Zobacz temat - Bar Żółty\nPixie Dust - Bar Żółty\nShadowhunter - 2019-02-17, 11:07\nTemat postu: Bar Żółty\nAnonymous - 2019-06-29, 19:30\nPrzeglądając się swojemu lustrzanemu odbiciu zapinającemu guziki bordowej koszuli i przygładzającemu materiał czarnej marynarki, po raz setny zadawał sobie w głowie pytanie, czy faktycznie chce w ogóle wychodzić z domu. Odpowiedź za każdym razem była taka sama - nie, nie chciał. Nawet nie musiał ruszać się gdziekolwiek z domu. Nie miał żadnych pilnych zobowiązań, nie czekał na niego żaden z informatorów i nie spodziewał się żadnego znaczącego wydarzenia, które mogłoby skłonić go do ruszenia czterech liter poza mury rezydencji. Bardzo dobrze jednak wiedział, że samotne siedzenie w czterech ścianach i wpatrywanie się w puste łóżko, słuchając po raz któryś piosenki "These Foolish Things" śpiewanej przez Ellę Fitzgerald, nie wpłynie najkorzystniej na jego samopoczucie. Nie chciał, nie musiał, ale POTRZEBOWAŁ tego wypadu na miasto. Potrzebował wyjść do ludzi i przez choćby kwadrans poprzebywać w ich towarzystwie. Nie żeby tęsknił za niezobowiązującymi rozmowami o chlebie i niebie, absolutnie. Plan był taki, by ruszyć gdziekolwiek, wypić ze dwa kieliszki wina, poobserwować innych i wrócić. Niby nic, a jednak dużo.\nPochylił się, by zawiązać sznurowadła swoich dobranych pod kolor koszuli wysokich sztybletów, uprzednio wpuszczając w nie nogawki czarnych, ciasnych jeansów z delikatnymi przetarciami na wysokości ud. Ostatnie spojrzenie w lustro, przeczesanie ciemnych kędziorków palcami i ruszył w stronę drzwi wyjściowych. Zanim jednak opuścił teren swojej posiadłości, obluzował deskę w podłodze obok drzwi wejściowych i w odsłoniętej skrytce położył skórzaną sakiewkę. Wyszeptał kilka słów pod nosem, aktywując zaklęcie i na powrót zamaskował schowek. Teraz mógł spokojnie iść do miasta. Postanowił nie korzystać z portalu czy innego, równie szybkiego magicznego środka transportu. Spacer, zwłaszcza dłuższy, dawał mu możliwość rozmyślania nad rozmaitymi rzeczami, poukładania sobie wszystkiego w głowie i - co najważniejsze - dawał okazję do zażycia ruchu i pooddychania nieco świeżym powietrzem... Przynajmniej do momentu, w którym dotrze do miasta, gdzie na kilometr będzie wyczuwalny smród spalin samochodowych i fastfoodów. To jeszcze raz - po co on tam szedł? A tak... Wyższa potrzeba "socjalizacji". Szedł przed siebie przez dłuższy czas z dłońmi schowanymi w kieszeniach spodni, wpatrując się w ciemniejące niebo. Zanim dotarł do punktu docelowego, czyli pierwszego lokalu, który minimalne wzbudził jego ciekawość, niebo było już całkiem czarne.\nStłumione dźwięki muzyki słyszalne były długo przed tym jak dostrzegł neonowy szyld, oraz kolejkę osób czekających na wejście. Ruszył powolnym krokiem na koniec kolejki i rozejrzał się uważnie, omiótłszy pobieżnie wzrokiem zebranych ludzi. Przez ułamek sekundy zawiesił wzrok na dwóch rozmawiających mężczyznach, którzy pokazywali sobie coś na ekranach smartfonów, jednak szybko stracił zainteresowanie. Kilka minut później znajdował się już w lokalu. Jego uszy bombardowane były przeraźliwie głośną muzyką elektroniczną dobywającą się z głośników, a jego trzewia wstrząsał raz po razie mocny bas. Prześlizgiwał się zwinnie między tańczącymi ludźmi, kierując się w stronę baru. Zasiadł na jednym z niewielu wolnych krzeseł ustawionych przy podświetlonym na żółto kontuarze i gdy barman skinął nań głową, zamówił... Nie, nie wino. Piwo. Zamówienie wina w klubie nocnym byłoby zbytnim przejawem ekstrawagancji, raczej niezbyt stosownym do miejsca. Nie chciał się wyróżniać... Wyciągnął dwa palce, wskazujący i środkowy, pomiędzy którymi trzymał banknot i zapłacił za napitek. Chwilę później, gdy otrzymał swój trunek, upił dwa łyki i odwrócił się, by poprzyglądać się tańczącym na parkiecie ludziom.\nPasek nastroju bardzo powoli zaczął się ładować.\nFINLAY NIGHTWIND - 2019-07-04, 20:27\nDom Finlaya zrobił się dziwnie pusty. Mógł się domyśleć, że w końcu tak będzie, ale nie przewidział że tak szybko to nadejdzie. Za pomocą żelaznych sióstr ściągnął z siebie runy małżeństwa. Stare księgi, które czytał mówiły prawdę- było to bardzo bolesne przeżycie. Zwłaszcza ta runa z serca. Chciałby powiedzieć, że następnym razem będzie uważał komu ślubuje miłość do końca swoich dni, ale to wcale nie było takie łatwe. Kochał ją i pewnie byłoby tak do dzisiaj, ale demoniczna śpiączka wszystko zniszczyła. Jedyne co go łączyło z byłą małżonką to był Alec, ich wspólny syn. Dobrze nie otworzył oczu a jego rodzice juz nie żyli ze sobą. Naprawdę współczuł dziecku. Jak to dobrze, ze mógł malucha odwiedzać w weekendy. Był pewien, że Margaret nie poświęcała mu wystarczająco dużo czasu. Była teraz dyrektorką instytutu! To było zrozumiałe, że miała też inne sprawy na głowie, ale była uparta jak koń i nie mógł nic na to poradzić. Siła nie będzie odbierał syna, bo to nie było sensu.\nPowoli już uprzątnął rzeczy Margaret i dziecka. Nie był pewien czy nadal chce tam mieszkać. coraz to bardziej zastanawiał się czy nie uprzątnąć bardziej mieszkania i go nie sprzedać. Albo nie dać do wynajęcia komuś! Okolica była przyjazna, sąsiedzi mili. Czego chcieć więcej?! W dodatku kiedy Nefilim ma tyle długów. Pierścionek, ślub, wesele, podroż poślubna, dom, rzeczy dla dziecka... od dawna miał długi, ale kiedy zorientował się, że naprawdę ją kocha to jakoś zleciało. A teraz... miał tylko cholerne długi i depresję.\nTo dlatego zaczął odwiedzać coraz to częściej bary i zaczepiać wampiry. Nigdy nienawidził tej okropnej rasy. A potem jego parabatai, jedyna rodzona siostra została wampirem a on został oskarżony o jej śmierć i jeszcze bardziej ich znienawidził! Cóż za hańba dla rodziny. Wszedł do pierwszego lepszego baru i usiadł. Zamówił trunek. Miejsce miało swój klimat. Przygryzł wargę i przyjrzał się gościowi obok. Może nie była to babka, którą zaczepiłby w barze, ale może jednak warto zaczepić.\n- To nigdy nie kończy się na jednym więc nie płaciłbym zaraz po pierwszym zamówieniu. Można dać raz a dobrze napiwek, a nie za każdym razem- powiedział pewnym siebie głosem. Oh, jaki z niego był znawca. Często odwiedzał takie miejsca więc się nauczył. Jednak nie tak często jak oto ten mężczyzna! Miał już swoje lata. Pewno nie był zwykłym przyziemnym, którymi gardził.\nAnonymous - 2019-07-06, 12:17\nBardzo powoli popijał swoje piwo, czując na języku nieprzyjemnie gorzki smak, którego nie potrafił polubić przez ostatnich kilkadziesiąt lat swojego życia. Nie potrafił zrozumieć zachwytu innych ludzi nad tym "trunkiem". Miało byle jaką woń i byle jaki smak, ale spora część zgromadzonych w klubie ludzi rozkoszowała się nim jak najszlachetniejszym z win z greckich winiarni. No ale cóż... Jak już zostało powiedziane, "jeśli wejdziesz między wrony, musisz krakać jako one". Tak więc sączył to piwo, obserwując tańczących. Choć muzyka kompletnie nie była w jego guście, to jednak zaczął delikatnie bujać się na krzesełku barowym, obserwując pląsające, skaczące i wijące się na parkiecie kobiety, oraz towarzyszących im mężczyzn. Byli tu głównie młodzi ludzie, którzy niedawno przekroczyli granicę pełnoletności. Zmarszczył nieco brwi, kiedy w oddalonych nieco lożach dostrzegł znajome twarze czarowników, oraz ich młodych podopiecznych. Senciner nie był jedyną osobą w Podziemiu, który otoczył się gronem informatorów, dostawców i innego rodzaju... "Szpiegów", jeżeli to tak można nazwać. Większość jednak nie dysponowała tak rozległymi kontaktami, które posiadał Gariel. Szybko jednak stracił zainteresowanie i powrócił do obserwowania bawiącej się młodzieży. Przesuwał wzrokiem od jednej grupki tancerzy do drugiej i trzeciej, kiedy usłyszał obok męski głos. Odwrócił nieznacznie głowę, obdarzając siedzącego obok nieznajomego spojrzeniem brązowych oczu. Kiedy przetworzył treść rzuconego w jego stronę komunikatu, uśmiechnął się blado i skinął głową\n- Dzięki za radę. - odpowiedział na tyle głośno, by mężczyzna mógł go dosłyszeć i uniósł ku ustom niemal pełny kufel z piwem i upił kolejne dwa drobne łyki, następnie dyskretnie oblizując górną wargę z piany. Odłożył szklanicę na ladę barową obok siebie i wyprostował się na krześle. Tuż obok Sencinera oraz nieznajomego przeszła grupka roześmianych osób, która na widok czarownika oraz jego - nazwijmy to - "towarzysza" delikatnie zwolniła kroku by się im przyjrzeć, wymienić między sobą szeptem parę zdań, po czym jakieś na oko dwudziestoletnie dziewczyny mrugnęły okiem w kierunku obu mężczyzn i chichocząc uciekły na parkiet. Brwi Gariela uniosły się nieznacznie, podobnie zresztą jak kącik ust. Czyżby zaproszenie?\n- W moim przypadku jednak na jednym raczej się skończy. Nie umiem pić do upadłego... - Rzucił po chwili, odwracając wzrok od tańczących nieopodal dziewczyn, które co jakiś czas zerkały w stronę Finlaya i Sencinera, jakby wyczekując czy skorzystają z tego jakże subtelnego i dyskretnego zaproszenia, czy też będą zainteresowani swoim towarzystwem.\n- Z kim mam przyjemność? - dodał z czystej uprzejmości. Nie specjalnie chciał, by mu przeszkadzano, no ale przecież cała dzisiejsza noc upływała mu pod znakiem "Nie chcę, ale POTRZEBUJĘ", dlatego też stwierdził, że skoro już nadarzyła się okazja do dialogu, to z niej skorzysta.\nGabriel Blackthorn - 2020-02-03, 20:00\n/przed szukaniem dostawcy z Ray\nNie planował się dzisaj upijać, naprawdę! To wyszło tak jakoś samo, całkowicie przez przypadek. Jeśli prawie cały czas wolny od treningów i obowiązków spędza się w barach, to później tak to się kończyło... swoją drogą chyba należy mu się jakaś karta stałego klienta w Pixie Dust? Niesposób zliczyć, ile pieniędzy zdążył zostawić tu ku uciesze właścicielki oraz barmanów, którym zwykle nie szczędził na napiwkach. Pieniądze były jedną z tych rzeczy, do których nie przykładał szczególnej wagi a jego zmysł ekonomiczny był praktycznie zerowy, dlatego większość jego pieniędzy zazwyczaj rozchodziła się sama, nie wiedzieć gdzie. Z reguły musiał się później nasłuchać od Tris, ale siostra kilka dni temu wyjechała nie informując gdzie i po co, zostawiając mu jedynie krótką wiadomość, że nic jej nie jest i prawdopodobnie wróci za kilka tygodni.\nNo właśnie, Tris. Z całą pewnością była jednym z powodów, dla których tak bardzo popłynął dziaisj z alkoholem. Drugi powód natomiast miał na imię Elijah i podobnie jak Trisacha zlewał go już od dłuższego czasu. Jedyne dwie osoby, na których kiedykolwiek tak bardzo mu zależało... a teraz został zupełnie sam, więc chyba nie powinno nikogo dziwić, że szuka pocieszenia w kieliszku. W końcu wódka nie pyta, wódka rozumie. Picie w pojedynkę było jednak strasznie smutne i żałosne, dlatego po krótkiej chwili namysłu wystukał szybką wiadomość do Neviny, z zapytaniem, czy nie chciałaby do niego dołączyć. Na tą chwilę była chyba jedyną osobą, z którą chciał przebywać, dlatego ucieszył się, kiedy kilka minut później otrzymał pozytywną odpowiedź. Wsunął telefon do kieszeni i - nieco chwiejąc się już na krześle - po raz kolejny tego wieczora zawołał barmana.\nNevina Eaton - 2020-02-06, 19:20\nNev tego wieczora, jak ostatnio prawie codziennie, wegetowała w domu. Odkąd jej rodzinka znów sprowadziła się do York, nie miała zbyt wielu okazji do rozrywki. Jej znajomych z dzieciństwa już to raczej nie było, bo rozjechali się po całym kraju, z większością Łowców nie utrzymywała zbyt bliskich kontaktów, a jej rodzeństwo, które teraz z nią mieszkało, miało raczej inną definicję rozrywki i zabawy niż ona. Przez to na ogół wieczorami ćwiczyła w piwnicy rezydencji, ewentualnie w samotności sączyła wino lub łaziła bez celu po mieście, wypatrując jakiejś zadymy, która rozruszałaby jej życie.\nDlatego gdy otrzymała wiadomość od Gabriela, nie mogła nie przyjąć swoistego zaproszenia. Szybko ogarnęła się na tyle, by swoim wyglądem nie straszyć innych, czy to Przyziemnych, czy kogoś ze Świata Cieni. Dyskretnie ukryła też w swoim stroju kilka przedmiotów, mogących przydać się jej i posłużyć za broń na wypadek... zamieszania. W klubie znalazła się kilkanaście minut później, bo jeden ze starszych braci wykazał się wspaniałomyślnością i podwiózł ją do miasta. Weszła do środka i niemal natychmiast namierzyła Gabriela. Kogoś tak postawnego jak on ciężko było nie zauważyć. Podeszła do niego i wtedy dostrzegła, w jakim jest stanie.\n- Oj mam wrażenie, że ta imprezka trwa już od dłuższego czasu, Gabrielu - powiedziała wesoło, choć w jej głosie było słychać nutę powagi. Znała Blackthorna już od kilku lat, więc wiedziała, że coś jest nie tak. Usiadła obok niego i uśmiechnęła się przyjaźnie. Chciała, by wiedział, że na nią może liczyć.\nGabriel Blackthorn - 2020-02-10, 01:11\nNim Nev dotarła do klubu, zdążył wypić w samotności jeszcze kilka kolejek. Dalej nie uważał, że jego problemy magicznie się rozwiązały, jednak teraz wydawały się jakby odległe i na tyle mało istotne, by nie zawracać sobie nimi głowy w tej chwili. Gdyby coś stało się Tris, wiedziałby o tym dzięki runie Parabatai, a Eli... Eli to Eli i na pewno sobie poradzi, choć myślenie o nim w dalszym ciągu Gabriela bolało. Dlatego właśnie uznał, że potrzebuje jeszcze więcej alkoholu, to pomagało mu zapomnieć. Jak bardzo był pijany? Cóż, na pewno do tego stopnia, by za świetny pomysł uznać rzucenie w barmana banknotem, z głośnym okrzykiem TAŃCZ. To chyba nie potrzebowało już żadnego dodatkowego komentarza. Na szczęście barman wydawał się być wyjątkowo wyrozumiały i postanowił przymknąć oko ze względu na dość żenujący stan Gabriela - przyszło mu to o wiele łatwiej, gdy Blackthorn uświadomił mu, że może zatrzymać sobie tego banknota.\nCzas do przybycia Neviny nieco mu się dłużył, jednak ostatecznie jego cierpliwość została wynagrodzona. Blackthorn naprawdę szczerze ucieszył się na jej widok. Przynajmniej ona go nie wystawiła.\n- Nev! Dobrze cię widzieć! - oznajmił z uśmiechem i pewnie nawet by ją przytulił, gdyby nie fakt, że jego zdolności równowagi były nieco zaburzone i bał się trochę, że próbując zejść z barowego krzesła mógłby przypadkiem skończyć na podłodze. Poza tym, takie wylewne zachowanie z jego strony z pewnością byłoby kolejną oznaką, że coś jest mocno nie w porządku... w końcu do tej pory słowa Gabriel i wylewny nie miały prawa bytu w jednym zdaniu. - Pijesz? - sam nie był pewien, po co właściwie zadał to pytanie bo tak czy inaczej zamówił kolejkę dla siebie i Nev. Miał już zdecydowanie dosyć samotnego picia jak na jeden wieczór. - Neeev, powiedz że chociaż ty mnie nie zostawisz - wybełkotał błagalnie i zaraz podsunął dziewczynie drinka, którego przed chwilą jej zamówił. Pamiętał swoje postanowienie o tym, żeby już nikogo nie próbować sobą obarczać, ale w tej chwili się nie kontrolował i nie mógł nic poradzić na to, że czuł się tak cholernie samotny.\nNevina Eaton - 2020-02-11, 01:23\nNev, w pewnym sensie, była w podobnej do Gabriela sytuacji. Jej parabatai, najbliższa jej obecnie osoba, była gdzieś w świecie, zapewne na jakiejś misji, o której sama Nev nie miała bladego pojęcia, a pozostali ostatnio się na nią wypinali - rodzeństwo zazwyczaj ją ignorowało, matka dalej była chodzącym trupem. I chyba tylko dlatego, że musiała ogarniać swoją rodzicielkę, nie upijała się właśnie w barze jak Blackthorn. Matka powoli wygrzebywała się z depresji, więc wolała nie ryzykować teraz powrotu jej załamania. Czasem jednak nawet Nevina miała dosyć bycia poważną Łowczynią. Czasem potrzebowała alkoholu i towarzystwa kogoś, kto nie działał jej na nerwy i rozumiał ją. I takim kimś był właśnie Gabriel. Wiedziała, że Łowca bez powodu nie pisałby do niej o takiej porze, a i miejsce było wymowne… Nie mogła go zostawić w takiej chwili.\n- Ciebie również miło widzieć, Gabrielu – powiedziała z uśmiechem i, zanim usiadła, na chwilę położyła dłoń na jego ramieniu. Jego stan lekko ją zaniepokoił. Nie zamierzała jednak wyciągać pochopnych wniosków, więc na początek postanowiła wybadać, co tak właściwie było powodem obecnego nastroju Łowcy. W końcu ostatnio nabrała wprawy w zabawę w psychologa - leczenie depresji matki jednak na coś się jej w życiu przydało.\n- Oczywiście. Przecież wiesz, że komu jak komu, ale tobie nie odmówię – odpowiedziała, rozsiadając się wygodniej na stołku przy barze, i uśmiechnęła się szeroko do towarzysza. Zauważyła, że barman posłał im dłuższe spojrzenie. Czyżby Gabriel już próbował go poderwać? Niby słyszała plotki, że Blackthorn się prawie ustatkował, ale nic, co teraz by zrobił, nie zdziwiło by jej przy jego obecnym stanie upojenia.\n- Przecież tu jestem. I nie zamierzam tak szybko się ulotnić – zapewniła, przyjmując drinka. Naprawdę zaczęła się niepokoić stanem Gabriela. Nie pamiętała, kiedy ostatnio widziała go w tak kiepskiej kondycji. O ile kiedykolwiek miało to w ogóle miejsce. – A teraz mów dobrej, starej Nev, co ci leży na sercu i na wątrobie – powiedziała, gdy przełknęła pierwszy łyk alkoholu. Popijawa była kusząca, ale nie mogła tak po prostu zignorować problemów kogoś jej bliskiego.\nGabriel Blackthorn - 2020-02-19, 11:42\nJak widać u innych również przychodzi w życiu taki moment, kiedy zostaje się skazanym tylko i wyłącznie na siebie, bo najbliższe osoby nagle stają się całkowicie obce. Ile czasu minęło od jego ostatniej normalnej rozmowy z Tris? Sporo. Choć zastanawiał się intensywnie, nie mógł przypomnieć sobie, by po wspólnej wigilii chociaż raz zamienili ze sobą więcej niż kilka zdań na raz. A Eli? Z nim nie było kontaktu jeszcze dłużej, a dokładniej od czasu, kiedy pijany Spiritstride przyszedł nad ranem pod jego drzwi po tym, jak wcześniej go wystawił. Gabriel z początku próbował nawiązać jakikolwiek kontakt z nimi obydwoma, ale jak widać bezskutecznie, dlatego tym bardziej poczuł się podbudowany obecnością Nev.\n- Oni też tak mówili... Elijah i Tris. Mówili że im zależy, że jestem dla nich ważny... a widzisz ich tu gdzieś? - zapytał retoryczne, wpatrując się pustym wzrokiem w swoją szklankę. Gdyby nie alkohol, z pewnością trzymałby język za zębami i nie obarczał Nev swoją samotnością, ale w tej sytuacji ciężko było mu udawać, że wszystko jest w porządku, kiedy tak naprawdę nic nie było. - Wierzyłem im, wiesz? Naprawdę myślałem, że coś dla nich znaczę. Żałosne, prawda? - zaśmiał się, choć nie było w tym nawet cienia wesołości. Cokolwiek Nev by nie odpowiedziała, on i tak uważał się za godnego pożałowania. Od zawsze wiedział, że dopuszczenie kogokolwiek tak blisko siebie nie jest dobrym pomysłem, więc sam był sobie winien. - Nie gadajmy o tym, co? Nie przyszedłem tu, żeby dobijać się jeszcze bardziej - to powiedziawszy złapał kieliszek i wypił wszystko za pierwszym podejściem. Zachwiał się nieco i prawie spadł z krzesła, ale zdążył w porę podtrzymać się blatu. Spróbował usiąść nieco bardziej stabilnie a kiedy już miał niemal całkowitą pewność, że utrzyma pion, zmacał kieszeń swojej skórzanej kurtki, by upewnić się, że nóż do flaków w dalszym ciągu tam jest. Głupio by było, gdyby po pijaku zgubił go w klubie, czyż nie?\nNevina Eaton - 2020-02-27, 16:56\nTak, bycie wystawionym przez bliskich to przykra sprawa. Zwłaszcza gdy robi to tobie własne rodzeństwo czy ukochana osoba. W przypadku Nev związki po pewnym czasie po prostu się rozlatywały, bo to nie było to, a nie z winy którejś ze stron. Ale i tak znała ten ból. Dlatego starała się nie zawodzić swoich bliskich. Czasami nie dawało się unikać przykrych sytuacji, ale na tyle, na ile mogła, starała się nie wystawiać przyjaciół. Gabriel był jednym z nich, więc nie mogłaby zignorować wiadomości od niego. Nie była idealną przyjaciółką, ale się starała.\n- Och, a więc tu jest wampir pogrzebany – powiedziała cicho, gdy jasne się stało, co było przyczyną obecnego zachowania i stanu Gabriela. Na jej twarz wpłynęła zmartwiona mina, a Nev pokiwała ze zrozumieniem głową. Może i nie wiedziała dokładnie, co dzieje się w umyśle łowcy, ale potrafiła sobie wiele wyobrazić.\n- Nie, Gabrielu. To nie jest żałosne. To normalne. Każdy z nas czuje czasem potrzebę zaufania drugiej osobie – powiedziała delikatnym głosem, a jej spojrzenie było współczujące. Naprawdę przejęła się stanem Blackthorna. Sama przechodziła podobne sytuacje już niejednokrotnie. I rozumiała czemu Gabriel czuł potrzebę upicia się. Sama zazwyczaj, gdy przechodziła przez coś podobnego, upijała się samotnie winem i objadała lodami lub ciastkami. I dlatego wiedziała też, że mężczyzna potrzebuje teraz wsparcia.\n- Pewnie. Ja też nie jestem tu po to, by cię dołować – odpowiedziała, biorąc kolejnego łyka alkoholu. Gdy łowca zachwiał się na swoim miejscu, Nev była w gotowości, by w razie czego go złapać i podtrzymać. Gdy jednak sam zdołał utrzymać równowagę, znów uważnie na niego spojrzała. – W takim razie pogadajmy o lepszych czasach. Bo niektóre nasze spotkania miały przyjemniejsze okoliczności – powiedziała, uśmiechając się lekko by podtrzymać jakoś przyjaciela na duchu. Miała nadzieję, ze zmiana tematu nieco poprawi jego humor.\nGabriel Blackthorn - 2020-02-29, 22:07\nU Gabriela to nawet nie był związek. Przyjaciele z korzyściami - tym właśnie oficjalnie byli. Z początku taka relacja w pełni mu odpowiadała bo tak czy inaczej nie wyobrażał sobie, żeby miał zbliżyć się do kogoś bardziej, niż to konieczne. On i normalny związek? Proszę was, kto chciałby ładować się w relację z kimś tak zepsutym jak on? Poza tym sam do tej pory nie czuł potrzeby wiązania się z kimkolwiek na dłużej - przygodny seks z każdym atrakcyjnym facetem który akurat mu się nawinie brzmiał w jego odczuciu dużo bardziej zachęcająco. Czemu teraz tego nie robił? Sam nie był pewien, bo miał na to cholerną ochotę. Żaden z facetów w klubie nie był jednak Elajżą, a Eli najwyraźniej mniej lub bardziej świadomie zmienił go z homoseksualisty w elajżoseksualistę. A ponadto jakimś cudem sprawił, że zimny, niewzruszony i bezuczuciowy Gabriel zaczął widzieć w nim kogoś więcej niż tylko obiekt pożądania... nawet więcej niż przyjaciela. Wypierał się tego przez długi czas, ale po tym, kiedy przyznał to na głos przed pijanym Elim, wreszcie w pełni dopuścił do siebie fakt, że zwyczajnie go kochał. Wiedział doskonale, że Elijah nie chce mieć z nim już nic wspólnego, dlatego przez ostatnie miesiące usilnie próbował wyleczyć się z tego uczucia, jednak jak widać bezskutecznie.\n- To jest żałosne - upierał się przy swoim, będąc głęboko przekonanym o tym, że już nigdy nie będzie w stanie wybaczyć sobie, iż pozwolił, by doszło do sytuacji, w której tak bardzo zaczęło mu na kimś zależeć. Chyba nie był w stanie dłużej myśleć o tym bez kolejnego kieliszka wódki. Albo najlepiej całej butelki. - Jestem sadystą i socjopatą... jestem taki sam jak mój zasrany ojciec. Czemu ktoś miałby chcieć trzymać się blisko mnie? Co ja sobie kurwa w ogóle wyobrażałem? - to powiedziawszy wybuchnął nerwowym śmiechem, który z wesołością nie miał absolutnie nic wspólnego. To wszystko, co działo się z tej chwili z pewnością było winą alkoholu, który pomagał mu wyrzucać z siebie emocje, kumulujące się w nim od dawna. Było z nim źle. Nawet bardzo. Poczuł jednak ulgę na myśl, że Nev nie będzie próbowała dalej drążyć tego tematu. Jeszcze tego by brakowało, żeby zaczęła mu współczuć czy się nad nim litować.\n- Faktycznie, miały. Choćby twoje ostatnie urodziny... kurwa, dobrze, że zamówiłem tort, bo tym który upiekła Trisacha pewnie byśmy się otruli - może i nie był teraz w nastroju na wspominanie lepszych czasów, ale mimo wszystko lepsza była rozmowa o braku umiejętności kulinarnych Tris, niż o Elim który nigdy nie odwzajemni jego uczuć.\nNevina Eaton - 2020-03-13, 17:52\nNevina na swoim koncie również miała przygodne znajomości, czy też liczne przyjaźnie z plusem. Oprócz nich zdarzały jej się też jednak poważniejsze, trwające kilka miesięcy, czy nawet kilka lat, związki. Nev była kochliwą dziewczyną, więc to było nieuniknione. Każdy z tych związków jednak prędzej czy później się rozpadał, bez względu na Rasę czy płeć tej drugiej osoby. Za każdym razem bolało tak samo, bo jednak, w jej przypadku, niemożliwe było spędzenie z kimś kilku wspaniałych tygodni i zupełne nieprzywiązanie się do tej osoby. Z czasem jednak ból mijał, bo uczucie wygasało. Niemałą rolę odgrywały w tym przygodne romanse, które jej się przytrafiały, ale to był tylko słaby środek na ukojenie bólu. Można by pomyśleć, że po tylu zawodach Eatonówna straci chęć na angażowanie się w jakąkolwiek znajomość, ale tak nie było. Nev nadal gdzieś tam w głębi duszy wierzyła, że spotka w końcu odpowiednią osobę. I to chyba ta wiara pomagała jej pozbierać się po kolejnych, bolesnych rozstaniach.\n- Zobaczysz, kiedyś zrozumiesz, że stara, dobra Nevina miała rację mówiąc, że to normalne i wcale nie żałosne – powiedziała z miną sugerującą, że przekazuje mu jakąś wielką mądrość życiową. Naprawdę wierzyła w swoje słowa. Wiedziała jednak, że w obecnej chwili Gabriel nie widzi w nich najmniejszego sensu. Sama zawsze przeżywała to rozdarcie po każdym rozstaniu. Z czasem jednak rozumiała, że tak po prostu w życiu bywało. Faceci pewnie potrzebowali po prostu więcej czasu, aby to zrozumieć i przyjąć do wiadomości. – Gabrielu, przecież ja się trzymam blisko ciebie. Może nie w romantycznym sensie, ale wiedz, że masz przyjaciół. I pamiętaj, każda potwora znajdzie swego amatora – dodała nieco weselej, chcąc poprawić mu humor. Nie chciała, żeby myślał, że się nad nim lituje, bo tak nie było. Był jej przyjacielem, więc chciała mu pomóc tak po prostu, a nie z litości czy dlatego, że tak wypadało. Nevina była w stanie naprawdę wiele zrobić dla swoich bliskich i przyjaciół. Wiedziała, że duszenie w sobie emocji było niezdrowe, więc była gotowa słuchać wszystkiego, co Gabrielowi leżało na sercu, jeśli tylko chciał mówić. W końcu od tego byli przyjaciele.\n- O tak – roześmiała się, obracając w dłoni szklankę z drinkiem. Miała nadzieję, że po zmianie tematu Łowca poczuje się lepiej, bo najwyraźniej nie miał ochoty na dalsze zwierzenia. – Ale trzeba przyznać, że pod względem wizualnym prezentował się całkiem nieźle – dodała po chwili namysłu, wypijając swój alkohol i kiwając na barmana, żeby dolał jej jeszcze trochę. Potem wróciła spojrzeniem do towarzysza. – Właśnie przypomniałeś mi, że jestem o krok od trzydziestki. Jak na standardy Nefilim jestem starą panną. W sumie na standardy Przyziemnych też. Wypijemy za wieczną młodość? – zapytała rozbawiona. Świadomość tego, że dobijała trzydziestki, naprawdę była przerażająca.\nGabriel Blackthorn - 2020-03-23, 10:46\nDlatego właśnie Gabriel nigdy do nikogo się nie przywiązywał. Pomijając już swoje głębokie przeświadczenie, że na nikogo nie zasługuje, zwyczajnie uważał, że przywiązanie i uczucie to słabość, na którą on nie może sobie pozwolić. Dopóki trzymał swoich łóżkowych partnerów na dystans i do szczęścia wystarczyły mu luźne, niezobowiązujące relacje, jego życie było nieco mniej pojebane. Co się wydarzyło, że w przypadku relacji z Elim stało się zupełnie inaczej? Nie potrafił odpowiedzieć na to pytanie, wiedział jedynie, że to wszystko było jednym wielkim błędem, bo koniec końców, po dwóch zajebistych latach i tak został sam, w dodatku obwiniając o to wszystko samego siebie.\n- Jasne... - mruknął w odpowiedzi, choć i tak wiedział swoje. Niestety, niełatwo było zmienić poglądy i podejście do życia, zwłaszcza, kiedy miało się na karku trzy dekady w ciągu których doświadczyło się tyłu paskudnych rzeczy co on. Życie zwyczajnie dało mu po dupie zbyt mocno, by uznał swoją chwilę słabości za coś normalnego. Staczał się, był na najlepszej drodze do tego, by stać się drugim Arthurem skoro uznał, że zapicie tak głupiego problemu będzie zajebistym pomysłem. - Mam nadzieję, że nie będziesz tego żałować. Bywam toksyczny dla otoczenia - stwierdził, a raczej niewyraźne wybełkotał, ponownie podtrzymując się blatu bo świat nagle zaczął wirować mu przed oczami. Te ostatnie resztki zdrowego rozsądku, które mu pozostały podpowiadały mu, że powinien przystopować trochę z piciem, jednak on jak zwykle nie miał zamiaru ich słuchać.\n- Bycie starą panną musi być prawie tak samo zajebiste jak bycie wdowcem - stwierdził, i choć brzmiało to jak zwykły pijacki bełkot, Nev z pewnością doskonale wiedziała, jak bardzo poważnie mówi w tej chwili Gabriel. Przecież po wyjeździe z Londynu była jedną z pierwszych osób, które radośnie poinformował o śmierci swojej przymusowej żony, przez całe sześć lat stanowiącej dla niego jedynie niewygodny balast. Zresztą, każdy doskonale wiedział, że Blackthorn i tak nigdy nie traktował tego ślubu poważnie i przez cały czas robił co tylko chciał, zupełnie nie zważając na runę małżeńską. Była tylko formalnością, która nie odebrała mu niezależności. - Wiek to tylko liczby. Wierz mi, po trzydziestce absolutnie nic się nie zmieni - mówił z własnego doświadczenia, sam przez cały czas czuł się tak samo piękny i młody... no i przez cały czas był takim samym chujem. Stwierdzenie, że ludzie z wiekiem stają się coraz lepsi było jednym wielkim kłamstwem. - Za wieczną młodość - zawtórował jej, ochoczo sięgając po alkohol i po raz kolejny zerując kieliszek w takim tempie, jakby zależało od tego jego życie. Zaraz oczywiście zamówił następną kolejkę, i dla siebie i dla Nev, bo choć wiedział, że balansuje na granicy, zwyczajnie nie potrafił się powstrzymać. - To cooo? Jeszcze po jednym i idziemy tańczyć? - mruknął, ponownie unosząc kieliszek do ust. Musiało być z nim naprawdę źle, bo jak wszyscy doskonale wiemy, Gabriel nie tańczył... to chyba był dla Neviny wyraźny sygnał, że Blackthorn mocno przesadził i dla jego własnego dobra lepiej, żeby już więcej dzisiaj nie pił.\nNevina Eaton - 2020-03-25, 16:19\nPrzywiązanie i uczucia to słabość? Możliwe. Ale była to taka słabość, na którą Nev sobie pozwalała. Może nie zawsze, bo podczas misji wolała zachować profesjonalizm, i nie pozwalała sobie na kierowanie się emocjami, ale w życiu prywatnym sprawa miała się inaczej. Fakt, niejednokrotnie kończyło się to złamanym sercem, dramatem i innymi nieprzyjemnościami, ale takie przecież było życie. Czasem słodkie, czasem gorzkie. Według Łowczyni właśnie to nadawało mu charakteru i niezwykłości. Rozumiała jednak postawę Gabriela, którego podejście do życia było skrajnie różne niż jej własne. Dlatego zawsze go lubiła. Jego zachowanie i podejście do większości spraw tak mocno kontrastowało z jej nastawieniem, że dzięki temu potrafiła spojrzeć na świat z innej perspektywy.\n- Gabrielu, znamy się już od tylu lat, że twoje ostrzeżenia nie robią na mnie wrażenia. Mam ci przypomnieć, w jakich okolicznościach się poznaliśmy? – zapytała nieco rozbawiona. Nie zraziło jej negatywne podejście Blackthorna. W końcu była tu po to, by spróbować mu pomóc, a nie po to, by jeszcze bardziej pogłębiać jego depresyjny i negatywny nastrój. Co prawda nie za bardzo wiedziała, jak miałaby tego dokonać, ale zawsze lepiej próbować, niż zostawiać przyjaciół w takiej czy innej potrzebie. A Gabriel ewidentnie w takowej był. Nie miała pojęcia, jak może dotrzeć do towarzysza, bo wszelkie typowe słowa pocieszenia na pewno były w tej sytuacji niewystarczające i brzmiałyby głupio. Nie łudziła się też tym, że sama jej obecność może być pocieszająca. Blackthorn nie był takim typem człowieka.\n- Nie wiem, jak to jest być wdowcem czy wdową, ale bycie starą panną niewiele zmienia, jak na moje oko. Zwłaszcza od kiedy nie wisi nade mną groźba zaaranżowanego przez ojca małżeństwa – powiedziała, opierając jeden z łokci na barze i przyglądając się przyjacielowi. Skoro wyszedł na wierzch temat jego przymusowego ożenku, to sytuacja należała do poważnych. Wiedziała, że mężczyzna nie wspomina dobrze tamtych wydarzeń, więc zmartwiła się jeszcze bardziej. – Łatwo Ci to mówić, bo jesteś facetem. Wy nawet w podeszłym wieku macie branie – dodała, a na usta wpłynął jej lekki, asymetryczny uśmiech. To była bolesna prawda. O ile na ogół faceci z wiekiem mieli większe powodzenie, to ona raczej mogła liczyć na odwrotny efekt. Póki co jednak jeszcze trzymała się całkiem nieźle, więc nie narzekała.\nZ niepokojem zauważyła, z jaką łatwością przychodziło Gabrielowi wlewanie w siebie alkoholu tego wieczora. I choć pijaństwo często było nieodłącznym elementem ich wspólnych spotkań i egzystencjalnych rozważań o ich pojebanym życiu, to jednak obecna tendencja Blackthorna do błyskawicznego opróżniania kieliszka była złym znakiem. A gdy usłyszała kolejne słowa Gabriela, aż otworzyła szerzej oczy. O nie, to już jawne przegięcie i dobitny sygnał, że dzieję się coś złego. Przecież on nie tańczył! Tak naprawdę nigdy. Nawet gdy był pijany jak polski Janusz w Wielkanoc.\n- Wiesz co? Zamiast kolejnego kieliszka proponuję wyjść i się przewietrzyć. Co ty na to? – zapytała, gestem wskazują barmanowi, by chwilowo wstrzymał się z polaniem kolejki. Gabriel na dzisiaj już swoje wypił. Miała jedynie nadzieje, że nie będzie protestował za bardzo i uda jej się wyprowadzić go z baru dosyć sprawnie i bez niepotrzebnego zamieszania.\nGabriel Blackthorn - 2020-03-29, 00:51\nGabriel był wychowany zupełnie inaczej i uważał, że nie może pozwalać sobie w życiu na żadne większe słabości. Kiedyś, za okazywanie jakiejkolwiek słabości przy ojcu dostawał na treningach podwójny wpierdol - najczęściej kończący się mocnymi obrażeniami, które przez pierwsze kilka dni musiały goić się bez pomocy Iratze. To z pewnością miało spory udział w procesie niszczenia mu psychiki, choć przy okazji bardzo uodpornił się na fizyczny ból, więc nie można było doszukiwać się samych negatywnych aspektów. Poza tym nie uważał, że jego podejście do życia jest złe, w końcu dopóki nie okażesz słabości, nikt nie uzna cię za słabego. To działało w bardzo prosty sposób.\n- Doskonale pamiętam. I w sumie ostatecznie całkiem dobrze bawiłem się na tej stypie - o tak, z pewnością użył trafnego określenia, bo niemal każdy ślub Nocnych Łowców dużo bardziej przypominał stypę, czemu właściwie trudno się dziwić, biorąc pod uwagę, że większość tych małżeństw jest zwyczajnie wymuszona. Gabriel wolałby chyba umrzeć niż przechodzić przez to piekło po raz drugi - za nic w świecie nie da się kolejny raz wmanewrować w małżeństwo, koniec i kropka. Zresztą, ojciec gryzł piach, matka miała go w dupie, więc podejrzewał, że już nigdy w swoim życiu nie usłyszy podobnie absurdalnych wymagań. Z miłości również nie planował brać ślubu, bo ustaliliśmy już chyba, że kompletnie nie nadawał się do budowania głębszych relacji. Jego jedyną miłością do końca życia pozostanie wódka i tak będzie najlepiej dla wszystkich.\n- To najważniejsze. Ten stary kurw może cię teraz cmoknąć w dupę - mowa była rzecz jasna o nikim innym jak o zacnym ojczulku Nev, który spieprzył życie jej, jej siostrze i przy okazji pewnie jeszcze wielu innym osobom. Skoro jednak Nevinie udało się uwolnić spod władzy rodzicielskiej to nic, tylko pogratulować sukcesu. - Pewnie nawet nie dożyję podeszłego wieku - stwierdził, w odpowiedzi na jej kolejne słowa. Choć sam nie liczył lat i przez cały czas czuł się tak samo, jak na standardy Nocnych Łowców nie był już wcale taki młody. Podejrzewał że prędzej niż później zginie w jakiejś walce, tak jak większość, i nawet nie będzie musiał martwić się tym, że ze starości nie daje sobie rady z pewnymi rzeczami. - Powinniśmy korzystać z życia póki możemy - cóż, dlaczego więc sam tego nie robił? Z uwagi na Eliego? To głupie... a jednak w tej chwili nie potrafił się przełamać. Jeszcze nie. Musi minąć trochę czasu nim ponownie będzie w stanie spojrzeć na kogoś innego w taki sposób. Nie spodziewał się, że to stanie się prędzej niż później, wraz z dniem, kiedy po dłuższym czasie spotka swojego starego przyjaciela - nie wybiegajmy jednak zbyt daleko w przyszłość a skupmy się na tym, co było tu i teraz.\n- Przerwa na fajkę? - zapytał, patrząc na nią nieprzytomnie. Przerwanie picia by wyjść na dwór oznaczało w jego mniemaniu tylko jedno a że ostatniego papierosa wypalił kilka godzin temu to uznał propozycję Nev za całkiem dobrą. Pomacał kieszeń spodni, by upewnić się, że paczka razem z zapalniczką są na miejscu, a kiedy już wiedział co i jak, ciężko zeskoczył z krzesła, omal nie potykając się o własne nogi. - Dobra, to chodźmy - wybełkotał, wczepiając się w ramię przyjaciółki, co z boku musiało wyglądać przezabawnie... prawie dwumetrowy facet ledwo trzymający się na nogach, opierający się na dużo niższej od siebie dziewczynie. Widok z pewnością warty zapamiętania! Gabriel jednak kompletnie nie przejmował się tym, jak żałośnie w tym momencie wygląda - to był ten stan, w którym nie przejmował się już niczym poza brakiem kieliszka pod ręką. Był jednak święcie przekonany, że spalą sobie spokojnie tą fajkę i wrócą do środka pić dalej, nawet przez myśl mu nie przeszło że Nev ma inne plany i chce odseparować go od procentów na resztę nocy.


Drożdżowa plecionka z truskawkami i serem\nPlacuszki owsiane oatmeal pancakes »\nOd dłuższego już czasu bardzo chciałam zrobić tą plecionkę:) W sobotę miałam trochę wolnego czasu, więc kupiłam sporo świeżych truskawek i zabrałam się do pieczenia.\nZaplatanie naprawdę jest łatwe..nie ma się czego obawiać!\nDrożdżówka mi ładnie wyrosła, pięknie się zarumieniła i do tego ten zapach unoszący się w czasie pieczenia....mniam.\nJest bardzo bardzo dobra. Ciasto mięciutkie, oblane słodkim lukrem i twarożek...truskawki..niebo w gębie:) W sam raz na leniwą niedzielę:)\nŹródło: Blog Arabeski\n170 g ciepłego mleka\n60 g białej pszennej mąki chlebowej\n170 g jogurtu (dowolnego)\n650 g białej pszennej mąki chlebowej\n2- 3 łyżki mleka lub śmietany\nokoło 8 -9 truskawek\nSerek utrzeć z cukrem. Ja dodałam kilka łyżek mleka, ale można zastąpić śmietaną (dodajemy tyle, aby było nam łatwo rozetrzeć ser na gładką masę)\nWyrośnięte ciasto odgazować i podzielić na dwie równe części. Każdą z nich rozwałkować na prostokąt (o dłuższym boku równym długości blachy). Na środku rozsmarować nadzienie serowe , a na wierzchu rozłożyć pokrojone truskawki . Obydwa boki ciasta pociąć na równe paski i zakładać je na siebie (na nadzieniu) tak , aby utworzył się "niby-warkocz"\nGotowe plecionki przenieść na blachę. Przykryć i zostawić do wyrośnięcia na 50 minut.\nW tym czasie nagrzać piekarnik do 190 st.C. Wyrośnięte plecionki wstawić do piekarnika i piec ok. 30 minut. Wyjąć i polukrować.\n* Ja tuż przed włożeniem do piekarnika plecionki posmarowałam rozmąconym jajkiem- dla ładnego koloru i połysku.*\nwtorek, 22 marca 2011, gosiaa99\nWracam powolutku...po dość długiej przerwie. A na zbliżający się weekend proponuje te pyszne rogaliki. Połowę zrobiłam z powidłami, a drugą połowę z budyniem. M\nDrożdżówki z jagodami i cynamonem (które pozostają długo świeże)\nCynamonowe bułeczki...od których załamują się półki w supermarkecie zaraz obok mnie. Oczywiście, gdy tylko zaczynam czytać składniki, to zdecydowanie odechciewa\npiękna ta plecionka! nie wiem, czy potrafiłabym sama taką zrobić ;)\nplecioneczka jak marzenie\nGość: DominikaD, *.217.146.194.generacja.pl\noch ale piękna! Może poczekam jeszcze z jej zrobieniem, bo truskawki są trochę drogie ;) Ale obiecuję, że zrobię! :) Pozdrawiam!\nna pewno zapisuję przepis i jak tylko będzie sezon na truskawki to piekę (:\nFajnie, że pokazałaś jak zrobić plecionkę :) Dzięki temu nie taki diabeł straszny ...\nTruskawki w drożdżowym i to jeszcze tak pięknie uplecione :)))\nGość: maya_mb, *.wroclaw.mm.pl\nPiękna, no i te truskawki mmmm :))\nPiękna plecionka - i jaka równiutka ! :)\nPo prostu idealna:)\nWyszła ci przepięknie. Ja nie mam daru estetycznego, czego żałuję bardzo. Ale może kiedyś się wyrobię :) Ciasto (a szczególnie te truskawki) mnie urzekło.\nIdealna, piękna i cudowna! Jestem pełna podziwu!\ncudna plecionka! :)\nAle piękna plecionka! Aż mam ochotę ukroić sobie kawałeczek :)\nO Mamusiu! Wygląda obłędnie! To coś o czym marzę, po prostu :)\nPiekna. Pyszna. Cudowna. Kuszaca... Po prostu brak mi slow aby ja naprawde opisac :)\npięknie wygląda. bez wątpienia niebo w gębie :)\nZniewalająca plecionka, szkoda, ze u nas jeszcze nie ma świeżych truskawek.\nW piątek zrobię z mrożonymi! Nie mogę się oprzeć! :)\njest przepiekna Gosiu!\npiekna plecionka!!! musi smakowac pysznie:)\nPrzepiękna! Gratuluję i zazdroszczę tym, którzy ją zjedzą.. :)\nAż mi dech zaparło prezentuje się rewelacyjnie :-)\nŚliczna:D Ten wypiek to taka zapowiedź lata:D:D Z truskawkami i serem drożdżowe ciasto jest najlepsze na świecie:D\nWygląda przepięknie! zachwycająca!:)\nGość: Smaczny Dom, *.europe.hp.net\nhm..wyprzedzilas mnie...tez chciałam zrobić:) pięknie wyszła:)\nOko mi zbielało, nie powiem. Coś cudnego!!!\nPoczekam na truskawkowy sezon. I wtedy na pewno ją upiekę... ;)\nJa też z pewnością ją upiekę, ale niestety dopiero w czerwcu :( ;)\nBOSKAAAAAAAAAAA, Ja chcę już truskawek!!!\nWyglada jak...marzenie! Coś wspaniałego!\n.....po prostu .....CUDENKO!!!!!!!\nZrobiłam plecionkę - super zarówno wizualnie jak i smakowo. Dzięki dodatkowi jogurtu (u mnie kefir) długo zachowuje świeżość. Zrobiłam z serkiem i brzoskwiniami z puszki. Pycha.\nChociaż muszę przyznać, że miałam problem z przeniesieniem plecionki na blachę, następnym razem będę wałkować i zaplatać od razu na blasze. Jednak smak wart zachodu.\nGość: Justyna, *.hsd1.ca.comcast.net\nDzisiaj zrobiłam plecionkę- wyszła znakomicie! Miałam jedynie mały problem z wyrobieniem ciasta- było trochę za rzadkie, ale dodalam troszkę więcej mąki niż w przepisie, ale myślę, że to wina amerykańskich składników! Przepyszne!\nDziękuje również za przepis i pozdrawiam kolejny raz z Californii.\nja też zrobiłam! prze-pysz-na! :)\nHania: Bardzo się cieszę, że się udała ;) Z tym przenoszeniem hmn może faktycznie lepiej zapleść ją na blaszce.\nA z serkiem i brzoskiwniami brzmi pysznie! już sobie wyobrażam ;)\nJustyna: Różnie to bywa z tą mąką, czasami dodaję więcej, a czasami ciasto jest za suche i dolewam jeszcze płynu. Ja używam zazwyczaj hodgson -Unbleached Naturally White Flour , a do tej plecionki użylam chlebowa gold medal i proporcje mialam wrecz idealne. Mimo tego cieszę się, że wyszła i smakowała ;)\nWrozko: Wspaniale ;)\nGość: Kasia, *.185.205-77.rev.gaoland.net\nCo to znaczy, ze ciasto nalezy odgazowac?! Z gory dziekuje za wyjasnienia!\nKasiu: Odgazowac - inaczej pozbyc sie gazu nagromadzonego w czasie wyrastwania ciasta.\nWystarczy je "uderzyc" z gory dlonia lub wyciagnac na blat i nieco rozciagnac.\nGość: mariolcia191, *.dynamic.chello.pl\nJakiego twarożku najlepiej użyć ?\nJa uzylam Serka Philadelphia, ale jesli masz zwykly twarog to jak najbiardziej tez moze byc, ale najpierw go zmiel i moze dodaj kilka lyzek mleka lub jogurtu, aby byl bardziej kremowy.\nDzięki za podpowiedź na przyszłość:-) zrobiłam ze smietankowego Presidenta i jednak lekko wsiąknął z spód ciasta\nTak mi przykro, ale mam nadzieje, ze po za tym wszystko poszlo dobrze;-)\na tak teraz pomyslalam, ze moze warto sprobowac spod posmarowac gesta marmolada, a potem polozyc ser i owoce. Hmn..moze marmolada pomoglaby, aby ciasto nie nasiąklo.\nMusze kiedys sporbowac tak zrobic i zobacze co z tego wyjdzie:)\nAleż,właśnie zrobiłyśmy z mamą kolejną plecionke(bo robimy z połowy przepisu),tym razem z serkiem Philadephia i bananami (: tyle co ja zawinęłam i przeczytałam odpowiedź na posta z pomysłem z marmoladką;-)\nAlez ona bedzie smaczna:) Z bananami i serkiem?! Pycha :)\nTez chce kawalek:)\nzamiast truskawek banany! Pychota:-)


El sueño de la razón produce monstruos - miodowa. - mysttery.pinger.pl\nOstatni wpis:4 lata temu, 02:23\nLicznik odwiedzin:40 190 / 3123 dni\nCzyżby long time no see?\nMinął już rok, a nawet więcej od napisania tutaj czegokolwiek. Nie miałam czasu, ochoty?\nZbyt dużo się zmieniło, zmienia, coś lub ktoś jest, a za chwilę pozostaje puste i męczące wspomnienie. Teraz już sama nie wiem od czego zacząć. Dużo czasu mam na opisywanie, grunt, że już zaczęłam\nMam do Was wielką, przeogromną prośbę\nCzy moglibyście zagłosować na nasze zdjęcia do konkursu photo, to bardzo, baaardzo ważne, kazdy głos się liczy\nnadmiarkofeiny.: Ooo, to się bardzo cieszę i czekam na Ciebie z niecierpliwością ! ; )\nnadmiarkofeiny.: zagłosowałam. ; ) ale ej ! pojawiaj się tu częściej ! ;*\nZero śniegu ale za to atmosfera jest <3\nKochani, życzę Wam cudownych Świąt, udanego sylwestra i Uroczego, pełnego spełnionych marzeń Nowego Roku!\nnadmiarkofeiny.: łaaa, właśnie w notce napisałam jak bal. ; *\nnadmiarkofeiny.: ja w sumie też po sylwestrze nie czułam się najlepiej, ale myślałam, że to po prostu osłabienie, ale w sumie wszystko się skumulowało i teraz cierpię. ^^ no to dobrze, że chodziłaś na tańce, ja niestety muszę sobie zrobić pare dni przerwy. ;/ no ja rozumiem, w sumie moje notki też ostatnio zrobiły się lakoniczne przez szkołę i znajomych, ale cieszę się, że masz zamiar wrócić. ; *\nnadmiarkofeiny.: brrrrr, chorowanie ssie. ja póki co jestem na jednym, ale jakoś niespecjalnie mi to pomaga póki co. Oh, wow. również czuję się koszmarnie i nie mam z kim pogadać. większość znajomych mnie olała, miło. zdrowiej ; *\nObiecuję, że jak tylko nadejdą święta i będę mieć chwilę wytchnienia od razu wezmę się za pisanie.\nJak na razie... żyję.\nnadmiarkofeiny jak tam się trzymasz?\nnadmiarkofeiny.: no ! w końcu jesteś ! już miałam sobie pozwalać na zabranie Twojego gg i pisanie co się z Tobą dzieje ! no to czekam na wieli powrót i dawaj od czasu do czasu znaki życia. ; * trzymam się w miarę dobrze, a co z Tobą co ? ; > jak tańce i co jest spowodowane Twoim brakiem obecności tutaj ? ; >\nKuźwa. Mam taki nawał roboty, że nawet z panną Katarzyną nie mogę się spotkać\nMam nadzieję, że będę w stanie jej to wynagrodzić\nOgólnie to jedyny wolny dzień w tym tygodniu to chyba piątek po południu.\nA no tak, zapomniałam. Jestem już umówiona...\nTak to się dzieje, kiedy bierze się na siebie zbyt wiele obowiązków.\nPoline Brown: świetne.! ♥ zapraszam do mnie. ;)\nnadmiarkofeiny.: nie brzmi dziwnie. nawet mi lepiej, że nie jestem w takiej sytuacji sama. niby wiem, że by mi dobrze zrobiła, ale nie mam na to czasu. ja przychodzę ze szkoły to robię lekcje, jem coś i wieczorem najczęściej mam jakieś zajęcia, gdzieś wychodzę i też nie mam już czasu na zrobienie czegoś takiego jak porządek ;P haha, mi się język francuski podobał do czasu aż nie musiałam zacząć się go uczyć ;P\nnadmiarkofeiny.: ja mam podobnie, do tego znowu zaczyna dopadać mnie stres, mam za duże ambicje etc, co jak dla mnie jest mieszanką wybuchową. no jasne i w ogóle każdy nowo zaczęty dział jest tym najważniejszym i, o zgrozo, jak to może być, że my tego nie umiemy. szlag mnie trafia. staram się no ! ;D\nSen to jedyne czego teraz pragnę.\nSwoją drogą przeboski stan ducha wciąż się utrzymuję <3\nTo niezwykle motywujące na przyszłość.\nDzisiaj jest jeden z najwspanialszych dni mojego życia, chociaż wcale się tak nie zapowiadał.\nUwielbiam to uczucie kiedy wchodzę na sale i nagle widzę znajome mi już twarze, które uśmiechają się do mnie informując: "O, witamy naszą najmłodszą uczestniczkę" <3\nDo tego to co usłyszałam od samego trenera podniosło mnie maksymalnie na duchu\nA co do szkoły, poniedziałek hym myślałam, że będzie gorzej. To zabawne dzisiaj test i kartkówka z angielskiego, jutro test i kartkówka z francuskiego <3\nDamy radę, dzisiaj dostałam dawkę siły na następne miesiące <3\nCzuję się nieziemsko :3\nnadmiarkofeiny.: haha ; * Ooo, to bardzo się cieszę, że masz aż tak dobry humor. oby utrzymał się on jak najdłużej. ;*\nPowróciłam do szkoły i teraz już na nic nie mam czas.\nOgólnie to dzisiejsza lekcja tańca była przeboska <3\nMoże spełni się kolejne marzenie?\nnadmiarkofeiny.: jutro albo pojutrze zdam Ci relację jak było na tańcach, a co do tajemniczego Onego to chłopak ze szkoły, z którym nawiązanie kontaktu nie byłoby żadnych wyczynem, gdyby nie fakt, że nawet nie wiem co mogłabym mu powiedzieć, napisać etc. w sumie temat niby zawsze się znajdzie, ale jakoś nie mam odwagi i pewności, co u mnie jest rzeczą niespotykaną. a co do Twojego marzenia to trzymam kciuki, żeby się spełniło ; *\nMatko, jak dawno tego nie słuchała\nCzas się zatrzymać i przypomnieć sobie stare, dobre czasy\nnadmiarkofeiny.: ja mam podobnie, ale w większości przypadków nawet się chyba cieszę, że mnie nie rozumieją, w sumie... ich strata, że nie potrafią docenić tego, co jest na wyciągnięcie ich ręki. w moim życiu chyba też był najtrudniejszy, no może konkuruje z nim rok 2009, ale to już w ogóle inna bajka. też chyba zacznę się zastanawiać nad postanowieniami, bo bądź co bądź, coś postanowić sobie powinnam.\nnadmiarkofeiny.: on jest świetny ! też czasem mam ochotę się zatrzymać i co nieco sobie przypomnieć, ale natłok mysli i wydarzeń mi na to nie pozwala.\n♥ Franka ♥: Emi <3\nNie wiem jak tej piosenki mogło zabraknąć na moim blogu...\nFlorence jest według mnie najlepsza wokalistką jaką do tej pory poznałam <3\nnadmiarkofeiny.: ach, wiem, że dobry <3 szczególnie jak się nie ma chęci i siły, żeby gdzieś wyjść. spoko, spoko ; )\nnadmiarkofeiny.: chciałabym, żebyś wiedziała, że otagowałam Cię w moim wpisie na odpowiedzenie w ankiecie ; )\nnadmiarkofeiny.: taaak, jazz jest boski. <3 a co do piosenki to nigdy nie słyszałam, ale bardzo podoba mi się jej początek ; )\n"Jedyną rzeczą od jakiej jestem uzależniona jest czekolada. To drugie to marzenia."\nCzemu nie †: mm :D\nnadmiarkofeiny.: czekolada <3\nEch i znowu się zakochałam <3\nNie mogłabym przejść obojętnie obok takiej melodii. Tak samo jak słysząc ją nie mogę usiedzieć w miejscu <3\nnadmiarkofeiny.: no właśnie, ja jeszcze mam tak, że mi można coś powiedzieć, zrobić, spłynie to po mnie, ale jedno złe słowo na moich najbliższych i wtedy ktoś ostro przegiął.\nnadmiarkofeiny.: nie, w sumie nie. po prostu pewien chłopak ostro zalazł za skórę moim przyjaciołom i tak jakby teraz wychodzą tego konsekwencje, więc postanowiłam, że nie zostawię tego tak po prostu. ; )\nnadmiarkofeiny.: a ja angielski uwielbiam <3 jakoś od zawsze mi się podobał ; ) niestety ten ich brak reprezentowania sobą czegokolwiek odbija się czasem na innych. ;/\nPani doktor, co mi jest?\nHmm... to mi wygląda na uczulenie.\nUczulenie?! Niby na co?\nNa ludzi, skarbie, na ludzi.'\nTak na serio, dopadła mnie jakaś przeklęta wirusówka... Trochę prochów, jakiś antybiotyk i do poniedziałku powinnam wrócić do świata żywych.\nOstatnio rozkminiałam na jakimś celem w życiu. Jak na razie padło na taniec. Zaczynając od początku, najmłodsza para w naszej grupie ma 26 lat, więc jedyną osobą z jaką mogę pogadać (jak na razie) jest MJ. Postanowiłam, że ukończę pierwszy etap w tej szkole tańca, a potem przepisze się do klubu. To da mi trochę więcej możliwości.\nZresztą, zobaczy się.\nOgólnie zaczęłam gubić się w uczuciach.\nByłoby lepiej gdyby niektóre rzeczy po prostu się nie wydarzyły.\nnadmiarkofeiny.: tańczę, tańczę. ale raczej inne style. ; ) towarzyski tylko liznęłam, ale tańczyłam go chwilowo, bo tylko przez rok ;P\nnadmiarkofeiny.: niedługo, ale liczy się fakt, że chcesz i próbujesz ; ) więc sukcesów i wytrwałości życzę ; )\nnadmiarkofeiny.: a jak długo już tańczysz ? ; >\nOstatnie tygodnie, dni, godziny są bez przerwy czymś wypełnione. Nie mam czasu, powoli przestaję żyć.\nBogu dzięki, że mogłam dzisiaj zobaczyć się z Katarzyną. Uwielbiam słuchać jej historii <3\nOd poniedziałku zaczęłam zabawę z tańcem towarzyskim, zobaczymy cóż z tego wyniknie.\nPrawdę mówiąc pierwsza lekcja bardzo, baardzo mi się spodobała. Nareszcie znalazłam coś w czym czuję się dobrze i co sprawia mi przyjemność.\nCzy czekam na jakieś zmiany? Raczej nie, dobrze jest mi tak jak jest. Oceny, znajomi, itp itd\nZawsze sobie powtarzałam, że na wszystko mam czas. Na miłość, na leniuchowanie, na książki, na filmy, na pasje, ale co jeżeli już teraz, po 14 latach życia, zauważam ogromny brak czasu?\nWiem jedno, osiągnęłam ostatnio pewien sukces, na którym bardzo mi zależało, mianowicie z 1, 2 i 3 z angielskiego podskoczyłam do 3, 4 i 5\nJestem z tego szalenie dumna.\nTo oznacza, że nauka jednak coś daje.\nluiza.: mi było również cudownie wreszcie spędzić z Tobą więcej czasu <3 a co do jego braku, chociaż sama w tego czasami nie wierzę, to czy to, ile rzeczy osiągnęłaś i zdziałałaś nie jest dowodem że mamy go wystarczająco. A Ty po prostu umiesz go świetnie spożytkować. nom kocham Cię i tyle\noto krótka lekcja o tym, jak w pięknym stylu przejebać sobie cały weekend.\nluiza.: Andy Worhol, orzeł w koronie. Jak sam Grabaż na koncercie rzekł Bułgarskie Centrum Celulozy...\nNadine93: ''nikt tak pieknie nie mowil ze sie boi milosci'' tez jest super nutka ;]\nPada i pada i pada i pada i pada i pada i pada... i dobrze mi z tym.\nSzkoła to okrutny przymus, i tak nic z niej nie wyniosę a do tego muszę się jeszcze plątać po korytarzu. Jest tylu ludzi a nie mam z kim pogadać.\nA może to tylko lęk przed wyśmianiem lub przed tym że nikt mnie nie wysłucha?\nWszystko okaże się w swoim czasie...\nniezapominajka18: Zgadzam się z obrazkiem.\nxxMarzycielxx: zawsze są jakie bratnie dusze, intuicja na pewno Ci podpowie komu można zaufać i wcześniej czy później na pewno trafisz na osobę godną zaufania.\nnikodzem: podoba mi się :) dziękuję miodowa :* ...\nmiodowa., Łódź, Polska\nO mnie: Ola, błąkająca się miedzy marzeniami o cichym życiu w Paryżu, a szarym nawałem jej stłoczonego a zarazem pustego życia. Niezdecydowana i ostatnio coraz rzadziej prawdziwie szczęśliwa.\nMotto: "Czasem jeszcze przed śniadaniem wierzę w sześć absolutnie niemożliwych rzeczy"\n"I never went to film school; I went to films."\n"Korzystaj ze wszystkich okazji jakie daje Ci życie."\nKomentarz od baśkowa, 6 lata temu »\nZnajomi miodowa. (17)


Łożyska główki ramy - Katalog Stron\nDodanych: 1267 Podkategorii: 298 Oczekuje: 0 Gości online: 14\npozycjonowanie stronkredytLodzkatalog stronAkcesoria kuchenneWarszawaspis katalogówpoznańseokatalogsklepreklamasejfy gabinetowewroclawbydgoszcznieruchomościpozycjonowanietransportłódźkatalog wwwdarmowe ogłoszenia\nZałożyliśmy nowoczesny sklep online w którym mogą Państwo bez potrzeby wychodzenia z domu jakościowe tarcze hamulcowe w niezwykle rozsądnej cenie. Dla nas najważniejszym priorytetem jest wyłącznie ukontentowanie i satysfakcja klientów, z tej racji oferujemy produkty z najwyższej światowej półki. Współpracujemy tylko z cenionymi producentami, stąd taż mają Państwo maksymalną pewność, że w wasze ręce trafią najlepsze części samochodowe. Tylko u Nas dostępna jest zębatka tylna jt, której nie znajdą Państwo w żadnym innym sklepie online. Jeśli nie wiedzą Państwo jeszcze jakie części wybrać do swojego auta, to służymy fachowym doradztwem. Nieustannie podążamy za wszelkimi nowinkami w branży motoryzacyjnej, z tej przyczyny możemy zaproponować Państwu innowacyjne rozwiązania.


Maturzyści z Zielonego wzięli udział w Wielkiej Gali w Centrum Olimpijskim PKOL - Portal - UG Pionki\nW dniu 6 lutego 2017 roku w Centrum Olimpijskim PKOL w Warszawie odbyła się Wielka Gala zorganizowana z okazji ogłoszenia wyników II edycji Konkursu Historycznego „PATRIA NOSTRA". Na zaproszenie organizatorów konkursu Wielką Galę prowadził znany aktor telewizyjny i teatralny Paweł Burczyk. Organizatorów konkursu reprezentowali między innymi: prof. Jan Żaryn, pełniący jednocześnie funkcję senatora III RP i Przewodniczącego Stowarzyszenia „Polska Jest Najważniejsza", a także Mirosław Gryko, przedstawiciel Agencji Reklamowej MG MEDIA. Na uroczyste podsumowanie zostali zaproszeni wszyscy uczestnicy konkursu, 89. zespołów ze swoim opiekunami z woj. mazowieckiego, a także z Litwy, Ukrainy i Białorusi. Oczywiście nie mogło zbraknąć przedstawicieli świata polityki, kultury, mediów i sponsorów. Wśród uczestników międzynarodowej uroczystości znaleźli się przedstawiciele Zespołu Szkół im. Jędrzeja Śniadeckiego w Pionkach. Zielone reprezentował trzyosobowy zespół w składzie: Karolina Iwańczyk, Szymon Lisowski i Jakub Samborski oraz opiekun maturzystów, Jacek Malicki - nauczyciel historii.\n- Pomimo, tego iż nie zdobyliśmy głównej nagrody, jaką była wycieczka do Brukseli, to jestem zadowolona z udziału w konkursie. Nasza animacja poświęcona bitwie pod Ossowem będzie wyświetlana w dniach 8 - 14 sierpnia 2017 rokuna telebimach reklamowychw Ząbkach w pobliżu Centrum Handlowego M1.\n- Udział w tak wyjątkowej uroczystości były dla nas ogromnym przeżyciem, stwierdził Szymon Lisowski.\n- Mogłem poznać znane osobistości ze świata polityki, kultury i mediów oraz zwiedzić Centrum Olimpijskie, podsumował swój pobyt w stolicy Jakub.\n- Dziękuję zespołowi za przygotowanie ambitnej animacji i gratuluję pomysłu na jej wykonanie. Organizatorom konkursu należy się szacunek za oryginalny pomysł na popularyzację historii wśród młodzieży. Liczę, iż w następnej edycji konkursu przedstawiciele Zielonego znajdą się wśród laureatów konkursu, podsumował udział swoich uczniów w konkursie, belfer historii - Jacek Malicki.


白小颱 Biały Mały Tajfun: beninkaza czyli zimowa dynia\nPrzyszła zima, więc czas na zimową dynię! I choć najbardziej kochamy ją w zupie na żeberkach wieprzowych oraz kandyzowaną,\npodjadaną w zimne wieczory przy gorącej herbacie, od czasu do czasu warto zmienić smaki. Tym razem ZB przyrządził duszoną, doprawioną znakomitą szynką yunnańską.\nbeninkaza szorstka pokrojona w cienkie półplasterki albo i ćwierćplasterki ;)\nkawalątek słonej wędliny - tyle, żeby nie trzeba już było dodawać soli do potrawy\newentualnie garsteczka posiekanej zielonej cebulki dla smaku\nNa tłuszczu obsmażyć wędlinę, a następnie dorzucić beninkazę, dolać szklankę wody i, gdy tylko woda się zagotuje, skręcić ogień tak, by danie tylko powoli pyrkało. Dynia zimowa potrzebuje sporo czasu, by się ugotować do miękkości, więc pilnujcie, by cały czas było na dnie trochę wody. Po jakimś kwadransie możemy dodać zieloną cebulkę i wymieszać. Danie powinno być gotowe.\nAnna M-a 10/1/17 00:03\nKandyzowana dynia... ale bym spróbowała :D\n白小颱 Biały Mały Tajfun 11/1/17 22:24


The Sims 3: Skok w przyszłość | Simspedia | Fandom\nThe Sims 3: Skok w przyszłość, Dodatki do The Sims 3\nWersja Alexus242 (tablica • edycje) z dnia 20:06, wrz 4, 2018\n22 październik 2013 (świat)\n24 październik 2013 (Polska)\nThe Sims 3: Skok w przyszłość (ang. Into the Future) – jedenasty i ostatni dodatek do gry The Sims 3. Premiera odbyła się 22 października 2013 roku, a w Polsce 24 października. Dodatek wprowadza do naszej gry możliwość podróży do futurystycznego świata.\nDodatek oferuje możliwość odwiedzenia przyszłości oraz jej znaczącej zmiany, zależnie od poczynań naszych Simów. Gracz znajdzie tam zupełnie nowe miejsca i technologie przyszłości, np. plecak rakietowy. Wraz z tym dodatkiem pojawiła się również możliwość budowania robotów przyszłości – Plumbotów, których charakter jest modyfikowalny poprzez chipy.\nAlmanach Czasu, w którym znajdziemy informacje o potomkach Twoich Simów, obecnej wersji przyszłości oraz o zasłużonych Simach, których pomniki znajdziemy w Parku Dziedzictwa.\nKapsuła sypialna, która umożliwia programowanie snów\nKuźnia jedzenia, zastępuje lodówkę, kuchenkę, zmywarkę i ugniatacz śmieci\nDoniczki wyświetlające holograficzne rośliny\nDywany, dzięki którym można tworzyć ogrody w domach i na ich dachach bądź tarasach\nSkrzaty holograficzne, które wymagają takich czynności jak smok czy zwierzęta w terrariach\nNowoczesne meble dla niemowląt\nRośliny kryształowe, które możemy sadzić, ładować różnymi emocjami, a na koniec zbierać z nich kryształki\nNowoczesne samochody i motory\nFuturystyczne środki transportu takie jak grawideska czy plecak rakietowy\nStacje do tworzenia Plumbotów oraz nanitów\nStacje ładujące dla Plumbotów\nZestaw futurystycznych ubrań na każdą okazję\nOsobliwy komputer oraz telewizor\nPrysznic soniczny "Tardisowy" firmy Rdzeń\nObiekty kolekcjonerskie - nanity\nDystopia i utopia\nW teraźniejszości nasi Simowie mogą wpłynąć na funkcjonowanie przyszłości. Wyróżniamy ich trzy rodzaje: normalna, utopia oraz dystopia. Przyszłość normalna jest początkowa i nie trzeba wpływać na nią w teraźniejszości. Dystopia to przyszłość, w której Simowie walczą o przetrwanie. Unikają spadających z nieba meteorów, omijają dziury pełne ognia i żyją w zanieczyszczonym środowisku. Przeciwieństwem dystopii jest utopia, w której wszyscy są dla siebie mili oraz życzliwi. Rośliny zmieniają kolory, a woda jest czysta, niemal przezroczysta. Aby wywołać utopię, dystopię lub przywrócić do stanu naturalnego, należy przebywać w czasach teraźniejszych i zapytać o zmianę przyszłości podróżnika w czasie lub użyć pilota do zmiany czasu.\nFan botów – Sim z tą cechą będzie szybciej rozwijał umiejętność Budowy botów, może się też w nie przebierać.\nNiezrównoważony – Sim z tą cechą będzie miał urojenia, które polegają na zmianie cech. Można to leczyć, jednak gdy tego nie zrobimy, cechy zmienią się na stałe (do następnych urojeń).\nNowe sposoby na śmierć\nPorażenie prądem przez Plumbota\nNazwa prysznica sonicznego odnosi się do serialu Doctor Who, gdyż wehikuł czasu, którym podróżował Doktor, nazywa się TARDIS, ponadto używa też śrubokrętu sonicznego.\nRodzaj śmierci "Futurystyczny nagrobek holograficzny" nie jest rodzajem śmierci, mimo tego jest dostępy w CAS[TS3NZTŚ].\nNa pustkowiu znajduje się rozbity statek kosmiczny, do którego można wejść po złożeniu czterech fragmentów klucza, które znajdziemy zakopane pod ziemią. Można też za pomocą kodu TestingCheatsEnabled True wejść w tryb kupowania, następnie wpisać inny kod, buydebug on, i odnaleźć 4 fragmenty w kategorii różne. Jest też pokrętny sposób - trzeba teleportować się w jego środku. Ta parcela, gdzie jest rozbity statek kosmiczny, nazywa się Miejsce Katastrofy.\nMożliwe, że miasto Oasis Landing było kiedyś miastem Isla Paradiso. Wskazują na to m.in. trzy zniszczone pływające domy, zakopane do połowy w piasku na pustkowiu. Tam prawdopodobnie była rzeka, parcele mieszkalne i ulice proste, złączone razem, oraz budynki równe, stojące oddzielnie.\nPojawiają się potomkowie naszego Sima. W zależności od jego cech, wyglądu i bogactwa zależy liczebność i charakter potomków. Jeśli posiadamy cechy takie jak Unika zobowiązań czy Nie lubi dzieci, mogą się oni w ogóle nie pojawić.\nW edycji limitowanej dodatku występuje zestaw kwantowy, w którego skład wchodzą komora hibernacyjna, w której Sim, zamrażając się, uzupełnia wszystkie swoje potrzeby, oraz kombinezon kwantowy, w którym można się między innymi teleportować.\nW przyszłości za pomocą okazji można nabyć specjalne nastrojniki wpływające na zachowanie Sima, oczywiście są odpowiednie do rodzaju przyszłości.\nMożna śnić o grze The Sims 4 w kapsule sypialnej. Żeby odblokować taki sen, należy zdobyć tajemniczy klucz do rozbitego statku na pustkowiu. W środku znajdziemy trzy krzesła oraz parę przedmiotów. Dwa z nich to właśnie chipy o takim śnie.\nW rozbitym statku na pustkowiach można znaleźć holoprojektor, który odtwarza reklamę The Sims 4.\nThe Sims 3 - Skok w przyszłość - zwiastun dodatku\nThe Sims 3 Skok w Przyszłość Dziennik Producenta\nNowa okolica - Oasis Landing\nOasis Landing – wersja dystopijna\nSimka używająca kryształowego kwiatu.


inwestycja | gucioland.pl\nWykonanie dokumentów przed inaugurowaniem projektów budowlanych\nNie trzeba być zatrudnionym w budownictwie, żeby mieć pojęcie o tym, że o ile będzie chciało się rozpoczynać jakąś budowę to w pierwszej kolejności należałoby się skoncentrować na tym, aby sporządzić dokumentację, dokładnie w celu zainaugurowania projektów budowlanych. Taki etap jest po prostu konieczny do rozpoczęcia budowy. Każdy deweloper powinien wobec tego zatrudnić ekspertów, którzy zajmą się dla niego projektem określonych dokumentów. Ich zbiór jest rezultatem z kolei unormowań prawa budowlanego. To, jakie papiery należałoby utworzyć zależy od typu budowli która ma zostać wybudowana.\nRead more about Wykonanie dokumentów przed inaugurowaniem projektów budowlanych\nNajlepsze zawory mieszające obecne na naszym rynku\nSubmitted by addmean on Wed, 05/20/2020 - 07:58\nJeśli marzy Ci się prowadzenie własnej firmy, wówczas zdecydowanie powinieneś przede wszystkim zadbać o najlepsze zaplecze – szczególnie w sytuacji, kiedy zamierzasz otworzyć firmę i zajmować się produkowaniem jakichś artykułów. Kiedy chcesz to robić naprawdę zawodowo i na dobrym poziomie, wówczas przede wszystkim powinieneś zadbać o to, by cała akcja odbywała się w właściwie przygotowanych budynkach. Skonstruowanie linii produkcyjnej w ogóle nie jest proste, jednakże bez wątpliwości powinieneś poświęcić temu naprawdę sporo czasu jeżeli chcesz osiągnąć niezłe wyniki.\nRead more about Najlepsze zawory mieszające obecne na naszym rynku\nNowoczesne domy, nowoczesne marzenia\nSpora konkurencja, kryzys na rynku nieruchomości wymaga od deweloperów poszukiwania nowych ekonomicznych rozwiązań. Już nie tylko obniżają koszty, które w porównaniu do podstawowych potrafią być różne nawet o 10% na metrze kwadratowym, ale również prześcigają się w zaspokojeniu gustów odbiorców.\nRead more about Nowoczesne domy, nowoczesne marzenia\nTarnów to warte obejrzenia miasto, ale również doskonałe miejsce na zakup nowego mieszkania.\nW dzisiejszych czasach przechodząc ulicą non stop widzimy co chwila to innowacyjne inwestycje. Powstaje sporo galerii handlowych, intrygujących budynków poświęconych pod wynajem dla korporacji. Najczęstszymi natomiast inwestycjami są mieszkania.\nRead more about Tarnów to warte obejrzenia miasto, ale również doskonałe miejsce na zakup nowego mieszkania.\nJakie cztery kąty wybrać wśród dostępnych obecnie na rynku? Spójrz na nasze wskazówki\nSubmitted by addmean on Tue, 03/17/2020 - 07:31\nSpore grono ludzi marzy o tym, aby się wyprowadzić. Gdy tylko zakończy się edukacja i uda się znaleźć dobrą pracę, młodzi starają się odejść na swoje. Nie jest to jednak łatwe. Ciężko niektórym wyprowadzić się od rodziców.\nRead more about Jakie cztery kąty wybrać wśród dostępnych obecnie na rynku? Spójrz na nasze wskazówki\nMożliwość pilnowania temperatury w przeróżnych pomieszczeniach i okolicznościach\nSubmitted by addmean on Wed, 02/05/2020 - 14:25\nW naszych czasach wielu trudnym sytuacjom jesteśmy w stanie zapobiec. Wszystko przez wykorzystywanie sprzętu, który pozwala kontrolowania różnych parametrów. Dobrze, więc zainteresować się urządzeniami, które mogą w wielu sytuacjach okazać się niezmiernie pomocne, zamiast wierzyć w łut szczęścia. Tak, więc w wielu miejscach instalowany jest czujnik temperatury. Pozwala on na kontrole temperatury przykładowo w rurociągach. Jest mnóstwo urządzeń, które będą właściwie działały tylko w sytuacji, gdy temperatura będzie utrzymywała się na właściwym poziomie. Z tego powodu trzeba pamiętać o czujnikach temperatury.\nRead more about Możliwość pilnowania temperatury w przeróżnych pomieszczeniach i okolicznościach\nGdzie kupić mieszkanie w Warszawie? Stawiać na lokalizację czy raczej na niższą cenę?\nSubmitted by addmean on Wed, 12/25/2019 - 07:20\nJeżeli zastanawiasz się nad zakupem swojego mieszkania w Warszawie, wtedy oczywiście zdążyłeś się już dowiedzieć, iż musisz wysupłać na to naprawdę dużo pieniędzy.\nZdalne sterowanie domem, czyli instalacje inteligentnego domu - w największym stopniu popularne dzisiaj zastosowania\nNa obecną chwilę technologia dyktuje poszerzenie innego rodzaju dziedzin funkcjonowania i znacząco wpływa na wygodę funkcjonowania. Większość ludzi ma dostęp do nowoczesnych rozwiązań informatycznych i multimedialnych, dzięki którym o wiele lepiej działa podobnie w życiu zawodowym, jak i prywatnym.\nRead more about Zdalne sterowanie domem, czyli instalacje inteligentnego domu - w największym stopniu popularne dzisiaj zastosowania


alkoholizm Kraków | http://strony.zgora.pl\nHome » zdrowie » alkoholizm Kraków\nadmin / Lipiec 24, 2017 / Brak komentarzy\nKiedy zmagasz się z zaburzeniami korzystania z alkoholu – innymi słowy alkoholizmem, możesz poczuć, jakby to nie miało końca. Niemniej jednak nie powinieneś sam cierpieć. Istnieje wiele dostępnych metod leczenia, które pomogą Ci w pokonaniu alkoholizmu, żeby wrócić do zdrowego oraz pełnego życia.\nMogą odegrać znaczącą rolę w sukcesie Twojego powrotu do zdrowia. Leczenie alkoholizmu winno być nadzorowane przez skład profesjonalistów medycznych w zakładzie rehabilitacyjnym. W całym państwie istnieją liczne ośrodki leczenia alkoholizmu i są obsługiwane przez znawców, którzy pomogą Ci przejść przez każdy etap procesu powrotu do dobrego samopoczucia – od odtrucia po życie po odwyku. Pomyśl o nich jako układzie pomocy przez 24 godziny w tygodniu, jaki będzie z tobą świętować Twoje sukcesy oraz współpracować z Tobą, gdy będziesz przechodził przez wszystkie wyzwania.\nMniej aniżeli jedna druga osób powraca do nałogu po osiągnięciu jednego roku trzeźwości. Liczba ta zmniejsza się do mniej niż 15 procent, do osób które wracają po pięciu latach trzeźwości. W dążeniu do najogromniejszej szansy na długotrwałą trzeźwość po zwieńczeniu leczenia szpitalnego lub ambulatoryjnego, trzeba uczestniczyć w lokalnych grupach wsparcia i kontynuować doradztwo.\nPrzed rozpoczęciem kuracji jednostka musi w pierwszej kolejności rozpoznać własny stan i mieć ochotę opuścić alkohol. Czasem jednostka może uznać, że poradzi sobie z kłopotem z alkoholem na własną rękę. Innym wspólnie członkowie rodziny lub przyjaciele są w stanie rozpocząć interwencję alkoholową. Kojarzy się to z tym, że bliskie osoby wyrażają obawy o nadmierne picie alkoholu przez daną osobę. Interwencja wspomaga także nawiązać debatę na temat dostępnych opcji kuracji i pomocy.\nNie ma trafnego lub ewentualnie złego czasu na poszukiwanie leczenia. Jeśli niemniej jednak nie pozostanie podjęte leczenie, alkoholizm może sprawiać wiele pobocznych problemów, takich jak zawiłości zdrowotne, tarapaty finansowe, komplikacje z relacjami oraz zakłócenia zawodowe.


Twórca Dragon Balla otrzymał od Francuzów Order Sztuki i Literatury | Anime24.pl - Najświeższe informacje ze świata anime\nWojtini - 31 Maj 2019 - 23:31\nFrancuzi uwielbiają mangę i anime. Z całej Europy to prawdopodobnie właśnie ten kraj odznacza się największą liczbą fanów seriali animowanych i komiksów pochodzących z Kraju Kwitnącej Wiśni. Dowodem tego jest coroczne wydarzenie Japan Expo, odbywające się w Paryżu, oraz francuski dubbing anime, który dosięgnął nawet Polski.\nJak podaje serwis The Huffington Post, francuski rząd postanowił uhonorować twórcę jednej z najpopularniejszych mang w historii, ojca Dragon Balla, Akirę Toriyamę. Według źródła, dokładnie 30 maja Toriyama miał otrzymać Order Sztuki i Literatury (Chevalier de l'Ordre des Arts et des Lettres), który zamiast niego odebrał przedstawiciel wydawnictwa Shueisha, Akio Iyoku.\nPan Iyoku stwierdził, że legendarny mangaka niemal nigdy nie pojawia się na oficjalnych ceremoniach, ale jest zaszczycony z otrzymanego orderu. Toriyama dołączył do innych znakomitych Japończyków, którzy w przeszłości otrzymali Order Sztuki i Literatury, a są to: Leiji Matsumoto, Jiro Taniguchi, Katsuhiro Otomo, Isao Takahata i Takeshi Kitano.\nTagi Manga Dragon Ball Super: Broly Świat\nMangi z największa sprzedażą w Japonii - I połowa 2019 roku\nDragon Ball Super otrzyma nowy film anime


Stowarzyszenie Trzeźwościowe "Nowe Życie": września 2013\nRynek Możliwości Inspiracje - Mielec 22.09.2013\nDnia 22.09.2013 Starostwo Powiatowe w Mielcu wraz z parafią św. Mateusza Ap. Ew. w Mielcu oraz Radą Osiedla Kościuszki zorganizowało na Mieleckiej Starówce Imprezę Artystyczną pod nazwą RMI – Rynek Możliwości Inspiracje, której głównym celem było zaprezentowanie organizacji pożytku publicznego, fundacji, stowarzyszeń klubów sportowych oraz szkół działających na terenie miasta i powiatu. Stowarzyszenie Trzeźwościowe „Nowe Życie” również zostało zaproszone do udziału w tej imprezie. Zaprezentowaliśmy przekrój działalności i możliwości pomocy zarówno osobom uzależnionym, współuzależnionym, jak również działalność profilaktyczno - informacyjną oraz promowanie zdrowego stylu życia. Na naszym stoisku można było zaopatrzyć się w broszury i ulotki informacyjne, a także uzyskać konkretne informacje dotyczące konkretnych porad w prowadzonym przez nas, a finansowanym przez Gminę Miejską Mielec Punkcie Konsultacyjno – Informacyjnym. Mimo ograniczonych możliwości wystawowych zaprezentowaliśmy również mini wystawę fotograficzną dokumentującą najważniejsze przedsięwzięcia realizowane przez Stowarzyszenie. Można było także zapoznać się z prowadzoną skrupulatnie kroniką Stowarzyszenia, do której wpisali się min. Wiceprezydent Mielca Bogdan Bieniek i Przewodniczący Rady Powiatu Jan Myśliwiec. O godz 16:30 w przerwie pomiędzy występami artystycznymi prezentowano poszczególnych uczestników RMI. Stowarzyszenie ”Nowe Życie” reprezentował Prezes Bogusław Kołacz, który w kilku zdaniach opowiedział o 16-letniej historii działalności oraz przedstawił na czym polega działalność Stowarzyszenia.\nUdział w RMI był kolejną okazją do zaprezentowania działalności Stowarzyszenia szerszemu gronu odbiorców oraz zwrócenia uwagi na problematykę uzależnień dotykającą co raz młodsze pokolenia. „Chcieliśmy przede wszystkim pokazać, że z nałogów i uzależnień da się wyjść - wrócić do normalnego życia, a nawet realizować się i rozwijać. Trzeba jednak samemu chcieć no i skorzystać z oferowanej, specjalistycznej pomocy” - mówi Wiceprezes Stowarzyszenia Wirginiusz Królewicz.\nI Podkarpackie Targi Ekonomii Społecznej - Rzeszów 14-15.09.2013\nW dniach 14-15 września 2013 w Rzeszowie odbyły się I Podkarpackie Targi Ekonomii Społecznej, na których prezentowały się organizacje pożytku publicznego, spółdzielnie socjalne, stowarzyszenia i fundacje, z województwa podkarpackiego.\nStowarzyszenie Trzeźwościowe „Nowe Zycie” uczestniczyło w targach uruchamiając prowadzony w oparciu o dotację Gminy Miejskiej Mielec - Punkt Konsultacyjno - Informacyjny w którym można było uzyskać porady od specjalistów ds uzależnień oraz z zakresu prawnego, psychologicznego, przemocy w rodzinie czy w sprawach zatrudnienia.\n„Nowe Życie” zaprezentowało również wystawę fotografii dokumentujących działalność Stowarzyszenia a także uczestniczyło w happeningu, którego zadaniem było zwrócenie uwagi na szeroko pojęte problemy uzależnień. Mimo drobnych niedociągnięć organizacyjnych udział w targach był bardzo ciekawym i pożytecznym doświadczeniem, które powinno procentować w przyszłości.\nW dniach 5-8 września 2013 już po raz ósmy odbył się obóz terapeutyczny, który miał miejsce Ustrzykach Dolnych. Tematem obozu była „Rodzina z problemem alkoholowym”. W pierwszym dniu uczestnicy mocno się zintegrowali, wspierając nawzajem na szlaku, gdzie pokonali wszystkie szczyty Połoniny Wetlińskiej. Niezapomniane wrażenia i zapierające dech widoki Bieszczad w pełni rekompensowały trudy wspinaczki.\nKolejne dwa dni upłynęły na intensywnych treningach i zajęciach prowadzonych przez wykwalifikowaną kadrę terapeutyczną w składzie: Leszek Piasecki, Agnieszka Pawlak oraz Bogusław Kołacz. Uczestnicy zmagali się głównie ze swoimi lękami, słabościami i złymi nawykami, które uczyli się przezwyciężać podczas intensywnych treningów i warsztatów.. Msza św. w intencji uczestników obozu odbyła się wyjątkowo w sobotę o 7.00.\nOstatni dzień był zwieńczeniem trudu i wysiłku włożonego przez uczestników obozu. Wręczone zostały upominki, a każdy miał możliwość wyrażenia swoich uczuć, odczuć i emocji towarzyszących tegorocznemu spotkaniu. Ponadto droga powrotna urozmaicona została wizytą w grodzie Słowian i udziałem w najeździe Piastów na gród - czyli imprezą plenerową pt. „Tak Rodziła się Polska” w miejscowości Trzcinica koło Jasła.\nI Podkarpackie Targi Ekonomii Społecznej - Rzeszów...


Zabrze chce utworzyć nową dzielnicę z zabytkowym osiedlem – Gazeta Wyborcza • Przewodnik po Zabrzu\nPrzekazując to co opisuje portal Utworzenie nowej dzielnicy obejmującej zabytkowe osiedle robotnicze Zandka przygotowuje samorząd Zabrza. Jak argumentują przedstawiciele miasta, chodzi o stworzenie lokalnej społeczności większych możliwości działania. w artykule „Zabrze chce utworzyć nową dzielnicę z zabytkowym osiedlemGazeta Wyborcza”:\nśląskie Wydarzenia Zandka nową dzielnicą Zabrza! Osiedle […] czytaj cały nius ».\n« Zabrze: wręczono nagrody Świętego Kamila – InSilesia.pl\nGornik-Zabrze-liczy-ze-na-nim-zarobi0 – PrzegladSportowy.pl (komunikaty prasowe) (Blog) »


Sammy „Byk” Gravano. Gangster, który pogrążył nowojorską mafię – Mafia PL\nBy B C\t Ostatnia aktualizacja sty 18, 2021\nSalvatore Gravano urodził się 12 marca 1945 roku jako jedyny syn z trojga potomstwa sycylijskich imigrantów. Po ucieczce z Włoch, rodzice chłopca otworzyli w Stanach Zjednoczonych niewielką fabrykę sukni dzięki, czemu Salvatore spędził dzieciństwo wychowywany w godnych warunkach.\nMłody Gravano od zawsze miał problemy z nauką. Wynikało to przede wszystkim z podsiadania przez niego dysleksji, którą zdiagnozowano dopiero wiele lat później. Przez cały czas swojej edukacji był jednak wyśmiewany zarówno przez rówieśników,, jak i nauczycieli. Sprawiało to, że zamiast w szkolnej ławce wolał przebywać z członkami ulicznego gangu o nazwie Rampers, których nie interesowały jego szkolne zdolności.\nKiedy oprócz wagarowania Gravano wdał się w brutalną bójkę, został definitywnie usunięty ze szkoły. Miał wówczas 16 lat. Mniej więcej w tym samym czasie, na oczach lokalnych mafiosów, złapał i pobił rówieśnika, który ukradł mu rower. Gangsterzy, którzy obserwowali całe zajście, postawę chłopaka skwitowali słowami – Ten dzieciak ma siłę jak byk!\nPrzydomek Byk przylgnął do Gravano, a z czasem dorzucono do niego imię Sammy ze względu na fizyczne podobieństwo chłopaka do swojego wuja o tym imieniu, który był znanym współpracownikiem mafijnej rodziny Colombo.\nFot. Sammy Gravano (po lewej)\nRodzice Sammy’ego bardzo starali się, aby syn nie poszedł w ślady wuja motywując go do dalszej nauki, czy pracy w zakładzie. Ich trud nie przyniósł żadnych efektów, choć w pewnym momencie Sammy miał szansę zrobić karierę w sporcie. W klubie bokserskim, gdzie uczęszczał na treningi, dostrzeżono w nim potencjał i zaproponowano mu wstąpienie do atletycznej ligi policyjnej. Gravano, który był już członkiem gangu Rampers i nie mógł sobie jednak pozwolić na to, aby mieć cokolwiek wspólnego z policją, odmówił i rozpoczął działalność przestępczą.\nW 1964 roku po raz pierwszy popadł w konflikt z prawem. Został przyłapany na dokonaniu napadu, a prowadzący sprawę sędzia zaproponował mu dwa wyjścia – środek wychowawczy i więzienie lub służba w wojsku. Tym sposobem Gravano został żołnierzem oddziału wojsk w Fort Jackson. W armii nie grzeszył jednak ani dyscypliną, ani zaangażowaniem w przydzielone mu obowiązki. Chętnie natomiast organizował wszelkiego rodzaju gry hazardowe i często popadał w konflikty. Jego wojskowa kariera zakończyła się po dwóch latach i już w 1966 roku Gravano powrócił na ulicę.\nKręcąc się w otoczeniu lokalnych przestępców, został zauważony przez Tommy’ego Spero, współpracownika rodziny Colombo. Spero noszący przydomek „Krótki” w strukturach przestępczych działał już od wielu lat, znał dobrze wuja Sammy’ego i przyglądał się chłopakowi już od czasów nastoletnich. Dzięki jego poplecznictwu Gravano zbliżył się do rodziny Colombo, i współpracując z ekipą Carmine’a „Węża” Persico, napadał na banki, kradł samochody i obstawiał podziemne kasyna.\nW 1970 roku dokonał pierwszego zabójstwa. Ofiarą był mafioso Joseph Colucci, który w wyniku intryg obyczajowych i sporu o kobietę, został przez bossów wyznaczony do zlikwidowania. Tak wspomina tamto zdarzenie sam Gravano:\nFot. Joseph Colucci z żoną\nWjechaliśmy w tunel, zapadł półmrok, wtedy stałem się zabójcą. Wyciągnąłem broń i strzeliłem mu w głowę – raz, za chwilę drugi tak samo, wszystko było jak w spowolnieniu, minął półmrok, on leżał z dwiema kulami w głowie na przednim siedzeniu. Zabiłem go z myślą, że to on chciał zabić nas. Prawda była inna, zginął, bo Tommy chciał mu odbić żonę. Wtedy pierwszy raz mogłem dostrzec, jak działa mafia, ale nie myślałem o tym, myślami byłem milion mil stąd, gdzieś w śnie.”\nPo wykonanej egzekucji Gravano zaczął zyskiwać rozgłos w półświatku południowego Brooklynu, dopuszczano go również do co raz poważniejszych interesów. W ramach rozliczeń otrzymał część udziałów w klubie będącym wspólnym biznesem rodzin Colombo i Gambino. Menadżerem lokalu po stronie Gambino został niejaki Marty bratanek słynnego Don Carlo Gambino, a po stronie Colombo Sami Gravano. Pomiędzy stronami szybko narodził się konflikt, którego rozwiązanie trafiło do samych bossów. Gravano mimo niższej pozycji uparcie stał przy swoim i nie odpuszczał bardziej popularnemu wspólnikowi. Wygrał konflikt, a swoja nieugiętą postawą po raz kolejny zaznaczył swą obecność w przestępczych kręgach.\nKolejne lata w życiu Gravano to pięcie się po szczeblach w mafijnych kręgach i rozwijanie kolejnych interesów. Na początku lat 70. otworzył na Manhattanie sklep odzieżowy, który nazwał „Dziura w ścianie” – biorąc pod uwagę, że zatowarowanie sklepu odbywało się, poprzez okradnie innych punktów i ciężarówek, przyszły mafioso wykazał się sporą arogancją. Interes prosperował świetnie, natomiast konfliktowy Gravano znów popadł w ostrą sprzeczkę ze swoim wspólnikiem. Aby załagodzić spór, Carmine Persico przetransferował Gravano do rodziny Gambino, gdzie trafił pod skrzydła mafiosa starej daty Salvatore Aurelio.\nW 1972 roku Sammy obejrzał film Ojciec Chrzestny, który zrobił na nim duże wrażenie:\n– Wyszedłem z kina wstrząśnięty. Niemal płynąłem w powietrzu. Może to i była fikcja, ale dla mnie samo życie. To wprost niewiarygodne. Pamiętam, że wszyscy czuli dokładnie to samo. Nie chodzi o koniec gangów, koniec samych gangsterów, morderstw, całego tego gówna, ale o to wesele na początku, o muzykę, tańce – to byliśmy my, Włosi! – opowiadał w swojej autobiografii pod tytułem Underboss.\nFot. 'Underboss’ – książka autorstwa Petera Maasa i Sammy’ego Gravano\nNiecały rok po wstąpieniu do nowej ekipy został zatrzymany i oskarżony od podwójne zabójstwo z 1969 roku. Gdy przebywał w areszcie, opiekę zapewnił mu Aurelio, przydzielając mu dobrego prawnika i wspierając finansowo jego rodzinę.\nRok po aresztowaniu Sammy został oczyszczony z zarzutów i wrócił na wolność. Szybko wziął się za odrabianie zmarnowanego czasu i tworząc własną ekipę, dokonał wielu spektakularnych napadów na banki i jubilerów. Jego śmiałe i skuteczne poczynania zwróciły uwagę najwyższych rangą bossów w rodzinie Gambino – Aniello Dellacroce i Carla Gambino. Cosa Nostra uznała, że najwyższy czas, aby przyjąć Gravano w swoje szeregi i w 1975 roku został oficjalnie zaprzysiężony na mafijnego żołnierza.\nW tajniki mafii wprowadzał go Frank DeCicco kapitan w rodzinie Gambino, który zrobił z Gravano swoją prawą rękę. Tym sposobem Sammy „Byk” jako działacz związkowy miał okazję zbliżyć się do nowego bossa bossów Paula Castellano – mafiosa prężnie działającego w strefie białych kołnierzyków.\nGdy 1985 roku Castellano został zamordowany, a jego miejsce zajął John Gotti, akcje Sammy’ego poszybowały w górę. Jego mentor Frank DeCicco został zastępcą nowego bossa, a Gravano kapitanem w jego ekipie. Na nowym stanowisku przejął wiele lukratywnych, rządowych kontraktów budowlanych, a jego firmy brały udział w niemal każdej inwestycji budowlano-remontowej na Manhattanie, Brooklynie i w Queens.\nWiele prac przy tych kontraktach wykonywała firma należąca do Liborio Milito, przyjaciela Sammy’ego z czasów Rampers. Milito, który często upijał się w knajpach, rozpowiadał o przestępczych interesach. Kiedy jeden z członków mafii podsłuchał, że obgaduje Gravano i Johna Gottiego, wydano na niego wyrok. Niebawem Milito zginął od strzału w głowę, a egzekucji dokonać miał sam Gravano. Sammy „Byk” nigdy nie przyznał się do wykonania tego zlecenia, choć w swojej autobiografii podkreślał wielokrotnie, że najbardziej w życiu nienawidził, gdy mówiono lub robiono coś za jego plecami.\nW międzyczasie dawna załoga Paula Castellano do spółki z rodziną Genovese zaczęły spiskować przeciwko frakcji Johna Gottiego. Mszcząc się za śmierć Castellano, zabili Franka DeCicco, a jego miejsce, jako prawa ręka Gottiego, zajął Gravano. Sammy „Byk” uważany był za najbardziej zaufanego, wiernego i oddanego Gottiemu współpracownika, który gotów był skoczyć za nim w ogień. Kiedy rozgorzała wojna w nowojorskim półświatku likwidował wrogów jednego po drugim.\nFot. Sammy Gravano i John Gotti\nKonflikt wśród rodzin mafijnych finalnie zakończył się pokojowym rozejmem, jednak w 1990 roku nastąpiło trzęsienie ziemi w całej amerykańskiej mafii. FBI przeprowadziło potężną obławę na gangsterów, w wyniku której wpadli zarówno Gotti, jak i Gravano. Organy ścigania zdobyły blisko tysiąc godzin podsłuchów, z czego kluczowymi były nagrania w mieszkaniu, które znajdowało się nad klubem należącym do ekipy Gottiego.\nSprawę prowadzono przez rok, sukcesywnie odtwarzając nagrania oskarżonym. Przełom nastąpił w momencie, gdy Sammy Gravano odsłuchał taśmy, na których jego największy przyjaciel i autorytet John Gotti bezczelnie go obgaduje, nazywając małym diabłem i pazernym chciwcem. Dodatkowo nagrano jak, Gotti wymieniał i opisywał ze szczegółami liczne morderstwa, jakich dopuścił się Gravano. Sammy „Byk” Gravano doznał potężnego szoku oraz poczucia całkowitej zdrady. Wiedział również że jest skończony i przy tak mocnym materiale dowodowym nie ma szans na inny wyrok, jak dożywocie.\nW 1992 roku postanowił zemścić się na Gottim i poszedł na współpracę opowiadając wszystko, co wie na temat mafii i jej interesów. Były to najważniejsze zeznania mafiosa od czasu sprawy Joe Valachi’ego z lat 60., z tą jednak różnicą, iż Valachi był szeregowym żołnierzem, a Gravano drugą najważniejszą osobą po bossie. Po zeznaniach Gravano policja zaczęła rozbijanie wszystkich pięciu nowojorskich rodzin mafijnych, a Sami i jego rodzina otrzymali nową tożsamość i zostali wywiezieni do Arizony.\nFot. Sammy Gravano z żoną Debrą, córką Karen i synem Gerardem\nPo tamtych wydarzeniach Gravano stał się najbardziej znanym chronionym świadkiem w Stanach. W trakcie realizacji swojej książki, do spółki z Peterem Maasem – „Underboss”, udzieli wywiadu jednej ze stacji telewizyjnych opowiadając o dawnym życiu i chęci zmiany. W rzeczywistości wciąż wychodziły jego nawyki z dawnego życia czy to w przekrętach przy budowach, którymi się zajmował czy w trakcie realizacji kontraktów i zawyżania cen. Mimo że zachował cały majątek uzyskany podczas przestępczej kariery, nie powstrzymało go to przed dalszym popełnianiem przestępstw.\nGdy jego syn Gerard zajął się handlem sterydami, dołączył do interesu, przekazując mu kontakty z dawnych lat do handlarzy MDMA. Wykorzystując syna jako pośrednika, od 1997 do 2000 roku wprowadził na rynek narkotyki o łącznej wartości 5 milionów dolarów. Tym razem karma do niego wróciła, tak jak wcześniej zdradził on tak, teraz zdradzono jego – lider narkotykowego gangu Michael Papa, ratując skórę wskazał dystrybutorów wsypując Gravano i jego syna.\nSammy Gravano w 2002 roku usłyszał wyrok dziewiętnastu lat pozbawienia wolności. Kiedy opuścił więzienie w 2017 roku miał 72 lata. Niedawno udzielił wywiadu, opowiadając o głupocie i pazerności jakich się dopuścił. Aktualnie został prowadzącym nowego reality-show MTV – „Rodziny mafijne”, który opowiada historię członków rodzin mafijnych w stanach zjednoczonych. Były mafioso prowadzi również kanał na YouTube – ‘Salvatore Sammy The Bull Gravano’ – gdzie opowiada o gangsterskich historiach ze swojego życia.


Smutna degeneracja służby zdrowia w USA jest spowodowana motywem zysku, który jest podstawą medycyny amerykańskiej. USA wydaje na służbę zdrowia najwięcej pieniędzy na świecie, ale mimo tego wśród państw uprzemysłowionych zajmuje blisko 30 miejsce w ocenie jakości opieki nad pacjentami, z których wielu przeżywa najgorsze chwile w ostatnich dwu miesiącach życia, na dziale intensywnej opieki w szpitalu, gdzie notorycznie zakaża się i podlega niekończącym się zabiegom diagnostycznym oraz sztucznemu odżywianiu.\nDzieje się tak mimo wielkich osiągnięć w technologii diagnostycznej i farmakologii w USA. Smutny ten temat był szczegółowo opracowany w programie „60 minutes” na kanale TV- CBS nadawanym w dniu 22 listopada, 2009. Każdy człowiek w obliczu naturalnej śmierci woli być w domu wśród swoich. Niestety wielu niepotrzebnie spędza ostatnie dni życia w szpitalu i podlega niekończącej się ilości zbiegów diagnostycznych i przedłużających życie na kilka tygodni, dni, lub nawet tylko godzin.\nW roku 2008 w USA program opieki społecznej nad emerytami t. zw. Medicare wypłacił 50 miliardów dolarów za opiekę lekarską i pobyt w szpitalu przez ostatnie dwa miesiące życia emerytów amerykańskich. Jest to koszt większy niż budżet ministerstwa oświaty lub ministerstwa bezpieczeństwa t. zw. Homeland Security.\nSpecjaliści pracujący w służbie zdrowia oceniają, że około jedna trzecia tych kolosalnych wydatków płaconych lekarzom i szpitalom nie przynosi żadnego pożytku pacjentom i wręcz przeciwnie przyczynia się do ich poniewierki w ostatnich tygodniach życia. Rachunki płacone przez Medicare, czyli skarb rządu federalnego USA, prawie nigdy nie są sprawdzane, co daje okazje do nadużyć.\nWydawałoby się, że ten aspekt służby zdrowia zorganizowanej w USA na zasadzie motywu zysku powinien być częścią proponowanej reformy amerykańskiej służby zdrowia dyskutowanej w Waszyngtonie w senacie i w izbie deputowanych. Obecna dyskusja parlamentarna idzie w parze z intensywną działalnością lobbystów, którzy wydają dziennie ponad milion dolarów w celu zachowania obecnego systemu służby zdrowia w USA, opartej na motywie zysku.\nNaturalnie korporacje farmaceutyczne i ubezpieczeniowe należą do udziałowców, którzy kupują ich udziały jako papiery wartościowe na giełdzie, gdzie muszą współzawodniczyć ze wszystkimi innymi inwestycjami. Skutkiem tego współzawodnictwa firmom ubezpieczeniowym ni opłacają się poważnie chorzy pacjenci, za których trzeba płacić wysokie koszty leczenia.\nTen stan rzeczy prowadzi do takich nadużyć jak na przykład, kiedy u starszej kobiety wykryto zaawansowanego raka, jej kompania ubezpieczeniowa dowiedziała się, że osoba ta miała zabiegi z powodu pryszczy na twarzy. Pryszcze te zostały zakwalifikowane jako wcześniejsza choroba ukryta przed kompanią ubezpieczeniową i wobec tego ubezpieczenie tej kobiety zostało skasowane. Dopiero osobista interwencja wiceprezydenta Biden’a była potrzebna, żeby przywrócić ubezpieczenie tej osoby.\nProgram „60 minutes” analizuje stan 71-letniej pacjentki, którą niby ratuje od śmierci pobyt w szpitalu, albo raczej nie pozwala jej spokojnie umrzeć. Osoba ta cierpi z powodu komplikacji po operacji na raka oraz infekcji w szpitalu. Od tygodnia osoba ta leży nieprzytomna na oddziale intensywnej opieki w szpitalu, kosztem 10,000 dolarów dziennie.\nWielu pacjentów leży w szpitalu na wydziale intensywnej opieki nieraz tygodniami lub miesiącami i czeka tam na śmierć. Według statystyk 20% Amerykanów umiera w szpitalu na wydziale intensywnej opieki. Przed śmiercią wielu z nich jest połączonych do kroplówki i musi być narkotyzowana, żeby odruchowo nie wyciągnęli igły. Z tego powodu chorzy są często krępowani do łóżka, żeby nie mogli się ruszać i sprawiać obsłudze kłopotu. Naturalnie nikt sobie nie życzy umierać w ten sposób. Taka śmierć przydarza się to milionom Amerykanów.\nNowoczesna medycyna praktykowana dla zysku często utrzymuje przy życiu konających ludzi i przedłuża niepotrzebnie naturalny proces konania. Przedłużanie agonii chorego, zatruwa ostanie dni jego życia wśród obcych szykanowanego niepotrzebnymi mu bardzo kosztownymi zabiegami wynikającymi ze sposobu organizowania służby zdrowia dla zysku szpitali, lekarzy i korporacji ubezpieczeniowych. Jednocześnie trzeba pamiętać, że w USA blisko 50 milionów obywateli nie ma w ogóle żadnego ubezpieczenia na zdrowie. Dla większości Amerykanów ciężka choroba lub wypadek stanowią katastrofę finansową.\nWiększość ludzi w USA mówi w sondażach opinii, że woli umrzeć u siebie w domu. Niestety 75% z nich umiera w szpitalu lub domu opieki, ponieważ w obecnych warunkach jest to najłatwiej dostępny sposób umierania w USA. Lekarzom łatwiej jest mieć pacjentów w instytucjach raczej niż prywatnych domach, do których w USA lekarze prawie nigdy nie chcą chodzić.\nWiększość lekarzy zarabia proporcjonalnie do ilości pacjentów oraz zarobek większości szpitali też zależy od ilości pacjentów na lóżkach szpitalnych. Jednocześnie sondaże wykazują, że około 30% pobytów pacjentów w szpitalu nie jest uzasadnione z punktu widzenia ich zdrowia..\nLudzie bronią się za pomocą zaniechania ratowania ich za wszelką cenę (w USA dokument taki nazywa się „living will”). Obrona ta przeważnie nie działa, ponieważ szpitale muszą spłacać bony oraz opłacać personel, na które to wydatki potrzebny jest im dochód od pacjentów. Im więcej maszyn diagnostycznych szpital posiada tym więcej badań jest potrzebnych do spłacania inwestycji w te urządzenia. Sytuacja taka prowadzi do narzucania pacjentom niepotrzebnych im badań i narażania ich na zakażenia bardzo częste w szpitalach w USA. Z powodu pośpiechu pacjenci często cierpią z powodu pomyłek. Ja niedawno byłem po operacji w szpitalu i musiałem bronić się przed pielęgniarką, która przez pomyłkę chciała mi wstrzyknąć dużą dawkę insuliny.\nSprawa pokrywania kosztów jest skomplikowana tym, że pacjent nie sprawdza rachunków przez ich zapłaceniem, ponieważ rachunki te płaci ubezpieczenie społeczne lub prywatne a służba zdrowia stara się zarobić, podczas gdy pacjent zgadza się na wszystkie zabiegi przypisywane mu, ponieważ chce wykorzystać swoje ubezpieczenie. Jest to błędne koło.\nNiestety pod koniec życia ludziom łatwiej jest wierzyć w cudowne wyleczenie, niż rozmawiać z rodziną na temat przygotowań na spokojną śmierć i jednocześnie w ostatnich miesiącach życia nie pozwalać na kasowanie ich dokumentu o zaniechaniu ratowania ich życia za wszelką cenę.\nWielu ludziom wydaje się, że mogą sobie przedłużyć życie, za pomocą przeszczepu n. p. wątroby, nerek lub płuc, kosztem setek tysięcy dolarów. Przeszczep nerki kosztuje około pół miliona dolarów, podczas gdy pacjent często jest zbyt słaby, by poddać się operacji nawet wtedy, kiedy może on dostać nerkę, której jego organizm nie będzie odrzucać. Chorzy ludzie mimo tego, że podpisują dokument o zaniechaniu ratowania ich życia za wszelką cenę, często na łożu śmierci, zmieniają zadanie, wobec propozycji lekarzy lub szpitala, żeby ten dokumenty unieważnić i poddać się dalszym zabiegom i badaniom.\nW przeciwieństwie do innych państw uprzemysłowionych w USA nie ma wyraźnych ograniczeń budżetowych na wydatki takie jak służba zdrowia. Wydatki te są ograniczane przez firmy ubezpieczeniowe, powodowane motywem zysku, a nie stanem zdrowia poszczególnych pacjentów. Obecnie straszy się ludzi, że po proponowanej reformie, o ich zdrowiu może decydować biurokrata państwowy. Faktycznie takie decyzje przeważnie pobierają obecnie biurokraci korporacji ubezpieczeniowych.\nPlagą służby zdrowia w USA jest marnotrawienie lekarstw i niepotrzebne badania oraz zabiegi w ramach tak zwanego agresywnego leczenia pacjentów. Niepotrzebny pobyt w szpitalu często zatruwa ostatnie dni życia człowieka w USA. Niestety w kulturze amerykańskiej trudno jest pogodzić się z faktem, że życie każdego człowieka kończy się śmiercią.\nLudzie starzy lub chorzy świadomi swojej sytuacji, na ogół, z wdzięcznością przyjmują pomoc, żeby wydostać się ze szpitala, lub z instytucji opiekuńczej i móc spędzić ostatni okres życia u siebie w domu, wśród ich bliskich nawet wtedy, kiedy taki układ wymaga pokrycia kosztów dodatkowej opieki w domu.