2020 Sierpień | tematycznyspis.pl - Part 3\nZ upływem latek zmienia się cera, a wraz z nią ma zmieniać się Twoja rutyna jej pielęgnacji. Bez względu na to, jak bardzo staramy się przekonać same siebie, zegar będzie tykał, a skóra będzie się starzeć. Jednakże to nie zawsze musi być zauważane jako zła rzecz. Masz prawo obrócić to na swoją korzyść, wdrażając do swojego życia zdrowe nawyki pielęgnacyjne, to właśnie dzięki jakim będziesz wyglądać jak najpoprawniej, bez względu na wiek!\nWszyscy wiemy, że cera zmienia się z wiekiem, jakkolwiek co się właściwie dzieje? Skóra jest niezwykłym organem – jej predyspozycję do regeneracji jest w zasadzie porywająca. Nowe komórki bezustannie się formują, jednak komórki starzeją się wolniej, gdy się starzejemy. Z tego powodu możesz odnotować zmianę tekstury skóry na powierzchni dziesięcioleci.\nZ roku na rok to smutne skóra traci także część swojej oczywistej elastyczności, co prowadzi do tak znienawidzonego zwiotczenia oraz fałd. Kłopotem jest utrata lipidów (kwasów tłuszczowych), jakie są odpowiedzialne za utrzymanie nawilżenia skóry – co świadczy, iż Twoje potrzeby nawilżania zmienią się z czasem oraz jeżeli chcesz pielęgnować swoje piękno, musisz to uwzględniać w ramach własnej codziennej sztampy pielęgnacyjnej.\nJako dorosła pani powinnaś wiedzieć, iż chociaż wraz z wiekiem wymagasz mniej kalorii, to Twoje zapotrzebowanie na inne kompozycje odżywcze pozostaje niezmienione. Zdrowe żywienie w takim wypadku oznacza:\nZdrowe żywienie może wspomóc w zapobieganiu lub opóźnianiu problemów zdrowotnych, jakie stają się coraz to częstsze z wiekiem. Zwyczajne komplikacje zdrowotne kobiet w wieku średnim obejmują cukrzycę rodzaju 2, choroby serca, raka, nadciśnienie (wysokie ciśnienie krwi) oraz zaparcia – a prawidłowa zbilansowana dieta dla dojrzałej kobiety może o wiele zminimalizować ryzyko ich wystąpienia.\nW wieku średnim w głównej mierze trzeba jeść świadomie. Całkiem nie ma miejsca na mniej odżywcze, niskokaloryczne, wysokotłuszczowe bądź wysokocukrowe jedzenie, albowiem już nie jesteś w stanie spalać tego tak, jak niegdyś.\nJeżeli chcesz zadbać o zbilansowaną dietę jeszcze bardziej – jedz szeroką gamę produktów spożywczych. Muszą one obejmować wszelkie grupy żywności – w ten sposób jest mniej prawdopodobne, iż zjesz za niemało bądź też za mało tego, czego Twój organizm pożąda.\nJedz również co najmniej trzy posiłki dziennie – trudno jest uzyskać wszelkie niezbędne składniki odżywcze w ramach jednego czy też dwóch pokarmów. Zresztą nawet są badania lekarskie, które w pokazują, iż osoby jedzące śniadanie i ogólnie spożywające regularne posiłki dużo rzadziej mają nadwagę. Skorzystaj z tych rad, lub zdrowa oraz wyglądaj bajecznie!\nCo przychodzi Ci na myśl, gdy myślisz o egzotyce? Białe piaszczyste wybrzeża, palmy, żółwie oraz rekiny wielorybie, może tropikalna dżungla nieomal nienaruszona przez ludzi? Możesz odkryć o wiele więcej. Od czarodziejskich dziur w oceanie po podniebne lasy bambusowe i księżyce powstałe z erupcji wulkanicznych!\nPoniżej kilka pomysłów na spędzenie naprawdę egzotycznych wczasów, jakie wypada dołożyć do familijnych wycieczek na najbliższe lata.\nJeżeli jest jakieś miejsce na ziemi, jakie oddaje esencję powiedzenia „to musisz zobaczyć na własne oczy” – to będzie to naturalnie Arashiyama. Nie możesz najzwyczajniej w świecie wyobrazić sobie, jak by to było stać w takim obszernym lesie bambusowym, lecz możesz to przeżyć udając się na obrzeża Kioto w Japonii.\nTo tajemnicze miejsce docelowe mieści się setki kilometrów od brzegów Chile kontynentalnego. Wyspa Wielkanocna to jedno z początkowych egzotycznych punktów do sprawdzenia na liście dużej grupy turystów. Jest tam tak wiele eksploracji, które wypada przeprowadzić, że nie ma co zwlekać!\nNastępne z kapitalnych, egzotycznych punktów godnych podróży! El Yunque jest jedynym tropikalnym lasem deszczowym w tych stronach, obejmującym powyżej 28 000 akrów. Ten szczególny las deszczowy jest znany ze swojej rozpiętości biologicznej oraz tworzy perfekcyjne okoliczności, które dopisują odkrywaniu egzotycznej flory i fauny.


Wrocław w serwisie Przeczytaj o czym chcesz - informacje ze świata - http://w.kalisz.pl/\nWrocław w serwisie Przeczytaj o czym chcesz - informacje ze świata\nDodane: 04:25 15. 07. 2017\nczyszczenie dywanów wrocław CzyszczenieDomowe Kafelki oraz fugi, kabiny prysznicowe, wanny, armatura łazienkowa Usuwanie kamienia z kranów Kuchenne pochłaniacze pary Zapieczony tłuszcz z piekarnika Każdy rodzaj podłogi, dodatkowe informacje\npranie kanap wrocław Dywan podłogowyDywan podłogowy ? tkanina dekoracyjna przeznaczona do pokrycia pewnych płaszczyzn (najczęściej podłóg, czasem także ścian). Dywany pojawiły się prawdopodobnie w Azji Centralnej między III a II tysiącl ciekawa historia\nczyszczenie wykładzin wrocław O syndromie sprzątaczkiPojęcie "syndrom sprzątaczki" (ang. cleaner syndrome) funkcjonuje wśród informatyków i oznacza poważną awarię sieci komputerowej lub serwera firmowego, która powstała w banalny sposób, pełen artykuł\npranie tapicerki wrocław Znasz definicję odkurzacza?Odkurzacz ? urządzenie elektryczne służące do oczyszczania przedmiotów, powierzchni lub powietrza z kurzu, innych sypkich zanieczyszczeń (np. okruchów, pyłu, wiórów) lub zbierania rozlany więcej informacji\npranie tapicerki wrocław Pozbyć się praktycznie każdego zabrudzeniaOsoby posiadające dzieci, albo zwierzaki dobrze wiedzą jak trudno usunąć niektóre plamy z dywanów. Kredki, farbki, czy plastelina wklejona bardzo pracowicie we włókna jest pomocne wskazówki\nDodane: 02:42 13. 05. 2017\npranie dywanów wrocław Zmywanie podłóg w halach sportowych W halach sportowych mogą być organizowane zarówno zajęcia dla dzieci, które chcą zostać w przyszłości sportowcami, jak i dla osób przygotowujących się do ważnych zawodów. Dlatego w halac idź tutaj\nczyszczenie dywanów wrocław Mycie okien w czasie wakacyjnych upałówWakacyjna pogoda sprzyja przeprowadzaniu różnych prac związanych z myciem okien. Co więcej, wszystkie takie prace mogą być wykonywane przez całą rodzinę. Dzięki temu dzieci, które czytaj to\nDodane: 03:47 02. 05. 2017\npranie kanap wrocław Dla innych, czy dla siebie?Często chcemy osiągnąć jak najlepsze rezultaty nawet przy sprzątaniu ? to nie dziwi, bo stan naszego domu czy mieszkania reprezentuje nas wśród innych osób. Zależy nam przede wszystkim na wys pomocne wskazówki\nDodane: 03:23 26. 04. 2017\npranie foteli wrocław Zamiast zakasywać rękawy i samemuRobiłeś remont i twoje mieszkanie wygląda, jakby przeszedł przez nie huragan? Pył z gładzi bezpyłowej jest praktycznie wszędzie, a Ty nie wiesz, od czego zacząć sprzątanie? Może nie wa czytaj pełen artykuł\npranie wykładzin wrocław Współczesne kosmetykiWykorzystanie chemii w gospodarstwach domowych biorąc pod uwagę ostatnie lata zwiększyła się dość znacznie. Odeszliśmy od starych metod, które wcale nie są złe. Niektórzy próbują wrócić do tych odkryj więcej\nczyszczenie tapicerki wrocław O proszkach do praniaNajbardziej narażone na podrażnienia i uczulenia są małe dzieci. Nie wolno używać proszków do prania, przeznaczonych do ubrań noszonych przez dorosłych, do prania ubranek dla dzieci. Takie odkryj więcej\nczyszczenie wykładzin wrocław Maszynowe czy rękodzieło?Dywany tkane maszynowo mają dużo niższą cenę głównie ze względu na krótki czas produkcji (około 1h) oraz użycia tańszych materiałów. Konfrontując to z czasem wykonania dywanu ręcznie, reszta artykułu\nczyszczenie tapicerki wrocław Mop - historia prawdziwaMop został odkryty ponad 200 lat temu, ale człowiekowi udało się go oswoić zaledwie pół wieku temu. Było to spowodowane głównie tym, że mopy właziły ludziom na głowy i udawały włosy. To zobacz wszystko\nDodane: 02:59 17. 03. 2017\nczyszczenie wykładzin wrocław Mycie okien przed zimąWprawdzie domowe gospodynie bardzo lubią myć okna w okresie letnim, jednak letnie burze i wichury sprzyjają brudzeniu okien i powstawaniu na nich różnych smug. Dlatego starają się one wyk więcej porad tutaj\nlower silesia palaces travel The holidays by car - how to prepare? Winter holidays often waiting for the whole family and free time from school often plan to spend skiing in Poland. The most convenient way to travel may be driving pełen poradnik\nDodane: 05:58 05. 03. 2017\npranie dywanów wrocław Zaplanuj sprzątnieDokładne sprzątanie to niezwykle ważna kwestia, ponieważ przekłada się na panującą w domu higienę oraz rzeczy związane z naszym wizerunkiem wśród bliższych i dalszych znajomych ? nikt nie chciały uchodzić pełen artykuł\nDodane: 05:38 13. 02. 2017\nDodane: 04:59 10. 02. 2017\nczyszczenie dywanów wrocław Zimowe porządkiZima wielu kojarzy się bardzo przyjemnie i sympatycznie. Szczególnie dzieci mają z nią bardzo dobre skojarzenia, ponieważ przywodzi ona im na myśl jazdę na sankach, na łyżwach, czy też budowanie bałwanów kontynuuj\nO dealerach nowych autO dealerach aut salonowychPrawo - kilka przydatnych informacjiWygodny wjazd do garażuZakup mieszkania - trudna decyzja, jak nie żałować?Jakie badania zrobić?Cracow - perfect for a weekend travelStylowe odzienie - bluzki i bluzy. Krótki wpisCzysty dywanGabinet dentystyczny ZabrzeZegarek mvmtOgólnie o ogrzewaniuJakie zegarki są najlepsze?Niemowlak. Pierwsze zakupy mamyO cenach transferowychImplanty zabrzeElectricity and its engineersZdrowie to podstawa, zęby też mają znaczenieSzkolenia BHPBhp-pulsar.plJak dobrze urządzić ogród?Kilka informacji o ogrzewaniuWakacje życia - jedź do HiszpaniiKwestia dbania o odzież i meble skórzanePostaw na nowoczesność - o wirtualnych biurachZabiegi medycyny estetycznej- liposukcjałatwa opieka nad dzieckiem? To możliwe!Hiszpania dla turystów - o atrakcjachSzybalski-stomatologia.plSkuteczne pozycjonowanie


Motoryzacja i samochody: Używane SUV-y. Niepraktyczne w mieście i bezużyteczne w terenie?\nAutor: PatronX o 10:41\nNo to wystraszyłem się SUV-a. Czy SUV to jednak przedłużenie CH...A?\nPo co wozić powietrze - quady alternatywą dla samo...\nUżywane SUV-y. Niepraktyczne w mieście i bezużytec...


Chojnicki Blog Polityczny: 07/26/12\nEksperci czy hochsztaplerzy?\nJedno jest pewne eksperci kłamią!\nOsoby będące ekspertami w składzie Zespołu Wykonawczego ds. opracowania projektu Strategii Rozwoju Miasta Chojnice po prostu naginają prawdę do okoliczności.\nPodczas ostatnich spotkań roboczych komisji ds. budżetu i rynku pracy (prowadzący prof. Marek Dutkowski) oraz komisji ds. kultury i sztuki (Przemysław Wojnarowski) przedstawiano nam osobę Pana Wojnarowskiego (przed spoktaniem z nim) jako doktora. Tak też Pana Wojnarowskiego tytułowaliśmy, wraz z burmistrzem Finsterem, podczas spotkania na wskazanej komisji. Niestety, Pan Wojnarowski nie zaprzeczył, kiedy tytułowano go doktorem. Został przecież tak przedstawiony przez prof. Marka Dutkowskiego. Ponadto wręcz przytakiwał takiemu stwierdzeniu faktów.\nRównież na komisji ds.gospodarki komunalnej Przemysław Wojnarowski występował jako doktor. Tak też Jego osobę przedstawiły media w Chojnicach.\nCała sprawa stawia pod znakiem zapytania przede wszystkim wiarygodność osób takich jak Przemysław Wojnarowski i Marek Dutkowski. Czy profesor nie wiedział, że Przemysław Wojnarowski nie jest doktorem? Oczywiście, jeśli to do szczęścia potrzebne, to możemy jako członkowie tytułować wszystkich profesorami. Natomiast w sprawie ekspertów nie może tak być, ludzie Ci biorą za swe działania publiczne pieniądze i powinni być w 100% wiarygodni.\nSprawa została przeze mnie ustalona z pewnością bezbłędną, czego dowodem jest poniższa korespondencja z Urzędem Miejskim w Chojnicach:\nOd: Marcin Wałdoch <marcin.waldoch@gmail.com>\nData: 26 lipca 2012 09:22\nDo: burmistrz@miastochojnice.pl, strategia@miastochojnice.pl, Marek Dutkowski <info@marekdutkowski.eu>\nSkładam formalne zapytanie o to czy, Pan Przemysław Wojnarowski wchodzący w skład Zespołu Wykonawczego ds. opracowania projektu Strategii Rozwoju Miasta Chojnice jest osobą posiadającą tytuł zawodowy magistra inżyniera, co wynika z danych prezentowanych na stronie Urzędu Miejskiego ( http://www.miastochojnice.pl/?a=244&id=4349 ), czy też Pan Przemysław Wojnarowski jest uprawniony legitymować się stopniem naukowym doktora - jak nam przedstawiono Pana Przemysława, w obecności burmistrza Chojnic, na komisjach Rady Strategii, oraz jak podają media http://www.pomorska.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20120725/INNEMIASTA04/120729570, http://www.chojnice.com/wiadomosci/teksty/Kruszyli-kopie-o-przyszlosc-miasta/7379.\nZe względów formalnych proszę o wyjaśnienie sprawy i niepokojących sprzeczności.\nW nawiązaniu do Pana e-maila z dnia 26.07.2012 r., stanowiącego zapytanie dotyczące tytułu naukowego Pana Przemysława Wojnarowskiego, uprzejmie informuję, iż zgodnie z informacjami opublikowanymi na oficjalnej stronie Urzędu Miejskiego w Chojnicach (http://www.miastochojnice.pl/?a=244&id=4349 ) posiada on tytuł naukowy magistra inżyniera i jednocześnie jest słuchaczem studiów trzeciego stopnia, czyli doktorantem Uniwersytetu Szczecińskiego.\nZ informacji, które uzyskałem mogę potwierdzić, iż na spotkaniach warsztatowych Strategii w dniu 24.07.2012 r., przedstawiony został jako osoba posiadający tytuł doktora. Była to jednak oczywista pomyłka, którą pragnę sprostować i za którą również w imieniu Przewodniczącego Rady Strategii bardzo przepraszam.\nDyrektor Wydziału Programów Rozwojowych i Współpracy Zagranicznej\ntel. 052/ 3971800 wew. 24\nUrząd Miejski nazywa "oczywistą pomyłką", jawne oszustwo wobec członków Rady, ale i wobec społeczeństwa, bo prasa przedstawiła Przemysława Wojnarowskiego jako doktora i eksperta z takim właśnie stopniem naukowym. Sam wskazany osobnik nie zaprzeczył, ani raz, formie w jakiej się do Niego zwracano. A na salach, gdzie prowadził zajęcia było kilkadziesiąt osób łącznie.\nApeluję do burmistrza Miasta Chojnice o odwołanie Panów Marka Dutkowskiego i Przemysława Wojnarowskiego z Zespołu Wykonawczego ds. opracowania Strategii Rozwoju Chojnic. Nachalne kłamstwa i przeinaczanie prawd, wprowadzanie w błąd tak społeczników, urzędników (z samym burmistrzem na czele) jak i mieszkańców miasta powinno skutkować również działaniami jakie przewiduje prawo, czego oczywiście nie wykluczam wobec Pana Wojnarowskiego i Pana Dutkowskiego.\nZwracam się też z gorącą prośbą do burmistrza Arseniusz Finstera o ujawnienie umowy na wykonanie prac podpisanej z Panem Markiem Dutkowskim i jego Zespołem.\nPowstają też liczne pytania, wraz z tym naczelnym o wiarygodność prac Zespołu w ogóle i informacji, które nam serwowano.W osobnym poście przedstawię moją subiektywną ocenę prac i ich jakości prezentowaną przez wymienionych Panów.\nDomagam się też wyjaśnień ze strony Panów Wojnarowskiego i Dutkowskiego - w formie konferencji prasowej, wyjaśniającej okoliczności całego zdarzenia - a właściwie przeprosin za wprowadzanie w błąd i serwowane kłamstwa.\nSprawa podlega postępowaniu zgodnie z Kodeksem Wykroczeń:\nAutor: Marcin Wałdoch o 02:33 5 komentarzy:\nEtykiety: Arseniusz Finster, chojnice, Marek Dutkowski, Projekt Chojnicka Samorządność, Przemysław Wojnarowski, Rada Strategi Chojnic, Strategia Rozwoju Chojnic


Reportaż o Kołymie Jacka Hugo-Badera, podróżującego po Rosji od ponad dwudziestu lat.\nKasper Bajon mieszkający na Fuerteventurze należącej do archipelagu Wysp Kanaryjskiej nie zaprasza turystów do poznania rajskości wyspy, a do snucia krytycznej opowieści o miejscu wygnania.\nOpowieść drogi w Bieszczadach. Książka jest przepełniona wdzięcznym zachwytem nad przyrodą, krajobrazem i środowiskiem, a jednocześnie świadomością kruchości natury.\nReportaż o Finlandii opowiadający o mentalności, tożsamości i relacjach międzyludzkich, poruszający równocześnie trudne tematy samotności, alkoholizmu i przemocy domowej. To konfrontacja z wieloma mitami dotyczącymi rzekomego fińskiego raju.


Wysłany: Pon Lip 23, 2007 23:00\nWegiel lepiej dziala jak jest rozpuszczony w wodzie w postaci zawiesiny.\nale powinnaś przeszukać wszystkie kąty mieszkania.\nNawet te najbardziej nieprawdopodobne. No i zmień jedzenie na jogurty. Otwierasz jogurt sama i dajesz prosto do miski - wiem, że to brzmi jak teoria spiskowa, ale już różne rzeczy się działy z karmami. Nie tak dawno w USA była afera, że w kilkudziesięciu karmach dla psów i kotów naprawdę dobrych firm znaleziono jeden ze składników trutki na szczury.\nZmieniłam tytuł i dodałam temat w spisie treści.\nBardzo wam dziekuje za pomoc, za checi, dam mu ten wegiel, chociaz wydaje mi sie,ze przy zatruciu nie jadl by , a on ma dobry apetyt, chociaz jest chudziutki.\nkira, wiele trucizn ma bardzo złożone działanie. Przy trutkach na szczury bardzo ważne jest, żeby szczur nie tracił apetytu - im więcej zje, tym większa szansa, że trutka zadziała.\nWysłany: Pon Lip 23, 2007 23:06\nw kilkudziesięciu karmach dla psów i kotów naprawdę dobrych firm znaleziono jeden ze składników trutki na szczury.\na ja mu dawalam wlasnie taka sucha karme dla kota. Moze to zbieg okolicznosci,ale wlasnie po niedlugim czasie jak dalam starszemu zrobilo sie z nim to co sie zrobilo i tego tez karmie ta karma.\nWysłany: Pon Lip 23, 2007 23:08\nkira, w takim razie całkowicie odstaw całe dotychczasowe jedzenie i karm malca świeżo kupionym ziarnem i jogurtami - być może, że któryś ze składników dotychczasowej mieszanki jest trefny.\nWysłany: Pon Lip 23, 2007 23:21\nodstaw całe dotychczasowe jedzenie i karm malca świeżo kupionym ziarnem i jogurtami\ndokładnie, to bardzo ważne. Wyrzuć wszystko co jadł do tej pory, żeby nie podjadł przypadkiem. Dużo węgla, ile da radę zjeść, a jutro pędem do weta, niech da kroplówkę (przyspiesza oczyszczanie organizmu) i coś na odtrucie. Na płukanie żołądka za póżno, niech wet działa odtruwająco i wspomagająco. Plus coś na dożywienie.\nWysłany: Pon Lip 23, 2007 23:23\nO jogurcie napisałam, bo produkty mleczne blokują działanie części substancji, a przynajmniej utrudniają ich wchłanianie przez organizm.\nWysłany: Pon Lip 23, 2007 23:32\nU weterynarza juz bylam i byl tak douczony,ze czytal obok mnie ksiazke i szukal przyczyn, wspomnial o zatruciu,ale powiedzial,ze w takim przypadku sczur nie przezyje.\nDostal teraz wegiel,nie musialam go nawet specjalnie namawiac,sam pil ile mogl, czekam do jutro, rano jeszcze dostanie antybiotyk i pojde do innego weta. Teraz w ogole zaczal jesc wiorki, nie wiem skad to dziwne zachowanie\nWysłany: Pon Lip 23, 2007 23:37\nkira, może nieświadomie, a może sam próbuje sobie pomóc?\nWysłany: Pon Lip 23, 2007 23:41\nkira, jak wet nie będzie wiedział co to, to powiedż, że najprawdopodobniej zatrucie, bo ważne jest, żeby szczurek dostał coś, co pomoże mu to zwalczyć. Antybiotyk za bardzo nie działa na zatrucia.\nWysłany: Pon Lip 23, 2007 23:43\nZastanowiłabym się nad sterydem i proponuję Essentiale forte - lek wzmacniający wątrobę, przydałoby się także coś na nerki i witaminy.\nWysłany: Pon Lip 23, 2007 23:44\nten zastrzyk z antybiotykiem pomogl mu jednak, zaczal chodzic, wachac, nie siedzial juz taki osowialy i wiecej jadl, wiec cos w tym musi byc. Bede probowala wszytkiego, czas pokaze, dzieki za wasza pomoc i cenne rady.\nWysłany: Pon Lip 23, 2007 23:59\nCzy cenne, to się okaże. Mocno trzymam kciuki za biedaczka. Napisz jutro jak z nim i co wet mu podał.\nWysłany: Wto Lip 24, 2007 06:41\nkira, ja jeszcze spytam, skąd jesteś? Może polecimy Ci dobrego weta.\nTrzymam kciuki za szczurka, mi też to wygląda na poważne zatrucie...


Wołomin chce oddać działkę pod muzeum - Wieści Podwarszawskie\nWołomin chce oddać działkę pod muzeum\nWydaje się, że to koniec dylematów związanych z budową muzeum w Ossowie. W miniony czwartek radni Wołomina jednogłośnie wyrazili intencję nieodpłatnego przekazania Ministerstwu Obrony Narodowej działki w Ossowie, właśnie pod budowę Muzeum Bitwy Warszawskiej 1920 r. O tym, że wstępne rozmowy wskazują na chęć przejęcia i realizacji projektu poinformował zaskoczonych radnych przewodniczący Rady.\nKu zaskoczeniu wszystkich, tuż przed czwartkową sesją przewodniczący Leszek Czarzasty zgłosił chęć wprowadzenia pod obrady nowej uchwały. Kiedy odczytał tytuł dokumentu, radni opozycji otworzyli szeroko oczy ze zdziwienia.\nUchwała intencyjna „w sprawie wyrażenia woli nieodpłatnego przekazania nieruchomości stanowiących własność gminy Wołomin na rzecz Skarbu Państwa pod budowę Muzeum Bitwy Warszawskiej 1920 r. w Ossowie” deklaruje zamiar przekazania działki o powierzchni 6 tys. m2, w drodze darowizny, z dołączonym gotowym już projektem muzeum. W przypadku pozytywnej decyzji o przejęciu nieruchomości przez Skarb Państwa, Rada zobowiązała się do niezwłocznego podjęcia uchwały o przekazaniu nieruchomości. (…)\ngregor 24 maja 2017 at 09:49\nTo jeszcze padre Tadeo dajcie coś za darmo. Najlepiej całe miasto.\nLuiza 24 maja 2017 at 10:08\nMoże pan Czarzasty odda swoją działkę, swoją i kolegów radnych\npiotr 24 maja 2017 at 14:54\nPisiory tylko po to tyle czasu blokowały muzeum żeby teraz oddać działkę? Czy niejaki Lesio kombinuje jak tu wyjść z twarzą ? Lesiu a ty dalej w SK Banku ?\nmieszkaniec Wołomina 24 maja 2017 at 12:41\nPraktycznie jest to jedyne wyjście by pobudować to muzeum jako wotum wdzięczności za wygrana wojnę z Rosją i pokonanie Armii Czerwonej w 1920 roku. Przekazanie działki to nie jakieś wyzbywanie się terenu to wielka inwestycja historyczna na przyszłość i gwarancja profesjonalnego wyposażenia sal muzealnych Muzeum w Ossowie. Tak to brzmi dumnie Muzeum Bitwy Warszawskiej w Ossowie filia Muzeum Wojska Polskiego. Wielka sprawa dla Wołomina i tego wyjątkowego miejsca historycznego. Należy tylko trzymać kciuki i cieszyć się że podjęto taka uchwałę. Spisanie konkretnego aktu notarialnego zapewne będzie zawierało również wymierne korzyści dla mieszkańców okolic nie tylko Ossowa. Należy sądzić że otwarcie Muzeum nastąpi w 100- rocznicę Cudu nad Wisłą i to tu w Ossowie odbędą się centralne uroczystości jednej z największych wiktorii polskiego oręża. Gratulacje dla Rady Miejskiej i władz Wołomina za realizację tego wielkiego projektu przez MON.\nLuiza 24 maja 2017 at 14:25\nWołomina a i nawet powiatu nie stać na budowę muzeum a państwo się na nas wypięło.\ngregor 24 maja 2017 at 14:00\nMieszkańcu Wołomina Historią, muzeami i pomnikami do pracy w Warszawie się nie dojedzie, że o innych placówkach nie wspomnę. A nawet do dobrego lekarza. Może lepiej pomyśleć o porządnym liceum ????? Takim z pierwszej 50-tki rankingu, a może o remontach ulic, a może o żłobkach\nElle 24 maja 2017 at 20:26\nA nawet jeśli już to muzeum będzie, to ile wycieczek dziennie się w nim pojawi? Mam na myśli zorganizowane wycieczki szkolne. Na inne bym nie liczyła. Jaka część kosztów utrzymania muzeum będzie pokryta z biletów wstępu? No bo jak do tego muzeum dojechać?\nSawkom 25 maja 2017 at 14:04\nTo pobuduj te żłobki czerwony prowokatorze\nElle 25 maja 2017 at 19:04\nA zdrowy rozsądek, Sawkom, to ma jakiś kolor? Moim zdaniem jest bezbarwny.\ngregor 28 maja 2017 at 13:48\nOj człowieku. Podyskutuj, a nie od razu przyklejaj etykietę. Nie stygmatyzuj ludzi, wystarczy że są inni, którzy to robią. Może nigdy nie miałeś z tym problemu, nigdy nie ruszałeś się z Wołomina, nie musiałeś przebijać się przez korki z chorym dzieckiem do Warszawy, bo tu nie ma chirurgii dziecięcej, a miała być.\nvvt 12 czerwca 2017 at 21:10\nA wiesz gdzie sobie możesz ten ranking wetknąć?\nManiek 24 maja 2017 at 14:11\nI bardzo dobrze! Radwanowa miała czas by coś z tematem zrobić. Jak się okazuje 3 lata to dla niej za krótko. Przespała sprawę jak wiele innych. Czekamy na efekty działań radnych.\nobywatel 24 maja 2017 at 15:04\noj Mańku Mańku widzę że czerpiesz z pisioaru pełnymi chałstami? Przecież miasto występowało już wiele razy o dotację na muzeum. Temat pasował Saszce i jego świcie póki dyrygowali w wołomińcu, ale jak już niejaki piękny Ricz poległ sprawa przestała być interesująca a wręcz z lekka niewygodna.\na r t u r r o s 29 maja 2017 at 14:37\nTypowy brak wsparcia lokalnych władz municypalnych rajcowie są ignorowani przez dawnych zesłańców, temat zbędny władzom, zrobią sobie dobre zmiany z kim innym i gdzie indziej i już. może to przez skok wołomin i stąd widocznie wynikłe skojarzenie. Pocieszam strapionych, bo to byłaby kolejna inwestycja kosztowa i to w ogromnym stopniu. Film Hoffmana przecież będzie się długo kojarzył ze sponsorem. Teraz to się nie znamy. Taka gra.


Benefity dla pracowników - Firma Opinia\nPost autor: Kamilla36 » 23 kwie 2021, 19:20\nFirma w której pracuję chce wprowadzić korepetycje dla dzieci naszych pracowników. Myślicie, że takie rozwiązanie się sprawdzi? A może sami macie takie korepetycje w swoich firmach? Jak to zorganizować, aby to naprawdę miało ręce i nogi? Mam nadzieję, że mi pomożecie.\nPost autor: Róża45 » 23 kwie 2021, 20:22\nTeż zamierzamy wprowadzić korepetycje dla dzieci naszych pracowników i sprawdziliśmy co na ten temat myślą sami pracownicy. Pomysł został przyjęty wyjątkowo ciepło, więc zaczynami działać. Zamierzamy przy tym skorzystać z oferty od Benefit Tutor - przyjrzyj się jej.\nPost autor: Sławomir » 10 cze 2021, 16:14\nWitam wszystkich zainteresowanych rozwojem firmy. Osobiście chciałbym Wam polecić agencję eventową, która organizuję wydarzenia mające na celu poprawienie jakości relacji w zespole. Jeżeli jestescie zainteresowani to polecam Wam integracja online , ponieważ sam skorzystałem i jestem zadowolony.\nPost autor: Gośka1 » 14 paź 2021, 9:25\nMyślę, że świetnym pomysłem na nagrodzenie pracowników byłoby zorganizowanie co jakiś czas wyjazdu integracyjnego np. połączonego ze szkoleniem. Tu znajdziecie mnóstwo fajnych pomysłów na wspólne zadania, które pomogą lepiej poznać się grupie, poprawić stosunki między nimi. Zobaczycie, że już po pierwszym wyjeździe atmosfera w firmie znacznie się poprawi. Bardzo fajnym pomysłem jest np. wspólne rozgrywanie meczu czy gra w kręgle.


Jak zostać testerem oprogramowania? FAQ - wiedza o testowaniu: jak zostać testerem oprogramowania? jak zdać egzamin istqb? jakie są techniki testowania? - testerzy.pl\nPytajcie w komentarzach, ślijcie pytania mailem (kontakt@testerzy.pl) i przez serwisy społecznościowe. Zgrupujemy je w jednym miejscu i postaramy się udzielić na nie odpowiedzi. Pamiętajcie, nie ma głupich pytań.\nTesterem oprogramowania można zostać na wiele sposobów.\nNie ma szkół średnich kształcących z testowania. Są aktualnie jedynie szkoły podyplomowe, które wymagają posiadania wyższego wykształcenia. Szukaj w Googlu "testowanie oprogramowania studia podyplomowe".\nMożna wziąć udział w jednym z wielu kursów stacjonarnych lub online. Szukaj w Googlu "testowanie oprogramowania szkolenia".\nDo testowania można również przygotować się samodzielnie, czytając książki i materiały w Internecie. Szukaj w Googlu "testowanie oprogramowania dla początkujących".\nJest wiele możliwości praktykowania testowania, a najlepsze to udział w płatnych lub darmowych praktykach organizowanych przez pracodawców. Szukaj w Googlu "praktyki tester oprogramowania".\nCzasami pracodawcy szukają osób całkowicie nowych i chętnych do przyuczenia. Szukaj w Googlu "praca junior tester".\nZadaj następne pytanie!\nfaq oprogramowanie praktyka testerzy testowanie


Theo na miarę trzech punktów - Parma 0:1 AC Milan\nW ramach 14 kolejki włoskiej Serie A, Milan udał się do Parmy, gdzie mierzy się z lokalną AC Parmą.\nDominującą strona w tym meczu była ekipa Rossonerich. Przez większość spotkania podopieczni Stefano Piolego nie potrafili znaleźć sposobu na bramkarza rywali, Sepe, który wielokrotnie uchronił swój zespół przed stratą bramki.\nPierwszą i jedyną bramkę w tym meczu zobaczyliśmy w 88 minucie. Trafienie na miarę trzech punktów zdobył Theo Hernandez. Francuz wykorzystał trochę wolnej przestrzeni i niepilnowaną piłkę, która odbiła się od jednego z zawodników Parmy.\nPo dobrej grze, choć po wielkich męczarniach, zespół Il Diavolo odniósł pierwsze ligowe zwycięstwo od miesiąca.\nParma (1-4-3-3): Sepe; Darmian, Iacoponi, B. Alves, Gagliolo; Brugman, Hernani, Barillà; Kulusevski, Kucka, Gervinho\nMilan (1-4-3-3): G.Donnarumma; Conti, Musacchio, Romagnoli, Theo Hernandez; Kessie, Bennacer, Bonaventura; Suso, Piątek, Calhanoglu\n2019-12-01 15:51:54, 0 odpowiedzi\nW zeszłym sezonie Piątek z takich sytuacji strzelał, teraz się zaciął i brakuje bardzo tych goli. Gramy całkiem nieźle, stwarzamy sporo sytuacji, ale nie ma kto wykończyć.\n2019-12-01 15:52:05, 0 odpowiedzi\nJak wyglądała 1 połowa ??\nNie miałem przyjemności oglądać.\n2019-12-01 16:16:05, 1 odpowiedzi\nKessie sabotuje każdą akcję, drugi Biglia, każda piłka do tył ...\nDo tego nic nie podaje. Gdy jest blisko bramki to 100%ze nie poda do lepiej ustawionego kolegi tylko zamknie oczy i kopnie na bramke\n2019-12-01 16:44:25, 0 odpowiedzi\nTego się wybitnie oglądać nie da...\n2019-12-01 16:51:11, 0 odpowiedzi\nUff, oby to dowieźli\n2019-12-01 16:59:23, 0 odpowiedzi\nNareszcie wygrana i to na dość niewygodnym terenie.\n2019-12-01 17:01:04, 0 odpowiedzi\nDobry mecz defensywy, Musacchio MVP, ofensywni pomocnicy bardzo schematycznie, jedynie Jack próbował zmian, napastnicy zagubieni. Z drugiej strony Parma zagrała bardzo defensywnie i dzięki przypadkowi i zawziętości Theo wygrywamy mimo wszystko zasłużenie.\n2019-12-01 17:05:27, 1 odpowiedzi\nConti dobrze zagrał, bez żadnego błędu w obronie, Jack próbował, Theo także dobrze, Hakan w pierwszej połowie lepiej grał, Kessie naj słabszy, Krzyś szukał gry ale nie grają do niego. W końcu 3 pkt na wjeździe-oby na przełamanie\nPrawda ... Piątek szukał gry , ale rok temu to pilka szukała jego.\nBez formy kompletnie.\nMam nadzieję , że zostanie .\nWszystkie znaki na niebie i ziemi mówią, że Zlatan nadchodzi...może Krzysiek podpatrzy u Szweda to i owo...\nDla naszego dobra i reprezentacji oczywiście.\n2019-12-01 17:26:16, 0 odpowiedzi\nWszyscy mówią o tym ze pomoc kuleje, oczywiście to jest prawda. Trzeba jednak zauważyć ze równomiernym problemem jest to ze nie mamy w ogole „9”. Leao to jest skrzydłowy, a nie „9” o Piątku lepiej nic nie mówić bo to jest poziom Serie B.\n2019-12-01 21:55:35, 0 odpowiedzi\nNie było dziś lekko w Parmie, ale dzięki dobrej grze w defensywie oraz odważnej postawie Hernandeza cieszymy się po miesiącu przerwy z kompletu punktów. Na plus występ zaliczyli także Conti i Bennacer. Pierwszy nabiera pewności siebie i nie popełnia już brzemiennych w skutki błędów. Z kolei drugi bardzo mądrze dyryguje tempem gry i sporo widzi. Musi tylko zacząć unikać zbyt częstych fauli. Nie podobała mi się za to postawa Piątka, Leao, Hakana, Suso i Kessie. Zmarnowali sporo ciekawie zapowiadających się ataków. W ogóle Pioli powinien był zamienić pozycjami Jacka i Calhanoglu.


Mamy trójki (i nie tylko) dzieci- tu można pisać "bzdety" | Strona 43 | Forum o ciąży i dzieciach - BabyBoom\nTemat na forum 'Wielodzietni' rozpoczęty przez Stefaa, 16 Luty 2013.\nStrona 43 z 1224 < Poprzedni 1 ← 41 42 43 44 45 → 1224 Następne >\nWitam się porannie ..\nrobiąc poranny przegląd pracy (czyt. internet) natknełam się na :\nO Aniołkach, które idą spać … | parentingowy.com\nporyczałam się... zdecydowałybyście się na coś takiego?\nJeżeli chodzi o ciuchy to ja mam jeden wielki problem we wszytskim wyglądam grubo wogóle to nie mam czasu się stroić. Do pracy się nie stroje, pracują ze mna dziwne laski o wszystko zazdrosne wieć wolę nie słuchać niepotrzebnych komenatrzy ;/ nie to, żebym się przejmowała ale po co psuć sobie nerwy od rana. Mam o wiele więcej zmartwień na głowie. Wogóle to powiem Wam, że one są straszne jedna ma 43 lata a druga 33, obie nie mają dzieci i ich największym problemem jest złamany paznokieć.. Kompletnie inne światy, nie potrafię się w ich świecie odnaleść bleee ..\nStefaa, 7 Czerwiec 2013\nMadii77 Fanka BB :)\nno nie nadrobię was znowu.. cholercia natłukłyście tyle stron że "ło matkoo"... ale to dobrze znaczy dzieję się :-)\nmiałam to wczoraj zrobić, ale padałam na twarz nawet nie wytrwałam na "kuchennych rewolucjach" heheh padłam na reklamach..\nLiza jak to zrobiłaś ,ze tyle schudłaś.. ???? jejkuu ja tez chcę..\nprzed ciązą nosiłam jakies fajne ciuchy a teraz masakra.. w ciązy przytyłam TYLKO 9 kg, i zaraz po cięciu zeszło ze mni ejakiś 15 kg .. ale co z tego !! zaraz nadrobiłam ,że ho hoh\na poza tym leczę sie na tarczyce i tyje na maxa nawet mogę mieć super dietę cud i tak przytyję\na a poza tym żle wykonali cięcie i nie zszyli mi dobrze mięśni prostych i mam dosłownie "piłke" przed soba i tylko mnie uratuje operacja .. ale jak tu przy Trójcy i kiedy to zrobić\nszoku doznałam , jak tydzień temu pojechałam z córa na zakupy( mamy dopiero chrzest Trójcy) kupic jakąś kieckę... i w żadną nie weszłam dół ok. to na brzuchu masakrycznie...załamałam sie i teraz kupuje tylko spodnie..\nporyczałam sie jak bóbr...\njejkuuu dziś mi dom wyniosą !!!!!!! Twórczość już na ścianach jest ...Ło Matkoooo\nMadii77, 7 Czerwiec 2013\nStefa.. chyba nie... poryczałam oglądając to....\nhappymama82 szczęśliwa mama czwórki !\npowtórzyłam test i są wyraźne II kreseczki:-)\ncieszę się ale i jestem pełna obaw\nniestety muszę uciekać i nie zdążę was poczytać ale obiecuję nadrobić w wolnej chwili.\nhappymama82, 7 Czerwiec 2013\nMadii olśniłaś mnie, może ja też mam źle CC wykonane (miałam aż 3) mój brzuch - piłka za nic w świecie nie chce zmaleć kurna mać noo !\nhappy mama gratuluję\nStefaa ja nawet nie ogladam, mam za slabe nerwy :-(\nkolezanki masz super w pracy... zlamany paznokiec - problem dnia\nhappymama GRATKI jeszcze raz :-)\nMadii77 yyy w sumie to nic ciekaweego nie zrobilam... zmobilizowalam sie i jadlam duzo pomidorów a tak to wsio, nie mialam ograniczen w produktach jedynie w ilosci... pierwsze 2 mies troszke sie poglodzilam -jadlam o wiele mniej niz zawsze i tak od czerwca do wrzesnia zeszlam z 78 na 66kg. Potem ciaglam dalej w meidzy czasie 28dni cwiczylam A6W to mi troche cm spadlo a potem proszki anty zaczelam brac i jeszcze schudlam teraz waze jakies 62-63kg :-) ale dla mnie i tak gruba jestem... byc kobieta....\nLakarz zaliczony - kasa wydana.... super... uwielbiam chodzic po aptekach normalnie.... sam antybiotyk dobrze ze 50% refundacji bo bez 70zl kosztowal\nw poludnie zrobie sernik na zimno dla mikiego i jutro zdmuchnie na nim swieczke a co tam wazne ze wogole cos bedzie mial :-) i tak zadnej imprezy nie robie bo sensu nie ma....\nLiza, 7 Czerwiec 2013\nLiza ZDROWKA dla dzieciakow:*\nPrzeciez nie wazne co wazne ze mama zrobila a sernik na zimno jest pyyyyszny\nApteka to koszmar,ostatnio kupilam kilka rzeczy tzn octanisept cos na komary i takie tam *******y i prawie 150poszlo...\nCo do dziewczyn to Goska regularnie mnie wykancza...ona w przeciwienstwie do mnie jest taka....bardzo dziewczeca i slucham od niej ze powinnam schudnac albo czy ten nowy krem to na zmarszczki...albo powinnam nawet w domu w spodniczc i na szpilkah...gorsza od Stefy meza..\nStefa nie ogladam bo jeszcze gorsze schizy bede miala.\nGruba...taaa brytyjek nie widziala????one to sa grube\n"kolezanki" w pracy masz super... Nie dziwia sie ze ma 3 dzieci?\nMadii na pewno cos znajdziesz po cc powinien przychoszic plastyk i zszywac rane zeby nie bylo potem takich niespodzianek..\nMoje tez roznosza chalupe heh\nHappymama SUPER!Spokojnego i zdrowego rosniecia\nJa nadal zalegam w lozku che mi sie spac i ogolnie jestem zmeczona... Sikam co 15 min i jem naprawde za dwoje haha\nBrzuch mi sie w srode obnizyl...ciekawe co we wtorek gin na to powie.Na moje oko szyjka miekka.\nMiala ktoras z Was pod koniec ciazy taka wydzieline jak bialko jajka?\nMy chyba dzisiaj w domu posiedzimy bo pogoda marna..\npoziomki, 7 Czerwiec 2013\nmasakra mam nadzieje ze moja taka nie bedzie....\nKurde ale u mnie parno... :/ bez slonca a 26 stopni....\nWróciłam. Pogoda była beznadziejna, ale towarzystwo super, więc było fajnie.\nWczoraj byłam u ginki i niestety nie jest dobrze. Pomimo pesara zrobiło się rozwarcie na palec, ujście się otwarło, w poniedziałek idę do szpitala, podadzą mi sterydy na przyspieszenie rozwoju płucek u Małego. Niby na wszelki wypadek, ale wiem, że to oznacza, że lekarka zakłada, że wszystko się może zdarzyć.\nPoryczałam sobie wczoraj , dzisiaj staram się myśleć pozytywnie, ale nie idzie mi łatwo.\nWitam Marta 24, Ania138, Happymum.\nBardzo się cieszę, że tak nam się wątek rozkręca.\nStarającym życzę powodzenia i szybkich efektów starań:-)\nHappymum wielkie gratulację.\nPoziomki Ty nie zamykaj jeszcze produkcji, następny będzie chłopak:-) Znajomi mojej mamy, za 6 razem doczekali się dziewczynki;-)\nStefea super domek. Marta nasze dzieciaki mają tak samo na imię.\nLenka fajnie, że zaglądnęłaś, ogarnij się i wracaj do nas.\nAnia to kiedy przeprowadzka\nLiza zdrówka dla dzieciaków.\nannaoj kce, 7 Czerwiec 2013\nEksplozja Kolorów w Morawicy 30...\nkolorowa-mama napisał(a) 26 Wrzesień 2018 o godzinie 12:33


Bal dominikański - Wydawnictwo W drodze\nFelietony | Z nogami za kaloryferem | W drodze 2005, nr 03\nKiedy zbliżają się moje imieniny i urodziny, 8 lutego, w dawniej obchodzonym dniu św. Jana z Mathy, od lat już ogłaszam w kościele po mszy świętej następujący komunikat: „Jak powszechnie wiadomo, zbliżają się moje imieniny i urodziny (ogólny śmiech). W związku z licznymi zapytaniami (śmiech), co chciałbym otrzymać, nieśmiało informuję, żeby nie przynosić mi alkoholu ani słodyczy, ale jedynie rzeczy pożyteczne, takie jak narzędzia ogrodnicze na Jamną lub Lednicę, materiały budowlane lub sprzęt biurowy albo taczki, jeśli ktoś może”. Ludzie się śmieją, bo ani powszechnie nic nie wiadomo, ani żadnych zapytań nie było, ale co mi szkodzi podtrzymywać o sobie opinię niewyrośniętego egocentryka, powtarzaną przez ludzi, którzy własnego zdania nie mają, a żyją tylko z odbicia, żerując na myśli cudzej. A jeśli ktoś czasem przyniesie młotek albo kombinerki, to zawsze jest trochę radości i pożytku dla wszystkich, „dla dobra wspólnego”, jak to się mówi w kościelnym nauczaniu.\nCieszę się zawsze z inicjatywy młodzieży, cenię inicjatywę tych, którzy razem ze mną troszczą się o rozwój bazy materialnej ośrodka nad Lednicą czy na Jamnej. Stąd też pomysł urządzenia drugiego już balu dominikańskiego ucieszył mnie ogromnie, choć nie podniecał, bo pomyślałem sobie: jak mają pomysły, to niech też zrobią rzecz do końca. Między ustami a brzegiem pucharu jest duża odległość, a często dla wielu jest ona nie do pokonania. Ludzie rzucają pomysły, a potem uciekają przed wprowadzeniem ich w życie. Determinacja Hani i Reginy doprowadziła bal do skutku. Wspaniały bal przebierańców ubranych w stroje postaci z filmów. Były potrawy, sałatki przygotowane przez Marzenę, stoły ozdobione przez panią Danusię, bal prowadził najlepszy w tym kraju wodzirej Kazek Hojna, mąż Reginy, który jako zabity krakowiak po żonę przyjechał do Poznania do naszego duszpasterstwa, co świadczy o jakości naszego środowiska.\nCharytatywny charakter balu miał pomóc nam wykończyć ośrodek nad Lednicą. Przepraszam, że powtarzam wątek Lednicy, ku zirytowaniu niektórych, którzy czytając powierzchownie, widzą w moim pisaniu monotematyczność, nie zauważając próby drążenia w głąb. Były więc bilety, loteria i licytacja, wszystko, o zgrozo, na nasz Uniwersytet Wiary nad Lednicą, bo tak młodzież kazała mi nazywać campus lednicki.\nAby licytacja miała smak i była atrakcyjna, młodzi wymyślili, że wydrą ode mnie atrakcyjne przedmioty, które licytowane we właściwej atmosferze przyniosą dochód niezbędny do pokrycia naszych długów budowlanych. Kiedy chłopcy wtargnęli do mojej celi, w której wszystko mimo bałaganu jest na właściwym miejscu, rzucili się kolejno: na obraz Staszka Rodzińskiego Ukrzyżowanie, obraz Świętej Rodziny na szkle Krzysztofa Okonia z Krakowa, gobelin Matki Bożej Jamneńskiej, skóry z jakiegoś rozsypanego zwoju zapisane hebrajskim pismem, moje pióro z biurka, kilka akwarel z Jamnej, wiosło św. Wojciecha z faksymile Ojca Świętego i wiele innych rzeczy. Kiedy tak obładowani wychodzili z mojej celi, patrząc na gołe, niemalowane od lat ściany, powiedziałem sam do siebie półgłosem: – Tak będzie wyglądała moja cela po mojej śmierci. Wszystko wyniosą, zostawiając gołe ściany. Trochę mi było głupio wobec samego siebie i tej mojej niewierności w stosunku do tych, którzy mi to wszystko podarowali. Ale Ojciec Święty jest przykładem, kiedy przekazuje dalej to, co otrzymał.\nNa bal poszedłem w habicie. W końcu to był bal dominikański w Wyższej Szkole Nauk Humanistycznych i Dziennikarstwa, bal środowiskowy, dla przyjaciół i znajomych. Kiedy wszedłem do holu, powitały mnie poprzebierane postaci ze świata filmowego. Niektóre aż trudne do rozpoznania, przecież nie oglądałem wszystkich filmów, a nawet pod tym względem jestem swego rodzaju barbarzyńcą.\nNajpierw mnie przywitano, jak wszystkich, potem ja witałem wszystkich, polonez, poszczególne tańce, przekąska, i tańce, kolejne przywitania, rozmowy, spotkania. Gębę miałem w stałym uśmiechu. Aż bolały mnie policzki. Rzadki dar Boży takich chwil radości, kiedy jesteśmy wszyscy razem i tak niedaleko do drugiego człowieka…\nPadałem już z nóg, ale do licytacji musiałem dotrwać, aby opowiedzieć o tych przedmiotach i ich autorach i zachęcić do licytowania. Wszystko szło pięknie, ale w zmęczeniu nie kontrolowałem się i powiedziałem o studentach, którzy wtargnęli do mojej celi, oczywiście za moim przyzwoleniem, i pozdejmowali obrazy ze ścian, i że patrząc na to, pomyślałem, że tak będzie wyglądała cela po mojej śmierci…\nRozpoczęła się licytacja. Ceny idą w górę, więc się cieszę, że zapłacę długi budowlane obiektu nad Lednicą. W ten czas pan Wojtek ze Strzelna powiada, że on licytuje do upadłego, ponieważ chce, aby obraz na szkle wrócił do mojej celi. Zrobiło mi się gorąco. Wylicytowana cena stała się nieważna. Ważna stała się wola, by obraz wrócił do mnie. I uparł się co do tego. Nie podejrzewałem takiej wrażliwości u przedsiębiorcy zajmującego się prowadzeniem firmy budowlanej, która niebawem ma przystąpić do zrobienia nam łazienek nad Lednicą.\nWzruszony i poruszony taką delikatnością wróciłem do klasztoru i położyłem się spać szczęśliwy, że moi wychowankowie i przyjaciele potrafią się nie tylko modlić, ale też bawić na najwyższym poziomie. I że potrafią ten bal sami zorganizować, a nie tylko korzystać z usług innych.\nPo balu szkoła została posprzątana i śladu po naszej zabawie nie było, kiedy studenci wrócili w jej mury. Z tego też byłem dumny. W dwa dni później przywędrował do mnie wylicytowany obraz, poleżał w duszpasterstwie kilka godzin i zaniosłem go do celi na stare miejsce, bo przecież gwóźdź pozostał w ścianie. Obraz zawisł, jak wisiał przez kilkanaście lat. Jakież było moje zdumienie, kiedy wróciwszy do celi, obrazu na ścianie nie zastałem… Po usilnych poszukiwaniach znalazłem go na podłodze za łóżkiem, a że obraz jest malowany na szkle, szkło było pęknięte w poprzek dwa razy.\nNo to, pomyślałem sobie, Święta Rodzina nie chce już być ze mną albo nasze ludzkie kombinacje nie mają znaczenia, jak dałeś, to nie udawaj, że ci teraz żal. Zniosłem go na dół na powrót do duszpasterstwa, szukając ratunku dla sprawy niemożliwej. I oto przypomniałem sobie, że Wojtek z Poznania robi niekiedy cuda i zna magika, który skleja szkło.\nKiedy nastały moje imieniny i urodziny oprócz owoców w pięknym koszu przybył do mnie sklejony niemalże bez śladu obraz podarowany mi przed laty przez krakowskiego wiolonczelistę i malarza Krzysztofa Okonia. I przypomniała mi się legenda o świętym Janie Kantym, który podarowawszy rankiem kosz jabłek biednemu studentowi, otrzymał go wieczorem z powrotem nienaruszony. Kosz bowiem, obiegłszy wiele osób i uczyniwszy sporo dobra, powrócił do świętego podobnie jak mój obraz. I wszystko byłoby podobnie, tylko że ja mam jeszcze wiele do zrobienia z własną świętością. Na przyszły rok mam zamiar wystawić ten obraz jeszcze raz na licytację. Wtedy to dopiero będą cuda.


Ha Long Lily Homestay - pokój 203 - Airbnb\nPokój w obiekcie pensjonat ze śniadaniem (gospodarzem jest Lilly)\nPokój 203 jest około 20 metrów kwadratowych, mają trzy okna, na 2 piętrze. Dzieli dużą łazienkę z jedną sypialnią (pokój 202)\nPo pierwsze, Hal…\n4,92 (50 recenzji)\nUlica ma wiele drzew, wszystko jest czyste i ciche, idealne do relaksu.\nZaledwie 50m od naszego domu, można było chodzić po najlepszej nadmorskiej drodze Wietnamu. Tylko 900m, można dotrzeć do plaży Hon Gai. I około 250 metrów, można znaleźć duży supermarket, który jest bardzo wygodne, aby kupić wszystko tam.\nUsługi zapasowe są dostępne 24 godziny na dobę. Płynnie posługujemy się językiem angielskim i możemy udzielić Ci niezbędnych informacji na temat okolicy. Mamy również usługę transportową, jeśli zajdzie taka potrzeba.


Orła cień | orunia.org\nByć orłem, którego oko przenikliwe omiata szeroko ziemię. Krążyć wysoko po nieboskłonie, ponad chmurami, albo jeszcze wyżej, tam gdzie zimno i nie można już złapać tchu, a niebo jest poczerniałe, obsypane gwiezdnym pyłem.\nSzeroko rozłożone skrzydła opierać o dłonie wstępującego wiatru, wznosić się bez wysiłku, a potem godzinami opadać powoli ku ziemi. Być niedoścignionym wzorem dla innych szybowników. Obecnością swą siać niepokój w sercach gołębi i wróbli.\nPatrzeć z góry na miasto tonące w porannej mgle, rozcinanej przez pierwsze, ukośne promienie słońca, które jeszcze otrząsa się z morskiej wody. Poszybować w stronę zatoki, nad srebrzystą taflę migoczącą milionem odbić. Minąć uśpione na redzie statki, przestraszyć mewy, i tam gdzie wielka rzeka kończy swój bieg, zawrócić nad łachami piasku, obsiadłymi przez zmarznięte kormorany.\nPrzelecieć nad portem, usłyszeć odgłos młotów i jęk rozdzieranego metalu, poczuć woń rdzy, farby i drewna. Minąć Trzy Krzyże, Zieleniak i dworzec, gdzie uśpieni ludzie wysypują się na perony. Rzucić cień na Targ Drzewny i Węglowy, Długą i Długi Targ. Oblecieć wkoło Mariacki i ratuszową wieżę. Zahaczyć o odbijający się w Motławie pękaty Żuraw.\nZamachać z całych sił skrzydłami i wznieść się tak wysoko, że miasto wraz z kamienicami, ceglanymi kościołami, placami, stanie się podobne makiecie. Spojrzeć na zachód mrużąc oczy, bo figlarne słońce bawi się w puszczanie zajączków, odbijając swe promienie w oknach betonowych domów Moreny, Zaspy, czy Wrzeszcza.\nCzuć siłę, niezależność i wolność. Nie być zmuszonym do powolnego dreptania po ziemi, kręcenia się wkoło, śpieszenia nie wiadomo dokąd i po co, ścigania, deptania po piętach, przepychania, podgryzania, harowania, kupowania, sprzątania, planowania, oglądania i słuchania.\nA gdy nadejdzie ta nieuchronna chwila, gdy zadrży skrzydło, wypadnie pierwsza lotka, pojawi się zmęczenie i niemoc, wtedy wznieść się wysoko, jak najwyżej, złożyć skrzydła i jak kamień spaść w objęcia ziemi. Aby latami nie cierpieć nie mogąc krążyć tam wysoko, wspominając miniony bezpowrotnie czas wolności na niebie.\n20 odpowiedzi na „Orła cień”\n15 grudnia 2011 o 20:48\nZ tym orłem toś Graszko poszalała trochę w marzeniach.\nDam Ci coś bliższego Twoim okolicom:\nBo ja lubię, gdy:\nCab Calloway – WHEN YOU’RE SMILING\nPiekne to jest Graszko! Poprostu piekne!\nOpisałaś, Graszko piękne marzenie. Zawsze chcielibyśmy być piękni, wolni, niezależni i ceniący tę wolność nade wszystko.\nZauważ jednak, że gdyby ktokolwiek z twoich bliskich wpadł na pomysł, że czas „złożyć skrzydła na wysokości”, zrobiłabyś wszystko co w twojej mocy, żeby mu przeszkodzić. Bo życie niesie nam nie tylko troski i ból (tego zawsze zbyt wiele!), ale także chwile radości które czynią je pięknym. Dlatego trzymamy się życia, a nadzieja zazwyczaj umiera ostatnia.\n17 grudnia 2011 o 20:05\nCzytając Twój komentarz, przypomniał mi się mój tata, parę dni przed śmiercią. Z ruchu warg rozumiałam , że nie chce już żyć. I kiedy mi tak mówił ja szukałam sposobu ale na to żeby żył i nie cierpiał.\nMarzenia, coraz bardziej jestem realistką.\nSą różni komentatorzy – lepsi, gorsi – i jest Tetryk 🙂\nOj Dreptaku, mnie akurat cieszy każdy komentarz\n18 grudnia 2011 o 17:29\nPo zakradnięciu się do Twego serca mogę sobie – wedle mnie – pozwolić na małą zwadę.\nTwoja opowiastka o orłe jest zilustrowana wedle mnie fotografią bielika amerykańskiego, który na polskim wybrzeżu wystepuje zapewne tylko w postaci martwego i zakonserwowanego eksponatu w muzeum ornitologicznym.\nDo ptaszarni zniewalającej żywe okazy ten ptak się stanowczo się nie nadaje.\nPonadto (cytat z Wikipedii): „Jest szczególnie wrażliwy na działalność człowieka, dlatego występuje przede wszystkim na obszarach wolnych od jego działalności. Wybiera miejsca oddalone co najmniej o 1,2 km od obszarów niewielkiej działalności człowieka i 1,8 km od obszarów intensywniejszej działalności ludzkiej.”\nZatem na fotografii jest bielik amerykański bedący orłanem i gatunkiem obcym polskiemu Pomorzu i Trójmiastu szczególnie.\nSzata tego ptaka jest w Europie znana ze względu na symbolizowanie Stanów Zjednoczonych Ameryki. Gdybyśmy chcieli wyobraźnią przywołać podobnego ptaka zapewne wskalibyśmy bielika zwyczajnego z głową upierzoną blond a nie jak u bielika amerykańskiego wręcz białą.\nZobaczyć cień bielika zwyczajnego jest bardzo trudno. Gdy ptak ten znajduje się kilkadziesiąt metrów nad ziemią, to okalające go prześwietlone powietrze rozmywa cień. Możemy wtedy zobaczyć przypadkiem jego sylwetkę na tle słońca, ale wtedy nasza twarz nie wygląda na zacienioną. Stwierdzenie „widziałam orła cień” kojarzy mi się z dramatycznie zachmurzonym niebem i sylwetką ptaka oświetloną światłem dobiegającym z dziury w chmurach. Podobny efekt daje oświetlenie sceny reflektorem punktowym dającym „słup światła”. Do obrazu okolicy jasnej i rodzącej poczucie przestrzeni nie ograniczonej bryłami zabudowań, drzew lub chmur mamy więc wtedy daleko.\nKlimat Twej opowieści, sceny cząstkowe i inne elementy tworzą opis tęsknoty za wolnością. Sądzę, że potrzebujesz chłodnej oceny kogoś z boku: masz umysł spoza kręgu tytułem znanego utworu utralonego: umysł NIE zniewolony. Twa niesmiałość, zmęczenie okresem życiowych kłopotów – i być może przypadek – sprawiły, że sięgnęłaś po sylwetkę samotnego osobnika drapieżnego na niebie.\nŻaden z tych ptaków nie ma właściwości lotnych balonu na gorące powietrze. Podobnie jak gepard może rozpędzić się do dużej prędzkości – w tym przypadku w locie nurkowym. Jednak ptaki te latają ciężko, a zazdrościmy im umiejętności wykorzystania prądów wzoszacych. Opanowanie tej umiejetności jest warunkiem koniecznym UPRAWIANIA szybownictwa. Zostają przy szybowaniu tylko Ci nieliczni(sic!). Pozostałych zasłania kurtyna milczenia!\nOdbijasz się echem w głowach i sercach ludzi z którymi rozmawiasz, dla których piszesz, którzy widzą Twe wargi drżące nieśmiałością zdecydowanej myśli. I nie widzę Cię w stereoptypie kiczu zawartego w tytule piosenki, której nikt w chwili serdecznej nie śpiewa. Jesteś wypełniona nami i daje Ci to tę niesamowitą wolność. My Cię nie zniewalami będąc w tych myślach. Tak potrafią i tak żyją nieliczni oraz nieliczne. Nie ma w Tobie tej wegatywnej potrzeby jakie mają drapieżniki. Widzę Cię jako wyjątkowo dobra tancerkę o taniec z którą grono się stara. A nie popisującą się przed niebem samotną tancerką ptasią. Miałaś pecha, że nie trafiłaś na wystarczająco liczne w przekroju czasowym grono cieszących się Tobą. Połowa Twego życia upłynęła w kraju i w okresie manującego egotyzmu.\nNie wydajesz mi się kandydatką na zakonnicę według reguły milczacej modlitwy.\nOczywiście mozesz być znakomitą menedzerką wycieczek ornitologicznych na Bali.\nAle nie damy Ci łatwo pozbawić nas siebie. Jesteś już drobną czastką mnie.\nWróć do tropu zawartego w słowach: „Cóż po ludziach … ”\nCierpliwości Graszko. Cofnij się w Kartkowisku. Kto wiosną z nas w Kurniku miał odwagę marzyć, że Kartce trafi się wiosna suchą i nietypowo ciepłą jesienią?\nWierzę, ze nie tylko Anioł, a wiele i wielu innych pomoże Ci i garnek i nadzieję napełnić.\nUsiądź i zagraj z zaskoczonym tą propozycją synem w tysiąca. Poker i zabijanie ryb i drobnego ptactwa nie pasuje do Ciebie. Widzę Cię jako duet gromadki sikork hałasujących wśród drzew i stadka jaskólek tańczacych radość ze słońca.\nUśmiechnij się Graszko do siebie. Masz do kogo.\nZobaczysz usta, które potrafią delikatnie mowić do rzeczy i do ludzi.\nTrudnych rzeczy i ludzi spragnionych słuchania.\n19 grudnia 2011 o 08:45\nAni mnie nie uraziłeś, anie też nie zasmuciłeś. Wczoraj wieczorem przeczytałam Twój komentarz, długo siedział w mojej głowie (poszłam z nim nawet do wanny).\nNa wielu rzeczach się nie znam, przyznaję ( może dlatego tak podziwiam ludzi mądrych i oczytanych). Nie znam się na ornitologii. Zdjęcie wybrane całkiem przypadkowo, bez zaciągnięcia wiedzy na ten temat.\nPozwolisz, że dalszej części nie będę komentowała. Cały czas nad tym myślę co napisałeś.\nOj, Staruszku, Staruszku – czepiasz się 🙂\nDo tego tekstu na pewno nie pasuje sławetny „Orła cień”, ale jeżeli już to, to raczej to:\nWolny lot, komu zbrzydły robaki! 🙂\n19 grudnia 2011 o 08:38\nNiesamowity głos, niesamowity tekst


Ukazała się książka «Jeńcy września 1939»\n24 lutego o 15.00 w Rówieńskim Obwodowym Muzeum Krajoznawczym (ul. Drahomanowa 19, Równe) odbędzie się prezentacja książki Tetiany Samsoniuk «Jeńcy września 1939».\nRecenzenci wydania: Wołodymyr Borszczewycz, doktor habilitowany nauk historycznych, prezes Rówieńskiej Organizacji Obwodowej Stowarzyszenia Memoriał oraz Wołodymyr Marczuk, doktor nauk historycznych, starszy wykładowca Katedry Historii im. M. P. Kowalskiego Uniwersytetu Narodowego «Akademia Ostrogska».\nKsiążka została przygotowana do druku przez zespół redakcyjny polsko-ukraińskiego czasopisma «Monitor Wołyński» («Волинський монітор»). Na łamach MW Tetiana Samsoniuk, główny specjalista Działu Udostępniania Informacji z Dokumentów Państwowego Archiwum Obwodu Rówieńskiego, od grudnia 2014 r. prowadzi rubrykę «Ocaleni od zapomnienia». Na książkę złożyły się teksty wcześniej opublikowane w ramach tej rubryki.\nKsiążkę można pobrać bezpłatnie w formacie pdf. (Aktualizacja: pobierz wyd. 2, uzupełnione i poprawione)


AutorWątek: Oficjalne ogłoszenie teamów i podział na tabele (Przeczytany 4107 razy)\n« dnia: 10 Luty , 2011, 13:48:46 pm »\nW tym temacie zostaną ogłoszone drużyny które zakwalifikowały się do turnieju wraz z podziałem na tabele.\nTutaj także zostanie dodany nowy post z oficjalnymi wynikami z pierwszej rundy oraz z finału\n« Odpowiedź #1 dnia: 16 Luty , 2011, 23:57:52 pm »\nA o to oficjalny podział na tabele.\nZgodnie z regulaminem była brana kolejność zgłoszeń o to ona:\n9 Zgłoszony team czyli Panowie spod sklepu jeśli potwierdzą swoją chęć zostaną dodani do rezerwy i wezmą udział jeśli jakiś team się nie stawi/zostanie zdyskwalifikowany. Potwierdzone i są w rezerwie\nNastępnie został wykorzystany serwis http://www.losowe.pl\nW kolejności jakiej padły liczby drużyny trafiły do pierwszej i dalej do drugiej tabeli. Które prezentują się tak:\nPowodzenia w piątek, a kolejne info w czwartek zostanie wysłane na maila i kapitanom drużyn na PW forum\n« Ostatnia zmiana: 17 Luty , 2011, 14:18:50 pm wysłana przez q0084 »\n« Odpowiedź #2 dnia: 18 Luty , 2011, 22:46:31 pm »\nO to wyniki wygranych rund przez drużyny\nGratulację dla =WP= Bravo które przeszło przez turniej niczym błyskawica i wygrało! Także dla =DDM= które w 4Fun po prostu rządziło, ale w pierwszym etapie to jednak -BzG= było górą\nPost scalony : 18 Luty , 2011, 23:06:31 pm\nA tutaj wyniki z fragów na podstawie screenów tych osób(zgadzają się z innymi wynikami)\nPóki co wychodzi, że najwięcej fragów zdobył olsonek36. Gratuluje!\nOficjalnie gratuluje drużynie =WP= Bravo w składzie Pawlos17 smok200 Rizu 5etu EaXx\nNajwiększa ilość fragów w ilości 115 zdobył olsonek36. Gratulacje\n« Ostatnia zmiana: 19 Luty , 2011, 13:10:42 pm wysłana przez q0084 »\n« Odpowiedź #3 dnia: 18 Luty , 2011, 23:37:07 pm »\nKtoś chce Vietnama w zamian za koszulkę bo tak się składa, że mam już 2 Vietnamy i trzeci do szczęścia mi nie potrzebny\n121 mi wyszło, ale jeszcze to sprawdzę\n« Ostatnia zmiana: 18 Luty , 2011, 23:43:18 pm wysłana przez Olson »\n« Odpowiedź #4 dnia: 19 Luty , 2011, 09:54:23 am »\nCytat: q0084 w 18 Luty , 2011, 22:46:31 pm\nMówiłem że ten chłopiec biega za fragami.\n« Odpowiedź #5 dnia: 19 Luty , 2011, 10:17:11 am »\nCytat: wiciu w 19 Luty , 2011, 09:54:23 am\nA co innego mam robić w TDM\n« Odpowiedź #6 dnia: 19 Luty , 2011, 11:37:37 am »\nZ tym liczeniem fragów z rundy for fun to hmm trochę nie fair było, wiadomo, że tam znacznie łatwiej dużo fragów można było nabić niż w grupie gdzie weszli najlepsi. Było to krzywdzące dla ludzi z najlepszych czwórek. Stało się już jednak, proponuję wziąć to pod uwagę następnym razem (o ile będzie).\n« Odpowiedź #7 dnia: 19 Luty , 2011, 12:10:06 pm »\nTylko czy fair byłoby, że o Vietnama mogą walczyć tylko osoby z finału? No też chyba średnio z duchem fair play. To był dość mały turniej, przy większym pewno jakoś by się to ułożyło.\n« Odpowiedź #8 dnia: 19 Luty , 2011, 12:16:59 pm »\nwiesz, że nie grałem, ot takie moje odczucie z zewnątrz i wg mnie całkiem trafne bo stopień trudności w obu końcowych grupach był diametralnie różny\nw tym co pisze chodzi mi o wyciągnięciu wniosków na ewentualną przysłość\n« Ostatnia zmiana: 19 Luty , 2011, 12:49:37 pm wysłana przez Nawiedzony »\n« Odpowiedź #9 dnia: 19 Luty , 2011, 12:58:03 pm »\nJa rozumiem To było trochę dodane już po zaplanowaniu wszystkiego, bo Wiciu uznał, że będzie za to nagroda. Potem pendzlak zaproponował grę 4Fun, a ja podjąłem decyzję, że i oni będą walczyć o coś więcej.\nDla kogoś kto chce sobie wszystko mieć na papierze i sprawdzić moje obliczenia 3 stronicowy formularz w excelu\nPost scalony : 19 Luty , 2011, 13:11:36 pm\n« Ostatnia zmiana: 19 Luty , 2011, 13:11:36 pm wysłana przez q0084 »\n« Odpowiedź #10 dnia: 19 Luty , 2011, 13:11:40 pm »\nZałożenia były dobre... i nawet by się sprawdziły gdyby zamiast walk 4 x 4 (czyli 4 drużyny) zrobić 4vs4 (dłużej by to trwało ale wyszłoby który team najlepszy w walce 1 na 1 ).\nNo nic, wnioski na przyszłość.\n« Odpowiedź #11 dnia: 19 Luty , 2011, 19:47:47 pm »\nCytat: pendzlak w 19 Luty , 2011, 13:11:40 pm\nJa do końca byłem przekonany że będzie jeszcze finał, 1 na 1 , wydało mi się to oczywiste (IMHO było by to najlepsze rozwiązanie bo grać cały czas 1on1 to trochę nudno)\nOczywiście nie narzekam było cool Many thx to all!\nMój rozmiar to XL\n« Odpowiedź #12 dnia: 19 Luty , 2011, 23:56:24 pm »\nOficjalne zakończenie turnieju http://g4g.pl/turniej-złota-czwórka-bf-bc-2-wyniki Dzięki jeszcze raz wszystkim\n« Odpowiedź #13 dnia: 20 Luty , 2011, 00:51:13 am »\nNom... W sumie najsprawiedliwiej by było jakby były walki 4 vs 4 ! Ponieważ jakbyśmy trafili na inna tabelę, to spokojnie byśmy mieli 5 a nie 6 miejsce Ale spoko i tak grało się for fun! I było naprawdę sympatycznie... I jeszcze raz wielkie brawa za profesjonalizm i ogarnięcie eventu\n« Odpowiedź #14 dnia: 20 Luty , 2011, 01:35:16 am »\nWasze rozkminy na temat grupy pierwszej są śmieszne...\nPrzecież drużyna z pierwszej grupy wygrała finał, czyli nie była aż tak słaba\n« Ostatnia zmiana: 20 Luty , 2011, 01:36:55 am wysłana przez Pawlos17 »


Listopad 2007 – Strona 2. – BIZNES BEZ STRESU\nZiarno pozytywnej niepewności\n„Mistrzostwo Europy to nasz cel” – powiedział Leo Beenhakker.\nStwierdzenie to wywołało całą galerię uśmiechów i złośliwych komentarzy, ale Leo wie, co robi. Leo jest doświadczonym menedżerem, który rozumie, że przed ludźmi trzeba postawić cel i ten cel powinien być jasny, zrozumiały i osiągalny.\nOsiągalny? Już widzę twoje zdziwienie. A właściwie, czemu by nie? A kto zdobył tytuł Mistrzów Europy w 2004 roku? Anglicy? Włosi? Francuzi? Niemcy? Hiszpanie? Nie! Grecy, którzy w finale pokonali Portugalczyków. Kto by się tego spodziewał, nieprawdaż?\nCel będzie z pewnością nieosiągalny, jeśli go nie sformułujesz, jeśli uwięźnie ci w gardle. Natomiast publicznie wypowiedziany jest z jednej strony zobowiązaniem, a z drugiej „ziarnem pozytywnej niepewności”. Bo właściwie kto powiedział, że Polska nie może wygrać tego turnieju?\nJeśli jesteś przywódcą – a przynajmniej w stosunku do swojej osoby powinieneś nim być – twoim obowiązkiem jest „zasiewanie ziarna pozytywnej niepewności”, formułowanie celów, które wykraczają poza dotychczasową rzeczywistość.\nZacznij zatem już dziś! Zasiej ziarno pozytywnej niepewności!\n– Czy kochasz swoją żonę? – spytałem kiedyś jednego ze swoich znajomych.\n– Tak – odpowiedział zdziwiony.\n– Więc czemu jej tego nie mówisz?\n– A czy ja wszystko w życiu muszę robić sam?\nWernher von Braun, twórca rakiet V-2 i ojciec amerykańskiego programu kosmicznego, postawił kiedyś butelkę szampana inżynierowi, który przyznał się do tego, że najprawdopodobniej spowodował wybuch rakiety na stanowisku startowym, powodując zwarcie obwodów elektrycznych.\nDaj swoim ludziom prawo do błędów, jeśli na to zasługują. To znaczy, jeśli wyciągają wnioski ze swoich błędów, uczą się i eksperymentują, realizując wasz wspólny cel.\nRandy Pausch to postać niezwykła. To profesor Uniwersytetu Carnegie Mellon. To człowiek, który niedawno skończył 47 lat i który najprawdopodobniej nie doczeka najbliższej wiosny. Randy jest chory na raka, ale mimo braku pomyślnych rokowań nie poddaje się i walczy. Walczy o swoje życie, o przyszłość swojej rodziny i o wartości, które są dla niego najważniejsze. 18 września 2007 roku wygłosił swój ostatni wykład, który miał tytuł „Jak naprawdę zrealizować swoje dziecięce marzenia”. Znajdź w sieci i obejrzyj zapis wideo tego wykładu lub przeczytaj jego treść (ale to już nie to samo). Żeby cię zachęcić, przytaczam fragment wpisu Randy’ego z 19 października 2007 roku:\n…badanie potwierdziło, że guzki nowotworowe w mojej śledzionie zniknęły, zaś część z tuzina znajdujących się w mojej wątrobie nie zmieniła wielkości, a pozostałe nawet nieco zmalały.\nTo się zdarza w około 15% przypadków. To jest loteria i ja wygrałem. Statystycznie rzecz biorąc, oznacza to, że otrzymałem dwa do czterech miesięcy dobrego zdrowia. Inaczej mówiąc, podwoiłem oczekiwany czas mojego dalszego życia. Spróbuj ty dokonać czegoś takiego!


Nurkowania w studniach Twierdzy Srebrna Góra - Nurkowa Polska\nNurkowania w studniach Twierdzy Srebrna Góra\n2016-02-13 19:01:01 (ost. akt: 2016-02-15 09:42:12)\nNa prośbę wielu moich przyjaciół i wychowanków chciałem przybliżyć okres początków mojego nurkowania. Wspomnę z czasy, gdy nie było tylu Federacji, instruktorów i tak zwanych znawców tematu, obowiązywała etykieta (cokolwiek znaczy to słowo), a płetwonurek płetwonurkowi był przyjacielem. To był okres, kiedy nurkowanie było sportem elitarnym. Osobiście, przygodę z tym sportem rozpocząłem w 1976 roku.\nZaczynaliśmy z wiedzą jakże różną od dzisiejszej – dopuszczalne ciśnienie parcjalne tlenu w mieszaninie oddechowej 2,1 bara, górna granica nurkowania na powietrzu to 90 m, narkoza azotowa miała występować dopiero między 40-45 metrów, a prędkość wynurzania to 18m/min. Brak było dostępu do profesjonalnego sprzętu, nie mówiąc już o tym, że nie dotarła jeszcze do nas wiedza o kamizelkach Ratunkowo – Wypornościowych (niektórzy szczęśliwcy posiadali już „chomąta”).\nTak jak i teraz mieliśmy pragnienia, marzenia. Niestety, mieszkaliśmy w, tzw. „Bloku Wschodnim” z niezrozumiałym ustrojem i to co dla innych płetwonurków świata było możliwe, dla nas było, praktycznie, nieosiągalne, począwszy od sprzętu, po egzotyczne nurkowiska. Urodzeni w tamtej epoce dawaliśmy sobie radę w inny sposób.\nW naszym zasięgu, mimo obostrzeń, były polskie jeziora, zbiorniki i fortyfikacje eksplorowane podczas obozów klubowych. Naszą dodatkową działalnością były akcje humanitarne (ratownicze), po które zwracała się ówczesna Milicja w związku z podwodnymi poszukiwaniami zaginionych osób (uczestniczyłem w wielu, ale nie o tym ta opowieść). W tamtych czasach niewiele klubów dysponowało odpowiednią ilością sprzętu, czytaj aparatów P-21 i P-31 "Mors", czy PR-27 "Kajman".\nZestaw trzybutlowy na sprężone powietrze P-31 tzw."Szafa" z automatem oddechowym, dwustopniowy o stopniach połączonych, "MORS" . Aparaty typu Mors był produkowany w latach 1960 - 1969 w Zakładach Mechaniki Precyzyjnej w Gdańsku. Ze zbiorów Muzeum Nurkowania w Warszawie fot. Marek Strzelichowski\nNie było też wątpliwości, że „najbogatszymi” Klubami były kluby LOK-owskie z racji doposażania ich przez wojsko. Kluby te, oprócz swojej działalności, zajmowały się, tzw. PTW - czyli przeszkoleniem taktyczno-wojskowym przyszłych nurków militarnych i z racji tych zadań przydzielano im sprzęt.\nNaszym, ulubionym dniem w tamtym okresie był czwartek. A czemuż to? Dlatego, że w tym dniu odbywały się spotkania klubowe. Pewnie nie wszyscy wiecie, ale wtedy kurs na płetwonurka trwał co najmniej rok i obowiązkowo kończył się obozem klubowym po którym uzyskiwało się swoją upragnioną „gwiazdkę”. Miałem przyjemność należeć do klubu, który szkolił w dwóch organizacjach LOK I PTTK. Wracając do spotkań czwartkowych, w każdy z tych dni dostawialiśmy dużo wiedzy na temat nurkowania, zapraszaliśmy ludzi, którzy ciekawie opowiadali o swoich wyprawach, przygodach i penetracjach podwodnego świata. Nie raz siedziałem z wypiekami na twarzy i słuchałem o rafach koralowych i bajkowym świecie podwodnym lub o pracy w Muzeum Morskim (sam brałem w niej udział na zaproszenie Lecha Nowicza), to znowu o projekcie Antka Dębskiego i możliwości zanurzenia się w batyskafie (podwodnej bazie nurkowej) Geonur II, czy opowieści typu: jak wybrać się „polewaczką” do Akaby. Planowaliśmy również wyprawy na kolejne wakacje. Atmosfera z tamtych lat w klubie – to jedna, wielka rodzina bez zawiści, zazdrości i knowań. Na jednym z takich spotkań nasz kolega Tadeusz Wiącek przedstawił i roztoczył przed nami wizję nurkowania w Twierdzy Srebrnogórskiej. Twierdził, że od lat jeździ tam z Harcerzami na obozy. Zaczął nam opowiadać legendy o skarbach ukrytych w forcie, min. o prawdopodobnie ukrytej Bursztynowej Komnacie. Tak zarażeni rozpoczęliśmy przygotowania do wyprawy, która miała zweryfikować te i inne legendy. Każdy z nas zajął się czymś innym, jedni aprowizacją, inni sprzętem, a jeszcze inni zgłębiali tajniki historii Twierdzy. Przypomnę z redakcyjnego obowiązku, jakim miejscem jest Twierdza Srebrnogórska.\nTwierdza Srebrna Gόra jest unikatowym obiektem w skali dziedzictwa kulturowego Europy i jedną z najważniejszych atrakcji Dolnego Śląska. W chwili powstania (1765-1777) należała do najnowocześniejszych tego typu fortyfikacji w Europie\nTwierdzę Srebrnogórską zbudowano w XVIII w. według projektu włoskiego inżyniera Ludwika Wilhelma Regelera, zmodyfikowanego przez samego króla Fryderyka Wielkiego, w celu ochrony zdobytego przez Prusy (w 1740 r.) Śląska. Pod budowę fortyfikacji wybrano dwa górujące nad Przełęczą Srebrną (586 m n.p.m.) wzniesienia: Forteczną (Warowną) Górę (686 m n.p.m.) oraz Ostróg (627 m n.p.m.). Twierdza składa się z sześciu fortów. Budowa całego kompleksu przy pomocy 4.000-4.500 robotników trwała 12 lat (1765-1777), a jej koszt wyniósł 1 668 000 talarów (w tym 70 000 przekazane jako „ofiara" Ślązaków). Finansowanie budowy zapewnił, ściągany na Śląsku, specjalny podatek zwany przez miejscowych dopustem srebrnogórskim. Zakładano istnienie w tym miejscu garnizonu liczącego według różnych źródeł od 2,5 do 3,5 tys. żołnierzy.\nTwierdza składa się z sześciu fortów i kilku bastionów. Główny jej trzon tworzy zespół bastionów z donżonem w środku. Obiekt ten posiadał 151 pomieszczeń fortecznych (kazamat) rozmieszczonych na trzech kondygnacjach. Do pięciopoziomowych kazamat prowadzi osiem bram, w sieni znajdują się wydrążone stanowiska strzeleckie. Ogromne magazyny, studnia, zbrojownia, kaplica, więzienie, szpital, piekarnia, browar, warsztaty rzemieślnicze i prochownia czyniły fort całkowicie samodzielnym i samowystarczalnym - nagromadzone zapasy miały wystarczyć na 3-5 miesięcy oblężenia. W jego wnętrzu mieściło się 3756 żołnierzy, olbrzymie zapasy amunicji, opału i żywności. Do obrony służyły 264 działa i moździerze. W obrębie twierdzy wydrążono 9 studni, z których najgłębsze znajdowały się na terenie Fortu Ostróg (84 m) i donżonu (70 m). Donżon - największy w Europie - składa się z 4 bastionów wieżowych o średnicy 60 m i murach 12-metrowej grubości każdy.\nPlan głównej części Twierdzy Srebrnogórskiej - Fortu Donżon.\n1. Fort Rogowy, 2. Esplanada, 3. Bastion Górny, 4. Bastion Nowomiejski, 5. Bastion Kleszczowy, 6. Kawaler, 7. Rawelin Gwiaździsty, 8. Donżon, 9. Bastion Miejski, 10.Bastion Dolny\nGorączkowe przygotowania trwały od jesieni 1983 roku. Do uzgodnień było dużo tematów: zezwolenie na nurkowanie w studniach i przebywanie na terenie fortu (znaczną pomoc wykazały władze Miasta Srebrna Góra, które połączyły przyjemne z pożytecznym i poprosiły nas o wyjęcie urwanej pompy w Donżonie), transport, sprawy biwakowe, alpinistyczne. Głównym koordynatorem tych działań był ówczesny Prezes Beskidzkiego Klubu Działalności Podwodnej „Topik” Marek Strzelichowski.\nWszystkie zmagania organizacyjno - techniczne trwały, bez mała, 6 miesięcy. Dobiegła wreszcie godzina „W”. Spakowaliśmy cały ekwipunek, czyli sprzęt nurkowy, biwakowy, jedzenie, itp. (przez dwa tygodnie musieliśmy być samowystarczalni). Cały załadunek na otrzymanego na tą wyprawę z LOK-u Stara 266 odbywał się w naszej bazie w Międzybrodziu Bialskim. Dało się wyraźnie odczuć podniecenie - przecież mieliśmy znaleźć ukryte wejścia do dolnych części fortyfikacji, gdzie na pewno czekają na nas skarby.\nParę dni wcześniej, kupiłem od kolegi mój pierwszy samochód, a była nim Zastawa 650. Jeszcze do godzin nocnych przygotowywano mi auto tak, abym mógł bezpiecznie dojechać na obóz. Szczęśliwy ze względu na posiadany pojazd zaprosiłem Prezesa i Krzyśka zwanego „Paskudą” do wspólnej podróży w kierunku twierdzy. Nic nie zapowiadało tego, co wydarzyło się po drodze. Pierwsze zniknęły hamulce, dalej zaczęła gotować się woda w chłodnicy, a na koniec pozostał mi tylko 3 i 4 bieg. Myślę, że nie muszę opisywać, jak wyglądała jazda zdezelowanym samochodem. Po dotarciu na miejsce Wojtek (zawodowy kierowca ze Stara 266) oglądnął „moje cudo” i postawił diagnozę - zapowietrzone hamulce, przegnita rurka od linki sprzęgła, która wpadła do karoserii i zbutwiała rura od chłodnicy - „zajefajnie”. Cudem było szczęśliwe przybycie do celu podróży. Kolega Wojtek, który nie nurkował naprawiał moje auto przez 2 tygodnie Obozu.\nWracając do głównego wątku – na miejscu obozowiska (Lazaret) zrobiliśmy szybki rekonesans okolicy i na zakończenie dnia zorganizowaliśmy ognisko. To, co ważne miało zacząć się rano. Chcąc nie chcąc, zaczęliśmy od zwiedzania całego kompleksu fortyfikacji, aby wybrać co najmniej 2 studnie do penetracji. Sprawa, wbrew pozorom, wcale nie była prosta. Wybór padł na studnie w Donżonie (główna studnia - Legenda o talarze Fryderyka Wielkiego). Gdy wybudowano ogromną twierdzę górską na wzniesieniach Srebrnej Góry z rozkazu Fryderyka Wielkiego, trzeba było zaopatrzyć ją w wodę. W tym celu, na poszczególnych bastionach i fortach zostało wykopanych siedem studni. Najgłębsza z nich mierzy 84 metry. Drążenie owych studni okazało się niezwykle kosztowne, gdyż musiano je wykonać w bardzo twardej skale gnejsowej. Legenda głosi, że najważniejsza studnia wydrążona na Donżonie, miała być najdroższą ze wszystkich srebrnogórskich studni, a koszt jej budowy miał wynieść równo 999 999 talarów. Gdy król się o tym dowiedział, podszedł do studni, wyciągnął z kieszeni jednego talara i dla równego rachunku wrzucił go do studni. Moneta prawdopodobnie spoczywa na dnie studni do dnia dzisiejszego (opracowano na podstawie: T. Przerwa „ Opowieści srebrnogórskie”).\nNa początku należało przygotować teren. W tym celu musieliśmy odnaleźć pod ziemią szyb wentylacyjny umieszczony nad studnią. Umieściliśmy nad nią trójnóg do przygotowania stanowiska alpinistycznego oraz elektrycznej wciągarki. W tym czasie, pozostali uczestnicy przygotowywali i porządkowali dojście do studni w kazamatach. Szczęśliwie dla nas w studniach umieszczone były ujęcia wody i tym sposobem mieliśmy prąd do oświetlenia miejsca akcji, gdzie zamontowaliśmy lampę uliczną i wciągarkę elektryczną. Na czas nurkowań, przed Fortem, czekała karetka pogotowia. Jak na tamten czas wszystko mieliśmy perfekcyjnie przygotowane.\nProblem penetracji był o tyle skomplikowany, że lustro wody w jednej ze studni było na głębokości 10 m od góry, a w donżonie 20 m, więc jak i do jednej, tak i do drugiej musieliśmy przygotować zjazd alpinistyczny oraz stanowiska nad lustrem wody na którym miał czekał płetwonurek - ratownik.\nZajęło nam to kilka dni. Gdy oceniliśmy, że jesteśmy gotowi i wszystko zostało sprawdzone rozpoczęła się druga faza, czyli przygotowania do nurkowania. Temperatura wody między 4-6 C sugerowała, że nie będzie zbyt ciepło. Dysponowaliśmy sprzętem z tamtego okresu, czyli P-21,31 Mors, PR-27 Kajman, hełm Leszka Nowicza z łącznością, PW-2 (skafander) oraz skafandry piankowe. W każdej ze studni były, tzw. żygacze, czyli odwodnienia poszczególnych poziomów. Licząc je, mogliśmy określić, ile poziomów liczy fort.\nZ niemałym zniecierpliwieniem rozpocząłem przygotowania do nurkowania. Z dziesięć razy sprawdzałem sprzęt i utrwalałem w głowie plan nurkowania itd. Wreszcie Marek wydał polecenie. W głowie przeplatały się różne myśli, co znajdziemy, co będzie na dnie itd. Zapakowałem się w moją piankę, zabrałem nóż, głębokościomierz, sprzęt ABC, szelki asekuracyjne i tak przygotowany staję w pobliżu studni. Wtedy, w swoje ręce zabrali mnie koledzy alpiniści – posadzili na ławkę bosmańską, zamocowali „sznurki” i tak opatrzony zostałem opuszczony do studni. Jazda studnią nie trwała długo i szybko dotarłem na platformę znajdującą się nad samą wodą. Tam przesiadłem się, założyłem zestaw Kajman, zabrałem latarki i do wody, która okazała się przeraźliwie zimna. Poczekałem na partnera i jazda na dół. Do około dwóch trzecich studnia była murowana z cegieł, a dalsza część była drążona w skale.\nWidoczność mieliśmy rewelacyjną. Opadaliśmy dość szybko. Skarby – skarby – myśl, która kołatała w głowie. Aż tu nagle wyłoniło się dno ! (ok 35 m) A skarby ? Wylądowaliśmy na kupie cegieł. Oglądaliśmy dno centymetr po centymetrze, cegła za cegłą, próbowaliśmy nawet parę odkopać, ale tam też znajdowaliśmy cegły i żadnego skarbu. Jakież było nasze rozczarowanie. Cały misterny plan zdobycia skarbu legł w gruzach. Rozpoczęliśmy wynurzenie. Na Głębokości ok 30 metrów zauważyliśmy wyjście do bocznego korytarza, zapamiętując ten szczegół wynurzyliśmy się na powierzchnię. Oczywiście, nikt wtedy nie słyszał o przystanku bezpieczeństwa. Na górze zasypano nas pytaniami: "no i co, no i co – mówcie !" Chciało się użyć odczepnego wulgaryzmu, bo przecież nie mieliśmy żadnych rewelacyjnych informacji, ale rozumiejąc ciekawość reszty ekipy opowiedzieliśmy, co znajdowało się w rzeczywistości na dnie studni. Ta wiadomość przygnębiła wszystkich. Pozostałe pary zanurkowały wyłącznie sztuka dla sztuki i tak zakończyła się penetracja pierwszej studni.\nW trakcie wieczornych rozmów, analizie naszych nurkowań i przemyśleń doszliśmy do wniosku, że przyczyną dużej ilości cegieł na dnie studni mogły być wizyty wielu osób przeszukujących tereny fortu. My, oczywiście, też chcieliśmy to sprawdzić i z powierzchni rzuciliśmy cegłę. Ku naszemu zdziwieniu i zachwyceniu lecąca w dół studni cegła wydawała specyficzny gwizd, a odbijające się echo potęgowało dźwięk zetknięcia się cegły z wodą. Niezapomniany efekt akustyczny.\nStwierdziliśmy, że w drugiej studni będzie raczej czysto, gdyż dostęp do niej był zdecydowanie utrudniony, a i kazamaty ze studnią były zamykane na drzwi z kłódką. Tak podbudowani przygotowaliśmy eksplorację studni w Donżonie. Mając doświadczenie organizacyjne z pierwszej studni znacznie szybciej uporaliśmy się z założeniem stanowiska i przygotowaniem sprzętu do nurkowania. Kolejnego dnia, zwarci i gotowi, przystąpiliśmy do nurkowania. Tym razem, zmieniliśmy kolejność zanurzenia i jako pierwszy zanurkował Zbyszek Byrski w skafandrze PW-2 i hełmie oraz aparacie oddechowym P-31 „Mors” (Szafa, ze względu na 3 butle ośmiolitrowe w zestawie). Zbyszek, tak jak wszyscy uczestnicy eksploracji, był „podjarany” chęcią znalezieniem skarbów.\nW kazamacie nastała cisza. Wszyscy chcieli słyszeć przez radio, co napotkał po drodze i na dnie.\nZbyszek przekazał nam, że „wizura” jest super i rozpoczął nurkowanie. Jak wspominałem wcześniej, zjazd był na ok. 20m, a do dna, z naszego pomiaru, miało być ok. 50m. Przejąłem „kierownictwo” na powierzchni. Jeden z kolegów - Marek musiał nas opuścić, gdyż „wzywało” go szkolenie w Jastarni.\nPo chwili zaczęły się meldunki od nurkującego Zbyszka o widoczności, o temperaturze, o żygaczach. Słuchaliśmy tego mimowolnie, ale cały czas czekaliśmy na najważniejszą wiadomość, co znalazł na dnie ?!!!\nNagle, wszystkich zelektryzowała informacja z dna: „poczekajcie coś mam….O kurde ! Jakieś drzewce ….Poczekajcie odkopię. Mamy halabardę, i drugą, i trzecią….”. Radość płynęła z dna. Zbyszek opisywał: „pięknie kuta, ręcznie robiona, trochę przyrdzewiała, ale super”. My, na zewnątrz, podpaleni komenderowaliśmy: „podwiązuj je do liny i wyciągamy”. Paru naszych „osiłków” dorwało się do liny i zaczęło wyciągać ustrojstwo, które trochę ważyło. Wszyscy zawiśli nad studnią, aby jak najszybciej zobaczyć eksponaty. Rozważaliśmy, co jeszcze możemy wydobyć? Może talar Fryderyka?.\nNagle, w kazamatach rozległ się rozdzierający ciszę śmiech. Okazało się, że pięknie opisane pod wodą halabardy to zwykłe (choć dębowe) drzewce z zamocowanym do końca metalowym hakiem, służącym swego czasu wojskom radzieckim do rozwijania linii łączności telefonicznej i podpierania ich, właśnie takimi tyczkami. Wojska stacjonowały przez ok. 8 lat w tym rejonie, min. w opisywanej twierdzy. Niestety, czego tam szukali i co znaleźli, pewnie nigdy nie dowiemy się.\nPodwodny opis „skarbu”, w wykonaniu Zbyszka, był klasycznym przykładem narkozy azotowej.\nPo wynurzeniu, ku uciesze wszystkich, został mianowany głównym halabardnikiem naszego obozu i na jakiś czas załapał ksywkę „halabardnik”. Oczywiście, przy wieczornym ognisku nie było końca naszych żartów. W trakcie biesiady stwierdziliśmy również, że należy tu wrócić i podjąć się przeglądu i eksploracji podwodnego kanału ze studni, która była jako pierwsza penetrowana.\nKońcówkę obozu przeznaczyliśmy na eksplorację pobliskiej kopalni srebra i pływanie w niedalekim jeziorku.\nPo kilku latach wróciliśmy do dawnego projektu i z Jerzym Owsiakiem, TVP2 oraz Grupą Ratownictwa Specjalnego PCK zorganizowaliśmy wyprawę do Fortów, ale to już temat kolejnej opowieści.\nW składzie obozowej ekipy byli:\nKrystyna Paw – Strzelichowska\nUczestnicy (Kolejność przypadkowa):\nWiktoria B., Halina Z., Urszula P., Iwona S., Tadek W., Krzysiek W., Olek W., Mariusz Ś., Marek P., Bogdan S., Piotr G., Darek P., Piotr B., Bogusław B., Irek R., Sławek N., Adam W., dwóch Jacków W.\nAutor: Mirek Kierepka\nZdjęcia: Mirek Kierepka, Marek Strzelichowski, Wikipedia\nMirosław Kierepka - pierwszy stopień nurkowy uzyskał w 1976 roku, instruktor płetwonurkowania od 1980 roku. Od ponad 35 lat związany z nurkowaniem rekreacyjnym i zawodowym ( Prace Podwodne). Posiadacz najwyższych uprawnień instruktorski w federacji CMAS. Animator wielu wypraw, akcji i wydarzeń nurkowych.\nKorekta/fotoedycja: Paweł Laskowski\nTagi: Twierdzy Srebrna Góra Bursztynowa Komnata nurkowanie Historia nurkowania Mirek Kierepka Marek Strzelichowski\nJezioro Długie w Olsztynie – część druga.


KA� CO TO JEST - wszystko o zdrowiu\nka� co to jest\nZaburzenie preferencji seksualnych (parafilia) w kt�rej ka� w�asny, b�d� partnera staje si� �r�d�em podniecenia seksualnego.\npunkcie pi�tym i sz�stym to klasyczna biegunka. Ostatni, si�dmy typ ka�u zazwyczaj zwi�zany jest infekcj� bakteryjn�, przede wszystkim przy zaka�eniu przecinkowcem cholery. D�ugo�� stolca nie jest regulowana �adnymi normami. Jego wielko�� zale�y przede wszystkim od typu przyjmowanych pokarm�w (g��wnie od\njest niedokrwisto�� (jedna larwa "wypija" dziennie ok. 1ml krwi) oraz zaburzenie krzepliwo�ci. Wi�kszo�� pacjent�w skar�y si� na b�le brzucha , problemy �o��dkowo-jelitowe oraz post�puj�ce os�abienie. Zdarza si�, �e w kr�tki czasie trac� na wadze i, szczeg�lnie u pacjent�w, u kt�rych\nPorady lekarzy i ekspert�w o: ka� co to jest


Gra ruletka - Ruletka\nGra ruletka - 175 PLN przy stole Koi Princess Roulette w Mr Green (14-20.04)\nOdwiedź Kasyno Mr Green i dołącz do walki o nagrody gotówkowe, które rozdawane będą od 14 do 20 kwietnia 2016 roku. Obstawiaj zakłady przy pomocy swojej gotówki na stole Netent - Koi Princess Roulette, aby każdego dnia odbierać dodatkową kasę. Przez kolejny tydzień masz okazję odebrać nawet 175 PLN!\t[ Czytaj więcej... ]\nGra ruletka - Darmowe spiny na Drive: Multiplier Mayhem i wycieczka do Monako w Mr Green (25.02-6.03)\nChoć do końca astronomicznej zimy zostało jeszcze trochę czasu, w Kasynie MrGreen pojawiła się promocja w iście wakacyjnym nastroju. Swoją drogą, czy myślałeś już o naładowaniu baterii po tak długim sezonie bez słońca? Odwiedź wiecznie zielony serwis i zawalcz o podróż do miejsca, które w słonecznych promieniach skąpane jest przez cały rok! Oferta dotyczy gry stołowej Monako Roulette, więc cel wycieczki dla 2 osób jest już oczywisty. Zbieraj losy w dniach 29 luty – 6 marzec i obierz kierunek na Lazurowe Wybrzeże!\t[ Czytaj więcej... ]\nGra ruletka - Rosyjska ruletka\nHazard niejedno posiada oblicze. Ludzie przy tej okazji są zdolni do bardzo różnych rzeczy, czego znakomitym przykładem może być w tym miejscu rosyjska ruletka. Z punktu widzenia osoby, która gram hazardowymi nie jest w ogóle zainteresowana i nie rozumie tak ogromnej fascynacji nimi, rosyjska ruletka jest czymś, w co grają ludzie o zdrowiu psychicznym pozostawiającym bardzo wiele do życzenia.\t[ Czytaj więcej... ]\nGra ruletka - Gra w ruletkę\nGra ruletka - Stół do gry w ruletkę\nStół do gry w ruletkę składa się z dwóch podstawowych części: koła ruletki oraz pola do obstawiania zakładów. Stół do ruletki w wersji europejskiej jest trochę większy niż przy ruletce amerykańskiej, bo do jej obsługiwania wykorzystuje się trzech krupierów zamiast jednego. Gdy koło do ruletki zaczyna się obracać puszczana jest w ruch kuleczka, która toczy się w kierunku przeciwnym. Na koniec kuleczka wpada do jednej z przegródek i wtedy ogłaszany jest zwycięski numer i kolor. W ruletce europejskiej (francuskiej) przegródek jest łącznie 37.\t[ Czytaj więcej... ]\nGra ruletka - Jak skutecznie grać w ruletkę?\nGra w ruletkę to bez wątpienia wciągająca rozrywka, ale zdecydowana większość graczy oprócz zabawy liczy także na wygraną. Emocje emocjami, ale w trakcie gry warto pamiętać o kilku przydatnych zasadach, które pomogą nam uchronić się przed utratą zbyt dużej ilości pieniędzy. Przede wszystkim warto pamiętać o tym, że chociaż wygrane w ruletkę bywają naprawdę imponujące, to jednak przewaga leży po stronie kasyna.\t[ Czytaj więcej... ]\nGra ruletka - Zakłady wewnętrzne w ruletce - Na czym to polega?


saper511 17 Maj 2013 17:57 14247 15\n#1 17 Maj 2013 17:57\nCiągle jak podpinam Polo pod Vag wyskakuje mi jeden błąd- 1168 przełącznik elektromagnetyczny podwyższenia biegu jałowego. Po wykasowaniu wystarczy odpalić samochód i znów to samo. Pokazuje się po połączeniu z Pompą Diesla.\nMam pompę Lucasa. Gdzie znajduje się ten przełącznik elektromagnetyczny i czy można go wymienić bez regulacji ? Jak sprawdzić czy jest sprawny ?\nZastanawiam się czy czasem on nie odpowiada za drgania silnika ( na zimnym strasznie trzęsie kabiną). Inna : podczas jazdy jak zwalniam, wrzucam na luz a obroty same rosną i spadają dopiero jak wrzucę bieg albo lekko przygazuje.\nMógłby mi ktoś wskazać czy te objawy mogą być powodem tego przełącznika ?\n#2 18 Maj 2013 08:28\nPomocny post #2 18 Maj 2013 08:28\n#3 18 Maj 2013 13:14\nChodzi o tej siłownik ssania ? https://obrazki.elektroda.pl/1_1260708161.jpg\n#4 18 Maj 2013 13:49\nPomocny post #4 18 Maj 2013 13:49\nczyli masz wszystko czarne na białym,zamien te elektrozawory na chwile miejscami.\nSwego czasu wymienilem to smieszne pudelko z ktorym masz polaczenie(jest nieopodal gniazda obd)i pomoglo,poprostu niesterowalo tym zaworem odpowiednio.\n#5 18 Maj 2013 21:30\nChodzi Ci o te dwa górne zawóry: zawór ssania i zawór egr ? To mam zamienić.\nWymieniałeś przekaźnik koło gniazda OBD ?\nTak wogóle to z tym błędem można jeździć czy powoduje to jakiś zużycie, poważniejsze usterki itd. ?\n#6 24 Maj 2013 17:26\nPomocny post #6 24 Maj 2013 17:26\nJak już połączysz się vagiem z pompą to odczytaj parametry chyba w pierwszym bloku(temp.silnika,obroty,i wartość napięcia tego mikroswitcha sterującego egr-em i gruszką od tzw.ssania).Jaką masz tam wartość?Jeżeli jest mniejsza niż 0,50v na jałowym to ssania nie będzie.Wtedy musisz poluzować dwie śrubki mocujące go(są z plombą)i delikatnie go ruszyć aby wskazanie pokazało min.0,50v.Takie mam z tym doświadczenia.Zaznaczam,że to tylko moje obserwacje a nie wiedza fachowa(trudno takową znaleźć na temat tej pompy i jej poprawnego zestrojenia).Pzdr.\n#7 25 Maj 2013 13:09\n#8 25 Maj 2013 21:11\nPrzy 0,3v ssania nie będzie -poluzuj ten czarny mikroswitch na dźwigni połączonej z linką gazu i ruszając nim ustaw 0,5v i będzie OK.Obroty ustaw sobie na 940-960 i też będzie OK(przy niższych będą odczuwalne wibracje w środku).Powodzenia!Gdyby udało Ci się zasięgnąć wiedzy fachowej na temat tej pompy to daj znać...\n#9 25 Maj 2013 22:28\nPo zapaleniu silnika mam obroty 960, a do dłuższej jeździe wskazuje ponad 1000 i takie też wartości wskazuje VAG. Czytałem w książce " sam naprawiam", że regulacje w AEF polega nie na ruszaniu śruby, przy lince ( ja tak robiłem), ale na tej drugiej śrubie co jest wyżej ( mniejszej). Generalnie obroty mi odpowiadają (jak dam wyższe to głośniej wyje), ale mam dwa problemy: pierwszy,że strasznie trzęsie silnikiem i kabiną na biegu jałowym, a drugi to podciśnienie nie idzie na gruszkę czyli powinno być ssanie cały czas włączone, ale wtedy paliłby jak smok a pali mało 6,5l w mieście.\n#10 25 Maj 2013 23:21\nNie.Podciśnienie na gruszkę jest wysterowywane tylko po uruchomieniu zimnego silnika i utrzymuje się krótki czas aż wzrośnie temp.(u mnie jakieś 3min.)Jest ono sterowane za pośrednictwem położenia tego switcha na osi dźwigni(wartość 0,5v minimum).Steruje on też pracą EGR.Trzęsie tylko na zimnym?Czy na ciepłym na jałowych też?Jeśli to pierwsze to właśnie brak ssania ,ewentualnie nie grzeje któraś świeca,lub źle wyregulowane obroty biegu jałowego.No chyba,że poduchy silnika masz wytłuczone...\n#11 27 Maj 2013 08:05\nCzekałem specjalnie do rana aż silnik będzie zimny. Zapaliłem Polo i od razu ściągnąłem wężyk podciśnienia, który jest wpięty w siłownik i okazało się, że tam wogóle nie ma podciśnienia. To co steruje tym ssaniem jak ten siłownik wogóle nie pracuje?\nTrzęsie nie tylko na zimnym, ale też na ciepłym. Z tym, że na zimnym bardziej, na światłach jak stanę ( na jałowym) to też, dopiero jak się trochę bardziej nagrzeje to mniej trzęsie.\nŚwiece wymieniałem niedawno na nowe Boscha. Źle wyregulowane obroty biegu jałowego to może być to, bo pokazuje mi ten błąd -1168 podwyższone obroty biegu jałowego.\n#12 27 Maj 2013 09:06\nPo raz kolejny piszę ci że podciśnieniem gruszki steruje ten czarny potencjometr,mikroswitch lucasa zamontowany na dżwigni z linką gazu na pompie.Rusz go tak aby napięcie na nim było 0,5v a podciśnienie się pojawi.Co do trzęsienia to podnieś trochę obroty tak by na vagu wyświetlało 940-960 rpm(wskazówka obrotomierza będzie wskazywała 1000rpm.)\nMikroswitch jest zaznaczony,śruba regulacji obrotów nr1.\n#13 05 Cze 2013 18:59\nPytanie jakie powinny być prawidłowe obroty na zimnym i po nagrzaniu w tym Polo silnik AEF 1,9D\n#14 05 Cze 2013 23:22\n#15 06 Cze 2013 00:00\n#16 30 Lip 2013 18:59\nWitam, czy jest możliwość zbadania wartości napięcia na microswitchu przy pompie bez VAGa??? Jeśli tak to gdzie trzeba je mierzyć. Z góry dziękuję za odpowiedź.\nPodobne tematy VW Polo III 1.9D AEF - przełącznik podwyższenia biegu jałowego-pompa Lucas\nWitam Mam następujący problem. Gdy odpalam mojego Diesla na zimnym silniku ma problem z zaskoczeniem, tzn zaskakuje ale za 4-5 razem, czasem od ... (1)\nWitam Może ktoś podpowiedzieć gdzie w setrze 315ul znajdują sie 1.przełącznik biegu jałowego (Wyświetla się błąd 0160 ) 2.czujnik temperatury wnętr... (3)


Okultyzm – Pomoc duchowa\nOsobiście przyjęłam Jezusa jako Pana i Zbawiciela mojego życia!\nMam na imię Marlena i 29 lat. Wychowałam się w domu w którym nie wierzyło się w sakramenty Św oraz posługę księdza – moi rodzice nie posiadają ślubu kościelnego . W szkole podstawowej i średniej byłam osobą, która nie szanowała katechetów: dogryzałam im i maksymalnie przeszkadzałam w prowadzeniu lekcji. W Boga wierzyłam ale po swojemu i na swoich warunkach, kiedy się modliłam Bóg wysłuchiwał moich modlitw, czytałam Biblie i dowolnie ją interpretowałam.\nAuthor MarlenaCategories OkultyzmTags astrologia, magia, numerologia, okultyzm, próby samobójcze, spirytyzm, spowiedź, stany lękowe, wizje\nSzatan istnieje naprawdę i nie ma to nic wspólnego z żadnymi mitami\nDwa miesiące temu,prosiłem Was o pomoc w odnalezieniu księdza egzorcysty. Dostałem wtedy kontakt do kapłana w Paniówkach, ks.Michała. Pojechałem,niby przekonany, ale nie do końca. Na miejscu okazało się że to wspaniały ksiądz. Przez pierwsze dwa spotkania, była to właściwie rozmowa (szczegółowy opis moich „dokonań”), jak również przygotowanie do egzorcyzmu i spowiedzi.\nAuthor JarekCategories OkultyzmTags koszmary, manifestacje, spowiedź


Bhutan 2005 | expeditions.pl\nBhutan 2005Michał Jaworski\nBhutan 2005 Michał Jaworski\n"Bhutan 2005 Michał Jaworski" table of contents\nImpresje 1 Bhutan\nImpresje 2 Bhutan\nInformacje dodatkowe Bhutan\nKiedy ktoś zamierza ujrzeć Himalaje przyjeżdża do Nepalu. Kiedy ktoś jest zainteresowany niezwykłą kulturą najwyżej na świecie położonej krainy wybiera Tybet na swój cel podróży. Dziesiątki polskich wycieczek przewijają się każdego roku na ulicach Lhasy czy Katmandu. Przyjeżdżają wyprawy himalaistyczne, trekkingowe i regularne grupy turystów. Wielu backpackerów zwiedzających świat trafia w te rejony, bo można się w Nepalu utrzymać za grosze, a naoglądać za miliony. A dodatkowo atmosfera jest wyjątkowo przyjazna dla turysty z plecakiem i pustym portfelem. Chiny również uznały, że Tybet może być jednym z turystycznych przebojów Państwa Środka i coraz łatwiej jest trafić na najbliższy niebiosom płaskowyż. Do Tybetu trafiają turyści i od strony Pekinu, i od strony Nepalu. Stąd też nie ma potrzeby by opisywać obie te krainy – tekstów na ich temat jest wiele, wielu też ludzi służy informacjami. Na cóż więc jeszcze jedna taka relacja?\nAle Bhutan jest inny niż Nepal czy Tybet. Nie będzie tu wielu turystów i na ulicy nie napotkasz nikogo rozmawiającego po polsku. Do niedawna zezwolenie na wjazd wydawano tylko około dwóm tysiącom turystów rocznie. Teraz rygor nieco zelżał, ale za to za każdy dzień pobytu trzeba zapłacić 200 dolarów. Dzięki takiej polityce znaczna część tego co składa się na kulturę bhutańską ciągle nie uległa wpływom zewnętrznym i kraj opiera się fali masowej turystyki. A ponieważ jest izolowany od reszty świata także warunkami naturalnymi – praktycznie jedna droga prowadząca do Indii, jedno nieduże lotnisko w Paro plus górskie drogi prowadzące do Tybetu – stąd jego oryginalność, odmienność i egzotyka. Sztuka, architektura, stroje – wszystko jest tutaj nieco inne niż gdziekolwiek indziej.\nWarto tam przyjechać ze względu na ludzi. Niezwykle mili, uczynni i uśmiechnięci – jeśli buddyzm szukałby swojej najbardziej sympatycznej i przekonującej do siebie twarzy to może to być twarz Bhutańczyka. Najbliżsi są im Tybetańczycy, kulturowo i językowo, ale od ponad tysiąca lat miejscowi praktycznie żyją we własnym gronie nie niepokojeni wojnami i najazdami. Z niczym nie pomylisz bhutańskiego domu, bo wszystkie są budowane według tego samego wzorca. Bhutański dzong, klasztor i zamek zarazem, poznasz na pierwszy rzut oka. Strój w jakim Bhutańczycy na codzień chodzą także odróżnia się od wszystkiego co do tej pory widziałeś.\nNo i przyroda. Bhutan to zalesione góry, tropikalne lasy, rzeki płynące dolinami, tarasowe pola ryżowe. Śnieżne czapy wysokich szczytów wynurzające się zza zalesionych gór. Górskie drogi tak kręte, że powinien tu być wprowadzony specjalny znak „Uwaga! Prosta droga!” (70km między Thimpu a Punkhą jedzie się blisko 5 godzin…). Wilgotny las z brodami porostów zwieszającymi się z gałęzi ustępujący coraz bardziej wysokogórskiej roślinności.\nW trakcie dwutygodniowego wyjazdu na przełomie września i października 2005 roku tylko cztery dni spędziliśmy w Bhutanie. Z powodów, o których wspominam powyżej pominę jednak Nepal i Tybet, a opis poświęcę tylko krajowi przyjaznego smoka. Smok patronuje Bhutanowi. Jest na jego fladze, smocze są także tutejsze linie lotnicze (Druk Air, Druk = Smok). Ale ten smok nie ma nic z groźnego gada żywiącego się dziewicami i szewcami – to opiekuńczy smok trzymający pieczę nad pięknymi dolinami, chroniący mieszkańców przed nieszczęściami tego świata. Przed nami pewnie też…\nPewne ślady wskazują, że bhutańskie doliny były zamieszkałe już 2000 lat p.n.e. Jednak zgodnie z tradycją historia Bhutanu rozpoczyna się od pojawienia się w tych okolicach sławnego Guru Rinpocze (Padmasambhava) w VII w. To pod jego wpływem ówczesny – pochodzący z Tybetu – król przyjął buddyzm i kazał wybudować dwie pierwsze świątynie. Związki z Tybetem są bowiem w Bhutanie najsilniejsze, gdyż najłatwiejszy dostęp do tego kraju prowadzi przez wysokogórskie himalajskie przełęcze (niektóre dostępne nawet zimą). Natomiast łatwiejszą z pozoru nizinną drogę do Indii jeszcze do niedawna pokonywali tylko nieliczni – przejście przez tropikalny las w bardzo niezdrowym klimacie skutecznie odstraszało proszonych i nieproszonych gości. Stąd też największe tybetańskie wpływy kulturalne, językowe i religijne.\nDo XII wieku historia Bhutanu to kształtowanie się systemu religijnego, jego wzloty i upadki, różne nurty i ich wspieranie lub zwalczanie przez kolejnych władców. W zasadzie jednak można mówić o budowie systemu teokratycznego z wytworzeniem jedności władzy religijnej i świeckiej. Ostatecznie w walce o dusze zwyciężyła stworzona w Tybecie tak zwana Droga Smoka (Drukpa), której zwolennicy odsunęli w XIII wieku inne formy buddyzmu. Wprawdzie egzystowały one jeszcze przez następne wieki, ale nigdy już nie stanowiły zagrożenia dla panującej religii.\nKolejne wieki to różni, sławni i mniej sławni władcy, święci i mnisi-filozofowie. Tacy jak „boży szaleniec”, Drukpa Kunley (1455-1529), o którego barwnym życiu do dziś się opowiada, lub jak Ngwang Namyel (1594 -1651), który ostatecznie zjednoczył kraj. Za jego czasów powstał system prawa i administracji. Dzięki rozdzieleniu funkcji zarządzania i funkcji przewodnictwa religijnego (choć w obu przypadkach na czele tych grup stali buddyjscy mnisi!) udało mu się zbudować strukturę, która przetrwała do 1907 roku!!\nOd wieku XVIII Bhutanem interesowali się Brytyjczycy. Na początku XX wieku kiedy to poddani cesarzowej Wiktorii negocjowali pakt z Tybetem pewien przedstawiciel zasłużonego bhutańskiego rodu i gubernator Trongsa służył za mediatora w tej dyplomatycznej misji. Zdobył wielu przyjaciół w brytyjskich Indiach i ogromne wpływy w swoim kraju. Odznaczono go orderem Knight Commander of the Indian Empire. Nie to jednak było najważniejsze – 17 grudnia 1907 roku Ugyen Wangchuck został pierwszym królem Bhutanu, prawdopodobnie najmłodszej monarchii na świecie. Trzeci król Jigme Dorje Wangchuck (zm. 1972) był tym, który rozpoczął modernizację kraju. Jego syn i aktualny król Jigme Singye Wangchuck kontynuuje politykę zrównoważonego rozwoju, zarówno od strony społecznej jak i rolno-przemysłowej. Można spodziewać się coraz większego otwarcia Bhutanu na świat, ale także utrzymania w mocy wszystkich tych praw, które stoją na straży tradycji i dawnego stylu życia Bhutańczyków.


Małe domy, mały album. Małe jest piękne - archirama.pl\nMałe domy, mały album. Małe jest piękne\ndomek na drzewie, MAŁY DOM\nMini Homes, Könemann, 2015\nDomki na drzewach, kapsuły mieszkalne, a także bardziej konwencjonalne małe domy przedstawia album Mini Homes wydawnictwa Könemann\nW jednym tomie sąsiadują ze sobą projekty bardzo różne, od budynku high-tech z systemami inteligentnego sterowania, przez białe modernistyczne bryły, po drewniane konstrukcje w stylu „zrób to sam”. Łączy je właściwie tylko jedno, niewielki rozmiar. Redaktorzy publikacji przy doborze kierowali się przede wszystkim wymiarami bryły, one też okazały się decydujące w uporządkowaniu materiału. Na z górą pięciuset stronach autorzy przedstawili około sześćdziesięciu realizacji, grupując je w czterech działach, od najmniejszych do najbardziej pokaźnych. Zgodnie z zasadą jeden obraz wart tysiąc słów, budynki przedstawiono przede wszystkim fotografiami. Bryła widziana z różnych perspektyw, wnętrze, szczegóły wyposażenia, a zwłaszcza rozwiązania umożliwiające życie na małej powierzchni, wszystko to przedstawiono z troską o jak największą wartość informacyjną. Przekroje i rzuty uzupełniają ten przekaz. Słowny komentarz został ograniczony do minimum, czyli nazwy budynku i pracowni oraz raptem dwóch-trzech zdań komentarza. Ten ostatni powtarza się w kilku wersjach językowych, ze względu na oszczędność miejsca wydrukowany został tak małym stopniem czcionki, że wielu czytelników będzie musiało wytężyć wzrok.\nO architekturze współczesnej inaczej\nWiększość albumów prezentujących współczesną architekturę to publikacje słusznych rozmiarów, z efektownymi fotografiami zajmującymi całą stronę. Świetnie prezentują się na stoliku, trochę trudniej zmieścić je na niskiej półce, źle się z nimi podróżuje. Poręczne tomy wydawane przez Könemanna zaprojektowane zostały inaczej. Zmieszczą się na półce nawet w najbardziej małym domu, a równie dobrze pasują do teczki architekta – choć solidnie ją obciążają, ze względu na twardą oprawę i kredowy papier. Na spotkaniu z klientem mogą pomóc w poznaniu upodobań inwestora, ułatwiając rozmowę i projektowanie. Taką funkcję książki wskazują sami autorzy:\nKażdy projekt przedstawiony w tej książce jest źródłem inspiracji dla tych, którzy starają się jak najlepiej wykorzystać ograniczoną przestrzeń mieszkania czy niewielką powierzchnię działki, a także dla osób dysponujących skromnym budżetem, ale nie rezygnujących z marzenia o posiadaniu „szytego na miarę” domu.\nW rzeczywistości niektóre architektoniczne bryły są zbyt indywidualne, by doczekały się naśladownictwa. Drewniana kostka projektu Sou Fujimoto Architects, w której całe wyposażenie składa się z wyrastających ze ściany belek to udany architektoniczny eksperyment, trudno ją jednak uznać za wygodne miejsce do życia. Za to zaadaptowana kamienna wieża nad jeziorem Maggiore (70 mkw, projekt: Wespi & De Meuron Architekten), 2PartsHouse (Black Kosloff Knott Architects) czy dom w Motoazabu (projekt: Mutsue Hayakusa, Cell Space Architects) to praktyczne wzorce. Wśród kilkudziesięciu prac znalazła się także realizacja z Polski, Softbox Apartment (Jakub Szczęsny, Małgorzata Kuciewicz, Centrala).\nData publikacji: 24.06.2016 16:42


Wszystko, co usłyszałem od moich psów • Katz Jon • książka - recenzje, opisy, opinie » BiblioNETka.pl\nStrona głównaKatalogKsiążka: Katz Jon Wszystko, co usłyszałem od moich...\nKsiążka: Wszystko, co usłyszałem od moich psów\nTytuł oryginalny: Katz on dogs. A Commonsense Guide to Training and Living with Dogs\nDodany: 2017-04-13 | Autor: Rosco\nW swoich książkach Jon Katz analizuje relacje ze własnymi psami i pokazuje, jak ważne miejsce zajmuje pies w ludzkim sercu. W najnowszej książce mówi o tym, czego nauczył się od psów (zarówno swoich, jak i obcych) i od innych trenerów. Pisze o problemach pojawiających się w trakcie szkolenia, o jego podstawach i znaczeniu. Katz zwraca również uwagę na relacje ludzi z psami (bierze pod uwagę sytuację, w której jeden człowiek posiada kilka zwierząt), na miłość, jaką właściciele obdarzają swoich podopiecznych oraz na problem straty ukochanego zwierzęcia.\n"Wszystko, co usłyszałem od moich psów" to książka nie tylko o tym, jak trenować psa, aby był posłuszny i spokojny... To przede wszystkim książka o roli psa w życiu człowieka i o relacjach pomiędzy ludźmi i psami...