Opowiadanie o zespole Panik |\nOpowiadanie o zespole Panik\nOpublikowano 1 grudnia 2009 Autor: Nicky\nwybaczcie ale jestem zmuszona zawiesić bloga. nie dam rady prowadzić dwóch opowiadań naraz… Jednak to, że teraz tego bloga zawieszam nie oznacza, że tutaj nie wrócę. Zamierzam dokończyć to opowiadanie, które zaczęłam. Dam jeszcze o sobie znać, a tym czasem zapraszam do przeczytania mojego poprzedniego opowiadania (w archiwum można je z łatwością znaleźć). Dziękuję za tak liczne komentarze i przede wszystkim tym, którzy tego bloga czytają, zaglądają do niego i śledzą dodawane notki. Dzięki Wam jeszcze ten blog jakoś „żyje” chociaż być może czasami może się wydawać, że jest inaczej. Pozdrawiam Was i do zobaczenia przy następnej notce.\nHilf Mir – Rozdział 1\nOpublikowano 14 września 2009 Autor: Nicky\nBez żadnych zbędnych słów pierwszy rozdział nowego opowiadania… Mam nadzieję, że jednak komuś się spodoba. Czekam na opinię, bo jestem ciekawa czy mój nowy pomysł przypadł komuś do gustu Sama jeszcze nie wiem, co o tym sądzić Będzie trochę mrocznie, więc proszę się nie dziwić To tyle. Miłego!\nCzarne chmury przysłoniły całe niebo, niedawno błękitne i przejrzyste. Słońce czerwonymi promieniami próbowało przebić się przez grube obłoki, jednak bez skutku. Porywisty wiatr zaczął szaleć zamiatając wszystko po drodze. Fale na morzu powiększały się z minutę na minutę coraz bardziej, zatapiając plażę aż po wydmy. Zaczął się sztorm. W powietrzu nie było ani jednego żywego stworzenia.\nCzarnowłosy chłopak opatulony po samą szyję grubym, czarnym płaszczem stał i patrzył na rozpoczynające się szaleństwo w wykonaniu nieokiełznanej wody. Łzy cisnęły się do oczu jednak skutecznie udawało mu się je powstrzymać. Miał kompletny mętlik w głowie. Ostatnio zbyt dużo się wydarzyło.Teraz stał tutaj podczas rozpoczynającego się sztormu i starał się odnaleźć sens swojego istnienia, które dzisiaj utracił. Nie wiedział już, co ze sobą zrobić.\nNa nosie poczuł pierwszą kroplę deszczu i po chwili jasny promień błyskawicy przeszył niebo na pół, oświetlając na chwilę okolicę. Rozpętała się wichura,co wcale chłopaka nie ruszyło z miejsca. Wręcz przeciwnie, cieszył się, że nawet pogoda jest teraz rozwścieczona.\nDoskonale pasowała do jego nastroju,ponieważ w tej chwili czuł smutek zmieszany z wściekłością.Lepszej chwili na przemyślenia nie mógł sobie wymarzyć.\nNagle jednak aż drgnął kiedy w kieszeni komórka mu zawibrowała. Znowu dzwonił Timo. Mimo, że rozum podpowiadał mu aby odebrać telefon, serce nie pozwalało.Wszystko przez to, że bał się teraz odezwać do przyjaciela i spojrzeć prawdzie w oczy. Chciał być sam, rozmowa z Timo lub kimkolwiek była teraz ostatnią rzeczą na jaką miał ochotę.Dlatego pozwolił komórce dalej wibrować dopóki się nie uspokoiła. Trzeba było przyznać, że Timo jak chciał to potrafił być uparty. Być może to było powodem dla jakiego chłopak po chwili wyłączył telefon żeby już więcej nie dawał o sobie znać.\nSpojrzał przed siebie i opatulił się płaszczem jeszcze szczelniej niż poprzednio. Warga mu zadrgała i mimowolnie się rozpłakał.\n- I co? Odbiera? – usłyszał za swoimi plecami głos zaniepokojonego Franka.\n- Nie… Nawet nie wciska czerwonej słuchawki… Boję się, że po prostu coś mu się stało,albo sam sobie coś zrobił… już bym wolał, żeby przerywał połączenie… Ale on nawet tego nie robi… Dlatego nawet nie wiem czy coś się nie stało… – miotał się Timo.\nZłapał się za głowę i usiadł powoli na łóżku Davida. Franky po chwili siedział już obok niego i pokrzepiająco klepał go ręką po ramieniu.\n- Może chce pobyć sam… -powiedział cicho.\nSam martwił się o przyjaciela, jednak teraz byli bezradni. Nie wiedzieli gdzie się znajduje, ani co zamierza robić. Mogli teraz siedzieć i czekać albo ganiać za nim po całym mieście, co uczynili już dziś rano… Niestety bezskutecznie.\nNagle usłyszeli obaj trzask drzwi i poderwali się z miejsc. Timo pobiegł w stronę hałasu z nadzieją, że jednak wrócił. Kiedy zobaczył przemokniętego od stóp do głowy Jana tylko zrobił skwaszoną minę i podszedł do okna w kuchni. Na dworze szalała istna wichura. Co chwilę było słychać potężne grzmoty, ludziom łamało parasolki, pojedyncze śmieci w postaci pustych, plastikowych butelek oraz papierów walały się po chodnikach i ulicach, pchane przez gwałtowne podmuchy wiatru. W samochodach włączały się alarmy ilekroć potężny odgłos błyskawic rozlegał się echem po okolicy.\nTimo coraz bardziej był przerażony. Po głowie chodziły mu najbardziej krwawe i pesymistyczne scenariusze dalszego życia Davida wśród wichury.Miał ochotę teraz wyjść z domu i odnaleźć pewne dwie osoby odpowiedzialne za zniknięcie jego przyjaciela. A potem…\n- Timo? Słyszysz mnie? -Jan wyrwał go z zamyślenia.\n- Samochód Davida…Widziałem go na parkingu obok baru na plaży… – popatrzył na niego i zmrużył oczy.\n- Jan, nie pora na żarty…- wkurzył się raper.\n- Ale ja nie żartuję. -odpowiedział i wyjął piwo z lodówki.\n- Wiesz…wydaje mi się, że jakoś zniknięcie Davida nie bardzo cię obchodzi… Wręcz spływa to po tobie. – odparł Timo wkurzony już do białej gorączki,widząc piwo w ręku kumpla.\n- To źle ci się wydaje.Szukałem go w ulewie dwie godziny. A teraz muszę wypić grzane piwo, bo się przeziębię. Jak już i to wykonam zamierzam zadzwonić na policję. – odpowiedział Jan z przekąsem. – I wybacz jeżeli mówię to obojętnym tonem, ale jestem już zmęczony. Dostałem kataru i jedyne o czym teraz marzę to ciepły koc! – Jan podniósł głos jednak po chwili zamilkł widząc zrozpaczoną minę Timo.\nFranky, który się temu wciąż przyglądał tylko pokiwał głową z rezygnacją.\n- Przepraszam. Ja po prostu nienawidzę czuć się bezsilny… – szepnął raper i poczłapał w stronę jego pokoju, który zazwyczaj dzielił z gitarzystą.\n- Chyba trochę za ostro…- mruknął Jan i spojrzał bezradnie na Franka. Tamten tylko spuścił wzrok i obaj skierowali się w stronę pokoju wspólnego.\nCzarnowłosy ledwo zdołał opanować emocje. W pewnej chwili zabrakło mu tchu, dlatego postanowił się uspokoić. Jeszcze chwila, a udusi się własnymi łzami. Nie chciał dać tym dwojgu ludziom, którzy go skrzywdzili takiej satysfakcji. Ułoży sobie jakoś życie i będzie szczęśliwy.Wstał z mokrego pisaku, na który opadł wcześniej płacząc i aż zaklął z bólu. Oczy zaczęły piec, w dodatku silny wiatr sypał w nie jeszcze piachem. Sztorm rozhulał się na dobre. Chłopak zaczął rozglądać się po plaży, a jego wzrok przykuł nagle kruczoczarny koń.\n„Skąd do jasnej, nie powiem brzydko co, się tutaj wziął ten koń?” – pomyślał.\nKiedy się przyjrzał dokładniej zauważył drobną sylwetkę dziewczyny, której włosy koloru sierści konia, wiatr targał na wszystkie strony. Galopowała na swoim rumaku w szaleńczym tempie przez końce fal, przez co kopyta konia rozbryzgiwały wodę na wszystkie strony. David zrobił przerażoną i jednocześnie zafascynowaną minę. Ta dziewczyna naprawdę musiała być szalona żeby wybrać się na przejażdżkę na koniu po dzikiej plaży w sztorm, który był najmocniejszym tej jesieni. Stał osłupiały przyglądając się tej scenie. Udało mu się także zauważyć, że dziewczyna była ubrana w czarną sukienkę. Ilekroć jednak zaświecił piorun na niebie, ubranie dziewczyny lśniło niebieskim blaskiem. Niestety nie potrafił dostrzec wyrazu jej twarzy, ale potrafił sobie go wyobrazić.Zapewne dziewczyna miała anielski uśmiech, który odzwierciedlał teraz jej towarzyszące emocje, tak różne zresztą od jego własnych. Tworzyli jeden wielki kontrast.\nNie wiedział jednak jeszcze jak bardzo się mylił…\nOpublikowano 3 września 2009 Autor: Nicky\nWitam ponownie. Dawno mnie tutaj nie było Dziękuję za wszystkie komentarze. To dzięki nim mam ochotę tutaj jeszcze zaglądać I teraz zwracam się z pewnym pytaniem do Was… Czy ktoś chciałby aby powstała druga seria tego opowiadania? A może mielibyście ochotę poczytać zupełnie nowe opowiadanie mojego autorstwa o Panik? Czekam na Wasze opinie… Wszystko zależy teraz od tego czy ktokolwiek będzie chciał jeszcze odwiedzać tego bloga. Pozdrawiam\nP.S. W planach jest także zmiana szablonu bloga\nRozdział 19 – Szept (END)\nOpublikowano 2 marca 2009 Autor: Nicky\n~*~ Dla wszystkich którzy dotrwali do końca i kiedykolwiek tutaj zaglądnęli. Dla wszystkich którzy wierzą w magię słów. Dla wszystkich którzy kiedykolwiek kochali ~*~\nLinke z trudem powstrzymywał parsknięcie śmiechem, jednak po chwili nie wytrzymał i zaśmiał się. Mina Davida była komiczna. Był w takim szoku, że nie mógł wykrztusić ani słowa tkwiąc w przejściu jak ostatni dureń.\n- Niespodzianka! – powiedział Jan, a w drzwiach stanął Timo.\n- O! Goście! – tylko tyle powiedział, bo głos zabrał już przytomny David.\n- Briana, jak tu trafiłaś?\n- Przypadkiem. Mogę zostać u was chociaż na chwilkę? Nie mam się gdzie podziać… – powiedziała smutno.\n- Jasne, wchodź. To mój przyjaciel Timo. Poznałaś już resztę chłopaków? – spytał.\nRazem z raperem zaczęli ogarniać pokój z bałaganu.\n- Tak. Są bardzo mili. – uśmiechnęła się do zamykającego za sobą drzwi Linke.\nZostali we trójkę: ona, David i Timo.\n- Usiądź sobie. Chcesz coś do picia? – spytał Timo, robiąc jej miejsce na kanapie naprzeciwko okna.\n- Ok, to ja pójdę do kuchni – i szybko się zmył.\n- Wszyscy mnie tu znają… Jan poznał mnie po wyglądzie. – powiedziała niedowierząjąc. – Mówił, że dużo im o mnie opowiadałeś.\n- Tak… – odpowiedział.\nChwile patrzył jej prosto w oczy, po czym odwrócił się i zaczął sprzątać swoje biurko.\n- Zostaw, nie przeszkadza mi to. – nagle znalazła się obok niego i dotknęła jego ręki, którą chował rzeczy do szuflady.\nSpojrzał na dłoń dziewczyny i opadł na fotel przy stole.\n- Nie mówiłeś, że grasz w zespole…\n- Nie pytałaś. – spojrzał na nią spod byka. – Czy to źle?\n- Właśnie przygotowujemy się do trasy koncertowej po Europie.\n- Kiedy? – próbowała ukryć załamanie.\nNa jej nieszczęście chłopak ciągle na nią patrzył.\n- Jutro wyjeżdżamy… Miałem ci wczoraj powiedzieć, ale… nie wyszło. – uśmiechnął się lekko.\n- Mogę jechać z wami? – wypaliła pod wpływem impulsu. – Mogę wam myć samochód, gotować, sprzątać, cokolwiek… – powiedziała błagalnym tonem.\n- Niestety nie. Wrócę. – powiedział wstając.\nKiedy zbliżył się do dziewczyny na niebezpieczną odległość drzwi do pokoju otworzyły się i stanął w nich Timo z dwoma szklankami i sokiem pomarańczowym.\nPołożył wszystko na biurko wesoło mrugając do pary przyjaciół i wyszedł z pomieszczenia.\n- Cały Timo. – mruknął David i podszedł do stołu.\nBriana zmieszana zrobiła to samo i wzięła szklankę z nalanym przez pianistę sokiem.\n- Na ile wyjeżdżacie?\n- Półtora miesiąca albo dwa. – powiedział i wziął dużego łyka.\nBriana zrobiła skwaszoną minę.\n- Ale ten sok kwaśny – podeszła do okna.\nZnowu była zła. Coraz częściej jej się to zdarzało. Czuła, że tata wykorzysta to, że chłopak wyjeżdża na dwa miesiące.\n- Myślę, że tu nie o sok chodzi. – usłyszała szept przy swoim prawym uchu. Później poczuła ciepłe wargi na swojej szyi.\n- David? – szepnęła.\n- Słucham. – odpowiedział wciąż całując ją po szyi.\n- Czy przyjaciele się całują?\n- My jesteśmy i kochankami i przyjaciółmi z dzieciństwa w jednym. – spojrzał na nią i objął ją od tyłu w pasie. – Będzie padać. – stwierdził wpatrując się chwilę za okno.\n- Tak. Chyba już pójdę.\n- Nie zostaniesz na obiedzie? Franky naprawdę dobrze gotuje. Nie otruje cię. – wyszczerzył się.\n- No dobrze… – spojrzała na stojące przy lampce nocnej zdjęcie w żółtej ramce – Kto to?\nChłopak powiódł wzrokiem w stronę, gdzie patrzyła i chwilę się zamyślił.\n- Ja i Timo. Byliśmy wtedy w przedszkolu.\n- Jakim cudem go nie poznałam, kiedy byłam tutaj prawie dziesięć lat temu?\n- W tamte pamiętne wakacje Timo wyjechał z rodzicami do Londynu. Wtedy jeszcze byli kochającą się rodziną… – Oboje spojrzeli smutno najpierw na zdjęcie, a później na siebie.\nPodczas obiadu panowała wesoła atmosfera. Wszyscy opowiadali jakąś historię z życia wziętą i było przy tym mnóstwo śmiechu. Briana odnalazła prawdziwych przyjaciół i wróciła do domu z uśmiechem na twarzy. Podwieziona autem Timo i Davida, pożegnała się z nimi i weszła do „pieczary smutku”, która jeszcze tak niedawno była jej schronieniem.\nNa drugi dzień dziewczyna pognała do domu Panik. Trafiła akurat na moment kiedy zespół już pakował swoje instrumenty do przyczepy. David spojrzał smutno na biegnącą dziewczynę.\n- Do… wi… dzenia – wysapała, opierając się głową o tors chłopaka.\nDo ręki wsadziła mu torebkę z ciastkami. Pianista mimowolnie, serdecznie się zaśmiał. Dziewczyna tylko uśmiechnęła się szeroko. David trzymał torebkę w jednej ręce, drugą głaskał Brianę po policzku.\n- Do zobaczenia za niecałe dwa miesiące. – szepnął i pocałował ją w czoło.\n- Tak. – trochę posmutniała.\nChłopak niechętnie oderwał rękę z jej policzka, pomachał jeszcze na pożegnanie i wsiadł do samochodu. Cały zespół trąbiąc jeszcze na pożegnanie udał się na podbój Europy, a Briana jeszcze długo stała na chodniku przed pamiętną bramką.\nBył ładny wieczór, słońce już zachodziło, nadając chmurom różowej barwy. Zima nadchodziła nieuchronnie, tak jak tęsknota, która pomału zaczęła ogarniać Brianę.\n- Jak ja wytrzymam te dwa miesiące? – spytała, jednak odpowiedzi się nie doczekała.\nZrezygnowana poszła powoli przed siebie.\nDavid spojrzał za okno samochodu. Wciąż trzymał ciastka Briany, które po chwili zdecydował się otworzyć. Każdy z przysmaków był w kształcie gwiazdki lub serduszka. Wkładając rękę do torebki natknął się na małą, zieloną karteczkę z wyraźnymi, starannymi literkami.\nWpatrzył się w nie, wyraźnie zaskoczony. Po chwili uśmiechnął się z tęsknotą i wziął ciastko – gwiazdkę do buzi, delektując się jego smakiem.\nNastępnie szepnął sam do siebie „ Ja ciebie też, Aniołku” i wpatrzył się w powoli już zasypywane gwiazdami niebo. Zupełnie jakby ktoś, co noc brał w rękę srebrne diamenty i rozrzucał je na granatowym atłasie nieba.\nZ pewnością tak było…\nZ okazji rocznicy bloga dodaję niestety już ostatnią część opowiadania. Jest mi jednoczęsnie ciężko i smutno rozstawać się z tym blogiem z drugiej strony jestem szczęśliwa, że udało mi się dokończyć to opowiadanie. Miałam w zamiarze inne zakończenie ale moje zamiary nigdy nie są długotrwałe jeżeli chodzi o pisanie. Chciałam podziękować szczególnie DUSI, która komentowała każdą część opowiadania. Dziękuję Ci :* Mam nadzieję, że kiedyś będziemy miały okazję pogadać nie tylko przez komentarze na blogach Pozostałym także dziękuję, każdemu kto skomentował kiedykolwiek moje opowiadanie. To dzięki wam między innymi miałam motywację do dalszego pisania. Ehh popłakałam się… No cóż… To na tyle. Mam nadzieję, że kiedyś jeszcze uda mi się coś napisac o Panik, to wtedy napewno zamieszcze to tutaj Trzymajcie się :*\nRozdział 18 – Niezręczna cisza\nOpublikowano 1 lutego 2009 Autor: Nicky\nDziewczyna wybiegła na dwór. Początek zimy dawał się we znaki. Z Zachmurzonego nieba posypało tysiące płatków, które z gracją opadały na mokry chodnik. Briana zaczęła pomału iść wzdłuż ulicy. Ciągle analizowała w myślach rozmowę z ojcem. Wciąż wydawało jej się, że jednak złość wzięła nad nią władze i zbyt agresywnie go atakowała. W końcu chciał dobrze, nie miał złych zamiarów – przynajmniej na początku.\nNagle zobaczyła mały tłum dziewczyn przed bramką płotu jednego z domów. Wszystkie wesoło gawędziły z dwoma chłopakami, którzy coś pisali na podawanych przez nich kartkach. Podeszła bliżej. Z niemieckich potoków słów rozumiała tylko połowę. Mówiły bardzo szybko najwyraźniej czymś podekscytowane.\nPrzy bramce stał czarnowłosy chłopak, o pięknych, niebieskich oczach, podobny nawet do Davida. Stroił przezabawne miny, które jednak nie zdołały rozbawić Briany. Drugi miał blond włosy i był przynajmniej piętnaście centymetrów niższy od kolegi. Na sobie miał skejty i uśmiechał się cwanie. To właśnie on pierwszy zwrócił na Brianę uwagę.\n- Dla pani tez autograf Mademoiselle? – podszedł bliżej płotu.\n- Nie, dziękuję. – spróbowała się uśmiechnąć – Jesteście widzę bardzo popularni w Niemczech. Ja was niestety nie znam. Pójdę już. Cześć. – powiedziała już po angielsku.\n- Poczekaj. – otworzył bramkę i wpuścił ją do ogrodu.\nMusiał ją ciągnąc za rękaw bluzy żeby bez jakiejkolwiek niechęci tam się znalazła.\n- Jesteś taka… – przerwał i przyjrzał jej się uważnie. Briana wytrzeszczyła oczy. – inna…\n- Pochodzę z Kanady, nie jestem stąd. Mogę już iść? – Jan się zmieszał.\nDziewczyna idealnie pasowała do opisu Davida, ale nie miał pewności czy to ona.\n- Mogę tylko poznać twoje imię? – spytał szybko, bo dziewczyna kierowała się w stronę bramki.\n- Jasne. Briana. Miło mi. – powiedziała.\nChłopak uśmiechnął się od ucha do ucha. Linke, który się temu przyglądał między jednym autografem, a drugim aż drgnął na dźwięk tego imienia.\n- Słuchajcie dziewczyny. Na dzisiaj już koniec. I tak już dostałyście wszystkie podpis. Cześć. – powiedział szybko Chris i odszedł od bramki w stronę Briany i Jana, który robił wszystko żeby zatrzymać dziewczynę w ogrodzie.\n- Słuchaj, nie wiem co jest grane, ale nie mam zbyt dobrego nastroju na koleżeńskie pogaduchy. Naprawdę już pójdę.\n- Cześć jestem Christian Linke. Przyjaciel Davida Bonka. – Briana zesztywniała.\nSpojrzała na czarnowłosego i otworzyła z wrażenia buzię.\n- Zechcesz wejść do naszego domu? David jeszcze chyba śpi, ale jak go obudzimy na pewno się nie obrazi. – wyszczerzył się.\nJan wzruszył ramionami, dalej uśmiechnięty i miażdżony wzrokiem przez dziewczynę. Fanki przed bramką burkały coś pod nosem. Z ich słów Briana wyłapała jedno, bardzo dziwne „Groupie”.\n- Naprawdę nie kłamiecie? – spytała smutno.\n- Nie kłamiemy. – odpowiedział Linke uśmiechając się promiennie. – Od dawna chcieliśmy cię poznać. David nam o tobie dużo opowiadał.\n- Naprawdę? – oboje przytaknęli.\n- Wejdziesz? – spytał w końcu Jan.\nWe trójkę poszli w stronę średniego domu. Kiedy do niego weszli, od strony kuchni dobiegły wesołe pogwizdywania w rytm cichej muzyki z radia.\n- To Franky, nasz osobisty kucharz. – zachichotał Linke. – Oraz wokalista naszego zespołu.\n- Zespołu? – spytała. – A jak się nazywacie?\n- Aktualnie to Panik. Wcześniej nosiliśmy nazwę Nevada Tan. – odpowiedział Jan.\nFranky widząc jakąś obca dziewczynę w holu wyszedł z kuchni w jej stronę, po drodze jednak zdejmując biały fartuch.\n- Hejhop! – Jan się zaśmiał. – Mamy gościa.\n- Widzę. Franky jestem. – uśmiechnął się szeroko wokalista.\n- Briana. – chłopaka lekko zatkało, ale trącony łokciem przez Linke szybko się opamiętał.\n- David się ucieszy. Siedzi na górze i coś kombinuje przy gitarze.\n- Dzięki. – dziewczyna uśmiechnęła się.\nCzuła się powoli swobodnie w ich towarzystwie. Poczucie ogłupienia i strachu szybko jej minęło. Kiedy szli z Linke i Janem na górę po schodach spotkali Juriego, któremu dziewczyna także została przedstawiona. Perkusista tylko się uśmiechnął do chłopaków i poszedł do swojego pokoju. Później słychać było tylko głośne uderzenia pałek o talerze i bębny.\n- Jest perkusistą w naszym zespole. – mruknął Jan.\n- Domyśliłam się – uśmiechnęła się już szeroko Briana.\nLinke zapukał do drzwi, zza których dobiegały jakieś rozmowy. Po chwili z rozmachem drewniane wejście zostało otworzone i pojawił się w nim David.\nChciałam przeprosić że nie pisałam tak długo. Dokładnie miesiąc temu była ostatnia notka. Niestety muszę z przykrością was powiadomić że nie odwiedze waszych blogów z opowiadaniami. Może kiedyś. Jest to przedostatni rozdział tego opowiadania. Ostatni już od dawna mam napisany. Nie wiem kiedy go dodam, prawdopodobnie za tydzien ale nie chcę nic obiecywać. Prosiłabym o zamieszczanie tylko opinii na temat tej części, bo jak już pisałam nie mam czasu żeby was wszystkich odwiedzić na blogu i przeczytać opowiadanie. Czeka mnie matura w maju… I musze poświęcić ten czas na naukę. Także dziękuję za komentarze pod ostatnią notką. Na pocieszenie (marne ale zawsze coś) zamieszcze wszystkie blogi w linkach na moim blogu. Pozdrawiam :*\nRozdział 17 – Krzywda\nOpublikowano 1 stycznia 2009 Autor: Nicky\nChciałam Wam życzyć Szczęśliwego Nowego Roku 2009! Z tej okazji wreszcie publikuję nowy rozdział Miłego czytania i dziękuję Wam za wszystkie komentarze :*\nNie obyło się bez szlabanu. Zaraz po powrocie do domu, a było kilka minut po północy, Briana została oddelegowana do swojego pokoju. Na drugi dzień okazało się, że ojciec wziął dwa dni urlopu, więc to oznaczało dwa dni męki. Postanowiła jednak, że nie będzie czekać aż los sam sprawi obowiązki za nią. Musiała sama z własnej woli koniecznie z nim porozmawiać. Nie przyszło jej to zbyt łatwo. „Tylko spokojnie. Dasz radę. Jakby co to uciekniesz do swojego pokoju i się w nim zamkniesz.” – pomyślała, kiedy już chwytała ręką za klamkę od drzwi do gabinetu ojca. Kiedy cicho do niego weszła zastała swojego rodzica w fotelu przy biurku. Pisał coś w swoim zeszycie. Obok niego, na ciemnym blacie stołu, stał kubek z parującą od gorąca cieczą.\n- Tato, mogę? Chciałabym porozmawiać. – spytała niepewnie.\n- Briano, jestem teraz zajęty. – odburknął, popijając następnie herbatę.\nWciąż coś pisał, pił i znowu się zamyślał. Dziewczyna ze zrezygnowaniem usiadła po turecku przy kominku. Matthew starał się ją ignorować. Uciekał od tego, co i tak było nieuniknione. Chęć „polepszenia” życia córki i egoizm brały nad nim rządy. Taki już był i wcale nie zamierzał tego zmienić. Nagle usłyszał jak jego córka wstaje i podchodzi do szuflady biurka. Z rozmachem ją otworzyła i wyciągnęła tak bardzo dobrze mu znane pudełko.\n- Już wiem, że coś przede mną ukrywasz. – powiedziała oskarżycielskim tonem.\n- Nie wolno grzebać w cudzych rzeczach, Briano. – odpowiedział jej spokojnie.\n- Dobrze wiesz o czym mówię! Przestań wreszcie traktować mnie jak małe dziecko! Sam bez przerwy mi powtarzasz, że kłamstwem człowiek niczego nie osiągnie, tylko i wyłącznie zło, łzy i potępienie! Dlaczego więc sam mnie okłamujesz?! Chcesz być złym człowiekiem?! To jest niesprawiedliwe!!! – zaczęła krzyczeć coraz głośniej.\nSpokój z jakim wypowiadał słowa doprowadzał ją do szału. Zachowywał zimną krew nawet w takich sytuacjach jak ta…\nEmocje teraz były jedynymi rozrusznikami jej umysłu. Wszystko się w niej gotowało, mając zamiar za chwilę eksplodować. Powoli traciła nad sobą panowanie.\n- Briano, uspokój się i usiądź. – odparł spokojnie jej ojciec.\nDziewczyna dosłownie walnęła swoim ciałem o fotel, stojący naprzeciwko siedzącego za biurkiem Matthew.\n- Myślałam, że rodzina jest od tego, aby pomagać, unikać kłamstwa i krzywdy, a dom powinien być bezpieczną kryjówką przed złem całego świata! W jednej chwili stało się to odwrotnością tego wszystkiego. „Na zaufanie trzeba sobie zasłużyć” czyż nie takie jest twoje motto życiowe? – ostatnie słowa wypowiedziała prawie szeptem.\nOjciec spojrzał na nią swoimi zmęczonymi oczyma. Westchnął tylko głośno i zaczął przyglądać się przez chwilę pudełku.\n- Ja tak bardzo chciałem cię ochronić przed krzywdą, że sam zacząłem cię krzywdzić… – powiedział łamiącym się głosem.\nZapanowała długa cisza. Każde z nich analizowało coś w myślach. Pogrążeni w zadumie wydawali się być w innym świecie, zapominając o rzeczywistości, do której przecież kiedyś trzeba było wrócić.\n- Niby jak chciałeś mnie uchronić od krzywdy? Kłamstwem? – spojrzała wściekle w stronę rodzica. – Czy ty wiesz jak on cierpiał przez te wszystkie lata? A jak się dowiedział, że nic nie pamiętam? Czy wiesz jak na mnie patrzył, jak mu powiedziałam, że wszystko co się działo w przeszłości zostało mi opowiedziane z jednym tylko wyjątkiem? Pomijałeś go zawsze w swoich historyjkach. Czym on zawinił, że tak go potraktowałeś?! Zabił kogoś?! Torturował mnie?! – Matthew milczał. – No powiedz mi to wreszcie TATO! Nigdy więcej kłamstw.\n- Po wyjeździe z Hamburga nie mogłem patrzeć jak cierpisz z jego powodu. To tylko mały chłopiec, był ledwo poznaną wakacyjną przyjaźnią. Ciągnęło się to wszystko przez lata, a ty wciąż byłaś nieobecna. Odrzucałaś chłopaków od siebie – ciągle tylko ten cały David. Chciałem żeby moja córka była szczęśliwa. Byłem gotowy na wszystko żeby to osiągnąć. Dlatego kiedy straciłaś pamięć obiecałem sobie, że już nigdy go nie spotkasz. Wtedy przyjechaliśmy do Berlina, nie do Hamburga. Ale ten mały kupił z kolegami dom w tym mieście i moje plany legły w gruzach.\n- Nie pomyślałeś, że kiedyś i tak bym się o wszystkim dowiedziała? Nie można kogoś uszczęśliwiać na siłę, tato! Tak się nie da!\n- Mimo tego chciałem spróbować! Nie miałem nic do stracenia!\n- Owszem, miałeś! I właśnie to straciłeś! Widocznie nie zależało ci na moim zaufaniu!\n- Zależało, ale jeszcze bardziej zależało mi na twoim szczęściu! To było dla mnie najważniejsze!\nBriana smutno spojrzała na ojca. Złapała się za coraz bardziej bolącą głowę i wybiegła z jego pokoju. Trzask zamykanych w biegu drzwi rozległ się echem po całym domu.\nRozdział 16 – Ostatnie promienie słońca\nOpublikowano 2 grudnia 2008 Autor: Nicky\nU Sashy nie dowiedzieli się niczego. Tata Briany nie utrzymywał z nią kontaktu, nie licząc oczywiście wysyłanych kartek świątecznych. David zaprowadził Brianę na plażę. Weszli oboje do domku, w którym kiedyś się bawili.\n- Mam coś dla ciebie… – powiedział niepewnie.\nZ plecaka wyjął zeszyt i podał go dziewczynie. Tamta chwyciła notatnik tak delikatnie, jakby bała się, że dotyk śliskiej okładki ją poparzy. Otworzyła go i wpatrywała się dość długo w kartki papieru.\n- Pamiętnik. – dokończył za nią pianista. – Twój własny.\nDziewczyna była w szoku. Zaczęła czytać wszystko od początku. Momentami wybuchała śmiechem, a David odpowiadał jej na to szczerym uśmiechem.\nNa ostatniej stronie widniała krótka notatka z ostatniego dnia, który spędziła w Hamburgu jako mała dziewczynka. Wtedy to, co ich skrzywdziło, stało się. Ze łzami w oczach zamknęła pamiętnik. Wciąż wpatrując się w jego okładkę szepnęła:\n- Już pamiętam… Nie wszystko, ale już wiem, co się stało. Dziękuję Davidzie.\nChłopaka aż przeszły ciepłe dreszcze na dźwięk swojego imienia. Mimowolnie uśmiechnął się jeszcze szerzej niż do tej pory.\n- Chcesz obejrzeć swoje kolorowanki? Opowiem ci śmieszną historyjkę o niedziałającej kredce, która nie miała swojego koloru. – zaśmiał się i podszedł do szafeczki pod oknem. – Malowałaś wtedy aniołka albo wróżkę, nie wiem do tej pory na co to wyglądało. Powiedziałaś, że chcesz mu namalować takie włosy jakie miałem ja sam. Rysik się stępił i trzeba było kredkę natemperować. – na samo wspomnienie tamtego dnia, zakuło go w środku.\nNagle poczuł coś, co w nim potęgowało od tylu lat – tęsknotę za przeszłością. Kiedy opowiedział Brianie wszystko, co działo się w tym domku, poszli śmiejąc się, usiąść na piasek.\nPatrzyli w ciszy na zachód słońca. Oboje jeszcze uśmiechnięci, ze strzępkami przeszłości w swoich wspomnieniach. Dziewczyna oparła swoją głowę o ramię siedzącego blisko niej Davida. Tamten w rewanżu położył swoją dłoń na jej własną, leżącą bezwładnie na miękkim i suchym piasku. Siedzieli tak dość długo zamyśleni, milcząc. Wreszcie mogli się w pełni nacieszyć sobą, nie zwracając uwagi na nic i na nikogo. Chłodny wiatr rozwiewał kosmyki długich włosów Briany, muskał rozgrzane z wrażeń i emocji policzki nastolatków. Ostatnie promienie słońca słabym światłem oświetlało ich twarze, a w rozmarzonych oczach odbijało się czystą iskrą.\n- Jesteś moim Pianistą… Ale chyba jesteśmy już za starzy na zabawę w wróżkę… – szepnęła.\nDavid spojrzał na nią z cwanym uśmieszkiem.\n- Zawsze możemy się bawić w co i kiedy tylko chcemy. Już nikt nigdy nas nie rozdzieli.\n- Obiecujesz, że nigdy? – spytała, unosząc głowę z ramienia chłopaka.\n- Obiecuję. – powiedział pewnie.\nSpojrzał z czułością na dziewczynę, która po chwili odwróciła wzrok w stronę horyzontu, zastanawiając się nad czymś intensywnie. Po chwili z wahaniem i jeszcze barwniejszymi wypiekami na twarzy powiedziała tak cicho, że David ledwo mógł ją usłyszeć:\n- Kocham… – szybko położył, ku jej zaskoczeniu, palec na jej ustach.\nWciąż patrząc jej prosto w oczy, uśmiechnął się znowu cwanie i położył się na piasku. Zdezorientowana Briana zrobiła to samo.\n- Boję się… – chłopak wciąż leżąc odwrócił głowę, aby spojrzeć na jej twarz.\n- Nie chcę, żebyś… no wiesz… – Pianista zdziwiony zrobił tylko zdezorientowaną minę, zmuszając Brianę do wyjaśnień.\n- Nie chcę, żebyś mnie odrzucił. Nie chcę się wygłupić i zrobić z siebie idiotki. Nie chcę się poniżyć przed tobą, nigdy nie miałam chłopaka… Ale to, co się ze mną dzieje kiedy jestem przy tobie jest dziwne i takie… inne.\nObydwoje patrzyli teraz na ciemniejące niebo.\n- Briana – szepnął.\nPrzez chwilę się zamyślił. Trwało to według dziewczyny zbyt długo. Spojrzała na niego kątem oka, wyczekując odpowiedzi. Chłopak złapał ją za rękę i mocno ścisnął. Znowu chwila ciszy, niekończąca się, kojąca zmysły pustka, przerywana tylko przez szum fal morza.\nGwiazdy zaczęły pojawiać się nagle znikąd na ciemnym już prawie niebie. Oboje nie wiedzieli ile czasu spędzili na plaży i w domku. Chłód im nie przeszkadzał.\nCiszę przerwał znowu szept Davida:\nBriana nagle się rozpłakała. Szloch wstrząsał jej ciałem coraz bardziej, aż w końcu brakowało jej powietrza. Chłopak usiadł i podniósł dziewczynę do pozycji siedzącej, mocno ją przytulając. Poczekał, aż chociaż trochę się uspokoi. Odchylił jej twarz ze swojego ramienia, tak aby znalazła się na wysokości jego własnej. Zaczął delikatnie całować jej mokre od łez policzki, tak jakby chciał się ich pozbyć. W efekcie dziewczyna płakała jeszcze bardziej.\n- Ja… boli… mnie… dlaczego… David… – wyjąkała, bo szloch który nią wstrząsał znowu się nasilał.\n- Wszystko będzie dobrze. Musisz mi tylko zaufać. Błagam. – głos mu niebezpiecznie zadrgał, kiedy wymówił ostatnie słowo.\nSpojrzał na Brianę i już dłużej nie mógł wytrzymać. Przybliżył powoli twarz do jej i delikatnie pocałował najpierw czoło, później nos, a następnie czule i delikatnie usta. Dziewczyna zaczęła się uspokajać, pieszczona delikatnymi pocałunkami.\nKiedy David wreszcie przestał, oparli się głowami i żadne już nie zabrało głosu. Oddychali trochę szybciej, wciąż rozgrzani pocałunkami. Chłopak spojrzał na zegarek i aż go zamurowało. Była 22:30. Księżyc już dawno unosił się nad Ziemią, zawieszony na strzępkach powietrza i grawitacji.\n- Musimy wracać. – szepnął wciąż oparty czołem o jej własne.\n- Wiem – odszepnęła.\nWytarła łzy i oboje podnieśli się z piasku.\nRozdział 15 – Niezbite dowody\nOpublikowano 1 listopada 2008 Autor: Nicky\nWitam po dość długiej nieobecności. Dziękuję osobom, które były dla mnie wyrozumiałe. Chciałam zadedykować ten rozdział wam wszystkim, którzy czytacie i jesteście oraz dla Dusi, która była chyba najbardziej wyrozumiała i pamięta o mnie :* Dziękuję Ci :*\nMam nadzieję, że zdołam dodawac rozdziały częściej, jednak nie obiecuję. Miłego czytania… Mam nadzieję, że jeszcze ktoś mnie odwiedzi na blogu…\nZ uśmiechem na twarzy wpatrywał się na życie za oknem. Siedział na parapecie w kuchni. Chłopaki z zespołu jedli śniadanie przy stole, co chwila spoglądając na Davida i chichocząc pod nosem. Za godzinę był umówiony z Brianą. Radość rozpierała go od kiedy tylko wstał z łóżka.\n- A ładna chociaż? – spytał nagle Jan.\nGitarzysta aż podskoczył.\n- Zaprosisz ją? – uniósł jedną brew, na co David tylko się zaśmiał.\nZeskoczył z parapetu, w biegu chwycił kromkę chleba i wybiegł z mieszkania. Chłopcy tylko po sobie spojrzeli i zaczęli gawędzić na zupełnie inny temat.\nBriana już na niego czekała przed bramą wejściową.\n- Długo tak stoisz? Przepraszam za spóźnienie. – powiedział uśmiechając się promiennie, podchodząc do dziewczyny.\n- Czy możemy iść najpierw do kina? – spytała Briana, kiedy szli chodnikiem.\nCzarnowłosy tylko przytaknął i wyjął portfel z tylnej kieszeni spodni.\n- Nie… Pozwól mi zapłacić za swój bilet…\n- Nie ma mowy. – zaśmiał się i pobiegł przodem przedrzeźniając dziewczynę.\nKiedy doszli do budynku oboje uśmiechnięci wbiegli do środka jak małe dzieci.\nPo seansie postanowili się przejść na długi spacer. Do zachodu słońca zostały jeszcze dwie godziny. Dwójka młodych ludzi spacerowało właśnie po parku.\n- Pójdziemy nad rzekę? – spytała nagle Briana, czując najwyraźniej wzrok chłopaka na sobie.\nDavid wyrwany z zamyślenie spojrzał przed siebie, a następnie na zegarek.\n- Możemy. – powiedział krótko i znów spojrzał na twarz dziewczyny.\n- Jestem brudna na buzi?\n- Bo ciągle mi się przyglądasz… Rozmazał mi się błyszczyk, czy co?\n- Ja po prostu… Zmieniłaś się bardzo…\n- Co masz na myśli? Od naszego ostatniego spotkania pomalowałam się…Tylko tyle. Nic nie zmieniałam w wyglądzie…\n- Więc o co? – nie rozumiała całej tej dziwnej sytuacji.\n- Opowiedzieć? – widząc energiczne potakiwanie głową przez dziewczynę dodał zrezygnowany – A uwierzysz we wszystko, co powiem?\nDavid tylko westchnął. Zaczął opowiadać Brianie wszystko z najmniejszymi szczegółami, zaczynając od ich pierwszego spotkania w sali akustycznej z dwoma instrumentami klawiszowymi, a skończywszy na wyjeździe dziewczyny z powrotem do Kanady. Briana słuchała pianisty z przerażeniem i niepokojem na twarzy. Kiedy David skończył swój monolog dziewczyna z wrażenia musiała usiąść.\n- Wszystko wporządku?\n- T-tak. – uśmiechnęła się.\n- Nie wyglądasz za dobrze… – zmartwiony usiadł obok niej.\n- Widzisz… Po wypadku, kiedy straciłam pamięć… – mówiła wciąż przerywając, jakby dusiła się powietrzem – tata opowiedział mi tą historię.\n- Naprawdę? – ucieszył się, jednak dziewczyna kładąc mu rękę na ramieniu, szybko go uciszyła.\n- Z jednym różniącym się szczegółem od twojej…\n- Jakim? – już mu się to nie podobało.\n- Pominął w niej ciebie…\nObydwoje zamilkli patrząc gdzieś w dal. Nie wiedzieli ile czasu minęło, gdy tak siedzieli w ciszy. Briana postanowiła zrobić coś pierwsza, przerywając milczenie. Poderwała się z ławki, na której siedzieli i poszła przed siebie.\n- Powinniśmy się przejść do Sashy… – szepnęła do Davida, który momentalnie do niej dobiegł.\n- Bo ona zna mojego tatę jak nikt inny… Chcę się dowiedzieć dlaczego kłamał przez tyle czasu.\n- Chodźmy zatem. Zaprowadzę cię. – powiedział zrezygnowany i skręcili w zatłoczoną uliczkę Hamburga. – A co z naszą wyprawą nad rzekę?\n- Kiedy indziej. – spojrzała błagalnie na przyjaciela.\nSzli szybkim krokiem.\n- Jest coś jeszcze. Ostatnio jak byłem u ciebie w domu, pokazywałaś mi pudełko ze zdjęciami. To byłem ja na nich… – powiedział. – Ten chłopiec na lotnisku to też ja, a ten łańcuszek i pierścionek to niezbite dowody na to, że kiedyś naprawdę się spotkaliśmy.\n- Wierzę ci. Tylko nie rozumiem dlaczego tata… – szła coraz szybciej, jakby chciała uciec od tych myśli i pytań.\nDavid tylko od czasu do czasu patrzył na nią smutno. Głupio mu było, a z drugiej strony nie wiadomo dlaczego chciał ją odciągnąć jak najdalej od ojca. Stanowił dla niego teraz najpoważniejszy problem, którego chciał się pozbyć i przerażało go to. Nie chciał już nigdy więcej jej stracić, nie teraz.\nKiedy dotarli pod budynek byłej nauczycielki, spojrzeli po sobie i ruszyli schodami na górę. Weszli do sali akustycznej. Pomarańczowe zasłony poruszyły się gwałtownie smagane porywistym, wilgotnym wiatrem, wiejącym z zewnątrz. Drewniana podłoga zaskrzypiała pod ciężarem nóg obojga nastolatków.\n- Jedyne, co tutaj się zmieniło, to chyba tylko położenie instrumentów… – powiedział zszokowany David.\nRzeczywiście pianino stało obok fortepianu. Czarne instrumenty stały pod ścianą, na środku sali zaś położony był dodatkowo mały, owalny dywan w kolorze drewnianej posadzki.\n- Kiedyś fortepian stał tam pod ścianą, a pianino obok okna, także pod ścianą.\n- Po drugiej stronie sali?\n- Tak. – chłopak uśmiechnął się promiennie.\n- Masz ładny uśmiech. – wypaliła nagle, przez co czerwone rumieńce gwałtownie pojawiły się na jej twarzy.\nSzybko odwróciła się od chłopaka.\n- A ty jesteś tak samo nieśmiała i niewinna jak kiedyś. – szepnął, przybliżając się do dziewczyny.\nZapanowała dziwna atmosfera. Powietrze stało się ciężkie i suche. Przynajmniej tak wydawało się czarnowłosej. David przybliżył się jeszcze bardziej i dotykał nosem szyi dziewczyny, rękami obejmując ją w pasie. Nagle jakby się ocknął, szybko odszedł w stronę okna, oddychając głośno i szybko.\nOparł ręce na parapecie i patrzył na horyzont przed siebie. Bał się teraz spojrzeć na Brianę. Nie widząc jej czekał aż tamta wyjdzie z pomieszczenia, jednak zamiast charakterystycznego trzasku drzwiami usłyszał dźwięk fortepianu. Smutna melodia sprawiła, że spojrzał w stronę instrumentu. Briana siedziała tyłem do niego, a jej ręce zwinnie poruszały się po klawiszach. Melodia wspomagana była przez echo, które się niosło po całej sali, uciekając szybko oknem.\nPodszedł tak cicho jak tylko potrafił, żeby nie przestawała grać. Usiadł obok niej i spojrzał na twarz. Oczy miała zamknięte. Kiedy melodia dobiegła końca, Briana delikatnie i wolno otworzyła powieki.\n- To był pierwszy poważny utwór, którego cię nauczyłem. – szepnął. Był pod wrażeniem, wydawało mu się nawet, że zaczynała przewyższać go poziomem w grze.\n- Naprawdę? – spytała półprzytomna.\n- Tak. Zapomnieliśmy o Sashy… – nagle sobie uprzytomnił i teatralnie walnął się ręką w czoło.\n- Faktycznie. – posmutniała.\n- Idziemy? – podał jej rękę.\nBriana podała mu swoją dłoń i razem poszli do sąsiedniego pokoju. Zastali tam grupkę siedzących na dywanie dzieci i piszącą po tablicy dorosłą kobietę. Miała rude włosy spięte w kok, a kiedy usłyszawszy skrzypnięcie drzwiami obejrzała się, widoczny był soczysty, zielony odcień jej kocich oczu. Ubrana była w niebieską, polarową bluzę i czarną spódnicę z koralikami tego samego koloru, sięgającą jej do kolan.\n- Dzień dobry Davidzie. Coś się stało? – zapytała.\nMiała taki ciepły i melodyjny głos. Uśmiechnęła się do towarzyszki czarnowłosego ukazując swoje zmarszczki przy oczach. Dodawało jej to uroku, zupełnie jak kiedyś.\n- Nic poważnego. Możemy ci zając dosłownie pięć minut? – spytał.\nKobieta przytaknęła głową i powiedziawszy dzieciakom, co mają robić, wyszli całą trójką do pokoju akustycznego.\n- Jak pewnie pamiętasz, to jest Briana. – powiedział spoglądając na dziewczynę.\n- Tak myślałam, ale nie byłam pewna czy to na pewno ty. – uściskała czarnowłosą. – Pewnie mnie nie za bardzo pamiętasz, to było tak dawno. Jestem Sasha.\n- Witaj Sasha. – uśmiechnęły się do siebie promiennie.\n- Co was do mnie sprowadza? Bo jak mniemam nie przyszliście do mnie tylko dlatego, żeby mnie odwiedzić.\n- Właściwie to ja tutaj zaciągnęłam Davida do pani…\n- Tylko nie pani, błagam. Czuję się dziesięć lat starsza niż jestem jak ktoś dorosły mówi tak do mnie. – przerwała Brianie.\n- Briana w lipcu dopiero skończy osiemnaście lat. – zachichotał pianista.\nRozdział 14 – Pudełko pełne wspomnień.\nOpublikowano 3 września 2008 Autor: Nicky\nWreszcie dodaję nową część. Przykro mi że musieliście tyle czekać ale niestety mam złą wiadomość: Chodze teraz do 3 klasy liceum a więc czeka mnie wkrótce matura. Nie wiem czy notki będą sie pojawiać częściej niż raz w miesiącu. Proszę abyście nie pisali mi komentarzy w stylu: ” No ile można czekac na następną część?!” bo ja mam także własne życie i brakuje mi czasu aby ślęczeć wiecznie przed komputerem. Nikogo nie zmuszam do czytania mojego opowiadania skoro kogoś denerwuje fakt, że rozdziały pojawiają się zbyt rzadko.\nDobra, dosyć wykładów bo zaczynam się za bardzo rozpisywać. Miłego czytania. Dedykacja dla Dusi, Caroll i szatii :*\nTydzień później gitarzysta zjawił się w szpitalu. Stał pod białymi drzwiami z ksiązką i kwiatami w ręku. Wahał się czy wejść do środka lub dać nogę i więcej tu nie wrócić.\nDelikatnie nacisnął na klamkę i drzwi cicho skrzypnęły. Zobaczył Brianę, która wesoło na niego spoglądała.\n- Wiedziałam, że wrócisz. – uśmiechnęła się szeroko.\nNa policzku miała rozcięcie, a dookoła niego dużego sińca koloru fioletowego.\n- Chciałem porozmawiać. – wyjąkał cicho i usiadł na krześle blisko jej łóżka.\n- Wiem. Ja też chciałam ci zadać kilka pytań. – spuściła wzrok.\n- To dla ciebie. – podał jej kwiaty. – A to, żebyś się nie nudziła.\n- Książka?… O czym?\n- Lubisz fantastykę?\n- Lubię. – zarumieniła się. Nie wiedziała dlaczego.\n- No tak, wróżki i te sprawy. – zachichotał i na samo wspomnienie serce go zakłuło.\n- Skąd ty?…\n- Cii… Wszystko w swoim czasie. To teraz nieistotne. – podał jej lekturę.\n- Władca Pierścieni. – przeczytała – zawsze chciałam to przeczytać.\nZapadła cisza. Dziewczyna oglądała okładkę książki, a David przyglądał się jej ranom na całym ciele. Było ich mnóstwo.\n- Naprawdę mnie nie pamiętasz? – powiedział nagle szeptem, zwracając znów na siebie uwagę dziewczyny.\nChłopak zrezygnowany wyjął spod bluzki zawieszony na srebrnym łańcuszku medalion.\n- A to pamiętasz? – pokazał jej przedmiot.\nBriana patrzyła jak zaczarowana i z całych sił próbowała sobie przypomnieć cokolwiek, co było związane z naszyjnikiem.\n- A pamiętasz moje imię? – z rozpaczy już nawet na nią nie patrzył.\nCierpiał coraz bardziej i jednocześnie był wściekły. Znowu miał ochotę rozwalić wszystko, co mu stało na drodze. Briana ciągle wpatrywała się w jego łańcuszek.\nNagle w jej głowie pojawiło się wspomnienie. Widziała wszystko jak przez mgłę.\nObraz stawał się z minuty na minutę bardziej klarowny. Przed oczami zobaczyła dwójkę dzieci, bawiących się kamykami w parku. Chłopiec mocno, z całych sił, rzucał nimi w jezioro. Na ławce siedziała kobieta, zapewne jego matka. Obok bawiącego się chłopca stała dziewczynka, niewiele niższa od niego. Była uśmiechnięta i cieszyła się za każdym razem, kiedy chłopiec ochlapywał ją wodą z jeziora. Na piasku przy brzegu leniwie siedziały kaczki wygrzewując się na słońcu.\nWspomnienie znikło, a zaraz po nim pojawiło sie następne. Briana zobaczyła scenę z jej urodzin, kiedy miała osiem lat. Później znalazła się na lotnisku i słyszała chłopięce krzyki.\nBezwładnie opadła na poduszki.\n- Wszystko wporządku? – spytał David.\nKsiążki, które trzymała w ręku spadły na podłogę, robiąc spory hałas. Dzięki temu dziewczyna całkowicie wybudziła się z letargu i wspomnień. Chłopak podniósł z podłogi ksiązki i spojrzał na leżącą i przerażoną dziewczynę.\n- Hej! Wporządku?!\n- Tak… Coś mi się przypomniało, tylko nie wiem co i kto… Mam taki mętlik w głowie. Ja naprawdę chcę pamiętać. Niestety nie wiem jak masz na imię, ani skąd wiesz o mnie tyle rzeczy. Wnioskuję, że znamy się dłużej niż te kilka dni… Nie pamiętam jednak niczego…\n- Co zobaczyłaś? Co ci się przypomniało?\n- Moje ósme urodziny, lotnisko, pobyt nad jeziorem. W tych wszystkich miejscach widziałam chłopca, w moim wieku albo niewiele starszego ode mnie…\n- To był… – chłopak nie dokończył, bo nagle do sali weszła pielęgniarka.\nZrezygnowany David nie zwracając uwagi na pytający wzrok dziewczyny, wyszedł z sali.\nMinął tydzień od dnia wypadku i Briana mogła już wyjść ze szpitala. Razem z ojcem pojechali do domu. Matthew musiał iść do pracy, więc po godzinie dziewczyna została sama.\nNagle zadzwonił dzwonek do drzwi. Zdziwiona poszła otworzyć.\n- To ty! Ale jak…\n- Kiedy byłaś w szpitalu widziałem twojego tatę jak wchodził do tego mieszkania. Wasz sąsiad to kolega mojego przyjaciela. Mogę wejść? – powiedział czarnowłosy chłopak.\nBriana z uśmiechem otworzyła mu szerzej drzwi, zapraszając go do środka.\n- Napijesz się czegoś? – spytała i poszła do kuchni.\n- Jakiegoś soku jak masz.\nUsiadł na kanapie w pokoju gościnnym. Zobaczył na kominku zdjęcia małej Briany i fotografie jej ojca, szkoły, Kanady i domu w Ameryce. Po chwili dziewczyna weszła z dwiema szklankami soku pomarańczowego i postawiła je na stole.\n- Jeść? – wyszczerzyłą się.\n- Nie, dziękuję. – zaśmiał się i wziął łyka soku.\n- Co cię do mnie sprowadza?\n- Chciałem cię zobaczyć i spytać jak się czujesz.\n- Jak miło. Tylko dlatego?\n- No… i chciałem dokończyć naszą rozmowę, którą zaczęliśmy w szpitalu. Zwłaszcza, że coś wreszcie sobie przypomniałaś.\n- Widzisz, jest jeszcze coś. Pół godziny temu, kiedy próbowałam znaleźć mój pamiętnik… znalazłam pewne pudełko kartonowe w gabinecie mojego ojca…\n- Chodź ze mną…\nGitarzysta podłusznie poczłapał za Brianą do pokoju jej ojca. Kiedy otworzyli pudełko, zamurowało go.\n- Widzisz to zdjęcie? Ten chłopiec, który na nim jest… to właśnie jego widziałam w swoich wspomnieniach. Ten pierścionek… On mi go rzucił na lotnisku i coś krzyczał. Nie mogłam zrozumieć co. Wszystko było takie niewyraźne.\n- To pudełko lezało na wierzchu?\n- Nie. Było bardzo głęboko schowane w szufladzie, tak szczelnie, że ledwo dałam radę go stamtąd wydostać.\nW pokoju Matthew było ciemno, mimo dnia panującego na zewnątrz. Okna były zasłonięte, panował zaduch w pomieszczeniu, a na biurku paliła się lampka.\n- Twój tata ukrywał przed tobą to wszystko!\n- Tak mi się wydaje… Nigdy mi nie pokazał tych zdjęć, ani pierścionka. Nic.\n- Schowajmy go narazie na miejsce.\n- Poczekaj… Mogę wziąć do zdjęcie? – pokazała mu fotografię gdzie był on i Briana. Stali obok siebie i uśmiechali się szeroko. Chłopiec podstawiał rogi dziewczynce z tyłu głowy.\n- A jeżeli twój tata zauważy? Mogą być kłopoty.\n- Chcę je mieć… Może coś sobie jeszcze przypomnę.\nBriana odłożyła pudełko na swoje miejsce i oboje opuścili pokój.\n- Jedno mnie nie pokoi. Dlaczego tata nie chciał żebym sobie przypomniała o tym chłopcu?\n- Nie wiem. Może nie chciał żebyś cierpiała.\n- Pff, przecież kiedyś prawda i tak by wyszła na jaw. – zirytowała się.\n- Ale nie cierpiałabys tak długo…\n- Usiądźmy na balkonie.\nSłońce powoli chyliło się ku zachodowi. Dwójka młodych ludzi, pogrążonych w zadumie siedziała spoglądając na pomarańczowo – czerwoną tarczę tuż nad horyzontem. Nieopodal było słychać dużo przeróżnych hałasów. Ludzie wracali do domów wesoło gawędząc, jesienne liście opadały już wszystkie z drzew, zostawiając je nagie i ponure, gdzieniegdzie kilka ptaków przez chwilę zanuciło swoja pieśń wieczorną. Wesołe nastolatki, śmiejąc się głośno, szły swoją drogą do domu.\n- Chodzisz do szkoły? – spytał nagle David.\n- Nie. Od kiedy miałam wypadek nie chodzę na zajęcia.\n- Poszłabyś w takim razie jutro ze mną na spacer, a później do kina?\n- Zależy na co. – wystawiła mu język.\n- Na co tylko zechcesz. – odwdzięczył się tym samym.\n- Teraz leci w kinach taki film. Nazywa się Gwiezdny Pył.\n- Przyjdziesz jutro po mnie?\n- Jasne. Robi się już późno. Czas na mnie. – powiedział wstając z fotela.\nBriana odprowadziła chłopaka do drzwi. Czarnowłosy przytulił ją na pożegnanie i poszedł. Dziewczyna nagle posmutniała. Wciąż trzymając zdjęcie jej i chłopca poszła do pokoju.\nPowrót i Rozdział 13 – Ból\nOpublikowano 1 sierpnia 2008 Autor: Nicky\nWitam was wszystkich :* Już wróciłam. Wypoczęłam i teraz mogę znowu pisać. Dziękuję za życzenia w komentarzach no i oczywiście zaraz wejde na blogi żeby się odwdzięczyć. Dziękuje też, że ktos chce czytać moje opowiadanie i za miłe słowa :* Specjalnie dla was dodaję nowy rozdział. Miłego czytania, pozdrawiam!\nNie rozumiała o czym rozmawiają, ale chłopak mówił o niej tak, jakby się znali od dawna. Tata także opowiadał takie rzeczy, że nie wiedziała dokładnie o co chodzi. Coś przed nią ukrywał i nie pozwalał chłopakowi jej tego powiedzieć. Odwróciła się tyłem do drzwi słysząc grobową ciszę. Najwyraźniej panowie skończyli wymieniać między sobą zdania i rozeszli się. Zarumieniona przez słowa czarnowłosego wpatrywała się w obłoki na niebie za oknem.\n- David? Obudź się… – powiedział cicho Timo, grzebiąc w swojej szafce.\nWczoraj obaj gadali do bardzo późna. Czarnowłosy opowiedział wszystko przyjacielowi.\nLeżał w łóżku, ale wcale nie spał. Oczy go piekły, a w głowie miał mętlik.\n- Davido? – Timo stanął przy łóżku i kucnął przy przyjacielu, tak, że głowe miał na wysokości równej z czupryną gitarzysty.\n- Słucham… – odezwał się zachrypniętym głosem.\n- Wstawaj. Zaraz jedziemy do telewizji. Zapomniałeś?\n- Nie. Już wstaję. – wygramolił się z pościeli i poszedł do łazienki.\nRaper przyniósł mu nowe cichy i po chwili byli obaj gotowi do wyjścia. Pozostała czwórka chłopaków czekała na nich w samochodzie. Był on zwykłym, przeciętnym autem, więc nawet gdyby fani ich chcięli zauważyć to nie mięli jak. Nie wyróżniał się. Nie miał nawet pociemnianych szyb. Do tego był to „stary gruchot mojego starego” jak to zwykle mówił Timo.\nMimo, że byli już sławnym zespołem w Niemczech to mało zarabiali. 40% pieniędzy z każdej imprezy szło dla menagerów, 20% dla wytwórni i producentów. Na całą szóstkę chłopaków zostawało 40% funduszy do podziału. W dodatku ludzie show biznesu najwyraźniej chcą zrobić na nich interes i zmusić ich do uprawiania polityki przez muzykę. Byli tym zmęczeni, ale łatwo ulegli. Myśleli, że tak będzie dobrze, że przecież to dzięki menagerom i producentom zawdzięczają sławę, pieniądze oraz rozgłos w całych Niemczech i poza granicami kraju.\nTimo i David usiedli z przodu i samochód ruszył.\nObudził ją potężny, pulsujący ból. Syknęła cicho i próbowała się podnieść. Niestety bez skutku. Zrezygnowana dosłownie uderzyła dłonią w czerwony przycisk poczym usłyszała ciche skrzypnięcie drzwi. Przy jej łóżku pojawiła się pielęgniarka ze szklanką wody w ręku.\n- Boli? – usłyszała miły głos.\nKobieta z troską wpatrywała się w dziewczynę swoimi szarymi oczami. Sądząc po zmarszczkach na twarzy mogła mieć około czterdzieści lat. Zawsze miała blond włosy spięte w kok, a pojedyncze kosmyki roztrzepane były dookoła jej głowy, wchodząc niesfornie w oczy.\n- Nie mogę otwierać zbytnio powiek, bo ból mnie oślepia. – szepnęła.\nPielęgniarka westchnęła i wyciągnęła z szuflady najsilniejsze leki przeciwbólowe jakie mięli w szpitalu.\n- Podnieś się na chwilę.\n- Nie mogę, dlatego zawołałam panią. Tak mnie boli. – jęknęła.\nKobieta pomogła jej się podnieść. Podała jej tabletkę i szklankę z wodą, którą trzymała.\n- Briana, musisz teraz dużo leżeć i spać. Nie przemęczaj się.\n- Ale ja muszę kogoś o cos zapytać. Nie mogę czekać i zwlekać…\n- Czy to coś poważnego? – spytała pielęgniarka odsłaniając rolety na oknach, wpuszczając promienie jesiennego słońca do pomieszczenia.\n- … – dziewczyna milczała.\nKobieta mogła poskarżyc ojcu i wtedy już nigdy nie spotka chłopaka.\n,,Ciekawe gdzie on teraz jest i co porabia” – pomyślała.\n- Nie, już nieważne. Zdrowie jest bardziej istotne niż ta cała sprawa jaką muszę załatwić. – bez słowa położyła się na miękką poduszkę i opatuliła się kołdrą. Umęczona bólem szybko zasnęła.\n- Wyglądasz gorzej niż siedem nieszczęść – powiedział Linke. – Coś się stało?\n- Nic poważnego. Nie mogłem zasnąć w nocy – wymamrotał David.\nWywiad się skończył i jechali do knajpy coś zjeść. Przyjaciele martwili się o gitarzyste. Miał spuchnięte i podkrążone oczy, był blady jak kartka papieru i miał rozczochrane włosy we wszystkich kierunkach świata.\n- Napewno? – upewnił się Jan.\nTimo milczał. Przyglądał się kolegom. Postanowił wyratować Davida i zatrzymał się na parkingu.\n- Tu niedaleko jest McDonald. Pójdziemy tam, ok? – spytał i nie czekając na odpowiedź wyszedł z auta.\nCała szóstka szła chodnikiem. Gitarzysta nagle oniemiał. Z apteki wyszedł ojciec Briany.\n- Dzień dobry. – odezwał sie pierwszy chłopak.\nNevada Tan (Panik) byli już przy McDonaldzie. David stał teraz twarzą w twarz z Metthew.\n- Idzie teraz pan do Briany?\n- Idę. – jego ton nadal był oschły, a wyraz twarzy nie wyrażał kompletnie nic.\n- Mógłby pan ja tylko pozdrowić i powiedzieć, żeby szybko wracała do zdrowia? – spytał z nadzieją w głosie.\nMężczyzna chwilę się zawachał. Wsumie co mu szkodziło jeden raz spełnić jego prośbę? Przecież wkońcu kiedyś go lubił i to właśnie dzięki niemu córka teraz grała wspaniale na fortepianie…\n- Dobrze, przekaże jej wiadomość od ciebie – odpowiedział już mniej oschle.\n- Dziękuję. Do widzenia. – David wyminął ojca Briany.\nTamten tylko skinął głową i poszedł w kierunku swojego bordowego samochodu. Gitarzysta dołączył do kumpli i razem bez słowa weszli do McDonalda.\nWszystkich wizyt: 22127\nOpowiadania o Panik (NT):\nDrugi Blog Avril_94\nStrony i fora o Panik:\nBlog Aśki i Muchy\nBlog T:mo o Panik\nNiemieckie forum o Panik\nPolskie forum o Panik\nZbiór opowiadań o Panik\n~*~ Warum liebst du mich - Walka z przeszłością ~*~


Trwa malowanie pasów na autostradzie A4. Są utrudnienia na pasie w stronę Wrocławia | Gazeta Wrocławska\nTrwa malowanie pasów na autostradzie A4. Są utrudnienia na pasie w stronę Wrocławia\nNa autostradzie A4 trwa malowanie oznakowania poziomego. Na robotników powinniśmy uważać na odcinku pomiędzy 100 a 112 kilometrem przy węzłach Mikołajowice-Budziszów. Blokowany jest prawy pas w kierunku na Wrocław, ruch odbywa się lewym pasem. Prace potrwają do godziny 15.00.


Bilans EXPO 2020 w Dubaju. Pawilon Polski ważnym miejscem promocji polskich firm\nDoskonały projekt architektoniczny z charakterystyczną rzeźbą kinetyczną, profesjonalna realizacja i przyjazne środowisku rozwiązania – tak w skrócie można opisać Polski Pawilon, na zakończonym 31 marca, EXPO Dubai 2020. Jaki jest bilans obecności Polski na Światowej Wystawie EXPO w Dubaju? Na to pytanie odpowiada Adrian Malinowski, komisarz generalny sekcji polskiej EXPO 2020 w Dubaju.\nExpo Dubaj 2020. Polski pawilon obsypany nagrodami\nW Dubaju dobiega końca Wystawa Światowa EXPO 2020. W związku z pandemią COVID-19 wystawę przełożono o rok. W trwającym 182 dni wydarzeniu EXPO wzięła udział zdecydowana większość krajów świata. Hasło dubajskiej Wystawy Światowej to "Łącząc umysły, tworzymy przyszłość".\nSukces Polaków w Dubaju. Pawilon Polski z główną nagrodą na Expo\nPawilon Polski otrzymał główną nagrodę na Expo w Dubaju. Motywem jest rzeźba kinetyczna przedstawiająca stado ptaków w locie, które okalają budynek i przenikają do środka obiektu. Skąd wybór takiej metafory? Jak wyróżnienie ma szansę wpłynąć na postrzeganie polskiej architektury w świecie?\nPolscy eksporterzy szukają nowych rynków. PAIH proponuje wymianę handlową z Afryką\nPolscy eksporterzy szukają nowych rynków - jednym z nich może być Afryka. Współpraca między naszym krajem a tym kontynentem to jeden z tematów Polsko-Afrykańskiego Forum Gospodarczego, które zostało zorganizowane w ramach programu gospodarczego Polski na Wystawie Światowej Expo 2020 Dubai.\n"Bardzo nam zależało, żeby pokazać, czym jest współczesna Polska". Podsumowanie Expo w Dubaju\nDobiega końca Wystawa Światowa EXPO 2020 w Dubaju przełożona o rok ze względu na pandemię COVID-19. Polski Pawilon odwiedziło do tej pory prawie 1 milion 400 tysięcy gości.\n"Atom w Polsce staje się faktem". Umowa KGHM z NuScale na budowę małych reaktorów atomowych\nUmowa, jaką KGHM podpisał z NuScale, na budowę w Polsce małych reaktorów atomowych niesie ze sobą zupełnie nową jakość. To pozwala nam inaczej patrzeć w przyszłości na kwestie naszego bezpieczeństwa energetycznego - powiedział wicepremier Jacek Sasin. - Ostatnie działania Gazpromu i ich wpływ na wzrost cen tego surowca uświadamiają nam, jak groźne może to być narzędzie w rękach kogoś, kto chciałby stosować jakiś nacisk czy wręcz szantaż, nie tylko wobec Polski, ale też całej Europy - zauważył.


Oferty pracy infoPraca od Manpower\nW Erze Człowieka potencjał ludzki staje się siłą napędową wzrostu gospodarczego a talent wyznacznikiem konkurencyjności firm. Dzięki silnej i zaufanej marce, Manpower w Polsce skutecznie przyciąga kandydatów, co gwarantuje klientom szybki dostęp do pracowników jakich potrzebują.\nManpower w Polsce umożliwia owocną współpracę pomiędzy organizacjami i talentami. Firma podnosi konkurencyjność swoich klientów i zwiększa potencjał kandydatów tworząc innowacyjne, efektywne rozwiązania, dzięki którym mogą oni osiągnąć więcej niż oczekiwali i odnieść sukces w zmieniającym się świecie pracy.\nMarka należy do ManpowerGroup. Więcej informacji: www.manpower.pl.\nManpowerGroup, światowy lider innowacyjnych rozwiązań dla rynku pracy, od 2001 roku wspiera klientów i kandydatów w Polsce. Firma oferuje unikalne usługi dla firm i kandydatów poprzez: ManpowerGroup Solutions, Manpower, Experis oraz Right Management. Usługi ManpowerGroup w Polsce obejmują pracę tymczasową, rekrutację stałą i badanie kompetencji pracowników, zatrudnienie zewnętrzne, outsourcing procesów, doradztwo personalne, zarządzanie karierą i outplacement.\nNajnowsze oferty pracy od Manpower


Zarządzanie danymi i analiza - szczegóły - MATIC SA\nHurtownie danych i systemy klasy Big Data\nMatic SA ma silne kompetencje w zakresie budowania archiwów cyfrowych – zarówno dla przedsiębiorstw, jak również jednostek administracji państwowej. Budowane przez nas archiwa mogą przechowywać digitalizowane materiały w dowolnym formacie – zaczynając od archiwów dokumentów – czy to archiwów państwowych, dokumentów sądowych czy też dokumentacji księgowej lub operacyjnej przedsiębiorstwa, przez materiały audio, aż po nagrania video i rozwiązania klasy MAM/DAM.\nRozwiązania oferowane przez Matic SA są kompleksowe – zaczynając od analizy wymagań, przez dobór efektywnej platformy sprzętowej, urządzeń digitalizujących (np. skanerów) oraz bibliotek taśmowych i macierzy dyskowych aż do warstwy dedykowanego oprogramowania:\nDoradztwo w zakresie sposobu stworzenia archiwum informacji cyfrowych\nDobranie sprzętu i metod digitalizacji posiadanych zbiorów\nDostawa architektury sprzętowej – z włączeniem bibliotek pamięci oraz koncepcji ich rozszerzania w miarę rozbudowy archiwum\nStworzenie koncepcji udostępniania informacji i ich elastycznego opisywania za pomocą metadanych, w zależności od typu zbiorów oraz wymaganej charakterystyki ich opisu (w tym metody pół – automatyczne)\nPortale typu web pozwalające na udostępnienie posiadanych informacji wskazanym użytkownikom lub też szerszej publiczności – w sieci Internet.\nMechanizmy raportowania i audytowania dostępu do zbiorów cyfrowych przez upoważnionych użytkowników\nEkstremalne systemy przetwarzania transakcji muszą obsługiwać dziesiątki tysięcy użytkowników współbieżnych przy zachowaniu ultraszybkiej, nieprzerwanej wydajności na efektywnych kosztowo platformach opartych na standardach.\nWychodząc naprzeciwko wymaganiom dotyczącym zarządzaniem i magazynowaniem danych oraz transakcjami, proponujemy Państwu wysokowydajne systemy bazodanowe lidera tej branży – firmy IBM. W naszej ofercie znajdziecie Państwo systemy takie jak Adaptive Server Enterprise (ASE) oraz rozwiązania sprzętowe jak m.in. IBM WebSphere DataPower Integration Appliance XI52 lub Neteeza.\nOferujemy produkty i usługi związane z projektowaniem, tworzeniem i wdrażaniem hurtowni danych.\nKorzystamy z produktów uznanych producentów:\nBazy danych: IQ Sybase, DB2 IBM, MS SQL\nAppliance: Netezza IBM, SAP HANA, Oracle Exadata\nRealizujemy projekty kompletnych hurtowni danych, jak również realizacji wybranych obszarów:\nWarstwy analityczno-raportowej ETL – pobrania z systemów źródłowych, obróbka danych (poprawa jakości, zapewnienie spójności, profilowanie) do załadowania do hurtowni\nZaprojektowanie hurtowni danych wymaga opracowania modelu danych. Model danych jest fundamentem logicznym hurtowni i znacząco wpływa na jej jakość i efektywność. Oferujemy szereg modeli branżowych (m.in. bankowość i ubezpieczenia, sektor publiczny, przemysł, opieka zdrowotna), które pozwalają na szybkie wykorzystanie dobrych praktyk różnych sektorów\nWarto zwrócić uwagę na rozwiązania „appliance“ – kompletne hurtownie danych zawierające jako jeden produkt: sprzęt, bazę danych i niezbędne oprogramowanie wraz z BI. Dla wielu zastosowań takie hurtownie sprawdzają się znakomicie – cechuje ich bardzo duża wydajność, szybki czas wdrożenia oraz stosunkowo niski koszt utrzymania.\nNarzędzia BI: oferujemy praktyczne rozwiązania z zakresu analizy i hurtowni danych pozwalające na łatwy, a jednocześnie nieograniczony dostęp do posiadanych przez firmę danych przez użytkowników biznesowych. Doskonale rozumiemy, że wartość mają mechanizmy raportowania i agregowania danych do poziomu dashboardów i syntetycznych wskaźników, które pozwalają na wyciągnięcie praktycznych wniosków z wielości informacji zewnętrznych i wewnętrznych na podstawie których można podjąć lepsze decyzje biznesowe.\nMatic SA oferuje rozwiązania w zakresie zarządzania danymi:\nEkstrakcji danych z systemów źródłowych\nTransformacji danych do oczekiwanego modelu docelowego\nŁadowania danych do hurtowni\nReguł czyszczenia i walidacji danych\nTworzenia opisów metadanych oraz reguł opisywania informacji źródłowych\nOferujemy rozwiązania oparte na technologii IBM Infosphere, SAP DataServices, QlikView oraz produkty Open Source. Dzięki wykorzystywaniu wysoko wydajnych rozwiązań wdrażane przez nas rozwiązania pracują efektywnie niezależnie od ilości systemów źródłowych oraz wielkości przetwarzanych informacji\nIlość informacji przechowywanych w systemach informatycznych zwiększa się w astronomicznym tempie. Popularyzacja urządzeń mobilnych wraz z informatyzacją nowych dziedzin życia powoduje, że konieczne jest wdrożenie nowych metod pracy z danymi.\nW Matic SA obszar BIG DATA definiujemy w ramach 4 głównych problemów, które organizacje muszą rozwiązywać, aby skutecznie pracować z danymi:\nMożliwość efektywnej pracy z dużymi wolumenami danych za pomocą nowoczesnych rozwiązań baz kolumnowych lub rozwiązań zintegrowanych (appliance). Do grupy tych rozwiązań należą IBM Neteeza, , HP Vertica lub też rozwiązania Oracle Exadata oferowane przez Matic SA.\nIntegrację informacji z wielu źródeł w ramach jednego narzędzia w czasie rzeczywistym „data streaming” m.in. za pomocą IBM Data Capture, Verint, HP Authonomy oraz rozwiązań własnych. Narzędzia z tego obszaru pozwalają na monitorowanie informacji w sieciach Internet, w tym monitorowanie informacji w sieciach społecznościowych typu Facebook.\nAnalizę danych niestrukturalnych poprzez zaawansowane narzędzia analizy streamingu video, transkrypcji głosowej oraz narzędzi do transformacji danych typu ETL. Matic SA posiada własny zespół z obszaru Business Intelligence, który ma praktyczne doświadczenie w pracy z dużymi wolumenami informacji w krótkim czasie.\nWizualizację i tworzenie raportów za pomocą interaktywnych narzędzi, które pozwalają użytkownikowi końcowemu (analitykowi danych) przygotować atrakcyjny w formie graficznej raport prezentujący wyniki analiz. Oferowane rozwiązania z tego zakresu to między innymi IBM Cognos, Data Watch oraz Qlik View.\nRozwiązania klasy Business Intelligence (BI) pozwalają na konsolidację danych z różnych systemów informatycznych organizacji i wygodne pozyskiwanie wiedzy potrzebnej do tworzenia potrzebnych analiz na podstawie zgromadzonych danych. Narzędzia raportowe nie tylko pozwolą na szybkie sprawdzenie kluczowych wskaźników efektywności (KPI), ale również umożliwiają stworzenie bardzo skomplikowanych raportów, dedykowanych do konkretnych potrzeb użytkowników. Wyniki mogą być prezentowane w atrakcyjny wizualnie sposób w postaci przeróżnych typów wykresów i schematów.


Wpisy z Tagiem [ kabiny prysznicowe ]\nZasadniczo, jeśli kupujemy kabinę prysznicową, udajemy się do sklepu i wybieramy ten produkt, który nam najbardziej odpowiada. Gusta są w tym względzie różne i dlatego też kabiny prysznicowe w sklepach także mamy bardzo mocno zróżnicowane. W tym...\nFirma tanialazienka.com proponuje kontrahentom duży wybór produktów do wyposażenia łazienek. Znajdą Państwo u nas między innymi armaturę, ceramikę sanitarną, dodatki oraz dużo innych. Oferujemy bezpłatną pomoc naszych fachowców w doborze...\nZakład szklarski Czerwińscy T.M. balustrady szklane warszawa\nZakład Szklarski Czerwińscy T.M. z Okuniewa oferuje szereg artykułów, usług i rozwiązań z wykorzystaniem przeróżnego typu szkła. W skład proponowanych usług szklarskich wchodzi między innymi: fazowanie, szlifowanie, lakierowanie, laminowanie,...\nVIZJO S.C. WARSZAWA balustrady szklane\nFirma VIZJO to wykwalifikowani pracownicy, którzy gwarantują najwyższą jakość usług oraz punktualną adaptację. Gwarantujemy całościowe adaptacje od doradztwa na budowie, model przez pomiar i składanie podzespołu u kontrahenta. Dzięki najwyższym...\nZapraszamy do zapoznania się z bogatą ofertą naszej firmy. Dzięki nam możesz zaopatrzyć się w najnowsze rozwiązania charakteryzujące się najwyższą jakością wykonania oraz wykorzystanych materiałów. Różnorodna oferta naszego przedsiębiorstwa...\nNa opisywanej stronie internetowej zainteresowani odnajdą nad wyraz atrakcyjną ofertę firmy zajmującej się najwyższej jakości wyrobami ze szkła. Surfując po serwisie użytkownicy będą mieli możliwość zapoznania się z obszerną ofertą, w której...\nNasza firma szklarska Glassland działa w Poznaniu od 1995 roku. Zajmujemy się świadczeniem kompleksowych usług szklarskich dla naszych klientów. Oferujemy szeroki wybór szyb, w tym szyby zespolone, antywłamaniowe, refleksyjne, dodatkowo lustra...\nJeżeli poszukujesz firmy, która nie tylko zaprojektuje, ale również wyposaży i profesjonalnie wykończy dane wnętrze to zachęcamy do skorzystania z usług firmy Ars Deko. Jest to firma z kilkunastoletnim doświadczeniem. Ma własne biuro projektowe...\nWanny akrylowe to wieloletni produkt firmy Aquaform. Wszystkie nasze wanny...


Czym jest Self Storage? Magazynowanie, przechowywanie rzeczy.\nCzym jest self-storage?\nKorzystaj z magazynu samoobsługowego, jak z części swojego domu lub biura, to bardzo proste. Dla tych, którzy nigdy nie spotkali się z taką formą przechowywania przygotowaliśmy film oraz w trzech prostych krokach opisaliśmy jak to zrobić.\nWybierz magazyn Less Mess znajdujący się najbliżej Ciebie i określ rozmiar potrzebnej powierzchni. Możesz skorzystać z podglądu wielkości pomieszczeń on-line lub wybrać odpowiednie pomieszczenie osobiście. Zapraszamy!\nFormularz umowy jest prosty i zrozumiały. Możesz również zdecydować o formie płatności. Dodatkowo umożliwiamy dokonanie zakupu kłódki, kartonów i innych potrzebnych materiałów opakowaniowych z naszej oferty.\nUżywając swojego indywidualnego kodu możesz mieć 24-godzinny dostęp do chronionej alarmem i bezpiecznej przestrzeni. Rozpocznij więc przechowywanie rzeczy osobistych lub firmowych i ciesz się dodatkową przestrzenią wokół siebie!


AMICUS Fundacja Łuszczycy i ŁZS - wspieraj nas na FaniMani.pl\nWarszawa 01-475, Otrębuska 5,\nFundacja działa na rzecz poprawy jakości, standardów i dostępności usług zdrowotnych w Polsce oraz edukacji i promocji zdrowia. Działania mają w szczególności dotyczyć osób chorych na łuszczycę i łuszczycowe zapalenie stawów – ŁZS. Fundacja została powołana w celu: 1)\tBudowania świadomości społecznej na rzecz osób chorych. 2)\tDziałalności charytatywnej na rzecz chorych oraz ich rodzin. 3)\tRepr ... Zobacz więcej\n1)\tBudowania świadomości społecznej na rzecz osób chorych.\n2)\tDziałalności charytatywnej na rzecz chorych oraz ich rodzin.\n3)\tReprezentowania interesów pacjentów.\n4)\tWspierania nauki i edukacji w zakresie zdrowia.\n5)\tPromowania najlepszych rozwiązań, praktyk i standardów w ochronie zdrowia.\n6)\tWspierania i wskazywania rozwiązań systemowych w ochronie zdrowia, zapewniających polskim pacjentom dostęp do innowacyjnych terapii i opieki medycznej na europejskim poziomie oraz zgodnej z międzynarodowymi standardami.\n7)\tBudowania platform porozumienia i współpracy pomiędzy różnymi sektorami (rządowym, samorządowym, biznesowym, naukowym, pozarządowym itp.) działających na rzecz tworzenia nowoczesnego, sprawnego i wydolnego systemu ochrony zdrowia, poprawy jakości i dostępności opieki zdrowotnej oraz edukacji i promocji zdrowia w Polsce.\n8)\tBudowanie współpracy i komunikacji pomiędzy pacjentami, rodzinami osób chorych, środowiskiem medycznym, świadczeniodawcami, ekspertami, administracją państwową, samorządami i mediami w celu tworzenia nowoczesnego, sprawnego i wydolnego systemu ochrony zdrowia, poprawy jakości i dostępności opieki zdrowotnej oraz edukacji i promocji zdrowia w Polsce.\n9)\tZwiększania partycypacji środowisk pacjenckich w Polsce, w procesie konsultacji społecznych, podejmowania decyzji w ochronie zdrowia poprzez świadome korzystanie z praw pacjenta i praw obywatelskich.\n10)\tZwiększania aktywności społeczności lokalnych w obszarze poprawy jakości, standardów i dostępności usług zdrowotnych w Polsce oraz edukacji i promocji zdrowia.\nDołącz do 2 osób wspierających AMICUS Fundacja Łuszczycy i ŁZS przy okazji zakupów on-line\nBudowanie świadomości społecznej na temat łuszczycy i łuszczycowego zapalenia stawów (ŁZS)\nEdukacja osób chorych na łuszczycę i ŁZS\nPoprawa jakości życia osób chorych na łuszczycę i ŁZS\nŚrednio 2,5% wartości Twoich zakupów trafi do AMICUS Fundacja Łuszczycy i ŁZS


Placek dro¿d¿owy z bakaliami | porady wedkuje.pl\nPlacek dro¿d¿owy z bakaliami\nPlacek dro¿d¿owy z bakaliami - zdjêcia, foto - 1 zdjêæ\nszklanka drobno posiekanych bakalii (morele, figi, daktyle, rodzynki, pozbawione pestek ¶liwki);\nfili¿anka posiekanych orzechów do posypania ciasta;\n1).Zagotowujemy wodê z cukrem, do wrz±cego syropu wrzucamy rozdrobnione bakalie, sma¿ymy na niewielki ogniu, a¿ nabior± konsystencji marmolady, odstawiamy do wych³odzenia. Gdy przygotowujemy ciasto 3 ³y¿ki ciep³ego mleka, dro¿d¿e, ³y¿kê cukru pudru mieszamy, odstawiamy w ciep³e miejsce do wyro¶niêcia. Pozosta³± m±kê przesiewamy do miski, dodajemy cukier puder, ¿ó³tka, sól; wyro¶niêty zaczyn i pozosta³e letnie mleko, wyrabiamy ciasto (mo¿na robotem nastawionym na niskie obroty). Gdy wszystkie sk³adniki siê po³±cz±, dodajemy roztopiony, letni t³uszcz, wyrabiamy, a¿ zostanie wch³oniêty przez ciasto, przykrywamy ¶ciereczk± i ustawiamy w ciep³ym miejscu do wyro¶niêcia.\n2).Do wysmarowanej t³uszczem ¶redniej wielko¶ci formy nak³adamy nieco wiêcej ni¿ po³owê ciasta, wyrównujemy powierzchniê, rozsmarowujemy wych³odzone bakalie, ca³o¶æ przykrywamy pozosta³ym ciastem, rozprowadzamy je równomiernie palcami zwil¿onymi z t³uszczu, wierzch smarujemy roztrzepanymi bia³kami, posypujemy orzechami i od razu wstawiamy do niezbyt gor±cego piekarnika. Po 15 minutach, gdy ciasto "ruszy", podwy¿szamy temperaturê do 160 C i pieczemy przez ok. 60 minut, a¿ dok³adnie siê zrumieni, a boki bêd± lekko odstawa³y od formy.\nPlacek dro¿d¿owy z bakaliami - opinie i komentarze


##### Kiedy zaczniesz spotykać się z nowym facetem – 6 miejsc, w których możesz spotkać faceta. - Miłość to pasja.\nCo jest najwyżej ocenianym portalem randkowym\nPodpowiemy. Możesz też spotkać kiedt z nim w restauracji lub na spacerze w parku, gdzie będziesz apotykać czas z dziećmi i nowym partnerem. Przed nowym partnerem, na początku znajomości, każdy chce wypaść odrobinkę lepiej. Pierwsze spotkanie pomiędzy Twoim nowym partnerem kiedy zaczniesz spotykać się z nowym facetem Twoimi dziećmi to bardzo delikatna sytuacja. Kiedy ludzie kończą jeden związek, który z różnych przyczyn nie przetrwał próby.\nMówi się, że faceci chcą przede wszystkim seksu. OKIEM PSYCHOLOGA: Poznałeś niedawno nową kobietę. Oznacza: Boję się, że jak się nie zadeklaruję, to zaczniesz spotykać się z kimś innym. Dokumentuj te. nowego. Nie oglądaj się za siebie i zacznij spotykać się z innym. Kiedy się udawało, okazywało się, że znalazłaś się w związku z kimś, kto. Dlatego rozmawiaj z kobietami kiedy jesteś niezaspokojony seksualnie. Nie poddaję się jednak, bo przecież czasem facet kiedy zaczniesz spotykać się z nowym facetem kocham.\nOk, myśli, że. Ile czasu potrzebuje normalny facet by się określić? W obawie przed kompromitacją kupisz sporo nowych rzeczy. Kiedy spotykasz najbogatsze serwisy randkowe faceta, który budzi w tobie motyle w brzuchu, nie. Zacznij z nim rozmawiać we właściwy sposób.\nKiedy silna potrzeba miłości przysłania zdrowy rozsądek. Zacznij, na przykład, od komplementów na temat zacznlesz - pochwal jego. Gwiazda właśnie pokazała się z nowym kiedy zaczniesz spotykać się z nowym facetem podczas wspólnych wakacji na Ibizie.\nSkomplikowani rzadko kiedy potrafią przyznać, że nie mają na coś ochoty, więc zgadzają się „dla świętego spokoju”, Speed Dating w Kolumbii Gruzja potem. Kochasz wierzyć w fantazmaty, ale co w spotyiać złego, kiedy każdy przecież chce być szczęśliwy?\nJak na prawdziwą divę przystało, spotyka się z nie. Zrobi to tylko wtedy, kiedy odnajdziesz na nowo swoją męską energię i pozwolisz jej to dostrzec. Zaczęliśmy sie spotykać było to tak niesamowite i silne przyciąganie, ze po. O ile na początku pociąga cię po prostu nowy facet (co najczęściej jest. Sport · Pomponik · Zaczjiesz · Styl · Mieszkania · Kobieta · Nowe Technologie.\nO tych 6 rzeczach powinnaś wiedzieć zanim zaczniesz się spotykać z młodszym mężczyzną. Jeśli tak. Kiedy już trochę się pozbierałam wiedziałam ze albo on albo żaden. Daj facetowi trochę czasu na otrząśnięcie się i wylizanie ran.\nW ogole zastanow. Osoby po 40tce zaczynające karierę w nowym zawodzie. Możesz ją zmieniać i próbować nauczyć nowych zasad. Dobrym pomysłem jest też zajęcie się czymś nowym. Kiedy facet zachowuje się w sposób, który ci nie odpowiada, zacznij.\nZawsze muszą się z kimś spotykać, zawsze muszą być w związku. Kiedy stado zmniejsza się do parki, łatwo zamiast być wystarczająco. Umawianie się na randki, kiedy czujesz, że twój były wciąż zajmuje.\nWięc kiedy zaczniesz spotykać się z nową dziewczyną, nie postępuj tak, jakby ta była szalona lub obsesyjna. Naprawdę zacznij się zachowywać tak jakbyś nie chciała związku. Ostatnio mi podpadł. Kiedy ja np. Niedawno zaczęłam spotykać się z nowym facetem. Kiepska to przyjaźń, jeśli za każdym razem, gdy spotykasz nową. Po jakim czasie po rozstaniu poznalyscie kogoś nowego?\nkiedy zaczniesz spotykać się z nowym facetem7\nZacznij od małych kroczków, od zmiany perspektywy, odejdź od. Jak odzyskać faceta, który cię zostawił? Kiedy zaczynasz się z kimś spotykać, każda rozmowa płynie wartko i. Ludzie są. Chyba, ze umiejetnie zaczniesz to z niego wyciagac jesli beda ku temu dobre warunki.\nSzybkie randki hrabstwo suffolk ny\nKiedy wyczuć moment, że dalej starać się już nie warto? Szybko zauważą, że facet, z którym się spotykasz, nie do końca jest tym, kim myślisz. Zamiast doszukiwać się oznak zdrady, zacznij pracować nad samooceną i polubieniem. Jeśli zaczniesz spotykać się z innymi wkrótce po rozstaniu, może.\nTo co najważniejsze, nawet w stosunku do nowo poznanej osoby. No i poczekaj chwilkę z współzależne znaki randkowe nowym czy czasem to nie jest tylko przelotne zauroczenie któro pryśnie jak bańka mydlana kiedy tylko zaczniecie się spotykać. Dlatego też, spotykają się z innymi facetami i wysysają ich energię dla własnej przyjemności!\nNie spotykaj się z nim, kiedy tylko o to poprosi, nie bierz na serio wszystkiego.\nJessica przewodnik po randkach na ciemnej stronie wt


ZAKSA Kędzierzyn-Koźle gra o finał mistrzostw Polski. Transmis ... - Radio Opole\n2019-04-24, 08:00 Autor: Grzegorz Frankowski\nPo dwóch meczach półfinałowych rozgrywek PlusLigi pomiędzy ZAKSĄ Kędzierzyn-Koźle i Aluronem Virtu Wartą Zawiercie jest remis 1:1. Dzisiaj (24.04) o 17:30 w hali Azoty decydujące starcie. Zwycięzca awansuje do wielkiego finału.\nPierwsze spotkanie półfinałowej rywalizacji trójkolorowi niespodziewanie przegrali 1:3. W rewanżu, po siatkarskim horrorze ekipa Andrei Gardiniego wygrała na gorącym terenie w Zawierciu 3:2. Mimo, że dwa pierwsze sety wygrali gospodarze. Dzisiaj przed kędzierzyńską publicznością decydujące starcie, które trzeba bezwzględnie wygrać.\n- Doskonale zdajemy sobie sprawę z roli faworyta - mówi Łukasz Wiśniewski, środkowy ZAKSY. - Trzy tygodnie wolnego wytrąciły nas z rytmu meczowego. Mogliśmy, tak naprawdę w pięć dni stracić wszystko, na co pracowaliśmy ponad pół roku i to bolało, szczególnie w pierwszym spotkaniu w Kędzierzynie. Teraz wracamy do naszej hali, do naszej publiczności. Przypuszczenia, obstawiania zostawiam bukmacherom. Mam nadzieję, że to trudne zwycięstwo doda nam wiary w siebie, w nasze umiejętności i podejdziemy do tego spotkania od początku skoncentrowani. Szykujemy się na wojnę - dodaje Wiśniewski.\n- Nieważne jakim wynikiem skończy się mecz. Ważne, abyśmy zwyciężyli - dodaje Rafał Szymura, przyjmujący naszej drużyny. - My będziemy się starać grać swoją najlepszą siatkówkę i mam nadzieję, że postawimy takie warunki, że się uda i awansujemy do finału - kończy Szymura.\nDecydujący mecz o awans do finału mistrzostw Polski pomiędzy ZAKSĄ Kędzierzyn-Koźle i Aluronem Virtu Wartą Zawiercie odbędzie się w środę, 24 kwietnia. Początek zawodów o 17:30. Transmisja z Kędzierzyna na antenie Radia Opole\nTagi: ZAKSA Kędzierzyn-Koźle, Aluron Virtu Warta Zawiercie, Rafał Szymura, Łukasz Wiśniewski, siatkówka, PlusLiga


Każdy by chciał by jego auto wyróżniało się pośród innych seryjnie produkowanych aut. Jedni robią to samodzielnie inni oddając to w ręce profesjonalistów. Tu przechodzimy do sedna dowolny pojazd możemy odmienić na dwa sposoby, jednym z nich jest modyfikacja wyglądu . Zaczynając od wnętrza, jego komponentów po wygląd karoserii oraz wygląd zewnętrznego. Druga zmiana jest\nZacznijmy od wyposażenia. Podstawą jest oczywiście należyte oraz odpowiednie przystosowanie miejsca pracy. Równie ważna jest również ergonomia pracy. Właściwe rozstawienie maszyn tak aby każdy z pracowników miał swobodę oraz komfort działania. Następnym elementem są urządzenia niezbędne do prawidłowego i sprawnego funkcjonowania fabryki. A więc przede wszystkim dostęp do stosownych narzędzi i wiedzy. Jest to z


Sanok: 10-latka zadławiła się gumą do żucia. Policjanci uratowali jej życie - Rzeszów, ESKA.pl\nSanok: 10-latka zadławiła się gumą do żucia. Policjanci uratowali jej życie\n2020-07-22 9:57 Sylwia Indycka-Rosół\nDziewczynka zadławiła się gumą w czasie jazdy samochodem. Tłum gapiów nie potrafił jej pomóc. Na szczęście na miejscu zjawili się policjanci, którzy uratowali dziecku życie. Szczegóły znajdziesz na ESKA Rzeszów.\nTa historia na szczęście ma szczęśliwy finał, a wszystko to dzięki czujności i wiedzy policjantów. W poniedziałek 20 lipca w Sanoku 10-latka w czasie jazdy samochodem ze swoją mamą zadławiła się gumą do żucia. Dziecko nie było w stanie złapać oddechu. Matka zatrzymała samochód na pasie ruchu przy ulicy Krakowskiej. Świadek zawiadomił policjantów, którzy nieopodal odbywali służbę. Mundurowi uratowali dziewczyce życie:\n- Przy samochodzie, który zatrzymał się na pasie ruchu na ul. Krakowskiej, zebrała się już grupa osób próbujących pomóc dziecku. Mł. asp. Tomasz Kucharczyk bez chwili zawahania podbiegł do dziewczynki przechylił ją do przodu i kilkukrotnie uderzając ręką w plecy, próbował udrożnić drogi oddechowa. Gdy czynność nie przyniosła oczekiwanego efektu, policjant zastosował chwyt Heimlicha i po kilku uciśnięciach dziecko odzyskało oddech - wyjaśnia KPP Sanok.\nDrugi z policjantów w tym samym czasie wezwał pogotowie. Dziecko trafiło pod opiekę lekarzy.\nPrzy zadławieniu liczy się każda sekunda. Poszkodowanego należy pochylić do przodu i kilka razy energicznie pochylić w okolicę międzyłopatkową. Jeśli to nie pomaga, trzeba wykonać tzw. chwyt Heimlicha.\nJak wykonać chwyt Heimlicha?\nŻeby wykonać chwyt Heimlicha należy:\nNowe miasta w Polsce: W 2021 będzie 10 nowych miast. Gdzie dokładnie?\nDodajmy, że ratownicy medyczni z Rzeszowa jakiś czas temu nagrali cover "Miłości w Zakopanem" zatytułowany "Zadławienie w Zakopanem", który opowiada o tym, jak postępować w sytuacji, gdy dojdzie do zadławienia:


Łask z nowymi minibusami od Autometu [FILM] -\nW Łasku są już nowe minibusy, które zakupiono w ramach projektu komunikacyjnego. Cztery Cityliner'y sanockiego Autometu zasiliły tabor Zakładu Komunikacji Miejskiej w Łasku. To finał zamówienia, które miasto złożyło w sanockiej firmie we wrześniu 2018 r.Umowę na dostawę czterech nowych minibusów władze Łasku podpisały z Autometem 6 września 2018 r. Pisaliśmy o tym tutaj.\nJesteś tutaj: Infobus / Przewoźnicy / Łask z nowymi minibusami od Autometu [FILM]\nINFOBUS.PL - Opublikowano: 06.03.2019 14:00:12\nW Łasku są już nowe minibusy, które zakupiono w ramach projektu komunikacyjnego. Cztery Cityliner'y sanockiego Autometu zasiliły tabor Zakładu Komunikacji Miejskiej w Łasku. To finał zamówienia, które miasto złożyło w sanockiej firmie we wrześniu 2018 r.\nUmowę na dostawę czterech nowych minibusów władze Łasku podpisały z Autometem 6 września 2018 r. Pisaliśmy o tym tutaj. Zakup pochłonął 2 332 572 PLN brutto. Jeden midibus w wersji na potrzeby miasta to koszt w wysokości 474 100 PLN netto.\nZ gwiazdą na przodzie\nMinibus Cityliner jest konstrukcję opartą na bazie Mercedesa Sprintera 516 z silnikiem o pojemności 2,143 l i mocy 120 kW. Jednostka jest zblokowana z mechaniczną skrzynią biegów. Silnik spełnia najwyższą obecnie normę emisji spalin Euro 6. Minibus charakteryzuje się także niskimi kosztami eksploatacji. Jego zaletą jest także duża zwrotność i małe gabaryty, pozwalające dojechać do miejsc niedostępnych dla standardowych autobusów.\nDzięki niskopodłogowej przestrzeni w przedniej części pojazdu pasażerowie z łatwością wejdą na pokład pojazdu, zwłaszcza osoby starsze i niepełnosprawne, które od razu będą mogły zająć miejsca siedzące dostępne z poziomu niskiej podłogi. Pojazdy posiada także rampę wjazdową ułatwiającą wsiadanie i wysiadanie osobom poruszającym się na wózkach inwalidzkich.\nAutobus jest wyposażony w klimatyzację, tablice elektroniczne i monitoring. Długość mini autobusu to ok. 7,4 m. W środku jest 13 miejsc siedzących i 16 miejsc stojących.\nPrócz sanockich midibusów miasto kupiło także większe autobusy. To dziesiątka Iveco Crossway 10,8LE. O tych autobusach pisaliśmy tutaj.


Dlaczego warto postawić na dobry płyn do mycia szyb w aucie? – Auto Lech Blog\nWielu początkującym kierowcom wydaje się, że mycie szyb w aucie nie stwarza żadnego problemu. Wystarczy tylko kupić odpowiedni płyn do szyb samochodowych, przetrzeć szmatką i mamy wypolerowane szkło.\nJednak w praktyce takie zadanie okazuje się znacznie trudniejsze. Należy przede wszystkim zastosować odpowiedni preparat o wysokiej jakości oraz wykonać czyszczenie zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz. Pozwoli to zadbać o najwyższe bezpieczeństwo podczas jazdy i nie doprowadzić do sytuacji, w której smugi będą ograniczać widoczność, zwłaszcza w trakcie poruszania się nocą.\nJak prawidłowo myć szyby samochodowe?\nNiestety, ale nadal nawet kierowcy z doświadczeniem czyszczą szyby powierzchownie i niedokładnie, a usprawiedliwiają się tym, że na takie czynności nie mają zbyt wiele czasu. Tymczasem na taki proces należy poświęcić odpowiednią ilość czasu, aby dokładnie usunąć wszelkie zanieczyszczenia oraz tłuste plamy.\nPłyn do mycia szyb samochodowych należy zastosować zarówno od środka, jak i na zewnątrz pojazdu. Jest to szczególnie ważne zwłaszcza wśród osób, które palą papierosy. Nieco trudniej jest doczyścić szyby wewnątrz, ale z kolei na zewnątrz należy pamiętać, że mycie musimy wykonać na wszystkich szybach, a nie tylko przedniej.\nNiektórym osobom wydaje się, że płyn do spryskiwaczy poradzi sobie doskonale z czyszczeniem plam. Jednak jak się okazuje, taki środek nie poradzi sobie nawet z usunięciem śladów po owadach. Dlatego warto wybrać droższy, ale skuteczny produkt.\nKtóry preparat zastosować do czyszczenia szyb w aucie?\nCzasami właściciele samochodów decydują się na to, aby do mycia szyb samochodowych wykorzystać zwykły płyn do mycia okien. Jest to bardzo kiepski pomysł, ponieważ takie produkty zawierają w składzie amoniak.\nSubstancja ta niekorzystnie wpływa na różne elementy samochodu, które zostały wykonane z gumy albo winylu. Standardowym szybom nie zrobi to większej krzywdy, ale już szyby przyciemniane zostaną uszkodzone. Taki preparat może także uszkodzić tapicerkę i inne elementy wewnątrz pojazdu.\nZdecydowanie lepszym rozwiązaniem jest zamówienie profesjonalnego płynu do szyb samochodowych. W ten sposób skutecznie i szybko poradzimy sobie z usunięciem zabrudzeń, tłustych plam i osadów.\nPłyn do mycia szyb samochodowych dostępny na stronie sklepu ShiningCar.pl.


Czerwona ryba jest uważana za przysmak, ale aby uzyskać delikatne i soczyste mięso, powinieneś znać kilka zasad gotowania. Warto także wspomnieć o zaletach łososia, który zawiera ogromną ilość substancji ważnych dla organizmu. Wiele ozdób nadaje się dla tej ryby, a liczne sosy sprawią, że smak potrawy będzie niezrównany.\nJak usmażyć łososia z cytryną na patelni?\nCytryna jest uważana za idealne uzupełnienie czerwonej ryby, ponieważ nie psuje się, ale tylko poprawnie podkreśla jej smak. To naczynie pasuje do każdej przystawki.\nRyba powinna być dokładnie umyta, pokrojona na kawałki o grubości około 2,5 cm i wysuszona serwetkami.\nPołącz przyprawy i kolendrę osobno.\nDobrze wymieszaj i posyp łososia przygotowaną mieszanką.\nWażne jest, aby wiedzieć, ile marynować ryby, aby nie zepsuć jej smaku. W przypadku tego przepisu wystarczy 20 minut.\nNastępnie posyp kawałki ryby mąką i połóż na gorącym oleju.\nSmaż z obu stron na piękną skórkę.\nPołóż na talerzu z ręcznikami papierowymi.\nJak gotować łososia na patelni w kremowym sosie?\nCzerwona ryba gotuje się bardzo szybko, co będzie bardzo przydatne w niektórych sytuacjach, na przykład, gdy trzeba pilnie ugotować coś na obiad lub traktować gości. Kremowy sos poprawia smak potrawy i sprawia, że jest jeszcze bardziej delikatna.\n2 plastry fileta;\n1 łyżka. łyżka wytrawnego białego wina;\n1 łyżka. łyżka śmietany 15%;\npieprz kajeński i czarny;\nRybę należy umyć i zanurzyć w serwetkach, a następnie posolić po obu stronach i zetrzeć trochę dwoma rodzajami pieprzu.\nPokrój czosnek na kawałki i wyślij do rozgrzanego do czerwoności oleju roślinnego.\nKiedy porzuci swój aromat i smak, usuń go i wyrzuć.\nSmaż steki po obu stronach przez 3 minuty.\nPo pojawieniu się przyjemnej skórki należy wlać wino do garnka, doprowadzić do wrzenia i gotować pod przykryciem przez 3 minuty.\nNastępnie wlej śmietankę, a gdy ciecz się zagotuje, gotuj wszystko przez minutę.\nWłóż steki w formę i włóż do piekarnika rozgrzanego do 160 stopni.\nW tym czasie posiekaj koperek i dodaj do wrzącego sosu.\nPodawaj ryby z sosem.\nJak gotować smażonego łososia na patelni z sosem sojowym?\nPrzepis jest w stylu azjatyckim, ponieważ wykorzystuje sos sojowy. Idealnie komponuje się z czerwoną rybą, która okazuje się pikantna i bardzo smaczna. Podawaj z warzywami lub ryżem.\n1 łyżka. łyżka oliwki;\nUmyj filet, osusz ręcznikami papierowymi, a następnie posmaruj go sosem i zalej niewielką ilością.\nWażne jest, aby ryba nie pływała w marynacie. Pozostaw na 35 minut.\nPosiekaj patelnię i dodaj dwa rodzaje oleju, które sprawią, że smak potrawy będzie niezrównany.\nPołóż kawałki skóry i usmaż.\nWażne jest, aby wiedzieć, ile łososia usmażyć na patelni, aby nie wyschło.\nZ jednej strony gotuj przez 5 minut.\nNastępnie smażyć po drugiej stronie przez 3-5 minut.\nJak gotować stek z łososia na patelni z sosem miodowym?\nTo danie z pewnością zaskoczy jego gusta i spodoba się nawet wymagającym smakoszom. Wszystko opiera się na oryginalnym sosie, który łączy całkowicie odmienne smaki. Jeśli chcesz pokonać ukochanego, przygotuj mu taką rybę.\nUmyć filet z łososia w wodzie, a następnie wysuszyć serwetką.\nPrzecierać solą i pieprzem po obu stronach i przechowywać w lodówce przez pół godziny.\nNastępnie pokrój filet na porcje.\nRozgrzej trochę oleju i włóż plastry czosnku.\nUsmaż, aby pachniało i smakowało, a następnie usuń i wyrzuć.\nPołóż plasterki skóry na tym oleju i smaż, aż powstanie lekka skórka.\nW tym momencie połącz składniki sosu i dobrze wymieszaj.\nOdwróć plastry, polej je odrobiną sosu i kontynuuj smażenie, a następnie odwróć i zalej kolejny sos.\nJak gotować łososia w cieście serowym?\nWielu gotuje ryby w zwykłym cieście jajecznym, ale istnieją bardziej oryginalne opcje, które pozwalają uzyskać bardzo smaczną i piękną skórkę. Ten przepis na łososia na patelni jest idealny na świąteczny stół.\n2 łyżki. łyżki sezamu;\nZaczynamy jak zawsze od przygotowania ryby.\nZe wszystkich stron posyp suche steki solą i pieprzem.\nPozostaw rybę w lodówce na kilka godzin.\nPrzechodzimy do przygotowania ciasta, na które zmiel jajko na tarce.\nDodaj do tego nasiona sezamu, tarty ser, śmietanę, masło i mleko.\nWszystko dobrze wymieszaj i rozwałkuj steki w gotowym cieście.\nSmaż na oleju na patelni, aż uzyskasz piękną skórkę.\nNajlepiej smakuje z sałatką i puree ziemniaczanym.\nJak gotować smażonego łososia: pikantna opcja?\nKolejna wersja dania, która ma oryginalny i niepodobny do żadnego smaku. Smażona ryba według tego przepisu spodoba się zarówno dorosłym, jak i dzieciom.\nWyciśnij sok oddzielnie od cytrusów, dodaj olej, zioła, pieprz i sól.\nWszystko dobrze wymieszaj i nasmaruj każdy przygotowany stek przygotowaną mieszanką.\nDo kwaśnej śmietany zalej sos sojowy i dodaj curry.\nRozgrzać olej na patelni i smażyć steki na dużym ogniu przez minutę po obu stronach.\nNastępnie zmniejsz ogień i gotuj przez kolejne 5 minut. z każdej strony.\nPodawać z sałatą, cytryną i sosem.\nJak gotować łososia na patelni w sosie jabłkowym?\nWielu nawet nie podejrzewa, że oryginalny sos można zrobić z owoców. Doskonale podchodzi do czerwonej ryby, poprawiając jej smak.\nbiała część pora.\nUmyj cytrynę i usuń z niej skórkę.\nDodaj pieprz i sól, a następnie wymieszaj.\nUmyj ryby w bieżącej wodzie, a następnie osusz i zetrzyj odrobinę soli.\nPosiekaj koperek, pokrój por w cienkie pierścienie, a jabłka w małą kostkę.\nRoztop masło, włóż jabłka, cebulę i smaż przez 5 minut.\nDodaj mieszankę ze skórką, dusić jeszcze trochę i zdjąć z ognia, a następnie położyć koperek.\nNa gorącym oleju smażyć steki przez 5 minut. po obu stronach.\nPołóż je na serwetkach i smaż plastry cytryny przez 2 minuty w tym samym oleju. z każdej strony.\nPrzyjrzeliśmy się popularnym i oryginalnym przepisom na łososia na patelni. Możesz smażyć ryby z dodatkiem różnych sosów, wymyślając nowe przepisy.


Magia Mangi: listopada 2015\nTytuł PL: Black Paradox\nTytuł JP: 恋して天保水滸伝 [Koishite Tenpou Suikoden]\n161. [mini recenzja] LOVE STAGE! #2 ~ Eiki Eiki x Taishi Zaou\nTytuł PL: Love Stage!\nTytuł JP: LOVE STAGE!! ; ラブステージ!! [Rabusuteeji]\nIlustracje: Taishi Zaou\nUrodzony w rodzinie celebrytów Izumi jako jedyny nie posiada żadnych artystycznych talentów. To zwykły student i otaku, którego wielkim marzeniem jest zostać mangaką. Pewnym zrządzeniem losu musi wystąpić razem ze słynnym aktorem, Ryoumą Ichijou, w reklamie telewizyjnej. Tam Ryouma klęka przed Izumim i wyznaje mu miłość, a bohater, nie chcąc go ranić, proponuje przyjaźń. Zaraz potem ich relacje stają się bardziej intymne. Czyżby to już była miłość?! Specjalnie dla Was drugi tom dramatycznej historii miłosnej z kopciuszkiem Izumim w roli głównej.\nAutor: Aypa 23 komentarze:\nTytuł PL: Powóz lorda Bradleya\nTytuł JP: ブラッドハーレーの馬車 [Buraddohaaree no Basha]\nWydawca JP: Ohta Publishing\nMłode dziewczyny, mieszkające w rozrzuconych po kraju sierocińcach, mają jedno wspólne marzenie: wsiąść do powozu, jadącego na zamek Lorda Bradeleya i dołączyć do jego sławnej trupy aktorskiej. Tylko niewielka część z nich zostaje wybrana, lecz te, które zmuszone są przełknąć gorycz porażki, nie wiedzą nawet, jak strasznego losu uniknęły...\n159. [mini recenzja] BEZSENNE NOCE #3 ~ Yamamoto Kotetsuko\nData wydania PL: 2015 (wrzesień???)\nNieśmiały student Rikiya Higuchi zostaje uratowany z opresji przez Endo, przypadkiem wezwanego demona wysokiej klasy. W świecie ludzi Endo uwięziony jest w ciele nastolatka. Mimo wszystko Rikiya zaczyna coś do niego czuć, powoli uświadamiając sobie, że się w nim zakochał. Sprawy nie ułatwia mu sam Endo, który niespodziewanie go całuje... jakby tego było mało, Rikiya zostaje uprowadzony do świata demonów przez braci Endo, wrogo nastawionych po przyszłej głowy rodu. Co się stanie z Endo, który musi wrócić do swojej krainy, by uratować Rikiyę?\nAutor: Aypa 14 komentarzy:\nTytuł PL: Lamnet Jagnięcia: Hitsuji no Uta\nTytuł JP: 羊のうた [Hitsuji no Uta]\nData wydania JP: 2002\nPo kolejnym ataku żądzy krwi przerażony Kazuna spowiada się siostrze ze swoich krwawych koszmarów, które zdają się odzwierciedleniem jego najskrytszych pragnień. Tracąc nadzieję na odnalezienie leku na wampiryzm, Kazuna rozważa odebranie sobie życia. Jaki sens ma jego egzystencja? Czy kiedyś będzie mógł zaznać spokoju? A może sen naprawdę jest kuzynem śmierci?\nZmęczenie. Tylko tyle jestem na chwile obecną poczuć. Nie wiem nawet dokładnie dlaczego, ponieważ niby nie mam takiego rozgardiaszu, ale jednak jestem wypompowana. No i co za tym idzie, pisze tego posta na ostatnią chwilę (sama sobie ograniczenia daję... Naprawdę mONdre...). Bo zamiast sobie codziennie przez tydzień pisać po akapicie czy dwóch to mi się zdjęć nie chciało zrobić, a to trzeba wszystko z półek pościągać... Tak, Aypa wkroczyła w czas przejściowej hibernacji, czyli stała się jesiennym leniwcem. Ale nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło - przynajmniej sobie trochę odetchnę. :3 Później będę się przejmować caaałą resztą, a na razie w wolnym tempie spróbuję pokazać Wam moje październikowe zbiory. :D\nNiech tradycji (krótkiej, bo krótkiej, ale zawsze...) stanie się zadość. Moje kopce mang do recenzji:\nRok 1966, Kiusiu. Kaoru za sprawą Sentaro zgłębia świat jazzu, jednocześnie skrycie podkochując się w Ritsuko, a jego życie zmienia się w pasmo nowych, niezwykłych doświadczeń. Niebawem jednak między trójką świeżo upieczonych przyjaciół pojawiają się nieporozumienia, a ich przyjaźń zostaje wystawiona na próbę. Czy uda im się przezwyciężyć kryzys? Jaką rolę odegra w tym wszystkim piękna blondynka, którą Sentaro uratował na plaży? Oto kolejna odsłona słodko-gorzkiej opowieści o dojrzewaniu i muzyce.


Czego dowiesz się dzięki numerowi księgi wieczystej? Sprawdź nieruchomość • www.slaskibiznes.pl\nCzego dowiesz się dzięki numerowi księgi wieczystej? Sprawdź nieruchomość\n2021-04-07, Autor: materiał partnera\nPrzed zakupem nieruchomości każdy świadomy nabywca powinien zebrać jak najbardziej wyczerpujące informacje na temat domu, mieszkania lub działki. Dotyczy to przy tym nie tylko ich charakterystyki, ale również kwestii prawnych. Nierozważna transakcja może prowadzić do poważnych kłopotów i okazać się bardzo kosztowna. Zanim dojdzie do podpisania umowy, należy więc sięgnąć po dostępne dane. Znając numer księgi wieczystej, można to zrobić na własną rękę. Nie tylko analiza jej zawartości, ale również ustalenie stosownego numeru będą bardzo proste dzięki Internetowi.\nNumer księgi wieczystej: przepustka do ważnych informacji\nKsięgi wieczyste można porównać do dowodów osobistych wystawianych dla nieruchomości. W tym publicznym rejestrze znajdują się najważniejsze informacje na ich temat. Możliwe staje się więc ustalenie konkretnego stanu prawnego oraz przekonanie się, czy widniejące w ogłoszeniu deklaracje są zgodne z prawdą. Oczywiście nie zawsze sprzedawca chce dzielić się szczegółowymi danymi w tym zakresie z kupującym. Michał Dawidowicz z bloga blogkredytowy.pl tłumaczy, dlaczego numer księgi wieczystej jest tak ważny z perspektywy kupującego, oraz jak sprawdzić numer księgi wieczystej, nawet kiedy takiej informacji nie udziela sprzedawca. Zazwyczaj wystarczy kilkanaście minut, aby zebrać wszystkie niezbędne informacje i przeprowadzić dzięki temu bezpieczną transakcję.\nDużą zaletą systemu ksiąg wieczystych jest ich przejrzystość. Każda z nich dzieli się na 4 działy:\nDział I zawiera oznaczenie nieruchomości, można w nim znaleźć m.in. jej opis, powierzchnię, charakterystykę, dział I-Sp pozwala ustalić natomiast ewentualne prawa związane z prawem własności.\nDział II wskazuje na właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości. Dzięki temu możliwe jest ustalenie np. czy sprzedawca rzeczywiście nim jest albo, czy prawo własności nie przysługuje również innym osobom.\nDział III umożliwia znalezienie informacji o ograniczonych prawach rzeczowych (np. roszczenia i ograniczenia dotyczące użytkowania nieruchomości). Nabywca dowie się więc np. czy nie jest ona objęta umową dożywocia.\nDział IV informuje o hipotekach. Uda się wobec tego określić, czy zastosowano takie zabezpieczenie, na jaką kwotę opiewa i jaki jest jej zakres. Oczywiście kupno mieszkania z zajętą hipoteką nie zawsze musi przekreślać transakcję, sprzedawca musi jednak poinformować o wysokości zadłużenia i przedstawić dokumenty zaświadczające o jej zwolnieniu w przypadku transakcji.\nIstnieje kilka sposobów na ustalenie numeru, który umożliwi bezproblemowe sprawdzenie stanu prawnego nieruchomości. Oczywiście najprostszym sposobem na jego uzyskanie jest zapytanie o niego wprost sprzedawcy. Nie zawsze musi chcieć udzielić takiej informacji, część kupujących nie chce także zadawać tak bezpośrednich pytań. Warto mieć jednak świadomość, że istnieją alternatywne sposoby, które nie wymagają angażowania sprzedawcy czy pośrednika. Znając stary numer księgi wieczystej, wystarczy uzupełnić numer o taką liczbę zer, jaka brakuje do ośmiu cyfr. Następnie należy wpisać cyfrę kontrolną (z zakresu 1-9). Numer księgi wieczystej po adresie nieruchomości będzie można ustalić już w ciągu kilkunastu minut, i to bez wychodzenia z domu. Wszystko, co będzie potrzebne, to dostęp do Internetu.\nNumer księgi wieczystej po numerze działki: jak go ustalić?\nTo zdecydowanie najprostszy sposób na ustalenie numeru księgi wieczystej. Do wyboru pozostają dwie opcje. Pierwsza zakłada udanie się do urzędu gminy lub sądu prowadzącego księgi wieczyste dla wybranej nieruchomości. Wówczas konieczne stanie się opłacanie opłaty urzędowej, jednak warto mieć świadomość, że nie zawsze organ udzieli informacji o numerze księgi wieczystej ze względu na brak interesu prawnego petenta. Zdecydowanie łatwiejszy sposób opiera się na wykorzystaniu portali zajmujących się wyszukiwaniem i udostępnianiem ksiąg wieczystych. W takim przypadku możliwe stanie się znalezienie numeru księgi wieczystej po adresie. Wystarczy wprowadzić go, aby zyskać dostęp do dokumentów w ciągu zaledwie kilku minut. Jego ustalenie nie będzie natomiast stanowiło większego problemu.


Forum Krewniaków:: Zobacz temat - a może by tak donacja.... włosów?\nForum Krewniaków Strona Główna » Pozostałe » Hyde Park » a może by tak donacja.... włosów? Poprzedni temat «» Następny temat\na może by tak donacja.... włosów?\nWysłany: 2014-12-07, 23:13 a może by tak donacja.... włosów?\njeśli jest to w niewłaściwym dziale - proszę o przeniesienie\nByć może niektórzy z Was znają tę akcję - a być może nie.\nFundacja Rak'n'Roll od kilku lat prowadzi akcję "Daj Włos". W ramach akcji zbierane są włosy od dawców, którzy chcą pomóc chorym onkologicznie. Następnie Fundacja przekazuje zebrane włosy firmie perukarskiej, która za darmo wykonuje peruki dobrej jakości. Następnie te peruki są za darmo przekazywane chorym onkologicznie, którzy w wyniku leczenia utracili włosy. Podobno peruka z naturalnych włosów kosztuje tysiące włosów. Peruki z włosów otrzymanych w ramach tej akcji chorzy dostają za darmo. Chyba można nazwać to Honorowym Dawstwem Włosów?\nWłosy można ścinać w zakładzie fryzjerskim współpracującym z Fundacją lub ściąć samemu. Włosy są przesyłane do Fundacji przez zakład fryzjerskich, albo można przesłać je samemu, albo zanieść osobiście do siedziby Fundacji w Warszawie.\nAkcja ma zasięg ogólnopolski, lista zakładów współpracujących z Fundacją podana jest na stronach Fundacji. Na stronach znajdziecie też instrukcję, jak samemu obciąć i przygotować do wysyłki włosy. W razie braku informacji (aktualnie strona jest w budowie) lub wątpliwości polecam kontakt z koordynatorką akcji (kontakt na stronie).\nOstatnio zmieniony przez Niśka 2014-12-07, 23:13, w całości zmieniany 1 raz\nForum Krewniaków Strona Główna » Pozostałe » Hyde Park » a może by tak donacja.... włosów?