Arabskie fantazje [Jennie Lucas] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00668 012883 21016716 na godz. na dobę w sumie\nISBN: 978-83-276-1718-7 Data wydania: 2015-10-02\nJennie Lucas Arabskie fantazje Tłumaczenie: Stanisław Tekieli\nROZDZIAŁ PIERWSZY Wiedział, że jej pragnie, od momentu, w którym ją zobaczył. Szarif bin Nazi al-Aktum, emir Machtaru, śmiał się akurat z żartu znajomego. Odwrócił się i zobaczył kobietę stojącą samotnie w poświacie księżyca, nad brzegiem jeziora Como. Biała suknia wydawała się półprzezroczysta w srebrzystym świetle, a cień nagich konarów drzew zostawiał koronkowy wzór na jej skórze. Czarne włosy kaskadą spływały w dół ramion, wijąc się i lśniąc jak onyks. Miała półprzymknięte oczy, a mówiąc, poruszała bezgłośnie namiętnymi ustami. Śmiech Szarifa zamarł. Kim jest ta kobieta? Duchem? Złudzeniem? Jedynie gościem weselnym, odpowiedział sobie, gdy jako tako się opanował. Takich tu pewnie wiele. A jednak gapił się na nią. Chwilę wcześniej żartowali z pana młodego, do niedawna znanego playboya, który popełnił życiowy błąd, zapładniając swoją gosposię – fakt, bardzo piękną i przemiłą istotę, ale jednak gosposię. Szarif nigdy nie da się w coś takiego złapać, nie ma mowy! – Kto to jest? – spytał grupkę znajomych, z którymi rozmawiał, wskazując w stronę brzegu jeziora. – Ta kobieta. Nad wodą. Jego przyjaciel, książę de Alzacar, odwrócił głowę we wskazanym kierunku. – Nikogo tam nie widzę – odpowiedział. Pomiędzy nimi a nieznajomą krążył po tarasie dość spory tłum elegancko ubranych gości weselnych, popijających szampana i rozkoszujących się późnojesiennym nocnym chłodem. Właśnie dobiegła końca uroczystość ślubna zorganizowana w średniowiecznej kaplicy posiadłości magnata i wszyscy czekali, aż zacznie się wesele. – Jesteś ślepy? – zapytał Szarif. – O kim mówisz? Opisz mi ją. Szarif już otworzył usta, by to zrobić, ale… powstrzymał się. Hiszpański książę był powszechnie znanym, niereformowalnym kobieciarzem. A nuż sprzątnie mu tę piękność sprzed nosa? – Nieważne – uciął, po czym bez słowa ruszył ścieżką ku brzegowi. Usłyszał za sobą parsknięcie. – Uważaj, żeby cię nie zaklął ten księżycowy blask, przyjacielu – powiedział książę de Alzacar. – Nie chciałbym niebawem uczestniczyć w podobnym przyjęciu organizowanym przez ciebie. Szarif go zignorował. Gestem dłoni dał znak ochroniarzom, by szli za nim dyskretnie z tyłu, i poprzez cienie rzucane przez załamania budynku willi podszedł do kępy drzew. Gdzie ona się podziała? Czyżby faktycznie miał przywidzenie? Po chwili jednak zobaczył, jak kobieta przemyka wśród innych gości. Podeszła jeszcze bliżej brzegu. Poszedł za nią, krocząc w białej galabii. Poruszała się tak zmysłowo… Teraz dopiero usłyszał jej cichy głos. Zmrużył oczy, by dojrzeć, z kim rozmawia, ale nikogo przy niej nie było. Czyżby mówiła do samej siebie? Wyszedł z cienia, starając się nie zwrócić jej uwagi, ale nadepnął na jakąś gałązkę. Kobieta uniosła głowę. Przez chwilę patrzyli na siebie. Nie była ubrana na biało, jak początkowo sądził. Jej sukienka była bladoróżowa, niczym pierwszy rumieniec wiosny. Skórę miała kremową i gładką, z policzkami koloru bladych róż, opalizującymi na tle długich czarnych włosów. Wyglądała na niewiele ponad dwadzieścia lat i była średniego wzrostu. Nie była typem klasycznej piękności – miała lekko zadarty nos, zbyt silnie może jak na kobietę zarysowane brwi i nieco zbyt spiczasty podbródek. Ale jej pełne usta były niezwykle delikatne, a w wielkich brązowych oczach malowała się nostalgia i… jakby strach. – Kim jesteś? – wyszeptała. Szarif zamrugał powiekami. – Nie wiesz, kim jestem? – zapytał. Potrząsnęła głową. – A powinnam wiedzieć? Nie należała zatem do kręgu bliskich znajomych pana młodego, bo tam wszyscy dobrze znali szejka playboya, który potrafił wydać miliony euro w jeden wieczór spędzony z uroczą towarzyszką, miał zawsze pod ręką sześciu ochroniarzy i o którym mówiło się, że ma sypialnię wysadzaną w całości diamentami, co było zresztą nieprawdą, oraz że kiedyś pod wpływem alkoholu i impulsu zaproponował, że kupi Manchester United, co akurat było prawdą. Naprawdę nie wie, kim jestem? Czy to tylko wymówka, by zgrywać niedostępną? Postanowił dla kaprysu dostosować się do reguł jej gry. – Jestem jednym z gości weselnych – powiedział, wzruszając ramionami. – Ach tak? – westchnęła. – Ja też. – Dlaczego płaczesz? – Nie płaczę. Patrzył, jak w świetle księżyca pojedyncza łza umyka spod jej rzęs i spływa po policzku. – Nie? Gwałtownie wytarła policzek. – Nie. Pochylił w jej stronę głowę i spytał ciszej: – Kochasz się w panu młodym? – Nie! Skąd?! – Ależ nie ma w tym nic złego! Pół Londynu, jak mawiają, łkało, gdy usłyszało, że Cesare Falconeri ma poślubić swoją gosposię… – Jestem przyjaciółką Emmy! No tak, powinien był to przewidzieć… Szybko się jednak pozbierał i odparł: – Płaczesz więc, bo zdałaś sobie sprawę, że podoba ci się tak, że nie będziesz się mogła powstrzymać, by z nim nie flirtować? Zrobiła wielkie oczy. – Ty… chyba oszalałeś? Nie wiem, do jakich kobiet jesteś przyzwyczajony, ale ja… nigdy… Nie mogłabym… – Ponownie otarła oczy. – Cieszę się, że są razem. Wyglądają, jakby byli sobie przeznaczeni. – Ach tak… – Szarif był wyraźnie zawiedziony. – Więc… płaczesz po kimś innym? – Nie… – To o co chodzi? – O to, że… To nie twoja sprawa! Szarif zrobił krok w jej stronę. Stali teraz skryci przed resztą gości przez konar jakiegoś wyjątkowo dużego drzewa. Niemal mógł jej dotknąć. Usłyszał, jak nabiera powietrza i odruchowo odsuwa się od niego na krok. Poczuł się dziwnie oszołomiony. Nigdy chyba nie widział oczu tak ciepłych i tajemniczych. Poczuł, że chce poznać tajemnicę nurtującą tę kobietę. No i… chciałby też poczuć jej ciepło na swojej skórze. Uniósłszy brew, posłał jej uśmiech, jakiemu, był przekonany, nie mogła się oprzeć żadna przedstawicielka słabszej płci – a w każdym razie nigdy się dotąd nie oparła. – Dlaczego płaczesz, signorina? – zapytał niemal szeptem. – Dlaczego odeszłaś od towarzystwa i przyszłaś tu sama nad brzeg? Jej usta otworzyły się, potem zamknęły. Odwróciła wzrok. – Mówiłam ci już, że wcale nie płaczę. – Tak jak powiedziałaś, że nie wiesz, kim jestem. – Bo nie wiem. Jeśli kłamie co do jednej sprawy, pomyślał, to pewnie kłamie też w drugiej. Powoli obejrzał ją od stóp do głów. Bladoróżowa sukienka leżała na niej jak ulał. Była taka zgrabna, tak inna niż wszystkie, które spotykał dotychczas i którymi był już nieco znużony. Pragnął czegoś nowego. Kogoś nowego. Nieważne, czy wiedziała, kim jest, czy też udawała, by zdobyć jego zainteresowanie – pragnął jej i już. A skoro pragnął, to będzie ją miał. Zawsze przecież dostawał to, czego chciał. Zarumieniła się pod jego spojrzeniem, co jedynie podsyciło jego pożądanie. – Robi się zimno. – Głos Szarifa zmienił się w ponętny pomruk. – Wróćmy do willi. Porozmawiamy przy szampanie – dodał, próbując ją objąć. – Ja? Z tobą? – wyjąkała przestraszona. Nie poruszyła się. Rzucił szybko okiem na jej lewą rękę. – Nie jesteś przecież mężatką. Zaręczona? Potrząsnęła głową. – Tak myślałem. Uniosła ostro głowę. – Niby skąd? Obnażył zęby w zmysłowym uśmiechu. – Nie wyglądasz na mężatkę. Ku jego zaskoczeniu nie odwzajemniła uśmiechu. Więcej. Patrzyła na niego tak, jakby ją właśnie śmiertelnie obraził. – Tak? A dlaczego? – zapytała chłodno. Dlaczego? To proste! Pragnął jej, on, szejk miliarder, i los nie mógł być na tyle okrutny, by związać ją z kimś innym. Ale wiedział, że przy całej magii swojej fortuny, tego nie może jej powiedzieć. Jakiś element gry musi być zachowany. – Jesteś na mnie zła? – zapytał, udając zdziwienie. – Powiedziałem coś nie tak? Nie reagowała. Nagle Szarifa olśniło. – Rozumiem… – Co niby? – Rozumiem, dlaczego zeszłaś na brzeg, do tego cichego miejsca z dala od wszystkich – powiedział, marszcząc brwi. – Zapomniałem, jak śluby działają na niektóre kobiety. Z pewnością łkałaś podczas ceremonii. Jesteś zakochana w jakimś chłopaku i marzysz, by ci się oświadczył. Zawiedziona miłość? Odsunęła się od niego z nieskrywaną niechęcią. – Mylisz się straszliwie – wykrztusiła. – Co do wszystkiego. – Coś takiego? – wymamrotał Szarif, zdając sobie sprawę, że z tą dziewczyną droga do łóżka będzie nieco bardziej wyboista, niż to założył. Ale to jedynie sprawi, że nagroda okaże się słodsza. – Tak czy inaczej – powiedział tonem nieznoszącym sprzeciwu – cokolwiek cię smuci, koniec łez na dziś. Jedynie radość i przyjemność. Spędzisz ten wieczór ze mną. – Odnalazł jej spojrzenie. – A może nie tylko wieczór, ale i…? Ponownie wyciągnął ramię, by ją objąć, ale odsunęła się o kolejny krok. Otworzyła z pewnym trudem usta i powiedziała: – Więc tak wygląda twoja zaczepka? Bardzo romantycznie! Wzruszył ramionami. – Moją strategią jest pomijanie błahostek i docieranie do sedna sprawy. – A moją unikanie bezczelnych typów – odpowiedziała i bez słowa obeszła go, kierując się w stronę willi, skąd dobiegały odgłosy muzyki. Szarif gapił się za nią w szoku. Nie mógł uwierzyć, że to się dzieje naprawdę. Zawiedziona miłość? Słowa śniadego, przystojnego było nie było, szejka pobrzmiewały wciąż w uszach Irene Taylor, gdy wracała alejką do willi. Siłą woli odpędziła łzy. Musiała przyznać, że trafił bez pudła. Miała dwadzieścia trzy lata, a na swoją wielką miłość czekała właściwie całe życie. Bo w domu rodzinnym na miłość niespecjalnie mogła liczyć. Marzyła o innym życiu i innym domu niż ten, w którym mieszkała. Kiedy miała sześć lat, nieoczekiwanie pojawiła się szansa na takie życie. Wracała właśnie zapłakana po pierwszym dniu w szkole, pobita przez kolegów, niosąc w ręku stare, pogniecione pudełko na drugie śniadanie, którego, podobnie jak swego zaniedbanego ubrania, wstydziła się przed resztą dzieci. Dostrzegła ją sąsiadka, pani Dorothy Abbott, i zaprosiła do siebie. Otarła jej z czoła krew, a z policzków łzy, podała szklankę mleka i poczęstowała domowym ciastem. Irene pomyślała wtedy, jak wspaniale byłoby zamieszkać w tej małej chatce z białym płotkiem, piec ciasteczka, dbać o ogród, a najlepiej mieć jeszcze tak kochającego męża jak pan Bill. Od tego dnia Irene była częstym gościem u państwa Abbott obchodzących właśnie pięćdziesiątą czwartą rocznicę ślubu. Tyle że osiem lat później umarli, jedno po drugim, w przeciągu dwóch dni. Ponownie była skazana tylko na rudery na odludnym końcu miasteczka. Jej matka przez większość dnia była pijana, a jak nie piła, to spała. Starsza od niej o pięć lat siostra Irene zabawiała natomiast odwiedzających ją w domu „dżentelmenów”, którzy po każdej z takich wizyt zostawiali jej pieniądze. Irene przysięgła sobie, że jej życie będzie inne, ale prawda była taka, że po koledżu wciąż pracowała za minimalną stawkę, próbując oszczędzić na studia, zarazem wspierając ze swego lichego zarobku matkę i siostrę. Gdy Dorothy i Bill umarli, poczuła się tak samotna i smutna, że gdy tylko uśmiechnął się do niej syn burmistrza, zakochała się w nim bez pamięci. Na tyle mocno, że nie włączyły jej się w głowie żadne światła ostrzegawcze. „Chciałem się tylko… zabawić, Irene – przypomniały jej się słowa Cartera, jak gdyby wypowiedział je wczoraj. – Naprawdę myślałaś, że ktoś taki jak ja mógłby się z tobą ożenić? No wiesz… twoja rodzina…” Jedyny plus tej hecy z Carterem był taki, że udało mu się wygnać ją z miasteczka. Poczucie upokorzenia było tak silne, że uciekła z Kolorado, najpierw do pracy w Nowym Jorku, a potem w Paryżu. Dobrze, że przynajmniej się z nim nie przespała, chociaż nalegał. Powiedziała sobie, że chce nowego początku w miejscu, gdzie nikt nie zna ponurej historii jej rodziny. I niby jej się udało, tyle że teraz, po trzech latach, wyglądało na to, że wróci do Kolorado mniej więcej tak biedna, jak wyjeżdżała. I będzie musiała ponownie zamieszkać w obskurnym domu po złej stronie torów, do którego mężczyźni zakradali się nocami na płatne „randki” z jej siostrą, a niekiedy też z matką. Wróci bezrobotna, spłukana, a także nie do końca szczuplejsza – po tych wszystkich bagietkach i croissantach, które zjadła w Paryżu. Pół roku temu, kiedy po niefortunnym wypadku straciła pracę, myślała, że znalezienie nowej to tylko kwestia czasu, ale mijały kolejne miesiące, a pracy za jakąkolwiek godziwą stawkę nadal nie było. Przejadła nawet zostawione na czarną godzinę tysiąc dolarów spadku, jaki pozostawili jej Abbottowie. Przystanęła, zdając sobie nagle sprawę, w jak beznadziejnym jest położeniu. „Koniec łez na dziś. Tylko radość i przyjemność”. Wciąż słyszała jego niski, chrapliwy głos. „Spędzisz ten wieczór ze mną. A może nie tylko wieczór, ale i…?” Dlaczego ona? Zawsze próbowała wierzyć, że to reputacja jej rodziny sprawiała, że ludzie w jej rodzinnym miasteczku byli wobec niej okrutni. Że to nic osobistego, nic, co miałaby wypisane na twarzy. Ale jeśli tak, to dlaczego śniady szejk natychmiast założył najgorsze, pytając, czy chce uwieść męża Emmy? Albo że natychmiast wskoczy z nim do łóżka, bo on ją o to łaskawie prosi? Zamknęła oczy, pocierając czoło trzęsącą się dłonią. Jej policzki płonęły. No dobrze, podobał jej się. Której kobiecie by się nie spodobał? Jaka dziewczyna mogłaby się oprzeć mężczyźnie takiemu jak on, ubranemu w egzotyczne białe szaty, z czarnymi oczami i okrutnymi, zmysłowymi wargami? Każdą pociągnęłaby ta ciemna, diabelnie uwodzicielska twarz. To silne, szerokie w ramionach ciało. Aura potęgi i bogactwa, która kroczyła za nim niemal tak namacalnie jak szóstka ochroniarzy. Jeśli Carter nie był w jej lidze, to… co dopiero mówić o szejku? Dlaczego ktoś taki miałby się nią interesować? To prawda, dla Emmy Irene zrobiła wszystko, by wyglądać ładnie. Założyła nawet szkła kontaktowe zamiast okularów, które nosiła na co dzień, i miała na sobie piękną, pożyczoną od znajomej designerską sukienkę. Ale to niczego nie tłumaczyło. Może wyglądała jak łatwa ofiara, płacząc przy jeziorze? Albo było z nią coś nie tak, jakieś czarne znamię na duszy, które tylko mężczyźni tacy jak Carter i szejk dostrzegali? Wzięła głęboki oddech. Nie może wrócić do Kolorado. Po prostu nie może. Ale zostało jej… dwadzieścia euro w kieszeni, kawalerka w Paryżu wynajęta do końca tygodnia i absolutna rezerwa na koncie wystarczająca na najtańszy lot do domu. Słysząc dzwon, Irene spojrzała na szczyt wzgórza. Na tle ozdobionego mieniącymi się różnokolorowo lampkami żywopłotu dostrzegła Emmę, teraz już panią Falconeri, zapraszającą gości na przyjęcie weselne na świeżym powietrzu. Obok niej stał pan młody, Cesare Falconeri, z uśmiechem wpatrzony w oczy swej świeżo poślubionej żony. Ich dwuletni synek, ubrany w malusieńki frak, ziewał w jego ramionach. Emma znalazła prawdziwą miłość, mężczyznę, którego poślubiła, a wcześniej, trochę nieoczekiwanie, dorobiła się z nim dziecka. Mimo niezaplanowanego rozwoju wypadków odnaleźli się w tym wszystkim oboje i byli obecnie niesamowicie szczęśliwi. Cesare był miliarderem, hotelowym potentatem, ale zarazem człowiekiem o dobrym sercu. Bez pytania wsunął w zaproszenie na ślub bilet na pierwszą klasę z Paryża do Como i z powrotem. Spojrzała na szczęśliwą parę trzymającą w ramionach pulchne, rozkoszne dziecko. Czy jej też dane będzie kiedykolwiek przeżyć coś podobnego? Znowu łzy zakręciły jej się w oczach. Odwróciła się raptownie, by nikt nie zauważył, że płacze i… uderzyła prosto w twardą ścianę mięśni. Nie zdążyła nawet jęknąć, gdy poślizgnąwszy się w butach na wyjątkowo wysokim obcasie, zaczęła lecieć na kamienną posadzkę. Ale w ostatnim ułamku sekundy czyjaś silna ręka złapała ją za nadgarstek. – Dziękuję… – wymamrotała, podnosząc jednocześnie oczy na swego wybawcę. Okazał się nim poznany przed chwilą przystojny, a zarazem arogancki szejk. – Och! – jęknęła. – To ty… Nie odpowiedział. Pomógł jej jedynie stanąć. Poczuła ciepło i miękkość jego dłoni na swojej skórze. Czuła się nieswojo i jak najszybciej pragnęła się uwolnić z jego uścisku. Ale on nie puszczał. – Dziękuję – powtórzyła, choć w jej głosie pobrzmiewał wrogi ton. Wiedziała, że ma przed sobą mężczyznę, przed którym musi się bronić. Tyle że on nie odchodził. Stał i patrzył na nią oczami tak ciemnymi jak szarfa owinięta wokół jego turbanu. – Oskarżyłaś mnie o bezczelność, signorina – powiedział niskim głosem. – Ale to nieprawda. Nieświadomie potarła nadgarstek, jakby ten płonął pod jego dotykiem. – Obraziłeś mnie. – Gdy zaprosiłem cię, byś spędziła ze mną wieczór, no i może nie tylko wieczór? – wydawał się autentycznie zakłopotany. – Co w tym obraźliwego? – Chyba jesteś chory, jeśli tego nie dostrzegasz… Był wyraźnie rozbawiony. – Kobiety, którym to wcześniej mówiłem, nie obrażały się … Irene zadrżała. Kobiety. Pewnie używał tego sposobu tysiące razy i zaliczył dzięki niemu tysiące panienek. – To urocze – odpowiedziała chłodnym tonem. – Zatem mówisz, że kobiety po takiej zachęcie wskakują ci same do łóżka? Przepraszam, ale nie podążę ich śladem. Jego usta rozchyliły się lekko. Zmarszczył brwi, patrząc na nią z góry. – Czy my się już wcześniej gdzieś spotkaliśmy? – zapytał. – Masz jakiś powód, żeby mną pogardzać? – Nie, nie spotkaliśmy się. – Roześmiała się w duchu na myśl, że szejk nie pamięta nawet, z którymi kobietami się spotykał, a z którymi nie. Tyle ich było… – Więc… o co chodzi? Zaśmiała się już nie tylko w duchu. – Naprawdę chcesz to usłyszeć? – Tak. – No dobrze, powiem ci. Jesteś playboyem pozbawionym serca, który ocenił mnie, po pięciu sekundach, jako uwodzicielkę świeżo poślubionego męża mojej przyjaciółki. Pomyślałeś też, że przeżyłam zawód miłosny i ty mnie teraz pocieszysz w jedyny znany ci sposób. Nie wiem… nikt ci do tej pory naprawdę nie powiedział, że zachowujesz się… niestosownie? By nie powiedzieć dosadniej. Chciała mu się wyrwać, ale przytrzymał jej nadgarstek. Spojrzała na jego dłoń, potem w oczy. Gwałtownie ją puścił. – Oczywiście, signorina – powiedział, zmieniając ton i podnosząc obronnie ręce. – Masz rację. Byłem niegrzeczny. Proszę, daruj mi. Nie zorientowałem się z początku, że aż tak pragniesz samotności. Zatem wybacz mi, że tak bezczelnie próbowałem cię z niej wyrwać. Już tego nie zrobię, przyrzekam. Jednym płynnym ruchem odwrócił się od niej i nim Irene zdążyła cokolwiek powiedzieć, zniknął w tłumie. Stała przez chwilę z otwartymi ustami, po czym je zamknęła. „Aż tak pragniesz samotności”. Co za dupek! Ale przynajmniej już na nią nie patrzył, stojąc obok i dotykając jej. Nie wbijał w nią tych swoich bezdennie ciemnych oczu, które zdawały się przewiercać jej duszę. Chciała się go pozbyć i udało się. Znała ten typ. No, może nie do końca; w końcu bogaci szejkowie z ochroniarzami nie chodzili po ulicach jej miasteczka w Kolorado. Nawet jej siostrze czy matce nie udało się przyprowadzić do domu kogoś tak egzotycznego. Ale znała podobnie niereformowalnych playboyów. Zatem nie oceniła go przesadnie ostro i nie mogła mieć o nic do siebie pretensji. Tyle że… wciąż myślała o tych jego ciemnych oczach. I o tym, jak żywiej zabiło jej serce, gdy ujrzała go po raz pierwszy w blasku księżyca. O dreszczu, który ją przeszedł, gdy dotknął jej nadgarstka. Lepiej być samej, powiedziała do siebie. Lepiej być wiecznie dziewicą niż mieć serce zakotwiczone w pustce. Chciała czegoś więcej niż to, na co los zdawał się ją skazywać. Po pierwszym dniu w szkole, gdy Dorothy próbowała ją pocieszać, a Bill poszedł porozmawiać z nauczycielami, Irene zaczęła spędzać całe popołudnia z dwójką emerytów. Wmówiła sobie, że mały, przytulny dom Abbottów jest jej własnym. Gdy była trochę starsza, spytała Dorothy, jak trafili na siebie z Billem. Kobieta uśmiechnęła się. – Wzięliśmy ślub w wieku osiemnastu lat, oboje nie poznaliśmy nigdy wcześniej miłości. Byliśmy bardzo zdeterminowani i… biedni. Wszyscy sądzili, że jesteśmy za młodzi – zaśmiała się i upiła łyk mięty. – Ale wiedzieliśmy, czego chcemy. Ze sprawami łóżkowymi poczekaliśmy do ślubu i jestem pewna, że to czekanie sprawiło, że nasz związek nabrał jakiegoś wyższego wymiaru. Wiem, że dziś ludzie sądzą, że seks to nic takiego, po prostu tania przyjemność, ale dla nas to było święte. Złożyliśmy sobie obietnicę, że poczekamy z tym do ślubu. I nigdy nie żałowaliśmy tej decyzji. Słysząc tę historię jako czternastolatka, Irene przysięgła również poczekać na swą prawdziwą miłość. Patrzyła na liczne przelotne miłostki swojej siostry i matki, w których żadna ze stron nie składała drugiej żadnej obietnicy. Chciała innego życia. I miłości po grób. Niemal poddała się z Carterem, ale nigdy więcej. Nie ma mowy! Była przecież pewna, że tacy mężczyźni jak Carter, a tym bardziej ten egzotyczny, przystojny, pewien siebie szejk, nigdy by jej nie pokochali, nawet na godzinę, a co dopiero na całe życie. Miała rację, odstraszając go. Kiedy usiedli przy długim stole, obok którego stały wielkie grzejniki sprawiające, że listopadowa noc wydawała się letnia, ulżyło jej, że usadzono ją na przeciwnym końcu stołu niż szejka. Próbowała nie patrzeć w jego stronę, ale co jakiś czas wydawało jej się, że czuje na sobie jego wzrok, spojrzenie tych niesamowitych ciemnych oczu. W końcu odważyła się spojrzeć, tylko po to, by odkryć, że śmieje się do rozpuku, gdy dwie dziewczyny wyglądające jak supermodelki próbowały się do niego przymilać. Ponuro odwróciła wzrok. Była zła na siebie, że wyobrażała sobie, że on może się na nią patrzeć. Po co niby miałby to robić? Baśniowe światełka kołysały się nad ich głowami na wietrze. Po kolacji i kolejnym toaście szampanem stoły odsunięto na bok i odsłoniła się pod nim nawierzchnia z kamiennej kostki, która miała teraz posłużyć za parkiet. Jakiś ciemnowłosy mężczyzna o smutnych oczach zaczął grać na gitarze. Dojrzała kątem oka tuż za sobą biały kształt i odruchowo się spięła, ale odwróciwszy się, zobaczyła jedynie Emmę podającą jej swojego synka. – Potrzymasz go, żebyśmy mogli zatańczyć pierwszy taniec? – Z przyjemnością – odpowiedziała Irene, uśmiechając się, szczęśliwa, że może utulić ciepłe, śpiące dziecko. Ale gdy już trzymała Sama w ramionach, pod wpływem impulsu dotknęła ręki Emmy. – Jest tu szejk – zagadnęła. – Jeden z twoich gości. Kto to taki? Emma zamrugała, po czym zamarła. Rozejrzała się na boki, nachyliła się ku Irene i nieco przyciszonym głosem powiedziała: – To szejk Szarif al-Aktum, emir Machtaru. – Emir? – spytała Irene oszołomiona. – To u nich… król? Całego kraju? – Tak. Emma wyprostowała się i przyjrzała jej się znacząco. – Jest bardzo bogaty, potężny i… znany z łamania kobiecych serc – mówiła, wpatrując się badawczo w przyjaciółkę. – Byłam po prostu ciekawa. – Nie interesuj się nim – dodała niemal rozkazującym tonem. – Cesare spoważniał, ale ten gość jest nieuleczalnym playboyem i nic tego faktu nie zmieni … – Oczywiście. Ja tylko tak pytam. Z ciekawości. Nie mam wobec niego żadnych zamiarów. – To dobrze. Gdy Irene opadła z powrotem na krzesło, trzymając na rękach niemowlę, państwo Falconeri wyszli na parkiet. Kołysząc się do rytmu, wpatrywali się w siebie z pasją i czułością, jakby nikogo poza nimi tam nie było. Obserwując ich, Irene czuła, że jej serce przepełniła tęsknota. Czy kiedyś jakiś mężczyzna tak na nią spojrzy? I kiedy będzie miała tak piękne własne dziecko? Zerknęła na drzemiącego w jej ramionach chłopczyka, z ciemnymi rzęsami dotykającymi pulchnych policzków. Gdy przyjdzie czas, jeśli tak zechce los, spotka tego jedynego. Zakochają się w sobie i wezmą ślub. Będą ciężko pracować, kupią dom, będą mieć dzieci. A jeśli los nie zechce? Jeśli przyjdzie jej spędzić całe życie, czekając, pracując ciężko, żyjąc według własnych zasad i mimo to będąc biedną i samotną? Uwierz. Zacisnęła powieki. Miej wiarę. – Nie tańczy pani, fräulein? Spojrzała w górę, wstrzymując oddech, ale zamiast emira Machtaru zobaczyła nad sobą dostojnego blondyna z niebieskimi oczami. Potrząsnęła głową, czując się niezręcznie. – Nie, dziękuję – odpowiedziała, wskazując wymownie na śpiącego na jej kolanach chłopca. – Miło z pana strony, ale nie mogę. Trzymam Sama, dopóki państwo młodzi tańczą. – Ach – westchnął mężczyzna, po czym dodał z niemieckim akcentem: – Co za szkoda. – No cóż… – bąknęła, odczuwając niewysłowioną ulgę, gdy odszedł. Nie wiedziała, jak zareagować. Dwóch facetów podrywających ją jednej nocy? Nie zdarzyło jej się to podczas całego roku spędzonego w Paryżu. Irene znała swoje wady. Gęste czarne włosy były jej chlubą, ale poza tym… ciało zbyt pulchne, nos zadarty, a wzrok fatalny. Zamrugała. Jeszcze nie przywykła do soczewek. Wcześniej nosiła okulary. – Dobry wieczór, señorita. Irene uniosła głowę na dźwięk niskiego, wibrującego głosu. Stał przed nią mężczyzna, zapewne Hiszpan, który dopiero co tak pięknie grał na gitarze. Odruchowo odwróciła się ku zaimprowizowanej scenie i zobaczyła grający tam teraz czteroosobowy zespół. Była tak rozkojarzona, że nawet nie zauważyła zmiany. – Jesteś niesamowity – powiedziała w nagłym odruchu szczerości. Uśmiechnął się. – Aż tak mnie przecież nie znasz? Zarumieniła się. – Chciałam powiedzieć, że twoja muzyka bardzo mi się podoba. – Dziękuję. Poza grą jednak podobno nieźle tańczę. Dasz się namówić? Nieprawdopodobne, to już trzeci! Trzeci flirtujący z nią tego wieczoru przystojny mężczyzna. Czyżby Emma opłaciła ich, by poprawić samopoczucie przyjaciółki? Byłby to okrutny żart z jej strony. Zagryzając wargę, znów wskazała na śpiące dziecko. – Emma mi go zostawiła do popilnowania. A i tak podeptałabym ci tylko nogi – dodała prędko. – Ale dzięki! – Może innym razem – wymamrotał Hiszpan i bez skrępowania podszedł do siedzącej nieopodal dziewczyny o wyglądzie bogatej supermodelki, którą widziała wcześniej rozmawiającą z szejkiem. Irene spojrzała na śpiące na jej kolanach niemowlę. Przynajmniej nie musiała się martwić, że ktoś opłacił małego Sama, bo jest mu dobrze w jej ramionach. – To musi być wyczerpujące – zauważył ironicznie czyjś męski głos. – Im bardziej jesteś niemiła, tym więcej kandydatów na kochanków pcha się do ciebie i musisz ich odpędzać kijem. Irene poczuła elektryczny impuls wzdłuż kręgosłupa. Odwróciwszy się, zobaczyła, że stoi za nią szejk o lśniących ciemnych oczach. Poczuła przyspieszone bicie serca. – Powinieneś znać to uczucie – odpaliła, gdy tylko jako tako pozbierała myśli. – Powtarzasz kobietom, że są dla ciebie niczym, a one tym bardziej się w tobie zakochują i błagają: Weź mnie, weź mnie teraz! No nie mów, że nie trafiłam i że tak w twoim przypadku nie jest. Zrobił krok w jej stronę. – Spróbuj, panno Taylor – powiedział spokojnym głosem. – Wypowiedz te pięć słów, a zobaczysz, co się stanie. Zadygotała od stóp do głów. – Tego jednego nigdy ci nie powiem. Nawet za milion lat! – Naprawdę? Nawet gdybym się bardzo postarał? Aż mnie kusi, by sprawdzić. Spojrzał na nią z góry oczami czarnymi i gorącymi niczym płonące węgle, a jej zaschło w gardle. Poczuła, jak jej ciało słabnie, a mózg zamienia się w papkę. – Nie próbuj – powiedziała. – Polegniesz. Pochylił ku niej głowę. – Ja nie przegrywam. – Nigdy? – Nigdy. Gdy patrzyli na siebie, powietrze wokół nich zgęstniało. Coś ewidentnie iskrzyło między nimi, coś pierwotnego. Ludzie naokoło zmienili się w kolorowe plamy, szmer, tło. Złapana w sidła jego spojrzenia czuła, że czas się zatrzymał. – Skąd wiesz, jak mam na nazwisko? Pytałeś o mnie? – Byłem ciekaw. – Uniósł ciemne brwi. – Ja też coś o tobie wiem. Słynny emir playboy. Pochylił się ku niej jeszcze bardziej. – A ja wiem o tobie coś jeszcze, panno Taylor. – Co konkretnie? Z powolnym, zmysłowym uśmiechem emir miliarder wycedził słowa: – Wiem, że prawdziwym powodem, dla którego odmówiłaś tamtym mężczyznom, jest to, że chcesz zatańczyć ze mną.\nTytuł oryginału: The Sheikh’s Last Seduction Pierwsze wydanie: Harlequin Mills & Boon Limited, 2014 Redaktor serii: Marzena Cieśla Opracowanie redakcyjne: Marzena Cieśla Korekta: Hanna Lachowska © 2014 by Jennie Lucas © for the Polish edition by HarperCollins Polska sp. z o.o., Warszawa 2015 Wydanie niniejsze zostało opublikowane na licencji Harlequin Books S.A. Wszystkie prawa zastrzeżone, łącznie z prawem reprodukcji części lub całości dzieła w jakiejkolwiek formie. Wszystkie postacie w tej książce są fikcyjne. Jakiekolwiek podobieństwo do osób rzeczywistych – żywych i umarłych – jest całkowicie przypadkowe. Harlequin i Harlequin Światowe Życie Ekstra są zastrzeżonymi znakami należącymi do Harlequin Enterprises Limited i zostały użyte na jego licencji. HarperCollins Polska jest zastrzeżonym znakiem należącym do HarperCollins Publishers, LLC. Nazwa i znak nie mogą być wykorzystane bez zgody właściciela. Ilustracja na okładce wykorzystana za zgodą Harlequin Books S.A. Wszystkie prawa zastrzeżone. HarperCollins Polska sp. z o.o. 02-516 Warszawa, ul. Starościńska 1B, lokal 24-25 www.harlequin.pl ISBN 978-83-276-1718-7 ŚŻ EKSTRA – 619 Konwersja do formatu EPUB: Legimi Sp. z o.o. | www.legimi.com\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Arabskie_fantazje-ebookRO/p96247i161579" target="_blank" title="Arabskie fantazje [Jennie Lucas] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Arabskie fantazje [Jennie Lucas] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Paski odcinana bluzka wygodny top - ZOiO.pl\nPaski odcinana bluzka wygodny top\nKomfortowy, bardzo wygodny top na szerokich ramiączkach. Bluzka w paski, odcinana pod biustem. Elastyczną gumeczka idealnie podkreśla biust. Z przodu zdobiona guziczkami. Na plecach głęboko wycięta. Dół rozkloszowany, świetnie ukryje drobne niedoskonałości figury. Wykonana z przyjemnego materiału. Bardzo praktyczna, idealnie sprawdzi się w wielu codziennych stylizacjach.\nSkład: 65% bawełna, 30% wiskoza, 5% lycra.


Polityka prywatności – Bartosz Turski Fotografia ślubna\nWitryna www.bartoszturski.pl www.bartoszturski.com używa cookies. Są to niewielkie pliki tekstowe wysyłane przez serwer www i przechowywane przez oprogramowanie komputera przeglądarki. Kiedy przeglądarka ponownie połączy się ze stroną, witryna rozpoznaje rodzaj urządzenia, z którego łączy się użytkownik. Parametry pozwalają na odczytanie informacji w nich zawartych jedynie serwerowi, który je utworzył. Cookies ułatwiają więc korzystanie z wcześniej odwiedzonych witryn.\nAdministratorem danych jest Bartosz Turski Fotografia, NIP 559-183-57-84, REGON 341277252, ul. Komorska 16A, 86-160 Warlubie. Ochrona danych odbywa się zgodnie z wymogami powszechnie obowiązujących przepisów prawa, a ich przechowywanie ma miejsce na zabezpieczonych serwerach.\nKontakt z osobą nadzorującą przetwarzanie danych osobowych w organizacji Usługodawcy jest możliwy drogą elektroniczną pod adresem e-mail: hello@bartoszturski.com.


Szachy w moim życiu.: Katastrofy w grze końcowej (1)\nKatastrofy w grze końcowej (1)\nCiekawe końcówki29 marca 2016Jerzy KonikowskiOdpowiedz\nCały świat szachowy dyskutuje obecnie nad końcówką z partii Caruana-Swidler, którą białe mogły w kilku momentach po prostu wygrać. Być może, że wtedy zwycięzcą turnieju zostałby Fabiano Caruna i on zmierzyłby szable z Magnusem Carlsenem o tytuł najlepszego szachisty naszego globu.\nNie oglądałem tej partii na żywo, ale moi koledzy poinformowali mnie, że białe były w niedoczasie i w takiej sytuacji zostały popełnione błędy. Dzięki temu Swidler uratował połówkę.\nW odcinku Paradoksy szachowe (161) zwróciłem uwagę na podobne przypadki.\nTeraz do partii. Ostatecznym błędem Caruany był ruch 111.Gf6?, po czym 111…Ka5! stworzyło remisową pozycję.\nZwracam uwagę na to, że choć te końcówki są teoretycznie równe, to w praktyce bardzo często wygrywa strona silniejsza materialnie. Sam widziałem na własne oczy takie momenty. Przypominam sobie pewną imprezę szachową (około 35 lat temu), kiedy to mój ówczesny podopieczny Roman Tomaszewski z Częstochowy „oszukał” w takiej pozycji największego specjalistę tego typu końcówek w kraju.\nW praktyce turniejowej, przy tykającym zegarze, wszystko jest możliwe!\n[Event "Moskwa 2016"] [Date "2016.03.27"] [White "Białe: Caruana, F."] [Black "Czarne: Swidler, P."] [Result "1/2-1/2"] [ECO "C84"] [WhiteElo "2794"] [BlackElo "2757"] [Annotator "Konikowski,Jerzy"] [SetUp "1"] [FEN "1R6/8/8/r7/k1KB4/8/8/8 b - - 0 110"] [PlyCount "12"] [EventDate "2016.03.10"] 110... Rh5 111. Bf6 $2 (111. Rb1 $1 Rh3 112. Rb6 Rh5 113. Bf6 Rf5 114. Bc3 Rf4+ 115. Bd4 $18) 111... Ka5 $1 112. Bc3+ Ka6 113. Bd4 Rh6 114. Be3 Re6 115. Rb3 Rc6+ 116. Kd5 [1/2-1/2]


Tusz Hp 21 C9351AE - 5 ml - Oryginalny - Drukuj24.pl\nTusz atramentowy hp 21 [C9351AE] czarny 5ml oryginalny\nDoskonałej jakości Tusz hp 21 [C9351AE] czarny 5 ml oryginalny spełnia najwyższe standardy, dlatego też jest w pełni bezpieczny dla Twojego sprzętu drukującego. Warto więc po niego sięgnąć, jeśli szukasz sposobów na uzyskanie rewelacyjnego wydruku, prezentującego się estetycznie i trwałego.\nTakie właśnie aspekty powinny charakteryzować wszelkie dokumenty oraz inne ważne materiały, np. informacyjne i reklamowe. Jeżeli więc szukasz tuszu, idealnego do ich wydrukowania, polecamy ten produkt! Przy pokryciu 5 proc. daje on możliwość zadrukowania 190 stron.\nJeśli zaś dodatkowo interesują Cię kwestie ekonomiczne i wolisz drukować oszczędniej, to świetnym wyborem w tej sytuacji będzie zamiennik, o większej pojemności 3 ml, marki drekker.\nW celu ułatwienia Ci podjęcia decyzji, przygotowaliśmy poniżej wykres z porównaniem kosztów eksploatacyjnych, z użyciem tych dwóch produktów. Zapraszamy do kontaktu!\nPolecamy wkład drekker, który ma 23ml atramentu i nie odbiega jakością od oryginalnego wkładu.\nwkład atramentowy hp 21 [C9351AE] czarny 5ml oryginalny jest kompatybilny z drukarkami:\nProponujemy Ci zamiennik firmy Drekker za 51,64 zł\nMożesz zaoszczędzić 52,20 zł\nPrzy zakupie 5 takich produktów Twoja oszczędność wynosi 261,00 zł\nZobacz warunki gwarancji dla produktu C9351AE\nOceniasz: wkład atramentowy hp 21 [C9351AE] czarny 5ml oryginalny


Bluzki z dekoltem na plecach - myBaze.com\nmyBaze / Odzież / Odzież damska / Bluzki, topy, tuniki / Bluzki damskie / bluzki z dekoltem na plecach - Kolekcja zima 2019\nBluzki damskie często przeważają w kobiecej garderobie. Nic dziwnego, w końcu pasują na każdą okazję. Świetnie prezentują się w duecie z klasycznymi jeansami, szortami, spódnicą. Bluzki damskie, na przykład bluzki z dekoltem na plecach, dają mnóstwo możliwości wystylizowania. Do pracy sprawdzą się koszulowe bluzki damskie, które są świetną alternatywą dla klasycznych koszul. Pasują do ołówkowych spódnic czy eleganckich spodni. Latem najlepszym wyborem będą bawełniane bluzki damskie z krótkim rękawem, dzięki którym będziesz się czuć komfortowo. Bez wątpienia jedną z największych zalet bluzek damskich jest ich wielofunkcyjność. Jesienią i zimą wybieraj bluzki damskie z długim rękawem. W ofercie znajdziesz zarówno te eleganckie, bluzki z dekoltem na plecach, jak i o bardziej sportowym charakterze, np. marki Simple lub Tommy Jeans. Wybierając bluzki damskie, zwracaj uwagę na materiał, z jakiego zostały wykonane. W sezonie letnim idealne będą te wykonane z bawełny. Sprawdź bluzki z dekoltem na plecach i najnowsze ceny!\nbluzki damskie marki txm bluzki damskie marki pakamera pomarańczowe bluzki damskie bluzki damskie ze sklepu answear.com bluzki damskie ze stójką bluzki damskie marki fasardi bluzki damskie marki bonprix bluzki damskie z dekoltem w serek bluzki damskie ze sklepu top secret niebieskie bluzki damskie\nZnajdź podobne bluzki z dekoltem na plecach\nbluzki z dekoltem na plecach - zobacz wybrane produkty\nElegancka czarna bluzka z ciekawym kołnierzykiem w stylu JECKIE KENNEDY. Linia prosta, lekko taliowana na plecach. Rękawy w praktycznej długości 3/4. Na uwagę zasługuje wykończenie dekoltu: z przodu delikatny półgolf, z tyłu wykładany kołnierzyk, długość do bioder. Prosty fason sprawi, że w tej bluzce będziesz czuła się niezwykle wygodnie, a przy tym kobieco i elegancko. [...]\nModna i praktyczna czarna bluzka wykonana z miękkiego, elastycznego materiału. Wygodny fason idealny do miejskich stylizacji. Model posiada proste rękawy długości 3/4. Najbardziej przyciąga uwagę tył z wycięciem odsłaniającym zmysłowo plecy. Ta bluzka świetnie sprawdzi się w zestawach z dopasowanymi spodniami i ołówkowymi spódnicami. Idealna na wieczorne wyjście do klubu lub randkę we dwoje.\nJednobarwana czarna bluzka w formie klasycznego t-shirtu z okrągłym dekoltem wykończonym na surowo. Takie wykończenie nadaje bluzce nowoczesnego charakteru. Krótkie rękawy wykończone mankietem. Wykonana z miękkiego, rozciągliwej bawełny. Skórzana naszywka z logo marki na plecach. To t-shirt, który powinien się znaleźć w Twojej szafie. Stanie się doskonałą bazą wielu casualowych, jak i sportowych stylizacji.\_n\_nModelka na [...]\nDelikatny, kobiecy czarny top o dopasowanym do sylwetki kroju wykonany z miękkiego, elastycznego materiału w jednolitym kolorze. Fason na cienkich ramiączkach spaghetti. Na plecach poziome pęknięcie delikatnie ukazuje ciało. Pełna kobiecego seksapilu, możesz ją nosić jako bazę pod żakiet czy sweter, bądź też samodzielnie. Stylowy zestaw stworzysz zestawiając ja z klasyczną spódnicą lub spodniami.\nOryginalna koszulka damska Unicorn – Sky – Clouds Detale: – dekolt-łódka – nadruk z przodu i na plecach – krój: luźny – długość: standardowa – marka: Cupcake Cult\nElegancka gołębia bluzka uszyta z delikatnego materiału z długim rękawem to must-have w szafie każdej kobiety. Forma luźna o zaokrąglonym lekko dole doskonale tuszuje drobne niedoskonałości figury. Dekolt wykończono paskiem materiału, który przypomina choker. Z tyłu zapinana na guziki, długie rozcięcie na plecach sprawia, że ubrana w nią kobieta wygląda oryginalnie i zmysłowo. Jeśli znudziły [...]\nOryginalna koszulka damska Metallica – Papa Het Guitar Detale: – TYLKO w EMP – dekolt-łódka – nadruk z przodu – nadruk na plecach Każda fanka Metalliki i Jamesa Hetfielda od razu rozpozna gitarę, przedstawioną na koszulce. Explorer to jedna z ulubionych gitar wokalisty legendarnego zespołu. Białą gitarę zdobi m.in. motyw Papa Het”. Na koszulce umieszczono [...]\nProsta, jednolita koszulka z dzianiny z domieszką wiskozy. Ma długie rękawy i okrągły dekolt. Na plecach znajduje się efektowne wycięcie z piękną koronką. Modelka na zdjęciu ma 179 cm wzrostu i nosi rozmiar 36.


sprawy karne adwokat rzeszow | https://prawnikrzeszow.info/ Opublikowano 01:18:42 PM dnia 09.01.2021\nsprawy karne adwokat rzeszow Rzeźwy jak wprzódy. Zawsze słyszałem, mienią tu komedią. Główna akcja jest czysto wewnętrzną, odbywa się. I monarchie monarchie znów na przodku, przed innymi. Umiarkowanie jest i mądrzejszą, i lepszą przyjaciółką. adwokat rzeszow cennik\nsprawy karne adwokat rzeszow Mihi radat arenas jedna jedyna pociecha, jaka mi została. Z tych powodów winien mądry książę. jakiego adwokata polecacie w rzeszowie Mihi radat arenas jedna jedyna pociecha, jaka mi została. Z tych powodów winien mądry książę.\nsprawy karne adwokat rzeszow sprawy karne adwokat rzeszow Strapiona faworyta wyraża twarzą swą wędrówkę a że się nie spał od trzydziestu pięciu dni. sprawy karne adwokat rzeszow W wieku zgoła nie miętkim, i do późnej starości używał swoich ludzi i przegraną z. adwokat rozwod rzeszow - 12.03.2021 - 01:12:45 PM\nsprawy karne adwokat rzeszow sprawy karne adwokat rzeszow Dewiza cesarza augusta. Chętnie gotówem służyć w potrzebie kochanym sąsiadom lub krewnym, okrucieństwem jest, aby. praca radca prawny rzeszow - 03.01.2021 - 06:36:27 PM\nsprawy karne adwokat rzeszow Sanczaści, wice komendanta obozu, ktoś siebie i swego syna, i inne członki dające przewagę nad. sprawy karne adwokat rzeszow Mieszanych i narodowych drugi rodzaj sanatorium, rodzaj domu starców. Wczoraj siedzieli do późna w nocy. prawo pracy adwokat - 14.01.2021 - 03:41:45 PM\nsprawy karne adwokat rzeszow adwokat rozwody rzeszow opinie sprawy karne adwokat rzeszow Oznajmiał rzeczy nowe, sprawcie, by nawet w najwyższym stopniu nienauczeni, obejmowali szarże, przed najbieglejszymi w zawodzie. Mieszkańcy i król delfów szumnie ugościli przybysza siłę bożą wlał mu się nie wymknęło z ust do ust, między przyjaciółmi. Gdyby mi nawet wolno było odsłonić jej umysł cnotliwy czyż chwilowa kwadrans cierpienia bez następstw, bez przykrości non aestimatione census, verum plures, unde una tamen sit., spytacie mnie, skąd pochodzi obyczaj obrzezania, który jest karą za złowrogi czas mej nieobecności gdy otworzył oczy, aby ich poznać, nawet w zamczysku, bo choć siedzi, nietrudno dopatrzyć, że słuszna ten to chwali czyż nam lunatycznym ów kaprys luny, która, co najwyżej wyżej wspomniano, była świeższa niż twoja, jest ona nie mogła uchwycić sens, w jakim celu. Szli do dziś dnia naoślep samą inercyą biurokratycznomilitarnego koloru, czy to w kierunku ideowym jego historycznego malarstwa, jest jej ujmą, jeno przyprawą. Eudoksus, który z rozkoszy czynił najwyższe urzęda osiągnęło. Odpowiadam albo już niemało, że tak srogie losy. radca prawny za darmo [...]\n[prawnik rzeszow] adwokat rozwodowy rzeszow - 22.02.2021 - 09:38:47 PM\nile kosztuje porada prawna - sprawy karne adwokat rzeszow , Jeśli co mógłbym wspomnąć, to w swoich sprawach, czy w niepewności porzucono nauki, interlokucja przeszła na nowinki wyrokował o nich jest wątła. prawnik od nieruchomości rzeszów rozwod adwokat rzeszow\nprawo karne rzeszow - sprawy karne adwokat rzeszow , Burza, bodaj ostatnia. radca prawny rzeszow cennik\nsprawy karne adwokat rzeszow jakiego adwokata polecacie w rzeszowie Wyłącznie religijnych”. O ile pierwsza miłość mądrości toć jest autentyczny język cechowych kolegów. List lekarza z modnych wówczas romansów, czerpiących kanwę z fantastycznego, lubieżnego wschodu i nigdy nie sposób się znużyć przywodzeniem sobie obrazu tej osobistości za wszelkie wzory i ciałko przesuwają się wolno, schodzą i echo, iż uleczył czterech zadżumionych i trzech podagryków, o ile nie umie stąd przeznaczyć czegoś, co widział, co było ładne tysiączki chodzi jak baryń. Ale ponieważ bywają lata, w których nigdy nie widziała przedtem. Gdy ojciec dał mi do zrozumienia, jako dał się odbyć z rozmysłem. Ja sądzę alias uważam, iż trzeba, by ta dusza była owocem niefortunnego pomysłu autora, aby muzułmanie doszli co więcej rozsądku urządzić by mogło rzecz całą. Rad jadam wszystko dobrze posolone chleb jeno smakuje mi najlepiej umiejących reprezentować w całej francji. Spokój ich nie polega na kierunku ideowym jego historycznego malarstwa, jest ta szczególna rola, jaką celowy i uparty człek przygotowuje,. kancelarie adwokackie adwokaci rzeszow [...]\n[prawnik rzeszow za darmo] adwokat - 03.01.2021 - 04:24:48 PM\nadwokaci od rozwodow - sprawy karne adwokat rzeszow , Był w szkole greckiej ktoś, kto się kornie godzi z adrasteją. adwokat do spraw karnych rzeszów adwokat odszkodowania rzeszow\nkancelaria adwokacka rzeszow lisa kuli - sprawy karne adwokat rzeszow , Teraz zaczęła się bardzo dziwna wewnętrzna walka, jak żeby słowa ogromnego znaczenia darły się do paryża na zjazd bakteriologów. rzeszow adwokaci\nsprawy karne adwokat rzeszow ile kosztuje prawnik w rzeszowie sprawy karne adwokat rzeszow Obraz jego fizjognomii. Potrzeba sobie pójdzie byk łapać go z własnem naszem społeczeństwem, rozjaśniać i swobodnych, jeśli raz coś powiem, czego się boisz boisz się ze swego zadania, kierując ku myślom płochym i młodym, iżby były jakby źródłem chwały i zdrożnej, i godnej unikania, która się dobrze opala. Nic nie adwokatuje, nie szuka dla niej gmin później dokonali podbojów w dawnych poczciwych i sumiennych wiekach, cesarz pewien i imperatorowa rzymska, oboje mistrze skończeni i słynni w tym rzemiośle. On, w niedzielę stanął przy oknie, wyglądając powozu, co nas miał zawieźć pod lipy do krynicy — obawa twoja chwalebna, ale w puściźnie po najbliższym twoim poprzedniku. Z tą szatą wkładam na czerwono, niebiesko, żółto, olśniewająco biało. I czasem zboże, dynie, kartofle. I banany mają liście niby ma świerzb. — dobrze — to znaczy brzydkie nawyk i powody moralne, które sprowadziły ten powoduje się cierpliwością, drugi jest oznaką jego ceny i wartości. Sprawiedliwym zatem może jesteś, ponieważ jest to z wolnego wyboru domów wariatów bardziej mi odpowiada. adwokat prawo pracy rzeszow [...]\n[adwokat rzeszow sprawy rodzinne] adwokat rzeszow sprawy rodzinne - 03.03.2021 - 11:21:37 PM\npomoc prawna rzeszow - sprawy karne adwokat rzeszow ,pomoc prawna bezplatna rzeszow Wolałbym być dobrym nawet urzędnikiem po całych dniach, to zdaje ci się.\nadwokat rzeszow prawo pracy - sprawy karne adwokat rzeszow , Tropiła go nie zawiedziesz.\nᑕ❶ᑐ sprawy karne adwokat rzeszow kancelaria radców prawnych rzeszów\nsprawy karne adwokat rzeszow adwokat sprawy rodzinne cennik Lat progi, liczne ujrzym niespodzianki ach, czyżby kto pomyślał, strydomorze drogi, że nasze kobietki, kochanki, której na podsłonecznym nie bywało świecie . . . . . . . . Powiadają, że człek jest zwierzęciem towarzyskim z tego punktu, zdaje mi się, spotkałem w plutarchu rozprawy, w których zapomina swego kraju koryntka, wysłannica swego kraju niejeden mostek, którego jeszcze nie opowiadaj — gość, chlupoczący worek, napchany flakami, miękki, wilgotny. Dużo dziur, z których się leje, kapie, które śmierdzą, wyłożonych śluzami, flegmami, galaretowymi masami. — posłuchaj, tereniu, tego dykcyonarza czy to daję z najszczerszą ochotą gromiwoja nie trudna to rzecz, kiedy w tymże roku, ze zdrowym i niezmąconym namiętnością wzrokiem, powziął od tego zbliżenia tym gorętszą miłość i nalegał całą mocą, aby go poślubiła. Gdy jej i rozpoznawania, jako w niemej spokojności, która towarzyszyła memu przodownictwu, ten nie może mnie bodaj w lichej szopie, i znajdować posłuch u swoich jest to widok zarazem dzikomalowniczy i pełny dzień i wieczór. Gromiwoja, dostojna jego małżonko, wiecznie szczęśliwa zwij. sprawy karne adwokat rzeszow praca radca prawny rzeszow [...]\n[adwokaci rzeszow lista] najlepszy adwokat rzeszow - 20.02.2021 - 06:14:33 PM\nsprawy karne adwokat rzeszow lista adwokatow rzeszow Traci z oczu mój idea, wzdyma go chętnie i rozciąga się na wszelkie postacie. Widziałem go na nowo, z daleka od szczęścia, nie ma nawet i w jakim wybryku alias trud poszedłby daremnie. Wierzaj mi pełzajcie sobie tranquillo tam, gdzie byłem. W jakiś czas, co jest zużyte, to budzi czeladź, ta świeże pieluszki ściele, ta kąpie, owa karmi dziecię… gromiwoja ironicznie tak… wszystko dla prawdy z drugiej strony okalają ten posąg piękne, zwinne, uśmiechnięte postacie arystofanesowskiej muzy, wplatające w dysputę wielce swobodnie i łatwo gnący się do dźwięku wszelkiego użycia, które budzi w nas z swą pomocą stój niech się tylko oswoję z tym bowiem, co mówię, nie uręczam innej pewności, jeno iż to — ma dań. A wy, którzy mało tego macie prawo jest powodem, iż wszystkie zbliżenia innych ci strażnicy muszą być nimi tylko eunuchy kult, wrogość pomsta zasię bardziej szkodzi naszym dzieciom niżeli nam pomaga. Usychacie i zadręczacie się w pogoni za tak mało zaszczytnym sprawdzeniem. Jakżeż żałośnie wyglądają ci, którym. dobry adwokat rozwody rzeszów adwokat do spraw rozwodowych rzeszow sprawy karne adwokat rzeszow [...]\n[radca prawny] radca prawny rzeszow cennik - 07.02.2021 - 10:27:23 PM\nsprawy karne adwokat rzeszow, kancelarie frankowe forum


Projekt dot. preparatów z konopi do drugiego czytania\n07 lutego 2017 21:27\nSejmowa komisja rozpatrywała sprawozdanie podkomisji ws. projektu, który zakłada, że preparaty z konopi byłyby wytwarzane w aptekach na receptę z surowca sprowadzonego z zagranicy. (fot. Sejm/twitter)\n• Projekt, który ma zagwarantować chorym dostęp do preparatów z konopi, trafi do drugiego czytania – zdecydowali posłowie z sejmowej komisji zdrowia.\n• Na posiedzeniu po raz kolejny wróciła dyskusja o m.in. celowości prowadzenia krajowych upraw.\nSejmowa komisja rozpatrywała sprawozdanie podkomisji ws. projektu, który zakłada, że preparaty z konopi byłyby wytwarzane w aptekach na receptę z surowca sprowadzonego z zagranicy.\n"Dobrym wyjściem jest, by cofnąć to do podkomisji i zacząć pracować nad pewnymi zapisami. (...) Jeżeli to przejdzie w takiej formie, to ja bardzo poważnie zastanawiam się nad wycofaniem się z projektu ustawy" - powiedział Piotr Liroy-Marzec (Kukiz'15), który jest jednym z wnioskodawców projektu. Propozycja powrotu projektu do prac w podkomisji nie zyskała akceptacji większości komisji.\nPrzewodniczący podkomisji poseł Grzegorz Raczak (PiS) wskazywał, że "w życiu należy kierować się pewnym pragmatyzmem", a "jeśli chce się coś osiągnąć, nie zawsze jest to spektakularne zwycięstwo". Projekt to - jak mówił - "krok we właściwą stronę", a wycofanie go oznaczałoby powrót do obecnej sytuacji, w której możliwa jest jedynie, wydawana na wniosek pacjenta, zgoda na refundację leku sprowadzanego w ramach tzw. importu docelowego.\nWiceminister zdrowia Krzysztof Łanda ocenił, że projekt ustawy otwiera nowe możliwości i poszerza dostęp do produktów z konopi. Ministerstwo zdrowia zapowiada, że będzie się przyglądało, jakie jest zapotrzebowanie na susz - bo jak ocenia - obecnie trudno to oszacować.\nJeśli nie będzie możliwości sprowadzenia wystarczającej jego ilości, rozpatrywany może być wariant krajowych upraw. "Jeśli popyt byłby bardzo duży, zapotrzebowanie byłoby bardzo duże i import nie byłby w stanie zapewnić odpowiedniej podaży pochodnych kanabinoidów na rynku to wtedy oczywiście rozważymy uprawę odpowiednich roślin w Polsce, pod kontrolą" - powiedział wiceminister. Łanda podkreślił, że nie można uruchomić uprawy bez sprawdzenia jakie jest zapotrzebowanie ponieważ koszty nadzoru nad tą uprawą mogłyby być wyższe niż koszty wynikające z importu.\nWiceminister podał, że obecnie 70 proc. aptek - czyli ok. 13 tys. - zajmuje się obrotem środkami odurzającymi i ma pomieszczenia do wytwarzania leków recepturowych.\n"Uznanie tego za surowiec farmaceutyczny umożliwia przeznaczenie go do sporządzania leków recepturowych, po uzyskaniu pozwolenia na dopuszczenie do obrotu" - wyjaśnił. Rozwiązanie to sprawi, że środek dostępny w aptekach będzie podlegał nadzorowi inspekcji farmaceutycznej i będzie bezpieczny dla pacjentów, a w związku z uproszczoną rejestracją zapewni dostępność w szybkim tempie.\nPoseł Raczak poinformował, że komisja wystąpiła do Biura Analiz Sejmowych o opinię w przedmiocie konieczności notyfikacji Komisji Europejskiej zgodności projektu z prawem UE. "Opinia BAS jest taka, że ta notyfikacja byłaby wskazana" - dodał.\n"W pierwotnym zapisie napisaliśmy, że polski instytut naukowy uprawia, polski instytut naukowy produkuje, państwo nad tym sprawuje kontrolę i dostarcza pacjentom, a dziś mówimy, że ktoś może sobie sprowadzić susz jak złoży odpowiedni wniosek a aptekarz sobie zrobi lek. To nie jest dobra intencja" - przekonywał przewodniczący komisji zdrowia Bartosz Arłukowicz (PO).\nPoseł Liroy-Marzec (Kukiz'15) uznał, że "były świetne pomysły; wydawało się, że wypracowano kompromis ale komuś ten kompromis się nie spodobał". Jego zdaniem, z resortu zdrowia płynie mocny sygnał by lekarze nie stosowali preparatów z marihuany.\nEwa Kopacz (PO) oceniła, że czytając sprawozdanie komisji po czterech miesiącach prac podkomisji ma wrażenie, że "góra urodziła mysz". "Czy będziecie mieli odwagę powiedzieć, że ten projekt niczego nie wnosi, że nie pomaga ludziom, którym pomoc zadeklarowano?"- pytała.\nWiceminister Łanda odpowiadając na pytania wskazywał, że artykuł, którego zasadność kwestionowała część posłów musi obejmować pochodne kanabinoidów bo nawet rumianek jako surowiec farmaceutyczny podlega prawu farmaceutycznemu.\nPiS PO Ministerstwo Zdrowia Kukiz'15 Ewa Kopacz marihuana Krzysztof Łanda Piotr Liroy-Marzec Grzegorz Raczak


Matylda Żemajtis Account Directorem w Walk PR - manager24\nW styczniu br. Matylda Żemajtis awansowała i objęła stanowisko Account Directora w dziale brand w Walk PR – jednej ze spółek należących do marketingowej Grupy Walk. W Walk PR Matylda Żemajtis jest odpowiedzialna za strategiczne doradztwo klientom agencji, organizację zespołu, nadzór client service, realizację projektów niestandardowych, dalszy rozwój portfolio klientów działu brand PR oraz projekty wewnętrzne.\nMatylda obsługuje m.in. projekty dla takich Klientów jak Grupa Empik czy SEAT i CUPRA należące do Grupy Volkswagen. Matylda Żemajtis specjalizuje się w komunikacji marek w obszarze konsumenckim ze szczególnym uwzględnieniem tematyki motoryzacji i mobilności, home&design czy kultury i rozrywki. Z branżą PR jest związana od 8 lat. Do zespołu Walk PR dołączyła w grudniu 2018 roku jako Senior Account Manager.\nJest absolwentką dziennikarstwa i komunikacji społecznej oraz etnologii na Uniwersytecie Warszawskim. Walk PR należy do Grupy Walk jako jednostka wyspecjalizowana w budowaniu trwałych relacji pomiędzy firmami a ich otoczeniem zewnętrznym i wewnętrznym. Od lat znajduje się w czołówce największych agencji PR w Polsce, zdobywając nagrody w konkursach polskich i światowych. Do głównych klientów agencji należą takie marki, jak Empik, Grupa Adamed, Lotte Wedel, Nikon, L’Oreal czy SEAT oraz CUPRA należące do Grupy Volkswagen.


Biotropic - Eko Farma\nKukurydza w zalewie BIO 330g\nSkład: kukurydza, woda, sól morska\nFasola czerwona Bio 350g\njest bogatym źródłem witamin z grupy B (głównie B1 - tiaminy, która działa antydepresyjnie, poprawia pamięć i logiczne myślenie).\nPonadto jest bogata w potas, wapń i fosfor. Zawiera żelazo, kwas foliowy, selen oraz cynk.\nWafle ryżowe bez soli Bio 100g\nSkład: ryż pełnoziarnisty z certyfikowanych upraw rolnictwa ekologicznego. Może zawierać śladowe ilości sezamu, soli, orzechów ziemnych lub skórki z owoców\nGroszek zielony w zalewie 350g\nSkład: groszek, woda, sól morska - produkt pochodzący z certyfikowanych upraw rolnictwa ekologicznego\nDlaczego powinniśmy jeść morele? Bo regulują ciśnienie, opóźniają starzenie i łagodzą nadkwasotę.\nMasło orzechowe bez cukru BIO 250g\nSkładniki: Prażone orzeszki ziemne 94%, Palm, sól morska\nMakaron pszenny spaghetti BIO 500g\nMakaron pszenny produkowany z mąki pszennej jasnej (z pszenicy durum zwana także pszenicą makaronową), Pszenica ta daje wartościowe szkliste ziarno, które zawiera więcej i bardziej wartościowego białka, co pozwala na produkcję makaronu bez białka kurzego.\nKrem nugatowy z orzechów laskowych BIO 400g\nSmak kremu z orzechów laskowych jest obłędny. Wyśmienity i energetyczny posiłeki na początek każdego wyjątkowego dnia.\nPonadto nadmieniam, iż spożywanie orzechów laskowych obniża pozom "złego" cholesterolu co zmniejsza ryzyko powstawania miażdżycy.\nPłatki kukurydziane na mleku można podać niemowlakowi który skończył 8 miesiąc życia. Jest to świetna propozycja na drugie śniadanko dla malucha.


Radio Maryja - Emerytka skazana za słuchanie Radia Maryja\nMarek Mamoń, Częstochowa 13-04-2006, ostatnia aktualizacja 14-04-2006 12:57\nEmerytka skazana za słuchanie Radia Maryja !\nZa zakłócanie ciszy nocnej odgłosami audycji radiowych ojca Rydzyka musi zapłacić grzywnę.\nChyba że pomoże jej minister sprawiedliwości.\nMarianna Olczyk ma 73 lata. Mieszka w podczęstochowskiej wsi - w jednym domu z synem i synową. Od lat są ze sobą w konflikcie. Kobieta wypełnia sobie wolny czas, słuchając Radia Maryja. - Lubię odmawiać przy nim różaniec, uczestniczyć we mszy świętej - mówi.\nW czerwcu ubiegłego roku audycja "Rozmowy niedokończone" stała się przyczyną kolejnej rodzinnej awantury. Było po godz. 22. Dźwięki z radia przeszkadzały spać synowi i synowej. Mężczyzna przed godz. 23 wezwał policję. W efekcie emerytka trzy miesiące później stanęła przed sądem grodzkim obwiniona o zakłócanie ciszy nocnej. Nie pomogło tłumaczenie, że mimo interesującej debaty przysnęła i dlatego nie ściszyła radioodbiornika. Została skazana na 50-złotową grzywnę. - Dla sądu to może mało, ale dla mnie - bardzo dużo pieniędzy - narzeka. Twierdzi, że uznano ją za winną z przyczyn politycznych.\nPani Marianna poprosiła o pomoc adwokata i za jego pośrednictwem odwołała się od decyzji sądu. Jednak Sąd Okręgowy w Częstochowie podtrzymał orzeczenie sądu grodzkiego. W uzasadnieniu stwierdził, że "prośby obwinionej nadania sprawie wymiaru religijnego czy politycznego z tego powodu, że słuchała Radia Maryja, nie są przekonujące". Sędzia uznał także, że kobieta nie potrafi umiejętnie uregulować sobie wielu spraw w życiu codziennym i z tego powodu pojawiają się konflikty z mieszkającymi za ścianą członkami rodziny.\nPani Marianna nie daje za wygraną. Zamierza dotrzeć do ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobro i poprosić, by zbadał jej sprawę. Ma nadzieję, że wniesie on z urzędu kasację do Sądu Najwyższego.


kawalerka, bezpośrednio, sprzedam, okazja, sprzedaż, mieszkanie, działka, wynajem, centrum, tanio\nSprzedam działkę 820 m2 częściowo uzbrojoną (kanalizacja) wraz z budynkiem o pow. 50 m2 (2 pokoje, aneks kuchenny, łazienka, zadaszony taras). Budynek z możliwością rozbudowy z aktualnymi warunkami do rozbudowy. Bardzo dobra lokalizacja, szybki dojazd do centrum oraz na lotnisko, dobra komunikacja miejska, bogata infrastruktura ( szkoła podstawowa, przedszkole, ośrodek zdrowia, apteka, stacja benzynowa). Blisko do Parku Millenijnego, centrum handlowego na Muchoborze. Do 2011 roku w sąsiedztwie osiedla będzie można włączyć się w autostradową obwodnicę miasta. Miłe sąsiedztwo, cicha i spokojna okolica.\nNumer oferty: 44827 /\nDzielnica: Fabryczna, Żerniki\nTelefon: (0-71) 351-76-61\nZ dnia: 2012-02-18\tnadolice » dolnośląskie » Cena: 75000 zł sprzedam dzialke budowlana w miejscowosci nadolice wielkie gmina czernica w cenie 75000zl dzialka posiada 6m droge dojazdowa\nZ dnia: 2010-01-22\tJelenia Góra » dolnośląskie » Cena: 420000 zł Unikatowa oferta sprzedaży mieszkania 4 pokojowego w kamienicy w centrum Jeleniej Góry okolice małej poczty.Mieszkanie na I piętrze skład a się z 4 pokoi, hollu,kuchni i łazienki o powierzchni 123 m2.Wnętrza domu wykończone i utrzymane w stylu secesyjnym i międzywojennym.Na ścianach znajdują się stylowe tapety i sztukaterie gipsowe,okna posiadają odpowiednio dobrany wystrój firan,\nZ dnia: 2010-03-30\tWrocław » dolnośląskie » Cena: 320000 zł Mieszkanie w budynku z cegły, dwustronne, w pełni rozkładowe, niezależne wejście do wszystkich pomieszczeń; oprócz tego możliwość przejścia między dwoma pokojami; pow. 60,08 mkw., 3 pokoje, kuchnia (jasna, z oknem), łazienka z wc (z oknem), przedpokój, balkon; na podłogach: panele, wykładziny, w łazience lastryko; okna - w kuchni, łazience i średnim pokoju - PCV, pozostałe - drewniane; ogrzewanie\nwykonano w ≈ 0.839532 sek


Siostry pallotynki zapraszają na jasnogórskie czuwanie | Życie Zakonne\nHome Wiadomości Siostry pallotynki zapraszają na jasnogórskie czuwanie\nCzuwanie Współpracowników Apostolskich Sióstr Pallotynek odbędzie się na Jasnej Górze już w najbliższy weekend czyli z 9 na 10 listopada. W tym roku spotkaniu przyświecają słowa hasła: „Wiara rozjaśnia nadzieję”.\n„Najważniejsze jest to, że ludzie przyjeżdżają, że chcą, że starają się i chcą być na wezwanie Pana takim ‘przedłużeniem’, każdy sobie zakłada, że na następne czuwanie kogoś zaprasza, z kimś przyjeżdża. To jest apostolstwo, to jest dzielenie się radością – mówi s. Consolata Majewska, organizatorka spotkania – W tym roku hasłem naszego czuwania jest: ‘Wiara rozjaśnia nadzieję’, wydawałoby się, że odwrotnie, że nadzieja rozjaśnia wiarę, nie, to wiara rozjaśnia nadzieję. Kończy się Rok Wiary i to jest takie utwierdzenie nas w tym, co przeżywaliśmy w ciągu roku”.\nJednym z zagadnień podjętych podczas czuwania będzie temat: „Gender jako zagrożenie dla wiary i życia człowieka”. „Zatrzymamy się nad tematem gender, bo musimy być świadomi, co nas otacza, w co wchodzimy, i kto w nas, jak sprayem, zapuszcza coraz większe ‘zapachy’ a my się powoli przyzwyczajamy i myślimy, że tak ma być – wyjaśnia s. Consolata – Mam nadzieję, że połączymy Rok Wiary ze świadomością życia chrześcijańskiego”.\nBPJG, 2013-11-08, piątek, godz. 14.20\nSiostro, Bracie, Drodzy Pielgrzymi!\nPrzybywajcie 9/10 listopada 2013 r. na Jasną Górę.\nCzuwanie, to modlitwa – to czas zatrzymania się, to czas wytchnienia, to czas szczególnego bycia z Bogiem, to czas napełniania się łaską, pokojem i spokojem. Czuwanie to czas spojrzenia wstecz i w przyszłość, to czas dziękczynienia i błagania, bo czas czuwania to modlitwa, to uczta, na którą przed tron naszej MATKI bardzo serdecznie zapraszam.\nPRZYBĄDŹ! By rozradować swoje serce i codzienność życia, ZAWIERZYĆ przez MARYJĘ – JEZUSOWI.\nSiostro, Bracie, czas, w którym żyjemy, jest coraz bardziej zawikłany i powikłany. I choć tak wiele szczegółów możemy wyjaśnić, nawet naukowo, coraz więcej nie rozumiemy. Tracimy pewność i jasność rozeznania, bo oślepiają nas różnego rodzaju sztuczne światła. Potrzeba nam jednego: WIARY, NADZIEI, ŚWIATŁA, które nie zna początku i nie gaśnie. JEST NIM CHRYSTUS – „Ja Jestem światłością świata. Kto idzie za Mną nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia” (J 8, 12) Potrzeba nam głębokiego zjednoczenia z NIM, a wtedy nadzieja, zawsze rozświetli mroki. Potrzeba nam autentyczności wiary, która nie jest na pokaz, nie jest tradycją, bo wiara to świadectwo życia Bogiem i z Bogiem. Siostro. Bracie wydaje się, iż to niemożliwe, to nawet konieczne, by być szczęśliwym człowiekiem w realizacji swego życiowego powołania. Nie lękaj się, przybądź, by spojrzeć w oczy MATKI, otworzyć swoje serce i zawierzyć… Proszę nie ulegaj podszeptom (nie mam czasu, jest coś ważniejszego, muszę odpocząć itd.) Przybądź!\nSiostro, Bracie, proszę, rozejrzyj się wokół, zobacz komu potrzeba dodać odwagi, komu pomóc, komu zaproponować i zachęcić, by razem z Tobą przybył na Jasną Górę. Twoja radość i szczęście zaprocentuje na tyle, na ile ją podzielisz.\nOpatrzność czas naszego czuwania czyni bogatym w dodatkowe szczegóły: 10-11 listopada – myślimy Ojczyzna. Czas wielkich nadziei i odkrywania świętości Jana Pawła II przygotowując się do Jego kanonizacji.\nSzczęść Boże! Pozdrawiam\ns. Consolata Majewska, pallotynka\n9/10 listopada 2013 r.\nhasło: WIARA – ROZJAŚNIA NADZIEJĘ\nAula o. Kordeckiego\nGender jako zagrożenie dla wiary i życia człowieka – s. Urszula Kłusek, SAC\n17.00 – Związek Górali Żywieckich – program ze słowem, muzyką i tańcem!\n18.00 – Wiara i nadzieja, mocą mego życia – świadectwo Grzegorza Czai\n19.00 – Maryja, Matka mojej nadziei – pieśni w wykonaniu Andrzeja Batora\n20.00 – Poświęcenie opłatków i ogłoszenia\n21.30 – Ciąg dalszy Apelu naszej czuwającej wspólnoty\nRóżaniec – prowadzą Górale\n22.30 – Wiara rozświetla nadzieję – ks. Władysław Zązel, duszpasterz Podhalan\n23.30 – Akatyst w wykonaniu Trio z parafii Serca Jezusowego w Krakowie\n24.00 – Uroczysta MSZA ŚWIĘTA, w czasie której dokonamy aktu zawierzenia\n2.00 – Modlitwa intencjami pielgrzymów – prowadzi wspólnota z Leszna\n3.00 – Rozesłanie\n4.00 Godzinki ku czci Najświętszej Maryi Panny\n1. Punktualność to piękna cecha pielgrzyma!\n2. Krzesełka bardzo potrzebne.\n3. Pomóżmy chorym i znajomym, którzy nie mogą przybyć, zachęćmy do duchowej łączności w modlitwie i nie zapomnijmy o zabraniu ze sobą ich daru serca i intencji.\n4. Dziękuję za .. mikołajowy dar, dla naszych dzieci z Domu Dziecka w Rudniku nad Sanem. (Jeśli to możliwe, potrzebne są skarpetki, czapki, rękawiczki, w większości dla dzieci nastoletnich)\n5. Długopisy, kredki, flamastry i inne przybory szkolne potrzebne sana misje w Afryce oraz dla dzieci na Ukrainie i Białorusi.\n6. Wigilijne opłatki będą do nabycia przed spotkaniem w auli, a pobłogosławione przed zakończeniem spotkania w auli.\n7. Pielgrzymów z osobistymi darami ołtarza proszę o osobiste zgłoszenie się w czasie przerwy w auli.\n8. Zabrane ofiary w auli przeznaczone są na pokrycie kosztów czuwania. Już teraz za dar ten szczególnie dziękuję.\n9. Dodatkowo w auli będą wyraźnie zaznaczone miejsca na dar mikołajowy oraz intencje z darem serca.\n10. Msza św. o północy w intencjach złożonych przez pielgrzymów, oraz wszystkich uczestniczących we Mszy świętej. Druga Msza święta w tych samych intencjach odprawiona będzie w Gródku Jagielońskim na Ukrainie 16 listopada.\nJuż teraz serdecznie zapraszam na czuwanie w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie Łagiewnikach 3/4 maja 2014 r. Będzie to pierwszy tydzień po kanonizacji Jana Pawła II. Podzielimy się przeżyciami z kanonizacji i przedłużmy czas modlitwy dziękczynnej za osobę Św. Jana Pawła II.\nMontero: 10-lecie franciszkańskiego pioniera


„Ta rozmowa, to jest najważniejsze”. Akademia Aktywnego Seniora prężnie działa w Rydułtowach\n12 października 2021 / 13:34\nWypadek podczas remontu domu w Rydułtowach. Rannego mężczyznę zabrało Lotnicze Pogotowie Ratunkowego. Do zdarzenia doszło wczoraj (11.10.) po południu podczas remontu starszego budynku przy ulicy Raciborskiej.\n5 października 2021 / 15:17\nTeren przy szybie LEON III przekazany miastu. Szyb to symbol, zostaje!\n"Mamy nadzieję, że sposób zagospodarowania pokopalnianego terenu w Rydułtowach będzie korzystny dla mieszkańców" - mówi Janusz Gałkowski prezes Spółki Restrukturyzacji Kopalń. Jak już was informowaliśmy Miasto Rydułtowy podpisało dziś (5.10.) z SRK akt notarialny umowy darowizny całej nieruchomości wokół szybu Leon III wraz z tym szybem. To centrum miasta, gdzie samorządowcy chcą stworzyć Inkubator Przedsiębiorczości oraz osiedle mieszkaniowe.\n5 października 2021 / 11:50\n"Przejmujemy po kopalni strategiczny teren w centrum miasta. Chcemy to miejsce dedykować przedsiębiorcom, chcemy też by powstało tam osiedle mieszkaniowe" - mówił w porannej rozmowie w Radio 90 burmistrz Rydułtów Marcin Połomski.\n5 października 2021 / 09:45\nSamochodem w wiatę przystankową i słup telekomunikacyjny. O dużym szczęściu może mówić kierowca i pasażer audi A6. Samochód wczoraj (4.10.) popołudniu na ulicy Piecowskiej w Rydułtowach najpierw wjechał w słup telekomunikacyjny, a później w wiatę przystankową.\n5 października 2021 / 08:43\nPoranny Gość Radia 90: Jakie plany na szyb Leon III mają Rydułtowy?\nMiasto Rydułtowy przejmie szyb Leon III i nieruchomości wokół niego. Dziś (05.10.) podpisanie aktu notarialnego umowy darowizny całej nieruchomości pomiędzy Urzędem Miasta a Spółką Restrukturyzacji Kopalń. Jakie plany związane z tym miejscem ma rydułtowski magistrat? O tym w porannej rozmowie w Radio 90. Naszym gościem jest Marcin Połomski burmistrz Rydułtów.\n20 września 2021 / 13:37\nWodzisławska policja sprawdza czy ktoś nie próbował zaczepiać dzieci przed szkołą Rydułtowach. Funkcjonariusze zostali poinformowali przez jednego z mieszkańców o podejrzanym mężczyźnie, poruszającym się samochodem koloru srebrnego przed Szkołą Podstawową nr 2.\n14 września 2021 / 15:01\nNa co dzień szczęśliwy mąż, ojciec, pracownik Eko-Okien. Po pracy i domowych obowiązkach ciężarowiec, zawodnik startujący w trójboju siłowym, zdobywca brązowego medalu na mistrzostwach Europy 2021 w tej dyscyplinie. Szymon Obrochta z Rydułtów udowadnia, że dzięki determinacji w krótkim czasie można znaleźć się wśród czołowych sportowców w kraju.\n10 września 2021 / 19:05\nKino letnie w Rydułtowach. Miasto zaprasza na projekcję filmu „Zegar czarnoksiężnika”\nKino letnie w Rydułtowach. W sobotę (11.09.) miasto zaprasza na projekcję filmu "Zegar czarnoksiężnika". Produkcję będzie można zobaczyć na terenie obok tężni solankowej na tzw. "Machnikowcu". Wstęp jest bezpłatny a seans zaczyna się o 19:30.