Karate - Katalog dla biznesu\nDzisiaj żyjemy w czasach, kiedy dobrze jest znać się na samoobronie, bowiem się na pewno to przyda. Na nieszczęście mało, kto z nas przykłada do tego uwagę i później, kiedy pojawiają się kryzysowe sytuacje to zaczynają się kłopoty. Można byłoby tego uniknąć, bowiem jest instruktor samoobrony, który jest w tanie nam pomóc. To osoba, która...\nZainteresowanie sztukami walki jest niezwykle gigantyczne. Młodzi ludzie mają okazję żeby nauczyć się walczyć, niemniej jednak jednocześnie mają cele w życiu. W ten sposób nie mają czasu na zejście na złą drogę. Można zapisać się do klubu i można zbadać jak wyglądają takie treningi. Do wyboru mamy między innymi brazylijskie bjj Poznań...\nSztuki walki od lat są sławne na całym świecie. Jest ich bardzo dużo, na przykład znane japońskie karate, koreańskie taekwondo lub chińskie czy tai chi (znane również jako taiji). Poniektóre z nich są znane od starożytności, inne modernistyczne, pewne z nich zostały stworzone dla konieczności wojska, inne a poprzez uciśnionych...


Mroczna toń - A.J. Banner - ebook + książka - Legimi online\nMroczna toń ebook\nDrogiej pamięci Jamesa Roberta Machcinskiego\nWczoraj to tylko dzisiejsze wspomnienie, a jutro to dzisiejsze marzenie\nNancy wspina się po schodkach do ciężarówki i siada obok męża. Van zaczyna coś do niej mówić, ale nie patrzy na nią, tylko macha lekceważąco ręką. Ona wzrusza ramionami i stuka palcami o szybę okna po stronie pasażera. Van wrzuca wsteczny i wycofuje pikapa. Kiedy dodaje gazu i odjeżdża z podjazdu, wiatr rozrzuca po naszym ogrodzie liście.\nPierwsze wydanie: An Imprint of Simon & Schuster, Nowy Jork, 2016\nKorekta: Joanna Morawska\n© 2016 by Anjaki Writes LLC\n© for the Polish edition by HarperCollins Polska sp. z o.o. Warszawa, 2017\nWydanie niniejsze zostało opublikowane licencji Harlequin Books, S.A.\nHarperCollins jest zastrzeżonym znakiem należącym do HarperCollins Publishers, LLC. Nazwa i znak firmowy nie mogą być wykorzystane bez zgody właściciela.\nIlustracja na okładce: . Wszystkie prawa zastrzeżone.


Nasze pokoje - www.biblioteczka.fora.pl\nForum www.biblioteczka.fora.pl Strona Główna -> Nasze miejsce na Ziemi\nWysłany: Czw 12:38, 30 Gru 2010 Temat postu: Nasze pokoje\nJaki macie kolor pokoju? ;D\nJa na dwóch ścianach mam ciemny zielony, a na dwóch innych jasny zielony. xd Może potemdam jakieś zdjęcie.\nA. I macie sami pokój czy z siostrą, bratem?\nWysłany: Pią 12:28, 31 Gru 2010 Temat postu:\nJa mam trzy ściany ciemnobrązowe, a dwie kremowe... Pokój dzielę z siostrą; niestety ;(\nOh. Nie chciałabym dzielić z nikim pokoju, dla mnie to byłoby okropne. xd\nJasny fiolet, lawenda, czy jakoś tak. Od zeszłego roku sama. Całe szczęście.:@)\nWysłany: Czw 17:27, 06 Sty 2011 Temat postu:\nTapeta z przeważającym beżem.\nAle już planuje by cały pokój pomalować na turkus *_*\nLub na dwa kolory. Turków np. z rózem!.\nWysłany: Czw 12:20, 17 Lut 2011 Temat postu:\nMój pokój jest całkiem przytulny, lecz strasznie ciasny. Ściany są pomalowane na jasną morelę, mam dwa okna, ładne zasłonki. Duże łóżko, komoda zawalona książkami. W lato będę mieć remont, chcę jakieś ładne meble, najlepiej białe. I ogromny regał na książki!\nŻółta tapeta, ale niedługo mam zamiar ją zmienić na inną\nForum www.biblioteczka.fora.pl Strona Główna -> Nasze miejsce na Ziemi Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)


Piotr i Paweł oferuje franczyzę sklepom już działającym. Kusi brakiem opłaty wstępnej - Detal\nPiotr i Paweł oferuje franczyzę sklepom już działającym. Kusi brakiem opłaty wstępnej\nAutor: dlahandlu.pl 14 marca 2013 09:54\nFranczyzobiorcą można zostać już nie tylko zarządzając przygotowaną przez sieć placówką, lecz również posiadając funkcjonujący sklep. To właśnie ten wariant jest obecnie mocno rozwijany przez polską sieć Piotr i Paweł. Wszyscy, którzy nawiążą współpracę z Piotrem i Pawłem w roku 2013 nie poniosą kosztów adaptacji funkcjonujących placówek do standardów sieci .\nAby rozpocząć współpracę z Piotrem i Pawłem jako franczyzobiorca, poszukiwani kandydaci powinni mieć doświadczenia w handlu oraz sklep o powierzchni minimum 600 mkw. Wiedza, doświadczenie i znajomośc rynku franczyzodawcy wzmacnia pewność powodzenia inwestycji. To szansa dla osób otwartych na wyzwania, potrafiących współpracować w dużych organizacjach. Docelowo franczyzobiorca staje się właścicielem sklepu w organizacji, o scentralizowanym procesie zakupu i marketingu.\n23 lata na rynku, 13 lat doświadczeń w rozwoju sieci franczyzowej, 90 placówek w całej Polsce, 2 miliardy złotych obrotu, wizyty blisko 5 mln klientów w miesiącu to kluczowe liczby, które charakteryzują polską sieć Piotr i Paweł.


Szeroką paletę stypendium wyjazdowych adresowanych do polskich studentów i naukowców zaprezentowała Niemiecka Centrala Wymiany Akademickiej. Termin składania wniosków we wszystkich konkursach upływa w październiku, listopadzie lub grudniu 2016 r. Poniżej szczegółowe zestawienie oferty.\nTermin składania wniosków: 1 grudnia 2016 r.\nTermin składania wniosków: 15 listopada 2016 r.\nTermin składania wniosków: 31 października 2016 r.\nTermin składania wniosków: 15 listopada 2016 r. / 1 czerwca 2017 r.


Oto nowe BMW serii 3 G20. Mamy oficjalne zdjęcia. Na razie z konfiguratora\nWiadomości 01.10.2018 40 interakcji\nPremiera najnowszego BMW serii 3 odbędzie się dopiero za kilka dni podczas salonu samochodowego w Paryżu, ale wiadomo już, czego dokładnie możemy się spodziewać i jak nowy model będzie wyglądał z różnymi opcjami.\nNa nową „Trójkę” czeka masa miłośników motoryzacji na całym świecie. Jedni są jej po prostu ciekawi, drudzy planują zakup tego auta. Albo w salonie, albo za kilkanaście lat w komisie – ale planują. Sporo takich osób pisuje na amerykańskim forum bimmerpost.com. Powstał tam już specjalny dział poświęcony najnowszemu BMW 3 G20. Co więcej, kilku użytkowników zdołało nawet skonfigurować ten model.\nGdzie to zrobili? To… zagadka.\nNa początku kilka słów wyjaśnienia: wszystkie przedstawiane wizualizacje wyglądają tak, jak z oficjalnego konfiguratora BMW. Również użytkownicy forum piszą, że to właśnie tam powstały. Problem polega na tym, że obecnie ani na amerykańskiej ani na niemieckiej czy polskiej witrynie marki w konfiguratorze nie da się znaleźć serii 3 G20. Czy był to wyciek? Czy ktoś z BMW omyłkowo za wcześnie dodał nowy model na stronę? A może to po prostu zaplanowana akcja?\nTego nie wiemy. Ale spójrzmy, co skonfigurowali Amerykanie.\nTo doskonała okazja, by przyjrzeć się serii 3 w całej okazałości i w różnych wersjach.\nNa początku: nowe BMW serii 3 w wersji 330i z felgami, pakietem i hamulcami M Sport, w kolorze Portimao Blue. Oczywiście w Polsce samochód nie będzie miał obrysówek na błotnikach. Przyjrzyjmy się dokładnie tej sylwetce. Trudno się spodziewać, że będzie rewolucyjna czy zaskakująca, to raczej kolejna „wariacja” na temat tego samego. Ale w serii 3 właśnie o to chodzi. Wydaje się, że kilka centymetrów dodatkowego rozstawu osi poprawiło proporcje, a dzięki innym reflektorom z przodu wóz wydaje się szerszy. O ile ciągłe zwiększanie „nerek” z przodu w przypadku niektórych modeli wygląda już groteskowo, to w przypadku serii 3 aż tak nie razi. Pewne zastrzeżenia mam tylko do tyłu auta. Czy tylko ja widzę tu Lexusa IS?\nTutaj: kolejny egzemplarz z pakietem M Sport. Wygląda jeszcze lepiej, prawdopodobnie za sprawą ciekawszych felg i lakieru. Niektórzy użytkownicy forum porównują agresywny wygląd przodu z „emkowymi” zderzakami do modelu M2. Coś w tym jest.\nDo gamy serii 3 dodano cztery nowe kolory. Ostatni może wyglądać bardzo ciekawie na żywo.\nTansanit Blue II\nPora na wnętrze. Niektórzy mogą powiedzieć, że „gdzieś już to widzieliśmy”. Owszem – prawdopodobnie przy okazji tekstów o nowej serii 8, nowym X5 i Z4. Tutaj zastosowano zbliżony kształt nawiewów. Jak zwykle: plus dla BMW za pozostawienie wielu fizycznych przycisków. A czy na niektórych zdjęciach czegoś wam brakuje? Jak piszą użytkownicy forum, gdy zaznacza się opcję sportowej, automatycznej skrzyni biegów, z wnętrza znika lewarek zmiany przełożeń. W takim razie, być może zamiast niego pojawią się przyciski lub lewarek będzie się wysuwał. Ale równie prawdopodobne jest to, że chodzi tu po prostu o błąd w grafice konfiguratora.\nTutaj mamy nieco skromniej wyglądającą wersję bez pakietu M, ale za to z pakietem Sport Line.\nNa koniec: porównanie tego, jak nowe BMW serii 3 wygląda z profilu w porówananiu ze schodzącą generacją.\nCzekamy jeszcze na to, jak będzie wyglądać nowe BMW serii 3 z najmniejszymi felgami i bez żadnych pakietów. Takie wersje są lubiane przez floty w Polsce, będziemy je więc często oglądać na naszych ulicach. No i czekamy na oficjalną premierę. Na pewno o niej napiszemy.\n340i, bmw 3, BMW 3 2018, BMW 3 2019, BMW 3 G20


Jak Otworzyć Plik MAFF? Rozszerzenie Pliku .MAFF - File Extension .MAFF\nCzym jest plik MAFF?\nPełna nazwa formatu plików z rozszerzeniem MAFF to Mozilla Archive Format. Typ pliku Mozilla Archive Format został stworzony przez Mozilla. Format plików MAFF wspierany jest przez oprogramowanie, które wykorzystywane jest na platformie Linux, Mac OS, Windows. Pliki z rozszerzeniem MAFF kategoryzowane są jako Pliki internetowe. Oprócz niego, w kategorii Pliki internetowe znajduje się 303 innych formatów plików. Najbardziej popularnym programem do obsługi MAFF jest Mozilla Firefox, ale do wyboru jest jeszcze 5 rodzaje innego oprogramowania. Twórcą Mozilla Firefox jest Mozilla, możesz odwiedzić jego oficjalną stronę internetową, aby znaleźć więcej informacji na temat pliku MAFF a także programu Mozilla Firefox.\nProgramy wspierające rozszerzenie pliku MAFF\nPoniższa tabela zawiera listę programów z podziałem na 3 systemy operacyjne, które możesz wykorzystać do obsługi plików MAFF. Pliki w formacie MAFF mogą być przeniesione na dowolne urządzenie i platformę systemową, jednak nie wszędzie będzie możliwość poprawnego ich otwarcia.\nProgramy obsługujące plik MAFF\nJak otworzyć plik MAFF?\nSytuacji, które mogą uniemożliwić otwarcie plików z rozszerzeniem MAFF jest wiele. Cieszy jednak fakt, że najczęściej występujące problemy z Mozilla Archive Format nie są zbyt złożone. W większości przypadków możemy rozwiązać je szybko i bez pomocy specjalisty. Poniżej prezentujemy instrukcje, które krok po kroku przeprowadzą Cię przez proces rozwiązania Twojego problemu.\nPierwsza przyczyna, która nie pozwala na pracę z plikami MAFF to po prostu brak zainstalowanego odpowiedniego oprogramowania współpracującego z MAFF w Twoim systemie operacyjnym. Tutaj mamy bardzo proste rozwiązanie. Wybierz Mozilla Firefox lub jeden z programów z listy (np. Mozilla SeaMonke, SeaMonkey), pobierz ze strony producenta i zainstaluj. Cała lista oprogramowania wspierającego pliki z rozszerzeniem MAFF, podzielona według systemów operacyjnych, dostępna jest wyżej. Jednym z najbezpieczniejszych sposobów na pobieranie oprogramowania jest korzystanie z linków do programów zamieszczonych przez oficjalnych dystrybutorów. Odwiedź stronę producenta Mozilla Firefox i pobierz instalator.\nZainstalowałeś już Mozilla Firefox i nadal nie możesz otworzyć pliku MAFF? Sprawdź, czy posiadasz na swoim urządzeniu ostatnią dostępną wersję oprogramowania. Może zdarzyć się sytuacja, że podczas udostępniania aktualizacji swojego oprogramowania producenci wprowadzają możliwość korzystania z innych, nowszych formatów plików. Jeżeli posiadasz starszą wersję Mozilla Firefox, może ona nie posiadać obsługi formatu MAFF. Jednak wszystkie rozszerzenia plików, które były obsługiwane przez poprzednie wersje oprogramowania, będą też wspierane w najnowszej wersji Mozilla Firefox.\nKrok 3. Powiąż pliki Mozilla Archive Format z Mozilla Firefox\nJeśli posiadasz już Mozilla Firefox w najnowszej wersji i problemy nadal występują, należy wybrać domyślny program, który będzie obsługiwał pliki MAFF na Twoim urządzeniu. Wykonanie tego zadania jest dość proste i podobne na wszystkich systemach operacyjnych.\nKliknij prawym przyciskiem myszy na ikonie pliku MAFF, i wybierz z menu Otwórz za pomocą\nW ostatnim kroku wybierz Znajdź więcej aplikacji na tym PC i wskaż katalog, w którym został zainstalowany jest Mozilla Firefox. Teraz wystarczy potwierdzić całą operację klikając Zawsze używaj wybranego programu do otwierania plików MAFF i potwierdzić wciskając OK.\nKliknij prawym przyciskiem myszy na pliku z rozszerzeniem MAFF i wybierz pozycję Informacje\nNa koniec powinien pojawić się komunikat o treści Ta zmiana zostanie zastosowana do wszystkich dokumentów z rozszerzeniem MAFF. Kliknij Dalej aby potwierdzić operację.\nKrok 4. Sprawdź plik MAFF pod kątem występowania różnych błędów\nPo wykonaniu czynności z poprzednich punktów problem nadal nie został rozwiązany? Musisz sprawdzić plik MAFF. Może pojawić się wiele problemów, które uniemożliwiają otwarcie pliku.\n1. Sprawdź, czy plik MAFF nie jest zainfekowany malware lub innym szkodliwym oprogramowaniem\nJeżeli plik jest zawirusowany, szkodliwe oprogramowanie zawarte w pliku MAFF uniemożliwia otwarcie jego oryginalnej zawartości. Najbezpieczniej jest od razu przeskanować plik Twoim programem antywirusowym, bądź skorzystać ze skanera antywirusowego online. Jeśli okaże się, że plik MAFF jest zainfekowany, musisz postępować zgodnie z wyświetlonymi zaleceniami.\n2. Sprwadź czy plik MAFF jest nieuszkodzony\nJeśli plik MAFF powodujący problemy, został Ci wysłany przez inną osobę, poproś o jeszcze jedną jego kopię Być może nie został poprawnie skopiowany na nośnik danych i jest niekompletny, taka sytuacja uniemożliwia poprawne korzystanie z jego zasobów. Taka sama sytuacja może wystąpić, jeśli plik MAFF nie został w całości pobrany z internetu. Spróbuj ponownie ściągnąć plik z oryginalnego źródła.\n4. Sprawdź, czy system posiada odpowiednią ilość zasobów, aby uruchomić Mozilla Firefox\nJeżeli system nie posiada w danej chwili wystarczających zasobów aby otworzyć program do obsługi plików MAFF, spróbuj zamknąć wszystkie inne aktualnie używane aplikacje i ponowić próbę jego otwarcia.\nAktualne wersje oprogramowania i sterowników mogą pomóc rozwiązać problemy z Mozilla Archive Format, ale także wpłyną na bezpieczeństwo Twojego urządzenia i systemu operacyjnego. Może okazać się, że nowsze wersje oprogramowania rozwiązują problemy z MAFF, które występowały wcześniej, lub były spowodowane bugami w systemie.\nJeżeli posiadasz dodatkowe informacje na temat rozszerzenia pliku MAFF będziemy wdzięczni, jeżeli podzielisz się nimi z użytkownikami naszego serwisu. Skorzystaj z formularza znajdującego się tutaj i prześlij nam swoje informacje dotyczące pliku MAFF.


Heavy Books: 009. Szukając Alaski (John Green)\nEtykiety: 9/10, John Green, literatura młodzieżowa, Szukając Alaski, Wydawnictwo Bukowy Las\nPrzystankiem dziewiątym na moim blogu zostanie powieść, którą zadebiutował John Green, czyli "Szukając Alaski". Według niektórych, książka jest rewelacyjna, jednak moje pierwsze wrażenie wydawało się zupełnie inne. Ale wszystko po kolei.\nMiles to dosyć nietypowa osoba. Zapamiętuje ostatnie słowa sławnych ludzi, a jego celem jest odnalezienie Wielkiego Być Może. Postanawia opuścić Florydę i przenieść się do Culver Creek, szkole z internatem o dość rygorystycznych zasadach. Poznaje tam Pułkownika, Takumiego, Larę oraz Alaskę Young, dzięki którym poznaje uroki młodości.\nPowieść namieszała w moim sercu - nie powiem, że nie.\nGreen stawia przed czytelnikiem obraz nastolatka, który tak naprawdę dopiero zaczyna swoje życie\ni nadal bardzo się w nim gubi, jednak próbuje czerpać z niego garściami. Pierwsze "dojrzałe" postanowienia wpędzają go w zamęt, chociaż próbuje sobie wmówić, że wie, czego chce. Gdyby Miles postanowił zostać na Florydzie, nigdy nie zaznałby smaku prawdziwej przyjaźni, miłości i bólu po okrutnej stracie.\nPowieść jest bardzo odważna, a młodzież w niej nagina wszelkie zasady do granic. Są w okresie, w którym człowiek musi zdecydować, czy na pewno wystarczy mu sił, by stanąć twarzą w twarz ze światem i w jaki sposób chce to zrobić.\nPrzyznam, że przez połowę książki ziewałam, bo nie zdawałam sobie sprawy z tego, jak bardzo klapki osunęły mi się na oczy. Widziałam to, co uważałam za kolejny, głupi wybryk Greena. Zakochani nastolatkowie, używki i tylko jedna rzecz, która może ich rozdzielić. Chciałam ją zwyzywać od najgorszych, a jej twórcę od palantów, piszących romansidła, jednak gdy otworzyłam kartę, by napisać nowy post, słowa, które zdążyły się pojawić, przestały mieć sens.\nKażda z postaci miała w sobie coś nietuzinkowego, coś, czego nie można było przeoczyć. Moim sercem zawładnął Pułkownik. Kraje świata znał na pamięć i bezproblemowo wypowiadał ich nazwy, a tego, ile ludności żyje w danym kraju, nauczył się, bo po prostu mu się nudziło. Niezwykle zdolny chłopak, który niestety nie wychował się w bogatej rodzinie. Polubiłam także Alaskę, która do końca pozostała jedną, wielką tajemnicą. Biło od niej tyle energii, że człowiek, który chociaż raz nie uśmiechnął się przy tej książce, powinien zostać skazany za nieczułość i wtrącony do więzienia.\nJohn Green dzieli powieść na dwa etapy: "Przed" i "Po", które bardzo wyraźnie się ze sobą kontrastują i każdy bez problemu może powiedzieć, do jakiego wydarzenia każde z nich się odwoływało.\n"Szukając Alaski" to powieść o młodości, przyjaźni i miłości.\nPolecam ją naprawdę bardzo gorąco i mam nadzieję, że nie będziecie równie ślepi jak ja.\n#Ivy 22 listopada 2015 07:53\nCałkiem wysoka ocena, chociaż książka momentami cię nużyła. Widzę jednak wielką zmianę zdania przy bohaterach, którzy ratują tę lekturę.\nJa już miałam jedno spotkanie z Green'em (GNW) i wypadło ono neutralnie, jednak chciałabym poznać inne tytuły wydane przez tego pana. Nie chcę jednak powracać do jego twórczości poprzez "Szukając Alaski". ;)\nIsabelle West 22 listopada 2015 20:25\nPierwsze wrażenie było okropne, ale późniejsze o wiele lepsze.\n"Gwiazd naszych Wina" było dla mnie okropnie mdłe, a do Greena planowałam powrócić z pomocą "Papierowych Miast", jednak "Szukając Alaski" było pod ręką ♥♥\nMuszę przeczytać, dać Greenowi szansę, bo niestety mocno się zawiodłam na "19 razy Katherine" i w związku z tym mam obawy przed sięgnięciem po więcej ;)\nIsabelle West 22 listopada 2015 20:08\nZrób tak! Tylko naprawdę, staraj się wnikać w jej sens! ♥\nA "19 razy Katherine" czeka na półce i mam nadzieję, że się nie zawiodę...\nJewel of the Books 25 listopada 2015 17:11\nZawiodłam się na "Gwiazd Naszych Wina", jednak kto wie?\nMoże nie zawiodę się na "Szukając Alaski"?\nIsabelle West 26 listopada 2015 09:25\nMi również GNW nie przypadło do gustu...\nJednak SA jest nieco... inne... w dobrym znaczeniu ;)\nZaczytana Justyna 25 listopada 2015 17:49\nCzekam na więcej recenzji.\nIsabelle West 26 listopada 2015 09:28


Zakręcona ortografia 7+ CZUCZU MAMUSZKA\n» Zakręcona ortografia 7+ CZUCZU\nZakręcona ortografia 7+ CZUCZU\nZakręcona ortografia Xplore Team\nNasza ortografia jest naprawdę zakręcona i zabawna! W edukacyjnej książeczce znajdziecie mnóstwo fascynujących zadań, zagadek, rysowanek i ciekawostek. Dzięki nim utrwalicie zasady ortografii doskonale się przy tym bawiąc. Spięta śrubką książeczka ma 120 stron i poręczny format.\nSprawdźcie się! W książeczce znajdziecie przeróżne zadania, łamigłówki i wyzwania. Rysujcie, główkujcie i rozwiązujcie je, utrwalając przy tym wiedzę z ortografii. To świetny sposób na nudę! A może… przetestujecie dorosłych?


Wycieczka autokarowa: Riviera Olimpijska\nponiedziałek, 09 kwiecień 2018 11:41\nBy Janmad - own work on the basis of two photos (Image:07Meteora01.jpg and Image:07Meteora02.jpg) made by Fingalo, CC BY-SA 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=4905202 Fot. materiały rpomocyjne nadesłane przez reklamodawcę\nRiwiera Olimpijska położona jest we wschodniej części Macedonii, nad Morzem Egejskim. Region Riwiery Olimpijskiej słynie z przepięknych, piaszczystych plaż, a także ciepłego morza.\nTurystów przyciągają tutaj zielone gaje oliwne, niezwykle ciepły klimat, a także gwarne, greckie tawerny. Do najpopularniejszych miejscowości, położonych w regionie Riwiery Olimpijskiej należą: Paralia, Leptokaria czy Olimpic Beach. We wszystkich miejscowościach znajdują się kawiarnie, restauracje i tawerny, tętniące życiem do późnych godzin wieczornych. Na Riwierze Olimpijskiej można uprawiać rozmaite sporty wodne, takie jak windsurfing, a także popływać na skuterach lub rowerach wodnych. Region ten upodobali sobie polscy turyści ze względu na niepowtarzalny klimat oraz przystępne ceny. Region zwany Riwierą Olimpijską nazwę otrzymał od góry Olimp, której zawdzięcza swój wspaniały klimat, możliwość doskonałego wypoczynku przy wysokich temperaturach oraz przepiękne krajobrazy. Riwiera Olimpijska to "serce Grecji", z której można zwiedzić łatwo Grecję, ponieważ wszędzie jest blisko, a podczas wycieczek fakultatywnych można poznać prawie całą Grecję. Na Riwierze Olimpijskiej są niskie ceny oraz piękne, szerokie i piaszczyste plaże.\nKurort turystyczny Paralia\nParalia położona jest nad Morzem Egejskim, tuż przy stolicy regionu Katerini, najsłynniejszy kurort całej Riwiery Olimpijskiej z wielokilometrowymi piaszczystymi plażami, ciepła i czystą wodą stworzyły raj dla miłośników morskich i słonecznych kąpieli oraz sportów wodnych. Sezon trwa tu najdłużej co pozwala na dobry wypoczynek, występuje tu największa ilość słonecznych dni w roku.\nBędąc tam warto udać się do Parku Narodowego Góry Olimp, od której pochodzi nazwa riwiery. To wspaniałe miejsce nie tylko dla miłośników przyrody, ale też aktywnego wypoczynku. Ważnym celem wycieczkowym do tego regionu są także słynne Meteory - klasztory wybudowane na pionowych skałach w kształcie maczug i szpikulców. Powstały w XIII wieku, wznoszą się na wysokość nawet 540 m n.p.m. Do wielu z nich mnisi dostają się w koszach wciąganych na linach. Część budynków jest osiągalna dla turystów - szczyt zdobywa się wchodząc po stromych schodach.\nWarto odpocząć w Litohoro, Leptokarii czy Paralii oraz zobaczyć wąwóz Tempe, porośnięty bujnymi lasami i krzewami. To właśnie Litohoro jest kurortem, który pełni rolę punktu wypadowego na szczyt Olimpu. Osoby, które udadzą się do Paralii, będą zachwycone wspaniałymi widokami na góry i błękit Morza Egejskiego. Bez względu na to, gdzie zatrzymamy się w Riwierze Olimpijskiej, stanowi ona także doskonałą bazę wypadową na wycieczki do Salonik czy miasta Larisa.\n« Mrugacz Auto Serwis 2, dawny Margum, zaprasza!\tAlimenty – podstawowe pojęcia »


Koty - Strona 3 - Forum Dyskusyjne Stwardnienie Rozsiane\nPostautor: anula;) » 2014-08-05, 10:13\n...No qrczak.. Sylwia,pewnie nie wypada się śmiać,ale ciężko się powstrzymać\nblanka pisze: Musze ,musze tu moje ukochane kocię jakoś dostarczyć ...mam plan okrężny\nAch! Chciałabym być Twoim... planem okrężnym\nI żeby nie było,że bez kota się tu pcham ...Kiedyś ,to nawet ja byłam mała...i miałam kota\nHmm..takie to były czasy,że o aparatach cyfrowych się jeszcze nawet nie śniło,a każda klatka filmu była na wagę...dobrego zdjęcia,wiec kot wypadał z kadru.A właściwie,to przecież kotu powinno się trzaskać foty,bo nie było wdzięczniejszego obiektu ...\nI to jest jedyne moje zdjęcie z sierściuchem Maciejem.Tutaj jest malutki...Potem jeszcze rósł...i rósł - do ponad 10 kg ,a ja chodziłam po domu w baranicy,bo kiciuś wskakiwał na moje plecy jak na drzewo. Do dzisiaj mam...wieloznaczne sznyty\nPostautor: blanka » 2014-08-05, 13:24\nanula;) pisze: Ach! Chciałabym być Twoim... planem okrężnym\n- możesz się nim czuć .\nKociak Anulak - kot tarnogórski zwany jest również kotem Iwony -od momentu kiedy to został Owej Iwonie vel Anuli podarowany wirtualnie w prezencie\nps. Jak porządnie nabroi pojedzie z kurierem do Tarnowa.\nA tak poważnie ...ANULA- dawaj naszego słodziaka\nPostautor: anula;) » 2014-08-21, 20:28\nblanka pisze: ps. Jak porządnie nabroi pojedzie z kurierem do Tarnowa.\nJuż Ty tam go za bardzo lubisz,żeby biedne kocisko na pewną kastrację wysyłać...Bez jaj!\nTrochę mi zajęło wklejenie zdjęć,ale ostatnio lekki... kociokwik mię ogarnął\nAle w końcu Anulak jest ..Oczywiście w naszych ( Blani i moich) oczach jest piękny...Niepowtarzalny ,a zeza na bank ma po mnie\nNajpierw Fela- mama Anulaka\nAnulak sprawdzający swą męskość\ntenże zafascynowany rybkami w oczku wodnym..\nuchachany zezowaty kot\na tutaj podobno żebrał o lody.. łasucha kawał\nI to by było na tyle... na razie\nPostautor: zosiako » 2014-08-21, 20:43\nsierściuszek jest fajny słodkości same\nPostautor: anula;) » 2014-08-21, 21:10\nŚwirnięte matki chrzestne podziękowały Zosiako za życzliwe spojrzenie na naszego sierściucha\nPostautor: sylseb » 2014-08-22, 07:29\nOj od razu zezowaty... Trochę ma oczy rozbiegane Ale piękny jest (no jak to kot).\nPostautor: nemezja » 2014-08-22, 08:08\nanula;) pisze: Niepowtarzalny ,a zeza na bank ma\nAnulak jest śliczny. Kiciuś chyba zeza nie ma, tylko jego oczka mają różny odcień i to złudzenie. Anula, ja tak wnioskuję na podstawie zdjęć\nPostautor: blanka » 2014-08-22, 10:43\nanula;) pisze: Ale w końcu Anulak jest ..Oczywiście w naszych oczach jest piękny...Niepowtarzalny\n- co prawda to prawda . A jak on głośno o żarełko miauczy ...tylko przegania swojego brata Gucia ,muszę go "podkręcić" na dobre wychowanie (o ile kota można wychować ,a jego już w szczególności ) .I na serio lubi lody ; może i nie powinien ich dostawać ,ale jak tak siedzi i patrzy...\nanula;) pisze: biedne kocisko na pewną kastrację wysyłać...Bez jaj!\n- nie jedzie Nie ma szans Jakieś jaja w końcu muszą być\nPostautor: homag » 2014-08-22, 11:29\nAnulak miód, do zjedzenia i od razu widać, że imię jakie posiada nie jest przypadkowe.\nŁasuch jak każdy facet.\nRejestracja: 2014-08-21, 18:09\nPostautor: adriaanna » 2014-08-22, 14:16\nCudny! Zjadłabym go\nLepiej żyć jeden dzień jak Lew niż sto dni jak owca\nPostautor: rybka » 2014-08-22, 19:09\nA to przyjemniaczek...oczka psotno-zalotne, szukałam, szukałam i znalazłam...ja widzę podobieństwo\nspojrzenie to samo\nPostautor: Beata:) » 2014-08-22, 21:57\nI podobnej maści, baaa chyba nawet takiej samej\nPostautor: anula;) » 2014-08-23, 07:46\nnemezja pisze: Kiciuś chyba zeza nie ma, tylko jego oczka mają różny odcień i to złudzenie.\nBlania wczoraj spojrzała mu głęboko w ślepia,i faktycznie- jedno jest zielone,a drugie bardziej szare.My jednak wolimy myśleć,że mamy krwiożerczą,zezowatą bestię\nblanka pisze: muszę go "podkręcić" na dobre wychowanie (o ile kota można wychować ,a jego już w szczególności )\nOjjj zawiodłam się na Tobie Blania!Srooogo sie zawiodłam -grzeczny,dobrze wychowany Anulak..też coś(!) -to tak jakby kozuli wędzidło do pyska wsadzić!\no-proszę!Anulak upierdzielony węglem zdobywa płot. Chwilę później ponoć zawisł wpół pomiędzy sztachetami i usiłował złapać swój ogon\nhomag pisze: Anulak miód, do zjedzenia\nadriaanna pisze: Cudny! Zjadłabym go\nProszę mi Anulaka nie jeść! - jest ciężkostrawny...i pod ochroną!\nrybka pisze: szukałam, szukałam i znalazłam...ja widzę podobieństwo\nDorrrotka Rrrrybeńko Rekinie Ty mi się norrrmalnie...podkładasz ..\n(O Najwyższej Administracji,która ma używanie z biednej kozuli to nawet nie wspomnę ! )\nCoś widzę ,że Ktoś tu tęskni za kozulą. Jak na pw wpłynie 10 wniosków o powrotną zmianę awatara,(z uiszczoną opłatą skarbową) ,to rozważę taką możliwość\nPostautor: blanka » 2014-08-23, 11:50\nrybka pisze: .oczka psotno-zalotne, ...ja widzę podobieństwo\nDoroto Nasz kociak i ona Toż prędzej ta kozucha do wielbłąda podobna niż do słodziaka (ale przyznać musze powaliłas mnie )\nBeata:) pisze: I podobnej maści, baaa chyba nawet takiej samej\n- brak słów ,no brak słów\nanula;) pisze: grzeczny,dobrze wychowany Anulak..też coś(!) -to tak jakby kozuli wędzidło do pyska wsadzić!\n-Anula ,tak na odległość..to wsadzaj wędzidło komu tam chcesz (widzę konflikt wychowawczy ),ja sobie juz sposób na czorta znajdę ,będziesz mogła pisma błagalne słać do mnie o zmiany sposobów wychowawczych\nToż mały gamoń zamieszania narobił\n-dla wszystkich kociarzy (+ uśmiech Anulaka )\nps. potwierdzam Anulak ciężkostrawny bywa (czasami)\nPostautor: zosiasamosia » 2014-08-25, 10:22\nWidzę, że kociaki rządzą w temacie , ten umorusany węglem najlepszy\nhomag pisze: Zosiu, no co tu można dodać..małe cudo.\nTym bardziej Wojtku, że to płeć piękna\nzosiasamosia pisze: w chwili obecnej - wg zdjęcia z demotów - doszliśmy do punktu 6\nNo to szybko poszło ha ha ha. Ale punkt 7 to już jak się trochę ochłodzi\nPóki co, trwamy w punkcie 6-tym\nkolekcjonerka pisze: Małe czarne śliczności Chyba ma białą krawatkę i stringi\nOwszem, jest krawatka, jak również stringi\nA oto moja najświeższa fotorelacja


Nasze drzewa leśne. Monografie popularnonaukowe - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych\nTytuł: Nasze drzewa leśne. Monografie popularnonaukowe\nBiałobok, Stefan : Redaktor ; Bugała, Władysław : Redaktor ; Boratyński, Adam : Redaktor\nPaństwowe Wydawnictwo Naukowe ; Wydawnictwo Sorus ; Wydawnictwo Arkadia ; Bogucki Wydawnictwo Naukowe\nWarszawa-Poznań ; Poznań-Kórnik ; Poznań\nSeria Monografii Nasze drzewa leśne została zainicjowana przez Profesora Stefana Białoboka w 1971 roku i była poświęcona zagadnieniom biologii drzew naturalnie występujacych w Polsce. Celem wydawania serii była popularyzacja aktualnej wiedzy naukowej z zakresu podstawowych zagadnień z biologii i ekologii omawianych gatunków. W serii ukazało się ogółem 19 tomów\nmonografia sosna zwyczajna limba cis pospolity jodła pospolita świerk pospolity modrzewie brzozy olsze grab zwyczajny buk zwyczajny dęby topole wierzby wiązy lipy klony jesion wyniosły czereśnia grusza jabłoń


Kluczyńska: znalazł dowód obcej osoby i podał jej dane, aby wymigać się od mandatu - Powiat Jaworski\nPiątek, 4 grudnia 2020 o 13:37\npolicja dowód osobisty jazda bez biletu\n"Komenda Powiatowa Policji w Jaworze została powiadomiona przez mieszkańca sąsiedniego powiatu o tym, iż otrzymał wezwanie do zapłaty za przejazd bez ważnego dokumentu podróży" - informuje asp.szt. Ewa Kluczyńska.\nPrzewoźnik, który wystawił wezwanie, poinformował zgłaszającego, że otrzymał on mandat w kwocie 160 zł za jazdę busem bez biletu. "Na mandacie widniały dane osobowe, numer dowodu tożsamości oraz podpis pokrzywdzonego" - wylicza policjantka. Dodaje, że ze zgłoszenia wynikało, iż osoba pokrzywdzona "jakiś czas temu faktycznie zagubiła swój portfel wraz z dokumentami podczas podróży busem, jednak nigdy nie otrzymała mandatu za jazdę na gapę".\nW postępowaniu uzyskano m.in. opinię grafologa. "Biegły kategorycznie stwierdził, że podpis pokrzywdzonego na mandacie nie został przez niego nakreślony, a należy właśnie do ustalonego sprawcy", a okazał się nim "21-letni mieszkaniec powiatu jaworskiego" - informuje oficer prasowy KPP w Jaworze.\nMężczyzna usłyszał zarzuty. O jego dalszym losie zdecyduje sąd. "Grozić mu teraz może kara nawet do 5 lat pozbawienia wolności" - zaznacza asp.szt. Ewa Kluczyńska.


Internet - Chocieszów. Światłowód dla domu i firmy\nInternet Chocieszów - dostawca Internetu AirMax - do domu, biura, firmy\nInternet Chocieszów - Dostawca Internetu AirMAX pragnie zaprezentować nowy, ultra szybki internet do domu, firmy, biura. Miło nam podać wiadomość, że zasięg naszej sieci objął miejscowość Chocieszów i okolice.\nObecnie zasięg niezwykle atrakcyjnego dla Klientów i niezawodnego internetu obejmuje nie tylko miejscowość Chocieszów, ale także bliższą i dalszą okolicę. O solidności naszych usług możesz przekonać się w czasie nieodpłatnego okresu testowego. Najistotniejsze dla nas jest zaufanie jakim obdarzyła nas Twoja gmina, jak i cały powiat kłodzki.\nAirmax Światłowód Chocieszów bez limitu danych o stałej prędkości bez względu na porę dnia i ilość użytkowników - Internet Chocieszów.\nOperator Airmax jest dostawcą Internetu domowego w miejscowości Chocieszów. Dostarczamy Internet w technologii klasycznego światłowodu kablowego, układany 3 sposobami: techniką napowietrzną, techniką przepustów podziemnych lub technologią bezprzewodowego światłowodu (AirFiber). Bezprzewodowy Internet AirFiber umożliwia osiąganie prędkości równych lub wyższych od popularnego światłowodu, tj. przynajmniej 15 Gb i więcej. Bezprzewodowy Internet AirFiber, oprócz wszechstronnych korzyści normalnego światłowodu, gwarantuje także dodatkowe wartości w formie: braku kabli (nie szpeci budynku i posesji), niesamowitych szybkości, bezproblemowości samodzielnego wdrożenia oraz odporności na warunki pogodowe i fizyczne zniszczenie infrastruktury sieciowej. W przypadku technologii tej okablowania zwyczajnie nie ma, a należy pamiętać, że naprawienie przewodu często zajmuje sporo czasu. Dzięki nowatorskiemu routerowi Airmax Fiber - światłowód Chocieszów, szybko podłączysz do sieci komplet posiadanych urządzeń. Dostępna jest także opcja Internetu bez umowy – z przedpłatą.\nInternet Chocieszów Cennik\nZAMÓW INTERNET Chocieszów\nInternauci rekomendują nasze usługi - Internet Chocieszów !\nKlienci są w naszej firmie podstawową wartością. Dlatego robimy, co możemy, żeby czas spędzony z nami był dla nich przyjemnością. Robimy, co możemy, aby sprzedawane usługi gwarantowały bezkonkurencyjną rozrywkę, a nasza ekipa była zawsze życzliwa, zaangażowana i dobrze przygotowana. Bardzo cieszymy się, że klienci zauważają i doceniają nasze zaangażowanie oraz polecają naszą firmę swoim bliskim i kontrahentom. I nie są to tylko puste słowa! Wasze zdania są dla nas najważniejszą informacją zwrotną i niezastąpioną motywacją do ciągłego rozwoju, a Wasze zadowolenie z usług - najlepszą wizytówką firmy. Możecie nam wierzyć, że każda, otrzymana opinia jest dla nas bezcenna, więc zostaje przeanalizowana i przyczynia się do nieustannego umacniania jakości oferty i obsługi internet Chocieszów. Dziękujemy za zaufanie, którym darzycie naszą markę od wielu lat.\nInternet światłowodowy Airmax otwiera przed Tobą dostęp do różnorodnych multimediów, jak telewizja online – dostępnych w różnych pakietach.\nInternet + telewizja Airmax to nie tylko wysoki upload i download - bez względu na rozmiary plików, ale także fantastyczna stabilność usług internet Chocieszów, niedostępna w rozwiązaniach mobilnych.\nSzybki, nielimitowany Internet Chocieszów to brak zmartwień transferem danych, możliwość oglądania filmowych i serialowych hitów w rozdzielczości HD, nieprzerwany dostęp do Facebooka, Instagrama czy YouTuba oraz zawsze bardzo stabilne łącze. W porównaniu do łącza oferowanego przez operatorów komórkowych, masz zawrotnie szybki Internet, niezależnie od obciążenia sieci czy pogody za oknem. Airmax oferuje dostęp do Internetu naprawdę pozbawiony ograniczeń. Oglądasz nowe filmy i seriale, kibicujesz piłkarzom oraz uploudujesz i downloudujesz nawet duże pliki ile chcesz - na wielu urządzeniach równocześnie. Nie musisz długo czekać na załadowanie stron czy ciągle ponawiać upload lub download danych. Airmax to świetna opcja Internetu dla rodziny oraz do pracy. Bez problemu działa w każdym pokoju w mieszkaniu czy w biurze. Ciesz się superszybkim Internetem Airmax w miejscowości Chocieszów. Zapraszamy do kontaktu, żeby poczuć wszystkie korzyści. Przetestuj łącza Airmax – to nic nie kosztuje w przestrzeni prywatnej lub w biurze przez cały miesiąc.\nInternet Chocieszów i okolice: Miejscowości objęte zasięgiem sieci AirMAX:\nW trakcie zaledwie dekady nieograniczony dostęp do wirtualnej rzeczywistości stał się dla ludzi czymś do tego stopnia zwyczajnym, że niełatwo obecnie chociażby wyobrazić sobie pracę i rozrywkę bez surfowania w sieci. Dzięki nieustającemu połączeniu z Internetem poprzez światłowód Chocieszów, możliwa jest efektywna komunikacja z osobami tysiące kilometrów stąd, przesyłanie plików czy rozwijanie kwalifikacji. Sposobów połączenia z wirtualnym światem jest jednak kilka, również w miejscowości Chocieszów. Decyzja, co wybierzemy zależy w głównej mierze od wymagań internauty oraz od pracującej infrastruktury sieciowej. Nie jest rzadką sytuacją, że osoby nieorientujące się w zagadnieniach technicznych, mają problem z wybraniem zalecanego łącza oraz pozostają nieświadome tego, jaka technologia może sprostać ich indywidualnym wymogom. Dlatego właśnie warto poznać naszą ofertę internet Chocieszów – Airmax zapewnia wszystkim zainteresowanym sprawny i skuteczny dobór naprawdę korzystnej usługi Internetu z uwzględnieniem Twojej lokalizacji – w tym dla miejscowości Chocieszów. Dodatkowo zyskujesz szansę porównania: prędkości i stabilności łącza, różnych opcji abonamentowych, długości trwania umowy oraz aktualnych programów rabatowych i lojalnościowych u czołowych dostawców Internetu.\nNasza firma jest operatorem sieci internetowej. Oferowane usługi są dostępne w miejscowości Chocieszów. W ramach współpracy dostarczamy światłowodowy internet symetryczny o wielkiej przepustowości, a dodatkowo programy telewizyjne online oraz telefon przez Internet. Chcemy działać tak, by dostarczane usługi internetowe były jak najbardziej przyjazne w użytkowaniu, dlatego podpisujemy umowę na czas nieokreślony oraz przeprowadzamy aktualizację oferty internet Chocieszów dla wszystkich użytkowników - bezkosztowo. Możesz wycofać się ze współpracy w każdym czasie. Użytkownicy, którzy używają naszego światłowodu, zyskują w pakiecie publiczny adres IP, symetryczne łącza (transfer danych z identyczną prędkością jak ich ściąganie) i bezpośrednie połączenie z wszystkimi sieciami na Ziemi. Klienci korzystający z naszej sieci zyskują również gratisowy multiroom, rozdzielczość HD, 3D oraz interaktywną nagrywarkę. Ponadto Klienci korzystający z naszej sieci internet Chocieszów, którzy wybiorą telefon przez Internet, zyskują możliwość korzystania z darmowych rozmów w sieci (w godzinach wieczornych) oraz realizacji darmowych rozmów zagranicznych.\nInternet światłowodowy dla miłośników gier w miejscowości Chocieszów\nJesteś mieszkańcem miejscowości Chocieszów i szukasz najatrakcyjniejszej oferty Internetu w rejonie? Postaw na Internet AirMAX i zapewnij sobie niezakłócony dostęp do najświeższych wiadomości oraz ulubionej rozrywki – kiedy tylko zapragniesz. Internet AirMAX to zaawansowane technologicznie rozwiązanie. Stabilne łącze oraz prędkości do 1 Gb/s oznaczają absolutnie nową jakość w branży Internetu dla domu i biznesu w miejscowości Chocieszów.\nŚwiatłowód symetryczny – czym jest i co daje symetryczność? Czy światłowód symetryczny jest dostępny w miejscowości Chocieszów?\nŁącze symetryczne - światłowód Chocieszów (inaczej Internet symetryczny) jest takim wariantem łącza internetowego, które wyróżnia się tym, że zapewniana przez dostawcę prędkość pobierania danych i deklarowana prędkość uploadu są takie same. Bardzo często łącze symetryczne bazuje na światłowodzie. Dlatego można również spotkać się z terminem ”symetryczny Internet światłowodowy”.\nŚwiatłowód symetryczny w miejscowości Chocieszów wdraża polski dostawca Airmax.


Spadkowe rozpoczęcie tygodnia na rynku ropy naftowej. Cięcie..\nNotowania ropy naftowej rozpoczęły bieżący tydzień od zniżki. Presja sprzedających doprowadziła ceny ropy WTI do bariery w okolicach 30 USD za baryłkę.\nNa rynku ropy naftowej nadal utrzymują się negatywne nastroje związane z możliwymi konsekwencjami koronawirusa na globalną gospodarkę. Kolejne ograniczenia w globalnym handlu, transporcie czy podróżach sprawiają, że prognozy popytu na ropę na świecie są coraz niższe.\nDodatkowo, producenci ropy naftowej walczą o odbiorców poprzez obniżki cen surowca. Wojna cenowa rozpoczęła się od cięcia cen ropy przez Arabię Saudyjską dla kupujących z Europy i Azji, co skłoniło inne kraje do uatrakcyjnienia swojej oferty.\nDla wielu amerykańskich firm z branży łupkowej, przedłużająca się wojna cenowa może oznaczać bankructwo. Już teraz mocno obniżone zostały wydatki na infrastrukturę naftową na najbliższe miesiące i lata. Te czynniki sprawiają, że liczba funkcjonujących wiertni w Stanach Zjednoczonych prawdopodobnie zacznie spadać w nieodległej przyszłości.\nNa razie notowania ropy naftowej pozostają pod wyraźną presją podaży. Niemniej, szansą na odbicie cen tego surowca w górę są właśnie oczekiwania ograniczenia produkcji ropy w Stanach Zjednoczonych. Pewnym wsparciem dla strony popytowej są również zapewnienia o zamiarze uzupełnienia zapasów ropy naftowej w kluczowych gospodarkach świata. Swoje strategiczne rezerwy mają uzupełniać m.in. Stany Zjednoczone (z obecnych 634 mln baryłek do maksymalnie 714 mln baryłek), niemniej inwestorzy wątpią w to, że dodatkowe zakupy na rezerwy będą w stanie zrównoważyć efekt spadającego popytu z innych źródeł oraz rosnącej podaży.\nCięcie stóp przez Fed bez większego wpływu na cenę złota.\nZaskakujące cięcie stóp procentowych przez amerykańską Rezerwę Federalną sprawiło, że notowania złota rozpoczęły bieżący tydzień od ruchu w górę. Nie trwał on jednak długo – po zwyżce do okolic 1570 USD za uncję, notowania złota zawróciły w dół i obecnie poruszają się znów poniżej 1530 USD za uncję.\nSłabość notowań złota w obliczu sprzyjających stronie popytowej wiadomości, pokazuje, że inwestorzy na rynku tego kruszcu nadal nie widzą w złocie „bezpiecznej przystani” w tak dużym stopniu, jak w gotówce. Pokazuje to wyraźnie sytuacja na wykresie indeksu amerykańskiego dolara.\nTaki stan był widoczny również podczas krachu w 2008 r. Wtedy przez kilka tygodni notowania złota traciły na wartości razem z innymi aktywami. Zniżka okazała się jednak mniejsza niż na rynkach pozostalych surowców, a także złoto szybciej zaczęło nadrabiać spadki. Niewątpliwie również obecna niepewność na globalnych rynkach sprzyja powrotowi cen złota do zwyżek – co jednak nie wyklucza tego, że będzie trzeba na to poczekać.


Honda CBF 600 S, Kawasaki ER-6f Mistrzowie drugiego planu - w Motocykl Online\nHonda CBF 600 S, Kawasaki ER-6f Mistrzowie drugiego planu\nNie dla nich blask fleszy i światła jupiterów. Nie obnoszą się ze swoimi zaletami, mimo że mają ich sporo. Za to za naszą zachodnią granicą świetnie się sprzedają. I nie jest to tylko kwestia ceny.\nPeter Mayer 2010-05-14\nJesienne słońce przebija się między nagimi gałęziami, bez skutku próbując osuszyć mokry asfalt. To już jedna z ostatnich przejażdżek w tym roku. Na szczęście maszyny, których dosiadamy, nie są z cukru, a polerowanie szmatką i miejska lanserka to nie ich bajka. Te sprzęty mają jednak pełne prawo toczyć się dumnie, bo Honda CBF 600 S i Kawasaki ER-6f zajęły drugie i trzecie miejsce w rankingach sprzedaży w kraju rodaków Nicka Heidfelda. Przegrały jedynie z ukochaną przez Niemców beemką R 1200 GS.\nTen sukces to między innymi stosunek ceny do jakości, ale nie tylko. Fakt, że za około 30 tys. zł do rąk kupującego trafi a solidny kawał motocykla to jedno, ale liczy się też nastawienie. Po CBF-a sięgają tam bowiem nader często ludzie, którzy do jazdy na motocyklu powracają po przerwie. Co ciekawe – wielu z nich po roku lub dwóch przesiada się na CBF-a 1000. Natomiast ER-6 nie ma typowego nabywcy. Sięgają po niego wszyscy, z tym że wśród ludzi młodych lepiej schodzi bezowiewkowa enka.\nTo, że te sprzęty uczciwie zapracowały na swą popularność, potwierdza już pierwsza przymiarka. Honda sprawia wrażenie bardziej wyrośniętej i w porównaniu z Kawasaki jest masywniejsza: obie maszyny dzieli 18 kg. Inaczej zza ich sterów wygląda świat. CBF szczodrze udziela gościny jeźdźcowi i pasażerowi. Stosunkowo szerokie rozstawienie kolan, wystarczająco daleko odsunięta kierownica oraz szerokie siedzisko (dla jeźdźca nawet z regulowaną wysokością) – to cechy typowe dla turystyka. Inne jest siedzenie ER-6f. Wąska kanapa, umieszczona bliżej jeźdźca kierownica oraz niewielkie rozchylenie kolan podpowiadają, że sprzęt ten mógłby być fun bike’em.\nSilnik Kawy ciągnie czysto już od 3000 obr/min. Powyżej twin jest w swoim żywiole i potrafi błyskawicznie rozkręcić się do 10 000 obr/min. Pod względem momentu obrotowego Honda nadaje na nieco innych falach. Nawet jeśli – tak jak w Kawie – dającą się wykorzystać moc otrzymujemy już przy 3000 obr/min, to jej silnik lubi, jak się go podkręci trochę bardziej. Im wyższe obroty, tym lepiej: w okolicach 8500 obr/min zaczyna zostawiać Kawę w tyle. Dodatkowych 6 KM Hondy to powyżej tego zakresu obrotów więcej niż rezerwa mocy. Jeździec często łapie się na tym, że do końca wykorzystuje moc maksymalną.\nOsprzęt. Pokaż mi swoje instrumenty, a powiem ci, kim jesteś: tradycyjny analogowy kokpit Hondy i nieco pojechany, lecz niezbyt czytelny cyfrowy kokpit Kawasaki\nWahacze. Wahacz Hondy nie umywa się wyglądem do wahaczaKawy. Temu drugiemu urody dodaje asymetrycznie umocowany amorek.\nHamulce. Oba sprzęty mają ABS. Ten Hondy pracuje precyzyjniej, jednak to hamulce Kawasaki podczas codziennego użytkowania okazują się mocniejsze i lepiej dozowalne.\nSilniki. Ta rywalizacja trwa od dawna: czterocylindrowiec (Honda) kontra dwucylindrowiec(Kawasaki). Argumentów dostarcza rozsądek, jednak o wyborze w dużej mierzedecydują emocje. Za silnik Kawy ręczy pozbawiona owiewek wersja ER-6n.\nJest to o tyle łatwiejsze, że naprzeciw wychodzą właściwości podwozia, Honda jest bowiem świetnie zestrojona. Sztywna amortyzacja, dobre tłumienie, a przede wszystkim neutralne prowadzenie to cechy, które zawsze trzeba pochwalić. I nie ma większego znaczenia, że i w widelcu, i w pojedynczym amorku można regulować jedynie napięcie wstępne sprężyn. Ten zakres regulacji wystarcza nawet do jazdy we dwójkę.\nA skoro o pasażerze mowa, warto wspomnieć, iż ma on znacznie więcej miejsca niż można spodziewać się po sześćsetce. Poprzeczka zawisła wysoko, niemniej Kawasaki prawie jej dorównuje. Ale, jak wiadomo, „prawie” robi różnicę. Nieregulowany widelec oraz tylny amortyzator z regulacją jedynie napięcia wstępnego sprężyn (po przeróbkach dokonanych w wersji na sezon 2009) nieźle dają radę również podczas jazdy z pasażerem. Lokator tylnego siodełka musi jednak nieco się na jednoczęściowej kanapie ścieśnić.\nPoczątkujący stanowią dużą część kupujących CBF-a 600. Później wielu przesiada się na CBF 1000.\nZaskakuje nie najlepsze wyczucie tego, co dzieje się na styku koło– asfalt. Ten brak znika w ER-szóstkach, które przezbrojono z Bridgestone’ów BT 021 na Dunlopy Roadsmarty.\nEkonomia? Testowane sprzęty spaliły średnio po 4,2 litra wachy na setkę, czyli obie maszynki aspirują do miana niemal długodystansowych. Zwłaszcza Honda, której 20-litrowy zbiornik pozwala osiągać przebiegi powyżej 400 km na jednym baku. W Kawie trzeba napełniać 15,5-litrowy zbiornik o jakieś 100 km wcześniej.\nPunkty za hamulce zgarnia ER-6f. Mimo że jego ABS pracuje mniej elegancko, jednak podczas awaryjnego heblowania hamulce Tokico zapewniają mocniejsze wgryzanie się w tarcze i precyzyjniejszą dozowalność. Jest to kolejna cecha typowa dla funbike’a.\nNie ma kogoś takiego, jak typowy kupiecER-szóstki.\nI CBF, i ER-6f oferują solidną technikę oraz niezłe osiągi za dość umiarkowaną cenę. Te sprzęty po prostu świetnie się uzupełniają – niczym dwaj kumple o różnych charakterach.


yeutez - Forum But w Butonierce\nyeutez replied to kamil's topic in Buty\n@el-biczel Jak oceniasz jakość zamszu w tych Jankach?\nyeutez replied to a topic in Męska elegancja\nMam następujący problem. Bardzo dobrze leżą na mnie koszule w fasonach slim wielu marek w rozmiarze 39, jednak mam mniejszy obwód szyi i gdy chcę założyć krawat (czego unikam, ale czasem trzeba), koszule są za szerokie w kołnierzyku właśnie. Szukam więc firmy, która oferuje koszule w rozmiarze 38 w sylwetce regular (do ewentualnego wytaliowania we własnym zakresie). I tu pojawia się trudność, bo większość sylwetek regular rozpoczyna się od rozmiaru 38 w kołnierzu... Czy zostaje mi szycie na miarę?\nCzy w sezonie wiosna/lato w Charles Tyrwhitt są oferowane spodnie lniane?\nyeutez replied to The-Bigwig's topic in Sala klubowa\n@DolceGusto Skąd pasek do spodni? Szukam dokładnie czegoś w takiej stylistyce.\nyeutez replied to Benevento's topic in Konkursy i licytacje\nPrzeczytaj wątek Benevento, a dowiesz się, ile niektórzy nabywcy czekają na uszycie spodni. Ja na jedną parę czekałem 3 miesiące i z tego, co się orientuję, nie jestem w tym sam. Nie dziwię się więc, że i publikacja wyników ma już kilkudniową obsuwę 🙂 Zresztą, brzmienie punktu nr 6 Regulaminu pozwala dowolnie interpretować datę rozstrzygnięcia konkursu: ”6. Wyniki zostaną ogłoszone na Forum w temacie „Konkurs –Show Me Your...(Benevento) Pants, a powiem Ci kim jesteś” w przeciągu trzech dni od ogłoszenia wyników.” Przepraszam za złośliwość 🙂\nyeutez replied to +Immune+'s topic in Przewodnik miejski\nPoszukuję odpowiednika marynarki Havana (RTW bez konstrukcji), lecz z górnym guzikiem umieszczonym nieco niżej. Czy ktoś z Was orientuje się, gdzie szukać?\nyeutez replied to Francuz's topic in Przewodnik miejski\nCześć. Chętnie kupię spodnie. Proszę o dane do przelewu.\nCzy mógłbyś podać, jaki masz wzrost i wagę?\nyeutez replied to mosze's topic in Męska elegancja\n@Zajac Poziomka Czy orientujesz się także w ofercie chinosów od CT? Od dłuższego czasu poszukuję bezskutecznie zwykłych bawełnianych spodni że standardowym stanem (ideałem jest dla mnie kroj Levisów 501CT). Większość oferowanych obecnie modeli chinosow ma stan jak biodrówki...\nMateriał jest szorstki i sztywny. Efekt ustępuje gdzieś w połowie dnia i pojawia się na nowo po kolejnym praniu 😉\nyeutez replied to jendrusz's topic in Przewodnik miejski\nChętnie dowiem się, co to za model 🙂\nyeutez replied to Korneliuss's topic in Męska elegancja\nIle wynosi szerokość tych nogawek na dole? Wyglada to dobrze, a sam zastanawiam się nad przejściem na spodnie "regular".\nCzy któryś z forumowiczów jest być może posiadaczem marynarki w kroju Biella i mógłby podzielić się komentarzem nt. ewentualnych różnic w porównaniu do modelu Havana?


Nowy wirus atakujący uprawy pomidorów i papryki - ToBRFV\nW związku z wystąpieniem w ciągu ostatnich pięciu lat w kilku krajach – m.in. w Izraelu, Jordanii, we Włoszech i w Niemczech oraz w Meksyku i USA – ognisk wirusa ToBRFV (Tomato brown rugose fruit virus), należącego do tobamowirusów, Europejska i Śródziemnomorska Organizacja ds. Ochrony Roślin organizacja – EPPO (European and Mediterranean Plant Protection Organization), zdecydowała o umieszczeniu go na tzw. liście alertowej. W niektórych państwach w Europie ToBRFV ma status patogenu kwarantannowego, w Polsce obecnie nie znajduje się na liście kwarantannowej.\nWirus ToBRFV - na owocach pomidorów infekcja może objawiać się w postaci brązowych plam, fot. DG\nObjawy ToBRFV na pomidorach i papryce\nNowy wirus występuje głównie w uprawach pomidorów i papryki, ale może porażać także inne gatunki z rodziny psiankowatych, np. tytoń (Nicotiana benthamiana, N. glutinosa, N. sylvestris, N. tabacum) czy chwasty – komosę murową (Chenopodiastrum murale) i psiankę czarną (Solanum nigrum) – stanowiące później źródło nowych zakażeń. Na oberżynie i ziemniaku po wprowadzeniu ToBRFV nie zaobserwowano objawów chorobowych ani obecności wirusa w komórkach tych roślin w późniejszym czasie.\nNa roślinach pomidorów objawy infekcji występują w różnym nasileniu, zależnym od odmiany. Część z nich przypomina objawy infekcji wirusem mozaiki pepino (PepMV). W przypadku ToBRFV mogą pojawiać się mozaiki liści, przebarwienia przypominające chlorozy, cętkowatość, nierówna, nieco pomarszczona powierzchnia blaszek liściowych, czasem także ich zwężenie. Na ogonkach liściowych, szypułkach i działkach kielicha mogą występować nekrotyczne plamy, na owocach – żółte, marmurkowate przebarwienia lub brązowe plamki, o zmienionej powierzchni. Występują również deformacje owoców czy nierównomierne ich dojrzewanie. Zdarza się także zmniejszenie liczby owoców w gronach. Pomidory z objawami porażenia tracą wartość handlową.\nW uprawach papryki wirus ToBRFV powoduje deformacje oraz żółknięcie i mozaiki liści, a na owocach – deformacje, żółte lub brązowe plamy o zmienionej powierzchni, a także pasiaste przebarwienia.\nWysoka infekcyjność ToBRFV\nWirus ToBRFV jest wysoce zakaźny. Łatwo się rozprzestrzenia na plantacjach i infekuje kolejne rośliny. Może być przenoszony mechanicznie – przez narzędzia, podczas zabiegów i prac pielęgnacyjnych (na rękach, ubraniach itd.), a także poprzez bezpośredni kontakt roślin. Jego wektorami mogą być również trzmiele wykorzystywane do zapylania roślin.\nW oficjalnych źródłach można znaleźć nieco sprzeczne informacje. W Raporcie EPPO 01 – 2019 pojawia się stwierdzenie, że ToBRFV może być przenoszony przez nasiona i wskazane jest testowanie nasion na obecność tego wirusa, aby zapobiec pojawieniu się nowych ognisk choroby. Z kolei w opisie w wykazie patogenów alertowych – również na stronach EPPO – widnieje informacja, że podejrzewa się przenoszenie się ToBRFV z nasionami, ale wymaga to jeszcze dalszej weryfikacji. Podobny jest przekaz holenderskiej inspekcji Naktuinbouw (The Netherlands Inspection Service for Horticulture), według której nie ma wystarczających dowodów na to, że źródłem zakażeń mogą być nasiona. Zapewne dalsze badania nad wirusem pozwolą wyjaśnić te wątpliwości i określić sposób jego rozprzestrzeniania się na dalsze odległości.\nW raportach na temat nowych zagrożeń fitosanitarnych dla Polski, publikowanych przez PIORiN (Państwową Inspekcję Ochrony Roślin i Nasiennictwa), nie wymieniano dotąd wspomnianego wirusa.\nObecnie dostępne odmiany pomidorów nie mają odporności na ToBRFV. Wirus ten przełamał odporność odmian na inne tobamowirusy – Tobacco mosaic virus (TMV) i Tomato mosaic virus (ToMV). Rozprzestrzenianiu się chorób wirusowych można zapobiegać poprzez eliminowanie chorych roślin i ścisłe przestrzeganie higieny w uprawie.\n« Poprzedni artykułArysta Life Science poszerza ofertę środków biologicznych\nNastępny artykuł »Tulip Trade Event, czyli tulipany w roli głównej


Kajmak czekoladowy - Czytamy Etykiety - Analiza etykiet produktów spożywczych\nKajmak czekoladowy składa się z cukru, mleka, czekolady gorzkiej (7%), sody oczyszczonej i kakao (3%). Dodatek czekolady świadczy o wysokiej jakości produktu. Według nas skład tego produktu jest pozytywny. Również duży plus za szklane opakowanie!\n1434 kJ/340 kcal\nmleko i produkty pochodne (z laktozą)


P8 i P10 - Kompaktowe głośniki point source od NEXO - INFOMUSIC.PL\nP8 i P10 - Kompaktowe głośniki point source od NEXO\nW centrali produkcyjnej na północ od Paryża firma NEXO zainwestowała w nowoczesny park maszyn, dzięki czemu jest w stanie wyprodukować swoje obudowy na całkowicie nowym poziomie i z nowym designem.\nSystemy oferują typową dla marki wysoką jakość przetwarzanego dźwięku, jak i również wysoki poziom ciśnienia akustycznego, gdyż model P8 z driverem 1.5" jest w stanie wytworzyć 129 dB SPL, a model P10 z driverem 1.7" aż 136 dB SPL. Oczywiście projektanci przystosowali nowe modele serii do pracy również w roli monitora podłogowego, nadając mu odpowiedni kształt i wykończenie. Warto również nadmienić, że oba modele dostępne są w wersjach Touring oraz Installation, różniących się od siebie uchwytami, złączami oraz otworami montażowymi.\nWybierz głośniki JBL dopasowane do Twoich potrzeb Monitory studyjne Kolumny i głośniki instalacyjne\nAMBEO od teraz ze wsparciem dla Sony 360 Reality Audio Kolumny i głośniki Głośniki\nNowe, immersyjne rozwiązania Yamaha AFC Enhance i AFC Image Kolumny i głośniki Systemy liniowe\nHala Sportowa UKS Anilana nagłośniona systemami RCF\nCzołowy YouTuber prezentuje swoja sygnaturę\nNazywanie Ricka Beato YouTuberem to spore niedopowiedzenie. Natomiast dzięki tej platformie ten genialny gitarzysta, producent muzyczny oraz pedagog zebrał milionową rzeszę fanów, którzy z wypiekami na twarzy czekają na kolejne filmiki tego fantastycznego fachowca. Nic dziwnego, że Rick doczekał się swojego sygnowanego modelu Gibsona. Gibson Les Paul Special towarzyszył Rickowi praktycznie od samego początku jego przygody z gitarą i nadal często gości na kanale artysty. A tam dowiemy się praktycznie wszystkiego co związane jest z grą na gitarze oraz teorią muzyki. Możemy zapoznać się z dogłębną analizą kultowych kompozycji czy zobaczyć ciekawe zestawiania muzyczne. Sam LP Special Ricka wyróżnia się póki co niezwykle pięknym, niebieskim wykończeniem. Jeśli tylko pojawią się jakieś konkretny odnośnie tego wiosła - na pewno Was o nich poinformujemy!


zasady – Tatablog.pl\nNo rzesz kurna. Miałem okazję coś takiego widzieć. Rodzice postanowili, że jest pora obiadu. Tuż obok znajdował się plac zabaw. Rodzice siedzieli przy stole, kiedy dziecko postanowiło się bawić. Wszystko jakieś 15 metrów od siebie. [...]\nTato2010-07-06T20:14:53+00:0030 czerwca, 2010|Dobra strona edukacji|0 komentarzy


Pokuta [Max Czornyj] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00015 005343 21567326 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Max Czornyj Liczba stron: 448\nISBN: 978-83-8075-579-6 Data wydania: 2018-10-17\nMoim Babciom i Dziadkom, z wyrazami najgłębszej wdzięczności za wszystko. A przede wszystkim za wspomnienia.\nKrwią splamione są wasze dłonie, a palce wasze – zbrodnią. Wasze wargi wypowiadają kłamstwa, a przewrotności szepce wasz język. Iz 59, 3 Lamentuj, Cheszbonie, bo nadchodzi niszczyciel. Krzyczcie, osiedla Rabba, przepaszcie się pokutnymi worami, narzekajcie, biegajcie naokoło z nacięciami na ciele. Jr 49, 3 Przygotujcie rzeź dla jego synów z powodu niegodziwości ich ojca. Iz 14, 21 Nie kocha syna, kto rózgi żałuje, kto kocha go – w porę go karci. Prz 13, 24\n4 STYCZNIA 1 Droga z chłodni do sali sekcyjnej nie była długa. Kilka metrów nieco zbyt ciemnego korytarza, kilkadziesiąt szarych terakotowych płytek, zakręt pod łagodnym kątem, aby można swobodnie przepchnąć stół z ciałem, i to wszystko. Docierało się na miejsce. Finalne pomieszczenie stanowiło sześcian o niemal równych, około czterometrowych bokach. Ściany wyłożono lśniącymi, trupio bladymi kafelkami, z których przy podłodze część była pokruszona lub popękana. Najwidoczniej napięcia starego budynku nie mogły znieść ich wyszorowanej doskonałości. Z sufitu zwisała podłużna, przesuwana lampa jarzeniowa emitująca białe, intensywne światło. Pomiędzy dwiema metalowymi szafkami na narzędzia znajdował się aluminiowy zlew. Gabarytowo odbiegał od powszechnych wyobrażeń o zlewach, bo z powodzeniem można by w nim wykąpać kilkuletnie dziecko. Do tego czasem zresztą służył. Jednak to nie on stanowił dominujący sprzęt pomieszczenia. Ten znajdował się idealnie pośrodku, pod lampą i nad przerdzewiałą kratką odpływową wmontowaną w podłogę. Stół sekcyjny wykonany z kwasoodpornej stali nie był cudem techniki. Posiadał co prawda nadstawki na narzędzia i organy, rynienki służące do odpływu skroplin oraz dźwignię regulującą wysokość, jednak w porównaniu do najnowszej oferty stanowił przeżytek. Brakowało choćby autonomicznej wanny pod blatem, zlewu i wieszaka na rolkę papieru. Tak, technika podsuwa pod ręce to, co dawniej instalowano w promieniu kilku kroków. Stół sekcyjny stawał się miniaturową salą. W niektórych modelach montowano nawet wodoodporne gniazdka elektryczne i systemy wentylacyjne. Chociaż do chwili otwarcia trupa wokół unosiła się przede wszystkim woń środków dezynfekcyjnych. Jednak wkrótce ten duszący, świeży zapach miał ukryć się w najdalszych kątach pomieszczenia. Standardowym rynsztunkiem, którego nie mogło zabraknąć, stanowiła podkładka pod ciało. Umieszczono ją pod plecami denata, by wypychając do góry jego klatkę piersiową, ułatwiała cięcia korpusu. Oględziny zewnętrzne doktor Gawiński przeprowadził w kilkanaście minut. Zabezpieczył odzież, dokonał niezbędnych pomiarów, wreszcie wyjątkowo wnikliwie przyjrzał się plamom opadowym. Najbardziej widoczne znajdowały się na pośladkach, udach oraz stopach zmarłego. Nic dziwnego. Po śmierci mężczyzna został przywiązany do krzesła, skrępowany i pozostawiony w tej pozycji przez kilka… Nie, raczej kilkanaście godzin. Plam pośmiertnych, livores mortis, nigdy nie należy bagatelizować. W tym wypadku stanowiły fioletowosine (co wykluczało niektóre zatrucia) przebarwienia utworzone przez krew, którą po zatrzymaniu krążenia grawitacja ciągnęła ku ziemi. Wykształciły się już po dwóch, trzech godzinach od chwili zgonu. Czasem podobne zaczerwienienia występują w momencie agonii – zwie się je wtedy różami cmentarnymi, ale nie o ten przypadek chodziło. Doktor Gawiński nacisnął skórę denata w kilku losowo wybranych miejscach. Przebarwienia nie zbladły ani się nie przemieściły, co precyzowało wcześniejszą teorię o czasie zgonu. Po kilkunastu godzinach od śmierci ściany naczyniowe stają się przepuszczalne, krew przesiąka do okolicznych tkanek i nasyca je jak płyn do mycia naczyń gąbkę. I tak jak płynu z gąbki nie daje się z nich usunąć samym naciskaniem. Lekarz o smutnej szczurzej twarzy pogrzebał w przegrodzie z narzędziami. Jak zwykle asystujący mu technik miał niewiele roboty. Operował kranikiem, gumowymi wężami, a tylko wyjątkowo podawał sprzęty, które znajdowały się dalej niż w zasięgu kroku od stołu sekcyjnego. Poza tym mógł uważnie przyglądać się wzorowo przeprowadzanej autopsji. Pierwszy etap stanowiło otwarcie jamy czaszkowej. Dla wielu adeptów pośmiertnej chirurgii jest to zarazem etap najtrudniejszy. Przecięcie powłok miękkich następuje za małżowinami usznymi i jest prowadzone w kierunku czubka głowy. Przedni płat skórny naciąga się na twarz, a tylny na kark denata, po czym należy zeskrobać przyczepy mięśni skroniowych. To nie jest skomplikowane. Pewnej wprawy wymaga jednak spiłowanie kości sklepienia czaszki w taki sposób, by dostać się do środka, a zarazem nie naruszyć opony twardej – zewnętrznej błony opatulającej mózg. Gawiński mógłby tego dokonać z zamkniętymi oczami. Wprawa czyniła rzeźnika. Rzeźnik czynił cięcia. Ostrze elektrycznej, kołowej piły zatrzeszczało, wrzynając się w kość. Gdyby nie to, że wszyscy zebrani mieli rozsmarowaną pod nosami mentolową maść Wick, poczuliby teraz woń podobną do tej unoszącej się w gabinetach dentystycznych. Był to przy tym jeden z najmilszych zapachów, jakie można poczuć w prosektorium. – Wszystko idzie zgodnie z planem – mruknął Gawiński, poprawiając ubrudzoną już rękawiczkę. – Żadnych niespodzianek. Technik milczał. Mechanicznym ruchem podsunął lekarzowi metalową misę na organy. Oddzieleniu kości od mózgu towarzyszyło lepkie cmoknięcie. Dźwięk przypominał przelotny, nieczuły pocałunek, jakim obdarzają się dobrzy znajomi. Otwarcie zatoki strzałkowej przebiegało natomiast w niemal absolutnej ciszy. Znajdowało się w niej trochę krwi płynnej oraz niewielki zakrzep, co odpowiadało ogólnemu obrazowi sytuacji, musiało to jednak trafić do protokołu. Przez następne trzy i pół minuty Gawiński rozpłatał oponę twardą, opisał stan opony miękkiej oraz półkul mózgu, po czym odciął właściwe naczynia, nerwy i rdzeń przedłużony. Wyciągnięcie mózgu to bułka z masłem. Wystarczyło jedną ręką uchwycić galaretowaty organ za część potyliczną, drugą za część czołową i delikatnie pociągnąć. Z profesjonalnego obowiązku patomorfolog złożył mózg do naczynia z ośmioprocentowym roztworem formaliny. Jego zbadanie zwyczajowo, wbrew kanonom sztuki, pozostawił na sam koniec. Per il gran finale. – Przystępujemy do odpreparowania powłok szyi i klatki piersiowej – oznajmił beznamiętnie. – Otworzona zostanie jama brzuszna. Odwrócił się w stronę posiwiałego mężczyzny siedzącego na wózku inwalidzkim. Józef Dycz, okrzyknięty przez media Cztery Iksem lub Zabójcą w Sutannie, oddychał przez usta. Jego wysokie blade czoło pokryła perlista warstwa potu. Policzki zapadły się, a czarne oczy zastygły utkwione w stole sekcyjnym. Szyję miał obwiązaną bandażem, pod którym upchnięto grubą warstwę opatrunków. Oblizał usta. Wózek ustawiono na prowizorycznie zmontowanej rampie, tak by Dycz mógł obserwować to, co się dzieje na stole. Dogodnie i wyraźnie. Tak jak to miał w zwyczaju. Mimo to co chwila odwracał wzrok. – Niech Bóg odpuści wam wasze grzechy – wycharczał, przytrzymując palcem skraj gazy. – Niech wam Bóg wybaczy…\n2 STYCZNIA 2 Pociągnięcie spustu było diabelnie kuszące. Jedna chwila, jedno kliknięcie i rozwiązałyby się wszystkie problemy. No, prawie wszystkie. Eryk Deryło, bijąc się z myślami, pieścił cyngiel. Ból w boku nakręcał furię jak mechanizm budzika. Jego dzwonek już dawno rozbudził i wyostrzył wszystkie zmysły. Z żądzą zemsty na czele. Komisarz miał przed sobą sukinsyna, który porwał mu córkę, publicznie go wykpił, a wreszcie zmusił do grzebania w świeżo zaszytej ranie. Spomiędzy rozerwanych nici nadal ciekła krew i wysięk. Czuł ich ciepło przylepiające koszulę do ciała. Czuł mrowienie bólu rozchodzące się w dół aż po udo. Powinien się spieszyć, nim opuszczą go siły. Powiódł latarką trzymanego w lewej dłoni telefonu. Teraz światło padało na białą, ceramiczną maskę okrywającą twarz mężczyzny w ciemnej szacie i odbijało się od kawałeczków lustra weneckiego tkwiących w miejscu, gdzie powinny być oczy. Wreszcie ginęło w mroku kątów ceglanego pomieszczenia. Zamaskowany klęczał. Przekręcił głowę, jakby nie dowierzał, że Deryło mógłby wystrzelić. – Nigdy sobie nie wybaczysz. – Szkiełka skierowały się wprost na policjanta. – Nigdy. – Zamknij się! W ułamku sekundy zamaskowany wyciągnął zza pleców nóż. Nim Deryło zdążył się poruszyć, wbił go sobie w szyję. Strumyczek krwi wypływającej na śnieżnobiałą koloratkę miał smolisty odcień. Ściągał uwagę komisarza i przyprawił go o zimny dreszcz. A dreszcz mógł spowodować bezwiedne zaciśnięcie palca na spuście. Zamiast wystrzelić, Deryło dopadł do osuwającego się ciała. Odrzucił na bok nóż i przyklęknął. Przyłożył dłoń, by sprawdzić, jak intensywny jest krwotok. Nogi mężczyzny drgały, szurając na posadzce. – To ja – wycharczał, starając się nabrać tchu. – To ja… miałem zostać Judaszem. Krew sączyła się dość obficie, lecz była zbyt ciemna i gęsta, by mieć swoje źródło w tętnicy. Mimo to komisarz przycisnął do rany skraj szaty. Chciał strącić z twarzy mężczyzny maskę, ale nigdzie nie mógł znaleźć zapięcia. Wydawało się, że została na stałe przytwierdzona do jego skóry. Albo była jego skórą. Budzik adrenaliny rozsadzał Deryle mózg. Po raz kolejny w ciągu ostatnich minut zerknął na telefon. Zero kresek zasięgu jeszcze o niczym nie przesądzało. Sto dwanaście korzystało z uprzywilejowanej pozycji. Sieć abonenta mogła być głucha jak pień, ale wykorzystywano wtedy wszelkie inne dostępne pasma. Oczywiście, o ile jakiekolwiek dało się odebrać. Jeszcze raz sprawdził, czy telefon namierzy jakiś nadajnik i połączy go z numerem alarmowym. Gówno. Odpowiedziała mu martwa cisza… Odłożył komórkę i pochylił się nad rannym mężczyzną. Cztery Iks rzęził. Jego pierś szybko falowała pod zwojami długiej szaty. Podkulił nogi i chciał się odwrócić. – Mam nadzieję, że przeżyjesz, skurwysynu – syknął Deryło. – A nawet jeśli zdechniesz, gówno mnie to obchodzi. Przycisnął dłoń do boku i ostrożnie się wyprostował. Z całej siły kopnął leżącego tak, że czubek buta wbił się w miękkie podbrzusze. Zamaskowany jęknął i zwinął się wpół. Wtedy Deryło wymierzył mu jeszcze dwa kopniaki w okolice krocza. Przed kolejnym powstrzymał go gwałtowny skurcz boku. Na moment znieruchomiał. Wiedząc, że nie powinien zwlekać, chwycił leżącego za kark i zaciskając palce, zmusił go do podniesienia się na kolana. Brutalnie wbił mu w plecy rewolwer, a telefon wsunął sobie za pasek. – Idziemy! – W nagłym przypływie siły niemalże przeciągnął mężczyznę po kamiennej posadzce. – Zamieniliśmy się miejscami, co? Dysząc, przemierzał kolejne metry piwnicznego korytarza. Kolana wleczonego uderzały o kamienne podłoże. Starał się podnieść, lecz szarpany przez Deryłę pełzał na czworakach. Światło telefonu omiatało boczne zaułki i przejścia jak stroboskopy rozwieszone w domu grozy. Wreszcie znaleźli się w sali, z której Cztery Iks uczynił swoją makabryczną scenerię. Przy drewnianym stole tkwił rząd udręczonych osób. W mroku wszystkie zdawały się jedynie bezwładnymi lalkami, lecz słychać było ich pojękiwania. Co najmniej trójka z uprowadzonych wciąż żyła. Kneble w ich ustach hamowały krzyki przerażenia. Deryło pchnął zamaskowanego na podłogę. Nie zważając na bełkotliwe rzężenie, chwycił go za kostkę i brutalnie przeciągnął ku metalowej obręczy. Z wygiętej stopy zsunął się czarny, trumienny lakierek. Kopnął go na bok. Przykuł zabójcę do tego samego łańcucha, którym niedawno sam był spętany. Upewnił się, że zamek kajdan jest zamknięty, i schował kluczyk. Jeszcze raz szarpnął za metalowe ogniwa. Skoro wytrzymały jego próby oswobodzenia, wytrzymają również wierzganie znacznie wątlejszego Cztery Iksa. I oby nie było to wierzganie człowieka w agonii. Bo mimo wszystko wolał, żeby ten kutas przeżył. Nie oglądając się, ruszył w głąb korytarza. W płucach paliło go od wysiłku, a ból w boku promieniował już niemal do stopy. Napinane mięśnie musiały rozchylać ranę niczym główka dziecka przy porodzie. Piękne skojarzenie. Skupiony na cierpieniu nie zauważył, że przy stole brakuje jednego z ciał. Schował rewolwer do głębokiej kieszeni i wyciągnął zza paska telefon. Latarka oświetliła długi, wilgotny tunel. Trzymając się za bok, parł w stronę wyjścia. Odprowadziły go stłumione kneblami krzyki nastolatków i uderzenia ich stóp o podłoże. Nie miał czasu się nimi zajmować. Ich życiu nikt już nie zagrażał. Przynajmniej miał taką nadzieję. Ciemny korytarz przypominał te, o których wspominają pacjenci wyrwani z objęć śmierci klinicznej. Rozszerzał się i zwężał. Na jego końcu żarzyła się ciepła iskierka jasności. Tym razem jednak przed komisarzem nie otwierały się podwoje raju. Przeciwnie, wynurzał się z piekła i trafiał na ziemię. Na telefonie zapulsowała pierwsza kreska zasięgu. Wreszcie. Zatrzymał się, nie chcąc niepotrzebnie tracić sił. I tak zaraz musiał zawrócić, by strzec samego szatana. Wybrał numer. – Dyspozycja ratunkowa, słucham? Udało się.\n3 STYCZNIA 3 Józef Dycz został przetransportowany do szpitala wojewódzkiego dokładnie o drugiej pięćdziesiąt sześć w nocy. Związany pasami miał nie stanowić żadnego zagrożenia dla personelu. Ponadto stracił jakąkolwiek możliwość ucieczki. Jednak na wszelki wypadek, wbrew protestom sanitariuszy, został skuty i przydzielono mu niehonorową asystę dwóch policjantów. Przemierzając kolejne zaułki szpitala, podążali za nim jak cienie. Już w ambulansie ratownicy zdjęli mu z twarzy maskę. Składała się z dwóch części, dzięki czemu tak doskonale okrywała głowę. Nie miała przy tym żadnych zewnętrznych zaczepów. Ktoś znający się na rzeczy powiedziałby, że to kawał mistrzowskiej roboty. Kawałki lustra weneckiego zostały doskonale zeszlifowane i przytwierdzone do ebonitowych prowadnic. Zapewniały naprawdę szeroki kąt widzenia. Modyfikator głosu był uruchamiany przez przesunięcie językiem. Majstersztyk godny planu wysokobudżetowego filmu. O ile łatwiej by było, gdyby Iks stracił przytomność. Jednak ten bez przerwy, z pogardliwym uśmieszkiem, śledził poczynania wszystkich wokół. Rewanżował się tym, co spotykało jego samego. Nie wyglądał na przerażonego. Był spokojny i skoncentrowany. Rysy jego twarzy napięły się, skóra lekko pobladła, lecz nadal pozostawał podstarzałym mężczyzną, którego mordercze instynkty mogły zdradzić jedynie niepokojące oczy. Bez okularów i szklistej przesłony wydawały się dziwnie okrągłe i małe, a czarne jak smoła tęczówki nieproporcjonalnie szerokie. Poruszały się powoli, wodzone zaprogramowanymi ścieżkami. Góra – dół. Lewo – prawo. Niczym u przerażającej mechanicznej zabawki, której tryby nie pozwalają na inne konfiguracje. Aspirant Andrzej Brzeski i policyjny profiler Miłosz Tracz dotarli pod drzwi sali opatrunkowej dokładnie w chwili, gdy lekarz przecinał bandaż. Pierwszy wiedziony był służbowym przymusem, drugi profesjonalnym zaciekawieniem. Obaj, krążąc po korytarzu, czekali na rozwój wydarzeń. W międzyczasie Brzeski dwukrotnie kontaktował się z kliniką, do której przewieziono rannego Deryłę. Znajomy lekarz niby go uspokoił, zapewniając, że komisarz tylko podkrwawia jak dziewczynka z pierwszym okresem, ale mimo to miał wyrzuty sumienia. Wszystko przez idiotyczne skojarzenia. Dwóch funkcjonariuszy pilnowało Cztery Iksa, a Deryło tkwił tam samotnie jak wyrzutek społeczeństwa. Do tego stanowczo zabronił informować swoją rodzinę. Żony gliniarzy musiały się pogodzić z nocnymi akcjami i kropka. W chwili gdy Brzeski był gotów przywołać w swoje zastępstwo któregoś z sierżantów, otworzyły się drzwi gabinetu zabiegowego. Ze środka wyszedł niski lekarz o twarzy boksera. Biorąc pod uwagę płaski nos i kwadratowe rysy, można by uznać, że jego czaszka jest sześcienna. Dosłownie jak pudełko po mikrofalówce albo duże opakowanie proszku. Mężczyźni uścisnęli sobie ręce. – Poharatał się jak gówniarze, którzy chcą zwrócić na siebie uwagę. – Doktor nie tracił czasu na zbędne wywody, a co ważniejsze, nie silił się na medyczny bełkot. – Płytkie cięcia, ale dużo krwi. Dobrze wiedział, jak to zrobić. Brzeski ciężko sapnął. Nie było w tym ani ulgi, ani radości. – Czyli jego życiu nie zagraża niebezpieczeństwo? – O ile nikt mu zaraz nie pogłębi tej rany, to nie. – Kiedy będzie można go przesłuchać? Krępe, bokserskie ramiona uniosły się w górę. – Z medycznego punktu widzenia, nie ma ku temu już żadnych przeszkód. Z całą pewnością jest osłabiony, ale to wszystko. – Możemy zabrać się za to natychmiast? – Brzeski zerknął w głąb korytarza. – Będę chciał zorganizować transport… – Dajcie mi panowie tylko kilka minut. Pielęgniarka sprawdzi opatrunki, ja wypiszę dokumentację i dostaniecie go do pogadania. – Gdzieś na uboczu? – Zorganizuję wam dwuosobowy pokój i serwis śniadaniowy. Lekarz, kręcąc głową, wrócił do gabinetu. Zostawił za sobą zapach ciężkich perfum zmieszanych z aromatem środków dezynfekcyjnych. Nic przyjemnego. Brzeski i Tracz wymienili wymowne spojrzenia. Profiler potarł dłonią szczeciniasty, rudy zarost i włożył dłonie do kieszeni. Miał pewien plan, ale spodziewał się trudności w realizacji. Procedury policyjne były jak bagno. Kiedy raz się w nie zanurzyło, wyrwanie się graniczyło z cudem. Niezbędna stawała się pomoc z zewnątrz. A aspirant nie stanowił łatwego kąska dla nagabujących do buntu przeciw okowom systemu. Jednak z pewnością był człowiekiem racjonalnym. A racjonalność zawsze prowadzi do konkretnych wątpliwości. Po pierwsze, że Cztery Iks uprowadził więcej osób, niż odnaleziono w kamienicy. Po drugie, że mógł nie działać sam. Obaj zdawali sobie z tego sprawę. – Muszę z nim porozmawiać – ubrał głos w szaty katorżniczego przemęczenia. To zawsze sprzyjało psychicznej wiarygodności. – Zawracanie dupy. – Brzeski najwyraźniej nie był nazbyt podatny na podobne sugestie. – Powinniśmy go jak najszybciej przesłuchać i niech ta gnida Malczewski zajmie się formalnościami. – Zabiorę wam tylko chwilę. Chcę wybadać grunt, ocenić ewentualne straty i spadam stąd. Chodzi o możliwości… – Nie sądzę, żebyśmy mieli ich zbyt wiele. – Ale tego nie wiemy. W jakiś sposób musimy go podejść i zmusić do gadania. – Po to jest przesłuchanie. – Opór Brzeskiego mimo wszystko topniał. – Niby czym się różni… Tracz nie pozwolił mu skończyć. – Nie interesuje mnie co, gdzie i jak – parsknął. – Chcę sprawdzić pewną teorię. – Co to za cholerna teoria? Profiler wyjął dłonie z kieszeni i subtelnie je obrócił, jakby chciał sprawdzić, czy przy paznokciach nie zgromadził się brud. Przybrał pozę pełnej szczerości. – Kiedy analizowałem jego zachowanie, sposób działania i specyfikę doboru ofiar, dostrzegłem pewne niespójności – wyjaśnił. – Mogą mieć rozmaite podłoże, ale wolałbym się przekonać. Brzeski nadal się opierał. – I tak zajmą się nim psychiatrzy. – Dopiero po wniosku prokuratora… – Ustalą wszystko, co trzeba… – Będą mieć osiem tygodni – spokojnie wyłożył Tracz. – A czy ktokolwiek uwięziony przeżyje przez osiem tygodni?\n4 Komisarz Deryło napiął mięśnie karku. Leżał wyciągnięty na twardym materacu i zadzierał głowę. Nie w sposób zarozumiały, niczym Benito Mussolini na wiecach, ale tak, by podejrzeć, co się z nim właśnie wyczynia. Medycy zawsze mieli upodobania do wsadzania paluchów w nie swoje sprawy. A rana w jego boku zapewne bardzo do tego zachęcała. Przynajmniej go nie bolało. Miejscowe znieczulenie zamieniło odkażanie w zwykłą płukankę, a ponowne zszywanie obserwował jak zawiązywanie kawałka mięsa przed włożeniem do piekarnika. Lekarz kazał mu zamknąć oczy, ale on i tak kontemplował jego precyzyjną koronkarską robotę. Wreszcie odwrócił wzrok w obawie, że doktorowi zadrży dłoń. Wolał uniknąć przyszycia fałdy zbędnego tłuszczu do biodra. W ogóle w szpitalnym otoczeniu naszła go myśl, że powinien się odchudzić. Jakby nie miał lepszych tematów do kontemplacji. Psia mać. W zasadzie powinien być z siebie zadowolony. Udało mu się schwytać najbardziej bezwzględnego z polskich seryjnych zabójców. Przynajmniej od czasów Wampira z Zagłębia. Dziesiąta część zgromadzonych dowodów wystarczyłaby, żeby wtrącić sukinsyna do kicia. Dziesiąta część czynów, o które zostanie oskarżony, wystarczyłaby na przyklepanie najwyższego wyroku. Lekarz skończył robotę, odciął nić i otarł osocze, którego kropla jeszcze wyciekła zza szwów. – Gotowe – oznajmił, odchodząc od łóżka. – Siedem dni bez nadmiernego wysiłku i będzie w porządku. – Marzę o siedmiu dniach na dupie. – W tej firmie spełniamy marzenia. Zaraz wypiszę zwolnienie. Deryło podniósł się i usiadł na skraju materaca. Nadal nie czuł żadnego bólu. Może gdzieś głęboko, w środku? Nie był pewny. – Nie, nie – zaprotestował, wsuwając stopy do butów. – Żadnych zwolnień, to będzie… Kiedy opuścił się z łóżka, poczuł, że zdrętwiały mu nogi, a oba kolana trzasnęły. Pięknie. Już nie tylko chodziło o odchudzanie, ale właśnie rozpadał się żywcem. Dopiero po chwili uświadomił sobie, że uczucie zdrętwienia prawego uda powoduje wibracja komórki. W tumulcie izby nawet jej nie słyszał. Głuchota. Wykonał przepraszający gest w stronę lekarza i kuśtykając, poczłapał w róg pomieszczenia. Dzwonił Brzeski. – Żyje? – zapytał, przyciskając telefon do ucha. – Niestety tak. – Stety. Jakby po drugiej stronie nie było niczego, toby zaliczył za szybkie wakacje. – A tak, co? – parsknął aspirant. – Pogra za naszą kasę na playstation? Nażre się? – W pierdlu umilą mu życie. – O ile nie zrobi z siebie świra. To znaczy, z całą pewnością to cholerny świr, ale w ośrodku będzie miał dom-cholera-szczęśliwego-cholera-seniora. Ostatnią zbitkę słów Brzeski wypowiedział na wydechu. Po chwili się zreflektował i na powrót przybrał formalny ton. – Przepraszam za to pieprzenie – odchrząknął znacząco. – Jak się ma pan komisarz? – Po japońsku. Jako tako. Zbieram swój zadek i jadę odpocząć. – W pełni zasłużenie… A przy okazji ma pan pozdrowienia od naszego profilera. – Tracza? Co on tam robi? – Usilnie stara się porozmawiać z Cztery Iksem. – Aspirant ściszył głos. – Ma jakieś tajne teorie, ale wie pan komisarz, jak to z nim jest. Deryło wiedział. – Lepiej wyduś z niego, co to za teorie, nim adwokaci tego gnoja zrobią z nich użytek. – Obiecał, że niczego nie skomplikuje. Twierdzi, że mogą być inne uprowadzone osoby… – A może jeszcze zażyczyliście sobie zgody na piśmie? Brzeski westchnął. Przez chwilę słychać było odgłosy toczącej się na drugim końcu linii rozmowy. – Halo? – Deryło zaczął się niepokoić. – Jesteś tam, do diabła? – Tak, przepraszam – aspirant znów mówił normalnym tonem. – Tracz dopytuje, co się stało w tej piwnicy. Chce choćby zarysu sytuacji, żeby móc… – Daj go do telefonu. Już w karetce Deryło złożył skrócony raport. Jednak nie miał wątpliwości, że ten na parę godzin utknie w gąszczu procedur. Poza tym telefon Brzeskiego nie był tylko kurtuazyjny. Domyślił się, że do jego wykonania namówił go właśnie profiler. Widocznie zdawał sobie sprawę, że komisarz, oględnie mówiąc, traktuje go z rezerwą. Kiedy przywitał się z Deryłą, nie ukrywał zmieszania. Pal diabli. Rzeczywiście lepiej jak najszybciej rozgryźć sukinsyna. Jeżeli ten gnój miałby trafić do wariatkowa, wolał o tym wiedzieć już teraz. Pokrótce opowiedział o ostatnich godzinach. O skrępowanych przy stole ofiarach, sposobie, w jaki zostały zamordowane, i o tym, co usłyszał od Cztery Iksa. Wydało mu się to istotne. – Ten popapraniec miał słabą mowę końcową – mruknął. – Może to cię zainteresuje. – To znaczy? – Profiler natychmiast rzucił się na podrzucony trop. – Nim poderżnął sobie gardło, powiedział, że to on chciał zostać Judaszem. Rozumiesz coś z tego? – A to ciekawe… Nie mylił się. W głosie Tracza wyczuł podekscytowanie.\n5 Dwuosobowy pokój okazał się klitką oddzieloną parawanem od apokaliptycznej otchłani izby przyjęć. Serwis śniadaniowy stanowiła kroplówka sącząca się do żyły leżącego mężczyzny. W karetce zdarto z niego maskę, a na szpitalnych salonach rozcięto czarną szatę i zakrwawioną koloratkę. Obie leżały teraz w foliowym worku, czekając na odbiór przez policyjnych techników. Cztery Iks był okryty cienkim prześcieradłem, a przez jego pierś i biodra poprowadzono skórzane pasy. Metalowe klamry ściągały je z dala od rąk. Obwiązujący szyję bandaż miał niewiele bielszy kolor od jego skóry, choć poznaczyły go smużki krwi. Upchnięte gaziki poruszały się w rytmie spokojnego oddechu. Kiedy Tracz zbliżył się do łóżka, oczy leżącego obróciły się mechanicznie po wytyczonej ścieżce lewo-prawo i zastygły w zaciekawieniu. Blady, różowawy kawał mięśnia będący językiem prześlizgnął się po górnej wardze. Nawilżył ją i natychmiast schował się za linią paliczkowatych zębów. – Chciałem, żeby rozpięto te pasy… – odezwał się Tracz. – Powiedziano mi, przepraszam za wyrażenie, że chyba ocipiałem. Wcale nie przepraszał. Powiedział to z pełną premedytacją. Przynęta rzucona na pozorne seksualne zapędy chorego umysłu. Jednak tym razem musiał ją ściągnąć bez sukcesu. Cztery Iks nawet się nie odezwał. Mimo to nadal patrzył na niego z zainteresowaniem. Początki bywały najtrudniejsze. – Alternatywą mogłyby być kajdanki – ciągnął profiler – ale gdyby ich użyto, musielibyśmy rozmawiać na odległość. Nadal cisza. Nieznośna, pełna napięcia i zbyt długa. Przerwał ją dopiero wybuch kaszlu policjanta stojącego przy parawanie. Odgłosy dobiegające z oddziału ratunkowego stanowiły jedynie szumy w mistycznym tle. Zdawało się, że dobiegają z całkiem innego, odległego świata. – Pan Miłosz Tracz, prawda? Wypowiedziane szorstkim, ochrypłym głosem słowa zmroziły Tracza. Z pełną koncentracją starał się nie dać tego po sobie poznać. Zaskoczenie nie było negatywną emocją. Jednak strach zdradzał słabość. Stawiał na niższej pozycji. Ośmieszał. Tylko że jeżeli twoje imię i nazwisko wypowiada seryjny zabójca, który nie miał prawa ich znać, trudno się powstrzymać. – Zgadza się – odparł nieco zbyt cicho. – Skąd pan mnie zna? Józef Dycz nie odpowiedział od razu. Kilka spokojnych oddechów uniosło prześcieradło, a jego palce wygrały na materacu jakąś melodię. Pam-pam-pampam-pam. – Arty-kuł do „Pol-skie-go Przeglądu Psycho-logicz-nego” o usta-laniu cech immanent-nych oso-bowości – zakomunikował w rytmie uderzeń. – Załączono zdjęcie. – To było prawie przed dwoma laty… – Domyślam się, że nie przyszedł pan porozmawiać o stanie mojej pamięci? – Chciałem zadać kilka pytań na zupełnie inny temat. – A ja mogę na nie odmówić odpowiedzi. Cztery Iks odsłonił zęby. Małe, trójkątne kły pokrywała ślina. Po ułamku sekundy zamknął usta i wessał wargi. Dziurki nosa rozciągnęły się, odkrywając pojedyncze włoski. – Oczywiście, że pan może. – Tracz postanowił grać ugodową kartą. – To nie jest przesłuchanie… – A co? – Hmm… Powiedzmy, że rozmowa z ciekawości. – Coś jak poznawanie dewianta za życia? – zapytał Iks teatralnie urażonym tonem. – Bez krojenia jego mózgu na kawałeczki? Czy raczej jak oglądanie karła w cyrku? Na żywo? – Nie chciałem pana obrazić. – To zbyt banalne… Niech pan sobie daruje pogadankę okrągłymi hasłami. – Nawet takiej nie planowałem. Dycz westchnął. – Skoro i tak jestem uwiązany, a jak sądzę, przed wyjazdem więźniarki trzeba wypełnić milion formularzy, posłucham pana. Śmiało. Może napisze pan o mnie do „Przeglądu Psychologicznego”. To byłby chyba dobry temat? Sądzę, że ludzie interesują się zwyrodnialcami. – Chcę się jedynie dowiedzieć kilku rzeczy. To zwykła zawodowa ciekawość. Doprecyzowanie stanowiło istotną część interakcji. Pozorne wzburzenie polegało na intuicyjnym wyczuciu możliwości takiego zachowania. Dla czystości wzajemnych stosunków należało wyjaśnić, że nie było ku niemu podstaw. Tyle mówiły podręczniki. Rzeczywistość przedstawiała zupełnie inny obraz. Zamiast rozmazanego pacjenta na kozetce przed profilerem leżał skrępowany seryjny zabójca. Ot, drobny szczegół. – Panie Tracz… – Iks zrobił wymowną pauzę. – Przyszedł pan porozmawiać o mnie – znowu pauza. – Więc może miło by było, gdybyśmy najpierw porozmawiali o panu? – Nie sądzę, żeby to było ciekawe. – I vice versa. Obaj możemy być piekielnie nudni – pauza. – Jakie miał pan dzieciństwo, panie Tracz? – Spokojne, miłe? A może przeciwnie? Nagle oczy Dycza zmieniły wyraz. Zamiast po utartych liniach poruszyły się łagodnie, tak jak spogląda zmęczony człowiek. Wyrwanie się poza mechaniczne ścieżki stanowiło coś niespodziewanego. Normalność w tym ułamku sekundy stała się niepokojąca. Tracz natychmiast to odnotował. – Jeszcze przyjdzie czas na dobrą zabawę – Cztery Iks odezwał się beztroskim tonem, jakby rozmawiali o wspólnym wypadzie do baru. – Nic strawionego. Strawionego? Gra słówek wyraźnie go rozbawiła. Profiler starał się nadążyć za nagłą zmianą zachowania rozmówcy. Dopytywanie było jedną z form przesłuchania, jakkolwiek by je nazywać, zalecaną nawet przez FBI. – Co ma pan na myśli? – Zabawę z zapałkami – natychmiast odparł Dycz. – Jako dziecko bawił się pan zapałkami? – Nie mamy dość czasu… – Przypuszczam, że mniej więcej osiem tygodni. Tracz nieświadomie skrzyżował nogi. Reakcja obronna, którą powinien powstrzymać. Reakcja na informację, że Iks jest w tej wymianie zdań o krok przed nim. Natychmiast powrócił do otwartej pozycji. – No dobrze. – Założył dłonie za głowę. – Zdarzało mi się bawić i zapałkami, i lupą. Jak każdemu chłopakowi. – Każdemu? – Pewnie prawie każdemu. Ale to szybko przechodzi. Uwaga testowa. Racjonalne oddziaływanie na osobowość diagnozowanego sprawdzające jego osadzenie w rzeczywistości. – Naprawde? – Iks głęboko zaczerpnął powietrza. – To strasne. Bo ja lubie sie bawic zapaleczkami. Te słowa Dycz wypowiedział z szerokim uśmiechem i wzrokiem utkwionym w nieokreślonym punkcie gdzieś na suficie. Nie przypominało to zwykłego seplenienia, a raczej głos zaintrygowanego dziecka, któremu wypadły pierwsze mleczaki. – Mama panu równies tego zabraniała? – Oczywiście. – I nie słuchał się pan? Tracz opuścił dłonie i splótł je przed sobą. Był skołowany. Spodziewał się czegoś podobnego, ale intensywność zachowań Iksa go przerastała. Zaczynał się w nich gubić. Czas pędził zbyt szybko, by mógł w sensowny sposób poprowadzić rozmowę. Plastikowy zegar zawieszony w rogu pomieszczenia pokazywał, że właśnie minęła czwarta nad ranem. Najwyższa pora, aby przejść do sedna. Choć to, na czym mu zależało, miał wyłożone na tacy. – Kazała mi się zawsze spowiadać z nierozważnych zabaw – powiedział zadowolony z nagłego pomysłu. – Więc się spowiadałem… Dycz nadal spoglądał w sufit. – Wierzy pan w Boga? – zapytał. – Myślę, że tak. – Liczy pan na to, że powiem, że myślenie i wiara nie mają wiele wspólnego? To pytanie przynęta? – Powoli odwrócił głowę i popatrzył prosto w oczy Tracza. Przestał się uśmiechać. Przybrał poważny, ale pogodny wyraz twarzy i jeszcze inny, nieużywany wcześniej ton głosu. Zachowywał się jak aktor odgrywający scenę przed publicznością. – Otóż mają mnóstwo wspólnego. Myślący człowiek wierzy w Boga. Zatraca się w zaufaniu w Panu. – Rozumiem, że pan jest wierzący? – W sensie, czy jestem, na przykład, katolikiem? – W sensie, czy należy pan do jakiegoś zbiorowego kościoła? Iks zamknął oczy. Były mocno wypukłe i powieki wyglądały, jakby naciągnięto je na piłeczki pingpongowe. Reakcja uświadomiła profilerowi, że właśnie popełnił dwa błędy. Powtórzony początek, a nie koniec zdania rozmówcy i zbyt oczywisty podtekst. Zbiorowy kościół… To był naprawdę słaby wymysł. Jednak na tę chwilę nie miał pojęcia, jak inaczej podnieść temat ewentualnych wspólników. – Wszystko w porządku? – zapytał, przerywając przeciągającą się ciszę. Ze względu na okoliczności pytanie brzmiało debilnie. – Panie Dycz? Gałki oczne Iksa poruszały się, jakby właśnie wszedł w fazę REM. Jego oddech jednak nie przyspieszył i pozostał regularny. – Pyta mnie pan, czy będą kolejne ofiary – odezwał się, niemalże nie otwierając ust. W ich kącikach zebrała się gęsta ślina. – Już są wybrane, panie Tracz. Tylko biedulki o tym nie wiedzą. Ciąg dalszy w wersji pełnej\nSPIS TREŚCI Okładka Karta tytułowa Dedykacja Cytaty 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 Reklama 1 Reklama 2 Karta redakcyjna\nCopyright © by Max Czornyj, 2018 Copyright © by Wydawnictwo FILIA, 2018 Wszelkie prawa zastrzeżone Żaden z fragmentów tej książki nie może być publikowany w jakiejkolwiek formie bez wcześniejszej pisemnej zgody Wydawcy. Dotyczy to także fotokopii i mikrofilmów oraz rozpowszechniania za pośrednictwem nośników elektronicznych. Wydanie I, Poznań 2018 Projekt okładki: Mariusz Banachowicz Zdjęcie na okładce: © Lyn Randle/Trevillion Images Redakcja: Anna Sidorek Korekta: Marta Akuszewska Skład i łamanie: Dariusz Nowacki Konwersja publikacji do wersji elektronicznej: „DARKHART” Dariusz Nowacki darkhart@wp.pl eISBN: 978-83-8075-579-6 Wydawnictwo Filia ul. Kleeberga 2 61-615 Poznań wydawnictwofilia.pl kontakt@wydawnictwofilia.pl Seria: FILIA Mroczna Strona mrocznastrona.pl\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Pokuta-ebookRO/p1053225i1182485" target="_blank" title="Pokuta [Max Czornyj] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Pokuta [Max Czornyj] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>