Opis zabaw jailbreak - Artykuły i Instrukcje - AMXX.pl: Support AMX Mod X i SourceMod\nOpis zabaw jailbreak\nTemat rozp. Rafal_94, 07.05.2011 16:08\nNapisano 07.05.2011 16:08\nZabawa w Sajmona\nGrę zaczynamy dowolnymi słowami, najlepiej „Bawimy się w Sajmona”. Po tych słowach oczywiście CT może chcieć was wprowadzić w błąd mówiąc „bawimy się w Sajmona , albo nie , nie , nie bawimy się w…” a zabawa oczywiście tymi słowami zaczęta. Każde polecenie wykonujemy które ma poprzedzenie „Sajmon mówi” CT nie może zmienić imienia osoby z zabawy. Jeżeli jest „Sajmon mówi skakać” a nie było mowione na początku „Sajmon mówi wszystkie polecenia wykonujemy w miejscu” to możesz poruszać się skacząc ale nie kończy się poprzednie polecenie tylko skaczecie dalej po przybyciu na miejsce, jeżeli CT sobie tego zażyczy. Każde zdanie z poleceniem np. „Sajmon mówi bawimy się w ostatnią reakcje. Ostatnia reakcja skakać” to CT zabija was bo nie było poprzedzenia „Sajmon mówi ostatnia reakcja to skakać”. Gdy zabawa nie zostanie zaczęta a też tak się zdarza np. bez zaczęcia zabawy jest sama komenda „Sajmon mówi skakać” to kto skoczy banie ma. Sajmona kończy się tylko i wyłącznie słowami „Sajmon mówi koniec zabawy w Sajmona” , inne słowa wypowiedziane nie kończą zabawy. Bywa także że podczas Sajmona wkręca się zabawe w kulki i kto napisze liczbę wtedy bez Sajmona powiedziane pytanie (0-30) dostaje banie. Słowa „Bawimy się w Sajmona” są często wplatane w pytanie i to rozpoczęte jest np. „Bawimy się w Sajmona czy w ostatnią reakcję?” Zabawa rozpoczęta i kto odpowie na takie coś banie ma bo wykonał rozkaz mimo iż nie było sajmona. Częstym problemem są też polecenia np: na początku rundy CT mówi „po otwarciu bawimy się w Sajmona” wszyscy na linię/schody i jeżeli CT nie zrobi DOKŁADNIE o co CT prosił nie może być zabity np. polecenie „wszyscy na linię i całkowity bezruch” TT skacząc lub ruszając myszką na tej linii nie może zostać zabity.\nPolega to na zrobienia spraya w wyznaczonym miejscu , poniżej opisze wszystkie możliwości:\n-robicie spraya jak najniżej, nie może dotykać podłogi (spray musi znajdować się na równo z podłogą ale nie może ani minimalnie dotknąć, jeżeli dotknie to od razu CT może Cię zabić)\n-robicie spraya jak najniżej (bez dodania formułki nie może dotknąć ziemi przed zrobieniem robicie tak, aby tylko nie było na podłodze tylko na ścianie i może dotykać ziemi)\n-robicie spraya jak najniżej, nie można kucać (robicie spraya jak najniżej ale stojąc – jeżeli kucniecie CT musi was zabić)\n-robicie spraya jak najwyżej bez dopalaczy/zmiany grawitacji (robicie spraya najwyżej jak możecie ale bez zmiany gwawitacji kupionej w sklepie, można wtedy skakać).\n-robicie spraya jak najwyżej (można kupić w sklepie zmiane grawitacji , jeżeli powie po kupnie że bez dopalaczy/zmiany grawitacji to poinformuj CT o tym i musi zmienić sposób; jeżeli jest sufit w zasięgu to nie może być na nim tylko może wchodzić w niego)\n-robicie spraya jak najwyżej ale nie może dotknąć sufitu (spray ma być jak najwyżej na danej ścianie ale nie może dotykać sufitu jeżeli jest – gdy dotknie bania)\n-robicie spraya jak najwyżej bez skoku (robicie spraya najwyżej jak możecie ale nie skaczecie przy tym)\nOstatnia reakcja – prawie zawsze jest robiona zabawa ostatnia reakcja, chodzi w niej o zrobienie danej czynności w najszybszym czasie np. podskoczyć – skaczecie 1 raz ; kucnąć – wciskacie na 1sek ctrl ; kucać stale – przymiecie Ctrl. Najczęściej CT bawią się na czapki więc polecam bindować sobie klawisz i po wciśnięciu go od razu mamy pole wyboru czapek: „bind „J” „say /czapki” i po wpisaniu tego mamy na klawiszu J tą opcje. Bywa i tak że CT są zmienni i mówi: „Bawimy się w ostatnią reakcję , ostatnia reakcja to założyć czapkę…………albo nie , podskoczyć” i trzeba być na wszystko przygotowanym.\nSzybkie paluszki – osoba która jako pierwsza napisze dane słowo/zdanie wybiera osoby do zabicia lub przeżywa, CT musi sprecyzować co chce by nie było nieporozumień:\n-piszecie słowo (jeżeli CT powiedzą 2 słowa lub więcej piszecie obojętnie małą czy wielką literą ale tylko to pierwsze co usłyszycie a nie całość co powie, piszecie zgodnie z zasadami ortograficznymi)\n-piszecie zdanie (Całe zdanie zgodne z całkowitą gramatyką języka polskiego , ortografią i wielkimi literami co trzeba oraz z kropką na końcu.Po tym słuchacie co powie CT czy macie wystąpić czy nie bo też mogą zabić jak zrobicie coś nie jak powinno być. -piszecie słowo lub zdanie czyli z poprawnością językową i polecam z dużej litery zawsze.\nGdy was zawołają idziecie gdzie chcą i odpowiadacie na „say” na pytanie – pierwsza dobra odpowiedź będzie zaliczona (jeżeli gracie we 2 w Familiadę) a jeżeli samemu słuchajcie co później robić jak CT powie gdzie udać się.\nZabawa może odbyć się gdy jest parzysta liczba osób tylko , dzielicie się na 2 równe drużyny po czym na dany znak przez CT ustawiacie wieżyczkę , tzn. jeden kuca i wchodzi po nim reszta i macie przejść jakiś kawałek tak jeden na drugim , kto spadnie zaczyna od początku (linii startu). Przegrana drużyna ma kulkę w łeb.\nCT zaczyna grę mówiąc, iż bawimy się w kulki po czym mówi ile ma aktualnie w magazynku i wystrzeliwuje ileś w powietrze/ziemie. Zadaniem TT jest zgadnąć ile strzałow od niego (bo inni też mogą strzelać) poszło. Kto będzie najbliżej lub trafi dokładnie wybiera ileś osób do zabicia/przeżywa. Wyniki obstawione piszecie na „say”.\nZabawa W Odmieńca:\nCT Zaczyna ją słowami nie koniecznie jak tu napisane dalej ale podobnymi: „Bawimy sie w odmieńca na mój strzał z deagla / m4 piszecie na „say” 1 lub 2 i wysyłacie tylko na strzał lub dany sygnał od CT. Przedwczesne wysłanie lub wpadnięcie pisząc coś ogólnie zamiast na „say_team” może być ukarane banią. Prowadzący może również zabijać za opóźnione napisanie, czyli ok 2 sekundy.\nOdmieniec może być także ruchowy, mianowicie CT każe wam się odwrócić do ściany(jak jest) lub tak by innych nie widziałeś i np. mówią na strzał z DGL skaczecie , na strzał z M4 kucacie stale, jeżeli ktoś się pomyli to bania.\nProwadzący wybiera osobę która posiada mikrofon(jeżeli ma śpiewać) i ma ona wystąpić jeżeli powie i śpiewać lub tańczyć jak zażyczy sobie CT. Na koniec CT ocenia czy talent im się podobał czy nie, jeżeli nie to zabijają Cię. Uważaj by to nie było obraźliwe bo może im się nie spodobać.\nPierwsza reakcja polega na zrobieniu polecenia wydanego przez CT jako pierwszemu. Później są za to nagrody jakieś jak wybranie kogoś do zabicia.\nCT mówi, że robicie wyścig i że na strzał z czegoś lub na słowo zaczynacie biec, oczywiście jak CT nie poinformuje że nie można kupić dopalaczy to kupujcie jak chcecie Ale jeszcze jeden problem pozostaje nie tylko szybkość biegu lecz za „Falstart” zabijają też musicie słyszeć konkretnie a najlepiej patrzeć na CT. Pierwsza osoba wygrywa przeważnie, chyba że CT inaczej zarządzi.\nZabawa W Małysza/skoki\nWchodzi się na jakąś barierkę , mostek który wskaże prowadzący i po kolei jak wyznaczy CT skacze bez spadochronu jak najdalej, chyba że pozwoli CT – polecam LJ (rozpędzić się na prosto po barierce i potem klawisz A/D trzymać zależy jak się idzie i myszką odpowiednio) wtedy skoki są najdalsze.\nZabawa w chowanego polega na tym że TT odwraca się do ściany głową i nie podgląda gdzie CT kryje coś (prawie zawsze pusty DGL) i kto pierwszy znajdzie potem podchodzi do prowadzącego i wybiera kilka osób do zabicia/przeżywa.\nCT daje jakiś czas po otwarciu cel na ukrycie się TT (nikt nie bierze wtedy broni i CT może pilnować GR zanim się nie poukrywają TT), kogo znajdzie CT zabija bez żadnego słowa. Admini/Gracze posiadający głos nie mogą podpowiadać.\nZabawa 123 Baba Jaga Patrzy\nCT ustawia TT na danej linii i zaczyna biec wypowiadając słowa „Raz dwa trzy Baba Jaga patrzy” odwraca się i kto nie będzie w bezruchu totalnym zostaje zabity (po odwróceniu się). CT może także zrobić iż ostatni biegnący zostaje zabity gdy jest dosyć ogarnięty TEAM.\nZabawa w DGL\nJeden lata pod ścianą w wyznaczonych miejscach i gra trwa do momentu aż jeden drugiego nie zabije. CT z TT grającym na zmianę dają sobie DGL po 1 strzale i tylko po jednym. Im większa odległość do strzału tym większa zabawa. Osoba biegająca pod ścianą może skakać , kucać itp. Ale musi biegać pod ścianą.\nDostępne na niewielu mapkach (tylko gdzie są boiska i piłka) polega na strzeleniu gola do przeciwnej bramki, gra się 1v1 lub 2v2 przy większej ilości nie ma za dobrej zabawy, dzielą się na drużyny z czapkami TT i mogą kupować dopalacze jak CT pozwoli i naciskać E (jeżeli nie zabronią) bo wtedy piłka szybciej lata. Wygrywa drużyna/osoba co strzeli gola/uzyska wynik ustalony przez CT (najlepiej do 1 gola).\nSą 2 sposoby zabawy w to:\n-CT mówi jaką czapkę założyć i słuchać czy CT pozwoli wystąpić – jeżeli tak to postępujcie zgodnie z tym co mówią.\n-CT mówi że za chwile założy sobie czapkę i macie założyć tą samą w najszybszym czasie – 1 osoba wygrywa i postępuje zgodnie z poleceniem CT , na 99% będzie wybierać kogoś do zabicia.\nJeżeli uważasz ze jakaś zabawa nie została opisana, opisz ją i napisz do mnie na PW a ja zedytuje temat!\nPoradnik został napisany przeze mnie i kolege dla jednej sieci na której byliśmy adminami.\nNapisano 12.07.2011 09:27\nNie wiem po co taki temat jest na tym forum, skoro każdy serwer ma swoje zasady gier..\nNapisano 13.07.2011 06:24\nAle może sobie zobaczyć jakie gry można jeszcze dodać na swojego Jaila


Artykuły dla biegaczy - Ogłoszenia Warszawa - Darmowe ogłoszenia Warszawa\ndodano: 2019.11.26 ważne do: 2020.11.20 wyświetleń: 90\nZachęcamy bardzo mocno do zapoznania się z ofertą naszych artykułów przeznaczonych dla biegaczy. Gwarantujemy nie tylko wygodne buty zrealizowane z najlepszych materiałów, ale także odżywki, odzież czy też akcesoria polepszające wygodę podczas biegania. Jesteśmy w stanie zapewnić, że każdy kto zdecyduje się na zrealizowanie zakupów w naszej firmie będzie w 100% zadowolony. Zaletami naszego sklepu są atrakcyjne ceny, szeroki wybór produktów jak również zagwarantowanie sprawdzonych marek towarów. Jesteśmy pewni, że zakupy wykonane u nas będą dla wszystkich ciekawym pomysłem.\nul. Spółdzielców 19c/1, 72-006 Mierzyn, cały kraj / Internet\npokaż adres e-mail\tpokaż telefon\thttps://www.runexpert.pl/


Proste W Uprawie Kwiaty\nInformacje i porady na temat: Proste W Uprawie Kwiaty\nW dzisiejszych czasach, kiedy dominuje pogoń za pieniądzem, nie każdy ma czas pilnować wystroju swojego biura lub swojej firmy. Wiele osób idzie na łatwiznę i jako główne elementy dekoracji wybierają szkło lub tworzywa sztuczne. Jednak nie wszyscy. Dzieje się tak, gdyż nie wszyscy mają pojecie jakie\nW świecie ciągłej pogoni za pracą i pieniędzmi bardzo często brakuje nam czasu na uprawę i pielęgnację kwiatów doniczkowych. Ale jest na to rada – rośliny mało wymagające, które są odporne na słabe warunki środowiska, w którym żyją. Jednocześnie rośliny te są niezwykle dekoracyjne i sprawi\nDuża wilgotność i wysoka temperatura to idealne warunki do uprawy niektórych roślin doniczkowych. Rośliny o takich wymaganiach dobrze rosną i nie sprawiają praktycznie żadnych problemów w uprawie. Dodatkowo ich obecność dodaje pomieszczeniom uroku i sprawia że wyglądają na mniej sterylne.\nRośliny jednoroczne stanowią grupę roślin ozdobnych, zaliczanych do roślin zielnych, które tym się różnią od bylin, czy też dwuletnich, że cały cykl ich rozwoju przebiega przez jeden sezon wegetacyjny, a co oznacza, że potrzebują one więcej uwagi i naszego zaangażowania, aby zdołały przez ten krótki\nBokarnea, Nolina to kwiat doniczkowy, który pochodzi z Meksyku, w sowim naturalnym otoczeniu osiąga wysokość nawet 8 m. W związku z pustynnym pochodzeniem, Bokarnea wytworzyła pień ( zgrubiałą nasadę łodygi ),w którym gromadzi wodę w okresie suszy. W warunkach domowych rośnie powoli, osiąga wysok\nZielistka to jedna z najmniej wymagających roślin uprawianych w naszych domach. W naturalny warunkach ojczyzną jej jest Afryka Południowa. Liście wąskie osiągają długość do 45 centymetrów. Najciekawszą odmianą jest odmiana o liściach z biało-żółtym paskiem. Wiosną i latem a niekiedy nawet przez cały\n... sprosta nie tylko naszym wymaganiom ale także warunkom panującym w jej miejscu docelowym. Podłoże pod krzew powinno być dokładnie odchwaszczone i uprawione. Najbardziej optymalna , ... możemy go uprawiać z bezpośrednim sąsiedztwie z tymi krzewami. Należy on do rzędu różowców (Rosales) a jego naturalne siedliska występują zarówno w Europie jak , ... i kwiaty. Może osiągać do półtora metra wysokości. Nie toleruje suchego podłoża. Dłuższe okresy suszy negatywnie wpływają na jego zdrowotność i owocowanie. Niedoborów ...\n... jest proste. Należy pamiętać tylko o dwóch zasadach. Roślina potrzebuje podpory a żeby nie uszkodzić sadzonki taką podporę wkładamy do dołka zanim włożymy do niego , ... trudna w uprawie także na jej posadzenie może zdecydować się nawet osoba początkująca w uprawie agrestu. Ważne by jej podłoże nie było zbyt wilgotne jałowe czy kwaśne. To odmiana , ... kwiaty odmiany są raczej drobne i niewiele znaczące w tym względzie. Część jego pędów luźno opada co wygląda naprawdę zachwycająco. Agrest zielony ...\n... tworzą wyprostowane szczytowe kłosy natomiast kwiaty żeńskie także zebrane w główki osadzone na szypułkach zwisające. Owocostany - oskrzydlone nasiona nie dojrzewają w naszym , ... naszym klimacie uprawiany jest przede wszystkim tytułowy Liquidambar styraciflua dostępny w licznych odmianach cennych ze względu na dekoracyjne liście. Jak już wspomniano rodzaj , ... parkowych. Kwiaty - Liquidamber styraciflua kwitnie w maju a jego rozdzielnopłciowe kwiaty nie mają znaczenia z punktu widzenia dekoracyjności gatunku. Zebrane w główki w ...\n... po prostu czarną. Można z niej wytwarzać wiele ciekawych produktów spożywczych takich jak soki nalewki przetwory koncentraty czy niektóre desery. Oprócz , ... naszym kraju uprawiana jest przede wszystkim aronia czarnoowocowa zwana też ciemnoowocową czy po prostu czarną. Można z niej wytwarzać wiele ciekawych produktów spożywczych takich , ... nią kwiaty są odporne na niskie temperatury przez co wiosenne przymrozki nie wpływają znacząco na wielkość uzyskanego plonu. Powinna być sadzona co około 1 - 1 5 metra w ...\n... jednoczesnej prostocie uprawy sprawiają iż roślina stała się ulubioną początkujących ogrodników oraz osób poświęcających mało czasu pielęgnacji własnego ogrodu. Astry doskonale , ... uprawianych w naszym kraju. Większości z nas astry kojarzą się z nadejściem jesieni ale mamy też odmiany kwitnące późna wiosną i latem. Warto przyjrzeć się bliżej kwiatom , ... kwiaty na każdą porę roku. Astry to jedne z najbardziej znanych i cenionych przez działkowców i ogrodników kwiatów uprawianych w naszym ...\n... uprawianych na balkonach i tarasach. Zachwycają nas różnorodnością kształtów kolorów i form. Jedni kochają je za wspaniałe ozdobne liście inni uwielbiają , ... kwiaty na balkon. Begonie to jedne z najpiękniejszych kwiatów uprawianych na balkonach i tarasach. Zachwycają nas różnorodnością kształtów ...


50\_50 - recenzja Ale Wino, Warszawa, Polska - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Ale Wino\nAtrakcje w pobliżu obiektu Ale Wino\n50\_50 - Ale Wino\nAle Wino — recenzja\nul. Mokotowska 48, Warszawa 00-543, Polska\nNr 46 wśród 3 684 Restauracje (Warszawa)\nZa jedzeniem w tym miejscu nie przepadam, ale wybór wina jest naprawdę szeroki i nigdy się nie zawiodłam.\nAle Wino — zapytaj autora recenzji: 872krystynan\n3 z 7 wśród 199 recenzji\nW samym centrum dla "dobrze szukających" funkcjonuje bardzo ciekawa restauracja,serwująca smaczne dania "stworzone z duszą".Obsługa posiada dużą wiedzę n/t serwowanych dań i serwowanych trunków.Bardzo miła atmosfera ,po jednej wizycie na pewno z przyjemnością spożyje się tu lunch lub inny posiłek.\nAle Wino — zapytaj autora recenzji: andkab\nCiekawe miejsce, doskonałe jedzenie !\nCiekawie zaaranżowane podwórko pomiędzy kamienicami. Wyśmienite i bardzo oryginalne jedzenie !!!! Foie gras crème brûlée- poezja !!! Kwiat cukinii, ser kozi, bakłażan, czarna soczewica - wyśmienite. Ceny może ciut zbyt wysokie w porównaniu do wielkości porcji ale smak rekompensuje rachunek ;-)\nMoje zastrzeżenie i to duże do personelu - siedzieliśmy w ogródku i kelner "wyprosił" nas od stolika po zapaleniu elektronicznego papierosa , gdzie stolik dalej cudzoziemiec palił bez skrępowania i uwag obsługi. NIE PODOBAŁO mi się to ogromnie. Również toaleta budzi ...delikatnie mówiąc .... wstręt. Może warto by pomyśleć o obsłudze, która przy takiej ilości gości zadbałaby o czystość...\nAle Wino — zapytaj autora recenzji: AgniechaWarszawa\nWspaniałe miejsce na degustację wina z wyśmienitą kuchnią\nByłem bardzo mile zaskoczony ofertą tej restauracji. Bardzo duży wybór win, bardzo kompetentna obsługa i do tego wyszukane menu. Polecam wszystkim - a jeśli skorzystacie - to tak jak ja - z pewnością tam wrócicie.\nAle Wino — zapytaj autora recenzji: Olgierd N\nDziękujemy, Olgierd N\nZ pewnościa wracam do ale wino zewzgledu na klimatyczny ogródek w ktorym mozna przesadywac godzinami jak i ze wzgledu na kuchnie.Tym razem ravioli z selera i pstra kradlymoje serce.\nAle Wino — zapytaj autora recenzji: Marika Ł\nDziękujemy, Marika Ł\nAle Wino — podobne obiekty, przeglądane przez podróżnych\nByłeś(-aś) w Ale Wino? Podziel się wrażeniami!


PressReader - Gazeta Wyborcza - Duzy Format: 2014-03-27 - Co robi Polak w Islandii?\nCo robi Polak w Islandii?\nGazeta Wyborcza - Duzy Format - 2014-03-27 - Winnicka -\nPolak buduje, Polak rujnuje\nry łowił ryby na statkach rybackich. Zostałam i wyszłam za mąż. Przenieśliśmy się do Bolungarvíku, też małego miasta, bez atrakcji wielkomiejskich, i ta nuda zaczęła mi przeszkadzać. Wypady do filharmonii w Reykjaviku były okupione długą jazdą autem, a gdy spadały lawiny, jazda była niemożliwa. Kilka razy utknęłam w lawinie – śnieg spadł na moje auto. Pomyślałam: a jak zginę, syn dorośnie bez matki?\nZdarzyło, że ktoś w tej naszej miejscowości zaproponował moją kandydaturę do urzędu miasta. Typowała Partia Niepodległości. Zaczęłam chodzić na partyjne zebrania. Wtedy jednak zdarzyły się dwie nieprzyjemne rzeczy. Pierwsza to kolejna, groźna lawina, z powodu której znów utknęłam w aucie. Druga to kłopoty w szkole mojego syna, który nie był akceptowany przez rówieśników. Postanowiłam zabrać go do Reykjaviku. Zatrudniłam się jako pielęgniarka z elastycznymi godzinami pracy. Realizowałam zastępstwa, znałam wszystkie oddziały i ich bolączki. Kraj jest mały, ktoś się dowiedział, że się zapisałam do Partii Niepodległości. Imigrantka, samotna matka, z dobrym islandzkim. Szefowa firmy zatrudniającej pielęgniarki należała do tej samej partii.\nPewnego dnia na zebraniu partyjnym zapytano mnie, czybym nie miała ochoty stanąć do wyborów do Althingu, parlamentu. Poprosiłam o dwa dni do namysłu, usiadłam i mówię: dlaczego nie? Zdecydowałam, że moim programem będzie informowanie przyjezdnych, że muszą nauczyć się języka islandzkiego, oraz naciskanie na rząd, by organizował specjalne kursy z kultury islandzkiej dla przyjezdnych. Żeby wiedzieli, jakie są ich prawa. Przeciętny polski pracownik przetwórni zarabiał 60 proc. stawki Islandczyka. Ale nie miał możliwości zaprotestować, bo nie potrafił się wysłowić. Z powodu swojej niemocy był najlepszym pracownikiem, skoncentrowanym na fabrycznej taśmie, nawet w soboty i w niedziele.\nKiedy w 2005 roku firma Bechtel sprowadziła ponad 1600 mężczyzn z Polski do budowy huty aluminium w Reydarfjördur, okoliczne dzieciaki nazywały ich „ludźmi z szafek na buty”. Być może dlatego, że mieszkali w jednopiętrowych kolorowych barakach wybudowanych kilka kilometrów od miasta. Wychodzili na miasto, wąsaci, posługując się nieznanym językiem, trzeba się było do nich przyzwyczaić.\nWprawyborach w 2007 roku Okuniewska (drugim punktem jej programu była poprawa opieki medycznej oraz opieka nad seniorami) dostała imponujące 33 proc. głosów. Jeszcze nikt, kto sam finansował swoją kampanię, nie dostał aż tyle, zamożni wydali na kampanię równowartość mieszkania w stolicy. Startowała z 12. miejsca, nie dostała się do parlamentu. Została zastępcą posła, co uważa za duży sukces. – Rok później zawalił się system bankowy, a rządząca Partia Niepodległości nie podniosła się z oskarżeń o spowodowanie kryzysu. W kolejnych wyborach wygrali demokraci. Przeniosłam się do domu spokojnej starości i zajęłam szkoleniem personelu.\nUdziela się w sąsiedzkiej społeczności. Anna Wojtyńska zawodowo śledziła polską emigrację, zwłaszcza po 2005 roku, który był przełomowy. Otwarto rynek pracy, gospodarka zaczęła się rozwijać z prędkością nieznaną w Europie. Polaków można było spotkać już niemal wszędzie – na budowach, w supermarketach. W kilku autobusach komunikacji miejskiej i międzymiastowej zawisła frustrująca lokalnych informacja „Przepraszam, nie mówię po islandzku”. Okazało się nagle, że Polacy stanowią w porywach nawet 5 proc. ludności wyspy. Wtedy też na wyspę przyjechali falą polscy dziennikarze.\nWojtyńska: – Kusiły same tytuły artykułów: „Na eksporcie jest jak w niebie”, „Islandia rajem dla Polaków” („Rzeczpospolita”), „Polski raj w Islandii” („Przekrój”), „Pieniędzy jak lodu, czyli praca w Islandii” („Gazeta Wyborcza”). Zwieńczeniem festiwalu zachwytów był reportaż w TVN w grudniu 2006 roku. „Polacy pracują w zakładach rybnych, Polacy budują Islandię, polskie pielęgniarki opiekują się w szpitalach polskimi dziećmi, dynamiczny rozwój Islandii to w dużej mierze zasługa Polaków. Władze Islandii robią wszystko, aby Polacy czuli się na wyspie jak u siebie w domu. Premier zapewnia, że czeka na jeszcze większą liczbę Polaków”. W relacji TVN przyjazdy Polaków do Islandii przypominają raczej kolonizację, a nie migrację zarobkową.\nJak na ironię w tym samym czasie drastycznie uległ zmianie wizerunek Polaków. Kiedyś pisało się o nas jako o sumiennych, być może nawet wykorzystywanych niesłusznie pracownikach. Teraz co kilka dni donoszono o zbrodniach i wypadkach z ich udziałem. Dochodziło do bójek między Polakami a Islandczykami. Opinią publiczną wstrząsnęła wiadomość o polskim kierowcy, który śmiertelnie potrącił kilkuletniego chłopczyka i uciekł z miejsca wypadku. Grupa młodych Islandczyków zareagowała na to, zakładając Stowarzyszenie przeciw Polakom. Na swojej stronie alarmowali: „Polacy rujnują wszystko i zachowują się, jakby kraj należał do nich”. I dalej: „Islandczycy muszą się ich pozbyć, zanim będzie za późno”.\nWstyczniu 2008 roku grupa pijanych polskich mężczyzn uzbrojonych w siekiery napadła w nocy na inną grupę Polaków. Zdemolowali ich dom tymi siekierami, a Islandczycy nie mieli pojęcia dlaczego. Najprostszym wyjaśnieniem była wojna gangów. W marcu 2008 roku poszukiwany listem gończym łysy przestępca o ksywie „Plankton” pobił dotkliwie na ulicy w Reykjaviku Sławomira Sikorę, którego dramatyczne losy pokazał wcześniej film „Dług”. Sikora przyjechał do Islandii po ułaskawieniu. Opowiadał, że bijąc go, „Plankton” chciał zwrócić uwagę mediów. Udało mu się – relacja TVN miała tytuł: „Bandyci terroryzują Polaków na Islandii”.\nKiedy w grudniu 2008 roku załamał się system bankowy, z dnia na dzień stanęły największe budowy i dwukrotnie wzrosło bezrobocie.\nMniej więcej wtedy zareagowało islandzkie Biuro Praw Człowieka. Wystraszone, że niechęć do Polaków może doprowadzić do samosądów, wystosowało w telewizji oświadczenie: „Dziękujemy, że przyjechaliście i że pragniecie budować tu lepsze i potężniejsze społeczeństwo. Dziękujemy że przywieźliście tutaj świeżą kulturę, która wzbogaca życie naszego kraju”.\nAntropolog Wojtyńska przyjechała na Islandię w 1996 roku jako studentka, najpierw na wakacje, potem na urlop dziekański, a potem zaczęła pracować naukowo na uniwersytecie. Związki z wyspą zacieśnili definitywnie islandzki mąż i dzieci, mieszkają w Reykjaviku. W ramach kolejnych badań zatrudniła się w fabryce przetwórstwa rybnego niedaleko Ísafjördur na stanowisku robotnika niewykwalifikowanego. W tym mieście (jak zresztą w wielu rybackich wioskach na północnym zachodzie) to największe, naturalne miejsce zatrudnienia, głównie dla Polaków.\n– Ludzie narzekali, że praca monotonna, że po pracy nic się nie dzieje, że Polacy są niezintegrowani. Miałam więc pomysł, żeby zorganizować kulturalne wydarzenie, koncert, zabawę, festiwal potraw, na które mogliby przyjść Polacy z Ísafjördur i z okolicznych miasteczek. Rozesłałam zaproszenia, powiedziałam wszystkim w fabryce. Na spotkanie przyszła pani, która musiała otworzyć salę, i jeszcze jedna, z którą umówiłam się na wywiad po spotkaniu. Kiedy w Ísafjördur Tajlandczycy zorganizowali festiwal kultury: prelekcję, tańce, poczęstunek, przyszli Tajlandczycy, Islandczycy – i żadnego Polaka, oprócz mnie i koleżanki. Któryś Islandczyk powiedział, że imigranci pol- scy żyją równolegle. Z zastrzeżeniem, że ci, którzy mówią po islandzku, nie są uważani za imigrację. Kilkudziesięciu takich mieszka w Reykjaviku.\nMiłosz Hodun, wtedy student prawa i ekolog, teraz doktorant, wykładowca na uniwersytecie w Reykjaviku, przyjechał tu w 2007 roku. Chciał pracować jako wolontariusz. Trafił do Domu Młodzieżowego otwartego cały tydzień w centrum zwanym tutaj 101. W takich miejscach, rozrzuconych w całej Islandii, można odrobić lekcje, wypić herbatę, wystawić swój obraz w galerii na piętrze, odbyć warsztaty terapeutyczne.\n– Kiedy na spotkania integracyjne przychodziły nastoletnie matki, bawiliśmy się z ich dziećmi, kiedy we wtorki i czwartki przygotowywaliśmy kolacje dla upośledzonych – zama- wialiśmy pizzę i organizowaliśmy im potańcówki.\nWsoboty w Domu spotykali się imigranci i tam Miłosz poznał Tomka i Izę, młode małżeństwo z Częstochowy, które właśnie dochodziło do wniosku, że Islandia jest najpiękniejszym i najzdrowszym do życia krajem w Europie. Na kanapie w mieszkaniu Izy i Tomka odbywały się już wtedy regularne spotkania towarzyskie młodych Polaków z Reykjaviku.\n– Pomysł, by założyć nowoczesne stowarzyszenie, które poprawiłoby sytuację imigrantów na wyspie oraz pomogło miejscowym zrozumieć Polaków, urodził się naturalnie w 2010 – mówi Miłosz, który w Polsce jest weteranem Projektu Polska, liberalnego stowarzyszenia zWarszawy, przekonanego, że Polska może być nowoczesna i przyjazna. Po roku do założycielskiej trójki dołączyło jeszcze 37 osób gotowych poświęcać wolny czas na urządzanie otwartej Wigilii i Wielkanocy dla mieszkańców Reykjaviku, rozmowy o Polsce (Polish Couch Talks) na kanapach w największym centrum handlowym, parady uliczne w strojach narodowych, przygotowanie polskiej reprezentacji kobiecej do Mistrzostw Europy w Piłce Błotnej czy koncert Moniki Brodki.\nTomek uczestniczy w Konferencji Wielokulturowej Miasta Reykjavik, na której urodził się ostatnio rewolucyjny pomysł, by policzyć w końcu imigrantów. Teraz, kupując nowy telefon, trzeba będzie zadeklarować język ojczysty. Informacja o języku będzie trafiać do bazy danych.\nWzeszłym roku grupa została zaproszona na galę nagród społecznych fundowanych i wręczanych przez „Fréttabladid”, największą bezpłatną gazetę islandzką. Czytaną i poważaną. – Dostaliśmy nagrodę za zwalczanie uprzedzeń i stereotypów. Konkurencja była silna: UNESCO i organizacja pomagająca dzieciakom z ADHD. Gazeta napisała o nas reportaż i zostaliśmy sławni.\nAnna Wojtyńska trzyma kciuki, by grupa nie była jedynie tłustym kożuchem, który zakrywa emigrancką mizerię. W każdym razie zapala się zielone światło. „Przyjeżdżajcie. Islandia potrzebuje świeżej krwi – radzi reżyser Marteinn Thorsson. – Zbyt długo żyła z głową wetkniętą we własną dupę”.


Chusta Medical Collection Professional US Buff Toothbrush Multi 9579 ‣ czapki z daszkiem, chusty Buff.pl ®\nChusta Medical Collection Professional US Buff Toothbrush Multi\nChusta z serii Professional Buff dedykowana szczególnie pracownikom służby zdrowia. Jest to wielofunkcyjny produkt, który można nosić na wiele sposobów.\nKod produktu: BP119551.555.10.MD\nMedical Collection - chusta z serii Professional Buff dedykowana szczególnie pracownikom służby zdrowia. Jest to wielofunkcyjny produkt, który można nosić na wiele sposobów, jako czapkę, opaskę na głowę/rękę, maskę, kominiarkę czy szalik. Chusta rekomendowana jest jako kluczowy element uniformów jako standard zabezpieczający w trakcie wykonywanej pracy.\n100% SEAMLESS - chusta wykonana z bezszwowego materiału zapewniającego maksymalny komfort twojej skórze.


Miesięcznik Twórczość » To nie jest kolejna książka o miłości To nie jest kolejna książka o miłości – Miesięcznik Twórczość\nTo nie jest kolejna książka o miłości\nA nawet jeśli, to o miłości specyficznie rozumianej; miłości, która odbiega od swojego popkulturowego wizerunku. Na samym wstępie trzeba zaznaczyć: nad tą książką należy się pochylić. Nie powinno się lekceważyć jej skromnej objętości ani tym bardziej próbować czytać na raz i zakładać, że się wszystko zrozumiało. Nie chodzi o to, że jest to utwór niezrozumiały, tylko o to, że dłuższa chwila namysłu tuż po lekturze odsłoni zawarte w nim bogactwo treści. Nie powinniśmy także oczekiwać, że po jej przeczytaniu poczujemy się lepiej, że zostaniemy porwani przez wartką akcję i charyzmatycznych bohaterów. Dość już jednak o tym, czym nie jest debiutancka powieść Karoliny Jaklewicz, malarki i pracowniczki akademickiej na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej; czas powiedzieć, o czym jest Jaśmina Berezy i kim jest Jaśmina Berezy.\nNa początku zaintrygował mnie enigmatyczny tytuł. Na pozór wszystko jest oczywiste – Jaśmina Berezy to bohaterka powieści. Kobieta na skraju późnej młodości, chemiczka pracująca w szpitalnym laboratorium przy badaniach krwi; w życiowych zmaganiach towarzyszy jej wyrozumiały partner Roch. Wydaje się jednak (co może sugerować egzotyczne brzmienie imienia bohaterki), że Jaśmina Berezy to pewna abstrakcyjna kategoria; kategoria reprezentująca kobietę walczącą o własną podmiotowość, własną odrębność i sprawczość. Ponadto kobietę zmagającą się ze specyficznie polskimi warunkami i wymogami względem przedstawicieli i przedstawicielek określonych płci. Postać osaczoną opresyjnym seksualnie katolicyzmem, brakiem dostępu do legalnej aborcji oraz przymusem bycia opiekunką, rodzicielką, matką Polką.\nPomimo powyższej konstatacji sądzę, że to nie Jaśmina Berezy jest głównym bohaterem utworu. W gruncie rzeczy jest nim ciało. Ciało – w jego całkowitej realności, pozbawione fantazmatu, ciało w jego biologicznej esencji – jest tutaj centralnym aktorem opowieści i sprawcą wydarzeń. Nie da się ukryć, że jest to ciało głównie kobiece, ale nie tylko – także ciało ludzkie w ogóle, ciało żywe oraz martwe. Cielesność spotyka nas w książce na każdym kroku. Na samym początku – w pracy bohaterki, która styka się w laboratorium z ludźmi, którzy „chcieli się dowiedzieć, co płynie w ich żyłach, jaki skład chemiczny zawiódł. Przynosili w swoich ciałach dolegliwości, taszczyli je z pobliskich domów, transportowali porannymi tramwajami”.\nNie da się ukryć, że Jaklewicz demonstruje nam historię, która eksponuje egzystencjalny wymiar cielesności. W dalszych fragmentach uświadamiamy to sobie, poznając historię Jaśminy oraz jej rodziny. Jej matka, babcia, a także wszystkie krewne kobiety, zajmowały się przyjmowaniem porodów, usuwaniem niechcianych ciąż, a także pomocą w przedostawaniu się na tamten świat obłożnie chorym i starym ludziom. Narratorka w naturalistyczny i niezwykle śmiały sposób postrzega i opisuje cielesność. To rytmy biologiczne są w prezentowanej narracji głównymi determinantami ludzkiego losu. Niezależnie od tego, czy mamy do czynienia z niechcianą ciążą, nieoczekiwaną chorobą, menstruacją, powikłaniami poporodowymi, połogiem, narodzinami czy śmiercią.\nPomimo że matka Jaśminy nie żyje, a ona musi obecnie zajmować się chorym ojcem, to widmo rodzicielki jest obecne w jej świadomości przez większość czasu. W trakcie dowiadujemy się o wcześniej wspomnianym zajęciu matki, która będąc oficjalnie lekarką, trudniła się także akuszerką, zabiegami aborcji oraz eutanazji. Wprowadzony przez Jaklewicz wątek kobiet z rodziny Berezy, które nieustannie obcują z narodzinami i śmiercią, a nawet czynnie je regulują, przywołuje na myśl mit matki-natury, która daje i odbiera życie, będąc jego absolutną praprzyczyną. Nie można jednak pochopnie stwierdzić, że Jaśmina biernie powiela schemat życiowy kobiet ze swojej rodziny. Raczej, tak jak wcześniej wspominałem, walczy o własną podmiotowość i własną historię. Stopniowo ujawniane (głównie poprzez pośmiertny list) fakty na temat kontrowersyjnych praktyk uprawianych przez mamę, pozwalają jej głębiej odsłonić własną tożsamość i uświadomić sobie, jak bardzo obraz siebie jest uwikłany w określoną historię. Wraz z Jaśminą zaczynamy pojmować, że tożsamość indywidualna nie jest tylko czymś wewnętrznym, ale także czymś, co poznajemy przez zewnętrzne konteksty, w które jest uwikłana. Jaśmina nie tylko odkrywa zastaną prawdę o sobie, lecz także tę prawdę konstruuje.\nPo zakończeniu lektury nasuwa się wrażenie, że była to o wiele dłuższa książka aniżeli te niespełna dziewięćdziesiąt stron. Wydaje się, że to dlatego, iż zastosowana narracja jest rozproszona i nielinearna; obejmuje myśli, wspomnienia, urywki świadomości wielu postaci, nie tylko samej Jaśminy. Oprócz tego warto odnotować, że język użyty w utworze jest niebywale plastyczny i wizualny, wskazując na artystyczną proweniencję autorki. Odpowiednio selekcjonując i wykorzystując estetyczne komponenty potocznego doświadczenia, Karolina Jaklewicz tworzy swoistą poetykę codzienności. Barwne, stymulujące wyobraźnię opisy błahych czynności, chociażby takich jak robienie zakupów czy grzebanie w szpargałach, czynią je porównywalnymi do zwiedzania wytwornych galerii sztuki. Ponadto precyzyjne opisy doznań zmysłowych bohaterów uzupełniają somatyczne konotacje, o których była mowa wcześniej. Do rzeczonej somatyczności dochodzą liczne metafory biologiczne: statek wydający dźwięki z „trzewi”, auto z „brzuchem” wypełnionym benzyną, morze w którym bije „puls” czy „zmęczona” ziemia przypominająca „skórę nosorożca”; a nawet metafory fizykalne: „Jaśmina jest rozbita, jej atomy dryfują w różnych kierunkach”. Z jednej strony, w świecie przedstawionym życie ludzkie jest rozumiane jako ściśle biologiczny proces, pozbawiając czytelnika ułudy duchowości. Z drugiej jednak – napotykamy tam obiekty nieożywione, które tętnią życiem, co wskazywałoby na inspirację nieco staroświeckim witalizmem.\nKoniec końców, narratorka pozostawia nas z pytaniami na temat eutanazji, kiedy Jaśmina uzmysławia sobie przykrą misję, którą musi wykonać. Zadajemy więc sobie pytania – czy życie ma sens, jeśli wypełnia je sam ból, nic oprócz bólu i biernego cierpienia? Eutanazja, w niektórych przypadkach, wydaje się nie tylko prawem osoby cierpiącej, lecz także obowiązkiem jej bliskich do zapewnienia jej godnej śmierci i ulgi w cierpieniu. Jak mówi Roch, partner Jaśminy: „Cierpienie nie uszlachetnia, cierpienie boli”. Mimo wszystko – moim zdaniem – kwestia statusu moralnego eutanazji pozostaje otwarta, książka ostatecznie jej nie rozstrzyga. Jaklewicz, prowadząc dyskurs ustami swoich bohaterów, zdaje się twierdzić (a może tak twierdzą jedynie jej bohaterowie), że sprawy aborcji i eutanazji są swego rodzaju bezdyskusyjnymi, naturalnymi przywilejami człowieka i „nie ma co dorabiać do nich ideologii” (jak rzecze wyżej wymieniony Roch). Chociaż jestem skłonny zgodzić się z zasadniczymi wnioskami, to nie zgadzam się z argumentacją, iż są to kwestie światopoglądowo neutralne. Ostatecznie myślę, że to debata akademicka, zwłaszcza z zakresu bioetyki, jest najlepszym obszarem do poruszania i rozstrzygania problemów terminacji ciąży, opieki paliatywnej czy śmierci na życzenie. Niemniej jednak nie oznacza to, że należy wykluczyć inne sposoby problematyzowania ważkich problemów światopoglądowych (w tym także poprzez literaturę). Zastosowanie pierwszoosobowej narracji i zanurzenie w fabule pomaga wczuć się w problemy bohaterów i poprzez oddziaływanie emocjonalne lepiej je zrozumieć. Nie sposób więc nie stwierdzić, że ta krótka powieść ukazuje, iż perswazyjna funkcja literatury wciąż ma się bardzo dobrze.\nKarolina Jaklewicz: Jaśmina Berezy.\nWydawnictwo Iskry, Wydawnictwo Nisza,\nWarszawa 2020, s. 88.


- Przygotuj walentynkę, czyli wyznanie uczuć Nie chodzi o gotową kartkę z wierszykiem z księgarni, ale prawdziwe małe wyznanie. Możesz użyć papieru, nożyczek i kleju, możesz posłużyć się komputerem i drukarką. Najlepszy pomysł? Zebrać wasze najwspanialsze momenty - z ostatniego roku, od ślubu, od zawsze - i pododawać do nich śmieszne komentarze albo zrobić całą foto-story.\n- Zrób dla was kolację Gotowanie - banalne, ale zawsze działa, zwłaszcza, jeśli będziesz twórcza i ambitna. Zrób przystawkę - np. melona z szynką, ugotuj zupę krem z suszonych grzybów albo pomidorów, a na danie główne upiecz pizzę albo tartę w kształcie serca. I nie zapomnij o musie czekoladowym z szampanem na deser! Kolacja dla dwojga wymaga trochę pracy i przygotowań, ale będzie warto!\n- Pomyśl o bardzo osobistym drobiazgu To może być kubek z twoim zdjęciem w bieliźnie, jeśli jest kawoszem; model samolotu do składania, jeśli to jego dawna pasja; nowy błyszczyk na ryby zawieszony na twojej szyi, jeśli jest wędkarzem czy ulubiony komiks. Nie chodzi o coś potrzebnego czy praktycznego - raczej o powód do uśmiechu i pokazanie, że go znasz i myślisz o nim.\n- Znajdź jego ulubioną słodycz Może to będzie pączek z dziurką, rogal francuski z czekoladą, ciasteczka z płatków owsianych albo gofr z bitą śmietaną? Chodzi o coś, co brzmi w jego ustach jak legenda, rzadko pojawia się w waszym jadłospisie, a przypomina mu dzieciństwo albo najprzyjemniejsze chwile studiów. Każdy facet coś takiego ma, trzeba tylko dobrze wypytać.\n- Kup mu dwa bilety na ulubiony mecz Idź z nim na sportowe wydarzenie nawet, jeśli od piłki nożnej wolisz wolny wieczór z książką. To nie jest tak, że mężczyźni nie chcą nas przy swoich rozrywkach - gdy okażesz szczere zainteresowanie, na pewno opowie ci wszystkie nowinki, wytłumaczy zasady i będzie dumny, siedząc z taką pięknością na trybunach. Oczywiście w przypadku twojego faceta może nie chodzić o mecz, a o turniej boksu tajskiego albo inny sport, który kocha.\n- Zaplanuj przyjemne popołudnie Jeśli masz trochę dodatkowych funduszy zabierz go na miasto pod byle pretekstem (obejrzenia kafelków do łazienki?) i zawieź go prosto do salonu relaksu, np. masażu tajskiego, gdzie razem oddacie się przyjemnościom albo zostawisz go samego na godzinę, aby w tym czasie zaliczyć fryzjera. Potem możecie iść na kolację do małej włoskiej restauracyjki i na wieczorny spacer po parku.\n- Kup sobie nową koronkową bieliznę Tak naprawdę wiemy wszystkie, że nasza piękna bielizna cieszy głównie panów, bo najwygodniejsza jest przecież aseksualna bawełna. Jeśli powitasz go w domu w zmysłowej koszulce lub komplecie, z czerwoną szminką na ustach i perfumami we włosach, na pewno rozpłynie się ze szczęścia.\n- Zmień się w egzotyczną kochankę Jak? To może być np.: egipska niewolnica, francuska pokojówka czy japońska gejsza. Przygotuj mu tematyczny poczęstunek, wystylizuj się na bóstwo i nie zapomnij o odpowiednim zapachu. Mężczyźni kochają egzotykę i taki wieczór może być dla nich jak wielka przygoda.\n- Zadeklaruj się Aż trudno uwierzyć, ilu mężczyzn jest w gruncie rzeczy nieśmiałych, niepewnych uczuć partnerki, wątpiących. Chcesz zamieszkać razem, pobrać się, mieć dziecko albo jechać z nim do Ameryki Południowej? Napisz mu to, narysuj, wyśpiewaj. Bez niedomówień daj mu znać, że kochasz jego ciało, umysł i pasje. To czasem najlepszy prezent dla mężczyzny. Piccata z indyka na kolację walentynkową - przepis Kasi Bukowskiej\n- Zorganizuj walentynkowe party Przyjęcie to świetny sposób na to, żeby skłonić przeciwników 14 lutego do zabawy i świętowania. Zaproś 2-3 bliskie Wam pary i przygotuj przyjęcie z walentynkowymi drinkami, czekoladowym fondue i miłosnym konkursami. W gronie bliskich kolegów na pewno będzie znacznie bardziej otwarty i entuzjastyczny.


Turysta zaparkował przed bramą strażackiej remizy - eLuban.pl - Lubań w skrócie, portal informacyjny o Lubaniu i regionie\nTurysta zaparkował przed bramą strażackiej remizy\n30.12.2019, 08:47 (aktualizacja 30.12.2019, 10:12)\nOchotnicy z OSP w Szklarskiej Porębie opublikowali zdjęcia samochodu pozostawionego przed bramą remizy. Samochód był zaparkowany tak, że zablokował wyjazd z garażu dla wozu bojowego.\n- Mistrz bezmyślności i ignorancji - piszą na swoim profilu strażacy ze Szklarskiej Poręby. Pomimo wyraźnego oznakowania remizy, pomimo znaków zakazu parkowania, pomimo wygrodzenia wyjazdu z garaży pachołkami i taśmą, ktoś i tak pozostawił tam swój samochód. A zaparkował w taki sposób, że zablokował nie tylko wyjazd dla samochodu straży pożarnej ale również część pasa ruchu, uniemożliwiając przejazd autobusowi PKS.\nStrach pomyśleć, co mogłoby się stać, gdyby akurat strażacy musieli jechać do pilnego wezwania, gdy liczy się każda minuta, a nawet sekunda. Na miejsce wezwany został patrol policji oraz laweta.\nKaton 30.12.2019, 10:31\nA jaki tam strach pomyśleć... Po prostu staranowali by samochód idioty i taką by miał nauczkę na przyszłość.. Gdyby zdecydował się - mimo swojej bezdennej głupoty - na kupno innego.\nmarc55 30.12.2019, 10:22\nJa bym obstawił dookoła wozami strażackimi na 3 dni, gość zapamiętałby do końca życia.\nbyku 30.12.2019, 10:11\njakim to trzeba byc dzbanem umysłowym ale DB co się spodziewac innego po biedaszybach.\njack 30.12.2019, 09:48\nNieudacznictwo służb, odholować samochód" gamoniowi "na jego koszt i niech płaci i szuka auta. Po takiej przygodzie kolejny raz zastanowi się gdzie zostawia auto.\nCzytelnik 30.12.2019, 10:33\nA jak myślisz?,lawetę wezwano tam dla ozdoby?.\nDzisiaj, 13:56 Dziś w Świeradowie-Zdroju odbyła się nadzwyczajna sesja Rady Miasta. Odbyła się w plenerze i dotyczyła głównie utrzymania płynności budżetu miasta. Skutki wprowadzonych obostrzeń przez…\nKoronawirus w strefie ekonomicznej w Wykrotach 06.04.2020 10:21 19 komentarzy Aktualizacja. Do 25 wzrosła liczba chorych w powiecie lubańskim (8:30,… 05.04.2020 15:34 24 komentarze


Konfederacja wzywa TK do niezwłocznego rozpatrzenia wniosku ws. przepisów dotyczących aborcji eugenicznej - GazetaPrawna.pl\n24 października 2019, 13:53\nWniosek został złożony w TK w październiku 2017 r., podpisało się po nim ponad 100 posłów z kilku środowisk politycznych: PiS, klubu Kukiz'15, koła Wolni i Solidarni oraz posłowie niezrzeszeni.\nPrezes Ruchu Narodowego Rober Winnicki podkreślił w czwartek na konferencji prasowej zorganizowanej przed siedzibą Trybunału Konstytucyjnego, że wniosek został złożony dwa lata temu - 27 października 2017 roku - i dotąd nie został rozpatrzony. Winnicki stwierdził, że wraz z końcem obecnej kadencji wniosek grupy posłów będzie podlegał dyskontynuacji.\n"Uważamy, że jest to celowe polityczne działanie ze strony Trybunału Konstytucyjnego i dlatego dzisiaj składamy pismo wzywające panią Julię Przyłębską, wzywającą prezesa Trybunału Konstytucyjnego, do pilnego, niezwłocznego rozpatrzenia tego wniosku" - powiedział Winnicki.\nW stanowisku przesłanym PAP rzeczniczka Trybunału Konstytucyjnego Aleksandra Wójcik oceniła, że zarzut, jakoby prezes TK blokowała rozpoznawanie spraw z powodów politycznych jest "całkowicie bezzasadny i nieprawdziwy". Przypomniała, że Trybunał Konstytucyjny orzeka w trzyosobowym, pięcioosobowym i pełnym składzie. Dodała, że TK obecnie rozpoznaje 172 spraw, w tym 21 w pełnym składzie.\nZgodnie z ustawą o TK z 2015 r. w sprawach wszczętych na podstawie wniosku grupy posłów lub senatorów, z dniem zakończenia kadencji Sejmu i Senatu postępowanie w Trybunale zostaje zawieszone na 6 miesięcy. Prezes TK ma 30 dni od dnia zakończenia kadencji parlamentarnej na przekazanie marszałkom Sejmu i Senatu informację o sprawach, w których postępowanie zawieszono. Zgodnie z ustawą TK Trybunał postanawia o podjęciu zawieszonego postępowania, jeżeli w ciągu sześciu miesięcy od zakończenia poprzedniej kadencji parlamentarnej, wniosek grupy posłów lub senatorów uzyska poparcie odpowiednio 50 posłów lub 30 senatorów kolejnej kadencji.\nSzef koła poselskiego Konfederacji Jakub Kulesza stwierdził, że historia walki o ochronę życia - zwłaszcza ochronę życia osób niepełnosprawnych, dzieci niepełnosprawnych - w Sejmie mijającej kadencji jest bardzo smutna".\nDodał, że skandaliczną rzeczą jest, iż "głosami polityków PiS przy zmianie przepisów ustawy o TK został wprowadzony przepis o dyskontynuacji tego typu wniosków po skończeniu się kadencji Sejmu". "Więc mamy jawny przykład, że politycy PiS wprost dążyli do tego, żeby ukręcić sprawie łeb, zamieść ją pod dywan i dalej godzić się na to, że w Polsce zabijane są dzieci tylko dlatego, że mogłyby się urodzić niepełnosprawne" - powiedział Kulesza.\nWiceszef koła Konfederacji Krzysztof Bosak zapowiedział, że jeżeli wniosek z 2017 r. nie zostanie rozpatrzony to posłowie jego ugrupowania złożą "kolejny wniosek takiej samej treści, aby przymusić Trybunał Konstytucyjny do rozpatrzenia tej sprawy".\naborcja historia pis ustawa o SN AUTOPUB


Kasy fiskalne serwis jest potrzebny nie tylko podczas awarii urządzeń, lecz i podczas obowiązkowego przeglądu kas, a dodatkowo w terminie gdy rozpoczynamy i kierujemy działalność. Razem z założeniem jedyną osobą, która w razie awarii kasy fiskalnej może zdobyć się jej naprawą, jest człowiek firmy serwisującej opierający się odpowiednimi uprawnieniami. Bardzo często zdobycie uprawnień przebiega następująco:\nUprawnienia: – firma serwisująca jest do sprzedawcy kas fiskalnych z inicjatywą nawiązania współpracy i wprowadzenia umowy dealerskiej, – po otrzymaniu zgody kieruje co najmniej dwóch gości na szkolenie certyfikujące, które jest zakończone egzaminem. W terminie szkoleń serwisant zdobywa prawa na wszystkie rodzaje urządzeń fiskalnych, które ustalają się w ofercie producenta. – po celującym zaliczeniu testów serwisant dostaje osobistą i opatrzoną zdjęciem legitymację też swoją plombownicę do nakładania plomb na moduł fiskalny. Natomiast producent wprowadza serwisanta na listę osób, które są uprawnione do robienia napraw gwarancyjnych i pozagwarancyjnych oraz odpowiednich przeglądów technicznych, a ponadto prowadzi jego oddane do Urzędu Skarbowego.\nCiekawostki: Uprawnienia znajduje się na etap jednego roku i wynika ono danego rodzaju kasy – zakończeni kursu nie daje więc serwisantowi uprawnienia do naprawy wszystkich urządzeń fiskalnych jednego producenta, a tylko do pozbywania się decyzji w wybranych modelach. Serwisant jest zobowiązany do stałego rozpoczynania swoich wiedzy poprzez udział w sposobach produktowych, powinien również co roku wystąpić z pismem do producenta o odroczenie terminu ważności uprawnień. Wymóg napisany w zgodzie dealerskiej to korzystanie przez firmę serwisującą magazynu części zamiennych, jak też urządzeń i aparatury kontrolno-pomiarowej. Dodatkowo serwis jest zobowiązany do zaopatrywania użytkowników w środki eksploatacyjne, które powstają od producenta. Autoryzowany serwisant, który nie przeprowadza obsługi kas fiskalnych w walucie do ostatniego odpowiedniej, nie posiada prosta do prowadzenia dziennika oraz musi poświęcić legitymację producentowi. Serwisant może stosować kasy fiskalne ale i wyłącznie wtedy, gdyby jest człowiekiem firmy połączonej z producentem umową dealerską.


O to Kate i William kłócą się najczęściej. Książę doprowadza żonę do szału - Styl życia\nfot. Shout/Ferrari Press/East News\nKsiężna Kate i książę William, podobnie jak każde inne małżeństwo, miewają gorsze dni. Nie uwierzycie, o co kłócą się najczęściej.\nW każdym związku bywają lepsze i gorsze momenty. Pary z rodu Windsorów nie są pod tym względem wyjątkiem. Wiele mówiło się o różnych romansach w rodzinie królewskiej. Są jednak także bardziej błahe powody, które mogą wywoływać kłótnie pomiędzy zakochanymi. Właśnie tak jest w przypadku Kate i Williama. Okazuje się, że para książęca ma jeden powód, który dość często prowadzi do sprzeczek między nimi. Chodzi o przyzwyczajenie księcia Williama, które doprowadza jego ukochaną żonę do szału.\nO to Kate i William kłócą się najczęściej. Książę doprowadza żonę do szału\nDo różnicy zdań pomiędzy małżonkami doszło podczas ich ostatniego oficjalnego wystąpienia. Kate i William pojawili się bowiem na Cyprze, gdzie spotkali się z rodzinami wojskowych.\nJak podaje portal people.com, właśnie w rozmowie z żołnierzami William postanowił nieco zażartować ze swojej żony. Gdy zobaczył jasnożółte sofy, przypomniała mu się bowiem jej obsesja na punkcie czystości.\nTrzymaj pizzę z dala od sof - powiedział.\nKate nie pozostała dłużna mężowi.\nJesteś pod tym względem koszmarny - odpowiedziała.\nOkazuje się zatem, że jest to jeden z powodów, przez które zdarza im się kłócić.\nNawet przyszły król ma złe nawyki - napisał portal people.com.\nKate i William od lat udowadniają, że wraz ze swoimi dziećmi tworzą zupełnie normalną rodzinę. Tego typu sprzeczki zdarzają się bowiem w każdym domu.\nObecna para książęca poznała się w 2001 roku na studiach. W późniejszych latach pojawiały się różne plotki na temat tej relacji. Ostatecznie William oświadczył się Kate w październiku 2010 roku. 29 kwietnia 2011 roku stanęli na ślubnym kobiercu.\nzwiązki związki gwiazd rodzina królewska książę william Księżna Kate


Małpi Mistrz Stana Lee ma szansę na ponowną ekranizację - Kawerna - fantastyka, książki fantastyczne, fantasy\nSerwis Variety zapowiedział, że John Woo zasiadł na stołku producenta widowiska na bazie komiksu „Monkey Master” Stana Lee i Sharda Devarajana.\nFabuła została zainspirowana na legendach o Małpim Królu. Komiks opowiada o archeologu Li Yongu z Nowego Jorku, odkrywającym proroctwo o Małpim Królu. Dzięki zdobytym informacjom wyrusza do Indii, gdzie dotarł do niesamowitej mocy, która przemieniła go w bohatera – Monkey Master.\nChoć komiks narodził się w 2016 roku, nie został jeszcze wydany. Podobno John Woo od dawna marzył o opracowaniu filmu o Małpim Królu, ale nie potrafił odnaleźć odpowiedniej fabuły dla niego – znalazł ją wreszcie w dziele Stana Lee. W komiksie urzekła go unikatowa opowieść o podróży mitologicznego bohatera do Indii, która zawierała elementy właściwie kinu akcji.\nTagi: Monkey Master, stan lee


Twoja eRodzina — Szalona matka z zadyszką na życie\nTen rozdział dawno zamknięty, otwarty następny, bardziej ekscytujący. Szalona matka zaczyna kolejne studia i pracę, i oczywiście biega (uparła się koza jedna). I szlag trafia wszystko, dosłownie i w przenośni. Wszystko pod względem organizacyjnym, rzecz jasna. W sumie mąż chodzi w niewyprasowanych koszulach. Gdyby nie ukochana zmywarka, naczynia uciekłby z kuchni, a stos prania tylko dzięki pralce udaje się spacyfikować, co nie znaczy, że to pranie się samo prasuje, tak dobrze to nie ma.\nPrzychodzi taki czas w życiu szalonej matki, że nie prosi o nic, poza dobiciem jej. Nie ogarnia, nie pamięta, nawet kalendarz nie jest w stanie pomóc zapamiętać wszystkiego, co chce i co powinna zrobić. A chce tak dużo… W końcu to kobieta z apetytem na życie. Szkoda że w pewnym momencie dopada ją niestrawność i czkawka.\nSzybki rzut okiem na kalendarz i wszystko jasne. Doba to nie guma z majtek, nie da się jej rozciągnąć. Są priorytety i PRIORYTETY. Stary sprawdzony sposób: kartka, długopis i plan działania, rozpisanie wszystkiego, co chciałaby robić, rzeczy, sprawy do załatwienia. Pierwsza faza przynosi klęskę. dziecko, praca, studia, dom… Nie starcza czasu dla niej. My, kobiety, mamy dziwaczny nawyk stawiania wszystkich i wszystkiego przed nami, przed naszymi pragnieniami.\nSzlag! Jeszcze raz. Priorytety…, myśl kobieto, TWOJE PRIORYTETY! Nie twojego męża/partnera, dziecka, szefa, promotora twoje własne, prywatne. Kolejna kartka, kolejna tabelka (dziwna nerwica natręctw, uwielbiam tabelki!). Wszystko, co chcę, po jednej stronie, wszystko, co muszę, po drugiej, wszystko, co powinnam, z drugiej strony kartki – jak znajdę czas, może zrealizuję.\nNajważniejsza Młoda. Nie oszukujmy się, jest priorytetem numer jeden. Nawet jeśli nie chcę, ma ten swój anielski głosik wiercący dziurę w mózgu, ego, w całym jestestwie: „mamusiu”, oczy cudnego kociaka i nawet moja zaciętość wymięka.\nPriorytet numer dwa: praca. Lubię ją i nie zamierzam z niej rezygnować. Mogę być uznana za pracoholiczkę, a co mi tam.\nKolejny: studia. Zaczęłam, skończę, choć awersja do bycia magistrem lub – jak kto woli – „magazynierem”, coraz większa. Na szczęście temat pracy, który wybrałam, wynagradza coraz więcej.\nKolejny priorytet: hobby, czas wolny, jak zwał, tak zwał. Chwile tylko dla mnie na reset, wyłączenie mózgownicy i odcięcie od wszystkiego, moje sam na sam. Nie oddam, nie zrezygnuję, nie odpuszczę, choćby się waliło i paliło muszę mieć kawałek przestrzeni dla siebie, nawet jeśli ta przestrzeń śmierdzi potem i nie nosi szpilek, tych dwunastocentymetrowych.\nNastępnie dom. Diabli go nie wezmą, jeśli prasowanie poczeka, a obiad zjemy na mieście. Choć wolę w domu, to nie zamierzam być więźniem własnego M. Wsumiemąż ma dwie rączki, koszule – jak chce nosić – może sobie wyprasować sam. Ten wpojony przez mamusię feminizm na coś się przydaje. Jak już weźmie się za to prasowanie, może wyprasować również rzeczy dziecka i moje, nie? Jeśli oczywiście będzie na naszym kontynencie, co zdarza się nad wyraz rzadko.\nDo zrealizowania na kiedyś tam: prawo jazdy (cholera!) nadal nie zdane. Trzeba obowiązkowo odkurzyć. Dentysta i ortodonta. Przymierzam się do drutów drugą dekadę. Zważywszy na mój wiek, delikatnie mówiąc, przydługo mi schodzi.\nChciałabym częściej w góry. I na pewno zimą na narty. Młodej obiecałam pierwszy sezon narciarski. I chciałam skitury i zawody biegowe jakieś. Zapisać terminy na 2013, wybrać i zakodować w kalendarzu. I tyyyyyyyyle rzeczy bym chciała. Jak zwykle nosi mnie, tylko tego czasu – jak zwykle – za mało i doba jakaś taka przykrótka, nie wiedzieć dlaczego.\nZ językiem na brodzie pędzę za życiem, za planami, marzeniami. I może ciężko nadążyć i rozciągnąć te 24 godziny, ale ile satysfakcji z rzeczy zrobionych. A że czasem przysnę nad tym czy tamtym…? Czy ma to jakieś znaczenie?\n» Savoir-vivre – podawanie pieczywa\nPieczywo na stole. Jak je podawać i jeść? Na wszelkich przyjęciach podajemy pieczywo, począwszy od jasnego, przez ciemne, razowce, pumpernikle,...


Dublin - Transport | Przewodnik | Podróże z Breakplan\nMimo planów budowy metra w Dublinie, nie weszły one jeszcze w życie. Pomijając więc brakujące metro, Dublin może się pochwalić dobrze funkcjonującą i rozbudowaną komunikacją miejską.\nDART – jeśli chcecie swobodnie poruszać się po całym miejście – włączając obrzeża, najlepiej, gdy wykupicie bilet czasowy „Bus&Rail Short Hop”, który uprawnia do przejazdu kolejką podmiejską i autobusami miejskimi. Ceny biletów: jednodniowy - 11,70 €, trzydniowy: 27,00 €, miesięczny: 152,00 €.\nSzczegóły znajdziecie tutaj: www.irishrail.ie.\nAutobusy – najwygodniejsza opcja poruszania się po mieście komunikacją miejską ze względu na częste kursy poszczególnych linii. Cena przejazdu zależy od ilości przystanków, ok. 2 – 3 euro, całodzienny bilet to koszt 7,00 euro, tygodniowy 27,50 euro.\nRozkład dostępny tutaj: dublinbus.ie.\nSighseeing tours – Dublin oferuje wiele tras tematycznych dla turystów, od zwykłego zwiedzania miasta z busa wycieczkowego po wycieczkę z duchami i innymi postaciami żyjącymi w upiornych zamczyskach (cena ok. 20–30 euro dla dorosłych). Oglądając z tej perspektywy Dublin, ciekawostki o najważniejszych jego zakątkach usłyszycie prosto od licencjonowanego przewodnika. Więcej informacji o poszczególnych trasach: https://www.dublinsightseeing.ie.\nKolej miejska – Dublin posiada dwie linie kolejki miejskiej zwanej Luas. Ceny biletów zaczynają się od dwóch euro (zależy od ilości przystanków i strefy), możecie też kupić bilety okresowe od 16 euro w górę.\nWięcej informacji na stronie: luas.ie/polish.html.\nTaksówki – to prawdopodobnie najdroższa opcja poruszania się po mieście, ma jednak swoje zalety: kto zna miasto lepiej od taksówkarza? Tak się składa, że dublińscy taksówkarze uwielbiają rozmawiać z turystami i chętnie opowiedzą Wam o ciekawe historie dotyczące ich miasta, kraju, kultury jak np. Skąd wzięły się charakterystyczne ruchy tańca irlandzkiego, gdzie dostać prawdziwego Guinnessa i jak znaleźć szczęście.\nA co proponujemy, jeśli jesteście dozgonnymi fanami czterech kółek? Wszyscy wiemy, że czasami zabranie własnego samochodu może być kłopotliwe. Dlatego jeśli nie chcecie z niego rezygnować, z pomocą przyjdzie Wam multiwyszukiwarka wynajmu aut, gdzie znajdziecie setki ofert z najlepszych wypożyczalni!\nDublin jest niezwykle przyjaznym miastem dla rowerzystów. Czeka na Was aż 120 km tras rowerowych, nie musicie też przewozić specjalnie własnego roweru – w centrum miasta rozlokowane są postoje, na których możecie wypożyczyć rower – do 30 minut bezpłatnie, 3 dniowy bilet za jedyne 5 euro.\nMapę z lokalizacją poszczególnych stacji znajdziecie tutaj: dublinbikes.ie.\nNieważne, czy lubicie rezerwować noclegi z wyprzedzeniem, czy będąc już na miejscu. W rozdziale „Gdzie spać?” znajdziecie więcej niż co nieco na temat tego, jak najlepiej znaleźć dach nad głową tam, dokąd podróżujecie. Dajcie sobie chwilę, abyście nie byli nie miło zaskoczeni pokojem bez okien lub wysokim rachunkiem za Wasz pobyt.


Jedna rocznica, dwie osobne uroczystości przed kościołem - Wiadomości lokalne Konin\nJedna rocznica, dwie osobne uroczystości przed kościołem\nWczoraj jedna skromna uroczystość z udziałem chociażby wiceprezydenta Konina z PO, dzisiaj druga, w której wzięli udział między innymi parlamentarzyści i radni z PiS, a miejsce to samo, czyli plac pod tablicą upamiętniającą ofiary ludobójstwa dokonanego przez nacjonalistów ukraińskich na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej w latach 1943-1944. Edward Kloc, przedstawiciel rodzin wołyńskich, biorący udział w oddzielnych uroczystościach, nie ukrywa, że jest mu z tego powodu przykro. – W poprzednich latach nie było to jakoś politycznie podkreślane – mówi.\nZnajdująca się przy kościele św. Maksymiliana Kolbego w Koninie tablica stanęła w 2015 roku z inicjatywy Edwarda Kloca, przedstawiciela rodzin wołyńskich. Jak nam mówił, przez minione 4 lata wspólnie z miastem organizował uroczystości. W tym roku z powodów zdrowotnych było inaczej. Przedwczoraj otrzymał telefon z zaproszeniem na uroczystość 10 lipca pod tablicą o godzinie 10.00. Brał w niej udział między innymi wiceprezydent Witold Nowak. Później Edward Kloc natomiast został zaproszony na kolejne obchody 76. rocznicy, tym razem na 11 lipca, o godzinie 16.00. Także dzisiaj, tylko kilka godzin wcześniej, pod tablicą także się pojawił za sprawą przedstawicieli rodzin katyńskich.\nTę uroczystość o godzinie 16.00 prowadziła Krystyna Leśniewska, radna PiS. Zresztą w tych obchodach wzięli udział przedstawiciele tego obozu politycznego, z posłami Witoldem Czarneckim i Leszkiem Galembą, ale nie zabrakło też miejskich radnych Prawa i Sprawiedliwości na czele z szefem klubu Dominikiem Szopą i wiceprzewodniczącego Zenona Chojnackiego. Jak mówił, rocznica przypada właśnie dzisiaj, ale zaproszenia na wczorajszą uroczystość nie otrzymał. – Lepiej kiedy są dwie uroczystości niż gdyby miało nie być żadnej, ale oczywiście najlepiej gdyby to była jedna duża uroczystość – mówił wiceprzewodniczący Chojnacki. – Co jak co, ale pamięć historyczna jest naszym wspólnym dziedzictwem, w związku z tym nie szukajmy tutaj różnic, bo to jest zupełnie niepotrzebne.\nWitold Czarnecki w rozmowie z nami powiedział, że jest przekonany, iż te oddzielne uroczystości to nieporozumienie, ale to smutne. Przypomniał, że w poprzednich latach razem z prezydentem Konina wspólnie składali kwiaty pod tablicą.\nEdward Kloc przemawiając podczas dzisiejszej uroczystości (wczoraj nie miał takiej okazji) mówił, że ofiary rzezi wołyńskiej były mordowane dwukrotnie. – Pierwszy – siekierami, motykami, widłami w okrutny sposób przez Ukraińców, i to nie tylko przez oddziały UPA, ale również przez sąsiadów – chłopów ukraińskich. Metody mordów były straszne, nie czas i miejsce, aby opowiadać, jakie stosowali. I po raz drugi zamordowano te ofiary zapomnieniem. Przez całe lata ta zbrodnia, ludobójstwo, było zapomniane. Dopiero teraz od kilku lat dzięki środkom masowego przekazu i władzom, za co im się należy podziękowanie, ta pamięć o tych strasznych wydarzeniach zostaje przywrócona – mówił Edward Kloc. Zwrócił się przy tej okazji z apelem do ministra spraw zagranicznych Jacka Czaputowicza, za pośrednictwem parlamentarzystów biorących udział w uroczystości. – Żeby za każdym razem występów w telewizji nie mówił, jak my musimy pomagać Ukrainie, bo oni dzisiaj gloryfikują morderców – mówił Edward Kloc. – We wszystkich miastach robi się ulice morderców Polaków i my dajemy wszystko Ukrainie, a oni nie stawiają warunków.\n– To smutna uroczystość – mówił poseł Witold Czarnecki. – To nie była jedna krwawa niedziela wołyńska, tylko długotrwały proces.\nPrzypomniał jednak, że apogeum zbrodni to właśnie 11 lipca 1943 roku. – To straszna zbrodnia, której nie możemy zapomnieć i smuci nas to, że władze Ukrainy, którym sprzyjamy, tak mało odczuwają empatii i zrozumienia dla polskiej racji stanu – mówił poseł PiS-u. – My tej zbrodni nie możemy zapomnieć. Mam nadzieję, że Ukraińcy, władze Ukrainy, przestaną wznosić pomniki zbrodniarzy, wynosić ich na piedestał, bo na to nie zasługują. Myślę, że oni wreszcie poznają prawdę i ją przyjmą, chociaż wiem, że to jest ciężkie dla Ukraińców.\nNie mogliśmy nie zapytać Edwarda Kloca, jak zapatruje się na te oddzielne uroczystości w mieście pod tablicą przy kościele. Mówi o zaskoczeniu, czy wręcz zniesmaczeniu tą sytuacją. – Jest mi z tego powodu przykro, że ta uroczystość nie była taka jak co roku – obojętnie, czy to prawica, lewica i centrum, nigdy nie było to jakoś politycznie podkreślane. Wszyscy obojętnie jakie barwy reprezentowali, chcieli uczcić i uczcili pamięć tych ofiar ludobójstwa. A dlaczego w tym roku tak się stało? Może nowe władze jeszcze się nie dotarły w organizacji – mówił Edward Kloc. Wspomniał przy tej okazji, że po fakcie dowiedział się o kwietniowych uroczystościach rocznicy katastrofy smoleńskiej, która też w tym roku była zorganizowana podobnie jak ta wczorajsza. – Może to wynik z tego, że obecne władze miasta mają taką politykę upamiętniania tych różnych dat. Trudno mi powiedzieć, ale uważam, że to źle – dodał przedstawiciel rodzin wołyńskich.\nkużwa...Panie Nowak -weż w końcu zrób porządną uroczystość..i pokaz na co Cie stać..bo narazie kiepsciutki jesteś..oj kiepściutki\nA Ludzi masąaaaa Same leśne dziadki\nSwoją obecnością uświetniła uroczystość pani senator Budner......ha,ha....\nJózef wróć i naucz pampersów dyplomacji.\nGdzie się podziała mis Orlenu z ul. Błaszaka?


Fitbit Charge Hr | gsmManiaK.pl\n... historii. Czy nowe urządzenie, zwane Alta HR uratuje przyszłą pozycję i wyniki przedsiębiorstwa? Fitbit Alta HR jest tak naprawdę ulepszoną wersją urządzenia, kryjącego... dla użytkowników sprzętu Blaze i Charge 2. Z kolei funkcja Sleep Insights zadebiutuje na każdym urządzeniu Fitbit, które poprzez aplikację\n... i posiada wodoszczelność o klasie do 2ATM. 5. Fitbit Charge Hr Gadżet nie tylko powiadomi o połączeniach przychodzących bez konieczności ... jednym ładowaniu, smartband działa nawet ponad miesiąc. 9. Fitbit Alta A teraz trochę o urządzeniach, które zadebiutują na ...rynku już wkrótce. Fitbit Alta to najnowsza\n...wojnę Ostatnio prezentowałem Wam dane, którą pokazują jasno, że pozycja Fitbit w segmencie wearable będzie systematycznie słabnąć. Prawdopodobnie to ostatnie tchnienie...tworzenie aktualizacji, które miały usprawnić użytkownikom korzystanie z gadżetów. Dla Charge HR i Surge wprowadzono m.in. funkcję automatycznego wykrywania\n... złoto-różowym. Urządzenie ma kosztować ok. 230 euro. Withings Steel HR Zegarek, o którym pisałem bardzo ciepło. Zgrabnie łączy funkcje znane... niego obyć. Miejmy nadzieję, że tak jest. Zegarek Withings Steel HR będzie dostępny na rynku już w październiku, a jego cena... dla aktywnych a zegarkami sportowymi będzie można postawić znak


Co powinien zawierać krem przeciwzmarszczkowy? | WH - porady kulinarne\nWiele kobiet codziennie stosuje różne kosmetyki. W zależności od wieku czy rodzaju cery można dobrać odpowiedni krem dla siebie. Jest on kosmetykiem służącym do pielęgnacji skóry.\nNajczęściej na sklepowej półce możemy znaleźć krem nawilżający, ochronny, półtłusty, podkładowy czy też przeciwzmarszczkowy. Wyróżnia się również podział na porę dnia – na noc lub na dzień. By dobrać do swojej skóry odpowiedni krem, warto byłoby skorzystać z porady dermatologa lub doświadczonej kosmetyczki.\nCzy warto stosować kremy? Największa zmorą wszystkich kobiet są zmarszczki. Mężczyźni jakoś mniej interesują się wygładzaniem skóry twarzy (chociaż pewnie znajdą się wyjątki). Starzenie się skóry to nieodłączny element naszego życia.\nOczywiście nie jesteśmy w stanie tego powstrzymać, ale możemy zrobić wszystko, by przy zastosowaniu odpowiednich produktów poprawiać kondycję cery – dzięki czemu nasze samopoczucie będzie znacznie lepsze. Pielęgnacja skóry jest bardzo ważna. Powinno się o nią dbać przez cały czas, a nie tylko wtedy, kiedy zauważymy, że dzieje się coś niepokojącego.\nSkładniki kremu przeciwzmarszczkowego Krem przeciwzmarszczkowy nie musi być bardzo drogi, najważniejsze. by zawierał odpowiedni składnik, którym jest peptyd. Ciągłe badania oraz najnowsze odkrycia biologii i chemii sprawiają, że skład kremów jest coraz bogatszy.\nPowszechnie uważa się, iż krem przeciwzmarszczkowy powinien zawierać wcześniej już wymieniony peptyd oraz aktywne składniki takie jak koenzym Q10, komórki macierzyste, retinol, kwas hialuronowy czy też witaminę C i E. Oprócz tego ważna jest również baza kremu (na przykład woda, olej). Kremy zawierające wyżej wymienione składniki działają nawilżająco, ochronnie i wygładzająco.\nOpublikowano 22 lipca 2017 18 września 2017 Autor PolaKategorie Kulinaria\nPoprzednie Poprzedni wpis: Hot dog francuski – jak zrobić?\nDalej Następny wpis: Jak kawa wpływa na metabolizm?


PODGLĄD: NINA KUNZENDORF W „ŚMIERTELNYCH TAJEMNICACH” | PRĄD 2021\nPodgląd: Nina Kunzendorf w „Deadly Secrets”\n20:15, The First, Deadly Secrets - Polowanie w Cape Town, thriller polityczny\nGdzie jest Paul Holthaus? Dziennikarz śledczy Rommy Kirchhoff (Nina Kunzendorf) wraz ze swoim synem Maxem (Leonard Scheicher) szuka zaginionego lobbysty Paula Holthausa (Oliver Masucci), który kilkakrotnie negocjował w Kapsztadzie w imieniu Lilian Norgren (Katja Riemann) dla swojej korporacji rolniczej Norgreen Life. Norgren wyjaśnia Rommy'emu, że poszukiwanie demaskatora jest niepożądane i naraża ją i chłopca na niebezpieczeństwo. Była szefowa i dziewczyna Rommy'ego, Karin Berger (Anke Engelke), chce się teraz dowiedzieć, skąd przyprowadził Lilian Holthaus i dlaczego zniknął.\n20:15, Sob.1, Siedem życia, melodramat\nPo tym, jak inżynier Ben Thomas (Will Smith) dopuścił się nieuwagi, dociera do punktu zwrotnego i zastanawia się nad sensem życia. Człowiek wątpiący w siebie tworzy tajemniczy plan: wybiera siedmiu obcych i chce dać im nadzieję. Każdy potrzebuje pomocy - czy to finansowej, duchowej czy medycznej. Plan, który nie dotyczy tylko życia Bena Thomasa.\n20:15, RTL, Crash Test Celebrities - Gwiazdy w eksperymencie własnym, pokaż\nDaniel Hartwich chce to wiedzieć ponownie i zadaje ciekawe rzeczy ze wszystkich dziedzin wiedzy i codziennego życia. Tym razem moderator Frank Buschmann, tancerz i choreograf Massimo Sinató, modelka i aktorka Larissa Marolt i prezenter Jan Hahn będą dostępne jako króliki doświadczalne. Żaden eksperyment nie jest dla nich zbyt niebezpieczny, nie jest zbyt absurdalny, by go nie przeprowadzić.\n20:15 zegar, kabel, lodowy anioł, dramat erotyczny\nStep-siblings Sebastian (Ryan Phillippe) i Kathryn (Sarah Michelle Gellar) mieszkają razem w czystym luksusie i bez nadzoru rodziców. Znudzeni normalnym życiem i szukający rozrywki, manipulują losami, uwodzą ludzi do ich zasięgu i oszukują każdego, kogo znają. Kiedy uwaga Sebastiana i Kathryn spada na córkę nowego dyrektora szkoły, rozpoczynają wyścig. W tym celu rodzeństwo przyciąga cnotliwą i uprzejmą Annette (Reese Witherspoon) do swoich intryg i czyni z nich przedmiot zakładu.\n20:15, Tele 5, Trackless - Idealna zbrodnia, thriller\nEtienne (Benoît Magimel) osiągnął szczyt. Jest szefem grupy, szczęśliwie żonaty, najwyraźniej ma wszystko. Ale koszmar dręczą go: jego sukces opiera się na kradzieży, o której nikt nie wie. Kiedy zwierza się przyjacielowi i przekonuje go, by to wymyślił, zamiast tego jest morderstwem. Zaczyna się jacuzzi.\nEXCLUSIVE iKONIK OUTFIT + SCENARIO EMOTE REVEAL (Styczeń 2021).\nNina Kunzendorf, Cape Town, Preview, RPA, SAT.1, Ben Thomas, Oliver Masucci, Katja Riemann, Anke Engelke, Will Smith, Preview, Deadly Secrets, Seven Life, Crash Test Celebryci, Ice Cold Angels, No Trace - The Perfect Crime\nKarty Anioła i Anielska Czerwień? Tak to działa\nTwórz grzanki samodzielnie\nŚmierć trwa - spójrzmy!\nShooting Star Rain: Czy wierzysz w spełnianie życzeń?\nUrodziny królowej: George i Charlotte tak słodko kradną show


Strona główna / Sklep / Piecyki / Romotop Sone 04 Kamień- Piaskowiec\nRomotop Sone 04 Kamień- Piaskowiec\n: 7 705 zł\n: 8 776 zł\nPiecyk wolnostojący na drewno Romotop Sone 04 Kamień- Piaskowiec\nPiecyk kominkowy Romotop Sone 04 Kamień- Piaskowiec, powietrzny opalany drewnem. Piec wolnostojący na drewno jest przeznaczony do ogrzewania jednego pomieszczenia. Jest to możliwe w efekcie emisji ciepła przez szybe oraz obudowę urządzenia.\nPiecyk wolnostojący na drewno Romotop Sone 04 Kamień Piaskowiec. Piec został wykończony piaskowcem zarówno na bokach jak i na górze piecyka.


Małe Łunawy - Sołectwa - Biuletyn Informacji Publicznej\tGmina Chełmno\nMałe Łunawy (dawna nazwa Klein Lunau) położone są w dolinie Wisły w odległości 12 km na północny wschód od Chełmna, przy drodze z Grudziądza do Chełmna przez Klamry. Wieś została założona w 1604 roku na gruntach należących do miasta Chełmna, elokowanych mieszczanom chełmińskim od 1602 roku. Zasiedlona była niemal w całości przez osadników holenderskich  mennonitów. W 1773 roku wieś liczyła 167 mieszkańców i 14 łanów, 29 mórg obszaru. W 1884 roku do wsi należało już 3277 mórg. We wsi była ewangelicka szkoła podstawowa. Wieś przynależała do parafii katolickiej w Chełmnie i ewangelickiej w Wielkich Łunawach. Według danych spisowych z lat 1884, 1905 i 1921 we wsi była niżej wymieniona liczba budynków mieszkalnych i mieszkańców:\n– 1884 r. – 7 budynków mieszkalnych i 84 mieszkańców, w tym 21 katolików i 63 ewangelików,\n– 1905 r. – 53 budynki mieszkalne i 301 mieszkańców, w tym 20 katolików i 252 ewangelików,\n– 1921 r. – 55 budynków mieszkalnych i 252 mieszkańców, w tym 246 katolików i 8 innej wiary.\nMałe Łunawy to wieś o zabudowie rozproszonej w typie rzędówki bagiennej. Stanowi zespół osadniczy w dużej mierze rozrzucony poza drogą, na zmeliorowanych polach doliny Wisły. Położona jest poniżej zbocza doliny, wzdłuż zadrzewionej drogi.\nNa terenie wsi znajdują się liczne obiekty o wartości kulturowej do których zaliczyć należy: szkołę podstawową murowaną z 1898 roku, 6 domów mieszkalno-inwentarskich, 5 chat i chałup oraz cmentarz mennonicki założony w drugiej połowie XIX wieku. Obiektem wpisanym do rejestru zabytków nieruchomych jest cmentarz ewangelicki o powierzchni 0,57 ha.\nObecnie Małe Łunawy liczą 195 mieszkańców i 41 budynków mieszkalnych.\nW Małych Łunawach znajduje się Szkoła Podstawowa,\nTu odbywa się też wiele imprez o charakterze kulturalnym, rekreacyjnym i sportowym.\nWielokrotnie Małe Łunawy były gospodarzami dożynek gminnych\nOd strony wschodniej kompleks leśny – raj dla grzybiarzy i turystów.\nSołtysem jest Pan . W Radzie Gminy Sołectwo reprezentuje Radny Zbigniew Kiljan. Wg stanu na dzień 29.10.2013 w Małych Łunawach mieszka 195 mieszkańców.\nSołtys: Gabriela Dzięcioł - 668-172-062\nData opublikowania 14.12.2020 11:37


O Rumunii w „Gazecie Gminnej” | Oddział PTT w Bielsku-Białej\n← „Bałkany 2013” – prelekcja Szymona Barona i Łukasza Gierlasińskiego – 29 października 2013 r.\nLackowa (Beskid Niski) – wycieczka górska – 2 listopada 2013 r. →\nO Rumunii w „Gazecie Gminnej”\nOpublikowano 31 października 2013, autor: Szymek\nW najnowszym numerze „Gazety Gminnej” (5 (90) / 2013) – pisma samorządowego Gminy Buczkowice ukazała się relacja z niedawnej prelekcji Moniki Baron i Łukasza Gierlasińskiego pt. „Rumunia″, zorganizowanej wspólnie przez Gminny Ośrodek Kultury w Buczkowicach i Oddział PTT w Bielsku-Białej.\nNa stronie 5 czasopisma można znaleźć artykuł Eweliny Jakubiec pt. „Rumunia kraj kontrastów”, w którym oprócz informacji o prelekcji można znaleźć trochę szczegółów dotyczących tej zorganizowanej przez nasz Oddział wyprawy.


Oprawy do łożysk – lbc\nOprawy naciągowe TU 2..\nOprawy stojące SY 5..\nOprawy stojąco-wiszące SYW 5..\nOprawy kołnierzowe FY 5..\nOprawy kołnierzowe FL 5..\nProdukowane przez nas oprawy w połączeniu z łożyskiem samonastawnym tworzą zespół, którego oznaczenie powstaje przez połączenie symbolu łożyska z symbolem oprawy, np:\nZFD 207 = łożysko FD 207 wg FŁT + oprawa Z 207 wg PN, lub\nUCP 207 = łożysko UC 207 wg NTN + oprawa P 207 wg NTN.\nMożliwe jest zastosowanie większości typów i rodzajów produkowanych łożysk przez znanych na świecie producentów, co pozwala na utworzenie dowolnej kombinacji. Montaż zespołu polega na wprowadzeniu łożyska pod kątem prostym do obu wybrań oprawy, a następnie obróceniu do właściwego położenia w oprawie przy użyciu np. pręta włożonego do otworu łożyska.\nZaletami powyższych zespołów jest łatwy montaż i demontaż oraz kompensacja większych niewspółosiowości (wahliwość). Specjalna metoda mocowania łożysk na wale pozwala na zastosowanie wałów ciągnionych z pasowaniem h7 w normalnych warunkach pracy lub h8 i h9 przy mniejszych obciążeniach i prędkościach. Konstrukcja łożyska zapewnia własny zapas smaru, skuteczne uszczelnienie, powiększony luz promieniowy wpływający korzystnie na ugięcie wału i odkształcenia cieplne. Dzięki swym zaletom zespoły te znalazły zastosowanie w maszynach rolniczych, budowlanych, górniczych, tekstylnych, przenośnikach, wentylatorach oraz w przemyśle spożywczym i drzewnym.\nZe względu na swoją konstrukcję, łożyska samonastawne po zamontowaniu są ustalone osiowo, zarówno na wale jak i w oprawie – nie mogą być stosowane jako swobodne. Dla konstrukcji, w których założono duże odległości między miejscami łożyskowania lub występują duże wydłużenia termiczne, należy stosować oprawy swobodne, których produkcję również uruchomiliśmy. Są to oprawy stojące dzielone typu SNH, konstruowane na zasadzie systemu modułowego.\nOprawy stojące SNH są w pełni wymienne z dawniejszymi oprawami SNA i SN, a główne wymiary są zgodne z ISO 113/II/79. Są one przewidziane do zabudowy łożysk kulkowych, wahliwych lub baryłkowych bezpośrednio lub za pomocą tulei wciąganych.\nAsortyment rodzajowy oraz wymiarowy w zależności od zapotrzebowania rynku ulega ciągłemu powiększeniu. Istnieje również możliwość produkcji innego rodzaju opraw w ilościach uzasadniających podjęcie produkcji seryjnej.\nOprawy kołnierzowe FC 5..\nOprawy dzielone SNH..\nOprawy blaszane P i T\nOprawy naciągowe SPK i trójkątne F\nOprawy kołnierzowe TTN/TTP oraz TKN/TKP\nOprawy stojące TSN/TSP


Dębowy regał na książki z półkami Porto Typ 16 Dekort - Meble Empir\n3 673,34 zł Zniżka 12,1%\nPoszukując regału na książki do domowego gabinetu albo biblioteczki warto wybrać mebel, który spełni swoją funkcję i ozdobi wnętrze. Regał Porto Typ 16 posiada cztery półki. Został wykonany z dbałością o każdy szczegół z drewna dębowego. Powierzchnia regału jest olejowana, dzięki czemu widoczny jest niepowtarzalny rysunek słojów drewna. Delikatny klasyczny charakter dodaje uroku a subtelne, stylowe zwieńczenie przykuwa uwagę i nawiązuje do stylu prowansalskiego. Mebel stoi na wysokich nóżkach nadających mu lekkości.\nKorpus: masyw mikrowczep dąb sękaty\nFront: masyw dąb czysty\nWieniec górny: masyw mikroczep dąb sękaty\nWieniec dolny: masyw mikroczep dąb sękaty\nWykończenie: dąb natura olej\nPrezentowane wybarwienia mają charakter poglądowy. Mogą wystąpić nieznaczne różnice wynikające z rodzaju drewna, okleiny oraz różnych ustawień monitora. Występujące w drewnie przebarwienia, sęki, ubytki, błyszcze i pęknięcia są naturalną cechą drewna z którego pochodzą i nie podlegają reklamacji. Wszystkie wymiary podane zostały z tolerancją +/- 3% Zdjęcie mebla jest zdjęciem poglądowym\n3 851,78 zł -12.1% 4 382,00 zł\nSzafka RTV Typ 25 Porto - Dekort\n3 644,33 zł -12.1% 4 146,00 zł\n968,66 zł -12.1% 1 102,00 zł\nKomoda wysoka / Barek Typ 47 Porto - Dekort\n5 755,69 zł -12.1% 6 548,00 zł\nRegał wolnostojący I - Pireus - Mebin\nRegał Velvet 18 - Szynaka Meble\n3 887,84 zł -12% 4 418,00 zł\nNadstawka II Montecarlo - Alf Italia\nBiblioteczka podwójna - Omega - Mebin


Suche usta u cukrzyków - przyczyny - Krok do Zdrowia\nSuche usta u cukrzyków - przyczyny\nSuche usta to jeden z pierwszych objawów cukrzycy. Dowiedz się skąd się on bierze i jaki ma wpływ na Twoje zdrowie!\nCzy wiesz, że duża część chorych odczuwa duże pragnienie? Suche usta u cukrzyków są częstym objawem i dolegliwością. Osoby chorujące na cukrzycę doświadczają często wielu nieprzyjemnych objawów, które negatywnie wpływają na jakość ich życia.\nCzęste oddawanie moczu, zwiększony apetyt, problemy z utrzymaniem prawidłowej masy ciała, ogólne osłabienie i senność – to tylko niektóre z istniejących problemów. W poniższym artykule wyjaśnimy przyczyny tego zjawiska.\nDlaczego cukrzycy cierpią na suche usta?\nOsoby z cukrzycą typu 1 lub 2 często doświadczają suchości w ustach – czyli tak zwanej kserostomii. Problem w tym, że to nie jest tylko nieprzyjemne uczucie. Objaw ten może mieć niestety poważne konsekwencje zdrowotne dla chorego.\nKserostomia wiąże się ze zwiększonym ryzykiem próchnicy, infekcji i chorób przyzębia – to może prowadzić do przedwczesnej utraty zębów. Różne badania potwierdzają, że ponad 70% osób z cukrzycą doświadcza suchości w ustach.\nW tym artykule wyjaśnimy, dlaczego tak się dzieje i jak sobie pomóc.\nCukrzyca to zazwyczaj nieuleczalna choroba wpływająca na metabolizm glukozy w organizmie. Istnieją dwie główne postaci tego schorzenia: typ 1 i typ 2. W przypadku cukrzycy typu 1 trzustka nie jest w stanie wydzielać odpowiedniej ilości insuliny.\nZ drugiej strony w cukrzycy typie 2 występuje oporność na insulinę w różnych tkankach organizmu. Jednak może również nastąpić zmniejszenie jego wydzielania. To patologia, która niestety staje się coraz częstsza, szczególnie w krajach wysoko rozwiniętych.\nPrzeczytaj także: Złamania kości w cukrzycy\nKserostomia to jeden z głównych i najczęstszych objawów cukrzycy. Jest to objaw do tego stopnia popularny, że według badania przeglądowego opublikowanego w czasopiśmie Journal of Endocrinology and Nutrition, jest to jeden z najczęstszych objawów ustnych u chorych na cukrzycę.\nInne objawy w obrębie jamy ustnej, które mogą się pojawić, to wrzody, kandydoza gardła i nieprzyjemne pieczenie.\nJednak to nie jedyne oznaki problemów z insuliną. Występuje również tak zwany wielomocz (zwiększone oddawanie moczu), polidypsja (zwiększone pragnienie) i zmiany masy ciała.\nWartości glukozy we krwi są wyznacznikami postępu cukrzycy.\nDlaczego osoby z cukrzycą doświadczają suchości w ustach?\nKserostomia, jak wspomnieliśmy, to termin odnoszący się do suchości w ustach. U osób z cukrzycą jej wygląd wiąże się z różnymi czynnikami, prawie wszystkie związane ze słabą kontrolą poziomu cukru we krwi.\nPrzede wszystkim, jedną z głównych przyczyn odwodnienia jest zwiększone oddawanie moczu. Organizm wydala więcej wody niż przyswaja.\nLudzka ślina składa się głównie z wody, więc gdy jej produkcja ulega zmianie, płyny ustrojowe w organizmie mogą być niewłaściwie wyrównane.\nPodobnym czynnikiem powodującym suche usta jest zmiana składu śliny.\nOprócz wody ślina zawiera też również glukozę i białko.\nBadanie opublikowane w czasopiśmie Journal of Oral Medicine and Pathology wyjaśnia, że cukrzyca wpływa na morfologię gruczołów ślinowych. Wytwarza tak zwaną sialozę cukrzycową, która polega na powiększaniu się gruczołów ślinowych. Powoduje to upośledzenie ich funkcjonowania.\nPrzeczytaj także: Diabulimia – czym jest to schorzenie\nInne przyczyny kserostomii\nDuży procent osób z cukrzycą doświadcza suchości w ustach. Jednak nie tylko cukrzyca może być przyczyną tego objawu. Należy zauważyć, że wiele różnych czynników wpływa na produkcję śliny i wiele różnych sytuacji może wywołać kserostomię.\nOdczucie suchych ust może być wywołane na przykład przez odwodnienie organizmu, przyjmowanie niektórych leków, chemioterapię lub inne czynniki.\nPodeszły wiek, choroby przewlekłe, takie jak marskość wątroby, HIV i gruźlica, zespół Sjögrena to kolejne z najczęstszych przyczyn kserostomii.\nSuche usta- skuteczne preparaty dla osób z cukrzycą\nSuche usta to nie tylko nieprzyjemny objaw, ale także duży dyskomfort. Problematyka suchości ust polega nie tylko na powodowanym dyskomforcie, ale także na szeregu problemów z jamą ustną. Na przykład zwiększa się ryzyko wystąpienia próchnicy i infekcji, a także chorób przyzębia.\nDlatego konieczne jest podjęcie działań zapobiegawczych, które pozwolą uniknąć i zapobiegać tego typu patologii. Przede wszystkim osoby chore na cukrzycę muszą oprócz szczotkowania wzmacniać higienę jamy ustnej płynami do płukania ust i nicią dentystyczną.\nPonadto, najlepiej unikać słodkich i kwaśnych płynów. Oczywiście utrzymanie odpowiedniego nawodnienia jest niezbędne, ale najlepiej to zrobić, pijąc wodę. Częste wizyty u dentysty są również konieczne, ponieważ specjalista musi jak najszybciej sprawdzić i skorygować wszelkie zmiany.\nPonadto w niektórych przypadkach lekarze przepisują leki stymulujące wydzielanie śliny. W rzeczywistości mogą nawet używać sztucznej śliny w sprayu. Oczywiście środki te są zastrzeżone dla przypadków, w których inne naturalne środki nie rozwiązują problemu kserostomii.\nHigiena jamy ustnej ma zasadnicze znaczenie w zmniejszenia objawów związanych z kserostomią.\nSuche usta? Zapamiętaj tych kilka porad\nOsoby z cukrzycą są jednak najbardziej podatne na występowanie nadmierną suchość w ustach. Dzieje się tak dlatego, że choroba ta może mieć wpływ na zmianę zarówno składu śliny, jak i budowy i funkcjonowania gruczołów produkujących ślinę.\nAby uniknąć tego nieprzyjemnego objawu, należy utrzymywać odpowiednią kontrolę poziomu cukru we krwi. Ponadto, stosowanie zdrowej diety, spożywanie niesłodzonych napojów i odpowiednia higiena pomagają utrzymać prawidłowe nawilżenie. Dodatkowo, specjalna pielęgnacja w połączeniu z higieną jamy ustnej są niezbędne, aby zmniejszyć nieprzyjemne dolegliwości.\nCukrzyca jest chorobą przewlekłą, która rozwija się z powodu nadmiernego gromadzenia się glukozy we krwi. Najczęstszą postacią jest cukrzyca typu 2 Przeczytaj więcej »


Ranking atrakcyjności województw - Praca\nRanking atrakcyjności województw\nGK • 15 grudnia 2012 - 08:53\nLiderem atrakcyjności inwestycyjnej nadal pozostaje woj. śląskie. Na wysokiej pozycji jest woj. mazowieckie i dolnośląskie. Regionami o ponadprzeciętnych walorach są: woj. wielkopolskie, małopolskie, zachodniopomorskie, pomorskie i łódzkie.\nW klasie regionów o niskiej atrakcyjności znalazły się: woj. podkarpackie, lubelskie, warmińsko-mazurskie, świętokrzyskie i podlaskie - wynika z raportu Instytutu Badań nad Gospodarką Rynkową „Atrakcyjność inwestycyjna województw i podregionów Polski 2012".\nOcena atrakcyjności inwestycyjnej województw dokonana została na podstawie analizy następujących grup wskaźników: zasoby i koszty pracy, aktywność województw wobec inwestorów, dostępność transportowa, wielkość rynku zbytu, poziom rozwoju infrastruktury gospodarczej, poziom rozwoju infrastruktury społecznej oraz poziom bezpieczeństwa powszechnego.\nWykresy prezentujące ocenę województw pod względem każdego z nich można obejrzeć w galerii.\nNajwyższą atrakcyjnością w zakresie wypadkowej, jaką stanowi zestawienie zasobów i kosztów pracy cechują się dwa województwa - małopolskie i śląskie. Woj. śląskie ma największe zasoby pracy, jednak ich dostępność do pewnego stopnia ogranicza dość wysoki poziom wynagrodzeń.\nW woj. małopolskim zasób potencjalnych pracowników jest mniejszy, ale poziom wynagrodzeń także jest niższy, co powoduje że ewentualne trudności z rekrutacją odpowiednich pracowników nie będą mocno podnosić kosztów skompletowania załogi.\nDo grupy województw o najniższych zasobach pracy i/lub kosztach pracy zalicza się pięć regionów: opolskie, mazowieckie, lubuskie, warmińsko-mazurskie, lubelskie i podlaskie.\nW zakresie aktywności wobec inwestorów istniała wyraźna i trwała dominacja trzech regionów: wielkopolskiego, mazowieckiego i dolnośląskiego. Do grupy tej w 2010 r. dołączyło woj. zachodniopomorskie, które w 2012 r. umocniło swoją pozycję. Wyraźnie ponadprzeciętna aktywność cechuje także woj. śląskie i pomorskie.\nW zakresie liczby ofert inwestycyjnych zgłoszonych do bazy Polskiej Agencji Informacji i Inwestycji Zagranicznych oraz aktywności informacyjno-promocyjnej, wysoki poziom analizowanych wskaźników wyróżnia woj. zachodniopomorskie. Atutem dolnośląskiego, śląskiego i wielkopolskiego jest bardzo duża liczba ofert inwestycyjnych zgłoszonych do bazy PAIiIZ.\nDziałalność informacyjno-promocyjna oraz rozpoznawalność jest natomiast silną stroną woj. mazowieckiego i pomorskiego. Ranking aktywności województw wobec inwestorów zamykają: woj. podkarpackie, opolskie, podlaskie i świętokrzyskie.\nJeśli chodzi o dostępność transportową, to ponadprzeciętny jej poziom odnotowano w województwach: wielkopolskim, lubuskim, zachodniopomorskim, dolnośląskim, śląskim oraz mazowieckim i łódzkim. Wspólną ich cechą jest dobra lub przeciętna dostępność do granicy zachodniej.\nDzięki autostradzie A2 poprawiła się dostępność transportowa województw, przez które ta autostrada przebiega (lubuskie, wielkopolskie, łódzkie, mazowieckie). Nie tylko łatwiej jest dotrzeć do granicy zachodniej, ale też do Warszawy, co także brane jest pod uwagę.\nNajniższa dostępność charakteryzuje cztery województwa wschodniej Polski. To przez dużą odległość od granicy zachodniej, brak międzynarodowych połączeń lotniczych (z wyjątkiem podkarpackiego) oraz słabo rozwinięty sektor transportu i logistyki.\nW stosunku do poprzedniego roku tylko woj. podlaskie i lubelskie, dla których autostrada A1 stanowi główny szlak do granicy zachodniej poprawiły swoje notowania pod tym względem. Sytuacja woj. podkarpackiego polepszy się wraz z oddaniem do użytku wschodniego odcinka autostrady A4.\nPod względem chłonności rynku wybijają się woj. mazowieckie, śląskie oraz pomorskie. Cechuje je ponadprzeciętna (szczególnie w woj. mazowieckim i pomorskim) zamożność gospodarstw domowych.\nNajgorzej pod tym względem wypada podlaskie, warmińsko-mazurskie, podkarpackie, świętokrzyskie i lubelskie. Są to obszary relatywnie słabo zaludnione, w których gospodarstwa domowe oraz przedsiębiorstwa generują wyraźnie niższy popyt.\nNajlepszą infrastrukturę gospodarczą mają woj. mazowieckie, śląskie i dolnośląskie. To dzięki rozwinięciu sektora badawczo-rozwojowego oraz otoczenia biznesu. Najgorzej pod tym względem wypadają: woj. warmińsko-mazurskie, świętokrzyskie, podlaskie i kujawsko-pomorskie.\nNa obszarach tych słabo rozwinięta jest infrastruktura badawczo-rozwojowa. Jedynie kujawsko-pomorskie wypada nieco lepiej.\nDysponują one także stosunkowo niewielkim zasobem wolnych terenów inwestycyjnych w specjalnych strefach ekonomicznych. Jedynym poważnym atutem woj. świętokrzyskiego jest jego wysoka pozycja w zakresie działalności targowo-wystawienniczej, która jednak nie wystarcza aby poprawić jego notowania.\nW temacie infrastruktury społecznej, cztery województwa charakteryzują się ponadprzeciętnym jej poziomem: śląskie, małopolskie, dolnośląskie i mazowieckie. Wyróżniają się szeroką ofertą kulturalną, a trzy z nich (z wyjątkiem mazowieckiego) dobrze rozwiniętą infrastrukturą turystyczną.\nGrupa regionów o niskiej atrakcyjności w zakresie infrastruktury społecznej jest liczna, choć szczególnie wyróżnia się woj. lubelskie. Cechuje sie ono niską intensywnością życia kulturalnego i słabym poziomem rozwoju infrastruktury turystycznej.\nLiderami w zakresie bezpieczeństwa powszechnego są: podlaskie, lubelskie, świętokrzyskie i podkarpackie. Jest to efekt niskiego poziomu przestępczości i wysokiego lub przeciętnego wskaźnika wykrywalności przestępstw.\nRanking regionów pod względem bezpieczeństwa powszechnego zamykają woj. dolnośląskie i śląskie.


O nocnych wyskokach… na nocnik | Staszek-Fistaszek\nAle czasu na Mamy spanie wcale nie ma tak dużo. Po pierwsze – to Mama jeździ ze mną na turnusowe zajęcia, więc musi wstać i ze mną pojechać, a po drugie – Tata idzie do pracy, więc Mama musi go zmienić.\nO 9:00 zaczynam zajęcia z Magdą. Spóźniamy się trochę, ale to nic. Skupieniem i ciężką pracą nadrabiam nasze spóźnienie.\nGramy w Dooble. Muszę odnaleźć taki sam obrazek.\nTrudno jest złożyć zwierzaka, kiedy na jednym klocku jest aż 6 obrazków.\nĆwiczymy pamięć wzrokową, a tu same konie… oj, łatwo nie będzie!\nCzas na pamięć słuchową – robimy kanapkę – „Najpierw szynka, potem pomidor.”\nPercepcja wzrokowa – porównywanie. Jeden miś nos ma, a drugi już nie. Lubię to!\nPercepcja wzrokowa – różnicowanie. Jeden miś jest smutny, a drugi wesoły.\nPercepcja wzrokowa – różnicowanie. Jeden miś ma krawat, a drugi muszkę.\nPodpisuję kwiatki – sylabkami…\nPA, PO, PU, PÓ, PE, PI, PY.\nA teraz ćwiczę pamięć słuchową i pisanie. Najpierw „PO”, potem „PI”. Razem „POPI”.\nTak jak ostatnio spodobało mi się ćwiczenie pamięci słuchowej na ubraniach Szymona, tak dzisiaj podoba mi się robienie kanapki. Nie od razu zaskoczyłem, ale jak już zaskoczyłem, to zabawa była przednia.\nPo zajęciach z Magdą, czas na chwilę przerwy i wspólny posiłek z Adasiem… A zaraz potem, w towarzystwie wolontariuszki Ani i moich Przyjaciół, idę na zajęcia grupowe.\nKolejne spotkanie mam z Gosią. Nie jest lekko. Nie dość, że jestem już zmęczony, to jeszcze jest strasznie gorąco. Tak gorąco, że czuję jak się topię. W związku z tym praca idzie mi opornie i niechętnie się do niej zabieram. Na szczęście mam ze sobą zdjęcia do programowania języka! A odkąd mam ich tak strasznie dużo, to Mama nie za bardzo pozwala mi w nich grzebać… posegregować 300 zdjęć na odpowiednie grupy – je, pije, jedzie, niesie, idzie, stoi, siedzi, leży, śpi, schodzi, wchodzi, karmi, czesze, pływa, skacze, wrzuca… a dodatkowo poukładać historyjki obrazkowe, które też mam wśród swoich zdjęć, to duża praca, która zajmuje dużo czasu, którego Mama ma ciągle za mało. Ale nie ma tego złego… skoro nie mogę oglądać zdjęć, kiedy mam tylko na to ochotę, to wtedy kiedy mam możliwość, bardzo się cieszę i chętnie na nich pracuję. Na zachętę zaczynamy więc od zdjęć. Ćwiczymy na nich pamięć, budowanie zdań, uważne słuchanie i odpowiadanie na zadane pytania.\nZdjęcia idą w odstawkę, a my ćwiczymy dalej:\ngrafopercepcję (robię kreskę od koloru do zwierzaka),\nczytanie sylabek z drugiego paradygmatu (MA, MO, MU, MÓ, ME, MI, MY),\nPo zajęciach z Gosią, idę na grupową muzykę, a potem znów jemy. Czas na trzecie śniadanie. Ostatnie zajęcia mam z Luizą. Gorąco jak w piekle, a my…\nrozdzielamy obrazki na dwie kategorie – żółte i czerwone,\nbudujemy historyjki ze zdjęć,\nukładamy kolorowe klocki w odpowiedniej kolejności,\nporównujemy do siebie misie i domki, i dorysowujemy brakujące elementy,\nPodczas porównywania domów rozmawiam z Luizą o tym, kto w tym domu mieszka. Mówię Luzie, że Mama, Tata, Antoś, ja i Babcia, a Luiza próbuje dociec która. Bożenka, czy Asia? O to jest pytanie! Luiza pyta i pyta: „jaka babcia?, jaka babcia?”, a ja w końcu odpowiadam… „moja Babcia”!\nDzisiejsze zajęcia kończę o 14:00, wracam do domu, zjadam obiadek i idę spać. Ale czasu na sen jest mało, bo na 17:00 mam hipoterapię. Mama budzi mnie 25 minut wcześniej, wysadza na nocnik i zanosi do samochodu. Zwykle, w drodze na konie, zgarniamy Tatę z pracy, ale dzisiaj nie ma na to czasu. Odbierzemy go po moich zajęciach. Razem z Mamą odbieram Tatę z pracy. Razem z Tatą odwożę Mamę do domu i jadę po zapasy moich słoiczków. A potem sam rozpakowuję zakupy. Nauka nie poszła w las. Kategoryzacje (obiadki Bobovita, deserki BabyDream, obiadki Hipp, naleśniki) i sekwencje (wytrawne obiadki, słodkie deserki, wytrawne obiadki, słodkie deserki) mam opanowane do perfekcji 😉 Antoś u Babci, a mi brakuje Rodzeństwa do zabawy. Dobrze, że jest jeszcze Marysia… nawet jeśli chowa się w brzuchu… Bo to, że schowana wcale nie nie oznacza, że jest niedostępna… mogę ją nasmarować kremem (tak jak mnie smarował Antoś, kiedy mieszkałem u Mamy w brzuchu) i mogę pośpiewać jej piosenki, a nawet dać buziaka 🙂\nCzwartek, czwarty poranek bez pieluchy, czwarty dzień warsztatów\nMożna powiedzieć, że w swoim bezpieluchowym treningu osiągnąłem kolejny poziom mistrzostwa. Godzina 2:00. Zachciało mi się siusiu w samym środku ciemnej nocy. Wstaję i idę do nocnika, zdejmuję portki i siadam. Zdążyłem! Na nieprzytomnego, ale daję radę. Moje nocne spacery budzą Rodziców. Tata przychodzi i wkłada mnie z powrotem do łóżka, a ja natychmiast zasypiam. O 7:14 wstaję na dobre i oczywiście zaczynam dzień od nocnika. Sam!\nSwoją drogą, to wstajemy za późno, bo przecież dzisiejsze zajęcia turnusowe zaczynam o 8:00! Tata gapa! Nie dość, że spóźnieni, to jeszcze zdjęć mamy, tyle co kot napłakał. Tata nie jest taki pilny jak Mama. Nie siedzi na wszystkich zajęciach i nie cyka mi zdjęcia przy każdym zadaniu.\nTata przywozi mnie do domu i jedzie do pracy. Zwykle po zajęciach zaraz zasypiam, ale dzisiaj spanie mi nie w głowie. Kręcę się, gadam, wstaję, a Mama mnie tuli i śpiewa licząc na to, że jednak zasnę. No i zasypiam… po jakiś 40 minutach Mamy starań. Za to wstaję już po godzinie, choć zwykle po zajęciach śpię dwie.\nTata wraca z pracy i jedziemy do Babci Asi odebrać Antosia. Przy okazji pomagam Babci w ogrodzie… zamiatam taras, zamiatam Foresta i zamiatam Freję…\nTen wpis należy do kategorii Mój pamiętnik, tagi: 3 lata, 41 miesięcy, IV Warsztaty Rozwoju Mowy z Metodą Krakowską i Numiconem, Ja też, logopeda, metoda krakowska, pedagog specjalny, Staszek-fistaszek, Symultaniczno-sekwencyjna nauka czytania, terapia ręki, turnus, wspomaganie rozwoju, zespół Downa. Autor: mama. Link do wpisu.