Miałem dziewczynę... | Forum abcZdrowie.pl\n~damian_m • 12 miesięcy temu\nPod koniec sierpnia zeszłego roku rozstałem się z dziewczyną (ona mnie zostawiła), którą bardzo kochałem. Po niecałych dwóch miesiącach poznała kogoś innego a w zeszła niedzielę wyszła za mąż za totalnie obcego kolesia, którego zna niecałe siedem miesięcy... To powinno ostatecznie wykreślić ją z mojego życia ale ona ciągle gdzieś jest w mojej głowie / sercu. W pewnym stopni ciągle się o nią martwię.\nkikunia55 • 12 miesięcy temu\nZachowaj w swoim sercu najpiękniejsze Wasze wspólne chwile i powiedz sobie,że kazde z Was od czasu Waszego rozstania idzie swoją drogą. Jej los wskazał,że powinna być już żoną i niedługo pewnie i mamą a Ty musisz iść przez życie na razie sam. Jak już wsobie uporzadkujesz tę znajomość ( była Ci potrzebna chociażby po to abyś uwierzył, że jesteś zdolny do kochania drugiej osoby) to i Ty miej otwarte serce na inne kobiety.\nA o nią się nie martw. Jak widać umie się o siebie troszczyć.\n154416 kikunia55 Kobieta, 104 lata, wygwizdów\nWięc czemu coś w środku ciągle mnie dusi?\nOna jakoś szybko się z tego otrząsnęła... Mnie ciągle coś hamuje.\nP. Kwiatkowski • 12 miesięcy temu\nOk 10 lat temu zakochałem się w pewnej dziewczynie, byłem w niej szalenie zauroczony ! Nasza historia zakończyła się podobnie jak Twoja, dziewczyna mnie zostawiła. Podobnie też jak u Ciebie mocno utkwiła w mojej głowie i długo mnie bolało to rozstanie. jednak dało mi to pewną lekcję, które przekaże też Tobie. Wiara, że możesz być szczęśliwy w związku tylko z tą jedną osobą jest absolutną iluzją ! Myśl, że ta kobieta jest tą jedyną i idealną osobą jest strasznie męcząca, ale czas działa na naszą korzyść w takich przypadkach. Poznajemy z czasem kogoś nowego i pojawiają się nowe perspektywy. Trzeba być świadomym, że to nasze przekonanie jest przyczyną nieszczęścia a nie fakt, że nie jesteś z tą osobą. Nie walcz z tym uczuciem - nie próbuj na siłę zapomnieć. ten stan po prostu przemknie jak burzowa chmura. Odcięcie się od tej osoby również bardzo pomaga. Głowa do góry. Po nocy przychodzi dzień a po burzy słońce świeci :)\n190778 p-kwiatkowski Mężczyzna, 31 lat, Poznań\nZdaję sobie sprawę, że Ty ciągle myślisz o byłej dziewczynie, ciągle odświeżasz w głowie wspólnie spędzone chwile. To niestety sprawia Ci ból. Niepotrzebnie. Zauważ, że dziewczyna dawno poszła do przodu, rozstała się z Tobą, weszła już w nowe relacje, wyszła za mąż. Ty żyjesz wciąż jakąś iluzją i niepotrzebnie idealizujesz eks dziewczynę. Zachowaj w pamięci dobre chwile, ale uwierz, że życie fascynacją, wyobrażeniem miłości nie jest dobre. Daj sobie czas, przestań o niej rozmyślać i śledzić jej życie. Zacznij żyć swoim życiem! Mam nadzieję, że się uda! Powodzenia i pozdrawiam!\ntak na prawdę to ciężko mi przyznać ze nie była warta takiego uczucia... wiele byłem gotów dla niej poświęcić i nieba bym jej przychylił ale dla niej to i tak było za mało... przez tez związek zapomniałem co to znaczy być sobą, a po rozstaniu całkowicie zdziwaczałem... gdzieś tam w środku dalej mi przykro że sama nie chciała być tak wspaniałą osobą za którą ja ją uważałem\n~MrSpock • 12 miesięcy temu\nWydaje mi się że ona wcześniej zachowaniem sygnalizowała że jej nie pasujesz tylko że nie jest asertywna i nie chciała tego powiedzieć a ty nie chciałeś zauważyć tych sygnałów. Pogorszenie jakości rozmowy to jest sygnał.\n~Bags • 12 miesięcy temu • wpis edytowany\ndamian_m tak na prawdę to dziewczyna poszła o lata świetlne, do przodu, Ty zaś stoisz w miejscu i robiąc krok w przód - robisz dziesięć w tył.\nciężko mi przyznać ze nie była warta takiego uczucia... wiele byłem gotów dla niej poświęcić i nieba bym jej przychylił ale dla niej to i tak było za mało... przez tez związek zapomniałem co to znaczy być sobą, a po rozstaniu całkowicie zdziwaczałem... gdzieś tam w środku dalej mi przykro że sama nie chciała być tak wspaniałą osobą za którą ja ją uważałem\nWybacz, ale mówisz jak narkoman na odwyku, który po mału dochodzi do wniosku, że był w toksycznym związku.\nIdealizacja Jej, którą Ty teraz dokonujesz w Twojej głowie jest tego najlepszym dowodem iluzji w jakiej żyłeś. Ale iluzji, która nie miała nic wspólnego z rzeczywistością i miłością. Matrix.\nTo Twoje poczucie beznadziejności na chwilę obecną "bo już nikogo nie poznam i tak nie pokocham jak jej" jest bujdą na resorach z jednej strony, a z drugiej obranym kierunkiem ku depresji. Podstawowym Twoim błędem na teraz jest gloryfikowanie eks partnerki i stawianie jej na piedestale, bo bez niej to nawet "oddychać" nie możesz.\nPamiętaj, że ludzie optymistycznie patrzący na świat wokół siebie, przyciągają do siebie innych optymistycznych ludzi.\nNie mamy wpływu na ludzi, którzy się pojawiają w Naszym życiu, ale mamy wpływ na to, czy w nim pozostaną. Mamy wpływ na Ich słowa ale na myśli i większość czynów już nie. Nie rób priorytetu z kogoś, dla kogo byłaś opcją, czasami jedną z wielu.\nByć może nie było Wam dane być razem, ale to nie powód, by się kierować ku destrukcyjnemu myśleniu, że na tym partnerze/partnece świat się już kończy.\nTen siwy Pan u góry postawił Ją na Twojej drodze życia, byś mógła się czegoś nauczyć, wyciągnąć wnioski z tej porażki i też krytycznym okiem przyjrzeć się sobie.\nStaram się żyć, szukam nowych wyzwań aby o niej zapomnieć ale ta tęsknota i tak wraca. Nie myślę w kategoriach zazdrości, raczej ciągle martwię się czy jest szczęśliwa, czy wszystko u niej dobrze. Może po prostu nie potrafię kogoś tak po prostu wykreślić ze swojego życia tak jak ona to zrobiła...\n~BonJovi • 12 miesięcy temu\nDamian wiem, co czujesz. Przechodze to samo. Ktos kto byl moja nadzieja i swiatlem, kto sam sie staral zeby nim byc nagle odszedl bo zakochal sie w innej. I powiedzial ze juz mu nie odpowiadam bo nie w takiej sie zakochal. Trzymaj sie. Swiat sie chyba sklada z takich poranionych ludzi jak my. Jak od ponad tygodnia nie moge przestac plakac. Nie moge jesc i spac. I dalabym wszystko zeby odmienic los. A on wprost mi powiedzial zobacz co stracilas. Gdzie jego serce i dusza ktore do tej pory mi oddawal bez reszty?\nPrzynajmniej nie zostawił Ci żadnych złudzeń.\nMoja była po rozstaniu ciągle powtarzała że jestem wspaniały i dobroduszny, ale nie może mnie pokochać mimo że próbowała i zdaje sobie sprawę z tego że tak na prawdę mnie skrzywdziła, że problemem jest ona a nie ja. To tak na prawdę jeszcze bardziej utwierdzało mnie w uczuciu do niej...\nA teraz??? W styczniu całkowicie zerwała ze mną kontakt a w kwietniu wyszła za mąż.\nPiszecie że kochałem iluzję którą postawiłem na piedestale. Doskonale zdaję sobie z tego sprawę ale to i tak boli...\n"Przynajmniej nie zostawił Ci żadnych złudzeń."\nTwoja była dziewczyna też nie zostawila Ci żadnych złudzeń, skoro wyszła za mąz i jako lojalna żona zerwała z Tobą wszelki kontakt.\nA że zrywała z Tobą w sposób może bardziej humanitarny, mówiąć ześ dobry człowiek ,to wygląda na to że zrobiła Ci tym krzywdę. Gdyby niesłusznie obrzuciła Cię inwektywami to byś się na nią obraził i szybciej może szło by Ci zapominanie jej.\nKażdy z nas może zrozumieć, że było to pierwsze poważne uczucie z Twojej strony i dlatego ogromnie to przeżyłeś, ale życie, świat idzie do przodu a Ty utknąłeś w m-cu. Stojąc w m-cu cofasz się. Cofasz się , bo nie dajesz sam sobie zgody na otwartośc na świat. Po każdym poważnym związku jest czas takiej jakby żałoby ( to co powyżej opisuje na świeżo koleżanka), ale Ty przekroczyleś wszelkie limity tego czasu żałoby. Z boku to tak wygląda jakby dorastająca osoba chciala być dzieckiem i będąc dużą, ciągle z placzem tupała w ziemię nóżkami i krzyczała, że ja chcę lizaczka buuuu...\nTwoja dziewczyna, mimo, że może była fajna i sympatyczna wybrała już dawno inaczej i czas się pogodzić, że lizaczka nie będzie, wyrosnąc z krótkich spodenek, założyć długie i w świat. Wyzwania szkolne, zawodowe, sportowe powinny znów osadzić Cię w rzeczywistości. I nie możesz być taki milusi i ciapowaty i patrzący tylko miłosiernie czy dama Twojego serca jest dośc z Ciebie zadowolona. W parze musi być równowaga. To znaczy masz jej dać odczuć , że Ci na niej zależy ale też musisz jej imponować swoimi osiągnięciami, swoją praktyczną głową jak radzić sobie z rzeczywistoscią, żeby i jakaś ona się pomartwiła czy taki fajny chłopak jak Ty naprawdę ją sobie wybrał za damę swego serca. To są krotkie porady na temat Twojego ewentualnego następnego związku.\nJak na razie takiego nie będzie, bo wmawiasz sobie uczucie do byłej. A każda dziewczyna ,z ktorą byś dziś zaczął się spotykać szybko by wykryla, że nie radzisz sobie z rzeczywistością i z założenia by Cię teraz odrzucila.\nCzyli wróc do świata, przestań być dziwakiem (sam piszesz, że trochę zdziwaczaleś). Inaczej można pomyśleć, że gdyby tamten związek się udał to jakieś najprostsze niepowodzenie typu utrata pracy czy czyjaś choroba też by Cię z normalnego funkcjonowania wyprowadziły z równowagi, bo taki delikatny jesteś, że cokolwiek co się zdarzy, może Cię wybić z toku naturalnego rozwoju mlodego człowieka.\nPora wziąć się w garść. Pomyśleć, że to pięknie, że kiedyś fajną dziewczynę spotkałem,. ale równie fajnych a może fajniejszych jest przecież trochę na tym świecie i czas uznać tamtą znajomość za miłą historię ale to już przeszło do działu historycznego a teraz jest czas realny i w nim trzeba umieć się znaleść.\nOdwagi do życia w realu!\n~Bon Jovi • 12 miesięcy temu\nAutor ma czas zaloby a dziewczyny czas zaloby gdzie? Kto ma ten czas zaloby? Jak favet ktory odszedl do innej bo mu juz nie odpowiadalam nie mial czasu zaloby to znaczy ze mnie nie kochal?\nTwój post był chyba najbardziej pomocny i całkiem dobrze to wszystko opisałaś.\nDzięki za szczerość :)\nJak favet ktory odszedl do innej bo mu juz nie odpowiadalam nie mial czasu zaloby to znaczy ze mnie nie kochal?\nNie, po prostu był dupkiem "/\nTo samo Damianie dotyczy Ciebie. Ona byla dupkiem.\nZawsze zostaje jakieś ale "/\nNigdy do końca nie można wiedzieć co siedzi w drugim człowieku.\n~HansHans1 • 12 miesięcy temu\ndamian_m: Twoja była wyszła za mąż po 7 miesiącach znajomości z nowym partnerem??? To znając życie i znając wiele takich przypadków wśród chociażby moich znajomych to jej małżeństwo nie będzie trwało zbyt długo. To jest STANOWCZO zbyt krótki czas aby dobrze poznać drugiego człowieka. Wzięła ślub na pewno pod wpływem zauroczenia a nie ze zdrowego rozsądku. Poza tym ludzie potrafią udawać kogoś kim nie są, mogą udawać nawet długo. Ale NIGDY wiecznie! W końcu człowiek musi i pokaże swoje oblicze. Jak jest zauroczenie i miłość to wszystko jest pięknie, raj na ziemi. Ale prędzej czy później nadchodzi brutalna i szara rzeczywistość dnia codziennego.\nMimo wszystko i tak powinienem dać temu spokój i popracować nad sobą tak jak pisał ktoś wcześniej.\nKiedy mam zły dzień albo coś mi nie wychodzi, ciągle wracam myślami do niej. Czasem zastanawiam się też w czym ten jej nowy facet jest lepszy ode mnie. Może problem tak na prawdę tkwi we mnie bo mam kłopoty z akceptacją samego siebie...\nCzas leczy rany, potrzebujesz czasu. Rozumiem Cię doskonale. Też to przerobiłem. Zakochany byłem na zabój, świat dzięki niej z szarego stał się kolorowy. Wszystko fajnie i pięknie. I po 2 latach związku pewnego dnia nagle i bez żadnego powodu dostałem smsa, że koniec. Że po prostu koniec i tyle. Nawet jej od tego czasu już nie widziałem bo mieszkała w innym mieście i musieliśmy do siebie dojeżdżać. Przyznam się, że jestem facet ale przez długi czas każdej nocy płakałem. Długo dochodziłem do siebie. Ale to w końcu przechodzi. Czas robi swoje.


Arum: Cotto znów z Pacquiao, Margarito z Foremanem - boks, forum, zobacz\nArum: Cotto znów z Pacquiao, Margarito z Foremanem\n27-05-10, 14:34 #1 (permalink)\nPiątego czerwca na stadionie nowojorskich Yankees dojdzie do walki determinującej przyszłość Juri Foremana i Miguela Angela Cotto. Jednak pojedynek jeszcze się nie odbył, a promujący pięściarzy Bob Arum (który w przeciwieństwie do Dona Kinga ciągle zyskuje wpływy w bokserskim świecie) już snuje plany odnośnie kolejnych walk.\nPromotor podtrzymuje zdanie, że najlepszym przeciwnikiem dla Mannego Pacquiao był by Floyd Mayweather Jr., ale dodaje, że ma tez inne opcje.\nJeśli uda się zorganizować walkę Mayweathera z Pacquiao, zwycięzca walki Cotto-Foreman zmierzy się z Magarito. Jeśli nie dogadamy się z Mayweatherem, Pacquiao mógłby walczyć z Cotto, jeśli ten pokona Foremana. Nie sądzę, żeby Manny chciał walczyć z Foremanem, bo powiedział, że Juri jest za wysoki - skomentował swoje plany Arum.\nWypowiedzi wypowiedziami, ale czy Pacquiao rzeczywiście będzie chciał walczyć rewanż z Cotto w sytuacji, gdy w pierwszej walce był dużo lepszy? Również zorganizowanie walki Cotto z Margarito wydaje się niemożliwe, bo pięściarz z Portoryko wielokrotnie mówił, że Meksykanin to oszust i o żadnej walce mowy być nie może.\nMiguel Angel Cotto - Boxer\nYuri Foreman - Boxer\n27-05-10, 15:07 #2 (permalink)\nMArgarito też ma 180 cm wzrostu więc co ten Arum pierdzieli. Zresztą tego meksykańca powinni po tej aferze wszyscy olewać.\n27-05-10, 17:23 #3 (permalink)\n"Nie sądzę, żeby Manny chciał walczyć z Foremanem, bo powiedział, że Juri jest za wysoki - skomentował swoje plany Arum." - co to ma być ? no ale z Cotto to juz mu bardziej pasuje bo ma wieksze szanse na zwyciestwo. Fajny mistrz z tego Pacquiao. Btw, tym razem Cotto zabije Pacmana\nJeśli dojdzie do rewanżu to chyba polecę do MGM Grand bo pewnie tam będą walczyć ^^\n27-05-10, 20:50 #4 (permalink)\nJak nie odwodnią znowu Cotto do daje 50 na 50 w pojedynku ze sterydem.\n« Masternak, Wilczewski i spółka powalczą w Kielcach | WBO daje Martinezowi 48 godzin »\nPacman zawalczy z Margarito? Marcin Zimerman Newsy 3 24-05-10 16:20\nCotto odwiedzi stadion Yankees Marcin Zimerman Newsy 0 18-05-10 11:48\nCotto nie chce rewanżu z Margarito Adrian Golec Newsy 3 13-05-10 18:16\nArum o Pacquiao Marcin Zimerman Newsy 0 13-05-10 13:40


Chęcińsko-Kielecki Park Krajobrazowy to park położony w województwie świętokrzyskim, w obrębie Wyżyny Kieleckiej, w południowo - zachodniej części Gór Świętokrzyskich. Utworzony został w 1996 roku, a jego powierzchnia wynosi 20 505 ha. Krajobraz Parku tworzą niskie grzbiety górskie poprzedzielane rozległymi i pięknymi dolinami. Warto dodać, iż jest to miejsce szczególne na skalę europejską, gdyż nie ma drugiego takiego miejsca, gdzie na niewielkim terenie występowałyby na powierzchni skały niemal wszystkich okresów geologicznych. Dlatego też park nazywany jest "rajem dla geologów". Najcenniejsze obszary Parku objęto ochroną w formie rezerwatów przyrody, a są to: "Jaskinia Raj", "Biesak - Białogon", "Chelosiowa Jama", "Moczydło", "Góra Rzepka", "Góra Zelejowa", "Góra Miedzianka", "Wolica", "Góra Żakowa", "Milechowy" oraz "Karczówka".


Przepyszne płatki z dodatkiem cynamonu - NUTLOVE CRUNCHY FLAKES - SFD.pl\n15 listopada 2021 Dołącz do dyskusji 390 odsłon 3 min. czytania\nŚniadanie jest dla wielu osób fundamentem diety, najważniejszą częścią poranka, bez której nie wyjdą z domu do pracy lub szkoły. To posiłek, który ma dodać energii, zaspokoić poranny głód i przygotować nas na rozpoczynający sie dzień. Oczywiście rutyna ta nie dotyczy wszystkich i to z różnych przyczyn.\nŚniadanie szybkie i lekkostrawne\nZazwyczaj wśród śniadań wybierane są dania szybkie i proste w przygotowaniu, gdyż obecne tempo życia sprawia, że nie mamy czasu na przygotowywanie urozmaiconych i wieloskładnikowych dań. Wiele osób na pierwszy posiłek wybiera potrawy lekkostrawne, które nie obciążają układu pokarmowego, są delikatne i nie powodują uczucia ciężkości. Najpopularniejszymi potrawami, które uznawane są za szybkie a wręcz ekspresowe w przygotowaniu, smaczne i lekkie dla żołądka uznaje się płatki śniadaniowe.\nŚniadanie od ALLNUTRITION\nMarka ALLNUTRITION postanowiła stworzyć produkt, który połączy zalety dania lekkostrawnego, bogatego w węglowodany, ale z bardzo niską zawartością cukrów.\nALLNUTRITION NUTLOVE CRUNCHY FLAKES WITH CINNAMON to wyjątkowa mieszanka płatków z kaszy manny i ryżu z dodatkiem cynamonu. W stu gramach tych słodkich chrupiących kwadracików znajdziemy zaledwie 0,1 g naturalnie występujących cukrów. Do ich produkcji nie wykorzystano tradycyjnego cukru, syropów fruktozowych i glukozowych, miodu oraz mleka i jego pochodnych. Dlatego to idealny wybór dla osób, którym zależy na starannie skomponowanym składzie i jakości oraz na prostocie przygotowania.\nPłatki te mogą znaleźć swoje miejsce również u osób będących na diecie wegańskiej, które świadomie zrezygnowały z produktów pochodzenia zwierzęcego.\nStarannie skomponowany skład oraz wyjątkowy smak, sprawiają, że płatki ALLNUTRITION NUTLOVE CRUNCHY FLAKES WITH CINNAMON to ciekawy dodatek do diety osób nie tylko aktywnych, którym zależy na porannym zastrzyku energii, ale dla każdego, kto kocha słodkie śniadania i jednocześnie dba o swoją wagę. Produkt ten wyśmienicie smakuje zalany mlekiem, z dodatkiem jogurtu lub serka wiejskiego, czy z napojem roślinnym. Może być elementem lub bazą dla deserów, dodatkiem do posiłku po treningowego, czy też stanowić samodzielną przekąskę.\nTo chyba coś dla mnie, wypróbuję.\nJa zamowilem, zobaczymy co to za cuda, glownie przez brak cukru,\nbo teraz wszedzie go wciskaja\nJa już jadłem, ale polecam zalać je mlekiem z wcześniej rozrobionym białkiem. Mega posiłek.\nTak Bull. Mega posilek po którym za 10min znowu jesteś głodny %]\nTo deserek lub alternatywa, a nie podstawa codziennego menu. Acz bardziej mnie syci 100 g tych płatków z mlekiem białkiem niż 100 g ryżu z tymi samymi dodatkami. Spróbuj.\nCzekam na swoje wczorajsze zamówienie. Zaraz jak dojdą to opiszę swoje pierwsze wrażenia.\nCena produktu też powala... prawie 13 zł za 300g... to pozostaje jednak przy płatkach górskich 2zł za 500g\nNikt Ci nie broni. Jednak średnio trafne porównanie, płatki NUTLOVE to zamiennik słodkich płatków zawierających cukier.\nTo trochę tak jakby w serwisie dla cukierników ktoś napisał, ze lepszym wyborem będzie chleb niż torty weselne.\nEj, no proszę Państwa, jest to śniadanko premium. Chrupiące, przepyszne, deserowe i to wszytko bez cukru. Polecam szukającym czegoś więcej na początek szarego dnia.\nMam i ja! Dziś tylko kilka sztuk, gdyż to ma być dodatek mały do śniadania, ale zapowiadają się pysznie.


Góralczyk Marta - Pozycja 30727 - Numer 112/2019 (5751) z 11 czerwca 2019 r. - Internetowy Monitor Sądowy i Gospodarczy\nIndeks numerów → Rocznik 2019 → Numer 112/2019 (5751) z 11 czerwca 2019 r. → Pozycja 30727\nSĄD REJONOWY DLA M.ST. WARSZAWY W WARSZAWIE, X WYDZIAŁ GOSPODARCZY DLA SPRAW UPADŁOŚCIOWYCH I RESTRUKTURYZACYJNYCH, sygnatura akt: X GUp 950/18, XIX GUp 684/19\nObwieszcza się, że w dniu 7 maja 2019 roku syndyk złożył sędziemu komisarzowi listę wierzytelności w postępowaniu upadłościowym Marty Góralczyk, zamieszkałej: Konstancin-Jeziorna 05-510, (informacja ukryta) m. 4, PESEL (informacja ukryta) , jako osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej. Każdy zainteresowany...


TISANE Balsam do ust, pomadka - 4,3 g. Balsam do ust wymagających intensywnej pielęgnacji.\nTISANE Balsam do ust...\nKod EAN: 5904386000690\nNawilżająco - ochronny balsam do ust. Aby przeczytać pełny opis, kliknij tutaj!\nLIPSKIN Maść na zajady, 5g\nCimmerin Plus żel, 5g\nLAVERA Krem pielęgnujący kontur ust i oczu dla cery dojrzałej, 15ml\nBalsam Tisane jest zalecany do codziennej pielęgnacji ust. Szczególnie wskazany do stosowania jako ochrona ust skłonnych do wysuszania, pierzchnięcia, pękania i uszkodzeń. Bardzo przydatny podczas przeziębień lub opryszczki jako środek regenerujący, odżywiający i nawilżający delikatny naskórek ust.\nBalsam Tisane wygładza, nawilża i odżywia szorstkie, spierzchnięte usta. Regeneruje naskórek uszkodzony wskutek działania czynników atmosferycznych, otarć oraz opryszczki. Chroni usta przed wysuszeniem oraz niekorzystnym wpływem mrozu, wiatru, deszczu i słońca.\nDrogeria internetowa Olmed udostępnia za zgodą klientów opinie o produkcie TISANE Balsam do ust, pomadka. Sprawdź opinie klikając w zakładkę "Opinie".


KURIER – Mikronacyjny Serwis Prasowy » Marazm i orgazm, czyli społeczeństwo kryzysu\nJesteś tutaj: Home // Zachód // Marazm i orgazm, czyli społeczeństwo kryzysu\nAutor: Henryk K. Leszczyński | 11.07.2013 | 2 komentarze\n„Kiedyś Księstwo było krajem o aktywności tak wielkiej, że żaden kraj dzisiejszego mikroświata nie może się temu poziomowi równać. Dzisiaj teoretycznie wciąż jesteśmy w czołówce, ale po drodze zaginął pewien element. (…) W ciągu paru lat istnienia Księstwa razem z rozwojem internetu, przeszliśmy ze społeczeństwa, które wiele dawało, zasypywało inicjatywami czy zachwycało kreatywnością do społeczeństwa, w którym dysponujemy nowszymi technologiami (…), ale nie przekłada się to na aktywność. A raczej wręcz przeciwnie”.\nDiuczessa von Lichtenstein, autorka przytoczonych słów, przekonuje jednak, że kryzysu nie ma, aktywność powoli dźwiga się z kolan, a mówienie o marazmie jest przesadzone. Faktycznie, do marazmu nam daleko. Przez lata jednak wytworzyliśmy pewną kryzysową narrację, w której czujemy się niemal jak ryba w wodzie.\nMogę zaryzykować twierdzenie, że z prawdziwymi kryzysami aktywności mieliśmy do czynienia kilka, może kilkanaście razy. Jedne z największych to tygodnie poprzedzające przepad w 2009 roku, kiedy przez kilka dni na liście dyskusyjnej nie pojawił się żaden post. Zgodnie przyznaje się, że z kryzysem mieliśmy do czynienia tuż przed abdykacją JKM Michała Feliksa, który długimi nieobecnościami potęgował zniechęcenie społeczeństwa. Wiele innych okresów mniejszej aktywności nie zbliżyło się choćby skalą do wyżej wymienionych. A i tak zewsząd dochodziły narzekania na kryzys. Tłum ludzi wychodził na pusty plac, rozpaczając, „kryzys!”, „kryzys!”, zamiast samemu coś zrobić i ten kryzys zakończyć. Schizofreniczne.\nW sytuacji, gdy za sferę informatyczną i gospodarczą w dużej mierze odpowiada technokratyczna agencja, głównym zadaniem rządu, ale i dworu książęcego, powinna być polityka aktywności. Administracja powinna monitorować aktywności, by dostrzec moment jej spadku. Już wówczas powinna mieć gotowe rozwiązania, które odwrócą negatywny trend i nie dopuszczą do powstania spirali marazmu, w której kolejni obywatele zaczynają mówić o kryzysie i pogrążają się w bierności.\nPierwodruk: „Goniec Czarnoleski”, 7 lipca 2013 r. (link)\nHenryk K. Leszczyński – sarmacki korespondent Kuriera; publicysta, działacz społeczny i sportowy. Redaktor Tygodnika Wszetecznego i reaktywowanego właśnie Gońca Czarnoleskiego.\n2 komentarze do " Marazm i orgazm, czyli społeczeństwo kryzysu "\n11.07.2013 o 11:30\nNie pozostaje mi nic innego jak złożyć ręce do braw za ten artykuł. Absolutnie w całości się z nim zgadzam.\n12.07.2013 o 14:57\nNo cóż mogę powiedzieć. Zgadzam sie z autorem owego artykułu. Tak niektórym po prostu nie chce się działać aktywnie gdyż nie mają dla kogo albo znaczenie wykraczają poza ramy danego Państwa. Są ludzie kórzy by mogli coś zrobić, ale się boją. Boją się, że zostaną zlinczowani za to co robią. Są po prostu niezauważalni dla innych.


Szkoła letnia Nieborów\nIII Szkoła Letnia AgEngPol - Nieborów\nIII Szkoła Letnia AgEngPol\nRola precyzyjnej i bezpiecznej techniki ochrony roślin w podnoszeniu innowacyjności polskiego rolnictwa\nNieborów 1÷5 czerwca 2009\nW dniach 1-5 czerwca 2009 odbyła się w Nieborowie trzecia Szkoła Letnia organizowana przez Instytut Sadownictwa i Kwiaciarstwa w Skierniewicach w ramach projektu PO KL „Rozwój potencjału innowacyjnego członków Sieci Naukowej AgEngPol”. W Szkole, będącej rodzajem forum dyskusyjnego ukierunkowanego na technikę ochrony roślin realizowaną według zasad Rolnictwa Precyzyjnego, uczestniczyli niemal wszyscy specjaliści zajmujący się tą problematyką w Polsce. Wśród 20 uczestników byli reprezentanci 12 ośrodków naukowych.\nUczestnicy Szkoły zapoznali się z najbardziej aktualnymi problemami przyjaznej dla środowiska techniki opryskiwania, zarówno w tradycyjnej jak i ekologicznej produkcji roślinnej. Do najważniejszych zagadnień zaliczono:\naktualne kierunki w ochronie roślin,\ntrendy w rozwoju techniki ochrony wg zasad Rolnictwa Precyzyjnego,\nzastosowanie układów GPS i LPS w pozycjonowaniu agregatów rolniczych i map GIS w Rolnictwie Precyzyjnym,\nniechemiczne metody zwalczania i ograniczania presji chwastów,\nzastosowanie robotów autonomicznych w zwalczaniu chwastów,\ntechnika ochrony przy użyciu żywych organizmów,\nwybrane doniesienia z konferencji zagranicznych,\nprace badawcze prowadzone w krajowych ośrodkach naukowych zajmujących się techniką ochrony roślin,\nprojekty realizowane w ISK – opryskiwacz EDAS (VI Program Ramowy UE), opryskiwacz dwuwentylatorowy (projekt celowy)\nmetody pomiarowe w technice opryskiwania roślin,\nochrona własności przemysłowej w procesie wdrażania nowych rozwiązań technicznych.\nWykładowcami i uczestnikami dyskusji byli dr Hans-Werner Griepentrog (University of Copenhagen) i prof. Emilio Gil z Politechniki w Barcelonie oraz prof. A. Lipiński (UWM Olsztyn), dr J. Chojnacki (Politechnika Koszalińska), dr A. Szewczyk (UP Wrocław); dr H. Ratajkiewicz (UP Poznań), J. Koronczok (AGROCOM Polska), a także: prof. R. Hołownicki, prof. R. Olszak, dr G. Doruchowski, dr A. Godyń, mgr J. Danelski (ISK). W Szkole Letniej, uczestniczyli pracownicy naukowi z 12 jednostek będących członkami sieci AgEngPol (szczegółowy program: www.AgEngPol.pl).\nPonadto odbył się pokaz układów GPS do pozycjonowania agregatów rolniczych przeprowadzony przez firmę „AGROCOM Polska” oraz zwiedzanie wybranych laboratoriów ISK. W Zakładzie Agroinżynierii zademonstrowano wybrane metody pomiarowe stosowane w badaniach z zakresu techniki ochrony roślin i zaprezentowano opracowane maszyny będące efektem współpracy z przemysłem.\nPodczas licznych dyskusji wytyczono główne kierunki badań naukowych w technice ochrony roślin. Zgłoszono propozycje tematów projektów (patrz: „Księga Pomysłów”) i zarysowano składy osobowe trzech konsorcjów zainteresowanych wspólnym przygotowaniem wniosków na projekty rozwojowe w ramach PO IG.\nZobacz fotoreportaż ze Szkoły.


Niedziela Palmowa, czyli Męki Pańskiej - Rok B 25 marca 2018 r.\nLiturgia Niedzieli Palmowej jest rozpięta między dwoma momentami: radosną procesją z palmami oraz czytaniem - jako Ewangelii - Męki Pańskiej według jednego z 3 Ewangelistów: Mateusza, Marka lub Łukasza (Mękę Pańską wg św. Jana czyta się podczas liturgii Wielkiego Piątku).\nW ten sposób Kościół podkreśla, że triumf Chrystusa i Jego Ofiara są ze sobą nierozerwalnie związane. Bardziej uroczyste niż zwykle rozpoczęcie Eucharystii ma swoją wielowiekową historię. W Jerozolimie już w IV w. patriarcha dosiadał oślicy i otoczony radującymi się tłumami wjeżdżał na niej z Góry Oliwnej do miasta. Zwyczaj ten wszedł w powszechną praktykę na Zachodzie w wieku V i VI. Aż do reformy z 1955 r. istniał zwyczaj, że celebrans wychodził w Niedzielę Palmową przed kościół, a bramę świątyni zamykano. Kapłan uderzał w nią krzyżem trzykrotnie, wtedy dopiero brama otwierała się i kapłan z uczestnikami procesji wstępował do wnętrza kościoła, aby odprawić Mszę świętą. Symbol ten miał wiernym przypominać, że zamknięte niebo zostało nam otworzone dzięki zasłudze krzyżowej śmierci Chrystusa. Obecnie kapłan w Niedzielę Palmową nie przywdziewa szat pokutnych, fioletowych, jak to było w zwyczaju dotąd, ale czerwone. Procesja zaś ma charakter triumfalny. Chrystus wkracza do świętego miasta jako jego Król i Pan. Przez to Kościół chce podkreślić, że kiedy Chrystus Pan za kilka dni podejmie się tak okrutnej śmierci, to jednak nigdy nie pozbawi się swojego majestatu królewskiego i prawa do panowania.\nW XI w. pojawił się zwyczaj święcenia palm. Palmy w Polsce zastępują często gałązki wierzbowe z baziami. Po ich poświęceniu zatyka się je za krzyże i obrazy, by strzegły domu od nieszczęść i zapewniały błogosławieństwo Boże. Wtykano także palmy na pola, aby Pan Bóg strzegł zasiewów i plonów przed gradem, suszą i nadmiernym deszczem. Palmy poświęcone w Niedzielę Palmową zostają przechowane przez cały rok, aby w następnym roku mogły zostać spalone na popiół, którym są posypywane nasze głowy w Środę Popielcową.\nWysokość Krzyża jest miarą Bożej miłości, miarą wyrzeczenia się siebie i oddania się innym (Benedykt XVI).\nMaszynista widzi trzech ryzykantów stojących na torach.\nŚwięte Triduum Paschalne Męki Śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa - 29 marca-1 kwietnia\nWieczorną Mszą w Wielki Czwartek (Msza Wieczerzy Pańskiej) rozpoczyna się najważniejsze wydarzenie w roku liturgicznym, w którym celebrujemy misterium paschalne: mękę, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa.\nWielkanoc wiąże się z żydowską Paschą, która jest wspomnieniem wyjścia narodu izraelskiego z niewoli w Egipcie. Wyjście z Egiptu poprzedziło rytualne spożycie baranka paschalnego. Chrystus, kiedy spożywał ostatnią wieczerzę paschalną, wypełnił symbole starotestamentowe i był Barankiem Paschalnym, który dopełnił zbawczej ofiary.\nOprócz Mszy Wieczerzy Pańskiej na Triduum składają się także piątkowa Liturgia Męki Pańskiej (jedyny dzień w roku, w którym Kościół nie sprawuje Eucharystii), oraz Liturgia Wigilii Paschalnej w nocy z soboty na niedzielę, której przedłużeniem bywa poranna procesja rezurekcyjna (o ile nie było jej w nocy). Triduum kończą II nieszpory Niedzieli Wielkanocnej.\n"Kiedy Chrystus w przeddzień Paschy mówi o Duchu Świętym jako Tym, który "przekona świat o grzechu", wypowiedź ta zdaje się mieć z jednej strony możliwie najszerszy zasięg, wskazując na ogół grzechów w dziejach ludzkości. Z drugiej strony jednakże, kiedy Jezus wyjaśnia, że grzech ów polega na tym, iż "nie uwierzyli w Niego", zasięg ów wydaje się zawężać do tych, którzy odrzucili mesjańskie posłannictwo Syna Człowieczego, skazując go na śmierć krzyżową" (św. Jan Paweł II).


Nagranie wyciekło do internetu. Dzięki temu rodzice oraz dyrekcja szpitala dowiedziała się, jaka rozrywką zafundowały sobie pielęgniarki z oddziału dla noworodków. Zszokowani rodzice natychmiast złożył wniosek do dyrekcji placówki o ukaranie kobiet. Saudyjski minister zdrowia wydał polecenie zawieszenia wszystkich biorących udział w zdarzeniu. Ostatecznie pielęgniarki zostały wyrzucone z pracy.


Czy miasto odda po raz drugi dotację na geotermę? - Kolski Portal Internetowy e-kolo.pl\n12-10-2017 08:55 | Źródło: Redakcja e-kolo.pl | Wyświetleń artykułu: 14,025 | Komentarzy: 19\nHistoria odwiertu geotermalnego w mieście Kole sięga już wielu lat wstecz. W 2002 roku miasto Koło otrzymało dotację z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Warszawie na wykonanie pierwszego odwiertu geotermalnego. Jednak rok 2002 to również wybory samorządowe, które spowodowały zmiany na stanowisku burmistrza miasta Koła oraz zmianę składu Rady Miejskiej. Nowe władze po dość krótkim namyśle zrezygnowały z przyznanej już dotacji na odwiert geotermalny w Kole.\nW dniu wczorajszym na nadzwyczajnej sesji Rady Miejskiej w Kole mogliśmy wywnioskować, że historia najprawdopodobniej znów się powtórzy i miasto Koło nie weźmie drugiej już dotacji na realizację odwiertu geotermalnego w mieście. Nie ma co do tego wątpliwości, że jest to smutny obraz miasta, w którym najlepiej wychodzi dyskusja i wzajemne oskarżanie się.\nNa wczorajszej sesji sami radni podkreślili, że 11 października powinien być dniem, który zapisze się z dumą i radością na kartach lokalnej historii. Niestety tak się nie stało, dlaczego? Radni przełożyli głosowanie nad zabezpieczeniem środków w Wieloletniej Prognozie Finansowej, które wymagane sią do podpisania umowy o dotację w wysokości 22 150 000 zł na odwiert badawczy w mieście Kole. To, że trzeba wykorzystać te środki - radni nie mieli wątpliwości, lecz wskazali kierunki, które trzeba pilnie naprawić, aby ich dłoń za zmianami w WPF była w górze. Głównym problemem była kwestia zaciągnięcia kredytu w wysokości 2 768 000 zł na pokrycie wkładu własnego przy pierwszym z odwiertów na działce w miejscowości Chojny oraz kwoty ok. 5 000 000 złotych na poczet podatku VAT przy przekazaniu odwiertu spółce. Drugim są personalia fachowców, a tak naprawdę, jak twierdzą radni - ich brak.\nKolscy radni obawiają się, że przy obecnej kadrze, która według nich nie posiada doświadczenia i wiedzy z zakresu odwiertów geotermalnych oraz eksploatacji złóż w wymiarze ciepłownictwa - cała historia z geotermią może się nie udać. Na wczorajszej sesji nie było kluczowych osób, które odpowiedzialne są za ten temat: Naczelnika Roberta Siwińskiego oraz Prezesa Miejskiego Zakładu Energetyki Cieplnej Sp. z o.o. w Kole. Nieobecność ich była podyktowana zwolnieniem chorobowym.\nW najbliższym czasie ma zostać zwołane kolejne spotkanie, na którym radni oczekują: przedstawienia całości dokumentacji oraz koncepcji, informacji finansowej oraz czy uda się wygospodarować z budżetu miasta Koła na 2018 rok kwotę na wkład własny bez konieczności zaciągania kredytu. Obecna na sesji Wiceburmistrz Elżbieta Modrzejewska przekonywała, że wniosek skoro otrzymał wielomilionowe wsparcie finansowe, to oznacza, że został przygotowany starannie oraz profesjonalnie a wizja wykorzystania odwiertu przekonała fachowców.\nPo ponad godzinnej dyskusji o tym, czy warto czy nie przyjąć dotację 22 150 000 złotych na pierwszy odwiert - wniesiono wniosek o przełożenie głosowania na inny termin. Radni wskazali, że przy Urzędzie Miejskim w Kole powinien powstać oddzielny wydział, w którym zatrudnieni byliby fachowcy, których jak twierdzą w mieście nie brakuje - i to oni powinni od początku prowadzić projekt geotermalny wraz z wizją rozwoju.\nZ pewnością, to że udało się pozyskać tak dużą kwotę jest sukcesem, którego nie udało się osiągnąć wielu innym miastom i bez wątpienia jeżeli Koło odrzuci te pieniądze - inne miasta z radością będą o nie "walczyć".\nPoniżej prezentujemy pełne nagranie z wczorajszej, nadzwyczajnej sesji.\n#geotermia w kole (8)\n#głosowanie w sprawie odwiertu geotermalnego w kole (1)


Uchodźczy 2016 rok – Blog Roberta Grünholz\n30 lipca 2016 26 listopada 2016 robertgrunholz Polityka\n(Cytaty za onet.pl – linki na dole)\nLudzie rozmaitych kultur i religii potrafią żyć obok siebie (pomijając pewne niereformowalne wyjątki), dopóki tylko ktoś spoza kraju nie przyjeżdża z pieniędzmi i nie zaczyna wmawiać określonym grupom (dla swoich własnych celów), że są one dyskryminowane.\nTe konflikty nie powstają także dopóki, dopóty wrogie kraje nie wykorzystują mniejszości etnicznych i religijnych, by doprowadzać do sztucznych konfliktów, jak to miało miejsce w Jugosławii, Indiach czy Indonezji.\nW związku z tym najrozsądniej jest, gdy wszyscy żyją w swoich własnych krajach, a ja powątpiewam w to, by jakiekolwiek tego typu konflikty powstawały same z siebie, bez żadnej inspiracji z zewnątrz. Tak jak i bez tej inspiracji nie doprowadzono nigdy do żadnej rewolucji.\nWspółczuję nieco Włochom, którzy wielokrotnie okazywali więcej rozsądku niż cała Europa razem wzięta. Mogli jednak nie brać udziału w rozbiciu Libii przez NATO… a konsekwencje i tak poniosą wszyscy.\nZałożę się, że Putin pęka ze śmiechu każdego dnia, gdy podaje się mu te gazety do porannej kawy.\nNatomiast przyjmowanie KAŻDEGO uciekiniera przez Rzeczpospolitą wiązało się z wieloma późniejszymi problemami np. z kolaboracją przyjętych przez nas niewdzięczników, z naszymi najokrutniejszymi zaborcami. Nieciekawie jest rozdawać komuś ziemie, herby i przywileje, by potem zostać przez te osoby sprzedanym wrogom.\nSkoro Turcja (jako kraj członkowski NATO) od samego początku konfliktu morduje Kurdów wspieranych i uzbrajanych jednocześnie przez innych członków Sojuszu, skoro Turcja zbroi rozmaite grupy terrorystyczne, które dołączają potem do struktur Państwa Islamskiego, tedy też dziwię się legalnemu prezydentowi Syrii, że ma w ogóle ochotę na jakiekolwiek negocjacje z bandziorami, mafiozami i hipokrytami.\nOtagowane Adam Bodnar, Afganistan, Baszar Al-Asad, Dania, Episkopat, Francja, handel organami, imigranci, Irak, ISIL, ISIS, Kosowo, kościół katolicki, Libia, NATO, Niemcy, Norwegia, Pakistan, papież Franciszek, Państwo Islamskie, PiS, Polska, Rzecznik Praw Obywatelskich, Soros, Syria, Szwecja, Turcja, uchodźcy, Wielka Brytania\n7 myśli na temat “Uchodźczy 2016 rok”\nJak mozna by tak glupim, by prowadzic z kimś wojnę, a jednoczesnie sprowadzac jego kuzynów do siebie? Dlaczego biały czlowiek nie ma szans przejsc przez żadną granicę bez papierow, a te watahy toleruje sie bez zmruzenia oka?\n30 lipca 2016 o 17:10\nKiedyś też myślałem, że to głupota. Nikt jednak nie jest AŻ tak głupi, by zdestabilizować pół świata, zbombardować setkę krajów, pozbawić ludzi dachów nad głową i dziwić się wielce, że szukają teraz miejsca do życia. Tym bardziej, że to miejsce jest dla nich bardzo wygodne.\nTo planowe działanie quasi-elit wyjątkowo zalazło ludziom za skórę. Jak chyba jeszcze nic do tej pory.\nCo do tego, że multi kulti to tylko jeden z objawów zabijającej Europę Zachodnią politycznej poprawności, 100% racji.\nCo do pobudek zrobienia idiotycznych rewolucji, poprzez usunięcie dyktatorów trzymających tę dzicz za pyski, to samo. Bo stara zasada „cui bono” mówi mi, że bandyta wysadzający się w powietrze wraz z tłumem przypadkowych ofiar w Paryżu czy w Brukseli, siłą rzeczy jest w stanie nie zrobić tego samego w Tel Avivie czy Jerozolimie. tego.\nNie wiem jak polscy biskupi, ale wzyscy moi katoliccy przyjaciele przeklinają brewerie tego masona w białej sutannie. Natomiast nie bardzo rozumiem, co miałeś na myśli pisząc o żalu z powodu poparcia udzielonego PiS. Jak dobrze wiesz, nie jestem wyznawcą pobożnego socjalizmu. Ale pomijając krótki epizod Jana Olszewskiego, jest to najbardziej propolski rząd od jesieni 1989. Nie jmożna go porównać do szlachetnedo trunku, lecz do taniego wina bułgarskiego. Ale jakie miałeś alternatywy? Płyn do chłodnic PO, denaturat zielonych złodziei i owadobój banksterów debila z kupioną na bazarze maturą. Ja zaryzykowałem poparcie konkretnego posła z pospolitego ruszenia Kukiza i nie mam powodu do plucia w lustro podczas golenia.\nA frazesów i pieprzenia w eurobambus eurokomunałów nie mam PiSowi za złe. Rozliczę ich przede wszystkim z ilości przyjętych „nachodźców”.\nNa mail odpowiem jutro, czyli dzisiaj w niedzielę.\n31 lipca 2016 o 11:04\nPisząc o żalu z powodu poparcia udzielanego PiSowi miałem na myśli tylko tyle, że Episkopat lubi święty spokój, gdy może wypełniać w ciszy swoje obowiązki i nikt się o nic go nie czepia, ani nie porusza drażliwych tematów, w związku z czym z pewnością irytuje go obecny obstrzał z obu pozycji.\nZ jednej strony jest PiS, a z drugiej papież Franciszek i prawie cały Watykan, których opinie w kwestii uchodźców są bardzo rozbieżne i co zmusza Episkopat do lawirowania między oboma stanowiskami.\nTrzeba więc udobruchać papieża mówiąc o tym, ile Kościół robi dla uchodźców i jak bardzo jest na nich otwarty, a z drugiej nie należy się zbytnio narażać władzy i nie można naciskać na nią, by tych uchodźców przyjmowała.\nZakładam więc, że jest to dla wielu naszych hierarchów kłopotliwe, bo w tej chwili narażają się obu stronom i muszą powoli żałować… jednego bądź drugiego.\n31 lipca 2016 o 13:58\nDzięki za wyjaśnienie. Istotnie przez ostatnie kilkanaście lat episkopat najbardziej lubił robić nic i to mu naprawdę dobrze wychodziło. Ale mam nadzieję, że biskupi nie zatracili do reszty instynktu samozachowawczego i nie przesadzą z tym UDAWANIEM, że franiowe idiotyzmy traktują poważnie. Bo gdyby na serio i intensywnie zaczęli agitować za przyjmowaniem tej dziczy, zrobiliby to, co przez ostatnie ćwierć wieku nie udało się „Fakom i szitom” i innemu ateotalibańskiemu pomiotowi. Co najmniej kilka milionów polskich wiernych opuściłoby KRK. Bo po raz pierwszy od ponad tysiąca lat stałby się on instytucją antynarodową.\nPingback: Uchodźczy 2016 rok « Dziennik gajowego Maruchy\nPingback: Uchodźczy 2016 rok – example877254


Przemianowany Smart - motogazeta mojeauto.pl\nmojeauto.pl > motogazeta > Aktualności > Przemianowany Smart\n2006-09-07 źródło: Auto Express mojeauto.pl\nWiadomo już oficjalne, że legendarna, brytyjska marka AC zamierza ponownie uderzyć w rynek motoryzacyjny. Zajmie się ona produkcją samochodów sportowych, stworzonych przez firmę o nazwie Project Kimber.\nTa wiadomość oznacza koniec spekulacji na temat rzeczywistej tożsamości tajemniczego, dwuosobowego samochodu sportowego, który produkowany będzie w fabryce umiejscowionej w Walii. Potwierdzono również informacje, że lekki samochód zaprojektowany zostanie przez jednego z największych brytyjskich ekspertów przemysłu motoryzacyjnego. Gordon Murray, urodzony w RPA projektant odpowiedzialny był już za produkcję samochodu dla McLarena.\nGrupa Project Kimber odsłoniła wprawdzie tożsamość ludzi stojących za projektem, jednakże dokładniejsze dane techniczne samochodu pozostają nadal w ścisłej tajemnicy. Jak dotąd wiadomo tylko tyle, że będzie on dostępny w dwóch wersjach nadwoziowych: roadster oraz coupe. Zostanie on zbudowany na płycie podłogowej, napędzanego na tylną oś, Smarta Roadster, którego produkcja zakończyła się w zeszłym roku. Nowy model otrzyma nową jednostkę silnikową oraz skrzynię biegów. Nad odświeżonym wyglądem samochodu pracować będzie Keith Heflet, który pomagał przy projektowaniu studium koncepcyjnego dla Jaguara.\nProdukcja samochodu rozpocznie się najprawdopodobniej już w 2007 roku i osiągnie poziom ośmiu tysięcy egzemplarzy każdego roku. Ceny wprawdzie nie zostały jeszcze opublikowane, lecz spodziewać się można, że w przeliczeniu osiągną poziom 70 tysięcy złotych. Użycie marki AC do produkcji nowego auta nie wpłynie na produkcję sportowego AC MkV, który obecnie składany jest w małych ilościach na Malcie.\nSmart Roadster - reinkarnacja? (2006-02-21)\nSmart Forfour na boczny tor (2006-03-27)\nTematy w artykule: Smart roadstery Project Kimble


Od pracownika do prezesa - HRtrendy.pl - Rynek szkoleń - HRtrendy.pl\nPortal HR > Rynek szkoleń > Od pracownika do prezesa\nJeżeli za swój słaby punkt uważamy nieznajomość języka obcego – nie warto czekać. Lepiej wykazać inicjatywę i zapisać się na kurs językowy – potencjalny pracodawca na pewno doceni ambicje takiego pracownika.\nWarto na bieżąco śledzić ogłoszenia o pracy zamieszczane na przeznaczonych do tego serwisach internetowych i w gazetach. Jeżeli interesująca jest dla nas praca w konkretnej firmie, to pierwszym krokiem może być odwiedzenie jej strony internetowej i poszukanie informacji o potrzebnych pracownikach. Można także zadzwonić lub osobiście udać się do firmy z pytaniem o możliwość zatrudnienia. I przede wszystkim – PRÓBOWAĆ.\nOdpowiednio przygotowane CV gwarantuje, że spełniając kryteria firmy zostaniemy zaproszeni na rozmowę kwalifikacyjną. – Trzeba pamiętać, żeby umieszczać w nim jedynie prawdziwe informacje. Kłamstwa na temat doświadczenia zawodowego czy hobby szybko wyjdą na jaw. Rekrutujący może mieć taką samą pasję jak ta, którą potencjalny pracownik umieścił w CV i zapytać o szczegóły, na które ten nie będzie znał odpowiedzi. Wtedy szanse na zatrudnienie topnieją niczym kostka lodu w upalny dzień – tłumaczy Włodzimierz Rosiński z serwisu edukacyjnego DlaKariery.pl.\nIII Międzynarodowy Konwent HR – Global HR Perspective\nOd lutego Dale Carnegie Training szkoli także w Polsce\nBezpłatne konferencje HR dla branży – Konferencje Regionalne!\nraport praca Prawo pracy Rekrutacja employer branding benefity pracownicze wydarzenia hr kariera zarobki zatrudnienie bezrobocie pracownik motywacja szkolenia wynagrodzenia\nKlient firmy szkoleniowej\nW ostatnich wpisach informowałam o tym, kto nas kształci po...


Posegregujmy blogosferę!: 132. Nowe posty #44\nMój prywatny blog by Sekretna\nTo zadziwiające, jak nasze samopoczucie może zależeć od bliskich nam osób.\n-Eva, nie powinniśmy...to...-urwał, jakby nie wiedząc, co powiedzieć. Nie, Eva. Nie zarumienisz się właśnie teraz. Pomyślałam.\n-Po prostu mnie nie zostawiaj. Nigdy mnie nie zostawiaj...- Pocałowałam go mocniej. Usłyszałam czyjeś kroki na korytarzu. Cholera, tak szybko? Cam odsunął się ode mnie, z przepraszającym uśmieszkiem, po czym podniósł się i podał mi rękę, a ja zrobiłam to samo.\n-Przepraszam piękna.- powiedział cicho, i ucałował mnie w czoło.- wrócę po Ciebie, obiecuję.-Szepnął, wręczając mi coś do ręki.\nTajemnica przyciąga tajemnice by Cyzia\n"Weszłam do jednej z nowo otwartych kawiarni i zamówiłam kawę. Nie musiałam długo czekać. Już po kilku minutach jedna z kelnerek przyniosła mi pełną filiżankę. Dziewczyna przyjrzała się mi, nie poznawałam jej, choć pamiętałam kilka twarzy z dzieciństwa. Spodziewałam się, że usiądzie przy moim stoliku i rozpocznie rozmowę, w mieście, gdzie znajduje się mój college to byłoby zupełnie normalne, ale tutaj widocznie nie.\nZaczerpnęłam łyka ciepłego napoju i wyjęłam paczkę papierosów. Tak, zdecydowanie za dużo palę.\n-Tu nie można palić. – Usłyszałam za sobą głos, z pewnością należący do mężczyzny. – Nie wiedziała pani?\n- Nie zauważyłam nigdzie tabliczki z zakazem – powiedziałam, odgarniając pukle rudych włosów z czoła.\n- Myślałem, że jest to oczywiste. – Spojrzał na mnie z ciekawością, po czym odszedł na zaplecze. "\nNieodkryte sekrety by Viki\nNie wiem kiedy przysnęłam. Obudziłam się o dwudziestej trzeciej trzynaście. Było mi strasznie gorąco. Czułam się niespokojnie, jakbym czegoś się obawiała, ale czego? Wstałam i otworzyłam okno. Przeszedł mnie dreszcz, kiedy zimne powietrze dostało się do pokoju. Usiadłam na parapecie i wpatrywałam się w las. Po kilku chwilach przyleciał jakiś dziwny ptak. Nigdy takiego nie widziałam. Był duży, o ciemnej barwie. Długie szpony i zaokrąglony dziób wyglądały strasznie. Oczy miał puste, białe, tak, zupełnie białe. Myślałam, że majaczę, ale ptaszysko mnie zaatakowało. Zaczęło mnie dziobać po rękach i głowie. Na szczęście nie zrobiło mi krzywdy. Chwyciłam lampkę nocną i uderzyłam nią z całej siły.\nRozdział 2: A to dopiero początek...\n– Hmmm... Jak pewnie wiesz jesteś wyjątkowym dzieckiem.- zaczęła powoli blondynka. – Jesteś wyjątkowa, bo jesteś czarownicą.- dokończyła, a dziecko parsknęło śmiechem. – To nie żart panno Morgan. Jestem jedną z nauczycielek w szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie. Gabrielle Delacour. - przedstawiła się.\nCzyżby była z Francji ?- pomyślała Emilie.\n– Czy to jest jakiś żart?- zapytała.\n– Czy wyglądam jakbym żartowała ?- zapytała surowo nauczycielka. – Proszę przeczytać list.-poprosiła podając dziewczynie kopertę. Ona jednym szybkim ruchem ją rozerwałam i trzęsącymi się z podekscytowania rękami rozwinęłam jedną z kart.\nHogwart, Szkoła Magii i Czarodziejstwa.\nDyrektor: Minerwa McGonnagall.\nSzanowna Panno Morgan, mamy przyjemność poinformowania Pani, że została Panna przyjęta do Szkoły Magii i Czarodziejstwa Hogwart. Dołączamy listę niezbędnych książek i wyposażenia. Rok szkolny rozpoczyna się 1 września. Oczekujemy pani sowy nie później niż 31 lipca.\nFilius Flitwick, zastępca dyrektora.\nPatrzyła z niedowierzaniem na kartkę zapisaną zielonymi, pochyłymi literkami.\n-Nie mam nawet sekundy - odparłam oschle kontynuując układanie produktów na taśmie.\n-A kiedy znajdziesz czas - zapytał już lekko zirytowany.\n-Jeżeli tylko coś wymyślę miej pewność, że cię o tym poinformuję - oznajmiłam sarkastycznie i przewróciłam oczami. Z ciekawości spojrzałam na jego twarz, dokładniej w oczy. Niebieskie tęczówki świeciły dziś jakoś słabiej, a teraz dodatkowo ciskały piorunami. Wiedziałam jednak, że gdybym zajrzała głębiej w jego oczach zobaczyłabym troskę, poczucie winy i smutek. To pewnie z powodu tego ostatniego niebieski nie miał dziś takiego blasku jaki zazwyczaj.\n-Nie zrobisz tego - powiedział równie sarkastycznie jak ja przed chwilą.\nautor: Anonimowy godzina: 21:57


Dlaczego cyna jest tak potrzebna? - chuck.com.pl\nDlaczego cyna jest tak potrzebna?\nCyna jest pierwiastkiem występującym na całym świecie i pozyskiwanym z minerałów, w jakich się pojawia. Jej cechy sprawiają, że znajduje ona liczne zastosowania w codziennym użyciu i przemyśle. Dlatego też jest bardzo pożądanym materiałem – a przez to obecna także w znacznym stopniu, poprzez skupy cyny, na rynku surowców wtórnych, co zmniejsza koszty jej uzyskiwania.\nJak pozyskuje się cynę?\nCynę otrzymuję się przede wszystkim z dwóch, najpowszechniej występujących, minerałów – tlenku cyny (tak zwanego kasyterytu, zawierającego 78% pierwiastka) i siarczku (tak zwanego stanninu, zawierającego blisko 28%). W przyrodzie występują również inne minerały cynonośne, a ich otrzymywanie zależy od kraju. Bardzo ważną rolę w pozyskiwaniu pełni także każdy skup cyny. Przyjmowany w nich złom cyny jest potem przekazywany do przetworzenia i pozwala na redukcję kosztów wydobycia.\nJakie cechy stanowią o jej przydatności?\nO popularności cyny zadecydowała przede wszystkim jej dostępność, a co za tym idzie niska cena. Ponadto pierwiastek charakteryzuje się niską temperaturą topnienia i ma wysokie właściwości kowalne – bardzo łatwo rozciąga się i modeluje, przez co jest prosta w obróbce. Cyna nie koroduje, a ponadto można z nią z powodzeniem tworzyć rozmaite stopy, dzięki czemu wzmacnia ich właściwości. To właśnie stopy tego pierwiastka są przede wszystkim wykorzystywane w przemyśle.\nDo czego stosowana jest cyna?\nPoczątkowo, kilkaset lat temu, cyna była powszechnie wykorzystywana przy produkcji naczyń. Z czasem zastąpiły ją inne materiały, jednakże pierwiastek odnalazł zastosowanie w innych gałęziach. Podstawowym zastosowaniem było zabezpieczanie puszek i konserw, w których przechowuje się żywność. Pokrycie cienką warstwą cyny sprawia bowiem, że metal, z jakiego wykonany jest pojemnik, nie koroduje. Stop cyny z ołowiem był do 2006 roku stosowany do lutowania, z powodu niskiej temperatury topnienia pierwiastka. Niemniej obecnie obowiązująca dyrektywa unijna, nakazująca wycofywanie produktów zawierających, sprawiła, że obecnie w tym procesie stosuje się stop cyny, srebra, miedzi i bizmutu. Cyna z miedzią tworzy zresztą tak dobrze znany wszystkim brąz i spiż, z jakiego wykonywane są na przykład dzwony, czy antyczne świeczniki.\nIstota rynku wtórnego\nPowszechne zastosowanie sprawia, że złom cyny jest bardzo popularnym i potrzebnym surowcem wtórnym. Pierwiastek można potem ponownie wydobyć z każdego stopu i wykorzystać w przemyśle, więc chętnych na niego nie brakuje. Dlatego gdy produkowana jest cyna skup jest jednym z podstawowych dostarczycieli materiału.\nNa śląsku cyne możesz sprzedać na złomie www.stellmet.pl\nPopularne CV na zamówienie\nNatura kontra wielkie koncerny\nCena za laptopy poleasingowe\nFixly – szybki sposób na...\nGry hazardowe sposobem na świe...


Konsolacje, Stypy, Przyjęcia pożegnalne - Cmentarz Bródnowski\nREZERWACJE: 22 3702581 PON - ND 12.00 - 22:00\nKonsolacje, Stypy, Przyjęcia pożegnalne - Cmentarz Bródnowski\nGdzie zorganizować konsolację w pobliżu Cmentarza Bródnowskiego?\n08 maja Gdzie zorganizować konsolację w pobliżu Cmentarza Bródnowskiego?\nPosted at 14:35h in Bez kategorii\tby\tSmakosz 0 Comments\nKonsolacja, czyli uroczyste pożegnanie zmarłego.\nNie wszyscy wiedzą, że stypa ma wielowiekową tradycję. Uczty na cześć zmarłego były organizowane już w starożytności. Ludy słowiańskie natomiast wierzyły, że w biesiadzie bierze udział także duch nieboszczyka. Takie spotkania wieńczące uroczystość pogrzebową nazywane były konsolacjami. Dziś znacznie częściej mówimy o stypie. W naszym poradniku podpowiadamy, gdzie zorganizować konsolację na warszawskim Bródnie i na co zwrócić uwagę przed podpisaniem umowy.\nDlaczego wciąż organizuje się przyjęcia pożegnalne?\nChoć żyjemy w bardzo nowoczesnym społeczeństwie i coraz chętniej zrywamy z tradycją, to nadal mało komu przyszłoby do głowy zrezygnować ze stypy. Powód jest prosty: przyjęcie pożegnalne to wyraz szacunku dla zmarłego i okazja do tego, by w gronie rodziny wspominać bliską osobę.\nNie zapominajmy, że w pogrzebie często biorą udział osoby z odległych zakątków Polski, a nawet świata. W dobrym tonie jest więc zapewnić im poczęstunek, zwłaszcza że stypy zwykle są organizowane w porze obiadowej.\nTyle jeśli chodzi o profanum. A co z sacrum? Pod tym względem stypa również pełni bardzo ważną rolę. To taki moment, gdy można się uspokoić po traumatycznym przeżyciu. Jest to pierwszy etap godzenia się ze stratą, czas przyjmowania szczerych kondolencji. Przyjęcie pożegnalne niewątpliwie ma duże znaczenie dla pogrążonej w żałobie rodziny.\nStypy na Bródnie: całkiem spory wybór, ale diabeł tkwi w szczegółach\nNa warszawskim Targówku nie brakuje miejsc, w których można zorganizować konsolację. W pobliżu samego Cmentarza Bródnowskiego działa kilka restauracji oferujących stypy. Teoretycznie więc nie powinno być problemu ze znalezieniem odpowiedniego adresu. Praktyka pokazuje jednak, że przed podjęciem ostatecznej decyzji należy bardzo dokładnie zapoznać się z konkretnymi ofertami.\nStypa to uroczystość o wyjątkowym charakterze. Nikomu nie zależy na tym, by musieć się zajmować szczegółami wydarzenia, dlatego z reguły zostawia się to restauracji. Zamawiającemu pozostaje jedynie wybrać pakiet, którego cena zależy od liczby dań i dodatków, a często także od pory organizacji stypy.\nTutaj pojawia się pierwsza kwestia, która powinna zostać dokładnie przeanalizowana. Bardzo atrakcyjna cena pakietu zawsze z czegoś wynika i najczęściej mówimy tutaj o drobiazgach rzutujących na ostateczny efekt. Należy zapytać managera restauracji o:\nIlość mięsa na osobę,\nLiczbę ciast do wyboru,\nRodzaje napojów (kawa i herbata powinny być serwowane bez ograniczeń),\nIlość miejsca, jaka zostanie zagwarantowana uczestnikom jednej stypy.\nTa ostatnia sprawa jest szczególnie ważna. Niektóre restauracje organizujące stypy w pobliżu Cmentarza Bródnowskiego, ale też w innych częściach Warszawy, dosłownie „upychają” gości. Może się więc zdarzyć, że w tym samym czasie w jednym lokalu odbędą się np. trzy stypy, co nie jest ani wygodne, ani w dobrym guście.\nKuchnia Smakosza zaprasza na konsolacje na warszawskim Bródnie\nDoskonale rozumiemy, że przyjęcie pożegnalne wymaga szczególnej oprawy. Dlatego podstawowa zasada, jaka obowiązuje w naszej restauracji, brzmi: jedna sala, jedna konsolacja. Nie chcemy, aby nasi pogrążeni w żałobie goście musieli się czuć skrępowani. Dlatego zapewniamy im maksymalny komfort i atmosferę umożliwiającą godne uczczenie pamięci zmarłego. W dzień konsolacji restaurację możemy otworzyć wcześniej, tak aby dopasować się do Państwa. Podczas trwania konsolacji, mają Państwo do dyspozycji całą restaurację wyłącznie dla siebie.\nKuchnia Smakosza jest doskonałym miejscem do organizacji stypy, szczególnie jeśli pogrzeb odbędzie się na Cmentarzu Bródnowskim. Nasza restauracja jest oddalona od nekropolii o zaledwie kilkaset metrów. To ważne, aby nie męczyć się długą podróżą po tak wyczerpującej emocjonalnie uroczystości.\nDużym atutem naszej restauracji jest fakt, że w tygodniu nie ma tłoku. Stypy zwykle organizuje się w dni powszednie, mogą więc mieć Państwo pewność, że nie zabraknie miejsc parkingowych dla wszystkich uczestników konsolacji.\nZapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą przyjęć pożegnalnych na Bródnie. Jeśli mają Państwo jakiekolwiek pytania lub chcieliby wprowadzić zmiany w dostępnych pakietach, prosimy o kontakt.\nkonsolacje bródno, konsolacje warszawa bródno, przyjęcie pożegnalne, stypy bródno\nKuchnia Smakosza Restauracja Polska Warszawa\n© Kuchnia Smakosza | www.kuchniasmakosza.com.pl


Śmierć w Pieninach. Pod ścianą Sokolicy znaleziono ciało mężczyzny\nfot. Pixabay/ tevenet\nPieniny. Ratownicy Grupy Podhalańskiej GOPR otrzymali zgłoszenie o zdezorientowanym psie na szczycie Sokolicy. W trakcie poszukiwań właściciela odnaleziono ciało młodego mężczyzny.\nPieniny. Około godziny 12:30 ratownicy Grupy Podhalańskiej GOPR otrzymali zgłoszenie od turystów, którzy wyszli na Sokolicę, o zdezorientowanym psie, który zachowywał się tak, jakby szukał właściciela. Ratownicy wyruszyli zbadać sprawę.\nNowe zasady wjazdu do Wielkiej Brytanii. Wraca wymóg testów\nŚmierć turysty w Pieninach\n- Ratownicy Grupy Podhalańskiej GOPR z uwagi na charakter zgłoszenia mogący świadczyć o upadku ze szczytu Sokolicy (747 m n.p.m) brali udział w poszukiwaniach pod jej eksponowanymi południowymi ścianami - relacjonowali ratownicy w rozmowie z portalem podhale24.pl.\nRatownicy zaczęli przeszukiwać najbliższą okolicę. W trakcie działań odnaleźli ciało młodego mężczyzny, który nie przeżył upadku z dużej wysokości.\nRatownicy GOPR wspierani przez ratowników słowackiej Horskiej Sluzby Pieninskeho Narodneho Parku przetransportowali ciało turysty na brzeg Dunajca i dalej rzeką do Szczawnicy.\nWedług relacji ratownika dyżurnego Grupy Podhalańskiej GOPR trwają czynności policji, mające na celu wyjaśnienie przyczyny śmierci turysty.\nRatownicy ostrzegają, że obecnie pogoda w Pieninach nie sprzyja turystom. Chociaż na szlakach nie ma śniegu, to miejscami są one oblodzone i niebezpieczne.\nNie wpuścili Polki do samolotu, straż graniczna była bezwzględna\nZacznie się od jutra. Nowe restrykcje także dla zaszczepionych\nTragiczna wiadomość z południa Polski. Najpierw zobaczyli błąkającego się psa\nźródło: Gazeta Wyborcza, RMF24


Przednia Platforma Tramwaju: Czy wiesz, że...? - najwyżej położona stacja kolejowa w Polsce\nCzy wiesz, że...? - najwyżej położona stacja kolejowa w Polsce\nKomunikacyjnych "naj" można wyliczyć w naszym kraju bardzo wiele. W najbliższym czasie spróbuję przyjrzeć się temu, co najwyżej, najniżej, temu co najmniejsze i największe. Bo najdłuższe i najkrótsze już było (ale i tak nie w każdej kategorii). Dziś pora na najwyżej położoną stację kolejową w granicach naszego kraju.\nSzklarska Poręba Jakuszyce to bezsprzeczny lider tej kategorii. Niewielka stacja, składająca się obecnie z jednego peronu, jest klasyczną mijanką torową. Przystanek ten znajduje się w ciągu linii kolejowej numer 311 z Jeleniej Góry do czeskiego Harrachova i leży na wysokości aż 886 metrów n.p.m.! Lokalizacja ta daje jej absolutne zwycięstwo w tej kategorii.\nStację otwarto, wraz z linią kolejową, w roku 1902. Elektryfikacja linii nastąpiła w roku 1923, a po zakończeniu II wojny światowej i włączeniu regionu do Polski, trakcję zwinięto i wywieziono do stolicy, by uzupełniać nią braki w Warszawskim Węźle Kolejowym. Historycznie linia nosiła nazwy: Karlsthal, Jakobsthal, Jakuszec, a do 2010 roku po prostu Jakuszyce. Po remoncie linii i samego przystanku zmieniono ówczesną nazwę na Szklarska Poręba Jakuszyce.\nmaxcom 2 gru 2014, 19:39:00\nW przysietnicy (na podkarpaciu) jest chyba jedyna stacja kolejowa bez torów, najpierw zrobili stację potem zdecydowali że torów nie będzie:)\nPrzednia Platforma Tramwaju 2 gru 2014, 19:48:00\nDzięki za cynk! To świetny temat, o którym dotąd nie słyszałem :)


ANNA BETLEY ENAMEL ART - ZEGAREK Z TARCZĄ CLOISONNE 43mm\nMichał Anioł, obok Rafaela i Leonarda da Vinci, należał do najwybitniejszych twórców włoskiego renesansu.\nInspiracją do powstania tego zegarka był oczywiście fresk ?Stworzenie Adama?, który Michał Anioł namalował w środkowej części sklepienia Kaplicy Sykstyńskiej.\nZegarek powstał we współpracy z krakowską pracownią P.H. watches , gdzie został on złożony rękami mistrza Pawła Hołdy, który kopertę wytoczył ręcznie z brązu. Sercem zegarka jest szwajcarski mechanizm Unitas 6497.\nŚrednica zegarka wynosi 43mm.\nszerokość skórzanego paska 2cm, długość paska 22cm (pasek można dopasować indywidualnie)\nProdukt ID: #97958, wystawiony: 2021-04-06


MUNDIAL 78 – Z PKF przez POLSKĘ i ŚWIAT\nW Paryżu władze INA długo debatowały nad stworzeniem pool’u (wspólnego zespołu i funduszy) dla obsługi mistrzostw świata w piłce nożnej, które miały się odbyć w Argentynie. Po pokazie Polskiej Kroniki Filmowej poświęconej Olimpiadzie w Montrealu zamiast decyzji rodziły się same wątpliwości, dotyczące kosztów, a przede wszystkim sposobu pokazywania mistrzostw. Kroniki, nawet zachodnie, nie mogły się mierzyć z telewizją, ani pod względem zasobów finansowych, a tym bardziej pod względem szybkości przekazu. W czasie pobytu w Polsce Colin-Revala, sekretarza generalnego INA dałem mu się namówić do stworzenia polskiego pool’u. Zaraz po ogłoszeniu przez INA naszej propozycji zgłosiło się osiem kronik filmowych, gotowych zakupić nasz barwny materiał filmowy. Na liście chętnych, ku mojemu zaskoczeniu, znalazła się kronika filmowa z Bombaju reflektująca na materiał czarnobiały. Nie oferowaliśmy relacji z mistrzostw, zamierzaliśmy bowiem filmować te zdarzenia, których żadna telewizja nie pokazywała, mecze miały być tylko łącznikiem w ukazywaniu otoczki Mundialu. Udział ośmiu kronik w finansowaniu pobytu ekipy PKF w Argentynie zwracał nie tylko koszty, ale dawał nawet pewien zysk. Po uzyskaniu zgody władz krajowych na wyjazd do Buenos Aires przystąpiliśmy z Ryszardem Golcem i Januszem Kreczmańskim do przygotowań. Wytwórnia Filmów Dokumentalnych wpłaciła kaucję na akredytację i zaczęło się oczekiwanie. Kiedy nadeszła wiadomość, że ją nam przyznano, udałem się do prezesa PZPN, pana Edwarda Sznajdra, którego znałem jeszcze z czasów, gdy szefował Ministerstwu Handlu Wewnętrznego. Na marginesie wspomnę, że pomógł mi wówczas odzyskać przydział na mieszkanie cofnięty przez premiera Piotra Jaroszewicza. Z własnej nie pszymuszonej woli zadzwonił do szefa Urzędu Rady Ministrów, Janusza Wieczorka, i wytłumaczył mu, że dzięki mnie (Polskiej Kronice Filmowej) pan minister Wieczorek przechodzi do historii i decyzję anulowano! Prezes PZPN ucieszył się z tego, że znowu będziemy ze sobą współpracować i obiecał pomoc. Słowa dotrzymał, otrzymaliśmy od niego bilety wstępu na wszystkie mecze polskiej reprezentacji. W tym miejscu wyjaśnienie: dziennikarze akredytowani na mistrzostwach musieli za bilety płacić. Komitet organizacyjny mistrzostw akredytował pool PKF z jednym wszakże zastrzeżeniem: nie mogliśmy filmować z płyty boiska tylko z miejsc przeznaczonych dla widzów. Nie wykupiliśmy prawa do filmowania, ani Polska Kronika Filmowa ani osiem innych kronik, które weszły do pool’u nie dysponowały wystarczającymi pieniędzmi na kupno owego prawa filmowania. Mundiale – to wielkie widowisko i wielki biznes! Wyłączne prawo do filmowania z każdego miejsca stadionu wykupiła firma brazylijska i pilnowała, aby nikt go nie naruszał. Zanim rozpoczęły się rozgrywki, załatwiliśmy sporo spraw, które zwykle należą do kierownika produkcji. Musieliśmy przede wszystkim znaleźć linię lotniczą, bezpieczną i solidną. Zamierzaliśmy wysyłać do kraju naeksponowaną (naświetloną) taśmę, by czekała wywołana na nasz powrót, bo choć nie zamierzaliśmy przygotowywać relacji z piłkarskich zmagań czas się jednak liczył. Wybraliśmy „Lufthansę” jako najbardziej bezpieczną i odpowiedzialną. Tuż przed inauguracją Mundialu spotkała nas niespodzianka, zostaliśmy zaproszeni przez miłą i piękną panią dyrektor biura prasowego na kawę do luksusowej i modnej kawiarni w Buenos Aires. Żeby nie było niedopowiedzeń zaproszenie zawdzięczaliśmy jedynie szczęśliwemu zbiegowi okoliczności. Otóż pracownice działu finansowego z WFD, wpłaciły pieniądze za akredytację zamiast na konto komitetu organizacyjnego mistrzostw, na prywatne konto uroczej przedstawicielki komitetu organizacyjnego mistrzostw. Pani dyrektor wyjaśniła nam rzeczowo, że zanim odkryła pomyłkę pieniądze przeleżały na jej koncie ponad trzy miesiące. Narosły, więc odsetki. Jednogłośnie i z entuzjazmem postanowiliśmy je przehulać! Odsetki, oczywiście, a nie pieniądze zwrócone za akredytację. Byliśmy wdzięczni paniom z WFD za pomyłkę – a pani dyrektor, za miły wieczór spędzony przy kawie i koniaku. Komitet organizacyjny Mundialu przed inauguracją rozgrywek przygotował dla dziennikarzy sporo ciekawych wycieczek, w których chętnie uczestniczyliśmy. Od samego początku w Buenos Aires towarzyszył nam i pomagał ksiądz Wróbel, tym razem z Kościoła rzymskokatolickiego, absolwent KUL-u, który o Polsce Ludowej mówił jak o raju utraconym, co wydało mi się w pewnym momencie trochę podejrzane. Zgrzeszyłem tymi parszywymi myślami, biję się w piersi, mea culpa, przepraszam i proszę o przebaczenie. Ksiądz bowiem udzielił nam bardzo ważnej rady, ostrzegł, aby nikt z nas nie filmował tego, co dla służb specjalnych generała, Jorge Rafaela Videli Redondo, dyktatora Argentyny może uchodzić za kompromitujące bądź stawiające reżim w złym świetle. Żadnego więc filmowania slumsów, protestów matek i żon aresztowanych opozycjonistów. W trzecim dniu pobytu – poinformował nas duchowny – ekipa telewizji szwedzkiej za filmowanie zakazanych zjawisk została z Argentyny wydalona. Ksiądz ostrzegał przed fałszywymi przyjaciółmi, którzy zaproponują „atrakcyjne” tematy. Do ostatniego dnia pobytu, pamiętaliśmy o radach sługi Kościoła i nie daliśmy się skusić. W tym miejscu wyprzedzę relację zdarzeń. Po powrocie z Rosario i Mendozy do stolicy ksiądz zaprosił nas do swojej parafii, gdzie pełnił misję. Poprosił tylko: nie zabierajcie ze sobą kamer, tak będzie bezpieczniej dla was i dla mnie. Ledwo znaleźliśmy się u gościnnego rodaka, natychmiast wszystko zrozumieliśmy, mieszkał on bowiem w najuboższej dzielnicy Buenos Aires. Jak okiem sięgnąć slumsy i slumsy. Nadszedł oto najbardziej oczekiwany dzień Mundialu. W przeddzień inauguracji mistrzostw, wieczorem, czekaliśmy z Januszem Kreczmańskim w hotelowym holu na bilety obiecane przez prezesa Sznajdra. Czekaliśmy dość długo, co było denerwujące, ale i zrozumiałe. Wreszcie na szerokich schodach ukazali się dwaj panowie, po czerwonym dywanie schodzili trenerzy, Polski – Jacek Gmoch i Republiki Federalnej Niemiec – Helmut Schön, nieco podochoceni, przyjaźnie objęci ramionami. Wyrwało mi się: schodzi właśnie remis. Janusz, wytrawny znawca sportu, spojrzał na mnie z politowaniem. Pewno by mnie zganił za wygłaszanie opinii zdradzających dyletanctwo, ale pojawił się właśnie prezes Sznajder z trzema biletami w ręku. Odetchnęliśmy z ulgą. Na stadion przyjechaliśmy kilka godzin przed meczem, aby wybrać miejsca dla kamer i zorientować się w środowisku. Janusz i Ryszard natychmiast dostrzegli arifleksy brazylijskiej ekipy filmowej, ustawione na statywach, było ich sporo. Poszli do kolegów brazylijskich, aby się z nimi poznać, wrócili smutni i zamyśleni. Pytam, co się stało? Zabronili nam filmować? Możemy robić zdjęcia-odrzekli. Nie jesteśmy dla nich żadną konkurencją, w przygnębienie wpędziły nas ich arifleksy-ciągnęli- jeszcze takich kamer nie widzieliśmy, choć przecież przez całe zawodowe życie posługujemy się tylko arifleksami. Brazylijska firma zakupiła na Mundial 78 najnowocześniejsze kamery, wyposażone w urządzenia elektroniczne. Polski operator, posługując się obiektywem ze zmienną ogniskową, musiał dla przybliżenia filmowanego obiektu bądź jego oddalenia, używać metalowego drążka, przypominającego długi gwóźdź, i własną ręką z jego pomocą przybliżyć bądź oddalić filmowany obiekt. Każde drgnienie ręki, zwolnienie lub przyśpieszenie stawało się widoczne na ekranie. Brazylijski operator natomiast naciskał tylko włącznik i wszystko odbywało się samo, a w dodatku -z wielką precyzją. Oto różnica między ręczną a elektroniczną transwokacją. Mecz z drużyną Republiki Federalnej Niemiec, rozegrany na reprezentacyjnym stadionie „River Plate” w stolicy Argentyny, zakończył się remisem, co pesymiści nazwali porażką, optymiści zaś – sukcesem. Następnego dnia wybrałem się do Centrum Prasowego, aby zobaczyć, co o meczu piszą światowe agencje prasowe. I tak: Agencja DPA (RFN) napisała: „…Polacy stworzyli znacznie więcej szans strzeleckich, prezentowali futbol dojrzały, mądry taktycznie. Przykro było patrzeć, jak momentami bezradnie grali mistrzowie świata.”\nREUTER (Anglia): „…Piłkarze RFN napracowali się bardzo, aby zapewnić sobie remis. Mieli przy tym dużo szczęścia, bo inicjatywa należała do polskich zawodników, którzy jednak nie potrafili wykończyć wielu błyskotliwych akcji.”\nAFP (Francja): „…Obie drużyny grały bardzo ostrożnie. Starały się unikać ryzyka. Z biegiem czasu jednak inicjatywę przejmowali Polacy. Drużyna polska, choć nie błyszczała, prezentowała grę bardziej dojrzałą, urozmaiconą i szybszą.”\nOceny napawały optymizmem, polska reprezentacja otrzymała, bowiem lepsze recenzje. Toteż nikogo z polskich dziennikarzy nie zdziwiła depesza gratulacyjna, przysłana drużynie przez Edwarda Gierka, co miało podnieść ją na duchu i dodać sił w meczach następnych. Piłkarze przyjęli telegram ze stoickim spokojem, by nie powiedzieć- obojętnie. Jeden z zawodników pytany, czy się cieszy z gratulacji, odpowiedział lakonicznie: czekamy na pieniądze, a nie na telegramy – czy jakoś tak podobnie. Temat pieniędzy pojawił się ponownie w Rosario. W hotelowej kawiarni do naszego stolika dosiedli się Jan Tomaszewski i Zbigniew Boniek. Opowiedziałem sławnemu bramkarzowi o zdarzeniu w kenijskim buszu. Powtórzyłem wypowiedź kierowcy z plemienia Kikuju o polskiej drużynie i o nim, polskim bramkarzu, usłyszaną w Kenii. Przyjął opowieść z zadowoleniem. Przypomniałem mu też jego słowa usłyszane na Olimpiadzie w Montrealu, przed meczem z piłkarzami z NRD. – Panie Janku, zapytał dziennikarz, jakim stosunkiem bramek wygrywamy? – Odpowiedź: „jeszcze nie wiemy, za ile gramy”. Pan Jan popatrzył na mnie przenikliwie i powiedział:” panu płacą co miesiąc pensję, mam nadzieję wysoką, zrealizuje pan z Mundialu jakiś film, za który też otrzyma wysokie honorarium. Zarabia pan wykonując swój zawód i z pewnością będzie pan w ten sposób zarabiał aż do emerytury. Natomiast ja, gdy przestanę łapać piłkę, do wyuczonego zawodu inżyniera już nie wrócę, więc muszę w czasie łapania piłki zarobić tyle, bym miał z czego żyć na emeryturze właśnie”. Z wyjaśnieniami sławnego bramkarza całkowicie się zgodziłem. Zbigniew Boniek dodał zaś: „kopanie piłki to ciężka praca, bo treningi są niezmiernie wyczerpujące, wszystkie mięśnie muszą pracować intensywnie i nadzwyczajnie, a nam w czasie imprez piłkarskich jednego mięśnia używać nie wolno, więc może on zaniknąć. Chłopcy z drużyny szwedzkiej tej zasady nie przestrzegali, pakują już swoje worki i wracają do domu”. Piłkarze nasi tryskali optymizmem aż do spotkania z Tunezją, które odbyło się w Rosario. Po meczu twarze mieli zasępione, a koledzy z prasy okrzyknęli ten mecz „cudem nad Paraną!” Organizatorzy Mundialu w Rosario umieścili wszystkich dziennikarzy w jednym hotelu, co znakomicie ułatwiało dowóz żurnalistów na stadion. Mieszkał więc razem z nami sławny Brazylijczyk Edson Arantes do Nascimento, zwany Pelé, zatrudniony tym razem jako sprawozdawca telewizyjny. Poznałem go osobiście, bo zaraz po przyjeździe do Rosario wydał przyjęcie, na które zaprosił wszystkich dziennikarzy zamieszkałych w hotelu. Zapytałem go „jak kolega kolegę”, jakie daje szanse naszej drużynie. – Będziecie na podium, Tomaszewski- to znakomity bramkarz, powstrzymał Anglię, a w polskiej drużynie jest kilku utalentowanych piłkarzy. Pelé pomylił się o dwa, trzy miejsca, nie był przecież wróżbitą tylko piłkarzem, który w swoim życiu rozegrał-bagatela – 1363 mecze i strzelił 1281 goli! Przyjęcie udało się nadzwyczajnie, zabawa trwała prawie do świtu. Przyznaję, że tego rodzaju imprezy, w których uczestniczyłem w Argentynie dostarczały mi więcej emocji niż rozgrywki na stadionach. Teraz, gdy piszę te wspomnienia, sięgam do notatek i artykułów z tamtych czasów, bo pamięć po tylu latach jest przecież zawodna. Jest jeden wyjątek. Nie muszę niczego sprawdzać, gdy myślę o „asado”, nie szperam w zapiskach, wystarczy przymknąć powieki, a przed oczami jawią się wrażenia tamtego wieczoru. Na asado zaprosił nas Komitet Organizacyjny Mundial 78 w Rosario. Asado to nie tylko potrawa, to także, a może przede wszystkim biesiada, spotkanie przyjaciół, pracowników firmy czy pasterzy krów na rozległych pastwiskach argentyńskiej Pampy. Istotą asado jest wołowina właśnie, przyrządzona w odpowiedni sposób. Bukata lub młodą jałówkę po ubiciu patroszy się i bardzo dokładnie myje. Do wnętrza wkłada się zioła i przyprawy, wlewa wino, potem zaszywa i tak spreparowaną sztukę w skórze umieszcza się na wielkim ruszcie wpuszczonym w ziemię, pod którym żarzy się węgiel drzewny, z wierzchu zaś krowę nakrywa się czymś w rodzaju daszka z falistej blachy. Co pewien czas kilku mężczyzn przewraca krowę na drugi bok. Pieczenie trwa ponad dwadzieścia godzin. Żar nie może być ani za duży, ani za mały. Skóry nie wolno przypalić, dlatego całym długim procesem „dochodzenia” zajmują się nie lada znawcy. A kiedy już zaczyna się uczta nacinają skórę i zdejmują małymi płatami, potem wykrawają porcje mięsa i podają na glinianych talerzach, do tego czerwone wytrawne wino; nie ma smaczniej przyrządzonej wołowiny pod słońcem. Jedzeniu mięsa towarzyszą muzyka, pieśni i tańce, pod gołym, roziskrzonym gwiazdami argentyńskim niebem. Argentyńczycy są mistrzami w piłce nożnej, równie dobrze przyrządzają asado i organizują wielkie imprezy sportowe. Stadion w Rosario odgradza od widowni nie tylko siatka z grubego drutu, ale także głęboka fosa, która uniemożliwia krewkim kibicom wtargnięcie na płytę boiska. Piłka posłana na aut wpada często do fosy, skąd wydobywają ją młodzi mężczyźni za pomocą siatki osadzonej na długim stylisku. Jak ktoś obliczył wyciąganie piłki z fosy skraca mecz aż o całe pięć minut! Po wygranej trzy do jednego z Meksykiem, drużyna polska zajęła pierwsze miejsce w grupie, ożyły nadzieje na dalsze sukcesy naszych piłkarzy. Do meczu z reprezentacją Argentyny Polacy przygotowywali się bez kompleksów i z wielkimi nadziejami. Tuż przed meczem na płycie stadionu zorganizowano nawet uroczystość. Kazimierzowi Deynie wręczono dyplom z okazji setnego meczu, który za chwilę miał rozegrać. Była to uroczystość nieco na wyrost, chciano chyba w ten sposób powiedzieć rywalom, że nasi piłkarze sroce spod ogona nie wypadli i pokażą co potrafią! Wzruszony Deyna nie strzelił, niestety, karnego, a my dopiero w Mendozie musieliśmy ponieść koszty, za to że Janusz Kreczmański zszedł na płytę boiska i filmował uroczystość wręczenia Deynie dyplomu. Staliśmy się „bohaterami” jednego dnia! Pisała o nas prasa argentyńska i polska! Kolega z „Przeglądu Sportowego” informował czytelników w notatce pt. „Ścigani”: „ Tak nazwano 3-osobową ekipę Polskiej Kroniki Filmowej przebywającą tutaj w Argentynie, która uwikłała się w różnego rodzaju perypetie. Otóż Mirosław Chrzanowski ( szef ekipy) oraz operatorzy Janusz Kreczmański i Ryszard Golc otrzymali normalne akredytacje wydane przez Komitet Organizacyjny, ale … bez prawa wstępu z kamerami filmowymi na płytę boiska… Nasi filmowcy jednak nie zrezygnowali i filmowali z trybun… Jednakże na tak ważny dla nas mecz z Argentyną, Janusz Kreczmański, przedostał się na boisko dzięki pomocy naszej telewizji. Brazylijczycy wywołali ogromną awanturę, gdy zobaczyli Kreczmańskiego z kamerą w ręku. Na skutek ich interwencji naszym filmowcom odebrano nawet akredytację, bez której praktycznie nie można poruszać się ani po Biurach Prasowych, ani po żadnych innych obiektach mistrzostw świata. Akredytację zwrócono im po licznych interwencjach, ale cały sztab służby porządkowej czuwa teraz nad tym, aby przypadkiem polscy filmowcy nie przedostali się na stadion z kamerami. Do każdego autokaru z dziennikarzami, który zajeżdżał na mecz Polska – Peru w Mendozie wchodzili porządkowi i sprawdzali wszystkie torby czy przypadkiem już nie tylko Polacy, ale również i inni (podobny manewr stosowali Francuzi) nie udają się na stadion ze sprzętem do filmowania. Polakom wymieniono nawet bilety, tak żeby na trybunach prasowych siedzieli obok siebie, aby łatwiej było mieć ich na oku. … wkrótce wszyscy będą mogli zobaczyć w naszych kinach specjalne wydanie kroniki filmowej Mundial 78. Sfilmowane zostały przecież 4 mecze, a poza tym nakręcono kilometry taśmy z codziennego życia tak naszych piłkarzy, jak i argentyńskich Gauchito. Poza tym naszych filmowców należy tylko podziwiać. Nie mieli takiego zabezpieczenia w środki techniczne jak inni, ciężki sprzęt musieli dźwigać na własnych plecach, pracowali niczym tragarze. M.S.” („Przegląd Sportowy” 20. 06. 1978 r.) Stefan Sieniarski z „Życia Warszawy” (24.07.1978 r.) pisał: „Serial mundialowych wspomnień rozpoczęli w 2 miesiące (podkreślenie M. Ch.) po wyjeździe naszych piłkarzy do Argentyny „ścigani”, czyli Polska Kronika Filmowa. „Ścigani”, bo w Argentynie – jak słynny bohater telewizyjnego serialu pod wspomnianym tytułem – odpowiadać mieli za czyny, których nie popełnili. Po ostatnim polskim meczu w Rosario odebrano przedstawicielom PKF akredytację ( robili wtedy zdjęcia dla naszej telewizji), a oddano je im dopiero wtedy, gdy dali słowo, że do końca mistrzostw nie wezmą kamery na stadion. Każdego też z polskich dziennikarzy rewidowano, czy nie przemycają kolegom z PKF aparatury. Filmowali, więc koleżkowie z PKF wszystko, co tylko się dało, ale poza boiskiem. Pewny jestem, że to bardzo interesujące sprawy, ale zostawiłem sobie obejrzenie ich na ekranie kinowym, a nie podczas pokazu, jaki odbył się w ub. piątek”. Mimo iż naraziliśmy naszych kolegów z prasy na niewygody (kontrole, rewizje) pisali o nas sympatycznie, z fantazją i … małymi nieścisłościami. W rzeczywistości było tak: Kazimierzowi Deynie na stadionie w Rosario wręczano uroczyście dyplom… Wersja Janusza Kreczmańskiego: „Kamerzyści z telewizji nie zdążyli dojechać na wręczenie Deynie dyplomu, może nawet o tym nie wiedzieli, bo decyzję podjęto jak to u nas w ostatniej chwili. Ktoś z redaktorów poprosił mnie o sfilmowanie. Pragnąc uchronić kolegów z telewizji od blamażu, założyłem kamizelkę TV i zrobiłem kilka ujęć. Wróciłem na trybuny i z Ryszardem Golcem filmowaliśmy mecz Polska – Argentyna aż do samego końca. Na płycie nie przebywałem dłużej niż dwie minuty… Kto mógł się spodziewać, że Brazylijczycy… ” Tyle Kreczmański. Ktoś obeznany ze sprawami technicznymi zadał mi pytanie: po co wchodził na płytę operator PKF? Przecież telewizja pracowała kamerami 16 milimetrów, a taśmę z waszej kamery, 35 milimetrów, wywołaliście dopiero w Warszawie. Przyjąłem tłumaczenie Janusza Kreczmańskiego za dobrą monetę, bo nie miałem innego wyjścia. Dopiero, gdy autokar wiozący dziennikarzy z Rosario zatrzymał się przed hotelem w Mendozie, pojawili się policjanci. Jeden z nich odczytał z kartki nasze nazwiska i poprosił, abyśmy za nim poszli. Przesłuchanie trwało krótko, zabrali nam kamery i akredytacje, które przed meczem zwrócili, gdy daliśmy słowo, że nie będziemy filmować. Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że wina leżała po naszej stronie, to Janusz Kreczmański, bowiem naruszył obowiązujące zasady. Został ukarany – przez cały czas pobytu w Mendozie nie miał prawa wziąć kamery do ręki. Mecze oglądał, jako widz i to była dla niego najokrutniejsza kara! W Mendozie nie próżnowaliśmy. Szybko nawiązaliśmy kontakt z miejscową rozgłośnią radiową, dostarczyliśmy jej polskie melodie i nagraliśmy okrzyk: „Polska gola”! W ten sposób radio przygotowywało kibiców do dopingu naszej drużyny przed meczem z Brazylią, bowiem między Argentyną a Brazylią panowały wówczas takie mniej więcej stosunki, jak między Polską braci Kaczyńskich a Rosją Putina. Sfilmowaliśmy jednak nie cztery, a pięć meczy. Przed finałowym meczem między Holandią a Argentyną, który miał się odbyć w Buenos Aires, zaprosił mnie komendant policji odpowiedzialny za Mundial’ 78 i wręczył dwa bilety, poradził rozkręcić kamerę i zagwarantował, że dostaniemy się na stadion, ale ściśle wyznaczonym wejściem. Do dziś nie wiem, dlaczego tak postąpił? Może był miłośnikiem piłki nożnej i zdawał sobie sprawę z naszego dramatu, może przekonał się, że dotrzymaliśmy danego słowa i nie usiłowaliśmy przemycić kamery na stadion w Mendozie? Może, dlatego że nie filmowaliśmy zjawisk zakazanych? Doprawdy nie wiem. Wspominam jednak komendanta policji z sympatią i wdzięcznością. Janusz Kreczmański filmował mecz finałowy z trybuny, w pozycji siedzącej, bał się wstać, aby nie dostrzegli go Brazylijczycy. Strzału do bramki Holendrów nie uwiecznił, ale sfilmował moment, gdy kibice podrywają się z krzeseł po strzeleniu gola! Po powrocie do Warszawy dowiedziałem się, że część taśmy, wysłanej z Argentyny, nie została przez WFD odebrana z lotniska, w związku z czym jeszcze jej nie wywołano, a przywieziona przez nas taśma też napotkała na niezrozumiałe przeszkody w wydziale obróbki taśmy, (laboratorium) choć wiedziano, kiedy wracamy, a także to, że na materiał czekają kroniki zagraniczne. Dodam, że w Wytwórni Filmów Dokumentalnych od początku jej istnienia, obowiązywało niepisane prawo: materiały kroniki są wywoływane w pierwszej kolejności. I nie zdarzyło się do tej pory, aby ktoś je zakwestionował. Nie pomagały wysiłki Marii Dehn, jej osobiste znajomości i przyjaźnie z osobami pracującymi w laboratorium. Oboje zdawaliśmy sobie doskonale sprawę z tego, że opóźnienie wysłania materiałów kronikom zagranicznym będzie dla nas osobistą porażką, wszak Polska Kronika Filmowa do tej pory cieszyła się opinią solidnej firmy w światowej rodzinie kronikarzy. Gdy nie pomogły układy koleżeńskie Marii Dehn i moje, zdecydowałem się wykorzystać drogę służbową i napisałem oficjalne pismo do dyrektora WFD Mariana Kruczkowskiego, w którym informowałem go o niespotykanym dotąd zachowaniu laboratorium. Zamiast odpowiedzi, otrzymałem telefon z sekretariatu Zdzisława Marca, zastępcy kierownika Wydziału Prasy Radia i Telewizji KC PZPR, z pytaniem, jak przebiega realizacja zobowiązań PKF wobec zagranicznych kontrahentów? To pytanie rozwiało wszystkie moje wątpliwości i złudzenia. Do tej pory Wydział Prasy nie interesował się problemami technicznymi… W piśmie do Zdzisława Marca, jako zastępcy kierownika wydziału prasy… i jako dziennikarza, wyjaśniłem dokładnie perypetie związane z wywołaniem taśmy. Pisałem m.in.: „Wydanie kroniki z Olimpiady ukazało się na ekranach w 14 dni po naszym powrocie z Kanady, a np. film, również barwny, pt. „Kwiecień w Portugalii”- w 51 godzin od chwili wywołania taśmy. Wydanie PKF z Mundialu ukaże się na ekranach kin dopiero 9-10 sierpnia 1978 r. tzn. w 40 dni od chwili przekazania taśmy do wywołania… Załączam telegramy i pisma od kronik zagranicznych oraz nasze wstępne założenia i kalkulacje przed wyjazdem do Argentyny.” List kończyłem słowami: „Jeżeli towarzysz kierownik uzna, że zwłoka w wysyłce materiałów jest wyłącznie moją winą, proszę o odwołanie mnie ze stanowiska redaktora naczelnego Polskiej Kroniki Filmowej”. Nie odwołał, zawsze pomagał dziennikarzom. Pamiętam jak w czasie wizyty prezydenta Indii w Polsce operator PKF, Janusz Kreczmański, wybrał się do Belwederu w brązowej sztruksowej marynarce i równie modnych spodniach! Biuro Ochrony Rządu zażądało usunięcia Janusza z pracy! Zdzisław Marzec, wtedy dyrektor gabinetu przewodniczącego Rady Państwa, wyjaśnił borowcom, że nie są arbitrami w sprawach mody, a już na pewno nie powinni rościć sobie pretensji do prowadzenia polityki kadrowej w redakcji PKF. Janusz nadal robił zdjęcia z imprez oficjalnych i spotkań ważnych osób. Nie ukrywam, że Mundial’ 78 był dla PKF porażką przede wszystkim prestiżową i częściowo finansową; planowaliśmy, że zarobimy kilka tysięcy dolarów, a tymczasem wpływy ze sprzedaży mocno spóźnionych materiałów pokryły zaledwie w połowie koszty wyjazdu ekipy. A spodziewaliśmy się zarobić na czysto 8000 dolarów!\nLicznik wizyt: 1093


Szarlotka z kisielem • Jak Po Maśle - Zdrowe Odżywianie\n21 kwietnia 2021 7 czerwca 2012 przez Paula Andrzejewska\nPrzepis na ten jabłecznik pochodzi z książki Siostry Anastazji (173 specjały s. Anastazji, str. 164). To jedno z ulubionych ciasto moich bliskich. Nie sposób go źle przygotować, a znika jeszcze szybciej niż się piecze.\nciasto kruche (przepis ogólny):\npół kostki margaryny lub masła (dodatkowo można dodać łyżkę smalcu)\n1 łyżeczka proszku do pieczenia + 1 łyżeczka sody oczyszczonej\n1-2 opakowania kisielu wiśniowego\nSkładniki na ciasto kruche wymieszać i zagnieść na jednolitą masę i schłodzić (1/3 zamrozić, resztę schłodzić). Jabłka obrać, wymieszać z cynamonem.\nGotową formę wyłożyć papierem do pieczenia i rozwałkowanym ciastem, widelcem zrobić dziurki i podpiec 10-15 minut w temp. 180 stopni C.\nBiałka ubić ze szczypta soli na sztywno, pod koniec ubijania (po około 5-7 minutach) dodać cukier i dalej ubijać, po kolejnych 2 minutach dodać kisiel i wymieszać dokładnie łyżką.\nJabłka wyłożyć na podpieczony spód, a następnie pianę. Piec kolejne 15 minut, po czym zetrzeć na tarce pozostałe ciasto z zamrażarki i piec jeszcze około 20 minut. Ciasto kroić dopiero jak całkowicie ostygnie.\nKategorie Ciasta, Kuchnia, Zdrowe przepisy - Łatwe przepisy Tagi ciasta siostry anastazji, ciasto kruche, ciasto na szarlotkę, jabłecznik z pianką, przepis podstawowy na ciasto kruche, siotra anastazja, szarlotka, szarlotka z kisielem, szarlotka z pianką\n13 komentarzy do wpisu „Szarlotka z kisielem”\n18 kwietnia 2014 o 19:42\nSTANOWCZO ODRADZAM ! ten przepis jest do bani, inne przepisy są łatwiejsze i szybsze a ciasto o wiele smaczniejsze. Po pierwsze jest dwa razy za mało margaryny i żółtek i cukru dzięki czemu ciasto nie daje się ulepić, a jeśli już się jakoś uda to po wypieczeniu jest twarde i gorzkie. Smalec dodaje ohydny odstraszający smak. Jakieś pieczenie na raty, to 15 minut tamto lepiej poszukać dobrego przepisu.\n26 kwietnia 2013 o 11:26\nW przepisie z pewnościa jest błąd.Ja też probowałam to ciasto zrobić wg zaleceń,ale nie jest mozliwe zeby pol margaryny i dwa zoltka polaczyly pol kg maki. jesli mowimy o jajkach kurzych (nie stusich) to musiałam dać cale 4 zoltka i prawie cała margarynę nie oszczedzając na smietanie. Ciasto narazie lezakuje w lodowce,ale nie jest to idealne ciasto kruche jakie robilam z innych przepisow. mam nadzieje ze nie wyjdzie betonowa sklala po upieczeniu! Dam znac jak poszlo, a wyjsc musi bo to przeciez prezent urodzinowy dla mojej ukochanej Babuni! Pozdrawiam!\n21 kwietnia 2013 o 18:42\nniestety mi nie wyszło wcale, najpierw ciasto nie chciało się wyrobić dodalam jedno więcej zoltko i więcej margaryny, ciasto wcale nie wyroslo piana jest niesmaczna. Moja mama zawse robila to ciasto i pieknie roslo i ciasto i pianka moglam zadzwonic do niej po przepis :(\nSzkoda, że ciasto nie wyszło. Przepis wiele razy przetestowałam i zawsze wychodzi tak samo.\n9 kwietnia 2013 o 19:02\nNie podałaś z jakiej książki pochodzi przepis. Trzeba dodać z jakiej konkretnie. Pozdrawiam i porywam kawałeczek:)\n9 kwietnia 2013 o 20:08\n10 kwietnia 2013 o 19:28\nDziękuję:) Pyszne było:)\n1 marca 2013 o 15:49\nprzepis jest beznadziejny! chyba jest jakiś błąd, składniki na kruche ciasto źle dobrane. Wychodzi twarde i śmierdzi sodą. Nie próbujcie tego przepisu, ja zrobiłam wg niego i żałuję\nznika szybciej niż się ją przygotowuje, przepyszna :)\n7 czerwca 2012 o 17:58\nPiękne! A to pianka iście urocza:)\nmniam… cudowne ciacho ! :)\n7 czerwca 2012 o 08:31


Reorganizacja Centralnych Warsztatów\nOpracowanie artykułu Grzegorz Stasiński i Kazimierz Bogacki.\nNr 2 z lutego nr 7-8 z lipca i sierpnia, nr 11 - 12 z listopada i grudnia 1993\nMinęły czasy kiedy to niewielu martwiło się o zapewnienie Centralnym Warsztatom, działających w strukturze WPKM zamówień na remonty kapitalne, które są głównym źródłem dochodu dla zatrudnionych tam pracowników.\nZmiany w polityce kraju spowodowały pościg za zdobyciem źródła utrzymania wielu zakładów. Konkurencja zaoferowała wielu klientom usługi o wysokim poziomie wykonania i wysoce konkurencyjnych cenach. Główny cel konkurencji, to utrzymanie się na rynku i gwarancja pracy dla setek zatrudnionych ludzi. Wszystkie te uwarunkowania wymusiły wręcz podjęcie niezbędnych kroków celem zapewnienia zatrudnienia ludziom, którzy przez wiele lat angażując swe umiejętności, wiedzę oraz siły utrzymywały tabor tramwajowy na dobrym poziomie technicznym. Sprzyjające okoliczności, jakie powstały z początkiem 1992 roku dały bodziec do wprowadzenia istotnych zmian organizacyjnych w Centralnych Warsztatach. Pierwszym być może naj ważniejszym pociągnięciem nowego kierownictwa MZK był pomysł podziału "molocha" wymieszanego interesami dwóch różnych trakcji.\nWydzielenie "pojazdów szynowych" oraz udzielenie temu pionowi pełnomocnictw spowodowało podjęcie natychmiastowych kroków zmieniających funkcjonowanie na nowych, zdrowych ekonomicznie zasadach. Musimy jednak zdawać sobie sprawę, że czas potrzebny do tego, aby system proponowany funkcjonował prawidłowo nie będzie krótki. Będzie to okres, zdobywania klientów, pieniędzy oraz, co bardzo ważne,zapewnienia ludziom należytego wynagrodzenia. Pierwszym istotnym krokiem była zmiana struktury organizacyjnej Centralnych Warsztatów.\nUtworzono dwa piony wspólnie zazębiające się interesami. Pion zastępcy kierownika ds przygotowania produkcji oraz pion zastępcy ds. realizacji produkcji. W zamyśle są to dwie komórki, powiązane ze sobą wspólnym interesem: sprawnym przeprowadzeniem wszelkiego rodzaju remontów taboru tramwajowego. Tego rodzaju rozwiązanie wydaje się być najbardziej rozsądnym. Gwarantuje ono maksymalne wykorzystanie potencjału jakim dysponują Centralne Warsztaty. Przygotowanie produkcji musi być rozumiane w szerokim kontekście, jak zapewnienie zamówień remontowych i produkcyjnych, zagwarantowanie terminowych dostaw materiałów, wyposażenie sfery produkcyjnej w narzędzia i oprzyrządowanie, całkowitą dokumentację techniczną, wprowadzanie najnowszych technologii, ustalanie właściwych norm pracy, korzystną sprzedaż wykonanych usług, poszukiwanie nowych rozwiązań konstrukcyjnych zapewniających obniżenie kosztów wytwarzania itp.\nPion realizacji produkcji, który musi nadążać za stawianymi wymaganiami rynku został potraktowany szczególnie. Wydzielono pięć "warsztatów", z których cztery pracują na ten pierwszy, traktowany priorytetowo. Warsztat Remontów Kapitalnych musi dostosować się z tempem do zamówień płynących z bazy RK. Mogą to zapewnić gniazda produkcyjne pracujące na rzecz remontowanego wagonu. Od stycznia jest to realizowane. Utworzenie ich musi zapewnić terminową dostawę wytwarzanych elementów o wysokiej jakości. Przyszłościowo ten rodzaj produkcji będzie rozbudowywany, co powinno przyczynić się do skrócenia czasu remontu, a co za tym idzie, obniżenia kosztów wytwarzania.\nPostronny obserwator nie może właściwie ocenić poczynań reorganizacyjnych z uwagi na to chociażby, że pozostawiony chaos przed reorganizacyjny ciągnął za sobą cztery zaległe ubiegłoroczne remonty kapitalne. Dodać należy, że były to egzemplarze "doświadczalne" wykonywane wg technologii zapewniających zmianę wersji wagonów 105N na wagon 105 Na. Po wykonaniu tych eksperymentalnych wagonów przystąpiono, z początkiem 1993 roku, do remontowania taboru wg nowej wersji.\nW styczniu przedstawiono zarządowi MZK jedną z wersji umowy, w której zawarte były elementy dotyczące przyjęcia do wykonania remontów kapitalnych wagonów 105N. Negocjowano ceną, zakres remontu oraz ilość wagonów, co ma gwarantować Centralnym Warsztatom utrzymanie. Przedstawiona umowa została przyjęta przez zarząd i podpisana. Zawarta umowa wymusza taką organizację pracy, aby wszystkie ustalenia mogły być zrealizowane nie przynosząc warsztatom strat, a mają to zapewnić wydzielone gniazda produkcyjne oraz nieprzerwany dopływ potrzebnych części i pobierana każdorazowo zaliczka przeznaczona na zakupy materiałów.\nCentralne Warsztaty stoją przed szansą by stać się jednostką samodzielną i samofinansującą. Czy tak będzie i jak długo to potrwa zależeć będzie od zatrudnionych tam ludzi, od ich zaangażowania, wydajności i posiadanej wiedzy. Przy właściwym zrozumieniu tego ogromnego zagadnienia można będzie liczyć się z tym, że zaoszczędzone środki mogą stać się źródłem dobrego zarobku dla wszystkich, którzy będą chcieli w tym przedsięwzięciu uczestniczyć. Nie będzie to na pewno łatwe, gdyż trwająca przebudowa obiektu Centralnych Warsztatów nie sprzyja temu. Czeka wszystkich ogromny wysiłek, ale wierzyć w powodzenie trzeba. Jest szansa!\nCentralne Warsztaty mają szefa\nOd\tpaździernika 1992 r. w efekcie dokonanych wtedy zmian organizacyjnych istniał wakat na stanowisku kierownika Wydziału Centralnych Warsztatów. Przejściowo obowiązki kierownika powierzono Z-cy Naczelnika Trakcji Tramwajowej ds technicznych.\nStan taki trwał od 19.07 br. W efekcie ogłoszenia zamieszczonego w "Dzienniku Szczecińskim" oraz "Kurierze Szczecińskim do Sekcji Osobowej Trakcji Tramwajowej wpłynęło 14 ofert od osób zainteresowanych objęciem stanowiska Kierownika /12 kandydatów z zewnątrz i 2 osoby aktualnie zatrudnione w MZK/.\nKomisja, złożona z kierownictwa Trakcji Tramwajowej oraz przedstawicieli związków zawodowych działających przy Centralnych Warsztatach dokonała oceny ofert, przeprowadziła rozmowy z wytypowanymi kandydatami, których pozostało ośmiu. Kandydaci zaprezentowali komisji swoje propozycje działań zmierzających do dalszego wzrostu efektywności i poprawy organizacji pracy Wydziału.\nPo wnikliwej analizie kwalifikacji, doświadczenia oraz przedstawionego programu dokonano wyboru kierownika. Został nim inż. Bogdan Szymański, absolwent Wydziału Elektrycznego Politechniki Szczecińskiej z roku 1975. Posiada ponad 25-letni staż pracy na stanowiskach kierowniczych i samodzielnych. Nowe, nieobciążone nawykami i tradycją spojrzenie kierownika na pracę Wydziału jako człowieka z zewnątrz rokuje nadzieje sukcesu.\nCentralne Warsztaty w 1994 roku\nZnaleźliśmy się u progu 1994 roku. Jest to chwila, w której można snuć piany na zbliżający się nowy dfugi rok. Jak one będą wyglądały w działalności centralnych warsztatów. Możemy mówić w lej chwili tylko o planach produkcyjnych, w jakiej natomiast działać będą strukturze organizacyjnej, o tym mówić za wcześnie.\nDziałalność warsztatów jest głównie skierowana na potrzeby trzech zajezdni tramwajowych. Złożyły one swoje potrzeby remontowe wynikające z przebiegów między remontowych taboru tramwajowego z porównaniem z mijającym 1993 rokiem są one niezmiernie "bogate". Nie jest to wcale takie radosne, jak wydawać by się mogło. Zdawać trzeba sobie sprawę, że jeżdżące po Szczecinie tramwaje to jedyne w Polsce muzeum.\nW eksploatacji bowiem znajduje się jeszcze ponad sio jednostek taboru wyprodukowanego w latach 49-53, które sukcesywnie z uwagi na wyeksploatowanie muszą zejść ze stanu inwentarzowego w 94 roku 26 szt.\nZanim ostatecznie to nastąpi centralne warsztaty muszą wykonać w 1994 roku 104 remonty bieżące, a więc każdy z wagonów eksploatowanych będzie musiał "przejechać" przez warsztat by pasażer był bezpieczny. W trakcji tramwajowej eksploatowanych jest 169 wagonów 105 N i Na oraz 16 wagonów przegubowych. Pierwsze 105 N to wagony z 1975 roku, a więc też niemłode (producent określił czas eksploatacji na 25 lat).\nRzeczywisty stan techniczny bardzo wielu egzemplarzy jest niestety fatalny. Wynikł on z tego, że nie były wykonywane przewidziane DTR-em remonty zapobiegawcze. Chcąc uniknąć dalszego niszczenia wagonów trzeba koniecznie dokonać remontów w zakresie niejednokrotnie większym niż określone w DTR. W roku następnym należy wykonać 62 remonty bieżące, 18 remontów małych, 98 poszerzonych rewizji zajezdniowych. Całość tych robót obliczona jest na 189.864 roboczogodziny. Oddzielnym zagadnieniem są remonty kapitalne wagonów 105 N. Ze stanu inwentarzowego MZK Szczecin wyznaczono 17 szt. wagonów bezwzględnie wymagających RK.\nPo tegorocznych doświadczeniach w zakresie wykonania remontów kapitalnych należy z uznaniem powiedzieć, że jakość ich wykonania oraz poziom wykonania ich przebudowy stawia CW na bardzo wysokim miejscu wśród innych warsztatów w Polsce. Przygotowana oferta remontowa została oceniona wysoko, co dało w efekcie przyjęcie do wykonania 4 szt. wagonów dla MZK Grudziądz. Tak więc pierwsze kroki związane z wejściem na rynek krajowy zostały poczynione. Nie koniec jednak na tym.\nCentralne Warsztaty pod względem zapleczowym są praktycznie przygotowane na wykonanie w 1994 roku 25 remontów kapitalnych i takie są plany. Ten zakres robót to następne 99.625 roboczogodzin. Pozostaje jednak bardzo poważny problem. Jest nim zatrudnienie. Aby sprostać wszystkim zamierzeniom w 1994 roku (prócz remontów, 35% zajmuje produkcja części zamiennych, regeneracja podzespołów oraz prace na rzecz innych wydziałów) należałoby zwiększyć zatrudnienie do stanu 308 osób produkcyjnych. Wiązałoby się to oczywiście z wprowadzeniem drugiej zmiany i to niemalże od zaraz. Jeśli wszystko, co zostało zgłoszone do wykonania nie będzie realizowane z jakichkolwiek przyczyn, trakcja tramwajowa zubożeje o 26 wagonów (kasacja) oraz pogorszy się znacznie stan techniczny, jeżdżących jeszcze wagonów tramwajowych.\nReasumując, Centralne Warsztaty mają w planach na 1994 r. do przepracowania 527.250 rbg., czy sprostają rym zadaniom? Bez uruchomienia II zmiany i bez zatrudnienia kolejnych 132 osób chyba...


Eksperci Nielsena: Pandemia nie sprzyja używkom. Chyba, że tym niszowym - Wiadomości Handlowe\nW czasie pandemii piwo, wódka i wino nie zanotowały mocnych wzrostów. Znacznie więcej zyskiwały niszowe kategorie, jak rum i gin. W marcu i kwietniu sprzedało się o 20 mln mniej paczek papierosów – wynika z badań Nielsena, zaprezentowanych podczas webinaru „Branża FMCG po burzy. Jak nawigować w nowej rzeczywistości i przygotować się na kolejną falę?”.


Pranie dywanów, tapicerek, kanap Gdynia - Mobilna Myjnia Gdynia\n+48 782 555 559\nGaleria – Mobilna Myjnia\nMobilna Myjnia Gdynia\nDo wykonania naszych usług posługujemy się nowoczesnymi maszynami, do mycia aut wykorzystujemy maszynę parową Optima.\nUrządzenie to jest w pełni ekologiczne, do mycia wykorzystujemy wysokie ciśnienie i temperaturę pary, jako ciekawostkę można dodać, że do umycia średniego auta zużywamy ok 5-8 litrów wody. Urządzenie to doskonale nadaje się do czyszczenia trudno dostępnych miejsc, wydmuchując brud i nie pozostawiając wody w szczelinach, co jest ważne szczególnie zimą.\nDzięki możliwości regulacji natężenia pary mamy możliwość bezinwazyjnie i bezpiecznie usunąć zanieczyszczenia z kierownicy, kokpitu i innych elementów plastikowych (i nie tylko) z wnętrza pojazdu. Temperatura 120 stopni Celsjusza doskonale dezynfekuje i rozpuszcza wszelkie zabrudzenia i kurz. Za pomocą Optimy możemy również przeprowadzić dezynfekcję i odgrzybianie układu wentylacji.\nJeżeli chcemy odświeżyć tapicerkę, jest okurzona, ma przykry zapach lub posiada drobne zabrudzenia to tez bez problemu poradzimy sobie z tym tematem. Czyścimy i impregnujemy też tapicerkę skórzaną.\nDo prania tapicerki używamy urządzenia Santoemma opartego na najnowszej technologii czyszczenia pianą. Wytwarzana jest specjalna mieszanka gęstej piany, którą nakłada się specjalną szczotką na zabrudzony materiał. Kolejno brud z pianą zostaje osunięty za pomocą odkurzacza. W przeciwieństwie do tradycyjnego prania piana nie wnika do wewnętrznych partii czyszczonych powierzchni a zostaje tylko tam gdzie ma spełnić swoje zadanie czyli usunąć zabrudzenia na zewnętrznej stronie. Dzięki temu możemy skrócić czas schnięcia nawet do 30 min! Tą samą metodą możemy wyprac dywany, kanapy, narożniki itp.\nZa pomocą naszej myjki możemy także wyczyścić posadzki z kamienia naturalnego, płytki i fugi w budynkach mieszkalnych.\nCzyścimy wszelkiego rodzaju elewacje, czyścimy opaski z płytek wokół domu, usuwamy graffiti, gumy do żucia rozdeptane przed sklepami.\nNasza myjnia oferuje dojazd do klienta na terenie Gdyni, Sopotu, Rumii, Gdańska\nPranie foteli Gdynia\nOdtłuszczanie elementów kuchennych\nOFERTA DLA POJAZDÓW\nPranie tapicerek Gdynia\nMycie karoserii z woskowaniem/nabłyszczaniem\nCzyszczenie wnętrz, odkurzanie, czyszczenie plastików\nOzonowanie (usuwanie przykrych zapachów, bakterii, wirusów)\nDezynfekcja pojazdów do transportu spożywczego\nCzyszczenie i dezynfekcja pojazdów i urządzeń medycznych\nCzyszczenie i dezynfekcja pomieszczeń gospodarczych i weterynaryjnych\nCzyszczenie obiektów gastronomicznych, łapaczy tłuszczu\nMobilna myjnia z Gdyni!\nPranie tapicerek i dywanów.\nCopyright © 2016 Eco-Team - Mobilna Myjnia Gdynia | Realizacja Agencja Uma-mi