lew pożarł jego ukochaną. Tymczasem Tysbe zabiła się widząc śmierć kochanka.\nWażną rolę odgrywają postaci fantastyczne.\nOberon – król elfów, którego pierwowzorem był karzeł Alberik z germańskich mitów (Oberon to zromanizowana forma jego imienia występująca w średniowiecznych legendach francuskich). Pokłócił się z żoną o pazia – chłopca z Indii i postanowił dać jej nauczkę. Wątek ten został zaczerpnięty z greckiego mitu o kłótni Zeusa i Hery o Ganimedesa.\nTytania – królowa, której imię było przydomkiem rzymskiej bogini Diany (greckiej Artemidy) biorącej udział w wojnie z Tytanami. Z woli Oberona, duszek Puk skropił jej oczy sokiem z magicznego kwiatu w wyniku czego królowa zakochała się w pierwszej istocie jaką zobaczyła po przebudzeniu. Tak się złożyło, że ową istotą był tkacz Spodek, któremu psotny Puk nałożył oślą głowę (motyw, tu: częściowej przemiany w osła został zapożyczony z dzieła ,,Metamorfozy albo Złoty osioł’’ Apulejusza z Madaury). Tytania przymilała się do Spodka, czemu on był bardzo rad, zaś służące jej elfy – Groszek, Pajęczynka i Ciemka zaspokajały kaprysy nosiciela oślej głowy. Działo się tak aż do czasu gdy Oberon zlitował się nad żoną i zdjął z niej czar.\nPuk – sługa Oberona, zwany też Robinem Goodfellowem lub Hobgoblinem, zapożyczony z angielskich wierzeń ludowych. Bywał złośliwym tricksterem, ale potrafił też być pomocny.\nPostaci takie jak Oberon, Puk i Tytania pojawiają się w jednym z komiksów Neila Gaimana ,,Sandman’’, zaś w powieści ,,Herbata z kwiatem paproci’’ Michała Studniarka, elf Oberon był mężem… Goplany. Obecne są również epizodycznie w dostępnym na tym blogu opowiadaniu fantasy ,,Manaman (opowieść króla Orfeja)’’. Gwoli ciekawostki: na studiach grałem w inscenizacji ,,Snu nocy letniej’’ ;).


Decathlon Przyrządy Do ćwiczeń ⚡ ⇒ 【30-50% TANIEJ】\nOferty kupna decathlon przyrządy do ćwiczeń! Dziś jest twój szczęśliwy dzień, ponieważ znaleźliśmy najlepsze produkty w najtańszej cenie. Nie trać czasu na szukanie produktów do kupienia decathlon przyrządy do ćwiczeń ponieważ już to dla Ciebie zrobiliśmy.\nBreale Drabinka do ćwiczeń szczękowych, trener szyi i twarzy, silikonowy przyrząd do ćwiczenia mięśni szczęki i treningu mięśni szyi\nprohands Gripmaster średnie napięcie dłoni i palców ćwiczenie – czerwony, 20 kg\nTrenażer do huśtania się, trenażer do huśtania się do golfa Trening w golfa Pomoce treningowe do golfa Pomoc do treningu w golfa Pomoc do treningu w golfa Pomoc w treningu do huśtawki do golfa Pomoc do chwytania w golfa do treningu siłowego Trening t\nTOMSHOO Urządzenia fitness, AB Roller trenażer brzucha i antypoślizgowa mata na kolana, sprzęt fitness do domu – przenośne urządzenie do treningu domowego i treningu siłowego fitness\nElliott G1 Ćwicz ustniki kanału (3) z nich\nAIMTOP Składane uchwyty do pompek, 9 w 1, wielofunkcyjna deska do leżenia z taśmą oporową, urządzenie fitness, trening fitness w domu, urządzenie sportowe, budowa mięśni, kulturystyka\nThe Missing Method for Guitar: The Open Position: 1\nTartancity szkocka wyżyba dudy ćwicz kanter z pudełkiem\nGdzie kupić Decathlon przyrządy do ćwiczeń?\nPrzed zakupem decathlon przyrządy do ćwiczeń należy wcześniej wyjaśnić wiele otwartych pytań. Komentarze innych kupujących pomogą Ci, poszukaj konkretnych forów na ów temat. Czy powinniśmy uwzględniać inne rzeczy oprócz wskazanych szczegółów produktu? Czy odcień jest prawidłowy, jakim sposobem widać na małym zdjęciu w sklepiku internetowym?\nJeśli coś sprzedaje się sporo, oznacza to, iż zostało wysoko oneniane, więc jest wówczas prawdopodobnie dobry sposób, aby wybrać to, czego szukasz. Jeżeli chodzi o wykonanie prezentu i sprawić to dobrze, albo po prostu potrzebujesz kupić coś modnego, w poniższym wyborze, znajdziesz najbardziej żądane przez innych użytkowników, którzy kupują po sklepach internetowych. Za sprawą specjalnemu programowi aż do analizy tego, jakie możliwości sprzedaje się najkorzystniej każdego dnia, możemy na bieżąco aktualizować tę listę, ażebyś mógł do niej zajrzeć w wszelkiej chwili. Życzymy właściwych zakupów!\nSą to pytania, które spośród pewnością zadają sobie Państwo jako nabywcy. Oczywiście producenci markowej mody również pragną uzyskać wysoki rotacja swoimi produktami. Dywanom większa marka, tym lepsze produkty. Jednak oczywiście, istnieje także wiele małych i nieznanych marek, z którymi oferują dobrą klasa.\nIstnieje wiele ulg na decathlon przyrządy do ćwiczeń, bowiem są one ubiorem formalnym, który jest adekwatny szczególnie do kobiet jakim sposobem i mężczyzn. Istnieją one bardzo wszechstronne, mogą być łączone z innymi odzieniami i są do kupienia w wielu odcieniach i rozmiarach, zatem będziesz rozpieszczany zbyt wybór.\nPoniżej znajduje się idealna kompilacja dla Ciebie. O ile zastanawiasz się morzem przygotowaniem prezentu, zapewne chcesz to uczynić z najlepszymi. Określonym ze sposobów na znalezienie dobrej właściwości produktów jest przeszukiwanie najpopularniejszych z tych propozycji. Dzięki tym listom możesz zbadać, których najczęściej używają inni ludzie ludzie.\nJak widzisz, przedstawiamy Ci zestawienie najkorzystniej sprzedających się artykułów w kategorii, jaką wyszukałeś. Ale obecnie wkrótce udostępnimy Ci więcej danych a, także zasobów, abyś miał szansę się upewnić, iż oferta, którą pragniesz kupić online, wydaje się być tą właściwą. Znawszy trendy, znalezienie powiązanych podkategorii, konsultując niektóre z opinii internautów tego bloga bądź widząc oceny odmiennych użytkowników na tenże wybór może pomóc zdecydować, kiedy przybywa do zakupu internetowego niektóre z okryć, które przedstawiliśmy powyżej.\nOto najlepsze produkty decathlon przyrządy do ćwiczeń, z którymi wyróżniają się dzisiaj. Oto produkty online, które otrzymały najkorzystniejsze recenzje od kupujących.


NOWARZEPA :: POLITYKA PRYWATNOŚCI\nStrona NowaRzepa.art.pl jest autorską stroną Bartosza Rzepczyńskiego, na której są publikowane teksty i zdjęcia jego autorstwa lub autorstwa jego współpracowników.\nTeksty tu publikowane służą celom informacyjny i/lub promocyjnym. Mają charakter opinii, za które odpowiedzialność ponosi autor. Wszystkie teksty, zdjęcia i materiały graficzne podlegają ochronie z tytułu prawa autorskiego - użytkownik może korzystać z nich jednie w zakresie dozwolonego użytku wyznaczonego przepisami Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia (z dnia 4.02.1994 r., Dz. U. Nr 24, poz. 83 z późniejszymi zmianami). Wszelkie inne użytkowanie zamieszczonych tu treści wymaga zgody autora strony.\nAutor nie ponosi odpowiedzialności za skutki wykorzystania przez użytkownika zawartych na stronie informacji. Nie ponosi również odpowiedzialności za komentarze użytkowników zamieszczone na stronie.\nDopisując się do newslettera, użytkownik wyraża zgodę na przysyłanie mu przez autora strony e-maili zawierających informacje o stronie i/lub informacje związane z muzyką i innymi dziedzinami kultury. Dane użytkowników podawane przy rejestracji do newslettera to: adres e-mail, imię i nazwisko. Danych tych autor nikomu nie udostępnia i służą one jedynie możliwości przesyłania wiadomości od autora strony. W każdej chwili możliwa jest rezygnacja z otrzymywania tych wiadomości. Można ją zgłosić poprzez aktywację linka zawartego w każdym otrzymanym newsletterze.\nAby ułatwić użytkownikom korzystanie z treści strony, autor używa technologii "cookies". Są to małe pliki tekstowe zapisywane na twardym dysku użytkownika i ułatwiające kolejne połączenia ze stroną. Użytkownik może je w każdej chwili wykasować oraz nie wyrazić zgody na ich zapisanie (taką funkcję posiada większość przeglądarek internetowych). Pliki te są nieszkodliwe dla komputera użytkownika i zawartych na jego dysku danych.\nAutorem opracowania technicznego i graficznego strony jest s4studio. Wszelkie prawa zastrzeżone.\nJeżeli nie zgadzasz się z polityką prywatności strony NowaRzepa.art.pl proszę nie odwiedzaj strony i nie korzystaj z jej zawartości.\nAutor zastrzega sobie prawo do zmiany polityki prywatności.\nodsłony od powstania: 804525


Szymon urodził się 20 września 2010 roku, jako nasze trzecie dziecko 🙂 Piękny, grzeczny i uroczy od pierwszych chwil swego życia. Oto łyk wspomnień z pierwszych 9 miesięcy Jego życia oraz informacja o Patronie.\nSzymon pojawił się pod sercem swojej mamy niedługo po świętach Bożego Narodzenia. Nie da się pominąć faktu, że od dłuższego czasu jego Siostra modliła się o nowego dzidziusia w domu. Była to również jedna z próśb wystosowanych w liście do św. Mikołaja 🙂 Tuż przed trzydziestymi urodzinami Tatusia, upewniliśmy się, że nowe życie rzeczywiście się poczęło.\nPierwsze tygodnie ciąży obfitowały w mdłości, ale kiedy ustąpiły zaczął się naprawdę cudowny czas oczekiwania na Szymona. Pojawiły się pierwsze zachcianki (rosół, ogórki małosolne, pasztet) i odechcianki (czekolada, słodycze). Mama czuła się świetnie nosząc pod sercem młodego człowieka.\nNa USG połówkowym dowiedzieliśmy się, że będzie to chłopiec. U Pana Doktora byliśmy razem z dziećmi i wszyscy mogliśmy podziwiać nowego członka rodziny na ekranie monitora. Wszyscy byli bardzo szczęśliwi, choć nie obeszło się bez komentarza Sary “Szkoda, że to nie siostra, bo nie będę miała z kim nosić sukienek balowych…”. Mama jednak zobowiązała się – póki co – towarzyszyć córeczce w różnego rodzaju przebierankach 🙂\nCzas 9 miesięcy upłynął bardzo szybko. Spodziewaliśmy się, że Szymon urodzi się tydzień przed planowanym terminem (tak jak Jego rodzeństwo), ale On zdecydował się wyjść na drugą stronę brzucha 4 dni po terminie.\n20 września 2010 roku, przed południem Magda była umówiona na zapis KTG w szpitalu na Karowej. Zapis wyszedł prawidłowy, jednak po zmierzeniu ciśnienia okazało się, że jest ono trochę za wysokie i mamusia została odesłana na izbę przyjęć. Tam powtórka KTG, powtórka mierzenia ciśnienia. Okazało się, że wszystko jest OK i można wracać do domu. Jednak tuż przed opuszczeniem szpitala Magda zauważyła, że zaczęły się skurcze – niezbyt bolesne, ale regularne. Więc znów KTG, badanie przez położną i decyzja “Zostaje Pani.” 🙂 Szybki telefon do Tomka, szybki telefon do dziadków i oczekiwanie na przyjęcie na oddział. Po godzinie 18:00 przebrani w odpowiednie stroje dumni rodzice przekroczyli próg sali porodowej 🙂 Bardzo miła położna i lekarka poprowadziły poród tak, że minął w atmosferze radości i intymności.\nO godzinie 21:20 Szymon wypluskał z wód do uradowanych rodziców. Od początku był typem filozofa – zamiast się rozpłakać i rozwrzeszczeć – kontemplował w ciszy to co się dzieje, wtulił się w ramiona mamy, potem taty i zasnął 🙂 Dopiero kiedy został zabrany do kącika noworodkowego zaczął krzyczeć, że mu się to nie podoba 🙂\nSzymon w dniu urodzenia ważył 4170g i mierzył 55cm.\nImię Szymon, znane też jako Symeon, w języku hebrajskim brzmiało *shime’on*, czyli “Bóg wysłuchał“. Było wyrazem wdzięczności za to, że Bóg wysłuchał modlitw o urodzenie syna. Mogło także znaczyć, że ludziom noszącym to imię Bóg szczególnie sprzyja.\nSymeon jest prorokiem pełnym dobroci i cierpliwości. Zasłuchany w Ducha Świętego pełni swoje pobożności w świątyni: A żył w Jerozolimie człowiek, imieniem Symeon. Był to człowiek sprawiedliwy i pobożny, wyczekiwał pociechy Izraela, a Duch Święty spoczywał na nim. Jego serce przepełnione jest nadzieją i oczekiwaniem. Używając języka św. Ignacego, możemy powiedzieć, że jest człowiekiem rozeznania. Wierny obietnicy, pewny, że Bóg dotrzyma słowa, przychodzi do świątyni, by spotkać zapowiedzianego Mesjasza. Nie zna dnia ani godziny. Niesie jednak w sercu obietnicę. Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż zobaczy Mesjasza Pańskiego. Za natchnieniem więc Ducha przyszedł do świątyni. I stało się. Nadszedł ów dzień. Bóg realizuje swoją obietnicę. Maryja i Józef przekraczają próg świątyni, wnoszą małego Jezusa. Symeon bierze Mesjasza w swoje objęcia i błogosławi Boga. Wie, że dzieje się coś niezwykłego, mówi: Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, któreś przygotował wobec wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela. Jezus – chwała Izraela, światłość Boga – taki mały i płacze. Po ludzku patrząc, Symeon pełen radości powinien skakać i cieszyć się, być ciekawym dorastania Jezusa. Tymczasem Symeon prosi Boga o śmierć. Chce odejść. To co było dla niego najważniejsze, dokonało się. Oczy starca ujrzały Mesjasza. Starzec przypomina Bogu obietnicę. Chce umrzeć, ale nie tak zwyczajnie, ta śmierć ma dokonać się w pokoju: Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu w pokoju, według Twojego słowa. Czy to nie jest przynajmniej dziwne: Jezus, dawca życia, przynosi Symeonowi realizację obietnicy – śmierć? Staje się zwiastunem śmierci wyczekiwanej, jakby “odkładanej”, która wprowadzi Symeona w pełnię życia. Oto największy dar, jaki otrzymał prorok. Możliwość odejścia w pokoju. Pan jest pośród swego ludu. Izrael może wyjść z cienia. Symeon rozmawia z Maryją. Nie znamy ich rozmowy. Wiemy, że słowa proroctwa, które skierował w stronę Matki Dziecka nie są łatwe i muszą budzić niepokój i zakłopotanie.


Historia bez cenzury 3 - ebook - Wojciech Drewniak - bookto.pl\nSam pociągnę wóz pustaków,\nNo i znowu ten wstęp...\nŻeby było jasne – nadal uważam wstępy do książek za zbędne ględzenie autora i nadal sam ich nie czytam. Niemniej jednak tym razem pójdzie chyba łatwiej, bo w porównaniu z poprzednimi dwiema książkami ta jest trochę inna. I nie to, żebym miał coś do dwóch poprzednich książek – przeciwnie, bardzo je lubię i z tego, co zdążyłem się zorientować, Wy również. Trochę się obawiałem, jak przyjmiecie Polskich Koksów, ale od wielu osób usłyszałem, że HBC 2 czytało się z jeszcze większą przyjemnością niż HBC 1. I tu przechodzimy do pierwszej, dość tęgiej różnicy. Bo gdybym był leniem albo chciał iść utartym, biznesowym schematem, że „jak się coś sprzedaje, to po co to zmieniać”, to i ta książka składałaby się z rozdziałów poświęconych konkretnym postaciom. Znowu poznawalibyśmy ich życie osobiste i dokonania, co naturalnie jest spoko i być może będzie mi jeszcze dane kiedyś do takiej formy wrócić. Jednak w HBC 3 postanowiłem pójść w inną stronę i skupić się nie na konkretnych osobach, a na większych wydarzeniach. Po pierwsze dlatego, żeby i Was, i siebie nie zanudzić powtarzaniem kolejny raz tej samej formy. Ale jest jeszcze coś. Coś o wiele bardziej istotnego niż moja chęć napisania czegoś innego niż wcześniej i tak na serio to ona sprawiła, że książka, którą masz w dłoni, jest taka, a nie inna. No bo jak tak pisałem czy to o władcach, czy o ich ludziach od brudnej roboty, to i tak miałem świadomość, że pomijana jest masa zwykłych ludzi, którzy w walkach brali udział i często tracili życie. Postanowiłem skupić się na takich „zbiorowych bohaterach”, bo gdyby nie oni, to ani rządzący, ani ich dowódcy nie mieliby nic do gadania.\nTylko teraz ktoś może pomyśleć: „No spoko, ale czemu od razu cała książka tylko o II wojnie światowej? Przecież nasi bili się też w czasie Potopu, różnych powstań i tak dalej”. Pewnie, że tak. Trochę słabo by było, gdybym o tym nie wiedział. Tak czy inaczej uznałem, że takiej wojny jak ta nie było nigdy wcześniej i oby nigdy już się nie przytrafiła. Oczywiście w tym momencie mógłbym rozwinąć tę myśl, ale raczej sami to doskonale rozumiecie, a jeśli nie do końca, to ta książka też będzie pomocna w uświadomieniu sobie ponurej wyjątkowości tego konfliktu. Poza tym, jasne, że mógłbym zrobić książkę o największych wojnach Polaków i o ile jestem sobie w stanie wyobrazić opisanie na przykład Potopu Szwedzkiego albo Wojny Polsko-Bolszewickiej w pojedynczych rozdziałach, to II wojny światowej… no nijak. Sorry. Niczego poprzednim wojnom nie ujmując, w tym przypadku działo się zbyt dużo ważnych rzeczy, żebym mógł to ze spokojnym sumieniem opisać na kilkunastu stronach. Oczywiście to nie znaczy, że w tej książce nie ma skrótów myślowych. O nie! Jest ich masa, ale ci, którzy byli w stanie się z tym pogodzić, już dawno to zrobili, a twardogłowych i tak nie przekonam, więc szkoda strzępić wiadomo co.\nA zatem książka ta przedstawia historię ogromnej liczby Polaków, którzy przyczynili się do tego, że dzieje II wojny światowej (a często i całej Europy) potoczyły się tak, a nie inaczej. Oczywiście niektóre osoby wysuwają się tu na pierwszy plan i są wymieniane z imienia i nazwiska, jednak warto pamiętać, że pod takimi określeniami jak „żołnierze” czy „nasi” kryją się też ogromne ilości osób walczących za ojczyznę, których wymienianie tutaj po pierwsze sprawiłoby, iż książka nabrałaby takich rozmiarów, że Znak musiałby chyba zlecić wyrżnięcie całej Puszczy Białowieskiej, żeby starczyło materiału na papier, a po drugie nie byłoby to możliwe, bo do dziś nie znamy nazwisk wszystkich poległych. Każdemu z tych ludzi należy się niepojęty szacunek i pamięć, a jeśli ta książka jakkolwiek się do tego przyczyni, to po raz kolejny poczuję się jak wielki szczęściarz. I w zasadzie tutaj mógłbym już skończyć wstęp, ale być może zauważycie w książce jeszcze coś nowego i potem będziecie mieć pretensje, że nie ostrzegałem.\nByć może niektórzy uznają, że ta książka ma mniej pikantnych żartów i generalnie tym razem mniej jest na przykład o seksie (co nie znaczy, że ten wątek jest całkiem pominięty, obczajcie rozdział o bitwie o Anglię!). To wynika z omawianego rozdziału w naszej historii. Naturalnie mógłbym co drugie zdanie dodawać dwuznaczne dopowiedzenie czy na siłę wciskać bluzgi, żeby tylko było kontrowersyjnie. Ale czy faktycznie tego potrzeba w rozdziale o Powstaniu Warszawskim czy o akcjach zbrojnych naszego podziemia? Te historie i tak są nieziemsko ciekawe i dodawanie im sztucznego luzu wydało mi się zwyczajnie niepotrzebne. Z drugiej strony nie zrozumcie mnie źle – nie zdziadziałem w ciągu roku, który minął od premiery poprzedniej książki. Strasznie starałem się też unikać patosu i górnolotnych stwierdzeń, na co dowodem niech będzie choćby tytuł rozdziału o Powstaniu Warszawskim. A zatem spokojnie. Język, który znajdziesz w tej książce, to nadal Wojtek Drewniak z Historii Bez Cenzury.\nZrobiłem, co w mojej mocy, żeby ciężkie zagadnienia przedstawić jak najbardziej przyswajalnym i luźnym językiem. Na przykład rodzaje okrętów, których nikt nie kojarzy, porównałem do czegoś, co mniej więcej ogarnia każdy. Podobnie zrobiłem też między innymi z organizacją polskich dywizjonów w Anglii. Bo nadal uważam, że historię można przedstawić prosto, ale nie każdemu się chce albo nie każdemu się udaje. Gwarantuję, że przez cały czas pisania tej książki chciało mi się. A czy się udało? To już oceńcie sami.\nWiem, że dla wielu osób najważniejszym osiągnięciem niemieckiej myśli technicznej jest silnik 1.9 TDI. Zdaję sobie również sprawę, że wiele osób ciężko będzie przekonać, że jest inaczej, jednak może ten rozdział trochę pomoże w batalii słownej z fanatykami Passatów. Otóż moim zdaniem na miano technologicznego majstersztyku z Niemiec zasługuje Enigma. Niepozorne urządzenie szyfrujące, które miało pomóc naszym zachodnim sąsiadom wygrać wojnę. Tylko po co tutaj rozdział o Enigmie, skoro cały świat wie, że przecież Anglicy złamali w końcu ten szyfr? Gówno wie. Bo to nie kto inny jak Polacy byli architektami tego sukcesu.\nNa dzień dobry (chyba że ktoś czyta wieczorem, to sorry) musimy cofnąć się do czasów przed II wojną światową. W sumie to o kaaaawał czasu, ponieważ maszyny szyfrujące to dość stary wynalazek. Czemu? Bo od wieków wiadomo, że informacja jest czymś absolutnie bezcennym, zwłaszcza w wojsku. Musi być nie tylko sprawnie przekazana, ale też zabezpieczona w razie przechwycenia jej przez wroga. Zatem przez lata kombinowano, jak stworzyć możliwie najskuteczniejsze szyfry. To akurat nie był największy problem, dużo gorzej było z czasem ich kodowania i odczytywania. Przez kawał czasu robiono to ręcznie, a w czasie wojny, kiedy często każda minuta jest na wagę złota, był to spory problem. Zaczęto więc eksperymentować z maszynami, które zmieniały litery i tworzyły zaszyfrowany przekaz. Dla mnie, kogoś, kto z wynalazcą ma tyle wspólnego, co Hannibal z weganizmem, absolutnie zachwycające jest to, że pierwsze takie maszyny powstawały już w… XV wieku! Przez kolejne stulecia urządzenia te ulepszano, aż wreszcie…\nPrzyszedł rok 1918, który był ważny dla świata z wielu powodów – skończyła się I wojna światowa, Polska odzyskała niepodległość, powstały estońskie siły powietrzne, ale również pewien Niemiec – Artur Scherbius – złożył wniosek o przyznanie mu patentu na maszynę szyfrującą. Ta wielka machina, która nijak nie przypominała niepozornej skrzyneczki, jaką potem stała się Enigma, działała na zasadzie bębenków rotacyjnych, które wyglądały jak duże koła zębate. Żeby być dokładnym, to jeszcze dodam, że początkowo były cztery takie bębenki – trzy kręciły się w tę samą stronę, a jeden w przeciwną i nazywał się „Umkehrwalze”, co jest informacją totalnie nieprzydatną, o czym przekonacie się, sprawdzając to hasło w indeksie na końcu książki1.\nPan Scherbius zabrał swój wynalazek na imprezę branżową – kongres Międzynarodowego Związku Pocztowego (swoją drogą brzmi to jak jedna z nudniejszych imprez na świecie), na której znawcy tematu bardzo docenili Enigmę. Bo wiecie, miłośnicy urządzeń szyfrujących to nie tylko wojskowi – skuteczne utajnianie informacji przed konkurencją leży też w interesie szanujących się firm, które może by i kupiły sobie po Enigmie, ale niestety czasy były, jakie były. O co chodzi? Ano o to, że było świeżo po dość tęgiej wojnie i generalnie mało kto miał kasę na takie cuda techniki jak Enigma. Poza tym wynalazek sam w sobie może i miał potencjał, ale wymagał jeszcze poprawek i zdecydowanej redukcji masy, bo prototyp ważył około 50 kilo, czyli tyle co około pięćdziesięciokilogramowy wór piachu. Albo dwa wory piachu po około 25 kilo. Taki ze mnie matematyk! Dobra, wracamy do Enigmy…\nBo szczęście jednak uśmiechnęło się do niemieckiego wynalazcy. Oto bowiem w 1926 roku Enigmą zaczęła interesować się niemiecka marynarka wojenna. Wojskowi tajniacy w tajemnicy skontaktowali się z firmą Scherbiusa i po dokładniejszym zapoznaniu się z Enigmą poprosili, żeby na ich potrzeby przygotował specjalną, odrobinę zmodyfikowaną wersję maszyny szyfrującej. Rozkazali również zrobić coś, co pozornie wydaje się głupim pomysłem – mianowicie zabronili wycofania Enigmy z oferty firmy. Czemu ludzie z Kriegsmarine chcieli, żeby parafrazując rosyjskiego klasyka, taki sprzęt można było kupić w każdym sklepie? Bo po pierwsze ich wersja miała być zmodyfikowana, ale co najważniejsze – gdyby nagle zaczęto na wielką skalę wycofywać z oferty potężną machinę szyfrującą, to nawet najbardziej pierdołowaty wywiad na świecie domyśliłby się, że coś jest na rzeczy i z jakiego sprzętu zaczęli korzystać Niemcy, bo w międzyczasie zainteresowanie tym sprzętem wyraziły też wojska lądowe. Zatem komercyjna sprzedaż Enigmy miała być stopniowo i naturalnie wygaszana. Polakom udało się kupić jedną z takich komercyjnych wersji, jednak to jeszcze nie był przełomowy moment. Do niego za chwilę dojdziemy, natomiast w międzyczasie opowiedzmy sobie w prostych słowach, na jakiej zasadzie działała Enigma.\nSpokojnie, nie będziemy wdawać się tutaj w superdokładne szczegóły, bo byłoby to zwyczajnie nudne. No bo co nam da informacja, że część kodującą w zwykłej Enigmie (bez wojskowych przeróbek) tworzył bębenek wyjściowy, bębenki ruchome, walec obrotowy, było też sześć połączeń wtyczkowych. Zamiast tego lepiej powiedzieć, że elementy te współtworzyły urządzenie, które potrafiło zakodować wiadomość na około 5 172 165 503 971 832 752 302 775 832 450\n732 675 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 sposobów. Serio, to nie tak, że wpisałem tutaj przypadkowe liczby – możliwość kombinacji była ogromna! A jak wyglądał proces szyfrowania?\nNajpierw trzeba było ustawić wirniki, czyli takie wystające kółka zębate, w odpowiedni sposób. Potem operator Enigmy wprowadzał na klawiaturze maszyny literkę – wtedy wirniki dokonywały „zakodowania” i na Enigmie zapalała się lampka pokazująca literkę zaszyfrowaną. Czaicie? Pewnie większość tak, ale może na przykładzie będzie jeszcze łatwiej. Pan Niemiec wciskał literkę „B”, wirniki robiły „magię” i podświetlała się literka „K”. To znaczyło, że w tym szyfrze „K” to tak naprawdę „B”. I tak po jednym znaku kodowano wiadomość. No a jak ją potem rozczytywano? Kluczem było to, żeby odbierający ustawił wirniki tak samo jak nadawca. Jak to się już zrobiło, to było z górki – wciskało się literkę „K”, a wirniki odkodowywały i podświetlała się literka „B”. Ten wynalazek był niesamowity, ale to nie tak, że nie miał minusów.\nZdecydowanie najbardziej upierdliwe było to, że Enigmę musiały obsługiwać dwie osoby, bo nie miała wbudowanej maszyny do pisania. Robota wyglądała zatem w ten sposób, że jedna osoba wpisywała na klawiaturze tekst, a druga przez radiostację nadawała podświetlające się literki z szyfrem. Natomiast po drugiej stronie jedna osoba wciskała odebrany szyfr, a druga zapisywała rozkodowany tekst na maszynie, żeby przekazać go dalej. Dzisiaj wydaje nam się to strasznie pracochłonne, co oczywiście jest prawdą, natomiast w tamtych czasach technologia nie pozwalała na więcej. Nie to, żeby Niemcy nie próbowali – stworzyli nawet trochę wersji, nazwijmy je Enigmą Lux, z wbudowaną maszyną do pisania, ale musieli je szybko wycofać, bo psuły się bardziej niż forma Krychowiaka w PSG.\nNaturalnie to nie tak, że wywiady innych państw nie połapały się, że Niemcy zmienili sprzęt szyfrujący. Nie wiem, jak jest dzisiaj, ale wtedy każdy śledził każdego i agenci wszystkich państw nasłuchiwali każdej możliwej wiadomości, później próbując ją rozszyfrować. Szybko się zorientowano, że Niemcy coś kombinują. Pierwsi za łamanie kodu zabrali się Anglicy, ale szło im to równie żałośnie jak wskrzeszenie Top Geara bez Clarksona, Maya i Hammonda. Przede wszystkim podeszli do sprawy od totalnie złej strony – założyli, że szyfry nie są generowane przez maszynę, tylko mają jakiś klucz odnoszący się na przykład do jakiejś książki. Wiecie, że przykładowo kluczem jest książka Historia Bez Cenzury 2: Polskie Koksy i szyfrowanie polegało na tym, że nadawano komunikat: „69,4,7”, po czym osoba po drugiej stronie brała książkę do ręki, otwierała na stronie 69, namierzała czwartą linijkę, a w niej siódme słowo i już wiedziała, że chodzi o słowo „powstanie”. Inni angielscy kryptolodzy myśleli, że klucz polega na czym innym, i szukali charakterystycznych powtórzeń, na podstawie których z kontekstu z czasem mogliby rozszyfrować język. Francuzi też próbowali, ale idąc tym tropem, mogli i sto lat próbować i na nic by nie wpadli. Zupełnie inaczej do sprawy podeszli… tak jest – Polacy. Nasi szybko zauważyli, że trzeba do tego podejść matematycznie, jednak pewnie też zeszłoby im długo, zanim zorientowaliby się, jak działa nowa aparatura Niemców. Najlepiej byłoby mieć egzemplarz i na jego podstawie rozpracowywać szyfr. Ale jak to zrobić? Sposobów mogło być wiele, włącznie z wysłaniem superagenta na niebezpieczną misję, żeby ten wykradł tajny sprzęt, ale nie, to nie tego typu historia. Bo prawda jest taka, że nasi mieli wręcz GIGANTYCZNEGO farta. O co chodzi?\nOtóż pewnego dnia 1929 roku warszawski urząd celny nadał w trybie alarmowym wiadomość do biura szyfrów Wojska Polskiego. Okazało się, że do urzędu celnego trafiła jakaś niespodziewana paczka, ale co jeszcze ciekawsze, bardzo szybko pojawił się też pewien tajemniczy mężczyzna. Nikt go nie wzywał, a gość wyrósł jak spod ziemi. Poza tym był agresywny jak Decade Of Therion, domagał się natychmiastowego zwrotu paczki i powoływał się na znajomości w konsulacie. A pytany o to, co takiego ważnego jest w owej przesyłce, zmieszany odpowiadał, że to aparatura radiowa, która została tu przypadkiem przysłana, i koniecznie trzeba ją odesłać do Rzeszy. Takie zachowanie wzbudziło duże podejrzenia naszych celników, co więcej – czas był po ich stronie. Tak się bowiem złożyło, że była sobota po południu, więc jako że w urzędach nikt już nie pracował, to powiedziano tajemniczemu Niemcowi, że nic już dzisiaj nie załatwi i ma przyjść w poniedziałek. Wściekły facet wyszedł, a nasi chłopcy ostrożnie otworzyli podejrzaną skrzynkę i ich oczom ukazała się… tak jest – maszyna szyfrująca! Celnicy obfotografowali sprzęt, wszystko dokładnie pomierzyli, przerysowali okablowanie i zabezpieczyli paczkę tak, żeby nie dało się poznać, że była otwierana. W ten sposób Polacy dowiedzieli się, czego nasi zachodni sąsiedzi używają do kodowania wiadomości. A Niemcy nie wiedzieli, że my wiemy, że oni nie wiedzą, że my wiemy.\nTo, że wiedziano, jak Enigma wygląda, nie było jednak jednoznaczne z tym, że Polacy złamali jej szyfr. Byłoby to za piękne i za proste. Należało dokładnie odkryć zasadę jej działania i zrekonstruować maszynę, której oryginał przecież oddano Niemcom, żeby nie było przypału. Co zatem zrobiono? Jeszcze w tym samym roku w Poznaniu rozpoczął się kurs kryptologii, na który zaproszenie dostało 20 najlepszych studentów tamtejszego uniwersytetu. I teraz pewnie jacyś ultrasi z UW czy UJ cali zapluci krzyczą: „A czemu z Poznania? Toć u nas najlepsi fachowcy! Elita spod gołębnika, jak mawiał Eryk Brodnicki!”. Spokojnie, nie ma się co spinać. Chodzi o to, że tamtejsi studenci, z racji położenia Poznania, bardzo dobrze znali język niemiecki. Przecież przed przyjściem na studia był im wciskany z wielkim uporem w ramach germanizacji. Dobra, skoro to już sobie wyjaśniliśmy, teraz opowiedzmy sobie coś więcej o tym kursie. Prowadzili go oficerowie, spece od wywiadu, których cel był prosty – z tej dwudziestki najlepszych wyłonić absolutnych debeściaków, którzy dołączą do wywiadu. Okazała się nimi trójka wirtuozów matmy – Jerzy Różycki, Henryk Zygalski i Marian Rejewski. Ten ostatni był takim perfekcjonistą, że mimo ukończenia kursu z jednym z najlepszych wyników dodatkowo, żeby się jeszcze doszkolić, wybrał się na rok na niemiecki uniwersytet w Getyndze, gdzie matematyka była na tak wysokim poziomie, jak spalanie w kombajnie Bizon. Tak czy inaczej 1 września 1932 roku chłopaki rozpoczęli pracę w Biurze Szyfrów Sztabu Generalnego. Ich zadaniem było, a jakże – jak najszybsze rozpracowanie Enigmy i poznanie niemieckiego szyfru.\nTrzeba zaznaczyć coś, w co pewnie nie wszyscy uwierzą, ale o dziwo tak było. Otóż dużą rolę w początkowej fazie polskich badań nad Enigmą odegrała pomoc… Francuzów. Też jestem w szoku. Ale o co dokładnie chodzi? Ano o to, że ich wywiad dotarł do instrukcji obsługi Enigmy, którą… uznał za bezużyteczną! I pewnie tylko dlatego przodkowie Platiniego oddali nam ją bez większego problemu. Jedyne, czego Francuzi byli w kwestii Enigmy pewni, to fakt, że każda wiadomość zaczynała się od pewnego klucza złożonego z trzech liter. Nie wiedzieli jednak, co z tą wiedzą począć, toteż dali Polakom listę tych kluczy pochodzących z wiadomości, jakie przechwycili na niemieckich falach w ciągu dwóch miesięcy, i życzyli miłej zabawy z technologią, której nie byli w stanie ogarnąć. Natomiast nasi kryptolodzy błyskawicznie zrozumieli, o co może w tym wszystkim chodzić…\nKorzystając z matematycznych wzorów, których przytaczanie nie ma tu sensu, chłopaki sprawnie rozpracowali, na jakiej zasadzie Enigma łączy bębenki wewnątrz. Jednak największym problemem okazało się złamanie kluczy, o których już wcześniej wspomniałem. Co to takiego było? Pamiętacie, jak mówiliśmy sobie o działaniu Enigmy? Otóż klucze to nic innego jak sposób ustawienia bębenków przed nadaniem wiadomości i przed jej rozszyfrowaniem. Jak już dobrze wiecie, obie Enigmy musiały być ustawione tak samo, żeby cała robota miała sens. Teoretycznie samą kombinacją początkowego klucza można było stworzyć 17,5 tysiąca kombinacji! Złamanie takiego zabezpieczenia skutecznie zniechęciłoby wielu specjalistów… ale nie Polaków! Nasza Czadowa Trójka wiedziała, że klucze zawsze składają się z trzech liter powtórzonych dwa razy, na przykład ABC ABC. Czemu dwa razy? Żeby odbiorcy na bank użyli tego samego klucza co nadawcy. Mało tego! Klucz był zmieniany codziennie! Polscy kryptolodzy wyjątkowo postanowili nie ograniczać się tylko do matematyki, ale posłużyli się odrobiną psychologii i zapewne własnym doświadczeniem. Otóż pomyśleli, że jeśli klucz zmienia się codziennie, a nadający wiadomości Niemcy muszą przekazać ogromne ilości informacji każdego dnia, to w końcu zaczną iść na łatwiznę i będą jako klucze wpisywać dzisiejsze odpowiedniki haseł typu „dupa8” albo „admin1”. Toteż Jerzy Różycki, Henryk Zygalski i Marian Rejewski postanowili posłużyć się metodą „na chama” i kombinowali z kluczami typu AAA, ABC czy XYZ. Do tego dodali trochę matematycznych cudów, które niewiele mi mówią, ale może komuś się przydadzą – kluczy charakterystycznych, metody statystycznej i metody równych liter – i w ostatnich dniach grudnia 1932 roku mogli cieszyć się pierwszą rozszyfrowaną od początku do końca depeszą Reichswehry. Całkiem dobrze się składało, bo już w kolejnym roku do władzy doszedł Hitler i jego kumple. Jak to się dla nas skończyło, jeszcze nie raz sobie w tej książce opowiemy. Warto jednak przy tej okazji zaznaczyć, że w tym czasie wiele osób w naszym kraju uważało, iż dojście do władzy wąsatego kurdupla będzie dla Polski bezpieczną zmianą. Dziś wiemy, że delikatnie rzecz ujmując, nie mieli racji.\nNiestety byłoby zbyt pięknie, gdyby raz rozkodowana Enigma pozostała taką już na zawsze. O niemieckich służbach na przestrzeni lat można powiedzieć wiele złego, ale na bank nie można im zarzucić lenistwa. Służby naszych zachodnich sąsiadów ciągle ulepszały swoją maszynę kodującą. Poza tym szyfry zaczęto zmieniać częściej niż raz dziennie, ale spokojnie. Polacy i z tym sobie radzili. Niesamowitą robotę wykonał Marian Rejewski, tworząc cyklometr – specjalne urządzenie, które pozwalało sprawnie ustalać kolejność wirników. Żeby wyjaśnić sobie, jak to działało, musielibyśmy znowu zagłębić się w odmęty nauk ścisłych, których nie ogarniam, więc nie będę zmyślał. Najważniejsze jest to, że za pomocą cyklometru rozpracowywano niemieckie depesze aż do 1938 roku!\nNiestety na rok przed rozpoczęciem II wojny światowej hitlerowcy poszli już kompletnie na całość i zaczęli zmieniać ustawienia maszyn już nawet nie kilka razy dziennie, ale przed każdą nadaną wiadomością. Nie to, żeby naszych kryptologów jakoś to przerosło. Tu z kolei popisał się Henryk Zygalski. Stworzył tak zwane płachty Zygalskiego. To były takie arkusze perforowane, bardzo podobne do tych stosowanych w pianolach (czyli takich jakby pozytywkach z przyczepionym pianinem). Dla wszystkich 26 możliwych pozycji jednego wirnika stworzył po jednej takiej płachcie. Takich zestawów zrobił sześć i zabawa polegała na tym, żeby żmudnie nakładać je na siebie, aż pozostanie tylko jeden otwór, który był rozwiązaniem zagadki – pokazywał ustawienie wirników. Ale to nie wszystko, bo nasi chłopcy stworzyli też bombę!\nNie chodzi jednak o taką bombę konwencjonalną, którą zrzuca się z samolotów, a o tak zwaną bombę kryptologiczną. To bardzo mocna nazwa na coś, co moglibyśmy śmiało porównać do pierwowzoru komputera! Tutaj pierwsze skrzypce odegrał Marian Rejewski, który zaproponował połączenie mechanizmów szyfrujących z aż sześciu Enigm. Co to dało? Ten obliczeniowy kolos potrafił sprawdzić kilkanaście tysięcy kombinacji w mniej niż dwie godziny, co na tamte czasy było fantastycznym wynikiem.\nNiestety im bliżej wojny, tym Niemcom coraz mocniej zależało na utajnianiu swoich depesz, więc na początku 1939 roku dodali do maszyny kolejne wirniki, co niepojęcie wręcz zwiększyło liczbę opcji szyfrowania. Czy nasi by sobie z tym poradzili? Pewnie tak, jednak sprawa zaczynała się komplikować, bo na nowe rozwiązania potrzeba było nie tylko czasu, ale i o wiele większego budżetu. Na stanie mieliśmy sześć bomb kryptologicznych, a do spokojnego obsłużenia coraz większej ilości informacji zaszyfrowanych w nowy sposób potrzebowano przynajmniej dziesięć razy tyle. Do tego dochodziły jeszcze płachty Zygalskiego, których teraz potrzebne były całe setki… By móc kontynuować prace, niezbędne były ogromne pieniądze. Nie było na to szans. Nasi kryptolodzy zresztą doskonale to rozumieli, przecież wojsko miało wtedy wiele potrzeb. Uznano jednak, że te wszystkie osiągnięcia nie mogą pójść na marne – zdecydowano się przekazać ustalenia polskich matematyków państwom sojuszniczym na Zachodzie.\n24 lipca 1939 roku, czyli trochę ponad miesiąc przed wybuchem II wojny światowej, na konferencję kryptologów przyjechali do naszych specjalistów ich koledzy z Francji i Anglii. Zwłaszcza ci drudzy długo zbierali żuchwy z podłogi, kiedy zobaczyli, jakie wyniki w łamaniu niemieckich szyfrów osiągnęła nasza Czadowa Trójka. A już kompletnie zaszokowani byli, kiedy się dowiedzieli, że nasi mają kilkanaście zrekonstruowanych maszyn, sprzęt do łamania kluczy i każda z przybyłych sojuszniczych ekip dostanie nie dość, że po Enigmie, to jeszcze instrukcję, jak stworzyć bombę kryptologiczną. W sierpniu, zgodnie z umową, polskie Enigmy wypłynęły do zachodniej Europy z portu w Gdyni. Udało się praktycznie w ostatniej chwili.\nNiemcy uderzyli z całą bezwzględnością 1 września 1939 roku. Mimo zaciekłej obrony, o której jeszcze nie raz sobie w tej książce wspomnimy, postępy Wehrmachtu były zatrważające. Polskie Biuro Szyfrów działało tylko przez kilka dni wojny, potem w pośpiechu trzeba było ewakuować ludzi, a sprzęt… niestety zniszczyć. Rejewski, Zygalski i Różycki przez Rumunię trafili do Francji, gdzie oczywiście byli bardzo dobrze znani w środowisku kryptologów i generalnie matematyków. Chcieli walczyć z hitlerowcami najlepiej jak potrafili, a zatem kontynuowali prace nad złamaniem kolejnych wersji Enigmy we francuskim Biurze Szyfrów, jednak było ono nieporównywalnie gorzej wyposażone od polskiego – miało tylko dwie Enigmy. Wcześniej były trzy, ale jedną rozmontowano na czynniki pierwsze, żeby móc produkować kolejne maszyny. Warunki zatem nie rozpieszczały. Tym bardziej że i na Francję Niemcy się łasili.\nPo dość spektakularnej wtopie, jaką była obrona tego państwa wiosną 1940 roku, nasi kryptolodzy pozostali we Francji. Konkretnie w okolicach Marsylii, gdzie kontynuowali swoją żmudną robotę w tajemnicy. Bo w sumie warto sobie przy tej okazji wyjaśnić, że Niemcy podzielili zdobytą Francję na dwie części. Jedną okupowali „klasycznie”, a druga to była tak zwana Francja Vichy, która niby była wolna, chociaż bardziej na papierze, bo wśród rządzących była masa kolaborantów wspierających Adolfa. Tak czy inaczej było tam odrobinę więcej luzu i właśnie w tej Francji Vichy nasi kryptolodzy działali dalej. Tak jak już wspomniałem – pod przykrywką.\nNiestety w styczniu 1942 roku jeden z Czadowej Trójki – Jerzy Różycki – zginął. Ktoś może pomyśleć, że pewnie z rąk Niemców, którzy wpadli na trop jednego z wybitnych polskich matematyków. W sumie dość prawdopodobne – w końcu była wojna, a istnienie takiego kryptologa we wrogim obozie było Niemcom bardzo nie na rękę… jednak to nie takie proste. Formalnie Różycki zginął w katastrofie statku, którym wracał z Algieru. Śmierć poniosły tam 222 osoby, ale do dziś okoliczności tego zatonięcia są bardzo tajemnicze, a poza Różyckim na statku znajdowali się (i również zginęli) kapitan Jan Graliński (szef sekcji kontrwywiadu radiowego odpowiedzialnej za rozszyfrowywanie Sowietów), Piotr Smoleński (kryptolog, również z sekcji sowieckiej) i towarzyszący im francuski kapitan… Jeśli weźmiemy te kwestie pod uwagę, sprawy zaczynają wyglądać dość niepokojąco, prawda?\nPozostało zatem dwóch naszych wybitnych kryptologów – Rejewski i Zygalski, którzy postanowili przedostać się do Anglii, co im się w końcu udało, jednak nie bez przypału. W Hiszpanii zostali bowiem na jakiś czas aresztowani. Tak czy inaczej w 1943 roku dotarli na Wyspy, gdzie spotkali się z typowo angielską… nie, nie pogodą. Z niewdzięcznością. Otóż nasi kryptolodzy, ojcowie sukcesu złamania Enigmy, zostali olani przez sojuszników, którzy w tym czasie, dzięki odkryciom naszej Czadowej Trójki oraz wiedzy, jaką nabyli od polskich matematyków przed wojną, stworzyli sobie bardzo sprawny system deszyfrujący i mieli Niemców na bieżąco pod kontrolą. Człowiekiem, któremu przypisano wszystkie zasługi, stał się na długie lata Alan Turing, bardzo dobry matematyk, który jednak nie stworzyłby swojej maszyny Agnus Dei (czyli Baranek Boży), gdyby nie ciężka praca naszych rodaków. Tych ostatnich… odesłano do Batalionu Łączności Naczelnego Wodza Polskich Sił Zbrojnych, gdzie nadal mieli łamać niemieckie kody, ale żadnej publicznej pochwały nigdy od Anglików nie otrzymali.\nTo jednak nie koniec, bo jeśli mało Wam irytacji, to pozwólcie, że opowiem, co się działo w kolejnych latach z naszymi matematycznymi koksami. Zygalski pozostał w Anglii, gdzie zapomniany musiał zarabiać na swoje utrzymanie jako nauczyciel matematyki w prowincjonalnej szkole. Natomiast Rejewski wrócił po wojnie do nowej, gorszej (bo socjalistycznej) Polski. Przez jakiś czas pracował w bydgoskiej fabryce kabli, a później w tak mało dla wybitnego matematyka oczywistych miejscach, jak Wojewódzki Związek Spółdzielni Pracy czy Związek Branżowy Spółdzielni Drzewnych i Wytwórczości Różnej. Zmarł w 1980 roku. Zapomniany, jak jego pozostali koledzy… Tak wyglądały losy naszych rodaków, którzy zaczynając od zera, dzięki swoim talentom i pomysłowości złamali szyfr Enigmy, co zmieniło bieg wojny jeszcze przed jej wybuchem. Serio, nie ma tu ani trochę przesady.\nBo Enigm na stanie niemieckiego wojska było jakieś 30 tysięcy – przekazywano sobie za ich pomocą informacje z każdego okrętu (również podwodnego) i w każdej eskadrze lotniczej. Gdyby ten szyfr pozostał tajny, to według wielu historyków wojna mogłaby trwać nawet o trzy lata dłużej, a może nawet jej wynik byłby kompletnie inny! To nasi rodacy jako pierwsi złamali kod Enigmy i przekazali tę wiedzę dalej, ale Anglicy woleli o tym zapomnieć. Długie lata musieliśmy czekać na sprawiedliwość, bo oficjalnie Wielka Brytania przyznała, że złamanie Enigmy było dziełem Polaków, dopiero kiedy wchodziliśmy do NATO w 1999 roku. Generalnie Brytyjczycy mają chyba jakieś problemy z pamięcią, na co innym przykładem jest to, jak olano naszych pilotów, którzy uratowali Anglię. Ale o tym za kilka rozdziałów.\nNigdy za wiele dumy z Polaków. Zobacz więcej o Enigmie!\n1 Przeczytane? No przecież pisałem, że to nieistotne, wracaj do czytania rozdziału :)\nSpis ważnych (i tych mniej istotnych) postaci występujących w książce (poza bohaterami rozdziałów)\nFotografie autora na okładce oraz wewnątrz książki\nStrony tytułowe rozdziałów\nCopyright © by Agencja Produkcji Telewizyjnej i Reklamowej\nBig-Art Tomasz Okoń


22-latka po alkoholu pływała rowerkiem wodnym\nKolejny osoba została ukarana mandatem, gdy nietrzeźwa pływała rowerem wodnym. 22-latka ostała zatrzymana do kontroli na Jeziorze Ełckim. Policjanci zakazali jej dalszego pływania, a rower przekazali trzeźwej osobie.\nDo zatrzymania mężczyzny doszło w miniony wtorek, 11 sierpnia. W trakcie przeszukania zajmowanych przez niego pomieszczeń funkcjonariusze zabezpieczyli laptopy, telefony i nośniki pamięci.\nPolicjanci wyjaśniają okoliczności wypadku na trasie Golubka-Sędki. Kierująca skodą zjechała do przydrożnego rowu, tam jej pojazd przewrócił się na bok. Kobieta jechała z 3-letnim synkiem. Oboje trafili do szpitala.\nDo aresztu trafił kierowca ciężarówki, który manipulował przy tachografie\nDo policyjnego aresztu trafił kierowca samochodu ciężarowego, który manipulował przy tachografie. Zamontowany w pojeździe impulsator magnesu, zakłócał prawidłowe działanie tachografu. W skutek tego kierowca w trakcie jazdy wykazywał fikcyjny odpoczynek.\nKolejny kierowca został wyeliminowany z ruchu po tym, jak zaniepokojeni mieszkańcy Ełku zgłosili jego niebezpieczne manewry na drodze. W trakcie kontroli policyjnej okazało się, że 40-latek miał 2,5 promila alkoholu w organizmie. Mężczyzna nie posiadał uprawnień do kierowania.\nPolicjanci z Olsztyna patrolują zwykle miejsca najbardziej uczęszczane przez turystów i mieszkańców. Podczas jednej z takich służb, dzięki wzorowej reakcji dzieci, policjanci zatrzymali 39-latka, który zachowywał się agresywnie na ełckiej promenadzie i miał przy sobie narkotyki.


Boeing podejmuje trzecią próbę wystrzelenia kapsuły Starliner na Międzynarodową Stację Kosmiczną\nUruchomienie kapsuły, zwanej Starliner, o 18:54 czasu wschodniego w czwartek ze stacji kosmicznej Cape Canaveral na Florydzie. Jeśli wszystko pójdzie dobrze, rakieta Atlas V wrzuci kapsułę na orbitę, po czym odłączy się i spędzi około 24 godzin na swobodnym locie po orbicie, zanim dotrze do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej i nawiąże delikatny kontakt, dokując do statku kosmicznego, gdzie zostanie zidentyfikowana . pobyt krócej niż tydzień.\nNa pokładzie tej misji będą zapasy dla astronautów już na pokładzie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, a także Modelka w skafandrze o imieniu RosieRosie Nitownica, po II wojnie światowej.\nAle „jeśli wszystko pójdzie dobrze” okazało się wyzwaniem dla programu, który Boeing początkowo miał nadzieję, że zacznie działać w 2017 roku. Jest nękany opóźnieniami i przerwami w rozwoju. Pierwsza próba tego lotu testowego, o nazwie OFT-1, została przerwana w 2019 roku z powodu problemu z zegarkiem Starliner na pokładzie. Błąd spowodował, że silniki na pokładzie kapsuły nie wypaliły, powodując wykolejenie, a urzędnicy zdecydowali Zabierz statek kosmiczny do domu Zamiast kontynuować pracę. Usunięcie tego i szeregu innych problemów z oprogramowaniem zajęło ponad rok.\nOstatecznie kapsuła musiała zostać zwrócona z wyrzutni. Kiedy inżynierowie nie byli w stanie naprawić go na miejscu, w końcu musiał zostać odesłany do fabryki Boeinga w celu dokładniejszego rozwiązania problemu.\nMark Naby, wiceprezes Boeinga i menedżer programu Starliner, zauważył na konferencji prasowej w zeszłym tygodniu, że ich dochodzenie wykazało, że wilgoć dostała się do zaworów i spowodowała „korozję” i „wiązanie”. To skłoniło firmę do opracowania krótkoterminowego rozwiązania i stworzenia systemu dezynfekcji, który obejmuje małą torebkę zaprojektowaną w celu ochrony przed wilgocią powodującą korozję. NASA i Boeing twierdzą, że są zadowoleni z tego rozwiązania.\nJeśli Boeing przystąpi do bardziej kompleksowego przeprojektowania zaworów, nie jest jasne, jak długo to potrwa i czy może to opóźnić pierwszą misję Boeinga, która w tym momencie jest opóźniona o lata. Według dokumentów publicznych zaprzestanie pracy ze Starlinerem kosztowało firmę około pół miliarda dolarów.\nTymczasem SpaceX, kiedyś uważany za słabszego konkurenta w programie Commercial Crew NASA, wystartował już w sześciu misjach astronautów NASA, a także w dwóch misjach turystycznych. Inauguracyjny start jego statku kosmicznego, Crew Dragon, stał się pierwszym, który wyniósł astronautów na orbitę z ziemi USA, odkąd program wahadłowców kosmicznych został wycofany w 2011 roku.\nWażna aktualizacja Aston Martin F1 ujawniona przed Grand Prix Hiszpanii


Profanacja i dewastacja kaplicy w Kalwarii Panewnickiej » Stop Profanacjom\nStrona główna Dewastacje i profanacje Profanacja i dewastacja kaplicy w Kalwarii Panewnickiej\nDo aktu wandalizmu i profanacji doszło 22 lutego 2019 roku w Kalwarii Panewnickiej w Katowicach. Policja o zdarzeniu dowiedziała się dopiero dwa dni później, po tym jak o sprawie poinformowali franciszkanie.\nNa figurze Chrystusa (na zdjęciu) zostały namalowane napisy „ave satan”, pentagramy oraz symbole męskich genitaliów. Zdjęcia dokumentujące akty wandalizmu pojawiły się na Facebooku. Zostały sprofanowane cztery kaplice różańcowe, o czym poinformowała w mediach społecznościowych parafia św. Ludwika i Wniebowzięcia NMP w Panewnikach.\nPolicja po analizie nagrań z monitoringu, na których zostały zarejestrowane akty wandalizmu i profanacji, zatrzymała trójkę nieletnich, dwóch 16-latków i towarzyszącą im dziewczynę w tym samym wieku.\nPoprzedni artykułDewastacja elewacji kościoła we Wrocławiu\nNastępny artykułPociął nożem krzyż. Szybko zatrzymała go Straż Miejska


Miłość w czasach zarazy, czyli golf i koronawirus, część 2. - GolfGuru.pl-wszystko o golfie -\nMiłość w czasach zarazy, czyli golf i koronawirus, część 2.\n18/06/2020 1153 views0\nGolfem można zarazić się dobrowolnie. Koronawirusem pewnie też, ale po co?\nWymyśliłem sobie, że golf i koronawirus mają jednak sporo wspólnego.\nW poprzednim felietonie wyjaśniłem co znaczy zjadliwość, ale tym, którzy nie czytali, albo (przepraszam) nie zrozumieli – powtórzę – to zdolność wniknięcia, namnożenia się oraz uszkodzenia tkanek zainfekowanego organizmu przez dany typ patogenu.\nO tym, że wirus jest patogenem, nikogo chyba przekonywać nie muszę.\nPowinienem jednak uzasadnić, dlaczego uważam, że golf też jest zaraźliwy, może być groźny, a jego oddziaływanie na organizm może wywoływać liczne skutki uboczne.\nSą oczywiście osoby, które są na niego całkowicie oporne i nie zakażają się nic, a nic, nawet mimo bliskiego kontaktu z chorymi; są też takie, które przechodzą tę jednostkę chorobową – golfa – bezobjawowo (tak jak i koronawirusa), ale są również takie, których nie można wyleczyć do końca życia.\nO jednym i o drugim patogenie (koronawirusie i golfie) sporo już wiemy:\n– oba zakażają niczego nie spodziewające się organizmy\n– noszenie maseczek nic nie daje, nawet jak zostały zakupione od instruktora narciarskiego, KGHM, czy innego podmiotu powiązanego\n– w obu wypadkach choroba może przebiegać łagodnie, a nawet całkowicie wręcz bez wyraźnych symptomów\n– w obu wypadkach może odbić się w znaczącym stopniu na naszym dotychczasowym życiu, prowadząc do różnych nieprzewidzianych komplikacji\n– skutki ekonomiczne są trudne do przewidzenia, ale należy się nimi liczyć\n– rodzina i osoby z bliskiego otoczenia mogą okresowo skazani być na odosobnienie, kwarantannę i większe lub mniejsze odcięcie od kontaktów z zarażonym\n– należy liczyć się ze śmiercią, choć tu okazuje się, że choroba golfowa jest dużo bezpieczniejsza w tym względzie. Przy 150 mln golfistów na świecie umiera ich rocznie około 30 (najczęściej przez porażenie piorunem, rzadziej w wyniku uderzenia w głowę piłką golfową lub kijem – co też się zdarza). Daje to współczynnik śmiertelności na poziomie 0,00002% w stosunku do ilości graczy. Korona wirus jest bardziej łapczywy i na dziś (początek czerwca) zabrał już z tego padołu prawie 0,005% populacji ziemian, a nie powiedział jeszcze przecież ostatniego słowa.\nTu wniosek jest dość prosty i nasuwa się sam: lepiej grać w golfa niż chorować na koronawirusa. Nie mam co prawda szczegółowych danych i nie wiem, ile osób całkowicie zdrowych zakaziło się i zmarło na COVID-19, tak jak nie wiem, ile osób w podeszłym wieku, z chorobami płuc lub deficytem odpornościowym zginęło tragicznie podczas gry w golfa.\nPodejdźmy jednak do sprawy poważnie.\nObie choroby są groźne.\nPatrząc z uwagą na statystyki – postawię teraz śmiałą tezę: golf może być groźniejszy!\nZ koronawirusem sprawa jest dość prosta (dane na 10.06.2020):\n– możesz się zarazić – dotyczy to 7,3 mln ludzi na 7,6 mld mieszkańców ziemi, czyli: 0,092%\n– możesz się zarazić i nic nawet o tym nie wiedzieć – brak danych\n– możesz się zarazić i wyzdrowieć – dotyczy to 50% zakażonych, czyli 0,046% ludności świata\n– możesz się zarazić i umrzeć – dotyczy to 412 tys. ludzi, czyli 0,0054% populacji\nZ golfem tak prosto niestety nie jest:\n– zakażeniu mogą ulec nie tylko dorosłe, zdrowe osoby, ale również dzieci i młodzież\n– choroba golfowa może wejść w fazę ostrą, powodując zmianę trybu życia zawodowego i wyjątkowo negatywnie oddziaływać na najbliższych, szczególnie na rodzinę\n– faza ostra może przejść w fazę przewlekłą, bardzo trudną do wyleczenia\n– u wielu golfistów stwierdza się wielokrotne remisje i nawroty choroby, szczególnie w ciepłe, pogodne dni\n– skutki ekonomiczne, choć nie tak duże i bolesne jak przy koronawirusie, będą się ciągnąć latami\nSą jednak również plusy i pozytywne aspekty golfa., szczególnie jeśli nie pozwolimy temu złośliwemu patogenowi całkowicie zapanować nad swoim organizmem.\nDużo tlenu, spacerów na świeżym powietrzu, przyjemność z gry, mnóstwo nowych znajomych i przyjaciół, uczciwa rywalizacja, duch sportowy, nauka poszanowania reguł i zasad, zdrowy wysiłek, czasem adrenalina.\nPowiem szczerze: nie jestem fanem rosyjskiej ruletki.\nLubię ryzyko, hazard, ale wolę mieć kontrolę nad tym co robię, a nie pozwalać decydować ślepemu losowi.\nWolę więc świadomie zarazić się golfem niż niechcący koronawirusem.\nMając więc do wyboru – o ile można tak powiedzieć i o ile mam jakikolwiek wybór – golfa i koronawirusa, w pełni świadom ryzyk i zagrożeń wybieram jednak i to zdecydowanie golfa!\nWam też to polecam.\nNie tylko jednak golfem i koronawirusem świat żyje, choć przez ostatnie parę miesięcy mam nieodparte wrażenie, że wirus zdominował naszą rzeczywistość.\nWiem, że wielu ludzi cierpi i będzie jeszcze długo cierpieć z powodu zarazy.\nNie mam na myśli tych, którzy za kontakt z nim zapłacili największą cenę.\nMartwię się i szczerze współczuję tym, którzy stracili pracę, zamknęli firmy, stracili pieniądze.\nNikt nie wie, jak długo jeszcze będzie trwać epidemia, jak długo będziemy wychodzić z kryzysu, który już zaczynamy odczuwać, ale który dotknie nas dużo, dużo bardziej i mocniej, niż wielu ludzi sądzi.\nCzy poradzimy z tym sobie?\nEkonomicznie – oczywiście, że tak. Myślę, że nawet szybciej niż wielu ekspertów przewiduje. Ameryka podniosła się po krachu giełdowym z lat 30-tych. Świat podniósł się, odrodził, a nawet zmienił na lepsze po okropnościach obu Wojen Światowych. A przecież ich żniwo – miliony zabitych ludzi (14 mln w I Wojnie i ponad 40 mln w II), rozbite gospodarki, zniszczony przemysł, było milion razy większe i poważniejsze niż skutki koronawirusa. I co? I nic – świat odrodził się ja feniks z popiołów, choć trauma trwała dziesiątki lat.\nBardziej ciekawią mnie bieżące i odległe skutki socjologiczne i psychologiczne. Tu też, jestem tego pewien, wszystko wróci do normy, ale za ile lat?\nInternet, globalizacja, media, komunikacja, podróże tak bardzo zmieniły świat od czasów II Wojny Światowej, że nie możemy wyciągać prostych wniosków na bazie historii. Wszystko jest inne. Czy kilkumiesięczny zakaz wychodzenia z domów, zamknięte kluby, restauracje, bary, kina, teatry, ograniczenie życia towarzyskiego, praca w domu, konferencje i spotkania przez Skype albo Zoom – zmienią nas? Na zawsze, czy tylko na długo?\nMoże okaże się, że można żyć inaczej niż do tej pory?\nCiekawe społecznie i biznesowo.\nRozumiem rządy różnych krajów, nawet – czemu sam się dziwię – nasz rząd, że nie wytrzymał ciśnienia, presji i bojąc się odpowiedzialności wprowadził lockdown.\nBiałoruś i Szwecja jako jedyne nie poddały się temu. Teraz płacą za to trochę wyższą cenę, jeśli chodzi o ilość zakażeń na milion mieszkańców i śmiertelność, ale być może ekonomicznie wygrają na tym. Czas pokaże.\nNie mogę jednak zrozumieć czemu od połowy kwietnia zabroniono nam wstępu do lasów, gry w golfa, nakazano chodzić w maseczkach, podczas, gdy średnia dzienna ilość nowych zakażeń oscylowała wokół 300; a teraz zniesiono nie tylko te, ale i inne zakazy, chociaż dziennie pojawia się prawie 600 nowych zakażonych.\nNo, ale może rację ma moja żona, twierdząc, że jestem średnio i przeciętnie inteligentnym człowiekiem i nie rozumiem i nie muszę rozumieć wielu rzeczy.\nNie staram się więc również zrozumieć, czemu nasz zbawiciel – Minister Szumowski – nie podał się do dymisji, gdy okazało się, że spółki jego brata, gdzie on również miał udziały wzięły od NCBR-u prawie 300 mln zł, z tego część podczas gdy formalnie nadzorował on tę instytucję będąc wiceministrem Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Tak jak nie usiłuję zrozumieć, czemu Ministerstwo Zdrowia, którego jest szefem, kupuje respiratory, kardiomonitory, pompy strzykawkowe i infuzyjne oraz inny sprzęt od pośredników, od dziwnych spółek niemających wiedzy, doświadczenia i serwisu na rynku urządzeń medycznych. Dodatkowo za ceny 3-4 razy wyższe od cen rynkowych. Nasuwa mi się oczywiście proste i banalne rozwiązanie, że Ministerstwo Zdrowia nie wie jakie firmy medyczne mają w Polsce przedstawicielstwa, własne spółki lub autoryzowanych dystrybutorów. Idąc jednak tym tropem dalej powinienem zadać pytanie: czemu w takim razie zakupy służące walce z COVID-19 robi Ministerstwo Zdrowia, a nie Rolnictwa czy Kultury?\nI to wszystko pod egidą partii, która w nazwie ma prawo i sprawiedliwość…\nKGHM – spółka skarbu państwa handluje maseczkami, które – oczywiście – kupuje od pośrednika po 2 dolary (normalna cena to 20 centów) i nie dość tego, bo nie mają one certyfikatów, nie spełniają norm i wymogów i nie nadają się do stosowania w ochronie zdrowia.\nAle żeby nie koncentrować się na zdrowiu – mogę zapytać również czemu PKN Orlen (to jest chyba koncern paliwowy) kupuje upadły Ruch, a przymierza się do zakupu sieci sklepów spożywczych?\nW sumie jednak, jak Poczta Polska może zastępować Państwową Komisję Wyborczą (co się na szczęście nie udało, choć kosztowało nas to ponad 70 mln zł), a Enea i Energa mogą odpisać ponad 1 mld zł strat z tytułu wstrzymanej budowy elektrowni węglowej w Ostrołęce, to czemu się tu dziwić.\nNie mogę jednak przejść nad tym do porządku, bo to nie są pieniądze Pana Ministra, tylko moje i wasze, z naszych podatków!\nAle przecież nie polityce ten felieton, tylko o golfie i koronawirusie, aczkolwiek to się wszystko jakoś łączy.\nU nas zbliżają się wybory prezydenckie. U naszego sojusznika – USA – też.\nNic więc dziwnego, że prasa amerykańska, szczególnie ta mniej życzliwa Trumpowi, brutalnie zwróciła uwagę, na czas poświęcany przez prezydenta grze w golfa.\nPonad 100 tysięcy amerykanów umarło na COVID-19 (więcej niż na wojnach w Korei, Wietnamie i Afganistanie), dziesiątki milionów straciło pracę, a Prezydent Trump gra sobie w golfa napisał na Twitterze demokratyczny kandydat Joe Biden, a jego sztab wyborczy wypuścił reklamę ze zdjęciem Trumpa na polu wraz z krzywą pokazująca wzrost zachorowań i zgonów. Nieprawda, oburzył się Trump, nie grałem od trzech miesięcy, a byłem jedynie parę razy poćwiczyć i nie wiedzieć czemu zaatakował Obamę, że ten na golfa na Hawajach zabierał cały samolot kolegów i znajomych. Prawda jest jednak inna i dość brutalna – Trump od początku kadencji zagrał w golfa 248 razy. Nawet lekko licząc, że jedna runda zajmowała mu tylko kilka godzin (nie licząc dojazdów czy dolotów), to wychodzi, że połowę każdego dnia z 1/5 czasu swojego urzędowania poświęcił golfowi.\nTrudno nie szukać porównań i nie zapytać się siebie samego, co by było, gdyby tyle samu czasu na golfa poświęcił Prezydent Duda.\nMoje zdanie – choć może być odosobnione – jest takie, że nic by się nie stało.\nNie zauważylibyśmy żadnej różnicy w wypełnianiu obowiązków przez Dudę.\nNasz demokratycznie wybrany Pierwszy Notariusz RP i tak znalazłby czas, żeby podpisać wszystkie ustawy przygotowane na polecenie Naczelnika i przegłosowane najczęściej koło 3 w nocy, po wnikliwej analizie ekspertów, komisji sejmowych i szacownego Zgromadzenia, w jakieś 7 do 10 godzin, a czasem nawet szybciej.\nCzemu więc Duda i Morawiecki, nie mówiąc o Naczelniku nie grają w golfa?\nSzczerze mówiąc – nie wiem.\nMogę się jedynie domyślać, że boją się zaliczyć do elit, bo tylko przecież elity – a one są złe, okropne i winne wielu rzeczom – grają w golfa. A może – choć tu już puszczam wodze fantazji – nie chcą grać uczciwie, zgodnie z zasadami i regułami, czego golf jako gra gentelmanów, wymaga? Może jednak, po prostu, nie mają czasu, bo muszą zajmować się naprawianiem państwa polskiego i wstawaniem z kolan. Musieli przecież zlikwidować Służbę Cywilną i konkursy na stanowiska, „naprawić” Trybunał Konstytucyjny, Sąd Najwyższy, KRS, skrócić wiek emerytalny, choć nie wiadomo skąd będziemy brać pieniądze na wypłaty dla emerytów w przyszłości, połączyć funkcję polityczną Ministra Sprawiedliwości z apolitycznym w teorii Prokuratorem Generalnym, skłócić się z prawie wszystkimi członkami Unii Europejskiej, no, może poza Węgrami i Orbanem, o drobiazgach w rodzaju naprawienia Stadniny Koni w Janowie, czy uchronieniu nas wszystkich przed epidemią poprzez nakaz noszenia maseczek, i interwencyjny zakup respiratorów od byłego handlarza bronią nie mówiąc…\nMoże jednak Duda przegra wybory i znajdzie wtedy czas, żeby poza nartami do swoich pasji włączyć golfa. Przecież wtedy będzie miał dużo czasu, bo ile razy zaproszą go z wykładem na Węgry czy do Korei Północnej?\nDość jednak o tej polityce.\nNa dworze coraz cieplej, wiosna się powoli kończy i czas na letnie wakacje.\nNie jestem jednak taki głupi na jakiego wyglądam i już w początkach kwietnia wymyśliłem, dając wyraźny dowód swojej inteligencji, że ten rok będzie rokiem wakacji w Polsce.\nZarządziłem zebranie rodzinne i zaproponowałem demokratyczne głosowanie nad wyborem miejsca proponując w kolejności: 1. Mazury, 2. Mazury, 3. Mazury, ewentualnie 4. Mazury lub ostatecznie inne miejsce nad wodą.\nNiestety, w przeciwieństwie do Wysokiej Izby, procedura decyzyjna tak się rozciągnęła w czasie, że jak w końcu z początkiem czerwca zaczęliśmy szukać domu do wynajęcia, to wyszło nam, jest ciągle dużo fajnych ofert, ale głównie w okolicach Pruszkowa, Konina, Wałbrzycha lub z adnotacjami: „pięknie położony dom, nie dalej jak 20 min jazdy samochodem do jeziora” ….\nBardziej zabolały nas jednak ceny oferowanych nieruchomości wakacyjnych, bo po krótkiej analizie wyszło nam, że większy, ładniejszy i z lepszym widokiem dom wynajmiemy w Chorwacji, a nawet w Toskanii i to znacząco taniej.\nProces narad, dyskusji i sporów domowych trwa dalej w najlepsze i choć połowa czerwca za pasem, nijak nie możemy podjąć finalnej decyzji.\nMoże więc tak być – w czarnym scenariuszu – że wakacje spędzimy w domu.\nNie będzie tragedii. Dzieci jakoś sobie poradzą, a my będziemy mieli wolną chatę dla siebie i przyjaciół i więcej czasu na pracę, golfa w okolicach Warszawy i rowery nad Wisłą.\nZ tymi rowerami też było dość śmiesznie.\nJakieś 10 lat temu, będąc u szczytu sukcesu finansowego, kupowałem sobie nowy samochód. Ponieważ od wielu lat jestem BMW-zależny, to drogą wyrzeczeń osobistych nabyłem najnowszy model 7-ki. Nie pamiętam dokładnie, ile kosztował, choć na pewno było to grube kilkaset tysięcy złotych. Będąc lekko oszołomiony stanem konta i łatwością życia dałem się dość łatwo podpuścić swoim kolegom – Piotrowi i Tomkowi z Auto Fus Group – najlepszego dealera marki BMW w Polsce. Powiedzieli do mnie: „Wojtek, wydajesz kupę kasy na nowe auto. Zrób sobie dobrze i dorzuć do tego rower marki BMW. Damy ci trochę rabatu, a ty będziesz miał dwa luksusowe pojazdy.” No i w ten sposób nabyłem dwukołowca z pedałami za jakieś 10 tys. €, a może nawet więcej.\nTo był taki moment w moim życiu, że windsurfing już zarzuciłem kompletnie, a golf jeszcze nie zawładnął moim życiem, więc wymyśliłem, że rower to będzie my new way of life.\nChwilę później dokupiłem żonie X5 i zamówiłem dodatkowo specjalne bagażniki rowerowe na dach (jeden) i na tył samochodu (drugi).\nPlany jednak swoją drogą, a życie niekoniecznie.\nBagażników nie użyliśmy nigdy. Na rowerach byliśmy 2 (dwa) razy przez ostatnie 10 lat i wszystkie nabyte urządzenia: bagażniki i rowery, grzecznie i nieustająco pokrywały się grubym kurzem w garażu.\nTeraz muszę znów wrócić do koronawirusa, bo na tyle zmienił nasz sposób spędzania wolnego czasu, uniemożliwiając m.in. grę w golfa, że zrobiła nam się wolna, niewykorzystana czasoprzestrzeń.\nPech, a może dobra wróżka sprawiła, że mój przyjaciel – już o nim kiedyś pisałem, że to prawdopodobnie najlepszy prawnik w Polsce, i zapamiętały biegacz i maratończyk przerzucił się na rowery. Wpadł do nas któregoś razu na małą buteleczkę wina i opowiedział historię, jak to musiał się gęsto tłumaczyć przed własną, osobistą żoną z kupna nowego roweru za kilkanaście tysięcy złotych (choć jak się sam bronił – nie kupił nowego, tylko jakiś używany, lekko tylko zmodyfikowany).\n„Phi” – powiedziałem – „ja też mam rower i to taki z górnej półki”.\n„Aha” – powiedział mój przyjaciel – „często jeździsz na nim?”\n„W ogóle” – odpowiedziałem zgodnie z prawdą.\nMake long story short – oddałem go – rower, a nie przyjaciela, do serwisu i umówiłem się, z przyjacielem, a nie z rowerem, że będziemy razem jeździć.\nCzas płynął chyba dość szybko, bo trochę się zdziwiłem, jak do mnie zadzwonili z serwisu i powiedzieli: „Pana rower stoi już u nas ponad miesiąc, więc chcemy wiedzieć, czy pan go odbierze, czy mamy wystawić go na licytację.”\nOdebrałem go, inwestując przy okazji w rękawiczki, kask, gacie z „pieluchą” w środku, specjalne buty z zaczepami do pedałów i parę innych rzeczy.\nNo i zaczęliśmy jeździć nad Wisłę.\nBajka. Pewnie mi nie wierzycie, więc powtórzę jeszcze raz: bajka!\nWiślane bulwary, dróżki rowerowe, knajpki, bary, leżaki, hamaki, barki zacumowane na wodzie z fajnymi restauracjami. „Kurczę” – powiedziałem za którymś razem – „czemu ja do tej pory, tego wszystkiego nie znałem i nie widziałem i nie wiedziałem o tym wszystkim?”\nMało tego, wokół tłum roześmianych, wyluzowanych ludzi – na spacerach, na wrotkach, na rowerach, z dziećmi, na hulajnogach, deskorolkach, z psami. „Kurczę” – powiedziałem do siebie drugi raz, choć być może, było to bardziej dosadne słowo – „czemu nie wiem, gdzie mieszkam, jak tu jest fajnie i spoko, środek miasta, a obok płynie rzeka, a po jej drugiej stronie zielono, cicho i spokojnie.”\nRaz było jednak słabo, bo powiedziałem do przyjaciela, że mi dzwonek nie działa, a on na to, po wnikliwych oględzinach, że to nie dzwonek, tylko przycisk do zmiany ustawienia przedniego widelca, jego pochylenia i amortyzacji co ma istotne znaczenie przy zjazdach z dużych nachyleń, ale pominąłem to milczeniem, bo raz, że nie będę się przecież kłócił z przyjacielem i ekspertem rowerowym w jednej osobie, a dwa, że na plaster mi ta wiedza i ta regulacja, skoro nad Wisłą i tak jest płasko.\nTak więc nie przejmuję się kompletnie brakiem potwierdzonej wakacyjnej rezerwacji na dom nad jeziorem, bo mam trzy pola golfowe pod nosem i mnóstwo nieodkrytych jeszcze dróżek rowerowych do eksploracji.\nGdybyście jednak, wy, moi drodzy czytelnicy przełamali strach, przed koronawirusem i ruszyli na wakacje w Polskę, a dodatkowo chcielibyście nauczyć się lub pograć w golfa i nawet jak to nie będzie wasz priorytet – bo plaża, kąpiele, jachty, kajaki, skutery wodne, rowery, wycieczki górskie, lektura ciekawych książek i jeszcze tysiąc innych przyjemnych, wakacyjnych rzeczy – to dzwońcie lub piszcie do mnie, a ja z przyjemnością wam powiem, gdzie można i warto spróbować golfa.\nA jest parę takich fajnych miejsc: w Naterkach, pod Olsztynem, w Pasłęku, trzy pola wokół Trójmiasta, kilka pól w Międzyzdrojach i to zarówno po polskiej, jak i po niemieckiej stronie, nie mówiąc o fajnym polu pod Krakowem z widokiem na Tatry i jeszcze paru innych miejscach.\nGolf, rower, leżak, kąpiel, grill, namiot, hotel, wynajęty dom czy kwatera – jakie to ma znaczenie?\nLiczą się tylko trzy, no, może cztery rzeczy: rodzina i przyjaciele wokół, dobry nastrój, pogoda i świadomość, że jutro też nie trzeba iść do roboty J\nTrzymajcie się z dala od koronawirusa, spróbujcie golfa i uśmiechajcie się na co dzień – do siebie i do swoich bliskich. Reszta nie ma znaczenia.\nMiłych i udanych wakacji.\ngolf i koronawirus\nCzy trener golfa powinien dobierać Ci kije golfowe?


Oświetlenie wystaw i muzeów\nSpecjalistyczne produkty oświetleniowe na indywidualne zamówienie.\nLAMPKA GABLOTOWA MUZA\nKASETONOWE PANELE OŚWIETLENIOWE\nMiniaturowe i dyskretne oświetlenie idealne eksponatów w gablot.\nMinimalistyczne wykonane w postaci 3mm średnicy słupka z miniaturową główką zakończoną również miniaturowym LEDem nie zakłóca ekspozycji. Lampka umożliwia regulację wysokości oraz kierunku świecenia, pozwala to na optymalne oświetlenie eksponatów. Jeszcze większe możliwości optymalnego doboru oświetlenia zapewnia wersja MUZY z płynną regulacją mocy. Każda lampka w komplecie wyposażona jest w odpowiedni zasilacz.\nŹródłem światła lampy MUZA są najwyższej jakości LEDy CREE o sprawności do 140Lm/W. Wysoki współczynnik oddawania barw RA=80 powoduje że kolory oświetlanych obiektów wyglądają naturalnie. Lampa nie emituje UV i prawie nie ogrzewa otoczenia dzięki czemu nie wpływa na oświetlane eksponaty. Światło emitowane jest pod kątem 100° pozwala na dobre oświetlenie obiektu bez efektu olśnienia osoby zwiedzającej. Światło oraz grania światła i cienia jest miękka.\nStandardowe wykonanie lampki MUZA jest następujące:\nMoc 1W 140Lm barwa światła biała 4000K, napięcie zasilania 230V, słupek w kolorze aluminium o wysokości 215mm i kącie zagięcia 60 stopni.\nLampa MUZA może zostać dostosowana:\n– moc źródła do 1W oraz płynna regulacja mocy\n– temperatura barwowa 2500K do 11000K\n– wysokość słupka do 90 cm\n– kolor słupka\n– kąt zagięcia słupka\n– wysokość uchwytu\n– długości przewodów\n– napięcie zasilania w tym zasilanie akumulatorowe.\nDodatkowe opcje i możliwości.\nW przypadku braku zasilania w miejscu ekspozycji możliwe jest zasilanie oświetlenia z bezobsługowego systemu zasilania akumulatorowego.\nZasilacz może zostać wyposażony w czujnik ruchu PIR lub MV automatycznie uruchamiający oświetlenie ekspozycji gdy nadchodzą zwiedzający.\nLampki mogą mieć regulowaną jasność oraz być załączane grupowo lub indywidualnie wygodnym bezprzewodowym pilotem.\nKarta techniczna lampy MUZA\nkarta informacyjna lampy MUZA3\nOświetlenie szynowe to skuteczna i wygodna metoda naświetlenia ekspozycji. Dostarczamy wszystkie typowe elementy do oświetlenia szynowego zarówno jedno jak i 3 fazowego. Lampy mogą być typowe lub dostosowane do potrzeb użytkownika lampy. Zmianie mogą ulegać następujące parametry:\nsystem sterowania jasnością\nWykonujemy również specjalistyczne lampy instalowane na szynę.\nPrzykładem takiego wykonania może być lampa UV lub zwieszane oświetlenie liniowe.\nZwieszane oświetlenie liniowe.\nPoniżej przykłady lamp oświetlenia szynowego:\nW naszej ofercie znajdują się lampy wykonane w formie oświetlenia kasetonowego zwieszanego lub do instalacji na suficie lub ścianie.\nWykonujemy lampy o klasycznych kształtach okrągłym lub kwadratowym ze świecącymi krawędziami bocznymi lampy.\nProdukujemy również lampy kasetonowe o dowolnym kształcie zgodne z projektem. Może być to zupełnie dowolny kształt lub nawet napis.\nSą to wysokiej jakości urządzenia oświetleniowe o parametrach dostosowanych do potrzeb zamawiającego.\nDostosowane mogą być: wymiary, kolorystyka, moc i barwa światła, sposób sterowania, napięcie zasilania, sposób instalacji.\nKarty techniczne produktów:\nlampa o kształcie kwadratowym HI-PL4207-K2\nlampy o kształcie okrągłym HI-PL4207-O2\nlampy o dowolnym kształcie HI-PL4208-S4\nRealizujemy indywidualne zamówienia i projekty oświetleniowe w tym sterowane oraz interaktywne.\nNasze systemy sterowania potrafią automatycznie zoptymalizować parametry oświetlenia i dostosować do indywidualnych oczekiwań.\nProdukowane przez nas lampy mogą być wyposażone w zaawansowane możliwości sterowania jasnością, temperaturą barwową oraz kierunkiem rozsyłu światła.


Podłoga – sрosób na ogrzewanie mieszkania - Artelis\nczytane: 1204 razy\nTzw. рodłogówka staje się сoraz рoрularniejszą metodą ogrzewania domu lub mieszkania. Swój sukсes zawdzięсza рrzede wszуstkim równomiernemu rozdzielaniu сieрła w сałуm рomieszсzeniu. Z рunktu widzenia estetуki wnętrza, ogrzewania рodłogowe jest sуstemem dająсуm największe możliwośсi rozрlanowania рrzestrzeni, gdуż instalaсja grzejników nie jest konieсzna wszуstkie рrzewodу znajdują się рod рodłogą - ogrzewanie elektryczne jest bezpieczne .\nIstnieją dwa główne rodzaje instalaсji рodłogowej: wodna lub elektrусzna. Instalaсja wodna wуmaga jednak generalnego remontu dlatego najleрiej jest instalować ją już рodсzas budowу domu. Sуstem elektrусznу jest mniej inwazуjnу oraz dużo tańszу w montażu. Deсуdująс się na ten drugi rodzaj ogrzewania, musimу wуbrać również sрosób, w jaki rozрrowadzane będzie сieрło w рomieszсzeniu. Oрсje są dwie: ogrzewanie może bуć akumulaсуjne lub bezрośrednie.\nAkumulaсуjnу rodzaj instalaсji elektrусznej wуmaga umieszсzenia рrzewodów рod grubą, około dziesięсioсentуmetrową warstwą betonu. W ten sрosób рomieszсzenie nagrzewa się wolniej, ale сieрło oddawane jest рrzez długi сzas. Wуsoki koszt montażu zwraсa się рrzу dłuższej eksрloataсji dzięki obniżeniu raсhunków za рrąd. Ogrzewanie bezрośrednie ukrуte jest рod сieńszą, zazwусzaj trzусentуmetrową warstwą betonu, dzięki сzemu jego działanie odсzuwalne jest niemal natусhmiast.\nOstatnim krokiem na tуm etaрie jest wуbranie tурu рrzewodów ukrуtусh рod рowierzсhnią рodłogi. Tutaj do wуboru mamу сzterу możliwośсi: kable grzewсze dwu- lub jednostronne, matу grzewсze oraz folie grzewсze.\nUmiejętne dobranie рarametrów instalaсji рodłogowej do warunków i рotrzeb budуnku, рozwala na obniżenie wуdatków рrzeznaсzonусh na ogrzewanie i zaрewnia domownikom komfort рrzebуwania w сieрłуm oraz bezрieсznуm mieszkaniu.\nogrzewanie, centralne, elektryczne, dom, ogród, przepisyprawne, remontibudowa, remont, budowadomu, wystrójwnętrz, zwierzętadomowe, zwierzakiwdomu, pupile,


Metalowa Warszawa - zawsze aktualne lista wydarzeń rockowych i metalowych\nMiło nam poinformować, że zostaliśmy patronem koncertu zespołu Zła Wola który odbędzie się 14 kwietnia w warszawskim klubie Proxima. Koncert ten jest centralnym punktem trasy koncertowej promującej najnowszą płytę zespołu - "The Best of VOL.2". Podczas koncertu odbędzie się premiera albumu. Jako gość specjalny zagra legenda alternatywnego rocka - zespół Apteka.\nZapraszamy do walki o podwójną wejściówkę na koncert zespołu UK SUBS który odbędzie się 28.01.2018 w klubie Pogłos. UK SUBS supportować będą TZN XENNA i Antidotum\nStyczeń w tym roku rozpieszcza nas ciepłą pogodą, ale niekoniecznie koncertami. 3 największe koncerty tego miesiąca to koncerty Cradle of Filth, Wolf Alice oraz UK Subs.\nDawno nie było rekomendacji, a jak wiadomo jesień i zima w Polsce obfitują w dobre koncerty rockowe i metalowe, zatem jedziemy z koksem. Poniżej nasze subiektywne rekomendacje na październik.\nW październiku polecamy Wam 7 koncertów, wśród nich Mayhem i Satyricon.\nDla tych którzy nie wyjechali z miasta, przygotowaliśmy kilka sierpniowych rekomendacji. Pierwszą z nich jest Opeth. Mamy też kilka rekomendacji dla fanów muzyki hardcore i metalcore. W sierpniu odbędą się aż trzy koncerty w tych klimatach: Architects, The Amity Affliction oraz Terror.\nMorbid Angel ogłosił właśnie europejską trasę koncertową. Zapowiedziane koncerty odbędą się w listopadzie i grudniu w 20 europejskich miastach, z czego aż 2 koncerty będą się w Polsce. Zespół zagra też w Warszawie - ich występ będzie miał miejsce w Proximie 30 listopada.\n30.09.2017 w VooDoo Club zagrają polskie death/black metalowe zespoły Hate, Saltus, Hate Them All i Proch.


UZ 24.04.2019 15:19\nredbull.com ŁUKASZ NAZDRACZEW / RED BULL CONTENT POOL\nLądowanie samolotu na molo w Sopocie było inauguracją sezonu, który dla sopockiego molo rozpocznie się w najbliższą sobotę, czyli 27 kwietnia. Turyści, którzy spacerowali wzdłuż wybrzeża dzisiaj rano, mogli być zaskoczeni, kiedy zobaczyli lądujący samolot, który ledwo mieści się na pomoście.\nLądowanie samolotu na molo w Sopocie. Łukasz Czepiela zainaugurował sezon\nPilotem samolotu, który wylądował na molo w Sopocie jest Łukasz Czepiela. Na co dzień pracuje jako pilot lotów pasażerskich, ale jest także mistrzem świata w zawodach Red Bull Air Race World Championship. Mimo wieloletniego doświadczenia w lataniu samolotami, lądowanie na molo w Sopocie było dla Czepieli wyzwaniem. Najtrudniejszym elementem lądowania była próba zmieszczenia się na wąskim pomoście.\n„Samolot ma bardzo dużą powierzchnię boczną i jest bardzo lekki. Na molo bardzo często występuje boczny wiatr. Mieliśmy tylko półtora metra zapasu od linii centralnej, także margines był niewielki, ale udało się zrobić wszystko bezpiecznie. Włożyłem w to lądowanie i przygotowanie się do niego dużo przygotowań. Trenowałem na różnych lotniskach i cieszę się, że projekt tak fajnie się udał" - powiedział Łukasz Czepiela, w wypowiedzi dla firmy Red Bull.