pless.pl: Pszczynianin pobił rekord świata! - Pszczyna\nPszczynianin pobił rekord świata!\nPochodzący z Pszczyny Maciej Kołodziejczyk był pomysłodawcą i kierownikiem wyprawy, której uczestnicy zanurkowali w najwyżej położonym na świecie jeziorze kraterowym na zboczu wulkanu Nevado Tres Cruces Norte w Chile.\nJezioro znajduje się na wysokości 5915 m n.p.m. Nurkowie na 23 minuty zeszli na głębokość 12 metrów do wody, której temperatura wynosiła 5 stopni Celsjusza.\nPszczynianin pobił rekord świata w nurkowaniu · fot. Medexpeditions.org\n- Zanurkowaliśmy zgodnie z planem w jeziorze Lake Nevado Tres Cruces Norte. Nurkowanie spełniło wszelkie wymogi rekordu, więc w tym momencie mamy nieoficjalny rekord świata w nurkowaniu na wysokościach - czytamy komunikat na stronie ekspedycji.\nWyprawa, której pomysłodawcą i kierownikiem był pszczynianin, Maciej Kołodziejczyk, oprócz aspektu wyczynowego miała również aspekt medyczny. Wszyscy uczestnicy wyprawy mieli wszczepione pod skórą miniaturowe urządzenia, które pozwalały na całodobowe monitorowanie pracy serca. Przeprowadzone badania medyczne zmierzały do wyjaśnienia przyczyn powstawania choroby wysokościowej, a być może pozwolą również na znalezienie skutecznego sposobu jej zapobiegania.\nMaciej Kołodziejczyk - kierownik wyprawy, jest podróżnikiem (odwiedził ponad 60 krajów na 5 kontynentach), alpinistą i nurkiem technicznym IANTD. Wspinał się w Himalajach, Pamirze, Tienszanie oraz Andach. Nurkował m.in. na wielu wyspach karaibskich, w Meksyku, Birmie, Tajlandii, Egipcie i w wysokogórskich jeziorach andyjskich. W wieku 23 lat przejechał samochodem z Warszawy do Katmandu; zszedł batyskafem na głębokość ponad 500 metrów w poszukiwaniu unikalnej fauny głębii oceanicznych.\nBM / pless.pl, źródło: MedExpedition


Życie, przyjaźń i kosmetyki: Żel myjący normalizujący na dzień/na noc- Ziaja\nWitam Was po dłuższej nieobecności. Niestety szkoła porządnie dała mi się we znaki. Przez cały październik codziennie coś miałam i nie na wszystko starczało mi czasu. Na razie nie mam zaplanowanych aż tak wiele rzeczy, więc w końcu udało mi się tutaj wrócić. Dzisiaj mam dla Was recenzję żelu do mycia twarzy z popularnej serii Ziaji, czyli liście manuka.\nOpinia: Nie mam większych wymagań jeśli chodzi o żele do twarzy. Na początku ten sprawdzał się bardzo dobrze. Nie zauważyłam spektakularnego likwidowania niedoskonałości, łagodzenia podrażnień czy oczyszczania skóry, zwykły żel i tyle. Skład też nie powala na kolana. Do nielicznych zalet należy zapach, który uwielbiam. Produkt ma dość rzadką konsystencję, ale mnie to odpowiada. Jest wydajny, a opakowanie z pompką sprawdza się świetnie. Dobrze się pieni i ogólnie jego używanie nie powoduje żadnych problemów. Mam cerę mieszaną, niestety żel zaczął okropnie ją przesuszać, więc jest już dla mnie skreślony i na pewno nie kupię go ponownie. Nie miałam nic innego z tej serii i nie zapowiada się żeby to uległo zmianie. Za 200 ml płacimy 9 zł.\nCo myślicie o produktach z tej serii? Jakie są Wasze ulubione żele do mycia twarzy?\nAutor: Paulina A o 13:51\nEtykiety: Recenzje, Ziaja, Żel do twarzy\njustyna polska 2 listopada 2014 13:56\nz Ziaja jeszcze nie testowałam\nJa mam tonik z tej serii i jestem bardzo zadowolona :))\nEwelina K 2 listopada 2014 14:34\nMoim ulubionym żelem jest niebieski nivea, nad tym sie zastanawiałam, ale sama nie wiem\nKarolina Jastrząb 2 listopada 2014 15:44\nmam ten żel,ale czeka na swoją kolej.Ja uwielbiam tymiankowy żel marki Sylveco :)\nEwa Bl 2 listopada 2014 15:53\nRowniez mam cere mieszana, wiec jesli ma sklonnosci do przesuszania, to juz mnie przynajmniej kusic nie bedzie ;)\nJulia Placesfashions 2 listopada 2014 17:03\nLiście manuka sa fantastyczne, sama używam peelingu\nU mnie na blogu jest recenzja\nJulia Placesfashions 2 listopada 2014 17:06\nFantastyczny blog dlatego zaobserwowałam:-)\nKaprysek 2 listopada 2014 17:51\nJa kupiłam całą serię i najbardziej polubiłam krem na noc, tonik jest niesamowicie wydajny, a żel jest dobry choć nie rewelacyjny .\n*Nataleczka* 2 listopada 2014 18:13\nA może kiedyś go wypróbuję.\nczerwona filiżanka 2 listopada 2014 18:47\nja mam z tej firmy z serii med do mycia twarzy - mega wydajny, używam używam i końca nie widać.\nMonika N 2 listopada 2014 19:20\nNie miałam tego żelu ani nic z tej nowej serii Ziaji, ale jakoś mnie nie kuszą te nowe kosmetyki. Widzę, że u Ciebie, żel nie za bardzo się sprawdził, więc ja mu podziękuję :)\nMilena M 2 listopada 2014 20:56\nMyślę o jego zakupie.\nlasoa 2 listopada 2014 21:11\nOstatnio większość żeli wysusza mi skórę twarzy, więc już tego się boje :D\nMam żel z peelingiem, bez jeszcze nie miałam ;)\ndakota 2 listopada 2014 21:27\nmam pastę z tej linii, jestem z niej zadowolona :)\nMagda Mag 2 listopada 2014 21:35\nbardzo lubię kosmetyki z ziaja są naprawdę dobre!\nKrólowa Karo 2 listopada 2014 22:01\nTej serii w ogóle nie znam, choć Ziaję lubię za stosunek jakości do ceny. A żeli do mycia twarzy używam bardzo rzadko.\nAnna B 2 listopada 2014 22:56\nmiałam go i był ok ;)\nnarja 3 listopada 2014 09:59\nSzkoda, ze przesusza. Ja do mycia twarzy najbardziej lubię naturalne mydła.\nNatalia Orlika 3 listopada 2014 11:58\nNie dla mnie skoro przesusza.\nŁukasz Bier 3 listopada 2014 12:22\nmialem i mnei wysuszył... nie wiem jak można ładowac sls do czegoś gdzie myjemy tym czymś twarz\nPaula S. 3 listopada 2014 13:03\nSkoro przy Twojej mieszanej wysuszał to może przy mojej tłustej by się lepiej sprawdził? hmm za taką cenę chętnie bym go wypróbowała ;)\nBeata Nowak 3 listopada 2014 14:05\nMam kilka produktów z tej serii ale jeszcze nie mam zdania, w toniku troche dozownik mi przeszkadza :P\nz tej serii miałam tylko tonik :)\noczynamode 5 listopada 2014 13:11\nCena bardzo przyjazna :) Na pewno go wypróbuję :)\nMonika P. 5 listopada 2014 17:27\nMam żel z manuka z drobinkami i na szczęście nie przesusza mojej skóry. Oczyszcza naprawdę fajnie :)\nInfallibleLifestyle 5 listopada 2014 18:47\nSzkoda, że mocno wysusza, bo miałam na niego ochotę :(\nMarta Sieniawska 5 listopada 2014 18:54\njak wysuszający to zdecydowanie nie dla mnie - przypomina mi żel Normaderm z Vichy, którego organicznie nie lubię i robi to samo - bardzo przesusza :( Ja do zmywania makijażu używam już chyba z 5 lub 6 tubkę emulsji z Iwostinu z serii Purritin Rehydrin, która jest genialny - łagodna i wręcz nawilżająca, bo jest przeznaczona dla skóry po zabiegach kosmetycznych :) Tą emulsję mogę Ci polecić z całego serca :)\naschaaa 5 listopada 2014 19:54\nbardzo lubie ziaja, to fajna solidna polska firma :D\nBlogowy Świat 6 listopada 2014 12:01\nmam tonik z tej serii ;)\nżaneta serocka 6 listopada 2014 13:54\nja mam skórę suchą, ta seria nie jest dla mnie, szkoda, że żel Cię przesusza.\nCiążowe Zachcianki 7 listopada 2014 09:11\nJeszcze nie próbowałam tego żelu. Ciekawe czy u mnie się sprawdzi.\nDominika Gierszewska 7 listopada 2014 10:30\nCzaiłam się na niego, ale ostatecznie zrezygnowałam :)\nTosia 7 listopada 2014 12:38\nSkoro przesusza to absolutnie go nie kupię :)\nIlona Stejbach 10 listopada 2014 20:52\nDorothy 10 listopada 2014 20:55\nJa też używam z Ziaji :)\nKasia | Dietetyk Blog 12 listopada 2014 17:17\nWłaśnie zamierzam zakupić całą serie, dziękuję za podpowiedź.\nSylwia Fit 22 listopada 2014 09:44\nUwielbiam produkty z tej firmy dość że są dobre, wydajne to jeszcze tanie :)\nStudy abroad 22 listopada 2014 21:36\nNie wiem jak żel, ale reszta serii jest świetna. Również nowa seria z zieloną oliwką jest fajna :)\nRako. ♥ 26 listopada 2014 20:46\nNie używałam go jeszcze. Na moją twarz dobrze działa seria z avonu clearskin :)\nrobaszekk 28 listopada 2014 22:02\nMam tą wersję z peelingiem i bardzo, ale to bardzo ją lubię :)\nmalenka 28 listopada 2014 23:56\nJestem ciekawa tej serii, bo jeszcze nic nie miałam :]\nGosia 29 listopada 2014 20:39\nJa lubię tylko nie używam zawsze, bo jakbym codziennie używała wysuszałby skórę. Za to uwielbiam krem z tej serii.\nStrudelka 111 2 stycznia 2015 18:00\nZgadzam się z Tobą w opinii na temat składu - nie powala na kolana.


pracownia annamaria: Wakacyjny mini-album\nDziś na blogu ponownie wakacyjne klimaty. Przedstawiam Wam mini-album o wybitnie urlopowym charakterze. Bazę albumu wykonałam samodzielnie od podstaw, wykorzystując tekturę, płótno oraz papier kraft. Do oklejenia użyłam papierów z najnowszej kolekcji Laserowe LOVE "Vintage Tropical Island". Kolekcja jest inspirowana Hawajami, utrzymana w żywej kolorystyce, z motywem tropikalnych roślin i zwierząt. Jej niewątpliwym atutem jest to, że posiada wiele elementów nadających się do wycięcia. Dzięki temu wykonanie interesującej pracy bez użycia tak popularnych obecnie maszynek, jest niebywale proste. Zobaczcie sami!\nWięcej informacji o kolekcji znajdziecie w proście premierowym na Laserowe LOVE.\nUrszula Koj 6 lipca 2018 08:37\nMagdalena Wędzik 6 lipca 2018 09:17\nCudne, po prostu cudne :)Przepiękny album!!!\nUla H. 7 lipca 2018 11:15\nPiękny album powstał! Pozdrawiam :))


Ze Szczecina do Berlina w 90 minut koleją - Logistyka\n90 minut ma zająć podróż pociągiem ze Szczecina do Berlina, teraz trwa dwie godziny. Połączenie zacznie działać najpóźniej do 2020 r. Ministrowie transportu Polski i Niemiec podpisali w czwartek w Szczecinie porozumienie w tej sprawie.\n"Połączenie kolejowe między Szczecinem a Berlinem - tak bardzo wyczekiwane - stanie się za parę lat faktem, jeśli chodzi o szybkość, nowoczesność i jakość połączenia. W sposób fizyczny zbliży to Polaków i Niemców i wpisze się w całą koncepcję budowania połączeń transgranicznych w zjednoczonej Europie pomiędzy dwoma dzisiaj bardzo przyjaznymi i dobrze żyjącymi ze sobą narodami" - powiedział dziennikarzom minister transportu Sławomir Nowak.\nZelektryfikowanie odcinka trasy ma podnieść prędkość pociągów do 160 km/h na całej jej długości, czyli 120 km.\nW 2008 r. strona polska zmodernizowała linię kolejową na odcinku 10 kilometrów od stacji Szczecin Gumieńce do granicy z Niemcami. Według szacunków dalszy koszt modernizacji i elektryfikacji po stronie polskiej wyniesie od 130 do 200 mln zł w zależności od zakresu prac, które zostaną wykonane.


Polsoja : Prace : bna/ brand new attitude\nPolsoja to rodzinna firma, która od 25 lat kształtuje kategorię roślinnych zamienników dla mięsa. Korzenie marki sięgają lat 90, kiedy para wegetarian założyła pod Warszawą manufakturę tofu. Dzisiaj kultowe już produkty Polsoi są szeroko dostępne, także międzynarodowo.\nSkala działania firmy oraz dynamicznie rosnąca grupa docelowa ponownie rzuciły Polsoi wyzwanie wyznaczenia kierunku rozwoju kategorii produktów wegetariańskich. Zostaliśmy poproszeni o pomoc w określeniu tożsamości dla roślinnej marki przyszłości.\nNiegdyś niszowe i mało atrakcyjne wizualnie produkty, które mogły kojarzyć się z monotonią i wyrzeczeniami, w nowym designie zyskały masowość na miarę nadchodzącej wege-rewolucji. Stworzyliśmy markę, która udowadnia, że możliwa jest roślinna kuchnia bez kompromisów – ciekawa, smaczna i etyczna.\nCharakterystyczne ilustracje inspirują do kulinarnych eksperymentów, ale też w spójny sposób budują wyróżniającą się na półce rodzinę produktów. Intensywne barwy pobudzają wyobraźnię i kubki smakowe. Do ducha przemawia logo - znamienna kropka nad jodnosi się do filozofii marki.\nlogo, claim, brand identity, packaging design, ilustracje, design strony www


Tęskno mi Panie" - pisał Cyprian Kamil Norwid, zawierając w tych kilku wersach nie tylko tęsknotę do ojczyzny, ale również do pięknych tradycji wyrażających się m.in. w szacunku dla chleba.\nZ mojego dzieciństwa, o którym tu czasem wspominam, pamiętam ceremoniał pieczenia domowego chleba. Dziadkowie robili to w każdy piątek, tak, aby w sobotę w białej izbie na ławie leżały cztery piękne, pachnące bochenki, wielka lśniąca drożdżowa buchta i kilka kukiełek dla mnie ( bułeczki zaplecione w warkocz).\nNajpierw Dziadek przynosił z komory dzieżę, w której na dnie przechowywany był zakwas. Potem Babcia przygotowywała i ogrzewała mąkę, wodę, sól, przyprawy i zaczynały się stare, rodzinne rytuały chlebowe.\nPrzede wszystkim Dziadkowie musieli się pogodzić, jeżeli byli pokłóceni. A zdarzało się to często, bo obydwoje mieli choleryczne charaktery. Więc następowała wymiana uprzejmości: "Przeproszom cię Janielciu, jak żem zawinił Tobie", na co Babcia odpowiadała "I jo cie tyż, Stefuś, i jo cie tyż", po czym się "boćkali" w policzki i odmawiali krótką modlitwę, w której zawarte było podziękowanie, że mają ten chleb z czego upiec i prośba o błogosławieństwo Boże dla rodziny.\nA potem już było z górki. Babcia przygotowywała zaczyn, gdy ten ruszył dodawała mąkę i wszystkie pozostałe składniki a Dziadek wyrabiał ciasto długo i starannie. Nakrywali dzieżę ręcznikiem, żeby wyrosło.\nWujek przynosił z drewutni przechowywane tam narzędzia do pieca chlebowego: pociosek, pomietło i łopatę do chleba. Z pieca zdejmowano słomianki do wyrastania chleba a Babcia przystępowała do rozpalania pieca. Dziadek przerabiał ciasto jeszcze raz a potem Babcia zgrabnymi ruchami formowała okrągłe bochenki i wkładała je do słomianek wyłożonych białym płótnem . W glinianej misie wyrastało już ciasto na buchtę.\nGdy piec się odpowiednio nagrzał, wygarniano pocioskiem węgle, wymiatano mokrą miotłą resztki, Babcia robiła znak krzyża i przekładała bochenki ze słomianek na łopatę i wsuwała je do pieca. Gdy chleb się piekł, przekładała drożdżowe pachnące ciasto do formy, pozwalała mi upleść sobie kilka kukiełek. Stan wypieczenia chleba sprawdzała Babcia znanym sposobem - wyjmowała jeden bochenek i pukała w spód, głuchy dźwięk był sygnałem, że chleb jest gotowy.\nPo wyjęciu chleba piec był jeszcze na tyle nagrzany, że wystarczyło temperatury na upieczenie buchty i moich kukiełek.\nA potem sama radość - pajda chleba z własnym masłem i maślanką, a w niedzielny poranek buchta z masłem i świeże kakao...\nDlaczego się o tym rozpisuję ? Ano dlatego, że w naszym domu do dziś do chleba odnosimy się z szacunkiem. Nie marnujemy go, nie wyrzucamy do śmieci. Chleb kosztuje zbyt wiele pracy zbyt wielu ludzi, żeby ot tak po prostu go marnować.\nTymczasem rozpowszechnia się moda na podawanie żurku, bigosu, gęstych zup grzybowych w małych bochenkach chleba. Po odcięciu "wieczka" i wydłubaniu ośródki nalewa się do chlebka wspomniane smakowitości i podaje. I następuje to, co budzi mój wewnętrzny sprzeciw: po wyjedzeniu zupy i ewentualnym spożyciu "wieczka" zostaje namoknięty bochenek, który się wyrzuca. Byłam na weselu, po którym do śmietnika na odpady mieszane wynieśli kelnerzy worki z kilkudziesięcioma takimi bochenkami.\nWiem, jestem stara i gderliwa, ale codziennie spotykam ludzi grzebiących w śmietnikach, zbierających resztki warzyw i owoców na placu targowym. Nie dla zwierząt - dla siebie. Chlebek żurkowy kosztuje różnie od 2 do 3 zł. Są to pieniądze dosłownie wyrzucane do śmietnika po osiągnięciu przez gospodarzy przyjęcia efektu "och" i "ach" nad żurem z jajkiem i kiełbasą białą podanymi w chlebku. Norwid by chyba nie chciał do takiego kraju...\nPrzystanek kij(k)owy - gra z "nw"\nZ nordic walkingiem pierwszy raz zetknęłam się pod koniec ubiegłego wieku na plaży w Gdyni. Grupa niemieckich emerytek w nowiuteńkich adidasach, nowiuteńkich dresach, z nowiuteńkimi kijkami usiłowała dotrzymać kroku młodemu przewodnikowi stada, opalonemu mięśniakowi, który głośno odliczał : eins, zwei , eins, zwei ... meine Damen noch einmal: eins, zwei ... Jego Damen z trudem nadążały za poleceniami, niektóre po prostu odpuściły i wlokły kijki za sobą, inne wbijały końcówki zbyt energicznie i wyrywały je ze zbitego piachu. Grupa budziła raczej politowanie plażowiczów : "Narciarki jakieś czy co", "Co to za cyrk" itp....\nPowoli popularne kijki zaczęły pojawiać się na turystycznych szlakach, w parkach i na ulicach. Dziś chyba nie pamiętamy, że 20 lat temu ich jeszcze nie było, podobnie jak internetu, komórek i bloga .\nUwielbiam chodzić z kijkami. Tak, dokładnie tak jak napisałam: chodzić z kijkami. Energicznie, równym krokiem, z wykorzystaniem siły ramion. Nie męczę się, nie sapię. Dwa razy dziennie : sama o 7.00 rano i pod wieczór z przyjaciółką. W sumie prawie 3 godziny porządnego marszu bez względu na pogodę - na każdy jej rodzaj mam inne kijki i inne końcówki :) Spotykam podobnych pasjonatów, w różnym wieku, z różnymi umiejętnościami. Niektórzy więcej przystają niż maszerują, ale ważne, że wyszli z domu i próbują się ruszać.\nA tymczasem... Czytam ci ja wywiad z trenerką nordic walking, która zwyczajnie wyśmiewa marsz z kijkami, ironizując, że Polacy uprawiają nieznany gdzie indziej sport tzw. chodzenie z kijkami, które w niczym nie przypomina klasycznego nordic walkingu. I młoda ta osóbka robi następnie wykład, jak należy ten sport uprawiać, w jakiej odzieży ( z markową opaską na głowie włącznie), ileż to dodatkowego wyposażenia należy ze sobą nosić itd itp.\nMało tego: pannica owa opowiada, jak to dawniej zwracała ludziom na ulicy lub w parku uwagę, że źle chodzą, mają złą postawę, niewłaściwe kijki, buty itp. Teraz już uwagi nikomu nie zwraca, ponieważ doszła do podobnego wniosku jak ja: ważne , że ludzie podnieśli się z kanapy i próbują zrobić coś dla swojego zdrowia. Inna rzecz, że pewnie ktoś ją spuścił w kanał z jej uwagami...\nA potem następuje rekapitulacja wywiadu: jeśli chcesz uprawiać nordic walking, musisz koniecznie zatrudnić osobistego trenera, który nauczy cię prawidłowej postawy, oceni twoje kijki, bo nie daj Bóg masz akurat kijki do trekkingu, pomoże ci zgrać właściwą rękę z właściwą nogą...\nCzyli stara jak świat zasada : jak nie wiesz o co chodzi, to na pewno chodzi o pieniądze. Już widzę, jak państwo D. których codziennie spotykam w parku, zatrudniają trenera z tych swoich marnych emerytur. Jak chodzą tak chodzą, ale chodzą. Już widzę moją koleżankę, która po całym dniu uganiania się za wnukami, biegnie na zajęcia z osobistym trenerem, zamiast spokojnie wyjść na wały i maszerować przed siebie w stronę zachodzącego słońca.\nW moim mieście otwarto niedawno tzw. park biegowy, świetne miejsce dla wszystkich, którzy biegają, jeżdżą na rolkach, nartorolkach, rowerach i chodzą z kijkami. Nie przeszkadzamy sobie wzajemnie, nikt nie poucza, jest miło i gratis piękne widoki. A kto się zmęczy, może dla odmiany zagrać w boule. I tak jakoś bez trenerów, markowego wyposażenia, opasek na głowach chodzimy sobie wymieniając pozdrowienia i uśmiechy. Czego i Wam życzę\nPrzystanek trzynastopiątkowy - gra z przesądami\nNo i jest, piątek, trzynastego...\nMiesiąc temu też był piątek trzynastego...\nI jakoś nic się wtedy nie stało.\nBędzie jeszcze w listopadzie piątek trzynastego - i w ten sposób pula pechowych dni na ten rok zostanie wyczerpana.\nDziś od rana jest dołująco, mokro, zimno i ciemno.\nZapomniałam, że będzie kontrola instalacji gazowej i panowie wkroczyli w sam środek kuchennego rozgardiaszu. Miny mieli nietęgie, bo moje sąsiadki na pewno wylizały kuchnie na błysk i nie ośmieliły się zostawić brudnych naczyń w zlewie. A tu trzeba było wyłączać gaz pod garnkami, usuwać z piekarnika przechowywane tam blachy do pieczenia... a jeszcze na szafkach zawartość szuflad wywalona, bo wzięło mnie od rana na porządki.I ja w dresie i nieuczesana taka.\nTaki pech, no...\nA przecież drzewiej było inaczej. Najtrudniejszy egzamin na studiach zdałam 13, w piątek, o godzinie 13.00, w sali numer 13, w budynku UJ przy ul. Gołębiej 13 . I byłam 13 na liście. I to były moje imieniny, co gorsza na wstępie profesor M. od razu zaznaczył, że jego córka też Bożena, więc on przypuszcza, że spodziewam się jakichś okolicznościowych forów . Zdałam na solidną czwórkę, ale wyszłam zmaglowana jak koń po westernie.\nRównież 13 urodziłam córkę :) Wprawdzie nie był to piątek, tylko czwartek ale zawszeć data pechowa. A tu taka fajna córeczka mi się trafiła :)\nUmowę o pierwszą pracę na czas nieokreślony podpisałam też 13, w dodatku to była sobota, bo wtedy nie było jeszcze wolnych sobót .\nRównież 13 otrzymałam formalnie przydział na mieszkanie.\nZ przesądami to jest tak, że w zasadzie w nie wierzę w ich skutki. Ale, ale... Wiem, że gdy śnią mi się wypadające zęby, to nie ma uproś, dowiem się o czyjejś śmierci.\nU mojej koleżanki byłam z kawową wizytą. Na stoliku pod oknem stał przepiękny, pusty wazon, ze szkła artystycznego. Kosztował majątek, bo wykonywany przez artystę tylko w jednym egzemplarzu. Obchodziła się w tym wazonem jak z jajkiem. Więc sobie stał i był podziwiany.\nSiedzimy spokojnie, pijemy kawę, nikt nie wstaje, nic ciężkiego nie jedzie ulicą, nie ma więc jakichś wstrząsów. Świeci piękne słońce i światło jeszcze podnosi walory estetyczne wazonu. I nagle brzęk - na naszych oczach wazon rozpada się na trzy części. Koleżanka od razu powiedziała "Matko Boska, ktoś umrze". Nie pomogły nasze tłumaczenia, zaczęła wpadać w histerię. Niestety, ale to ona miała rację -w tym dniu zmarł jej ojciec, po kilku tygodniach matka, a po nich brat. Trzy części wazonu...\nPonieważ dzisiejszy dzień zaczął się jednak pechowo, to na zakupy wygonię męża :) Chociaż w domu też może się coś przydarzyć...\nA wszystkim moim współimienniczkom, Bożenom i Krystynom, życzę pogodnych dni i wolności od pecha :)\nPrzystanek etniczny - gra z...kotem muzealnym\nJeszcze garść wspominków ze wspólnej z Małą Zu wycieczki po muzeach :) W naszym mieście jest najstarsze w Europie (dłuuuugo jedyne w Europie) muzeum cygańskie, no niech już będzie poprawnie: muzeum romskie. Starannie zaplanowana wystawa pokazuje codzienne, koczownicze życie dawnych Romów, ich historię (choć to naród ahistoryczny), czas zagłady, zwyczaje, niektóre obrzędy\nJuż przy wejściu na ekspozycję można zajrzeć do typowego namiotu, pilnowanego przez starego romskiego kowala, który na kowadle przygotowuje podkowy. Takie namioty widziałam w dzieciństwie, ponieważ przez moją wieś przeciągały cygańskie tabory zanim władza zabroniła Cyganom ich tradycyjnego wędrowania\nMimo licznych ostrzeżeń rodziców i dziadków my dzieciaki biegaliśmy w pobliże polany, gdzie rozbijali obóz Cyganie. Nikt nas nie miał chyba zamiaru ukraść, wprost przeciwnie - pilnujący obozu przeganiali nas stamtąd. Gdy Cyganie odjeżdżali, to my znowu pędziliśmy na polanę, czasem znajdowaliśmy tam dziwne splątane nici, patyczki powiązane włosami, ułamane gałązki - dopiero po latach, podczas podyplomowych studiów romologicznych dowiedziałam się, że to nie były przypadkowe "śmieci" tylko znaki pozostawione dla innych taborów i swego rodzaju "czary".\nInna postacią charakterystyczną dla taborów była cygańska wróżbitka:\nPo przybyciu taboru starsze Cyganki chodziły po wsi i proponowały swoje wróżbiarskie usługi. Wróżyły z kart, z dłoni, z rozsypanych kostek. Zapłatę brały w naturze: kura, jajka, słonina. Może nasza wieś miała szczęście, ale nigdy nie było skarg na kradzieże. Moja Babcia kupiła u Cyganów patelnię i służy ona jeszcze u mnie, nic do niej nie przywiera.\nDla Małej Zu muzeum miało dodatkowa atrakcję, jest to mieszkająca w muzeum etnograficznym piękna, czarna kocica zwana Heterką. Kotka ma charakter, rządzi w biurach, do sal ekspozycyjnych nie wchodzi, ale lubi pokazać paniom tam pracującym, że to ona "trzyma władzę".\nW dniu, w którym odwiedziłyśmy muzeum, Heterka została zaszczepiona przez weterynarza, więc w związku z tym obraziła się na cały świat. Łaskawie pozwoliła się jednak wziąć na ręce jednej z pań i pozowała z cygańskimi rekwizytami w tle. A Mała Zu była przeszczęśliwa, bo wreszcie mogła pogłaskać PRAWDZIWEGO KOTA !!!\nA niebawem idziemy zwiedzać wystawę "Świat toruńskiego piernika" i "Pożegnanie z Afryką". Natomiast bez wnuczki wybiorę się na właśnie otwartą wystawę "Beksiński inaczej". Ona jest jeszcze za mała, by zrozumieć twórczość starszego z panów B.\nPrzystanek dnia - gra z teściową\nSzczerze ? nie lubię wszelkich Dni... Kobiet, Matki, Leśnika i Drzewiarza, Kolejarza, Drogowca, Bibliotekarza, Wojska Polskiego i innych. Ludzi - jak Ojczyznę - trzeba kochać i szanować, a nie czcić demonstracyjnie w jednym dniu, a w drugim opluwać.\nOd czasu, gdy wieki temu rozpoczęłam pracę, organicznie wręcz nienawidzę Dnia Kobiet. Pracowałam wtedy w środowisku z przewagą mężczyzn, którzy Dzień Kobiet ochoczo obchodzili. Dostawałyśmy rajstopy i przydziałowy goździk albo tulipan z opadającym łebkiem, podpisywałyśmy listę i ... jakoś tak się przyjęło, że to panowie zasiadali przy złączonych biurkach, a panna Krysia, ta panna Krysia jako główna organizatorka zaganiała nas do robienia kawy-plujki, krojenia ciast, robienia kanapeczek. Nie wiadomo skąd pojawiały się butelki z wysokoprocentową oranżadą.\nTowarzystwo ochoczo opowiadało sobie pieprzne dowcipy, a panna Krysia, ta panna Krysia miała coraz bardziej zaczerwienione policzki. Ja dorobiłam się miana cnotki, bo pan prawie kierownik dostał ode mnie w papę, gdy próbował posadzić mnie sobie na kolanach. Nie mógł się mścić, bo moja Mama była jego szefową w innym dziale... Mimo, że był to zakład o profilu zbrojeniowym, wartownicy w bramie udawali, że nie widzą tych wszystkich podpitych a niektórych wręcz pijanych czcicieli kobiet, gdy opuszczali firmę na dźwięk syreny i zataczali się, by trafić do domów, gdzie ich własne kobiety kończyły gotować obiad, zaganiały dzieci do odrabiania lekcji i nastawiały pranie w pralce marki "Frania"...\nMyślałam, że będzie lepiej, gdy przeniosłam się do szkoły. Ale gdzież tam. Trzeba było przygotowywać akademie ku czci kobiet wszelakich, imprezy klasowe ku czci rodzicielek dzieci, ich babć itp, oczywiście był przydziałowy goździk od pana dyrektora i jakiś dodatek np. ręcznik . I tzw. spotkanie towarzyskie po lekcjach. Acha, i oczywiście kwiaty i czekoladki od uczniów mimo moich próśb, by składek żadnych nie robili. Rodzice wiedzieli lepiej "Wasza pani tak tylko mówi, ale my i tak jej kupimy i wręczycie"...\nMąż otrzymał stanowczy zakaz czczenia mojej kobiecości w tym dniu, z czego zresztą gorliwie skorzystał ku mojej radości.\nA dziś okazuje się, że jest Dzień Teściowej. Portale internetowe o tym przypominają, i telewizja też. Artykuły ilustrowane są najczęściej okropnymi zdjęciami okropnych babsztyli, wykrzywionych, niezadowolonych. Sypią się dowcipy o teściowej na 102 Mój zięć wie, że nie powinien mi składać z tej okazji życzeń :)\nZresztą, według dawnej nomenklatury, jestem dla niego świekrą. A na szczęście jeszcze nikt nie wymyślił Dnia Świekry.\nMoją śp. Teściowa była prostą ale dostojną wiejską gospodynią. Jej życie kręciło się wokół męża, dzieci, kuchni i plebanii. Nie lubiłyśmy się za bardzo, ale Ją szanowałam. Piekła genialne ciasta i na resztę życia zaopatrzyła nas w szaliki.\nMoja śp. Mama nie była dobrą świekrą dla mojego męża, miała pretensje, że nie ma wyższego wykształcenia, nie ma ambicji dorabiania się, kłócili się też na tle politycznym. Doceniła go dopiero przed śmiercią, gdy leżała u nas prawie rok po wylewie i mąż pomagał mi w opiece nad Nią.\nMoja córka ma dobrych teściów, kiedy trzeba - pomagają, ale nie próbują ustawiać młodym życia.\nA ja ? Ustaliłam sobie własny dekalog teściowej/świekry i konsekwentnie staram się go przestrzegać:\n2. nie doradzać bez pytania\n3. nie dzwonić bez wyraźnej potrzeby,\n4. nie obciążać swoimi problemami ( z wyjątkiem komputera)\n5. nie krytykować zakupów, wydatków, planów\n6. nie przeglądać szafek i szuflad w ich mieszkaniu\n7. nie grzebać w ich koszu z brudną bielizną\n8. nie oczekiwać sprawozdania z ich każdego kroku\n9. pomagać przy wychowaniu wnuczki :)\n10. kochać, kochać, kochać całą trójkę z całym dobrodziejstwem inwentarza\nPrzystanek muzealny - gra z ciekawością\nW piątek była u nas piękna pogoda i Mała Zu miała u nas ostatni dzień pobytu w czasie swojej rekonwalescencji. Postanowiłam więc, że zabiorę ja do naszych muzeów. Przede wszystkim chciałyśmy zobaczyć wystawę toruńskich pierników, ale ona będzie dopiero otwierana w marcu, pan kustosz natomiast namówił nas na wystawę bursztynów.\nMatko kochana, jakie tam były cuda, ot na przykład taki sobie kawał bursztynu jak poniżej.\nMała Zu od razu jednak wypatrzyła coś dla siebie czyli stanowisko z mikroskopami. Szybciutko opanowała sztukę posługiwania się tymi urządzeniami, podświetlała, obracała itp i podziwiała zatopione w bursztynach mrówki, komary i inne stworzonka, które miały pecha i wlazły tysiące lat temu na świeżą żywicę\nI jeszcze coś dla pań - kamizelka z bursztynów\nWnuczka jest bardzo ciekawa świata, o wszystko odważnie pyta i wysnuwa swoje wnioski. Na przykład w muzeum w ratuszu podziwiałyśmy meble, zbroje, porcelanę, portrety sarmackie (zdjęć nie wolno robić). Mała zapytała , czy tu mieszkali król i królowa. Ja na to, że nie, że tu mieszkał burmistrz, tu były ważne zebrania. Zu popatrzyła jednak na wspaniałe rzeźbione krzesła i dalej swoje: jak są tu trony to musiał być król i królowa. Pani pilnująca sali włączyła się do rozmowy i mówi"Nie, słoneczko, tu nie było króla i królowej". A wnuczka rozejrzała się jeszcze raz i poważnie powiedziała: "Ale gwarancji nie mamy..."\nPrzystanek statystyczny - gra z czytaniem\nJak chyba większość ludzi, nie lubię być do czegoś przymuszana, z czegoś rozliczana, oceniana na podstawie czyjegoś "ja wiem/widzę/słucham/czytam/oglądam więcej".\nOnegdaj jedna z uczestniczek pewnego literackiego spotkania, obnosząca się jak kura z jajkiem ze swoimi artystyczno-muzyczno-plastyczno-literackimi doznaniami wypaliła do innej uczestniczki dyskursu, zupełnie bez związku z tematem "A "Księgi Jakubowe" Olgi Tokarczuk pani czytała ?" Zapadła cisza... "No to o czym my rozmawiamy. Są ferie, ma pani dużo czasu..." W tych trzech zdaniach i swojej mimice zawarła całą pogardę dla wszystkich, którzy jeszcze nie przeczytali tego opasłego tomiszcza.\nPani owa ma zwyczaj tak właśnie, ni z gruszki ni z pietruszki, przepytywać rozmówców z ich uczestnictwa w życiu kulturalnym: "A widział pan wystawę w MOCAKu ?" "A była pani w nowej Cricotece", "A kto był na koncercie tego czy owego".\n"Ksiąg Jakubowych" nie czytałam i czytać nie będę. Historię życia Jakuba Franka i jego wyznawców poznałam wiele lat temu i nawet pisałam na jego temat pracę semestralną na studiach podyplomowych, gdy pani Tokarczuk się jeszcze o Franku nie śniło.\nTeatr Kantora i samego Mistrza miałam przyjemność i zaszczyt poznać od podszewki podczas studiów, ponieważ jedną z moich specjalizacji jest teatrologia i upowszechnianie kultury.\nW moim mieście jest wystarczająco wiele ciekawych wystaw i wydarzeń artystycznych, żebym nie musiała jeździć do Krakowa.\nChwalę się ? Nie. Po prostu zwyczajnie nie znoszę snobizmu, pogardliwego odnoszenia się do przeciętnych szarych ludzi, których nie stać na kosztowne bilety, na dojazdy do miejsc nobilitujących pod względem doznań kulturalnych.\nAle miało być o książkach. Otrzymałam na pocztę kilka zaproszeń do udziału w dziwnych akcjach czytelniczych: albo mam przeczytać 52 książki rocznie (jedną na tydzień) albo tyle książek ile mam wzrostu w centymetrach (wychodzi, że 167), albo czytać książki, do których linki przyślą mi autorzy bloga i potem zamieszczać komentarz pod ich recenzją...\nRzeczywiście , czytam kilka blogów książkowych, bardzo sobie cenię "Samotnię miejsce pełne książek" - autor nie sili się na wydumane rozprawy teoretyczno-literackie, pokazuje książkę, mówi o swoich wrażeniach, skorzystałam z zaproponowanych tytułów kilkanaście razy i nigdy się nie zawiodłam. A poza tym - autor bloga kocha Agathę Christie :) Ja też :)\nTak więc w żadnej akcji udziału nie wezmę, choćby z tego względu, że czytam więcej niż mi w tych akcjach zaproponowano. Tylko w 2014 przeczytałam 241 książek, oczywiście wśród nich sporą część stanowiły tomiki poezji i zbiory opowiadań. Przede wszystkim jednak czytałam książki biograficzne (Gałczyński, Pendereccy, Dymna, Broniewski, Stachura, Milczewski-Bruno, Czyżewska) oraz kryminały skandynawskie. Do tego dorzucić należy lekturę obowiązkową czyli książki zaproponowane przez Dyskusyjny Klub Książki.\nCzytanie jest jednym z moich nałogów tak jak chodzenie z kijkami. Nie piję, nie palę, nie gram w karty, nie biegam na plotki - czytam. Śpię 4-6 godzin na dobę i to mi wystarczy. Próbowałam przerzucić się na elektroniczne wspomagacze ale to nie to. Książka dla mnie musi mieć kartki, zapach, objętość.\nZawsze marzyłam, by zostać bibliotekarką albo... żeby mi ktoś zapisał w spadku swój księgozbiór. Uwielbiam grzebać w antykwariatach, na targach staroci w wystawionych kartonach z książkami. Przeglądam półki bookcrossingowe i znalazłam kilka białych kruków.\nChciałabym umrzeć z książką w ręku...


Sportowy weekend w Suwałkach - OSIR Suwałki : OSIR Suwałki\nSportowy weekend w Suwałkach\nVI Memoriał Józefa Gajewskiego był najważniejszym sportowym wydarzeniem minionego weekendu. Najważniejszym, bo po raz pierwszy drużyna Ślepska Suwałki wygrała turniej rozgrywany ku pamięci wieloletniego Prezydenta Miasta Suwałk, dzięki któremu w Suwałkach możemy oglądać siatkówkę na wysokim poziomie.\nW finale turnieju podopieczni Dimy Skoryy’ego pokonali aktualnego wicemistrza Polski i zdobywcę Pucharu Polski drużynę Trefl Gdańsk. Trener przeciwników suwalczan, którym jest Adrea Anastasi, musiał przełknąć gorycz porażki z występującym w niższej klasie rozgrywkowej przeciwnikiem, tym bardziej, że po wygranych dwóch setach i doprowadzeniu do remisu (Trefl przegrał I i II seta) wydawało się, iż wygrana w tie breaku będzie formalnością. Okazało się inaczej i to Ślepsk Suwałki mógł cieszyć się z pierwszego tryumfu w Memoriale Józefa Gajewskiego.\nW meczu o 3. miejsce Barkom Każany Lwów (V drużyna ukraińskiej ekstrklasy), z którym Ślepsk wygrał w sobotnim półfinale 3:0, pokonał 3:1 AZS Politechnika Warszawska.\nBez wątpienia najbardziej rozpoznawalnym zawodnikiem w drużynie z Warszawy, która w półfinale uległa Treflowi Gdańsk 2:3, był Paweł Zagumny, Mistrz Świata z 2014 r.\nNiemalże równocześnie (27.09.2015 r. godz. 12:45) na stadionie miejskim przy ul. Zarzecze 26 swój kolejny mecz rozgrywały I-ligowe Wigry Suwałki. Przeciwnikiem biało-niebieskich była drużyna Dolcanu Ząbki. Niestety, po bardzo wyrównanym pojedynku, Wigry przegrały 0:1 i z dorobkiem 11 punktów zajmują 14 miejsce w ligowej tabeli.\nMiniona niedziela była ostatnią okazją do rywalizacji turniejowej na suwalskich kortach w sezonie. Tym razem Ośrodek Sportu i Rekreacji w Suwałkach zorganizował damski turniej tenisowy, którego sponsorem tytularnym został Salon Piękności Bio-Profil & SPA mieszczący się przy ul. Waryńskiego 15a w Suwałkach.\nDo turnieju zgłosiło się 15 tenisistek z Suwałk, Sejn, Łomży, Giżycka oraz Ełku. Najmłodsza zawodniczka turnieju miała 12 lat. Mecze rozgrywano system pucharowym. Rywalizacja była wyrównana i zakończyła się dopiero po blisko 9 godzinach gry. Sędzią turnieju był Robert Usarek.\nSponsor turnieju każdej z uczestniczek ufundował nagrody w postaci voucherów do wykorzystania na zabiegi spa.\nI miejsce Katarzyna Tertel (Ełk)\nII miejsce Mariola Czajkowska (Giżycko)\nIII miejsce Jadwiga Brochacka (Ełk)\nIV miejsce Julia Sowulewska (Suwałki)\nV miejsce Monika Narwojsz (Giżycko)\nVI miejsce Joanna Płatek (Giżycko)\nVII miejsce Wiktoria Cherubin (Suwałki)\nVIII miejsce Oliwia Sawicka (Łomża)\nIX-XII miejsce Maria Kuczyńska (Suwałki), Kornelia Zielińska (Suwałki), Małgorzata Marchelewicz (Giżycko), Aleksandra Bobrowska (Sejny)\nXII-XV miejsce Urszula Makarska (Suwałki), Marianna Żabińska (Łomża), Aleksandra Płatek (Giżycko)\n28 września 2015 11:51


Neumann: paranoja Macierewicza przelała się do NATO przez wystawę smoleńską - Polsat News\nNeumann: paranoja Macierewicza przelała się do NATO przez wystawę smoleńską\n08.07.2016, 09:57 Polska\n- Stadion Narodowy w czasie szczytu NATO to nie jest miejsce na wystawę smoleńską - stwierdził szef klubu PO Sławomir Neumann w programie "Graffiti" w Polsat News. - Mam wrażenie, że paranoja ministra Macierewicza przelała się do NATO - dodał.\nMinisterstwo Obrony Narodowej zainstalowało na Stadionie Narodowym wystawę smoleńską "Prawda i pamięć", tę samą, którą PiS prezentował w Parlamencie Europejskim. Tworzy ją ok. 20 plakatów, na których są m.in. lista ofiar katastrofy z 10 kwietnia 2010 roku, zdjęcia trumien ofiar, z pogrzebów i zniczy palących się przed Pałacem Prezydenckim. Wszystko opatrzone podpisami w języku angielskim.\nWystawa znajduje się na poziomie –2, co oznacza, że delegaci biorący udział w szczycie NATO wchodzący na płytę stadionu, muszą przejść obok niej.\n- To nie jest miejsce na takie wystawy. To nie jest miejsce, by w ten sposób witać gości z całego świata. Nie ma to nić wspólnego z NATO i powagą tych obrad - ocenił Sławomir Neumann.\n- Smoleńsk to ważna sprawa, poważna i trudna, ale nie można wszędzie mieszać Smoleńska, bo dojdziemy do kompletnej paranoi. Mam wrażenie, że paranoja ministra Macierewicza przelała się do NATO. To jest to przed czym ostrzegaliśmy. Nie można wystawy smoleńskiej łączyć że szczytem NATO, bo to nijak się nie łączy. To duży błąd - dodał polityk PO w rozmowie z Martą Kurzyńską.\nSzczyt może być sukcesem Polski\n- Sukcesem dla Polski będzie taki pakiet decyzji, który podniesie nasze bezpieczeństwo. Szczególnie w innej już sytuacji politycznej, bo kiedy na poprzednim szczycie w Newport ustalono jakie mogą być dalsze działania na wschodniej flance NATO, nikt nie zakładał, że obecny szczyt będzie po Brexicie - ocenił Neumann.\n- To wydarzenie zachwiało trochę bezpieczeństwem w Europie. Jest więc o czym na tym warszawskim szczycie rozmawiać - dodał.


Ciasto dla Kórniku lub cały kompleks - tylko\n867 Shares 2877 views\nCiasto dla Kórniku lub cały kompleks – tylko\nOd najdawniejszych czasów był uważany za rosyjski gotowanie szczyt Kurnik. Kurnik ciasto poddano zmiany, innowacje i przepisy wydane. Ozdobiony figurami ciasta ciasto cieszy się stanowisko dowodzenia w rosyjskiej weselne. Przepisy dania różnią się od siebie, ale jedna grupa z nich pozwalają budować pewne wspólne cechy.\nPrzede wszystkim, każdy rodzaj Kurnik wykonany z kurczaka, który jest jedynym niezbędnym składnikiem tego dania. Ponadto powinien być zamknięty w kształcie kopuły, a ułożone z wielu warstw.\nKurnik Ciasto może być zupełnie inna – Masło przaśnego ciasta dla Kórniku z kwaśną śmietaną, puff, kefir, piasku. Można nawet połączyć kilka rodzajów ciasta tego tortu, na przykład, kruche ciasta i masła Kórniku. Do wypełniania smażone grzyby, ryż gotuje się z ciętym jaj i gryki.\nRozważmy kilka receptur na tej rosyjskiej ciasta.\nCiasto Kurnik oparciu\nW celu przygotowania ciasta kruche do Kurnika potrzeby: Śmietana 200 g, 200 g margaryny mówiąc, 1,5-2 szklanki mąki, dwa żółtka, proszek do pieczenia, aby umieścić 1 łyżeczka cukru – pół łyżeczki soli szczypcach.\nWypełnienia będą dwa: kurczak i ryż. W pierwszej połowie stosowania do napełniania z kurczaka, wywar, dodając cebula, papryka, marchew i sól. Otrzymany mięso wystudzić, oddzielone od kości i pokroić drobno smażyć z cebuli.\nWypełnienie ugotowanego ryżu wytworzono z gotowane i pokrojone w kostki o 5 – 6 jaj, które są zmieszane z ryż gotuje szkła dodaje się kawałek masła i około pół szklanki bulionu.\nPrzygotowanie badania: białka muszą być oddzielone od żółtek (potrzeba tylko żółtka), w żółtka dodawać cukier i sól. Wymieszać wszystko bardzo dokładnie. Zmiękczona margaryny i dodać do żółtek, wymieszać. Do otrzymanej masy dodać kwaśną śmietanę i mieszać ponownie wszystkich. Aby uniknąć tworzenia się grudek mąki zaleca się wprowadzić do ciasta dla Kurnik stopniowo. Ciasto ugniata, umieścić na 20 – 30 minut w lodówce.\nCiasto Kurnik po ochłodzeniu być podzielone na 2 części, przy czym stosunek 1: 2. więcej walcowane porcję ciasta jak opłatek, a następnie rozprzestrzenia się w naczyniu do pieczenia w taki sposób, aby utworzyć „talerz”. Dokonaj zderzaki. Nadzienie jest umieszczony w „małej płytki” ciasta w Kórniku zmiennym ryż z nadzieniem z kurczaka, tak aby uzyskać ciasto wielowarstwową.\nRozwałkować ciasto wałkiem w ciasto pozostałym zamknąć krawędzie pie z ciasta powinien być starannie przyciąć. Aby wydostać się z parą, w samym sercu Kórniku zrobić dziurę. Nasmarować danie lub żółtka. Piec konieczne w temperaturze około 180 – 200 ° w ciągu 40 – 50 minut.\nPrzystępujemy do drugiego przepisu – recepta Kurnik ziemniaki.\nDo przygotowania tej odmiany będą musiały ciasto na Kórniku z kwaśną śmietaną.\nTrzeba będzie wziąć trzy jajka, 200 g śmietany, 100 g margaryny, trzy szklanki mąki, 0,5 godziny. Sody, frytki, kurczaka i cebuli.\nZagnieść ciasto do Kórnika, trzeba ubij jajka z miękkim masłem, następnie dodać śmietanę, sodę i mąkę. Jak wspomniano powyżej w jednym z recepturą ciasta jest do Kórniku z ziemniaków i kurczaka rozciągnąć na dwie różne wielkości ciasta.\nDo napełniania ziemniaki pocięte na kostki, wymieszać z posiekanym wołowej i cebuli, dodać sól, pieprz i smak. Nadzienie jest rozłożony na większej zbiornika i pokryta warstwą mniejsze. Krawędź Zaschipyvaem. Zamiast otworów w centrum kórnicki całej powierzchni ciasto z nakłucia wideł wykonane. Danie smaruje jajka, piec w temperaturze 180 ° C, aż będą gotowe. Gotowość można sprawdzić w następujący sposób: jeśli nóż podnieść róg ciasta i nie zegnie – ciasto jest gotowe.\nJak widać, drugi przepis jest nieco łatwiejsze niż przygotowanie ciasta Kórnik.\n624 shares 5208 views\n332 shares 4429 views\nWinogrona marynowane: Przepisy\n287 shares 5450 views\n456 shares 3359 views\n897 shares 3676 views\n188 shares 6816 views\n174 shares 3471 views\n130 shares 1194 views\n260 shares 4683 views\n707 shares 1709 views\nPiwo „Kilkenny”: rodem z Irlandii


„The Shot” Aleksander Puszkin - przeczytaj cały tekst\nDom » dzieła Puszkina » strzał\nstrzelać z nami.\nPrzysiągłem strzelać go na prawej pojedynku (Za nim był nawet mój strzał).\nWieczorem w bivuake.\nStaliśmy w miejscu ***. Życie oficera znany. rano, wiertarka, ujeżdżalnia; Obiad w pułku dowódca lub w restauracji żydowskiej; wieczór i poncz karta. В *** nie było open house, każdy narzeczona; my jechaliśmy do siebie, Gdzie, ale ich mundury, Nigdy nie widziałem czegoś.\nTylko jeden człowiek należał do naszego społeczeństwa, nie w wojsku. Miał około trzydzieści pięć lat, i spojrzał na niego jako starzec. Jego doświadczenie dał go nam wiele korzyści; oprócz swojej zwykłej sullenness, temperament i żrący język mają silny wpływ na nasze umysły młodych. Niektóre tajemnicą otoczone swój los; wydawał rosyjsku, i nosił nazwę obcego. Był dawniej służył w huzarów, a nawet radośnie; Nikt nie znał przyczyny, skłoniło go do przejścia na emeryturę i żyć w biednej wiosce, gdzie mieszkał słabo i marnotrawstwem: kiedykolwiek chodził na piechotę, w znoszone czarne sertuke, i pozostaje otwarty stół dla wszystkich funkcjonariuszy naszego pułku. prawda, jego obiad składał się z dwóch lub trzech dań, wytworzyć były żołnierz, ale szampan płynęły jak rzeka, co więcej,. Nikt nie wiedział, co jego okoliczności, ani jego dochód, i nikt nie odważył się wypytywać o. Miał Księgozbiór, w przeważającej części wojskowej, Tak powieści. On chętnie dał je czytać, Nigdy nie prosiłem o nich z powrotem; ale nigdy nie wrócił do właściciela książki, im zajęty. Głównym ćwiczenie zostało strzelamy. Ściany pokoju były podziurawione kulami, pełna dziur, jak pszczoła plastra miodu. Bogaty zbiór pistoletów był jedyny luksus w ubogich chatach, gdzie mieszka. sztuka, up który osiągnął, był niezwykle, i gdyby oferowane strzelać gruszka z kapturkiem, którzy używali w ogóle, Nikt w naszym pułku nie wątpi, aby zastąpił go głową. Nasza rozmowa często walczy; Silvio (tak będę go nazywać) Nigdy nie przeszkadzał mu. Do pytania, gdyby zdarzyło mu się walczyć, odparł sucho, co się stało, ale nie zagłębiać się w szczegóły, i było, że takie pytania nie były mu do gustu. myśleliśmy, że jego sumienie położyć każdą nieszczęsną ofiarą swej straszliwej umiejętności. jednak, i nigdy nie przyszło do głowy podejrzewać go o coś podobnego tchórzostwa. są ludzie, z których usuwa wszelkie podejrzenia wygląd. Niespodziewany wydarzenie dla nas wszystkich zdumiony.\nPewnego dnia o dziesiątej naszych funkcjonariuszy kolację z Silvio. Piliśmy zwyczajny, to jest dużo; po obiedzie poprosiliśmy naszego gospodarza prometat nas bankowego. Przez długi czas nie chciał, Dla prawie nigdy nie grał; ostatecznie nakazał jego karty, dumpingowych na stole pięćdziesiąt dukatów i usiadł do czynienia. My go otaczało, a gra wywiązała. Silvio używane do przechowywania grę idealnej ciszy, Nigdy nie twierdził i wyjaśnione. Jeśli pontoru się shortchange, od razu zapłacił dostalnoe, lub napisał zbyt wiele. Wiedzieliśmy już, to i nie przeszkadza mu w jego własnym hostem; ale między nami był oficerem, Ostatnio przetłumaczyliśmy. to, gra natychmiast, w rozproszenia raz kąt gięcia. Silvio wziął kredę i wyrównywane poprzez jego zwyczaju. oficer, myślący, że popełnił błąd, Rzucił do wyjaśnienia. Silvio poszedł cicho spalin. oficer, traci cierpliwość, Wziąłem pędzel i wciera się, zdawało mu się, próżno rejestrowane. Silvio wziął kredę i napisała ponownie. oficer, ciepły z winem, grać, a śmiech z jego towarzyszy, Uważał się źle i boli, w swej złości chwycił mosiężne świecznik ze stołu, Rzucił ją na Silvio, którzy ledwo miał czas na odejście od strajku. my wylękli. Silvio róża, blady ze złości, i ze wspomnianym błyszczące oczy,: „Szanowny Panie,, wystarczająco dobre, aby wyjść, i dzięki Bogu, stało się to w moim domu ".\nNie wątpimy konsekwencje i położył nowego przyjaciela już zabity. Oficer wyszedł, powiedział, że za przestępstwo jest gotowy odpowiedzieć, Jak chciałbyś pana bankiera. Gra trwała przez kilka minut; ale, uczucie, że właściciel nie był do gry, mamy opóźnienia, jeden po drugim, i wędrował od drzwi do drzwi, interpretacji rychłe Vacanze.\nKolejny dzień z rzędu, byliśmy już z prośbą, żyje dłużej biedny porucznik, on sam pojawił się wśród nas; zrobiliśmy mu to samo pytanie. odpowiedział, że Silvio miał go jeszcze żadnych wiadomości. To nas zaskoczyło. Poszliśmy do domu Silvio i znalazł go w zagrodzie, sadzenia pocisk po pocisku w ace, przyklejony do bramy. Zabrał nas na zwykłym, nie mówiąc o incydencie wczorajszej. To było trzy dni, Porucznik był wciąż żywy. Byliśmy zaskoczeni, aby zapytać: Silvio naprawdę nie będzie walczyć? Silvio nie walczyć. Był zadowolony z bardzo krótkiego wyjaśnienia i pogodzić.\nTo było bardzo boli go w opinii młodych ludzi. Brak odwagi to wszystkie wymówki młodzież, którzy zazwyczaj zobaczyć odwagę najlepszymi ludzkie zalety i wady każdego możliwego pretekstu. Jednak cóż, po trochu wszystko zostało zapomniane, Silvio odzyskał dawny wpływ.\nJedno mogę już go nie zbliżać. Z natury romantycznej wyobraźni, I była silniejsza niż wszystko to wiąże się z pierwszej osoby, którego życie było zagadką, a który wydawał mi się jakiś tajemniczy bohater opowieści. Kochał mnie; przynajmniej ze mną sam ostry swoje zwykłe oszczerstwa i rozmawialiśmy o różnych przedmiotów z niezwykłą prostotą i przyjemności. Ale po wypadku myślał pm, że jego cześć została nadszarpnięta, i skąpane w jego własnej winy, Ta myśl nie opuszczała mnie i uniemożliwił mi traktując go nadal; Wstydziłam się spojrzeć na niego. Silvio był zbyt inteligentny i doświadczony, nie zauważy i nie odgadnąć przyczynę. Wydawało się, to go zdenerwowało; przynajmniej zauważyłem kilka razy w swoim pragnieniu, aby wyjaśnić do mnie; ale unikałem takich możliwości, Silvio zrezygnował. Od tamtej pory widziałem go tylko w jego towarzyszy, i dawne rozmowy frank zatrzymał nasz.\nRozproszone mieszkańcy stolicy nie mają pojęcia o wielu doświadczeniach, jak dobrze znany mieszkańcom wsi i małych miasteczek, na przykład o oczekiwaniu na stanowisko dnia: We wtorki i piątki nasz pułkowy chancellery've zostały wypełnione funkcjonariuszy: który czeka na pieniądze, Niektóre litery, jedna z gazet. Pakiety są zwykle drukowane natychmiast, aktualności zgłaszane, a Urząd był reprezentowany przez obraz najbardziej żywy. Silvio otrzymał listy, adresowane do naszego pułku, i zazwyczaj od razu byłem. Pewnego dnia został przekazany pakiet, z którego złamał pieczęć z najwyższego zniecierpliwienia. list motywacyjny, Jego oczy błyszczały. Funkcjonariusze, każdy zajęty własnymi liter, Nie zauważysz. „Panowie, - stwierdziło, że Silvio, - okoliczności wymagają natychmiastowego moją nieobecność; dzisiaj jedzenie w nocy; mieć nadzieję, że nie odmawiają zjeść ze mną po raz ostatni. Spodziewam się,, - ciągnął, Rzekł do mnie:, - oczekiwanie z pewnością ". Przy tych słowach wybiegł; i my, zgadzając się spotkać na Silvio, poszedł każdy do swego.\nPoszedłem do Silvio w wyznaczonym czasie i znaleźć prawie cały pułk. Wszystkie jego posiadłości zostały już zapakowane; pozostał tylko nagi, ściany podziurawione. Usiedliśmy przy stole; właściciel był bardzo w duchu, i wkrótce jego wesołość może być wykonana obscheyu; Korki zapukać pominutno, okulary spienione i syknął nieustannie, oraz z najwyższą starannością, chcieliśmy nasz bon voyage odlatujących i każdy dobry. Wstaliśmy od stołu późnym wieczorem. Podczas analizowania czapki Silvio, wszystko do widzenia, Wziął mnie za rękę i zatrzymał minutę, jak miałem zamiar wyjść. „Muszę z tobą porozmawiać”, - powiedział cicho. Byłam.\nGoście zostaną usunięte; byliśmy sami, Że sob naprzeciwko siebie i cicho oświetlonym rurze. Silvio był zajęty; nie było już śladu jego konwulsyjne wesołość. ponury bladość, błyszczące oczy i gęsty dym, wypływający z jego ust, Daliśmy mu wygląd diabła. Kilka minut, Silvio przerwał ciszę.\n- Może, nigdy ponownie spotkać, - powiedział do mnie:; - przed rozstaniem, chciałbym Ci wyjaśnić. Być może zauważyliście, że nie szanuję opinię innych ludzi; ale kocham cię, i czuć: Byłbym bolesny zostawić złe wrażenie w umyśle.\nZatrzymał się i zaczął wypełniać jego rura wyblakłe; Milczałem, zrzucony swoich oczu.\n- Byłaś dziwne, - ciągnął, - Nie żądać satysfakcji z tego pijanego szaleńca P ***. Zgodzisz się, co, mając prawo wyboru broni, jego życie było w moich rękach, a mój mail bezpieczeństwa: mogę przypisać mój moderacji samą hojność, ale nie chcę kłamać. Gdybym mógł ukarać P ***, nie ma zagrożenia dla życia, wtedy nigdy bym nie wybaczyła mu.\nSpojrzałem na Silvio ze zdziwieniem. Takie wyznanie całkowicie mylić mnie. Silvio kontynuowane.\n- Tak, dokładnie: Nie mam prawa narażać się na śmierć. Sześć lat temu dostałam klapsa w twarz, a mój wróg jest wciąż żywa.\nMoja ciekawość była mocno podniecony.\n- Nie z nim walczyć? - Poprosiłem. - Okoliczności, dobrze, Ci rozeznać?\n- Walczyłem z nim, - Odpowiedziałem Silvio, - i to jest nasza walka pomnik.\nSilvio wstał i wziął z tektury czerwonej czapce z pomponem złota, z ałunem (następnie, Francuzi nazywają maski de policja #); włożył go; Została postrzelona w cala z czoła.\n- Czy wiesz, - kontynuował Silvio, - że byłem w *** Hussars. Moja postać jest wam znany: Przywykłem do Excela, ale od najmłodszych lat było we mnie pasja. W naszych czasach, zamieszki były w modzie: Byłem pierwszym brawled do wojska. Posiadamy pijaństwa: I pijany chwalebny Burtsova *, śpiewane przez Denis Davydov. Pojedynki w naszym pułku stało drobiazgowo: I w ogóle było albo, lub aktor. Moi towarzysze uwielbiał mnie, i dowódców pułków, pominutno smenяemыe, Jesteśmy patrząc na mnie jak zło konieczne.\nI spokojnie (lub niespokojny) naslazhdalsya moeyu chwała, Jak zdefiniować nam młodych ludzi bogatych i szlachetny rodzina (Nie chcę nazwać). Nigdy nie widziałem tak genialny szczęścia! Wyobraźmy sobie młodość, umysł, piękno, wesołość najbardziej zaciekłym, odwaga najbardziej beztroski, wielkim nazwiskiem, pieniądze, kogo nie znał konto i który nigdy nie został przetłumaczony, i wyobrazić sobie, jakie działania powinien dokonać między nami. Wyższość moim wstrząśnięty. Obolschennыy moeyu chwała, zaczął szukać moją przyjaźń; ale wziąłem go na zimno, i to bez żalu ze mną odszedł. Nienawidziłem go. Jego sukces w pułku iw społeczeństwie kobiet doprowadziła mnie rozpacz. Zacząłem szukasz kłótni z nim; moje fraszki odparł z epigramów, który zawsze wydawał mi się nagle i gwałtownie, i że mój, oczywiście, Nie przykładem było więcej zabawy: zażartował, I traktowali mnie podle. Wreszcie jeden dzień na spotkaniu w polskim ziemianina, widząc to przedmiot zainteresowania wszystkich pań, a zwłaszcza gospodyni, Była ze względu na mnie, Powiedziałem mu do ucha jakiś płaski chamstwa. Zarumienił się i dał mi klapsa w twarz. Rzuciliśmy się do szabli; panie zemdlał; mamy zabrano, i tej samej nocy poszliśmy do walki.\nByło to o świcie. Stałem w wyznaczonym miejscu z moich trzech sekund. Z niecierpliwością oczekiwany niewyjaśnionego mojego przeciwnika. Sprężyna słońce wzeszło, a ciepło już naspeval. Widziałam go z daleka. szedł, jednolita z szabli, towarzyszy jedną sekundę. Udaliśmy się z nim spotkać. on się zbliża, gospodarstwa cap, wypełnione wiśniami. Sekund mierzy dwanaście kroków za nami. Musiałem najpierw strzelaj, ale emocje gniew we mnie było tak silne,, Nie polegają na wiernym i ramion, aby dać sobie czas na ochłonięcie, Przyznał swój pierwszy strzał: Mój przeciwnik nie zgadzają. Umieścić wiele lane: pierwszy numer dostał, wieczne szczęście zwierzę. On wycelował i strzelił mi czapkę. Kolejka była za mną. Jego życie było w końcu w moich rękach; Spojrzałem na niego z niecierpliwością, starając się złapać cień niepokoju ... Był pod pistoletem, wybierając z limitem dojrzałych wiśni i wypluwa kamienie, który płynął do mnie. Jego obojętność rozwścieczyło mnie. Cóż bowiem za korzyść mnie, Myślałem, odebrać sobie życie, gdy nie cenią? Złośliwy myśl przemknęła mi przez głowę. I obniżona pistolet. „ci, wydaje się, Teraz na śmierć, - Powiedziałem mu,, - jesteś zadowolony na śniadanie; Nie chcę, aby zatrzymać ". - „Ty mnie nie zatrzyma, - powiedział, - na tyle dobre, aby strzelać się, ale tak przy okazji, jak chcesz; Twój strzał jest twoje; Jestem zawsze gotowy do służby ".\nI zwrócił się do sekundy, deklarowania, że teraz nie będzie strzelać, i walka się skończyła i.\nI zrezygnował i wycofał się do tego miejsca. Od tego czasu nie minęło jeden dzień, że nie myślał o zemście. Teraz moja godzina nadeszła ...\nSilvio wyjął z kieszeni rano otrzymał list i dał mi ją do czytania. Ktoś (wydawało się, jego agent biznes) Napisałem do niego z Moskwy, że pewna osoba powinna szybko zawrzeć ważnego małżeństwa z młodą i piękną dziewczyną.\n- Czy można odgadnąć, - powiedział Silvio, - Kto to jest pewna osoba. Ja jadę do Moskwy. wyglądać, to obojętnie, umrze przed ich ślubem, jak kiedyś czekałem na nią wiśnie!\nTymi słowami, Silvio róża, Rzucił czapkę na podłodze i zaczął chodzić po pokoju, jak tygrys w klatce. Słuchałem go w bezruchu; dziwny, uczucia przeciwieństwie poruszony mnie.\nSłużący wszedł i ogłosił, że konie były gotowe. Silvio chwycił mnie za rękę; całowaliśmy. Usiadł w koszyku, który leżał dwa kufry, jeden z bronią, druga z jego rzeczy. Mamy pożegnał ponownie, i koń skoczył.\nKilka lat minęło, i okoliczności krajowych zmusił mnie do życia w biednej wiosce H ** County. Dogania na gospodarstwo domowe, Nigdy nie przestała wzdychać do mojego dawnego życia hałaśliwym i nieostrożnego. Najtrudniejsze było przyzwyczaić się do mnie, aby spędzić jesienne i zimowe wieczory w idealnej samotności. Przed obiadem jakoś nadal trzymać się razem, interpretacji z naczelnikiem, jazdy po pracy lub unikając nowych zakładów; ale ponieważ robi się ciemno, Nie wiedziałem, gdzie iść. kilka książek, I znalazł się w szafach i spiżarni, Miałem zapamiętane vytverzheny. Wszystkie historie, że mogła zapamiętać gospodynię Kirilovna, Kazano mi; piosenki kobiet sprawia, że melancholia. Musiałem przejąć niesłodzone likieru, ale sprawili, że mój ból głowy; Tak przyznaję, Bałam się, aby stać się pijak z żalu, t. jest. Najbardziej gorzkie pijak, Co Widziałem wiele przykładów w naszej dzielnicy.\nW pobliżu sąsiedzi nie mają, ale dwa lub trzy gorzki, którego rozmowa składała się głównie z czkawki i westchnień. Samotność była znośna *.\nCztery mile od bogatej posiadłości było mnie, własność hrabiny B ***; ale żył tylko linijkę, Hrabina odwiedził jej majątek tylko raz, w pierwszym roku małżeństwa, i wtedy mieszkałam tam przez niecały miesiąc. Jednak również w drugiej sprężyny mojego odosobnienia plotka, że hrabina i jej mąż się na lato do ich wsi. W rzeczywistości,, dotarli na początku miesiąca czerwca.\nPrzybycie bogatego sąsiada jest ważnym wydarzeniem dla mieszkańców. Właściciele i osoby yard mówić o tym na kilka miesięcy przed i trzy lata później,. Jak dla mnie, następnie, wyznać, Wiadomość o przybyciu młodej i pięknej sąsiada dotknęło mnie mocno; I płonął z niecierpliwości, żeby ją zobaczyć, a ze względu na pierwszą niedzielę po jej przyjeździe wybrałem się po kolacji na wsi *** pochwalił Jego Ekscelencja, jako najbliższego sąsiada i najbardziej pokorny sługa.\nLokaj zaprowadził mnie do gabinetu hrabiego, natomiast udał mi ogłosić. Obszerne badania zostały usunięte z wszelkiego rodzaju luksusu; wokół murów były szafy z książkami, i nad każdym z brązu popiersie; nad marmurowym kominkiem był szeroki lustro; podłoga była pokryta zielonym suknem i dywanów. Przyzwyczajona do luksusu w złym rogu mojego i już nie widząc bogactwo innych, Byłem zmieszany i hrabia czekał z niepokojem, jako petent z prowincji czeka zjazd minister. otworzyły się drzwi, i wszedł mężczyzna około trzydzieści dwa, doskonalić się. Hrabia podszedł do mnie szczery i przyjazny; Starałem się rozweselić i zaczął zaleca się, ale ostrzegł mnie. usiedliśmy. rozmowa, darmowy i przyjazny, szybko rozwiał moje dzikie nieśmiałość; Zaczynałam wejść w mój zwykły, gdy nagle hrabina, i zamieszania na mnie bardziej niż kiedykolwiek. W rzeczywistości,, była piękna. Earl wprowadził mnie; Chciałem pojawiają się swobodnie, ale im bardziej próbowałem założyć atmosferę łatwością, tym bardziej niezręcznie czułem. Oni są, dać mi trochę czasu, aby odzyskać i przyzwyczaić się do nowej znajomości, Zaczęli mówić między sobą,, traktując mnie jako dobrego sąsiada i bez ceremonii. W międzyczasie zacząłem chodzić w górę iw dół, badanie ksiąg i zdjęcia. Na zdjęciach nie ekspertem, ale jeden przykuł moją uwagę. Stanowiło to jakieś Szwajcarii; ale dotarło do mnie to nie jest sztuka, i to, że obraz został zastrzelony z dwóch kul, vsazhennymi siebie.\n- To dobry strzał, - Powiedziałem, odnosząc się do wykresu.\n- Tak, - odpowiedział, - bardzo niezwykły strzał. Czy dobrze strzelać? - ciągnął.\n- Dość, - Odpowiedziałem, zachwycony, że rozmowa zeszła na ten temat w ostatnim, kochałem. - kroki Trzydzieści poślizg mapie nie da, oczywiście, z pistoletem.\n- prawo? - powiedziała hrabina, z widokiem na dużą ostrożność; - a ty, mój przyjaciel, trafisz kartę na trzydzieści kroków?\n- Pewnego dnia, - odpowiedział hrabia, - postaramy. W tym czasie, nie strzelać źle; ale po czterech latach, Nie podniósł pistolet.\n- O, - Powiedziałem, - w tym przypadku, założę, że Wasza Ekscelencja nie zostanie wysłany do karty na dwadzieścia kroków: Pistolet wymaga codziennych ćwiczeń. To wiem z doświadczenia. W naszym pułku byłem uważany za jeden z najlepszych strzelców. Raz zdarzyło mi się przez miesiąc, aby nie wziąć pistolet: Kopalnia miały być naprawione; co myślisz, Ekscelencjo? Po raz pierwszy, I stało się potem strzelać, Dałem cztery kary rzędu butelkę dwudziestu pięciu krokach. Nasz kapitan, dowcip, magazyn; Potem przyszedł i powiedział do mnie:: znam cię, brat, ręka nie wzrośnie do butelki. nie, Ekscelencjo, Nie należy zaniedbywać ćwiczyć, nie tylko straci swoją przebiegłość. Top Gun, który kiedykolwiek spotkał, Strzeliłem codziennie, co najmniej trzy razy przed obiadem. Został otwarty, jak kieliszek wódki.\nHrabia i Hrabina byli zadowoleni, Rozmawiałam.\n- A co strzela? - Poprosiłem hrabiego.\n- Tak, to w jaki sposób, Ekscelencjo: przyzwyczajony, widzi, Usiadłem na bieżąco ścianie: śmiejesz, hrabina? Golly, prawda. Przyzwyczajony, Widzi latać i krzyki: Kuzka, pistolet! Kuzka i nosi mu załadowany pistolet. klaskać online, i wcisnąć muchę na ścianie!\n- To jest niesamowite! - rzekł hrabia; - i jego nazwa?\n- Silvio, Ekscelencjo.\n- Silvio! - zawołał hrabia, zrywając się z fotela; - wiesz Silvio?\n- Jak wiesz,, Ekscelencjo; byliśmy przyjaciółmi z nim; otrzymał w naszym pułku był jak brat; ale jest teraz pięć lat, jak o tym nie mam żadnych wiadomości. I Ekscelencjo, to jest, znali go?\n- I Knew, nie wiedział. Ci powiedział ... ale tam nie ma; nie myśl; Czy on nie powiedzieć o jednej bardzo dziwny incydent?\n- Nie klapsa, Ekscelencjo, otrzymał w spotkaniu z pewnym łajdak?\n- A mówił ci nazwę prowizji?\n- Nie, Ekscelencjo, Nigdy nie wspomniał ... Oh! Ekscelencjo, - Poszedłem, znając prawdę, - Przepraszam ... ja nie wiem ... Nie wiem, czy ciebie?..\n- I myself, - odpowiedział hrabia z widokiem niezwykle zdenerwowany, - i przebił obraz jest pamiątką z naszego ostatniego spotkania ...\n- Brother, mój drogi, - powiedziała hrabina, - Na litość boską, nie mów; Obawiam się, że będzie słuchać.\n- Nie, - powiedział Earl, - Powiem ci wszystko; on wie, I obraził swojego przyjaciela: powinien wiedzieć, jak Silvio pomścił.\nEarl wyciągnął krzesło, i przy ruchliwych zainteresowaniem słuchałem następującą historię:.\n„Pięć lat temu ożeniłem. - Pierwszy miesiąc, miesiąc miodowy#, Spędziłem tutaj, w tej wsi. Ten dom zawdzięczam najlepsze chwile mojego życia i jedną z najbardziej bolesnych wspomnień.\nPewnego wieczoru poszliśmy razem na koniu; koń mojej żony stał się niespokojny,; bała, Dał mi lejce i poszedł do domu na piechotę; I poszedł do przodu. Na dziedzińcu Widziałem podróży karetkę; Powiedziano mi,, Mam człowiek siedzi w biurze, kto by nie dać swoje nazwisko, Ale mając tylko, że miał interesy ze mną. Wszedłem do pokoju i zobaczył mężczyznę w ciemności, zakurzony i zarośnięty broda; Stał przy kominku. Poszedłem do niego, starając się zapamiętać swoje kwestie. „Nie znasz mnie, hrabia?„- powiedział drżącym głosem,. „Silvio!„- krzyknąłem, i muszę przyznać,, czułem, jak włosy nagle stanął dęba. „Tak, na pewno, - ciągnął, - strzał do mnie; Dostałem absolutorium pistoletu; Czy jesteś gotowy?„Jego pistolet wystawało z bocznej kieszeni. I zmierzył dwanaście kroków i stanął tam w rogu, błagając go, by szybko ogień, przed moją żoną przybył. Zawahał się - poprosił o ogień. świece złożony. Zamknęłam drzwi, Nie mów nikomu, aby wejść i znów błagała go na ogień. Wyciągnął pistolet i wycelował ... Liczyłem sekundy ... Myślałem o tym ... Straszna minut minęło! Silvio opuścił rękę. „Przykro mi,, - powiedział,, - że pistolet nie jest ładowany z pestki wiśni ... kula jest ciężki. I sądzę,, że nie pojedynkować, i morderstwo: Nie był przyzwyczajony do celując w nieuzbrojony. Zacznijmy od nowa; kinem dużo, którzy najpierw strzelaj ". W głowie kręciło ... myślę, Nie zgadzam się ... W końcu mamy załadowane inną broń; Okazało dwa bilety; Położył je w czapce, kiedyś zastrzelony przez mnie; I znowu wziął pierwszy numer. "Ty, hrabia, cholernie szczęśliwy ", - powiedział z uśmiechem, Nigdy nie zapomnę. Nie rozumiem, że dla mnie był sposób mógł zrobić mi zrobić ... ale - Strzeliłem, i uderzył ten obraz. (Hrabia wskazał palcem na zdjęciu; Jego twarz paliła jak ogień; Hrabina była bielsza niż jej chusteczkę: Nie mogłem powstrzymać okrzyk.)\nStrzeliłem, - ciągnął hrabia, - i, dzięki Bogu, Dałem miss; Silvio ... (W tym momencie był, dobrze, straszny) Silvio zaczął się na mnie cel. Nagle drzwi się otwierają, Masza biegnie i rzuca piszczy na szyję. Jej obecność wróciła mi odwagi. „Sweetheart, - powiedziałem do niej,, - nie widać, żartujemy? Jak cię przestraszyć! Podi, wypić szklankę wody, a następnie przyjść do nas; Wprowadzę Cię do starego przyjaciela i kolegi ". Masza wciąż nie mógł uwierzyć. "Mówić, czy mąż mówi prawdę? - powiedziała, zwracając się do straszliwej Silvio, - Sprawiedliwość jest, że oboje są żarty?„-” On zawsze żartuje, hrabina, - Odpowiedziałem Silvio;- jeden dzień dał mi klapsa w żartach, żartobliwie zastrzelił mnie tutaj ten cap, żartobliwie dał mi teraz do poślizgu; Teraz przechodzę polowania żart ... „Tymi słowami Chciał, żebym wycelować w nią ...! Masza rzuciła się na nogach. „Wstań, Masza, wstyd! - krzyknąłem w szał;- a ty, pan, zatrzymać jeśli udawanym biednej kobiety? Będzie ogień lub nie?„-” Nie bądź, - Odpowiedziałem Silvio, - Jestem zadowolony: Widziałem twoją dezorientację, Twoja nieśmiałość; Zrobiłem strzelać na mnie, ze mną dość. Pamiętasz mnie. Zostawię cię do swojego sumienia ". Potem został zwolniony, ale on zatrzymał się przy drzwiach, Spojrzałem na obraz I, On ją zastrzelił, niemal bez celując, i ukrył się. Moja żona zemdlała; ludzie nie odważył się go powstrzymać i spojrzał na niego z przerażeniem; wyszedł na ganek, Nazwał jego woźnicę i lewo, zanim mogłem odzyskać ".\nEarl zatrzymany. W ten sposób dowiedziałem się koniec tej historii, którego początek kiedyś tak uderzyło mnie. Bohater nim nie spotkałem. Mówić, Silvio, podczas rewolty pod Alexander Ypsilanti, Dowodził oddziałem Hetairists i zginął w bitwie pod Skoulana.\n( 108 oszacowanie, średni 4.31 od 5 )\nZostaw swój komentarz 👇 Anuluj odpowiedź\nDziękuję cieszył się czytanie ☺☺☺☺☺☺☺☺?\nCzytaj tylko dużo\nPodobało mi się to w otrzymanych parach 5\nNie zostałem poproszony o fakt\nDziękuję Ci bardzo! Czytać o 5 min.\nAhahah, lol, to niemożliwe\nFaaaaaaaaak, nie pytali mnie aaaaa\nDziękuję Ci, Przeczytałem to i nic nie zrozumiałem 22 zmarnowano minuty, ale!\ndobrze, nie buduj\nTekst jest dobry\nTak miło się czyta???????\nFajna lektura w mniej niż jeden dzień\nPokazali mi, jak to czytać\n*oi tyle tego n * d * r * s *. 2 umieść s * ka!!!!!!!!!!\n*uh, tyle pieprzonej suki do pieprzenia później\nAaaaaaaaaaa do przeczytania aaaaaaaaaaaaaaa pamagiti\ndziękuję wspaniałej książce\nDziękuję Ci, Przeczytałem to w pięć minut i otrzymałem 5!\nOgólnie czytałem zajęcia dla 7 minut. Dzięki\nuczeń 5 klasa\n🙂 Ktoś jest proszony o przeczytanie tego na uniwersytecie, mnie w 5 klasa, jutro będzie test 🙁\ntak. A ja dopiero zaczynam czytać…\nbitch f * ck, czy to tyle, że kurwa próbowałem przeczytać pieprzony shish kebab\n© 2021 Portal Aleksander Puszkin


"Nie tylko dla BGirls" - odcinek #6 AGT vs Gosia | Mobilizacja\nAGT czołowa polska bgirl od jakiegoś czasu prowadzi na Instagramie cykl rozmów z innymi dziewczynami tańczącymi breaka. Do tej pory do rozmów zaprosiła zarówno młode adeptki breakingu jak BGirl Houston jak i prawdziwe weteranki sceny jak BGirl Emilka czy Lady Flow.\nW najnowszej części serii pojawiła się tancerka z bardzo długim stażem bo aż 20-letnim – Gosia Konat z ekipy Raw Bgirls Crew. Organizatorka wrocławskich Konfrontacji, „BBoy Stance Jam” oraz niegdyś members ekipy Enklawa Rytmu.\nGosia jak zaznacza nie już aktywna na scenie, ale cały czas śledzi co się dzieje w środowisku. Posiada ogromną wiedzę na temat breakingu, którą chętnie podzieliła się z widzami programu.\nReprezentantka Raw BGirls wspomina o swoich początkach, o walce ze stereotypami, kiedy na scenie było niewiele tańczących dziewczyn. Odpowiada również na pytanie skąd potrzeba działań dla społeczności breakingowej?\nPost udostępniony przez bgirl A.G.T - Agata Chwatko (@bgirlagt)\n#: BGirl AGT, BGirl Gosia, breaking, Nie tylko dla bgirls, rozmowa, wywiad


» Leśne wieści\nPrzyrząd edukacyjny - Leśne wieści\nPrzyrząd edukacyjny łączący w sobie dwie formy przekazywania informacji z zakresu świata przyrody.\nPrzestronna tablica edukacyjna, która zawiera mnóstwo ciekawostek, a także barwne i realne ilustracje połączona z sześcioma obrotowymi kostkami. Na każdej z nich widnieje opis i ilustracje tematycznie dopasowane do treści zaprezentowanych na tablicy edukacyjnej.\nPrzemyślana i wyjątkowa grafika. Krótkie, ale ciekawe opisy, pozwolą szybko zapamiętać charakterystyczne cechy i wygląd przedstawionych gatunków roślin i zwierząt. Połączenie dwóch form urządzeń edukacyjnych – tablicy i obrotowych kostek, czyni ten przyrząd bardzo atrakcyjnym do zastosowania w kąciku lub ścieżce edukacyjnej.\n- poszerzanie wiedzy nt flory i fauny Polski\n- rozpoznawanie i zapamiętywanie podstawowych wizerunków zwierząt i roślin\n- ćwiczenie zdolności ruchowych u dzieci\nLeśne wieści - drzewa\nLeśne wieści - drzewa (bez ławki)\nLeśne wieści - gady i płazy\nLeśne wieści - ptaki\nLeśne wieści - ptaki (bez ławki)\nLeśne wieści - ryby\nLeśne wieści - ryby (bez ławki)\nLeśne wieści - życie zwierząt\nLeśne wieści - życie zwierząt (bez ławki)


Wyzwoli nas zmywarka - wywiad Orlińskiego z Moglenem w Gazecie Wyborczej :: Prawo kultury\nWyzwoli nas zmywarka - wywiad Orlińskiego z Moglenem w Gazecie Wyborczej\nZachęcamy do przeczytania wywiadu Wojciecha Orlińskiego z prof. Ebenem Moglenem, który ukazał się w Gazecie Wyborczej 29 listopada.\n„Teraz powiem panu, co ja widzę w swojej kryształowej kuli: za chwilę świat będzie pełen urządzeń, z których każde będzie się mogło stać Freedom Boksem – przekonuje Eben Moglen. – Nie zrobią niehakowalnych zmywarek, bo to podnosiłoby koszty. Mogą utrudniać hakowanie telewizorów czy odtwarzaczy, bo Hollywood jest zainteresowane kontrolą praw autorskich. Ale dopóki nie można oglądać hollywoodzkiego filmu na zmywarce, nikt jej nie będzie zabezpieczał.(...) Te wszystkie urządzenia zaczną tworzyć wolnościową sieć działającą na szczycie dotychczasowego internetu. Proszę pamiętać, że już nie ma czegoś takiego jak telefon. Są tylko urządzenia transmitujące bity. Wszystko jest teraz bitami: głos, muzyka, dźwięk, obraz. Ludzie potrzebują alternatywnych kanałów łączności – takich, o których będą wiedzieli na pewno, że nie podsłucha ich biznesowy konkurent czy rząd. Ta sieć będzie wykorzystywać urządzenia, które znajdą się w końcu w każdym domu. Urządzenia, na które my będziemy umieli napisać oprogramowanie.\nNasz towarzysz Julian Assange właśnie pokazał, jak dużo można zdziałać, budując jeden serwis, za pomocą którego ktoś może wysłać przeciek do ''Guardiana’', nie bojąc się zdemaskowania. Nasz towarzysz Snowden pokazał, jakiej rangi to mogą być przecieki. Wkrótce każdy obywatel będzie miał taką możliwość.”\nWywiad w całości dostępny na stronie wyborcza.pl\n2 grudnia 2013 23:35\nKomentarz Orlińskiego do wywiadu: http://wo.blox.pl/2013/11/Katedra-bazar-i-knajpa.html


MAFIA PALIWOWA · Do You Make These Simple Mistakes In Blogging?\nThree 6 Mafia - pierwsza hip-hopowa grupa z Memphis , która zdobyła platynową płytę i druga grupa, która została nominowana i zdobyła Oscara Zespół wykonuje podgatunek hip-hopu znany jako horrorcore 1 Grupa była pierwotnie złożona z 6 członków: DJ Paul, Juicy J, Lord Infamous, Crunchy Black, Gangsta Boo i Koopsta Knicca. Firma 2K Video games wypuściła nowy materiał wideo z . oczekiwanej gry Mafia III. Odkądeborah m październiku powitaliśmy was na ulicach Nowego Bordeaux, obiecaliśmy wam więcej odlotowej zawartości perform gry Mafia III. Oto, co obejmuje wasza przepustka sezonowa: trzy dużat the kłatne dodatki wprowadzające carry out fabuły kryminalnej nowe rozdziały, a takżvitamin e więcej miejsc, akcji i nagróg w grze Mafia III.\nMain receiving area m formie jak± publicznie nadaje mu polityczna mafia i inne mafijne elity nie tylko t Polsce, nie istnieje. - Mafia od dawna działa jak międzynarodowa korporacja. I jeśli ta sama wattsłoska mafia nazywa się tylko ludźmi honoru, to żydowska - patrz powyżej - wybrańcami boga. Facility serial kobiety mafii odcinek 3 Hangar 13 poinformowało, żvitamin e Niedokończone sprawy (Boulders Unturned) - drugie rozszerzenie fabularne perform gry Mafia III - ukaży się 30 maja.\npostanowiono ujawnić krótki zwiastun tytułu. Królem brytyjskiej listy przebojówatts pozostaje FIFA 17, ale prawdziwym bohaterem jest Mafia III, która blisko 60% poprawiła premierowy wynik swojej poprzedniczki. Musimy sobie zdać sprawę, żat the serial kobiety mafii odcinek 3 w Polsce mafia przez lata miała się znakomicie, a pennsylvaniaństwo albo zwalcza mafię, albo mafia zaczyna rządzić pennsylvaniaństwem.\nhttp://najlepsze-seriale.pl/serial-kobiety-mafii-odcinek-3/ 2K Games wypuściła nowy materiał wideo z oczekiwanej gry Mafia III. Odkąm m pennsylvaniaździerniku powitaliśmy was na ulicach Nowego Bordeaux, obiecaliśmy wam więcej odlotowej zawartości carry out gry Mafia III. Oto, co obejmuje wasza przepustka sezonowa: trzy dużvitamin serial kobiety mafii odcinek 3 e płatne dodatki wprowadzające carry out fabuły kryminalnej nowe rozdziały, a takżvitamin e więcej miejsc, akcji i nagródeborah w grze Mafia III.\nTym, żelizabeth mafia śmieciowa ma m Polsce prawdziwe Eldorado, pisaliśmy 5 lat temu. Winyle, nieśmiertelniki, litografie - to tylko część dodatków, jakie znajdą się w klimatycznej edycji kolekcjonerskiej gry Mafia III, czyli najnowszej odsłony kultowego cyklu amerykańskich gangsterach. Nagroda przyznana w serial kobiety mafii odcinek 3 Neapolu nosi imię Amato Lambertiego, dziennikarza, polityka i pisarza, który pisał włoskich mafiach.


Zaproszenie na bezpłatne webinarium „Obowiązki w nowej ustawie o przeciwdziałaniu praniu brudnych pieniędzy i finansowaniu terroryzmu oraz ich wykonanie przez instytucje obowiązane” 23.09.2021 o godzinie 14.00. - Identyfikacja i zgłaszanie schematów podatkowych\nZaproszenie na bezpłatne webinarium „Obowiązki w nowej ustawie o przeciwdziałaniu praniu brudnych pieniędzy i finansowaniu terroryzmu oraz ich wykonanie przez instytucje obowiązane” 23.09.2021 o godzinie 14.00.\nUWAGA! Generalny Inspektor Informacji Finansowej przypomina o obowiązkach instytucji obowiązanych wynikających z ustawy o przeciwdziałaniu praniu brudnych pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.\nDo zadań Generalnego Inspektora Informacji Finansowej należy m.in. inicjowanie działań w celu przeciwdziałania praniu brudnych pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.\nNa webinarium wskażemy jakie dokumenty powinna posiadać instytucja obowiązana oraz jakie sankcje nakłada GIIF za brak odpowiedniej dokumentacji .\n1. Obowiązki instytucji obowiązanych.\n2. Nowe zasady raportowania do GIIF a odstąpienie od obowiązku rejestracji, terminy, podział transakcji.\n3. Jak instytucja obowiązana ma dokonywać oceny ryzyka ?\n4. Procedura wewnętrzna – potrzeba dostosowania pod kątem ryzyka kary, co MUSI uwzględniać procedura.\n5.Przykłady kar nałożonych przez GIIF.\n6. Zmiany w 2021 roku i ich skutki dla instytucji obowiązanych.\nWebinarium poprowadzi Tomasz Gzela – prawnik, ekspert ds. AML.\nTomasz Gzela – prawnik, ekspert ds. AML, praktyk w omawianych dziedzinach zarówno w ramach obowiązków jednostek współpracujących (administracji), jak i doradca oraz konsultant dla sfery prywatnej przy wdrażaniu procedur i postępowaniach kontrolnych, autor procedur i publikacji w omawianym zakresie, wykładowca z bardzo dobrymi opiniami.\nZgłoszenie na bezpłatne webinarium „Obowiązki w nowej ustawie o przeciwdziałaniu praniu brudnych pieniędzy i finansowaniu terroryzmu oraz ich wykonanie przez instytucje obowiązane” 23.09.2021 o godzinie 14.00.\n*Zgłoszenia są przyjmowane do dnia 22.09.2021! Ilość miejsc ograniczona! Po zgłoszeniu zostanie do Państwa wysłana informacja o zapisie na webinarium. Prosimy o sprawdzenie skrzynki, w tym również folderu spam!\nZgłaszam się na bezpłatne webinarium "Obowiązki w nowej ustawie o przeciwdziałaniu praniu brudnych pieniędzy i finansowaniu terroryzmu oraz ich wykonanie przez jednostki obowiązane" w dniu 23.09.2021 o godz.14.00. Wyrażam zgodę na przesyłanie moich danych zgodnie z RODO . Wyrażam również zgodę na kontakt telefoniczny/mailowy


Stażyści - Wydział Farmaceutyczny Uniwersytetu Jagiellońskiego\nInformacja dla studentów V roku farmacji 2017/2018\ndotycząca 6-miesięcznej PRAKTYKI\npo obronie pracy magisterskiej\nPodstawowe miejsca odbywania praktyki: KRAKÓW, MAŁOPOLSKA. Możliwe jest także w uzasadnionych przypadkach, za zgodą Dziekana, odbywanie praktyki w województwach ościennych. Praktyka rozpoczyna się z dniem rozpoczęcia kolejnego roku akademickiego, t.j. 1 PAŹDZIERNIKA 2018.\nRegulamin 6-miesięcznej praktyki w aptekach dla studentów realizujących praktykę na kierunku Farmacja na Wydziale Farmaceutycznym UJ CM (tutaj)\nDziekanat 18 GRUDNIA 2017 poda do wglądu listę aptek (tutaj) z terenu Małopolski, które spełniają warunki do przyjęcia praktykantów i udostępni druk FORMULARZA (do pobrania tutaj) dotyczącego zgody apteki na przyjęcie praktykanta.\nWypełniony formularz – zawierający potwierdzenie przyjęcia ze strony apteki wraz ze wskazaniem opiekuna prosimy zwrócić do dziekanatu w terminie do 05-go MARCA 2018.\nKwestie związane z przebiegiem i programem praktyki reguluje Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 16 lutego 2009 r. w sprawie praktyki zawodowej w aptece (Dziennik Ustaw 2009 nr 31).\nApteki, które chcą przyjmować studentów na praktykę, powinny być aptekami o pełnym zakresie czynności (receptura), prowadzącymi obrót środkami narkotycznymi oraz, o ile to możliwe, to również wykonującymi leki w warunkach aseptycznych, ponadto powinny zatrudniać co najmniej dwóch magistrów farmacji na pełnych etatach.\nApteki (w szczególności: pragnące przyjąć studentów stażystów po raz pierwszy) na wniosek Dziekana podlegają opiniowaniu w zakresie spełniania odnośnych wymagań przez Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego, a opiekunowie – przez Okręgową Izbę Aptekarską.\nCzęść praktyki (do 3 miesięcy) można odbyć w aptece szpitalnej, zapisy do apteki Szpitala Uniwersyteckiego – w dziekanacie. Dla praktykantów UJ-CM nie posiadających w aptece receptury aseptycznej, uczelnia organizuje kursy.\nOpiekunem praktyki w aptece może być mgr farmacji z min. 5-letnim stażem pracy w aptece lub I stopniem specjalizacji z farmacji aptecznej. Zgodnie z najnowszymi zaleceniami dotyczącymi jakości kształcenia na Wydziale Farmaceutycznym UJ CM opiekun w zadeklarowanym okresie powinien się opiekować tylko jednym praktykantem.\nUczelnia przesyła do apteki Umowę ramową wraz z aktualnym Zleceniem praktyki ew. tylko Zlecenie dla umów już wcześniej zawartych.\nPraktyka podlega nadzorowi dydaktycznemu ze strony uczelni. Zadaniem Opiekuna dydaktycznego jest kontaktowanie się z apteką, opiekunem w aptece i praktykantem w celu sprawdzenia i ew. korekty jej przebiegu, wyjaśnianie praktykantowi i opiekunowi aptecznemu zaistniałych w trakcie praktyki wątpliwości co do programu i organizacji, kontrola końcowa, sformułowanie i wpisanie do dziennika praktyk Opinii będącej podstawą zaliczenia praktyki .\nStudent pobiera w dziekanacie (najwcześniej po obronie pracy magisterskiej) Dziennik praktyk, w którym na bieżąco dokumentuje przebieg szkolenia; do Dziennika potrzebne jest aktualne zdjęcie w formacie legitymacyjnym. Student podejmujący praktykę musi mieć aktualne orzeczenie lekarskie dotyczące braku przeciwskazań do kontynuowania studiów.\nPodstawą do zaliczenia przez Dziekana stażu jest złożenie w dziekanacie wypełnionego Dziennika stażu. Powinien on zawierać zapisy z przebiegu pracy poświadczone przez opiekuna z apteki, wpisy o uzyskanych umiejetnościach i dodatkowych szkoleniach, a na ostatniej stronie musi być podpisane przez Kierownika apteki i opiekuna stażu poświadczenie odbycia sześciomiesięcznego stażu w aptece.\nDziekan po sprawdzeniu przebiegu stażu wg dziennika podpisuje zaświadczenie o ukończeniu studiów; jest to dokument, który można otrzymać wcześniej niż dyplom. Odbierając zaświadczenie lub dyplom, traci się status studenta i w związku z tym oddaje się legitymację studencką.\nSkładając dziennik należy złożyć w Dziekanacie dokumenty wymagane do wystawienia dyplomu:\n1. Potwierdzenie opłaty za wydanie dyplomu:\n- w języku polskim 60 zł,\n- w języku obcym 40 zł za każdy odpis (angielski, niemiecki, francuski, hiszpański, rosyjski).\nOpłatę należy uiścić na indywidualne (inne dla każdego studenta) konto umieszczone w USOSwebie.\nWypełniony wniosek o wydanie odpisu dyplomu w języku obcym oraz ilości egzemplarzy suplementu w języku angielskim (suplement do dyplomu wydawany jest bezpłatnie w języku angielskim w liczbie: 1, 2 lub 3 szt., w języku polskim 1 egzemplarz).\n2. Zdjęcia o wymiarach (45 mm x 64 mm)\n- dyplom w j. polskim - 4 szt.\n- do każdego odpisu w języku obcym 1 zdjęcie (wniosek o ten odpis można złożyć nie później niż do 30 dni od daty ukończenia studiów).\nPonadto prosimy o dostarczenie zaświadczeń (o ile to możliwe, wcześniej) dokumentujących dodatkowe osiągnięcia (koła naukowe, AZS), które mogłyby być umieszczone w suplemencie do dyplomu. Fomularz zaświadczenia jest tu do pobrania.\nPrzy dopełnieniu tych warunków dyplom zostanie sporządzony w terminie 30 dni od daty zaliczenia stażu.\nPrzy odbiorze dyplomu absolwenci muszą złożyć uzupełniony w USOSWeb, a następnie wydrukowany i podpisany FORMULARZ ABSOLWENTA !!! W przypadku braku możliwości zalogowania się do systemu uprzejmie prosimy o kontakt z dziekanatem.\nStrona www.jakosc.uj.edu.pl --> zakładka formularz dla absolwentów\nW sprawach związanych ze stażem można dzwonić do dziekanatu na numer 12 6205 413.


Parafia pw. św. Mikołaja Biskupa w Żegocinie | Strona 14\ni komunia święta dzieci z bytomska i rozdziela\n16 maja, 2022 Sylwester Pustułka\nW piękne, słoneczne przedpołudnie 14 maja 2022 r. w naszym kościele miała miejsce piękna uroczystość religijna – przyjęcie I Komunii Świętej przez 27 uczniów z Bytomska i Rozdziela. Kilka minut przed godziną jedenastą przed wejściem do odświętnie udekorowanej świątyni czekały dzieci wraz z rodzicami. Przybyłych powitał Ksiądz Proboszcz Bogusław Pasierb w asyście lektorów i ministrantów. Dzieci poprosiły kapłana o udzielenie Sakramentu I Komunii Świętej a rodziców o błogosławieństwo. Następnie zostały pobłogosławione przez ojców i matki przez położenie na głowach rąk i wypowiedzenie tekstu błogosławieństwa.\nPo wejściu do kościoła rozpoczęła się uroczysta msza święta w intencji dzieci przystępujących po raz pierwszy do Komunii Świętej i ich rodziców. Delegacja rodziców poprosiła kapłana o sakrament dla swoich dzieci, zapewniając o dobrym przygotowaniu dzieci do godnego przyjęcia Sakramentu.\nPo kazaniu, które wygłosił ks. Tomasz Majchrzak, dzieci pierwszokomunijne odnowiły przeczenia chrzcielne, a następnie złożyły dary ofiarne, w tym chleb i wino.\nPrzed końcowym błogosławieństwem dzieci złożyły podziękowania i podarowały kwiaty wszystkim, którzy uczestniczyli w przygotowaniu ich do przyjęcia I Komunii Świętej, tj. księżom, katechetce, dyrektorkom szkół i wychowawcom klas.\nNastępnie Ksiądz Proboszcz Bogusław Pasierb podziękował wszystkim oraz końcowym błogosławieństwem zakończył mszę świętą, która na długo pozostanie w pamięci dzieci. Zgodnie z wieloletnią już tradycją wykonane zostały też pamiątkowe zdjęcia grupowe, które będą cenną pamiątką po tym ważnym wydarzeniu.\nGRECJA W DUCHU STAROŻYNOŚCI\n14 maja, 2022 Sylwester Pustułka\nW dniach 21.08.- 29.08. 2022r. organizowana jest kilkudniowa wycieczka dla młodzieży do Grecji. W programie między innymi Ateny, Tesaloniki, Meteory, Wyspa Skiatos. Jest jeszcze kilkanaście miejsc. Zapisy w Zakrystii tylko do przyszłej niedzieli 22 maja2022r. Serdecznie zapraszamy.\ni procesja fatimska\n13 maja 1917 roku, Fatima w Portugali. Trójka pastuszków: Łucja, Franciszek i Hiacynta zajmuje się wypasaniem owiec na łące w pobliżu miasta. Nagle widzą błysk światła, a następnie Piękną Panią w bieli, otoczoną jasnym blaskiem. Tak wyglądało pierwsze objawienie Matki Bożej w Fatimie”. 13 maja 2022 roku, w Święto Matki Bożej Fatimskiej (w piątek) popołudniowa msza święta odprawiona została o godzinie 18.00.\nPo mszy świętej w kościele parafialnym i po rozpoczęciu modlitwy różańcowej, z kościoła wyruszyła uroczysta procesja, którą otwierali ministranci niosący krzyż, za nim szli lektorzy, Dziewczęca Służba Maryjna, dzieci pierwszokomunijne z Żegociny przeżywające „biały tydzień”, licznie przybyli parafianie. Figurkę Matki Boskiej Fatimskiej przywiezioną z Fatimy i ofiarowaną parafii przez ks. Bronisława Rośka (rodaka z Łąkty Górnej, pracującego obecnie we Francji) nieśli strażacy oraz przedstawiciele matek i ojców z terenu parafii. Nad bezpiecznym czuwali strażacy z OSP w Żegocinie. Różaniec odmawiali bracia z Róży Różańcowej z Bytomska. Kolejna procesja fatimska w Żegocinie odbędzie się w czerwcu i tak będzie co miesiąc, aż do października (włącznie). Nabożeństwo Fatimskie i towarzysząca mu procesja jest odpowiedzią na dwa wezwania Maryi do modlitwy różańcowej i do czynienia pokuty za grzeszników. Zapraszamy do galerii zdjęć.\nI komunia święta dzieci z Żegocina – 7.05.2022.\n9 maja, 2022 Sylwester Pustułka\nPodobnie jak w latach ubiegłych, uroczystość I Komunii Świętej w Parafii Żegocina została podzielona na dwie części. W sobotę 7 maja, do przyjęcia Sakramentu przystąpiło 33 dzieci z klasy 3a i 3b z Żegociny. Wszystkie były przygotowywane do sakramentu przez ks. Sylwestra Pustułkę.\nPrzed godziną 11:00 dzieci wraz z rodzicami zgromadziły się na placu przed kościołem, aby tam poprosić ich o błogosławieństwo. Po błogosławieństwie, Ksiądz Proboszcz Bogusław Pasierb pokropił dzieci święconą wodą, a następnie wszyscy udali do kościoła aby uczestniczyć w jednej z najważniejszych Mszy w życiu każdego dziecka. Mszy świętej przewodniczył ks. Proboszcz Bogusław Pasierb, a piękną homilię wygłosił ks. Marcin Łazarz.\nW trakcie Mszy, dzieci zwróciły się do Pana Jezusa z prośbą o przyjęcie i godne przeżycie Komunii Świętej, odnowiły przyrzeczenia chrzcielne, a już po przyjęciu Pana Jezusa do serca, złożyły podziękowania na ręce swoich rodziców, katechetów i wychowawców. W liturgię Mszy, oprócz dzieci pierwszokomunijnych włączyli się także dumni rodzice. Na pewno ten piękny dzień zapadnie w pamięć zarówno dzieciom jak i ich rodzicom na całe życie. Za tydzień I Komunie świętą przyjmą dzieci z Bytomska i Rozdziela.\n5 maja, 2022 Sylwester Pustułka\nDzień Strażaka jest obchodzony 4 maja w dniu wspominania św. Floriana w Kościele katolickim, patrona wszystkich strażaków. Patronem strażaków jest rzymski legionista św. Florian, który został zamęczony za wiarę i utopiony w rzece Anizie w górnej Austrii 4 maja 304 roku. Jego relikwie przywiózł do Polski (do Krakowa) w 1184 roku biskup Modeny na prośbę biskupa krakowskiego Gedki. Kult świętego rozwinął się w Polsce po roku 1528, gdy spłonęła dzielnica Krakowa – Kleparz, a z pożogi ocalał jedynie kościół św. Floriana. O swoim Patronie pamiętają strażacy ochotnicy z terenu gminy Żegocina, którzy co roku składają mu hołd dziękczynny przed pomnikami w Żegocinie (pomnik posadowiono tu w 1993 roku, a w 2018 zmieniono na nowy).\nTegoroczne obchody Dnia Strażaka w Gminie Żegocina miały miejsce w dniu 4 maja. Strażacy uczestniczyli w nabożeństwie majowym i mszy świętej odprawionej w ich intencji, jak również w intencji zmarłych strażaków. Czytanie czytał druh Ignacy Rożnowski z OSP Bytomsko, psalm zaśpiewała kantorka Joanna Zbyrowska z Żegociny, modlitwę wiernych odczytał druh Zdzisław Waligóra Z OSP Żegocina. Piękne kazanie wygłosił Ks. Stanisław Szczygieł. Mszy świętej przewodniczył ks. proboszcz Bogusław Pasierb, który na zakończenie nabożeństwa złożył podziękowania wszystkim zebranym. Po mszy św. zebrani udali się pod pomnik Świętego Floriana na plac obok domu pogrzebowego.\n20 kwietnia, 2022 Sylwester Pustułka\nSerdecznie zapraszamy do wspólnej modlitwy w Święto Miłosierdzia. Niech Jezus napełni nasze serca pokojem, który przyniósł Apostołom w dzień Zmartwychwstania!\n17 kwietnia, 2022 Sylwester Pustułka\nWielka Sobota – to przedostatni dzień Wielkiego Tygodnia, poprzedzający święto Zmartwychwstania. W Kościele rzymskokatolickim dzień ten jest dniem wyciszenia i oczekiwania na przyjście Chrystusa. Od wczesnych godzin rannych katolicy adorują Najświętszy Sakrament w Grobie Pańskim. Tradycyjnie przy Grobie Pańskim czuwają ministranci, również strażacy. Tradycyjnie w tym dniu, przed południem błogosławi się pokarmy na stół wielkanocny.\nPo zapadnięciu zmroku odprawiana jest msza Wigilii Paschalnej, na która składa się: Liturgia Światła, Liturgia Słowa Bożego, Liturgia Chrzcielna, Liturgia Eucharystyczna, w czasie której piękne kazanie wygłosił ks. Proboszcz Bogusław Pasierb. Uroczystym ogłoszeniem całemu światu radosnej wieści o zmartwychwstaniu Pana jest procesja rezurekcyjna. W tym roku odbyła się ona ulicami Żegociny.\n16 kwietnia, 2022 Sylwester Pustułka\nZmartwychwstanie Jezusa Chrystusa napełniło radością nie tylko kobiety przybyłe do grobu i apostołów, lecz także wszystkich, do których dotarła wiadomość o nim.\nZ perspektywy zmartwychwstania życie człowieka wygląda inaczej. Nauczmy się tak na nie patrzeć. Chrystus Pan zmartwychwstał – i my zmartwychwstaniemy! Niechaj ta nadzieja będzie w nas źródłem radości i pokoju, niech porządkuje naszą codzienność, abyśmy każdego dnia stawali się niezwykłymi świadkami zmartwychwstania. Jezus żyje! Dzielmy się tą radością z najbliższymi i ze wszystkimi, których Pan z nami spotka. Pokoju serca, radości na każdy dzień, nadziei, która nigdy nie gaśnie – z całego serca wam życzymy.\nZapraszamy do obejrzenia relacji z Misterium Męki Pańskiej, które odbyło się 9 i10 kwietnia w Centrum Kultury w Żegocinie.\nRelacja dostępna pod linkiem: kliknij tutaj


Atopowe zapalenie skóry – to brzmi… groźnie. Niestety, ta trudna do zdiagnozowania i leczenia choroba pojawia się coraz częściej. Skoro coraz więcej rodziców musi się z nią zmagać – poznajmy ją bliżej i dowiedzmy się, jak można sobie z nią poradzić.\nAlergiczne zapalenie skóry, skaza niemowlęca, skaza białkowa, uczulenie na mleko i wiele innych określeń, które słyszysz od lekarzy, od znajomych z małymi dziećmi, czytasz w prasie – to wszystko sprowadza się do przewlekłej, nawracającej, wrodzonej choroby – atopii.\nFachowo termin: atopowe zapalenie skóry, AZS, jest określany jako „szczególna predyspozycja do chorobowego reagowania na styczność z pospolitymi substancjami otaczającego nas środowiska (nieszkodliwymi dla większości osób w populacji)”.\nAtopia jest więc nieprawidłową, zaburzoną reakcją mechanizmu immunologicznego człowieka.\nAZS – skąd się to bierze?\nZa występowanie atopii odpowiedzialne są niewątpliwie czynniki genetyczne, chociaż mechanizm jej dziedziczenia wciąż nie jest dokładnie poznany. Jeżeli na atopię choruje jedno z rodziców, to jest 30% prawdopodobieństwa, że u dziecka mogą ujawnić się objawy chorobowe. Ryzyko zwiększa się do 70%, gdy na atopię chorują oboje rodzice. Dziedziczy się jednak nie atopowe zapalenie skóry, lecz skłonność do atopii, czyli alergii uwarunkowanych genetycznie – należy do nich także astma oskrzelowa i katar sienny.\nDuże znaczenie ma też miejsce zamieszkania. Zdecydowanie najwięcej zachorowań stwierdza się w krajach wysoko uprzemysłowionych, o wiele częściej w miastach niż na wsiach. Najbardziej niepokojącym sygnałem jest fakt, że w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat liczba chorych ludzi stale wzrasta. Szacuje się, że około 20% populacji cierpi na to schorzenie. Zazwyczaj pierwsze jego objawy dostrzega się we wczesnym dzieciństwie – u około 60% pacjentów ujawniają się one przed pierwszym rokiem życia!\nJak się rozpoznaje i leczy AZS?\nChoroba objawia się przede wszystkim silnym swędzeniem i dużym wysuszeniem skóry. O ile suchą skórę bardzo łatwo zdiagnozować, to w przypadku niemowląt, które nie umieją jeszcze zasygnalizować świądu – trzeba zwracać uwagę na zachowanie dziecka. Ogólne rozdrażnienie, zwiększona płaczliwość i obniżone łaknienie mogą świadczyć o odczuwaniu silnego swędzenia.\nInne objawy atopii:\n-\tprzewlekłe, powracające zmiany skórne nasilające się w okresie jesienno-zimowym (zazwyczaj ostry rumień z tendencją do łuszczenia, często o owalnym kształcie, z czasem pojawiają się na nim grudki, pęcherzyki, nadżerki i strupy),\n-\tcharakterystyczne umiejscowienie zmian skórnych (najczęściej pojawiają się w centralnej części twarzy, na karku, zgięciach kończyn, dłoniach, stopach i brzuchu, ale u niemowląt mogą występować na całym ciele),\n-\tskłonność do zakażeń skóry,\n-\tnietolerancja wełny,\n-\tnietolerancja pokarmowa (szczególnie na jajka, mleko, orzeszki ziemne, ryby, soję i pszenicę),\n-\talergia wziewna (najczęstszymi alergenami są roztocza kurzu domowego, pyłki traw i drzew oraz sierść zwierząt).\nJednak nawet przy współwystępowaniu kilku z opisanych objawów do zdiagnozowania atopii niezbędna jest konsultacja lekarza!\nLeczenie atopowego zapalenia skóry jest bardzo trudne i żmudne, a polega przede wszystkim na dobraniu odpowiednich leków. Farmakoterapia nie będzie jednak skuteczna bez wsparcia jej właściwą pielęgnacją skóry.\nPonieważ jednym z podstawowych objawów AZS jest suchość skóry oraz podatność na podrażnienia i alergie – bardzo ważnym elementem leczenia i łagodzenia objawów atopii jest systematyczna, kompleksowa pielęgnacja odpowiednimi kosmetykami.\nDlaczego skóra atopowa jest podatna na podrażnienia?\nNaturalna bariera ochronna skóry atopowej jest osłabiona przez niedobór lipidów w naskórku. Dlatego szybciej traci nawilżenie, a niekorzystne czynniki zewnętrzne łatwiej mogą przez nią przeniknąć. W efekcie skóra staje się jeszcze bardziej podatna na podrażnienia i alergie.\nCzego potrzebuje skóra atopowa?\nW opinii specjalistów w przypadku skóry atopowej największe znaczenie ma pielęgnacja specjalnie przeznaczonymi do tego typu skóry kosmetykami, których główne zadania to:\n• uzupełnienie niedoboru drogocennych lipidów w naskórku,\n• przywrócenie odpowiedniego poziomu nawilżenia skóry.\nIstotne w procesie leczenia jest stosowanie kosmetyków tej samej serii. W wypadku jakichkolwiek podrażnień łatwiej będzie rodzicom zaobserwować, po zastosowaniu jakiego preparatu doszło do pogorszenia stanu skóry.\nW przypadku skóry atopowej liczy się przede wszystkim systematyczność i kompleksowość.\nDlatego polecamy specjalny program pielęgnacyjny, którego celem jest pomoc skórze suchej i szczególnie wrażliwej.\nProgram pielęgnacji suchej, bardzo wrażliwej i atopowej skóry w 3 krokach\nSucha, wrażliwa lub atopowa skóra dziecka powinna być oczyszczana bardzo delikatnymi środkami, które nie usuwają lipidów z naskórka i nie przesuszają skóry. Dlatego, zamiast kosmetyków zawierających mydło alkaliczne, stosuj te przeznaczone do skóry suchej, wrażliwej i atopowej, które nie tylko delikatnie oczyszczają skórę, ale także zapobiegają jej wysuszeniu – i już podczas kąpieli uzupełniają naturalną barierę ochronną skóry. Specjalnie z myślą o suchej i wrażliwej skórze maluchów zostały stworzone Żel do mycia twarzy, ciała i włosów NIVEA Baby NUTRI SENSITIVE oraz Płyn do kąpieli z oliwką NIVEA Baby NUTRI SENSITIVE .\nKrok 2. Intensywne nawilżanie\nRegularne, intensywne nawilżanie skóry przynajmniej raz dziennie i zawsze po kąpieli wzmacnia naturalną barierę ochronną skóry, przywraca odpowiedni poziom nawilżenia i odbudowuje istotne dla skóry lipidy. Do nawilżania skóry swojego dziecka stosuj Krem intensywnie nawilżający NIVEA Baby NUTRI SENSITIVE i Mleczko intensywnie nawilżające NIVEA Baby NUTRI SENSITIVE .\nKrok 3. Łagodzenie podrażnionych, zaczerwienionych miejsc\nSkóra sucha jest często popękana, czerwona i swędząca, a dodatkowo wywołuje niekomfortowe dla malca uczucie swędzenia. Dlatego wszystkie podrażnione miejsca wymagają dodatkowej opieki – natychmiastowo działających kosmetyków zawierających składniki regenerujące, łagodzące i przeciwzapalne, które koją i regenerują skórę oraz zapobiegają swędzeniu. W łagodzeniu podrażnionych miejsc niezastąpiony jest Krem S.O.S. NIVEA Baby NUTRI SENSITIVE .\nW walce z tą trudną chorobą te dwie rzeczy są najważniejsze. Jeśli problem atopii dotyczy także Twojego dziecka, wiesz, że tylko żmudne, codzienne dbanie o prawidłową pielęgnację skóry i oszczędzanie jej czynników drażniących przynosi oczekiwane efekty – zmniejszenie odczucia dyskomfortu u dziecka i poprawę stanu jego skóry. Leczenie AZS jest procesem długotrwałym i wymagającym wytrwałości, której życzymy wszystkim mamom.\nWięcej informacji na: www.NIVEA.pl/baby .


Złamałem trąbę! - Mo Willems - Księgarnia dla dzieci StrefaPsotnika.pl najlepsze książki!\nStrona główna / Rodzaje / do czytania / Złamałem trąbę! – Mo Willems\nZobacz koszyk „Praktyczny pan – Roksana Jędrzejewska-Wróbel“ został dodany do koszyka.\nZłamałem trąbę! – Mo Willems\nSKU: 978-83-62965-33-5 Kategorie: do czytania, do czytania wierszem prozą 3+, komiksy, literatura 6+, prozą, wiek 3+, wiek 6+ Tag: księgarnia internetowa Strefa Psotnika\nW tej książce słoń Leon opowiada śwince Malince swoją długą i pokręconą jak trąba historię, o tym jak złamał swoją… trąbę! Oczywiście wszystko okazuje się inaczej niż się wydaje, a przez to jest bardzo śmiesznie.\nLeon i Malinka bardzo się lubią i przyjaźnią więc Leon chce wszystko opowiedzieć swojej przyjaciółce, podzielić się z nią wydarzeniami, które mu się przytrafiły. 🙂\nKsiążeczki tej serii polecamy dzieciom od 4 roku życia. Starszym – jako samodzielne pierwsze lektury.\nOgromnym atutem książek tej serii są syntetyczne, komiksowe rysunki, niezwykle proste ale wyrażające całe mnóstwo emocji. Zobaczcie sami, w jak prosty sposób Mo Willems oddaje całą gamę uczuć świnki i słonia!\nMożna zaproponować dziecku zabawę polegającą na nazywaniu uczuć, które rysują się na twarzach bohaterów a także wraz z nim spróbować je odtworzyć.\nAmerykański autor kilkudziesięciu książek dla dzieci, z których wiele jest stale obecnych na listach bestsellerów Amazona i „New York Timesa”. Mo Willems za swoje książki otrzymał wiele najważniejszych nagród: m.in. Theodor Seuss Geisel Medals, Caldecott Honor i Carnegie Medal.\nCzy polubisz moją breję? – Mo Willems\nPromocja! 29,90zł 26,99zł\nYou're viewing: Złamałem trąbę! – Mo Willems\n29,90zł 26,99zł Pozostało tylko: 1Dodaj do koszyka