Smaczna Pyza - Sprawdzone przepisy kulinarne: 10/01/2011 - 11/01/2011\nPasta z fasoli i pieczonej papryki\nKiedyś jadłam podobną pastę na jakimś festynie wegetariańskim. Postanowiłam ją zrobić w domu i muszę powiedzieć, że to fajna odmiana dla pasztetu czy wędliny.\n3/4 szkl. ugotowanych ziaren białej fasoli (może być z puszki)\n1 duża papryka czerwona\n1/2 papryczki chili\ndo smaku: sól\new. zioła w/g własnego gustu\new. 1 - 2 łyżki oliwy\nsposób przygotowania: najpierw trzeba przygotować paprykę i lepiej od razu wziąć przynajmniej kilka sztuk - jest delikatna, słodka, możemy dodawać ją potem do różnych dań.\nStrąki umyłam i osuszyłam. Ułożyłam w całości na blasze. Jeśli pieczemy kilka sztuk to powinny leżeć luźno i nie stykać się. Blaszkę wstawiłam do piekarnika nagrzanego do 200st. C i piekłam ok. 30 min.. Papryka będzie miała bąble na skórce a miejscami skórka może się nawet przypalić, ale to nic nie szkodzi. Gorące strąki przełożyłam do miski i przykryłam szczelnie folią do żywności - można też włożyć ją do foliowej torebki i zawiązać wlot. Po ok. 10 min. już mogłam z papryki zdjąć bez problemu skórkę. Przekrawałam ją i usunęłam gniazda nasienne, osuszyłam. Tak przygotowaną paprykę możemy dodać do dowolnej sałatki, zrobić z niej zupę, dip albo jakąś inną potrawę. Jeśli naraz upieczemy większą ilość, możemy ją pokroić w dowolne kawałki, ułożyć w słoiczku i zalać dobrej jakości oliwą. Przechowamy ją w lodówce przez jakiś czas i zużyjemy kiedy będziemy mieli ochotę.\nA żeby zrobić pastę oczyszczoną i obraną paprykę pokroiłam na mniejsze kawałki i przełożyłam do wysokiej miseczki. Dodałam fasolę, obrany i pokrojony drobniej czosnek oraz chili, zmiksowałam. Doprawiłam solą i 3 - 4 kroplami octu winnego. Do masy dodałam troszkę oliwy i ponownie zmiksowałam. Pastą posmarowałam kromki pieczywa, ozdobiłam listkami bazylii. Ja podałam na grzankach z ciemnej, razowej bułeczki.\nJeśli do pasty dodacie więcej oliwy czy soku, który wyciekł z pieczonych strąków możecie jej używać jako sosu. Można też dodać w/g uznania jakieś zioła.\nAutor: Iza Kulińska o 19:16 3 komentarze\nEtykiety: do chleba, warzywa\nDobrze przygotowana wołowina rozpływa się w ustach. Nieczęsto ją serwuję, ale zraziki, takie klasyczne zawijane ze słoniną czy boczkiem i ogórkiem w środku bardzo lubimy. Do tego u nas obowiązkowo kasza albo śląskie kluski.\n8 plastrów wołowiny z udźca\n2 średnie ogórki kiszone\n8 plasterków wędzonego boczku albo słoniny\n3 cebule białe\n1/2 dużej cebuli czerwonej\n4 łyżki musztardy Dijon\n3 - 4 łyżki mąki\n3 łyżki masła klarowanego\ndo smaku: sól, pieprz ziołowy\nsposób przygotowania: plastry mięsa rozbiłam tłuczkiem na dość cienkie płaty - najlepiej robić to przez folię spożywczą, nie będzie pryskać i nie porozrywa się. Oprószyłam je z obu stron pieprzem ziołowym. Cebule obrałam, białą pokroiłam w drobną kostkę a czerwoną w cienkie piórka. Ogórki pokroiłam wzdłuż na ćwiartki. Każdy płat mięsa posmarowałam 1 łyżeczką musztardy (tylko z jednej strony, od środka), na to ułożyłam plasterek boczku, ćwiartkę ogórka i kilka piórek cebulki. Zwinęłam dość ciasno i spięłam szpadką - można związać nitką. Gdy wszystkie roladki były już gotowe, obtoczyłam je lekko w mące i obsmażyłam na mocno rozgrzanej na patelni i 1 łyżce masła, zrumienione przełożyłam do rondla. Na tę samą patelnię dodałam pozostałe masło i wrzuciłam posiekaną w kostkę cebulę, podsmażyłam aż ładnie się zezłociła. Wtedy zalałam ją 2 szkl. wody, zagotowałam mieszając i całość przelałam do mięsa. Dusiłam na malutkim ogniu ok. 1,5 - 2 godziny aż mięso było mięciutkie. Sos można pod koniec duszenia doprawić solą, ale trzeba najpierw spróbować.\nPodajemy z kluskami śląskimi, kopytkami albo kaszą. Pamiętajmy aby przed podaniem usunąć nitkę albo szpadki !\nAutor: Iza Kulińska o 14:03 12 komentarze\nZebra z prodiża\nNa pewno znacie zebrę i to doskonale. Ja piekę ją zwykle w małym domku na wsi bo tam mam prodiż, w którym najlepiej mi wychodzi - w moim piekarniku zawsze bardziej wyrasta środek a wersja wiejska jest jakaś taka równiejsza. Nieco odmienne są też dodatki, zobaczcie sami.\n3 szkl. mąki tortowej (szklanka pojemności 200 ml) + 4 czubate łyżki\n5 jajek od sąsiadki :-)\n1,5 - 2 szkl. cukru\n4 czubate łyżki kakao naturalnego\n1/2 szkl. zimnej wody\n1 szkl. oleju roślinnego - najlepiej rzepakowego\n1/2 łyżeczki aromatu do ciast pomarańczowego\n100 kandyzowanej skórki pomarańczowej\npolewa - 6 łyżek słodkiej śmietanki, może być 12% albo tłuściejsza\n4 - 5 kropli aromatu pomarańczowego\n1 tabliczka 100 g czekolady gorzkiej (min. 70% kakao)\ndo formy - 1 łyżka masła + 2 - 3 łyżki tartej bułki\nsposób przygotowania: jabłko obrałam, usunęłam gniazdo nasienne, miąższ starłam na dużych oczkach tarki jarzynowej. Skórkę pomarańczową drobno posiekałam. Mąkę (4 łyżki odkładamy) przesiałam razem z solą i proszkiem do pieczenia. Jajka ubiłam z cukrem na puszystą masę. Nie przerywając miksowania dodawałam po łyżce przesianej mąki i po trochu oleju oraz wody. Na koniec dodałam starte jabłko, skórkę i zapach pomarańczowy, wymieszałam dokładnie. Masę podzieliłam na 2 równe części - ja przelewam ją po połowie do dwóch jednakowych miseczek. Do jednej części dosypałam kakao i dokładnie wymieszałam; do drugiej dodałam pozostałą mąkę i też wymieszałam. Formę (w moim przypadku okrągły prodiż) wysmarowałam masłem i posypałam tartą bułką. Wylewałam, na przemian, po 4 łyżki masy jasnej i ciemnej starając się wlewać je na środek - masy same się rozpłyną. Prodiż nakryłam pokrywą (grzałka tylko górna), włączyłam i piekłam ok. 1 godziny i 15 min.. Trudno mi powiedzieć jak będzie w piekarniku bo zebrę piekę przeważnie właśnie w prodiżu a do niego ciasto wlewam gdy jest zimny i dopiero włączam. Po 1 godz. sprawdziłam stan ciasta patyczkiem i jeszcze dopiekłam. Po upieczeniu odstawiłam odkryte do wystudzenia.\nPOLEWA: w rondelku rozpuściłam masło, dodałam śmietankę (koniecznie słodką, inna może się zważyć) a gdy masa zawrzała wsypałam pokruszoną czekoladę i mieszałam do całkowitego rozpuszczenia, gotowałam na małym ogniu 3 - 4 min. cały czas mieszając, na koniec dodałam aromat. Gorącą polewą posmarowałam grubo przestudzone ciasto, odstawiłam do zastygnięcia.\nCiasto jest doskonałe nawet po 2 - 3 dniach, ale myślę, że tyle nie poleży :-)))\nAutor: Iza Kulińska o 09:05 11 komentarze\nTrójkąciki serowe z żurawiną\nŻe nie przepadam za serami pleśniowymi wiedzą wszyscy, ale na camembert smażony w panierce skuszę się zawsze. A jeśli będzie do niego żurawina to już niebo w gębie :-)\n2 krążki sera camembert z ziołami\nok. 1 szkl. bułki tartej\n1/4 łyżeczki białego pieprzu mielonego\nSOS - 250 g żurawiny (świeżej lub mrożonej)\nsposób przygotowania: SOS - żurawinę opłukałam, osączyłam. W rondelku zagotowałam wodę z cukrem, wsypałam żurawinę i gotowałam na małym ogniu aż kuleczki popękały i całość zgęstniała, jakieś 15 minut.\nSER - krążki sera pokroiłam promieniście każdy na 6 - 8 części. Jajka roztrzepałam z solą i pieprzem. Każdy trójkącik obtoczyłam w jajku, bułce tartej i obie czynności powtórzyłam. Panierka musi być gruba żeby ser nam nie wypłynął. Tak przygotowane serki kładłam na rozgrzaną patelnię z olejem i smażyłam na złoto ze wszystkich stron - trzeba to robić na dość silnym ogniu. Po usmażeniu wyłożyłam ser na ręcznik papierowy aby osączyć go z nadmiaru tłuszczu. Po chwili ułożyłam porcje na talerzach i podałam gorący ser z dodatkiem sosu żurawinowego.\nAutor: Iza Kulińska o 18:03 1 komentarze\nTiramisu to klasyczny deser włoski, ale ponieważ moja wersja a właściwie wariacja nie jest klasyczna więc została ochrzczona bardziej swojską nazwą. Misiem nad miską deseru może być każdy łakomczuch pokroju moich dwóch czyli miłośnik słodyczy, szczególnie tych z kremem. A "teraz, Misiu" odpowiedziałam po obiedzie gdy Żarłoczek tęsknym wzrokiem spoglądał na drzwiczki lodówki. Jego uśmiechnięty wyraz twarzy w tym momencie - bezcenny !\nok. 200 g podłużnych biszkoptów\n500 g sera białego półtłustego (takiego 3-krotnie mielonego)\nok. 2/3 szkl. cukru zwykłego\nok. 1/3 - 1/2 szkl. mocnego espresso (szkl. poj. 250 ml)\n1/3 szkl. likieru Amaretto (można zastąpić rumem, doskonale sprawdza się też Metaxa)\nok. 30 g czekolady deserowej albo kakao naturalnego\nsposób przygotowania: jajka dokładnie umyłam, sparzyłam, rozbiłam oddzielając żółtka. Białka nie będą nam potrzebne - można je wykorzystać do czegoś innego. Świeżo zaparzoną, mocną kawę wystudziłam zupełnie, zmieszałam z alkoholem. Żółtka utarłam z cukrem na puszystą, białawą masę. Do masy dodałam serek mascarpone i ser biały, delikatnie, ale dokładnie wymieszałam - robię to łyżką bo gdy miksuję masa jakoś za bardzo mi rzednie. W dużej szklanej misie ułożyłam na dnie pojedynczą warstwę biszkoptów, które zamaczałam najpierw na moment w kawie z likierem - muszą być zwilżone, ale nie nasiąknięte za bardzo. Jeśli nam się jakiś złamie to nie należy się tym przejmować, w deserze nie będzie tego widać. Na biszkopty wyłożyłam ok. 1/3 masy, na to znowu biszkopty przygotowane tak jak wcześniej, na to porcja masy, znowu biszkopty i ostatnia warstwa masy. Można składniki podzielić na więcej części i ułożyć więcej warstw. Przygotowany deser przykryłam dokładnie folią spożywczą i wstawiłam na min. 2 - 3 godz. do lodówki. Przed podaniem wierzch posypałam równomiernie drobno startą czekoladą (można użyć kakao). Można też zrobić jakiś wzór np. z cukru pudru na ciemnym tle. Deser podałam dobrze schłodzony nakładając porcje łyżką.\nDodaję większą część sera białego i deser jest w/g mnie nieco lżejszy niż z samego mascarpone.\nAutor: Iza Kulińska o 14:09 3 komentarze\nPaluszki grissini Pyzy\nLubię grissini. To takie uniwersalne chrupadełko/czekadełko, albo dodatek np. do kremowych zup. I bardzo łatwo je zrobić, chociaż moje wyszły za pierwszym razem jakieś takie krzywe bo przyznaję się, że nie przykładałam się zbytnio podczas robienia - ale czy to ma duże znaczenie? I tak zniknęły bardzo szybko :-)\n2 - 2,5 szkl. mąki chlebowej (można taką kupić w marketach, albo użyć zwykłej)\n3 łyżki oliwy + 1 do posmarowania blachy\nok. 1/3 szkl. mleka\nok. 1/3 szkl. wody\n1 czubata łyżeczka cukru\n1 łyżka ziarenek kminku\n1 łyżka białego sezamu\ntrochę mąki do posypania blatu\nsposób przygotowania: mleko lekko podgrzałam, rozmieszałam w nim drożdże dodając cukier i łyżkę mąki, odstawiłam na 15 min. aby ruszyły. Mąkę przesiałam z solą. Do mąki dodałam rozczyn i olej, jeśli ciasto byłoby zbyt luźne można dosypać nieco mąki, jeśli zbyt twarde - dolać odrobinę wody. Ciasto zagniotłam, wyrobiłam dokładnie i odstawiłam w ciepłe miejsce pod przykryciem na ok. 30 - 40 min. aby wyrosło. Po tym czasie wyrobiłam je ponownie i podzielimy na 2 części. Jedną zostawiłam "białą", do drugiej dodałam czosnek i oregano, zagniotłam ponownie. Tak przygotowane ciasto można rozwałkować na grubość ok. 5 - 8 mm i nożem pociąć na paski szer. ok. 1 - 2 cm, ale ja wolałam turlać je w rękach i na blacie, i robić wałeczki śr. 1 - 2 cm. Podłużne paluszki układałam luźno na posmarowanej odrobiną tłuszczu blasze, smarowałam roztrzepanym jajkiem i posypałam ziarenkami: białe - sezamem a ziołowe kminkiem. Ręką lekko dociskałam ziarenka. Piekłam w piekarniku nagrzanym do 200 st. C ok. 10 min. aż nabrały ładnego złotego koloru.\nMożemy je podawać na ciepło, prosto z pieca, ale doskonałe są też kiedy wystygną. Ziarenka kminku i sezamu lubią odpadać więc można je dodać do środku ciasta i zagnieść z nimi. Można też zrobić inne smaki grissini, dzielić ciasto na kilka części i do każdej dodawać inne przyprawy a obtoczyć np. w gruboziarnistej, morskiej soli . . .\nAutor: Iza Kulińska o 09:23 2 komentarze\nDomowy budyń kakaowy z gruszką i posypką\nChłodne popołudnie, wróciliśmy właśnie z kina a Żarłoczek jęczy, że budyniu mu się chce. Załamka z tym chłopem normalnie ! Tak jęczał, tak prosił, że wyprosił - poszłam, zrobiłam bo żyć by mi nie dał. To chyba musi być miłość, nie?\n2 gruszki, u mnie Konferencje\n3/4 szkl. wody\nskórka pomarańczowa kandyzowana\nBUDYŃ - 3,5 szkl. mleka\n2 czubate łyżeczki kakao naturalnego\nsposób przygotowania: gruszki obrałam, pokroiłam na kawałki usuwając gniazdo nasienne. Obgotowałam je przez 2 min. w wodzie z dodatkiem cukru, odcedziłam a pozostały płyn zachowałam.\nW jednej szkl. zimnego mleka rozmieszałam mąki ziemniaczanej i kakao. W garnku zagotowałam resztę mleka dodając wywar z gruszek, masło, cukier zwykły i waniliowy. Gdy płyn zaczął wrzeć cały czas mieszając wlałam zimne mleka z dodatkami i gotowałam całość ok. 4 min. nie przerywając mieszania.\nRozlałam gorący budyń do miseczek i odstawiłam aby lekko przestygł. Na wierzchu ułożyłam po trochu gotowanych gruszek. Posypałam posiekaną kandyzowaną skórką pomarańczową i suszoną żurawiną.\nAutor: Iza Kulińska o 18:10 2 komentarze\nKasza gryczana z pieczarkami i brokułem\nDo czego to doszło żebym o tej porze roku jadła kupne pieczarki ! Ale niestety, u mnie w lesie grzybów nie ma w tym roku, może na wsi coś jeszcze trafię. Były już przymrozki więc liczę na boczniaki, ale czy będą to się zobaczy. Kilka innych gatunków też jeszcze powinno się trafić a na razie pieczareczki ze straganu.\n0,5 szkl. kaszy gryczanej, palonej\n1 nieduży brokuł\n25o g pieczarek\n0,5 szkl. jogurtu naturalnego\n2 - 3 łyżki posiekanego koperku\n4 łyżki oliwy lub oleju\n1 - 2 łyżki soku z cytryny\ndo smaku: sól, pieprz mielony biały, cukier, chili mielone\nsposób przygotowania: Kaszę wypłukałam, przełożyłam do garnka, zalałam 1 szkl. wody, dodałam ok.1/3 łyżeczki soli, gotowałam pod przykryciem na małym ogniu aż kasza wchłonęła całą wodę i zmiękła. Ząbki czosnku obrałam i przecisnęłam przez praskę, dodałam do jogurtu razem z połową koperku, doprawiłam solą i pieprzem.\nPieczarki oczyściłam dokładnie, opłukałam, ale można też po prostu wytrzeć je ręcznikiem papierowym. Małe zostawiłam w całości, większe pokroiłam. Brokuła opłukałam, osączyłam, odcięłam różyczki z kwiatostanu. Na patelni rozgrzałam oliwę, podsmażyłam pieczarki aż lekko się zezłociły, dodałam brokuła. Całość oprószyłam odrobiną cukru, soli, pieprzu i chili, podlałam ok. 1/3 szkl. wody i poddusiłam pod przykryciem ok. 5 - 8 min.. Na koniec dodałam sok cytrynowy i resztę koperku, wymieszałam. Podałam z kaszą i sosem jogurtowym.\nAutor: Iza Kulińska o 13:21 4 komentarze\nEtykiety: grzyby, kasza, warzywa\nŚledź z warzywami\nDobry śledzik nie jest zły a taki właśnie mi smakuje. Tylko nie zróbcie tak jak ja za pierwszym razem jak go przygotowywałam i nie zalejcie ryby gorącą zalewą . . . to była porażka jakich mało bo śledź się "ugotował" i rozlatywał zupełnie, ale cóż, człowiek się uczy na własnych błędach.\n4 - 5 filetów śledziowych z zalewy octowej\n1/2 puszki 400 g kukurydzy konserwowej\n1/2 strąka papryki żółtej\n1 - 2 łyżki koncentratu pomidorowego\ndo smaku: sól, cukier, papryka mielona słodka, pieprz cayenne\n2 łyżeczki oleju słonecznikowego\nsposób przygotowania: Filety obdarłam bezczelnie ze skóry, pokroiłam na mniejsze kawałki. Warzywa oczyściłam i obrałam. Cebulę pokroiłam w ćwierć plasterki, paprykę w paski, marchewkę w krążki lub pół krążki, kukurydzę osączyłam z zalewy.\nNa patelni/w rondelku rozgrzałam olej. Podsmażyłam cebulkę a gdy się zeszkliła dodałam marchewkę, dusiłam 3 min.. Następnie dodałam paprykę, kukurydzę, koncentrat pomidorowy i doprawiłam - sos powinien być słodko ostry- dusiłam całość jeszcze 2 - 3 min., odstawiłam do wystudzenia. W naczyniu ułożyłam kawałki śledzia a na nich warzywa z sosem. Naczynie przykryłam folią i odstawiłam w chłodne miejsce, najlepiej do lodówki, na przynajmniej kilka godzin aby smaki się przegryzły. Podałam z pieczonymi w łupinach ziemniakami, dobre są też z ciemnym chlebem.\nAutor: Iza Kulińska o 09:32 5 komentarze\nKoreczki z boczku, z niespodzianką\nJak impreza to impreza - koreczki i inne małe przekąski zawsze cieszą się powodzeniem. Takie nieduże żeby wziąć w łapkę i nie szukać nawet talerza. Niektóre lepsze na zimno, ale te lepiej żeby były ciepłe.\ncienkie plastry chudego boczku wędzonego, parzonego (po jednym na roladkę)\nmorele suszone (j.w.)\n100 brandy (niekoniecznie)\nkawałek sera żółtego twardego\npapryka mielona w proszku\nSOS - kilka łyżek gęstego jogurtu naturalnego\n1 łyżka konfitury morelowej\nsos słodko-ostry chili\nsposób przygotowania: Morele można namoczyć w alkoholu, ale nie jest to konieczne. Powinny być jednak dość miękkie, nie za bardzo wysuszone.\nDo każdej, w miejsce po pestce, włożyłam po jednym migdale i słupku/kawałku żółtego sera, "zamknęłam" owoc. Z plastrów boczku odkroiłam skórę bo taką miał i wycięłam delikatnie chrząstki. Każdy plaster oprószyłam lekko papryką mieloną, przy jednym brzegu ułożyłam jedną morelę i zwinęłam w roladkę, spięłam drewnianą wykałaczką. Tak przygotowane roladki ułożyłam na suchej, mocno nagrzanej patelni i obsmażyłam ze wszystkich stron. Zrumienione zawijaski przełożyłam na półmisek i podałam gorące z dodatkiem sosu. Można je także ułożyć na blaszce i podpiec w piekarniku.\nSos: jogurt wymieszałam z konfiturą morelową i doprawiłam sosem słodko-ostrym chili w/g własnego smaku.\nAutor: Iza Kulińska o 18:20 3 komentarze\nSałatka z kotletami, grapefruitem i gruszką\nJak się rozpędziłam to nasmażyłam za dużo kotletów. Zostały 2 i trzeba było coś z nimi zrobić. Zrobiłam więc sałatkę na kolację, i to jaką pyszną ! Chyba częściej muszę smażyć więcej kotletów :-)\n2 kotlety schabowe usmażone w panierce z otrębów i ostudzone\n2 grapefruity czerwone\n1 - 2 gruszki\n1 - 2 łyżeczki sok z cytryny\ndo smaku: sól morska, pieprz kolorowy mielony\nsposób przygotowania: Grapefruity umyłam, okroiłam ze skórki i wyfiletowałam cząstki miąższu. Sałatę pokroiłam w cienkie paski. Gruszki obrałam, usunęłam gniazda nasienne i pokroiłam w plasterki. Pokrojone składniki przełożyłam do miski. Dodałam grubo posiekaną natkę i kotlety pokrojone w paski.\nZ soku wyciśniętego z pozostałości grapefruitów, soku z cytryny, oleju i miodu zrobiłam sos. Doprawiłam go solą morską i pieprzem, polałam sałatkę i wymieszałam. Było bardzo smacznie i ciekawie. Lekka goryczka grapefruita świetnie komponowała się ze słodyczą gruszki i chrupiącą sałatą a mięso spowodowało, że sałatka stała się pełnym, samodzielnym i pożywnym daniem.\nAutor: Iza Kulińska o 14:07 3 komentarze\nFajny film wczoraj widziałam....\nJak nie chodziłam do kina to przez wieki całe a ostatnio kinomaniaczka się ze mnie robi :D\nUdało mi się nawet wyciągnąć Żarłoczka co biorąc pod uwagę tematykę filmu nie było wcale łatwe.\nFrancuski obraz "Przepis na miłość" krytycy określają: "apetyczny jak "Czekolada" i uroczy jak "Amelia" - Ci, którzy widzieli oba te filmy będą wiedzieli o czym mowa. I rzeczywiście - jest zarówno apetyczny jak i uroczy.\nOn tak chorobliwie nieśmiały, że boi się nawet rozmawiać z innymi nie mówiąc o bliższych relacjach a Ona tak wrażliwa, że mdleje przy silnym wzruszeniu. On, właściciel upadającej fabryczki czekoladek a Ona, mistrzyni ich przygotowywania, ma szansę ustawić interes do pionu. Czy tacy nieśmiali wrażliwcy mają szansę być razem? Tego dowiecie się z filmu, który polecam bo ogląda się go bardzo przyjemnie i z uśmiechem. Wiele zabawnych nieporozumień wynikających właśnie ze sposobu bycia bohaterów powoduje, że film jest właściwie komedią romantyczną, ale z gorzkawą refleksją, że wiele z podobnych lęków siedzi w każdym z nas - niektórzy tylko lepiej sobie z nimi radzą.\nFilm ciepły, mimo wszystko radosny, pozbawiony przemocy co rzadkie i niepopularne w dzisiejszym kinie, sprawia, że człowiek wycisza się i wychodzi z kina odprężony i z uśmiechem na twarzy. I dobrze, że wzięliśmy ze sobą tabliczkę czekolady na przekąskę bo zaśliniłabym się okropnie od patrzenia na czekoladki z filmu :-)\nAutor: Iza Kulińska o 09:04 5 komentarze\nLody z balsamico i orzechami\nPrzyznaję się bez bicia, że tym razem lody kupne. Czasami robię sama, ale nie chciało mi się więc to nie tyle przepis co sposób podania - moim wkładem w deser są dodatki.\n1/2 l lodów waniliowych\n1/2 l lodów czekoladowych\n5 - 6 łyżek syropu z octu balsamicznego\npłatki waflowe w czekoladzie deserowej\nok. 3/4 szkl. orzechów włoskich łuskanych\nok. 1/3 szkl. łuskanych pistacji\n1/2 tabliczki czekolady deserowej\n3 - 4 łyżki mleka\n3 szczypty mielonego chili\nsposób przygotowania: lody przełożyłam do salaterki dzieląc je łyżką na mniejsze kawałki. Nie mogą być bardzo mocno zmrożone. Skropiłam całość 4 - ma łyżkami syropu lekko przemieszałam, ale tak aby nie zmieszały się ze sobą dokładnie tylko nabrały wyglądu marmurkowego. Przełożyłam z powrotem do pojemników ugniatając i wstawiłam do zamrażalnika na min. 1 godzinę. W tym czasie przebrałam orzechy włoskie, pokruszyć na mniejsze kawałki. Pistacje też pokruszyłam, ale drobniej. Czekoladę połamałam na kawałeczki, wsypałam do mleka i podgrzałam całość w miseczce ustawionej na garnuszku z wrzącą wodą. Gdy czekolada się rozpuściła dolałam 2 łyżki syropu balsamicznego, wsypałam chili i wymieszałam. Lody nakładałam na głębokie talerze - po 3 kulki na porcję. Przełożyłam płatkami waflowymi, polałam stopioną czekoladą i posypałam orzechami. 3 łakomczuchy były bardzo, bardzo zadowolone.\nAutor: Iza Kulińska o 18:19 3 komentarze\nEtykiety: lody i sorbety\nRóża, różyczka - hop do koszyczka!\nLubię się chwalić, co ja na to poradzę? I lubię brać udział w różnych konkursach a oczywiście najbardziej lubię wygrywać. Bawi mnie rywalizacja i tworzenie dań na konkretny temat np. z określonym składnikiem. Ostatnio w różnych miejscach pojawiają się konkursy sponsorowane przez "Polską Różę" - producenta przetworów właśnie w róży, ale nie tylko bo oferta jest znacznie bogatsza.\nWzięłam udział w dwóch takich konkursach i w obu mi się poszczęściło. Zadaniem było przygotowanie dowolnego dania z różą właśnie albo nawiązującego do kwiatu róży w jakiś sposób. Ponieważ bardzo lubię konfiturę z róży więc ją właśnie postanowiłam wykorzystać w swoich daniach.\nW jednym konkursie wyróżniono mój Torcik różany a w drugim najbardziej spodobały się Polędwiczki w sosie różanym. Jak widać na zdjęciu powyżej jeden koszyczek produktów sponsora już dotarł a drugi pewnie dotrze niebawem więc zapas witaminek na zimę jest :-)\nAutor: Iza Kulińska o 13:41 5 komentarze\nTo taka szybciutka przekąska - delikatne koreczki, pachnące bazylię i z kwaskowym sosem. Jadnak zamiast malutkiej mozarelli, która jakoś ostatnio nam nie smakuje, kuleczki zrobiłyśmy z Koleżanką z twarożku - taki mały przekręt :-)\nkilkanaście pomidorków koktajlowych albo daktylowych, albo innych małych\n150 g twarogu białego - użyłam serka Capri, może być też kozi twaróg\n2 łyżki gęstego jogurtu naturalnego\nlistki bazylii (tyle sztuk ile pomidorków albo podwójnie jeśli małe)\ndo smaku: sól, pieprz biały mielony\nwykałaczki lub szpadki\nsos: 1 szkl. octu balsamicznego\nsposób przygotowania: Ocet balsamiczny wlewamy do małego rondelka i stawiamy na niedużym ogniu, gotujemy aż będzie miał konsystencję syropu, studzimy (trzeba pamiętać, że stygnąc jeszcze zgęstnieje) - można też użyć gotowego syropu balsamicznego, ale A. nie miała takiego.\nTwaróg roztarłam dokładnie z jogurtem, doprawiłam solą i pieprzem. Uformowałam z niego niewielkie kuleczki. Na każdą wykałaczkę nadziałam kulkę serka, 1 - 2 listki bazylii i pomidorka.\nTalerz, najlepiej biały (całość ładnie na takim wygląda) polałam niewielką ilością syropu balsamico w esy-floresy i ułożyłam koreczki - sposób ułożenia w/g uznania, można po prostu porozrzucać je po talerzu albo ułożyć koliście . . . Trochę syropu podałam w miseczce.\nProste i bajecznie smaczne!\nprzepis dołączam do akcji Viva Italia, do działu antipasti\nAutor: Iza Kulińska o 09:23 4 komentarze\nDomowe wstążki z szynką i dynią\nCzasami mnie coś napada i zagniatam własny makaron. Przeważnie trafia do pysznego rosołu, ale bywa, że przynajmniej część pokroję inaczej i podaję samodzielnie z jakimś sosem. Przepis na mój makaron znajdziecie TUTAJ\n250 g makaronu wstążki, może być tagliatelle albo papardelle\n1 szkl. miąższu dyni (bez pestek) pokrojonego w kostkę lub słupki\n200 g szynki wędzonej, gotowanej\n1/2 - 3/4 szkl. słodkiej śmietanki\n2 - 3 łyżki świeżego koperku,\ndo smaku: sól, pieprz cytrynowy, tymianek\nsposób przygotowania: nastawiłam garnek z wodą do gotowania makaronu. Cebulę obrałam, pokroiłam w cienkie półplasterki a szynkę w paski. Na patelni rozgrzałam oliwę, podsmażyłam szynkę razem z cebulką doprawiając tymiankiem, mają się lekko zezłocić. Kiedy cebula zmiękła dodałam dynię i smażyłam ok. 3 min. podlewając niewielką ilością wody - dynia ma pozostać w kawałeczkach, nie rozgotować się. Następnie do gotującego się wrzątku dodałam łyżeczkę soli i makaron a na patelnię wlałam śmietankę, doprawiłam sos solą i pieprzem, dusiłam kilka minut - tyle czasu ile potrzebuje makaron aby ugotować się al dente. Odcedziłam go i tutaj są dwie opcje - albo nakładamy porcje na talerze i polewamy sosem albo lekko odcedzony makaron przekładamy do sosu, razem mieszamy i dopiero wykładamy na talerze. Przed podaniem posypałam całość listkami koperku.\nMakaron możemy kupić gotowy albo tak jak ja zagnieść go sami krojąc go w mniej lub bardziej szerokie wstążki. Pamiętajmy, że świeży gotuje się krócej niż suszony.\nAutor: Iza Kulińska o 15:16 1 komentarze\nGranita to dość popularny włoski deser. Doskonały na upalne dni, ale nie tylko. Mrożone desery, wbrew pozorom, bezpieczniej jeść gdy na dworze chłodno bo wtedy szok termiczny dla naszego gardła i organizmu jest mniejszy.\n2 szkl. mocnego naparu dobrej kawy naturalnej (mocne espresso)\nkilka łyżeczek cukru kryształu\n4 łyżki likieru kawowego albo cynamonowego\n100 ml śmietany kremówki 30-36%\ndo posypania: odrobina kawy rozpuszczalnej albo kakao, albo startej czekolady\new. kardamon i cynamon do naparu\nsposób przygotowania: oczywiście kawa powinna być bardzo dobrej jakości i napar musi być mocny, najlepiej z ekspresu żeby nie było fusów. Ilość cukru w/g własnego smaku, ja dałam po 4 malutkie łyżeczki na szkl. naparu, można dać więcej lub mniej. . .\nNapar ostudziłam i wlałam do dość szerokiego i płaskiego naczynia ze szczelną pokrywką - im większa powierzchnia zamarzania tym szybciej uzyskamy pożądany efekt. Naczynie wstawiłam do zamrażalnika na ok. 1 godz.. Po tym czasie wyjęłam i rozdrobniłam zamarzniętą lekko powierzchnię - najlepiej robić to widelcem - pojemnik wstawiłam z powrotem do zamrażalnika. Operację zamrażania i rozdrabniania powtarzałam kilkukrotnie aż z całego płynu powstaną nam gruboziarniste kryształki - taki jakby zeskrobany szron. Trudno podać dokładny czas - to zależy od naczynia i możliwości zamrażalnika.\nMając już gotową granitę, ubiłam śmietankę na sztywno - ja nie dodawałam do niej cukru, ale jak ktoś chce może posłodzić. Nałożyłam porcje granity do przeźroczystych kieliszków i szklaneczek, polałam każdą porcję 1 łyżką likieru, ozdobiłam kleksem bitej śmietany i oprószyłam odrobiną czekolady. Podałam natychmiast, zanim się roztopiła. Kawę możemy zaparzyć z dodatkiem kardamonu lub cynamonu.\nprzepis dołączam do akcji Viva Italia do działu dolci e un caffé\nAutor: Iza Kulińska o 11:18 7 komentarze\nEtykiety: desery, lody i sorbety\n3 Kuchnia+Food Film Fest - Jiro śni o sushi\nTo już ostatnia moja relacja z tegorocznego festiwalu bo tylko tyle wejściówek udało mi się zdobyć. W przyszłym roku postaram się bardziej i jeśli czas, zdrowie i możliwości pozwolą może uda się zobaczyć wszystkie propozycje. A tymczasem zapraszam do Japonii.\nTytułowy Jiro to jeden z najsławniejszych mistrzów sushi na świecie. Sztuce przygotowywania tego specjału poświęcił całe swoje życie. Już jako mały chłopiec uczył się tajników tego zawodu a z czasem doszedł do perfekcji. Ma 85 lat, ale ciągle jeszcze pracuje. I to prawie na pełen etat bo dla Japończyka przejście na emeryturę to śmierć.\nFilm ukazuje cały proces produkcji słynnego sushi Jiro zaczynając od zakupu najświeższych, najwyższej jakości składników od wyspecjalizowanych sprzedawców, których Mistrz obdarzył zaufaniem. Oni wiedzą czego Jiro potrzebuje a On wie, że dostarczą mu najlepszy towar.\nRestauracja Jiro mieści się w podziemiach biurowca, w centrum Tokio i ma tylko 9 miejsc. jest malutka, ale bardzo znana i ceniona. Żeby móc zjeść w niej kolację trzeba rezerwować termin z minimum miesięcznym wyprzedzeniem i dysponować zasobnym portfelem bowiem zestaw ok. 20 przekąsek kosztuje w przeliczeniu na naszą walutę ok. 1200 zł. Niemniej jednak wszyscy Ci, którzy mieli okazję go spróbować mówią zgodnie, że jest warte swojej ceny.\nRestauracja Jiro posiada 3 gwiazdki Michelina co jest niezwykłym wyróżnieniem dla lokalu i jego właściciela.\nJiro sam jest perfekcjonistą i tego samego wymaga zarówno od dwóch synów, których wyszkolił w zawodzie jak i innych uczniów. A takie szkolenie trwa wiele lat i odbywa się na najlepszych składnikach bo Mistrz uważa, że uczniowie poza rozwijaniem umiejętności przygotowywania dania muszą także szkolić swoje wyczucie smaku. Przecież kucharz nie może podać gościowi niczego co jemu by nie smakowało. Każda partia ryb czy innych składników jest próbowana, smakowana i przechodzi ostrą selekcję - przed klienta trafia tylko to co najlepsze.\nSushi Jiro, przygotowywane codziennie bezpośrednio przed podaniem konkretnemu gościowi, wygląda jak małe cacuszka, dzieła sztuki. Pomysły na różne kombinacje ponoć przychodziły mu do głowy nawet podczas snu a gdy budził się zapisywał je szybko żeby nie zapomnieć.\nMyślę, że nam, ludziom z innej kultury, ciężko zrozumieć mentalność Japończyków. Większość z nas, z natury nie jest aż tak ambitna i pracowita jak oni, inne mamy podejście do życia, pracy i relacji rodzinnych. Ale obraz warto było obejrzeć choćby po to żeby zobaczyć jak dalece sprzedawane w Polsce sushi różni się od tego japońskiego - zarówno w kwestii składników, samego podawania jak i całej filozofii przygotowywania i podejścia do klienta.\nAutor: Iza Kulińska o 18:25 2 komentarze\nFioletowy farsz w calzone\nWzrok Was nie zawodzi - te grzyby w środku rzeczywiście są filetowe bo to gąsówki nagie vel fioletowawe, bardzo smaczne późnojesienne grzyby.\nA calzone to taka pizza w formie pieroga czyli z farszem zamkniętym w środku. My lubimy calzone zarówno na gorąco jak i na zimno, można je zabrać ze sobą np. na piknik czy do pracy.\nCIASTO: ok. 3 szkl. mąki pszennej (szkl. poj. 250 ml)\n3/4 szkl. ciepłego mleka\n1 płaska łyżka cukru\n2 łyżki oliwy + 1 łyżka do posmarowania ciasta\n1 czubata łyżka zimnego masła\nkilka dużych kapeluszy gąsówki nagiej\n1,5 łyżeczki octu balsamicznego\n2 - 3 łyżki posiekanej natki pietruszki\n1 płaska łyżeczka mielonego pieprzu\n200 g sera mozarella\nsposób przygotowania: Drożdże wkruszyłam do ciepłego mleka, dodałam cukier, wymieszałam i odstawiłam na 10 min. Mąkę (2,5 szkl) przesiałam, dodałam sól, oliwę, samo żółtko jajka i masło pokrojone na małe kawałeczki - palcami roztarłam tak aby masło nie tworzyło grudek. Następnie wlałam rozczyn i zagniotłam dość miękkie ciasto podsypując troszkę mąką. Wyrobione uformowałam w kulę, posmarowałam leciutko oliwą, przykryłam ściereczką i odstawiłam w ciepłe miejsce aby wyrosło, na ok. 1 godz. - czyli wszystko tak samo jak przy pizzy.\nGrzyby dokładnie oczyściłam, pokroiłam w grube paski. Cebulę obrałam, pokroiłam w kostkę, można w półplasterki. Na patelni rozgrzałam oliwę, dodałam cebulę a gdy się zeszkliła dodałam grzyby i smażyłam mieszając aż puściły sok. Dodałam tymianek, doprawiłam solą i pieprzem, dolałam ocet, smażyłam aż cały sok odparował. Na koniec dodałam natkę i odstawiłam do przestygnięcia. Ser pokroiłam w drobną kostkę i dosypałam do zimnych grzybów.\nWyrośnięte ciasto ponownie zagniotłam, podzieliłam na 2 części. Każdą rozwałkowałam, podsypując blat mąką, nadając kształt koła śr. 25 - 30 cm.. Na połowę każdego koła nałożyłam 1/2 farszu, przykryłam drugą połową koła, brzegi zawinęłam do środka mocno dociskając. Wierzch posmarowałam roztrzepanym białkiem i nakłułam w kilku miejscach czubkiem noża - z kawałeczków ciasta można zrobić drobne ozdoby i przykleić białkiem. Ułożyłam na blasze, piekłam ok. 15 - 20 min. w piekarniku nagrzanym do 200 st. C. Po wyjęciu z piekarnika odstawiłam na 10 - 15 min. aby farsz leciutko przestygł - inaczej wypłynie przy krojeniu.\nCiasto jest mięciutkie i delikatne w smaku a do farszu możecie wykorzystać inne grzyby leśne albo pieczarki.\nPrzepis dołączam do akcji Vita Italia! do działu secondi piatti\nAutor: Iza Kulińska o 15:03 7 komentarze\nEtykiety: wypieki wytrawne\nBardzo gorąca książka w mojej biblioteczce\n"Przepis to tylko instrukcja. Najważniejsze, aby gotować z miłością" - te słowa przeczytałam na okładce gorącej jeszcze pozycji, która ukazała się zaledwie kilka dni temu - "Grzegorz Łapanowski smakuje".\nAutora znacie go na pewno z programów "Ł'apetyt", "Ł'apetetyt2" i występów w porannej telewizji "Dzień Dobry TVN". Jest kucharzem i dziennikarzem kulinarnym, publikował m.in. na łamach Food Service'u, Przeglądu Gastronomicznego i News Gastro. Prowadzi także warsztaty i pokazy kulinarne, realizuje projekty edukacyjne dla dzieci i młodzieży.\nKilka odcinków w/w programów miałam okazję obejrzeć i bardzo mi się podobały bo ten człowiek rzeczywiście gotuje z miłością - to się widzi i czuje. Miałam także przyjemność poznać pana Grzegorza osobiście, jakiś rok temu, podczas konkursu "Przepisowe śledź-stwo", którego był współprowadzącym. Bardzo mile wspominam jak pomagał uczestnikom pokonać tremę przed mikrofonem i publicznością a także bardzo chętnie służył radą oraz pomocą w czasie przygotowywania przez nas dań. Jest niezwykle otwartym i miłym człowiekiem.\nGdy tylko usłyszałam, że wydaje książkę od razu wiedziałam, że muszę ją mieć. Jest to książka zwykła i niezwykła zarazem bo przepisy na dania są proste i wydawałoby się niewyszukane, ale właśnie w tym ich siła gdy wiele innych pozycji oferuje nam ciężkie do odtworzenia w domu cudeńka. Autor jest wielkim propagatorem kuchni polskiej, regionalnej, koniecznie z wykorzystaniem lokalnych specjałów a także najlepszej jakości składników. Jego zdaniem kupując polską, dobrą żywność, najlepiej ekologiczną, mamy wpływ na zdrową konkurencję na tym rynku a co za tym idzie spadek dość wysokich jej cen.\nW swoich przepisach p.Grzegorz proponuje bardzo ciekawe połączenia smaków używając prostych składników i ogromną zaletą książki jest to, że przygotowanie sobie z niej jakiegoś dania nie wymaga nie wiadomo jakich umiejętności kucharskich bo w prostocie siła!\nMinusem jest dla mnie to, ze ogólna stylizacja zdjęć potraw nieco zalatuje naśladowaniem Jamiego Olivier'a, ale może ktoś uważał, że panowie są podobni do siebie choćby z racji wieku czy blond czuprynki. Obaj są też zawsze są uśmiechnięci.\nKsiążka poza wieloma przepisami podzielonymi na działy w/g głównego składnika dania zawiera także rozważania na temat jedzenia i składników w ogóle. Są dobre rady co i gdzie warto kupować, jak wybierać to co najwartościowsze - te gawędy, napisane lekko i bardzo przystępnie, przeczytacie z przyjemnością. Jest też indeks nazw niektórych mało znanych składników czy technik stosowanych w kuchni wraz z dokładnymi wyjaśnieniami a także kilka tabel sezonowego występowania wielu ziół i warzyw.\nOgólnie jestem bardzo zadowolona z zakupu - książka przejrzysta, bogato ilustrowana, przepisy do wypróbowania i to szybko, cena także bardzo przystępna bo tylko 32 zł - bardzo polecam bo na prawdę warto !\n"Grzegorz Łapanowski smakuje"\nwyd.G+J Gruner+Jahr Polska\nZdjęcia pochodzą z opisanej książki\nAutor: Iza Kulińska o 09:20 9 komentarze\nPizza z serem pleśniowym i żurawiną\nSer typu camembert ładnie się zapieka. Lubię też ser smażony z dodatkiem żurawiny. Pomyślałam sobie, że można by oba te składniki, ser i żurawinę, położyć na pizzy i zapiec - to był strzał w dziesiątkę. Można kawałki takiego placka podać na zakończenie kolacji, właściwie na deser. Polecam bo jest bardzo pyszne.\nJa zwykle zagniatam ciasto na 3 duże pizze z czego oddzielam kawałek i taką "deserową" piekę jedną mniejszą.\nskładniki na 3 duże pizze albo 5 mniejszych:\nok. 1 szkl. ciepłego mleka\npo 1 łyżeczce soli i cukru\nDO OBŁOŻENIA - 2 serki typu camembert po 100g, naturalne\nkilka łyżek konfitury żurawinowej\n2 - 3 garści orzechów włoskich łuskanych\nsposób przygotowania: drożdże wkruszyłam do lekko ciepłego mleka, dodałam cukier, wymieszałam i odstawiłam na 10 min. Mąkę (2,5 szkl) przesiałam z solą, dodałam oliwę, żółtko jajka i masło pokrojone na małe kawałeczki - palcami roztarłam tak aby masło nie tworzyło grudek. Następnie wlałam rozczyn i zagniotłam dość miękkie ciasto podsypując resztą mąki. Uformowałam kulę, leciutko posmarowałam oliwą, przykryłam ściereczką i odstawiłam w ciepłe miejsce aby wyrosło, na ok. 1 godz..\nCiasto podzieliłam na 3 - 5 części, każdą rozwałkowałam na nieduży placek. Każdy posmarowałam konfiturą żurawinową, obłożyłam plasterkami sera i posypałam pokruszonymi orzechami. Pizze układałam na specjalnym kamieniu do pieczenia i piekłam ok. 15 min. w piekarniku nagrzanym do 220 st. C. Podałam na gorąco, przybrane listkami bazylii.\nPrzepis dołączam do akcji Viva Italia! tylko nie wiem do której kategorii - bo może być daniem obiadowy, ale także deserem czy przystawką...\nAutor: Iza Kulińska o 19:44 7 komentarze\nPizza domowa na orkiszowym spodzie\nDość często robię pizzę w domu i już nie pamiętam kiedy ostatni raz jedliśmy ją na mieście. A to dlatego, że w domu wychodzi dużo taniej przy niewielkim nakładzie pracy a poza tym u nas każdy jada przeważnie z innymi dodatkami, czasami dodaję akurat to czym dysponuję więc tak jest łatwiej. Wczoraj na mojej wylądowała mocno wędzona wiejska kiełbasa, cebula, czerwona papryka, kukurydza i ser. Żarłoczki wolą z szynką i bez papryki, zresztą dodatki mogą być dowolne, takie jakie lubicie. Ciasto z mąki orkiszowej bardzo nam zasmakowało i częściej będę robić pizzę właśnie na takim.\nCIASTO - ok. 3 szkl. mąki orkiszowej pełnoziarnistej\n1 - 3 łyżki oliwy\nok. 1 szkl. wod, może trochę więcej\nDO OBŁOŻENIA - wędlina w plasterkach: szynka, kiełbasa, salami\npokrojona w pół krążki cebula\npokrojona w paski papryka świeża\nkukurydza konserwowa albo okrojone ziarna z obgotowanej kolby\nstarty ser żółty, u mnie Zbójnicki\nświeże listki tymianku i bazylii\nsos pomidorowy: przecież pomidorowy doprawiony do smaku solą, cukrem i oregano\nsposób przygotowania: drożdże wkruszyłam do miski, dodałam cukier i połowę ciepłej wody, rozmieszałam i odstawiam na jakieś 10 - 15 min. żeby zaczęły pracować. Następnie dosypałam mąkę, wlałam oliwę i mieszając dolewałam wody tyle żeby móc zagnieść miękkie, elastyczne ciasto. Wyrabiałam je przez chwilę po czym uformowałam kulę, posmarowałam ją oliwą i odstawiłam z misce przykrytej ściereczką aby wyrosło. Czas wyrastania zależy od tego jak ciepło jest w pomieszczeniu, u mnie trwało to ok. 1,5 godziny. Wyrośnięte ciasto zagniotłam lekko, podzieliłam na 3 części i każdą rozpłaszczyłam nadając je kształt koła śr. 25 - 30 cm. Placki ułożyłam na dużych spodach od tortownic posmarowanych lekko oliwą, Odstawiłam pod przykryciem na 15 min. żeby ciasto ponownie podrosło.\nGęsty przecier pomidorowy doprawiłam do smaku, posmarowałam nim obficie placki. Na każdym ułożyłam to co domownicy lubią - dla siebie zrobiłam tak: posmarowany sosem placek posypałam garścią sera, rozłożyłam plasterki kiełbasy, posypałam zeszkloną cebulą, kukurydzą i paseczkami papryki oraz świeżymi listkami tymianku. Na wierzch dodałam jeszcze trochę sera. Zapiekałam ok. 15 min. w piekarniku nagrzanym do 220 st. kładąc blaszkę na samo dno piecyka (elektryczny, grzanie góra/dół, bez termoobiegu). Po upieczeniu posypałam sobie całość jeszcze tymiankiem bo bardzo go lubię.\nPrzepis dołączam do akcji Viva Italia! chyba do kategorii "primi piatti" albo "secondi piatti" bo u nas to było danie obiadowe :-)\nAutor: Iza Kulińska o 15:20 18 komentarze\n3 Kuchnia+Food Film Fest - O gotowaniu i innych marzeniach\nKolejnym filmem jaki miałam okazję obejrzeć podczas tegorocznego 3 Kuchnia+Food Film Fest był obraz dokumentalny prod. Peru "O gotowaniu i innych marzeniach".\nW nastrój smaków Peru wprowadziła widzów rozdawana przy wejściu na salę kinową przekąska - ceviche de pescado. Smak bardzo ciekawy, szczególnie dla osoby takiej jak ja, która nie lubi surowych ryb, ale dzielnie zjadłam :-)\nWiele osób zapytanych o kuchnię narodową tego kraju pewnie nie będzie miało nawet pojęcia co odpowiedzieć bo to u nas nieznany temat. A jak każdy kraj czy region ma ona swoje dania i oryginalne sposoby ich przyrządzania. Warto pamiętać, że Peru jest kolebką dobrze nam znanego ziemniaka bo stamtąd właśnie owa roślina się wywodzi.\nReżyser filmu, Ernesto Cabellos, pokazuje nam tę kuchnię podróżując po różnych miejscach swojego kraju a także odwiedzając Peruwiańczyków mieszkających na całym świecie. To kuchnia, wbrew pozorom, bardzo różnorodna. Mieszają się w niej smaki zaczerpnięte od rdzennych mieszkańców tego terytorium sięgając Inków, są też wpływy hiszpańskie, afrykańskie i inne. Nic się w niej nie marnuje, wykorzystuje się chyba wszystkie jadalne części zwierząt hodowlanych i ryb a także wiele warzyw. Jedno z bardzo popularnych dań kuchni narodowej Peru to anticuchos czyli szaszłyki z serc wołowych albo wieprzowych. Peruwiańczycy uwielbiają też . . . świnki morskie, które tam są przysmakiem a u nas milutkimi zwierzątkami domowymi.\nZ filmu wynika, że Peruwaińczycy są bardzo gościnni i serdecznie, chętnie dzielą się nawet mając bardzo niewiele. Lubią też świętować i biesiadować jeśli jest jakaś okazja. Podczas różnych świąt, szczególnie wielkich procesji religijnych, ulice miast zamieniają się w wielkie pikniki ze straganami i wielkimi grillami - można wśród nich całymi rodzinami spędzać czas i najeść się do syta różnych pyszności. Jedzenie zabiera się też ze sobą odwiedzając groby przodków aby móc świętować i spożyć posiłek tak jakby w ich towarzystwie, w dość radosnej atmosferze. To bardzo ciekawy zwyczaj, tak odmienny od naszych, niezwykle posępnych, obchodów Święta Zmarłych.\nNa filmie mogliśmy zobaczyć także niezwykłe odmiany kukurydzy o prawie białych a także czerwonych ziarnach, bardzo dużych w porównaniu z tymi jakie znamy u nas - chętnie spróbowałabym jak smakują. Reżyser rozmawiał także z kilkoma osobami, które próbują poprzez własne restauracje albo choćby wśród swoich przyjaciół innych narodowości propagować tę niezwykle różnorodną i ciekawą kuchnię, bez większego jednak powodzenia. Marzą po cichu, że kiedyś ich dania zdobędą międzynarodowy rozgłos i sławę. Ale to niełatwe - sami wiemy jak to jest w Polsce - wszędzie królują fastfoody a z kuchni narodowych jada się dania kuchni francuskiej, włoskiej, meksykańskiej, chińskiej i może jeszcze kilka innych a peruwiańska pozostaje daleko, daleko z tyłu i właściwie nie mamy nawet pojęcia o jej istnieniu.\nOgólnie obraz bardzo ciekawy i wręcz zachęcający do odwiedzenia Peru praz spróbowania tamtejszych specjałów. Dobrze móc zobaczyć i posłuchać jak żyją ludzie tak daleko od nas. I jak mimo wielu różnic narodowych czy kulturowych to właśnie kuchnia i jedzenie łączy wszystkich.\nWidoczne na zdjęciu ceviche de pescado to danie z kawałeczków surowej ryby o białym mięsie, marynowanej w soku z limonki albo ew. cytryny, z dodatkiem soli, ostrej papryczki i czerwonej cebuli. Oczywiście jak to bywa z daniami regionalnymi - w każdym domu przygotowuje się je nieco inaczej.\nZdjęcia pochodzą z materiałów promocyjnych festiwalu.\nAutor: Iza Kulińska o 11:50 0 komentarze\nCiasto a'la tiramisu za 100 tysięcy !!!\nDziś dla mnie ważny i bardzo przyjemny dzień. Licznik odwiedzin wyświetlił ładną liczbę - 100 tysięcy. Tyle razy do mnie zaglądaliście, w ciągu ostatnich 4 miesięcy, żeby pooglądać i poczytać co znowu upichciłam. Chciałabym bardzo serdecznie Wam za to podziękować. Cieszę się ze wszystkich odwiedzin, komentarzy i bardzo proszę - zostańcie na dłużej. Mam nadzieję, że nadal będzie kolorowo i smakowicie, i że wszystko będzie pyszne. Pozdrawiam wszystkich bardzo, bardzo gorąco i stawiam pyszne ciacho :-)\nAutor: Iza Kulińska o 16:03 13 komentarze\nJesienny placek orkiszowo - marchewkowy\nTo ciasto kojarzy mi się z jesienią. Nie wiem czemu, może lekki zapach cynamonu zwiastuje zbliżające się coraz większymi krokami Święta . . . Może to zasługa jesiennych orzechów i żurawiny albo słodkiej marchwi - zresztą nie ważne bo jest pyszne nie tylko o tej porze roku. Mięciutkie, wilgotne, pachnące . . . A przepis udostępniła mi kiedyś koleżanka Sylwia, której dzieciaki też bardzo je lubią.\nI powiem Wam jeszcze, że moje Żarłoczki zeżarły już pół blaszki zanim dobrze wystygło :-)\n250 g masła albo margaryny, albo 1 szkl. oleju roślinnego\n2 - 3 łyżeczki cynamonu\n450 g świeżej marchwi\n100 g orzechów włoskich łuskanych\nPOLEWA: 2 łyżeczki masła albo margaryny\n3 łyżeczki kakao naturalnego\n6 łyżeczek mleka\nsposób przygotowania: odmierzyłam sobie najpierw wszystkie składniki sypkie. Cynamon, proszek i sodę zmieszałam z 2-ma łyżkami mąki. Do bakalii też dodałam jej jakieś 2 łyżki i wymieszałam. Masło stopiłam a marchewkę oczyściłam i starłam na małych oczkach tarki jarzynowej - tak jak ziemniaki na placki, dodałam do niej sok z cytryny.\nJajka wybiłam do miski, ubijałam je z cukrem i solą aż masa była bardzo puszysta i prawie biała. Wtedy mieszając dalej łyżką dodawałam partiami mąkę i płynny tłuszcz a potem marchew, mieszankę proszku z cynamonem i na koniec bakalie. Masę przelałam do formy wyłożonej papierem do pieczenia - u mnie blaszka 25x35 cm. Piekłam ok. 45 min. w piekarniku nagrzanym do 180 st. C. Po ostudzeniu posmarowałam polewą i posypałam cukrem perlistym.\nPOLEWA: składniki umieścić w rondelku, zagotować mieszając, pogotować jeszcze chwilkę i gotowe.\nAutor: Iza Kulińska o 10:06 9 komentarze\nKlopsiki w sosie paprykowym\nTaki zwykły obiad bo jak się lata po festiwalach to na gotowanie czasu i ochoty mniej :-))) Ale bardzo smakował, nawet Żarłoczkowi, który za papryką nie przepada.\n300 g mięsa mielonego z udźca indyka\n4 czubate łyżki bułki tartej\n2 łyżeczki mielonej, słodkiej papryki\ndo smaku: sól, pieprz mielony\n2 - 3 łyżeczki koncentratu pomidorowego 30%\n1/2 szkl. śmietany 18%\n1,5 szkl. pokrojonej w drobną kostkę papryki (najlepiej kolorowej)\nsposób przygotowania: Połowę bułki tartej zmieszałam z mlekiem i dodałam do mięsa, wbiłam też jajko. Doprawiłam solą i 1 łyżeczką papryki mielonej, wyrobiłam masę dokładnie. Uformowałam 6 okrągłych klopsików, lekko je spłaszczyłam i obtoczyłam w reszcie bułki. Smażyłam do zrumienienia na rozgrzanej patelni z niewielką ilością oleju a następnie przykryłam, podlałam odrobiną wody i poddusiłam kilka minut.\nCebulę obrałam, posiekałam. W rondlu rozgrzałam troszkę oleju, zeszkliłam dobrze cebulę, dosypałam resztę papryki mielonej, rozmieszałam w tłuszczu, dosypałam paprykę świeżą i mieszając smażyłam 3 - 4 min. aż papryką zmiękła. Dodałam koncentrat, wlałam 2 - 2,5 szkl. wody i zagotowałam. Śmietanę rozrobiłam z mąką i odrobiną soli, zahartowałam niewielką ilością płynu i dodałam do rondla, zagotowałam, doprawiłam solą i pieprzem. Do powstałego sosu włożyłam klopsiki żeby się zagrzały. Podłam z kaszą gryczaną i surówką.\nAutor: Iza Kulińska o 18:53 1 komentarze\n3 Kuchnia+Food Film Fest - Niezwykła kulinarna wyprawa Mujin\nTo kolejny film tegorocznego festiwalu, na który udało mi się wybrać. Bardzo byłam ciekawa kim jest Mujin. Film obejrzałam razem z Hanią, właścicielką bloga http://hania-kasia.blogspot.com/. Po seansie Hania poznała mnie z jeszcze jedną blogerką, krokodylem\nMujin Sunim to tak na prawdę Xenia Polunin, osoba różnych narodowości. Urodziła się w Kanadzie, kształciła w Angli, przez lata przebywała w krajach azjatyckich i nie tylko, wiele podróżowała a teraz osiadła w Szwajcarii. Wiele lat temu, będąc na Sri Lance przeszła na buddyzm a potem zamieszkała na jakiś czas w Korei gdzie złożyła też śluby zakonne. Jej imię - Mujin - znaczy "Nieograniczona".\nTo niezwykła osoba, pełna optymizmu i pozytywnej energii, która promieniuje na wszystkich wokół. Nieco korpulentna pani, w średnim wieku, z ogoloną głową i cała ubrana na szaro - wyróżnia się z tłumu, ale najbardziej bije od niej niesamowita energia i radość życia, cała aż promienieje. Zapytacie pewnie skąd to wiem? Otóż Mujin była gościem festiwalu, oglądała z nami film a po nim mogliśmy z nią porozmawiać.\nFilm "Niezwykła kulinarna wyprawa Mujin" to wyprawa razem z bohaterką do Korei aby zgłębić tajniki tamtejszej kuchni klasztornej ponieważ Mijun postanowiła podać swoim przyjaciołom w Szwajcarii kolację złożoną właśnie w koreańskich dań. Kuchnia klasztorna jest oczywiście wegetariańska, ale wcale nie uboga. Używa się w niej wielu warzyw, ziół, grzybów, kwiatów i oczywiście ryżu oraz makaronu. Zabroniony jest za to czosnek i cebula ponieważ te uważane są z afrodyzjaki i niewskazane dla mnichów czy mniszek żyjących w celibacie. To co się je, jak i w jakiej kolejności jest bardzo ważną częścią buddyzmu a co za tym idzie życia mnichów.\nWiększość składników rośnie w przyklasztornych ogrodach i mniszki same je uprawiają a potem przetwarzają na wiele sposobów. Robią nawet czasami swoją własną pizzę na cieście ziemniaczanym obkładając ją serem i kim chi.\nWracając do Mujin - obawiała się bardzo jak Jej znajomi zareagują na dziwne dla europejczyków dania, ale okazało się, że wszystko bardzo smakowało. Podczas przygotowań, w Szwajcarii, było trochę kłopotów ze zdobyciem niektórych oryginalnych składników, ale w sumie wszystkie przeszkody udało się przezwyciężyć i kolacja była bardzo udana.\nNa FB, na profilu Kuchnia+, można obejrzeć galerię zdjęć z festiwalu co bardziej spostrzegawczy znajdą mnie chyba na dwóch :D\nna zdjęciu Hwajeon - kwiatowe ciasteczka\nZdjęcia 1,3 i 4 pochodzą z materiałów promocyjnych festiwalu\nAutor: Iza Kulińska o 13:56 5 komentarze\nMoje małe pizze z kiełbasą i cebulą\nNie jest to klasyczne ciasto na pizzę bo z dodatkiem masła i żółtka, ale przyznam, że bardzo nam właśnie takie smakuje i wykorzystuję je często do różnych wypieków. Pojawi się pewnie tutaj jeszcze w wielu odsłonach. A miłośników tradycyjnej kuchni włoskiej proszę żeby się nie denerwowali - każdy robi tak jak lubi :-)\n2 szkl. mąki (szkl. poj. 250 ml)\n1 płaska łyżka zimnego masła\nok. 3/4 szkl. ciepłej wody\n4 - 5 łyżek koncentratu pomidorowego 30%\ndo smaku: sól, cukier, pieprz mielony, oregano\n250 g ostrego żółtego sera, użyłam Zbójnickiego\nok. 300 - 500 g kiełbasy czosnkowej\nsposób przygotowania: Ser starłam na tarce o dużych oczkach. Cebule obrałam i pokroiłam w ćwierć plasterki. Kiełbasę pokroiłam na niezbyt cienkie plasterki. Rozgrzałam patelnię, podsmażyłam kiełbasiane krążki do zrumienienia z oby stron, przełożyłam na talerz a na tłuszczyku, który wytopił się z kiełbasy zeszkliłam cebulę. W kubku rozmieszałam koncentrat pomidorowy dodając kilka łyżeczek wody aż nabrał konsystencji gęstego sosu - doprawiłam go do smaku odrobiną cukru, solą, pieprzem i oregano. Drożdże rozkruszyłam, roztarłam je z 1 łyżką cukru i wlałam do nich ciepłą wodę, odstawiłam na 10 min.. Mąkę przesiałam z 1/2 łyżeczki soli, roztarłam ją palcami z zimnym masłem, łyżką oliwy i żółtkiem. Wlałam spienione drożdże, wyrobiłam elastyczne ciasto. Włożyłam je do miski i przykryłam czystą ściereczką, odstawiłam na 30 min. aby podrosło. Następnie wyrobiłam ponownie i odłożyłam na kolejne 30 min.. Podzieliłam je na 5 części - możecie też zrobić jedną czy dwie większe pizze. Każdą część rozwałkowałam na placek. Każdą posmarowałam sosem pomidorowy, ułożyłam krążki kiełbasy przy brzegach a na środku cebulkę, posypałam startym serem. Piekłam na specjalnym kamieniu do wypieku pizzy (ja mam taki f-my Fratelli) ok. 10-15 min. w piekarniku nagrzanym do 220 st.C\nAutor: Iza Kulińska o 10:52 4 komentarze\nTost na rozpoczęcie 3 Kuchnia+Food Film Fest\nJak już wiecie dostałam zaproszenie na uroczyste otwarcie 3 Kuchnia+Food Film Fest czyli przegląd, festiwal, filmów kulinarnych. Nie trzeba nawet pytać czy skorzystałam bo to chyba oczywiste :-) W programie imprezy był premierowy pokaz filmu "Tost. Historia chłopięcego głodu.", rozmowa z gwiazdą wieczoru czyli autorem bestsellerowej powieści będącej kanwą filmu, Nigelem Slaterem a na koniec bankiet.\nNajważniejszy dla mnie był film i przyznam, że jestem nim oczarowana. "Nie można nie kochać kogoś kto robi dla Ciebie tosty. Gdy zęby wgryzają się w przypieczoną skórkę i zatapiają w ciastowatej poduszce białego chleba, ludzkie błędy, nawet te największe, tracą znaczenie i jesteś skłonny wybaczyć matce nawet to, że kazała założyć Ci do szkoły krótkie spodenki" - tak mówi Nigel na początku filmu. I właśnie tosty, tak proste danie, kształtowały gust w pierwszych latach życia jego życia. Książka i film są oparte na wspomnieniach z dzieciństwa autora. Cudowna, kulinarna, autobiograficzna opowieść. Chwilami zabawna a momentami wyciskająca łzy z oczu, taki słodko-gorzki pamiętnik pokazujący Jego wielką miłość do jedzenia, którą wykazywał już będąc małym chłopcem.\nNie będę opowiadać szczegółów bo nie chcę nikomu psuć zabawy, ale polecam szczerze ten obraz a spędzicie przed ekranem miłe chwile. Na podkreślenie zasługują świetne role Heleny Bonham-Carter i Freddiego Higmore'a.\nOsobom z Warszawy podpowiem, że dzisiaj, w piątek 21 października o godzinie 16:00 w Empiku przy ulicy Marszałkowskiej 116/122 w Warszawie Nigel Slater będzie podpisywał swoje książki. Tam też oczywiście można je nabyć. Moja już opatrzona autografem :-)\nPo projekcji była chwila aby porozmawiać z Nigelem, który na co dzień jest krytykiem, autorem kilku książek kulinarnych, twórcą popularnego programu "Proste dania". Mieszka w Londynie i pisze felietony do Observera. Brytyjskie media mówią o nim, że jest skarbem narodowym. Mnie zapadnie w pamięci jako bardzo miły, ciepły człowiek. Skromny i uroczy. Opowiadał, że najbardziej lubi kuchnię domową a ważniejsze dla niego od tego co się je jest to z kim się je i nie sposób się z Nim nie zgodzić.\nna zdjęciu Nigel Slater i młodziutki aktor grający go w filmie.\nNa takie imprezy zapraszana jest śmietanka kulinarnego świata czyli krytycy, szefowie kuchni, autorzy kulinarnych książek, dziennikarze i różne osoby, które z kulinariami mają coś wspólnego więc znanych twarzy było sporo - m.in. Marta Gesler, Robert Sowa, Hanna Szymanderska,, Grzegorz Łapanowski, Piotr i Barbara Adamczewscy, Gosia Molska, Jola Słoma i Mirek Trymbulak, Malka Kafka, Joseph 'Józek' Seeletso i wielu innych - nie będę już wymieniać więcej bo wszystkich nie spamiętałam, wielu, niestety, nie znam i jeśli kogoś pominęłam to przepraszam bardzo.\nWieczór uwieńczył bankiet w przylegającej do kina "Kultura" restauracji. Były tosty, które każdy mógł opiec sobie sam. Była tarta cytrynowa - bardzo ważna pozycja filmu. Były sałatki, pieczone mięsa i ryby oraz wszelakie smakowitości, na które towarzystwo rzuciła się tak zachłannie, że w długiej kolejce trzeba było czekać żeby w ogóle na coś się załapać. Popijając cienkie winko rozmawiałam w Marcinem z Durszlaka i spóźnioną nieco Kasią Prezydentową, którą wreszcie miałam przyjemność poznać.\nSpędziłam bardzo, bardzo miły wieczór a dzisiaj wybieram się na kolejne pokazy filmowe :-)\nZdjęcia 1 i 3 pochodzą z materiałów promocyjnych Festiwalu.\nAutor: Iza Kulińska o 11:01 7 komentarze\nMałe a cieszy :-)\nPaula, właścicielka bloga Just My Delicious robiła niedawno u siebie szybki konkurs, w którym do wygrania był pojemnik ceramiczny firmy Neoflam. Spodobał się mój pomysł żeby w takim właśnie naczyniu przechowywać przygotowaną wcześniej sałatkę z serem wędzonym i kaszą\nA pojemnik poj. 950 ml ze szczelną pokrywą już jest u mnie i cieszy bardzo. Śliczne naczynie :) Dziękuję\nAutor: Iza Kulińska o 09:09 6 komentarze\nMasło jabłkowe korzenne. Mus jabłkowy\nNalewka jabłkowa. Jabłkówka korzenna\nMarynowane buraczki, cudowne w smaku !\nCiasto gruszki w czekoladzie\n▼ października (90)\nKiszona kapusta z kaszą jęczmienną\nSałatka z kindziukiem, figami i serowymi kuleczkam...\nBruschetta z pomidorem i olejem z pestek dyni\nSałatka z małych ziemniaczków, do grilla i nie tyl...\nFalbankowa zapiekanka a'la lasagne\nSałatka z ogórkami i miodowym sosem\nŚwiderki z klopsikami\nOwoce pieczone z kruszonką, bezą i różanym całuski...\nSałatka makaronowa z szynką i marynowanymi kurkami...\nZapiekanka z makaronu ryżowego z klopsikami\nSerdelki w warzywach na meksykańską nutę\nGrzyby na słodko\nSałatka z makaronu ryżowego z kurczakiem i owocami...\nZupa cukiniowa ze szmaciakiem i ryżowymi świderkam...\nPlacki ziemniaczane z burakami i sosem kurkowym na...\nSałatka w buraczanych kwiatkach\nGąsówki nagie w marynacie\nPolędwiczki w sosie różanym\nTosty z serem, figami, miechunką i kumpiakiem\nPenne rigate w sosie pomidorowo-serowym\nTosty od Zdzicha dla Celiny\nPolędwiczki w sosie z balsamiczną nutką i miechunk...\nCiasto orkiszowe z budyniem i jabłkami\nPyszna sałatka z buraka i mandarynki\nMakaron z dynią czyli wspólne pichcenie blogerek\nSerowe koszyczki z sałatką kartoflaną i kawiorem\nBuraki faszerowane z pszenicą\nTalerz kolorowych przekąsek\nRagout z makaronem razowym\nSałatka z buraczków ze śledziem\nBuraki i ziemniaki czyli różowa sałatka\nSałatka z buraków z pomarańczą i gruszką\nGrzanka z jajkiem i zielonym sosem\nMuffinki z bananem i miodem\nMałe pizze z kurkami\nZwykły, prosty biszkopt z jabłuszkami\nPstrąg z chrupiącą skórką i migdałami\nOd rana mam dobry humor :-)\nBardzo aromatyczne ptaszysko z pieczonymi dodatkam...\nJak św. Piotr siał grzyby\nCiastka grzybki z kremem\n"Grzyby" Hanny Szymanderskiej\nSchabowe kieszonki z borowikowym farszem\nKrupnik z kalafiorem\nLeszcz pieczony z grzybami\n3 Kuchnia+Food Film Fest - Niezwykła kulinarna wyp...\n3 Kuchnia+Food Film Fest - O gotowaniu i innych ma...


Makijaż ślubny, stylizacja ślubna - Bielsko Biała - Studio Paula\nStudio Paula przygotowało zestaw zabiegów służący osiągnięciu głębokiego relaksu i intensywnej pielęgnacji urody. Pod okiem profesjonalistów z dziedziny kosmetyki pielęgnacyjnej twarzy, ciała, dłoni, stóp i paznokci oraz wizażystki, zadbasz o najdrobniejsze, a zarazem najistotniejsze elementy Twojego ślubnego wizerunku.\nPakiet "Perfekcyjna Pani młoda" 900 ,-\nMikrodermabrazja Twarzy i Szyi z Maską - poprawia funkcjonowanie skóry i pomaga uporać z różnymi problemami skórnymi. Usuwa powierzchniową warstwę skóry, dzięki czemu stymuluje naturalną odbudowę nowej tkanki i poprawia kondycję skóry. Wygładza ją, regeneruje, poprawia elastyczność, spłyca drobne zmarszczki, rozjaśnia zaburzenia pigmentacyjne i przebarwienia, redukuje uszkodzenia spowodowane promieniami UV.\nZabieg Parafinowy na Dłonie - zabieg intensywnie regenerujący z peelingiem, maską regenerującą oraz maską z rozgrzanej, płynnej parafiny. Ujędrnia, głęboko nawilża i odżywia skórę oraz pielęgnuje paznokcie. Skóra dłoni staje się ona aksamitnie gładka i przyjemna w dotyku.\nZabieg Upiększający dla Twarzy Selvert - zabieg , który dobieramy do rodzaju i kondycji skóry w trakcie wizyty.\nStylizacja Oka - henna brwi i rzęs,i regulacja brwi\nmasaż relaksacyjny- całego ciała\nmakijaż ślubny Pani młodej i korekta twarzy Pana młodego\nPakiet " Ślubny Niezbędnik " - 470,-\nPeeling Kawitacyjny z maską - głębokie oczyszczanie skóry za pomocą wibracji ultradźwiękowej wzbogacone o mikromasaż, który poprawia mikrokrążenie i dotlenienie komórkowe, pobudza aktywność komórkową oraz zwiększa penetrację substancji aktywnych w głąb skóry. Oczyszcza pory i wygładza skórę, wzmacnia i uszczelnia naczynia włosowate, doskonale nawilża i stymuluje naturalne nawodnienie oraz zmiękcza naskórek. Działa kojąco i regenerująco.\nPakiet "Ślubna Odmiana " - 1060,-\nkuracja rzęs odzywka revitalash - Spektakularne wydłużenie i zagęszczenie rzęs! Twoje naturalnie piękne i zdrowe rzęsy\nAnaliza Kolorystyczna + dobór wiązanki ślubnej\nPakiet " Ostatnie minuty " - 330,-


Wrzesień 11, 2019 | Sklep z inspiracjami\nGdańsk jako miasto z dużymi możliwościami, jeżeli chodzi o szeroko rozumianą turystykę, daje do dyspozycji zainteresowanym osobom wiele opcji. Biorąc pod uwagę wizy do Rosji warto przyjrzeć się blisko temu, jak prezentuje się cały proceder ich wykonywania. Doskonałe możliwości zagwarantować może dzisiaj biuro turystyczne z Gdańska, co docenione zostało już przez wielu. Podróżujący nadzwyczaj cenią sobie wygodę, dlatego stawiają na kompleksowe usługi sprawdzonego biura podróży, które cieszy się sporą renomą na rynku.\nPosted On : Wrzesień 11, 2019 Published By : admin\nW jaki sposób podnieść popularność swojego sklepu internetowego? Zobacz co doradzają bardziej doświadczeni\nProwadzenie swojego sklepu internetowego stało się w ostatnich latach jednym ze zdecydowanie najpopularniejszych odmian działalności gospodarczej – z drugiej jednak strony trudno byłoby dziwić się temu, że decyduje się na to tak dużo różnych ludzi. W końcu internet ma w tej kwestii do zaoferowania szereg ciekawych możliwości, w związku z czym samo tylko założenie takiego sklepu jest w chwili obecnej bardzo łatwe, i nie wymaga nawet żadnego dużego wysiłku ani też znacznych wydatków.\nZdecyduj się na panele fotowoltaiczne w swoim domu, a zaoszczędzisz de facto mnóstwo kasy\nKażdy z nas lubi posiadać na koncie oszczędności, tak aby tego dokonać trzeba przede wszystkim dobrze gospodarować wypracowanymi pieniędzmi. O ile wydaje nam się, iż posiadamy z tym kłopot to wskazane byłoby, żebyśmy już dziś zastanowili się co jesteśmy w stanie zrobić w tym temacie.\nJak wybrać innego dostawcę gazu, żeby znacznie zmniejszyć opłaty za gaz?\nPolski rynek gazu ziemnego został jakiś czas temu uwolniony. Dzięki temu rynek ten zaczął być bardziej otwarty i w szczególności bardziej konkurencyjny.\nIlość przedsiębiorstw oferujących taką sprzedaż każdego miesiąca rośnie.


Aktualności - Zespół Szkolno-Przedszkolny nr 6 w Krakowie\nInformatyka w klasach IV-VIII\nW Ojcowskim Parku Narodowym\nW dniach 19.10.2021r uczniowie klas 4-6 a 20.10.2021r, klas 7 -8 odbyli wycieczkę do Ojcowskiego Parku Narodowego i Pieskowej Skały. Trasa młodych turystów rozpoczęła się w Czajowicach skąd szlakiem przez kolorowy bukowo-klonowy las dotarli przez Bramę Krakowską do Ojcowa. Zwiedzili muzeum rozpoczynając przygodę od pokazu filmów o tworzeniu się doliny Prądnika od czasów górnej jury po czasy współczesne oraz o florze i faunie Ojcowskiego PN. Zwiedzając ekspozycję mogli zapoznać się z eksponatami geologicznymi i paleontologicznymi z obszaru Parku znalezionymi przez archeologów. Zobaczyli też makiety : jaskini z stalaktytami, stalagmitami oraz stalagnatami i makietę satelitarnego widoku całego obszaru zwiedzanego przez nich terenu, oczywiście w odpowiedniej skali. W kolejnych salach mogli za pomocą stereoskopowych fotografii podziwiać grzyby, rośliny naczyniowe, krzewy i drzewa oraz bezkręgowce występujące na tym terenie. Ostatnim elementem wystawy była rekonstrukcja stanowisk występujących w Parku czyli buczyny karpackiej, naskalnej łąki i doliny z płynącym potokiem.\nPo krótkim pikniku w promieniach jesiennego słońca wędrowcy udali się na zamek w Ojcowie, który został wzniesiony już w XIV wieku przez Kazimierza Wielkiego a legenda mówi, że powstał na cześć ojca Króla czyli Władysława Łokietka stąd jego pierwotna nazwa brzmi Ociec.\nKolejnym zamkiem jaki odwiedzili uczniowie był zamek w Pieskowej Skale. Tam zwiedzali : dziedzińce, krużganki i tarasy. Dowiedzieli się, że współcześnie zamek „występował” w wielu filmach takich jak Janosik, Pierścień i Róża, Ogniem i Mieczem.\nWszyscy uczniowie z wielkim zachwytem robili pamiątkowe fotografie, a następnie po tak dużej dawce wiedzy z biologii, geografii, chemii i historii wrócili zadowoleni do Krakowa.


Przypominamy i serdecznie zapraszamy\nPowiat Bytowski realizuje projekt pn. POWIAT BYTOWSKI ZIELONYM POWIATEM. W ramach tej operacji zaplanowano szereg akcji maj±cych na celu podniesienie ¶wiadomo¶ci ekologicznej mieszkañców powiatu bytowskiego. Pozyskano na ten cel dofinansowanie w wysoko¶ci 85% kosztów zadania ze ¶rodków Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, w ramach Programu Operacyjnego „Rybactwo i Morze”.\nOperacja ta sk³ada siê z dwóch etapów.\nPierwszy polega³ na zakupie quadrocoptera (drona) z pe³nym systemem pomiarowym gazowych i py³owych zanieczyszczeñ powietrza, wraz z niezbêdnym oprogramowaniem. Bêdzie on wykorzystany do czynnej ochrony przyrody, rzek i jezior oraz w dzia³aniach na rzecz ograniczenia negatywnych skutków zmian klimatycznych na obszarze powiatu bytowskiego.\nDrugi etap, to edukacja ekologiczna. W tym etapie zamierzamy zastosowaæ ró¿ne formy przekazu, tj.:\n- 500 osób zostanie poddanych anonimowej ankietyzacji przed i po zakoñczeniu ca³ej operacji;\n- wykonamy film promuj±cy walory przyrodnicze powiatu bytowskiego;\n- wykonamy szereg gad¿etów reklamowych z logiem operacji, np. ulotkê ekologiczn±, mapê powiatu bytowskiego ze ¶cie¿kami przyrodniczymi, kubeczki, d³ugopisy, torby itp.;\n- przeprowadzimy szereg konkursów z atrakcyjnymi nagrodami. Odbêd± siê: powiatowy konkurs plastyczny pn. „SMOG – STOP” dla dzieci i m³odzie¿y w wieku od 4 do 15 lat, powiatowy konkurs fotograficzny pn. „FAUNA I FLORA POWIATU BYTOWSKIEGO” dla dzieci i m³odzie¿y w wieku od 10 do 20 lat, powiatowy konkurs ekologiczny pn. „MISTRZ EKOLOGII”;\n- zorganizujemy 6 czerwca festyn ekologiczny na dziedziñcu Zamku Bytowskiego, który zakoñczy ca³± operacjê POWIAT BYTOWSKI ZIELONYM POWIATEM.\nRozes³ali¶my ju¿ zaproszenia do przedszkoli, szkó³ podstawowych i ponadpodstawowych, aby zachêciæ do udzia³u dzieci i m³odzie¿ z ca³ego powiatu bytowskiego.\nTe wszystkie przedsiêwziêcia maj± na celu kszta³towanie w³a¶ciwej postawy cz³owieka i zwiêkszenie ¶wiadomo¶ci ekologicznej wszystkich mieszkañców powiatu bytowskiego poprzez dzia³alno¶æ edukacyjn±, informacyjn± i promocyjn±.\nDziêkujemy wszystkim za pomoc w przeprowadzeniu tej operacji i zapraszamy na festyn ekologiczny.\nOrganizator – Powiat Bytowski


Ekshumacje w Dolinie Śmierci – Archeologia Doliny Śmierci\n6 czerwca 1945 roku zawiązał się Powiatowy Komitet Uczczenia Ofiar Zbrodni Hitlerowskich w Chojnicach. Jednym z jego głównych zadań były poszukiwania miejsc niemieckich zbrodni w powiecie chojnickim, przeprowadzenie ekshumacji oraz przeniesienie szczątków ofiar na cmentarze.\nZ wykonanych ekshumacji poszczególne komisje miały obowiązek przygotować stosowne protokoły sądowo-lekarskie. Podobnie wyglądała sytuacja z poszukiwaniami na Polach Igielskich. W analizowanych aktach jednym z zachowanych dokumentów jest Protokół z odbytej ekshumacji na polach igielskich, która rozpoczęła się 21 listopada 1945 roku. Podobnie jak to było w wielu podobnych przypadkach, do prac tych zostali przymuszeni miejscowi Niemcy. Były to działania zakrojone na szeroką skalę. W dokumencie jest mowa, że epika ekshumacyjna liczyła zwykle od 38 do 65 osób. Poszukiwania prowadzono na podstawie zeznań i wskazań gospodarza Schüelkiego. Wydobyte ciała były umieszczane w trumnach. Te z kolei ustawiano przy drodze w kierunku Czartołomia. W ten sposób rodziny zamordowanych miały sposobność dokonania rozpoznania zwłok swoich bliskich. Następnie trumny z resztami ofiar były zwożone do kościoła farnego.\nNekrolog informujący o pogrzebie ofiar ekshumowanych w Dolinie Śmierci oraz wystawienie ich szczątków w chojnickiej farze w celu umożliwienia rodzinom identyfikacji bliskich (zbiory Muzeum Historyczno-Etnograficznego im. Juliana Rydzkowskiego w Chojnicach, fot D. Kobiałka).\nW protokole podane są następujące daty oraz liczby ekshumowanych ofiar:\nDnia 23.11. wydobyto 4 kobiety, 3 mężczyzn = 7 ofiar, rozpoznano 1 ofiar\nDnia 24.11. wydobyto 17 mężczyzn, rozpoznano 5 ofiar\nDnia 26.11. wydobyto 14 mężczyzn, rozpoznano 5 ofiar.\nDnia 27.11. wydobyto 6 kobiet, 11 mężczyzn, 1 dziecko, razem 18 ofiar, rozpoznano 7 ofiar\nDnia 28.11. wydobyto 3 kobiety, 17 mężczyzn, razem 20 ofiar, rozpoznano 4 ofiary\nDnia 29.11. wydobyto 15 mężczyzn, rozpoznano 3 ofiary.\nDnia 30.11 wydobyto 3 kobiety, 13 mężczyzn, razem 16 ofiar, rozpoznano 6 ofiar.\nPrace były kontynuowane 1 i 2 grudnia 1945 roku. W ich trakcie odkryto grób masowy (rów strzelecki), w których znajdowały się zwłoki pensjonariuszy Krajowych Zakładów Opieki Społecznej. Co jednak zastanawiające, wydobyto jedynie czaszki 61. ofiar. Z dokumentu wynika, że reszty ciał, czyli szczątków 157 osób nie przenoszono. Jest jedynie mowa o usypaniu symbolicznej mogiły, w której (najprawdopodobniej) zakopano także kości ludzkie. Z powyższego zestawienia wynika, że prace ekshumacyjne z 1945 roku w Dolinie Śmierci (Witki, Pola Igielskie) zakończyły się wydobyciem jedynie 167 ofiar. Z pewnością nie podjęto wszystkich kości pomordowanych. Liczba ta jest jedynie częścią ofiar, które zostały zamordowane na północnych obrzeżach Chojnic przez Niemców w pierwszych miesiącach II wojny światowej.\n8 grudnia 1945 roku odbyła się uroczysta msza oraz pochód z trumnami ofiar na specjalnie w tym celu założony cmentarz – Cmentarz Ofiar Zbrodni Hitlerowskich.\nZdjęcia z 8 grudnia 1945 roku – przeniesienie szczątek ofiar ekshumowanych w Dolinie Śmierci oraz złożenie trumien na Cmentarzu Ofiar Zbrodni Hitlerowskich w Chojnicach (zbiory prywatne M. Wawrzyniaka).\nWspółczesny stan zachowania Cmentarza Ofiar Zbrodni Hitlerowskich w Chojnicach (fot. D. Kobiałka).


Zakończyłeś już swoją edukację? Masz doświadczenie zawodowe w branży usługowej? Szukasz nowych wyzwań? Aplikuj na stanowisko zastępcy kierownika działu w jednym z naszych sklepów.\nW dowolnym momencie w ciągu roku\nSzukamy osób posiadających pierwsze doświadczenia zawodowe w sprzedaży detalicznej (najlepiej w branży modowej, sektorze usług lub tych, którzy mają za sobą praktyki w wymienionych dziedzinach). A także osób zainteresowanych modą, które potrafią pracować w zespole i lubią kontakt z klientem.\nCzekają na Ciebie odpowiedzialne zadania w nowoczesnej i dynamicznie rozwijającej się firmie.\nW P&C osoby dotychczas niezwiązane z branżą modową mają możliwość rozpoczęcia swojej kariery.\nZadania & szkolenia\nKażda osoba obejmująca stanowisko zastępcy kierownika, bez względu na posiadane doświadczenie w branży modowej, jest przygotowywana do pełnionego stanowiska.\nPlan szkoleń uzgadniamy indywidualnie – w zależności od posiadanego doświadczenia obejmuje on seminaria wewnętrzne np. z zakresu zarządzania towarem lub zasad przywództwa. Prowadzimy również szkolenia przygotowujące do pracy na konkretnym stanowisku, które trwają od 6 do 8 tygodni i są dostosowane do potrzeb osób zarządzających działem. Uzupełniamy je także o część teoretyczną, która odbywa się w Wiedniu.\nJakie powinienem posiadać kwalifikacje, aby ubiegać się o pracę w P&C?\nJeżeli chcesz ubiegać się o pracę w P&C, jest kilka elementów, na które musisz zwrócić uwagę. Posiadasz doświadczenie w sprzedaży, najlepiej w handlu detalicznym odzieżą np. jako sprzedawca lub menedżer mniejszego sklepu? Masz zmysł estetyczny i wyczucie stylu? Jesteś osobą zaangażowaną i ambitną? Potrafisz samodzielnie myśleć i działać? Jeśli odpowiedziałeś pozytywnie na większość tych pytań, to wygląda na to, że szukamy właśnie Ciebie!\nJak wyglądają szkolenia wstępne?\nIntensywne szkolenie przygotowujące do pracy trwa od 12 do 16 miesięcy. W tym czasie zyskasz doświadczenie w zakresie zarządzania zespołem i całym sklepem. Równolegle odbędziesz szkolenie w ramach kursów modułowych i seminariów.\nPo odbyciu intensywnego szkolenia przygotowującego, podejmiesz pracę jako kierownik działu oraz przejmiesz odpowiedzialność za uzyskiwane wyniki i za podlegający Ci personel. W P&C masz możliwość regularnego korzystania z oferty Akademii P&C, która pozwoli Ci nieustannie podnosić swoje kwalifikacje. Dotyczy to zarówno wiedzy teoretycznej, jak i praktycznej.\nTak. Jeżeli chcesz pracować za granicą i posiadasz odpowiednie kwalifikacje językowe, uwzględnimy to w Twoim planie rozwoju. Oczywiście zapewnimy Ci również wsparcie w formie kursów językowych oraz szkoleń dotyczących kultury danego kraju.


LECHIA Gdańsk - Zagłębie Lubin RELACJA NA ŻYWO ! 2018-09-22 RELACJA LIVE Z MECZU! Sprawdź!\nLIVE! 22 września 2018 (360 opinii)\nLechia Gdańsk zremisowała u siebie z Zagłębiem Lubin 3:3, choć do przerwy prowadziła 3:0. Klasycznym hat-trickiem popisał się Artur Sobiech, który po zmianie stron główkował jeszcze w poprzeczkę. Jednak druga połowa zdecydowanie należała do...\nWolny zamiast karnego w meczu...\nKarny dla Zagłębia Lubin w meczu z...\nMłodzi piłkarze grają w przerwie...\n12 Kuciak - 19 Fila, 25 Nalepa, 26 Augustyn, 33 Lewandowski - 35 Łukasik - 28 Paixao, 6 Kubicki, 27 Wolski, 17 Haraslin - 90 Sobiech\n30 Hładun - 2 Kopacz, 33 Guldan, 3 Balić - - 13 Pakulski, 25 Matuszczyk, 19 Jagiełło, 99 Slisz, 23 Dziwniel - 89 Tuszyński, 18 Starzyński\n46' 35 Łukasik [ICO] 16 Borysiuk\n76' 27 Wolski [ICO] 90 Sopoćko\n81' 19 Fila [ICO] 3 Nunes\n46' 23 Dziwniel [ICO] 37 Sirotov\n46' 99 Slisz [ICO] 39 Bohar\n64' 89 Tuszyński [ICO] 26 Mares\n71' Starzyński karny\nRelację obejrzało w sumie: 7592 osoby (desktop: 2680, mobilna: 4912)\nLechia dzięki remisowi jest liderem tabeli, ale w niedzielę może zostać wyprzedzona przez Jagiellonię Białystok i Piast Gliwice. Trudno także cieszyć się z punktu, skoro gospodarze prowadzili 3:0, a po przerwie przy tym wyniku Sobiech (LECHIA Gdańsk) miał jeszcze strzał w poprzeczkę. Czym końca meczu, tym Lechia słabła w oczach, a Zagłębie nacierało z coraz większym impetem. Goście zdobyli wyrównanie, a w doliczonym czasie jeszcze Kuciak (LECHIA Gdańsk) musiał bronić, by mecz zakończył się wynikiem 3:3\npo końcowym gwizdku cisza na większości trybun, a co bardziej niecierpliwy gwiżdżą. Lechia zremisowała, choć po pierwszej połowie wydawało się, że jedyną niewiadomą są rozmiary końcowego zwycięstwa biało-zielonych\nKONIEC MECZU. REMIS 3:3 W GDAŃSKU\ni kolejny róg dla Zagłębia\nKuciak (LECHIA Gdańsk) ratuje Lechię przed porażką. Wybija na róg piłkę po strzale Sirotowa (Zagłębie Lubin)\ndaje jednak sygnał do wznowienia gry, a zatem remis\npiłka ustawiona na środku, ale sędzia czeka jeszcze na podpowiedź VAR\n[3:3] Zagłębie Lubin STRZELA GOLA! Zdobywcą bramki Mares. Po dośrodkowaniu z rogu Starzyńskiego pierwszy strzał gości zablokował Augustyn, ale nie zdołał wybić piłki. Przejął ją Mares i skierował do siatki\nodpowiedź Zagłębia i róg\nHaraslin (LECHIA Gdańsk) miał pojedynek jeden na jeden z obrońcą, a następnie już tylko bramkarza, ale nie udał mu się drybling i piłkę przejął Hładun (Zagłębie Lubin)\nKuciak (LECHIA Gdańsk) złapał piłkę po dośrodkowaniu Starzyńskiego (Zagłębie Lubin) z wolnego\ni głośne "Lechia Gdańsk", gdy gospodarzom uda się przejąć piłkę\ngwizdy z trybun, gdy Zagłębie prowadzi atak pozycyjny\nniecelny strzał z wolnego Borysiuka (LECHIA Gdańsk)\nsędzia zmienił decyzję. Tylko wolny sprzed pola karnego dla Lechii\nŻółtą kartką został ukarany Balić (Zagłębie Lubin) za zagranie ręką\nsędzia znów idzie skonsultować się z VAR. Ręka była ewidentna, a zatem chodzi o to, czy zagranie było w polu karnym, czy poza nim\nkarny dla Lechii. Balić (Zagłębie Lubin) zatrzymał piłkę ręką, gdy mijał go Paixao (LECHIA Gdańsk)\nroszada na prawej obronie Lechii\nprzywoływany z rozgrzewki Nunes\nLECHIA Gdańsk przeprowadza drugą zmianę. Boisko opuszcza Wolski, w jego miejsce wchodzi Sopoćko.\nzablokowane strzały Haraslina (LECHIA Gdańsk) i Borysiuka (LECHIA Gdańsk)\nnadal ataki gości. Dobre wyjście z bramki Kuciaka (LECHIA Gdańsk), który przejął piłkę\nwsparcie kibiców. Skandowanie "Lechia", a po chwili "Lechia gol"\n[3:2] Zagłębie Lubin STRZELA GOLA! Zdobywcą bramki Starzyński z karnego. Zmylony Kuciak. Goście zdobyli kontaktowe trafienie\n"Dusan Kuciak" - skandują kibice\nsędzia dyktuje karnego dla Zagłębia\njednak arbiter nie wznawia gry, wreszcie pokazuje, że idzie skonsultować się z VAR\npiłkarze Zagłębia domagali się odgwizdania ręki w polu karnym Lechii po zagraniu Augustyna (LECHIA Gdańsk). Sęzia odesłał ich z kwitkiem\nZagłębie Lubin przeprowadza ostatnią zmianę, wymieniając napastnika. Boisko opuszcza Tuszyński, w jego miejsce wchodzi Mares.\nKuciak (LECHIA Gdańsk) broni kolejny strzał Bohara (Zagłębie Lubin)\nHaraslin (LECHIA Gdańsk) pada w polu karnym, ale sędzia nie gwiżdże i chyba miał rację\n[3:1] Zagłębie Lubin STRZELA GOLA! Zdobywcą bramki Bohar. Starzyński wygrał pojedynek z Nalepą, który się przewrócił. W polu karnym Starzyński wycofał piłkę, a nadbiegający Bohar uderzył z pierwszej piłki nie do obrony\nŻółtą kartką został ukarany Pakulski (Zagłębie Lubin) po faulu na Haraslinie\npo rogu Starzyńskiego (Zagłębie Lubin) bez zagrożenia dla Lechii\nto pierwszy celny strzał gości w tym spotkaniu\nKuciak (LECHIA Gdańsk) na róg wybił piłkę po strzale z wolnego Starzyńskiego (Zagłębie Lubin)\nwolny dla Zagłębia około 30 metrów od bramki Lechii\nteraz wrzutki ze strony Lechii, goście, choć niekiedy niepewnie, to wybijają te piłki\nLechia umiejętnie broni się przed dwoma dośrodkowaniami z wolnych Starzyńskiego (Zagłębie Lubin)\npoprzeczka ratuje Zagłębie po główce Sobiecha (LECHIA Gdańsk)\nŻółtą kartką został ukarany Matuszczyk (Zagłębie Lubin) po faulu na Wolskim\nspokojny początek drugiej połowy, na razie bez spięć podbramkowych\nZagłębie Lubin przeprowadza też drugą zmianę w przerwie. Boisko opuszcza Slisz, w jego miejsce wchodzi Bohar.\nZagłębie Lubin przeprowadza zmianę. Boisko opuszcza Dziwniel, w jego miejsce wchodzi Sirotov.\nLECHIA Gdańsk przeprowadza zmianę. Boisko opuszcza Łukasik, w jego miejsce wchodzi Borysiuk.\nw przerwie zmiany w obu drużynach\nw przerwa także ogłoszenie przedłużenie umowy sponsorskiej Lechii oraz firmy Cekol. Ta współpraca trwa od 4 lat\nOficjalna frekwencja - 11 371\nw przerwie boisko Stadionu Energa należy do młodych piłkarzy Akademii Lechii Gdańsk, który rozgrywają mecze na małe bramki\nLechia "zniszczyła" Zagłębie do przerwy. Strzeliła trzy gole, a rywalom nie pozwoliła oddać nawet jednego uderzenia w kierunku własnej bramki! Dwa rogi to na razie cała ofensywna zdobycz gości.\nDla Sobiecha (LECHIA Gdańsk) to pierwsze gole w ekstraklasie od 10 maja 2011 roku. Łącznie w 73. spotkaniach ligowych zdobył ich 24.\nKONIEC PIERWSZEJ POŁOWY. LECHIA PROWADZI AŻ 3:0 PO HAT-TRICKU SOBIECHA\n"Lechijko, dobij.... (i tu niecenzuralnie)" - z trybun\nniewiele brakowało, aby piłka po zagraniu Kubickiego (LECHIA Gdańsk) dotarła do Sobiecha (LECHIA Gdańsk), który był w polu bramowym\ndobry wślizg Nalepy (LECHIA Gdańsk). Przerwał akcję Pakulskiego (Zagłębie Lubin)\nHładun (Zagłębie Lubin) złapał piłkę po wrzutce Wolskiego (LECHIA Gdańsk) z narożnika boiska\npo dośrodkowaniu z wolnego Wolskiego (LECHIA Gdańsk) piłka wybita na róg\ngdy tylko Lechia przyspieszy, jest zagrożenie pod bramką Zagłębia, bądź przed własnym polem karnym goście ratują się faulami jak i teraz\ntym razem Wolski (LECHIA Gdańsk) po ziemi z rogu i prosto pod nogi rywala\npo dośrodkowaniu z rogu Wolskiego (LECHIA Gdańsk) Haraslin (LECHIA Gdańsk) dryblował w polu karnym, ale gdy zdecydował się na strzał, został zablokowany. Kolejny róg\nFila (LECHIA Gdańsk) wywalczył róg\nŻółtą kartką został ukarany Lewandowski (LECHIA Gdańsk) po faulu na Pakulskim\nZagłębie broni się przed dośrodkowaniem Wolskiego (LECHIA Gdańsk) z wolnego, a poprawka Haraslina (LECHIA Gdańsk) zbyt mocna\nHaraslin (LECHIA Gdańsk) faulowany niedaleko narożnika boiska\ndobra interwencja Augustyna (LECHIA Gdańsk), który nie pozwolił minąć się, ani dośrodkować Starzyńskiemu (Zagłębie Lubin)\nróg dla Zagłębia, ale bez zagrożenia dla Lechii po dośrodkowaniu Starzyńskiego (Zagłębie Lubin)\nrace dogasają, a jednocześnie słychać wulgarne okrzyki pod adresem prezesa Lechii\nspiker apeluje do kibiców o wygaszenie race, a także by nie rzucano ich na boisko\nsędzia przerwał grę ze względu na zadymienie boiska\ncoraz większy dym w polu karnym Zagłębia. To za tą bramką odpalona pirotechnika\nspiker apeluje, aby nie rzucać środków pirotechnicznych na murawę\nklasyczny hat-trick Sobiecha (LECHIA Gdańsk), trzy gole w jednej połowie, które nie zostały przedzielone trafieniem żadnego innego piłkarza\n[3:0] LECHIA Gdańsk STRZELA GOLA! Zdobywcą bramki Sobiech. Wolski przerzucił piłkę nad defensorami rywali, uderzył Kubicki. Guldan czekał aż piłka trafi do niego, ale przed nim "wyrósł" Sobiech, włożył nogę i jest gol\nna razie w tym meczu tylko 2 strzały, oba należały do Lechii i przyniosły 2 gole Sobiechowi (LECHIA Gdańsk)\ndobry pressing, daleko od własnej bramki uniemożliwia Zagłębiu rozegranie składnej akcji\nprzy tym śpiewy: "Lechia lidera ma"\nsektorów z nr 12 na trybunie dopingowej\nprzypomnijmy, że wygrana Lechii, bez względu na niedzielno-poniedziałkkowe mecze 9. kolejki, da gdańszczanom powrót na pozycję lidera\n[2:0] LECHIA Gdańsk STRZELA GOLA! Zdobywcą bramki Sobiech. Tym razem lewym skrzydłem Haraslin wymanewrował obronę rywali, a gdy dobiegł do końcowej linii piłki wycofał, a nadbiegający Sobiech dopełnił formalności\nzdobycie prowadzenia zmienia obraz gry. Teraz Zagłębie zmuszone do ataku pozycyjnego, a Lechia może poczekać na kontry. Do strzelenia gola przez gospodarzy scenariusz był odwrotny\nkolejny atak prawym skrzydłem Lechii, ale tym razem obrońcy Zagłębia nie dopuścili, by piłka dotarła do Sobiecha (LECHIA Gdańsk)\ndla Sobiecha (LECHIA Gdańsk) to debiutancki gol w Lechii\n[1:0] LECHIA Gdańsk STRZELA GOLA! Zdobywcą bramki Sobiech. Z prawego skrzydła dośrodkował Paixao, piłkę przedłużył Kubicki, a Sobiech z pola bramowego wepchnął piłkę do siatki\nudany drybling Wolskiego (LECHIA Gdańsk), minął dwóch rywali i przekazał piłkę do Kubickiego (LECHIA Gdańsk). Ten zagrał prostopadłe podanie w pole karne, ale zbyt mocne. Hładun (Zagłębie Lubin) przejął futbolówkę\nŁukasik (LECHIA Gdańsk) wrócił na boisko\nZagłębie zaatakowało, stara się wykorzystać przewagę jednego zawodnika\nŁukasik (LECHIA Gdańsk) na razie poza boiskiem, Lechia w "10"\npomocy medycznej wymaga Łukasik (LECHIA Gdańsk), który ucierpiał w zderzeniu z... Lewandowskim (LECHIA Gdańsk)\npierwsze minuty na połowie Zagłębia, ale dość daleko od bramki rywali\nZagłębie w ustawieniu z trójką obrońców, których wspierać będą wahadłowi: Pakulski i Dziwniel\no frekwencji, jak zawsze na tym stadionie, poinformujemy w przerwie meczu, gdyż wówczas ogłaszane są oficjalne dane\npiłkarze na prezentacji. Lechia biało-zielone koszulki i białe spodenki. Zagłębie całe pomarańczowe stroje\nw "11" Zagłębia Tuszyński (Zagłębie Lubin), który był piłkarzem Lechii w latach 2012-14 z przerwą na wypożyczenie na jedną rundę do Sandecji. Na ławce zaś Matras, piłkarz biało-zielonych jesienią ubiegłego roku\nprzedstawianie składów przez spikera. Zgodnie z tradycją tego sezonu na murawie ustawieni młodzi piłkarze Lechii na pozycjach zawodników, którzy za chwilę wyjdą do gry\nna meczu nie będą obecni kibice gości, którzy mają zakaz wyjazdowy\nława rezerwowych Zagłębia: 29 Leciejewski, 8 Poręba, 14 Janoszka, 26 Mares, 28 Matras, 37 Sirotov, 39 Bohar\nZagłębie, mimo że w ostatniej kolejce wygrało ze Śląskiem 4:0, dokonuje trzech zmian w składzie. Nowi zawodnicy w porównaniu z derbami to: Pakulski (Zagłębie Lubin), Slisz (Zagłębie Lubin) i Kopacz (Zagłębie Lubin)\nławka rezerwowych Lechii: 1 Alomerović, 3 Nunes, 4 Chrzanowski, 11 Michalak, 16 Borysiuk, 18 Arak, 80 Sopoćko\nponadto wracają do "11" Haraslin (LECHIA Gdańsk) i Augustyn (LECHIA Gdańsk)\njeszcze większą niespodzianką jest obecność na lewej obronie Lewandowskiego (LECHIA Gdańsk)\nmile zaskoczony może być Wolski (LECHIA Gdańsk), dla którego będzie to pierwszy mecz w ekstraklasie od lutego. Pomocnik liczył na kila minut, a dostaje miejsce w pierwszym składzie\nRAFAŁ WOLSKI PO PÓŁROCZNEJ PRZERWIE WRACA DO EKSTRAKLASY. PRZECZYTAJ WYWIAD Z POMOCNIKIEM\ndwie roszady wymuszone kartkami\nLECHIA WYKARTKOWANA. SPRAWDŹ, KTO MÓGŁ ZASTĄPIĆ LIPSKIEGO I MLADENOVICIA?\nw porównaniu z meczem z Wisłą, zakończonym pierwszą porażką w tym sezonie Lechii, szkoleniowiec dokonał czterech zmian w "11"\nWISŁA - LECHIA 5:2. PRZECZYTAJ RELACJĘ ORAZ WYSTAW OCENY GDAŃSKIM PIŁKARZOM I TRENEROWI PO MECZU W KRAKOWIE\nDla trenera Stokowca mecz sentymentalny, gdyż 3,5 roku pracował w Zagłębiu, choć sam szkoleniowiec tak na to starał się nie patrzyć\nPRZECZYTAJ CO TRENER STOKOWIEC MÓWIŁ PRZED MECZEM\nPiłkarze Lechii Gdańsk stoją przed szansą powrotu na pozycję lidera. Na pewno zdobędą 1. miejsce, jeśli wygrają z Zagłębiem Lubin, a przy remisie uzależnieni będą od wyników niedzielnych meczów Jagiellonii Białystok i Piasta Gliwice. Zapraszamy na bezpośrednią relację ze Stadionu Energa w sobotę od godziny 17:45.\nTen klub to porażka .\nmam ich dość... Lehi.j.i. oczywizda!\nJak to możliwe, że Starzyński\nnie gra w reprezentacji...?\njak mozna było to zremisowac\nzero gry w 2 połowie\nSobiech, dzięki, super mecz.\ndrużyna bez obrony to Lechia\nzdobądźcie jeszcze 8 punktów i pogadamy planktonie arkowy\ndo d*py ta gra , za duzo imprezuja i nie ma kondycji\nCo za cieniasy. Taktyka rodem z Nawałaki. Korzystny wynik więc bronimy. I takie są efekty\nLechia nie ma jeszcze optymalnego składu.\nAle jest na dobrej drodze...\ntaki dobry ten nasz Kuciak...i co...\nObronę powinni w Gdyni ćwiczyć mośki\nTe informacje są nic nie warte.Nie podajecie w jakich okolicznościach Lechia traci bramki.\nwstyd i hańba na całą polske\nByło Jest i Będzie Wielkie Zagłębie\ntych pkt zabraknie\nale was tu dziś przywiało. Kto liderem jest?


wentylacja - wiadomości na portalu Odpylanie.info\nCzy chodziło Tobie o wentylacyjno ?\nNiektóre osoby mylą pojęcia rekuperacji i klimatyzacji. W jednym i w drugim przypadku mamy do czynienia z obróbką powietrza znajdującego się w pomieszczeniach i uzyskaniem komfortu termicznego. Niemniej jednak rekuperacja pozwala...\nOkap, pochłaniacz czy kratka wentylacyjna?\nW pomieszczeniach, w których panuje wilgoć, warto zadać o odpowiednią wentylację. Kiedy wolno zaminować okap z wyciągiem? W jakiej sytuacji lepiej sprawdzi się pochłaniacz powietrza? A może wystarczy zwykła kartka wentylacyjna?\nWentylacja mechaniczna z rekuperatorem - co warto wiedzieć?\nWentylacja domu może być wykonana w systemie grawitacyjnym lub mechanicznym. Obecnie coraz większą popularnością cieszy się system wentylacji połączony z rekuperacją.\nDom bezpieczny przed smogiem\nAlarmy smogowe docierają do nas ostatnimi tygodniami niemal bez końca. Stężenie szkodliwych pyłów w powietrzu zdaje się niemal rosnąć z każdym dniem, a eksperci od zdrowia przestrzegają przed przebywaniem poza domem. Czy jednak w obrębie...\nSkuteczny odciąg zanieczyszczonego powietrza to problem wielu zakładów produkcyjnych.\nSystem Push-Pull został stworzony do utrzymania czystego powietrza w środowisku pracy. Stanowi on jedno ze skutecznych rozwiązań problemu pyłów wewnątrz hal spawalniczych.\nErgonomiczne metody ochrony personelu\nPersonel pracujący przy produkcji, gdzie wykorzystywane są techniki spawania, napawania, natryskiwania, jak i procesy im towarzyszące takie jak cięcie, szlifowanie jest szczególnie narażony na zagrożenia, jakie podczas tych prac...\nWentylacja spawalni - podstawy prawne i wymagania.\nWymagania jakie stawiane są przy pracach spawalniczych obejmujących spawanie, napawanie, lutowanie, zgrzewanie i cięcie termiczne metali oraz tworzyw termoplastycznych określa Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 27.04.2000r. w sprawie...\nFiltrowentylacja – korzyści energetyczne\nStosowanie filtracji pyłowej w wentylacji stanowiskowej, ogólnej czy w systemach wyporowych push-pull przy recyrkulacji powietrza po jego filtracji w stosunku do systemów wywiewu powietrza zużytego oraz nawiewu powietrza świeżego...\nEmisja pyłów powstających w procesach technologicznych jest jednym z poważniejszych problemów stwarzających zagrożenie dla osób przebywających w ich otoczeniu.


Zmorokrwisty węgorz | Jak Wytresować Smoka Wiki | Fandom\nw: Zwierzęta, Jedzenie, Ryby\nZmorokrwisty węgorz (ang. Bloodvein eel) — jedna z poznanych odmian węgorzy, zamieszkująca słodkie wody Archipelagu.\nPodobnie jak inne odmiany, zmorokrwiste węgorze są długie i posiadają jedynie dwie niewielkie płetwy blisko głowy. Poruszają się w wodzie dzięki falistym ruchom ciała i spłaszczonemu ogonowi. Mają stosunkowo małe czarne oczy, osadzone blisko nosa. Ich ciało jest ciemne, upstrzone licznymi czerwonymi cętkami. Odmiana ta jest bardzo agresywna, skłonna atakować smoki i ludzi.\nZmorokrwiste węgorze zamieszkują słodkie wody Wyspy Węgorzy.\nZmorokrwisty węgorz jest jednym ze składników potrzebnych do stworzenia antidotum na węgorzą grypę.\nAgresywny smok po zjedzeniu zmorokrwistego węgorza\nTa odmiana węgorza wykazuje szczególnie negatywne działanie na smoki. Po zjedzeniu nawet małego fragmentu ryby zwierzę od razu choruje. Obrazy, które widzi, stają się zniekształcone. Słuch i węch wyostrzają się do tego stopnia, że nadmiar bodźców płoszy chorego smoka. Wzrasta również jego siła ognia. Antidotum na tę chorobę przyrządza się z kilku składników pochodzenia roślinnego.\nJedynym gatunkiem, u którego zmorokrwisty węgorz nie wywołuje przykrych konsekwencji, jest Tajfumerang. Smok żywi się tą odmianą, gdyż powoduje ona znaczną poprawę umiejętności bojowych oraz wzrost siły. Po spożyciu węgorzy staje się on również bardzo drażliwy i agresywny, często nie może zapanować nad gwałtownymi odruchami.\nW odcinku Efekt węgorza na Berk panuje epidemia węgorzej grypy. Aby sporządzić antidotum, jeźdźcy oprócz ziół potrzebują także zmorokrwistego węgorza. Gothi jako miejsce pozyskania tej odmiany wskazuje im Wyspę Węgorzy. Czkawka decyduje się polecieć tam w pojedynkę. Po przybyciu na miejsce próbuje złowić jedną z pływających w strumieniu ryb, ale węgorz wciąga go do wody. Szczerbatek, ratując swojego jeźdźca przed atakiem całego stada, połyka fragment węgorza, przez co choruje – staje się agresywny i niebezpieczny.\nNa wyspę przylatuje Śledzik, wysłany po Czkawkę i składniki. Podczas gdy Haddock próbuje zwabić swojego szalejącego wierzchowca w pułapkę, Ingerman zajmuje się jednym z Tajfumerangów. Odkrywa przy tym, że smoki tego gatunku są w stanie zregenerować siły oraz odnowić limit splunięć poprzez zjedzenie węgorzy. Po przepędzeniu Tajfumeraga i schwytaniu Szczerbatka Śledzik sporządza antidotum, dzięki któremu udaje się wyleczyć Nocną Furię.


Scena sprzed kilku tygodni. Lili żegna się z X i płacze.\nX: Lili, nie płacz, zobaczymy się jutro.\nJa (najeżona): Dlaczego tak mówisz? Przecież jeszcze długo się nie spotkacie.\nX: Oj, przecież zaraz zapomni.\nTa sytuacja zwróciła moją uwagę na jeden ważny problem. Otóż często nie traktujemy dziecka poważnie. A co za tym idzie, nie jesteśmy wobec niego szczerzy. I nie mam na myśli jakiegoś wielkiego kłamstwa (choć i takie się zdarzają), lecz małe kłamstewka, które wchodzą nam w krew, bo ułatwiają życie. Dziecko płacze na placu zabaw, bo nie chce wracać do domu. Mówimy: „Wrócimy tu jutro”, wiedząc, że jutro wyjeżdżamy i żaden plac zabaw nie wchodzi w grę. Albo: „Nie płacz, to nie będzie bolało”, gdy dziecko będzie miało pobieraną krew.\nZdaję sobie sprawę, że nie mamy złych intencji. No przecież nie chcemy, by dziecko było smutne. A taka obietnica czy zapewnienie może rozświetlić zasmarkany nosek. Ktoś powie, że takie małe dziecko (piszę na przykładzie mojej dwulatki) nie ma poczucia czasu i nie skojarzy, że to jutro to jest dziś i miał być plac zabaw. Ok, nawet jeśli nie skojarzy (choć szczerze wątpię – pamięć mojego dziecka mnie zaskakuje/przeraża), to w rodzicu wytwarza bezkarność wobec mówienia nieprawdy. Skoro jesteśmy w stanie okłamać (nie bójmy się tego słowa) dwulatka, to dlaczego nie zrobimy tego później, gdy będzie miało pięć czy dziesięć lat…?\nI nie zrozumcie mnie źle – nie zamierzam nikogo oskarżać o kłamstwo i wytykać błędów. Sama zauważam, jak łatwo wpaść w pułapkę mówienia nie całkiem prawdy, przy jednoczesnym usprawiedliwianiu się. Łapię się jednak na tym i staram poprawiać moje myśli i zachowanie, by nie zacząć popełniać większych i bardziej brzemiennych w skutkach błędów. I tak sobie myślę, że skoro już musimy do czegoś dziecko przekonać, to zostawmy sobie furtkę. Mówmy: „Przyjdziemy jutro, jeśli wystarczy nam czasu”; „Poboli Cię tylko przez chwilkę”; „Przyjdę do Ciebie, jak tylko skończę zmywać naczynia” (zamiast: „Już idę”, gdy przed nami pełen zlew). Wtedy pozostaniemy w szczerości przed dzieckiem i przed samym sobą.\nTo wiąże się z konsekwencją. Jeśli mówimy: „Jeszcze tylko jedna książeczka i gasimy światło”, a potem na usilne prośby dziecka ulegamy, to ostatecznie zaburzamy jego poczucie bezpieczeństwa. Dlatego tak ważna jest odpowiedzialność za swoje słowa. Pamiętam, jak byłam kiedyś z Lili na dworze, była piękna pogoda i chciałam spędzić w parku dłuższy czas. Wtedy mała zaczęła być nieposłuszna, a ja, niewiele myśląc, powiedziałam: „Zrobisz tak jeszcze raz i wracamy do domu”. Zrobiła. Wróciłyśmy. Zła byłam na siebie bardzo, bo nie chciałam wracać. Cieszę się, że konsekwencja wygrała, ale nauczyłam się stawiać przemyślane warunki.\nJest jeszcze jedna ważna kwestia w tym temacie. Niektórzy uważają, że jeśli dziecko czeka coś trudnego, to lepiej wziąć je z zaskoczenia. Usłyszałam kiedyś: „Nie mów jej, że będzie teraz spać. Będzie się buntować”… A ja dostrzegam całkowicie odmienną zależność: Jeśli dziecko jest przygotowane na to, co go czeka i opisze się to, dostosowując do jego możliwości poznawczych, zniesie trudną sytuację dużo łatwiej. Dobrym przykładem są nasze ostatnie wizyty u lekarza. Przed bilansem dwulatka powiedziałam Lili, że pani będzie słuchać serduszka, mierzyć, ważyć, oglądać gardełko. Mała podekscytowana weszła do gabinetu, dała się zbadać, otworzyła usta z głośnym „Aaaa” i ani razu się nie zbuntowała. Pani doktor była pod wrażeniem. Następnego dnia robiłyśmy ogólne badania laboratoryjne. Tłumaczyłam, że trochę zaboli, że pani wbije igiełkę, ale musimy zbadać krew. Lili od rana mówiła: „pani, klew, siusiu” (na nocnik poszła też chętnie, wiedząc, że to do badania). Mam porównanie do poprzednich ukłuć, kiedy to szłyśmy właśnie z zaskoczenia i Lili płakała już przy wejściu do przychodni, bo wiedziała, że coś się będzie działo, ale nie wiedziała co i to CO okazało się straszne i bolesne. Tym razem zafascynowana patrzyła jak pani laborantka pobrała krew i zapłakała na pięć sekund, jak igła była już w rączce. Po wszystkim przyjęła dzielnopacjentowe naklejki i bez żadnej urazy pomachała pani.\nKtoś może powiedzieć, że przesadzam. Wciąż jednak uważam, że to nie chodzi tylko o dziecko, ale o naszą postawę. Jeśli chcemy, żeby nasze dziecko wyrosło na uczciwego człowieka, już od początku musi widzieć w nas prawdę i konsekwencję. To da mu solidne podstawy do tego, by nie używać półprawdy (czy coś takiego w ogóle istnieje), ale umieć zmierzyć się z rzeczywistością.\nTagged kłamstwa, konsekwencja