Rodzina naszych czasów – Quentin\nRodzina naszych czasów Dawid Szymański, Michał Laskowski\nMechanika: modyfikowana mechanika Zewu Cthulhu\nSetting: post-apokalipsa, mroźna Szwecja\nModyfikacje zasad: tak, mechanika wędrówki\nGotowe postacie: częściowo (kreowane w prologu)\nLiczba sesji: 1 (istnieje możliwość rozbudowy)\nDodatki: karta podróży\nOpis: Dwójka postaci przedziera się przez mroźną krainę wspólnie stawiając czoła przeciwnościom i próbując wygrać wyścig z czasem.\nMam z tym scenariuszem problem. Składa się on z ramy, jaka tworzą prolog i wydarzenia finałowe oraz z właściwego scenariusza drogi, który rozegra się w ramach być może nawet kilku sesji. I teraz – właściwy scenariusz, pomysł na niego i pozostawiające dużą elastyczność wykonanie – podobają mi się. Niestety otwarcie oraz zakończenie – zupełnie nie.\nPoczątkowe sceny są nieco mgliście rozegrane i moim zdaniem do kluczowego tutaj wyboru można się przyczepić. Stawia służby państwowe w złym świetle (co za sztampa, czy my jesteśmy w USA i wierzymy w teorie spiskowe o rządzie federalnym?), a mnie wydaje się nieco wydumany. Szczerze mówiąc nie rozumiem, czemu dziecko miałoby być traktowane jak pełnoprawny pasażer.\nWątpliwości pozostawiają też wybory podejmowane po drodze – w jednym z nich bohaterowie jako nagrodę dostają sprzęt do wspinaczki, zimowe ubrania i rakiety śniegowe – po co mieliby to brać na tym etapie fabuły? I potem ładują się z tym do śmigłowca, zajmując miejsce, ale nie ma miejsca na dziecko? (BTW półtoraroczne dziecko to nie jest niemowlę.)\nW prologu podobało mi się to, że olbrzymia jest rola graczy w kreowaniu postaci i właściwie pierwsze sceny wiszą na nich. Odwaga scenarzysty i wierzenie w graczy – to to, co lubię.\nWłaściwa sekcja scenariusza (czy może – minikampanii) zaczyna się interesująco fabularnie, ale jednocześnie jest tu zgrzyt koncepcyjny. Dlaczego niby stan psychiczny postaci jest na sztywno przypisany do płci? Jeżeli przeżyje ojciec jest trzymającym fason opiekunem. Jeżeli przeżyje matka – prostytutką, która wpędza dziecko w niepewność. Co to u diabła ma być? Czy te warianty (rodzice heros/rodzic upadły) nie mogły być niezależne od płci a zależne od wyboru gracza/graczki jaką postacią chce grać?\nDodatkowo autorowi kilkukrotnie zdarza się opisywać sceny tak, że niemal narzuca graczom jak powinni odgrywać swoje postaci (dziecko powinno zrobić to a to). Nieładnie.\nPotem jednak to wszystko przykrywa gruba warstwa scen, poprzez które prowadzący ten scenariusz wydepcze swoją ścieżkę fabuły. Poprzez umieszczenie akcji w Szwecji wszystko nabrało w mojej głowie konkretnych kształtów, mi się ten zabieg podobał. Sceny jasno nawiązują też do znanych momentów z innych mediów – książek, filmów, gier wideo (Droga, The last of us) – więc uważam, że łatwo będzie to wszystko sensownie poprowadzić.\nPodoba mi się, że autor przedstawia kilka wariantów poprowadzenia fabuły (a jednocześnie wizji świata postapo). Fabula jest tu bardzo elastyczna, a wydarzeń starczy na więcej niż jedną sesję (3?). Zachęcająco wygląda też mechanika podróży, gdzie na każdym kroku trzeba podejmować mikrodecyzje, które przybliżają lub oddalają BG od upragnionego celu.\nWydawałoby się, że wszystko w tej głównej części gra, ale ja mam dwie uwagi. Pierwsza jest taka, że przez zbyt dużą ilość zakładanych wersji fabuły niektóre sceny są bardzo rozmyte – jak ta ze złodziejem w nocy. Druga jest taka, że atmosfera scenariusza jest dla mnie zbyt ponura. Nawet, gdy bohaterowie dopadną np. złodzieja, to on nie ma nic przy sobie, tylko to, co im ukradł. Żeby ta scena wyszła satysfakcjonująco powinno być zupełnie odwrotnie!\nTę samą uwagę mam do zakończenia, które uważam za duże rozczarowanie. Po pierwsze autor bardzo skromnie różnicuje wydarzenia ze względu na porę przybycia BG – a przecież to wyścig z czasem był głównym przedmiotem całej środkowej części scenariusza! Całe te zmagania nagle tracą sens. Nawet, jeżeli BG uda się dotrzeć na statek, to epilog jest mega ponury. W nowym świecie stają się niewolnikami. Są pewne granice ponuractwa.\nMyślę, że gdybym grał w ten scenariusz jako gracz, to widząc finał odwróciłbym się od niego i nie rozegrał go. Nie grałbym tego całego Titanica z jednoosobowym kajakiem w roli głównej. Mój bohater powiedziałby: “Stary świat to ułuda. Jeżeli będziesz tak jak oni żył wspomnieniami, nigdy nie zobaczysz swoich wnuków.” A potem odwróciłbym się od tego finału i odszedł kreując swój. Myślę, że to nie świadczy dobrze o tym scenariuszu.\nTen scenariusz daje do myślenia, ale nie wiem czy chciałbym w niego zagrać. Po przeczytaniu całości, spojlerując, nie ma happy endu a tylko przaśna rzeczywistość post-apo. Podoba mi się sprowadzenie drużyny do roli okaleczonej rodziny, gdzie strata jednego członka ciąży przez lata, a nie że nagle wszyscy się pogodzili bo po końcu świata nie ma miejsca na sentymenty. To jest wspaniale oddane, bo mamy upadek świata we wstępie i dramat ma swój początek, a nie jest tylko wspomnieniem – pogłębiaczem osobowości postaci, zapisanym na karcie koło „były mistrz olimpijski”.\nTylko, że im dalej w las, tym bardziej staje się ta głębia dramatyzmu nierealne psychologicznie, bo niektóre motywy, szczególnie związane ze sceną śmierci członka rodziny w prologu są po prostu niewiarygodne. Nie znam matki która odda dziecko obcym osobom i sama wsiądzie do helikoptera, ale może się nie znam. Sam bym nie oddał swojego. To powinno zostać dopracowane w jakiś klimax, gdzie jedna z osób może się poświęcić, albo np. bezduszny tłum rozdziela, zabija itd. Lot z martwym członkiem rodziny u stóp, bo ostatkiem sił udało się wciągnąć ciało jako wstęp, budujący nastrój a potem dopiero zawiązanie z jeszcze cywilizowanego świata.\nGeneralnie jednak, granie rodziną – samotnym rodzicem z dzieckiem lub parą która to dziecko utraciła w postapokaliptycznej Szwecji to moim zdaniem wielka zaleta fabuły, bo ustawia wszystko i nie ma szans na post-apo – ganger-survival, z twardzielami twardszymi od Terminatora. Zmartwiło mnie trochę sztampowe podejście, że w post-apo kobieta musi zostać dziwką, a mężczyzna twardzielem. Odwrotna sytuacja, np. kochanek jakieś Furiosy, która ginie i wtedy nasz bohater musi ruszyć z dzieckiem, albo przemiana w Furiose byłoby trochę sztampowe ale mam wrażenie ciekawsze dla gracza/graczki. Ograne stereotypy psują odbiór, bo nie ma niespodzianek.\nNie jest za to dla mnie wadą prostota samej fabuły „wyścigu do ostatniego portu”. Sama przedstawiona trasa i tok zdarzeń są klasycznym „kinem drogi” i nie ma tu zbyt wiele innowacji, ale dzięki temu można położyć nacisk na same interakcje wśród graczy.\nCzemu nie chciałbym zagrać? Mam małe dziecko, dla mnie ten scenariusz wzbudza zbyt wiele złych emocji, ale osób które chcą czegoś poważniejszego, po dopracowaniu do ich stylu powinna się ta przygoda sprawdzić. Nie wiem za to, czy to scenariusz na Quentina, ale na pewno finalista, bo autor dał mi do myślenia już samą lekturą i widzę potencjał, nie udziwnionego awangardowego rewolucjonizowania gry fabularnej, ale porządnego RPG, gdzie gracze i MG mają wielkie pole do popisu, w odgrywaniu i tworzeniu pełnej emocji opowieści, a o to przecież w tym scenariuszu chodzi.\n“Rodzina naszych czasów” to zdecydowanie nie jest scenariusz dla każdego – tym razem jednak w tym dobrym znaczeniu. Z pewnością nie spodoba się miłośnikom wartkiej akcji i rzucania wiaderkami kości, ale wielbiciele klimatycznego odgrywania postaci i obfitujących w naprawdę mocne emocje opowieści mogą być zachwyceni. Mnie bliżej do tej drugiej grupy.\nW “Rodzinie naszych czasów” podoba mi się prawie wszystko: od położenia dużego nacisku na rolę graczy i relacje między bohaterami, poprzez zarysowaną fabułę oraz spięcie całości klamrą podobnych scen w finale i prologu, po ponury, ciężki klimat. Rzecz jasna, scenariusz nie jest pozbawiony wad, jednak wciąż pozostaje jedną z tych niewielu prac, które podczas lektury wywołują we mnie nagły przypływ chęci do prowadzenia sesji.\nBardzo podoba mi się rola graczy w kreowaniu postaci – gotowi bohaterowie nie są podani na tacy, a jedynie pobieżnie zarysowani, a to kim faktycznie się staną zależy od tego, jak potoczy się pierwsza scena. Lubię wszelkiego rodzaju zabiegi, nakładające na graczy większą odpowiedzialność w kreowaniu szeroko rozumianego świata przedstawionego na sesji i wierzę, że większość RPG-owców potrafi dobrze poradzić sobie z takim zadaniem, chociaż zdaję sobie sprawę z tego, że niektórzy mogą mieć problem z przyjęciem tego specyficznego stylu grania. Sama jestem jego fanką i tego rodzaju rozwiązania zawsze uznaję za zaletę. Jednocześnie w tym kontekście słabo wypada sztywne określenie losów postaci i ich stanu psychicznego na podstawie płci. Żałuję, że autor nie pozostawił graczom w tej kwestii większych możliwości wyboru, zamiast tego decydując się na sztampowe rozwinięcie mężczyzny w twardziela, a kobiety w zalęknioną prostytutkę.\n“Rodzina naszych czasów” nie ma skomplikowanej intrygi; to scenariusz, w którym liczą się przede wszystkim relacje między bohaterami oraz ponury klimat świata po katastrofie. Podoba mi się wykorzystanie analogicznych scen – wyborów przedstawionych graczom w prologu i zakończeniu scenariusza. Pierwszy wybór wydaje się jednak nieco sztuczny, nie wyobrażam sobie bowiem rodziców, którzy w tak trudnej sytuacji decydują się na powierzenie dziecka obcej osobie. Jednocześnie, uważam, że takie rozwiązanie jest zdecydowanie lepsze niż rozdzielenie bohaterów przez wir wydarzeń znajdujących się kompletnie poza ich kontrolą. Trudna decyzja na początku, faktycznie spoczywająca w rękach graczy i mająca poważne konsekwencje dla dalszej rozgrywki (w tym zmiana postaci) to świetne, mocne otwarcie. Trochę brakuje natomiast realnych konsekwencji decyzji graczy w zakończeniu – autor scenariusza podaje różne możliwe warianty zamknięcia przygody, wśród nich znajduje się również opcja, w której na statek udaje się dostać parze bohaterów, co nie powinno mieć miejsca. Gracz, który decyduje się poświęcić dla ratowanie swojego towarzysza powinien rzeczywiście czuć, że to, co zrobił ma sens – zarówno z punktu widzenia jego potomka/ małżonka, jak i naprawy błędu sprzed lat. W tym kontekście trochę zbyt ponury może wydawać się fakt, iż statek ratunkowy faktycznie niewiele ma wspólnego z ratunkiem, chociaż to akurat nie przeszkadza mi jakoś specjalnie, chciałabym jednak czuć (a przede wszystkim, chciałabym, aby czuli to gracze!), że warunkiem ocalenia jednej osoby jest poświęcenie drugiej.\nTo, co znajduje się pomiędzy prologiem a zakończeniem to typowy scenariusz drogi, opisany w taki sposób, aby wydarzenia można było łatwo dostosować do konkretnej sesji i klimatu, jaki chcą uzyskać na niej grający. Autorzy podpowiadają trzy różne opcje – cięższe i lżejsze emocjonalnie, bardziej lub mniej nastawione na akcję, co jest fajnym rozwiązaniem, a przy tym miłą pomocą dla Mistrza Gry.\nMimo że fabuła jest dość prosta i składa się z oderwanych od siebie zdarzeń w trakcie wyścigu z czasem, to wcale nie oznacza, iż trudno wczuć się w rozgrywające się na sesji wydarzania. Zdecydowanie pomocne jest dobrze opisane tło oraz wskazówki dotyczące budowania klimatu scen, np. przez muzykę. Wszystko dzieje się nie w jakimś abstrakcyjnym, postapokaliptycznym Neverlandzie, ale w Skandynawii, o czym autorzy scenariusza przypominają różnymi drobnymi, smakowitymi szczegółami co kilka chwil. Miłym akcentem jest także autorska mechanika podróży, która wydaje się całkiem nieźle przemyślana i faktycznie pomocna podczas sesji, na których główni przeciwnicy to zmęczenie oraz warunki atmosferyczne.\nGdyby spojrzeć wyłącznie na tzw. big picture “Rodzina naszych czasów” to świetny scenariusz. Niestety, autor pracy potyka się na pewnych szczegółach, które nieco ciągną całość w dół. Mimo to, jestem pod wrażeniem i wierzę, że można by z przyjemnością rozegrać tę mini kampanię w dokładnie takiej postaci, w jakiej została ona podana przez autora. Jest to również najbardziej ambitny projekt tegorocznego Quentina – żałuję, że nie znalazł się na najwyższym stopniu podium.\nŚwietny materiał. Ogólnie to mała perełka tej edycji. Solidnie przygotowany scenariusz, bardzo elastyczny, dzięki prostocie tkwiącej u podstaw. Niestety jest tu garść pułapek, które trochę wykoleiły całość.\nAutor przekombinował z tworzeniem postaci poprzez dialog. To jednak drobiazg. Bardziej zastanawiam się, czy prolog nie jest zbyt krótki by dobrze zadziałać. Znam graczy, którzy są w stanie zapłakać w pierwszej scenie przygody, ale większość jednak potrzebuje czasu by zaangażować się w losy postaci, która dopiero co powstała.\nNajwiększy problem jednakże to początek i koniec. Jeśli nie mamy do czynienia z graczami-aktorami, którzy odegrają pewne dramaty, to scenariusz zadziała tylko i wyłącznie, jeśli prolog przetrwają jedynie rodzice. A to, jak chyba wszyscy się domyślamy, graniczy z cudem. Zawsze przetrwa dziecko i któryś rodzic. No chyba, że MG odpowiednio zakombinuje, wprowadzi graczy w błąd czy coś w ten deseń. Jeśli pod koniec jedną z postaci jest dziecko, to dylemat praktycznie nie istnieje, trzeba tylko “przyaktorzyć” dramat utraty drugiego rodzica.\nJednocześnie, jeśli gramy parą rodziców po utracie dziecka scenariusz może pójść w zupełnie innym kierunku, np jeśli bohaterowie spotkają inne dzieci i odezwą się w nich instynkty opiekuńcze. Co nie musi być niczym złym, ale może rozwalić klamrę.\nCała reszta tekstu jest raczej bez zarzutu. Przypomina mi się “Eksodus” z 2012, który również serwował swobodną w konstrukcji przygodę drogi. Tam wszystkie przeciwności losu i mechanika były przygotowane lepiej. Tu jednak ciężar gatunku jest większy. No i jest też zgoła inny finał…\nWydaje mi się też, że scenariusz narzuca trochę zbyt mocno (szczególnie, że to zupełnie niepotrzebne) charaktery postaci i ich relacje zależnie od ostatecznego składu “drużyny”. Trzeba było to po prostu zostawić graczom.\nLubię “The Road”, tak książkę jak i ekranizację. Wspaniale grało mi się (u Jankosia na giżyckiej Twierdzy) w “Buran”, pierwszy scenariusz z kampanii “Władca zimy”, który tak jak i tu stawia bohaterów przeciw śnieżnemu krajobrazowi, czyniąc z zimna i zmęczenia głównych przeciwników. Zatem “Rodzina…” trafia mnie w znane i lubiane klimaty. Od strony innowacji autorskich, jest to najciekawszy tekst tegorocznej edycji. Mechanicznie – podoba mi się pomysł na kontrolę stanu psychofizycznego podczas podróży. Fabularnie – ma potencjał na wspaniałą, choć dołującą opowieść, która emocjonalnie mocno kopie po głowie, (robią to sceny z sytuacjami tragicznego wyboru). Dla miłośników “umierania w zimnej wodzie”, nie dla każdego. A jednak, nie mogę oprzeć się wrażeniu, że byłaby z tego znacznie lepsza opowieść niż sesja.\nPomysł tworzenia postaci na podstawie dialogu bohaterów w restauracji – ryzykowny. Autor liczy na klimatyczną rozmowę, w której gracze zżyją się z bohaterami i ich planami na wspólny urlop. Ale jednocześnie zakłada, że te postacie nie są jeszcze wymyślone, nie mają zawodu, umiejętności, przeszłości itd., poza hasłami: młode małżeństwo z dzieckiem + ludzie sukcesu + urlop w Szwecji. Słowem: gracz ma określić swoją postać (o której startowo nic nie wie) będącą żoną/mężem drugiej postaci (o której też nic nie wie), odgrywając scenę, w której oboje doskonale się znają. OK, mogę sobie wyobrazić, jak gracze świetnie dają sobie z tym radę, ale jeszcze wyraźniej wyobrażam sobie, że jednak nie…\nTo, co radykalnie obniża “scenariuszowość” tej historii, to niewielka sprawczość graczy. Dość powtarzalna choroba świetnych pisarsko scenariuszy quentinowych: dobra opowieść, słaba grywalność. Opcje wyboru proponowane w wielu pomniejszych scenach są iluzoryczne. No, może nie iluzoryczne, ale o mało istotnych konsekwencjach. Strzelisz z daleka lub z bliska = masz różne szanse na upolowanie zwierza = jak nie upolujesz, to macie mniej żywności. Przez zarwany most idziesz górą i ryzykujesz upadek lub doliną i tracisz czas. Wszystko to są wybory dotyczące środków czy sposobu działania. Natomiast same działania i cele są z góry zdeterminowane. W pewnym zakresie, trzeba to przyjąć jako specyfikę scenariusza. Tak jak w “Buranie”, jest to opowieść drogi, w której chodzi o dotarcie do celu w skrajnie niesprzyjających warunkach, odpowiednio zarządzając czasem, zasobami, wysiłkiem i omijaniem przeszkód. Gorzej, że autor za mocno wkłada postaciom do głowy co mają czuć i myśleć. Ok, w prologu był bardzo ważny wybór co do “składu drużyny” na resztę przygody i gracze mogli go podjąć autonomicznie. Ale gdy już go podjęli, to w ramach wybranych ról ich postawa i charakter są zdeterminowane przez opowieść. Jeśli kobieta z dzieckiem, to czują się i myślą tak; jeśli kobieta z mężczyzną, to siak; jeśli mężczyzna z dzieckiem, to owak. Do tego stopnia, że mistrz gry ma implementować postaciom określone wzorce zachowań w danych sytuacjach. Cytując: “Jeśli jeden z graczy gra dzieckiem powinno ono sugerować dorosłemu chęć nawiązania kontaktu”… Za dużo tego. Za dużo scen filmowo-powieściowych, w których pokazujemy graczom klimatyczne wycinki świata i każemy im czuć określone emocje. Prolog i epilog mają w sobie prawdziwe, potężne, dramatyczne wybory, ale czy one wystarczą, by nadrobić braki pośrodku?\nI jeszcze niemiły lapsus logiczny, który też poniekąd odzwierciedla prymat opowiadania nad decyzyjnością graczy (uwaga, będzie spoljer!). Trauma, jaką postacie mają wynieść z prologu, polega na tym, że tylko dwoje z trójki może przeżyć, bo zdobędą tylko dwa identyfikatory gwarantujące ewakuację. Zdobędą je prośbą lub groźbą od dwóch urzędników, którzy mają przy sobie… cztery. Jedna z opcji zakłada, że BG odbiorą te identyfikatory przemocą, pięściami lub pistoletem. I autor scenariusza zakłada, że trzyosobowa rodzina w tej sytuacji zrabuje sobie nie trzy ani cztery, tylko koniecznie dwa…\nScenariusz — czy może bardziej luźny sourcebook do gry w realiach quasi-realistycznej bliskiej post-apokalipsy sklejony z antropologicznymi przemyśleniami autora? Rodzinę naszych czasów można podzielić na dwie zasadnicze części. Pierwsza z nich to sugestie dotyczące bohaterów. Mamy tu pewną niespójność: z jednej strony, autor podkreśla, że dookreślić ich mają gracze, tworzy do tego specjalną scenę w prologu, ale z drugiej: podaje bardzo konkretną wizję losów bohaterów pomiędzy kataklizmem a właściwym czasem fabuły, która właściwie unieważnia to, co wymyślili sobie wcześniej gracze (poza modyfikacją statystyk). Nakłada się to na jaskrawą i zaskakującą różnicę płciową: w skład drużyny najprawdopodniej wchodzić będzie dziecko i jego ojciec lub matka (drugie z rodziców poświęci się w prologu). Jeżeli przeżył ojciec, „wierzycie, że ludzkość ma szansę na odbudowę”, próbowałeś „ochronić dziecko i udawało ci się to”, „wpoiłeś mu zapomniane wartości świata sprzed katastrofy”, kroczyliście „uczciwymi ścieżkami”, słabość bohatera to co najwyżej pragmatyzm i „odrobina zgorzknienia”. Ojciec to Joel z The Last of Us, bohater Drogi czy Max z Mad Maxa, ale od pierwszej sceny jest tam, gdzie ci bohaterowie docierają dopiero po długich sekwencjach odzyskiwania swojego człowieczeństwa. Dla odmiany, życie matki po katastrofie to „zły sen”, „nie mieliście dokąd uciec”, „poniżenie stało się religią” i „normą dla dziecka”, silna kobieta została zupełnie złamana, „nienawidzi siebie za tą słabość”, próby interakcji ze wspólnotami kończyły się niepowodzeniem, „prostytuowałaś się z byle kim, żebrałaś o resztki”, „nie potrafiłaś przekazać dziecku niczego innego” niż kradzież i zbieranie resztek. Weźmy już w nawias zawsze nieprzyjemny wątek przymusowej prostytucji, weźmy w nawias seksistowski posmak tego kontrastu. Czy gdyby role były odwrócone, problemu by nie było? Nie sądzę. Z punktu widzenia RPG, problemem jest to, że w zależności od w gruncie rzeczy losowej decyzji podjętej na samym początku sesji, MG ma podsunąć graczom kompletnie inne sugestie biografii bohaterów, które przekładają się na sesje w kompletnie innym klimacie: „jesteśmy powiernikami dobra” lub „zostały z nas żałosne cienie walczące o przetrwanie”. To jaką w końcu historię chce opowiedzieć autor przygody?\nTo poczucie, że Rodzina naszych czasów to bardziej zbiór porad dotyczących gry w autorskim settingu niż faktyczna przygoda, wzmaga druga część. Rolą mistrza gry będzie tu wypełnienie pretekstowej fabularnej ramy o docieraniu do punktu ewakuacji poprzez wybranie z palety zaprezentowanych modułów, takich jak wizyta w osadzie, ucieczka przed rabusiami, starcie ze zdziczałymi psami, lunch z kanibalem. W zależności od decyzji MG, przygoda może mieć bardzo różny układ i wydźwięk, sam autor zwraca uwagę na różne odcienie konwencji (od podróży przez wymarłe pustkowia do bardziej typowej post-apokalipsy rodem z Neuroshimy). Osobiście wolałbym, by autor wykazał więcej śmiałości, podjął sam decyzje, a następnie dopasował do niej moduły. Trzeba jednak przyznać, że te, choć nieodbiegające od standardu konwencji, opracowano na niezłym poziomie, a ogólny nacisk na quasi-realizm może stanowić ożywczą odmianą od pulpowego wygrzewu Neuroshimy. Tutaj nawet kilku bandytów jest śmiertelnym zagrożeniem — na tyle, że zastanawiam się, czy MG nie będzie zmuszony do częstego ratowania poprzez niezwykłe zbiegi okoliczności dwójki „zwyczajnych” bohaterów, z których jedno to jeszcze dziecko. Po zaliczeniu kilku modułów (dodano nawet mechanikę podróżowania), drużyna dochodzi do finału, który może być poruszający (tłumy ludzi walczących o dotarcie na statek nie-do-końca ratunkowy), choć jest raczej przewidywalny i powtarza nastrój z pierwszej sceny ewakuacji. Szwankuje końcowy dramatyczny wybór: jedna z ocalałych do tej pory postaci może się poświęcić… ale nie musi, równie dobrze obydwoje mogą dotrzeć na bezpieczny pokład.\nRozpisałem się, ponieważ Rodzina naszych czasów to projekt ambitny, który wzbudził moje nadzieje, i rzeczywiście zawiera kilka całkiem udanych modułów. Niestety, autorowi zabrakło śmiałości, aby opowiedzieć konkretną historię czy nawet doprecyzować klimat settingu. Przerzuca te funkcje z wydarzeń na sesji na narzucony opis losów bohaterów (który gracze powinni, zdaje się, odzwierciedlać w kolejnych scenach). Jako prowadzący, zapewne rozluźniłbym wskazania z opisów i pozwolił graczom na podjęcie własnych decyzji: wtedy na moich barkach spoczywa jednak takie wykorzystanie dostarczonych modułów, aby umożliwiały one ich wykazanie i realizację.\nPomimo tych zastrzeżeń, Rodzina należy do najciekawszych i najbardziej godnych uwagi scenariuszy tej edycji Quentina. Postawienie na relację pomiędzy bohaterami okazywało się często receptą na nagrodę, niestety, Rodzinie nie udało się wybudowanie na ich bazie pełnej, konkretnej historii. Mimo to: zasłużone wyróżnienie.\nMam olbrzymi problem z tą przygodą, łączy bowiem w sobie znakomity pomysł, gigantyczny potencjał fabularny, z raczej niską grywalnością i dość dziwną pozycją autora wobec ról płciowych. Inni jurorzy poruszyli już bolącą kwestię ról kobiety i mężczyzny w postapokaliptycznym świecie, ja tylko dodam, że autor (lub autorka, choć to raczej mało prawdopodobne) nie pomyślał, że przecież para nie musi być koniecznie dwupłciowa – można było dać graczom do wyboru kilka ścieżek rozwoju, uniknęliby śmiesznego unikania opisu płci dziecka… ale cóż, to raczej podtekst, raczej nie sądzę, by autor celowo chciał przekazać znane w ostatnich czasach hasło “normalna rodzina chłopak i dziewczyna”. Ale do adremu.\nKolejnym problemem, z którym nie mogę sobie poradzić przy ocenie tej przygody jest mechanika Zewu Cthulhu, która wyjątkowo nie nadaje się do odgrywania chorób psychicznych. To, co w ZC określa się mianem “Poczytalności” równie realistycznie odzwierciedla zdrowie psychiczne jak punkty życia odzwierciedlają obrażenia fizyczne. W scenariuszu, który skupia się na psychologii takie podejście razi… i prowadzi do naprawdę paskudnej konsekwencji.\nMówiąc krótko, nie mam zamiaru zagrać ani poprowadzić przygody, w której bohater gracza będzie zmuszony zabić swoje dziecko bo utracił za dużo mentalnych hapeków. I proszę mi tu nie mówić o katharsis, to jest najzwyczajniej w świecie sadyzm – widoczny także w innych scenach, a nawet w finale, gdzie najlepszym rozwiązaniem jest “z rodziny przeżyła jedna osoba, będzie do śmierci pracować jako niewolnik”. To nie jest wzruszające przeżycie, to jest psychiczny mobbing.\n“Rodzina” to tekst, który warto przeczytać, być może by na podstawie tego pomysłu, zawartych w przygodzie spotkań losowych czy relacji między bohaterami graczy poprowadzić nieco inną sesję, ale nie jest moim faworytem w tej edycji.\nTen scenariusz oparty jest na doskonałym temacie i świetnych inspiracjach, zawiera dobre pomysły – ale koniec końców to niedoskonały tekst, który mógłby być znacznie lepszy, gdyby autor dał sobie czas na przemyślenie pewnych elementów scenariusza i niezbędne poprawki. Już na początku widać zgrzyty – otwarcie (prolog) nie pasuje nastrojem do reszty i jest zwieńczone wyborem jak z kiepskiego cRPG – ten fragment po prostu nie przetrwa kontaktu z prawdziwymi graczami.\nTworzenie postaci w toku przygody to bardzo fajny motyw, trafiający w moje gusta. To samo w sobie zasługuje na pochwałę. Szkoda, że autor nie umiał być konsekwentny i nie pozostawił graczowi wielkiego wyboru co do losów jego postaci w interludium między prologiem a właściwą przygodą. W rezultacie ojciec jest atrakcyjnym do grania twardzielem (vide męski protagonista The Last of Us, Mad Maxa i Drogi), a matka słabą kobietą o miałkiej charakteryzacji. Dobry scenarzysta uniknąłby takiej asymetrii – nie wiem, czy znam kogoś, kto z przyjemnością zagrałby tą postacią kobiecą.\nSamo mięso przygody – szereg modułów w trakcie których bohaterowie muszą walczyć o przetrwanie, zarządzać czasem i zasobami – prezentuje się ciekawie i stanowi najmocniejszy atut tego scenariusza. Problemem jest to, że autor chyba nie umiał wybrać między liniowym, wyreżyserowanym biegiem wydarzeń a modułowym sandboxem. W rezultacie bohaterowie idą jak po sznurku przez szereg encounterów, w których mają zaskryptowane, proste wybory. Brakuje tu swobody wyboru i większego poczucia sprawczości (jeśli to miałby być sandbox) albo lepszej reżyserii, zapewniającej większy dramatyzm i spójność historii (jeśli to liniowy scenariusz). Na szczęście nawet bez tego jest nieźle, a fani gatunku powinni być usatysfakcjonowani.\nFinał jest klamrą kompozycyjną nawiązującą do wyboru na początku. Tym razem autor pozostawia MG większą swobodę w interpretacji, ale dalej odniosłem wrażenie, że wybór jest stworzony na siłę i mało autentyczny. Widać, że autor miał fajny pomysł na konstrukcję scenariusza, ale zabrakło dobrego wykonania.\nPodsumowując, to scenariusz który mógłby być moim faworytem, gdyby nie kiepski początek, takie sobie zakończenie i nieumiejętność wykreowania ciekawej bohaterki. Główna część scenariusza, mimo niedociągnięć, broni się sama, a tworzenie postaci w trakcie sesji to fajny patent, który sprawdzi się w drużynie doświadczonych graczy.\nPodczas czytania przypomniał mi się niegdysiejszy “Eksodus” i to porównanie wisiało nad lekturą do końca. Niestety, na niekorzyść “Rodziny…”. Wykrzesać z crawlera coś nowego jest dość trudno i Autorowi się to nie udało. Mówię o samej treści, podróży bohaterów… jednak “Rodzina naszych czasów” ma w sobie coś jeszcze…\nPrzepadam za zmianą postaci podczas sesji, uważam że jest to bardzo ciekawy zabieg dający pole do popisu szczególnie graczom z zacięciem aktorskim. Tu mamy coś jeszcze, mianowicie gracz może (czy raczej – de facto musi) zmienić bohatera na jego dziecko. Którym to dzieckiem, po latach które mijają od Prologu, gra… I mimo że podróż do celu ma dość prostą, liniową konstrukcję, to kończy się ładną klamrą, nawet mimo tego że dylemat moralny zaproponowany na zakończenie też nie powala skomplikowaniem (jeśli uciekają rodzic i dziecko – a to najprawdopodobniejsza wersja – to rodzic zrezygnuje z możliwości uratowania, nie tylko z uwagi na relację ogólną, ale również wydarzenie sprzed lat – musi ratować dziecko, gdyż w przeciwnym wypadku tamta śmierć byłaby zbędna). Bez szału, bez tragedii, z ciekawym pomysłem. Autor na pewno powinien coś jeszcze napisać na Quentina.\nRodzina naszych czasów obudziła we mnie mocne emocje i podejrzewam, że sesja na jej podstawie może być naprawdę silnym przeżyciem. Czy to dobrze, czy źle? Jak nietrudno zgadnąć – zależy: od tego, czego oczekują gracze i od tego, jak zachowa się prowadzący. Ale po trochu też od tego, jak autorzy scenariusza przygotowali dozowanie tych trudnych emocji.\nA niestety brakuje informacji o tym, jak sobie z nimi radzić. Scenariusz opatrzony jest zastrzeżeniem, że jest przeznaczony dla osób dorosłych, ale poza tym uwagi i wyjaśnienia dla prowadzącego są głównie logistyczno-mechaniczne: jak tworzyć statystyki, jak mierzyć czas i zasoby postaci et cetera. W opisie kolejnych scen pojawiają się sugestie co do tego, jak biorący udział w tragicznej historii bohaterowie mogą je odbierać, ale niestety często mają one postać wyjaśnienia, jak postać powinna się czuć albo jak reagować – prowadzący ma więc do wyboru ograniczyć swobodę graczy lub zignorować te rady.\nRozumiem chęć przedstawienia ludzi w sytuacji ekstremalnej, ale uważam, że wskazywanie w scenach konkretnych sposobów zachowania wcale temu nie służy – zwłaszcza, że w scenariuszu swobodę w odgrywaniu postaci ogranicza także autorska modyfikacja mechaniki Poczytalności. W podobny sposób przeszkadzało mi założenie, że jeśli przetrwał mężczyzna, będzie silnym i wytrwałym wzorem dla swojego dziecka, a jeśli kobieta, będzie „prostytuować się z byle kim” i „uczyni z rezygnacji sposób życia”. Nie tylko powiela ono krzywdzące dla kobiet stereotypy, ale także skłania prowadzącego do wrzucenia graczy w narzucone role – albo zignorowania tej części scenariusza.\nRodzina naszych czasów ukazuje post-apokalipsę brutalną dla ciała i psychiki, ale lepiej radzi sobie z kreowaniem fizycznego zagrożenia. O ile do propozycji radzenia sobie z budzonymi przez tę sesję emocjami mam poważne zastrzeżenia, o tyle logistyka i zarządzanie surowcami zostało tu bardzo dobrze opracowane. Ogólny system śledzenia stanu postaci sprawia, że głód i chłód zawsze będą realnymi zagrożeniami, a opisywanie scen pod kątem tego, jak wpływają na gospodarowanie zasobami pozwala wprowadzać je w praktycznie dowolnej kolejności, zgodnie z potrzebami dramaturgii wydarzeń.\nAutorzy stworzyli niesamowicie brutalną i ponurą wizję zagłady oraz życia po niej, dbając o dopracowanie wielu jej elementów i jednocześnie o to, by wydarzenia w pewnym stopniu dostosowywały się do sytuacji między graczami. Niestety pominęli jednak omówienie tego, jak ich zdaniem należy dbać o psychikę graczy w trakcie tak wyczerpującej emocjonalnie sesji, a czasami próbują zbudować klimat świata przez narzucanie w tekście reakcji postaci. To poważne błędy warsztatowe, które obniżają moją ocenę Rodziny…, ale nie zmieniają tego, że ze scenariuszem warto się zapoznać. Zwłaszcza, że zadbanie o jego emocjonalne „BHP” to coś, co każda drużyna i tak powinna omówić na własną rękę, więc rady zawarte w scenariuszu były by tylko pomocą w tej dyskusji.\nCytat dnia: „Niech w ramach “przepustki” zażądają dodatkowo 20 minut na osobności z kobieta… lub dzieckiem jeśli jest płci żeńskiej.”\nPojawiają się literówki i stylistyczne kiksy, styl autorów jest jednak na tyle płynny, że się tego nie odczuwa.\n„Rodzina…” zakłada bardzo daleko idącą kontrolę prowadzącego nad graczami i całkowite podporządkowanie się graczy scenariuszowi. Wielkim zgrzytem, piaskiem, który wlazł w zęby i nie sposób go wypluć, jest kumulacja narzucanych graczom zdarzeń fabularnych w otwarciu scenariusza. Moim zdaniem o niebo lepiej byłoby, gdyby inaczej zaplanowano prolog (postacie stworzone przed sesją, scena w restauracji na odgrywanie relacji między partnerami, ale nie na dopracowywanie historii bohaterów) oraz – oczywiście – zrewidowano kwestię „dwóch biletów”. Założenie, że para bohaterów z dzieckiem pokornie ograniczy się do pozyskania łagodną perswazją dwóch wejściówek nie może stanowić o dalszym przebiegu zdarzeń. Można było rozwiązać tę kwestię na kilka innych sposobów, nawet jeśli (jak przez cały scenariusz zresztą) postacie i tak byłyby zmuszone do działań zgodnych z intencją autorską. „Macie swoje bilety, ale ktoś wam kradnie jeden” albo cokolwiek, byle nie założenie, że gracze zachowają się akurat tak, jak powinni.\nScenariusz nastawiony jest na dostarczenie głębokich przeżyć, ma być taką symulacją traumy. Im brzydziej i mroczniej, tym lepiej. Jeśli się zaakceptuje taką konwencję (wczuwamy się w zadane role) oraz taki świat (jesteśmy przegrani, jesteśmy poddanymi losu), wszystko układa się tak, jak powinno. Jeśli jednak szukalibyśmy tu sprawczości, decyzyjności graczy, czy też okazji, aby spersonalizować lub uwiarygodnić postacie, to klapa. (Dlatego też nie polecam osobom, wrażliwym na kwestię stereotypów płciowych, no chyba, że zechcą świadomie poeksperymentować. Wejść na próbę w świat umeblowany po seksistowsku? Czemu nie, przyjąwszy, że to taka konwencja i że o to właśnie chodzi, aby to odczuć na własnej skórze.) Zbliżoną usterką tego scenariusza jest nieumieszczenie w nim wsparcia dla prowadzącego, także graczy. Tematyka, jaką porusza, jest ciężka, zawiesista, oblepiająca graczy egzystencjalnymi klątwami, a scenariusz zakłada, że to się niejako wygeneruje samo.\nSzwankuje tu więc poziom meta komunikacji między scenariuszem a mistrzem gry czy też drużyną. Brakuje dostatecznie wyjaśniających sprawę disclaimerów, wyjaśnień i ostrzeżeń, z którymi po pierwsze grałoby się lepiej (patrz uwaga o wsparciu dla prowadzącego), a po drugie bezpieczniej.\nOgólnie – bardzo dobre wrażenie. Nie bez błędów, ale przemyślany, spójny, daje nadzieję na bardzo immersyjną sesję, wydaje się przyjazny dla prowadzących.


Ikona: Anna Wintour - EXAMPLE.PL - dajemy dobry przykład !\nIkona: Anna Wintour\nBudzi respekt, wielu się jej boi. Jest niekwestionowaną ikoną w dziedzinie mody. Zawsze siada w pierwszym rzędzie na pokazach największych domów mody, projektanci chcą znać jej opinię o kolekcji, zanim pokażą ją światu. Ciemne okulary to jej atrybut. Anna Wintour.\nAnna Wintour od 1988 roku pełni posadę redaktor naczelnej modowej biblii – amerykańskiego Vogue’a. Jest postacią niezwykle kontrowersyjną. To w amerykańskim wydaniu Vogue pojawiła się sesja zdjęciowa, której bohaterami stały się dzieci wystylizowane na ikony mody. Wintour jest poddawana ostrej krytyce przez stowarzyszenie PETA ze względu na propagowanie noszenia naturalnych futer.\nJej znakiem rozpoznawczym jest fryzura „na pazia”, ciemne okulary i mina, która nigdy nie pokazuje żadnych emocji. Mimo wszelkich kontrowersji, jakie wzbudza Wintour, pozostaje ikoną i wyrocznią w świecie mody. Kobieta sprawiła, że magazyn stał się prawdziwą biblią, najbardziej pożądanym tytułem branżowym na świecie. Jako pierwsza publikowała okładki, których bohaterkami są gwiazdy kina, muzyki i kultury.\nSylwetka Anny Wintour stała się inspiracją dla autorki książki Diabeł ubiera się u Prady. Sama Wintour wystąpiła w filmie The september issue, który pokazuje pracę redakcji magazynu od kuchni przy najbardziej pożądanym, najgrubszym numerze wrześniowym.\nanna wintourikonamagazynmodaredaktor naczelnasylwestkaUSAvogue\nPoprzedni wpisCzytamy tej jesieni\nNastępny wpisGlass Nails\n22 października 2015 Jola\nJeśli Pani Wintour jesat taka jak w książce i filmie, to gratuluję charakterku 😉


Nikaragua, drzewa, ochrona środowiska, parki narodowe - Nikaragua ma w nosie ekologię i traci lasy\nNIKARAGUA MA W NOSIE EKOLOGIĘ I TRACI LASY\nW Nikaragui 1 terytorium porośnięta jest lasem, z czego 20% to starodrzewostan w tzw. Mezoamerykańskim Korytarzu Biologicznym. Ekolodzy podkreślają, że to może się skończyć kiedy dojdzie do realizacji planowanej inwestycji budowy Kanału Nikaraguańskiego.\nNadkaraibskie Regiony Autonomiczne Atlantyku Północnego (RAAN) i Południowego (RAAS) straciły już 40% swoich pierwotnych lasów. Tymczasem znajdujące się ma nich Rezerwaty Naturalne Punta Gorda i Cerro Silva mniej bo 25%. Wszystko to pod ślepym okiem Ministerstwa Środowiska (MARENA) i armii. Kolejny z rezerwatów - Rezerwat Biologiczny Indio Maíz w ciągu ostatnich 15 lat stracił 2.000 ha lasu, w tym 1.000 ha zaledwie 8 km od głównego posterunku wojskowego. Mimo, że mieszkańcy zgłaszali problem i prosili o interwencję.\nKraj dysponuje nikłymi środkami finansowymi w walce z taką ekologiczną patologią. Naukowcy sugerują, że politykom taka sytuacja jest na rękę. Za przykład podają konferencję na której władze oznajmiły, że gotowe są sprzedać 4,9 mln ha terenu zagranicznym inwestorom. Jeśli dojdzie to do skutku może oznaczać utratę naturalnych terenów leśnych które ciągnęły się od granicy z Kostaryką po Honduras. Atlantyckie stoki gór wciąż pozostają relatywnie nietknięte i reprezentują korytarz ekologiczny z bioróżnorodnością gatunkową.\nNikaragua gdy jej wygodnie reprezentuje postawę izolacji. Jest jednym z niewielu krajów świata które nie podpisały dokumentu redukcji emisji gazów cieplarnianych na konferencji klimatycznej ONZ w Paryżu (2015). Jednocześnie Nikaragua deportuje i utrudnia pobyt naukowcom, pracownikom organizacji pozarządowych i dziennikarzom, do tego stopnia, że Stany Zjednoczone musiały zamieścić alert ostrzegawczy dla chcących podróżować do tego kraju swoich obywateli.\nWYDARZENIA Z NIKARAGUI OD 2012 ROKU


Gry planszowe – Strona 2 – Angel of death\nNiewiara, porażka i konsekwencja. W ten sposób można podsumować przyczynę 40-letniej klątwy Izraelitów, którzy przemierzali pustynię, doświadczając trudności, głodu, śmierci i rozpaczy. Ale to także opowieść o odwadze, odkupieniu i odnowionej niewątpliwej wierze. W tej grze nic takiego się nie dzieje, ale twoja cierpliwość może być przetestowana. Exodus Izraela, zaprojektowany przez Annę Butcher, Brandona Butchera i opublikowany przez Game Crafter, składa się z 4 pionków gracza, 1 planszy do gry, 4 kostek z nagrodami, 8 kawałków ołtarza i 2 niestandardowych sześciokątnych kości. Plansza jest wykonana z grubej tektury i przedstawia różne miejsca wymienione w Biblii. Kostki i markery wykonane są z drewna. Pionki graczy są wykonane z tworzywa sztucznego. Niestandardowe…\nCzy to gliniarze, złodzieje, psy i koty, czy nawet Decepticon i Autoboty, przeciwieństwa nie tylko przyciągają, ale także odpychają. W tej grze jeden z graczy przejmie rolę policji osłaniającej małe miasteczko. Drugi gracz weźmie na siebie element kryminalny, który będzie szukał łupów. To gra w kotka i myszkę (o, jest jeszcze jedna) z dużą ilością gotówki i czasu więzienia do zgarnięcia. Cops and Robbers, zaprojektowany przez Stevena Bonda i opublikowany przez Cheeky Bear Games LLC przez Game Crafter, składa się z 50 kart Cop, 50 kart rabunku, 24 kart wydarzeń, 32 kart lokalizacji (dwustronnych), 1 karty kryjówki, 1 Karta policji, 35 monet łupów, 12 masek aresztowanych, 12 standardowych sześciostronnych kostek…


Dropbox ofiarą ataku! Wykradziono 68 milionów haseł użytkowników!\nZmieńcie hasło do Dropboksa. Wyciekło ponad 68 milionów haseł do kont!\nA jednak, włam do Dropboksa z 2012 roku nie okazał się być jedynie "małym incydentem", lecz niezwykle przykrym w skutkach wyciekiem danych. Od pewnego czasu usługodawca chmurowy prosi użytkowników o zmianę haseł na kontach - jednak teraz jest absolutnie pewne to, że każdy powinien zatroszczyć się o bezpieczeństwo danych. 68 milionów haseł "wyparowało" z bazy danych i jeżeli jeszcze nie zdążyliście się zabezpieczyć przed możliwą kradzieżą, warto to zrobić.\nZe względów bezpieczeństwa, nawet jeżeli konto na Dropboksie zakładaliście po 2012 roku - warto jednak "dla świętego spokoju" ustalić nowe, bezpieczne dane logowania, które dadzą Wam absolutną pewność, że do wycieku nie dojdzie. Usługodawca już wcześniej automatycznie resetował hasła, powiadamiał również użytkowników o tym, że warto takiej operacji dokonać - teraz odbywa się kolejna runda takich procedur i nie zdziwcie się, jeżeli na Waszej skrzynce e-mail otrzymacie taką wiadomość. W tej sytuacji nie zapominajcie również o tym, by bacznie sprawdzać adres, z którego przyszła wiadomość mówiąca o resecie, a także, czy trafiliście na odpowiednią stronę internetową. Niewykluczone, że ten wyciek danych wykorzystają cyberprzestępcy do rozsiewania fałszywych wiadomości, niby od Dropboksa.\nTo cię zainteresuje Nowy sposób logowania do iPKO zabezpieczy przed atakiem phishingowymMasz iPhone'a lub iPada? Jak najszybciej wgraj tę aktualizację!\nW świetle zupełnie nowych ustaleń okazało się, że ofiarą cybeprzestępców paść mogło ponad 68 milionów danych logowania i informacje te potwierdzono z pomocą Dropboksa i niezależnego eksperta ds. bezpieczeństwa - Troya Hunta. Porównano dane logowania z bazą Dropboksa, co dało pewność, iż osoby odpowiedzialne za atak nie spreparowały informacji, lecz rzeczywiście pozyskały je z bazy usługodawcy.\nI o ile w niektórych przypadkach zmiana hasła będzie strzelaniem do komara z armaty (co jednak i tak warto zrobić), bo odbywały się już rundy masowych resetów, tak jednak weźcie pod uwagę to, że niektórzy w dalszym ciągu korzystają z tych samych danych logowania w kilku serwisach. To oznacza, że zagrożone mogą być również informacje znajdujące się na innych kontach, w innych usługach. Toteż - warto by było, abyście sprawdzili, czy Wasze inne informacje są bezpieczne.\nWyciek danych z Dropboksa czyni go jednym z największych w historii. Obecne realia zwracają uwagę jednak na to, że cały czas rośnie liczba usług, do których jesteśmy podłączeni, a to niesie za sobą konieczność używania danych logowania. Ludzie z reguły są nieco leniwi i wolą korzystać, dla wygody z takich samych haseł i loginów w kilku usługach. Jakie niesie to ze sobą niebezpieczeństwo, dobrze wiadomo. Warto zatem zaopatrzyć się w dwuskładnikowe uwierzytelnianie, albo... zadbać o to, by hasła w kilku innych usługach różniły się.\nUrzędnicy poza Internetem. Dla swojego i naszego bezpieczeństwa MS Maciej Sikorski\nChiny, Filipiny i Koń Trojański - tak się dziś toczy cyberwojnę Tomasz Popielarczyk


» KOGENERACJA wspiera potrzebujących w walce z pandemią koronawirusa | Nowa Energia - Jedyny wortal energetyczny - Mariusz Marchwiak, Dorota Kubek S.C\nCSR w energetyce » KOGENERACJA wspiera potrzebujących w walce z pandemią…\n2 Gru 2020 Możliwość komentowania KOGENERACJA wspiera potrzebujących w walce z pandemią koronawirusa została wyłączona\nNa konto Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego im. J. Gromkowskiego trafi kwota50 tys. zł z przeznaczeniem na zakup sprzętu medycznego dla rozbudowywanego oddziału intensywnej terapii.\nWcześniej wsparcie w kwocie 40 tys. zł otrzymał od KOGENERACJI 4 Wojskowy Szpital Kliniczny. Przekazane środki przeznaczone zostały na zakup testów na obecność koronawirusa.\nWpis został opublikowany 2 Gru 2020 w następujących kategoriach: CSR w energetyce. Możesz śledzić komentarze przez RSS. Komentowanie i korzystanie z trackbacków zabronione.


Weryfikator kodów Axicon 6525-S - HIT - Kody Kreskowe\nWeryfikator kodów Axicon 6525-S\nModel z funkcją "ciągłego skanowania" do kodów o szer. max 125 mm.\nAxicon 6525-S to bardzo szybki stacjonarny weryfikator kodów kreskowych wyposażony w głowicę CCD. Został zaprojektowany do weryfikacji kodów kreskowych o szerokości wraz z marginesami do 125 mm (np. EAN8, EAN 13, GS1 DataBar, UPC-A, UPC-E, GS1-128 czy ITF-14). Jednym z jego głównych zastosowań jest kontrola etykiet drukowanych na standardowych drukarkach kodów o szer. głowicy 4".\nAxicon 6525-S to ulepszona wersja sprawdzonego modelu Axicon 6515.\nSzerokość pomiaru: 125 mm\nPrzysłony: 5, 6, 10 i 20 mil\n- waga: 0,675 kg\n- wymiary: 145 x 113 x 128 mm\nBroszura Axicon 6525-S


Chojniczanka czuje się oszukana po meczu z Olimpią Grudziądz | Gol24\nChojniczanka czuje się oszukana po meczu z Olimpią Grudziądz\nPiotr Furtak / Dziennik Bałtycki 24.03.2014\nSytuacja Chojniczanki skomplikowała się po porażce w Grudziądzu Roger Gorączniak\nPiłkarze Chojniczanki na pewno jeszcze długo z niesmakiem będą wspominali sobotnią wyprawę do Grudziądza. Zamiast punktów przywieźli bowiem aż 9 żółtych kartek. Co więcej, Bartłomiej Radler za "dwa żółtka" zobaczył czerwony kartonik. Wprawdzie chwilę później czerwień obejrzał też Łabędzki z Olimpii, wówczas jednak było już po meczu.\nJuż przed meczem wątpliwości chojniczan wzbudzała zamiana sędziego tego spotkania. Początkowo gwizdać w meczu miał Paweł Dreschel z Gdańska, ostatecznie jednak sędzią meczu był Sebastian Tarnowski z Wrocławia. I to właśnie arbiter był według chojniczan głównym aktorem tego spotkania. Nawet dość oszczędnie wypowiadający się zazwyczaj na temat sędziowania Mariusz Pawlak, szkoleniowiec zespołu z Chojnic, tym razem wprost mówił o tym, że jego zespół został oszukany. - W opinii moich zawodników nie było mowy o podyktowaniu rzutu karnego - czytamy wypowiedź Mariusza Pawlaka na stronie internetowej Olimpii Grudziądz. - Byli przekonani, że sędzia podyktuje rzut wolny pośredni. Zmiana sędziego dała nam do myślenia, pierwotnie wyznaczony "nie leżał" Olimpii - uważa Pawlak. Nie zwalam winy na sędziego za to, że nie wygraliśmy, ale za to, że przegraliśmy.\nSam mecz nie był zbyt emocjonującym widowiskiem. Na boisku więcej zaczęło się dziać dopiero w ostatnim kwadransie spotkania. Wówczas to piłkarze Olimpii rzucili się do zmasowanego ataku. W bramce Chojniczanki bardzo dobrze spisywał się jednak Rafał Misztal.\nZe statystyk meczowych wynika, że w zasadzie pod każdym względem w tym spotkaniu lepszym zespołem była Olimpia. To gospodarze oddali więcej celnych strzałów, wykonywali więcej rzutów rożnych, mimo tego wiele wskazywało na to, że liczący się jeszcze w walce o awans do ekstraklasy piłkarze Olimpii, mogą w tym meczu stracić punkty.\nKontrowersyjny rzut karny został podyktowany w 90. minucie spotkania, za zagranie ręką przez Bartłomieja Radlera. Chojniczanie rękę widzieli, ich zdaniem jednak zamiast karnego, sędzia powinien podyktować rzut wolny pośredni.\nPo porażce z Olimpią w Grudziądzu sytuacja zespołu z Chojnic w tabeli nie jest komfortowa. Zespół trenera Mariusza Pawlaka po wznowieniu rozgrywek zdobył zaledwie jeden punkt i znajduje się w strefie spadkowej z pierwszej ligi.


To najbardziej klasyczny przepis na gofry na słodko, które możesz przygotować z dowolnymi ulubionymi dodatkami. Polecane przepisy:- wytrawne gofry- gofry z szynką parmeńską– w jednym miejscu wszystkie moje najlepsze przepisy na ...\nZobacz wpis Przepis na gofry\nZobacz wpis Racuchy drożdżowe\nTen przepis pokochałam od pierwszego zrobienia. Placki przypominające - ciężko powiedzieć. Są nieco bardziej kwaśne niż ziemniaczane, choć mają podobną konsystencję. Naprawdę warto je zrobić i podać z kwaśną śmietaną. ...\nZobacz wpis Placki z kiszonej kapusty


Hotel pod Kasztanami - na pewno tu wrócisz! - Modna Iza\nHome » Wczasy » Hotele i Noclegi » Hotel pod Kasztanami - na pewno tu wrócisz!\n2016-01-18|Kategoria: Wczasy / Hotele i Noclegi\nWybierając się na swoje wymarzone wakacje, oczekiwalibyśmy, żeby miejsce gdzie się udamy, miało nam do zaoferowania coś ciekawego. Piękne krajobrazy, zabytki, ale też fajnie miejsce, gdzie będziemy mogli później odpocząć, odpowiedni hotel. Świnoujście kusi o każdej porze roku, czy to lato, jesień, zima, zawsze każdy znajdzie coś, co ujmuje piękne, chwyta za serce. Jesienne spacerki brzegiem morza z ukochaną, fantastyczny deptak, ciekawym miejscem jest też zespół fortów, nie można też nie zobaczyć zmieniającej co chwile światła fontanny na promenadzie. Atrakcji multum, ale czy znajdziemy tu jakiś równie ciekawy hotel? Świnoujście dysponuje ogromną bazą noclegową. Jednak jest jedno miejsce, w którym można się zakochać. Tym miejscem jest Hotel Kamienica pod Kasztanami. Piękna secesyjna kamienica, pokoje 2,3,4 osobowe, miła atmosfera, blisko do morza, fajna okolica, pokoje bardzo przytulne, a do tego każdego czeka coś niezwykle sympatycznego na koniec. Każdy z gości otrzymuje prezent pożegnalny. Problem jednak polega w tym, że tak naprawdę, będąc tutaj, nikt nie mówi - żegnam, lecz do zobaczenia. Bo to miejsce, zarówno miasto, jak i Kamienica pod Kasztanami są tak piękne, że każdy tu wraca!\nWybierając się na swoje wymarzone wakacje, oczekiwalibyśmy, żeby miejsce gdzie się udamy, miało nam do zaoferowania coś ciekawego. Piękne krajobrazy, zabytki, ale też fajnie miejsce, gdzie będziemy mogli później odpocząć, odpowiedni hotel. Świnoujście kusi o każdej porze roku, czy to lato, jesień, zim...\nSopot oraz najlepsza oferta dla turystów\nMamy nadzieje, że spodoba Wam się mały, ale jakże klimatyczny Sopot. Wieczór kawalerski, urodziny, imieniny - w naszych klubach możecie zaplanować wiele imprez. Jeżeli szukacie noclegu, to zawitajcie do Dream Hostel - miejsca, gdzie znajdziecie bardzo wygodne i komfortowe pokoje. Szalony, nieprzewidywalny i b...\nNie tylko osoby prywatne bardzo chętnie wypoczywają na Mazurach na przykład w położonej bardzo urokliwie na terenie mazurskim miejscowości Wilkasy. Domki nad jeziorem Niegocin znajdujące się w tej miejscowości to z pewnością doskonałe miejsce również do organizacji bardzo wielu firmowych imprez i szkoleń...\nJeśli planujesz spędzić swój wolny czas z bliskimi, to koniecznie wykorzystaj nasze propozycje. Oferujemy świetnie przygotowane pomieszczenia rodzinne, a także dodatkowe usługi które pozwolą zarówno rodziną jak i zakochanym parom spędzić czas ze sobą w odpowiednich warunkach. Gwarantuje je nasz nowoczesny...


Bezpiecznie wakacje, czyli jak dbać o skórę latem. Lekarze z BCO doradzali białostoczanom | Gazeta Współczesna\nBezpiecznie wakacje, czyli jak dbać o skórę latem. Lekarze z BCO doradzali białostoczanom\nagsa 21 maja 2022, 17:33\n„Badaj znamiona, wyroluj czerniaka” - na piknik pod takim hasłem, propagujący profilaktykę dotyczącą raka skóry, zaprosiło w sobotę Białostockie Centrum Onkologii. Urszula Łobaczewska\n„Badaj znamiona, wyroluj czerniaka” - na piknik pod takim hasłem, propagujący profilaktykę dotyczącą raka skóry, zaprosiło w sobotę Białostockie Centrum Onkologii.\nByły atrakcje dla dzieci, rozmowy z lekarzami, a dla chętnych – badania skóry i znamion przez lekarzy: chirurgów onkologów oraz dermatologów.\nJak od lat przypominają lekarze, profilaktyka jest bardzo ważna. – Bo nowotwory skóry należą do jednych z najczęstszych na świecie. Szacuje się, że około 20 proc. populacji zachoruje na ten rodzaj nowotworu – zauważa dr Katarzyna Bielawska, koordynator merytoryczny centrum leczenia nowotworów skóry Skin Cancer Melanoma Unit w BCO. Dlatego tak ważna jest profilaktyka.\nMateriał oryginalny: Bezpiecznie wakacje, czyli jak dbać o skórę latem. Lekarze z BCO doradzali białostoczanom - Kurier Poranny


Feromony Miyoshi Miyagi Original Instinct dla Mężczyzn 50ml . Sklep intymny Fajne Figle.pl Dyskretnie i tanio!\n> Feromony Miyoshi Miyagi Original Instinct dla Mężczyzn 50ml\nCena za szt.: 68 Cena za szt.: 68,00 zł\nSpecjaliści z laboratoriów Miyoshi Miyagi opracowali dwie linie feromonów dla mężczyzn. Pure – linia, której produkty są całkowicie niewyczuwalne, można je swobodnie łączyć z zapachem ulubionych perfum. Linia Instinct, która skuteczność feromonów Miyoshi Miyagi łączy z przebojowym zapachem. Dzięki temu uzyskano kipiącą erotyzmem mieszankę, której ciężko będzie się oprzeć każdej kobiecie. Niezależnie od wybranego produktu, używając produktów Miyoshi Miyagi możesz być pewien, że nawet niewielka ilość preparatu roztoczy wokół Ciebie mgiełkę fascynacji, czyniąc Cię atrakcyjniejszym.\n„Instinct 50 ml” dla Niego to nuty zapachowe:\nNuta Głowy: lukrecja, zamsz, mandarynka\nNuta Serca: kolendra, kminek, rum, liście fiołka


Praca Recepcjonista/ Obsługa klienta - PIA sp. z o.o.\nSzukasz pracy w trybie 8h, znasz angielski i lubisz kontakt z Gośćmi. Jesteś energiczny i uśmiechnięty ? Lubisz pracę w młodym zespole - to właśnie teraz czekamy na Ciebie Możliwość dopasowania grafików pod studia lub inne zobowiązania.\nWynagrodzenie stałe + prowizje, zapewniamy szkolenie Jesteś zainteresowany wyślij nam swoje CV\nOpis stanowiska. wykonywanie czynności związanych z bezpośrednią obsługą gości hotelowych. przyjmowanie rezerwacji, meldowanie i wymeldowywanie gości. naliczanie należności oraz...\nO pracy. Zakres obowiązków. sprawna, życzliwa obsługa gości hotelowych. prowadzenie ewidencji i korespondencji hotelowej. reagowanie na bieżące potrzeby gościOczekujemy. Szukamy osoby...\nOpis zadań. Obowiązki. wykonywanie czynności związanych z bezpośrednią obsługą gości hotelowych. przyjmowanie rezerwacji, meldowanie i wymeldowanie Gości. dbałość o pozytywny...\nObsługa centrali telefonicznej. również w języku angielskim Przyjmowanie i obsługa gości zakładu... rezerwowanie, przygotowywanie i obsługa sal konferencyjnych Współpraca z działem Administracji...


Kredyt na firmę - Koprzywnica\nNajatrakcyjniejsze kredyty na firmę świętokrzyskie pozbawione złożonych wymogów. Atrakcyjne oprocentowanie, brak prowizji, szybkie pieniądze dla wszystkich. Wyślij bezpłatny formularz www. Pieniądze na koncie już w kwadrans. Korzystny kredyt na firmę w Koprzywnicy pozbawiony konieczności hipoteki mieszkania. Wysokie wsparcie pieniężne, elastyczny czas zwrotu rat. Rok bez opłacania opłat do ZUS, fachowa konsultacja ekspertów. Najtańsze kredyty firmowe z świętokrzyskiego, możliwość przedłużenia czasu spłaty, przyjęcie złożonego wniosku w 15 minut.\nZastanawiasz się skąd inni biorą gotówkę na uruchomienie działalności? Zobacz najnowsze propozycje kredytowe w Koprzywnicy! Akceptacja każdego wniosku, zapewnione bezpieczeństwo, zero formalności dla kazdego. Szukasz znacznej gotówki? Weź pomocny kredyt przez Internet oraz wydaj pieniądze na start nowej działalności gospodarczej. Nie szukaj poręczeń, czy też zaświadczeń o przychodach. Kredyt na otwarcie firmy Koprzywnica to standardowy zastrzyk gotówki na start. Odbiorcami są głównie początkujące działalności gospodarcze. Szybki kredyt w świętokrzyskim pozwoli nie tylko wcielić w życie określone cele, ale również uniknąć zadłużeń w mało znanych instytucjach pożyczkowych. Otrzymane środki pieniężne możemy przeznaczyć na dowolny cel.\nJakie wymagania powinno się spełnić, aby pozyskać środki pieniężne na działalność gospodarczą? Kto dostanie najlepszy kredyt na start przedsiębiorstwa w Koprzywnicy? Sprawdź aktualne propozycje kredytowe bez czasochłonnych formalności. Pewne środki pieniężne dla małych firm bez doświadczenia! Nowość – kredyt bez zaświadczeń a także poręczeń na już dla wszystkich przedsiębiorców! Posiadający działalność gospodarczą ma prawo wydać środki pieniężne otrzymane z kredytu firmowego w świętokrzyskim na każdy cel. W przypadku części ofert, aby pozyskać kredyt z Koprzywnicy nie trzeba opuszczać firmy, gdyż całość wymagania warto dopełnić online. Instytucje bankowe bardzo często dostosowują się do wymagań i możliwości kredytobiorcy. Oprocentowanie zobowiązań dla nowych z świętokrzyskiego nie jest wygórowane, często bywa ono niższe aniżeli oprocentowanie zwykłych zobowiązań. Czy Ty także potrzebujesz pieniędzy na faktury firmy? Wypełnij jeszcze dzisiaj krótki wniosek przez Internet, po czym pieniądze dostaniesz w kilka chwil. Minimum formalności, zero poręczeń, ekspresowa akceptacja wniosku. Poznaj najtańsze propozycje kredytów na przedsiębiorstwo w Koprzywnicy z zestawieniem w sieci. Nie trać pieniędzy na oczekiwanie w kolejce! Pozyskaj pożyczkę w Internecie jeszcze dziś! Istotną zaletą kredytów na rozwój przedsiębiorstwa w świętokrzyskim jest fakt, że można je zaciągnąć dosłownie na dowolny cel. To klient decyduje na co pragnie wydać środki pieniężne, gdyż to głównie on najbardziej rozumie swoją działalność oraz wie w co powinno się zainwestować. Zobowiązania z Koprzywnicy na powstanie działalności gospodarczej przyznawane są najczęściej w sieci. Aby pozyskać pieniądze z kredytu dla przedsiębiorstw świętokrzyskie przedsiębiorca nie musi wychodzić z domu, ponieważ środki pieniężne trafiają prosto na konto bankowe. Zarówno analiza kredytowa, a także i pozyskanie kredytu na firmę z świętokrzyskiego nie trwa więcej niż kilka minut.\nAktualnie właściciel przedsiębiorstwa szuka szybkich pieniędzy na przedsiębiorstwo. Specjalnie na inwestorów czeka korzystny kredyt z niewielkim oprocentowaniem przez Internet. Wypełnij darmowy wniosek, dzięki czemu gotówkę otrzymasz w paręnaście minut. Od dzisiaj dla przedsiębiorców wydłużenie terminu regulowania należności. Zero formalności, szybka akceptacja wniosku, zero weryfikacji BIK jak również ERIF. W większości przypadków kredyt na firmę Koprzywnica zaciągany jest w celu zakupienia albo naprawy maszyn w celach poprawy sprawności funkcjonowania, oraz na konieczne inwestycje mające za zadanie poprawę funkcjonowania firmy. Kredyt obrotowy w Koprzywnicy udzielany jest na podstawie aktualnych faktur i wykazania sposobu pozyskiwania przychodów potencjalnego klienta. Atrakcyjny kredyt obrotowy nie potrzebuje poręczenia przez jakąś osobę lub też posiadania gwarancji zwrotu w innej formie.\nSłyszałeś już o kredytach obrotowych dla przedsiębiorstw w Koprzywnicy? Najlepsze oferty kredytów nawet dla najbardziej zadłużonych firm! Zobacz w rankingu internetowym atrakcyjne propozycje wsparć pieniężnych z świętokrzyskiego! Zdecyduj się na atrakcyjne rozwiązania oraz wykorzystaj pieniądze na rozwój działalności. Nie szukaj żyrantów jak również pozostałych zabezpieczeń! Korzystny kredyt na firmę Koprzywnica pozwala na opłacanie aktualnych kosztów powiązanych z funkcjonowaniem danej działalności gospodarczej. Kredyt obrotowy dla działalności gospodarczych świętokrzyskie powinno się nazwać najlepszym kołem ratunkowym, adresowanym nie dla jednostek fizycznych, a wyłącznie dla firm. W sytuacji, kiedy przedsiębiorstwu przytrafią się niewielkie spóźnienia czy tymczasowe problemy z płynnością to może postarać się o korzystny kredyt dostępny także online. Szukasz taniego kredytu dla działalności gospodarczej w świętokrzyskim? Porównaj oferty w porównywarce online. Zdecyduj się na najkorzystniejszy kredyt z niewielką ratą po czym spłacaj zobowiązanie bez żadnych problemów. Gwarancja satysfakcji, brak zaświadczeń, korzystne parametry bez zabezpieczeń. Wysoka gotówka dla dużych przedsiębiorstw na jakikolwiek cel. Inwestorze! Kredyty online czekają na wszystkich! Firmy często zaciągają kredyt na firmę Koprzywnica w sytuacji, gdy nie mają płynności finansowej dlatego nie mogą terminowo opłacać swoich podwykonawców. Coraz częściej firmy mają prawo otrzymać kredyt obrotowy nawet, mimo tego, że znajdują się w KRD. Instytucje bankowe coraz częściej zauważają, że nierzadko nieprzemyślana sytuacja przyczynia się do tego, że przedsiębiorstwo zostaje zapisana do BIK. Dlatego to nie jest w ogóle przeszkoda w uzyskaniu kredytu firmowego. Masz prywatną firmę oraz pragniesz powiększyć jej zasięg? Weź najtańszy kredyt w świętokrzyskim na dowolny cel i rozłóż go na odpowiednie raty. Jeżeli weźmiesz kredyt online, dostaniesz najniższe oprocentowanie! Ile środków pieniężnych musisz zdobyć? Bank udzieli Twojej firmie atrakcyjne wsparcie pieniężne, bez uciążliwych kosztów jak również formalności. Kredyt obrotowy w Koprzywnicy dla średnich firm warto uzyskać już od początku prowadzenia działalności, skutkiem czego kredyt firmowy świętokrzyskie staje się najlepszym uzupełnieniem kapitału na start nowej firmy. Korzystny kredyt na firmę jest zobowiązaniem raczej przyznawanym w złotówkach, choć niektóre placówki bankowe proponują kredyt obrotowy Koprzywnica również w funtach brytyjskich. Dzięki działaniom Europejskiego Banku Inwestycyjnego pomocne jest uzyskanie niższych kosztów kredytowych. Europejski Bank Inwestycyjny zainteresowanym zapewnia otrzymanie dopłaty do kredytu obrotowego z Koprzywnicy dla małych, średnich i dużych działalności gospodarczych.\nSkąd uzyskać wysokie pieniądze na działalność gospodarczą? Zobacz jakie jest oprocentowanie przy kredycie na firmę Koprzywnica. Zobacz w jakim miejscu można zaciągać kredyt na modernizację działalności gospodarczej w świętokrzyskim. Korzystne warunki, ekspresowa akceptacja formularzy, odpowiednie warunki spłaty należności. Posiadasz pozytywny BIK? Prowadzona firma dostanie prawdziwie korzystną możliwość wsparcia pieniężnego na rozwój bez poręczeń jak również zastawu! Większość właścicieli działalności gospodarczych otwierając konto bankowe ma prawo, nawet od początku otrzymać kredyt dla działalności gospodarczych w Koprzywnicy. W kredytach z świętokrzyskiego wymogiem są jedynie oświadczenia o uzyskiwanych dochodach. Kredyt firmowy zostaje aktywowany już po paręnastu minutach od uzupełnienia wniosku. Jedyne co należy zrobić to terminowo zwracać zobowiązanie.


Dariusz Liszewski, Olaf Swolkień\nW dniach 19-21 maja w Warszawie odbył się Kongres Rolniczo-Ekologiczny zorganizowany przez AWI - Animal Welfare Institute. Jest to prężna amerykańska organizacja pozarządowa, której celem jest działalność na rzecz bardziej humanitarnego traktowania zwierząt.\nGłównym tematem obrad była ekspansja koncernu Smithfield Foods mająca na celu zdominowanie hodowli, przetwórstwa i rynku mięsnego w Polsce. W odróżnieniu jednak od innych tego rodzaju spotkań nie był to kongres ściśle specjalistyczny. Obok polskich i amerykańskich aktywistów ekologicznych obecni byli także rolnicy i farmerzy z różnych krajów, filozofowie, publicyści, politycy i bardzo licznie reprezentowani polscy weterynarze na czele z prezesem Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej panem Cezarym Kujawskim. Dlatego też kongres jednoczący tak różnorodne środowiska - choć zignorowany przez masowe media - był ciekawy i inspirujący. Czy znaczący, czas pokaże.\nKampanię jaką AWI prowadzi przeciwko koncernowi Smithfield porównać można do ścigania przestępcy przez szeryfa poza granicami swojego stanu albo z akcją epidemiologów przestrzegających przed rozprzestrzenianiem się groźnego wirusa na terenach dotąd zarazą nie objętych. Smithfield mający coraz większe kłopoty z wymiarem sprawiedliwości i opinią publiczną w USA przenosi się jak wirus w inne miejsce, słabsze, nie tylko nie uodpornione na chorobę jaką są tego typu "inwestycje obcego kapitału", ale wręcz nią zafascynowane. Oczywiście chodzi o III RP, więc i AWI przyjechało za poszukiwanym Smithfield do Polski, po tym jak koncern ten przejął większość akcji Animexu i ogłosił, że: "Polska hodowla trzody jest pod wieloma względami podobna do amerykańskiej hodowli trzody sprzed 30 lat. Wierzymy w to, że strategie, którymi kierowaliśmy się w Stanach Zjednoczonych, sprawdzą się równie dobrze lub lepiej w Polsce i w Europie."\nAmerykańscy goście opowiadali (bogato ilustrując swe wypowiedzi szokującymi slajdami i filmami) na czym polegają te "strategie" i jakie fatalne skutki wynikają z ich wdrażania dla przyrody, ludzi i społeczności. Mówiono nie tylko o skutkach zdrowotnych jakie powoduje spożywanie mięsa nafaszerowanego antybiotykami i hormonami. Jak napisał Tom Garrett (dyrektor AWI d/s rolnictwa) strategie i praktyki firmy Smithfield to przede wszystkim korupcja życia politycznego przez finansowanie kampanii wyborczych lokalnych polityków, którzy później "dziwnym trafem" podejmują korzystne dla firmy decyzje, np. wyłączając gminy, w których inwestuje koncern spod jurysdykcji stanowych przepisów o ochronie środowiska. Korumpuje się również uniwersytety i naukowców poprzez "dotowanie" badań i ekspertyz, które mają zamazać fakty takie jak np. ten, że co roku trafia do szpitali co najmniej 50 tysięcy ofiar zatruć spowodowanych produktami przemysłowej hodowli. Są to tylko niektóre z tak zwanych kosztów zewnętrznych, których przerzucenie na konsumentów pozwala fabrykom żywności obniżać koszty i niszczyć konkurencję ze strony drobnych farmerów. Inny sposób to obniżanie kosztów poprzez obniżanie pensji, łamanie praw pracowniczych, barbarzyńskie metody hodowli i uboju, w czasie którego wiele zwierząt jest kaleczonych czy wręcz obdzieranych żywcem ze skóry, gdyż Smithfield chce produkować nie tylko bardzo tanio, ale też bardzo dużo i szybko - jak na "postępową" i "nowoczesną" firmę przystało.\nKevin Madonna z River Keeper Foundation opowiadał o zagrożeniach jakie masowa, fabryczna (20 tys. zwierząt w jednym budynku) hodowla świń powoduje dla okolicznych rzek, do których dostaje się skoncentrowana gnojowica, w efekcie czego zamiera normalne życie, a rodzi się wynaturzone w postaci zupełnie nowych chorób dotykających ryby, rybaków, i nie tylko, bowiem choroby okazały się być zakaźne. Za to wszystko płacą podatnicy, konsumenci, miejscowi rybacy, a także drobni farmerzy, którzy tracą pracę i zmuszeni są opuszczać rodzinne farmy. Pan Madonna, który jest prawnikiem, opowiadał również o sposobach jakimi przedstawiciele koncernów mamią lokalne społeczności by godziły się na lokalizację zakładów na swoim terenie. Z reguły jest to oferta budowy przedszkoli, szkół, obiektów sportowych, nowe miejsca pracy i tym podobne obiecanki znane dobrze także z Polski. Prawdziwe rezultaty "doinwestowania regionu" są wręcz odwrotne od zapowiadanych, małe miasteczka i fermy pustoszeją, a w wielu do niedawna tętniących życiem regionach amerykańskiej prowincji straszą dziś ruiny opuszczonych domostw. Koncerny w rodzaju Smithfield bardzo chętnie lokują swoje fabryki na gruntach zalewanych przez coraz częstsze w Stanach powodzie - są po prostu najtańsze. Powódź, chociaż powoduje hekatombę wśród zwierząt, ma jedną zaletę, pozwala pozbyć się tanio kłopotu jakim są gigantyczne ilości gnojowicy zanieczyszczającej rzeki i wody gruntowe. Patent stary jak mit o Heraklesie i stajniach Augiasza, ale jakże sprytny.\nNa terenach, na których zagnieździły się koncerny nie ma mowy o turystyce, a nawet normalnym życiu. Wydobywający się z fabryk Smithfielda fetor nie tylko psuje powietrze, to atak na cały organizm w wyniku którego rośnie zapadalność na bardzo wiele chorób. Wygląda jednak na to, że społeczeństwo amerykańskie powoli zaczyna sobie zdawać sprawę z niszczycielskiego i po prostu przestępczego charakteru agrokoncernów. Jeden z dyrektorów rzeźni Smithfielda został skazany za fałszowanie dokumentów, stan Virginia wszczął proces przeciw Smithfieldowi, w którym oskarżył go o 22300 naruszeń stanowych praw ochrony środowiska. Jednak szkody jakie koncerny mięsne zadały środowisku są nie do odrobienia. Przywrócenie do jakiego takiego stanu tylko jednej z rzek zniszczonych przez Smithfielda kosztowałoby ok. 10 miliardów dolarów, za co oczywiście musieliby zapłacić podatnicy, bo Smithfield nie poczuwa się do żadnej odpowiedzialności. Jeszcze bardziej głębokie są rany jakie koncerny wyrządzają tkance społecznej. Jak podaje Tom Garett, w roku 1945 pomimo recesji lat 30-tych ciągle istniało 5 milionów gospodarstw rolnych. Obecnie ich liczba spadła do mniej niż dwóch milionów, a na wielu z nich farmerzy są całkowicie uzależnieni od banków i kontraktów z firmami typu Smithfield.\nPaul Willis, hodowca i przedsiębiorca z Iowa przedstawiał natomiast sposoby jakimi konsumenci i farmerzy się bronią. Pokazywał humanitarną i naturalną hodowlę świń na swojej farmie. Paul Willis jest również twórcą przedsiębiorstwa zajmującego się przerobem i zbytem mięsa wyprodukowanego w sposób humanitarny i bez użycia środków chemicznych, zarówno dodawanych bezpośrednio do paszy jak i używanych w uprawie roślin paszowych. Za każdą świnię wyhodowaną zgodnie z tymi zasadami farmerzy otrzymują 15 dolarów premii, a konsumenci gotowi są zapłacić o dolara więcej za funt. Produkty te są oznakowane, a popyt na nie przekracza obecnie podaż 10-krotnie.\nPublicysta Marek Głogoczowski i filozof Dariusz Liszewski zwrócili uwagę zebranych na strukturę systemu, który prowadzi do mnożenia i rozprzestrzeniania się monstrów w rodzaju Smithfielda. Marek Głogoczowski swój referat zatytułował: "Sarcoma jako najbardziej efektywny sposób pozyskiwania mięsa" i porównał kierunki, w jakich rozwija się obecny system ekonomiczny i społeczny do rozwoju tkanki rakowej. Dariusz Liszewski pokazał, że za systemem gospodarczym i politycznym stoi cały system ideologiczny, który nie toleruje żadnych alternatyw, a historia jego rozwoju trwa już co najmniej 300 lat. Jest to ten sam kapitalizm, który krytykował Marks, a którego dzisiejszy patologiczny rozwój potwierdza, niestety, jego przestrogi sprzed 150 lat. Walka z ekonomicznymi zabobonami, które uzasadniają niecny proceder takich korporacji jak Smithfield powinna być przede wszystkim zadaniem intelektualistów i świadomych ekologów.\nZ kolei Olaf Swolkień pokazał na przykładzie działań lobby autostradowego, że podobnie jak w przypadku Smithfielda współczesne państwo jest jedynie wykonawcą woli wielkiego kapitału, który staje się coraz potężniejszy dzięki pieniądzom podatników, których warunki życia we wszelkich dziedzinach stale się pogarszają. Konkludując stwierdził, że ekologia nie może uciekać od polityki, bo każde działanie dla dobra wspólnego jest polityką właśnie. Problem polega na tym, że takie rozumienie polityki zostało dziś zatarte przez prymat wąsko pojętych interesów gospodarczych nad dobrem publicznym i tradycyjną polityką, pojmowaną jako wspólna, demokratyczna debata nad dobrem wszystkich obywateli.\nW spotkaniu uczestniczyli aktywiści Związku Zawodowego Rolnictwa "Samoobrona" z Przewodniczącym Andrzejem Lepperem na czele, który powiedział, że nikt tak jak rolnicy nie jest zależny od natury i nikt tak jak oni nie rozumie, że gwałcenie jej praw musi prowadzić do katastrofy. Zarówno pan przewodniczący jak i ekolodzy wyrazili wolę dalszego współdziałania, gdyż wiele wskazuje, że obie te grupy łączy nie tylko bliski kontakt z przyrodą, ale coraz częściej podobne poglądy polityczne i cele. Wobec tego obie strony wyznaczyły osoby do przygotowania kolejnych spotkań - już roboczych i koordynacji wspólnych działań.\nDariusz Liszewski i Olaf Swolkień


Czytanie Seminarium XVII J. Lacana „Odwrotna strona psychoanalizy” | Forum Polskie Pola Lacanowskiego\nCZYTANIE XVII SEMINARIUM J. LACANA\n„ODWROTNA STRONA PSYCHOANALIZY”\nMAJ 2022 – 2023\nW roku 2022, po zakończeniu pracy nad Seminarium XI, rozpoczniemy lekturę kolejnego cyklu wykładów J. Lacana. Będzie to Seminarium XVII, zatytułowane „Odwrotna strona psychoanalizy” („L’envers de la psychanalyse”), które Lacan wygłosił w latach 1969-1970.\nDecydujemy się na pracę nad tym seminarium ze względu na ważny moment, jaki zaznacza się w nauczaniu Lacana, a jest nim nadanie centralnego miejsca kwestii rozkoszy (z fr. jouissance).\nNie bez znaczenia jest też fakt, że nowe opracowanie tego problemu powstało w bezpośrednim następstwie przewrotu majowego ’68.\nWprowadzając pojęcie dyskursów, na bazie 4 elementów (S1, S2, a, $), Lacan konstruuje cztery typy więzi społecznych, i tym samy wychodzi poza ograniczony krąg indywidualnego leczenia i mierzy się z kwestią zbiorowości. Polityczny oddźwięk seminarium i pytanie o polityczność psychoanalizy nabiera nowej wagi. Co więcej, wraz z wprowadzeniem pojęcia „pola lacanowskiego” – które figuruje w nazwie naszej międzynarodowej organizacji – całe pytanie o zakres języka, w sposób bardziej ukryty, jak zauważa Colette Soler, zostaje postawione na nowo. Bowiem stosunek między rozkoszą a znaczącym zostaje tu naświetlony w nowej perspektywie – nie chodzi już o relację zakazu i transgresji, ale o użytek z rozkoszy płynący z samej struktury mówienia.\nPoprzez umieszczanie wspomnianych pojęć (S1, S2, a, $) w precyzyjnie określonych pozycjach (prawdy, agensa, adresata i produktu), Lacan uzyskuje jako wyjściowy dyskurs mistrza, dalej dyskurs uniwersytecki, następnie histeryczny, a wreszcie dyskurs analityczny. Zajęcia będą zatem okazją do przestudiowania tych form społecznej więzi, co może zaciekawić także osoby, które na co dzień interesują się socjologią, polityką, i kulturą. Lacan dokonuje szerokiego i szczegółowego opracowania wspomnianych dyskursów – interpretuje na nowo figurę pana i niewolnika; demonstruje, jakie implikacje niesie zmiana miejsc poszczególnych elementów oraz jakie są charakterystyczne aspekty i konsekwencje każdego z tych konstruktów. Powraca także do analizy struktury histerycznej, aby naświetlić relację między rozkoszą a pragnieniem nieusatysfakcjonowanego pragnienia, a także aby ukazać histeryczkę jako tę, która wytwarza mężczyznę (fait l’homme) lub mistrza, którego jednocześnie przypiera do muru, aby wytworzył wiedzę.\nNa końcu Lacan proponuje też nieoczekiwane ujęcie wstydu – jakże żywego, klinicznego afektu – któremu psychoanaliza zwraca jego należyte, zatajone we współczesności miejsce, właśnie po to, aby umożliwić podmiotowi inne ustosunkowanie się wobec rozkoszy.\nNa marginesie warto dodać, że Lacan rozwijał swoją teorię i dla jej znajomości konieczne jest studiowanie jego późniejszych seminariów oraz odnoszenie ich tez do tych, które formułował wcześniej.\nZapewniamy dostęp do tekstu w tłumaczeniu na język polski, które zostanie stworzone dzięki pracy kartelu FPPL. Jedne zajęcia obejmą średnio pół rozdziału, czyli wykładu seminarium.\nOd 9 maja będziemy spotykać się co dwa tygodnie\nPierwsze spotkanie: 9.05 godz. 20:30, prowadzący Sara Rodowicz – Ślusarczyk i Marcin Klaus – Wprowadzenie.\nDrugie spotkanie: 23.05 godz. 20:30, Joanna Szymańska i Magdalena Świętanowska – 1-sza połowa 1-szego rozdziału.\nTrzecie spotkanie: 06.06 godz. 20:30, Bartosz Pokorski i Anna Grudzien – 2-ga połowa 1-szego rozdziału.\nCzwarte spotkanie: 20.06 godz. 20:30, Marek Adamiec – Analitycon*\nZajęcia będą się odbywać co dwa tygodnie w poniedziałki o godzinach 20:30 – 22:30\nPojedyncze zajęcia (2 godziny): 30 zł; studenci: 20 zł\nDla członków FPPL wstęp wolny\nProsimy o dokonywanie przelewów na konto FPPL: 79 1140 2004 0000 3902 7553 8931\nTytuł przelewu: SEMINARIUM XVII (+ liczba zajęć)\nPotwierdzenia wpłat prosimy wysyłać na adres:\nOn-line: umożliwiamy udział w zajęciach przez platformę Zoom, link u koordynatorki zajęć: szymanska.joannaaaa@gmail.com\nKoordynatorka kursu: Joanna Szymańska\nWięcej informacji: szymanska.joannaaaa@gmail.com


Uprawa Trichocereusów - Talk\nPosty: 522 Strona 1 z 53\nkupilem wlasnie przez internet peruvianusa. Ma 45cm (sam trzon). Ze względu na wagę sprzedawca chcę go wysłać bez donicy i ziemi.\nCzy ktoś orientuje się jaka donica będzie najlepsza dla tej wielkości kaktusa??? Czytalem, że najlepiej płaska, ale chciałbym wiedzieć konkretniej. Czy ktoś ma z tym doświadczenie???\nZ meskalinowym pozdrowieniem,\n[Zamiast wywalać ten wątek, po prostu zmieniam jego nazwę ze względu na brak wątku tylko o uprawie przez co wszytko jej dotyczące znajduje się w wątku ogólnym - Zdechły Szczur]\nOstatnio zmieniony 24 września 2007 przez Zdechły Szczur, łącznie zmieniany 1 raz.\nJeżeli planujesz uprawiać go jeszcze przez kilka lat to proponuję donicę minimum 10 L . Wkop go trochę głębiej niż był posadzony do tej pory . I napisz ile za niego dałeś ?\nUwaga! Użytkownik wolf74 nie jest już aktywny na hyperrealu. Nie odpowie na próbę kontaktu, ani nie przeczyta odpowiedzi na post.\nKupilem go na Ebayu (niemieckim), zapłaciłem 6 Euro plus 7 Euro za przesyłkę czyli 13.\nJak go dostanę i się trochę zadomowi postaram się wrzucic jaką fotkę.\nCiekawa stronka poświęcona Trichocereusom.\ndawno mnie nie bylo, w związku z tym iż posadziłem sobie troche trichocereusów, no powiedzmy, że pierwsza faza czyli kiełkowanie mają już za sobą, szkoda tylko że akurat zbliża się zima i zupełnie nie wiem co dalej, może ktoś mi doradzi?\nzdjęcia w załączeniu do postu\nUwaga! Użytkownik sajcho nie jest już aktywny na hyperrealu. Nie odpowie na próbę kontaktu, ani nie przeczyta odpowiedzi na post.\nSpokojnie przeżyją. Ja takim młodym zimowania nie robiłem. Zwyczajnie podlewałem je i traktowałem tak jak wcześniej.\nNasiona mogłeś wysiać wcześniej, te siewki wyglądają na 3 miesięczne.\nNa czas zimy najlepiej rośliny doświetlać żarówką energooszczędną, lub świetlówką. Zimowanie nie wchodzi w grę. Ewentualnie na parapet, bez doświetlania, ale znacznie lepiej sobie poradzą doświetlane.\nKoniecznie doświetlaj. Wystarczy jedna świetlówka energooszczędna 20-24W. Zimne światło (6400K) będzie lepsze, ale inne też się nadają. Zimowanie jednorocznych siewek, nawet takich 4-centymetrowych zupełnie nie ma sensu. Jeżeli zdecydujesz się na doświetlanie, to staraj się utrzymywać dużą wilgotność powietrza a podłoże zwilżać po lekkim przeschnięciu. W takich warunkach na wiosnę możesz mieć nawet okazy po 4-5 centymetrów.\nUwaga! Użytkownik Mootant nie jest już aktywny na hyperrealu. Nie odpowie na próbę kontaktu, ani nie przeczyta odpowiedzi na post.\nZauważyłem wczoraj coś ciekawego.\nOtóż moje biedne peruvianusy zmarły wskutek przedawkowania słońca już jakiś czas temu, ostatni padł gdzieś ze dwa miesiące temu. Pudełka z ziemią nie wywaliłem, stało sobie cały czas na półce. Wczorajszego dnia moja matka postanowiła wywalić ziemię i umyć pudełko, może się przyda i zauważyła, że....po ponad pół roku od siania wykiełkował nowy kaktus 8-(\nTeraz pytanie: czy taki spóźniony kaktus ma jakieś szanse na przeżycie zimy?\nJeśli ktoś napisze, że nie ma to co zrobisz? Wyrzucisz go? Daj mu szansę, skoro już wyrósł. :-)


Rozszerzenie gwarancji Dell Latitude 3xxx 3Yr Basic NBD -> 5Yr ProSupport Plus - Sklep Dell\nRozszerzenie gwarancji Dell Latitude 3xxx 3Yr Basic NBD -> 5Yr ProSupport Plus\n2 039,84 zł netto\nKod producenta: 890-41867 Dostępność: mała Producent: Dell Wydrukuj ulotkę:\nDell ProSupport Plus - najwyższy poziom wsparcia technicznego\nProgram ProSupport Plus to najpełniejsza usługa pomocy technicznej firmy Dell dla komputerów osobistych i tabletów. Gwarantuje maksymalne wsparcie przy minimalnym zaangażowaniu Klienta. Jest to jedyna dostępna usługa premium obejmująca komputery osobiste, serwery i tablety, która automatyzuje świadczenie pomocy technicznej w celu zapobiegania powstawaniu problemów i eliminuje je błyskawicznie. Usługa ProSupport Plus zaspokaja wszystkie podstawowe potrzeby Klienta w zakresie pomocy technicznej w ramach jednego rozwiązania, ograniczając przestoje w pracy użytkowników indywidualnych, zwiększając produktywność działu IT oraz chroniąc cenne zasoby i dane.\nUsługa ProSupport Plus obejmuje następujące składniki:\nDostępny całodobowo - 7 dni w tygodniu priorytetowy kontakt ze specjalistami w zakresie sprzętu i oprogramowania.\nNaprawa na miejscu u klienta najczęściej następnego dnia roboczego po przeprowadzeniu zdalnej diagnozy.\nAktywne monitorowanie i automatyczne wykrywanie problemów, zapobieganie awariom, powiadomienia i tworzenie zgłoszeń za pomocą rozwiązania SupportAssist.\nMożliwość zarządzania wszystkimi powiadomieniami dotyczącymi zasobów z jednego portalu w witrynie TechDirect lub wykorzystania już posiadanych narzędzi, takich jak Microsoft SCOM, Remedy, KACE i OpenManage Essentials\nNaprawa przypadkowych uszkodzeń spowodowanych przepięciami, upuszczeniem lub zalaniem sprzętu.\nMożliwość zatrzymania przez Klienta wymienionego dysku twardego w celu ochrony danych.\nWyznaczony opiekun Klienta ds. technicznych jako pojedynczy punkt kontaktu w zakresie rozwiązywania problemów i comiesięcznego raportowania.\nZa pośrednictwem usługi ProSupport Plus firma Dell pomaga w aktywnym monitorowaniu komputerów osobistych, serwerów i tabletów, zapewniając ich sprawne działanie i najwyższą wydajność.\nGwarancję w podanej cenie można rozszerzyć razem z zakupionym sprzętem lub w ciągu 90 dni od momentu zakupu.\nW przypadku chęci rozszerzenia gwarancji po upływie 90 dni od momentu zakupu, kalkulacja wykonywana jest indywidualnie. Wówczas prosimy o przesłanie numeru Service Tag urządzenia.\nZapytanie o "Rozszerzenie gwarancji Dell Latitude 3xxx 3Yr Basic NBD -> 5Yr ProSupport Plus"


Każda z nas wie, że kostka gorzkiej czekolady poprawia nastrój w pochmurny, deszczowy dzień. W związku z tym warto mieć ją zawsze w podorędziu. Okazuje się jednak, że niektóre produkty spożywcze pogarszają nastrój, a nawet mogą wpędzać nas w depresję, jeśli na stałe zagoszczą w naszej diecie. O jakich artykułach mowa? Czego należy unikać, aby cieszyć się dobrym nastrojem?\nDieta sprzyjająca depresji – ciastka\nCiastka uchodzą za naszych najlepszych przyjaciół, gdy spotykają nas przykrości w pracy, osładzamy sobie życie. Niestety, nie jest to najlepsze rozwiązanie. Słodkości, owszem, początkowo poprawiają nastrój, ponieważ powodują gwałtowny wzrost stężenia glukozy we krwi, czemu towarzyszy uczucie szczęścia. Niestety, cukry proste mają to do siebie, że po ich spożyciu następuje gwałtowny wyrzut insuliny, po czym ich koncentracja spada, a nas dopada nie najlepsze samopoczucie. Aby tego uniknąć należy postawić na węglowodany złożone obecne w pełnoziarnistym pieczywie, warzywa i owoce.\nNapoje energetyczne sprawcami złego samopoczucia\nNapoje energetyczne i kawa ze względu na zawartość kofeiny pobudzają do działania. Pomagają też wstać z łóżka w pochmurny, deszczowy dzień. Ponadto chętnie sięgają po nie osoby pracujące do późna ze względu na goniące ich terminy. Niestety, kofeina może potęgować stany lękowe i depresyjne. W związku z tym należy wykluczyć ją z diety, zwłaszcza gdy skarżymy się na kiepskie samopoczucie. Nie jest wskazane zastępowanie kawy czarną herbatą, ponieważ teina obecna w tej drugiej wykazuje działanie analogiczne do kofeiny. Jeśli nie chcesz odczuwać stanów lękowych, kawę zastąp świeżo wyciskanymi sokami, najlepiej grejpfrutowym, gdyż badania wykazały, iż wykazuje on działanie antydepresyjne.\nWódka rozluźnia, ale też pogłębia stany lękowe\nWśród produktów spożywczych, które mogą pogarszać nastrój, wymienia się też alkohol. Wprawdzie w niewielkiej ilości odpręża i pozwala zapomnieć o zmartwieniach, ale w niektórych okolicznościach może nasilać stany lękowe. Ponadto wypłukuje z organizmu magnez, który odpowiada za nasze samopoczucie. Nawet niewinne piwo pite każdego wieczoru może nas uzależnić. Z alkoholem lepiej nie przesadzać i nie traktować go jako panaceum na smutki. Można natomiast sięgnąć po niego od czasu do czasu, zwłaszcza gdy po stresującym tygodniu w pracy, czujemy się szczęśliwi, ale spięci.\nAspartam a depresja\nAspartam to popularna substancja słodząca, która zyskała ogromną popularność, ponieważ jest niskokaloryczna i nie powoduje próchnicy. Znaleźć można ją w tabletkach, syropach, gumach do żucia i napojach gazowanych. Niestety, dowiedziono, iż aspartam może zaostrzać depresję u osób zmagających się z tą chorobą. Ponadto powoduje bóle głowy i bezsenność. Ze względu na doświadczenie przeprowadzone na szczurach pojawiły się też przypuszczenia, iż produkty jego rozkładu, w tym trujący metanol, mogą powodować raka.\nOlej sojowy – bogate źródło kwasów tłuszczowych omega-6\nOlej sojowy to produkt, którego chyba nikt nie podejrzewałby o działanie depresyjne. Tłuszcze roślinne uchodzą bowiem za stosunkowo zdrowe. Niestety, w oleju sojowym dominują kwasy tłuszczowe omega-6. Tymczasem naukowcy zalecają, aby stosunek kwasów omega-3 do omega-6 wynosił 5:1. Nadmiar kwasów tłuszczowych omega-6 prowadzi bowiem do zmian zapalnych w organizmie, które sprzyjają depresji. Jeśli chcesz cieszyć się dobrym nastrojem, powinnaś jeść dużo orzechów, morskich ryb, a sałatki polewać oliwą z oliwek.\nTAGI: alkohol aspartam ciastka depresja dieta sprzyjająca depresji kwasy omega-6 kwasy tłuszczowe omega 6 napoje energetyczne olej sojowy żywność sprzyjająca depresji\n« Jak przygotować się na randkę?\nEurowizja 2017. Czy Sunstroke Project osiągnie lepszy wynik niż w 2010 roku? »\nObalamy mity. Te rzeczy nie kompromitują cię w oczach kobiety\nJak szybko się zakochujemy?\nNie wierzę w to co tu napisano. Wszyscy piją kawę i jedzą ciastka gdy mają zły nastrój. Gorzej mogą się czuć tylko te osoby, którym to szkodzi albo mają wyrzuty sumienia bo się odchudzają..\nZawsze uważałam,że kawa i ciastka poprawiają nastrój.A okazuje się,że wręcz przeciwnie.To duże zaskoczenie.\nKawy nie przestanę pić.A ciastka-czasami zjem.Zresztą zawsze mam dobry nastrój 🙂\nNajczęściej nie podejrzewamy co powoduje pogorszenie nastroju.Większości tych produktów nie używam ale oczywiście na ciasteczka i kawę czasem się skuszę, teraz będę ostrożniejsza.\nPrzeczytałam artykuł z zainteresowaniem. Wielu ciekawostek o artykułach spożywczych nie znałam .\nZ kawy nie zrezygnuję z pewnością , ciastka ograniczę ( już to robię). Słodzików nie używam , zreszta ja staram się nie poddawać depresji 🙂\nZaskoczyło mnie, że kawa i ciastka mogą tak działać… Wygląda na to, że muszę włączyć do diety sok z cytrusów, bo z kawy nie zrezygnuję.


Kategoria: Kredyty - Strona: 4 - hotlink.pl\nOferujemy szereg profesjonalnych porad i ciekawych wskaz贸wek w zakresie chwil贸wek. Udzielamy odpowiedzi na wiele wa偶nych i istotnych pyta艅, mi臋dzy innymi kiedy mo偶na zawrze膰 pierwsz膮 po偶yczk臋, jak znale藕膰 najlepsz膮 ofert臋 dla siebie oraz jak szuka膰 s...\nJe艣li szukasz przydatnych porad i wskaz贸wek dotycz膮cych brania chwil贸wek, skorzystaj z oferowanych przez nas informacji. Udzielamy wyczerpuj膮cych odpowiedzi na wiele wa偶nych pyta艅, mi臋dzy innymi, gdzie szuka膰 bezpiecznej po偶yczki i jak znale藕膰 instyt...\nStosunkowo now膮 us艂ug膮 na polskim rynku, s膮 pojawiaj膮ce si臋 chwil贸wki na dow贸d, czyli dost臋pne dla ka偶dego pe艂noletniego obywatela w potrzebie finansowej. Z jednej strony s艂ycha膰 o skandalach, w kt贸rych z艂odzieje kradn膮 to偶samo艣ci klient贸w i bior膮 na...\nPojawi艂a si臋 konieczno艣膰 wy艂o偶enia szybkiej got贸wki, a do wyp艂aty jeszcze sporo czasu? Musisz naprawi膰 samoch贸d lub op艂aci膰 czynsz? Zapoznaj si臋 z tematyk膮 po偶yczek na dow贸d i zastan贸w si臋, czy to nie dobre wyj艣cie z sytuacji. Nie musisz wychodzi膰 z ...\nStan膮艂e艣 przed szans膮 przysz艂o艣ciowej inwestycji, ale brak ci wk艂adu w艂asnego? Wejd藕 na stron臋 twoja-chwil贸wka i zapoznaj si臋 z bogat膮 ofert膮 chwil贸wek, czyli kredyt贸w udzielanych przez instytucje nieb臋d膮ce bankami. Skontaktuj si臋 z doradc膮 finansowy...\nPrywatna po偶yczka - concash.pl\nMasz skomplikowane warunki finansowe? Je艣li tak to zach臋camy do zaznajomienia si臋 z ofert膮 prowadzonej przez nas firmy oferuj膮cej po偶yczki pozabankowe bez udzia艂u BIK oraz KRD. Dajemy po偶yczki w bardzo kr贸tkim okresie czasu i staramy si臋 odpowiednie ...\nZach臋camy do skorzystania z mo偶liwo艣ci jakie oferuje jeden z najszybciej rozwijaj膮cych si臋 serwis贸w proponuj膮cych po偶yczki got贸wkowe. Mo偶emy si臋 pochwali膰 wsp贸艂prac膮 z niejednym kredytodawc膮 co ma swoje prze艂o偶enie na wyszukanie kredytu dostosowanego...\nNasze po偶yczki to gwarancja niskich rat oraz bardzo korzystnego oprocentowania. Jeste艣my przekonani, 偶e dla wszystkich z Pa艅stwa znajduj膮cych si臋 w trudnej sytuacji finansowej skorzystanie w艂a艣nie z naszych us艂ug b臋dzie w stanie okaza膰 si臋 korzystne....\nDob贸r najlepszej po偶yczki b臋dzie 艂atwy, je偶eli skorzystaj膮 Pa艅stwo z opinii i ranking贸w proponowanych przez portal internetowy bezbiku. info. Zebrane przez nas informacje pozwalaj膮 u偶ytkownikom na skr贸cenie czasu szukania. Przedstawiamy propozycje zg...\nJe偶eli bank po raz kolejny odm贸wi艂 Ci po偶yczki i je艣li potrzebujesz got贸wki dos艂ownie na ju偶, to mo偶e skorzysta膰 z oferty pozabankowej? Chocia偶 na pierwszy rzut oka wydaje si臋, 偶e takie po偶yczki s膮 bardzo drogie, to tak naprawd臋 mo偶na znale藕膰 ca艂kowi...\nJeste艣 zainteresowany konkretn膮 chwil贸wk膮, ale chcesz pozna膰 o niej opinie innych po偶yczkobiorc贸w? Interesuj膮 Ci臋 rzetelne recenzje? Znajdziesz je na naszej stronie. Wszystkim u偶ytkownikom umo偶liwiamy wyra偶anie swoich opinii i dzielenie si臋 do艣wiadcz...\nPo偶yczki Spo艂eczno艣ciowe - Lorak.pl\nNasza firma nadzoruje platform臋 aukcyjn膮. Gdzie ka偶dy mo偶e zamie艣ci膰 aukcj臋 dotycz膮c膮 niezb臋dnej kwoty finansowej s艂u偶膮cej na przeprowadzenie projektu biznesowego, wyj艣cie z kryzysu itp. Nasza firma b臋dzie wi臋c doskona艂ym miejscem do powzi臋cia kooper...\nSzukasz firmy, kt贸ra oferuje tanie kredyty? Skorzystaj z pomocy naszej strony, na kt贸rej przygotowali艣my dla was pomoc w formie bloga. Dzi臋ki niemu dowiesz si臋, na jakich zasadach przyznawane s膮 kredyty dla bezrobotnych. Wiele porad, kt贸re znajduj膮 s...\nFirma MedikFinance z siedzib膮 w Katowicach oferuje pomoc podczas zak艂adania, prowadzenia oraz rozwoju medycznej dzia艂alno艣ci gospodarczej. U nas otrzymaj膮 Pa艅stwo wsparcie merytoryczne podczas podejmowania trudnych decyzji (np. w kwestii leasingu dla...\nDu偶e zainteresowanie po偶yczkami takimi jak chwil贸wki pozwala ju偶 na korzystanie z nich wtedy kiedy to ich potrzebujemy. Aby tak膮 po偶yczk臋 uzyska膰 na pewno wystarczy wybra膰 nasz膮 firm臋 po偶yczkow膮, w kt贸rej to mo偶emy z艂o偶y膰 odpowiedni wniosek. Takie ch...\nChwil贸wki por贸wnywarka - Szybkie-Po偶yczki.NET\nSzukasz dobrej, sprawdzonej chwil贸wki? My ju偶 to zrobili艣my! Szybkie-Po偶yczki. NET to wygodna por贸wnywarka chwil贸wek przez internet. Por贸wnujemy oferty oko艂o 30 po偶yczek online, a w tym chwil贸wki kr贸tkoterminowe oraz po偶yczki na raty. Wszystkie chwil...\nJe艣li potrzebujesz pomoc w zakresie wyboru najkorzystniejszej oferty po偶yczkowej, to koniecznie sprawd藕 mo偶liwo艣ci oferowane przez TamGdzieTaniej. Na pewno si臋 nie zawiedziesz, bowiem nasza wyszukiwarka daje jedne z najlepszych mo偶liwo艣ci, r贸wnie偶 po...\nRADOS艁AW KREMZER kredyty chwil贸wki Opole\nZ du偶膮 przyjemno艣ci膮 prezentujemy Pa艅stwu ofert臋 dzia艂alno艣ci doradcy finansowego Rados艂awa Kremzera. Nasze biuro mie艣ci si臋 w Jasienicy. Zajmujemy si臋 艣wiadczeniem kompleksowych us艂ug kredytowych. Oferujemy profesjonalne doradztwo finansowe i inwest...\nZajmujemy si臋 艣wiadczeniem rzetelnych zapo偶ycze艅 pod zastaw dowolnego typu maj臋tno艣ci. Nasze przedsi臋wzi臋cia obrazuje sumienno艣膰 i przede wszystkim uczciwo艣膰. Otaczamy szczeg贸ln膮 ochron膮 wszystkich klient贸w, w nawet najci臋偶szych problemach pieni臋偶nyc...\nSkorzystaj z informatora kredytowego oraz dost臋pnych informacji o bankach, je偶eli my艣lisz o wzi臋ciu kredytu online. Ka偶da firma po偶yczkowa mo偶e przedstawia膰 jak najlepsze intencje, natomiast nigdy nie wiemy, co si臋 za tym kryje. Korzystaj膮c ze specja...


Tytuł: Globalne łańcuchy wartości dodanej i eksport pośredni: przypadek Polski\nGlobal Value Chains and indirect export: the case of Poland\nCieślik, Andrzej ; Michałek, Jan Jakub\nPrace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu = Research Papers of Wrocław University of Economics, 2017, Nr 498, s. 57-67\nCelem artykułu jest pokazanie pozycji Polski w globalnym łańcuchu wartości dodanej. Najpierw pokazano udziały dóbr pośrednich w imporcie i eksporcie oraz w tworzeniu wartości dodanej wybranych krajów, uzyskane na podstawie analizy World Input-Output Database (WIOD), zawartej w opracowaniu Tagliogni i Winkler, wydanym przez Bank Światowy w 2016 roku. Następnie analiza ta jest uzupełniona o badanie roli i charakterystyk polskich firm uczestniczących w eksporcie pośrednim na podstawie danych BEEPS z lat 2011-2014. Porównanie charakterystyk firm funkcjonujących w Polsce pokazuje, że produktywność eksporterów bezpośrednich nie jest większa od nieeksporterów, a eksporterzy pośredni wykazują podobną produktywność. Ta obserwacja wymaga jednak dalszej weryfikacji ze względu na zróżnicowanie poziomów kapitałochłonności firm w różnych sektorach gospodarki\ndoi:10.15611/pn.2017.498.05 ; oai:dbc.wroc.pl:50592\neksport pośredni analiza firm globalne łańcuchy wartości dodanej indirect exports firm analysis Global Value Chains\nGlobalne łańcuchy wartości dodanej i eksport pośredni: przypadek Polski 2019-07-22