Rozmowa z Bartłomiejem Kisielewskim | AiB\nBartłomiej Kisielewski (Horizone Studio), Maciej Siuda (Maciej Siuda Pracownia) i Marcin Kościuch (Ultra Architects)\n© Lubomir Nikolov\nRozmowa z Bartłomiejem Kisielewskim — architektem Horizone Studio — z numeru 12/2021 A&B.\nKatarzyna Jagodzińska: Od którego momentu śledzi Pan losy Wesołej? Jak ocenia Pan proces związany z planowaniem tego terenu?\nBartłomiej Kisielewski: Nasze pierwsze aktywności związane z udziałem w dyskusji o Wesołej sięgają 2010 roku, kiedy wspólnie z dwoma niemieckimi biurami wzięliśmy udział w ideowym konkursie organizowanym przez miasto Kraków i SARP dotyczącym zagospodarowania terenów po klinikach medycznych, które miały się wyprowadzić z tej części miasta. Potem przez kolejne lata jako Horizone Studio włączaliśmy się w różne dyskusje dotyczące Grzegórzek — braliśmy udział w pracach warsztatowych i rozmowach społecznych na temat tak zwanej Superścieżki wzdłuż Alei Powstania Warszawskiego oraz współinicjowaliśmy dyskusję o zagospodarowaniu terenu wokół przyszłych wiaduktów, kiedy PKP ogłosiło, że w centrum miasta ma plany przebudowy nasypu kolejowego oddzielającego przez dziesięciolecia Grzegórzki od Starego Miasta i Kazimierza.\nuczestnicy podczas prac projektowych\nKatarzyna: Od 2010 do 2020 roku, kiedy odbyły się konsultacje społeczne, minął szmat czasu. Co się stało z tym, co wypracowali uczestnicy konkursu w 2010? Czy potencjał architektów i urbanistów został przez władze miasta w kontekście Wesołej wykorzystany?\nBartłomiej: Założeniem konkursów ideowych jest zebranie informacji oraz pomysłów, które posłużą do dalszych analiz i dyskusji dotyczących zagospodarowania danego terenu. W 2010 roku było wiadomo, że kliniki wyprowadzą się z Wesołej. Wydaje mi się, że niestety prace konkursowe z 2010 roku zostały schowane do szuflady i nie ujrzały więcej światła dziennego. To błąd, bo w ten sposób pokazuje się, że duży potencjał ludzki przydatny do dalszych analiz jest marnowany. Jeśli miasto chce być wiarygodne, w tym przypadku i innych swoich działań, to musi pokazywać, że szanuje pracę kreatywną ludzi. Kreatywność jest jednym z największych potencjałów każdego miasta we współczesnym świecie.\nKatarzyna: Czy kolejny moment, w którym zostali zaangażowani architekci, to warsztaty na Biennale 2021, kiedy znowu władze miasta zebrały garść idei?\nBartłomiej: Kolejnym krokiem były dyskusje społeczne, które rozpoczęły się w 2018 roku przy okazji prac miasta nad planem miejscowym. Ludzie zdający sobie sprawę z potencjału Wesołej chcieli uczestniczyć w dyskusji, bo mieli świadomość, że to wyjątkowe miejsce wymaga pomysłu. Mam wrażenie, że przed rozpoczęciem prac nad planem miejscowym takiego ogólnego pomysłu na ten teren miasto nie miało. Widać, jak MPZP był zmieniany, niekiedy w złą stronę. Zresztą nadal aktualne jest pytanie do miasta i do ARMK: jaki jest główny pomysł na Wesołą? Hasło startowe „otwarta, elegancka dzielnica” było być może wystarczające półtora roku temu. Dzisiaj to już nie wystarczy. Po miesiącach dyskusji na różnych poziomach, wygenerowaniu oczekiwań przez grupy społeczne i innych interesariuszy, powinniśmy wiedzieć, w którą stronę idziemy. Brakuje mi na przykład zdefiniowania motywu przewodniego, big picture, wokół którego jest budowane to nowe miejsce. Bo nowe funkcje Wesołej, to będzie nowy adres w Krakowie.\nKatarzyna: Jaki byłby idealny scenariusz na to, co teraz w odniesieniu do Wesołej powinno się rozegrać? Jakie kroki miasto powinno podjąć?\nBartłomiej: Wiadomo, że w analogicznych przypadkach w Europie miasta powołują spółki celowe, które przez lata, czasami dziesięciolecia, zajmują się zagospodarowaniem i zarządzaniem takimi przestrzeniami. Tak się też stało w Krakowie. Powołano Agencję Rozwoju Miasta Krakowa (ARMK) i jej powierzono to zadanie. Spółka taka powinna mieć zarówno narzędzia, moc sprawczą, jak i być merytorycznie przygotowana do procesu. To jest oczywiste. Jej odpowiedzialność to przygotowanie założeń, analiz i w efekcie masterplanu, który definiuje rozwiązania funkcjonalne i przestrzenne. Powinien być on elastyczny, bo pewne dzisiejsze założenia mogą się okazać nieaktualne za dziesięć lat. Takie kompetencje można zbudować wewnątrz zespołu spółki miejskiej, ale we współczesnym świecie częstszym i efektywniejszym sposobem jest sieciowanie i korzystanie z wiedzy kilku zespołów zewnętrznych. Na podstawie masterplanu powinien być opracowywany plan miejscowy. W wypadku Wesołej ta logika i kolejność nie są zachowane, bo MPZP jest uchwalany, zanim zakończą się prace studialne i analizy uwzględniające uwagi interesariuszy i społeczności Krakowa.\nKatarzyna: Czyli szybkie uchwalanie planu miejscowego nie jest najważniejsze?\nBartłomiej: Projekt planu miejscowego obecnie opracowywany przez miasto, według uwag konsultacji społecznych, ale także spostrzeżeń wszystkich trzech grup warsztatowych pracujących podczas MBA, powinien być skorygowany. To nie znaczy zmieniony w stu procentach. Zupełnie na przykład niezrozumiałe jest to, dlaczego MPZP odcina komunikacyjnie Wesołą od rejonu Alei Powstania Warszawskiego. Założenia MPZP dotyczące komunikacji na osi wschód–zachód omijają Wesołą. Naturalną rzeczą powinno być przepuszczenie głównego ruchu pieszych i rowerzystów podążających od strony Starego Miasta i Kazimierza w stronę obiektów użyteczności publicznej po drugiej stronie Alei Powstania Warszawskiego przez środek Wesołej, bo to dodatkowo ożywiłoby ten martwy dziś obszar.\nKatarzyna: Jakie miał Pan oczekiwania związane z warsztatami urbanistycznymi na Biennale? Czy się spełniły?\nBartłomiej: Oczekiwaniem był merytoryczny przegląd dotychczasowych pomysłów pojawiających się po stronie społecznej i po stronie miasta. Sprzyjał temu skład grup warsztatowych. Dyskusje toczyły się w gronie specjalistów różnych dziedzin. Wielką zaletą warsztatów było to, że architekci stanowili jedynie połowę uczestników poszczególnych grup, a drugą połowę stanowiły osoby reprezentujące inne strony zainteresowania tematyką miasta — socjologowie, reprezentanci stowarzyszeń, aktywiści miejscy, radni, a nawet pracownicy wydziałów magistratu. Dla mnie ważne było również połączenie spojrzenia krakowskiego ze świeżą analizą osób, które przyjechały na warsztaty z innych miast. Zatem oczekiwanie było takie, że dyskusja będzie merytoryczna i wielowątkowa. Teraz pytanie, co Urząd Miasta i ARMK zrobią z wnioskami poszczególnych grup, które w wielu miejscach się pokrywały i jednocześnie pokrywają się też z oczekiwaniami społecznymi wyrażonymi podczas kilkumiesięcznych konsultacji.\nKatarzyna: Był Pan członkiem jednej z grup, która wypracowywała koncepcję. Teraz — znając wszystkie propozycje przedstawione przez interdyscyplinarne zespoły — co Pana zdaniem powinno zostać zaimplementowane w procesie planowania?\nBartłomiej: Wspólnym wnioskiem było zdefiniowanie nowej Wesołej jako miejsca wielofunkcyjnego, pełnego życia, gdzie spotykają się różni użytkownicy. Definiowaliśmy w ramach warsztatu wielu potencjalnych użytkowników, zarówno tych obecnych, jak i potencjalnych, przyszłych. Obszar jest tak duży, że bez problemu może pomieścić różne funkcje. W deklaracjach miasta, będących odpowiedzią na oczekiwania społeczne, pojawia się założenie, że przynajmniej pięćdziesiąt procent terenu Wesołej będzie terenem zielonym. To słuszne założenie. Natomiast połowę powierzchni obszaru jako teren zielony można uzyskać niekoniecznie w postaci jednego parku, z drugą połową z gęstą zabudową.\nKatarzyna: Jakiej Wesołej Pan by sobie życzył? Jakie funkcje Pan by tam widział? Jakie konkretne podmioty, instytucje, usługi powinny się tam znaleźć?\nBartłomiej: Obszar Wesołej to dziewięć hektarów należących do gminy Kraków, jak i tereny należące wciąż do Uniwersytetu Jagiellońskiego, Akademii Wychowania Fizycznego, Skarbu Państwa. To jest ogromny obszar. Moim życzeniem jako mieszkańca Krakowa jest, aby na Wesołej pojawiły się wydarzenia kulturalne i siedziby instytucji kulturalnych, przemysłów kreatywnych, które zaktywizują też przestrzenie zewnętrzne, w tym zielone. Inną potencjalną funkcją, która pojawia się w przestrzeni medialnej i wydaje się świetna, jest stworzenie tam pod egidą kilku uczelni klastra współpracy i innowacyjności. Klastra na wzór otwartego w 2018 roku kopenhaskiego BLOXHUB, reklamującego się jako Nordic Hub for sustainable urbanization. Miejsce wymiany wiedzy pomiędzy uczelniami, organizacjami, instytutami badawczymi, firmami i podmiotami publicznymi. Jak się przeanalizuje sąsiedztwo Grzegórzek, uczelnie z ich kadrą i studentami są już dziś w pobliżu. Uważam też, że na terenie po klinikach, aby było to miejsce tętniące życiem, powinni się pojawić ludzie mieszkający tu na stałe. Obecnie na terenach poszpitalnych nie mieszka nikt. Mieszkańcy są na terenach sąsiednich, czyli w rejonie ulic Blich, Grzegórzeckiej. Projekt MPZP niemalże dla całego terenu przeznaczonego pod zabudowę przewiduje jedynie funkcję usługową. To według mnie błąd. MPZP powinien pozwalać na pewną elastyczność kształtowania funkcji, na przykład definiując niektóre bloki zabudowy jako mieszkalno-usługowe (z usługami na dolnych kondygnacjach). Jeśli ten obszar ma funkcjonować o różnych porach dnia, to muszą się pojawiać funkcje, które są wymuszone przez funkcje mieszkaniowe — sklepy, kawiarnie, drobne usługi.\nKatarzyna: Jakie propozycje dla Wesołej miała grupa warsztatowa, do której Pan należał?\nBartłomiej: Pomysły i wnioski były efektem pracy dwunastu osób. Tu jako uczestnik warsztatów chciałbym przekazać informację do innych osób z naszej grupy: to była przyjemność z wami współpracować. Główne konkluzje były spójne. Pod koniec pierwszego dnia prac, w wyniku kilku godzin dyskusji, pojawiło się hasło przewodnie: „Uzdrowisko Wesoła”, które chyba jako pierwszy przedstawił Artur Celiński z „Magazynu Miasta”. Mówiąc o uzdrowisku, oczywiście mieliśmy na myśli nie sanatorium z panami chodzącymi w szlafrokach, ale miejsce na ziemi, w środku Krakowa, które uzdrawiałoby i budowało relacje społeczne, kontakty międzyludzkie, relacje międzypokoleniowe, pomiędzy mieszkańcami a organizacjami społecznymi i instytucjami, czy wreszcie między ludźmi a środowiskiem naturalnym i przyrodą, co jest ważne w kontekście wyzwań klimatycznych.\nKatarzyna: Czy w grupach warsztatowych dały o sobie znać podziały na perspektywę lokalną oraz pozakrakowską?\nBartłomiej: Nie, one zasadniczo się nie różniły. Natomiast z mojego punktu widzenia jako osoby „skażonej” pewną wizją Wesołej uwagi osób z Poznania czy Warszawy były bardzo cenne, bo zwróciły uwagę na pewne rzeczy, których my nie zauważamy.\nKatarzyna: Czego konkretnie krakowianie nie zauważyli?\nBartłomiej: Na przykład sposobu zredefiniowania kwartałów zabudowy, zmniejszenia pewnych odległości. Marcin Kościuch z poznańskiego Ultra Architects, jako osoba niezwiązana z Wesołą, miał za zadanie przeanalizowanie i zrecenzowanie projektu planu miejscowego. Pewne jego uwagi są według mnie możliwe do wprowadzenia. W grupie byliśmy też wszyscy zgodni co do rezygnacji z idei jednego wielkiego placu na rzecz szeregu mniejszych wnętrz urbanistycznych, które byłyby bliższe ludzkiej skali.\nKatarzyna: Czy dalsze etapy wypracowania tych rozwiązań powinny się odbywać na zasadzie konsultacji ze środowiskiem architektów i urbanistów — konsultacji czy kontynuacji warsztatów, które się teraz odbyły? Co byłoby najlepsze?\nBartłomiej: Jest kilka narzędzi. Zgodnie z logiką wszystkie prace powinna koordynować spółka, która jest przez miasto do tego powołana. Ona powinna przygotować i moderować cały proces. Można to robić na różne sposoby, na przykład w formie warsztatów, cyklu design charette. Można powołać grupę specjalistów i z nimi konsultować prace. Można w końcu zdefiniować potrzeby i główne oczekiwania, a następnie rozpisać konkurs na masterplan. Czasami zdarza się tak, w krajach skandynawskich jest to powszechnie praktykowane, że rozpisywany jest konkurs, wybierane są na przykład trzy projekty i potem ich autorzy biorą udział w kształtowaniu danego terenu.\nszkic projektowy grupy I podczas Biennale\nKatarzyna: Takie podejście na pewno przekłada się na lepszą jakość, ale wydłuża cały proces. Czy jest jakiś horyzont czasowy, w którym w Pana odczuciu proces wymyślania i planowania powinien się zamknąć?\nBartłomiej: Jeśli miałbym do wyboru zrobić coś dobrze, a dłużej lub za wszelką cenę szybko, to nie miałbym wątpliwości, żeby poświęcić więcej czasu. Miasto Kraków podczas konsultacji społecznych otrzymało jasny sygnał, że nie należy się śpieszyć, co, jak samo przyznało, było pewnym zaskoczeniem. Warto poświęcić dwa, trzy lata na taką dyskusję i wypracować efekt, który za sto lat będzie świadczył o dojrzałości ludzi mieszkających w Krakowie w latach dwudziestych XXI wieku. Zwracam przy okazji uwagę, że taka dyskusja nie eliminuje możliwości podejmowania działań na Wesołej. Teren powinien być udostępniany i aktywizowany. Pewne działania mogą mieć przecież charakter czasowy, można prototypować przestrzeń, udostępniać ją także prywatnym podmiotom i sprawdzać, co działa, co znajduje akceptację. Mówię tu zarówno o przestrzeni zewnętrznej, co jest najtańsze, jak i o budynkach, które przecież muszą zarobić na swoje utrzymanie. Określanie docelowego kształtu przestrzeni i funkcji, według mnie, nie jest sprzeczne z podejmowaniem czasowych działań adaptacyjnych.\nKatarzyna: A gdyby był Pan osobą decydującą o Wesołej?\nBartłomiej: Gdybym był prezydentem miasta lub szefem spółki miejskiej i miał taki teren, powiedziałbym, że to powinien być obszar pokazujący nasze ambicje dotyczące podejścia do poszanowania środowiska i klimatu, nasze ambicje przekształcania świata w tym kierunku. Ambicje powiązane z miejską polityką wspierania wiedzy i kreatywności. To mogłaby być myśl przewodnia dla zagospodarowania całej dzielnicy, nie tylko fragmentu miejskiego, lecz także pozostałego terenu poszpitalnego nienależącego do miasta. Teren Wesołej ma tak dużą wartość, w tym finansową, że zastosowanie nowych, nawet eksperymentalnych technologii, znalazłoby uzasadnienie nie tylko prorozwojowe, ale też ekonomiczne.\nPiątek, 11:50 Do czego potrzebna jest nam energooszczędność i termomodernizacja? Rozmowa z Małgorzatą Fedorczak-Cisak 09 maja '22 Cienie i blaski kolektywnej pracy. Rozmowa z uczestnikami Westivalu w Szczecinie 06 maja '22 Możemy wspierać, ale z pewnością nie narzucać. Rozmowa o architekturze i kulturze Afryki z Magdaleną Górecką 05 maja '22 Projektowanie parametryczne i przyszłość edukacji architektonicznej w Polsce 04 maja '22 Rozsupłać deweloperski węzeł. Z Kubą Snopkiem rozmawia Alicja Gzowska 02 maja '22 Chwalmy najlepszych! Z Joanną Erbel rozmawia Katarzyna Mikulska 02 maja '22 Igrzyska architektonicznej jakości – kolejna runda. Z Maciejem Jakubem Zawadzkim rozmawia Ania Diduch 29 kwietnia '22 ReStore – sklep, który rzeczywiście pomaga 26 kwietnia '22 Przyszłość polskiej architektury, na którą czekam. 14. edycja szczecińskiego Westivalu już w maju! 25 kwietnia '22 Projektantka w ruchu 25 kwietnia '22 Kengo Kuma i jego przestrzenie eksperymentu — rozmowa z Krzysztofem Ingardenem 22 kwietnia '22 Likwidując niepotrzebny beton — rozmowa z projektantami z JAZ+ Architekci 19 kwietnia '22 Parki linearne – urbanistyczna rewolucja czy greenwashing? Rozmowa z Kingą Kimic 14 kwietnia '22 Jak NFT zmieni architekturę i zawód architekta? Rozmowa z Jędrzejem Lewandowskim. 06 kwietnia '22 Jak organizować pomoc dla uchodźców? – rozmowa z Katarzyną Przybylską z Habitat for Humanity Poland 06 kwietnia '22 Z ociepleniem klimatu się nie dyskutuje – rozmowa z mamArchitekci 05 kwietnia '22 Ile zarabia drzewo? – rozmowa z ekonomistą Zbigniewem Szkopem 04 kwietnia '22 Jak precyzyjnie badać przestrzeń? Badacze zaglądają w oczy i sprawdzają fale mózgowe 29 marca '22 Deweloper ma zarabiać, nie zbawić świat 08 marca '22 Najwięcej jest do zrobienia w kwestii komunikacji


Wysokie zarobki w e-commerce pomimo pandemii - Praca i płaca.pl\nPraca i płaca.pl > Artykuły rekomendowane > Wysokie zarobki w e-commerce pomimo pandemii\nBoom na profesje związane z usługami internetowymi i IT nie słabnie, choć zwyczajowo to programiści cieszyli się hegemonią w sektorze. W pewnym stopniu rozkład sił zmieniła pandemia i statystycznie to specjaliści ds. e-commerce mogą być pretendentami do zajęcia czołowego miejsca na online’owym podium.\nBez kryzysu w dobie kryzysu\nPowyżej średniej i z dużym potencjałem\nNa jakie zarobki mogą liczyć specjaliści z branży e-commerce? Najlepiej sytuują się etatowcy na stanowisku CRM Manager z najczęściej proponowaną przez rekruterów stawką 15,5 tys. zł. Minimalne wynagrodzenie z kolei oscyluje w okolicach 10 tys., jednak rekordziści inkasują nawet 22 tys. Na drugim miejscu sytuują się Digital Managers z najczęściej oferowaną stawką 12 tys. zł. Statystycznie najniższy pułap w tej kategorii obejmuje granicę 10 tys. zł, a najwyższy – 13 tys. zł. Skromniej zarobki rozkładają się w przypadku E-commerce Specialists, którzy często mogą liczyć na 7 tys. zł, minimalnie – 6 tys. zł, a krańcowo – 10,5 tys. zł.\nAs w rękawie e-commerce’u\nPrzykładem technologii opartej na algorytmach, która w dużym stopniu ułatwiłaby życie branży e-commerce, jest system LoanByLink. Automatyzacja budowy sklepu internetowego, prostota sprzedaży w systemie ratalnym, szybka rejestracja usługi… Takie rozwiązania znacząco skracają drogę od pomysłu do realizacji biznesu internetowego oraz napędzają popyt na wykwalifikowanych specjalistów ds. e-commerce, którzy nie muszą zaznajamiać się z niuansami języków programowania. Oczywiście, programiści nadal będą wieść prym na rynku pracy, jednak nie powinniśmy traktować ich jak branżowego hegemona w kwestii zarobków, czy zapotrzebowania.\nJedna odpowiedź do “Wysokie zarobki w e-commerce pomimo pandemii”\nWojtek z ARIBY pisze:\n27 stycznia, 2021 o 3:04 pm\nDobry materiał – Powiem więcej zarobki to dochodzą do 25000 miesięcznie. Rynek leci do przodu niesamowicie. Pandemia to manna z nieba dla branży.\nTagi: CRM Manager, e-commerce, programiści, Provema, zarobki


Mija tydzień, odkąd formalnie i uroczyście przyszedłem - z woli papieża Franciszka - do Archidiecezji Łódzkiej jako jej nowy pasterz. Dziś chcę stanąć pomiędzy Wami wszystkimi, pośrodku każdej Eucharystycznej Wspólnoty, i rozważyć zarówno SŁOWO, jakie w tym momencie kieruje ku nam Pan; jak i DZIAŁANIE/CZYN, do którego nas jako swój Kościół aktualnie wzywa.\nSłowo dzisiejszej niedzieli (Mt 25, 1-13) niesie w sobie równie fundamentalny, co mocny przekaz. Zamyka je w Ewangelii Jezusowe zdanie: „AMEN (zaprawdę), nie znam Was!”\nPrzyznacie - to zdanie szokujące! Jak to: „nie znam Was!”?\nZanim spróbujemy poszukać odpowiedzi, zwróćmy wcześniej uwagę, w jaki sposób owo Jezusowe stwierdzenie ujmuje istotę wiary. Otóż, rozstrzygające we wierze (i to na całą wieczność!) okazuje się nie to, czy my „znamy” Boga, lecz to, czy „On nas zna”! Przecież pięć odrzuconych panien „zna” Boga. Są w gronie oczekujących na Jego przyjście; potrafią do Niego wołać: „Panie, Panie!” Są więc na swój sposób pobożne - w każdym razie: modlą się… A jednak drzwi wiecznej uczty w niebie zostają przed nimi zamknięte! A Niebieski Gospodarz mówi do nich, uzasadniając swoją decyzję: „Nie znam Was!”\nBy odpowiedzieć na to pytanie trzeba wpierw odkryć, że „poznanie” w pojęciu Biblii nie jest jedynie sprawą intelektu. „Poznanie” nie sprowadza się jedynie do zdobycia wiedzy. Drogą i metodą poznania nie są wyłącznie studia, ale MIŁOŚĆ. Poznanie, a w szczególności poznanie drugiej osoby (!), dokonuje się dopiero w bliskiej relacji z nią, we wspólnocie życia, w pełnej zaufania, intymnej bliskości. Księga Rodzaju mówi, że „Adam POZNAŁ swoją żonę Ewę, a ona poczęła i urodziła syna…” (Rdz 4, 1). Każdy z nas potwierdzi tę biblijną intuicję - można kogoś poznać przeczytawszy o nim książkę; ale czymś zupełnie innym jest: zamieszkać z nim pod jednym dachem, razem żyć, pracować, odpoczywać, cieszyć się, cierpieć, razem się modlić. Taka bliskość przynosi nam zupełnie inny rodzaj „wiedzy” o człowieku. O kimś, kto stał się dla mnie bliską osobą. Znam go tak - i on mnie zna tak - jak nikt inny na świecie! Kiedy więc pytam, czy Bóg mnie zna - nie pytam ostatecznie o zakres Jego wiedzy, ale o jakość mojej KOMUNII z Nim. Być może mnie „nie zna”, dlatego że to ja nie pozwalam Mu się do końca poznać. Nie wchodzę z Nim w relację miłości, pełną zaufania i otwartości. Nie odsłaniam Mu całego czy całej siebie. Owszem, może sam dużo o Nim wiem, ale Jemu nie pozwalam wejść do mego wnętrza. Są we mnie obszary do których Go nie dopuszczam - nie chcę, by je poznał. Kryję się z nimi przed Nim. Kto wie, może w ogóle cały przed Nim się kryję - jak Adam w raju… Nie chcę przed Jego oczami stanąć w pełnej prawdzie. Chowam ją za fasadą zewnętrznej pobożności, recytując głośno: „Panie! Panie!” Tak oto pytanie „Czy Bóg mnie zna?” przekształca się w pytanie: „Czy pozwalam się Bogu kochać?” W pełnym zaufaniu, że każdy z zakamarków mojej osoby i mojego życia, który otworzę przed Nim, zostanie oczyszczony i wzmocniony. Nie muszę niczego kryć przed Bogiem. On nie przychodzi, aby niszczyć czy kraść. Mogę dziś stanąć przed Nim, otworzyć swoje wnętrze i powiedzieć: „Panie, wejdź! Nie mam przed Tobą tajemnic. Poznaj mnie i rozgość się”. Przy czym przypowieść wyraźnie podkreśla, że nie chodzi tu o jednorazowe, nawet najbardziej intensywne doznanie czy doświadczenie. Chodzi o komunię, która wytrzyma próbę czasu. Oblubieniec z przypowieści odciąga bowiem czas swojego przyjścia - jakby chciał sprawdzić, czy starczy nam „oliwy” - czy nasze pragnienie bycia z Nim nie zgaśnie, ale przekształci się w TRWAŁĄ relację! Powtórzmy, od odpowiedzi na to pytanie zależy nasza wieczność. O północy rozległo się wołanie: „Oto Pan Młody idzie, wyjdźcie mu na spotkanie!” Najwyraźniej, przyjście naszego Pana domaga się czujności; niesie w sobie pewien element zaskoczenia; dokonuje się jakby nie-w-porę; każe nam zerwać się ze snu; w pewnym sensie okazuje się niewygodne, naruszające nasz komfort. I tu się otwiera drugi ważny wymiar naszej refleksji - wyznaczony nie tylko Słowem Ewangelii, ale i kontekstem czasu, w którym go wysłuchujemy.\nOtóż, w przyszłą niedzielę (19 listopada), z ustanowienia papieża Franciszka, będziemy wraz z całym Kościołem przeżywać I-wszy Światowy Dzień Ubogich. Ojciec Święty ustanowił ten dzień, zamykając Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia. Światowy Dzień Ubogich ma być - w zamyśle Papieża\n- obchodzony zawsze na tydzień przed Uroczystością Chrystusa Króla. Ma stanowić jej niepomijalną bramę. Każdy, kto chce uwielbić królewski Majestat\nChrystusa, musi najpierw przyjąć Go i zgiąć przed Nim kolano, gdy przychodzi w Osobie Ubogiego. Franciszek w swym Orędziu na I-wszy Dzień Ubogich kieruje do nas przejmujące słowa św. Jana Chryzostoma: „Jeśli chcecie uczcić Ciało Chrystusa, to nie lekceważcie Go dlatego, że jest nagie. Nie czcijcie Chrystusa jedwabnymi ozdobami zapominając o Chrystusie, który za murami kościoła jest nagi i cierpi z zimna”. I dodaje od siebie: „Jeśli chcemy naprawdę spotkać Chrystusa, to konieczne jest, abyśmy dotknęli się Jego Ciała w ranach ubogich, w odpowiedzi na Komunię sakramentalną otrzymaną w Eucharystii”.\nPrzyjście Chrystusa w ubogim jest nieraz takie, jak to opisane w dzisiejszej Ewangelii: jest nie-w-porę, burzy nasz komfort czy święty spokój, nie pasuje do naszych oczekiwań, wyobrażeń czy estetyki. Nieraz więc uciekamy przed nim, a czasami chcemy je zbyć szybkim datkiem wciśniętym w dłoń potrzebującemu, lub - jeszcze lepiej - wrzuconym do puszki. Bez lekceważenia nawet i takich gestów, Franciszek wzywa nas, byśmy przestali myśleć o biednych jako jedynie o „odbiorcach” naszej zapomogi, a odważyli się na „prawdziwe spotkanie z ubogimi”: popatrzenie w oczy, wyciągnięcie ręki, rozmowę. Ubóstwo ma dziś niejedną postać: biedy i bezdomności, ale także samotności (zwłaszcza pomnożonej przez starość), choroby, która rujnuje nie tylko czyjeś zdrowie, ale i jego zasoby materialne, wygnania z domu i imigracji. Ma twarz kobiet i mężczyzn wykorzystywanych do katorżniczej, a czasami także głęboko niemoralnej pracy, albo dzieci, które z racji na status materialny swych rodziców nie mogą w pełni rozwijać swych uzdolnień. Jezusa w ubogich można spotkać w szpitalach i w więzieniach, ale także we własnej klatce bloku, za ścianą - w najbliższym sąsiedztwie. Wyobraźnia miłosierdzia - którą wzniecał w nas św. Jan Paweł II - łatwo nam pokaże, jak niekompletny jest zestawiony tu katalog ludzkiej biedy, w której Jezus szuka swoich kolejnych wcieleń. Wystarczy przypomnieć sobie przywoływane przecież wielokrotnie w czas Nadzwyczajnego Jubileuszu wszystkie uczynki miłosierdzia co do ciała, i co do duszy. Byle tylko ich przypomnienie wyostrzyło nasz wzrok, uwrażliwiło serca i zaowocowało czynem: „Dzieci, nie miłujmy słowem i językiem, ale czynem i prawdą!” (1 J 3, 18).\nUsilnie namawiam wszystkich, aby włączyć się w każde działanie i inicjatywę, jakie zostaną podjęte z okazji I Światowego Dnia Ubogich - tak w Łodzi, jak i w całej Archidiecezji - w każdej Parafii i Wspólnocie. Proszę o modlitwę za ubogich i z ubogimi, a także za wszystkie nasze dzieła charytatywne i za wszystkich, którzy świadczą miłość potrzebującym. „Caritas” rozprowadziła do każdej z naszych Parafii dobrze znane Wam „Tytki” - napełnione żywnością czy środkami czystości staną się z pewnością realną pomocą w każdej lokalnej wspólnocie. Być może jednak można uczynić coś jeszcze? Zaprosić na obiad samotnego sąsiada? Albo wreszcie zjeść rzeczywiście obiad z najbliższymi? Może trzeba pójść odwiedzić kogoś w szpitalu? Albo iść pomodlić się z kimś, kto opłakuje dopiero co zmarłą bliską osobę. Pamiętajmy: to są wszystko spotkania z naszym Panem, który właśnie przychodzi.\nDodajmy jeszcze, że także i w tym wypadku - spotkania z Jezusem w ubogim - obowiązuje nas odkryta wcześniej logika miłości: nie chodzi o spotkanie jednorazowe - o chwilę, o „DZIEŃ” UBOGICH. Chodzi o spotkanie - o doświadczenie, które wytrzyma próbę czasu - o postawę konsekwentną - przemieniającą nas i nasze odniesienia w sposób trwały. Ostatecznie to Pan udziela nam „Oliwy miłosierdzia” - i udziela jej hojnie: nie na godzinę, i nie na jeden dzień w roku! Co więcej, każdy kto choć raz stał się jej szafarzem, musiał zobaczyć, jak jej przybywa (!), gdy ją rozdajemy! Jest niewyczerpalna - byle tylko człowiek zdecydował się nią dzielić!\nWłaśnie dlatego papież Franciszek namawia nas w swoim orędziu już nie na jeden Dzień Ubogich, ale na cały TYDZIEŃ - od dzisiejszej niedzieli począwszy, a za wzory zaangażowania charytatywnego stawia nam świętych, którzy nie tyle od czasu do czasu wspierali ubogich, co raczej zdecydowali się dzielić z nimi życie - zamieszkać z nimi pod jednym dachem, jak św. Franciszek czy św. Brat Albert, którego rok w Polsce przeżywamy.\ncieszę się, że właśnie w takim momencie zaczynam swoje pasterzowanie w Łódzkim Kościele - w przededniu I Światowego Dnia Ubogich. Że na progu tej posługi dane mi jest z Wami spotkać Chrystusa, który „będąc bogatym, dla nas stał się ubogim, aby nas ubóstwem swoim ubogacić” (2 Kor 8, 9). Niech On nas dalej prowadzi do odkrycia Ewangelii Ubóstwa.\nW sobotę 21 października br.\ngrupa Stowarzyszenia Cudownego Medalika\ndziałająca przy par. Podwyższenia Świętego Krzyża obchodziła jubileusz 30-lecia powstania. Uroczystość rozpoczęła się o 10.30 nabożeństwem eucharystycznym, które odprawił ks. Proboszcz. O godz. 11.00 odprawiona została Msza Święta, której przewodniczył opiekun diecezjalny Apostolatu ks. Radosław Pawłowski CM, a kazanie wygłosił dyrektor krajowy ks. Jerzy Basaj CM. W koncelebrze byli kapłani posługujący w parafii, a uczestniczyli członkowie wszystkich grup z Archidiecezji Łódzkiej. Po mszy, w sali domu parafialnego, odbyła się agapa zakończona odmówieniem koronki do Miłosierdzia Bożego.


Generał Leopold Okulicki 1898 - 1946: Z życiorysu Leopolda - Komendant okupacji sowieckiej\n2 września 1940r. gen. Grot-Rowecki nadał do Londynu depeszę : ''Okupacja sowiecka jest w tej chwili główna moją troską . Skupienia wojskowe , które na tamtym terenie pozostały , nie reprezentują nic poważnego ... Natomiast kompletny brak dobrych komendantów ze skala myślenia od d-cy pułku w górę i skutkiem tego zużywa się energię ludzką ... Typowym przykładem działalność Kornela\nwe Lwowie , który w ciągu dwóch ostatnich miesięcy swojej działalności przedstawił mi się jako nierówny , nieopanowany i pracujący bez planu komendant... Wobec tego przygotowuję ekipę najdzielniejszych ludzi naszego terenu ... Meldunek ten zapewne dotyczył Okulickiego , on to bowiem znajdował się na czele grupy przygotowywanej do wyjazdu na wschód od linii Ribbentrop-Mołotow\nPoczątkowo trudności na terenie zajętym przez Armię Czerwoną to zubożenia ludności , zrównano rubla ze złotym , by następnie pozbawić go mocy środka płatniczego .\nFale deportacji ludności polskiej na wschód . Najbardziej odczuwalna była\ndziałalność NKWD kierowane przez gen. Iwana Sierowa . Niepokojące , było to że ludność miejscowa jak i napływowa współpracowała z NKWD , co nie miało miejsca na taką skale z Gestapo.\nRezultatem tego było to , że z trzech organizacji konspiracyjnych wszystkie się oskarżały o współpracę z okupantem . Wynika raczej , że we wszystkich organizacjach NKWD miało swoich ludzi i infiltrowało je doskonale . W maju 1940r. gen. Sosnkowski podporządkował Grotowi-Roweckiemu obie okupacje , gdyż gen''.Torwida'' aresztowano przy przekraczaniu granicy .\nPrzed opuszczeniem Warszawy Okulicki został ostrzeżony przed mjr Emilem Macielińskim ''Kornel'', że współpracuje z NKWD. Przyjmując pseudonim ''Mrówka'' 20 października 1940r. przekroczył\ngranicę . Jako przewodnika miał ppor. Bolesława Zymona ''Waldy Wołyński'' był adiutantem komendanta okręgu Wołyńskiego , z zarazem agentem NKWD , człowiekiem\nktóry spowodował falę aresztowań wiosną 1940r. Rowecki Płk dypl. Mrówka , najlepszy komendant okręgu , sprawdzony w rocznej pracy ZWZ , który miał objąć funkcję Szefa Sztabu Komendy Głównej , został pomimo to , że był niezbędny , przeznaczony na odcinek okupacji sowieckiej , aby go wreszcie definitywnie uporządkować . Ma wszelkie dane pod względem charakteru , inteligencji i zdolności najlepiej to zadanie wypełnić . Proszę mi wierzyć , że z wielkim żalem posyłałem go na stanowisko bardzo eksponowane, a od początku połączone z niepowodzeniami i pociągające za sobą ofiary w ludziach . Jeśli działalność Mrówki zostanie storpedowana lub sparaliżowana przez nieposłuszeństwo lub bierny opór ''Kornela'' , nie posiadam osoby odpowiedniej ani środków odpowiednich , które pozwoliły by mi uporządkować sytuację , chyba , że udam się tam osobiście i obejmę sam Komendę Obszaru 3 i okupacje sowiecką .Meldunek do gen. Sosnkowskiego to wynik czystek jakie wykonał Sikorski . Okulicki jako Legionista - Piłsudczyk nie posiadał aprobaty Londynu . 10 lutego 1941r. Sikorski zatwierdza nominację Okulickiego na Komendanta okupacji sowieckiej . Tyle , że Okulicki od trzech tygodni przebywa już w więzieniach NKWD. Pierwsza relacja Okulickiego z terenu pochodzi dopiero po 22 czerwca 1941r. , kiedy jest już Szefem Sztabu Armii Polskiej w ZSRR.Na rozkaz ''Rakonia'' wyszedłem dnia 23 października 1940r. z Warszawy do Lwowa jako Komendant okupacji sowieckiej . Do Lwowa przybyłem dnia 2 listopada 1940r. razem z Bronisławą Wysłouchową ''Biruta'' Przed wyjazdem ''Rakoń'' poinformował mnie , że : Na terenie Lwowa Jest 3 polskie organizacje , z których każda uważa się za prawowity ZWZ , a które się między sobą kłócą... Zadanie otrzymane przez ''Rakonia'' - rozbudować aparat dowodzenia- rozbudować sieć wywiadu- do istniejących organizacji podchodzić ostrożnie i brać tylko pewnych ludzi- zorganizować łączność z Warszawą punkty graniczne .Z Warszawy otrzymaliśmy paszporty sowieckie źle podrobione .\nPo przybyciu do Lwowa Wysłouchowa skontaktowała mnie z mec. Kozłowskim, który przez ks. Walczaka umieścił mnie u ks. Konopki - Jezuici . Pierwsze kontakty namawiazałem z ppłk Sokołowskim reszta grupy Dobrowolskiego . Po nawiązaniu tych kontaktów dowiedziałem się , że ''Kornel'' jest agentem NKWD . Praca organizacyjna przez listopad , grudzień , i połowę stycznia doprowadziła do zorganizowania Komendy Obszaru Nr 3 i rozpoczęta została organizacja dowódców Okręgów .Ppor. Zymon ''Waldy Wołyński'' przyjeżdża do mnie do Lwowa trzy razy . Opowiadał mi dużo o wynikach swej pracy ... zorganizował punk przejściowy graniczny na osi Włodzimierz Wołyński-Usciług-Hrubieszów. Na ten punkt skierowałem 15 stycznia 1941r. kurierów wraz z pocztą do ''Rakonia'' . Wszystko to wpadło w ręce NKWD już na dworcu kolejowym we Lwowie. Zaznaczyć muszę , że ppor. Zymon przyjechał po kurierów i Wysłouchową do Lwowa. Dnia 22 stycznia w nocy z 21/22 we Lwowie przy ul. Zadwórzańskiej 117 po aresztowaniu zaraz przesłuchiwał mnie zastępca Berii , minister NKWD Ukrainy, Sierow. Z miejsca powiedzieli mi kto jestem i co robię . Sierow zaproponował mi dalsze dowodzenie ZWZ pod kontrolą NKWD.Oświadczyłem , że się co do mnie pomylili i żadnym agentem nie będę .Zawieziono mnie przez Kijów do Moskwy i osadzono na Łubiance . Tutaj zgodziłem się , że dam im wiadomości o Niemcach, jakie posiadam, za co zostanę skierowany do ''Rakonia'' jako poseł , by zaprzestać walki przeciwko ZSRR, a natomiast uaktywnić ja przeciwko Niemcom . Gra ta nie udała się , bo w międzyczasie rozszyfrowano mój meldunek ''Korespondencja na jedwabiu płk. L. Okulickiego ps. "Osa" z dn. 18 stycznia 1941 r. znaleziona podczas rewizji u B. Wysłouchowej'' zabrany Wysłuchowej, z którego wynikało , że moja działalność godziła w ZSRR. Nazwano mnie żulikiem i odpowiednio potraktowano . Przewieziony 26 kwietnia do wiezienia Lefortowskiego, przebywałem tam 35 dni . W czasie badań przekazano mi rozszyfrowany szyfrem WL meldunek do ''Rakonia'' , którego się nie mogłem wyprzeć . Dwie pierwsze depesze zaszyfrowane szyfrem H do czerwca były nie rozszyfrowane . Żądali hasła pokazali jak się szyfruje . Hasła nie dałem twierdząc , że zapomniałem ...W połowie czerwca podpisałem protokół jako podstawę oskarżenia - po czym zostałem przeniesiony z pojedynczej sali , w której siedziałem 153 dni do wspólnej. Osądzony gen. Okulicki otrzymuje wyrok śmierci.\nTak zastała mnie wojna niemiecko-sowiecka .Po aresztowaniu we Lwowie na twierdzenia , że nazywam się Rokosza podano mi , że jestem płk Okulicki , pseudonimy ''Mysz'',''Biedronka'', ''Osa'' , że w Warszawie występowałem jako Jan i Miller, jak i z jakim zadaniem zostałem wysłany do Lwowa .Nakłaniano mnie , a później terrorem do zeznań o ZWZ twierdząc , że wszystko\nwiedzą . Jestem pewny , że ''Bolek ppor. rez. Bolesław Zymon , był agentem NKWD. Podejrzewam ,że ''Falko'' prof. Zych współpracował świadomie z agentem NKWD ''Kornelem''-Macielińskim . Żona Kornela przyjeżdżała do NKWD w Moskwie . Radiostacja Kornela była obsługiwana przez NKWD. Podejrzewam , że adwokat Kozłowski , był na służbie NKWD. Na to mam pewne dane prawie w 100% .\nFotografia więzienna z 1941 gen. Leopolda Okulickiego wykonana w więzieniu NKWD na Łubiance. Aresztowania w nocy z 21 na 22 stycznia 1941 r., we Lwowie dokonał gen. płk. Iwanow ps. Iwan Sierow NKWD, który osobiście przesłuchiwał i torturował Komendanta Głównego Związku Walki Zbrojnej Okupacji Sowieckiej pułkownika dypl. Leopolda Okulickiego. Osądzony gen. Okulicki otrzymuje wyrok śmierci.\nOd listopada 1940 r. do stycznia 1941 r. Okulicki organizował Komendę Obszaru nr 3 i rozpoczął tworzenie dowód ztw okręgów. Niestety, misja „Mrówki” od początku nie miała szans powodzenia, już bowiem na etapie podróży do Lwowa obserwowany był przez sowieckiego prowokatora, którym okazał się Zymon.\nPułkownik Bronisława Wysłouchowa, Inspektorka Pomocniczej Wojskowej Służby Kobiet przy 2 Korpusie Polskim. Łączniczka gen. Okulickiego.\nPułkownik Bronisława Wysłouchowa z Szabatowskich zmarła w 1947 w Londynie. W czasie I wojny światowej pełniła służbę sanitarną na froncie. W Polsce niepodległej zajmowała się opieką społeczną nad dziećmi i więźniami. W 1939 za przynależność do Armii Krajowej, ares\nztowana wraz z gen. Leopoldem Okulickim jako jego łączniczka we Lwowie, torturowana przez NKWD, skazana w Moskwie na karę śmierci, zamienioną na dożywotnie więzienie. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniona w 1941 dzięki interwencji gen. Okulickiego, zorganizowała Pomocniczą Służbę Kobiet w Polskich Siłach Zbrojnych w ZSRR. Odznaczona m.in. orderem Virtuti Militari i Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami.\nEmil Macieliński ps. '"Kornel", "Sas"' (ur. 8 kwietnia 1892, zm. 17 grudnia 1941 w Warszawie) – major kawalerii Wojska Polskiego, komendant Obszaru ZWZ Nr 3 we Lwowie.\nOd schyłku 1939 działał w ZWZ we Lwowie. W kwietniu 1940 mianowany komendantem Obszaru Nr 3 we Lwowie, p.o. dowódcy lwowskiego ZWZ (ZWZ-1). Dwa (lub więcej) razy był zatrzymywany przez NKWD i trzymany w więzieniu, a następnie wypuszczany.\nPrawdopodobnie wtedy został zwerbowany jako agent NKWD. Podejrzewany był, że wydał NKWD szereg działaczy ZWZ, m.in.Komendanta ZWZ okupacji sowieckiej Gen. Leopolda Okulickiego, Karolinę Lanckorońską i księdza Włodzimierza Cieńskiego.\nW roku 1941 po przeprowadzeniu dochodzenia wyrokiem Wojskowego Sądu Specjalnego ZWZ skazany 26 września 1941 na karę śmierci za spowodowanie aresztowania ppłk dypl. Stanisława Pstrokońskiego ps. "Łodziński", kpt. Romana Kędzierskiego ps. "Sosna", szefa wywiadu ZWZ-1 i Włodzimierza Kordeckiego ps. "Marcyniuk" - kuriera Komendy Głównej ZWZ. Wyrok po zatwierdzeniu 25 października przez komendanta głównego ZWZ Stefana Grot-Roweckiego wykonano w Warszawie 17 grudnia 1941\nZwiązek Walki Zbrojnej zwalczany przez NKWD we Lwowie 1939-1941\nKRÓTKA DZIAŁALNOŚĆ PUŁKOWNIKA DYPLOMOWANEGO LEOPOLDA OKULICKIEGO WE LWOWIE (LISTOPAD 1940 – STYCZEŃ 1941)\nPułkownik dyplomowany piechoty Leopold Okulicki ps. „Jan”, „Mrówka” pełnił funkcję Komendanta Okręgu Łódź. Wobec rozpoznania go przez Gestapo został stamtąd w sierpniu 1940 roku odwołany. Gen. Rowecki pisał o nim, że: - „(...)jest to najlepszy Komendant Okręgu, który miał objąć funkcję szefa sztabu Komendy Głównej i mimo, że był niezbędny, został przeznaczony na odcinek okupacji sowieckiej jako Komendant, aby go wreszcie definitywnie uporządkować.” Gen. Rowecki oceniał, że ma wszelkie dane pod względem charakteru, inteligencji i zdolności, by to zadanie najlepiej wypełnić. Pod koniec września 1940 roku, w czasie przygotowań do wyprawy do Lwowa ekipy płk. Okulickiego „Mrówki”, przybył do Warszawy ppor. Bolesław Zymon z wiadomościami o aresztowaniach na Wołyniu. Zymon zdołał zdobyć zaufanie gen. Roweckiego jak i jego najbliższego otoczenia, które uważało, że może on być najlepszym dla Okulickiego informatorem na temat warunków pracy konspiracyjnej na terenie Obszaru nr 3 i dlatego skontaktowano Zymona z płk. Okulickim. Niestety później okazało się, że Bolesław Zymon pochodzący z miejscowości Kołki na Wołyniu, były agent kolportażowy Stronnictwa Ludowego, był agentem i prowokatorem, sprawcą aresztowania płk. Majewskiego „Szmigla”, komendanta ZWZ w Równem wraz z całym sztabem, a następnie przyjechał do Warszawy, by zameldować o tych aresztowaniach. Był więc podobnym agentem NKWD na Wołyniu, jak we Lwowie por. Gola i kpt. Metzger. W swoim późniejszym meldunku Okulicki pisał, że ppor. Zymon został z nim skontaktowany przez gen. Roweckiego „Rakonia” i Zymon bardzo namawiał go na przejście granicy przez jego punkt, gwarantujący całkowite bezpieczeństwo. (AKD t. II, nr 232.) Pułkownik Okulicki przed wyruszeniem do Lwowa został poinformowany przez gen. Roweckiego o sytuacji w lwowskiej organizacji, tzn., że istnieją trzy organizacje: 1. ppłk. Macielińskiego „Kornela” – ZWZ-1 2. majora Dobrowolskiego, wówczas kierowana przez niego po zniknięciu ze Lwowa pułkownika Dobrowolskiego, zagrożonego aresztowaniem 3. ppłk. Sokołowskiego, zakonspirowana organizacja ZWZ-2 Zanim Okulicki wyjechał do Lwowa, do Warszawy przybył „Marcyniuk” i został poddany przesłuchaniom, wyniki których rzuciły podejrzenia zdrady na „Kornela” i jego lwowskie ZWZ. Później Okulicki pisał, że wyjechał do Lwowa z nastawieniem, że „Antoni Rudy” i „Kornel” wyglądają na agentów NKWD, choć gen. Rowecki uważał, że por. Edward Gola „Antoni Rudy” jest agentem, natomiast ppłk Macieliński „Kornel” nie. W tej sytuacji Okulicki miał do istniejących organizacji podchodzić ostrożnie i brać tylko ludzi pewnych. Okulicki wiedział również, że Delegatem Rządu we Lwowie jest „Falko”, z którym na rozkaz gen. Roweckiego miał nawiązać kontakt. Miał również szukać ppłk. Pstrokońskiego i mjr. Aleksandra Klotza. Do głównych zadań powierzonych Okulickiemu należały: rozbudowa aparatów dowodzenia, rozbudowa sieci wywiadu oraz zorganizowanie łączności z Warszawą tj. punktów granicznych dla łączności kurierskiej oraz łączności radiowej. Pułkownik Okulicki wyruszył z Warszawy w drugiej połowie października 1940 roku. Towarzyszyła mu lwowianka, Bronisława Wysłouchowa „Biruta”. Po szczęśliwym przejściu linii demarkacyjnej, już w listopadzie znaleźli się we Lwowie, gdzie Wysłouchowa skontaktowała Okulickiego ze znanym sobie mecenasem Kozłowskim, który za pośrednictwem księdza Walczaka umieścił pułkownika u jezuity, ojca Konopki. Swoją pracę konspiracyjną we Lwowie rozpoczął od nawiązania kontaktów z ppłk. Sokołowskim i mjr. Klotzem – obaj byli jego kolegami z Wyższej Szkoły Wojennej, następnie z ppłk. Paszkowskim, zastępcą mjra Dobrowolskiego, a także z księdzem Walczakiem, który swego czasu działał w utworzonej przy SZP Radzie Narodowej. Warszawskie podejrzenia w stosunku do Macielińskiego i jego organizacji potwierdziły się we Lwowie i wobec tego płk Okulicki „Mrówka” unikał kontaktów z ppł. Macielińskim „Kornelem”, występującym teraz pod ps. „Rej” i jego organizacją. Kontaktował się natomiast, nieświadomy jego roli, z śledzącym go innym agentem-prowokatorem „Wladym Wołyńskim”, czyli Bolesławem Zymonem, często odwiedzającym Lwów i płk. Okulickiego. Później w swym meldunku Okulicki pisał; - „(...)ppor. Zymon przyjeżdżał do Lwowa trzy razy. Opowiadał...dużo o wynikach swej pracy, przywiózł wiadomości wywiadowcze i zameldował, że zorganizował przejściowy punkt graniczny na osi: Włodzimierz Wołyński, Uściług, Hrubieszów.” W meldunku organizacyjnym nr 79 z dnia 1 października 1941 roku, gen. Rowecki napisał: - „...W końcu października (1940 roku) przyjechał do Lwowa ob. Mrówka. Mrówce podporządkowała się bez zastrzeżeń grupa Dobrowolskiego. Grupa „Trzaski” zgłosiła swą współpracę.” Informacja ta potwierdza istnienie dwóch organizacji tj. organizacji „Trzaski” i organizacji Dobrowolskiego. Taka forma ich przedstawienia stanowi kontynuację zakonspirowania stanu faktycznego. Grupa „Trzaski”, jako nieformalna Komenda Obszaru nr 3, była podległa „Mrówce” z urzędu, a zgłoszenie „swej współpracy” stanowiło pomoc w organizowaniu Komendy okupacji sowieckiej. Organizacja Dobrowolskiego „podporządkowała się” jako rezerwa ZWZ. Unikając kontaktów z Macielińskim, Okulicki zajął się organizowaniem Komendy Obszaru Nr 3 i na szefa sztabu wyznaczył mjr. „Niewiarowskiego” – Aleksandra Klotza ps. „Zośka”. Po zorganizowaniu Komendy Obszaru Nr 3 „Mrówka” przystąpił do organizacji dowództw okręgów i 10 listopada przygotował swój pierwszy meldunek o sytuacji we Lwowie i zaszyfrował go szyfrem używanym do szyfrowania korespondencji w Kraju. W tym czasie za pośrednictwem mecenasa Kozłowskiego dotarł do doktora Zycha ps. „Falko”. O spotkaniu tym pisał w swoim meldunku: - „(...)Falko” oświadczył mi, że radiostacja „Kornela” jest w jego rękach i że on prześle moją depeszę do „Rakonia”. Zorientowawszy się, że „Falko” współpracuje z „Kornelem”, zwróciłem jego uwagę na fakty przemawiające za tym, że „Kornel” jest agentem NKWD, na co ten oświadczył mi, że sam posiada dużo danych przemawiających za tym... Z rozmowy z „Falko” zorientowałem się, że on żadnej roboty Komisarza rządowego nawet nie zaczął, natomiast bierze czynny udział w organizacji bojowej grupy „Kornela”. Zażądałem, by zerwał wszelki kontakt z „Kornelem” i zajął się organizacją sieci komisarzy rządowych w Okręgach i powiatach. „Falko” zgodził się ze mną całkowicie i przyrzekł w ten sposób pracować. (...) mimo zapewnień, że zerwie łączność z „Kornelem”, pracował z nim w dalszym ciągu, depesz, które miał wysłać do „Rakonia” nie wysłał, żądając ode mnie, bym je zaszyfrował szyfrem „Kornela”. Przyrzeczonych dokumentów nie dostarczył mi. Stwierdzam, że przez cały czas grał dwulicową rolę i jeżeli nie był konfidentem NKWD, to świadomie współpracował z agentem – „Kornelem”.” W dniu 15 stycznia 1941 roku płk Okulicki wyprawił do Warszawy Wysłouchową z kurierami, mającymi przewieźć pocztę do gen. Roweckiego. Przyjechał po nich do Lwowa ppor. Zymon, by przeprowadzić ich przez zorganizowany przez siebie punkt przerzutowy. Wszyscy zostali aresztowani przez NKWD już na dworcu kolejowym we Lwowie. Według relacji siostry Wysłouchowej, Janiny Szabatowskiej, w pobliżu dworca zatrzymał się samochód, do którego ją wciągnięto. Prawdopodobnie NKWD stwierdziło, że działalność płk. Okulickiego zaczyna być niebezpieczna i tolerować jej dłużej nie można. Sposób aresztowania kurierów mógł rzucić podejrzenia na Zymona i spowodować zwiększenie środków ostrożności przez Okulickiego, więc NKWD zrezygnowało z dalszej inwigilacji „Mrówki” i w nocy z 21 na 22 stycznia aresztowano go w domu przy ul. Zadwórzańskiej 117. Aresztowanie w krótkich odstępach czasu Wysłouchowej, kurierów i Okulickiego, wywiad organizacji szybko powiązał z osobą ppor. Zymona i jego działalnością na Wołyniu, gdzie wydał w ręce NKWD swego Komendanta płka Tadeusza Majeskiego wraz z całym sztabem i około 2000 osób. Sąd Kapturowy rozpatrywał sprawę Zymona w październiku 1941 roku i 21 października wydał wyrok śmierci na zdrajcę, zatwierdzony w kilka dni później przez gen. Roweckiego. Wyroku nie zdążono wykonać, ponieważ Zymon ukrył się skutecznie i sprawiedliwość nigdy go nie dosięgła. Wcześniej od płk. Okulickiego, bo 17 grudnia 1940 roku, we wsi Morusy koło Tykocina został aresztowany wysłannik gen. Roweckiego do Białegostoku mjr Józef Spychalski ps. „Maciej Samura”. Wraz z nim aresztowano komendanta Okręgu Białostockiego por. Antoniego Iglewskiego – „Antoniego Mazeckiego”. Aresztowania te spowodował wysłannik Macielińskiego „Fred”, który był agentem i prowokatorem NKWD w Obszarze Nr 2 (Białystok). W ten sposób obie ekipy gen. Roweckiego wysłane na teren okupacji sowieckiej, po krótkim czasie swej działalności, zostały przez NKWD zlikwidowane dzięki działalności gorliwych agentów – zdrajców: Macielińskiego, Zymona, Goli, Metzgera, „Freda” i innych. Meldunek sytuacyjny „Mrówki” (płk Okulickiego) z dnia 18 września 1941 roku, wyciąg: - „(...) wysłany na teren Leszka (Lwowa) dla uporządkowania ppłk ps. 6 (Pstrokoński) został po dwóch tygodniach aresztowany przez NKWD, lecz zbiegł do Białegostoku i w drodze zginął. Po nawiązaniu tych kontaktów dowiedziałem się, że Kornel, który zmienił pseudonim na Rej jest agentem NKWD jak również Rudy Antoni, oraz że ps. 6 (Pstrokoński) po aresztowaniu go przez NKWD został zawieziony do Moskwy i tam zgodził się pracować dla sowietów, w celu spacyfikowania polskich organizacji niepodległościowych. Do tego przyznał się sam ps. 6 w rozmowie z prof. Wasylewskim, którego prosił o uprzedzenie członków Rady Narodowej oraz ppłk. Sokołowskiego i mjr. Klotza, że bolszewicy wszystko o nich wiedzą. Według wiadomości rozpuszczanych przez Kornela miał Pstrokoński wyjechać do Białegostoku i w drodze na jego rozkaz rozstrzelany...”\nProtokół przesłuchania aresztowanego OKULICKIEGO Leopolda s. Błażeja.\nz dnia 18 marca 1941 roku\nOKULICKI L. B., ur. w 1898 r. w m. Bratucice w województwie krakowskim, z rodziny chłopskiej, Polak, pułkownik b[yłego] wojska polskiego.\nOd 1914 r. służył w Legionach Polskich. Otrzymał szereg odznaczeń, przed rozpadem państwa polskiego pracował jako zast[ępca] szefa Wydziału Operacyjnego Sztabu Głównego Wojska Polskiego.\nPrzed aresztowaniem ukrywał się pod fałszywym nazwiskiem.\nPytanie: Gdzie przebywaliście po rozpadzie wojska polskiego?\nOdpowiedź: Po rozpadzie wojska polskiego pozostałem na terytorium Polski okupowanym przez Niemcy, zacząłem ukrywać się pod fałszywym nazwiskiem i stanąłem na czele jednego z okręgów nielegalnej organizacji polskiej "Związek Walki Zbrojnej", która postawiła sobie za cel prowadzenie walki z Niemcami i Związkiem Sowieckim, poprzez przygotowanie ludności polskiej do zbrojnego wystąpienia i przywrócenie państwa polskiego.\nPytanie: Co skłoniło was do tego, by przyjechać na terytorium ZSRS z fałszywymi dokumentami wystawionymi na nazwisko ROKOSZA Franko Iwanowicz?\nOdpowiedź: Komendant nielegalnej organizacji "ZWZ" w Warszawie "Rakoń", udzielił mi pełnomocnictwa na wyjazd do Lwowa i objęcia kierownictwa lwowskiej organizacji "Związek Walki Zbrojnej"\nPytanie: Zostaliście mianowani przez "Rakonia" komendantem lwowskiej organizacji "ZWZ"?\nOdpowiedź: Tak, miałem rozwinąć i stanąć na czele nielegalnej działalności na terytorium Zachodniej Ukrainy i Zachodniej Białorusi.\nPytanie: Kiedy i gdzie przeszliście granicę do ZSRS?\nOdpowiedź: Granicę przeszedłem w nocy na 1 listopada 1940 r. w rejonie m. Lubaczowa po stronie sowieckiej. Z Warszawy pojechałem w kierunku sowieckiej granicy z pewną kobietą o pseudonimie "Basia", jej nazwiska nie znam. Po dotarciu na stację Oleszyce sam kupiłem bilet kolejowy i pojechałem razem z "Basią" do Lwowa.\nPytanie: Kto oprócz "Basi" przeszedł razem z wami granicę ZSRS?\nOdpowiedź: Oprócz "Basi" szli ze mną jeszcze dwaj oficerowie; wszystkie te osoby były członkami "ZWZ". "Basia" była moim pomocnikiem, a dwaj oficerowie nieśli urządzenie radiowe, które mieli zainstalować we Lwowie, żebym mógł utrzymywać bezpośrednią łączność z "Rakoniem".\nPytanie: Podajcie ich nazwiska.\nOdpowiedź: Nie znam nazwisk tych osób, chociaż z Warszawy wyjechałem razem z nimi.\nPytanie: Nie znacie, czy nie chcecie podać?\nOdpowiedź: Raczej nie chcę ich podać.\nPytanie: Kto przeprowadzał was przez granicę?\nOdpowiedź: Po przyjeździe pociągiem do pewnej stacji na kierunku Lubaczów, skontaktowałem się z przewodnikiem, nazwiska nie znam i razem z kobietą przewodnik przeprowadził nas przez granicę, a potem koleją dostaliśmy się do Lwowa.\nPytanie: Jakie hasło podaliście przewodnikowi?\nOdpowiedź: Słowo "Szajka".\nPytanie: Jakie instrukcje i pełnomocnictwa nieśliście ze sobą?\nOdpowiedź: Instrukcji na piśmie nie miałem. Osobiście miałem mandat, który dawał mi prawo objęcia kierownictwa organizacji. Oprócz tego miałem przy sobie 1200 dolarów na nielegalną działalność.\nPytanie: Szyfr na kontakt z Warszawą mieliście?\nOdpowiedź: Tak, miałem, nauczyłem się go na pamięć.\nPytanie: Kto oprócz was znał szyfr dla łączności z Warszawą?\nOdpowiedź: Oprócz mnie nikt nie znał szyfru.\nPytanie: Przedstawcie zasadę szyfru, z którego mieliście korzystać we Lwowie?\nOdpowiedź: Nie odpowiem na to pytanie.\nPytanie: U kogo zatrzymaliście się po nielegalnym przyjeździe do Lwowa?\nOdpowiedź: Do Lwowa przybyłem 2 listopada 1940 roku, jednak adresu mieszkania, w którym się zatrzymałem, nie podam.\nPytanie: Pod jakim pseudonimem występowaliście we Lwowie?\nOdpowiedź: We Lwowie pod pseudonimem "Mrówka", "Jan", w Generalnym Gubernatorstwie pod nazwiskami MILLER, SZULC i pseudonimami "Kula", "Osa", "Biedronka", "Konrad".\nPytanie: Przedstawcie krótko treść raportu, który wysłaliście do Warszawy?\nOdpowiedź: W raporcie tym przedstawiłem krótko ocenę pracy organizacji "ZWZ" we Lwowie, ogólną sytuację ekonomiczną i polityczną ludności. Oceniając pracę organizacji przedstawiłem, że obydwie organizacje są nic\nnie warte, jako że są dostatecznie znane kontrwywiadowi sowieckiemu. Warunki działalności konspiracyjnej są bardzo ciężkie. Ogólnie można stwierdzić, że działalność Gestapo w porównaniu z działalnością NKWD jest dziecinną igraszką. W raporcie mówiłem o tym, że podejmuję kroki mające na celu utworzenie sztabu, a potem zamierzam zabrać się za organizację okręgów.\nSytuacja ludności jest następująca: ludzie są przestraszeni i masowe wywózki zrobiły swoje. Społeczność oskarża Polaków, że działalność nielegalnej organizacji "ZWZ" stała się przyczyną wywózek ludności, masowa organizacja sowieckiej propagandy doprowadziła do szerokiego udziału społeczności polskiej w życiu politycznym kraju i współpracy z władzami sowieckimi.\nW ostatnich wyborach do rad zostali wybrani Polacy: profesor BANACH, profesor GROER, GREK i in. Pełna swoboda sprawowania obrzędów religijnych, taka sama sytuacja również w szkołach.\nJedyną i bardzo silną siłą antysowiecką jest organizacja OUN kierowana przez JAREGO. Wśród Ukraińców panuje przekonanie, że uda im się w najbliższym czasie uwolnić od władzy sowieckiej z pomocą Hitlera.\nŻydzi na pierwszy rzut oka są lojalni wobec władzy sowieckiej, faktycznie zaś stanowi element zdemoralizowany i wywrotowy, ponieważ biorą szeroki udział w spekulacjach. Członkowie "Bundu" starają się wejść do partii komunistycznej.\nOceniając władzę sowiecką pisałem: władze podejmują wszelkie możliwe wysiłki, by udowodnić, że terytorium Zach[odniej] Ukrainy i Zach[odniej] Białorusi jest nieodłączną częścią ZSRS.\nTo, co przedstawiłem odpowiada mniej więcej treści mojego raportu.\nPytanie: Jakie informacje dotyczące rozmieszczenia oddziałów Armii Czerwonej wysyłaliście w tym raporcie?\nOdpowiedź: Informacji na temat rozmieszczenia Armii Czerwonej nie posiadałem i dlatego ich nie wysyłałem.\nPytanie: Gdzie przebywaliście do czasu otrzymania rozkazu wyjazdu do ZSRS?\nOdpowiedź: W Warszawie.\nPytanie: U kogo?\nOdpowiedź: Nie podam nazwiska.\nPytanie: Kto kierował działalnością nielegalnej organizacji na terenie województwa łódzkiego, poznańskiego i pomorskiego po waszym wyjeździe do Warszawy?\nOdpowiedź: Mój zastępca.\nPytanie: Kto personalnie?\nOdpowiedź: Nazwiska nie podam.\nPytanie: W związku z czym przekazaliście kierowanie organizacją swojemu zastępcy?\nOdpowiedź: Mój dalszy pobyt w Łodzi stał się dla mnie niebezpieczny. Wywiad niemiecki ustalił moje nazwisko - MILLER, mój rysopis i aby uniknąć aresztowania musiałem w ogóle wyjechać z miasta Łodzi, bo trzy razy wymykałem się "Gestapo".\nPodczas jednego z ostatnich najść "Gestapo", 14 czerwca 1940 roku, skakałem z drugiego piętra domu nr 117 przy ul. Kilińskiego w m. Łodzi, a mój adiutant został zabity. Moja głowa została wyceniona przez wywiad niemiecki na 10 000 marek i wszędzie były [rozwieszone) listy gończe. Dlatego za zgodą komendanta głównego wyjechałem do Warszawy, a niedługo potem zostałem wyznaczony do kierowania nielegalną działalnością w ZSRS.\nPytanie: Do czasu otrzymania rozkazu wyjazdu do ZSRS, jakie stanowisko zajmowaliście w organizacji, podczas pobytu w Warszawie?\nOdpowiedź: Uczyłem się języka rosyjskiego i szyfru.\nPytanie: Podczas aresztowania znaleziono przy was starannie ukrytą notatkę na bibułce papierosowej, w której podano szereg adresów we Lwowie i znaki umowne?\nOdpowiedź: Notatkę tę sporządziłem w Warszawie przed udaniem się do ZSRS, zupełnie o niej zapomniałem. Oczywiście chodzi o rzeczy drugorzędne, nie mające nic wspólnego z działalnością organizacji, inaczej by się nie zawieruszyła i już dawno bym ją zniszczył. Teraz już nie pamiętam, jakie informacje zapisałem w tej notatce.\nProtokół został zapisany z moich słów wiernie, przeczytany przeze mnie, co potwierdzam podpisem.\nPrzesłuchali: Zast[ępca] nacz[elnika] 3 Zarządu NKGB ZSRS\nKapitan bezpieczeństwa państw[owego] SZEWIELOW\nOficer operacyjny 1 Wydz[iału] 4 Oddziału 3 Zarz[ądu) NKGB\nLejtenant bezpieczeństwa państw[owego] (-) LINNIKOW\nCA FSB FR. Nr R-32632. Ark 12-28. Oryginał, maszynopis.\nNasuwa się wniosek , że misja powierzona Okulickiemu nie była łatwa.\nStopień spenetrowania przez NKWD KG ZWZ , był gigantyczny .\nPo aresztowaniu Okulickiego komendę okupacji objął mjr Aleksander Klotz by przekazać ją ppłk Janowi Sokołowskiemu . Resztki organizacji przetrwały do 30 czerwca 1941r. kiedy to wojska niemieckie wkroczyły do Lwowa . Osiem stanowiska na dziewięć w Komendzie Obszaru Lwowskiego objęły osoby przybyłe z Warszawy .\nMateriały : Fałszywy sowiecki paszport płk.L. Okulickiego wystawiony na nazwisko Franka Rokoszy skonfiskowany podczas aresztowania .\nFałszywy sowiecki paszport Bronisławy Wysłouchowej wystawiony na nazwisko Stefanii Rokoszy skonfiskowany podczas aresztowania.\nKorespondencja na jedwabiu płk. L. Okulickiego ps. \_"Osa\_" z dn. 18 stycznia 1941 r. znaleziona podczas rewizji u B. Wysłouchowej .\nProtokół przesłuchania z dnia 18 marca 1941 roku\nZostały udostępnione i pochodzą ze strony www.mswia.gov.pl\nMeldunki Okulickiego pochodzą z książki Pana Andrzeja Przemyskiego ''Ostatni Komendant Generał Leopold Okulicki'' Wydawnictwo Lubelskie Lublin 1990r.\nWięzienie na Brygidkach we Lwowie przy ul. Kazimierzowskiej obecnie Horodocka. Brygidki były jednym z kilku we Lwowie miejsc masowego mordu więźniów politycznych dokonanego przez NKWD.\nAresztowany przez NKWD we Lwowie w nocy z 21 na 22 stycznia 1941 r. generał Leopold Okulicki więziony był na Brygidkach, aż przewieziono go do więzienia na Łubiance w Moskwie. Metody śledcze NKWD w tym więzieniu były okrutne. Np. do ścian więzienia przybito ks. Zinowija Kowalika rozcinając mu brzuch i umieszczając w nim martwy płód dziecka.\nWięzienie na Łubiance w Moskwie, siedziba NKWD.\nNKWD więziło tu generała Leopolda Okulickiego dwukrotnie w 1941 i 1945.\nW czasie terroru stalinowskiego na Łubiance zamordowano wielu więźniów politycznych, w tym wielu Polaków. Do dziś w budynku znajdować ma się niewielki areszt śledczy.\nWięzienie Lefortowo w Moskwie, używane przez NKWD do przeprowadzania tortur na więźniach, dokąd\nz Łubianki wielokrotnie przewożono tu generała Leopolda Okulickiego.\nW czasach ZSRR przetrzymywano w nim wiele znanych postaci, w tym liczne ofiary terroru stalinowskiego, także wielu Polaków.\nRaport gen. Leopolda Okulickiego jako Komendanta Okupacji sowieckiej po zwolnieniu z wiezienia ZSRR przesłany do Londynu\nRaport płk Bronisławy Wysłouchowej ''Biruta'' po zwolnieniu z więzienia ZSRR\nAutor: OL o 10:14


Wydatki strukturalne. - ppt pobierz\nOpublikowałAleksy Kowalewicz Został zmieniony 4 lata temu\nPrezentacja na temat: "Wydatki strukturalne."— Zapis prezentacji:\n1 Wydatki strukturalne\n2 Agenda prezentacji Wydatki strukturalne Podstawa prawna.\nPojęcie wydatków strukturalnych. Zasada dodatkowości. Sposób kwalifikowania wydatków strukturalnych. Wzór opisu dokumentu księgowego. Sposób prezentowania wykonania wydatków strukturalnych Wydatki strukturalne\n3 1. Podstawy prawne\n4 1. Podstawy prawne Wydatki strukturalne\nUstawa z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (tj. z 2009r. Dz. U. Nr 152, poz z późn. zm.); Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240). Wydatki strukturalne\n1. Podstawy prawne Oraz rozporządzenia: Ministra Finansów z dnia 26 października 2007r. w sprawie szczegółowej klasyfikacji wydatków strukturalnych (Dz. U. Nr 209, poz. 1511), Ministra Finansów z dnia 3 lutego 2010r. w sprawie sprawozdawczości budżetowej (Dz. U. Nr 20, poz. 103), Ministra Finansów z dnia 29 czerwca 2006r. w sprawie gospodarki finansowej jednostek budżetowych, zakładów budżetowych i gospodarstw pomocniczych oraz trybu postępowania przy przekształcaniu w inną formę organizacyjno – prawną (Dz. U. Nr 116 poz. 783 ze zmianami), Wydatki strukturalne Polityka rachunkowości\n6 2. Pojęcie wydatków strukturalnych\n7 2. Pojęcie wydatków strukturalnych\nWydatki ponoszone przez państwa członkowskie Unii Europejskiej z publicznych środków krajowych (budżet, dochody własne, dotacje, subwencje), związane z realizacją celu (projektu, zadania, działania) określone i opisane w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 26 października 2007 roku w sprawie szczegółowej klasyfikacji wydatków strukturalnych (Dz. U. nr 209, poz. 1511) Wydatki strukturalne Polityka rachunkowości\n8 2. Pojęcie wydatków strukturalnych\nWydatkiem strukturalnym jest: zakup nowego środka trwałego, który zwiększy ilośc środków trwałych będących już w dyspozycji placówki; zakup związany z wymianą środka trwałego, elementu wyposażenia na bardziej sprawny, niezawodny, energooszczędny, ekologiczny; podwyższenie wartości środka trwałego; wydatek związany z realizacją celu, zadania; wydatek służący społeczeństwu; wydatek ze środków krajowych poniesiony w związku z prowadzonymi projektami finansowanymi ze środków Unii Europejskiej Wydatki strukturalne Polityka rachunkowości\n9 2. Pojęcie wydatków strukturalnych\nWydatkiem strukturalnym nie jest: bieżący wydatek eksploatacyjny; kary i grzywny; wydatek poniesiony na wymianę mebli oraz wyposażenia i środków trwałych na nowe, o tych samych parametrach użytkowych; wydatek poniesiony na remont – czyli przywrócenie wartości użytkowej środka trwałego, elementu wyposażenia. Wydatki strukturalne Polityka rachunkowości\n10 3. Zasada dodatkowości\n11 3. Zasada dodatkowości Wydatki strukturalne\nWydatek jest wtedy wydatkiem strukturalnym gdy w wyniku jego poniesienia powstanie określona wartość dodatkowa. Wydatki strukturalne\n12 4. Sposób kwalifikowania wydatków strukturalnych\n13 4. Sposób kwalifikowania wydatków strukturalnych\nOpis merytoryczny źródłowego dokumentu księgowego: cel poniesienia wydatku; skutek poniesienia wydatku Wydatki strukturalne Polityka rachunkowości\n14 5. Wzór opisu dokumentu księgowego\n15 Wydatek zakwalifikowano do wydatku strukturalnego\n5. Wzór opisu dokumentu księgowego Wydatek zakwalifikowano do wydatku strukturalnego Kwota (słownie ) Obszar Kod Data (podpis pracownika) Wydatki strukturalne Polityka rachunkowości\n16 6. Sposób prezentowania wykonania wydatków strukturalnych\n17 6. Sposób prezentowania wykonania wydatków strukturalnych\nEwidencja wydatków strukturalnych: pełni funkcję informacyjną prowadzona jest na kontach pozabilansowych Wydatki strukturalne Polityka rachunkowości\n18 6. Sposób prezentowania wykonania wydatków strukturalnych\nRb - WSa roczne sprawozdanie o wydatkach strukturalnych poniesionych przez jednostki samorządu terytorialnego Wydatki strukturalne Polityka rachunkowości\nPobierz ppt "Wydatki strukturalne."


W Szachownicy śpią już nocki. Nie budzić! - NaszeMiasto.pl\nCo już zrobiono dla ratowania Szachownicy?\nW pierwszym etapie wykonane zostały konstrukcje w formie filarów, które wzmocnią stateczność stropu w miejscach największego zagrożenia zawałem. Gęsta sieć wąskich szczelin stropu została wzmocniona spoiwem w postaci dwuskładnikowego kleju wtłaczanego pod wysokim ciśnieniem oraz rzędami kotew. Ze względu na niebezpieczeństwo opadania dużych fragmentów stropu zastosowano tzw. obudowę kotwowo-cięgnową, która ma zapobiec odpadaniu bloków skalnych. Natomiast w miejscach najintensywniejszego osypywania się drobnych skał wykonano obudowę kotwową z okładziną siatkową.\nZabezpieczenia w Szachownicy monitorowane były przez przyrodników. Dbali oni o zachowanie zasad minimalizujących wpływ robót na prawowitych mieszkańców tego obiektu. Jaskinia Szachownica jest bowiem ważnym schronieniem i miejscem hibernacji dla wielu cennych oraz ściśle chronionych gatunków nietoperzy. Są wśród nich m.in. mopek oraz trzy nocki: Bechsteina, łydkowłosy oraz duży, objęte ochroną w ramach obszaru Natura 2000. To właśnie dzięki temu, że Jaskinia Szachownica wykorzystywana jest przez gatunki chronione prawem unijnym oraz przez fakt jej dużego znaczenia dla utrzymania ich populacji w Polsce oraz Unii Europejskiej, możliwe było uzyskanie unijnego dofinansowania na ratowanie jaskini.\nUwaga - zakaz wstępu!\nPrzypominamy, że jaskinia jest częścią rezerwatu Szachownica i nie jest udostępniona do ruchu turystycznego, w związku z tym obowiązuje tam absolutny zakaz wstępu. Umyślne naruszenie zakazu, zgodnie z art. 127 ustawy o ochronie przyrody, grozi karą grzywny lub aresztu. Warto również pamiętać, że niepokojenie nietoperzy, szczególnie podczas snu, jest poważnym zagrożeniem dla tych zwierząt. Nietoperze obniżają wtedy temperaturę ciała, zapadając w fizjologiczną hibernację. Dzięki niej funkcje życiowe ulegają znacznemu spowolnieniu - zmniejsza się liczba oddechów oraz uderzeń serca, a zużycie tłuszczu jest minimalne. Zgromadzony jesienią zapas musi wystarczyć gackom, podkowcom i nockom na wszystkie mroźne, zimowe dni. Zwierzęta te nie śpią jednak nieprzerwanie. Co pewien czas budzą się i wtedy zużywają ogromną większość zgromadzonych zapasów. Każda ,,nadprogramowa” pobudka jest bardzo niebezpieczna, bo odbywa się kosztem nadmiernej utraty tłuszczu. Częste budzenie nietoperzy oznacza najczęściej ich śmierć. Dlatego pozwólmy nockom spokojnie spać.\nMateriał oryginalny: W Szachownicy śpią już nocki. Nie budzić! - śląskie Nasze Miasto\nnietoperze jaskinia ...


sprzedam halę stalową | Blog\nHale różnorodnego typu mają, najczęściej, dużo funkcji: od hal taśmowych, przez hale magazynowe, po hale towarowe. Ich budową zajmują się profesjonalne firmy, które specjalizują się w dziedzienie budowy hal właśnie. Budowa hal to proces, jaki przebiegać musi, zawsze, w paru cyklach. W pierwszym z nich opracowany ma obowiązek być projekt danej hali, którego szczegóły zależne są od późniejszego zastosowania planowanej hali. Jej ogólny wykonawca musi, nim przystąpi do pracy, mieć pojęcie jak obszerna ma być owa hala, z jakiego towaru ma pozostać wykonana, na jakim podłożu ma stać i- w jakim celu jest ona tworzona. Można także nabyć gotową halę – więcej na witrynie sprzedam halę stalową. Każdy projekt budowlany, również hale przemysłowo- gospodarcze, potrzebują zezwolenia na budowę. Jego uzyskaniem absorbują się, najczęściej, projektanci danej hali. Zaprojektowana hala, której projekt uzyskał zgodę na budowę, może rozpocząć być budowana przez wykonawcę słusznego. Po zakończeniu budowy sporządzona musi być, również, specyfikacja wykonawcza. Przyrządzona ona jest przez wykonawcę danej hali.\n← holowanie konin


Recenzja O tym mieście nigdy dość - Jerzy Krzemiński\nO tym mieście nigdy dość - Jerzy Krzemiński\nRecenzja O tym mieście nigdy dość - Jerzy Krzemiński i informacje\n"Górka Literacka - taką nazwą określa się niewielkie mieszkanie na poddaszu XIX-wiecznego sandomierskiego domu. Gościnną przystań, która daje oparcie przybywającym do Sandomierza twórcom, przede wszystkim pisarzom". Tak opowieść o tym magicznym sandomierskim miejscu zaczyna stały bywalec Górki Literackiej ? Krzysztof Burek. Album ukazuje Sandomierz z zupełnie innej strony, bo oczami poetów, rzeźbiarzy, ilustratorów, aktorów, naukowców. Ludzi wrażliwych na piękno i otaczającą ich atmosferę. Całość dopełniają klimatyczne zdjęcia Sandomierza wykonane przez sandomierską fotograficzkę p. Ewę Siero… Zobacz pełny opis produktu >>>\nZ nami wybierz tanie Albumy. produkt O tym mieście nigdy dość - Jerzy Krzemiński e-Shop CUD.pl Cudowne Prezenty Kup w cenie 35.79 zł. Przetestuj produkt O tym mieście nigdy dość - Jerzy Krzemiński jest zwykle sprzedawany po cenie 35.79 zł. Sprawdź sklep, aby uzyskać bardziej szczegółowe i dokładne informacje o towarze.\nO sprzedającym: Z wysokiej jakości e-sklepu CUD.pl Cudowne Prezenty możesz wygodnie zamówić O tym mieście nigdy dość - Jerzy Krzemiński.\n- kod EAN 9788325702496 i ID towarów 251591819\nZobacz jakie opinie mają użytkownicy o produkcie O tym mieście nigdy dość - Jerzy Krzemiński\nOpinie O tym mieście nigdy dość - Jerzy Krzemiński\nrecenzja W tym sklepie CUD.pl Cudowne Prezenty zawsze lubię kupować. Mają dobre wsparcie, a produkty O tym mieście nigdy dość - Jerzy Krzemiński zawsze zapewniają właściwą jakość. Polecam zakupy tutaj.\nKupił: O tym mieście nigdy dość - Jerzy Krzemiński\nrecenzja Zawsze podążam za oceną tego e-sklepu. I ten sklep CUD.pl Cudowne Prezenty ma również doskonałą ocenę. Więc nie boję się kupić O tym mieście nigdy dość - Jerzy Krzemiński.\nGdzie kupić O tym mieście nigdy dość - Jerzy Krzemiński\nZobacz podobne tańsze oferty. Ceneo jest świetnym doradcą przy zakupie . Możesz spojrzeć na pytania O tym mieście nigdy dość - Jerzy Krzemiński. Lub po prostu przejrzyj listę e-sklepów oferujących Albumy i wybierz najbliższy punkt dystrybucji i najwyższą cenę. Sprawdź najlepsze ceny w ceneo\nDzika Polska - Tomasz Kłosowski\nTrendy i owędy, czyli czego nie wiedzieliście o modzie, a chcielibyście wiedzieć - Alicja Budzyńska\nPolska najpiękniejsze miejsca - Praca zbiorowa\nŚwiat Niezapomniane Podróże - Praca zbiorowa\nLeszczyna - Henryk Zdyb\nMaria Krzyszkowska. Taniec był moim życiem - Witkiewicz Jan Stanisław\nLego Star Wars 100 scen - Praca zbiorowa\n1900 świat na starych fotografiach - Jurgen Sorges\nPtaki Kwiaty Kobiety - Magda Słomska\nDer Ruhm Tannenbergs Chwała Grunwaldu - Adam Bujak, Krzysztof Ożóg


Wyniki konkursu: Makijaż Glamour z marką Bell HYPOAllergenic - KobietaMag.pl\nOgłaszamy wyniki konkusu Makijaż Glamour z marką Bell HYPOAllergenic. Jak zwykle nadeszło wiele odpowiedzi, które chcielibyśmy nagrodzić. Jednak decyzję trzeba podjąć – wybraliśmy te wypowiedzi, które w ciekawy i niebanalny sposób w pięciu zdaniach odpowiadały na konkursowe pytanie: Dlaczego wolę używać kosmetyków hypoalergicznych? Oczywiście sprawdzaliśmy także, czy zostały udzielone przynajmniej dwie prawidłowe odpowiedzi na pytania o kosmetyki, które towarzyszyły czterem odsłonom naszego konkursu.\nNagradziliśmy 3 odpowiedzi zestawami kosmetyków marki Bell HYPOAllergenic . W każdym zestawie znalazły się następujące kosmetyki:\nTakie zestawy powędrują do:\n1.Wiktorii Czarneckiej za odpowiedź:\nWolę używać kosmetyków hypoalergicznych, ponieważ wiem, czego się po nich spodziewać, a raczej czego się nie spodziewać – wyprysków, podrażnień, zaczerwienień! Kosmetyki te są delikatniejsze i nie ma w nich całej tablicy Mendelejewa, dlatego nie boję się o moją wrażliwą skórę, która naprawdę nie jest łatwa w codziennej współpracy.\nNie mam skóry skłonnej do alergii, ale to nie znaczy, że kosmetyki hypoalergiczne nie są dla mnie! To mój codzienny wybór, ponieważ substancje drażniące, których jest nadmiar w zwykłych kosmetykach to niekoniecznie coś, bez czego nie mogłabym się obejść w makijażu 😉\nKosmetyki hypoalergiczne zawierają także dużo naturalnych składników, a jak wiadomo – natura najlepiej wie co dla nas dobre.\n2. Katarzyny Grono za odpowiedź\nKosmetyki hypoalergiczne są delikatniejsze dla skóry, ale równie efektowne jak te zwykłe. Nie ryzykuję, że po nałożeniu fluidu cera zareaguje zaczerwienieniem lub pieczeniem, a po tuszu spuchną mi powieki;) Kosmetyki hypoalergiczne pozwalają wykonać pełny makijaż i cieszyć się gładką, promienną, pełną blasku cerą przez długie godziny bez ryzyka podrażnień. Są jak czarodziejska różdżka, która zmienia mą delikatną jak płatek róży twarz w piękną i barwną jak skrzydła motyla:) Już bez obaw mogę iść na bal i olśnić wszystkich moim (hypoalergicznym) makijażem:)\n3. Mai Grzechnik za odpowiedź\nWybieram kosmetyki hypoalergiczne, ponieważ moja skóra ich potrzebuje. Jest skłonna do podrażnień i bardzo wrażliwa – a Ja chcę być zadbaną kobietą. W współczesnym świecie, w którym jesteśmy bombardowani chemią stawiam na naturalność.\nPragnę mieć piękny makijaż bez przesadzonego efektu: chcę, aby moja skóra twarzy nie była zapchana podkładem, oczy podrażnione od tuszu a usta wysuszone od błyszczyka….\nSeria hypoalergiczna spełnia moje wymagania i pozwala tego uniknąć – dlatego jest moim numerem 1!\nluna341 19 grudnia 2016 19:59\nErna 19 grudnia 2016 20:03\newka 19 grudnia 2016 20:12\nKamira90 19 grudnia 2016 20:19\nsylwiawes 19 grudnia 2016 20:35\nAromer0209 19 grudnia 2016 21:24\nAromer0209 19 grudnia 2016 21:25\nmarta_12 19 grudnia 2016 22:05\njanka1312 19 grudnia 2016 23:04\nmartucha180 19 grudnia 2016 23:07\nstokrotkapolna 20 grudnia 2016 04:28\nAneta 20 grudnia 2016 09:34\nŚwietna nagroda, gratuluję Dziewczyny 🙂\nAgata 20 grudnia 2016 11:29\nmadllen 20 grudnia 2016 11:37\nmalinowaja 20 grudnia 2016 15:12\nGratulacje : P\nLaurka 23 grudnia 2016 17:05\ngratki 😉 korektor jest swietny, mialam i polecam 😉\nnilkaa3 5 stycznia 2017 13:54\nGratulacje dziewczyny! Myślę, że te wypowiedzi przekonają wiele kobiet do sięgania po kosmetyki hypoalergiczne albo chociaż do zwracania większej uwagi na składy produktów. Sama czytając te wypowiedzi złapałam się na tym, że czasem wybieram kosmetyki mniej świadomie niż powinnam 😉\nJaworka 5 stycznia 2017 19:47\nAnnStyl 30 stycznia 2017 21:36\nStrona główna → Konkursy → Wyniki konkursu: Makijaż Glamour z marką Bell HYPOAllergenic


BMW: Nowa oferta BMW Financial Services - Miesięcznik Dealer\nPoczta Polska przygotowuje się do wprowadzenia samochodów elektrycznych. Pomóc ma w tym Energa. Obie firmy podpisały list intencyjny – będą wspólnie rozwijać transport oparty na pojazdach tego typu – podaje Wirtualny Nowy Przemysł. Poczta Polska od 2018 roku testuje różne typy pojazdów elektrycznych oraz stacje ładowania. Spółka dysponuje flotą ponad 5 tys. aut i przygotowuje […]


Instytut Realizacji Siebie -\nStrona główna » Instytut Realizacji Siebie\nMisją Instytutu Realizacji Siebie jest rozwój potencjału człowieka z jego duchowa, umysłową i emocjonalną stroną. Chciałbyś dowiedzieć się jak przeprowadzić sesję uzdrawiania, uzdrawianie chorób, uzdrawianie na odległość, uzdrawianie relacji międzyludzkich, czy też leczenie sytuacji życiowej? Uzdrawianie duchowe to skuteczna terapia, medycyna naturalna, medycyna duchowa, która wspiera leczenie chorób i dolegliwości oraz problemów życiowych, zawiera możliwość nawiązania relacji z duszą i swoja misją (to więcej niż bioenergoterapia).\nProwadzimy kursy i szkolenia, szkolenia terapeutów takie jak: kursy duchowego uzdrawiania, samo uzdrawianie, w które też wchodzi bioenergoterapia. Poza tym kursy: rozwój intuicji, jasnowidzenia, widzenie zdalne, podróże astralne OOBE a także wczasy z intuicją i rozwojem duchowym w Polsce, USA i innych krajach.\nMożesz umówić się na indywidualną sesję uzdrawiania z Antonim Przechrztą, celem której jest nie tylko wsparcie w powrocie do zdrowia, psychoterapia i doradztwo personalne ale i rozwiązywanie swojej sytuacji życiowej, wsparcie emocjonalne, ale też poprzez sztukę uzdrawiania spowodowanie powrotu do dobrego funkcjonowania w życiu. Praktyka dowodzi, że po uzdrawianiu stan wielu pacjentów nawet uznanych za chorych nieuleczalnie poprawia się i polepsza się też ich jakość życia, chociaż do trwałego uzdrowienia potrzeba więcej sesji.


Wpływ operacji zmniejszenia objętości płuc u pacjentów z ciężką rozedmą płuc cd – Przychodnia laryngologiczna gokib\nWykonano echokardiografię, elektrokardiografię, skanowanie talem oraz standardowe testy biochemiczne i hematologiczne u wszystkich pacjentów. Status palenia przy włączaniu i losowaniu był testowany przez pomiar kotyniny w moczu. Jakość życia oceniano za pomocą 36-elementowego kwestionariusza zdrowotnego o krótkiej formie (SF-36), w którym wynik mieści się w przedziale od 0 (wskazując na niską jakość) do 100 (wskazując na wysoką jakość) .14\nCzynność płuc, dystans przemieszczania się i jakość życia oceniono 3, 6, 12 i 24 miesiące po randomizacji do leczenia medycznego lub chirurgicznego.\nPodstawowymi pomiarami wyników były śmiertelność i zmiany FEV1, dystansu wahadłowego i jakości życia po sześciu miesiącach. Wtórne miary wyników: zmiany w wymuszonej pojemności życiowej, całkowitej pojemności płuc, objętości szczątkowej, ciśnieniu w jamie wdechowej i wydechowej oraz wartościach gazometrycznych krwi tętniczej.\nDwustronne wycięcie płuca wykonano za pomocą medianowej sternotomii lub torakoskopii. Resekcję płuca wykonano za pomocą różnych mechanicznych zszywaczy, ze wzmocnieniem lub bez niego. Miejsce i zakres resekcji zostały ustalone na podstawie badania CT, wraz z ustaleniami podczas operacji. Wycieki powietrza zostały powstrzymane przez zastosowanie Tisseal (ludzkiego kleju fibrynowego), jeśli jest to wymagane. Pleurodesis nie został wykonany, ale powstał namiot opłucnowy, aby zminimalizować wyciek powietrza. Znieczulenie indukowano i utrzymywano za pomocą propofolu, a następnie wprowadzano lędźwiowy lub klatki piersiowej zewnątrzoponowe wlewy diacetylomorfiny. Pacjentka uległa ekstubacji natychmiast po odzyskaniu przytomności po zakończeniu zabiegu, z permisywną hiperkapnią podczas sztucznej wentylacji. Po infuzji znieczulenia zewnątrzoponowego zachowano pooperacyjną analgezję. Standardowe leczenie profilaktyczne obejmowało antybiotyki i podskórną heparynę drobnocząsteczkową.\nObliczenia statystyczne oparte na średniej (. SD) FEV1 wynoszącej 0,9 . 0,4 litra wykazały, że 50 pacjentów będzie musiało wykazać 30-procentową różnicę po sześciu miesiącach z mocą 90% (z błędem typu I 0,05) w porównanie grupy.13 Niezależny instytut (jednostka badań klinicznych, Institute of Cancer Research, Anglia) przeprowadził randomizację. Pacjentów stratyfikowano zgodnie z ich wartościami FEV1 (co najmniej 0,75 litra lub mniej niż 0,75 litra) i obecnością lub brakiem niedoboru .1-antytrypsyny, jak określono za pomocą immunoturbidometrii w surowicy.\nZmienne kategorialne analizowano za pomocą dokładnego testu Fishera15. Porównania między dwiema grupami przeprowadzono za pomocą testu sumy rang Wilcoxona.15 Przeanalizowaliśmy, czy zmiany w linii podstawowej różniły się znacząco od zera w każdej grupie, stosując pary znakowane Wilcoxon podpisane- test rangowy.15 Współczynniki umieralności w obu grupach porównano z wykorzystaniem analizy okresu użytkowania z testem log-rank\n[hasła pokrewne: łechtaczki przerost, nitkowiec ludzki, ostra niewydolność nerek ]


Bez szczepionek teraz zakażeń byłoby 10 razy więcej - Polska i świat - Radio Szczecin\nPolska i świat 2021-10-18 10:14 Informacyjna Agencja Radiowa\nBez szczepionek przeciw Covid-19 teraz zakażeń byłoby 10 razy więcej - twierdzą wirusolodzy w Belgii i apelują o przyjmowanie preparatów.\nW pełni zaszczepionych w tym kraju jest 74 procent mieszkańców, czyli prawie 8,5 miliona osób. Sytuacja różni się w zależności od regionu. Najwięcej w pełni zaszczepionych jest we Flandrii - 80 procent, najmniejszy odsetek w Brukseli - 53 procent.\nW Belgii od kilku dni jest obserwowana tendencja wzrostowa zakażeń. Między 6 a 12 października średnio w ciągu doby wykrywano ponad 2400 przypadków patogenu, to o jedną trzecią więcej w porównaniu z poprzednim, 7-dniowym okresem.\nWzrosła także, do 11, dobowa liczba zgonów. Więcej jest również przyjęć do szpitali - obecnie na oddziałach covidowych leży 824 pacjentów, z czego 190 na OIOM-ach.\nBelgijscy wirusolodzy ponawiają co kilka dni apele o szczepienie się. Profesor Erika Vlieghe podkreśliła w rozmowie z telewizją VTM, że gdyby nie szczepionki przeciw Covid-19, zakażeń byłoby znacznie więcej, ale i tak obecna fala wzrostowa zakażeń ją niepokoi.


Restauracje Kołobrzeg, gdzie zjeść w Kołobrzegu\nKołobrzeg - Restauracje (52 restauracje)\nRestauracja "Pod Winogronami" wyróżnia klimatycznym wystrojem wnętrza i bardzo smaczną kuchnią. Malownicze położenie w sąsiedztwie nabrzeża portu sprawia, że bardzo przyjemnie spędza się tu czas. Potrawy w restauracji Restauracja "Pod Winogronami" przygotowywane są wyłącznie ze świeżych...\nRestauracja "Pod Winogronami" wyróżnia klimatycznym wystrojem wnętrza i bardzo smaczną kuchnią. Malownicze położenie w sąsiedztwie nabrzeża portu sprawia, że bardzo przyjemnie spędza się tu czas. Potrawy w restauracji Restauracja "Pod Winogronami" przygotowywane są wyłącznie ze świeżych produktów. W menu znajdują się dania kuchni śródziemnomorskiej oraz regionalnej. Na szczególną uwagę zasługuje\nRyba prosto z kutra smażona z patelni, pieca i grilla to pozycja obowiązkowa. Oferujemy szeroki wybór ryb bałtyckich i oceanicznych , a także dodatków od frytek, przez ziemniaczki eco z pieca,blanszowane warzywa, aż do własnego wyrobu surówek z bufetu samoobsługowego. Nasza chlubą są pierogi po...\nRyba prosto z kutra smażona z patelni, pieca i grilla to pozycja obowiązkowa. Oferujemy szeroki wybór ryb bałtyckich i oceanicznych , a także dodatków od frytek, przez ziemniaczki eco z pieca,blanszowane warzywa, aż do własnego wyrobu surówek z bufetu samoobsługowego. Nasza chlubą są pierogi po rybacku, flaczki z kalmara,zupa z łososia,klasycznie smażony dorsz ale również z pieca na plackach i gr\nWitamy! Karczma Solna znajduje się w Kołobrzegu. Kołobrzeg to miasto i gmina w północno-zachodniej Polsce, w północnej części województwa zachodniopomorskiego, w powiecie kołobrzeskim, położone na Pomorzu Zachodnim, u ujścia rzeki Parsęty, nad Morzem Bałtyckim, przy drodze krajowej nr 11. Czwarty...\nWitamy! Karczma Solna znajduje się w Kołobrzegu. Kołobrzeg to miasto i gmina w północno-zachodniej Polsce, w północnej części województwa zachodniopomorskiego, w powiecie kołobrzeskim, położone na Pomorzu Zachodnim, u ujścia rzeki Parsęty, nad Morzem Bałtyckim, przy drodze krajowej nr 11. Czwarty ośrodek miejski województwa pod względem liczby ludności i uzdrowisko z trzema letnimi kąpieliskami m\nRestauracja Mikado znajduje się tuż przy kołobrzeskiej plaży. Jej największym atrybutem jest piękny otwarty widok na morze od latarni morskiej poprzez kołobrzeski port i molo spacerowe, po daleki horyzont. W restauracji znajdują się dwie sale - jedna na 40 a druga na 60 osób. Serwowane są tu...\nRestauracja Mikado znajduje się tuż przy kołobrzeskiej plaży. Jej największym atrybutem jest piękny otwarty widok na morze od latarni morskiej poprzez kołobrzeski port i molo spacerowe, po daleki horyzont. W restauracji znajdują się dwie sale - jedna na 40 a druga na 60 osób. Serwowane są tu dania kuchni śródziemnomorskiej oraz regionalnej. W menu znajduje się szeroki wybór przekąsek, zup, dań gł\nRestauracja Pergola w Kołobrzegu położona jest w bardzo malowniczym miejscu - przy nadmorskiej promenadzie, w pobliżu latarni morskiej. Z okien można podziwiać widok na Bałtyk, plażę i kołobrzeskie molo. W menu restauracji znajdują się dania kuchni polskiej i śródziemnomorskiej. Specjalnością...\nRestauracja Pergola w Kołobrzegu położona jest w bardzo malowniczym miejscu - przy nadmorskiej promenadzie, w pobliżu latarni morskiej. Z okien można podziwiać widok na Bałtyk, plażę i kołobrzeskie molo. W menu restauracji znajdują się dania kuchni polskiej i śródziemnomorskiej. Specjalnością lokalu jest łosoś w owocach cytrusowych, stek Pergola z polędwicy wieprzowej oraz lody smażone z sosem ow\nRestauracja Rewiński w Kołobrzegu to miejsce z dużą renomą. Osoby, które odwiedzają Kołobrzeg od lat przychodzą tu znakomite ryby! Największą popularnością cieszy się smażony dorsz. Na kolejnych miejscach plasuje się smażona flądra, pstrąg, halibut i łosoś. Swoich miłośników ma też jedyny w swoim...\nRestauracja Rewiński w Kołobrzegu to miejsce z dużą renomą. Osoby, które odwiedzają Kołobrzeg od lat przychodzą tu znakomite ryby! Największą popularnością cieszy się smażony dorsz. Na kolejnych miejscach plasuje się smażona flądra, pstrąg, halibut i łosoś. Swoich miłośników ma też jedyny w swoim rodzaju turbot, kargulena i oczywiście nieśmiertelny śledzik. Osoby, które dbają o dietę również będą\nGospoda "Pod Dwoma Łabędziami" w Kołobrzegu serwuje dania kuchni polskiej, staropolskiej i włoskiej. Są one przygotowywane według własnych przepisów, opartych na tradycyjnych recepturach. W menu znajdują się także dania ze świeżych ryb morskich i słodkowodnych. Dzięki wyśmienitej kuchni,...\nGospoda "Pod Dwoma Łabędziami" w Kołobrzegu serwuje dania kuchni polskiej, staropolskiej i włoskiej. Są one przygotowywane według własnych przepisów, opartych na tradycyjnych recepturach. W menu znajdują się także dania ze świeżych ryb morskich i słodkowodnych. Dzięki wyśmienitej kuchni, sympatycznej i profesjonalnej obsłudze, a także wyjątkowej aranżacji panuje tu wspaniały klimat. W restauracji\nRestauracja "Domek Kata" położona jest w samym sercu Kołobrzegu. Zabytkowy budynek najprawdopodobniej należał niegdyś do rodzin kupieckich, został zbudowany jeszcze w XVII wieku. Dziś "Domek Kata" to przede wszystkim wykwintna i stylowa restauracja, która zaspokaja podniebienia swoich gości...\nRestauracja "Domek Kata" położona jest w samym sercu Kołobrzegu. Zabytkowy budynek najprawdopodobniej należał niegdyś do rodzin kupieckich, został zbudowany jeszcze w XVII wieku. Dziś "Domek Kata" to przede wszystkim wykwintna i stylowa restauracja, która zaspokaja podniebienia swoich gości wykwintnymi i smacznymi posiłkami. Menu restauracji "Domek Kata" zadowoli podniebienie najbardziej wrażliwc\nZapraszamy serdecznie do Salior Baru w Kołobrzegu! Kierując się wyborem miejsca, które chciałbyś odwiedzać z rodziną i przyjaciółmi zwracasz uwagę na wiele czynników. Atutem Sailor Baru jest niewątpliwie położenie, widok na marinę pełną jachtów zapiera dech w piersiach. Kontrast między znaną i...\nZapraszamy serdecznie do Salior Baru w Kołobrzegu! Kierując się wyborem miejsca, które chciałbyś odwiedzać z rodziną i przyjaciółmi zwracasz uwagę na wiele czynników. Atutem Sailor Baru jest niewątpliwie położenie, widok na marinę pełną jachtów zapiera dech w piersiach. Kontrast między znaną i lubianą kuchnią przedstawioną w zupełnie nowej odsłonie. Ciekawe kompozycje, zaskakujące smaki, które na\nRestauracja "Zakątek" to jedyne miejsce w Kołobrzegu, gdzie zjemy włoską pizzę na cienkim cieście wzorowanym na pizzy neapo litańskiej, prawdziwe, świeże burgery z wołowiny, ale także lekkie sałatki oraz dania rybne, których w nadmorskiej miejscowości zabraknąć nie może. Oprócz tego, jako jedyni...\nRestauracja "Zakątek" to jedyne miejsce w Kołobrzegu, gdzie zjemy włoską pizzę na cienkim cieście wzorowanym na pizzy neapo litańskiej, prawdziwe, świeże burgery z wołowiny, ale także lekkie sałatki oraz dania rybne, których w nadmorskiej miejscowości zabraknąć nie może. Oprócz tego, jako jedyni w Kołobrzegu posiadamy w swojej ofercie piwa rzemieślnicze z różnych zakątków Polski oraz Europy, a ta\nZapraszamy serdecznie do Restauracji Szalonego Greka w Kołobrzegu! Jest to wyjątkowe miejsce w którym każdy gość znajdzie dla siebie wspaniałe jedzenie z obszernego menu i da radę zapomnieć przez chwilę o codziennym pośpiechu i miejskim zgiełku. Ładne i przestronne wnętrza które usatysfakcjonują...\nZapraszamy serdecznie do Restauracji Szalonego Greka w Kołobrzegu! Jest to wyjątkowe miejsce w którym każdy gość znajdzie dla siebie wspaniałe jedzenie z obszernego menu i da radę zapomnieć przez chwilę o codziennym pośpiechu i miejskim zgiełku. Ładne i przestronne wnętrza które usatysfakcjonują nawet najbardziej wybrednych gości, a przyjacielski właściciel zadba żeby każdy czuł się jak we własny\nRestauracja LATERNA w Kołobrzegu oferuje doskonałą kombinację dań kuchni polskiej z elementami kuchni śródziemnomorskich. Świeże produk ty i lokalne specjały stanowią podstawę naszych kreacji kulinarnych. Karta menu zadowoli zarówno zwolenników zdrowej, lekkiej kuchni, jak i smakoszy tradycyjnych...\nRestauracja LATERNA w Kołobrzegu oferuje doskonałą kombinację dań kuchni polskiej z elementami kuchni śródziemnomorskich. Świeże produk ty i lokalne specjały stanowią podstawę naszych kreacji kulinarnych. Karta menu zadowoli zarówno zwolenników zdrowej, lekkiej kuchni, jak i smakoszy tradycyjnych dań. Kulinarna jakość serwowanych potraw i dbałość o formę sprawiają, że Goście przenoszą się w Świat\nZapraszamy serdecznie do Restauracji proVita w Kołobrzegu! Będąc w tym momencie na tej stronie nie macie możliwości poczuć i zobaczyć tego, co dzieje się w naszej kuchni. W momencie k iedy to czytacie trwa doprawianie dań, zagniatanie ciasta, pieczenie mięsa, siekanie warzyw… Tradycyjnym potrawom...\nZapraszamy serdecznie do Restauracji proVita w Kołobrzegu! Będąc w tym momencie na tej stronie nie macie możliwości poczuć i zobaczyć tego, co dzieje się w naszej kuchni. W momencie k iedy to czytacie trwa doprawianie dań, zagniatanie ciasta, pieczenie mięsa, siekanie warzyw… Tradycyjnym potrawom nadajemy nowoczesny charakter. Na naszą kuchnię wpływ mają pory roku, lokalni producenci, a przede ws\nRestauracja Magnum znajduje się w samym sercu Uzdrowiska Kołobrzeg, przy zbiegu ulic Rodziewiczówny i Słowackiego. Zarówno wnętrze, jak i stworzona przez nas atmosfera pozwolą Państwu na miłe spędzenie czasu z bliskimi lub przyjaciółmi przy wspólnym stole. Specjalnie dla Naszych Gości...\nRestauracja Magnum znajduje się w samym sercu Uzdrowiska Kołobrzeg, przy zbiegu ulic Rodziewiczówny i Słowackiego. Zarówno wnętrze, jak i stworzona przez nas atmosfera pozwolą Państwu na miłe spędzenie czasu z bliskimi lub przyjaciółmi przy wspólnym stole. Specjalnie dla Naszych Gości przygotowaliśmy najlepsze potrawy, których receptury to połączenie najstarszych tradycji ze współczesnymi trendam\nRestauracje w okolicy Kołobrzegu:\nUstronie Morskie pokaż na mapie 2 km od Kołobrzegu\nNaszym Gościom oddajemy do dyspozycji 42 pokoje 1,2,3,i 4 osobowe, każdy komfortowo wykończony o wysokim standardzie wyposażony w TV, bezprzewodowy dostęp do Internetu, łazienkę (prysznic, umywalka, ubikacja). Większość pokoi posiada przestronny balkon. Restauracja znajduję się w ekskluzywnym...\nNaszym Gościom oddajemy do dyspozycji 42 pokoje 1,2,3,i 4 osobowe, każdy komfortowo wykończony o wysokim standardzie wyposażony w TV, bezprzewodowy dostęp do Internetu, łazienkę (prysznic, umywalka, ubikacja). Większość pokoi posiada przestronny balkon. Restauracja znajduję się w ekskluzywnym hotelu Planeta w Ustroniu Morskim. Lokal specjalizuje się w specjałach tradycyjnej polskiej kuchni. Do dy\nSmażalnia Ryb Sola to miejsce, w którym można zjeść smaczne domowe dania obiadowe: - sycące zupy, - szeroki wybór mięs, - typowo domowe potrawy kuchni polskiej - pyszne morskie ryby podawane na kilka sposobów - smażone, z pieca lub grilla. Cena dania głównego waha się od 20 do 40 zł. Dużym atutem...\nSmażalnia Ryb Sola to miejsce, w którym można zjeść smaczne domowe dania obiadowe: - sycące zupy, - szeroki wybór mięs, - typowo domowe potrawy kuchni polskiej - pyszne morskie ryby podawane na kilka sposobów - smażone, z pieca lub grilla. Cena dania głównego waha się od 20 do 40 zł. Dużym atutem smażalni jest jej lokalizacja - znajduje się blisko zejścia na plażę, więc nietrudno tam trafić. Smaż\nRestauracja znajduje się w Hotelu Villa Lambert Kur & Spa. Lokal serwuje wyjątkowo smaczne dania w postaci: - ryb i owoców morza - kuchni europejskiej - przysmaków kuchni polskiej O wyjątkowy smak serwowanych posiłków dbają doświadczeni kucharze. Zapraszamy!\nBar Smaczek to niewielki lokal, w którym warto się zatrzymać, żeby zjeść pyszną smażoną morską rybę. Goście smażalni polecają przede wszystkim zestawy obiadowe, na które składają się ryba z frytkami i surówką oraz mała cola. Wszystko w bardzo przystępnych cenach - do 20 PLN. Bar Smaczek jest...\nBar Smaczek to niewielki lokal, w którym warto się zatrzymać, żeby zjeść pyszną smażoną morską rybę. Goście smażalni polecają przede wszystkim zestawy obiadowe, na które składają się ryba z frytkami i surówką oraz mała cola. Wszystko w bardzo przystępnych cenach - do 20 PLN. Bar Smaczek jest chwalony także za miłą obsługę, która chętnie pomaga w wyborze najlepszych dań. Serdecznie zapraszamy!\nRestauracja "Ogród Tajemnic" to idealne miejsce zarówno na rodzinny obiad, romantyczną kolację we dwoje czy towarzyskie spotkanie ze znajomymi. W bogatym menu każdy znajdzie coś dla siebie a o wyśmienity smak serwowanych potraw dbają doświadczeni i pełni pasji kucharze. Co więcej lokal organizuje...\nRestauracja "Ogród Tajemnic" to idealne miejsce zarówno na rodzinny obiad, romantyczną kolację we dwoje czy towarzyskie spotkanie ze znajomymi. W bogatym menu każdy znajdzie coś dla siebie a o wyśmienity smak serwowanych potraw dbają doświadczeni i pełni pasji kucharze. Co więcej lokal organizuje różnego rodzaju imprezy okolicznościowe takie jak kameralne wesela, chrzciny, urodziny, imieniny, kom\nGrzybowo pokaż na mapie 5 km od Kołobrzegu\nBar Marinero należy do komfortowego Pensjonatu Marinero w Grzybowie. Restauracja specjalizuje się w daniach polskiej kuchni jednak w rozbudowanym menu wiele jest innych przysmaków. Nad smakiem i wyglądem serwowanych dań dbają doświadczeni kucharze pełni pasji i oddania do gotowania. W ofercie...\nBar Marinero należy do komfortowego Pensjonatu Marinero w Grzybowie. Restauracja specjalizuje się w daniach polskiej kuchni jednak w rozbudowanym menu wiele jest innych przysmaków. Nad smakiem i wyglądem serwowanych dań dbają doświadczeni kucharze pełni pasji i oddania do gotowania. W ofercie Baru każdy znajdzie coś dla siebie. Lokal serwuje śniadania, obiady oraz kolacje swoim pensjonariuszom. L\nSmażalnia Pod Strzechą to wyjątkowe miejsce gdzie każdy znajdzie coś dla siebie. Lokal serwuje wyśmienitą włoską pizzę, ryby i owoce morza, naleśniki a także pierogi i wiele innych pyszności. Jak to nad morzem bywa, specjalnością lokalnej kuchni są ryby prosto z Morza Bałtyckiego. W tym wypadku...\nSmażalnia Pod Strzechą to wyjątkowe miejsce gdzie każdy znajdzie coś dla siebie. Lokal serwuje wyśmienitą włoską pizzę, ryby i owoce morza, naleśniki a także pierogi i wiele innych pyszności. Jak to nad morzem bywa, specjalnością lokalnej kuchni są ryby prosto z Morza Bałtyckiego. W tym wypadku nie jest inaczej, bowiem całkowitym hitem są smażone przez doświadcznych kucharzy ryby prosto z kutra!\nPizzeria Napoli serwuje przepyszną pizzę oraz bardzo wiele innych dań włoskiej kuchni. Co więcej w menu restauracji znajduja się również dania tradycyjnej polskiej kuchni. Tu każdy znajdzie coś dla siebie! A pieczołowice przyrządzane potrawy przez doświadczonych kucharzy zadowolą nawet...\nPizzeria Napoli serwuje przepyszną pizzę oraz bardzo wiele innych dań włoskiej kuchni. Co więcej w menu restauracji znajduja się również dania tradycyjnej polskiej kuchni. Tu każdy znajdzie coś dla siebie! A pieczołowice przyrządzane potrawy przez doświadczonych kucharzy zadowolą nawet najbardziej wymagające podniebienia! Zapraszamy!\nJadłodajnia U Jacka znajduje się w Pensjonacie Anastazja. To wyjątkowe miejsce na kulinarnej mapie Grzybowa. W bogatym menu każdy znajdzie coś dla siebie a wyjątkowy smak serwowanych potraw zadowoli oczekiwania nawet najbardziej wymagających gości. Lokal serwuje dania kuchni polskiej oraz...\nJadłodajnia U Jacka znajduje się w Pensjonacie Anastazja. To wyjątkowe miejsce na kulinarnej mapie Grzybowa. W bogatym menu każdy znajdzie coś dla siebie a wyjątkowy smak serwowanych potraw zadowoli oczekiwania nawet najbardziej wymagających gości. Lokal serwuje dania kuchni polskiej oraz europejskiej. Wśród smakołyków gorąco polecanych gościom warto wymienić: smaczne zupy, udko z ziemniakami i s\nStołówka Pensjonatu Opal oferuje swoim gościom bogate i zróżnicowane zaplecze gastronomiczne. Specjalnością lokalu są dania kuchni polskiej oraz potrawy kuchni międzynarodowej. To także idealne miejsce na organizację różnego rodzaju imprez okolicznościowych, szkoleń dla firm czy specjalistycznych...\nStołówka Pensjonatu Opal oferuje swoim gościom bogate i zróżnicowane zaplecze gastronomiczne. Specjalnością lokalu są dania kuchni polskiej oraz potrawy kuchni międzynarodowej. To także idealne miejsce na organizację różnego rodzaju imprez okolicznościowych, szkoleń dla firm czy specjalistycznych konferencji. Obiekt zapewnia pyszne śniadania w formie bufetu a także rozmaite dania obiadowe do wybo\nRestauracja należy do pensjonatu "Dom Latarnika" w Grzybowie. To wyjątkowe miejsce na kulinarnej mapie tej nadmorskiej miejscowości. Lokal oferuje smaczne posiłki dla osób wypoczywających w ośrodku. Specjalnością restauracji są dania tradycyjnej polskiej kuchni. Tutaj każdy znajdzie coś dla...\nRestauracja należy do pensjonatu "Dom Latarnika" w Grzybowie. To wyjątkowe miejsce na kulinarnej mapie tej nadmorskiej miejscowości. Lokal oferuje smaczne posiłki dla osób wypoczywających w ośrodku. Specjalnością restauracji są dania tradycyjnej polskiej kuchni. Tutaj każdy znajdzie coś dla siebie bowiem oferta menu jest bardzo zróżnicowana. Obiady serwowane są w godzinach: 12.30 - 18.30 Wszytski\nBar Katarzynka to przytulna restauracja znajdująca się w jednym z ośrodków wypoczynkowych w Grzybowie. Do dyspozycji gości oddaje się salę, która może pomieścić maksymalnie 60 osób. Specjalnością lokalu są dania kuchni polskiej . Goście mogą wybierać spośród na prawdę bogatego menu rozmaite...\nBar Katarzynka to przytulna restauracja znajdująca się w jednym z ośrodków wypoczynkowych w Grzybowie. Do dyspozycji gości oddaje się salę, która może pomieścić maksymalnie 60 osób. Specjalnością lokalu są dania kuchni polskiej . Goście mogą wybierać spośród na prawdę bogatego menu rozmaite potrawy a jedno jest pewne - każdy znajdzie tu coś dla siebie! W lokalu istnieje możliwość orgnizowania róż\nPizzeria należy do Willi Milano znajdującej się przy ul. Nadmorskiej 51 w Grzybowie. Jeśli lubisz ciszę, spokój oraz otoczenie Morza Bałtyckiego to miejsce stworzone dla Ciebie. To wyjątkowe miejsce na kulinarnej mapie Grzybowa i każdy znajdzie tu coś dla siebie, nawet najbardziej wymagający...\nPizzeria należy do Willi Milano znajdującej się przy ul. Nadmorskiej 51 w Grzybowie. Jeśli lubisz ciszę, spokój oraz otoczenie Morza Bałtyckiego to miejsce stworzone dla Ciebie. To wyjątkowe miejsce na kulinarnej mapie Grzybowa i każdy znajdzie tu coś dla siebie, nawet najbardziej wymagający goście. Restauracja specjalizuje się w daniach kuchni włoskiej, w tym wyśmienitej pizzy prosto z pieca ora\nPizzeria Giovanna to wyjątkowe miejsce gdzie każdy znajdzie coś dla siebie a smaczne jedzenie z pewnością zadowoli oczekiwania nawet najbardziej wymagających gości. Lokal serwuje przede wszystkim pizzę oraz inne dania włoskiej kuchni. Każdy miłośnik włoskich dań z pewnością wyjdzie stąd...\nPizzeria Giovanna to wyjątkowe miejsce gdzie każdy znajdzie coś dla siebie a smaczne jedzenie z pewnością zadowoli oczekiwania nawet najbardziej wymagających gości. Lokal serwuje przede wszystkim pizzę oraz inne dania włoskiej kuchni. Każdy miłośnik włoskich dań z pewnością wyjdzie stąd zadowolony! Tym bardziej, że wybór pizzy jest bardzo duży, znajdą coś dla siebie nawet wegetarianie. Poza tym l\nRestauracja Karolinka znajduje się na ul. Nadmorskiej 58 w Grzybowie. Lokal serwuje smaczne i nie drogie dania tradycyjnej polskiej kuchni. To ciche i spokojne miejsce idealne na odpoczynek i relaks. Restauracja gwarantuje najwyższą jakość usług, miłą i życzliwą obsługę, zróżnicowane menu oraz...\nRestauracja Karolinka znajduje się na ul. Nadmorskiej 58 w Grzybowie. Lokal serwuje smaczne i nie drogie dania tradycyjnej polskiej kuchni. To ciche i spokojne miejsce idealne na odpoczynek i relaks. Restauracja gwarantuje najwyższą jakość usług, miłą i życzliwą obsługę, zróżnicowane menu oraz przede wszystkim wyśmienity smak jedzenia. Bogate i zróżnicowane menu zadowoli nawet najbardziej wymagaj\nRestauracje Kołobrzeg Restauracje Grzybowo Restauracje Ustronie Morskie Restauracje Dźwirzyno Restauracje Mrzeżyno Restauracje Skoczów Restauracje Sarbinowo Restauracje Żukowo Restauracje Mielno Restauracje Niechorze Restauracje Śliwin