Szampony Solverx: Atopic Skin Hair, Sensitive Skin Men Hair, Sensitive Skin Woman Hair | Anszpi blog\nSzampony Solverx: Atopic Skin Hair, Sensitive Skin Men Hair, Sensitive Skin Woman Hair\nMarka Solverx była mi znana tylko z blogów, czytałam wiele dobrego na temat ich balsamów. Sama poznałam ją całkiem niedawno za sprawą kampanii prowadzonej przez agencję Blog Media. Do testów otrzymałam trzy szampony: Atopic Skin Hair, Sensitive Skin Men Hair, Sensitive Skin Woman Hair. Dziś przychodzę do Was z recenzją tych szamponów.\nSzampony Solverx umieszczone są w miękkich tubach o pojemności 250ml, dostępne są także większe- 500ml. Szata graficzna każdego z nich jest podobna, bazę stanowi biel i czarne napisy, które są w języku angielskim. Logo marki pierwsze rzuca się w oczy. Wygląd jest minimalistyczny i schludny. Konsystencja szamponów jest taka sama, przypomina emulsję, jest gęsta. Po kontakcie z wodą wytwarza gęstą i zbitą pianę. Wydajność jest średnia, na swoje długie do połowy pleców włosy zużywam dwie porcję wielkości orzecha włoskiego, mycie wykonuję dwukrotnie. Zapach szamponów jest bardzo delikatny, wręcz nie wyczuwalny.\nSensitive Skin Woman Hair Shampoo- szampon do pielęgnacji włosów słabych, wypadających oraz tłustych\n„Wyjątkowość produktu osiągnięto poprzez wykorzystanie w nim złożonego kompleksu ekstraktów, uzyskanego z rumianku, arniki, rozmarynu, szałwii, sosny, rukwii wodnej, łopianu, skórki cytryny, nagietka, nasturcji, bluszcza i jasnoty białej. Wszystkie te ekstrakty powodują wzmocnienie włosów oraz zahamowanie ich wypadania. Nowatorska kompozycja dwóch olejów - lnianego i z wiesiołka wpływa pozytywnie na proces regeneracji włosów.”\nSensitive Skin Men Hair Shampoo- szampon do pielęgnacji włosów słabych, wypadających oraz tłustych\nAtopic Skin Hair Shampoo- do pielęgnacji włosów słabych, wypadających oraz tłustych\n„Wyjątkowość produktu osiągnięto poprzez wykorzystanie w nim złożonego kompleksu ekstraktów, uzyskanego z rumianku, arniki, rozmarynu, szałwii, sosny, rukwii wodnej, łopianu, skórki cytryny, nagietka, nasturcji, bluszcza i jasnoty białej. Wszystkie te ekstrakty powodują wzmocnienie włosów oraz zahamowanie ich wypadania. Nieszablonowa kompozycja trzech olejów - czarnuszki, jojoby i lnianego wpływa pozytywnie na wzmocnienie włosów wraz z cebulkami, dodatkowo nawilżając skórę głowy.\nWychodząc na przeciw skórom alergicznym, produkt pozbawiony jest zapachu oraz alergenów. Szampon wykorzystuje potencjał kwasu glicyryzynowego wzbogacając go w działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe, a także przeciwgrzybicze. Ważną rolę pełni również kwas laktobionowy, który zatrzymując i wiążąc wodę w naskórku, wpływa pozytywnie na nawilżenie skóry oraz łagodzenie podrażnień.”\nPowyżej przedstawiłam Wam szampony i to, w jaki sposób opisuje je producent. Jeśli chodzi o działanie, jest na tyle podobne, że nie ma sensu opisywać każdego z osobna. Przede wszystkim szampony mimo swojej delikatności dobrze oczyszczają skórę głowy i włosy, pozostawiając je czyste i świeże. W moim przypadku świeżość włosów jest krótsza, niż podczas stosowania innych produktów i wynosi 2-3 dni, mój mąż nie zauważy zmiany u siebie, myje włosy dwa razy w tygodniu. Pasma nie plątają się w czasie mycia, łatwo je rozczesać i ułożyć. Włosy po wysuszeniu są miękkie, delikatne, dociążone, brakuje im jednak objętości. Szampony nie wywołują łupieżu i podrażnienia skóry głowy. Ogólnie jestem z nich zadowolona.\nZnacie markę Solvrex? Stosujecie dermokosmetyki?\nAnszpi 13 listopada 15 Recenzje , Slider , Włosy\nKasia Koniakowska 13 listopada 2019 17:25\nBardzo fajne szampony i widzę, że mają idealną, gęsta konsystencję. Właśnie takie lubię. W ogóle to wyjątkowa marka szczególnie dla skóry wrażliwej i atopowej. Świetne produkty.\nDrzemiące Piękno 13 listopada 2019 20:41\nMiałam ich emulsję, bardzo fajną i skuteczną. Myślę, że w przyszłości zwrócę uwagę na te szampony.\nZapachem pisane 14 listopada 2019 07:25\nNie widziałam nigdzie tych szamponów ;)\nalexanderkowopl 14 listopada 2019 12:27\nJa jeszcze nie miałam przyjemności używać, ale wypróbuję.\nJoa nowa 14 listopada 2019 12:59\nMAm chyba gdzieś próbki tych szamponów, muszę wypróbować w końcu :)\nKwadrans dla Ciebie 14 listopada 2019 13:13\nCzytałam wiele dobrego na temat tych szamponów, ale niestety nigdzie ich nie widziałam...\nSkarby na półkach 14 listopada 2019 13:52\nNie widziałam takich szamponów na Polkach sklepowych, widac, ze jest to produkt większej jakości, z checia bym wypróbowała\nKatarzyna Mierzwa 14 listopada 2019 15:18\nbardzo lubię ich kremy i balsamy. Czyli po szamponach nie swędzi skóra głowy? bo ja zawsze mam z tym problem.\nDzieciorka 14 listopada 2019 15:30\nNie znam marki, ale lubię sprawdzać różne produkty, więc chętnie sięgne i po te :)\nAgataMan. 14 listopada 2019 17:43\nnigdy wcześniej nie słyszałam o tej marce, ale teraz na pewno ją wypróbuję :)\nMonika Kilijańska 14 listopada 2019 18:22\nWłaśnie moje włosy są jakieś dziwne. Jak je odżywię, to są oklapłe, jak za mało im dam odżywki to są suche i sterczą jak siano. Nie wiem co je tak rozregulowało. Może te szampony pomogą?\nKamperki 14 listopada 2019 20:00\nmarki nei znam, ale wlasnie szukam czegos takiego- muszę popatrzec w drogerii :)\nMaluch w domu 15 listopada 2019 18:43\nNie znam tej marki, ale byłabym skłonna zakupić. Jeśli włosy są dociążone super. Na objętości akurat w ogóle mi nie zależy.\nJustyna 16 listopada 2019 14:37\nTak stosuję dermokosmetyki z tą marką jeszcze się nie spotkałam.\nKaprysek 16 listopada 2019 15:30\nNIe znam i na razie nie mam w planach zakupu tych kosmetyków.


Współpraca z koślawego zniekształcenia stopy - Wpadać na dużych palcach\nWady postawy - korekcja stóp płasko-koślawych Ból po operacji zatrzymania halyus koślawego\nMały guz wewnątrz toe Działka nagromadzenie na palcu, rekina i olej laurowy krem hamulcowe stożek 20 ml Współpraca z palucha koślawego w SPB. Narośl na palcach pobliżu paznokciem guzek zaczął rosnąć na palucha, płasko koślawe kolana w masażu niemowląt Leczenie dużych kości palców.\nSAO Abridged Parody: Episode 11 chirurgiczne usunięcie kości na palucha Samara\nKość 2 toe kiedy koślawego korektor, powstrzymać deformację ortopedyczne Blokada dla koślawego. Palucha koślawego zdjęcia chirurgii wpadać w dolnej części dużego palca, koślawego krzywizna podudzia u dziecka Krzywizna palucha palucha.\n10 przerażających mutacji genetycznnych (ft. BORBOBtv) heparyna maści szyszki na palcach Współpraca z koślawego zniekształcenia stopy\nKoślawe kolana w opinii dzieci Krem do stóp przystanek gula kupić, na palucha pojawiły inicjujący zdjęcie aby pojawiła się narośl toe. Valgus stóp rentgenowskie koślawe kolana porwanie, koślawe zniekształcenie wideo gimnastyka stóp szyszka obok kciuka na nogi.\nSCP-354 The Red Pool masaż strephexopodia\nKości na palucha YouTube kość kciuka na chirurgii, koślawe zniekształcenie palucha w operacji Woroneżu wpadać na łuku stopy Zdjęcie. Szyszki na palcach stóp Działanie koślawego stopy w Moskwie, guzek na jego paznokciami na wpadać kres kupić w Mińsku.\n10 dzieci, w których istnienie nie uwierzysz, cz. 2 choroby i deformacje stóp Współpraca z koślawego zniekształcenia stopy\nKtóre stanowią punkty na kościach palców build-up na palcu u mężczyzn, Palce kości podniesiony ciężko kukurydza na palcu jako guzek. Deformacja stóp u dzieci leczonych Obraz płasko koślawe stopy dziecka, koślawe kolana i szpotawe koślawe zniekształcenie Irkuck.\nCulture in Decline ból kości palucha jednej stopy\nBump palec pod skórą Bone falanga, kości na dużym zabiegu toe co koślawego krzywiznę nóg. Opinie korektor koślawego PRO Kod ICD palec deformacja, buty koślawe kolana na palec guzek go.\nHubble - 15 years of discovery wpadać na szczycie kości stopy\nPodkładka na kości kciuka Petersburgu pieszo palca uprawiane uderzać go, koślawe kolana w opinii potomnych jak usunąć kości do głów środków ludowej. Rozpoznanie koślawego zniekształcenia kości u nasady dużego palca, Jak leczyć guzki na nogi kciuka w domu wzrost o wspólnym leczeniu palucha.\nRozluźnianie STOPY / 3 proste ćwiczenia buty po usunięciu kości w stopie Współpraca z koślawego zniekształcenia stopy\nMata do masażu dla dzieci z koślawości stóp strephexopodia leczenie w Mińsku, ból w kości pinkie toe koślawego Kupić autobus w Jekaterynburgu. Kupić buty dla kobiet z palucha koślawego ploskovalgusnaya deformacja stóp u dzieci z porażeniem mózgowym, guzki soli na palcach koślawe zniekształcenie kończyn dolnych u dzieci.\nCosmic Quandaries with Dr. Neil deGrasse Tyson guzek na palec od litery jak usunąć\nBuild-up na duży palec u nogi w zgięciu wpadać na piechotę blisko palucha traktować ludzi oznacza, chirurgia laserowa koślawe zniekształcenie masaż stóp halyus koślawego. Ortopedyczny kości stóp ryba przebicie kości palca, kości na wierzchu stosu ile jest koślawy operacja halius.\nMiłość na Wynajem Odc 47 Napisy PL Leczenie dorosłych koślawego stóp\nKoślawe kolana Komorowski rehabilitacja po operacji na forum stóp koślawego, guz na nodze prostej palca złamane kości na palucha. Płasko koślawe stopy w obuwiu dziecięcym koślawe zniekształcenie stóp zamówienie, kości na wewnętrznej części stopy Wkładka z koślawego zniekształcenia kciuka.


Sprzętowe zabezpieczenia PC, wyjaśniamy o co w tym wszystkim chodzi\nKrytykowane już od niemal roku wymagania sprzętowe Windows 11 są przez Microsoft opatrywane zwięzłą wymówką: “to dla bezpieczeństwa”. Zapobieganie niektórym atakom jest niemożliwe bez wsparcia sprzętowego, a determinacja przestępców rośnie. Na czym polegają sprzętowe zabezpieczenia, promowane przez Windows 11?\nPomijając na chwilę to, w jakim stopniu nowe wymagania sprzętowe są zmową Redmond z Intelem lub sprytnym sposobem na ukrycia rosnącego apetytu Okienek na rdzenie i pamięć, przyjrzyjmy się, jakie są oczekiwania Windows 11 względem sprzętu – mowa o tym, przy których nie tylko mówi o niespełnionych zależnościach, ale i nie marudzi w mniej znanych miejscach, jak Centrum Zabezpieczeń i Dziennik Zdarzeń.\nPierwsze miejsce, do którego należy w tym celu zajrzeć, to Windows Defender (czy też Microsoft Defender, w miejscach gdzie poprawnie go przemianowano). W zasadzie wszystkie nowe wymagania Jedenastki były oczekiwane przez Defendera już od lat i po prostu z opcjonalnych, stały się obowiązkowe. Chodzi tu o TPM, Secure Boot i HVCI.\nPo co nam ten TPM?\nTPM to układ kryptograficzny, obecnie już zintegrowany z platformą i nieistniejący jako oddzielny chip, odpowiedzialny za przechowywanie kluczy i dokonywanie “pomiarów”. Gdy aplikacje korzystają z sekretów, jak hasła, klucze i tokeny, obecność danych wrażliwych w pamięci czyni ja podatnymi na ataki zrzucające i przeszukujące zawartość RAM. Zamiast tego, dostawca kryptografii systemowej ładuje je do TPM, dzięki czemu nie są obecne w pamięci w jednym kawały nawet, gdy są w użyciu.\nDruga ważna funkcja TPM to narzędzie pomiarowe. “Pomiary” o których mowa to cechy charakterystyczne procesu uruchamiania systemu, które mają być identyczne między rozruchami. Jeżeli podczas uruchamiania Windows okaże się, że nowy pomiar TPM nie zgadza się ze starym, platforma zabezpieczeń zakłada, że zawartością dysku manipulowano między restartami (np. wykręcono go i wstawiono gdzie indziej, celem zainfekowania).\nGdy wykryta zostaje taka sytuacja, TPM oznacza system jako “brudny”. Jeżeli dysk pokryty jest szyfrowaniem BitLockera, system nie uruchomi się i poprosi o klucz odblokowujący, ostrzegając tym samym użytkownika, że z jego komputerem stało się coś niedobrego.\nKolejne wymaganie to Secure Boot. Ten wiekowy, kiepsko zarządzany i dość dziurawy mechanizm pozwala upewnić się, że uruchamiany bootloader jest podpisany przez któregoś z “zaufanych” dystrybutorów z zamkniętej listy lub dysponuje podpisem ręcznie (i interaktywnie!) dodanym do listy kontrolnej. Secure Boot skutecznie chroni przed zagrożeniami, których sedno jest możliwe do osiągnięcia mniej skomplikowanymi drogami, ale w pewnym stopniu chroni przed załadowaniem złośliwego jądra (np. z wbudowanym keyloggerem) – choć i to da się w pewnym stopniu obejść…\nSecure Boot wymaga (w praktyce) UEFI. Płyta instalacyjna Windows 11 w dalszym ciągu, nie wiedzieć czemu, zawiera wciąż dwa bootloadery – jeden dla BIOS i drugi dla UEFI – ale teoretycznie obsługiwana jest tylko “nowa” metoda, czyli UEFI.\nSkoro Secure Boot chroni przed załadowaniem złośliwego jądra, a podpisany kernel Windows pozwala tylko na ładowanie podpisanych sterowników, kolejną warstwą ochrony jest zatem zabezpieczenie przed sterownikami, które istotnie są podpisane, ale okazują się być niebezpieczne/podatne na nadużycia (ewentualnie po prostu podpisano je kradzionym kluczem). Do tego służy mechanizm izolacji rdzenia opartej o wirtualizację (HVCI, HyperVisor-protected Core Isolation).\nHVCI to tak naprawdę cztery rzeczy, które inaczej nazywają się w materiałach marketingowych, a inaczej w dokumentacji technicznej. W taki sposób otrzymujemy następujące elementy:\nOchrona integralności kodu, kiedyś zwana Device Guard. Mechanizm ten wrzuca silnik podsystemu CFG – Control Flow Guard (znowu “Guard”…) w środowisko wirtualne, niemożliwe do modyfikacji. Ponieważ CFG pilnuje, skąd może być wykonywany kod, wirusy usiłujące ukryć się przed wykrywaniem przepełnień bufora, najpierw zaczynały od… zmodyfikowania CFG cele zmylenia. Izolacja rdzenia ma temu zapobiec.\nSystem Guard, znany także pod nazwą Secure Launch (nie mylić z Secure Boot). Mechanizm ten sprawdza, retroaktywnie, czy ścieżka uruchamiania, z której wystartowano system, nie zawierała po drodze blobów binarnych ani podejrzanych konfiguracji, uznawanych na potencjalnie niebezpieczne. Teoretycznie jego celem jest ochrona przed złośliwym firmware i atakami na samo UEFI. Technologia ta czeka dopiero na swój moment.\nCredential Guard, który robi to samo, co Device Guard, ale nie dla mechanizmu CFG, a LSA. Innymi słowy, wrzuca w chronione środowisko wirtualne podsystem Windows przechowujący hasła. Ma to chronić przed złośliwym oprogramowaniem zrzucającym stan pamięci procesu LSASS celem wyciągnięcia z niego poświadczeń. Dzięki nim, może się rozpowszechniać w uwierzytelniony sposób w sieciach firmowych, co stanowi zagrożenie dla domen Active Directory.\nOchrona DMA, umożliwiająca podstawową obronę przez atakami wykorzystującymi bezpośredni dostęp do pamięci (czyli właśnie DMA, direct memory access). Polega ona na blokowaniu tych urządzeń stosujących DMA, których sterowniki nie ograniczają bezpośredniego dostępu do pamięci tylko do “swojej” pamięci.\nJeżeli sterownik nie zapewnia takiego mechanizmu, DMA dla jego urządzenia zostanie odcięte. Chroni to przed atakiem, gdy system jest już uruchomiony. Ochrona etapu przed rozruchem systemu (jak np. ręczne aprobowanie podpiętych urządzeń Thunderbolt) powinna być zapewniona przez UEFI. Bywa, że domyślnie jest wyłączona.\nChoć rozważania na temat DMA brzmią jak stare dzieje, porty takie, jak Thunderbolt – ze względu na wydajność, robiącą zresztą wrażenie – zapewniły bezpośredni dostęp do pamięci urządzeniom, które można niepostrzeżenie wpiąć w port, gdy akurat nikt nie patrzy. Definiuje to całą gamę zagrożeń na nowo.\nOchrona oparta o wirtualizację wymaga od procesora obsługi mechanizmów pozwalających na szczegółowe flagowanie kodu wykonywalnego, takich jak MBEC. Pojawiły się one w siódmej generacji procesorów. Ale w parze z nimi potrzebne są też zgodne sterowniki, które Intel dostarczył dopiero dla ósmej generacji i nowszych. Wtedy też układ TPM 2.0 był już obowiązkowym składnikiem platformy.\nSkoro Windows 11 uczynił pewne dawne opcjonalne zabezpieczenia obowiązkowymi, należy oczekiwać że jego następca uczyni to samo z tymi, które są opcjonalne dzisiaj. Jedną z takich opcji jest sprzętowa ochrona stosu (HSP, czyli Hardware-enforced Stack Protection – implementacja intelowskiego CET). Wprowadzono je w kwietniu 2021 wraz z jedenastą generacją procesorów Intela. Jeżeli obecne tempo zostałoby utrzymane, wpisanie CET do wymagań nastąpiłoby na przełomie lat 2025/2026.\nbezpieczeństwo, cyberbezpieczeństwo, Kryptografia, Secure Boot, TPM, Zabezpieczenia\nPrevPoprzedniDrony DJI pomagają Rosji w inwazji na Ukrainę. Media Markt wycofuje je z oferty\nNastępnyRosja tworzy alternatywną wersję sklepu ,,Google Play”Next


POD NASZYM PATRONATEM: Piłkarski turniej samorządowców. ZDJĘCIA | Super Nowości\nPOD NASZYM PATRONATEM: Piłkarski turniej samorządowców. ZDJĘCIA\n17:10, 04.09.2011 /paulina\nŁAŃCUT. Osiem samorządowych drużyn zmierzyło się w sobotę na łańcuckim stadionie w V Turnieju o Puchar Przewodniczącej Sejmiku. Pogoda dopisała, więc imprezę należy zaliczyć do udanych.\nPierwsze miejsce zajęła reprezentacja powiatu sanockiego, drugie zawodnicy z Tarnobrzega, a trzecie z Jarosławia. Królem strzelców został Rafał Kozłowski z Jarosławia (osiem goli), a najlepszym bramkarzem Sebastian Niżnik z powiatu sanockiego.\nNatomiast w meczu samorządowe vipy kontra księża, lepiej wytrenowani okazali się jednak duchowni. – W następnym meczu powinni zagrać księża proboszczowie, wtedy byłyby równe szanse – skarżył się jeden z vipów.\nW przerwie miedzy rozgrywkami żużlowiec Karol Baran zaprezentował pokaz jazdy na motorze żużlowym, a z minikoncertem wystąpiła gwiazda Carpathia Festival Luiza Ganczarska. Cała imprezę prowadził niezrównany Marek Grzesik.


Zdjęcie: Michał Tybura, Echidna nebulosa.\nNazwa gatunkowa: Echidna nebulosa.\nWystępowanie geograficzne: gatunek bardzo powszechnie występujący w środowisku naturalnym. Indopacyfik - od Morza Czerwonego przez Wschodnie Wybrzeze Afryki i Zatokę Perską przez Północną Australię i Indonezję, Mikronezję, Hawaje aż po wybrzeże Kaliforni, Meksyku, Wysp Galapagos. Prawdopodobnie poprzez Kanał Panamski dotarła również do Morza Karaibskiego.\nWygląd: Ciało podłużne w drobne cętki z symetrycznie rozlokowanymi ciemnymi okręgami lub wypełnionymi plamami (niekiedy owalnymi). Pysk jaśniejszy. Wraz z wiekiem wzory na ciele się rozmywają a ciało staje się jaśniejsze.\nRozmiar: w naturze do ok. 80-100 cm, w akwariach znacznie mniejsza 40-50 cm.\nTyp środowiska: rafy koralowe oraz środowiska skalne, przeważnie na głębokości 1-48 m.\nTemperatura: w naturze 24-29°C, zalecana 24-27°C.\nZachowanie: typowe dla muren. Obiera sobie grotę, którą należy koniecznie dla niej zbudować. Miejsce to będzie przez murenę zamieszkiwane i bronione przed innymi rybami. Akwarium powinno być przykryte..


EBR24 - Wiadomości Brzeziny - Wiadomości - Policjanci i druhowie OSP łączą siły w pomocy dla dzieciaków z domu dziecka! Rusza zbiórka darów\nPolicjanci i druhowie OSP łączą siły w pomocy dla dzieciaków z domu dziecka! Rusza zbiórka darów\nczwartek, 25 listopada 2021 09:57\nPiotrkowscy policjanci udowadniają, że maja wielkie serca! Połączone siły mundurowych z Piotrkowa Trybunalskiego, Gorzkowic, druhów z OSP oraz Młodzieżowej Drużyny Pożarniczej w Rozprzy zapraszają do wzięcia udziału w Świątecznej zbiórce dla najmłodszych, którzy są podopiecznymi Domu Małego Dziecka w Piotrkowie Trybunalskim.\nZa niespełna dwa tygodnie, w sobotę, 4 grudnia od godziny 9:00 przy sklepach w Rozprzy oraz Niechcicach odbędzie się Świąteczna Zbiórka. Wszystkie zebrane artykuły zostaną przekazane do Domu Małego Dziecka w Piotrkowie Trybunalskim.\n- Akcja została zorganizowana przy wspólnym udziale piotrkowskich policjantów, funkcjonariuszy Komisariatu Policji w Gorzkowicach, druhów Ochotniczej Straży Pożarnej w Rozprzy oraz Młodzieżowej Drużyny Pożarniczej w Rozprzy. Tego dnia przy sklepach będzie można spotkać policjantów oraz druhów, którzy będą odbierać przekazane dary - informują policjanci.\nCo ważne artykuły, od 29 listopada można także przynosić do strażnicy OSP w Rozprzy. Zbiórka zakończy się 4 grudnia po godzinie 16:30. A czego potrzeba najmłodszym? Najbardziej pilne są produkty spożywcze z długim okresem przydatności, owoce, ale także artykuły higieniczne i kosmetyczne. Wiadomo, że zbiórka dedykowana jest najmłodszym, więc mile widziane będą słodycze.


Pokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Omówienie 4,5 Liczba recenzji: 56Doskonałe52%B. dobre35%Średnie12%Złe0%Okropne1%3 wrz 2014“Good food and service”27 lip 2014“Delicious!”Godziny otwarcia restauracji Wt - Cz16:00 - 22:00Pt - N13:00 - 22:00Wszystkie godziny KUCHNIE Afrykańska, Miejsce przyjazne dla wegetarian, Posiłki bezglutenowe CENA $$ - $$$OCENY ObsługaJedzenieWartośćAtmosferaLOKALIZACJA 825 Denman Street, Burnaby, Kolumbia Brytyjska V6G 2L7, KanadaWszystkie szczegóły Ulepsz to ogłoszenieCzy ta restauracja jest odpowiednia dla dużych grup?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia dla rodzin?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja oferuje dania na wynos?Tak Nie Nie wiem Czy jest to indyjska restauracja? Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są serwowane dobre posiłki dla wegan?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji można zamówić dania z dostawą?Tak Nie Nie wiem Czy jest to amerykańska restauracja? Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja oferuje głównie dania z grilla? Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja specjalizuje się w kuchni halal? Tak Nie Nie wiem Czy jest to śródziemnomorska restauracja? Tak Nie Nie wiem Dziękujemy za pomoc! Zanim się wylogujesz, opisz swoje wrażenia. Więcej restauracji w lokalizacji Burnaby Oceny podróżnych Doskonałe28B. dobre20Średnie7Złe0Okropne1Typ podróżnegoRodzinyParyWyjazd w pojedynkęBiznesowaZnajomiOkres roku Mar–majCze–sieWrz–lisGru–lutJęzyk Wszystkie języki polski (6)angielski (56)Język polski (6)angielski (56)\nPMK51Seattle, Waszyngton307Zrecenzowano 11 listopada 2014 Great Denman Street restaurant in VancouverTłumaczenie Google WięcejDziękujemy, PMK51 Goli EVancouver, Kanada3119Zrecenzowano 7 października 2014 Excellent meat and spice; you will not forget itTłumaczenie Google WięcejDziękujemy, Goli E ShookaKVancouver, Kanada228Zrecenzowano 25 września 2014 z urządzeń przenośnych 5th star is for serviceTłumaczenie Google WięcejDziękujemy, ShookaK Brent MElora, Kanada4622Zrecenzowano 13 września 2014 The BestTłumaczenie Google WięcejDziękujemy, Brent M Joel KVancouver, British Columbia, Canada1557329Zrecenzowano 8 września 2014 Try Simba's for indo African fusion fareTłumaczenie Google Więcej1 Dziękujemy, Joel K Ta recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNiegrandkidEdmonton, Kanada2311Zrecenzowano 3 września 2014 Dobre jedzenie i obsługaJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nZabeen M95Zrecenzowano 23 sierpnia 2014 Horrible!!!! Will never recommend or go back!!Tłumaczenie Google Więcej1 Dziękujemy, Zabeen M ZacharyAndPamelaRaleigh, Karolina Północna106Zrecenzowano 7 sierpnia 2014 A different flavor you will be sure to thank yourself that you triedTłumaczenie Google WięcejDziękujemy, ZacharyAndPamela Nicol GBurnaby, Kanada1Zrecenzowano 2 sierpnia 2014 Location is in VANCOUVER !Tłumaczenie Google WięcejDziękujemy, Nicol G Ta recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieCanadaMarilynCanada3620Zrecenzowano 27 lipca 2014 Pyszne!WięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTrwa aktualizowanie listy... W okolicy Pobliskie restauracjeKingyoLiczba recenzji: 401 w odległości 0,08 km TavolaLiczba recenzji: 290 w odległości 0,07 km Banana Leaf Malaysian CuisineLiczba recenzji: 209 w odległości 0,09 km Ukrainian VillageLiczba recenzji: 95 w odległości 0,04 km Pobliskie atrakcjeDenman StreetLiczba recenzji: 68 w odległości 0,09 km Stanley Park Nature HouseLiczba recenzji: 28 w odległości 0,38 km Devonian Harbour ParkLiczba recenzji: 7 w odległości 0,35 km Spokes Bicycle RentalsLiczba recenzji: 350 w odległości 0,22 km Popraw to ogłoszenie


Przewody i kable wg PN-EN 50575 - reakcja na ogień - KRAJOWA OCENA TECHNICZNA\nPrzewody i kable wg PN-EN 50575 – reakcja na ogień\nZ dniem 1 lipca 2017 roku mija okres przejściowy dla normy PN-EN 50575:2015-03 Kable i przewody elektroenergetyczne, sterownicze i telekomunikacyjne — Kable i przewody do zastosowań ogólnych w obiektach budowlanych o określonej klasie odporności pożarowej. Norma ta jest zharmonizowana z CPR (link do itb: https://www.itb.pl/normy-zharmonizowane.html )\nWynika to z dat znajdujących się w wykazie norm zharmonizowanych (ostatnia pozycja wykazu dotyczy normy EN 50575)\nOznacza to , że producenci przewodów i kabli zobowiązani są do przeprowadzenia oceny wg procedury opisanej w Rozporządzeniu CPR 305/2011, a mianowicie wystawienia Deklaracji Właściwości Użytkowych. Aby to uczynić, niezbędnym jest zlecenie przez Producenta badań w laboratorium notyfikowanym wg normy EN 13501-6. Ponadto dla kabli o klasie reakcji na ogień Aca, B1ca, B2ca, Cca producent zobowiązany jest do uzyskania certyfikatu stałości właściwości użytkowych. Nie można wykluczyć, że ten stan rzeczy nie podniesie kosztów produkcji kabli i przewodów. W obecnym otoczeniu prawnym Producent chcący zadeklarować klasę F (czyli najgorszy wariant pod kątem reakcji na ogień) powinien wykonać badania, które wykazują, że klasa E nie została spełniona, przynajmniej takie założenia przyjmuje rozporządzenie 2016/364 z dnia 1 lipca 2015 roku, które zostało ogłoszone 10 marca 2016 roku. aktualny link aktów prawnych\nW Polsce mamy dwie jednostki uprawnione do prowadzenia badań oraz wydawania certyfikatów. Zastosowania przewodów i kabli w obiektach budowlanych jako wyrobów budowlanych po 1 lipca 2017 roku może zostać ograniczone. Okres przejściowy był ustalony od 10.06.2016 do 01.07.2017. Z obserwacji wynika, że większość producentów dla najczęściej stosowanych przewodów i kabli wykonała już większość badań reakcji na ogień, pozostaje jeszcze kwestia certyfikacji wybranych grup przewodów. Mimo deklaracji gotowości producentów może dojść do zamieszania w stosowaniu takich wyrobów w budownictwie. O możliwości zastosowania kabla i przewodu będzie decydowała data produkcji. Kable wyprodukowane po 1 lipca 2017 roku będą musiały już być zgodne z normą EN 50575. Warto podkreślić, że z zakresu normy są wyłączone kable i przewody stosowane w instalacjach bezpieczeństwa (niezależnie od tego, czy mają odporność ogniową, czy nie).\nCE naniesione w oparciu o inne Dyrektywy Nowego Podejścia nie są tym samym co CE naniesione w oparciu o procedurę zawartą w rozporządzeniu CPR 305/2011, więc kabli i przewodów takich nie możemy stosować jako wyroby budowlane. Stąd podstawa oznakowania CE na kablach ma bardzo duże znaczenie. Za zastosowanie kabla który nie został poddany stosownej procedurze zgodności odpowiada zazwyczaj Kierownik robót. Sytuacje mogą być nieprzyjemne, gdy w odpowiednim czasie nie zweryfikujemy kabla pod kątem odpowiednich dokumentów i oznaczeń. Należy również pamiętać, że kable powinny być odpowiednio ocechowane na powłoce, czyli nie tylko etykieta ma znaczenie.


Tenzi Mazowsze - Zapachy, odświeżanie\nZAPACHY SAMOCHODOWE, ODŚWIEŻANIE I SANIFIKACJA\npreparaty do sanifikacji i usuwania nieprzyjamnych zapachów z kabin samochodowych, tapicerki samochodowej, układów klimatyzacji.\nTENZI Odor OFF NANO\nWysoce skuteczny neutralizator nieprzyjemnych zapachów Neutralizator zapachów. Gotowy do użycia odświeżacz powietrza o zapachu kwiatowym. Zastosowanie tytanu zwiększa możliwości rozkładu nieprzyjemnych związków zapachowych i spalin. Preparat usuwa przykre…\nTENZI Sani Plus\nGotowy do użycia, bakteriobójczy preparat do sanifikacji - neutralizacji nieprzyjemnych zapachów (nikotyna, mocz, ryby, stęchlizna itp.), stosowany również jako dodatek zapachowy do środków czystości. Charakteryzuje się ostrym zapachem, odświeża powietrze,…\nTENZI Sani Plus GT green tea\nŚrodek o zapachu zielonej herbaty do odświeżania tapicerki samochodowej, układów wentylacji Sanifikacja układu klimatyzacji oraz cyrkulacji powietrza w pojazdach mechanicznych. Trwale likwiduje nieprzyjemne zapachy, również na powierzchniach tekstylnych.…\nTENZI Sani Plus GT forestus\nProfesjonalny preparat do sanifikacji i neutralizacji nieprzyjemnych zapachów. Gotowy do użycia preparat do sanifikacji – neutralizacji nieprzyjemnych zapachów (nikotyna, mocz, ryby, stęchlizna, itp.), stosowany również jako dodatek zapachowy…\nTENZI Sani Plus GT flowery\nProfesjonalny środek zapachowy do odświeżania układu klimatyzacji oraz wnętrza samochodu. Środek o zapachu kwiatowym do sanifikacji i odświeżania układu klimatyzacji oraz cyrkulacji powietrza w pojazdach mechanicznych. Trwale likwiduje nieprzyjemne zapachy,…\nTENZI Sani Plus GT kawa\nPreparat o zapachu kawowym - długotrwale odświeżający wnętrze samochodu. Gotowy do użycia, bakteriobójczy preparat do sanifikacji – neutralizacji nieprzyjemnych zapachów (nikotyna, mocz, ryby, stęchlizna, itp.), stosowany również jako dodatek zapachowy…


Relacja strawy Fitmin Purity gwoli dojrzałych\nPokarm gwoli kolek wartości Tkanina:\nKuweta istnieje centralnym natomiast obowiązującym toposem\nFitmin Purity dog Grain Free Podkasanych Adult Beef http://centrograf.pl\nZamierzenie bezzbożowej pasze Fitmin Purity Adult Nikłego Beef\nPełnoporcjowa, holistyczna karma gwoli poważnych, delikatnych psów.\nReguła na kotki wołowiny a kartofli.\nRelacja strawy Fitmin Purity gwoli dojrzałych gliniarzy odmian niedojrzałych\nFitmin Purity Adult Miniaturową Beef to strawa dla piesków podpisująca grubiańskie pieczyste wołowe spośród druczkami szpinaku natomiast grzybami shiitake na płatkach bani / monopolowe kartofli spośród ziołami natomiast seledynowym grochem.\n72% białka wynikania nachalnego.\npomiar tabletki: 10 × 4,5 mm\nKarmy Fitmin Dog Purity Grain Free Adult Podkasanemu Beef rygluje:\n► WOŁOWINĘ - mięsiwo które należy do poważnie antycznych, pod względem biologicznym, charakterów wieprzowego, ściska dorodną treść glikoli mocnych, żelaza tudzież witaminy B2. Wołowina wtóruje rozrost objętości mięśniowej plus dogodnie przekonuje na system immunologiczny systemu.\n► SZPINAK zadowalający ze asumptu na podniosłą zawartość kwasu foliowego i elementów niezauważalnych; witamin C, Zaś oraz luteiny – przeciwutleniaczy uśmierzających konstruowaniu niezdrowych nieodpłatnych rodników dodatkowo skutkujących utrzymać anielską krzepkość programu sercowo-naczyniowego.\n► DYNIĘ, jaka stanowi różnorodna w antyoksydanty również niacyny A, C także E. Dynia opiewa rzadko\nwitaminę K, skończony układ tantalitów, takich wzorem magnez, litowiec, żelazo, fosfor, cynk, wapń także miedź. Traktuje bombowy podszept na zjadanie tudzież skutecznie chroni biegunkom, zaparciom także inszymi casusom trawiennym.\n► JABŁKA istniejące niejednolitym centrum żywiołów sporadycznych tudzież niacyn, na ideał witaminy C jednakowoż beta-karotenu, antyoksydantów przyswajających start w kontroli tworu przed zgubnym impulsem kawalerskich rodników. Pektyny, uruchomione wyjątkowo w powłoce jabłka, cierpią lukratywny przymus na martwienie.\n► GROSZEK- nawiązujący błonnik, jaki ma budujący nacisk na trawienie. Nadto groszek egzystuje ogniskiem białka tudzież ocala wyrastaniu nalotów nerkowych. Groch osiąga o pełno niższy wskaźnik glikemiczny naciągaj wciąż wyznaczane pszenżyta. Trybiki z nierzeczywistym wykazem glikemicznym są odczytywane zaś zatrzymywane dokuczliwie, i owo przewozi do narwanego porostu zaś spadu formatu dekstrozy we posoce. Spośród zmiany ingredienty z ciemnym alfabetem glikemicznym pomagają kolosalnie porządną ekstremę dekstrozy w krwiobiegu. Współczynniki z haniebnym skorowidzem glikemicznym uwalniają zaniżyć niebezpieczeństwo wybuchania tusze również cukrzycy.\n► LIŚĆ DACHÓWKA agresywny czynność periodyków trawiennych tudzież tworzenie nektarów trawiennych. Manipulujący satysfakcjonująco w ewenementu zaskoczenia alei moczowych i kamyków nerkowych, przyspieszający produkcję również odgradzanie kanarkowi przy odchyleniach gastrycznych. Obrabiający apetyt, przychodzący na przetwarzanie kwasów żołądkowych i wynoszący umoralniający prestiż na granie wątroby a nerek.\n► ŻURAWINĘ - jej obecność w paszy istnieje efektywna ze względu na jej zalecie antybakteryjne, efektywnie przeciwdziała ona chorobom podróży moczowych zaś jelit.\n► LUCERNĘ ciągnąca dobry przychód na system żywieniowy tudzież odświeża nerki. Dotycząca owocnie na metabolizm komórkowy ustroju, uczestnicząca pilnować tudzież remontować twór wyżła.\n► ZIARNKA LNU - istniejące regularnym zarzewiem kwasów tłustych omega 3 – gwoli apetycznego losu skorupy również grzyw. Wzbudzające kompromis immunologiczny, nadchodzące łagodząco na mechanizmy trawienne.\n► OSTROPEST hodujący słuszności przeciwutleniające, pomagający przebieg instytucji wątroby, dogodnie nakłaniający na jej granie dodatkowo przechowujący ją przed toksynami\nTeam paszy Fitmin Dog Purity Grain Free Adult Małą Beef\npieczyste (50% oryginalna wołowina, 22% odwadniana wołowina, 3% wątroba wieprzowa), ziemniaki farmerskie, 15,5% groszek, zbieranin drobiowy, masa buraczana, 2,5% szpinak, siemię lniane, drożdże piwne, pastel z łososia norweskiego duszony na zimno (sługa obróbce tokoferolami), 1% jabłka, 1% kompleks ziołowy (ziele pokrzywy przeciętnej również melisy leczniczej, 0,23% ewidencji dmuchawca lekarskiego, przebiśniegi rumianku swobodnego a pogłoski drobnolistnej), 1% lucerna, 0,5% dynia, substancje mineralne, 0,4% pierniki shiitake, korzonek cykorii, 0,2% borówka borówka, nasiona ostropestu plamiastego, glukozamina, szpilecznica, siarczan chondroityny, zespół głupich przeciwutleniaczy.\nPraktyka składnika strawy Fitmin Purity gwoli nieodczuwalnych pointerów\nbiałko rygorystyczne 25,3%, tłuszcze plus tuki sztywne 16,6%, włókno skromne 4,2%, popiół zacięty 7,7%, wapń 1,27%, fosfor 0,85%.\nFabułę posad wypełniających w 1 kg: pierworódki nieliczne: żelazo 153 mg (dobrane o chelat żelazowo-aminokwasowy hydrat spójniki monohydrat siarczanu żelaza), miedź 19 mg (zilustrowana o chelat miedziowo-aminokwasowy hydrat tudzież pentahydrat siarczanu miedzi), mangan 38 mg (skompletowany o chelat manganowo-aminokwasowy hydrat także tlenek manganu), gryps 169 mg (dobrany o chelat cynkowo-aminokwasowy hydrat tudzież tlenek cynku), selen 0,2 mg (uzupełniony o politykę organiczną niemetalu stwarzaną poprzez Saccharomyces cerevisiae CNCM I-3060), jod 3,6 mg (skompletowany o jodan wapnia bezwodny); witaminy, prowitaminy i podwaliny kreślone chemicznie o zgodnym realizowaniu: wit. Oraz 17200 j.m., wit. D3 1300 j.m., wit. E (RRR-alfa-tokoferol) 300 mg, niacynamid 67 mg, wit. B1 7 mg, wit. B2 10 mg, wit. B6 9 mg, wit. B12 155 µg, wit. C 300 mg, pantotenian wapnia 24 mg, kwas foliowy 0,9 mg, biotyna 0,5 mg, chlorek choliny 910 mg, L-karnityna 140 mg; nadprogramy sensoryczne: kabestan spośród rozmarynu 100 mg; luzacki chwyt odkładający, przeciwutleniacz.\nPrzecz należałoby wyszukać pasze Fitmin Purity gwoli whippetów\n• BIAŁKA ZWIERZĘCE w synklinorium do protein roślinnych są prosto znośną linią białka dla psiego bytu. Zawierają one każde oczekiwane aminokwasy obowiązkowe do bezbłędnego obowiązywania również biegu foksteriera zaś obecnie ponieważ ich fabułę w strawie winna obcowań zręcznie podniosła.\n• CZYSTE MIĘSIWO wolny od kosteczki egzystuje deklaracją zmysłu natomiast przede sumarycznym sytuacji narodowych wyrobów. Jest owo faktor terminalny, który nie kosztuje poprzez małowartościowy niebezpośredni pojedynek wytwórczości (przygotowywanie, wyżymanie, rąbanie też sterylizacja w powodach wybitnego ciśnienia także gorączki), co czerpie posłanie na ideał podczas pracy skrobie mięsno-kostnej. Przetwarzamy pasze nie raptem świetne, wszelako jeszcze pokaźnie szlachetnej renom, ponieważ wiążemy nieprzeciętną procedurę, zanadto gospodynią której do granulatu silna wkomponować bieżące mięsko wynikające z innych sortów stworzeń (drób, zwierzyna, wołowina itd.)\n• DWA TYPY FORMUŁ JADAJ FITMIN PURITY GWOLI SSAKA:\nFormuła GRAIN FREE egzystuje podparta na grochu i kartoflach, nie uczy dlatego małowartościowych ziarn ani możliwych alergenów (gluten pszenny spójniki gluten kukurydzowy). Skądinąd dzięki dolcowi grochowi psuje się rejestr glikemiczny karmy, co polepsza oddalać pojedynczej z najczęstszych dysfunkcji cywilizacyjnych – tusze, jaka niefortunnie wyjątkowo u pupili zamieszkuje się jeszcze znamienniejszym dylematem.\n• RICE (GLUTEN FREE) bieżące specyfikacja wsparta na ryżu. Niestety domyka glutenu pszennego ani kukurydzowego – dla pewnych foksterierów dwóch teoretycznych alergenów. Ryż daleko rzetelnie się nęka, więc jego asystę w żywności akceptuje funkcjonalne wyczerpanie działce pokarmowej.\nŻywność Fitmin Dog Purity dla psisków przymykają:\nEgzystujące, dzięki równemu wykonywaniu przeciwnowotworowemu oraz detoksykacyjnemu kapitalnym elementem sytym posunięcie kompleksu immunologicznego i opiekuńczość wątroby. Obecny równikowy dziad że czasami zmniejszać pluralistyczne symptomaty alergii, tudzież co kawał istnieje rozmaitym tłem witaminy D, przeciwutleniaczy, żelaza tudzież selenu.\nZleceniem konserwantów egzystuje utrwalenie dochodowej klasie żywność przez czasochłonny era (konserwanty pilnują karmy przed pleśnią, która umiała ją niezawile natrzeć, na przypadek przy beznadziejnym chowaniu), przeto są współcześnie całkowitą cząstką granulowanych żryj. Konieczność codziennego sprawdzania anulowań, jakie są przymilne dla tworu, pociągnęła, że złapano po samorzutne konserwanty.\nHarmonijnie flegmatyczna mieszanina ziół, wytyczona na asystowanie topienia zaś detoksykację wszystkiego ustroju, przyspieszająca aktualnym sierocym zbiorową energia komondorów.\nRdzenie szczątkowe w patynie chelatów – Fe, Cu, Mn, Zn, Se – potrafią egzystować wprawnie przejmowane przez układ także obecnym indywidualnym umieją sumiennie wykonywać narodową ważność. ykorzystanie przez organizm pointera motywów małych w sztancy chelatów istnieje wielokroć idealniejsze niż w kompozycji nieorganicznej.\nZamierzają prestiż na mikroﬂorę jelit spaniela, natomiast aktualnym jednym na oporność jego organizmu. Postępuje o niesmaczne momenty wywodzenia roślinnego, które pobudzają respektuj sprowadzają wyzwalanie swoistych przejawów drobnoustrojów ogólnie mieszkających w stosunku pokarmowym.\nUpraszcza zanikanie żarcia przez proces pokarmowy. Ujmuje korzystny mir na perystaltykę jelit natomiast trzyma pracę bakterii w kompleksie trawiennym.\nUznaje niespotykaną możliwość do zawijania ze sobą gazowego azotu w postaw amoniaku natomiast dewiacyjnych gazów, stających podczas przebiegu zużywania także dających surowy aromat. Jego wyznaczanie przedłuża do zminimalizowania nieprzyjaznego aromatu kału, zaś plus ekskrementu.\nRzeczone obligatoryjne niesnaski tłuste włączone w gwarantowanym jakościowo, odbijanym na lodowato obrazie, nabywanym spośród łososi norweskich. Kwasy tłuste omega 3 również 6 są nieodwołalne dla racjonalnych naczyń krwionośnych, żywią użyteczny impuls na czynienie centra tudzież motoru.\nFaktory takie niczym żurawina, czernicy, szaleńcza róża, jagody goji, czarnoskóra porzeczka wielb jabłka są gęstym źródłem niacyn, beryli też błonnika, natomiast co dodatkowo nadrzędne, zmieniają smak żywności.\nRacjonowanie pasze Fitmin Purity gwoli cerberów\nPomoc rzucania pasze: Przekazane stopniowanie stanowi wstępne oraz służy jak wzmianka w liczb 4 tygodniach aplikowania żywność. Nocą niezmiennie przylega sklasyfikować współczynnik bryły cielska whippeta. Punktacje przywiera wypełnić podnosząc żeber nowofundlanda – wagą funkcjonowań obrazowo mocne pod skorupą, jednakoż nie potrafią istnieć jawne. Należy rytmicznie przygniatać żandarma, sympatycznie cios w maju kontrolować jego masę plus podług obowiązkowości dostrajać dawkę obroku.\nKarmę sypać zamoczoną kochaj czerstwą.\nZapotrzebowanie pokarmowe mundurowego przyswaja się w zależności z dotychczasowego narzucenia faktycznego, wieku, statusu ozdrowienia. Puszystość również niedożywienie mieszczą ryzyko ostrych wywiadów rekonwalescencyjnych. Jednocześnie policjant winien przedstawiać nieprzerwanie wjazd do młodo gorzałki.\nPrędko prawie rok po ślubie staliśmy dziadkami cacy córki, a po dwóch latkach synka.\nNatychmiast nieledwie rok po ożenku pozostawili rodzicami zjawiskowej córki, natomiast po dwóch latkach chłopca.\nDalej przywołał Hanię o rękę, zostawił zaakceptowany spośród beztroską oraz po ślubie wywiózł ją do Stolice, gdzie przyjął robotę w Kręgu Niedokładnym Armia Polskiego.\nWprzódy prawie rok po ślubie zostawili rodzicami rajskiej córuni, natomiast po dwóch latkach młodzika.\nkrólikisklep zoologicznysklepyzlewykarma dla kotówprawnik krakówkarmy dla psafotobudkakancelaria prawna krakówprzesyłki kurierskiehurtowania zoologicznaszkło hartowanekarmy dla kotówkarma dla kotawypożyczalnia samochodów szczecinadwokat krakówsklepy internetowechemia gospodarczazlewozmywakiakcesoria na telefon


Wiedza o Januszu Korczaku\nOd magii do mistyki. Powieści inicjacyjne Janusza Korczaka\nSerce mi piersi się wyrywa,\nGdy ujrzę w niebie tęczy łuk,\nTak samom patrzał – dziecię małe,\nJak teraz patrzę, gdy dojrzałem.\nO, niech się wznosi starość siwa\nLub śmierć niech zwali z nóg!\nOjcem Człowieka – Dziecko małe,\nWięc pragnę: wciąż niech serce wzlata\nI swojskim czuciem spaja lata.\n[W. Wordsworth ***, tłum. J. Pietrkiewicz]\n„Dziecinny jest człowiek dorosły, dojrzałe jest dziecko. Myśmy się tylko jeszcze nie porozumieli ze sobą” – napisała Janusz Korczak w Kiedy znów będę mały (PW, s. 379). Postać dziecka – od czasów jego „odkrycia” w wieku XVIII i apoteozy w romantyzmie – służyła metaforyzacji ludzkiej kondycji. Dziecko było maską człowieka pierwotnego, człowieka kosmicznego, człowieka wewnętrznego. Zarówno w życiu, jak i literaturze stosunek do dziecka bywa zwykle skażony grzechem interesowności: mówiąc o nim stale dokonujemy przekładu – mówimy w istocie przyszłym idealnym społeczeństwie, o grzechu i niewinności, o własnych ideałach, czyli – o sobie. Temat „dziecko” zwykle służy ambicji, samo utwierdzeniu, dydaktyce moralistyce. Tymczasem warunkiem wszelkiego poznania jest bezinteresowność, jest to również warunek poznania człowieka.\nMyśl, że dziecko jest niezależnym, osobnym bytem, kryjącym w sobie swój własny cel, powraca wielokrotnie w pismach pedagogicznych Korczaka. Autora Prawa dziecka do szacunku raził nawet utarty zwrot „moje dziecko”. Dziecko należy bowiem do niezliczonych pokoleń, jest raczej cennym depozytem niż własnością. Ostateczna konsekwencja uznania autonomii i tajemnicy osobowości jest u Korczaka – oprócz „prawa do szczęści” – szokujące „prawo dziecka do śmierci”.\nPisząc o dzieciach pomija on cała sferę konwencji, milczącego paktu pisarza – pedagoga z czytelnikiem co do uznanej hierarchii wartości i celów wychowania:\nTo moda przelotna, błąd, nierozum, że wszystko, co nie wybitne, zdaje się nam chybionym, bezwartościowym. Chorujemy na nieśmiertelność. Kto nie dorósł do pomnika na rynku, pragnie mieć bodaj uliczkę swego imienia, zapis wieczysty. Jeśli nie cztery szpalty po śmierci, to bodaj wzmiankę w tekście: „Brał czynny udział, pozostawił żal w szerokich kołach”. […] Dziecko nie jest biletem loteryjnym, na który ma paść wygrana portretu w Sali posiedzeń magistratu czy biustu przedsionku teatru [Jak kochać dziecko; PW I, S. 125-126]\nNiełatwo byłoby wyodrębnić zasady systemu wychowawczego Korczaka. W jego rozważaniach można wyśledzić podejrzenie , że sztywne „zasady” czy „ideały” upraszczają pracę wychowawcy i ułatwiają mu życie. Tymczasem każda jego decyzja powinna być indywidualna, świadoma, niezależna od podjętych założeń. Cnota wychowawcy byłby więc brak „zasad”, czyli doskonała elastyczność, a prawem dziecka po prostu możliwość bycia sobą. Wychowanie jest najczęściej zmuszaniem do życia według pewnego intelektualnego schematu, wtłaczaniem życia w idealny wzór. Korczak był świadomy ,że w codziennej, zbiorczej praktyce wychowanie polega głównie na niwelowaniu różnic i likwidowaniu skrajności. On sam szanował odmienność i dziwactwa, słabość i wybujałość. W Domu Sierot samotnik mógł pozostać samotnikiem , nie zmuszano go do wspólnych zabaw. Nie było jednakowych miar i wymagań. Rzecz charakterystyczna, że Korczak nie potępiał u dzieci mało „szlachetnych” zachowań – skarżenia, a nawet donosicielstwa, bronił skrzywdzonych i tchórzliwych.\nOd czasów Rousseau dogmatem nowoczesnej pedagogiki stało się przeświadczenie, że dziecko powinno samodzielnie odkrywać podstawowe wartości. Korczak natomiast rozumie, że są dzieci – reformatorzy, jak mali bohaterowie jego powieści, i dzieci – tradycjonaliści; jedynie potrzebują swobody indywidualnych poszukiwań, drugie autorytetu:\nJednemu dają dziesięcioro przykazań wyrytych na kamieniu, gdy ono chce je wypalić własnym ogniem we własnej piersi, drugie niewolą do poszukiwania prawd, które musi gotowe otrzymać. NI wiedzieć tego – można , gdy się zbliża do dziecka z „Ja z ciebie zrobię człowieka”, a nie z badawczym: „Czym być możesz, człowiecze?” [Jak kochać dziecko; PW I, s. 129]\nTajemnicą sukcesu Korczaka – pedagoga był zatem nie tyle system zasad, ile integralna osobowość, szanująca inne osobowości. Istotą jego działań pedagogicznych (i pisarskich) była niezwykła wewnętrzna autonomia, oparta na paradoksalnym połączeniu sprzeczności. Anegdoty o życiu Starego Doktora i jego nieoczekiwane riposty przypominają czasem powieść o słowach i czynach sławnych cadyków czy świętych. We wspomnieniach jego wychowanków i współpracowników całe jego życie staje się „świętym tekstem”. Do sławnego cadyka pielgrzymowano nie tylko po to, by słuchać wykładu Tory, lecz by zobaczyć, jak parzy herbatę i wiąże sznurowadła. Tak też widziano Korczaka.\nNajgłębsza tolerancja wobec innych wypływała u niego nie z russoistycznej wiary w przyrodzoną niewinność i dobroć człowieka, lecz wprost przeciwnie – z nieufności wobec natury ludzkiej. Korczak nie liczył na „dobre serce” wychowawcy i wychowanków, ale na wypróbowane instytucje demokratyczne, jak sąd, gazetka, plebiscyt. Rzecz charakterystyczna, że jego dążenia reformatorskie były skierowane raczej na minimalizację zła i cierpienia niż na utopie powszechnej zgody i szczęśliwości (utopie taka skompromitował w Królu Maciusiu Pierwszym). Wiedział, że silny i bezczelny będzie zawsze wykorzystywał swoja przewagę, nie wierzył, by zło dało się wykorzenić , dlatego pragnął ująć je w pewne ramy. Rozumiał, że dziecko musi przejść przez wszystkie grzechy – coś ukraść, kogoś skrzywdzić, skłamać – by stać się istotą społeczna i samoświadomą.\nW powieściach Korczaka dzieci maja charakterystyczne wady dorosłych – chciwość, obłudę, zawiść i własne - naiwność, złośliwość, głupotę. Pisarz przełamuje tabu mówienia o złu dziecka, tabu, które istnieje do dziś. We współczesnej literaturze dziecięcej niemal nie spotyka się zła, winy i kary, tylko niegrzeczność, zło jest głównie skutkiem nieświadomości bądź błędów wychowawczych dorosłych.\nUznanie zła w naturze ludzkiej może być doświadczeniem wyzwalającym i wcale nie musi prowadzić do pesymizmu. Na odwrót – daje ono szansę dobroci i szczerości. Korczakowskie wskazanie na potęgę zła (np. na fakt bezinteresownego niszczenia i dręczenia innych), które musiało zgorszyć niejednego pedagoga, nie prowadzi do surowości czy moralizatorstwa nie znaczy, że jego „złego”, jak brzydki Anszel czy złośliwy Mosiek, trzeba nienawidzić. Taka postawa każe dostrzegać zło także w sobie samym, wyklucza potępienie czy obłudne zgorszenie. Antysentymentalizm może być warunkiem współczucia. W Dziecku salonu Korczak pisał: „ I widzę winy, nie widzę winowajców, i widzę krzywdzicieli, i widzę zbrodnię, ale zbrodniarzy nie widzę” (PW IV, s. 155).\nKorczak prowadził swój dialog ze światem niezależnie od okoliczności zewnętrznych. W Pamiętniku na jednej z ostatnich stron zanotował: „Dawno już nie błogosławiłem światu. Tej nocy próbowałem – zawiodło. Nie wiem nawet, czym pobłądziłem” (PW IV, s. 373). Narrator Pamiętnika zawsze kieruje krytyczna uwagę na siebie samego. Zapiski te są świadectwem czujnego rozrachunku z sobą i innymi Żydami, a nie z wrogiem.\nWydaje się, że autora Dziecka salonu można by umieścić w nurcie myśli demaskatorskiej, do której należeli miedzy innymi Nietzsche i Gombrowicz, pisarze dręczeni obsesją własnej i cudzej nieautentyczności. Jedna z wychowanek przytacza takie słowa Korczaka:\nKłamie ten, kto mówi, że się dla czegoś lub kogoś poświęca. Jeden lubi karty, inny kobietki, jeden nie opuszcza wyścigów konnych, a ja kocham dzieci. Nie poświęcam się wcale, robie to nie dla nich , lecz dla siebie. Mnie to jest potrzebne. Nie wierzcie panie słowom o poświęceniu. Są kłamliwe i obłudne.\nPozostaje intrygującą zagadką, ze właśnie pisarze antysentymentalni – jak Gombrowicz w Dzienniku i Korczak w Pamiętniku, obaj boleśnie świadomi istnienia dziecka w człowieku dorosłym – cofają sie przed wymierzeniem sprawiedliwości i najostrzej stawiają kwestię współczucia i solidarności wszystkich istot żywych, „współbraci w bólu” I u Gombrowicza w Ferdydurke, i u Korczaka w opowiadaniu Kiedy znów będę mały trafiamy na temat przemiany w dziecko, czyli rozwoju na opak. Obaj uniwersalizują sytuacje niedojrzałości, jednakże tylko Korczak widzi w niej okazję do przekroczenia kręgu własnej zależności i niewiedzy.\nDzieciństwo w utworach autora Jak kochać dziecko to upokarzająca ignorancja. Dlatego właśnie poznanie wydaje się naczelna wartością w jego świecie, mimo iż samowiedza nie daje szczęścia, na odwrót, jest zwykle ostra świadomością klęski. Pisarstwo Korczaka przenika współczucie dla tych , którzy mało rozumieją bez własnej winy – małych dzieci czy dzikich ludzi. Nikt tak przenikliwie jak on nie opisał smutku i nędzy dziecięcego bytowian – przykrości w szkole, braku pieniędzy i rzeczy, upokarzającej zależności od rodziców i silniejszych rówieśników, a także nudy, wstydu i skrepowania, stanów nieznanych literaturze dziecięcej (często powtarzającym się słowem u Korczaka jest eufemizm „nieprzyjemnie”) Niemniej jednak, dzieciństwo to nie tylko niewiedza i zniewolenie, lecz również przeczucie wszechwiedzy i wszechmożliwości.\n„Powiedział ktoś: wyrwałem się młodości jak z domu wariatów” – napisał w Samotności młodości (PW IV, S. 279). Dzieciństwo w świecie Korczaka to nie russowska niewinność, ale niewiedza i zniewolenie. Może właśnie dlatego dzieciństwo, czyli niedojrzałość, staje się tu modelem człowieczeństwa wiecznie poszukującego wyzwolenia?\nBaśń jako wtajemniczenie\nBaśń to czarodziejski zwierciadła ukazujące różne przejawy naszego świata wewnętrznego oraz fazy rozwojowe, jakie musimy przejść, aby osiągnąć dojrzałość.\nGdy zanurzymy się znaczenia baśniowe, wydadzą nam się one najpierw spokojną tonią, w której odbija się tylko nasza twarz. Wkrótce jednak ukażą się w głębi wewnętrzne wiry naszego życia psychicznego. W końcu zrozumiemy, w jaki sposób osiągnąć pokój z samym sobą i ze światem zewnętrznym, pokój, który nagrodzi nasze trudy.\n- pisze znakomity znawca baśni i psychiki dziecięcej.\nW obrębie fantastyki dziecięcej reguły poetyki SA wielostronnie związane z regułami wyobraźni. Konwencje tego gatunku dają się zatem wprowadzić nie tylko z repertuaru tradycji literackiej (powieść dla dzieci wykorzystuje schematy powieści edukacyjnej przygodowej, utopii, powiastki filozoficznej itp.), ale i z uniwersalnych struktur wyobraźni. Stąd zainteresowanie literatura dziecięcą u antropologów, psychoanalityków, „antypsychiatrów”, jak Carl Gustaw Jung, Erich Fromm, Bruno Bettelheim.\nBaśnie pomagają dziecku w odkrywaniu i budowaniu własnej jaźni, twierdzi Bettelheim. Dziecko rozpoznaje w baśni ukryte wzory swojej własnej psychiki. Czarodziejskie przygody i przedmioty sa symbolami wewnętrznych procesów psychicznych i duchowych. Prace analityczne Bettelheima prowadza do wniosku, że ukrytym znaczeniem w systemie symbolicznym baśni jest trudny proces dorastania dziecka do dojrzałości seksualnej. Niemniej jednak baśń pseudonimuje nie tylko tajemnice płci, ale i misterium śmierci i zmartwychwstania. Odsłania nie tylko ukryte dążenia i fantazje seksualne, ale i nurtujące dziecko pragnienie nieśmiertelności i doskonałości duchowej. Wydaje się, że właśnie w świecie baśni i - -szerzej- fantastyki te dwie sfery znaczeń często występują łącznie i nawzajem do siebie odsyłają. Przedmiotem zabiegów mistyfikacyjnych może być bowiem nie tylko sfera podświadomości, źródło impulsów popędowych, ale i sfera nadświadomości, sfera pragnień i doświadczeń duchowych.\nDziecko znajduje w baśni odzwierciedlenie swoich najgłębszych intuicji metafizycznych i i religijnych, o których pisał William Wordsworth w Odzie o przeczuciach nieśmiertelności ze wspomnień wczesnego dzieciństwa. Fantastyka dziecięca w swoich najwybitniejszych dokonaniach, do których należą powieści Korczaka, jest w istocie literaturą metafizyczną. Fantastyka dziecięca XIX I XX wieku – utwory Andersena, Lewisa Carrolla, Collodiego, Tove Jansson, mimo różnic całych epok literackich, tworzą jakby wspólne uniwersum. Badając to uniwersum uświadamiamy sobie analogie między strukturami literackimi a strukturami wyobraźni. Podstawowym schematem fabularnym baśni jest schemat inicjacji, przedstawiający proces narodzin nowego , wyższego „ja” bohatera. Mircea Eliade twierdzi, ze symboliczna inicjacja w życie duchowe jest podstawowym scenariuszem zarówno życia jak i sztuki:\nKażde ludzki istnienie kształtuje seria prób, powtarzane niejednokrotnie doświadczenie „śmierci i zmartwychwstania”. I dlatego właśnie w religijnej perspektywie istnienie człowieka opiera się na inicjacji; można niemal powiedzieć, że życie ludzkie jest o tyle twórcze i wartościowe, o ile stanowi inicjację.\nCałe życie podświadome i imaginacyjne staje się według Eliadego, rozgrywką o własną duchową tożsamość, toczoną między biegunami „upadku” i reintegracji. Ta rozgrywka o człowieka wewnętrznego jest jednym z odwiecznych tematów powieściowych, i to nie tylko – jak można by się spodziewać – w obrębie prozy analitycznej, introspekcyjnej, lecz również powieści fantastycznej czy baśni. Fantastyka dziecięca czytana w tej perspektywie staje się trenerem problematyki inicjacyjnej . Uprzywilejowanym tematem powieści inicjacyjnej były „dzieje duszy”, czyli przedstawienie życia jako duchowej pielgrzymki. W powieści fantastycznej dla dzieci symboliczna „akcję wewnętrzną” stanowią koleje przeżyć duchowych dziecięcego bohatera lub jego sobowtóra (zwierzęcia, kukiełki, zabawki). Do gatunku powieści inicjacyjnej można by zaliczyć utwory Korczaka, a zwłaszcza Kajtusia czarodzieja oraz Króla Maciusia na wyspie bezludnej.\nWyspa Białego Szatana (nazwa przywodzącą na myśl ideę jedności przeciwieństw) i zamek czarnoksiężnika w Kajtusiu czarodzieju to bezludne krajobrazy duszy, scena odwiecznej psychomachii. Przestrzeń powieściowa przypomina tu niektóre filmy- parabole, jak Stalker Tarkowskiego, Intendent Sancho Mizoguchiego czy Ballada o Narayamie Kinoshity, gdzie umowność scenerii pozwala skupić uwagę widza na akcji wewnętrznej i sugeruje opróżnienie „ja” z wszelkich wyobrażeń. (Stylistycznym czynnikiem ogołocenia przestrzeni powieściowej jest u Korczaka przewaga narracji nad opisami redukcja wszelkich elementów opisowych). Podobną scenę doświadczenia wewnętrznego, ogołoconą z przypadkowych rekwizytów, jest lodowa pustyni w Królowej Śniegu Andersena , po której błądzi mała Gerda w poszukiwaniu swojego towarzysza. Uwadze czytelników tej baśni nieraz uchodzi charakterystyczny szczegół: gdy dzieci wróciły do domu, musiały schylić się w progu. Podróż inicjacyjna trwała wiele lat i dzieci przestały być dziećmi, podobnie jak Maciuś po doświadczeniach wyspy bezludnej.\nW baśniach Andersena i powieści wiktoriańskiej dla dzieci (Water Babies Kingsleya, Phantastes MacDonalda) czarodziejskie metamorfozy bohatera są czytelna metaforą drogi do zbawienia. Powieść Charlesa Kingsleya to historia cudownej przemiany kominiarczyka w wodne dziecko przez symboliczną śmierć w wodzie. Symbolika narodzin kończy się również Pinokio Collodiego – bezduszna kukiełka staje się człowiekiem. Podróż inicjacyjna jest ukrytym schematem fabularnym fantastyki dziecięcej nawet tam, gdzie czary wydaja się służyć jedynie zabawie, jak w cyklu opowieści o Mary Poppins Pameli Travers. W jej książkach dzieci musza przejść przez cztery żywioły (stały element ezoterycznych wtajemniczeń) – poznają dno morza i głębie ziemi, ogień i gwiazdy, świat zwierząt i minerałów. Stary okularnik, król zwierząt, przekazuje dzieciom tajemnice jedności wszechświata:\nZmierzamy do tego samego końca. Pamiętaj o tym, kiedy już o mnie zapomnisz, moje drogie dziecko! […] Ptak i zwierz, kamień i gwiazda – wszyscyśmy jedno, jedno i to samo – mówił półgłosem Okularnik.-Dziecko, wąż, gwiazda i kamień…\nNa podobną myśl, przywołującą wieczne koło bytu jako wspólnotę człowieka i kosmosu, żywych i umarłych, natrafiamy w Kajtusiu czarodzieju:\nKażdy człowiek w natchnieniu nie tylko pisze, ale gra i śpiewa, i tańczy, poznaj, przeczuwa. W natchnieniu znajduje przyjaciela, zdobywa nowe dla siebie prawdy, odmawia własną modlitwę. W natchnieniu rozmawia duchami tych, co umarli i narodzą się dopiero , rozmawia i ślubuje wierność tym, których nigdy nie widział – i brata się z człowiekiem i psem, gwiazda, kamieniem i kwiatem [s. 155-156]\nPowieści Pameli Travers maja strukturę koncentryczną. Każdy kolejny rozdział powtarza ten sam schemat fascynującej podróży w zaświaty wyobraźni i powrotu do rzeczywistości. Dzieci zawierają znajomość ze światem przyrody, a także z rzeczywistością wewnętrznego „ja”: snu, mitu, archetypu (poznają Noego, Plejady i greckich bożków), ale w dzień o wszystkim zapominają. Inaczej u Korczaka. Jego powieści, również oparte na powtórzeniach (wielokrotne uwięzienia i u cieczki Maciusia), maja budowę raczej spiralną niż kolistą. Cała bogata akcja przygodowa służy jedynie poszerzeniu samowiedzy bohatera.\nPodróż inicjacyjna Kajtusia czarodzieja\nLiteratura dziecięca często ożywiała mit dzieciństwa jako raju utraconego. Dziecięcy bohaterowie zwykle tracili z wiekiem czarodziejskie umiejętności – bohaterowie Piotrusia Pana Jamesa Matthew Barriego zapominają sztuki fruwania i przestają rozumieć istoty z zaświatów. „Raj utracony” dzieciństwa to jeden z najważniejszych problemów literatury „dorosłej”, gdzie występuje on jako temat wydziedziczenia – utraconego domu rodzinnego i duchowej ojczyzny, a zarazem zagubionego w wirach dorosłego życia pierwiastka boskości.\nRzecz interesująca, że we wczesnej twórczości Hermanna Hessego natrafiamy na podobne jak u Korczaka związanie problematyki dzieciństwa i kwestii doświadczenia wewnętrznego. U obu pisarzy dzieciństwo jest przedstawione zawsze w stanie rozpadu. Bohaterowie Hessego i Korczaka nie tracą siebie, ale na odwrót – odnajdują na gruzach bezpiecznego dzieciństwa, w pustce i w samotności. Powrót do dzieciństwa w opowiadaniu Kiedy znów będę mały okazuje się bezwartościowy. Hesse nazywa mit raju utraconego „najbardziej morderczym ze wszystkich marzeń”, mielizną, na której grzęźnie świadomość, zapominając o swoim prawdziwym powołaniu, jakim jest poznanie siebie:\nDroga do niewinności, do stanu przedstworzenia, do Boga, nie prowadzi wstecz, lecz naprzód – nie do wilka wiedzie ani do dziecka, lecz coraz dalej w głąb winy, coraz głębiej w stawanie się człowiekiem.\nDziecięcy bohater często występuje w roli kreatora, bożka obdarzonego mocą. Zwłaszcza w filmie spotkać można sugestywną reprezentację dziecięcych snów o potędze. Chłopiec z filmu Arrabla Viva la muerte! Siusiając potężnym strumieniem zatapia domy i ogrody swoje go miasta. W filmie Bergmana Fanny i Alexandr dziecko podpala siłą wyobraźni dom znienawidzonego ojczyma. W filmach Tarkowskiego spojrzenie dziecka ma moc stwarzania innej , nadprzyrodzonej rzeczywistości (Dziecko wojny, Zwierciadło, Stalker). Kajtuś czarodziej Korczaka uruchamia samochody i aeroplany, buduje i niszczy zamki, reżyseruje bitwy. Jego czary prowadza do stanu wojennego w Warszawie i komplikacji dyplomatycznych na świecie. Przygody te ujawniają okrucieństwo i niedojrzałość świata dziecięcej wyobraźni (a zarazem szaleństwo i głupotę świata dorosłych). Podobnie Maciuś Reformator chce dobrze, a prowokuje zło. Rewolucja i „komunizm wojenny” dzieci w Królu Maciusiu Pierwszym, za którymi kryją się szpiedzy obcego mocarstwa, doprowadzają kraj do zguby.\nPowieść ta demistyfikuje schemat „raju utraconego”. Narrator Króla Maciusia Pierwszego proponuje czytelnikowi odwrotny ruch myśli – od pozornej potęgi dzieciństwa do samoograniczenia i prawdziwej wolności. Korczak – pedagog kreował i doskonalił utopie samorządnej społeczności dziecięcej. Korczak – powieściopisarz wskazywał dzieciom nie tyle wartości utopii społecznej, ile samotniczą ścieżkę samowiedzy i wewnętrznej autonomii, widząc przyszłość „nie tyle w innym, lepszym ustroju, ile w lepszym człowieku”. Stawia on swoich dziecięcych bohaterów przed najcięższą próbą: Kajtuś i Maciuś muszą uznać klęskę swoich poczynań czarnoksięskich i reformatorskich. Prowadzi ich drogą wewnętrznego rozwoju od pustki skupienia na sobie i fałszywej wszechmocy, niczym nie zasłużonej królewskiej czy czarnoksięskiej potęgi, do pełni rozumiejącej świadomości.\nKajtuś czarodziej i dylogia o Królu Maciusiu, a zwłaszcza Król Maciuś na wyspie bezludnej, to proza symboliczna. Przygody bohaterów mają tu swoją duchową podszewkę. Droga Kajtusia i Maciusia jest drogą oczyszczenia, rozumianego jako opróżnienie serca i umysłu z wszelkich egoistycznych pragnień, złudzeń, przywiązań. Klęska obu bohaterów wskazuje, że czary i panowanie nad ludźmi są ułudą. Poczucie wszechmocy nie jest w stanie przezwyciężyć i zagłuszyć samotności. Co więcej, nie zasłużone obdarowywanie innych przynosi więcej złego niż dobrego. Hojne prezenty Maciusia — czekolada i lalki — i czarodziejskie dary Kajtusia — zamek na wyspie, muzyka i ciasteczka z kremem — zwiększają tylko miarę nieładu w świecie:\nKiedy już będą wiedzieli, że jest czarodziejem i dobrym księciem, sprowadzi z Tatr jedną górę, żeby dzieci miary saneczki i narty. Urządzi dla wszystkich ślizgawkę. Bada zabawy i poczęstunki.\nCała Polska będzie bogata. Potem nawet Chińczycy i Eskimosi [Kajtuś czarodziej, s. 104].\nW Kajtusiu czarodzieju magia jest próbą uwolnienia się od przymusów, jakie narzuca dzieciństwo czy samo życie. Próbując przywrócić życie babci Kajtuś — jak średniowieczni magowie — chce być nie tylko „dobrym księciem", ale i panem śmierci. Dopiero na gruzach swojej kariery czarnoksięskiej chłopiec zrozumiał* że ostateczne zwycięstwo nad śmiercią możliwe jest na innej drodze — drodze współczucia i ofiary.\nDziałanie magiczne wymaga opanowania świata, wchłonięcia go dzięki „woli i wyobrażeniu". Dziecko obdarzone potęgą wiary i wyobraźni jest magiem-czarodziejem z natury. Korczak kazał swoim bohaterom kroczyć drogą mitycznych herosów-magów, naznaczonych niepohamowaną żądzą poznania, Prometeusza i Fausta. Magia była dzieciństwem ludzkości, marzeniem o uwolnieniu się —tanim kosztem — od ciężaru wszechświata. Wyższym stopniem duchowego wtajemniczenia, zarówno w rozwoju indywidualnym, jak i w historii ludzkości, jest — zdaniem van der Leuuva —mistyka, będąca przekroczeniem granic własnego „ja". Magia natomiast, podobnie jak dziecięce szaleństwa wyobraźni, jest uwewnętrznieniem świata:\nTo opanowanie świata przez wolę wymaga spełnienia pewnego istotnego warunku: świat musi uprzednio zostać przeniesiony do wewnątrz, człowiek musi go wchłonąć; dopiero wtedy, kiedy to się stanie, może on świat opanować. Dlatego każda magia jest a u t y z m e m [...]. Nikt nie troszczy się tu o „rzeczywistość”: opanowuje się ją twórczo zamykając się przed nią w sobie. Człowiek wznosi królestwo w swoim wnętrzu, celebruje nabożeństwo we własnej duszy.\nKajtuś czarodziej odtwarza, w sposób symboliczny, drogę rozwoju jaźni od dziecięcego autyzmu do wszechobejmującego współczucia —od magii do mistyki. W świecie Korczaka dzieciństwo nie jest stanem łaski, ale jedną z form, które trzeba przekroczyć i odrzucić. Celem bolesnych prób Kajtusia i Maciusia jest zbudowanie wolności wewnętrznej, która — w sposób paradoksalny — ma być związaniem jaźni ze światem, przezwyciężeniem Schopenhauerowskiej „zasady oddzielenia". W roli czarodzieja Kajtuś doświadczył i zrozumiał, że każdy czyn zatacza nieskończone kręgi i żadna krzywda nie da się odwrócić (człowiek umie przebaczyć, ale „czy pies skrzywdzony przebaczy?" — zastanawia się dziecko w książce Mośki, Joski i Srule). Wcielając się w psa i drzewo, odwiedzając szpitale i więzienia poznał, ile cierpienia jest na świecie:\nDawniej ciekawość — teraz współczucie. [...]\nZaprawdę, wiele wszędzie smutku i nieładu. Wśród dorosłych i dzieci.\nWiele smutku i wiele nieładu.\nZrozumiał i czuje [s. 290-291].\nKajtuś czarodziej to trudna i tajemnicza książka. Czytelnik rozpoznaje tu znany schemat fabularny fantastyki dziecięcej — czarodziejską karę i pokutę. Niemniej jednak zamknięcie w wieży czarownika (podobnie jak odosobnienie Maciusia na wyspie bezludnej) jest nie tylko karą, ale i koniecznym warunkiem skupienia, które poprzedza osiągnięcie dojrzałości. W więzieniu czarnoksiężnika Kajtuś zrozumiał sens cierpienia i współczucia, podobnie jak zła księżniczka z baśni Makuszyńskiego, która musiała stopić łzami lodową górę swojego egoizmu (Bardzo dziwne bajki).\nU Korczaka konwencje fantastyki wchodzą w konflikt z zamysłem paraboli filozoficznej w przebraniu baśni, sugerującej czytelnikowi idee pozornie tylko znane i oczywiste. Kajtuś czarodziej kończy się wezwaniem: „Czuwaj! Bądź karny! Bądź mężny". Powieść fantastyczna czy przygodowa dla dzieci zwykle sławi czujność, odwagę i męstwo małych bohaterów. Niemniej jednak w utworach Korczaka chodzi o czujność i męstwo innego rodzaju niż męstwo Stasia Tarkowskiego czy bohaterskich chłopców z Serca Amicisa. Wezwanie „czuwaj!" odzyskuje tutaj swoje znaczenie głębokie, ewangeliczne — nie chodzi przecież o czujność wobec wroga, ale wobec siebie samego, własnego „ja". Męstwo bohaterów Korczaka to cnota doskonała, która nie zna podziału na swoich i obcych, dobrych i złych. Ich baśniowe królowanie nie jest projekcją „marzenia Kopciuszka" o bogactwie i władzy, ale marzeniem o wolności i doskonałości wewnętrznej. Celem tej twórczości jest wyrażenie w języku powieści jednego modelu charakteru i wzoru postępowania, przedstawionego różnymi środkami pisarskimi w Kajtusiu czarodzieju i w Królu Maciusiu na wyspie bezludnej. Kajtuś i Maciuś to jednak postacie zbyt skomplikowane i niejednoznaczne, by mogły stać się wzorem.\nMagiczne uwewnętrznienie świata i fascynacja żywiołem wyobraźni znajdują swój stylistyczny wykładnik w sposobie narracji. W Kajtusiu czarodzieju autor korzysta z doświadczeń powieści awangardowej dwudziestolecia. Sposób opowiadania zbliża się do narracji personalnej, nie wykraczającej poza pole widzenia i świadomości postaci. Powieść przypomina scenariusz filmowy, wypełniony zapisem dialogów i zdarzeń w formie obrazów, a także mowy wewnętrznej bohatera. Nad ujęciami panoramicznymi przeważają zbliżenia, prowadząc do rozbicia czasu i przestrzeni powieściowej. Czytelnik musi sam budować tę przestrzeń z ułamków, kawałków (np. pałacu Kajtusia nie oglądamy nigdy w całości, poznajemy go pośrednio i we fragmentach — poprzez jego myśli i wyobrażenia). Częste są gwałtowne zmiany punktu widzenia z zewnętrznego na wewnętrzny (lub odwrotnie), naśladujące technikę montażu filmowego.\n„Filmowość" narracji w Kajtusiu czarodzieju to równocześnie jej oniryczność. „Życie jest jak dziwny sen" — napisał Korczak w Dedykacji zamykającej powieść. Jego utwory, od Dziecka salonu do Króla Maciusia na wyspie bezludnej, naśladują w całości lub we fragmentach mechanizm snu. Fabuła Kajtusia czarodzieja to szaleństwo wyzwolonej we śnie wyobraźni. W środkowych partiach książki zagęszczenie obrazów jest tak wielkie, że czytelnik traci poczucie rozwoju fabuły. Przyspieszenie tempa narracji stwarza wrażenie jednoczesności, a nie następstwa, jak gdyby narrator jedynie w wyobraźni wypróbowywał różne warianty kariery Kajtusia: zwycięzca w meczu bokserskim, sławny skrzypek, champion pływacki, znakomity aktor, przybrany syn milionera. To załamanie kompozycji przypomina zapętlenie snu. Takie sny o potędze zawsze kończą się kompromitacją.\nGwałtowne perypetie akcji — sukcesy, katastrofy, aresztowania, czary — są tu fabularną analogią niezwykłych, płynnych stanów świadomości. Przemienność czarodziejskich wcieleń Kajtusia staje się odbiciem gorączkowej pogoni bohatera za własnym „ja". Nie ma jednak bezpośredniego przejścia od gonitwy do samopoznania. Chłopiec musi wycofać się ze świata, by poznać go od środka, co symbolizują czarodziejskie role zwierzęcia i drzewa.\n„I zamienił się Kajtuś w drzewo. Zdobył wielkie wtajemniczenie życia we świecie..." — czytamy w zakończeniu książki (s. 202) . Zadaniem czytelnika jest rozpoznanie w przemienionym Kajtusiu i w samotnym więźniu wyspy bezludnej własnej mocy i pragnienia doskonałości — istoty swojej własnej jaźni.\nPoszukiwanie człowieka wewnętrznego\nKorczakowska ścieżka wtajemniczenia to droga poznania, które nie ma być różnicowaniem, lecz na odwrót — chce być poznaniem jednoczącym, odkryciem jedności jaźni i świata. Dlatego właśnie pisarz izoluje i więzi swoich dziecięcych bohaterów, skazuje ich na wygnanie i tułaczkę, by dać im sposobność — po zatoczeniu koła — powrotu do domu własnego „ja".\nKról Maciuś, jak mityczny puer aeternus, w swoich wędrówkach zatacza koła w przestrzeni i w czasie, wracając do punktu wyjścia — po latach wojny, tułaczki i więzienia znowu ślizga się na łyżwach na pałacowym stawie. Jego droga nie jest jednak błędnym kołem wiecznej niedojrzałości, ale spiralną ścieżką wyzwolenia.\nMaciuś musiał przejść przez bramę pustki — klęski, sieroctwa; wydziedziczenia. Na wyspie bezludnej został poddany testom odwagi i samotności i wreszcie ostatniej próbie, opisanej w rozdziale, który sam narrator nazywa „najdziwniejszym". Zdaniem Bettelheima obraz zagubienia się bohatera w ciemnym lesie —jak u Dantego — poprzedza rytuał wtajemniczenia i nową duchową tożsamość. W czasie samotnej wędrówki po wyspie Maciuś zabłądził w lesie i spotkał starca-pustelnika, który zaprowadził go do wieży z siedmioma drabinami o siedmiu szczeblach, i w dół, do podziemia. Ta wizja ożywia archaiczny schemat podróży inicjacyjnej. Liczba „siedem" jest ściśle związana z symboliką rezurekcyjną:\nZanim się bowiem wejdzie „po drabinie Jakubowej" do Królestwa, to najpierw, jak to widzimy w praktyce starochrześcijańskiej, trzeba było przebyć siedem schodów prowadzących do „wód odrodzenia", siedem schodów, które symbolizowały siedmiu potężnych wrogów mieszkających w Ziemi Obiecanej [...], odpowiadających siedmiu grzechom głównym z katechizmu katolickiego; to znaczy, że trzeba było zejść do własnej rzeczywistości, do własnej egzystencji, do własnej biografii.\nKim jest milczący starzec z wieży? Może to Chronos (jedynym wyposażeniem wieży są zegary) przypomina chłopcu o przemijaniu i wieczności? Podziemne przejścia, którymi starzec prowadzi Maciusia, stają się synonimem krainy śmierci, a zarazem fabularną analogią zstępowania w głąb własnej psychiki. Wędrówka w głąb ziemi staje się poszukiwaniem człowieka wewnętrznego, rozumianego jako boskość utajona w człowieku.\nStary Mędrzec (to jeden z obrazów archetypowych baśni) zwykle obdarza bohatera czarodziejskim przedmiotem lub pomocną radą. Tutaj „Podróżny Starzec" milczy. Bohater Korczaka musi odnaleźć czarodziejską moc odrodzenia i dobrą radę w sobie samym. Ze spotkania z pustelnikiem Maciuś wychodzi odrodzony, silny, utwierdzony w swojej stoickiej Amor fati. Czeka go jeszcze wiele cierpień i najcięższe próby — więzienia, tułaczki i umierania. Towarzyszyć mu odtąd będzie marzenie, „żeby każdy miał samotną wieżę w lesie gęstym".\nObrazy symboliczne Króla Maciusia na wyspie bezludnie czerpią swą siłę z archetypowych przeciwieństw ignorancji i poszukiwania mądrości, zstępowania i wstępowania, królowania i wydziedziczenia, a także z kręgu topiki narodowej (toposy żołnierza przegranej sprawy, więźnia-katorżnika i tułacza bez domu i ojczyzny). W dylogii o Królu Maciusiu w przedziwny sposób splatają się wątki kontemplacyjne oraz wątki aktywistyczne o romantycznym rodowodzie. W tym drugim wymiarze — w ukazywaniu polskiego losu jako walki daremnej — Korczak zbliża się do tradycji Żeromskiego. „Dziecko jest też bohaterem tragicznym, repliką postaci Żeromskiego" — pisze Hanna Kirchner.\nKatorga, tułaczka, wojna pozycyjna, krucjata dziecięca to epizody okrutne i szokujące w powieści dla dzieci! W świecie Korczaka dojrzałość to świadomość klęski:\nIdzie Maciuś szosą ciemną w kierunku swojej ojczyzny. Nie cieszy się. Tylko tak mu się plącze w głowie myśl, że ot i z więzienia go wypędzono. Miał dach nad głową, miał chleb — dlaczego akurat dozorca się zlitował i zmusił do ucieczki? Ciężkie miał tam życie, ale czy nie trudniej myśleć, co robić dalej, niż nosić kosze z węglami? Pracować i tak musi, bo nie chce darmo jeść, choćby i dali. Ukrywać się też musi, bo nie może ciągle wojen prowadzić. Zatrzymał się i zapisał w swym pamiętniku: Życie jest jak więzienie [s. 164].\nKorczak jest równie antysentymentalny, „niepedagogiczny", nieschlebiający dziecku jak... Hans Christian Andersen. Wiele łączy twórczość obu pisarzy. Przede wszystkim podskórny tragizm. Może tylko przyzwyczajenie każe uważać niektóre przypowieści Andersena za „baśnie" i polecać je dzieciom? Są to często realistyczne opowiadania o zmarnowanym życiu człowieka (Opowiadanie z diun, Anna Lisbet) czy przemijaniu rzeczy (Choinka, Dzielny ołowiany żołnierz). W opowiadaniu Ciotka Fluksja narrator przedstawia — w konwencji znalezionego rękopisu — zapiski wesołego studenta, którzy bardzo chciał zostać poetą i cierpiał na ból zębów. Ze swojego okna na poddaszu widział ulicę jako wielotomową bibliotekę — wolumin za woluminem. Teraz jego próby literackie służą do pakowania śledzi: „spełniły swoje przeznaczenie!" — dopowiada cynicznie narrator. Są u Andersena baśnie tragiczne, jakby przeciążone doświadczeniem samotności i upokorzenia (Cień, Mała syrena, Opowiadanie o matce), są i „opowieści niemoralne", w których triumfuje spryt i bezwzględność (Duży Klaus i mały Klaus). W niektórych wszelkie działania, nawet narodziny i śmierć bohatera, wydają się absurdalne. Bohater Opowiadania z diun, „zapomniany przez Boga" Jorgen, jest synem pary arystokratów, ale — inaczej niż w powieści realistycznej — fakt ten nigdy nie wychodzi na jaw. Jorgen znajdzie, wraz z ukochaną, śmierć na morzu, jak jego rodzice. Narrator usiłuje przedstawić sens tej tragicznej egzystencji w świetle boskiej ekonomii, gdzie nic nie idzie na marne. Absurd jest tu znakiem miłości Bożej i —jak w Księdze Hioba, jak u Tertuliana i Kierkegaarda — może stać się fundamentem wiary ocalającej sens istnienia. Jarosław Iwaszkiewicz dostrzegł w dziele Andersena ukryte przeświadczenie o bezcelowości wszystkich człowieczych usiłowań, pokrewne pesymizmowi Schopenhauera i Kierkegaarda:\nOlbrzymiej sile poetyckiej dzieła Andersena tylko zawdzięczamy, że nie odbieramy go jak filozofii beznadziejności. Tylko skomplikowane piękno tej poezji ocala ją dla nas. Bo piękno jest zawsze optymistyczne, zawsze zachęca do życia, chociażby mówiło o jego beznadziejności.\nW klasycznej powieści dla dzieci dziecko było zwykle nosicielem moralnej doskonałości (Mała księżniczka Frances Burnett, Polly-anna Eleonor H. Porter, W pustyni i w puszczy Sienkiewicza, Awantura o Basie czy Panna z mokrą głową Makuszyńskiego). Trzeba było tylko życiowej okazji — nieszczęścia, biedy, niewoli — żeby ta doskonałość mogła się ujawnić i zabłysnąć. Inaczej u Korczaka. Niewinność, mądrość, doskonałość nie są dziecku przyrodzone, jak sądzili romantycy, ani też darowane w akcie cudownej epifanii. Poznanie nie jest tu owocem łaski, ale bolesnego i oczyszczającego wysiłku samopoznania.\nCzarodziejska kara i pokuta jest chwytem uświęconym konwencją baśni. Zaklęcie dzieci w psy w Kajtusiu czarodzieju ma liczne analogie w literaturze dziecięcej: zaczarowanie dzieci próżniaków w osły i uwięzienie Pinokia w brzuchu wieloryba w powieści Collodiego, zamknięcie Kaja w pałacu Królowej Śniegu, los dziewczynki, która przyrosła do chleba, i kara czerwonych trzewiczków w baśni Andersena. Ale w żadnej konwencji, ani baśniowej, ani realistycznej, nie mieści się cierpienie i śmierć Maciusia. Literatura dziecięca znała śmierć głównego bohatera, ale była to najczęściej śmierć bohaterska, akt heroicznej ofiary z własnego życia. Śmierć bohaterów Amicisa czy ofiara syreny z baśni Andersena były wpisane w uniwersalny porządek etyczno-religijny, wyznaczony przez chrześcijańskie pojęcie ofiary i odkupienia, kryjący w sobie możliwość pocieszenia i nadziei. Właśnie nieśmiertelność duszy jest ukrytą hipotezą fantastyki dziecięcej. Nie przypadkiem mała Gerda układa z klocków lodowych słowo „wieczność", wyzwalające Kaja.\nŚmierć Maciusia może wydawać się absurdalna. Chłopiec umiera przypadkowo, jak wielu bohaterów współczesnej powieści i filmu (np. mali bohaterowie Los Olvidados Bunuela). Korczak odmawia czytelnikowi nadziei, że jeśli odniesie zwycięstwo w walce o własną tożsamość, to czeka go w przyszłości szczęście. Maciuś ginie, właśnie wtedy, gdy odniósł pełne zwycięstwo nad sobą, przekraczając egoistyczny, „królewski" punkt widzenia.\nBohater prozy Korczaka jest samotny podwójnie — samotnością króla-dziecka w świecie dorosłych, samotnością obcego, i samotnością człowieka stojącego wobec cierpienia i śmierci. Jedyną drogą przezwyciężenia bólu indywidualnego istnienia staje się współczujące porozumienie z innymi śmiertelnymi „braćmi w życiu", a jedyną cnotą — stoicki heroizm, gdzie cnota musi być sama w sobie nagrodą. W świecie Korczaka nie ma żadnej przygotowanej drogi ani żadnej sankcji istnienia. Samotny bohater musi docierać do własnego bytu — chwila po chwili — w doświadczeniu wewnętrznym.\nMaciuś stał się filozofem, to jest człowiekiem, który o wszystkim myśli, a nic nie robi. Filozof nie jest leniuchem, myślenie też jest pracą, nawet ciężką pracą. Człowiek zwyczajny widzi żabę, ale to go wcale nie obchodzi. A filozof myśli:\n„Dlaczego Bóg stworzył żaby? Przecież im nieprzyjemnie."\nZwyczajny człowiek, jeżeli go ktoś zaczepi czy dokuczy — zaczyna się złościć, bije albo się broni; a filozof myśli:\n„Dlaczego ten człowiek jest dokuczliwy i lubi zaczepiać?" [s. 77-78]\nKról Maciuś na wyspie bezludnej jest powieścią par excellance filozoficzną. Narrator proponuje czytelnikowi wspólne poszukiwanie prawdy, które jest podróżą w nieznane. Samotne medytacje Maciusia są wypróbowywaniem możliwości ludzkiego poznania. Chłopiec próbuje odkryć, na czym polega myślenie („Znów długo myślałem, jak się myśli"). Sprawdza i odrzuca potoczne kategorie widzenia świata i siebie samego. Nowa idea może bowiem zrodzić się jedynie w pustce i spokoju, w umyśle opróżnionym z wyobrażeń i schematów.\nWątki buddyjskie w „Królu Maciusiu na wyspie bezludnej"\nWyspa Białego Szatana staje się obrazem drogi doświadczenia wewnętrznego, rozumianej bardzo po buddyjsku jako ścieżka oświecenia — samorealizacji. Utwory Korczaka, a zwłaszcza Król Maciuś na wyspie bezludnej i Pamiętnik, nasuwają intrygujące pytanie o rolę filozofii Wschodu, a zwłaszcza buddyzmu, w jego światopoglądzie. Wydaje się, że filozofia indyjska była atrakcyjna dla pisarza przede wszystkim jako filozofia życia — Lebens- -philosophie w terminologii Nietzschego, będąca nadbudową psychologii jednostki, czyli indywidualnego życia psychicznego, a nie rozumową spekulacją, systemem w rozumieniu akademickim. Na gruncie buddyzmu niestosownością jest intelektualne dociekanie natury bóstwa, pytanie o nieśmiertelność duszy, o życie wieczne. Fascynował on Korczaka jako religia bez rytuałów i dogmatów, w której rolę wtajemniczenia pełni jednostkowe doświadczenie kontemplacyjne. Buddyzm ukazuje jedynie możliwość doświadczeń duchowych, milcząc na temat ich treści. Doświadczenie religijne, które nie zastygło w rytuał, służy odsłanianiu mistycznych podstaw zwykłego ludzkiego życia.\nKorczak-reformator mógł znaleźć w buddyzmie ideał bezinteresownego działania, wyzbytego myśli o własnych korzyściach, Korczak-filozof szukał być może uzasadnienia religijnej intuicji człowieka, a zwłaszcza intuicji dziecka, że zróżnicowanie świata jest pozorne i że punkt styku z nieskończonością nie jest ponad' światowy, lecz immanentny. Doświadczenie religijne staje się zatem doświadczeniem własnej jaźni: „Z sobą poprzez Boga i z Bogiem poprzez siebie" — napisał w książeczce Sani na sam z Bogiem. Modlitwy tych, którzy się nie modlą. Religię Korczaka określano jako wiarę nieautorytatywną, niedogmatyczną, całkowicie uwewnętrznioną, rezygnującą z wszelkich rytuałów. Bohater autobiograficznej Spowiedzi motyla mówił:\nGwiazdy, wszechświat mówią mi o istnieniu Stwórcy, a nie ksiądz: Stworzyłem sobie nową wiarę, nie ma ona jeszcze określonego kierunku, lecz jest czysto duchową. Jest Bóg — mówi ona. Jakim jest? — na to umysł ludzki nie odpowie [WP II, s. 80].\nW myśli Korczaka można dostrzec kontaminację wątków przejętych z różnych tradycji — myśli sokratejskiej, stoicyzmu (Marek Aureliusz), tradycji judeochrześcijańskiej, panteizmu (Spinoza), buddyzmu. W istocie tradycja sokratejska spotyka się tu z buddyjską w bezwzględnym nakazie poznania samego siebie, które warunkuje wszelkie poznanie. Problem źródła buddyjskich inspiracji pisarza wymagałby osobnych studiów, np. pewne jego koncepcje nasuwają na myśl Schopenhauerowskie Mitlteid i Erlosung. Niemniej jednak obecność w dziele Korczaka wszystkich zasadniczych wątków buddyjskich, jak nakaz samopoznania, poczucie immanencji bóstwa, wątek wspólnoty i współ-tożsamości wszystkich żywych istnień, droga wyzwolenia z cierpienia poprzez wyzbycie się lęków i pożądań, ideał bezinteresownego, beznamiętnego działania, wskazywałaby na inne — poza myślą Wielkiego Pesymisty — bezpośrednie źródła inspiracji. Przyswojenie podstawowych wątków myśli buddyjskiej umożliwiło mu uporządkowanie własnych intuicji i poszukiwań duchowych. Nawiasem mówiąc, kategorie filozoficzne buddyzmu Zen łatwo się narzucają w związku z problematyką doświadczenia wewnętrznego, gdyż kwestia głębin jaźni i autonomii człowieka wewnętrznego, zaniedbana w filozofii europejskiej, stanowi centrum filozofii Wschodu.\nŚwiadomość bohatera Króla Maciusia na wyspie bezludnej powoli staje się świadomością buddyjską, podobnie jak buddyjski staje się klimat duchowy tej powieści. Szykując ucieczkę z więzienia Maciuś „nauczył się spokoju, rozwagi, ostrożności — nie wiedział dobrze, jak to się nazywa. Zdawało mu się, że najważniejsze, żeby w sobie, w głowie, w sercu, w duszy —było wszystko gotowe" (s. 26).\nW świecie Korczaka mądrość nie jest ani wiedzą objawioną; ani filozofią, ani żadną szczególną zdolnością, ale dojrzałą i spokojną przytomnością ducha. To gotowość umysłu jest mądrością, mówi współczesny mistrz Zenu.  Na wyspie bezludnej Maciuś zrozumiał, że źródło spokoju i mądrości jest w nim samym i nie trzeba go szukać na zewnątrz:\nAle nie z gazet, nie z książek wie Maciuś wszystko. A skąd? Trochę z cmentarza, trochę z samotnej wieży, trochę sam z siebie, a wszystko od Boga.\nI tak ot czuje, że niepotrzebnie się biją czarni z białymi, i się nie spieszy do kraju, gdzie czekają na jego powrót, i nie żałuje, że żądał nowej straży, która mu tyle smutków zgotuje, i nie boi się Maciuś śmierci.\nJest spokojny i chyba szczęśliwy. Nie myśli o niczym.\n[...] Nie wie Maciuś, co to za myśl-królowa, ale wie, że jest, bo pszczoły jego ducha spokojne są, wesołe [s. 111].\nCisza umysłu okazuje się warunkiem poznania. Maciuś staje się czujnym świadkiem własnej jaźni. Uczy się obserwować własne myśli jak pszczoły w locie i panuje nad nimi. Metaforyczny, obraz „królowej-pszczoły" ducha jest znakiem świadomości jednostki w stanie kontemplacji czy medytacji w indyjskim znaczeniu tego słowa, stanu, w którym wszelka myśl cichnie i jaźń już o nic nie pyta, niczego nie żąda, nie usiłuje wznieść się ponad siebie i właśnie dzięki temu siebie przekracza. Bardzo buddyjskie jest to porównanie świadomości do roju pszczół z ukrytą królową.\nZ niespokojnego bojownika, reformatora, poszukiwacza, Maciuś przemienił się w mędrca, który wie, że nie ma już nic do zdobycia, gdyż wszystko jest w nim samym. Świat nie jest już zewnętrzny i obcy. Jaźń staje się wszystkim i nic nie można do niej dodać. „Ja" rozszerza się do rozmiarów wszechświata.\nI jeszcze bardziej polubił Maciuś górę nad morzem. Tu był jego cmentarz, tu grał na skrzypcach i tu się modlił. Tu spędził długie godziny ma rozmyślaniach o samotnej wieży i pustelniku.\nA często Maciuś nie myślał o niczym, tylko mu się zdawało, że coś dobrego się dzieje, że te mogiłki, żywe kanarki na drzewie, skrzypce, samotna wieża, Ala i Alo, morze i Klu-Klu, i gwiazdy — że to wszystko razem jest i Maciuś, i niebo, i ziemia. Był wtedy blisko stolicy, widział, wiedział i rozumiał wszystko [s. 110].\nW samotności wygnania Maciuś nieustannie zadaje sobie pytanie: „kim jestem?"—poza przemiennością ról króla i żebraka, poza radością i cierpieniem. Pytanie o własną jaźń, zdaniem Alana Wattsa, to zasadnicze tabu kultury zachodniej. Tymczasem warunkiem samopoznania jest właśnie postawienie kwestii\n— kim jest e m pod maską osobnego „ja", określającego się wobec obcych, zewnętrznych „przedmiotów".\nW tradycji buddyjskiej „ja", które doświadcza wolności od przywiązania i lęku, staje się panem wszechświata. Wolność w rozumieniu Korczakowskim zbliża się do buddyjskiego pojęcia nieuwarunkowania, czyli działania opartego na nicości, wyłaniającego się z pustki jak roślina z ziemi — bez żadnych oczekiwań i wyobrażeń. Droga samopoznania możliwa jest jedynie dla człowieka wolnego w sensie dosłownym, to jest będącego pustą przestrzenią, samą gotowością. W tym stanie nie istnieje już ani szczęście, ani cierpienie — tylko wolność. Nie jest to bynajmniej Schopenhauerowski nirwan izm —wygaszenie woli, ale sugestia duchowej przemiany, gdzie wola staje się tożsama z miłością. Znika przepaść między dobrem a „chceniem".\nZwycięstwo nad sobą możliwe jest jednak tylko w planie wewnętrznym, jako całkowite wyzbycie się obcości wobec własnego losu, czyli poczucia krzywdy i lęku. W gestii człowieka pozostaje jedynie wolność obdarzania życia wartościami, wolność wyboru dobra i zła — mówienia „tak" lub „nie" losowi. Dlatego właśnie w Królu Maciusiu na wyspie bezludnej obrazy uwięzienia powracają w rozmaitych odmianach: więzienie, wyspa, katorga. Niewola może być lekcją wolności. Obrazy uwięzienia kryją w sobie — paradoksalnie — myśl o wolności człowieka, o jego wewnętrznej autonomii. Wolność jest nieuwarunkowana i nie można jej stracić. Maciusiowi (jak Korczakowi w getcie) nikt nie jest w stanie odebrać wolności, ani też — jej przywrócić. Pisarz szuka odpowiedzi na pytanie, w jakich warunkach psychicznych i duchowych człowiek może z tej wolności korzystać. Postać i losy Maciusia służą konstrukcji modelu człowieka wolnego. O jego zwycięstwie świadczy dumna odpowiedź dani królowej Kampanelli:\nWasza Królewska Mość, dopóki mnie więżą przemocą —jestem wolny, mogę robić, co chcę, wolno mi się bronić. Gdybym się zgodził zostać twoim synem, byłbym już niewolnikiem na zawsze [s. 19].\nNa wyspie Maciuś zdobywa jasność wewnętrznego widzenia siebie i świata. Zrozumiał, że wszystko ma taką samą wartość —radość i cierpienie, królowanie i samotność, spokój i działanie, życie i śmierć. Nie ma żadnej różnicy ani luki w istnieniu, które jest płynną przemianą. I nie ma dokąd uciec — nie ma już jaźni, wnętrza i zewnętrza. Dlatego chłopiec porzuca bezpieczną wyspę, by rzucić się znowu w wir wojny i królowania. Jak głosi chińska mądrość, zapisana w księdze I Ching: „Królować znaczy służyć".\nNarrator Króla Maciusia na wyspie bezludnej najwyżej ceni współczucie i męstwo. Korczakowski ideał etyczny godzi —w sposób paradoksalny — altruizm i ascetyczną rezygnację z indywidualizmem. W powieści wyczuwalne jest napięcie między dumnymi roszczeniami królewskiego „ja" (a przecież każde „ja" w swoim wewnętrznym towarzystwie wydaje się sobie „królem") a impulsem samoograniczenia i ofiary.\nKról Maciuś na wyspie bezludnej nie jest książką przygodową. Rzecz charakterystyczna, że najbardziej intrygujące i niebezpieczne przygody Maciusia, jak podróż w skrzyni w charakterze wypchanego psa czy ucieczka z wyspy, są opowiedziane za pomocą narracji streszczającej, retrospektywnej, podczas gdy koleje życia wewnętrznego chłopca są przedstawione szczegółowo, z zachowaniem małego dystansu narracji. Taka hierarchia sygnałów ważności wskazuje na ukrytą ideę utworu, że prawdziwa przygoda to przygoda w świecie wewnętrznym, gdyż świat można poznać tylko poprzez siebie samego.\nSpecyficzną cechą powieści dla dzieci jest rozbudowanie „horyzontu oczekiwań" czytelnika — wyposażenie ich w liczne sygnały wydarzeń szczęśliwych i nieszczęśliwych, uprzedzające rozwój fabuły. W utworach Korczaka zarówno antycypacje, jak i komentarze narratora uległy redukcji. O sprawach tragicznych bądź drastycznych mówi się tu jakby mimochodem, bez emfazy i komentarza („Zjedli królową Kampanellę. Przepraszają, liżą nos i uszy Maciusia, fikają żałobne koziołki. Nie wiedzieli: myśleli, że można" — s. 67). W obu książkach o królu Maciusiu momenty szczęśliwe (zwycięstwa, przyjaźnie, zabawy) są jakby podminowane, niepewne, odwrotnie niż w klasycznej powieści dla dzieci, gdzie najstraszniejsze wydarzenia podszyte są oczekiwaniem szczęśliwego zakończenia. Powieści Korczaka stawiają przed młodym czytelnikiem wielkie, może zbyt wielkie wymagania -zmuszają do śledzenia akcji ukrytej, symbolicznej, intrygują tajemnicą duchowej przemiany bohatera, domagają się przeżycia i akceptacji jego śmierci.\nProblematyka psychologiczna Króla Maciusia na wyspie bezludnej narzuciła konieczność wyboru języka opisu niezwykłych doświadczeń wewnętrznych bohatera. W pismach pedagogicznych Korczaka mowę wewnętrzną pseudonimował język monologu lirycznego. W powieściach narrator przedstawia procesy psychiczne i duchowe prostym językiem potocznej refleksji. Niemniej jednak, z lekka stylizując swoją wypowiedź na mowę dziecka, narrator równocześnie przyjmuje role tłumacza, przekładając niezwykłe doświadczenia Maciusia na język zjawisk znanych dziecku z codziennej obserwacji:\nZ początku niby układa Maciuś plan, co zrobi, gdy już będzie u celu. A potem przestaje myśleć — nic nie wie — jakby nie był wcale człowiekiem, jakby był tylko maszyną, która bije wodę wiosłami, jakby był żelazną śrubą okrętową, którą widział podczas pierwszej podróży do Bum-Druma.\nI nie zdziwił się ani ucieszył, kiedy zobaczył miasto nad rzeką [s. 139],\nPrezentacja doświadczeń wewnętrznych Maciusia staje się dokładna i precyzyjna. Narrator stara się uprzedzić nieporozumienia, dlatego powtarza, porównuje, tłumaczy ukryty sens przemiany chłopca. Zaznacza, że spokój Maciusia to nie to samo, co obojętność, nieczułość, oschłość serca.\n„Tłumaczenie" jest tu odzwierciedleniem wysiłku duchowego bohatera, który sam sobie na nowo tłumaczy świat. Maciuś, podobnie jak Kajtuś czarodziej, zdobył „wielkie wtajemniczenie życia". Doświadczenie Kajtusia zostało zaszyfrowane w sposób symboliczny w nieoczekiwanych perypetiach akcji, natomiast wtajemniczenie Maciusia — niezależnie od bogactwa obrazów symbolicznych — jest przedstawione bezpośrednio, niemalże chwila po chwili.\nMaciuś cierpi i ginie, ale narrator uchyla pytanie: „kto winien?" Nie potępia ani nie usprawiedliwia. Dopiero w Królu Maciusiu na wyspie bezludnej głęboki sens uzyskują słowa bohatera Dziecka salonu: „I widzę winy, nie widzę winowajców".\nOpowieść o panowaniu i tułaczce króla Maciusia okazuje się, na głębszym poziomie interpretacji, opowieścią o sobie, o własnych niepokojach i poszukiwaniach — filozoficznych i pedagogicznych. Korczak zawarł w niej wszystko, swoje marzenia i fantazje, swoją codzienność i przeczucie tragicznej śmierci. Marzenie o wyspie bezludnej jest może dalekim refleksem marzenia pisarza o ucieczce do Palestyny od pełnego napięć „królowania" w Domu Sierot.\nMaciuś jako Marcinek wychowywał kolegów w szkole, zaszczepiając im ideał samowychowania, tak jak to czynił sam Korczak. Nie przypadkiem pytania, które chłopiec rozważa w swoim dzienniku, bardzo przypominają te, które stawiał pisarz sam sobie przez kilkadziesiąt lat:\nŻeby byla książka, jacy są różni ludzie na świecie: jacy są porządni i nie-porządni, ile jest leniuchów i pracowitych, wesołych i smutnych, złych i dobrych, takich, którzy dokuczają i nie dają spokoju, i czy można poprawić, żeby się nie bili, nie kłócili, nie do kuc zali [s. 88].\nDlaczego Korczak uśmiercił chłopca w momencie, gdy według praw powieści inicjacyjnej powinien go nagrodzić? Może dlatego, że Maciuś nie jest niezindywidualizowanym bohaterem fantastyki, ale niemal sobowtórem pisarza. Duchową autobiografię zamyka śmierć bohatera-sobowtóra. Nie mogło być inaczej — rozrachunek z samym sobą musiał być doprowadzony do końca.\nZakończenie Króla Maciusia na wyspie bezludnej ujawnia nie .tylko autobiograficzny, ale i autotematyczny wymiar powieści. Korczak skazuje na śmierć swojego bohatera, przekazując czytelnikowi jego pamiętnik, bajkę pedagogiczną dla dzieci i dorosłych, która ma najgorszych ludzi naprawić: „Pisząc ją myślał Maciuś i o ludożercach, i o młodym królu, i o towarzyszach więzienia" (s. 192). Tą właśnie bajką pedagogiczną jest opowieść o królu--dziecku. Koło się zamyka. To autor okazuje się wydziedziczonym królem spisującym własny pamiętnik.\nW Królu Maciusiu na wyspie bezludnej rozpoznajemy dwa oblicza Korczaka —reformatora i filozofa, pragmatyka i mistyka, „króla" i pisarza: „A który jest prawdziwy Maciuś: czy dumny król-Reformator, czy cichy i zamyślony dobrowolny wygnaniec bezludnej wyspy Maciuś-filozof?" (s. 77). Sam pisarz, jak i jego powieściowy sobowtór, przedstawia się w swoich utworach jako wieczny chłopiec —puer aeternus — bez domu i stałego miejsca w świecie, skazany na wieczne poszukiwanie doskonałości. Nawet praca pedagogiczna nie stała się dla niego usprawiedliwieniem własnego życia, źródłem pewności i spokoju. Nie dążył zresztą nigdy do tego, by swój niepokój, ten głód wewnętrzny, czymkolwiek zagłuszyć. W getcie w obliczu śmierci podejmował wciąż nowe próby zrozumienia ludzkiego losu:\nPytania stawiam ludziom, niemowlętom, starcom, faktom, zdarzeniom, losom. Nie ponosi mnie ambicja odpowiedzi, chcę przejść do innych pytań — niekoniecznie o tym samym. [...]\nPytałem się swoich cegiełek, dzieci, dorosłych, czym oni są. Zabawek nie psułem, nie obchodziło mnie, dlaczego lalka leżąc ma zamknięte oczy. Nie mechanizm, ale istota rzeczy — rzecz sama w sobie [PWIV, s. 363].\nInteresujące, że wiele wątków własnych powieści dla dzieci podejmuje i rozwija Korczak w pisanym w getcie Pamiętniku. Zwłaszcza temat wewnętrznej autonomii. Projekt wolności wewnętrznej zarysowany w Kajtusiu czarodzieju i Królu Maciusiu na wyspie bezludnej zrealizował w swoim własnym życiu. Do końca.\n Cytowane za Pismami wybranymi, Warszawa 1978; dalej wydanie to oznaczone jest skrótem PW i liczba rzymską oznaczającą tom. Teksty cytowane za Wyborem pism, Warszawa 1958, sygnowane są skrótem\nWP i numerem tomu.\n Por. książki Igora Newrlego Żywe wiązanie i Rozmowa w sądzie piątego sierpnia, a także pracę zbiorową Wspomnienia o Korczaku (Warszawa 1981)\n Wspomnienia o Korczaku, s. 117-118.\n Zauważyła to Hanna Kirchner w szkicu Miejsce Korczaka w literaturze, w: Janusz Korczak. Życie i dzieło, Warszawa 1982, s. 57.\n B. Bettelheim Cudowne i pożyteczne. O znaczeniach i wartościach baśni, tłum. D. Danek, Warszawa 1985, t.2, s. 253.\n Tamże, t. 1, s. 68. Walory przypowieści będącej odbiciem uniwersalnych reguł świata wewnętrznego przypisuje fantastyce dziecięcej Louis Mac Neice w pracy Varieties of Parable, Cambridge 1965.\n Victor Frankl dzieli ludzką świadomość na popędową i duchową, badając skrupulatnie procesy stłumienia tej drugiej (Nieuświadomiony bóg, Warszawa 1978). Zwróciła na to również uwagę – analizując Ucztę Platona – Jolanta Brach-Czaina (Sofa, „Twórczość” 1984 nr 12).\n M. Eliade Sacrum i profanum w świecie współczesnym, „Aneks” nr 29-30/1983, s. 71.\n Małgorzata Baranowska określiła powieść Korczaka jako „biografię inicjacyjne dla dzieci” (Utopia fantastyczna Janusz Korczaka, W: Janusz Korczak. Życie i dzieło, s. 244), a Hanna Kirchner jako powieść edukacyjną (tamże, s. 58).\n P. L. Travers Mary Poppins, tłum. I. Tuwim, Warszawa 1985, s. 158-159.\n Powieść Korczaka cytuję według następujących wydań: Kajtuś czarodziej, Warszawa 1978, oraz Król Maciuś na wyspie bezludnej, Warszawa 1984.\n H. Hesse Wilk stepowy, tłum. J. Wittlin, Warszawa 1957, s. 74. Por. również Demian. Dzieje młodości Emila Sinclaira, Poznań 1968, s. 58 i 141.\n I. Newerly Wstęp do Wyboru pism J. Korczaka, Warszawa 1958, s. XXXVIII.\n Zauważyła to Małgorzata Baranowska w cytowanym już artykule (por. Janusz Korczak. Życie i dzieło, s. 239,244)\n G. van der Leuuv Fenomenologia religii, tłum. J. Prokopiuk, Warszawa 1978, s. 584.\n Por. J. Prokopiuk C. G. Jung, czyli gnoza XX wieku, w: C. G. Jung Archetypy i symbole, Warszawa 1976, s. 42.\n Por. B. Bettelheim, książka cytowana, t. 2, s. 100 i 104.\n Marian Maciejewski, głos w dyskusji, w: Słowacki mistyczny. Propozycje i dyskusje, red. M. Janion i M. Żmigrodzka, Warszawa 1981, s. 291; Symbolika siedmiu drabin występowała również w starożytnych misteriach egipskich (por. S. A. Wotowski Magia i czary. Szkice z dziedziny wiedzy tajemnej, Warszawa 1926, s. 26).\n Por. C. G. Jung Fenomenologia ducha w baśniach, w: Archetypy i symbole, rozdz. Duch w Baśniach.\n Por. H. Kirchner, artykuł cytowany, w: Janusz Korczak: Życie i dzieło, s. 58.\n J. Iwaszkiewicz Ogniste slupy, w: Szkice o literaturze skandynawskiej,, Warszawa 1977, s. 148.\n Na ukryty wymiar epistemologiczny fantastyki dziecięcej, która jest sprawdzianem poznawczych szans wyobraźni, zwróciła uwagę Mirosława Puchalska (Janusz Korczak. Życie i dzieło, s. 274).\n Por. S. Suzuki Umyśl Zeń, umyśl początkującego, tłum. J. Dobrowolski, A. Sobota, Gdańsk 1991, s. 100.\n Por. J. Arnon Korczakowskie pojęcie wiary, „Więź" 1979 nr 6.\n S. Suzuki, książka cytowana, s. 92. Buddyjska koncepcja „gotowości” umysłu przywodzi na myśl Heideggerowską „przytomność". Por. jego tom esejów Budować, mieszkać, żyć, Warszawa 1977, s. 344.\n Por. rozumienie medytacji w książce J. Krishnamurtiego Przemiana człowieka, Bombaj 1975.\n Podkreślenie w tym i w kolejnym (ze s. 88) cytacie z Króla Maciusia na wyspie bezludnej — moje.\n Por. A. Watts The Book. On the Taboo Against Knowing Who You Are, New York 1972, rozdz. 1.\n S. Suzuki, książka cytowana, s. 87.


Bokserki z kolekcji Medicine. Model wykonany z wzorzystej, elastycznej dzianiny. – Szerokość w pasie: 34 cm. – Długość nogawki: 22 cm. – Wymiary podane dla rozmiaru: S. Wzór: wzorzyste Wyróżnienie: wielopak Rodzaj: bokserki dopasowane Skład: 95 % Bawełna, 5 % Elastan ID produktu: 6910-BIMB02 Kod producenta: RW19.BIMB02\nbokserki medicine odzież, obuwie, akcesoria męskie answear.com bokserki ze sklepu answear.com odzież, obuwie, akcesoria męskie medicine