Opieki wymaga seniorka 81 lat, 64 kg wagi. Prawdziwa ,,dama”:) Pacjentka zmaga się z chorobą Parkinsona, demencję, porusza się samodzielnie. Z racji wieku nosi okulary. Seniorce zdarzają się zaburzenia orientacji. Pani jest częściowo inkontynentna.\nPosiłki spożywa samodzielnie i nie wymaga specjalnej diety. Mieszka samotnie w domu jednorodzinnym.\nOpiekunka na tym zleceniu będzie miła do swojej dyspozycji całe piętro domu, oraz dostęp do samochodu.


Pogrzeb Emila Oliwki\n29 stycznia 2019 Lesław Werpachowski\nW poniedziałek 28 stycznia 2019 roku w naszym kościele odbył się pogrzeb pana Emila Oliwki. Przez ostatnie lata pracował na rzecz naszej ustrońskiej wspólnoty parafialnej jako kościelny. Emil Oliwka zmarł w wieku 74 lat. Został pochowany na cmentarzu parafialnym. Na uroczystość pogrzebową licznie przybyli parafianie oraz księża związani z naszą parafią, m.in. były proboszcz ksiądz\n26 stycznia 2019 Lesław Werpachowski\nW ramach cyklu „Podróż życia” nasza parafia organizuje kolejne spotkania edukacyjno-formacyjne dla młodych małżeństw i dorastającej młodzieży. Pierwsze odbędzie się w sobotę 26 stycznia, drugie też w sobotę, 9 lutego. Szczegóły na afiszach.\nPanama w Ustroniu\nW Panamie trwają Światowe Dni Młodzieży . Z tej okazji parafia w naszym kościele w niedzielę 27 stycznia organizuje spotkanie ustrońskiej młodzieży, aby razem się pomodlić, potem poopowiadać, pożartować i zjeść pizzę, a na końcu posłuchać przesłania papieża Franciszka. Szczegółowy program spotkania znajdziemy na specjalnym okolicznościowym afiszu. Zaczynamy Mszą Świętą o godzinie 18.00. SERDECZNIE ZAPRASZAMY!\n29 grudnia 2018 Lesław Werpachowski\nW czwartek 27.12 b.r. w naszym Kościele odbył się koncert chóru AF Music i znanego zespołu Carrantouhill. Świąteczny nastrój sprawił, że grano głównie kolędy i pastorałki. Przebojem koncertu stała się kantyczka o wesołej kolędzie, chyba z 1904 roku. A brzmiało to tak: „Pójdźmy bracia w drogę z wieczora, wstąpimy najprzód do tego dwora. Będziemy śpiewali\nŚw. Mikołaj na roratach – 6.12.2018\n7 grudnia 2018 Lesław Werpachowski\nW naszej parafii msze święte roratnie odprawiane są w poniedziałki, środy i piątki wieczorem, natomiast w pozostałe dni o godz. 6.50 rano. W tym tygodniu było trochę inaczej. W czwartek dzieci także zostały zaproszone na wieczór. A to za sprawą św. Mikołaja, który zapowiedział, że przyjedzie do nas wieczorem. No i przyszedł. Dzieciom bardzo się te


Szlak z piernika\nWitamy w mieście pierników, gdzie każdy dzień to Święta Bożego Narodzenia. Gingerbread Lane to świąteczna / tematyczna gra slotowa stworzona przez Genesis Gaming. W tym internetowym automacie zauważysz dobrze dekorowane bębny i kolorowe ikony oraz piękny widok na ulicę fantasy w tle. Najlepszą cechą tego bębna 5, 25-payline jest funkcja bonusowa. Przede wszystkim trafienie co najmniej trzech rozproszonych aktywuje rundę bonusową z darmowymi spinami i mnożnikiem wygranych. Ten automat online zawiera również dziki symbol i zgodnie z oczekiwaniami symbol ten może zastąpić brakujący symbol zwykły i ten symbol debel wygrane.\nSzlak z piernika Aktualizacja: Luty 4, 2019 Autor: Aamir Berrey\n1 Szlak z piernika\n2.0.0.2 Ghost jeździec scratch\n2.0.0.4 Winylowe odliczanie\n2.0.0.7 Super bonusowe bingo\n2.0.0.8 Ruletka vip


Indie | Blog Sylki | Strona 2\nDo Indii w styczniu 2017\nOpublikowany Wrzesień 8, 2016 przez sylka\nZdecydowałam, że polecę sama. Grupa wolontariuszy przeprowadzających projekt KreAzja jest już w Indiach. Do stycznia wiele się z pewnością wydarzy i może uda się nam spotkać gdzieś w Andhra Pradesh. Upodobałam sobie tę krainę. Obszar pomiędzy Rajahmundry a Visakhspatnam to miejsce, które zgłębiam od 2013 roku. Myślę, że parę osób zaraziłam swoją pasją. Ale tym razem chciałabym jeszcze wyraźniej pokazać dlaczego właśnie tam mnie ciągnie.\nLudzie dziś podróżują po całym świecie. Odkrywają i poznają go coraz bardziej.\nJa mam swoje ukochane miejsca w Indiach do których będę wracać, kiedy to tylko będzie możliwe.\nDrugą moją miłością jest Pakistan.\nAle tam to może na Wielkanoc….zobaczymy……\nWEMP Indie 2015 z przygodami – ostatni taniec w Nakkapalli\nOpublikowany Kwiecień 23, 2015 przez sylka\nSiedzimy leniwie w Bombaju czekając na autobus, który zawiezie nas na lotnisko międzynarodowe. W pewnym momencie obserwuję niesamowite poruszenie wśród moich dziewczyn.\n– Raju jest na Facebooku!\n– Co?! Słuchajcie, nie spłoszcie go. Tak długo na to czekałam. On może być dla nas źródłem cennych informacji. Rozmawiajcie z nim, proszę.\n– Patrz Sylka, co on wypisuje ! Jest ogromnie przestraszony.\n– To niech skasuje te swoje fotki, skoro się tak boi i niech będzie incognito. Wydobędziemy z niego prawdę.\nOd trzech lat jeżdżę do Nakkapalli. Za każdym razem coś mi tam nie pasowało. Czułam, że dyrektor tego sierocińca coś ukrywa. Parę razy nawet zrywałam współpracę, po czym Praveen „urabiał” mnie, zasypywał argumentami i dlatego kontynuowałam działalność….Ale ciągle miałam jakieś podejrzenia….\nPatrząc na dzieci z Nakkapalli wiedziałam, że któregoś dnia one dorosną i zaczną mówić. Opowiedzą jak tam jest naprawdę. I właśnie ten dzień nadszedł.\nOstatnie pamiątkowe zdjęcie w Prathipadu. Praveen już czeka, aby zabrać nas do siebie. Samochód wynajęty przez niego kosztował dwa razy tyle, co ten sam wynajęty przez Sudhakara….\nW przeciągu trzech lat chrześcijańska placówka w Nakkapalli bardzo się zmieniła. Kiedyś tętniło tutaj życie, było tu mnóstwo ludzi, była mama, siostry Praveena, pełno dzieci, kobiet, starców. Teraz nie ma matki, nie ma ludzi, jest tylko Praveen, jego oddana przyjaciółka Lakshmi i pies – owczarek niemiecki. Trzy lata temu była tutaj gliniana chata pokryta strzechą, dziś stoi wygodny dom, samochód i motocykl. Luksusy, jak na indyjskie warunki.\nAtmosfera drętwa. W opustoszałym budynku kościoła nie widać śladów życia. W rogu sali stoją konga i jakieś stare biurko pokryte obrusem. Nie zważając na te warunki mam zamiar się cieszyć z pobytu tutaj. Pomimo wszystko zawsze darzyłam bardzo dużym sentymentem to miejsce.\nKonga i tamburyna poszły w ruch.Wieczór miał charakter bardzo towarzyski.\nNazajutrz pojechaliśmy przeprowadzić warsztaty plastyczne z dziećmi na placu budowy nowego sierocińca. Takie spotkania są fantastyczne, dzieci zawsze wykazują wiele kreatywności. Te z Nakkapalli są szczególnie uzdolnione.\nPraveen pokazywał mi po kolei każde pomieszczenie i snuł wizje jak to będzie wyglądało w przyszłości. Byłam pod wrażeniem. Patrzyłam na te wszystkie sierotki, siedzące i malujące obrazki, i cieszyłam się, że będą miały taki dom…..\nPopołudnie w Nakkapalli było najwspanialszym dniem w całej wyprawie.\nDotarliśmy na plażę. Pustą plażę ! Ocen indyjski kusił lekko spienionymi falami. W biegu ściągałam z siebie bluzkę, potem spodnie, aż wreszcie wparowałam do wody w stroju bikini. Wszystkie zażywałyśmy kąpieli po europejsku. Widok białych kobiet w bikini ściągnął gapiów, którzy ukradkiem robili fotki z telefonów komórkowych. Ale nie zwracałyśmy na nich uwagi. Euforia morskich przyjemności opanowała nas totalnie. To najlepsza plaża na jakiej byłam w swoim życiu.\n– Chcecie wino palmowe? Mówicie i macie. – wieczorem na dachu nastąpiła degustacja płynu, który bardzo chciałyśmy spróbować. Smakował jak sok z kiszonej kapusty i miał może 3% alkoholu. Wielkie mi halo!\nDo późna trwały tańce na dachu domu Praveena. Wolność i swoboda, radość i zabawa ……ostatni taniec w Nakkapalli…..\n– Raju słuchaj, od trzech lat Praveen zbiera pieniądze na sieroty : Nani, Ashok, Lavanya, Swathi, Sravani i inne…..\n– Ależ one wszystkie mają rodziców. To nie są żadne sieroty.\n– A ten sierociniec, który buduje?\n– To jest hostel. Wiesz co to znaczy w Indiach – hostel?…….\nNagle prawda okazała się fikcją…….\nOstatecznie zerwałam współpracę z pastorem Praveen Ratna Kumar, Grace Children Ministries, Nakkapalli, Andhra Pradesh, India z powodu jego nieuczciwości.\nWEMP Indie 2015 z przygodami – spotkanie z Pandu\nPobyt w Kovvuru/Dommeru dobiegł końca. Ostanie spotkanie z dziećmi w niedzielę. Łzy wzruszenia. Przed nami kolejny etap – sierociniec w Prathipadu.\nPastor Sudhakar przyjechał po nas wynajętym vanem, który widocznie dopiero co wrócił z wesela. Auto przyozdobione było różyczkami, bibułą, jak to jest tutaj w zwyczaju. Dziewczyny padły jak muchy, spały całą drogę, upchnięte na tylnym siedzeniu. To już urok Indii, że do pojazdów należy się upychać, wciskać tyle ile się do i kogo się da. Ale nie było najgorzej.\nWanda, Asia i Ewa miały w tym sierocińcu swoje podopieczne. Jechały się z nimi zobaczyć.\nDzieci przywitały nas girlandami z kwiatów oraz napisami na kartkach białego papieru. Te, które były wspierane przez naszą Fundację trzymały w rękach kartkę ze swoim imieniem. Asia szybko znalazła swoją Daya Mani. Widać, że momentalnie nawiązały nić przyjaźni. Przytulań i serdeczności nie było widać końca. Wanda pozowała do zdjęć ze swoją Jayammą.\nJa szukałam wzrokiem Pandu. Tato Ewy cały rok wspierał dziewczynkę. Teraz miało nastąpić spotkanie. Niestety nie mogłam wypatrzyć w tłumie znajomej mi sprzed roku buzi. Jakaś całkiem inna dziewczynka, w krótkich włosach i pomarańczowym ubranku miała w rękach napis : „Welcome to Sylka&Team, Poland, Pandu”\nEwa uścisnęła i przytuliła dziewczynkę. A ja już wiedziałam, że coś tu nie gra.\n– Czy to jest Pandu, którą zaadoptował na odległość tato Ewy? – zapytuję delikatnie Sudhakara\n– Tak, tak! Tylko musieliśmy obciąć jej warkocze..no wiesz….wszy….\nNa pewien czas zadowalam się jego wyjaśnieniem i poświęcam uwagę pozostałym dzieciom w sierocińcu.\nWieczorem sprawa Pandu dalej nie daje mi spokoju.\n– Zobacz, tutaj jest zdjęcie dziewczynki, którą wspieramy. To jest zupełnie ktoś inny niż ta Pandu, która nas przywitała – pokazuję pastorowi fotografię jaka figuruje na stronie internetowej mojej Fundacji\n– To jest ta sama Pandu! Tylko teraz bez warkoczy. Ale to na pewno ta! – gorliwie zapewnia\nWieczorem, gdy odbywają się dziecięce pokazy taneczne dedykowane naszej grupie, siadam koło Ewy. Obie przyglądamy się uważnie rysom twarzy dziewczynki.\n– Spójrz …teraz pada na nią cień, tak jak na tamtym zdjęciu… Nos wydaje się szerszy…. Tak, to ta sama Pandu.\nUciszyłyśmy wewnętrzny niepokój na jakiś czas i mogłyśmy udać się spać.\nNastępnego dnia myślenie o Pandu wciąż mnie nie opuszczało. Czułam, że Sudhakar robi ze mnie głupka. Nie tylko ze mnie! Z nas wszystkich! Odszukałam zdjęcia z pobytu w Prathipadu z tamtego roku. Kiedy znalazłam fotografię, na której widniały dwie dziewczynki: ta, którą zapamiętałam i ta, którą przedstawiał nam Sudhakar, podskoczyłam na łóżku i jak strzała pobiegłam do niego. Przycisnęłam go do muru.\n– Zobacz! Co to jest?! Na tym zdjęciu są dwie dziewczynki! Tamta Pandu i obecna! Co masz mi do powiedzenia?!\nSudhakar uderzył się w czoło\n– Tak, była inna Pandu, ale ja nie wiedziałem którą sponsorowaliście! Czy tą, czy tamtą. Przyjechali krewni poprzedniej dziewczynki i zabrali ją. Więc przekazywałem pieniądze dla drugiej Pandu.\nJakby mnie ktoś obuchem walnął! Patrzyłam na niego i nie wiedziałam już co mam myśleć. Kto przede mną stoi? Jak można tak kręcić?\n– Czy Ty nie rozumiesz, że ludzie w Polsce cały czas myśleli, że wspierają tamtą dziewczynkę? Powinieneś mnie był natychmiast poinformować o zmianie!\n– Tak, tak, przepraszam, na drugi raz o wszystkim natychmiast poinformuję.\nZmusiłam Sudhakara do przeproszenia Ewy, bo sam jakoś unikał tej konfrontacji…Niesmak tej całej sprawy pozostał do końca pobytu.\nOstatecznie zerwałam wspòłpracę z Sudhakarem, gdyż opowiadał mi „bajki o sierotkach”.\nWEMP Indie 2015 z przygodami – najdłuższy most w Azji\nOpublikowany Kwiecień 22, 2015 przez sylka\nCzas dłużył nam się niesłychanie, z czego wszystkie byłyśmy bardzo zadowolone. Każdy dzień był pełen wrażeń. Dzieciaki szczęśliwe z przeprowadzanych przez nas warsztatów, kadra zachwycona z pomocy dydaktycznych jakie rozdaliśmy dzieciom. Prace plastyczne wyszły przepiękne, zajęcia taneczne na pewno były źródłem do inspiracji. Ja jednak wciąż nie mogłam pozbyć się jakiegoś smutku. Wiedziałam, że znowu będę musiała opuścić to miejsce, wrócić do swojego świata….\nSobota zapowiadała się interesująco.\n– Ravi, znasz jakieś legendarne miejsce w okolicy, albo legendarną opowieść? – zapytuję, gdyż obiecałam Annie Walczyk legendę do jej książki pt.”Mój dom”\n– No pewnie! Mieliśmy tutaj prawdziwego bohatera !\nRavi jest podekscytowany. Chce zawieźć nas do Muzeum Arthura Cottona.\nNajpierw jednak całe przedpołudnie zwiedzamy katolickie świątynie, które do złudzenia przypominają hinduskie. Ta sama kolorystyka, ten sam styl, te same figurki ……na prawie….\nZałapaliśmy się na zbiorowe żywienie dla pielgrzymów. Najpierw trzeba było stać w długiej kolejce po żeton, potem wspólnie z setkami innych wygłodniałych osób dostać się do ogromnej stołówki. Przy kamiennych stołach, na jednorazowych talerzach otrzymaliśmy porcję ryżu, sos curry, wody jednak nie próbowaliśmy. Po 15 minutach już trzeba było zwolnić miejsce dla następnej partii głodnych.\n– A teraz zobaczycie zaporę na rzece Godavari.\nBardziej debatowałyśmy nad tym, że chętnie poleżałybyśmy na plaży, albo zakosztowały kąpieli w rzece. Było tu naprawdę przepięknie. Błękitne, imponujące, bezkresne wody. Po obu brzegach zieleniły się palmy i inna, nieznana nam, egzotyczna roślinność….Nic, tylko spędzić tutaj wakacje.\nW Muzeum dowiedziałyśmy się, że w Rajahmundry, w XIX wieku żył prawdziwy bohater.\nArthur Cotton, był misjonarzem. Miał też zdać raport na temat sytuacji w tym regionie rządowi brytyjskiemu. Ludzie cierpieli z powodu powodzi lub suszy. Brakowało wody zdatnej do picia. Szerzyły się choroby, była wysoka śmiertelność. Artur Cotton wpadł na pomysł, że system irygacyjny może nawodnić tereny w dystrykcie Godavari, a most między jednym a drugim brzegiem może przyczynić się do rozwoju gospodarczego i poprawy sytuacji mieszkańców. Jak pomyślał tak zrobił, a Hindusi go czczą do dziś.\n– A to jest największy most w Azji! – powtarza Ravi ilekroć przejeżdżamy z jednego brzegu na drugi. Myślę sobie, że mogliby po 160 latach dokonać renowacji. Trzeba uważać siedząc w tuk-tuku, bo co dwa metry, mijając kolejne płyty mostu całe ciało bezwładnie podskakuje w pojeździe….\n– Wow ! My chcemy popływać łodzią po rzece! – dziewczyny skaczą z radości na widok takiej możliwości.\nPrzewoźnik wprowadza każdą z nas po kolei na pokład łajby wątpliwej jakości. Oprócz naszej piątki dosiada się jakiś młody Hindus, który od razu zagaduje i uśmiecha się perliście do każdej z nas. Denerwuje mnie ta jego gadka. Przewoźnik jest też beztroski. Nie dostałyśmy kamizelek ratunkowych. Nastrój panuje zabawowy, robimy sobie zdjęcia jak na Titanicu. Przewoźnik tak się rozbawił, że zaczął specjalnie kołysać łódką na boki, aby nas przestraszyć. Huknęłam na niego i usiadłam na plastikowym krześle, mocno chwytając się burty. Dookoła szerokie wody Godavari. Stara zdezelowana łódka, gdyby tylko coś się stało……\n– A więc przyjechałyście do Indii w celach matrymonialnych?- irytujący Hindus patrzy na mnie szczerząc zęby w głupawym uśmiechu. Spojrzałam na niego z największą pogardą w oczach, na jaką mogłam się zdobyć i popukałam się kilka razy w czoło. Przynajmniej do końca wycieczki był z nim spokój.\nPo dopłynięciu do brzegu dziewczyny wyglądały na zadowolone, a ja obiecałam sobie, że już nigdy więcej nie wsiądę do indyjskiej łodzi.\nWEMP Indie 2015 z przygodami – indyjskie wesele\nOpublikowany Kwiecień 9, 2015 przez sylka\nOtrzymałyśmy zaproszenie na wesele dyrektora sierocińca i szkoły w Dommeru. Ashish musiał wracać do siebie, do Uttar Pradesh. Zostałyśmy już tylko w swoim, babskim gronie. Najważniejszą kwestią dla nas było teraz w co się ubrać. T-shirty i dżinsy? Nie, chyba nie wypada. Sari? Za późno. Nigdzie nie kupisz gotowego stroju, tylko materiał do uszycia. Szycie spódnicy i choli trwa kilka dni. Nie zdążymy. Zdecydowałyśmy się na anarkali, czyli rozszerzające się u dołu tuniki i do tego specjalne szarawarki, ciasne na dole, pufiaste w udach. Mamy poniedziałek. Do czwartku powinnyśmy coś kupić. Do stroju trzeba kupić buty, biżuterię itp.\nObleciałyśmy Kovvuru wzdłuż i wszerz, ale nie było nic zadowalającego. Po południu we wtorek udałyśmy się do Rajahmundry, aby tam definitywnie kupić stroje.\nJa chciałam trzy kolory: niebieski-czerwony-zielony. Wanda chciała, aby jej się nie wżynało w pachy. Patrycja szukała czegoś w odcieniach brązu. Ewa chciała coś praktycznego, co będzie mogła nosić na co dzień, po powrocie. Asia chciała coś ekstra, w czym będzie mogła zatańczyć taniec bollywood, kiedy wróci. Z takimi wymaganiami ruszyłyśmy na „polowanie”.\nNa widok potężnego bazaru w Rajahmundry dziewczyny zapiszczały z zachwytu, ale po kilku godzinach chodzenia i przymierzania strojów miny im zrzedły.\nZdecydowałam, że w tym sklepiku, do którego teraz wejdę muszę coś kupić i koniec. I jak postanowiłam, tak zrobiłam. Znalazłam czerwoną tunikę ze ślicznymi niebieskimi guziczkami i niebieskozielonym wzorkiem. Skromną, tak jak lubię. Dokonałam pierwszego zakupu wśród aplauzu towarzyszących nam mężczyzn. Przyznali się nam , że po raz pierwszy uczestniczyli w takich zakupach. Zazwyczaj ich matki, siostry, żony same chodzą na takie sprawunki. Dzięki nam, mają pojęcie jak to wygląda.\nSzczęśliwie wracałyśmy z pełnymi torbami. Po wielkich trudach, targowaniu się itd, każda znalazła coś dla siebie.\nNastępnego dnia dokupiłyśmy sandałki i klapki do naszych strojów, oczywiście też z wielkim mozołem. jednak w czwartek na godzinę szesnastą byłyśmy zwarte, śliczne i gotowe.\nNo…może prawie…. kiedy zakładałam moje szarawary, rozpruły się na całej linii. Ot, indyjska jakość. Popędziłam całe towarzystwo do najbliższej krawcowej. Chciała zeszyć na miejscu, ale ja śpieszyłam się przecież na ślub! Kupiłam szybko, w sklepiku obok jakieś czerwone, bawełniane portki i prawie biegliśmy na miejsce, bo była już za pięć czwarta.\nDziwiłam się, czemu Hindusi biegnący z nami dziwią się, że tak pędzimy. Po przybyciu na miejsce mogę powiedzieć tylko jedno – krew mnie zalała! Byłyśmy pierwszymi gośćmi! Na dużej przestrzeni wyłożonej zielonym dywanem, ze dwa tysiące pustych krzeseł ! Heloł?! Jesteśmy w Indiach!.\nTo, że na zaproszeniach widniała godzina szesnasta znaczyło, że należy przyjść na osiemnastą!\nGoście zaczęli się schodzić, gdy na dworze robiło się już ciemno.\nMy zostałyśmy poproszone o zajęcie miejsc na podium, obok pary młodej.\nNie miałam pojęcia na czym będą polegały tutejsze rytuały. W sumie to indyjskie wesele, ale para młoda jest wyznania chrześcijańskiego.\n– Kiedy będziemy tańczyć? Oni tutaj tańczą? – dopytywały się dziewczyny. A ja nie miałam zielonego pojęcia.\nPanna młoda musiała być smutna i mieć minkę w podkówkę, pan młody, siedzący obok mnie co chwilę wyciągał z klapy telefon komórkowy, dzwonił, instruował z podium co i jak ma się odbyć….\nKobiety przyszły poubierane w złote sari, mężczyźni w garniturach…chyba trochę za skromnie wyglądałyśmy, oprócz Asi, która miała najbardziej okazałą suknię…\nNa scenie elektryzujący głos, przepięknie śpiewający mężczyzna. Już nawet nie rejestruję tych ohydnych dźwięków keyboardu. Głos i piosenka sprawiają, że moje nogi przytupują. Ojciec Raviego, który teraz usiadł obok mnie, szturcha mnie łokciem.\n– Zatańczysz? – zachęca, mrugając sugestywnie\nWyskakuję z krzesła, lecę z moim woalem przypiętym do poiki i zaczynam machać, kręcić, wirować. Radocha! Dość siedzenia w krześle. Jak wesele to czas się cieszyć! Tańczę i cieszę się. Niektórzy wstają z krzeseł i podchodzą bliżej, aby obejrzeć moje wygibasy. Oglądają z zaskoczeniem, ale też z szerokim uśmiechem na twarzach. Mój radosny nastrój udziela się im. Oj, tańcowałabym do białego rana. Wciągnęłabym to całe towarzystwo do tańca. Ale piosenka się kończy. Delikatne dygnięcie. To i tak było dla nich zbyt wiele. Nietypowe zachowanie gościa zza granicy. Ale jakże błogosławione! Wiele osób dziękuje mi za występ. Fajnie, że się podobało. Z dedykacją dla mojej ulubionej, indyjskiej pary młodej. …Sto lat!\nWEMP Indie 2015 z przygodami – kokosowa rodzinka\nOpublikowany Kwiecień 4, 2015 przez sylka\nUdało mi się zrobić dziewczynom wielką niespodziankę. Po przyjeździe na miejsce zastaliśmy tam już Ashisha. Patrycja poznała go wcześniej, poprzez Facebook. Ogromne zdumienie jakie pojawiło się na jej twarzy – bezcenne.\nKovvur jest na samym południu Indii, natomiast Ashish jechał z Allahabadu, z samej północy. My podróżowałyśmy dwa dni samolotami z Europy, a on dwa dni po Indiach, pociągami. Prawie w tym samym momencie dotarliśmy na miejsce. Mój, młody indyjski wolontariusz przyjechał z gitarą, aby poprowadzić warsztaty gitarowe z chętnymi. Okazał się niesamowicie równym gościem, kumplem dla dziewczyn, kompanem do przeróżnych zabaw z dziećmi. Właśnie te zabawy z dzieciakami najbardziej go uszczęśliwiały. W Indiach mało kto gra na gitarze, tak więc Ashish wzbudzał wielkie zaciekawienie, a muszę przyznać, że gra nie byle jak. Naprawdę dobrze i śpiewa też świetnie. Zdobył serca tutejszych mieszkańców. Szczególnie jeden młody człowiek zachwycił się Ashishem i zapałał chęcią zgłębiania tajników gry na gitarze. Zaczęło się od tego, że przyszedł pewnego popołudnia naprawić nam komputer, a skończyło się na tym, że dostał od Fundacji nową gitarę w prezencie i życzenia powodzenia w nauce gry na niej. Uskrzydlamy młode talenty!\nJako grupa wolontariuszy zgraliśmy się i żyliśmy sobie razem, bezkonfliktowo. Chociaż nocne rozmowy młodych były dla mnie wielką próbą. Generalnie miałam szczęście, bo wszyscy byli bardzo grzeczni, ustępliwi, i mogliśmy się we wszystkim dogadać, ale w nocy to ja chciałam spać! Wanda również. Natomiast pozostała czwórka lubiła siedzieć do rana i zaśmiewać się wniebogłosy. Do północy – to jeszcze pół biedy…jakoś dawałam radę…Po trzeciej hindusi zaczynali czcić swoje bożki śpiewem, na ulicy zaczynało się robić gwarno, motocykle trąbić…. To parę godzinek snu było na wagę złota. Do tego walka z komarami….Pewnej nocy obudziły mnie szczególnie głośne śmiechy. Była godzina druga. Wyszłam na balkon. Moja kochana ekipa z dachu naszego domu przedrzeźniała przechodniów na ulicy. Ktoś tam zagadał – małpowali jego głos, ktoś zakaszlał – zakaszleli i oni…..\n– W tej chwili do łóżek ! No to już przesada! – wychyliłam się z balkonu, naprawdę wkurzona i pogoniłam ich do spania.\nMoje młodziutkie, śliczne dziewczyny…. najbardziej chodziło mi o ich bezpieczeństwo. A skąd ja wiem jak takie nocne zaczepki mogą się potem skończyć?\nNie posłuchali. Gadali głośno do rana. Byłam na nich wściekła i nie odzywałam się o poranku. No, ale wyrazili skruchę i chęć poprawy. Przeprosili. Udobruchali mnie. Złota młodzież.\nAshish był tylko kilka dni, ale cała czwórka zdążyła się bardzo zżyć. Stwierdzili, że są kokosową rodzinką. A ja się cieszę, że podczas tej naszej wyprawy zawiązały się nowe, przyjacielskie więzi pomiędzy młodymi ludźmi z dwóch różnych kultur, z dwóch różnych krańców globu.\nWEMP Indie 2015 z przygodami – podróż do Rajahmundry\nOpublikowany Kwiecień 3, 2015 przez sylka\nSpotykamy się na Dworcu PKS we Wrocławiu. Trzy miłe, młodziutkie dziewczyny: Patrycja, Ewa i Asia, oraz dojrzała kobieta – Wanda ze swoim szczerym uśmiechem, i ja. Razem z osobami towarzyszącymi tworzymy mały tłumek na tutejszym peronie. Pamiątkowe zdjęcie i wskakujemy do Polskiego Busa. Musimy dotrzeć do Warszawy. Jest 15 stycznia, wieczór. Dobrze, że nie ma śniegu. Dziewczyny dopiero co się poznały, ale w autobusie szczebioczą i chichrają się jak stare przyjaciółki. Ja słucham opowieści Wandy. Moment integracyjny następuje w Łodzi. Podczas przerwy wybiegamy z ciepłego busa na siku. Latryna jest samoobsługowa. Trzeba tylko wrzucić trzy złote. Mamy dwie monety na całą naszą piątkę, więc upychamy się w pomieszczeniu wszystkie razem. Podczas, gdy jedna załatwia potrzebę, reszta stojąc tyłem śpiewa i podryguje do piosenki Pharella Williamsa „Happy” puszczanej z telefonu komórkowego. Wybiegamy ponownie, rozbawione do upadłego. Czuję, że damy radę przeżyć wspólnie następne trzy tygodnie.\nNa Lotnisku Chopina spędzamy całą noc, usiłując zdrzemnąć się na rozłożonych karimatach. Kiedy nadchodzi pora odlotu, na twarzy Patrycji widać lekkie napięcie. To jest jej pierwszy raz. Jednak będąc w chmurach jej twarz się rozpogadza i rozjaśnia.\nSiedzimy wygodnie w kolejnym samolocie Lufthansy. Będziemy lecieć z Frankfurtu do Bombaju. Dziewczyny zajęte są oglądaniem filmów czy słuchaniem muzyki. Mija pół godziny, godzina. Cały czas stoimy na lotnisku. Ekipa walczy z tylnymi drzwiami do samolotu. Już półtorej godziny naprawiają.\n– Kurcze,lecę pierwszy raz i od razu takie opóźnienie – stwierdza zaniepokojona Patrycja.\n– Mam nadzieję, że drzwi nie otworzą się podczas lotu – żartuję sobie, co nie poprawia samopoczucia Pati.\nAsia jest nastawiona optymistycznie, Ewa przyjmuje wszystko ze stoickim spokojem, Wanda się modli. Ja już wiem, że w Bombaju nie zdążymy na samolot do Hyderabadu.\nNie zamierzam się jednak martwić podczas lotu. Zobaczy się na miejscu.\nKiedy lądujemy na indyjskiej ziemi Patrycja płacze ze wzruszenia. Reszta ekipy ma przyklejone uśmiechy do twarzy.Ja popędzam towarzystwo, licząc na jakiś cud. Niestety, pół godziny to za mało, aby dostać się na drugie lotnisko, skąd odchodzą loty krajowe. Przystojny i młody chłopak z obsługi stwierdza, że w dniu dzisiejszym nie ma już miejsc na żaden lot do Hyderabadu. Sugeruje nam wziąć taksówkę i udać się na lokalne lotnisko. Może tam coś znajdą na następny dzień.\n„Gdzie ja, Misiu, będę jechała taksówką??!! Ze wszystkimi walizkami, z całą ekipą, oskubią nas itp!!! Nie nie ma mowy.” – myślę sobie. Wzdycham do niebios….\n– Czy to, aby na pewno jedyne rozwiązanie? Nie ma innego? Bardzo proszę nam pomóc!. Dziewczyny są pierwszy raz w Indiach. A tutaj taka sytuacja, proszę, bardzo proszę….- używam całego mojego wdzięku jaki jeszcze mi pozostał. Grupka zdezorientowanych, białych kobiet wygląda przekonująco.\n– Dobra… poczekajcie tu. – stwierdza chłopak i konsultuje się z pozostałymi pracownikami obsługi. Długo debatują, wpatrzeni w ekran komputera.\n-Ok, znaleźliśmy lot do Hyderabadu. To dlatego, że dziewczyny są pierwszy raz….- dodaje i czarująco się uśmiecha.\nUff, chwała Bogu ! Gdybyśmy utknęły w Bombaju, przepadłby nam lot do Rajahmundry! Jak to cudownie, że możemy polecieć i to bez żadnej dodatkowej opłaty!\nW dobrych humorach upływa nam ostatni etap podróży.\n– Czy życzy sobie Pani kurczaka czy danie wegetariańskie? – pyta stewardessa…\nOkazuje się, że w ten kurs do Hyderabadu jest wliczone wyżywienie. Ja kupowałam poprzedni lot bez jedzenia na pokładzie. Hallelujah! Jest nawet lepiej!\nDziewczyny wyciągają aparaty. Z zapałem fotografują lasy palmowe, które są pod nami. Lądujemy. Gorąco, tropikalnie, egzotycznie. Widok palm cieszy oczy.\n– Super, że wybrałaś takie miejsce na wolontariat. Tu jest tak pięknie ! – oznajmia zachwycona Patrycja.\nDojeżdżamy do hali przylotów. Dzieciaki machają do nas. Zaczynamy indyjską przygodę!\nZ Visakhapatnam do Polski\nOpublikowany Maj 10, 2014 przez sylka\nOpuszczamy Nakkapalli. Jedziemy do Visakhapatnam. Stamtąd następnego dnia odlecimy do kraju. Zatrzymamy się na noc o brata Nancy, żony pastora Kanthiego z Prathipadu. Kanthi zawozi nas do Visag. Jest to dwumilionowe miasto portowe, położone nad Zatoką Bengalską.\nRodzina mieszka w bloku, bodajże na czwartym piętrze. Zadziwiły nas marmurowe posadzki na klatce schodowej. W mieszkaniach też marmur. Ponoć się tak nie nagrzewa. W bloku nawet jest zautomatyzowana winda chyba sprzed kilkudziesięciu lat, ale miły kobiecy głos oznajmia na którym piętrze się znajdujemy. Po zapoznaniu się z krewnymi pastora wyruszamy nad Zatokę.\nŚciągam pantofle i biegnę w stronę oceanu. Fale są zadziwiająco silne. Uderzają z potężną mocą i wciągają wgłąb. To nie to co nasz Bałtyk.\nWidzę porozbieranych mężczyzn pluskających się przy brzegu. Nikt nie pływa. Nie dziwię się. Przy takiej sile fal pływać po prostu się nie da. Kobiety stoją na brzegu ubrane w swoje sari i patrzą na bawiących się w wodzie mężczyzn.\n– Chcesz się wykąpać? – pyta mnie Kanthi\nIdziemy trochę dalej, gdzie nie ma tylu mężczyzn.\n– Tutaj możesz swobodnie się zanurzyć w wodzie.\nMa się rozumieć, że w ubraniu.\nPowoli wspólnie z Jędrkiem wkraczamy do wody . Wchodzimy po kolana. Fale uderzają w nas brutalnie i jesteśmy zmoczeni po pas.\nDecyduję się na większe starcie. Kładę się na piasku fale porywają mnie i obracają we wszystkie strony. Potężna siła i jakby mi ktoś solą w oczy sypnął. Woda jest bardzo zasolona.\nWielkiej przyjemności z tego nie ma, ale jakaś niezwykła wola walki z żywiołem się włącza. Chce ci się pokonać dwumetrowe fale, pokonać bestię…. Podoba mi się to, choć jest bardzo niebezpieczne….\nNie udaje nam się na brzegu wysuszyć, bo słońce już zachodzi. Na zakupy do centrum wyruszamy w mokrych ubraniach.\nZmrok nadchodzi już o godzinie siedemnastej. Włączają się neony, jest bajecznie kolorowo, tłoczno. Czuję na sobie oddech tysięcy ludzi. Sprzedawcy atakują ze wszystkich stron.\nKupuję tylko słodycze dla moich dzieci i na szybko jakieś gadżety. Nie mogę wrócić z pustymi rękami.\nHandlowy szał trwa. Nie widziałam czegoś takiego w Europie. Uciekamy, opychając się przepysznymi orzeszkami w karmelu.\nTo koniec atrakcji. Czas wracać do Polski. W pamięci zostaną dziecięce, radosne buzie, dziewicze dżungle, tajemnicze górskie krajobrazy, siła morskiego żywiołu oraz nagie indyjskie torsy na słonecznej plaży…Zadziwiające co może człowiekowi utkwić w pamięci?…\nZ żalem opuszczam Indie. Mam tylko nadzieję, że rok prędko minie i znowu tutaj powrócę.\nNiezapomniane chwile w Nakkapalli\nOpublikowany Maj 8, 2014 przez sylka\nPrzepiękny poranek. Wychodzę na dach, obserwuję okolicę, mieszkańców podążających w obie strony, ruch na autostradzie, w oddali jezioro, góry, a nade mną kokosowe palmy. Praveen przychodzi i przynosi dwa plastikowe, bardzo wygodne krzesła. Usadawiamy się na nich i kontynuujemy wczorajszą rozmowę. Poruszamy drażliwe wątki. Lakshmi przynosi nam słodką i bardzo mleczną kawę. Jest jego bliską przyjaciółką, pomaga mu w prowadzeniu organizacji. Sprawia wrażenie cichej, spokojnej, z łagodnym uśmiechem na ustach. Praveen bardzo liczy się z jej zdaniem.\n– Prosiłem dyrektora szkoły, aby dzieci mogły pisać egzamin dziś rano, ale on nie zgodził się i muszą pisać o godzinie trzeciej po południu. On wie, że jesteśmy chrześcijanami i dlatego tak nas traktuje. Specjalnie utrudnia życie….\nCzekamy więc na dzieci aż do popołudnia, kiedy to przyjdą ze szkół.\nW Nakkapalli jest silny ośrodek hinduistyczny, duża świątynia Sri Vekanteshwara Swamy na pobliskim wzgórzu, dokładnie w osadzie Upamaka.\nChrześcijanom nie żyje się tutaj łatwo, ale też nie najgorzej. Odważnie wyznają swoją wiarę.\nGeneralnie zaobserwowałam w Indiach pokojową koegzystencję wyznawców hinduizmu i chrześcijaństwa. Żyją wspólnie a nawet przyjaźnią się. Prości ludzie, hindusi są bardzo otwarci na chrześcijan. Tak sobie myślę, że skoro w hinduizmie jest 330 milionów bożków, to co za różnica dla nich, że my wyznajemy Jezusa. Jeszcze jedno bóstwo dla nich. W każdym bądź razie można dzielić się swobodnie z nimi swoją wiarą. Oni i tak będą czcić swoich bożków….\nPodpisujemy z Praveenem umowę dotycząca współpracy, w dwóch egzemplarzach. Uścisk dłoni , zgoda i serdeczne uśmiechy. Lakshmi też jest szczęśliwa. Umowy podpisałam również z Ravim w Dommeru i Kanthim w Prathipadu. Teraz jest wszystko na papierze, co i jak. Mam nadzieję, że kolejnych nieporozumień nie będzie.\nW oczekiwaniu na powrót dzieci ze szkół jedziemy do pobliskiego, dużego miasta – Tuni. Odwiedzamy ciocię i wujka Praveena. Idziemy też na zakupy. Do tej pory nie kupiłam swoim dzieciom żadnych prezentów.\nAdam jest uszczęśliwiony i wniebowzięty, bo Praveen kupił mu i podarował bardzo ładną, indyjską kurtę. Ja dostałam kolejne anarkali, ale tym razem chciałam proste i bez ozdób. Trudno z tymi Hindusami, jak się uprą to muszą cię obdarować i tyle.\nPo południu jedziemy do wioski za wzgórzem – Upamaka. Tam mieszkają dzieci. Wpadamy, rozdajemy balony i cukierki. Wyciągam mały głośniczek i zaczynam taneczne zabawy z nimi. Radości jest co niemiara! „Kaczuchy” mają największe wzięcie!\nCzas na zajęcia plastyczne. Szablony serduszek ozdabiają wydzieranką z kolorowego papieru, do tego przyklejają ogony z kolorowej bibuły. Przyczepiam gotowe prace na murach rozpadającego się, ceglanego budynku i już jest troszkę weselej.\nJędrek prowadzi warsztaty komiksowe ze starszymi dziećmi. O dziwo są tutaj niezwykle utalentowane dzieci. Perełki ! Rysunki są wyjątkowo ciekawe, bogate w szczegóły, pomysłowe. Oj, nie można ich zostawić tutaj z ich talentem…. warto, warto ich wspierać, aby mogły się rozwijać…\nŚciemniło się bardzo szybko, a chcieliśmy jeszcze wejść na wzgórze, gdzie mieści się hinduistyczna świątynia i zobaczyć widok na Nakkapalli.\nWparowałam na górę jak z procy, ale zdążyło się w tym czasie zrobić całkiem ciemno. W oddali widzieliśmy więc tylko światła. Postanowiłam, że jutro rano przed odjazdem muszę tu przyjść i porobić zdjęcia.\nLeniwy poranek, wszyscy smacznie śpią, a mnie rozpiera energia. Idę na dach, patrzę na okolicę. Za chwilę opuszczę to miejsce. Ogarnia mnie nostalgia, smutek. Mam do tego miejsca jakiś niewyjaśniony sentyment…\nNie ma co się mazać. Doskakuję do roweru, którym Vekantesh codziennie dojeżdża do fabryki i usiłuję majstrować przy nóżce blokującej pojazd. Co za sprytne urządzenie! Szarpię się z nim, ale ani rusz!\nPraveen słysząc hałas wychodzi na ganek i patrzy na mnie z nieukrywanym zdumieniem.\n– Chciałam tylko skoczyć na wzgórze i porobić parę zdjęć.\nNie zastanawiając się, ściąga pokrowiec ze swojego motocykla i odpala go.\n– Wskakuj! -krzyczy do mnie.\nDwa razy nie trzeba mnie namawiać. Motocyklem o wiele szybciej niż rowerem.\nDo świątyni prowadzi ponad trzysta schodów. Bez problemu je pokonuję, natomiast Praveen co pięć schodków przystaje, sapie, blednie. Naprawdę źle wygląda. Chwytam do za rękę i wspinamy się dalej razem.\n– I kto tutaj jest stary? – śmieję się z niego, bo kondycję ma naprawdę kiepską.\nJuż w połowie drogi zatrzymuję się i obserwuję zapierające dech w piersiach widoki. Przy świetle dziennym widać malowniczą krainę, po prostu jak z bajki! Las palmowy, jezioro, budynki Nakkapalli, a w oddali góry.\nIdziemy wyżej i jest jeszcze cudowniej ! Ukwiecone drzewa po obu stronach potężnych schodów, roślinność jak z innej planety, kolorowe wieżyczki świątynne pod nami. Urok tego miejsca sprawia, że zapominam o całym świecie… A może to ta hinduistyczna świątynia przy której się znajdujemy tak działa?\nAtmosfera robi się romantyczna….Opamiętuję się.\nNie ma co! Spadam stąd! Zbiegam na dół w kilkanaście sekund. Praveen stoi na górze i śmieje się ze mnie. Ale teraz sam musi pokonać setki schodów, więc mina mu rzednie.\nZ tej wycieczki na wzgórze mam kilka najpiękniejszych zdjęć.Okolice Nakkapalli mają swój specyficzny urok….\nZ Prathipadu do Nakkapalli\nOpublikowany Maj 7, 2014 przez sylka\nWspółpraca z Praveenem, dyrektorem sierocińca w Nakkapalli, od samego początku przebiegała burzliwie. Właściwie to on mnie znalazł na Facebooku, był moim pierwszym kontaktem w Indiach. Jednak tak wiele nas różniło, mieliśmy inne podejście do tylu spraw, że co chwilę wybuchał konflikt. Praveen ma wielkie serce, pomaga sierotom i wdowom od kilku lat, ale zbyt szybko mówi słowa, których potem żałuje. W gorącej wodzie kąpany, ja również więc walczyliśmy ze sobą. To co mamy wspólnego to szukanie zgody i pokoju. Więc mimo, że trzy razy zrywałam z nim współpracę, zawsze później dochodziliśmy do porozumienia.\nDziś niedziela. Kończymy wizytę w Prathipadu i po lunchu wyjeżdżamy do Nakkapalli.\nRobię ostatnie zajęcia plastyczne z dziećmi – szablony w kształcie wielkich serc ozdabiają bibułą, kolorowymi obrazkami oraz złotą i srebrną farbą. Niektóre prace są bardzo ciekawe, dzieci ozdabiają serca najpiękniej jak potrafią. Siedzą na zakurzonym betonie, ale z zapałem oddają się pracy twórczej.\nKońcowy efekt jest zawsze najmilszy. Kiedy widzę te uśmiechnięte buzie, tą dumę ze swoich dzieł, podziw dorosłych , to wiem że warto, warto, warto! Warto jechać z drugiego końca świata, aby zainspirować twórczo, zaszczepić wiarę we własne siły, wlać kroplę szczęścia do serc i natchnąć nadzieją na lepszą przyszłość.\nCzas na nabożeństwo. Tutaj działa domowy kościół. Nie wnikam nigdy w szczegóły, ale chyba jest to nurt baptystyczny. Dla mnie to nieważne. Modlę się ze wszystkimi chrześcijanami, bo wierzę w tego samego Pana Jezusa. Jestem elastyczna, do obrządków i rytuałów mogę się dostosować, nie ziębią mnie one, ani nie grzeją…..Osobiście najbardziej lubię śpiewy i pląsy na łonie natury, najchętniej w lesie, w górach – tam widać Boże stworzenie, tam najchętniej chwalę Boga….Ot taka mała dygresja…\nWszyscy obecni tu pastorzy po kolei przemawiają. My siedzimy razem z nimi, i oczywiście nic nie rozumiemy, ale na pewno dobrze mówią. Dobrze też bekają….Nie do pomyślenia w Polsce, aby np ksiądz siedząc z ministrantami podczas słuchania innego kaznodziei bekał na cały głos. A tutaj to normalne. Nikt się nie gorszy. Pojadł sobie to mu się potem odbiło i tyle. Tylko nasza cała trójka miała wielkie, zdziwione oczy, rozszerzone nozdrza i skaczące brzuchy ze śmiechu….\nPo nabożeństwie rozdajemy podkładki do pisania i rysowania dla dzieci, landrynki czekoladowe i plastikowe miseczki. Ostatnie pamiątkowe zdjęcia, łzy na pożegnanie…szczere łzy w oczach dzieci, bardzo to wzruszające…\nUpchnięci razem z naszymi bagażami odjeżdżamy z Prathipadu. Teraz do Nakkapalli.\nMyślę sobie, że Praveena to chyba uduszę. Pokłóciliśmy się na dwa tygodnie przed moim przyjazdem do Indii. Powiedziałam mu, że odwołuję wizytę. Wpadnę tylko dać mu kasę dla dzieci i koniec.\nJednak Praveen kolejny raz przekonał mnie, że dzieciaki są najważniejsze, że bardzo łatwo jest skasować współpracę, o wiele trudniej jest do czegoś razem dojść i coś razem zbudować. No i kolejny raz zmiękłam, bo jak zwykle miał przekonywujące argumenty. Ale lekka złość tliła się ciągle wewnątrz mnie.\nDojeżdżamy na miejsce. Widzę znajome twarze: Praveen, Lakshmi, Vinky, Raju, Yohan i gromadka dzieci . Układam palce na kształt pistoletu i celuję w stronę Praveena.\n– Zastrzelę Cię! – na co on rozpromieniony wita mnie braterskim uściskiem.\nDzieci zakładają wieńce z nagietków na nasze szyje. Stoją trzymając kartki powitalnymi napisami.\nSą jakby lekko przestraszone, ale dostają balony i cukierki i zaczyna być wesoło.\nJędrek dorwał Vinkiego, Yohana i Raju – młodych chłopców, którzy jako pierwsi trafili tu do sierocińca, i razem z nimi zniknął w budynku kościoła, Pochłonęła ich wspólna gra na kongach. Od dawna chciał tutaj trafić i pograć z nimi, i teraz to się spełniło.\n– No, pokaż mi ten swój domek – mówię do Praveena i lecę zobaczyć nowo wybudowany budynek. Zapiera dech w piersiach, małe cacko, klimatyzowane z wszelkimi wygodami. Przed domem autko, motocykl, budynek kościoła ma odnowiony dach.\nW tamtym roku było tu całkiem inaczej, spałam w glinianej chacie pokrytej palmową strzechą. Dom był dopiero w budowie.\nTeraz możemy się pławić w luksusie jak na indyjskie warunki. Mieszkanie jest bardzo czyste.\n– No chłopie, masz potencjał! Fajnie jakby u ciebie była taka baza turystyczna i więcej osób z Europy mogło tutaj przyjeżdżać… – zaczynam snuć wizje co do przyszłości tego miejsca. Nie każdy lubi spać w brudzie i kurzu, ze szczurami czy robalami, a gdyby tak wybudować ośrodek wypoczynkowy w Nakkapalli…..Marzę…..\nLakshmi, przyjaciółka Praveena i mózg sierocińca, krząta się w kuchni i przyrządza nam przepyszny ryż z sosem curry.\n– Ona jest w zarządzie koledżu w Vijayawada, samej kadry jest tam 260 osób, to bardzo wykształcona kobieta, młoda wdowa – tłumaczę Adamowi, który łapie się za głowę, bo myślał, że to jakaś gosposia przyszła tu gotować.\nTak, kobiety indyjskie są ciche, skromne, wstydliwe, kuchnia jest ich królestwem.\nJa natomiast głośno mówię, głośno się śmieję, zamaszyście gestykuluję. Urwałam się z Europy i na chwilę wpadłam do Indii. Jest potężna różnica kulturowa między nami kobietami, z dwóch kontynentów.\nWieczorem udaje nam się przez chwilę porozmawiać z Praveenem i w końcu wyjaśnić to czego nie udało nam się rozwiązać online. Facebook czy Skype to bardzo dobre narzędzia, ale jednak rozmowa w cztery oczy, na żywo, to o wiele lepsza sprawa. Praveen stuka się w czoło jakby doznał olśnienia – nareszcie dotarło do niego, zrozumiał…Ehh…trzeba było pokonać tysiące kilometrów, aby oczyścić relację, ale warto, warto, warto, bo najważniejsze jest dobro dzieci!


Filip Stanisław Adwent - IV Rozbiór Polski\nŚp. dr Filip Adwent\nOdbywa się proces, który trwa 4 lata. I tak jak polskie procesy się odbywają, jest to oczywiście jedna wielka farsa.\nZabójca, który zabił 6 osób, bo oprócz rodziny europosła zmiażdżył samochód z dwoma młodymi mężczyznami, którzy stali za samochodem europosła - byli to informatycy wysoko wykształceni - odpowiada cały czas podczas procesu z oczywiście...z wolnej stopy!\nWnioski dowodowe rodzin ofiar są oddalane. Świadkowie są ośmieszani. Kolejni prokuratorzy bronią przestępcę.\nKierowca, który był zawodowym wojskowym kierowcą i zabił 6 osób, otrzymał tylko 5 lat więzienia. Nie wyraził żadnej skruchy, nie przeprosił żadnej rodziny ofiar. I to przy pełnym poparciu swoich obrońców.


Jeżeli jesteś świeżo upieczonym pilotem drona i właśnie zakupiłeś swój pierwszy model to pomyśl dwa razy czy wykupić ubezpieczenie. Brak doświadczenia w pilotażu oraz brak znajmości sprzętu może być bolesny dla Ciebie i Twojego portfela.\nZ naszego doświadczenia wynika, że większość wypadków oraz uszkodzeń spowodowana jest przez niedoświadocznych pilotów, którzy popełniają proste błędy\nCzęsto te błędy nie są wynikiem nieostorżności lecz złej konfiguracji sprzętu!\nWydawać by się mogło, iż ubezpieczyciele mogą być jeszcze niegotowi na coraz powszechniejszą obecność bezzałogowych statków latających na naszym niebie, jednakże jest to mylne przekonanie. Jeśli chodzi o ubezpieczenia dronów specjalne oferty oferują również tuzy branży ubezpieczeniowej tacy jak PZU czy Ergo Hestia. Jak więc zabezpieczyć się przed przykrymi wypadkami, które mogą spotkać nasze maszyny?\nPamiętajmy, iż wielu producentów dronów jest gotowych na ewentualności takie jak niecelowe uszkodzenie urządzenia przez użytkownika. Firmą, która przykłada największą wagę do kwestii związanych z naprawami gwarancyjnymi i serwisowaniem produkowanego przez siebie sprzętu zdaje się być na obecny moment DJI – przedsiębiorstwo znane z maszyn takich jak np. Phantom 4 Pro V2 czy Mavic Pro. Jednym z oferowanych produktów jest ubezpieczenie DJI Care Refresh. Jest to rodzaj specjalnego, dokupowanego oddzielnie przez użytkownika, ubezpieczenia obejmującego okres 12 miesięcy. Co więc klient otrzyma po zakupie Care Refresh?\n- Gwarancję wymiany sprzętu na nowy nawet w przypadku zalania czy wpadnięcia drona do wody\n- Priorytetowe traktowanie – Klienci posiadający kartę Care Refresh są przez firmę DJI traktowani priorytetowo, naprawy gwarancyjne zostają więc wykonane jak najszybciej jest to możliwe\n- Ułatwiony kontakt z konsultantami\nPo wykupieniu ubezpieczenia użytkownik musi jedynie aktywować je na stronie DJI podając numer seryjny drona oraz karty DJI Care Refresh. Jedynym obostrzeniem jest fakt, iż aktywacja musi nastąpić maksymalnie do 48 godzin od uruchomienia bezzałogowego statku latającego.\n- Świadomego porzucenia drona\n- Powstania uszkodzeń w wyniku lotów w niewłaściwych warunkach atmosferycznych\n- Dokonywania samowolnych przeróbek lub korzystania z nieoficjalnych akcesoriów\nUbezpieczenie drona w tradycyjnej firmie ubezpieczeniowej?\nObecnie oprócz gwarancji od producenta możemy dodatkowo zabezpieczyć naszego drona od wyników rozmaitych wypadków losowych również w tradycyjnych firmach ubezpieczeniowych np. Ergo Hestii, która oferuje standardowe ubezpieczenie OC oraz tzw. Aerocasco, obejmujące ochronę na wypadek uszkodzenia drona w taki sam sposób jak każdego innego statku powietrznego. Drugą znaną firmą mogącą ubezpieczyć naszego drona jest PZU, jednakże tu musimy liczyć się z faktem, że obowiązują ograniczenia dotyczące typu wykonywanych lotów.\nNa rynku obecne są również przedsiębiorstwa wyspecjalizowane w ubezpieczaniu pilotów bezzałogowych statków latających. Należy do nich przykładowo Finansowa Chata, która oferuje wiele wariantów ubezpieczeń OC operatorów zamykających się w przedziale finansowym 104 – 800zł/ rok oraz specjalistyczne OC operatora dedykowane dla pracowników służb (np. Policja, Straż Pożarna, Straż Graniczna itp.). Wyjątkowe w ofercie tego pośrednika jest to, iż zakres obejmuje również zabezpieczenie przed wypadkami mającymi miejsce podczas lotów komercyjnych, czego z reguły nie oferują inne firmy oraz fakt, iż ubezpieczenie (w przypadku lotów rekreacyjnych) obowiązuje na całym świecie, nie zaś jedynie na terenie Polski. Najniższy limit gwarancyjny ubezpieczenia amatorskiego w Finansowej Chacie to imponujące 350.000 zł! Na koniec przypomnijmy – obowiązek posiadania ubezpieczenia został prawnie nałożony na osoby fizyczne, a więc operatorów dronów, nie zaś firmy będące właścicielami tych maszyn.


Ezoleta - informacje o leku - opis - leku - dawki - działanie - skład - interakcje - inn - atc\n> Baza produktów > Informacja o produkcie Ezoleta\nHipercholesterolemia pierwotna. Produkt leczniczy podawany w skojarzeniu z inhibitorem reduktazy HMG-CoA (statyną) jest wskazany jako leczenie wspomagające wraz z dietą u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią (heterozygotyczną rodzinną lub nierodzinną), u których nie jest możliwe odpowiednie zmniejszenie stężenia lipidów poprzez stosowanie statyny w monoterapii. Produkt leczniczy w monoterapii jest wskazany jako leczenie wspomagające wraz z dietą u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią (heterozygotyczną rodzinną lub nierodzinną), u których stosowanie statyny jest niewskazane lub nie jest tolerowane. Zapobieganie wystąpieniu incydentów sercowo-naczyniowych. Produkt leczniczy podawany dodatkowo u pacjentów wcześniej leczonych statyną lub włączany do leczenia jednocześnie ze statyną jest wskazany w celu zmniejszenia ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych u pacjentów z chorobą wieńcową (ang. CHD) i ostrym zespołem wieńcowym w wywiadzie (ang. ACS,). Homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna (ang. HoFH). Produkt leczniczy w skojarzeniu ze statyną jest wskazany jako leczenie wspomagające wraz z dietą u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną. U pacjentów mogą być również stosowane dodatkowe metody leczenia (np. afereza LDL).\nPacjent powinien stosować odpowiednią dietę zmniejszającą stężenie lipidów we krwi, która powinna być kontynuowana w okresie stosowania produktu leczniczego. Zalecana dawka to 1 tabl. raz/dobę. Produkt leczniczy można przyjmować o dowolnej porze, niezależnie od posiłków. W przypadku stosowania produktu leczniczego w skojarzeniu ze statyną należy stosować wskazaną dawkę początkową lub już ustaloną większą dawkę danej statyny. Należy zapoznać się z zaleceniami dotyczącymi stosowania danej statyny. Stosowanie u pacjentów z chorobą wieńcową i ostrym zespołem wieńcowym w wywiadzie. W celu dodatkowego zmniejszenia ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych u pacjentów z chorobą wieńcową i ostrym zespołem wieńcowym w wywiadzie, ezetymib w dawce 10 mg może być podawany w skojarzeniu ze statyną o udokumentowanych korzyściach sercowo-naczyniowych. Jednoczesne stosowanie z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. Produkt leczniczy należy przyjmować co najmniej 2 h przed lub 4 h po przyjęciu leku wiążącego kwasy żółciowe. Nie jest wymagane dostosowanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku. Dzieci i młodzież. Leczenie należy rozpocząć pod nadzorem lekarza specjalisty. Dzieci i młodzież w wieku ≥6 lat: nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności ezetymibu u dzieci w wieku 6-17 lat. Jeśli produkt leczniczy jest podawany w skojarzeniu ze statyną, dawkowanie statyny u dzieci należy skonsultować. Dzieci <6 lat: nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności ezetymibu u dzieci w wieku poniżej 6 lat. Brak dostępnych danych. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (5-6 punktów wg skali Child-Pugh) nie jest wymagane dostosowanie dawki. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7-9 punktów wg skali Child-Pugh) lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (>9 punktów wg skali Child-Pugh) nie zaleca się stosowania produktu leczniczego.\nNadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. W przypadku stosowania produktu leczniczego w skojarzeniu ze statyną należy zapoznać się z ChPL tej statyny. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie produktu leczniczego i statyny w okresie ciąży i karmienia piersią. Produkt leczniczy w skojarzeniu ze statyną jest przeciwwskazany u pacjentów z czynną chorobą wątroby lub niewyjaśnionym, utrzymującym się zwiększeniem aktywności aminotransferaz w surowicy krwi.\nW przypadku jednoczesnego stosowania ze statyną, należy zapoznać się z ChPL dla danej statyny. Enzymy wątrobowe. W badaniach z grupą kontrolną, w których pacjenci przyjmowali ezetymib i statynę, obserwowano zwiększenie aktywności aminotransferaz (≥3x powyżej górnej granicy wartości prawidłowych [GGN]). W przypadku jednoczesnego stosowania produktu leczniczego i statyny należy przeprowadzać testy czynnościowe wątroby przed rozpoczęciem leczenia oraz zgodnie z zaleceniami ChPL dotyczącymi danej statyny. W badaniu (ang. IMPROVE-IT) 18 144 pacjentów z chorobą wieńcową i ostrym zespołem wieńcowym w wywiadzie przydzielano w sposób losowy do grupy otrzymującej ezetymib z symwastatyną w dawce 10 mg + 40 mg na dobę (n=9067) lub symwastatynę w dawce 40 mg/dobę (n=9077). Podczas okresu obserwacji, którego mediana wynosiła 6,0 lat, częstość występowania kolejnych wzrostów aktywności aminotransferaz (≥3x GGN) w grupie otrzymującej ezetymib z symwastatyną oraz w grupie otrzymującej symwastatynę wynosiła odpowiednio 2,5% i 2,3%. W kontrolowanym badaniu klinicznym, w którym ponad 9000 pacjentów z przewlekłą chorobą nerek randomizowano do grupy leczonej ezetymibem w dawce 10 mg z symwastatyną w dawce 20 mg/dobę (n=4650) lub do grupy przyjmującej placebo (n=4620) (mediana okresu obserwacji 4,9 roku), częstość występowania kolejnego zwiększenia aktywności aminotransferaz (> 3x GGN) wynosiła 0,7% wśród osób przyjmujących ezetymib z symwastatyną i 0,6% w grupie placebo. Mięśnie szkieletowe. Po wprowadzeniu ezetymibu do obrotu zgłaszano przypadki wystąpienia miopatii i rabdomiolizy podczas stosowania ezetymibu. Większość pacjentów, u których doszło do rabdomiolizy przyjmowała statyny jednocześnie z ezetymibem. Jednak bardzo rzadko zgłaszano również występowanie rabdomiolizy w przypadku monoterapii oraz w przypadku jednoczesnego stosowania ezetymibu z innymi lekami, których związek ze zwiększeniem ryzyka rabdomiolizy jest znany. Jeśli podejrzewany jest rozwój miopatii na podstawie objawów ze strony mięśni lub zostanie ona potwierdzona zwiększeniem aktywności kinazy kreatynowej (CK) przekraczającym 10 razy górną granicę wartości prawidłowych, należy niezwłocznie zaprzestać stosowania produktu leczniczego, statyn i wszelkich innych leków jednocześnie przyjmowanych przez pacjenta. Wszyscy pacjenci rozpoczynający leczenie produktem leczniczym powinni być poinformowani o ryzyku miopatii i o konieczności natychmiastowego zgłoszenia wszelkich niewyjaśnionych bólów mięśni, ich tkliwości lub osłabienia. W badaniu IMPROVE-IT, 18 144 pacjentów z chorobą wieńcową i ostrym zespołem wieńcowym w wywiadzie przydzielano w sposób losowy do grupy otrzymującej ezetymib z symwastatyną w dawce 10 mg + 40 mg/dobę (n=9067) lub symwastatynę w dawce 40 mg/dobę (n=9077). Podczas okresu obserwacji, którego mediana wynosiła 6,0 lat, częstość występowania miopatii w grupie otrzymującej ezetymib z symwastatyną oraz w grupie przyjmującej symwastatynę wynosiła odpowiednio 0,2% i 0,1%. Miopatię zdefiniowano jako niewyjaśnione osłabienie mięśni lub ból ze zwiększoną aktywnością kinazy kreatynowej (CK) w surowicy wynoszącej ≥5 i <0x GGN. Częstość występowania rabdomiolizy w grupie otrzymującej ezetymib z symwastatyną oraz w grupie otrzymującej symwastatynę wynosiła odpowiednio 0,1% i 0,2%. Rabdomiolizę zdefiniowano jako niewyjaśnione osłabienie mięśni lub ból ze zwiększoną aktywnością CK w surowicy wynoszącej ≥10x GGN lub dwa kolejne epizody zwiększenia aktywności CK wynoszące ≥5 i <0x GGN. Częstość występowania rabdomiolizy w grupie otrzymującej ezetymib z symwastatyną oraz w grupie otrzymującej symwastatynę wynosiła odpowiednio 0,1% i 0,2%. Rabdomiolizę zdefiniowano jako niewyjaśnione osłabienie mięśni lub ból ze zwiększoną aktywnością CK w surowicy wynoszącej ≥5 i <10x GGN z objawami uszkodzenia nerek lub CK ≥10 000 j.m./l bez objawów uszkodzenia nerek. W badaniu klinicznym, w którym ponad 9000 pacjentów z przewlekłą chorobą nerek randomizowano do grupy leczonej ezetymibem w dawce 10 mg z symwastatyną 20 mg/dobę (n=4650) lub placebo (n=4620) (mediana okresu obserwacji 4,9 roku), częstość występowania miopatii i/lub rabdomiolizy wynosiła 0,2% wśród osób przyjmujących ezetymib z symwastatyną i 0,1% w grupie placebo. Ze względu na to, że nie są znane skutki długotrwałego stosowania ezetymibu u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, nie zaleca się stosowania produktu leczniczego u tych pacjentów. Dzieci i młodzież. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania ezetymibu u pacjentów 6-10 lat z heterozygotyczną postacią hipercholesterolemii rodzinnej lub z hipercholesterolemią nierodzinną oceniano w trwającym 12 tyg. badaniu klinicznym kontrolowanym placebo. Nie badano jednak wpływu ezetymibu stosowanego w okresie dłuższym niż 12 tyg. w tej grupie wiekowej. Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania ezetymibu u pacjentów poniżej 6 lat. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania ezetymibu w skojarzeniu z symwastatyną u pacjentów 10-17 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną oceniono w badaniu klinicznym z grupą kontrolną z udziałem dorastających chłopców (w skali Tannera, w fazie II i powyżej) oraz dziewcząt, u których 1-sza miesiączka wystąpiła co najmniej 1 rok wcześniej. W tym ograniczonym badaniu z grupą kontrolną, ogólnie nie stwierdzono wykrywalnego wpływu na wzrost lub dojrzewanie płciowe u dorastających chłopców lub dziewcząt, ani na długość cyklu miesiączkowego u dziewcząt. Nie przeprowadzono jednak badań dotyczących wpływu stosowania ezetymibu przez okres >33 tyg. na wzrost i proces dojrzewania płciowego. Nie przeprowadzono oceny bezpieczeństwa stosowania i skuteczności ezetymibu w skojarzeniu z symwastatyną w dawkach większych niż 40 mg/dobę u dzieci i młodzieży 10-17 lat. Nie przeprowadzono badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności ezetymibu stosowanego w skojarzeniu z symwastatyną u dzieci w wieku poniżej 10 lat. Nie przeprowadzono oceny długotrwałej skuteczności stosowania ezetymibu u pacjentów poniżej 17 lat w zakresie zmniejszenia zachorowalności i śmiertelności w wieku dojrzałym. Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności ezetymibu w skojarzeniu z fibratami. Jeśli u pacjentów przyjmujących produkt leczniczy i fenofibrat podejrzewa się wystąpienie kamicy żółciowej, wskazane są badania pęcherzyka żółciowego, a leczenie to należy przerwać. Należy zachować ostrożność na początku stosowania produktu leczniczego u pacjentów przyjmujących cyklosporynę. Należy kontrolować stężenie cyklosporyny u pacjentów przyjmujących produkt leczniczy i cyklosporynę. W przypadku stosowania produktu leczniczego jednocześnie z warfaryną, inną substancją przeciwzakrzepową z grupy pochodnych kumaryny lub fluindionem, należy odpowiednio kontrolować wartości INR (międzynarodowy wskaźnik znormalizowany). Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu ezetymibu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn należy wziąć pod uwagę, że zgłaszano występowanie zawrotów głowy.\nW badaniach przedklinicznych wykazano, że ezetymib nie indukuje metabolizujących leki enzymów z grupy cytochromu P450. Nie obserwowano istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych pomiędzy ezetymibem a lekami, o których wiadomo, że są metabolizowane przez izoenzymy cytochromu P450 1A2, 2D6, 2C8, 2C9 i 3A4 lub przez N-acetylotransferazę. W badaniach dotyczących interakcji klinicznych stwierdzono, że ezetymib nie ma wpływu na parametry farmakokinetyczne dapsonu, dekstrometorfanu, digoksyny, doustnych środków antykoncepcyjnych (zawierających etynyloestradiol i lewonorgestrel), glipizydu, tolbutamidu lub midazolamu, podczas jednoczesnego stosowania tych leków. Cymetydyna podawana jednocześnie z ezetymibem nie miała wpływu na jego biodostępność. Leki zobojętniające: jednoczesne przyjmowanie leków zobojętniających zmniejsza szybkość wchłaniania ezetymibu, ale nie ma wpływu na jego biodostępność. Zmniejszenie szybkości wchłaniania nie jest uważane za klinicznie istotne. Kolestyramina: jednoczesne podawanie kolestyraminy zmniejsza średnią wartość pola pod krzywą (AUC) ezetymibu całkowitego (ezetymib + glukuronian ezetymibu) o około 55%. W wyniku tej interakcji stopień zmniejszenia stężenia cholesterolu LDL może ulec osłabieniu po włączeniu leczenia produktem leczniczym do leczenia kolestyraminą. Fibraty: lekarze powinni wziąć pod uwagę możliwe ryzyko kamicy żółciowej i schorzenia pęcherzyka żółciowego u pacjentów przyjmujących fenofibrat i produkt leczniczy. Jeśli u pacjentów przyjmujących produkt leczniczy i fenofibrat podejrzewa się wystąpienie kamicy żółciowej, wskazane są badania pęcherzyka żółciowego, a leczenie to należy przerwać. Podczas jednoczesnego przyjmowania fenofibratu lub gemfibrozylu następuje nieznaczne zwiększenie całkowitego stężenia ezetymibu (odpowiednio: 1,5- i 1,7-krotnie). Nie przeprowadzono badań dotyczących jednoczesnego stosowania ezetymibu w skojarzeniu z innymi fibratami. Fibraty mogą zwiększać wydalanie cholesterolu do żółci, co prowadzi do kamicy żółciowej. W badaniu na zwierzętach, ezetymib czasem zwiększał stężenie cholesterolu w żółci zawartej w pęcherzyku żółciowym, ale nie u wszystkich gatunków. Ryzyko powstawania kamieni w pęcherzyku żółciowym związane z leczeniem produktem leczniczym nie może być wykluczone. Cyklosporyna: w badaniu z udziałem 8 pacjentów po przeszczepieniu nerki (ClCr >50 ml/min.), którzy przyjmowali stałą dawkę cyklosporyny, po podaniu pojedynczej dawki 10 mg ezetymibu stwierdzono 3,4-krotne zwiększenie średniej wartości AUC całkowitego ezetymibu (zakres od 2,3 do 7,9-krotnie) w porównaniu z grupą osób zdrowych, otrzymujących ezetymib w monoterapii w ramach innego badania (n=17). W innym badaniu u pacjenta po zabiegu przeszczepienia nerki z ciężkim zaburzeniem czynności nerek, który przyjmował cyklosporynę i wiele innych leków, wykazano 12-krotne zwiększenie stężenia całkowitego ezetymibu, w porównaniu z osobami z grupy kontrolnej, otrzymującymi ezetymib w monoterapii. W badaniu skrzyżowanym, złożonym z dwóch okresów, w którym uczestniczyło 12 zdrowych ochotników stosowanie 20 mg ezetymibu na dobę przez 8 dni z podaniem pojedynczej dawki 100 mg cyklosporyny w dniu 7. badania spowodowało średnie zwiększenie AUC cyklosporyny o 15% (zakres wynosił od 10% zmniejszenia do 51% zwiększenia) w porównaniu z podaniem wyłącznie pojedynczej dawki cyklosporyny wielkości 100 mg. Nie przeprowadzono badania kontrolowanego dotyczącego wpływu jednoczesnego stosowania ezetymibu na narażenie na cyklosporynę u pacjentów po przeszczepieniu nerki. Należy zachować ostrożność rozpoczynając leczenie produktem leczniczym w trakcie stosowania cyklosporyny. Należy monitorować stężenie cyklosporyny u pacjentów przyjmujących jednocześnie produkt leczniczy i cyklosporynę. Leki przeciwzakrzepowe: jednoczesne stosowanie ezetymibu (10 mg raz/dobę) nie miało istotnego wpływu na biodostępność warfaryny i czas protrombinowy w badaniu przeprowadzonym z udziałem 12 zdrowych dorosłych mężczyzn. Jednakże istnieją doniesienia z okresu po wprowadzeniu do obrotu, dotyczące zwiększenia wartości INR u pacjentów stosujących warfarynę lub fluindion, u których dołączono leczenie ezetymibem. W przypadku dołączenia produktu leczniczego do terapii z warfaryną, inną substancją przeciwzakrzepową z grupy pochodnych kumaryny lub fluindionem, należy odpowiednio monitorować INR. Dzieci i młodzież: badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.\nStosowanie produktu leczniczego w skojarzeniu ze statyną jest przeciwwskazane w okresie ciąży i karmienia piersią. Należy zapoznać się z ChPL dotyczącą określonej statyny. Produkt leczniczy wolno podawać kobietom w ciąży jedynie wówczas, gdy jest to bezwzględnie konieczne. Brak danych klinicznych na temat stosowania ezetymibu w okresie ciąży. Badania na zwierzętach dotyczące stosowania ezetymibu w monoterapii nie wykazały żadnego bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego oddziaływania na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, przebieg porodu lub rozwój noworodka. Produktu leczniczego nie należy stosować w okresie karmienia piersią. Badania na szczurach wykazały, że ezetymib przenika do mleka tych zwierząt. Nie wiadomo, czy ezetymib przenika do mleka kobiecego. Brak dostępnych danych z badań klinicznych dotyczących wpływu ezetymibu na płodność u ludzi. Ezetymib nie miał wpływu na płodność samców i samic szczurów.\nWykaz działań niepożądanych (obserwowanych podczas badań klinicznych i po wprowadzeniu ezetymibu do obrotu). W przeprowadzonych badaniach klinicznych, trwających do 112 tyg. 2396 pacjentom podawano ezetymib w dawce 10 mg/dobę w monoterapii, 11 308 pacjentom w skojarzeniu ze statyną oraz 185 pacjentom w skojarzeniu z fenofibratem. Działania niepożądane były zwykle łagodne i przemijające. Ogólna częstość występowania działań niepożądanych w badaniach była podobna do częstości ich występowania podczas stosowania placebo. Stwierdzono również, że liczba pacjentów, którzy przerwali leczenie z powodu działań niepożądanych była porównywalna w grupie przyjmującej ezetymib i placebo. Działania niepożądane obserwowane u pacjentów leczonych ezetymibem w monoterapii (n=2396), które pojawiły się z większą częstością niż u pacjentów przyjmujących placebo (n=1159) lub u pacjentów ezetymibem w skojarzeniu ze statyną (n=11 308), które pojawiły się z większą częstością niż u pacjentów przyjmujących tylko statynę (n=9361). Działania niepożądane obserwowane po wprowadzeniu do obrotu pochodzą ze zgłoszeń dotyczących ezetymibu stosowanego w monoterapii lub w skojarzeniu ze statyną. Ezetymib w monoterapii. Badania diagnostyczne: (niezbyt często) zwiększenie aktywności aminotransferaz [AlAT i/lub AspAT], zwiększenie aktywności CK we krwi, zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy, nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: (niezbyt często) kaszel. Zaburzenia żołądka i jelit: (często) ból brzucha, biegunka, wzdęcia z oddawaniem wiatrów; (niezbyt często) niestrawność, choroba refluksowa przełyku, nudności. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: (niezbyt często) ból stawów, kurcze mięśni, ból karku. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: (niezbyt często) zmniejszenie łaknienia. Zaburzenia naczyniowe: (niezbyt często) nagłe zaczerwienienie twarzy, nadciśnienie tętnicze. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: (często) zmęczenie; (niezbyt często) ból w klatce piersiowej,ból. Dodatkowe działania niepożądane ezetymibu w skojarzeniu ze statyną. Badania diagnostyczne: (często) zwiększenie aktywności AlAT i/lub AspAT. Zaburzenia układu nerwowego: (często) ból głowy; (niezbyt często) parestezje. Zaburzenia żołądka i jelit: (niezbyt często) suchość w jamie ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: (niezbyt często) świąd, wysypka, pokrzywka. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej; (często) ból mięśni; (niezbyt często) bóle pleców, osłabienie mięśni, bóle kończyn. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: (niezbyt często) astenia, obrzęki obwodowe. Obserwacje po wprowadzeniu ezetymibu do obrotu (monoterapia lub leczenie skojarzone ze statyną). Zaburzenia krwi i układu chłonnego: (nieznana) małopłytkowość. Zaburzenia układu nerwowego: (nieznana) zawroty głowy, parestezje. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: (nieznana) duszność. Zaburzenia żołądka i jelit: (nieznana) zapalenie trzustki, zaparcia. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: (nieznana) rumień wielopostaciowy. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: (nieznana) bóle mięśni, miopatia/rabdomioliza. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: (nieznana) astenia. Zaburzenia układu immunologicznego: (nieznana) nadwrażliwość, w tym wysypka, pokrzywka, anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: (nieznana) zapalenie wątroby, kamica żółciowa, zapalenie pęcherzyka żółciowego. Zaburzenia psychiczne: (nieznana) depresja. Ezetymib w skojarzeniu z fenofibratem. Zaburzenia żołądka i jelit: (często) ból brzucha. W kontrolowanym placebo, klinicznym badaniu wieloośrodkowym, z podwójnie ślepą próbą, uczestniczyli pacjenci z mieszaną hiperlipidemią. 625 pacjentów leczonych było przez 12 tyg., a 576 pacjentów przez 1 rok. W badaniu tym, 172 pacjentów przyjmujących ezetymib i fenofibrat ukończyło 12-tyg. leczenie, a 230 pacjentów przyjmujących ezetymib i fenofibrat (w tym 109 przyjmujących ezetymib w monoterapii przez 1-szych 12 tyg.) ukończyło leczenie trwające 1 rok. Celem badania nie było porównanie leczonych grup pacjentów pod względem występowania rzadkich działań niepożądanych. Wskaźnik występowania (przedział ufności 95%) istotnego klinicznie zwiększenia aktywności aminotransferaz (>3x GGN w kolejnych oznaczeniach) w surowicy wynosił odpowiednio 4,5% (1,9; 8,8) dla fenofibratu stosowanego w monoterapii i 2,7% (1,2; 5,4) dla ezetymibu podawanego w skojarzeniu z fenofibratem, po dostosowaniu ekspozycji na leczenie. Natomiast wskaźnik cholecystektomii wynosił odpowiednio, dla fenofibratu stosowanego w monoterapii 0,6% (0,0; 3,1) i dla ezetymibu podawanego w skojarzeniu z fenofibratem 1,7% (0,6; 4,0). W badaniu prowadzonym z udziałem dzieci i młodzieży (6-10 lat) z heterozygotyczną postacią hipercholesterolemii rodzinnej lub hipercholesterolemią nierodzinną (n=138) obserwowano zwiększenie aktywności AlAT i/lub AspAT (≥3x GGN w kolejnych oznaczeniach) u 1,1% pacjentów (1 pacjent) leczonych ezetymibem w porównaniu z 0% osób z grupy placebo. Nie stwierdzono żadnego przypadku zwiększenia aktywności kinazy kreatynowej (CK) (≥10x GGN). Nie zgłoszono żadnego przypadku miopatii. W oddzielnym badaniu z udziałem młodzieży (10-17 lat) z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (n=248), u 3% pacjentów (4 pacjentów) leczonych ezetymibem w skojarzeniu z symwastatyną obserwowano zwiększenie aktywności AlAT i/lub AspAT (≥3x GGN w kolejnych oznaczeniach) w porównaniu z 2% osób (2 pacjentami) z grupy stosującej symwastatynę w monoterapii; podwyższenie stężenia CK (≥10x GGN) stwierdzono odpowiednio u 2% (2 pacjentów) i 0% uczestników badania. Nie zaobserwowano przypadków miopatii. Te badania nie były dostosowane do oceny porównawczej rzadko występujących działań niepożądanych ezetymibu. Pacjenci z chorobą wieńcową i ostrym zespołem wieńcowym w wywiadzie. W badaniu IMPROVE-IT z udziałem 18 144 pacjentów leczonych ezetymibem z symwastatyną w dawce 10 mg + 40 mg (n=9067, przy czym u 6% pacjentów dawkę ezetymibu i symwastatyny zwiększono do 10 mg + 80 mg) lub symwastatyną w dawce 40 mg (n=9077, przy czym u 27% pacjentów dawkę symwastatyny zwiększono do 80 mg) w okresie obserwacji, którego mediana wynosiła 6,0 lat, obserwowano zbliżone profile bezpieczeństwa. Wskaźnik przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wynosił 10,6% u pacjentów leczonych ezetymibem z symwastatyną oraz 10,1% u pacjentów leczonych symwastatyną. Częstość występowania miopatii w grupie otrzymującej ezetymib z symwastatyną oraz w grupie otrzymującej symwastatynę wynosiła odpowiednio 0,2% i 0,1%. Miopatię zdefiniowano, jako niewyjaśnione osłabienie mięśni lub ból ze zwiększoną aktywnością CK w surowicy wynoszącą ≥10x GGN lub dwa kolejne epizody zwiększenia aktywności CK wynoszące ≥10x GGN lub dwa kolejne epizody zwiększenia aktywności CK wynoszące ≥5 i <10x GGN. Częstość występowania rabdomiolizy w grupie otrzymującej ezetymib z symwastatyną oraz w grupie otrzymującej symwastatynę wynosiła odpowiednio 0,1% i 0,2%. Rabdomiolizę zdefiniowano jako niewyjaśnione osłabienie mięśni lub ból ze zwiększoną aktywnością CK w surowicy wynoszącą ≥10x GGN i objawami uszkodzenia nerek, dwa kolejne epizody zwiększenia aktywności CK wynoszącej ≥5 i <10x GGN z objawami uszkodzenia nerek lub CK ≥10 000 j.m./l bez objawów uszkodzenia nerek. Częstość występowania kolejnych wzrostów aktywności aminotransferaz 40≥3x GGN) w grupie otrzymującej ezetymib z symwastatyną oraz w grupie otrzymującej symwastatynę wynosiła odpowiednio 2,5% i 2,3%. Działania niepożądane ze strony pęcherzyka żółciowego zgłoszono u 3,1% pacjentów z grupy otrzymującej ezetymib z symwastatyną oraz u 3,5% pacjentów z grupy leczonej symwastatyną. Częstość hospitalizacji z powodu cholecystektomii w obu leczonych grupach wynosiła 1,5%. Raka (zdefiniowany jako dowolny nowy nowotwór złośliwy) zdiagnozowano podczas badania u odpowiednio 9,4% i 9,5% pacjentów. Pacjenci z przewlekłą chorobą nerek. W badaniu dotyczącym ochrony serca i nerek (ang. SHARP) z udziałem ponad 9000 pacjentów, przyjmujących skojarzone leczenie ezetymibem w dawce 10 mg z symwastatyną w dawce 20 mg/dobę (n=4650) lub placebo (n=4620), profile bezpieczeństwa były porównywalne w okresie obserwacji wynoszącym średnio 4,9 roku. W tym badaniu rejestrowano tylko ciężkie działania niepożądane i przypadki rezygnacji z leczenia z powodu działań niepożądanych. Częstość przerywania leczenia z powodu wystąpienia działań niepożądanych była porównywalna (10,4% wśród pacjentów leczonych ezetymibem z symwastatyną, 9,8% wśród pacjentów przyjmujących placebo). Częstość występowania miopatii/rabdomiolizy wynosiła 0,2% w przypadku pacjentów leczonych ezetymibem w skojarzeniu z symwastatyną i 0,1% wśród pacjentów przyjmujących placebo. Przypadki zwiększenia aktywności aminotransferaz (>3x GGN) stwierdzono u 0,7% pacjentów leczonych ezetymibem w skojarzeniu z symwastatyną w porównaniu z 0,6% pacjentów przyjmujących placebo. W tym badaniu nie odnotowano statystycznie istotnego wzrostu częstości występowania określonych wcześniej działań niepożądanych, w tym nowotworów złośliwych (9,4% w grupie leczonej ezetymibem z symwastatyną, 9,5% w grupie przyjmującej placebo), zapalenia wątroby, operacji usunięcia pęcherzyka żółciowego lub powikłań kamicy żółciowej, lub zapalenia trzustki. Wpływ na parametry laboratoryjne. W badaniach z grupą kontrolną, w których ezetymib był stosowany w monoterapii, częstość występowania istotnego klinicznie zwiększenia aktywności aminotransferaz w surowicy [zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) i/lub asparaginianowej (AspAT) ≥3x GGN w kolejnych oznaczeniach] była podobna w grupie przyjmujących ezetymib (0,5%) oraz placebo (0,3%).W badaniach, w których ezetymib stosowano w skojarzeniu częstość występowania wspomnianego uprzednio zwiększenia aktywności aminotransferaz w surowicy wynosiła 1,3% w grupie pacjentów przyjmujących ezetymib w skojarzeniu ze statyną oraz 0,4% w grupie pacjentów przyjmujących wyłącznie statynę. Zwiększenie aktywności enzymów przebiegało na ogół bezobjawowo; nie stwierdzano cech zastoju żółci. Aktywność aminotransferaz powracała do wartości początkowych po zaprzestaniu przyjmowania leków albo podczas dalszego ich stosowania. W badaniach klinicznych zgłaszano zwiększenie aktywności CK przekraczające 10 razy górną granicę wartości prawidłowych u 4 spośród 1674 (0,2%) pacjentów stosujących wyłącznie ezetymib w porównaniu z 1 spośród 786 (0,1%) pacjentów stosujących placebo oraz u 1 spośród 917 (0,1%) pacjentów stosujących jednocześnie ezetymib i statyny w porównaniu z 4 spośród 929 (0,4%) pacjentów stosujących wyłącznie statyny. Nie stwierdzono większej liczby przypadków miopatii lub rabdomiolizy związanych ze stosowaniem ezetymibu w porównaniu z odpowiednią grupą kontrolną (placebo lub statyna w monoterapii).\nEzetymib był dobrze tolerowany w badaniach klinicznych, w których, dawkę 50 mg/dobę podawano 15 zdrowym ochotnikom przez 14 dni, a dawkę 40 mg/dobę podawano 18 pacjentom z hipercholesterolemią pierwotną przez okres 56 dni. W badaniach na zwierzętach nie obserwowano działania toksycznego po przyjęciu pojedynczej dawki doustnej 5000 mg/kg ezetymibu u szczurów i myszy oraz 3000 mg/kg u psów. Informowano o kilku przypadkach przedawkowania ezetymibu; większość tych przypadków nie była związana z występowaniem działań niepożądanych. Zgłaszane działania niepożądane nie były ciężkie. W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe i podtrzymujące.\nEzetymib należy do nowej grupy leków zmniejszających stężenie lipidów, które wybiórczo hamują wchłanianie cholesterolu i pochodnych steroli roślinnych w jelitach. Ezetymib działa po podaniu doustnym. Mechanizm działania ezetymibu różni się od mechanizmów działania innych grup leków zmniejszających stężenie cholesterolu (np. statyn, żywic wiążących kwasy żółciowe, pochodnych kwasu fibrynowego i stanoli pochodzenia roślinnego). Celem działania ezetymibu na poziomie molekularnym jest nośnik steroli, białko Niemann-Pick C1-Like 1 (NPC1L1), które odgrywa rolę w wychwytywaniu cholesterolu i fitosteroli w jelicie. Ezetymib wiąże się z rąbkiem szczoteczkowym jelita cienkiego i hamuje wchłanianie cholesterolu. Prowadzi to do zmniejszenia ilości cholesterolu transportowanego do wątroby. Statyny zmniejszają syntezę cholesterolu w wątrobie. Ze względu na różne mechanizmy działania obu leków możliwe jest uzupełniające się zmniejszenie stężenia cholesterolu. W trwającym 2 tygodnie badaniu z udziałem 18 pacjentów z hipercholesterolemią ezetymib hamował wchłanianie cholesterolu z jelit o 54% w porównaniu z placebo.\nEzoleta - 10 mg : 23714


Regulamin sklepu - hello monster\nSklep internetowy Hello Monster, dostępny pod adresem internetowym https://www.hellomonster.pl, prowadzony jest przez Magdalenę Poturalską prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą Angry Monster Magdalena Poturalska, wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) prowadzonej przez ministra właściwego ds. gospodarki, NIP 9721182987, REGON 380899374\nSprzedawca - osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą pod firmą Angry Monster Magdalena Poturalska, wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) prowadzonej przez ministra właściwego ds. gospodarki, NIP 9721182987, REGON 380899374\nSklep - sklep internetowy prowadzony przez Sprzedawcę pod adresem internetowym https://www.hellomonster.pl\nAdres Sprzedawcy: ul. Promyk 31a/2, 62-070 Dopiewo\nAdres e-mail Sprzedawcy: magda@hellomonster.pl\nNumer telefonu Sprzedawcy: 792 449 844\nNumer rachunku bankowego Sprzedawcy PL36 1160 2202 0000 0003 6139 5481\nAby założyć Konto w Sklepie, należy wypełnić Formularz rejestracji. Niezbędne jest podanie pełnych danych adresowych oraz imię i nazwisko.\nKlient może skorzystać z płatności elektroniczne za pośrednictwem serwisu PayU SA:\nRozliczenia transakcji kartą płatniczą i kredytową oraz BLIK przeprowadzane są za pośrednictwem PayU SA: PayU SA z siedzibą w Poznaniu, 60-166 Poznań, przy ul. Grunwaldzkiej 186, krajowa instytucja płatnicza, nadzorowana przez Komisję Nadzoru Finansowego, wpisana do Rejestru usług płatniczych pod numerem IP1/2012, wpisana do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy w Poznaniu – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu, Wydział VIII Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS 0000274399, o kapitale zakładowym w wysokości 4.944.000 PLN, w całości opłaconym, posiadająca numer identyfikacji podatkowej NIP: 779-23-08-495, REGON 300523444.


Roksana Węgiel nagrała nową wersję hitu "Anyone I Want To Be"? Tylko w RMF FM :: Magazyn :: RMF FM\nRoksana Węgiel nagrała nową wersję hitu "Anyone I Want To Be"? Tylko w RMF FM\n29 kwietnia 2020, 16:02\n3 maja, godzinia 20.00!\nRoksana Węgiel i koncert z dużego pokoju!\nRoksana Węgiel - koncert z dużego pokoju w RMF FM\nRoksana Węgiel dała się poznać szerszej publiczności, kiedy wzięła udział w pierwszej edycji programu „The Voice Kids”, którą wygrała na początku 2018 roku. Jeszcze w tym samym roku została wybrana reprezentantką Polski na Eurowizji Junior. W listopadzie 2018 roku z piosenką "Anyone I Want to Be" wystąpiła w Mińsku. Wygrała konkurs, przynosząc Polsce największy w historii udziału w Eurowizji sukces. Jej singiel aż 37 razy pojawił się w notowaniu Poplisty - dwa razy zajmująć pierwsze miejsce!\nW tamtym roku Roksana Węgiel podczas gali MTV Europe Music Awards 2019 w hiszpańskiej Sewilli odebrała nagrodę dla najlepszego polskiego wykonawcy. Na imprezie bawiła się w towarzystwie największych światowych gwiazd. Pozowała do zdjęć m. in. z Duą Lipą czy Cristiano Ronaldo.\nW 2019 roku piosenkarka wydała swoją debiutancką płytę zatytułowaną "Roksana Węgiel". Album 2 miesiące po premierze osiągnął status złotej płyty w Polsce, a 15 listopada tego samego roku wydana została wersja Deluxe albumu. 4 lutego 2020 podczas gali Bestselery Empiku 2019 Roksana otrzymała platynową płytę za swój debiutancki album.\nJak myślicie, oprócz hitu "Anyone I Want to Be" co jeszcze zaśpiewa Roksana Węgiel podczas koncertu z dużego pokoju już 3 maja o godzinie 12.00?\nRoksana Węgiel podczas kwarantanny nagrała piosenkę\nDomowa izolacja nie jest dla Roxie również przeszkodą, by tworzyć muzykę. Gwiazda dziecięcej Eurowizji zaangażowała się w nowy projekt #wszystkobędziedobrze, którego efekty właśnie ujrzały światło dzienne. Roksana Węgiel wzięła udział w nagraniu piosenki „Wszystko będzie dobrze”, która miała swoją premierę 1 kwietnia. Utwór, w którym śpiewa Roxie, jest „gestem jedności i wzajemnego wsparcia” w walce z epidemią.\nTagi: Roxie Węgiel, Roksana Węgiel, RMF, RMF FM, 3 maja, koncerty z dużego pokoju, majówka z RMF FM, majówka 2020


ZACZNIJ OD… MODLITWY BEZ ŚCIEMY | Do Emaus ...\nZACZNIJ OD… MODLITWY BEZ ŚCIEMY\nchrześcijaństwo, modlitwa, relacja z Bogiem 23 stycznia, 2016\nGdy stajemy wobec Pana Boga na modlitwie, pojawia się kilka ścieżek, którymi możemy pójść.\nTo, którą wybierzemy, zależy od naszego nastawienia. Warto więc na samym początku zastanowić się, czy chcemy szczerze wejść w modlitwę: tacy, jacy jesteśmy; czy możemy chcemy wejść powierzchownie, nie dotykając nawet swojego serca.\nCo to znaczy wybrać ścieżkę powierzchowną? Idziemy nią, kiedy, nie zagłębiając się zbytnio w modlitwę, udajemy i bezrefleksyjnie mówimy Panu Bogu piękne słowa. Tak jak w przypadku chwalenia kogoś, kogo nie znamy. Powtarzamy formułki wypowiadane przez innych. Brzmią ładnie i pasują do sytuacji, ale nie pomagają nam spotkać się z Bogiem. Czasami mówimy to, co wypada lub czego inni oczekują.\nMożemy mieć nawet wrażenia, że wchodzimy głęboko w modlitwę, ale w rzeczywistości przeżywamy ją powierzchownie. To jest jak ziarno zasiane na miejscu skalistym. Szybko wzrośnie w egzaltacji, ale gdy przyjdzie trudne doświadczenie suszy w życiu, równie szybko uschnie, bo nie ma głębokiego korzenia.\nJak zatem wygląda ścieżka głębokiej modlitwy?\nJest taka jak u św. Piotra – spontaniczna i porywająca. Czuję, że chcę Panu Bogu dziękować. Coś się we mnie budzi i pociąga do Niego. Tak jak Piotr w przytaczanym fragmencie Ewangelii wskoczył do jeziora, tak jak kobieta, która przyszyła i tak po prostu rozbiła flakonik i cały olejek wylała Jezusowi na głowę. Z podobną przeżywać modlitwę.\nAle zdarza się tak, że chcemy szczerze wejść w modlitwę, ale zaczyna pojawiać się problem, bo nie ma w nas takiego zrywu jak u Piotra. Nie ma takiego zachwytu jak u kobiety, która zmarnowała olejek. Jesteśmy na modlitwie, ale nie czujemy radości ani zachwytu. Nie mamy pokoju w sercu.\nJeżeli jesteś w takiej sytuacji, to cały sekret tkwi w tym, żeby spróbować nazwać to, co czujesz. Może pojawić się taka myśl: „Nie mam za co dziękować. Pan Bóg w moim życiu niczego ciekawego nie zrobił”.\nMoże pojawić się również żal lub smutek, że Pan Bóg wydaje się nieobecny w twoim życiu. W związku z tym, gdy masz podjąć modlitwę uwielbienia, czujesz, że musisz na siłę dziękować. Opierasz się więc i nie chcesz tego robić. Możesz doświadczać nawet złości i buntu. Widzisz, że Pan Bóg nie działa. Jakie jest wyjście z tej sytuacji?\nPrzede wszystkim – zastanów się i nazwij to,co czujesz. Jakie emocje i myśli się w tobie pojawiają?\nOczywiście to bywa nieprzyjemne, ale jest ważne. Warto zaznaczyć, że te wszystkie uczucia nie są ani dobre ani złe (uczuć nie wartościujemy). To nie jest tak, że jak czujemy złość na modlitwie dziękczynienia czy wydaje się, że nie ma za co Panu Bogu dziękować – to jest źle.\nJeśli zauważamy takiego uczucia, to bardzo dobrze. To znaczy, że wiemy, w jaką stronę iść dalej. Bo to wszystko, przyjemne czy trudne, zbliża nas do Pana Boga.\nWróćmy do naszego doświadczenia i co udało nam się dostrzec i nazwać, zachowajmy w pamięci, a nawet zapiszmy. To później pokaże każdemu z nas, jakiego Boga zna.\nW momencie, kiedy wchodzimy w spontaniczną i szczerą modlitwę, zaczynamy czuć, a te uczucia pokazują nam, jakiego Boga znamy. Zdarza się, że na drodze poznania intelektualnego spotykamy innego Boga niż tego, którego czujemy, tzn. tego, którego znamy głęboko w sercu, zwykle nieświadomie. Jeżeli ten Bóg znany naszemu sercu, to jest ten sam Bóg, Jezus, którego opisuje Pismo święte i o którym słyszymy na Mszy świętej i uczymy się jako chrześcijanie w Niego wierzyć, to nasza modlitwa wygląda właśnie tak jak u św. Piotra: chcemy dziękować, mamy w sobie wdzięczność, radość i pokój. Jeżeli to czujemy, to znaczy, że naprawdę. Tak jak jest napisane w trzeciej modlitwie Eucharystycznej: „widząc Cię, Boże, jaki jesteś, bez końca będziemy Ciebie wielbić”.\nJeżeli widzisz Boga faktycznie takim, jakim jest, nie ma innego wyjścia – wielbisz Go bez końca.\nA to znaczy, że spotkałeś Boga i znasz Go.\n(na podstawie: „Uwielbienie? Tego da się nauczyć” o. W. Werhun SJ)\nOtagowane:modlitwa, poznanie Boga, spotkać Boga, uczucia\nZanim pomożesz – pomyśl. →


Zielone kitle i materace ze słomy | eKAI\nOpinie Zielone kitle i materace ze słomy\n19 grudnia 2011 | 11:12 | Wolontariusze Don Bosco Ⓒ Ⓟ\nSzczupła blondynka w okularach, posiwiały starszy pan z okrągłym brzuchem i czerwonymi policzkami, „oryginalna Azjatka”, młody śniady brunet – wszyscy w lekarskich fartuchach koloru szpitalno-zielonego rodem z „Ostrego dyżuru”. Zamiast wszechobecnego castellano słychać rozmowy po angielsku, a właściwie amerykańsku. Uśmiechające się twarze czekających na swoja kolej peruwiańskich kobiet, mężczyzn i dzieci, nastolatków i staruszków. I migające białe kitle pielęgniarek czuwających nad porządkiem przyjęć.\nNo właśnie… Pewien ktoś o pseudonimie na literę G, dopominał się o zdjęcia codziennego życia ludzi. Zdjęć nie mam wiele, bo niestety nie zawsze można je robić (chyba że chce się wrócić bez aparatu), ale dzięki temu przypomniało mi się, że mogłabym w końcu coś o tym napisać. Ja też się na początku zastanawiałam, co ci wszyscy ludzie tutaj robią. Z czego żyją, skoro wokół tylko piasek, słońce i… piasek. No i do tej pory wielkich odkryć nie dokonałam. To niestety oznacza, że zbyt dużych perspektyw na jakiekolwiek produktywne zajęcie po prostu nie ma.\nKobiety przede wszystkim zajmują się domem. Jak wypełniałam formularze swoich Laurit, to wszystkie w zawodzie mamy podawały „ama de casa”, czyli pani domu właśnie. Mężczyźni i młodzi chłopcy przeważnie zarabiają jeżdżąc swoimi żółto-granatowymi i czerwono-żółtymi moto-taxi. Niektóre rodziny maja maleńkie sklepiki w jednym z domowych pomieszczeń. Sklepiki są obowiązkowo ogrodzone kratami. Można w nich kupić napoje, słone ciasteczka, słodycze, szampony i płyny do prania w miniaturowych saszetkach, czasem owoce, domowe wypieki albo kolczyki. W zależności od fantazji właścicieli. Oprócz tego można też znaleźć domowe manufaktury. Czyli na przykład warsztaty mechaniczne albo zakłady fryzjerskie. Wyglądem co prawda przypominają bardziej stare graciarnie, ale usługi świadczą.\nZ racji braku miejsca w domach, proces produkcyjny pewnych wyrobów przenosi się na ulice. Tak się dzieje w przypadku materacy. Często wychodząc z Bosconii mijamy jakiegoś pana siedzącego ze stertą siana i kolorowymi materiałami, wypychającego namiętnie kolejny materac, koniecznie z białą maseczką na ustach. Na ulicy można też znaleźć porozkładane ziarna kukurydzy na wielkich zielonych płachtach. Z wyprażonych słońcem maleńkich ziarenek powstaje później ulubiony przysmak Ani – słodkie cocoriche. Ulica to też najlepsze miejsce na sprzedawanie jedzenia wszelkich kolorów i smaków – od jabłek oblanych czerwonym syropem glukozowym, przez złociste empanady (tutejsze pierogi) z farszem mięsnym lub oliwkowo-cebulowym, po zielone „gnioty” o smaku niedoprawionego kartoflaka zawinięte w liście kukurydzy.\nDorota Rudzińska, Peru, Piura 15 grudnia 2011


Pomieszczenie higieniczno-sanitarne w gabinecie urologicznym\nPaństwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny zobowiązał Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej do zapewnienia bezpośredniego połączenia gabinetu urologicznego z pomieszczeniem higieniczno-sanitarnym wyposażonym w bidet. Wskazał, że takie wymagania określone są w załączniku nr 2 pkt 5 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 29 marca 2019 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą.\nW przepisie tym przewidziany jest obowiązek bezpośredniego połączenia gabinetu badań ginekologicznych oraz ambulatoriów, w których udzielane są świadczenia zdrowotne w dziedzinie urologii, lub o charakterze inwazyjnym w zakresie dolnego odcinka przewodu pokarmowego, z pomieszczeniem higieniczno-sanitarnym wyposażonym dodatkowo w bidet.\nNZOZ nie chciał stworzyć pomieszczenia sanitarno-higienicznego\nNZOZ nie zgodził się z decyzją. Zdaniem prezesa placówki, w rozporządzeniu brak jest przepisu literalnie wskazującego na konieczność zapewnienia w gabinecie lekarskim o profilu urologicznym pomieszczenia sanitarno-higienicznego wyposażonego dodatkowo w bidet. Wymóg taki dotyczy gabinetu ginekologicznego jak również ambulatoriów, w których udzielane są świadczenia w dziedzinie urologii. NZOZ podnosił, że gabinet lekarski to nie to samo, co ambulatorium\nPrezes NZOZ uzasadnił, że w spornym gabinecie nie są wykonywane żadne zabiegi z naruszeniem powłok ciała ani badania, przy których pacjent powinien skorzystać z urządzeń sanitarnych. W gabinecie tym wykonywane są wyłącznie standardowe badanie „per rectum” oraz usg jamy brzusznej. W razie potrzeby inne badania wykonywane są poza gabinetem, w ambulatorium zlokalizowanym na terenie tego samego budynku, gdzie zapewnione są powyższe wymagania, co do pomieszczeń higieniczno-sanitarnych. Pomieszczenie to wykorzystywane jest także przez poradnię chirurgiczną do wykonywania retrospekcji.\nPomieszczenie sanitarnio-epidemiczne istotne dla komfortu pacjenta\nZdaniem organów sanitarnych wspomniany przepis nie daje żadnych podstaw do zróżnicowania wymagań dotyczących gabinetu urologicznego i ambulatorium, bowiem priorytetową kwestią jest cel wspomnianej regulacji. Czyli zapewnienie pacjentom komfortu, przed i po badaniu urologicznym oraz poszanowania intymności przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych.\nNadto właściwe wyposażenie gabinetu urologii zapewnia możliwość przygotowania się pacjenta do badania i konsultacji lekarskiej oraz zapewnienie higieny po wizycie. Przemieszczanie się z pacjentem w trakcie wizyty lekarskiej po przychodni może być niekomfortowe dla pacjenta i lekarza oraz niepotrzebnie wydłuża czas wizyty lekarskiej\nWyjątkiem tylko gabinet urologiczny w mieszkaniu\nWojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że rację ma sanepid. Sąd wskazał, że w przypadku wątpliwości, co do wyniku wykładni literalnej przepisu, decyduje wykładnia celowościowa. Skoro celem unormowań był komfort i poszanowanie intymności pacjenta, to brak jest jakichkolwiek podstaw do rozróżnienia, że inne wymogi ma mieć gabinet urologiczny, a inne ambulatorium. Każda placówka medyczna musi spełniać normy sanitarno-epidemiczne.\nŚwiadczy o tym już choćby zdanie ostatnie punktu 5 Złącznika nr 2, stanowiące lex specialis w stosunku do rozwiązań przewidzianych dla gabinetów i ambulatoriów, o których mowa w tym przepisie, a mianowicie dopuszcza się możliwość zapewnienia pomieszczenia higieniczno-sanitarnego niepodłączonego bezpośrednio z gabinetem w przypadku, gdy praktyka zawodowa wykonywana jest w lokalu mieszkalnym. Jest to istotny argument dla potwierdzenia, że zasadę stanowi obowiązek wyposażenia gabinetu urologicznego w pomieszczenie higieniczno – sanitarne.\nSąd wskazał, że podniesione w skardze okoliczności dotyczące faktycznej organizacji świadczeń zdrowotnych pomiędzy gabinetem urologicznym a innymi pomieszczeniami służącymi do diagnostyki wykonywanej w ramach funkcjonowania gabinetu urologicznego, nawet, jeśli faktycznie zapewniają wystarczający stopień komfortu pacjenta nie mogą być przez sąd oceniane. Sąd uprawniony jest bowiem jedynie do badania legalności, tj. zgodności z prawem przyjętych przez stronę skarżąca organizacyjnych rozwiązań.\nWyrok WSA w Krakowie z 20 stycznia 2020 r. sygn. akt III SA/Kr 1206/19


ROL ROLL-UP Roll-up 85x200 Blockout EXSPRESS_24H banerylogo.pl - banery reklamowe, siatki mesh, druk wielkoformatowy\n» Roll Upy\n» ROL ROLL-UP Roll-up 85x200 Blockout EXSPRESS_24H\nROL ROLL-UP Roll-up 85x200 Blockout EXSPRESS_24H\nMOCNY ROLLUP który:\nNIE ZAWIJA SIĘ na BOKACH\nGrafika NIE PRZEŚWITUJE na drugą stronę\nMateriał BLOCKOUT PET + PVC 240mic 330g\nPET jest tworzywem sztucznym należącym do termoplastycznych poliestrów o wysokiej wytrzymałości mechanicznej oraz wysokiej stabilności wymiarowej, w połączniu z powłoką PVC tworzy materiał świetnej jakości, który bardzo dobrze odzwierciedla drukowaną grafikę. Dodatkowo materiał przy swojej gramaturze jest dość sztywny - nie jest to tworzywo banerowe przez co nie gniecie się, nie zawija na bokach, a składanie nie stanowi problemu.\nWykonana ze SZTYWNEGO ALUMINIUM, które gwarantuje stabilność rozwiązania. TYCZKA NIE WYSTAJE ponad Grafikę ROLL-UP'u wspierając jego estetykę, tym samym nie skupia na sobie uwagi oglądającego. Górna listwa o szerokości 7 mm zamykana jest zaciskowo, co pozwala na wielokrotne wykorzystanie podstawy, gdy chcemy wymienić drukowaną grafikę. Mocna taśma firmy 3M to trwałe i pewne mocowanie grafiki do kasety.\nRollup sprzedajemy w komplecie z torbą trasportową, dzięki czemu łatwo i bezpiecznie można go przetransportować.\nStandardy przygotowania projektów graficznych na rollup:\nWymiar netto rollupu to 200x85 cm, należy odliczyć listwę górną 7 mm i pamiętać aby nie było na niej napisów.\nWymiarowo grafika może być dłuższa o ok. 10 cm w dół tak aby przy pełnym rozwinięciu nie było widać białego materiału poniżej grafiki.\nZalecana rozdzielczość projektu to min. 150 dpi.\nAkceptujemy projekty przesłane w formatach: tiff, jpg, pdf. Prosimy pamiętać by warstwy były zrasteryzowane - spłaszczone.\nPod żadnym pozorem nie przyjmujemy projektów z programów typu Office tj. Word, Excel, Powepoint itp. jaki i projektów na kartkach, skanów\nW przypadku problemów z projektem prosimy o kontakt - doradzimy!


Promocja! Klimatyzator przenośny 2,6kW 9000 BTU Kalorik ACM1006 sterowanie elektroniczne pilot | 1 249,00 zł - Tomsoft\nPromocja! Klimatyzator przenośny 2,6kW 9000 BTU Kalorik ACM1006 sterowanie elektroniczne pilot\nNajnowszy przenośny klimatyzator Kalorik ACM1006 do chłodzenia i wentylacji pomieszczeń mieszkalnych i biurowych. Przy okazji, z powietrza w klimatyzowanym pomieszczeniu urządzenie usuwa nieprzyjemne zapachy, kurz, bakterie i alergeny. ACM1006 jest łatwy w obsłudze i można go dowolnie ustawić w klimatyzowanym pomieszczeniu. Dostarczony pilot zdalnego sterowania służy do obsługi i programowania urządzenia.\nKalorik ACM1006 Klimatyzator przenośny 9000 BTU\nWydajność chłodzenia 9000 BTU / h\nEER dla chłodzenia ( R410a ) 2,61 W / W\nCyrkulacja powietrza 360 m3 / h\nSterowanie: elektroniczne - pilot/touchpad\nSystem samoparowania, bez zbiornika na wodę\nSkraplająca się woda jest ponownie wykorzystywana w celu zwiększenia efektywności chłodzenia\nOchrona przed przechłodzeniem, 3-minutowe opóźnianie ponownego uruchomienia\nKierunek wydmuchu powietrza – do góry\nFunkcja przeciwzamarzania podczas chłodzenia\nFunkcja samo diagnostyki\nZalety klimatyzatora Kalorik ACM1006\nPilot zdalnego sterowania do obsługi urządzenia z odległości.\nKółka pozwalające łatwo przesuwać klimatyzator z pomieszczenia do pomieszczenia.\nSpecjalistyczna instalacja nie jest potrzebna – urządzenie wystarczy podłączyć do gniazdka sieciowego.\nOsuszanie i oczyszczanie powietrza dla polepszenia atmosfery w klimatyzowanym pomieszczeniu.\nProgramowany 24 godz. timer (czasomierz) do zastosowania zarówno z funkcjami klimatyzacyjnymi jak i osuszania.\nKabel sieciowy o długości 1,8 m z wtyczką sieciową .\nAkcesoria umożliwiające wystawienia rury wyrzutowej przez uchylone okno lub otwór w ścianie czy szybie.\n3. Kratka wylotu powietrza\n5. Rolki (Kółka)\n6. Kratka filtra górnego\n7. Otwór wylotowy powietrza\n8. Schowek kabla zasilającego\n9. Kratka filtra dolnego\n10. Króciec spustowy wody/korek gumowy\n12. Kabel zasilający\n1. Rura wylotowa\n2. Końcówka adaptera okiennego\n4. Adapter okienny\n5. Złącze rury spustowej\n6. Rura spustowa przekrój 10mm\n1. Przycisk zasilania POWER: Naciśnij go aby włączyć/wyłączyć urządzenie. Po włączeniu urządzenie przyjmuje domyślne ustawienia: tryb chłodzenia, niska prędkość wentylatora.\n2. Przycisk MODE: przyciśnij go aby wybrać: Tryb chłodzenia (COOLING), Tryb nawiewu (FAN), Tryb osuszania (DEHUM) 3. Przycisk MNIEJ (Przyciskasz ten przycisk ,kiedy chcesz ustawić niższą temperaturę chłodzenia, grzania w zakresie 16-31 stopni C)\n4. Przycisk WIĘCEJ (Przyciskasz ten przycisk ,kiedy chcesz ustawić wyższą temperaturę chłodzenia, grzania w zakresie 16-31 stopni C)\n5. Przycisk czasu TIMER: po włączeniu lub w trybie gotowości SLEEP należy tym przyciskiem ustawić czas włączenie/ wyłączenia.\n6. Przycisk prędkości FAN SPEED: Przyciśnij go, aby wybrać niską (LOW) albo wysoką (HIGH) prędkość wentylatora.\n7. Odbiornik Pilota\n8. Wskaźnik przepełnienia zbiornika wody\n9. Wskaźnik obrotów wentylatora Wysokie\n10. Wskaźnik obrotów wentylatora Niskie\n11. Wskaźnik działania timera\n13. Wskaźnik stanu uśpienia\n14. Wskaźnik funkcji Chłodzenie\n15. Wskaźnik funkcji Osuszanie\n16. Wskaźnik funkcji Wentylator\n17. Wskaźnik uruchomienia urządzenia\n1. Przycisk zasilania włącz/wyłącz (ON/OFF)\n2. Regulacja czasu (TIMER)\n3. Przycisk „MNIEJ“\n4. Przycisk MODE\n5. Przycisk „WIĘCEJ“\n6. Przycisk trybu wentylatora FAN\n7. Czuwanie SLEEP\nPo uruchomieniu urządzenia ustawi się domyślny tryb chłodzenia albo przyciśnij klawisz MODE, aby wejść w tryb ustawień chłodzenia – wskaźnik COOL będzie migał.\nPrzyciśnij przycisk UP lub DOWN, aby ustawić temperaturę w zakresie 17oC do 30oC\nPrzyciśnij przycisk FAN SPEED (albo przyciski HIGH/LOW) aby wybrać większą lub mniejszą prędkość wentylatora.\nWciśnij przycisk MODE (albo Przycisk Wentylatora FAN) aby wybrać tryb nawiewu. Wskaźnik trybu nawiewu będzie migać.\nWybierz prędkość wentylatora wciskając przycisk prędkości SPEED lub wciskając bezpośrednio przyciski High / Low (Wysoki/Niski).\nTemperatura nie może być ustawiana. Regulacja automatyczna\nWciśnij przycisk MODE, aby wybrać tryb automatyczny, Wskaźnik trybu automatycznego będzie mrugał.\nPo wyborze trybu automatycznego, działanie urządzenia będzie zależało od temperatury pomieszczenia.\nKiedy temperatura pomieszczenia jest wyższa niż 25oC, urządzenie przejdzie automatycznie w tryb chłodzenia, jeśli przeciwnie to przejdzie w tryb nawiewu.\nKiedy urządzenie jest wyłączone, wciśnij przycisk czasu TIMER, aby ustawić regulator czasowy.\nUżyj przycisków UP/DOWN, aby dostosować czas w zakresie od 0 do 24 godzin, Wskaźnik regulatora czasowego będzie mrugał.\nKiedy urządzenie jest włączone, przyciśnij przycisk regulatora czasowego, aby go wyłączyć.\nUżyj przycisków UP/DOWN, aby wybrać czas w zakresie od 0 do 24 godzin, w którym to czasie klimatyzator się wyłączy, wskaźnik czasu będzie mrugał.\nUrządzenie wyposażone jest w system samoczynnego odparowywania. Skraplająca się woda jest używana do ochładzania skraplacza. Oszczędzana jest dzięki temu energia oraz wzrasta efektywność chłodzenia.\nJeżeli wewnętrzny zbiornik z wodą jest pełen, na panelu sterującym pojawi się napis “FL” i sprężarka przestanie działać.\nW takim przypadku wyłącz urządzenie i przenieść je w miejsce, w którym można odprowadzić wodę, a następnie wyjmij zaślepkę z króćca wylotowego wody. Po odprowadzeniu wody możesz ponownie podłączyć urządzenie do zasilania i uruchomić klimatyzator.\nPytanie o produkt Promocja! Klimatyzator przenośny 2,6kW 9000 BTU Kalorik ACM1006 sterowanie elektroniczne pilot\nNapisz opinię o Promocja! Klimatyzator przenośny 2,6kW 9000 BTU Kalorik ACM1006 sterowanie elektroniczne pilot