Początki polskiej radiotechniki\nNapisane przez Maurycy Bryx\nW Polsce pionierami radiotechniki byli oficerowie - Polacy służący w jednostkach łączności armii zaborczych Dla potrzeb polskiego wojska początkowo odtwarzali zdewastowane zasoby łączności po zaborcach. Już 4 listopada 1918 roku w Krakowie, z polowej radiostacji przejętej przez łącznościowców pod dowództwem por. Kazimierza Goebele od austro-węgierskiej armii zaborczej, popłynęły pierwsze, polskie sygnały radiowe. Swoje umiejętności polscy radiowcy przeważne zdobywali wcześniej służąc w marynarkach wojennych państw zaborczych.\nZ 18 na 19 listopada przejęta została inna wojskowa stacja nadawcza z rąk zaborczej armii niemieckiej, znajdująca się w Cytadeli Warszawskiej. Dokonali tego również polscy oficerowie wojsk łączności: ppor. inż. Kazimierz Jackowski, ppor. Witold Sawicki ( późniejszy dowódca tej stacji), ppor. Władysław Rzymski.\nZdobyczna radiostacja o nazwie WAR, konstrukcji Telefunkena została wyprodukowana w 1915 roku. Była to stacja typu iskrowego o mocy 4 kW. Właśnie z tej radiostacji zaczęto nawiązywać regularne połączenia ze stacjami zagranicznymi. Później działalność tej stacji wpisała się chlubnie w czasie wojny polsko-bolszewickiej 20-tego roku. Następną radiostację zdobyto w Poznaniu, 6 stycznia 1919 roku. Uruchomił ją zespół pod dowództwem ppor Stanisława Jóźwiaka. Rozpoczęła się w Polsce nowa era techniki, kultury i informacji. Przełamana została bariera przestrzeni w komunikowaniu się między ludźmi, porównywalna obecnie jedynie ze zmianami cywilizacyjnymi jakie niesie sieć internetowa.\nPionierami polskiej radiotechniki wojskowej, a później także w znacznej części cywilnej zostali oficerowie Wojska Polskiego, wojsk łączności przeważnie służący w byłych jednostkach marynarki wojennej armii zaborczych (w tym czasie najbardziej dynamicznie rozwijający się pod względem zapotrzebowania na kadry łączności radiowej rodzaj wojsk na świecie). Wokół zorganizowanych, w 1919 roku wojskowych Centralnych Warsztatach Radiotelegraficznych w Warszawie na Forcie Mokotowskim prowadzonych pod kierunkiem por. inż. Jana Machcewicza (autor pionierskich prac teoretycznych z zakresu radiotechniki) skupili się pionierzy polskiej radiotechniki, między innymi :pp. Kala, Hessel, Geringer, Michał Opiela (były osobisty oficer łączności Arcyksięcia Ferdynanda), Pukacz, Hrycan, Smagata, Żołubak, Rykiel, Dutyk, Terlecki, Lisowski, Matecki oraz radiotelegrafiści: pp. Rymarczuk, Leczyk, Flejszerowicz, Laskowski, Gaweł, Kszyształowski, Kruczkowski, Jurkiewicz, Nowakowski, Kafka, Rubiś, Wójcik a także wybitni naukowcy wojskowi, organizatorzy radiołączności por.Janusz Groszkowski (wybitny naukowiec, współtwórca Państwowego Instytutu Telekomunikacji - placówki o podstawowym znaczeniu dla rozwoju radiotechniki polskiej), prof. Stanisław Noworolski, prof. Mieczysław Jeżewski, pułkownik Powierza, major Świdziński, prof. Kazimierz Krulisz (wybitny teoretyk, autor wielu prac z zakresu radiotechniki), Kazimierz Jackowski (pierwszy szef radiotelegrafii w Wojsku Polskim, wybitny organizator wojsk łączności w czasie wojny polsko-bolszewickiej), Włodzimierz Ziembiński, Fryderyk Dyrna, Fryderyk Schoen, Antoni Krzyczkowski (późniejszy organizator i dyrektor Państwowej Wytwórni Łączności), Konstanty Dobrowolski, Stanisław Wszebor, Włodzimierz Tarło-Maziński (autor pierwszych prac popularno-naukowych z dziedziny radiotechniki w Polsce), kpt. Dr Stamm, prof. Kazimierz Drewnowski (organizator służby łączności Wojska Polskiego ), kpt. Stanisław Rymszewicz (kierownik sekcji elektrotechnicznej M S Wojsk. dokonujący "scalenia" zdobytego sprzętu łączności po zaborcach) i inni.\nDo nich dołączyli cywilni pracownicy naukowi, między innymi Władysław Heller (twórca pierwszej polskiej stacji nadawczej i odbiorczej), Józef Plebański (autor pierwszych prac z zakresu radiotechniki przetłumaczonych na języki obce, twórca pierwszych lamp radiowych rodzimej konstrukcji), Mikołaj Manujłowicz, inż Stallinger (twórca polskiej stacji transoceanicznej), prof. Dymitr Sokolcow (wybitny konstruktor, dowódca wojsk łączności armii carskiej który osiedlił się po rewolucji w Polsce, współtwórca szkolnictwa radiotechnicznego w Polsce), Kazimierz Siennicki, Roman Rudniewski (dyrektor pierwszej próbnej stacji radiowej P.T.R, na początku lat 30-tych stanął na czele komitetu udanej akcji powszechnej radiofonizacji kraju za pomocą detefonu. Akcję zorganizowano przy wsparciu Polskiego Radia i była pierwszą tego typu w Europie, wyprzedzając podobną, niemiecką inicjatywę "ludowego" odbiornika o kilka lat), prof. Mieczysław Pożaryski, prof. Tadeusz Malarski, prof. Stefan Manczarski (twórca pierwszych, oryginalnie polskich konstrukcji odbiorników radiowych, również twórca udanych, oryginalnych telewizyjnych prób konstrukcyjnych prezentowanych już pod koniec lat 20-tych) , prof. Gorczyński (pierwszy wykorzystał systemy łączności wojskowej do innych zastosowań cywilnych - do meteorologii)\nW początkowych miesiącach istnienia radiotelegrafii łącznościowcy radiowi, poza korespondencją wewnątrz wojskową utrzymywali kontakt z zagranicą, zasilając prasę polską w różnego rodzaju informacje jak: komunikaty giełdowe, meteorologiczne i wiadomości ogólne. Ta działalność trwała do czasu powołania Polskiej Agencji Telegraficznej i agencji East Ekspress ( przekształconej następnie w Agencję Wschodnią).\nFot. obok: francuska, wojskowa radiostacja polowa typu E-10 używana w polskich jednostkach łączności od początku lat 20-tych XX wieku. Następnie, w połowie lat 20-tych modernizowana i produkowana w PTR.\n18 sierpnia 1925 roku zostaje rozstrzygnięty konkurs na eksploatacje ogólnopolskiej sieci radiofonicznej. Wygrywa grupa o nazwie Polskie Radio S.A. Dyrektorem zostaje dr Zygmunt Chamiec ( do 1935). W skład grupy inicjatywnej wchodzą jeszcze W. Heller, B. Chełmicki, L. Skulski, T. Sułkowski, P. Drzewiecki. Warszawska stacja Polskiego Radia zaczęła regularnie nadawać program 18 kwietnia 1926 roku ze stacji nadawczej typu Q angielskiej firmy Marconi Wirless o mocy ~1,5 kW znajdującej się tymczasowo na terenie Polskiego Towarzystwa Radiotechnicznego w Warszawie. Studia urządzono na ul. Kredytowej w gmachu Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego. Radiostacja warszawska z końcem 1926 roku zostaje wzmocniona do 10 kW a stary nadajnik pamiętający czasy próbnej stacji P.T.R zostaje przekazany do Krakowa. Zgodnie z przyjętymi zobowiązaniami przetargowymi Polskie Radio rozbudowuje sieć stacji nadawczych.15 lutego 1927 roku uruchamia radiostację w Krakowie o mocy 1,5 kW~2kW, 4 grudnia radiostację w Katowicach o mocy 1,2 kW oraz 15 stycznia 1928 roku w Wilnie o mocy 0,5 kW. Na zasadzie subkoncesji , organizacyjnie niezależnie od Polskiego Radia S.A,. 24 kwietnia 1927 roku swoją działalność rozpoczyna stacja Radia Poznańskiego o mocy około 1,35 kW . W sytuacji przegrania przetargu PTR upada. Definitywnie zostaje przejęty przez koncern Marconiego w połowie 1928 roku. Zdecydowana część personelu technicznego P.T.R. oraz niektórzy pracownicy przygotowujący próbne audycje przechodzą do pracy w Polskim Radiu Polskie Radio rozbudowuje w Warszawie nadal swoją infrastrukturę. W maju 1929 roku organizuje 5 nowych studiów w gmachu po Francuskiej Misji Wojskowej na ul. Zielnej 25. W roku 1930, 15 stycznia rozpoczyna działalność stacja we Lwowie z nadajnikiem o mocy 1,7 kW a 2 lutego w Łodzi, z nadajnikiem o mocy 1,7 kW. W styczniu, na okres kilku miesięcy zostaje uruchomiona Warszawa II o mocy 1,8 kW. 24 maja 1931 roku inauguruje działalność maszt raszyński z nadajnikiem o mocy 120 kW - ówcześnie najsilniejsza stacja nadawcza w Europie. Jednocześnie w ciągu tego samego roku buduje się nowe stacje w Wilnie i Lwowie z nadajnikami o mocy 16 kW każdy. W 1935 roku akcje Polskiego Radia zostają wykupione i instytucja, która jest monopolistą na polskim rynku przechodzi na własność skarbu państwa, podlegając Ministrowi Poczty i Telegrafu. Powstają kolejne stacje - w Toruniu, którego otwarcie następuje 15 stycznia 1935 roku o mocy 24 kW, studio radiowe w Bydgoszczy ( 4 styczeń1937 rok), nowa stacja Warszawy II inauguruje nadawanie 1 marca 1937 roku i stacja w Baranowiczach (od 1 lipca 1938 roku). Na jesieni 1939 roku miała rozpocząć pracę wybudowana już rozgłośnia w Łucku. Po dr Zygmuncie Chamcu funkcje naczelnego dyrektora Polskiego Radia przejmuje Roman Starzyński (pełni w latach 5VII 1935 - 5VII 1938). Po śmierci Romana Starzyńskiego, do wybuchu wojny pełni tą funkcję Konrad Libicki.\nZ tych pionierskich czasów kilka przedsiębiorstw przetrwało do 1939 r. Inne się rozpadły, ale na ich miejsce powstawały nowe. Szacunkowo można przyjąć, że w Polsce na przestrzeni dwudziestolecia międzywojennego działało około 200 firm, w tym dużych o produkcji dochodzącej rocznie nawet do 60 tys. egzemplarzy - np. wileński Elektrit, warszawskie Państwowe Zakłady Tele i Radiotechniczne (PZT) czy łódzka IKA, średnich jak np. Radio Metron, Capello, Polton, Kosmos, Korona, Radio-Rejcher, Natawis, War-Radio, Radiopren i małych, o zasięgu lokalnym funkcjonujących zaledwie kilka lat, budujących w okresie swej działalności kilkaset czy kilka tysięcy odbiorników, jak np. Wokal, Fala, Defra, Polonia, Promień, Radio Czerwiński, Deblessefon, Tytan, Trio.\nOstatnio zmieniany\tczwartek, 17 maj 2012 07:25\nGłos Józefa Piłsudskiego - Pochwała pracy zbiorowej nagranie z 1926 roku\nWięcej w tej kategorii: « Wpływ Polski na ogólnoświatowy rozwój nauki Okoliczności zatonięcia MS Piłsudski »


Archiwa: Europejskie Forum Rolnicze - RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Europejskie Forum Rolnicze\n2 marca 2019 13:41 /w Informacje, Polska\nPremier Mateusz Morawiecki zapowiada ustawę, która utrudni dużym sklepom sprzedaż produktów pod ich marką. Szef polskiego rządu zapowiedział wprowadzenie takich przepisów podczas debaty w podrzeszowskiej Jasionce w ramach Europejskiego Forum Rolniczego.\nProgram społeczno-rozwojowo-gospodarczy, który został ostatnio ogłoszony, jest dla polskiej wsi – powiedział premier Mateusz Morawiecki. Chodzi o tzw. „piątkę Kaczyńskiego”. Szef polskiego rządu przebywa w Jasionce koło Rzeszowa, gdzie trwa Europejskie Forum Rolnicze.


Mieszkanie na wynajem - Białystok - Bojary - ARE-MW-565 - 71.49m² - EM4\n32,17 zł/m2 cena: 2 300 zł\nPolecamy Państwu atrakcyjne mieszkanie o funkcjonalnym rozkładzie o powierzchni 71,49m2 urządzone i gotowe do zamieszkania (wyposażenie AGD ,RTV, zabudowy z szafami, meble etc zostają na wyposażeniu).\nBardzo dobra lokalizacja, na jednym z najczęściej poszukiwanych osiedli tj. osiedle BOJARY; blisko centrum - 5 minut spacerem.\nRozkład pomieszczeń: 4 oddzielne pokoje, kuchnia, łazienka,wc oraz przestronny hol.\nSALON z wyjściem na przestronny, słoneczny balkon oraz duża witryna okienna z bardzo ładnym widokiem.\nSYPIALNIA III w prostokącie. Ściany malowane, na podłodze deska.\nŁAZIENKA- duża kabina prysznicowa,pralka, szafka z umywalką, lustro.\nDodatkowym atutem apartamentu jest przynależny 1-stanowiskowy garaż ( 150zł/miesiąc).\nMieszkanie na 3 piętrze (z 3).\nCena najmu mieszkania wynosi 2300zł + opłata za prąd, wodę, gaz oraz centralne ogrzewanie.\nSymbol oferty ARE-MW-565\nPowierzchnia 71,49 m²\nPowierzchnia użytkowa 71,49 m²\nPolecamy Państwu nowoczesne, 3-pokojowe mieszkanie o powierzchni 65.70m2 położone w Białymstoku na osiedlu Bojary. Mieszkanie znajduje się na trzecim piętrze w trzypiętrowym budynku z 2008 roku. Mieszkanie składa się z: salonu połączonego z kuchnią, 2 sypialni, ...


Małe pieniądze - duża pomoc | Nowa Trybuna Opolska\nMałe pieniądze -…\nMałe pieniądze - duża pomoc\nOd wczoraj w całej Polsce trwa zbiórka monet jednogroszowych. Akcja została zorganizowana przez towarzystwo "Nasz Dom" pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej.\nZakończy się 10 października koncertem finałowym, w czasie którego usypana zostanie wielka góra grosza. Pieniądze pomogą w tworzeniu rodzinnych domów dziecka. Zasilą również skromne budżety już istniejących ośrodków. Szkoła, która zbierze najwięcej w przeliczeniu na jednego ucznia, dostanie nagrodę w wysokości 20 tys. złotych.\nDo wszystkich placówek rozesłane zostały ulotki dotyczące akcji. W Szkole Podstawowej nr 9 w Opolu zbiórką pieniędzy zajął się samorząd szkolny. - Jak znam swoich uczniów, to nie pożałują oni grosza dla potrzebujących - powiedziała "NTO" Teresa Budny, dyrektor szkoły.\nNOWE Kluczborskie e-Święta. Miasto organizuje cykl imprez w czasach pandemii koronawirusa


Ręczne mycie samochodu - Gazeta Tychy\n27 listopada 2019\tComments 0 www.GazetaTychy.pl\nCzysty samochód jest odzwierciedleniem dobrego smaku i dokładności jego właściciela. Nawet nowy samochód nie przyciąga uwagi, jeśli jest pokryty grubą warstwą brudu, kurzu, smoły itp. Współcześnie możemy skorzystać z myjni automatycznej lub wybrać ręczne mycie samochodu.\nW myjniach samochodowych dostępnych jest kilka podstawowych rodzajów mycia ręcznego:\n-Mycie kontaktowe jest najczęstszym rodzajem myjni samochodowej w cenie przystępnej dla wszystkich. Przy tego rodzaju czyszczeniu jeden lub kilku specjalistów pracuje przy użyciu kosmetyków samochodowych i specjalnych detergentów, które są wybierane w zależności od rodzaju lakieru na maszynie. Ręczne mycie kontaktowe zajmuje znacznie dłużej niż szybkie przejście samochodu przez system myjący. Pracownik myje również bezdotykowo, stosując urządzenie wysokociśnieniowe. Chemia samochodowa jest stosowana do karoserii samochodu, po upływie 5-10 minut (w zależności od rodzaju lakieru i detergentu) specjalista spłukuje kosmetyki za pomocą aparatu wysokociśnieniowego.\n-Dość szybki proces w porównaniu z kontaktowym myciem;\n-Delikatne traktowanie lakieru;\n-Brak bezpośredniego kontaktu ze szczotkami i ludźmi.\nWady systemu bezdotykowego:\n-Wysokie ciśnienie, które może zwiększyć wióry i zadrapania\n-Każdy rodzaj myjni jest odpowiedni dla każdego samochodu i właściciela samochodu, wszystko zależy od lakieru samochodu, a także od budżetu i czasu wolnego. Przez długi czas najczęstszą metodą było mycie ręczne. Ostateczny wynik mycia ręcznego jest ogólnie uważany za idealny, ponieważ operator ma kontakt z samochodem. Zalecane jest połączenie mycia ręcznego z innymi technologiami, na przykład przy użyciu różnych wosków i powłok ochronnych. Prawdopodobieństwo usunięcia zabrudzeń z samochodu jest tym większe, im więcej czasu zajmuje osuszenie samochodu po takich operacjach, jak nakładanie powłok woskowych i błyszczących. Koszt wiadra i gąbki używanych do prania ręcznego jest niewielki, można je kupić wszędzie. Trudno dostępne obszary. Na karoserii znajdują się obszary, do których nie można dosięgnąć myjni automatycznych i można je myć ręcznie.\nWady automatycznego mycia\nZmniejszona wydajność. Opracowanie automatycznych umywalek ma na celu zmniejszenie kontaktu z samochodem lub całkowicie automatyczne mycie bezdotykowe. Jest to reklamowane jako dobra technologia, ale istnieje szansa, że po umyciu brud może pozostać na karoserii samochodu.\nDrogie Automatyczne mycie jest po prostu drogie. Nawet w porównaniu z myjnią samoobsługową klient płaci dużą kwotę za myjnię samochodową.\nPlamy z wody Niektóre automatyczne prania po suszeniu powietrzem mogą pozostawiać ślady wody na karoserii samochodu, ponieważ woda zawiera sole mineralne, lub końcowe automatyczne suszenie szczotkami tkaninowymi było nieskuteczne, szczególnie przy użyciu starego sprzętu do mycia.\nWady mycia ręcznego\nNajgorsze w myciu ręcznym są uszkodzenia spowodowane tarciem delikatnego lakieru samochodu. Z czasem drobne cząsteczki brudu gromadzą się na szmatach i gąbkach, przez co stają się niebezpieczne dla lakierów samochodowych. Mycie ręczne szmatką lub gąbką bez odpowiedniej pielęgnacji pomalowanej powierzchni pozostawia zarysowania na samochodach.\nWięcej powodów przemawiających za ręcznym myciem samochodu znajdziesz na http://swt4x4.pl/odswiezenie-i-pielegnacja-samochodu/bymm/jak-i-dlaczego-warto-myc-auto-recznie.html >>\nPrevious Smartfony Xiaomi Pocophone F1


Wygrana Dudy i Kukiza | dr Jacek Czabański\nBy Jacek | 25 maja 2015\nAndrzej Duda wygrał wybory prezydenckie. Jego sukces to wynik chęci zmiany i odsunięcia od władzy nieudolnej PO.\nJednak lokomotywą zmian nie był PiS, lecz okazał się nim Paweł Kukiz. To od sukcesu jego ruchu zależeć teraz będzie, czy PO ulegnie dekompozycji, a po wyborach powstanie nowa większość parlamentarna (z udziałem PiS), czy też PO obroni stan posiadania, a po wyborach będzie dalej w stanie rządzić, w koalicji z PSL i SLD.\nAndrzej Duda w I turze wyborów zdobył 34,76% głosów, to jest mniej niż Jarosław Kaczyński pięć lat temu. Bardzo słaby natomiast wynik zanotował Broniław Komorowski, który otrzymał 33,77% głosów, choć 5 lat wcześniej otrzymał w I turze 41,54%. Paweł Kukiz zgarnął zaś 20% głosów i stał się największym wygranym wyborów.\nW rezultacie, to decyzje jego wyborców zadecydowały o wyniki II tury. Poniższy wykres pokazuje liczbę głosów uzyskanych przez obu kandydatów w II turze, w zależności od tego na kogo głosowali ci wyborcy w I turze (dla czytelności na wykresie pominięto mniej znaczących kandydatów).\nAndrzej Duda w II turze przekonał do siebie 1,8 mln wyborców Pawła Kukiza, podczas gdy Bronisław Komorowski zaledwie 1,3 mln. Te 500 tys. głosów różnicy w pozyskiwaniu elektoratu Kukiza zdecydowało ostatecznie o tym, że to Andrzej Duda został prezydentem.\nJednak, co warto pamiętać, w I turze, ci wyborcy nie głosowali ani na PO ani na PiS. Wybierając w II turze raczej Dudę niż Komorowskiego, wyborcy zagłosowali za zmianą, ale nie zagłosowali za programem PiSu.\nDlatego sukces Andrzeja Dudy to nie jest sukces PiSu, lecz chęć zmiany i odsunięcia PO od władzy. Czy PiS będzie w stanie pozyskać dla siebie elektorat Kukiza (który jest dawnym elektoratem PO)? Jest to trudne zadanie.\nNajprawdopodobniej dojdzie więc do powstania partii Kukiza, która przejmie znaczną część elektoratu PO i stanie się kluczowym czynnikiem dla powstania koalicji w przyszłym parlamencie. Jednocześnie, najprawdopodobniej w PO zacznie się proces dekompozycji i być może powstaną jeszcze inne partie, jak np. partia Balcerowicza, bez jednak szans na przekroczenie progu wyborczego. PO grozi jednak wynik wyborczy na poziomie 20% i utrata władzy.\nSukces Dudy otwiera więc Kukizowi szanse na odegranie znaczącej roli w najbliższych latach.\n← Nabici w pozew grupowy Kodeks karny w stanie upadku, „Rzeczpospolita” 29 lipca 2015 r. →


Czym jest Twoja dorosła złość? – Być bliżej\nCzym jest Twoja dorosła złość?\nutworzone przez Anita Janeczek-Romanowska | sty 4, 2016 | RODZICIELSKIE EMOCJE | 4 Komentarze\nMam za sobą taki dzień, że „o kurczę”. Odpowiednio wypowiedziane nie oznacza na pewno zachwytu, a raczej głęboki oddech zmęczenia i przesytu. Moja dorosła złość powoli się wycisza, choć kiedy to piszę, pod palcami czuję jeszcze moc napięcia z ostatnich godzin. Dwa razy upewniałam się, ze dzisiaj nie jest jakiś trzynasty i że nie piątek, bo przecież „ileż można?”. A jednak można sporo, czasem są takie dni, że naprawdę dzieje się dużo i w bilansie bliżej jest do poziomu metra niż niebieskiego nieba nad Warszawą. Ale do rzeczy.\nZaczęło się przyjemnie, poniedziałek 4 stycznia 2016 roku. Zimny poranek nas nie wzrusza, bo śpimy całą czwórką do 8, a nasz dzień pracy jest wyjątkowo krótki. Przede mną wyprawa na terapię logopedyczną i małe zakupy. Ale spoko, myślę sobie, będę na moim ukochanym Żoliborzu, sam relaks. Jego wizja szybko ulega zniszczeniu, kiedy okazuje się, że mój mąż wrzucił właśnie do prania moje spodnie. Trzy pary. Wszystkie trzy, jakie mam. Zaczynam wywód pełen oburzenia, chociaż doskonale wiem, że to moja wina, bo to ja zostawiłam wszystkie na koszu do prania. No przymierzałam wczoraj, zapomniałam, ale żeby zaraz robić pranie? Jeszcze wtedy nie wiedziałam, jakim drobiazgiem w dniu dzisiejszym będą te spodnie, ale już zalewałam się złością. Jedziemy. Mąż do pracy, my do logopedy. W samochodzie rozbijam moje zdenerwowanie naszą rodzinną wizją naleśników na Placu Wilsona. Trudno, detoks zacznę od jutra (znowu). Przecież nie odmówię dziecku naleśników 😉\nTerapia logopedyczna mija tak przyjemnie, że wychodzę cała mokra. W uszach dzwonią mi żartobliwe słowa mojego męża, który czasem twierdzi, że ten cały język osobisty to bat, który ukręciliśmy na siebie. „Nie chcę tu być” i „potrzebuję już wyjść” są wisienką na torcie tej logopedycznej wyprawy. Oddycham. Na korytarzu ładuję na siebie tonę ubrań, drugie tyle zakładam na dziecko i ruszamy. Te naleśniki naprawdę mnie kuszą. Po drodze wpadam na szalony pomysł wizyty w Empiku i już po przekroczeniu progu, pukam się w czoło. Dział z książkami dla dzieci jest na samym końcu, zaraz za schodami i labiryntem wąskich przejść. Super, mam lekką spacerówkę, dam radę. Po drodze wysłuchuję komentarzy jakiegoś znudzonego życiem człowieka, który uważa, że matki powinny siedzieć w domu. „Nie wezmę na siebie Twojej żółci, o nie” – myślę sobie, a całą złość zrzucam na ten mróz, te schody bez podjazdu i mój pomysł zabrania wózka. Oddycham, znowu, przynajmniej próbuję. Myślami wracam do warsztatów o dorosłej złości. Widzę skalę, którą sobie zrobiliśmy i Agnieszkę Stein, która zachęca do wyobrażenia sobie siły naszej złości, od 0 do 10. Moja ma teraz sześć, mocne sześć, a wiem, że siedem to już u mnie z górki do dziesięciu. Bo jak ja się rozkręcę, to ziuuu. Więc znowu oddycham i myślę o tym pięknym Żoliborzu, o czymś przecież muszę.\nWchodzimy do naleśnikarni. Ja wybieram szpinak, ona powidła. Przy stoliku zdejmuję z nas tony ubrań, siadamy a ja łapię głęboki oddech. Tuż obok nas dwie dziewczyny rozmawiają o swojej pracy w szkole, dwa stoliki dalej starsza pani czyta gazetę, a za oknem tętni życie. „Nie będę jadła” – oznajmia moja córka. Nic, zero, nawet gryza, a do domu kawał drogi. Po jakimś czasie pytam jeszcze raz, ale nic się nie zmienia. Cudnie – myślę sobie – kto to teraz zje. Zamieniam z Zosią kilka słów, a staruszka z gazetą spogląda z moją stronę i coś mówi. Co? O tym za chwilę.\nZbliżam się do siedmiu, nie da się ukryć. I ten naleśnik to tylko drobiazg, bo przecież nic na siłę. Drobiazg ale pompuje moją złość, roznieca ten ogień, o którym mówił Lawrence Cohen (że złość jest jak ogień i warto szukać „wody” na jej ugaszenie, choć czasem mam wrażenie, że nawet trzy zastępy straży pożarnej mi nie pomogą). Dopijam herbatę i zaczynam zakładać nasze dwie tony ubrań. Cieszę się na wizję podróży metrem i książkę, która czeka w mojej torbie. Entuzjazm maleje przy pierwszej zepsutej windzie, a przy opóźnionym, zatłoczonym metrze, spada już do zera. W ścisku i duchocie myślę o tej mojej złości. Znam jej mechanizm, znam rolę znaczeń, jakie nadaję sytuacjom, wiem, że tkwi w mojej głowie. I co z tego? Kipię. Dowalam sobie, że mam za swoje lenistwo i brak prawa jazdy. Zepsuty hamulec w wózku i tłok na peronie pomagają mi wskoczyć na ósemkę. Mocna ósemka pełna złości. Zanim emocje totalnie przysłonią mój rozum, wracam do wspomnianego już Cohena. Zmęczona, przejedzona (kto by zmarnował naleśnika z ciepłymi powidłami?;)), zmarznięta wchodzę do domu. Odliczam sekundy zanim zrobię TO. Ta woda, moja woda, której tak bardzo teraz potrzebuję. Idealna interwencja matki psychologa, książkowa, że hej.\nJesteśmy same, mąż w pracy, wokół nikogo bliskiego, ani nawet dalszego, z kim mogłabym pogadać. Wszyscy w pracy, drodze, odległości. Kucam przed Zosią i przyznaję się do potwornego zmęczenia. Kawa dla mnie, bajka dla Ciebie. Nie mam siły na więcej. A to takie niepedagogiczne, takie nierozwojowe i takie potrzebne mi tu i teraz. Po piętnastu minutach łapię oddech. Dzięki Braciom Koala i wielkiemu kubkowi kawy, spadam gdzieś na trójkę. Dzwonię do mamy pogadać, to moja mała wioska, na odległość, ale niezwykle ważna. Oddycham, padnięta, ale oddycham. Myślami wracam do staruszki z naleśnikarni. Do jej zachwytu nad naszą rozmową i moim spokojem, bo to właśnie powiedziała. Zmęczona, zrezygnowana i gdzieś na siódemce, mogłam się wówczas tylko uśmiechnąć. Gdyby tylko wiedziała…\nTen wpis to taka moja kolejna woda. Wylewam ją na ten ogień złości, który rozbuchał się we mnie dzisiejszego dnia. Zapaliły go pojedyncze iskry, od spodni, przez schody w empiku i naleśnika z powidłami. W wagonie metra był już tak wysoki, że aż dziwię się, że nie włączyłam czujników dymu. Miękki dres, bajka, kawa, rozmowa przez telefon. Jest lepiej, choć nadal nie jest idealnie. Lepiej.\nNa wspomnianych warsztatach mieliśmy wyobrazić sobie naszą dorosłą złość, znaleźć dla niej jakąś metaforę, postać, wyobrażenie. Nie miałam wątpliwości, że moja jest jak pies. Wściekły, ujadający pies, który nakręca się, kiedy ktoś zbliża się do furtki. Mój pies-złość miał na imię Punia i dokładnie pamiętam, co mówiłam koleżance obok mnie, która miała ową Punię narysować. Groźna, wielka, nastroszona, a w środku miękka jak krem z ciastka. Taka trochę zmęczona i w niczym nie przypomina psów z Pinterestu. I wiecie co? Ja lubię tę Punię, chociaż dzisiaj dała czadu, ale coraz bardziej ją oswajam. Jest taka moja, taka prawdziwa. Słowo „moja” jest tutaj szczególnie ważne i często potrzebuję sobie to podkreślać. Moja, nie mojego dziecka, nie męża, nie projektanta przestrzeni w żoliborskim empiku ani nikogo innego. Moja, bo wychodzi od moich myśli, przekonań, interpretacji i to ja ponoszę za nią odpowiedzialność. Mogę „pomóc” jej wskoczyć na dziesiątkę i rozpętać burzę nie z tego świata, albo zeskakiwać z kolejnych szczebli, by wreszcie złapać oddech ulgi.\nP.S. Pewnie powinnam napisać, że ja się nie złoszczę, a moje dziecko nie buntuje i nie miewa kryzysów. Że do mnie to po poradę jak w dym, bo emocje mam na wodzy i że jest zawsze tak, jak widziała mnie pani z gazetą. Tylko czy wtedy ta kawa byłaby taka pyszna, a odcinek Braci Koala taki zabawny?\nźródło zdjęcia: flickr, Sippanont Samchai, cc


Witam! Przepraszam, że tak rzadko dodaje wpisy z nowymi rozdziałami, ale nie mam za bardzo czasu. Teraz jeszcze mam testy, na które muszę się przygotować i bierzmowanie. Z tego powodu zawieszam bloga na czas nieokreślony. O wszelkie informacje możecie pisać na moją pocztę lub gg. Bardzo przepraszam, ale nie daję rady. Do kolejnego wpisu <3\nAutor: Angelika S. o 13:33 Brak komentarzy:\nAutor: Angelika S. o 09:53 8 komentarzy:


Zespół Szkół Ekonomicznych im. Jana Pawła II w Gorlicach - Ruszyły zajęcia z Zawodowej Chmury Edukacyjnej\n184 dni 11 godzin 38 minut\nKoordynacja merytoryczna każdego z obszarów należy do uczelni, które zostały wybrane w toku otwartego naboru, zgodnie z posiadanym potencjałem i zapleczem technicznym i są to:\nUniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie (język angielski zawodowy),\nWyższa Szkoła Turystyki i Ekologii w Suchej Beskidzkiej (turystyka).\nW zakresie Małopolskiej Chmury Edukacyjnej w komponencie zawodowym zakłada się przeprowadzenie zajęć edukacyjnych z wykorzystaniem nowoczesnych technologii komunikacyjno-informacyjnych dla łącznej grupy ok. 2 000 uczniów z ponad 70 techników z terenu Województwa Małopolskiego. W obszarach, o których mowa wcześniej, zajęcia prowadzone będą w trybie on-line (30 godzin w każdym roku szkolnym) przez wykwalifikowanych nauczycieli akademickich. Dodatkowo przewiduje się organizację naukowych warsztatów bezpośrednio na uczelniach (w wymiarze ok. 25 godzin w pierwszym tygodniu wakacji oraz/lub ok. 10 godzin w trakcie roku szkolnego).\nZawodowa Chmura Edukacyjna, to zadanie realizowane w ramach projektu „Modernizacja kształcenia zawodowego w Małopolsce II" współfinansowanego ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Małopolskiego na lata 2014-2020, Poddziałania 10.2.3. Zadanie stanowi kontynuację i rozszerzenie działań pilotażowych wdrażanych w latach 2014-2015 obejmujących realizację zajęć dydaktycznych dla uczniów z wykorzystaniem nowoczesnych technologii informatyczno-komunikacyjnych.\nJęzyk angielski - zawodowy (środy - godz. 7.30-9.00) - opiekun mgr Monika Pierz\nTurystyka (czwartki - godz. 7.30-9.00) - opiekun mgr Wioletta Skałba


fully-flavoured: Domowy "baleron" - bez wędzenia\nTradycyjny baleron to wędlina wędzona. Dziś proponuję Wam jego wersję bez wędzenia. Przygotowana w ten sposób wędlina jest równie smaczna, a wymaga od nas nieco mniej pracy i wysiłku. ;)\nładny kawałek karczku - ok. 1,5-2 kg\n· 50 g soli peklowej\n· 10 ziaren pieprzu\n· łyżka suszonego rozmarynu\n· łyżka suszonego tymianku\n· 1,5 l przegotowanej wystudzonej wody\nW moździerzu ucieramy sól, cukier, pieprz, czosnek, rozmaryn, tymianek i goździki. Marynatą nacieramy karczek. Przekładamy go do specjalnego rękawa-siatki. Wkładamy do pojemnika, zalewamy wodą (mięso musi być dokładnie pokryte wodą) i szczelnie zamykamy. Mięso w marynacie chowamy do lodówki. Peklujemy od 10 dni do 2 tygodni, pamiętając by od czasu do czasu przewrócić mięso na drugą stronę. Po ok. 2 tygodniach, mięso będzie zapeklowane.Wyjmujemy je z marynaty, osuszamy. Przekładamy do gotującej się wody i gotujemy godzinę na każdy kilogram mięsa.Wystudzone stanowi idealną wędlinę na kanapki. Smacznego!\nEtykiety: do chleba, mięsa, przekąski\nAmator domowych wędlin 17 listopada 2015 15:29\nPodoba mi się taka wersja! Co prawda nic nie zastąpi mięska wędzonego we własnej, przydomowej wędzarni, ale z braku możliwości możemy wykorzystać ten prosty sposób. Tak przygotowany baleron wygląda pysznie i założę się że jest soczysty i kruchy. Warto robić domowe wędliny, bo odpowiednio przyrządzone mają wyśmienity smak, no i wiemy co jemy :) Pozdrawiam!\nEwa Mróz 18 listopada 2015 19:21\nZgadzam się w całej rozciągłości :) . Nie ma to jak domowe wędliny. Pozdrawiam serdecznie :) .\nAnonimowy 23 listopada 2015 17:09\nwg mnie bardzo długo sie pekluje,nie zasmierdzi sie mięso\nEwa Mróz 23 listopada 2015 17:21\nBaleron pekluje się od 10 dni do 2 tygodni- mięso trzymamy w marynacie w zimnym miejscu- najlepiej lodówce. Należy zaglądać do marynaty, przekładać mięso na drugą stronę i jeśli pojawi się podejrzany zapach, należy wymienić marynatę używając jednak nieco mniej soli.\nmagcalus 23 listopada 2015 17:28\nJaką wagę ma ten kawałek karczku?Oczywiście na początku kiedy dodajemy podaną ilość soli itp.\nEwa Mróz 23 listopada 2015 17:30\nKarczek waży ok. 1,5 kg :)\netui 25 listopada 2015 10:43\nMam pytanie? Gdzie dostanę taki rękaw i czy on się jakoś specjalnie nazywa, bo nie mogę znaleźć w necie?\nWędlina super wygląda i chcę zrobić.\nEwa Mróz 25 listopada 2015 10:47\nJest to siatka wędliniarska - ja kupiłam w Carrefoure :) . Ale jest i w necie np. tu http://www.aledobre.pl/12838,Elastyczna_siatka_do_miesa_dlugosc_2_m_Ibili.html?gclid=Cj0KEQiA1dWyBRDqiJye6LjkhfIBEiQAw06ITmlaBEd6qhidadRxP3j1dnYHBaFFNzdO05ELa_TJZKAaAvnl8P8HAQ Mięso można też ewentualnie zasznurować sznurkiem.\netui 25 listopada 2015 13:33\nEwa Mróz 25 listopada 2015 18:36\nEtui - polecam się na przyszłość. Mam nadzieję, że domowa wędlina będzie smakowała. ;)\nAnonimowy 10 grudnia 2015 18:56\ntutaj przyprawy widać na mięsie , u mnie wszystko pływa w wodzie\nEwa Mróz 10 grudnia 2015 19:05\nPo zalaniu mięsa wodą naturalną rzeczą jest to, że przyprawy będą unosiły się w wodzie. Należy pamiętać, aby do wędliny codziennie zaglądać i przewracać na drugą stronę. Marynata nie może stać się mętna, ani zmienić zapachu. Jeśli to nastąpi, należy marynatę wymienić.\nAnonimowy 10 grudnia 2015 19:22\nDziękuję za odpowiedź i mam jeszcze jedno pytanie, czy gotujemy marynatę w tej samej wodzie w której stoi, czy w nowej czystej i jeżeli w czystej, to czy solić tę czystą wodę do gotowania. Moja marynata jest dzisiaj nastawiona na święta.\nEwa Mróz 10 grudnia 2015 19:28\nMięso gotujemy w czystej wodzie, wody nie solimy. Mięso należy włożyć do już gotującej się wody. :)


Polacy chcą być zapomniani przez Google - Puls Biznesu - pb.pl\nPolacy chcą być zapomniani przez Google\nopublikowano: 13-10-2014, 10:08\nGoogle otrzymał tysiące zgłoszeń z Polski o usunięcie z wyszukiwania konkretnych wyników w związku z tzw. prawem do bycia zapomnianym.\nW swojej decyzji z maja 2014 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że osoby prywatne mają prawo zażądać od wyszukiwarek takich jak Google usunięcia określonych wyników, które ich dotyczą. Trybunał zdecydował, że wyszukiwarki muszą rozważyć każde takie żądanie zgłoszone przez osoby prywatne oraz że nadal mogą wyświetlać określone wyniki, jeśli leży to w interesie publicznym.\nW rozstrzyganiu wniosków amerykańskiemu gigantowi internetowemu pomaga powołany przez niego zespół doradców.\nZ Polski koncern otrzymał 3 705 zgłoszeń od osób prywatnych, które dotyczyły usunięcia 14 746 adresów URL. W przypadku polskich zgłoszeń Google usunął nieco ponad 34 proc. z nich. To wynik niższy od średniej europejskiej, która wynosi blisko 42 proc.\nOd momentu uruchomienia oficjalnej procedury składania żądań 29 maja Google otrzymał z Europy w sumie 146 357 żądań o usunięcie adresów URL z wyników wyszukiwania. Łączna liczba adresów URL ocenionych dotychczas pod kątem usunięcia to 498 737.\nTrigon oszacował dodatkowy popyt na LPP\nKarpiński: decyzje o sprzedaży spółek energetycznych zapadną w 2015 r.\nKUKE: liczba upadłości wzrosła o 6 proc. we wrześniu\nPMR: rynek artykułów sportowych wzrośnie o 5,2 proc.\nPrawo / Polacy chcą być zapomniani przez Google


Ława Yolanda - Halmar - TwojeMeble.pl - meble z kolekcji Stoły, stoliki i ławy Halmar\nszer. 63 cm wys. 50 cm dł. 103 cm\nElegancki stolik Yolanda marki Halmar świetnie będzie pasować do nowocześnie urządzonego salonu. Stolik składa się z dwóch poziomów wykonanych ze szkła. Blat posiada szkło przeźroczyste, z kolei półka wykonana jest z czarnego szkła. Tworzy to ciekawy kontrast, nadający meblowi niecodziennego wyrazu. Podstawa ze stali nierdzewnej doskonale koresponduje z całością. Krawędzie blatu zostały gustownie wykończone, dzięki czemu stolik wygląda bardzo ładnie. Wysokość 50 cm zapewnia wygodne korzystanie z mebla. Półka pod blatem to idealne miejsce na gazetę lub książkę, którą zechcemy mieć w zasięgu ręki.


ime systems sp. z o.o. – Dane firmy\nNIP: PL 9562349617\nJako dostawca usług jesteśmy odpowiedzialni za własne treści na stronach, które udostępniamy. Nie jesteśmy jednak zobowiązani do monitorowania przekazywanych lub przechowywanych informacji zewnętrznych ani do badania okoliczności wskazujących na ich nielegalną działalność.\nNasza strona zawiera linki do zewnętrznych stron internetowych osób trzecich, na których treść nie mamy wpływu. Nie możemy ponosić żadnej odpowiedzialności za te treści zewnętrzne. Za treść stron powiązanych zawsze odpowiada dany dostawca lub administrator stron. Połączone strony zostały sprawdzone pod kątem ewentualnych naruszeń prawnych w momencie łączenia. Nielegalne treści nie zostały rozpoznane w momencie łączenia, a stała kontrola treści powiązanych stron nie jest uzasadniona bez konkretnych dowodów naruszenia prawa. Po powiadomieniu o naruszeniach natychmiast usuniemy takie linki.\nZawartość i treść naszych stron podlegają polskiemu prawu autorskiemu. Ich powielanie, przetwarzanie, dystrybucja i wszelkiego rodzaju wykorzystywanie poza granicami praw autorskich wymaga pisemnej zgody odpowiedniego autora lub twórcy. Pliki do pobrania i kopie tej strony są przeznaczone wyłącznie do prywatnego, niekomercyjnego użytku.