Iroha Minamo designerski wibrator w kształcie fal na tafli wody. Recenzja. - Blog Secret Delivery - recenzje zabawek, gadżetów i kosmetyków erotycznych, porady i inspiracje.\nLipiec 12, 2019, Recenzja | Autor: Karo\nWiem, że się powtarzam, ale lubię ładne rzeczy. W kontekście gadżetów erotycznych najbardziej ciągnie mnie do tych nietypowych, i to w bardzo różnym tego słowa znaczeniu. Dlatego możecie już przeczytać moją recenzję zarówno kolorowego i fikuśnego minikróliczka MOQQA Surfer jak i minimalistycznego, stonowanego i eleganckiego Uma od Je Joue. Po prostu nie mogę się powstrzymać jak widzę coś, czego wcześniej nie spotkałam. Tym razem nie było inaczej, bo wpadł mi w oko wibrator, który zaintrygował mnie na tyle, że nie mogłam sobie odmówić przetestowania go. Oczywiście mowa o Iroha Minamo.\nOpakowanie składa się z dwóch osobnych kartoników. W jednym znajduje się instrukcja obsługi oraz ładowarka sieciowa (zarówno kabel USB jak i wtyczka do kontaktu, z czym spotkałam się pierwszy raz, więc byłam mile zaskoczona), w drugim natomiast stacja ładująca i najważniejszy element całego zestawu, czyli wibrator.\nKształt Minamo ma przywodzić na myśl fale na tafli wody.\nKształt Minamo jest bardzo unikatowy, ponieważ ma przywodzić na myśl fale na tafli wody. Jest przy tym lekko wygięty, ma średnicę 3,8cm i długość użytkową 12cm i zgrabnie leży w dłoni. Pokryty jest niesamowicie aksamitnym w dotyku, błękitnym silikonem. Moim zdaniem na żywo ten kolor wygląda dużo jaśniej niż na zdjęciach (zwłaszcza w sztucznym świetle). I okazało się, że mi się najzwyczajniej w świecie nie podobają takie jasne kolory w gadżetach erotycznych. Mam wrażenie, że dużo bardziej widać na nim łączenie silikonu czy nierówności wynikające z wewnętrznego mechanizmu niż przy ciemnych czy jaskrawych barwach. Nie zrozumcie mnie źle, nie ma żadnych niedoróbek, wszystko jest idealnie gładkie, po prostu rzuca się w oczy delikatna różnica koloru. Wybrzuszenia fal są tak mięciutkie, że moja wyobraźnia od razu podpowiedziała mi dużo potencjalnych zastosowań, ale o tym za chwilę. 😉 Wibrator posiada 4 tryby głębokich, rezonujących wibracji typu rumbly: delikatny, umiarkowany, intensywny oraz pulsacyjny. Obsługa jest bardzo intuicyjna, są tylko dwa przyciski – większy i mniejszy. Długie przytrzymanie włącza lub wyłącza gadżet, a krótkie wciśnięcia zmieniają tryby. Bardzo podoba mi się możliwość przełączenia zarówno na następny jak i na poprzedni tryb, brakuje mi tej opcji w wielu wibratorach z mojej kolekcji, jednak przyznaję, że byłoby to przydatniejsze, gdyby Minamo miało więcej niż 4 rodzaje wibracji.\nZamykana stacja ładująca rozwiązuje problem z przechowywaniem.\nJak zawsze testy zaczęłam od przeczytania instrukcji (tak, tak, jestem tą osobą, która czyta wszystkie instrukcje i ulotki) i naładowania baterii. Zamykana stacja ładująca to jest chyba najlepsze rozwiązanie jakie widziałam wśród gadżetów erotycznych – za jednym zamachem rozwiązuje problem z przechowywaniem (a problem istnieje – wie o tym doskonale moja zagracona gadżetami szafa) i z nietypową końcówką kabla – tutaj wystarczy zwykły kabel micro USB, który w razie zgubienia czy zepsucia dostaniemy wszędzie. Sprawdza się to też świetnie w podróży – dyskretne czarne pudełko nie rzuca się w oczy (np. podczas kontroli na lotnisku), a pozwala bezpiecznie przewieźć gadżet, który dzięki poduszeczce od wewnętrznej strony wieczka jest stabilnie unieruchomiony w środku. Ale jakkolwiek pomysł jest świetny, to do wykonania mam spore zastrzeżenia. Jakość plastiku, z jakiego jest wykonane etui mnie rozczarowała, zwłaszcza jeśli weźmiemy pod uwagę cenę gadżetu, która do niskich nie należy. A wibrator w środku leży niestabilnie, przy każdym otwarciu pokrywy wypada z wyprofilowanego miejsca. To jest mało istotna głupotka, ale po japońskiej precyzji spodziewałam się po prostu więcej.\nPonieważ Minamo jest w 100% wodoodporny i jego design nawiązuje do wody to oczywiście musiałam zabrać go ze sobą pod prysznic. Uwielbiam gorącą wodę na skórze, ale sprawia ona, że mniej intensywnie czuję dotyk czy pieszczoty, wiem więc, że potrzebuję silniejszych wibracji, żeby osiągnąć orgazm. Jest to więc dobry test dla mocy gadżetów. Jak mój nowy nabytek sobie z nim poradził? Potrzebowałam najintensywniejszego trybu wibracji i odrobinę więcej czasu niż zazwyczaj, ale opuściłam zaparowaną łazienkę zaspokojona. 😉\nMięciutkie wypustki sprawdzają się przy stymulacji sutków i łechtaczki.\nKolejne eksperymenty przeprowadzałam już w łóżku. Mięciutkie wypustki wibratora z odrobiną lubrykantu wodnego bardzo dobrze sprawdzają się przy stymulacji sutków i łechtaczki. Dzięki tej nietypowej strukturze wibracje rozchodzą się w bardzo oryginalny sposób, tracą one jednak trochę na intensywności. Wystarczy jednak obrócić gadżet tak, żeby jego gładka strona drażniła łechtaczkę, żeby zafundować sobie bardziej klasyczne i silniejsze doznania. Mi niewiele trzeba, żeby dojść poprzez taki rodzaj stymulacji, a mimo to potrzebowałam dwóch mocniejszych trybów, żeby orgazm przyszedł.\nZdecydowanie najlepiej w moim przypadku Minamo sprawdził się podczas wspólnej zabawy z partnerem. Gdy oddałam całą kontrolę w jego ręce i pozwoliłam, żeby on decydował o moim łóżkowym losie. Ten element zaskoczenia i niepewności pobudza zmysły w zupełnie inny sposób. A jeśli przy tym druga osoba doskonale zna Twoje ciało i masz do niej pełne zaufanie to jest to przepis na fantastyczny seks. A dodatkowe pomoce w postaci rąk, języka i sporej ilości lubrykantu zapewniły nam baaaardzo przyjemny wieczór. 🙂\nNie jest to gadżet z wibracjami powalającymi z nóg, po który sięgałabym gdy mam ochotę, na szybki, intensywny orgazm, raczej polecałabym go podczas samotnych, leniwych wieczorów, gdy mamy ochotę na długą sesję samomiłości, albo wręcz przeciwnie, gdy chcemy urozmaicić zabawy z partnerem lub partnerką. Ja na pewno będę po niego sięgać podczas podróży, kiedy wygrywa wygoda. Na pewno pięknie będzie się prezentował w pokoju hotelowym z widokiem na morze, w końcu sam będzie nawiązaniem do widoków za oknem.\nAutorka recenzji: Karo\nIroha Mikazuki wibrator w kształcie półksiężyca jasnożółty\nCzerwiec 29, 2017 | Autor: Natalia Trybus\nDziś mam przyjemność zaprezentować wam kolejny gadżet amerykańskiej marki Svakom. O samej firmie...\nWiecie, że kolekcja luksusowych zabawek erotyczny\nW ramach dbania o sferę seksualną warto zastanow\nDziś mamy dla Was kilka informacji o kolejnym kos\nJest już kolejny nowy artykuł od @seksuologbezta\nCharming Smile liliowy wibrator punktu G – prawdziwa petarda od Satisfyer. Recenzja.\nKink Control Me wibrujący pierścień dla par. Recenzja.\nWanderful Dorcel – masażer do ciała w formie „różdżki”. Recenzja.


„Ten, kto się otrze o magię, zmienia się na zawsze.”: I wouldn't worry, you have all your life\nRavenclaw, VII rok\n10 cali, Dareń, włos\nz ogona testrala\nCoco, Felix i Buddy\nOd zawsze uchodziła za tę fajną dziewczynę, która zawsze ma pełno ciekawych rzeczy do powiedzenia. Chłopcy lubili chodzić z nią po drzewach, bo nie jęczała przy tym, jakby zaraz miała umrzeć, a kiedy zakładali się o jakieś głupoty, zawsze była pierwszą, która podejmowała się wyzwania. Niektórzy uważali ją za niedostępną, chociaż kierowali się wtedy głównie tym, że nie przyjaźniła się z co drugą osobą. Aurora zawsze uchodziła za wartą poświęcenia każdej minuty swojego życia. Z wiekiem wprawdzie nieco wydoroślała i zamiast skakać po drzewach, woli biegać po błoniach Hogwartu czy przeczesywać zakamarki Zakazanego Lasu, ale wciąż można się z nią powygłupiać. Nadal uchodzi za doskonałego kompana do nielegalnych wypraw, nocnego żerowania po kuchni czy warzenia zakazanych eliksirów. Często wpada przez to w tarapaty z których nie wychodzi bez szwanku. Popełnia wiele błędów podczas pisania dłuższych prac, więc zazwyczaj prosi swoich zajomych o poprawki. Oczywiście nigdy nie obywa się bez salw śmiechu z każdego przekręconego słowa. Zawsze uśmiechnięta, szczera, delikatna a zarazem silna. Bywa, że niekontrolowanie wybucha z nikomu nieznanego powodu. Wydaje się być ekstrawertyczką, chociaż jest kompletnym przeciwieństwem. Uważnie myśli nad tym co mówi i komu, zostawiając te najskrytsze myśli tylko dla siebie. Ludzie narzekają, że nie potrafi się zakochać, że tylko umyślnie zwodzi każdego, kto próbuje podbić jej serce.\nBridget Satterlee | London Grammar 'Wasting My Young Years'\nNajlepiej prowadzi mi się wątki damsko-męskie i te z powiązaniami.\nKuzyn do wzięcia, więc śmiało prosze się zgłaszać pod kartą.\nJesteśmy tu po to, żeby się bawić i spełniać marzenia. Zróbmy to.\nautor: exhausted o 19:32\nMajowa Konwalia 27 stycznia 2016 19:48\n[ To imię zawsze kojarzy mi się z disney'owską Śpiącą Królewną i po głowie chodzi mi "...znam ze snu, twe usta i oczy..." sialalalala :D W każdym bądź razie witam serdecznie na blogu. Karta świetna, postać charyzmatyczna, jestem na tak. Życzę udanej zabawy i zapraszam na wątek. ]\nmetal organiczny 27 stycznia 2016 19:51\n[Podoba mi się zdjęcie, karta, imię, jak i cała ona :) Jej charakter wyszedł Ci naprawdę bardzo naturalnie, dzięki czemu miło się czytało :) Cieszę się, że uczęszcza na ONMS :D\nWitam! I zapraszam do siebie w razie chęci :)]\nczekoladowa masa 27 stycznia 2016 19:56\n[Tak więc cześć! Witam wśród autorów, życzę dużo weny i pomysłów. Mam nadzieje, że zostaniesz z nami na dłużej. Twoja Aurora wydaje się być naprawdę sympatyczną osóbką i z chęcią pomyślę nad jakimś wątkiem dla nas, ale najpierw może wybierz sobie którąś z moich postaci, będę mogła się wtedy bardziej skupić i konkretniej pomyśleć nad wpasowaniem jej do moich historii.\nJestem zachwycona wyglądem Twojej karty. Dla mnie html to czarna magia więc gdy widzę takie cuda to się rozpływam. Druga sprawa jest taka, że wizerunek bardzo mi się podoba i mam wrażenie, idealnie pasuje do charakteru dziewczyny.]\nHyun, Avalon, Joseph, Angus\ncogito 27 stycznia 2016 20:10\n[Aj, jedna z moich najukochańszych postaci miała na imię Aurora i dziwnie widzieć inną o takim imieniu. :D Fajna ci wyszła, także witam się i cześć!]\nshe wolf 27 stycznia 2016 20:11\n[Zdjęcie przyciąga uwagę, karta bardzo ładna od strony graficznej. Zazdroszczę, bo ja się niezbyt odnajduję w tym całym htmlu. Aurora jest świetną postacią, bardzo miło mi się czytało kartę, także gratuluję, życzę wielu wątków i świetnej zabawy, no i zapraszam do mnie!]\nagni kai 27 stycznia 2016 20:24\n[Jaka piękna Aurora, jaka piękna karta! <3 Ach, zazdroszczę ci zdolności do posługiwania się htmlem. Miło, że mamy w załodze Krukonów nowy nabytek, jeszcze taki sympatyczny! I cieszę się, że Aurora zasiliła naszą drużynę. c: Życzę dobrej zabawy na blogu i możliwie jak najdłuższego pobytu!]\nRaven Manipulant 27 stycznia 2016 20:30\n[Oho. Pół-wila. Już my znamy pół-wile i te relacje nie skończyły się dobrze xD Wgl coś powiązanka Ci nie działają… Albo mi coś nie działa… Wgl obaj moi panowie by ją polubili za to chodzenie po drzewach. Chociaż Matt i eliksiry… Wybuchowe zawsze mu wychodzą, więc mistrzem nie można go nazywać ;D Panna sympatyczna, taka naturalna, chociaż jak napisałaś, że wybuchowa to wyobraziłam sobie jak na korytarzu zaczyna się drzeć nie wiadomo na kogo i dlaczego ;D Witam Cię w końcu i dobrej zabawy życzę! :D]\nale czemu? 27 stycznia 2016 20:54\n[ Karta dopracowana na cacy, robi wielkie wrażenie więc gratulacje :) No i Witam serdecznie z moją pół-wilą, oczywiście dobrej zabawy też życzę! ]\nboohoo 27 stycznia 2016 22:04\n[ Z tego, co wiem, uczniowie mogą mieć tylko jednego pupila, więc jak Aurora uchowała trójkę zwierząt przed oczami prefektów i tym bardziej współlokatorów? :D Trochę naciągane, jak na mój gust.\nZa tę fajną dziewczynę, nie tą. Gdzieś tam jeszcze brakuje mi dwóch czy trzech przecinków. W ostatnim zdaniu brakuje się i zamiast który, powinno być kto. Więcej błędów nie szukam ;v W każdym razie, zawsze dobrze widzieć kolejnego Krukona. Cześć i powodzenia na blogu. ]\nshe wolf 27 stycznia 2016 22:52\n[Kurczę, właśnie ostatnio jestem wyprana z jakichkolwiek pomysłów. Ale mogą się znać, bo oboje grają w quidditcha. Co do jakiegoś głębszego powiązania, nie mam pojęcia. Może ty coś masz? :)]\nczekoladowa masa 27 stycznia 2016 22:57\n[Jestem jak najbardziej za :) Daj mi chwilę, a coś tu nam rozpocznę.]\ncogito 27 stycznia 2016 23:02\n[Cholercia, wątki damsko-damskie kompletnie mi ostatnio nie idą, chyba że masz jakiś pomysł? :D]\nRaven Manipulant 27 stycznia 2016 23:15\n[Wątek spokojnie poprowadzę, ale no wiadomo po urlopie xD Prowadziło się jakiś czas temu 20, ale ludzie się wykruszyli, sooł. Dam Ci pomyśleć nad jakaś pozytywną relacją lub może nawet powiązaniem. CO Ty na to? :D]\nmetal organiczny 27 stycznia 2016 23:25\n[W związku z tym, możemy poprowadzić wątek na jednej z lekcji, chyba że masz coś ciekawszego ;)]\nale czemu? 28 stycznia 2016 00:04\n[ I bardzo dobrze, że jej nie wzięłaś, bo ja mogłam ją dorwać :D Mandy wykreowana była na nietypową wilę, co od początku mi się w niej podobało. Otóż chodzi mi właśnie o tą jej nieśmiałość do płci przeciwnej, dlatego chyba nie mogłaby od tak po prostu i przede wszystkim z frajda, wykorzystywać przystojniaków bez buraka na twarzy i chęci ucieczki. Jednak pomysł świetny. Dlatego wykorzystała bym go pod takim względem, że: raz na jakiś czas (lub po paru łykach ognistej) byłaby w stanie przystąpić na takiego "zadania". Na przykład, spotkały się jak zwykle w łazience prefektów, sobota wieczór, ciastka cynamonowe i butelka ognistej. No i wpadły na pomysł, by zrobić zawody, której pierwszej uda się poderwać przystojnego puchona Thomasa. Zaczną się końskie zaloty, Mendy oczywiście coś sknoci. Może jak to było w sytuacji z Fleur (hp), gdzie planowała rzucić urokiem w Cedrika, a przez przypadek trafiła w Rona. Coś wymyślę. Jak chcesz zacznij od łazienki ;) ]\nagni kai 28 stycznia 2016 18:38\n[Póki co muszę odmówić, bo nie mam żadnego ciekawego pomysłu, a w dodatku jak sama wspomniałaś, słabo idą mi wątki damsko-damskie. Możliwe jednak, że odezwę się po liście obecności, po której kilka wątków mi pewnie odejdzie.]\nMajowa Konwalia 28 stycznia 2016 19:06\n[ Mieszanka wybuchowa mówisz ^^ No to zróbmy coś z tym! Może podczas warzenia nie do końca legalnych eliksirów wysadzą jakąś salę, albo most drewniany. To by było coś. Ewentualnie myślałam o czymś bardziej pokręconym. Co prawda między dziewczynami jest rok różnicy, ale co gdyby wypiły eliksir wielosokowy, by na kilka godzin zamienić się rolami. Na przykład Aurora zaliczy za Elody ONMS, a ona za nią zaklęcia. Lub jakaś przysługa, by jedna z nich mogła być w dwóch miejscach na raz ;) Ech chora jestem, słabo mi się myśli :D ]\nmetal organiczny 28 stycznia 2016 22:25\n[Fajny pomysł! Zaraz zacznę :)]\nmetal organiczny 28 stycznia 2016 22:55\nNiebo powoli zalewało się płomiennymi kolorami, które wśród panującego dookoła, zimowego klimatu, raziły niemalże jak wakacyjne słońce. Choć dzień kończył się niebłaganie, dla Hogsmeade był to dopiero początek zabawy i szaleństwa - wszyscy wycieńczeni całym tygodniem pracy, przybywali do okolicznych pubów, by poczuć ulgę nadchodzącego weekendu.\nKarkarow siedział w swoim niewielkim, drewnianym domku tuż na obrzeżach magicznego miasteczka; miał do opracowania jeszcze jedną rzecz związaną z panienką Nelson, która powinna zjawić się u niego niebawem. Pomagał jej przy projekcie na temat fantastycznych stworzeń, który miał się ku końcowi - ostateczne poprawki i dopracowanie tematu nie powinny zając tej dwójce wiele czasu. Choć rzeczywiście musiał przyznać, że praca wymagała poświęcenia, dlatego Vladimir cieszył się, że Aurora skorzystała z jego wiedzy, która na ten temat była okazała. Zauważał, że co raz więcej uczniów zaczęło naprawdę przykładać się do ONMS, a nawet zdawać z ów przedmiotu końcowe egzaminy.\nNa niewysokim stoliku leżały już przygotowane wszystkie informacje, które z pewnością idealnie zakończą cały projekt, a ewentualne poprawki naniosą na niego w trakcie doklejania szczegółów. Karkarow zaparzył także dwie herbaty i przyozdobił drewniany blat kilkoma talerzykami, które kusiły smakowitymi przekąskami wprost z Miodowego Królestwa - kremowe bryłki nugatu, lodowe myszy i dyniowe paszteciki; wszystko, czym można by zasłodzić się do końca życia. Ale kto w Hogwarcie nie lubiłby tych słodyczy?\nFaust i Runa także spokojnie czekały na niedawno poznaną koleżankę, najwidoczniej szczerze cieszyły się jej przybyciem, wyczekując przy drzwiach - gdyby nie brać pod uwagę faktu, że one cieszyły się z każdego gościa, który przychodził by choć trochę je pomiziać, faktycznie Aurora byłaby wyjątkowa.\nZauważywszy, że dochodzi osiemnasta, profesor odział się w jakąś sensowną, cienką bluzę w szarym kolorze, rozpuścił burzę niesfornych włosów i ruszył do drzwi w momencie, gdy dzwonek oznajmił, iż gość właśnie dotarł.\nUchyliwszy szeroko drewnianą płytę, Vladimir uśmiechnął się ciepło i zaprosił Krukonkę do środka.\n- Dobry wieczór, jak nastrój? - Zapytał, pomagając jej ściągnąć kurtkę, po czym odwiesiwszy ją na jeden z wieszaków, zaprowadził Aurorę w głąb swego salonu.\nCałe pomieszczenie, włącznie z podłogą, wykonane było z drewna egzotycznego w kolorze orzechowym; na jasnych panelach rozpościerał się czerwony dywan, otulający nogi stołu oraz kanapy przyozdobionej zielonymi i czerwonymi dodatkami. Całemu pokojowi uroku dodawał wysoki kominek, którego ciepło buchało tak solidnie, że było w stanie ogrzać nawet mieszczącą się obok kuchnię. Na ścianach wisiało kilka obrazów, oraz półek z różnorakimi księgami, a tuż przy wyjściu na taras znajdował się niewielki podest, na którym stał stary, czarny fortepian. Kilka roślin spływało po ścianach, tworząc spirale oblewające niekiedy podłogę, a także wplątujące się w ostrza wielkiego miecza - ten służył mu do ostatecznej obrony przed smokami. Znalazło się także miejsce na barek - tuż obok fortepianu -który nieustannie zaopatrzony był w różnorodne mocne i nie mocne trunki.\nczekoladowa masa 29 stycznia 2016 10:34\n[Ja tylko chciałam napisać, żebyś się nie martwiła bo zacznę nam ten wątek, ale mam w ten weekend pełno egzaminów i nie jestem w stanie obiecać, że zrobię to tak od razu. Może w trakcie przerwy od nauki albo dopiero po weekendzie, ale napiszę! :D]\ndama pik 29 stycznia 2016 21:43\n[ Piękna. Krukonka. Chodzi po drzewach. Nie marudzi. Czego chcieć więcej? ]\nAdrienne Luthien Dark 31 stycznia 2016 17:48\nJa mam ochotę na jakiś wątek:D\nblessure 31 stycznia 2016 19:57\n[Skoro trochę je łączy to jak najbardziej trzeba im wątek zrobić! Jakaś bardziej przyjacielska relacja? :D Poza tym, śliczna ta twoja Aurora, idealne zdjęcie dobrałaś ;)]\nmetal organiczny 31 stycznia 2016 23:49\nTak i tu musiał się zgodzić, bo jemu także dużo, ale to dużo lepiej pracowało się w tych czterech ścianach, aniżeli w zamku - mimo, że był nauczycielem i cenił te stare mury nie tylko w sposób sentymentalny. Tutaj, przy buchającym kominku, rozkoszując się ciszą i ewentualnym tykaniem zegara, wszystko przychodziło mu łatwiej. Szkoda tylko, że nie mógł prowadzić we własnym domu zajęć z ONMS, ale najprawdopodobniej część uczniów musiałaby stać wtedy po drugiej stronie drzwi. Choć zapewne wtedy i to miejsce straciło by swoją magiczną, kojącą moc.\n- Cieszę się niezmiernie - odpowiedział z szerokim uśmiechem, kiedy dziewczyna oznajmiła, że przychodzenie do jego groty sprawia jej przyjemność. On także nie pogardziłby towarzystwem Aurory, która - musiał przyznać - była jedną z jego najlepszych uczennic. Nigdy nie było między nimi tematu, który nie ciągnąłby się w nieskończoność, ale co tu się dziwić, skoro oboje żywią ogromną pasję w związku ze stworzeniami. Podziwiał tę Krukonkę. Szczerze ją podziwiał za tak znakomite i szybkie wchłanianie wiedzy jaką jej podawano lub jaką dostarczała sobie sama. Widział w niej potencjał, któremu chętnie pomógłby się w przyszłości wzbić na najwyższe wyżyny.\nUsiadłszy wygodnie na kanapie, wyprostował nogi i sięgnąwszy po parujący kubek, upił łyk białej herbaty, której zapach rozniósł się po całym salonie. Pai Mu Tan z dodatkiem truskawki, cytryny, papai oraz kwiatu pomarańczy, mogłoby być dla Vladimira oficjalnym zapachem tego domu.\n- W związku z centaurami, radziłbym jednak pozostać przy klasyfikacji, jaką prosperuje Ministerstwo Magii - wypowiedział, zmieniając nieznacznie pozycję. Trudny temat, ale dobrze że Aurora postanowiła poruszyć go właśnie z Karkarowem, który miał swoje zdanie, ale znał dobrze słowa Ministra, które ewidentnie negowały centaury - Chodzi o to, że oni uważają je za niebezpieczne, dlatego, że faktycznie centaury takie są. Ale tylko dla potencjalnego wroga... Jeśli wyrazisz im szacunek, to stają się przychylne, jeśli wleziesz na ich teren bezprawnie swymi butami i zaczniesz stanowić własne nakazy to wylądujesz w skrzydle szpitalnym - wzruszył ramionami, upijając kolejny łyk ciepłego wywaru - Za co ja osobiście je popieram. Też bym się wkurzył - uśmiechnął się żartobliwie. Nie powinna mieć problemu z odczytaniem jego tonu, który stanowczo wskazywał na małą pogardę dla Ministerstwa. Ale czego mogli oczekiwać po naprawdę bezczelnym zbezczeszczeniu ich pozycji?\nPokiwawszy głową, wrócił do sensownej odpowiedzi na jej pytania - Osobiście uważam, że ciężko im przypisać klasyfikację, ale zostawiłbym raczej tą która jest, w zamian za odratowanie ich obrazu, który źle zapisał się na kartach historii. One faktycznie potrafią zabijać, ale tylko wtedy kiedy ktoś zajdzie im za skórę. Nie zaliczam ich do zwierząt, bo rozumieją lepiej niż co niektórzy ludzie - uniósł kąciki ust delikatnie w górę, przyglądając się jej badawczo - Spotkałaś się kiedyś z centaurem?\nBył ciekaw, czy miała okazję pobyć w towarzystwie stada półludzi. Karkarow doświadczył tego wiele razy, kiedy to ten pierwszy był decydujący o tym czy wróci cały, czy zdążą go zakopać wielkimi kopytami na śmierć. Gdyby popełnij jakiś błąd; nie ukazał skruchy, nie porozmawiał i gdyby nie przyznał, że znalazł się tam przypadkiem, zapewne skończyłoby się to dla niego dość nieciekawie. Teraz, kiedy zarówno on jak i oni są w stanie skinąć sobie na powitanie, sprawa ma się inaczej - darzysz kogoś szacunkiem, to otrzymujesz go z wzajemnością. Cechy, których brakowało w ówczesnych czasach niektórym pracownikom Ministerstwa.\nmay 1 lutego 2016 23:06\n[Wyszła mi taka słodziutka nauczycielka, że kto by jej nie pokochał! Sama jestem nią zauroczona i gdybym miała inną postać, zrobiłabym sobie z nią wątek :D. Masz jakiś pomysł, czy dasz mi kilka minut, abym coś wymyśliła?]\nChan 1 lutego 2016 23:15\n[Warzenie zakazanych eliksirów? BIORĘ!\nDziękuję za miłe słowa :) Ostatnio zastanawia mnie fakt, że tyle osób kojarzy Solene, a wątku z nią nie miało. Karygodne me zachowanie.]\nmay 1 lutego 2016 23:25\n[Hm... A może po jakiejś imprezia Anija, lekko pijana przyłapała Aurorę na jakimś przewinieniu - na przykład przechadzka po Zakazanym Lesie w środku nocy i zamiast ją w jakikolwiek sposób ukarać, próbuje jej pomóc?]\nChan 1 lutego 2016 23:29\n[Czy wisiała długo na blogu? Jest tu od jego początków, wcześniej miała jedynie inne imię. A, i dom zmieniła. Charakterek pozostał prawie ten sam.\nPomysł mam. Warzenie eliksirów, szczególnie tych zakazanych, to dla Solene idealnie spędzony czas wolny. Dajmy, że Sol złapie ją gdzieś na korytarzu i zaciągnie w ciemny kąt. Z tego co przeczytałam Nelson jest od całego fermentu w szkole i chociaż każdy wie, to nic nie mówi. Podobnie jest z Mulciber - ta się kryje pod odznaką prefekta. Jednym zdaniem - duet mamy udany. Zacznę.]\nmay 1 lutego 2016 23:35\n[O, całkiem fajny pomysł :) Teraz pytanie, która zaczyna?]\nAdrienne Luthien Dark 2 lutego 2016 10:15\n[Może coś w jakiś sposób ich połączy, ale z tym niedogadywaniem się do końca to dobry pomysł. właśnie on raczej jest spokojny i unika ludzi, rozmów itd... ]\nLuthien Dark 5 lutego 2016 17:57\nDobry pomysł to może zaczniesz :D ?\ndama pik 2 lutego 2016 11:40\n[ Możemy to obgadać na gg, tylko zaznaczę, że wezmę się do wprowadzanie wszystkiego w życie jak już opuści mnie szał sesji. ]\nczekoladowa masa 2 lutego 2016 22:35\nCo prawda w sklepie pracował dopiero lekko ponad miesiąc, jednak już rozpoznawał odwiedzających go regularnie uczniów. Z niektórymi nawet udało mu się złapać pewnego rodzaju kontakt. Faktem było to, że nie były to wielkie znajomości jednak wpadając na siebie w Hogsmeade mogli wymienić te kilka, nic nieznaczących zdań. Rozmowy, nawet te o pogodzie dodawały Jospehowi pewnego rodzaju pewności, że jego życie w końcu powoli zaczyna się układać. Powoli wszystko zaczynało się stabilizować. Wierzył, że w końcu nadejdzie tak dzień, w którym będzie mógł zostawić pracę w sklepie i ruszy dalej w świat robiąc to, co robić tak naprawdę chciał. Zawsze marzył, aby zostać magomedykiem.\nNajbardziej jednak interesowała go pewna dziewczyna. Wpadała do sklepu średnio co trzy dni i najczęściej brała te same rzeczy. Jednak, wparowywała do sklepu, płaciła i biegiem pędziła dalej. Wiedział, że nie powinien wtrącać nosa w nieswoje sprawy, jednak jej pospiesz ją najzwyczajniej w świecie ciekawił. W końcu, kiedy uczniowie byli w Hogsmeade nigdzie nie musieli się spieszyć. A już z pewnością nie co wyjście.\nTego dnia sytuacja była taka sama jak zawsze. Drobna dziewczyna wparowała do środka, podbiegając do półek, chwyciła swoje stałe produkty i podeszła do kasy, gdzie stał on.\n— Chyba muszę ci dać w końcu jakiś rabat — powiedział, patrząc dokładnie co bierze dziewczyna. Chociaż wcale nie musiał tego robić. Doskonale wiedział co to i ile będzie musiała mu zapłacić — zaczniemy od dziś. Niech będzie 10 sykli… — powiedział, układając wszystko w papierowej torbie. Zacisnął lekko wargi, chowając pieniądze, które dziewczyna mu wręczyła w ramach zapłaty. Spojrzał na nią i uśmiechnął się lekko widząc, że już próbuje odejść.\n— Zaczekaj… — zaczął, mimowolnie unosząc lekko dłoń — wiem, że to nie mój interes, ale… Dokąd tak się spieszysz? Znikasz równie szybko co się pojawiasz — dodał po chwili.\nW końcu mi się udało coś napisać, sama jestem w szoku mówiąc szczerze XD\nmay 3 lutego 2016 20:04\n[Och, jak ja nie lubię zaczynać :( Zrobię to do jutra, bo nie wiem czy dzisiaj się wyrobię.]\nblessure 3 lutego 2016 21:25\n[Świetnie, pomysł bardzo mi sie podoba! Lea jest taką osobą, ze na pewno zainteresowałaby się uczennicą, jeśli zauważyłaby, ze ta jest jakaś nie swoja i wyraźnie przemęczona ;p Zgaduję, że mam zacząć?]\nblessure 3 lutego 2016 21:45\n[Postaram się zrobić to jutro, ale może się to opóźnić, tak maksymalnie do soboty]\nshe wolf 7 lutego 2016 01:46\n[James także nie szuka wrogów, bo wymagają zachodu, a on zdecydowanie nie lubi się wysilać :D Także co, z relacjami poszłabym w obojętność, mogą się nawzajem trochę wkurzać. Pomysł fajny, podoba mi się. Mogę zacząć, aczkolwiek nie obiecuję, że szybko. :)]\nnon omnis moriar 7 lutego 2016 17:20\n[Ona jest taka śliczna *,* No ale, byłaś pierwsza, więc nie będę kraść ci wizerunku ;)\nWątek chętnie, masz może jednak jakieś pomysły? Wydaje mi się, że nasze panny trochę podobne do siebie są, więc raczej na pewno się dogadają. Chyba, że będą odwiecznymi wrogami, gdyż jedna drugiej mogła cztery lata temu chłopaka podkraść :D]\nmetal organiczny 7 lutego 2016 22:25\nPrzeczuwał, że zdążyła się już spotkać z centaurami. Zapytała o nie z lekkim niezrozumieniem, co zdradziło, że wcale nie nie uważała ich za niebezpieczne - a mogła to wiedzieć, mając w doświadczeniu takowe spotkanie, bo jakby inaczej? Opowieści bywają na ich temat różne, wypowiadają się również ci, którzy nigdy nie widzieli ich na oczy, z góry zarzucając teorię z kosmosu.\nUśmiechnął się, kiedy zaczęła mówić, ciesząc się tym, że przez chwilę zapomniała o tytule jakim nosił. Na całe szczęście, wiele mu pozostało z ówczesnych lat - nigdy nie był, nie będzie i nie chciałby być dostojnym panem profesorem z wysokim mniemaniem. Karkarow był zwyczajnym, normalnym facetem, który chciał przekazać młodszemu pokoleniu wiele naprawdę cennych informacji. Jeśli zwrot "Panie Profesorze" nie byłby w Hogwarcie wymagany, Vladimir nawet by się nie obraził. Zresztą było kilkoro osób w gronie uczniowskim, którym wręcz nakazał mówić sobie po imieniu - chociażby przez to, że dogadując się z nimi jak najlepszy przyjaciel, przy użyciu tego zwrotu, czuł się starszy - a to go w jakiś sposób dołowało. Zdecydowanie.\nW między czasie, kiedy oboje usiedli przy stole, Karkarow podsunął w jej stronę kubek z naprawdę dobrą herbatą, dając znak, że powinna jej spróbować. Przy okazji, sam chwycił za kremową bryłkę nugatu, która wraz z resztą słodkości, gotowa była na zjedzenie.\n- Rozumiesz, więc o co dokładnie chodzi z centaurami. Cierpią na doświadczeniu czarodziei, którzy machali różdżkami prawie pół wieku temu - podsumował krótko, zastanawiając się nad drugą częścią jej wypowiedzi.\nMiała rację, że mugole, animadzy i cała reszta magicznego świata była podobnie traktowana. Niestety będzie potrzeba jeszcze sporu czasu, nim historia pozwoli zapomnieć o tym, co działo się setki lat temu.\nPokiwał głową w geście potwierdzenia zarówno jej słów jak i swoich myśli.\n- Co nam jeszcze zostało do zrobienia? - Zapytał po chwili, zerkając na jej notatki, które naprawdę szczegółowo uwieczniły jej rozmyślenia. Podziwiał Aurorę, że potrafi tak wiele zapamiętać. Zresztą to naprawdę zdolna uczennica, która znacznie przykłada się do efektów pracy - co zaowocuje na przyszłość.\nmay 7 lutego 2016 22:44\nAnija czuła się, brzydko mówiąc, do dupy. Nie dość, że cała sprawa z imprezowaniem w ogóle jej nie podniecała, to jeszcze wypiła zdecydowanie za dużo. I to wystarczyło, żeby złapać kaca, który zapewne nie opuści jej przez długi czas. Imprezowanie z uczniami, na dodatek niepełnoletnimi? Każdy by pomyślał, że Anija jest głupia i nieodpowiedzialna.\nDlatego też, obawiając się konsekwencji, zamiast wrócić w środku nocy do Hogwartu, by wyglądać jak człowiek następnego dnia, skręciła w prawo - wprost do Zakazanego Lasu.\nNie obawiała się tego, że coś jej się stanie. W końcu miała głowę na karku i potrafiła się obronić. Pewnie po alkoholu będzie jej ciężej myśleć racjonalnie, aczkolwiek na pewno coś wymyśli. Prędzej czy później. A jeśli nie - zacznie uciekać i wołać o pomoc.\nChociaż, z drugiej strony byłby to niezły news na pierwsze strony gazet. Dwudziestosiedmioletnia nauczycielka, kilka dni po przyjęciu do pracy, zostaje znaleziona martwa w Zakazanym Lesie, z alkoholem we krwi. Zaśmiała się sama do siebie, idąc chwiejącym krokiem.\nPrzekroczywszy granicę między błoniami, a Zakazanym Lasem, wzdrygnęła się mimowolnie. Czuła się tak, jak kilka lat temu - jakby łamała zakaz, przez który może stracić mnóstwo punktów. Ale co jej tam - zawsze wychodziła z opałów bez żadnego szwanku. Może teraz jej to również wyjdzie.\nZakazany Las sprawiał, że kobieta mocniej opatuliła się czarnym płaszczem. Miała wrażenie, że wśród drzew jest kilka dobrych stopni mniej niż poza nimi.\nWestchnęła, idąc przed siebie. Musiała wymyślić niezłą wymówkę dla profesora Longbottoma, byleby jej nie wylał z pracy. Byłby to niezły wstyd, gdyby straciła pracę, o której tak bardzo marzyła kilka dni po tym, jak dyrektor jej zaufał.\nNie zwracała uwagi na żadne powarkiwanie dochodzące z ciemności, ani też na dziwne kształty, nieprzypominające jej zupełnie nic. Chciała tylko znaleźć miejsce, w którym mogłaby pozbierać własne myśli.\nKiedy znalazła się na polanie wśród drzew, odetchnęła z ulgą widząc czarny płaski kamień. Zaraz, zaraz... Czy ktoś na nim siedzi? Jakaś postać, skulona. Może jest ranna?\nPodbiegła do miejsca, odgarniając z twarzy włosy.\n- C-co ty tutaj robisz? - wybełkotała, kiedy znalazła się obok młodej dziewczyny. Założyła ręce na piersi, oddychając powoli.\nale czemu? 11 lutego 2016 16:50\nRozejrzała się po korytarzu, który okazał się pusty bez niepotrzebnych gapiów. Wolała nie być przyłapana na znaniu hasła i korzystania z łazienki prefektów. Wraz z Aurorą miały swoje sposoby, nie potrzebne było dzielenie się z innymi takimi poufnymi informacjami. Nachyliła się do ciężkich żeliwnych drzwi, cicho szepcząc do zamka Mimbulus mimbletonia. Najwidoczniej ostatni prefekt, który nadawał hasło był wielkim fanem zielarstwa.\nDrzwi ustąpiły delikatnie. Blondynka uchyliła się lekko, wychylając się jeszcze na korytarz. Dalej pusto, droga wolna. Weszła do środka i zamknęła za sobą drzwi. Przeszła wzdłuż umywalek, zatrzymując się przed głęboką, pozłacaną wanną w ziemi. Jej towarzyszki jeszcze nie było. Podeszła do ściany z okrągłym oknem, pod którym wyłożyła zielony koc schowany w torbie, który przed wyjściem z dormitorium zwinęła z łóżka koleżanki. Siedzenie na kaflach nie było tak przyjemne, jak usadzenie czterech liter na ciepłym materiale. Akurat rozsiadła się wygodniej, gdy drzwi uchyliły się delikatnie a do środka weszła Aurora. Uśmiechnęła się na jej widok szeroko.\nAmanda była dosyć zamkniętą osobą, mimo iż była rozpoznawalna, niekoniecznie miała wiele przyjaciół. Nie wszystkim ufała, a nieśmiałość potęgowało jej upartość w poznawaniu innych. Znały się od dziecka, może to właśnie ich krew je połączyła, razem było im łatwiej się zaaklimatyzować. Szczególnie łatwiej było Amandzie, gdy u boku miała kogoś takiego jak panienka Nelson. Mimo, iż z charakteru różniły się jak ogień i woda, to łączyło ich to coś – niezaprzeczalnie lubiła towarzystwo dziewczyny. Poklepała zachęcająco miejsce obok siebie, od razu dorywając się do ciastek, które podała jej Krukonka.\n- Jak ty mnie znasz, jestem taka głodna – żachnęła się głośno, otwierając opakowanie z cynamonowych cudownościami - … słodyczy – dokończyła, częstując się jednym i odkładając resztę przed nimi obiema.\n- Jak zwykle – wzruszyła ramionami, gdy przełknęła kęs ciastka, odebrała jedno piwo od dziewczyny – Dobrze wiesz, że moje życie kręci się wokół książek, których nie czytam; imprez na które nie chodzę i chłopaków, których unikam – uśmiechnęła się głupkowato, przy okazji wywracając teatralnie oczami. Otworzyła trzymane przez siebie kremowe piwo, które otwarte oddała koleżance, biorąc jednocześnie od niej zamknięte – A u ciebie jak tam? – uniosła delikatnie brwi, skupiając na niej ciekawskie spojrzenie.\nblessure 15 lutego 2016 21:53\n[Niestety moje plany trochę wzięły w łeb, stąd opóźnienie z zaczęciem wątku. Spróbuję to zrobić jak najszybciej, chyba, że jednak wyręczysz mnie ;)]\nbufon nad bufony 16 lutego 2016 12:18\n[ Witam, witam. Tak się składa, że i owszem, wątek miał być :p Nie wiem, na którą postać się zdecydować, więc musisz wybrać sobie sama i wtedy pomyślimy :) ]\nmetal organiczny 16 lutego 2016 22:44\nCzęsto zastanawiał się, jak to możliwe, że dziewczyny wszystko potrafią upchać do niewielkiej torebki - zapisanych kartek nazbierało się już sporo, ale to oznaczało, że projekt zmierzał ku końcowi i pozostało tylko czekać na werdykt komisji.\nVladimir uważał, że Aurora naprawdę się postarała i zawarła w projekcie wszystkie możliwe i wszystkie potrzebne informacje na temat szeroko pojętego działu o istotach magicznych.\nZerknąwszy na kilka zdań przy Bahanku, uśmiechnął się lekko do siebie i pokiwał głową w potwierdzeniu.Nic dodać nic ująć - właściwie to wykonali kawał dobrej roboty. Natomiast nie miał zamiaru wpraszać się do rozdziału związanego z wilami, bowiem Aurora znała go dużo lepiej niż on - po części nią aktywnie będąc. Jak to możliwe, że Karkarow ot tak zgodził się na pomoc? Z pewnością była to własna, głęboka chęć, ale ten ułamek rasy pięknej także zrobił co swoje.\n- Oczywiście, że dasz radę sama - zapewnił - W tej kwestii masz lepszą praktykę - dodał z uśmiechem patrząc, jak Aurora starannie zapakowała swoją przyszłość do torby. Możliwe, że wszystko pójdzie po ich myśli i projekt zostanie rozpatrzony z naprawdę wielkim rozmachem. A w końcu krukonka była na ostatnim roku nauki i niestety przyszedł czas, kiedy trzeba poważnie zastanowić się nad tym, co będzie za kilka lat. Oto moment, w którym podejmuje się jedne z ważniejszych decyzji życia - moment, gdzie kończy się czas beztroski, a zaczyna operacja życie.\nNie chciał mówić w przód, bo nie było sensu zastanawiać się na razie nad tym, jaką ocenę wlepią państwo z komisji tejże pracy. Ale z pewnością była to dobra okazja do świętowania zakończenia pierwszego etapu - sporządzania. Teraz pozostał im tylko etap weryfikacji - którą najbliższy czas nam objawi i ostatecznie będzie można cieszyć się z całkowitego końca.\nNa jej pytanie, Karkarow klasnął dłońmi w kolana i stanąwszy energicznie, podszedł do barku, stojącego tuż nieopodal fortepianu. Otworzywszy go, wskazał uczennicy sporą gammę różnorakich alkoholi.\n- Co my tu mamy... - nachylił się nieznacznie - Ognista Whisky, Jagermeister, gorące wino z korzeniami, wino z czarnego bzu, rum truflowy, rum porzeczkowy, piwo kremowe i nawet ajerkoniak - uniósł kąciki ust w szerokim uśmiechu, po czym odwrócił się z powrotem do dziewczyny, czekając na jej wybór.\nW sumie, Karkarow często zapominał o byciu tym, który przed danymi osobowymi nosi dopisek "profesor". Mimo wszystko, nie było wielu osób, z którymi w taki sposób się dogadywał, albo przy których mógłby ze spokojem wlać w siebie kilka szklanek Ognistej - można było wyliczyć ową grupkę na placach jednej ręki.\nSam może by tego nie zaproponował, chyba że coś na zasadzie symbolicznego toastu - świętowanie w jego rozumieniu wyglądało zupełnie inaczej.\nbufon nad bufony 17 lutego 2016 00:30\n[ Nasze postacie mogą się wybrać na nocne żerowanie, bo najwidoczniej oboje to lubią. Mogą sobie nawet porozmawiać o tym, jakim to Silas będzie świetnym uzdrowicielem, albo pogawędzą o kotkach. Z biegiem akcji coś się wymyśli :p ]\ncukier wanilinowy 19 lutego 2016 00:03\n[Och, dziękuję bardzo! Mi nie pozostaje nic innego jak tylko pochwalić za cudowny wygląd karty i niemniej istotną treść, bo przyznaję, że czytało się naprawdę lekko i przyjemnie. Jednak żebyś nie spoczęła na laurach, to przez wzgląd na mojego Notta dodam, iż on jako osoba zmagająca się z uczuleniem na sierść zapewne nie byłby tak zachwycony, tym bardziej po przeczytaniu wzmianki o trzech kotach. :D]\nChan 20 lutego 2016 13:13\nLubiła ryzyko. Jednak lubiła też działać pod bezpieczną przykrywką, dlatego Solene Mulciber przez długi czas pracowała na plakietkę prefekta, a gdy tylko ją dostała – zaczęło się. Wychodzenie do Zakazanego Lasu, przemycanie książek z biblioteki. Niby nic w tym szczególnego, ale chodziło o te z Działu Ksiąg Zakazanych. Ostatnimi czasy dochodziło również coś, czego nauczył ją jeden z braci: wykorzystywanie plakietki, do czerpania korzyści od innych. Sullivan uświadomił siostrze, że dzięki tej plakietce jest w stanie zdybywać pewne usługi u każdego w Hogwarcie. Wystarczyło być tylko w odpowiednim momencie i w odpowiednim miejscu, by wyskoczyć zza muru i wlepić szlaban. Była jednak bardzo możliwa opcja wykupienia wolności. Tak Solene zdobywała różne rzeczy: jakieś interesujące informacje, albo możliwość dostania ich, gdy są potrzebne, aktualne hasło do jakiegoś z Pokojów Wspólnych. Ogółem była w stanie otrzymać całkiem przydatne możliwości. Dzięki temu dowiedziała się o całkiem interesującym pomieszczeniu w Hogwarcie, który zmieniał się podług woli stojącego przed pojawiającymi się drzwiami. Nawet nie pamiętała nazwy, ale w sumie najmniej było Sol potrzebne.\nWszystko sobie przemyślała. Schody z Wieży zachodniej, przed kolacją. Na dworze ciemno, pada deszcz, w zamku palą się świece, a kąt w którym stała Solene dalej pozostawał w cieniu. Długo nie trzeba było czekać, Nelson wychodziła w dormitorium na tyle wcześnie, by zająć jakieś w miarę dobre miejsce przy stole. Oczywiście, jak zwykle to samo. Pozostawało tylko złapać za rękę Krukonki wciągnąć do siebie i rzucić zaklęcie. Niby nic, a w momencie wykonywania okazało się całkiem pracochłonne.\n- Cześć, dawno się nie widziałyśmy – rzuciła wesoło blondynka, gdy Aurora stała tuż przed nią. Faktycznie od ostatniego spotkania po pierwsze minęło kilka miesięcy, po drugie nie zamieniły ze sobą ani jednego słowa. Tak miały, zero kontaktów publicznie. Wtedy wiadome by było, że coś kombinują. – Jest sprawa, a dokładnie eliksir. Wchodzisz w to? – wiedziała, że nie musi podawać wiele szczegółów, by dziewczyna przed nią się zgodziła. Zresztą, też nie lubiła się nimi dzielić. Czym mniej ludzie wiedzą, tym lepiej.\nczekoladowa masa 26 lutego 2016 23:41\n— Myślę, że stary Zonk poradzi sobie z chwilowym brakiem towaru. Ma szybkie źródła dostaw — zaśmiał się lekko na słowa dziewczyny. Nie obawiał się w ogóle o bankructwo tego starego pryka. Nawet, jeżeli od czasu do czasu zrobił komuś większy rabat i tak na tym nie tracili. Byli marką samą w sobie, od tylu lat utrzymywali się na rynku i nic nie zapowiadało, aby miało to się w jakiś sposób zmienić. Dodatkowo Joe widział jak mocno przebite są ceny i doskonale wiedział na jak wysokie rabaty może sobie pozwolić, aby nie powodować strat — Nie musisz się więc martwić, nie zmieciesz nas z rynku.\nStał oparty o ladę i wpatrywał się przez chwilę w plecy dziewczyny, zastanawiając się czy jego pytanie będzie w ogóle odpowiednie i na miejscu. W końcu nie powinno go interesować nic więcej na temat klientów, poza tym, co kupują i czy płacą za wszystko. Musiał dbać jedynie o porządek i obsługę. Zdecydowanie nie powinien wpychać nosa w nie swoje sprawy, ale… Był najzwyczajniej w świecie ciekawy, zainteresowany jej pospiechem i tym zdecydowaniem. Zawsze brała te same produkty, a Joe zaczynał się zastanawiać po co jej ciągle to samo. Rozumiał przyzwyczajenia. Ale… Można przyzwyczaić się do tych wszystkich, bzdurnych gadżetów? Nie sądził. Dlatego nie wytrzymał.\n— Wydaje mi się, że nikt nie lubi go marnować. Niektórzy tylko nie potrafią go wygospodarować — uśmiechnął się lekko. Nie spodziewał się takiej odpowiedzi i jej dalszej części też nie. Po prostu wydawało mu się, że nawet jeżeli dziewczyna coś kombinuje to mu o tym nie powie, bo to po prostu nie jego interes. — W takim razie powodzenia i oby nikt cię nie przyłapał. Jak przestaniesz robić u nas zakupy, wówczas istnieje większe prawdopodobieństwo na bankructwo — dodał, przeczesując dłonią ciemne włosy. Ponownie na jego ustach pojawił się uśmiech.\nSłysząc jej pytanie, uśmiech odrobinę mu zszedł z ust. Nie miał jednak zamiaru wprowadzać jej we wszystkie szczegóły swojej historii. Dlatego też, przejechał wolną po drewnianej ladzie. Drugą poprawiając jakieś promocyjne produkty.\n— Pracuję, jak widać — powiedział, wzruszając ramionami. Uniósł spojrzenie ciemnych oczu i wpatrywał się przez chwilę w dziewczynę. Co więcej mógłby jej powiedzieć? Historia, którą starannie ukrywał… Cóż, nie miała ujrzeć światłą dziennego. Nie chciał jednak ponownie zanurzać się w szalenie płynącą rzekę kłamstw — wydalili mnie z poprzedniej szkoły, musiałem zacząć jakoś sobie radzić sam.\nDodał jeszcze na koniec, wpatrzony w jej oczy. Mówił prawdę, tylko nie zdradzał pikantnych szczegółów.\nshe wolf 25 marca 2016 22:24\n[Cześć :) Miałyśmy kiedyś pisać wątek, ale ostatnio byłam długo nieobecna na blogu i dlatego przychodzę z pytaniem, czy nadal masz ochotę :)]


AMARETTINI z konfiturą malinową jest to przepis stworzony przez użytkownika rozalika. Ten przepis na Thermomix® znajdziesz w kategorii Słodkie wypieki na www.przepisownia.pl, społeczności Thermomix®.\n1 AMARETTINI z konfiturą malinową\nAMARETTINI z konfiturą malinową Przepis jest nieprzetestowany\n50 g konfitury malinowej, wykonanej w TM\nSzybkie Bez glutenu Deser Przekąska Boże Narodzenie Ciastka\n1. Do "Zablokowany" wsypać 100 g cukru. Zemleć 20 s/obr 10, wysypać na płaski talerz.\n2. Zemleć migdały - czas 4 s/obr 6. Dodać białka, 300 g cukru, miód i olejek migdałowy. Wyrobić ciasto (a w zasadzie masę) 1 minuta/obr. 2. Masę wyjąć, przełożyć do innego naczynia (miski), włożyć na 30 minut do zamrażalnika.\n3. Z tak przygotowanej masy nabrać łyżeczką małą porcję i zagnieść kulkę wielkości wiśni. Każdą kulkę obtoczyć w przygotowanym cukrze pudrze i ułożyć na blasze wyłożonej pergaminem zachowując spore odstępy (ciastka będą rosnąć).\n4. Rozgrzać piekarnik do temperatuty 175 st. C.\n5. Konfiturę z malin nałożyć do szprycy cukierniczej z okrągłym otworem. W każdym ciastku trzonkiem łyżeczki zrobić wgłębienie, do którego należy wcisnąć małą porcję konfitury.\n6. Blachy z ciastkami wkładać po kolei do piekarnika i piec 15 minut. Po upieczeniu pozostawić ciastka przez chwile na blasze, a następnie zdjąć je razem z papierem i odstawić do wystudzenia.\nUwaga. Masa jest dość rzadka. Wkładamy do zamrażarki, aby łatwiej formować kulki.\nbardzo słodkie - ja dałam\nZgłoszony przez gabik31 na sierpnia 28, 2015 at 23:50.\nbardzo słodkie - ja dałam 300gr cukru, ale to i tak za dużo\nZgłoszony przez emetka na grudnia 17, 2014 at 12:12.\nOczywiście taka konfitura też\nZgłoszony przez rozalika na grudnia 16, 2014 at 11:10.\nOczywiście taka konfitura też się nada. Ciasteczka są dość słodkie i ten kleks konfitury trochę je orzeźwia. Może to być konfitura z czerwonej porzeczki, z czarnej porzeczki, z pigwy.\nKonfiturę malinową możesz sama przygotować w thermomixie, szukaj w moich przepisach. Pozdrawiam.\nBrzmi ten przepis smakowicie\nZgłoszony przez ania3330607 na grudnia 16, 2014 at 01:43.\nBrzmi ten przepis smakowicie moze jeszcze w tym roku uda mi sie je zrobic. Chociaż na święta mam juz 5 rodzajów ciasteczek... A czy eksperymentowalas juz moze z innymi konfiturami w tych ciastkach, poniewaz bie posiadam konfitury malinowej mam za to z czerwonej porzeczki - dała by radę?


EDUNEWS.PL - portal o nowoczesnej edukacji - Rozmowa o szkole szacunku i dialogu\nRozmowa o szkole szacunku i dialogu\nPoprzedni artykuł Łatwo zrobić pierwszy krok ku zmianie\nNastępny artykuł Umieć rozmawiać z klientem: uczniem, studentem\nJedną z największych wartości społeczności internetowych, także tych powstających dla wspólnego uczenia się, jest wielowymiarowy dialog. Każdy z uczestników sieci ma równy dostęp do tych samych narzędzi, każdy może zabrać głos. Anonimowość ośmiela do zabierania głosu. Dialog taki powinien być obecny nie tylko w Internecie, ale także i w każdej szkole. Czy tak jest?\nChyba nie do końca – szkoła oparta jest na hierarchii i poleceniach płynących z góry do dołu. Wiele osób (zarówno nauczycieli, jak i oczywiście uczniów) boi się zabrać głos na temat, w którym powinni czuć się ekspertami. To jest pewien paradoks – nawet w skali Polski, gdzie mamy kilkaset tysięcy nauczycieli – nauczyciele z reguły nie biorą udziału w debacie na temat kierunków rozwoju współczesnej edukacji, potrzeb swoich i uczniów, modelu organizacji szkoły. Dlaczego? Może dlatego, że w szkole i systemie oświaty brakuje autentycznego dialogu, ale również brakuje szacunku dla rozmówcy. W systemie pruskim w XIX wieku szkoła miała nadaną pewną misję służebną wobec celów państwa i była ściśle podporządkowana celom państwowym, a nie celom osób uczących się. I tak chyba pozostało, niestety, do dziś...\nO szkole szacunku i dialogu rozmawialiśmy z byłym nauczycielem, Wiesławem Mariańskim ze Środy Wielkopolskiej. Jak przyznaje, odszedł ze szkoły - po wielu latach pracy - „za chlebem“, ale cały czas przygląda się jej jako instytucji i proponuję fundamentalną zmianę podejścia do szkoły. Proponuje skończyć z monologiem w edukacji – od nauczyciela do ucznia, od dyrektora do nauczyciela, od władz oświatowych do dyrektora – i zastąpienie go otwartą i pełną szacunku rozmową prowadzącą do poszukiwania najlepszych rozwiązań dla współczesnej szkoły, dla szkoły, która nie tylko musi przygotować do życia w społeczeństwie informacyjnym, ale również wyposażyć w wiele kompetencji pozwalających w tym społeczeństwie każdemu po prostu dobrze przeżyć swoje życie.\n[Motyw muzyczny wykorzystywany w podkastach Edunews.pl pochodzi z płyty Nine Inch Nails pt. Ghosts I-IV: utwór 3-Ghosts I, dostępny na licencji Creative Commons BY-NC-SA 3.0 US]\nWielka wycieczka szkolna\nJeżeli chodzi o tą propagowaną w mediach "obawę" o to, że "roboty wyprą ludzi", to jest ona wręcz gr...\nPoniedziałek rano i świetna wiadomość ! "Edukację bardzo łatwo jest zmienić!" No to wreszcie mogę odet...\nWięc konkretnie co pan proponuje?\nNie mam takiej kreatywności z zakresu matematyki. Z innych dziecin owszem. Jednak właśnie na m...


Hotel Krasicki przyjmie pierwszych gości 11 maja - Aktualności - SaleBiznesowe.pl\nSaleBiznesowe.pl / Aktualności / Hotel Krasicki przyjmie pierwszych gości 11 maja\nHotel Krasicki przyjmie pierwszych gości 11 maja\nNowy obiekt grupy Anders usytuowany w sercu Lidzbarka Warmińskiego już 11 maja przyjmie pierwszych gości.\nHotel Krasicki posiada bogatą historię. Jest uznawany za najcenniejsze, widzialne świadectwo historii Warmii i Mazur, gdyż stanowi historyczne przedzamcze rezydencji biskupów warmińskich. Jego historia sięga czasów Ignacego Krasickiego - poety, biskupa warmińskiego i gospodarza dawnego budynku.\nObecni właściciele stawiają na połączenie historii ze współczesnością i nowatorskimi pomysłami. W obiekcie znajdzie się więc m.in. Biblioteka Cafe, która będzie subtelnie łączyła funkcje czytelni i kawiarni. Oprócz tego absolutnie oryginalną atrakcją jest mieszczące się w zegarowej wieży Obserwatorium Astronomiczne. Stanowi ono swoisty hołd dla Mikołaja Kopernika, który rezydował niegdyś w zamku. Obiekt sąsiaduje również z działającym w zamku Muzeum Warmińskim.\nHotel posiada swoją własną przystań, gdzie goście hotelowi będą mogli wziąć udział w rejsie gondolą po rzece Łynie.\nHotel Krasicki do dyspozycji gości oddaje 122 pokoje łącznie z 250 miejscami noclegowymi. Nie brakuje tutaj również bogatej oferty konferencyjnej, a w niej 7 klimatyzowanych sal konferencyjnych wraz z wyposażaniem oraz obsługą techniczną. W podziemiach hotelu natomiast znajduje się strefa SPA&WELLNESS (gabinety zabiegowe, Rasoul, Hammam, basen, sauny, sala fitness).\n11 maja Hotel Krasicki przyjmie pierwszych gości, a 10 dni później odbędzie się oficjalna ceremonia otwarcia hotelu.\nGrupa Anders zarządza pięcioma obiektami na Warmii i Mazurach: - Hotel Anders Resort&Spa w Starych Jabłonkach - Hotel Zamek Ryn w Rynie - Hotel Krasicki - Hotel Miłomłyn Zdrój Medical SPA&Vitality - Osada Warmińska natural&SPA w Guzowym Piecu


Oto gleba, na której rozwija się uczniowskie ziarenko – Kurier Wileński\nStrona główna Wiadomości Oto gleba, na której rozwija się uczniowskie ziarenko\nOto gleba, na której rozwija się uczniowskie ziarenko\nDyrektor Janina Sołtanowicz: Życzyłabym mojej wnuczce, by uczyła się w szkole takiej jak ta w Kiwiszkach\nDzieci są różne, czasem zdolne i pracowite, czasem słabsze. Nie zawsze możemy osiągać tak dobre miejsca w rankingach, ale dla mnie ważniejsze jest, byśmy co roku dawali z siebie wszystko – mówi „Kurierowi Wileńskiemu” Janina Sołtanowicz, dyrektor Szkoły Podstawowej w Kiwiszkach w rejonie wileńskim.\nCzasopismo „Reitingai” (Rankingi) opublikowało coroczny ranking placówek oświatowych, w którym Szkoła Podstawowa w Kiwiszkach znalazła się na pierwszym miejscu wśród placówek mniejszości narodowych. Jakie znaczenie ma dla Pani tak wysoka ocena szkoły, którą Pani kieruje?\nWyniki rankingu szkół bardzo mnie cieszą, ponieważ potwierdzają, że nasza praca, ogromny wysiłek całego grona pedagogicznego w Kiwiszkach ma sens. Klasa, która w ubiegłym roku zakończyła naukę w naszej szkole, była naprawdę bardzo mocna, chętna do nauki i działalności pozalekcyjnej. Cieszę się, że we współpracy z nauczycielami udało nam się te zdolności rozpoznać i kształtować.\nSzkoła w Kiwiszkach należy do niewielkich placówek. Jakie są według Pani najważniejsze zalety takiej szkoły?\nMała szkoła wbrew pozorom ma bardzo wiele zalet. Czasem słyszę opinie, według mnie krzywdzące, że tylko w dużych szkołach, gdzie jest konkurencja, dzieci mogą osiągnąć poziom, który będzie odpowiedni przy starcie na studia. Ci, którzy tak mówią, nie wiedzą chyba, że konkurencja wiąże się najczęściej ze stresem, a ten nie każde dziecko dobrze znosi. My zapewniamy warunki nauki w dobrej atmosferze, do każdego ucznia nauczyciel może podejść indywidualnie, w grupie nie ginie ani ten, który ma zdolności, ani ten najsłabszy. Absolwenci bardzo często nas odwiedzają i wiem, że cenią lata, które spędzili na naszej szkole.\nJak duże są klasy?\nNie są zbyt liczne. Zwykle składają się z 8–10 uczniów. Nie mamy jednak klas łączonych, co według mnie jest plusem. W rekrutacji do pierwszej klasy bardzo pomaga to, że prowadzimy także dwie grupy przedszkolne. Rodzice przedszkolaków poznają naszą szkołę, wiedzą, czego mogą się spodziewać, i naprawdę chętnie decydują się na zapisanie dzieci do pierwszej klasy. Co ciekawe, w tym roku aż 10 proc. uczniów jest dowożonych z Wilna. To dla mnie najlepszy dowód na to, że potrafimy stworzyć odpowiednie warunki nie tylko do nauki, lecz także dla szeroko pojętego rozwoju. Rodzice to widzą i cenią.\nCo ciekawe , w tym roku aż 10 proc. uczniów szkoły w Kiwiszkach jest dowożonych z Wilna\nKtóre sukcesy uczniów są dla Pani najważniejsze?\nDla mnie każdy sukces w naszej szkole to wspólne osiągnięcie uczniów i nauczycieli. Mamy tych osiągnięć naprawdę bardzo dużo, często organizujemy apele, na których wręczamy dyplomy i nagrody, żeby wszyscy mogli się z nich cieszyć i być dumni. Są jednak takie sukcesy, które dla mnie były ogromnym pozytywnym zaskoczeniem. Naszym uczennicom zdarzało się wygrywać w rywalizacji z maturzystami w wydarzeniach w skali całej Litwy. Jedna z uczennic w dziewiątej klasie wygrała ogólnolitewski konkurs z języka litewskiego, w którym trzeba było wygłosić przemówienie. Jej mowa okazała się najlepsza spośród uczniów klas 9–12 z całej Litwy, miała okazję wygłosić swoje przemówienie także Sejmie.\nW ubiegłym roku uczennica dziesiątej klasy zajęła pierwsze miejsce w olimpiadzie z plastyki, w której musiała konkurować z uczniami klas 12. To również ogromny sukces.\nMimo że jesteśmy małą szkołą, reprezentowaliśmy rejon wileński np. podczas targów szkolnych w Litexpo czy też na ogólnolitewskiej konferencji oświatowej.\nRozmawiałyśmy o uczniach zdolnych, ale przecież małe klasy są szczególnie ważne dla dzieci słabszych. Jak w Kiwiszkach radzą sobie uczniowie słabsi, z różnego rodzaju problemami?\nTak jak już mówiłam, wszyscy są zauważeni. Jeśli chodzi o uczniów słabszych, mogą oni liczyć na indywidualną pomoc nauczyciela, a także na wsparcie specjalistów, psychologa czy logopedy. W małych grupach o wiele łatwiej jest także stwarzać przyjazną atmosferę, wykluczać przemoc, wyśmiewanie. Nieraz miałam okazję obserwować, jak w ciągu nauki rozwijają się nasi uczniowie ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Zdobywają nie tylko wiedzę, ale przede wszystkim umiejętności społeczne.\nSzkoła Podstawowa w Kiwiszkach nie po raz pierwszy pojawia się w rankingu. Kilka lat temu okazała się szkołą, w której jest najmłodsze grono pedagogiczne na Litwie. Czy do pracy w takiej małej szkole, do której trzeba dojeżdżać, łatwo jest zachęcić nauczycieli?\nNiewątpliwie wszyscy jesteśmy już trochę starsi niż w chwili opublikowania tamtego rankingu, ale rzeczywiście, grono pedagogiczne w naszej szkole jest dosyć młode. Nauczyciele stale się dokształcają, zgłaszają wiele nowych pomysłów. Co mnie bardzo cieszy – nie uciekają z pracy. Szkoła znajduje się w pewnej odległości od Wilna, ale dojazd do niej jest raczej dobry. Poza tym bardzo wspiera nas rejon wileński, który pokrywa koszty dojazdów nauczycieli. Kilka lat temu nasza szkoła została gruntownie wyremontowana, mamy piękne, dobrze wyposażone pracownie.\nOd wielu lat na Litwie trwa reforma oświaty, w ramach której niedawno zmienił się system finansowania szkół. Czy dla szkoły w Kiwiszkach są to zmiany na lepsze?\nNie mogę niestety tak powiedzieć. Co prawda jesteśmy w stanie się utrzymać, ale wcześniej co roku wykazywaliśmy nadwyżki finansowe i za te oszczędności mogliśmy kupić pomoce szkolne, sprzęt czy nawet urządzić plac zabaw. Teraz nie mamy już takiej możliwości. Być może dla innych szkół zmiany zasad finansowania są bardziej korzystne, ale dla takich jak nasza niestety nie.\nJakie są Pani plany, marzenia względem dalszego funkcjonowania szkoły?\nBardzo zależy mi na tym, by w naszej szkole nie zabrakło uczniów, by tak jak do tej pory możliwe było kompletowanie klas, w których uczniowie mogą czuć się dobrze. Dzieci są różne, czasem tak zdolne i pracowite jak ubiegłoroczni absolwenci, czasem słabsze. Nie zawsze możemy osiągać tak dobre miejsca w rankingach, ale dla mnie ważniejsze jest, byśmy co roku dawali z siebie wszystko.\nBardzo bym chciała, by nasza szkoła zawsze była glebą, na której każde uczniowskie ziarenko może się w pełni rozwinąć i przynosić jak największe owoce. Wydaje mi się, że o prawdziwym sukcesie można mówić wtedy, gdy nauczyciele mają pewność, że chcieliby do szkoły, w której pracują, oddać swoje dzieci. Ja nie mam co prawda dzieci w wieku szkolnym, ale na pewno życzyłabym mojej wnuczce, by uczyła się w szkole takiej jak ta w Kiwiszkach.\nArtykuł opublikowany w wydaniu magazynowym “Kuriera Wileńskiego” nr 20(56) 16-20/05/2020\nPoprzedni artykułWskoczyć w buty kucharza lub mechanika już w szkolnej ławce\nNastępny artykułPandemia nie odstraszy ludzi od wojażowania


• przesmyk • I po Świętach. • EURO 2012 Antycypacja [humoreska] • refleksje wigilijne • Zasklepienie • Bo miłość nie jest taka prosta. Każdy • Bo miłość nie jest taka prosta. Każdy • Bo miłość nie jest taka prosta. Każdy • Bo miłość nie jest taka prosta. Każdy • Bo miłość nie jest taka prosta. Każdy • delfinn szuka książki\t• martyna071095 szuka książki\t• patrycja620 szuka książki\t• izagd2121 szuka książki\t• mojeksiazki szuka książki\t• Skromna noblistka. Portret Marii • - W każdej rzeczywistości istnieje • Recenzja gry planszowej „Gierki • Wywiad z Florence Hinckel i Vincentem • Łatwopalna. Portret Agnieszki Osieckiej. • Recenzja gry Gobblety czyli kółko • Kubuś Puchatek oczami przedszkolaków • Michał Rusinek o książce "Nowe przygody • "Rubinowe oczy Kremla" - zwiastun książki • "Mój przyjaciel kryzys" - zwiastun książki • "Szczęściary" - zwiastun książki STRONA GŁÓWNA


Kategoria: Cykl spotkań z mistrzami sportu\nprzez admin · Published 24/03/2016\nZapaśnik Filip Nowaczyk gościem na treningu żeglarzy.\nŚredzcy żeglarze znani są z nietypowych często nowatorskich rozwiązań dotyczących treningów. Dzisiaj na listę takich właśnie treningów dopisujemy zajęcia, w których uczestniczył zapaśnik Filip Nowaczyk. „Fifi” podjął wyzwanie i wziął udział w treningu naszego...\nAktualności / Cykl spotkań z mistrzami sportu\nprzez admin · Published 16/12/2015 · Last modified 20/12/2015\nSpotkanie z Katarzyną Hendrzyk-Majewską – Cykl spotkań z mistrzami sportu\nMateriał prasowy: 15 grudnia Środa Wielkopolska gościła Mistrzynię Polski XCM Cyklosport, multimedalistkę, kolarkę Katarzynę Hendrzyk-Majewską, która wzięła udział w spotkaniu w ramach cyklu „Spotkań z mistrzami sportu” organizowanym przez Uczniowski Klub Żeglarski „Środa”. Zawodniczka...\nprzez admin · Published 29/03/2014 · Last modified 06/12/2015\n29.03.2014 żeglarze Artur Ponieczyński i Szymon Wierzbicki\nW sobotę, 29 marca 2014, Środa Wielkopolska gościła multimedalistów w Świecie żeglarstwa. Goście specjalni Uczniowskiego Klubu Żeglarskiego „Środa” i restauracji MAX Marina, Artur Ponieczyński i Szymon Wierzbicki przyjechali w ramach „Cyklu spotkań z mistrzami sportu”. Obecnie...\nprzez admin · Published 25/03/2014\nArtur Ponieczyński i Szymon Wierzbicki gośćmi UKŻ „Środa”\nSerdecznie zapraszamy wszystkich miłośników aktywnego spędzania czasu oraz sportowców na kolejne spotkanie z cyklu „Spotkania z mistrzami sportu”. 29 marca, w sobotę o godzinie 18:00 w Środzie Wielkopolskiej będziemy gościć multimedalistów Artura Ponieczyńskiego i...\nprzez admin · Published 03/03/2013 · Last modified 22/11/2015\nSpotkanie z Martą Walczykiewicz – Pierwsze spotkanie z „Cyklu spotkań z mistrzami sportu” za nami!\nW piątkowe popołudnie Środa Wielkopolska gościła jedną z najbardziej utytułowanych kajakarek Świata. Gość specjalny Uczniowskiego Klubu Żeglarskiego „Środa” i restauracji MAX Marina, kajakarka Marta Walczykiewicz rozpoczęła „Cykl spotkań z mistrzami sportu”. Multimedalistka Mistrzostw Świata...\nprzez admin · Published 23/02/2013 · Last modified 22/11/2015\nRusza Cykl spotkań z Mistrzami Sportu! 01.03.2013 – Gość specjalny – Marta Walczykiewicz!\nRestauracja MAXMarina oraz Uczniowski Klub Żeglarski „Środa” serdecznie zapraszają na „Cykl spotkań z mistrzami sportu”. Na pierwszym tegorocznym spotkaniu gościć będziemy trzykrotną wicemistrzynię Świata i reprezentantkę z Igrzysk Olimpijskich w Londynie – kajakarkę Martę...


Przeprowadzka z miasta do mniejszej miejscowości – czy warto? - Internet Szybki\nDuże miasta od zawsze przyciągały mnóstwo osób poszukujących nowego, lepszego miejsca do życia. Trudno obecnie wskazać coś, co mogłoby to zmienić. Coraz częściej jednak mieszkańcy dużych miast decydują się na przeprowadzkę do znacznie mniejszych ośrodków. Z czego to wynika?\nSytuację tę dobrze obrazuje Warszawa. Choć oferta mieszkaniowa w stolicy stale się powiększa, wiele osób (zwłaszcza młodych) postanawia zamieszkać tuż obok, w sąsiednich gminach, które liczą znacznie mniej mieszkańców. Dobrym na to przykładem są mieszkania w Łomiankach. W ostatnich kilku latach znacząco zyskały one na znaczeniu. Warto więc zastanowić się, czy na pewno okażą się one dobrym wyborem i dlaczego są w stanie konkurować z Warszawą.\nMieszkanie w Łomiankach – z jakimi oszczędnościami się wiąże?\nNie da się ukryć, że najważniejszą kwestią w tej sprawie zawsze będzie cena. Trudno się temu dziwić. Wystarczy spojrzeć, jak rynek nieruchomości zmieniał się na przestrzeni ostatnich lat. Ceny w niektórych miejscach wzrosły nawet dwukrotnie, co skutecznie odstrasza wielu ludzi od zakupu lokum w dużych miastach. W stolicy (podobnie jak w Krakowie) jest to aż nadto widoczne.\nMieszkania w Warszawie dla wielu osób stają się więc jedyną nadzieją na własne cztery kąty bez konieczności zaciągania ogromnych kredytów, które będą spłacane przez 30-40 lat. Średnia cena za metr kwadratowy w Łomiankach, w zależności do lokalizacji, waha się między 5 a 6 tysiącami złotych, choć czasem można znaleźć oferty jeszcze atrakcyjniejsze. W porównaniu z około 10 tysiącami w samej Warszawie, różnica jest ogromna.\nTo jednak nie wszystko. Wspomnieć należy również o znacznie niższych kosztach życia w Łomiankach. Związane jest to między innymi z mniejszymi czynszami, opłatami za komunikację czy też niższymi cenami w sklepach.\nŻycie w małym mieście – co Łomianki mają do zaoferowania?\nNawet najprężniej rozwijające się miasteczko nie sprawi, że przeprowadzka z Warszawy nie będzie wiązała się ze zmianą stylu życia. Trudno bowiem dorównać stolicy pod względem oferty kulturalnej, edukacyjnej czy sportowej. Wcale nie oznacza to jednak, że mieszkanie w Łomiankach będzie w jakiś sposób utrudnione.\nDla sporej grupy osób jest to wręcz okazja do ucieczki z zatłoczonej, zakorkowanej metropolii do znacznie spokojniejszej i bezpieczniejszej okolicy. Będzie to dobra zmiana zwłaszcza dla miłośników cichy, a także dla osób wychowanych w domach jednorodzinnych.\nCzy taka zmiana zamieszkania musi wiązać się z poważnymi wyrzeczeniami? Niekoniecznie. Wiele zależy do miejsca, w którym planujemy się osiedlić. Kolejny raz warto wspomnieć tu o Łomiankach, które mają do zaoferowania naprawdę sporo. Poniżej przedstawiamy największe zalety tego miasta.\nSzeroka oferta – w połączeniu ze znacznie niższymi cenami niż w Warszawie, działa ona niezwykle zachęcająco. Na inwestorów czekają nie tylko mieszkania w Łomiankach, ale również segmenty, działki i domy.\nDoskonała komunikacja – coś dla osób, które planują mieszać w Łomiankach, ale pracować w Warszawie.\nNiewielka odległość od Kampinoskiego Parku Narodowego – do tego należy dodać także zieloną okolicę oraz dostępność wielu szlaków i ścieżek rowerowych.\nCoraz większa oferta kulturalna, edukacyjna i sportowa – szkoły, przedszkola, przychodnie, korty tenisowe. Wszystko to (i wiele więcej) można znaleźć w Łomiankach.\nCzy warto przeprowadzać się do mniejszego miasta?\nDecyzja o zmianie miejsca zamieszkania nigdy nie bywa łatwa. Należy wziąć pod uwagę wszelkie „za” i „przeciw”, a następnie dokładnie przeanalizować dostępne rozwiązania. W takich rozważaniach często pojawia się dylemat – czy wybrać małe miasto czy jednak pozostać w dużym.\nWspomniane zalety mieszkania w Łomiankach jasno pokazują, że opcja numer 1 często bywa bardzo atrakcyjna. I to nie tylko pod względem poniesionych kosztów. Warto mieć to na uwadze przed podjęciem ostatecznej decyzji. Zwłaszcza że oferta mieszkaniowa w obu miejscach bywa naprawdę zróżnicowana.


Nowy, wspaniały świat na serwerze Terrarii! | –gikz.pl\nPoważny_sam odświeżył nam rzeczywistość.\nZapraszamy do nowego świata w na gikzowym serwerze Terrarii! Rozmiar small, żebyśmy zdążyli wykopać najważniejsze rzeczy do 8 września i powalczyć sobie z bossami.\nIP 108.61.112.169 port 7777\nHasło znacie, a jeśli nie, to pytajcie przez PM.\nZanim wskoczycie, kilka zasad do przejrzenia.\nMiłego grania. 🙂\n← Fabularny zwiastun Shadow of Mordor jest niezwykle miałki Trzysta pikseli – niósł wilk zombie kilka, zjadły i wilka →\n28 myśli nt. „Nowy, wspaniały świat na serwerze Terrarii!”\nJakby ktoś chciał dołączyć to na parówce obniżka – 1,99 eurogąbki\nKompletny noob też może? Nie wywołałem żadnego bossa, sprowadziłem do zagrody tylko 8 NPCów, dorobiłem się tylko boreal wood sworda i cactus armor. Ale chętnie pobiegałbym w stadzie.\nEdit: ja się może przywitam, bo też jestem z nowego narybku. Czytam gikza od dłuższego czasu i chyba się powinienem tu odnaleźć. To się oficjalnie odlurkowałem.\nNo właśnie jakoś tak nie wiem jak ich sprowadzić. Ostatnio w ramach nieśmiałości do kobiet spaliłem lawą fryzjerkę – to nie był zbyt udany flirt.\nCo do bossów to dziadka przy lochach udało się pokonać dość łatwo (podobno najłatwiejszy), z kostkami w środku już mi tak nie idzie.\nCześć lago! Zawsze miło powitać lurkerów 🙂 Pewnie, że możesz dołączyć do gry. Ja też nie jestem specjalistą. 😉\nDon Carlos 7 lat temu (Link do komentarza)\nDzień dobry, ja tu nowy jestem, ale jak ktoś chce to ja mam klucz terrariowy z ostatniego bundla do oddania lub ewentualnie wymiany.\nNa wymianę mam tylko batmana aa. Poza tym, ciągle się waham – tak bardzo chcę z Wami grać, ale nieustannie brakuje mi czasu…\nNo widzisz, mi brakowało klucza i czasu, ale kupiłem bundla i teraz brakuje mi jedynie czasu. Jest progres 😀\nTo jest ta łatwiejsza część – rzucasz pracę. Co najmniej chwilę powinno być dobrze, dopiero depresja i samobójstwo mogą popsuć ten wspaniały plan.\nNo to jakbyś się zdecydował to daj znać\nCześć, ja mam niepotrzebny prezent Tropico 4 na Steamie, którym bym się chętnie wymienił.\nHejka, Don Carlos! 🙂\nCo planujecie po 8? Bo ten tego, szykuje kam bak 😉\nIt’s a trap! https://www.youtube.com/watch?v=fXU_LcDkavE\nWypoczęty, uśmiechnięty, na pal z nim! Niezaostrzony!\nz tego co widać, nie będzie już do czego, towarzystwo się rozlazło po Pandorze i nie ma zamiaru wracać\nTo może ja zawitam na dłużej nową postacią, bo w między czasie gry solo trochę podrosłem.\nKurde myślałem że pogram po powrocie. Cóż trzeba iść z trendem.\nSpokojnie, zorganizujemy wyprawę na Pandore by znaleźć zaginioną drużynę kilofa. 🙂\nSerio? Fajnie 🙂\nKurcze, ja dopiero może w piątek się pojawię 🙁 Jakoś dużo zajęć po sezonie ogórkowym i w tygodniu ciężko coś ogarnąć. Jeszcze Nitek strumieniem ma uraczyć, coś trzeba będzie wymyślić 🙂\nDla spoznialskich z bundlem to chyba na steam’ie jest za 1,99\nNo dobra, teraz to już na pewno nie wrócę… Taki ładny domek sobie zrobiłem na poprzednim świecie eh. A Wy już teraz pewnie dopakowani, że aż wstyd się pokazać 😛\nNie przeniosłeś skarbonki? Kurde no!!!\nTaki mam światek.\nGrab, to zdjęcia na plaży: https://www.gikz.pl/?attachment_id=35910\nWszystko mi się załadowało 🙂\nprzelogowanie pomogło jak w większości przypadków:)\nKupcie nową, a cała zawartość będzie 🙂 Przecież to jest z postacią zapisywane.\nmiałem kupioną, tyle że schowaną w tamtej…


PROSO - Trawy ozdobne\n> TRAWY OZDOBNE >PROSO\nProsa to bardzo mało wymagające rośliny. Tworzą kępy pionowych lub bardziej rozłożystych liści, które mogą być zielone, zielononiebieskie lub niebieskie, przebarwiające się na czerwono lub złoto-żółto w jesieni. Kwiatostan to wiecha oblepiona malutkimi, różowymi lub czerwonymi kłoskami, które wyglądają magicznie. Wysokość kęp z kwiatostanami j...\nPROSO Jest 5 produktów.\nPANICUM PRAIRIE SKY ( proso )\nTworzy kępy z wyprostowanych, ale niezbyt zwartych pędów o wyraźnie niebieskawych liściach. Niezwykle efektowna i szybko rosnąca. Cała kępa wraz z kwiatostanem dorasta do 140 cm wys. Od połowy lata pojawia się chmura kwiatów w kolorze liści wzlatująca ponad kępę. Jesienią po zaschnięciu całej kępy związujemy ją w chochoła. Wiosną ścinamy całość przy ziemi.\nPANICUM SHENANDOAH (proso)\nBardzo efektowna, kolorowa i szybko rosnąca trawa ozdobna. Tworzy gęste kępy o wys. 1m z kwitnieniem. Liście początkowo zielone, a już w środku lata końcówki przebarwiają się na przepiękne odcienie fioletu i mocnej czerwieni. Wiechy kwiatowe rozgałęzione, gęste pojawiają się od połowy lata. Jesienią po zaschnięciu całej kępy związujemy ją w chochoła....\nPANICUM HEAVY METAL (proso )\nTo trawa tworząca kępy o strzelistym, pionowym pokroju wys. 120 cm. Odmiana ta charakteryzuje się stalowo-niebieską barwą liści, które już w połowie lata przebarwiają się na odcienie fioletu i wtedy też pojawia się chmura kwiatostanu wzlatująca ponad kępę. Wiosną ścinamy całość przy ziemi.\nPANICUM NORTHWIND (proso północny wiatr)\nWyjątkowo piękna i atrakcyjna pod każdym względem trawa.Charakteryzuje się strzelistym, pionowym pokrojem, tworząca kępy wys. 160 cm. Liść dość szeroki, niebieskawo-zielony, a jesienią nabiera przepięknych odcieni od czerwieni, aż po pomarańcz. Od połowy lata pojawia się chmura kwiatostanów, która wzlatuje nieco ponad kępę co jest bardzo efektowną ozdobą...\nPANICUM SANGRIA (proso)\nTworzy kępy zielonych liściach, których końce przebarwiają się na bordowy kolor. Dekoracyjna, szybko rosnąca i jeszcze rzadko spotykana w naszych ogrodach. Cała kępa wraz z kwiatostanem dorasta do 120 cm wys. Zakwita w drugiej połowie lata drobnymi w kolorze liścia delikatną chmurką kwiatostanów. Jesienią po zaschnięciu całej kępy związujemy ją w...


> Uszczelniacze>Nieszczelności instalacji pomp ciepła i instalacji solarnych>Multiseal F\nInstalacje zalane glikolem, wyciek do 20 litrów na dobę.\nMultiseal F przeznaczony jest do uszczelniania instalacji wypełnionych glikolem. Środek nadaje się do uszczelniania instalacji w budynkach – instalacji grzewczych oraz solarnych a także instalacji podziemnych, w tym instalacji pomp ciepła. Multiseal uszczelnia instalacjie, gdzie występuje ubytek wody do 20 litrów na dobę.\nMultiseal F uszczelnia instalacje grzewcze pomp ciepła oraz instalacje solarne a także wszystkie inne wypełnione glikolem, w przypadku, kiedy wyciek nie jest większy niż 20 litrów na dobę.\nMultiseal F stosuje się do instalacji z tworzyw sztucznych (rury PE), metali oraz rur PEX ze złączkami zaprasowywanymi. Wykonane uszczelnienie ma charakter dynamiczny i działa w bardzo długim okresie czasu. Cały proces polega na wlaniu Multiseala F do układu\ni zapewnieniu płynu uszczelniającemu cyrkulacji w uszczelnianej instalacji, tak aby uszczelniacz swobodnie krążył po układzie.\nMultiseal F jest wyjątkowy z całej gamy uszczelniaczy firmy UNIPAK. Środek uszczelnia podziemne instalacje pomp ciepła, w tym nieszczelności odwiertów wgłębnych. Multiseal F nie potrzebuje kontaktu z powietrzem atmosferycznym, dlatego idealnie nadaje się do instalacji podziemnych, gdzie wyciek wody nie jest większy niż 20 litrów na dobę.\nNa 100 litrów instalacji wlewamy 2 litry Multiseal'a F.\nFilm przedstawiający Multiseal F\n1.1 Multiseal F należy wymieszać w proporcjach 1:1 z czynnikiem w uszczelnianej instalacji. Uszczelniacz w koncentracie jest bardzo gęsty\ni dlatego należy go rozrzedzić.\n1.2 Z uszczelnianej instalacji należy usunąć filtry, sitka oraz mierniki ciepła. Wszystkie te części instalacji mogą zostać zalepione przez uszczelniające nitki, z których składa się uszczelniacz. Uszczelniana instalacja musi zostać napełniona czynnikiem oraz odpowietrzona. Bardzo ważne jest odpowietrzenie pompy cyrkulacyjnej instalacji.\n1.3 Uszczelniacz do instalacji wprowadzamy za pomocą ręcznej pompy do prób ciśnieniowych. W czasie uszczelniania należy zachować standardowe ciśnienie robocze instalacji.\n1.4 W przypadku instalacji grzewczych należy ustawić maksymalną temperaturę pracy instalacji. Wysoki parametr powinien zostać utrzymany przez około 7 godzin. Podwyższenie temperatury instalacji ma na celu intensyfikowanie procesu uszczelnienia. Według producenta uszczelnienie nastąpić powinno od jednego do kilku dni. Z mojego doświadczenia wynika jednak, że potrzeba dłuższego czasu, aby np. podziemna instalacja pompy ciepła została uszczelniona.\n1.5 Multiseal F pozostaje w instalacji. Nie ma potrzeby wylewania go z instalacji, pozostaje w niej dynamicznie ją doszczelniając.\nW przypadku kontaktu z oczami natychmiast przemyć dużą ilością czystej wody i zasięgnąć porady lekarza. W przypadku kontaktu ze skórą należy przemyć czystą wodą.\nMultiseal F nie jest toksyczny, należy jednak zachować środki ostrożności jak przy obchodzeniu się z chemikaliami.\nW przypadku potrzeby pozbycia się środka uszczelniającego z układu powinien być traktowany jak środek, do którego został wlany i tak samo powinien być utylizowany.\nWłókna, konserwanty i inne dodatki – patrz karta bezpieczeństwa\nKARTA MULTISEAL F


System inspekcji X-ray firmy Ishida umożliwia czołowemu niemieckiemu producentowi wędlin i wyrobów mięsnych, firmie Goldschmaus Natur, realizację najwyższej jakości produkcji spożywczej, jakiej wymaga się przy eksporcie frankfurterek do Japonii.\nW fabryce Goldschmaus Natur w Garrel w regionie Münsterland zainstalowano system Ishida model IX-GA-2475, zaprojektowany do kontroli małych produktów przy dużych prędkościach. Urządzenie ma na celu wykrywanie niepożądanych ciał obcych w produkcie, którym w tym przypadku są frankfurterki kontrolowane przed ich zapakowaniem. Kiełbaski z Goldschmaus Natur są produkowane zgodnie ze specjalną recepturą według wymogów japońskiej branży gastronomicznej i cateringowej.\nOpatentowana przez Ishida i wykorzystywana w systemie inspekcji X-ray technologia została oparta na oprogramowaniu stosującym inteligentny algorytm genetyczny (GA - Genetic Algorithm). Dzięki GA analiza danych obrazowych w kolejnych generacjach pozwala maszynie uzyskiwać niezwykle wysoki poziom precyzji inspekcyjnej. W związku z faktem, że podobne kontaminanty są wykrywane wielokrotnie w produkcji tego typu produktu, co kiełbaski, system może być optymalizowany w kierunku wychwytywania tych właśnie elementów niepożądanych. Urządzenie gromadzi cenne informacje wizualne i numeryczne, które pomagają wyeliminować źródła zanieczyszczeń, zwłaszcza te o charakterze nawrotowym. Zastosowanie systemu od Ishida pozwala firmie Goldschmaus Natur wykazać poprawność procesów produkcji i pakowania.\nUrządzenie Ishida IX-GA-2475 realizuje swoje zadanie z prędkością taśmy 60 metrów na minutę, kontrolując do 200 kiełbasek na minutę. System kontroli X-ray potencjalnie może dostarczać wyższą wydajność, jednak o tempie decyduje tempo przycinarki.\nSystem pomimo dużej prędkości operacyjnej, jest w stanie niezawodnie wykrywać ciała obce, takie jak: kawałki metalu, szkło, plastik chrząstki oraz kości. Wymóg poziomu wiarygodnego wykrywania kawałków metalu o średnicy 0,6 mm, szkła o średnicy 2 mm i plastiku o średnicy 5 mm jest spełniany, co potwierdzają dodatkowo regularne kontrole sprawdzające skuteczność operacyjną, stosujące specjalnie spreparowane produkty testowe.\nNowy system inspekcji X-ray jest eksploatowany w Goldschmaus Natur głównie w trybie dwuzmianowym. Zaprojektowana według wymogu klasy IP65 konstrukcja pozwala na bezproblemową pracę w wilgotnym środowisku linii produkcyjnej. Kwestia obsługi i zapoznanie się z nowym, w znacznym stopniu niewymagającym konserwacji urządzeniem, nie zajęła operatorom wiele czasu. System inspekcji X-ray jest łatwy w eksploatacji oraz posiada funkcję auto-konfiguracji, a gotowość roboczą osiąga w czasie 90 sekund. Precyzyjne regulacje konfiguracyjne można wykonywać podczas pracy bez przerywania produkcji. System posiada do 100 wstępnych i programowalnych ustawień konfiguracyjnych, co ułatwia bardzo szybkie przezbrojenia między produktami.\nDla Michaela Schmolke, Kierownika Technicznego w Goldschmaus, zalety tego systemu inspekcji X-ray są przejrzyste:\n- "Maszyna potrafi znaleźć wszelkiego rodzaju ciała obce - i nie tylko metalowe. Ponadto, żaden inny system na rynku nie potrafi dokonać detekcji ciał obcych przy tak dużych prędkościach."\nO Grupie Goldschmaus\nGrupa Goldschmaus z siedzibą w Garrel koło miasta Cloppenburg to swoisty sojusz regionalnych firm specjalizujących się w produkcji wołowiny i wieprzowiny. Mięso jest pozyskiwane z gospodarstw należących wyłącznie do regionalnych spółdzielni. Aby zapewnić tzw. zintegrowany łańcuch wartości, grupa zajmuje się wszystkimi operacjami przetwarzania mięsa pod tzw. jednym dachem. Firma Böseler Goldschmaus jest odpowiedzialna za ubój i rozbiór zwierząt. Spółka zależna Goldschmaus Natur odpowiada za przygotowanie mięsa do fazy "gotowości wprowadzenia na rynek" (tzw. "market-ready"), przetwarza je w kierunku stworzenia szeregu specjałów mięsnych i wędliniarskich, w oparciu o starannie dobrane składniki i receptury. Trzecim członkiem sojuszu jest firma GTH Garreler Tiefkühlhaus, która odpowiada za kwestie magazynowania i chłodni. Natomiast firma Goldschmaus Logistik odpowiada za logistykę tj. flotę pojazdów i dostawy produktu do detalistów.\nWięcej o Grupie Goldschmaus\nWięcej o Ishida Europe\nWykrywanie ewentualnych zanieczyszczeń w produktach mlecznych nie należy do najłatwiejszych zadań. Utrudniać je może objętość, temperatura oraz obecność wody w produkcie. Karwendel-Werke...


Proste życie/Transkrypt | My Little Pony Przyjaźń to magia Wiki | FANDOM powered by Wikia\nTranskrypty 4 sezonu\n< Proste życie\n(Przekierowano z Transkrypty/Proste życie)\nHonor Pinkie Odcinek\nProste życie Następny transkrypt\nRainbow Dash: Wow! Nie do wiary, ile kucyków zebrało się na rynku!\nPinkie Pie: Mnie to nie dziwi. No wiesz, wszyscy chcą się dowiedzieć, kto będzie kucykiem ceremonii Dni Ponyville.\nTwilight Sparkle: Nie wiedziałam, że Babcia Smith zasiada w komisji wyborczej.\nApplejack: Oczywiście, że tak! Dni Ponyville to święto z okazji założenia miasta Ponyville, a ona przy tym była.\nPinkie Pie: Cieszę się, że komisja nie wybrała mnie od razu, bo wszyscy mają okazję zobaczyć, jaka jestem świetna. Przecież to wielka impreza, a kucyk ceremonii ma nad wszystkim czuwać, więc będzie logicznie, jeśli wybiorą mnie.\n[sprzężenie zwrotne mikrofonu]\nPani Burmistrz: Mieszkańcy Ponyville, tegoroczni kandydaci byli naprawdę wyjątkowi, ale na festiwalu Dni Ponyville może być tylko jeden kucyk ceremonii, a tym kucykiem jest…\nPinkie Pie: [długi wdech]\nPani Burmistrz: Rarity!\nKucyki: [radosne okrzyki]\nTwilight Sparkle: Moje gratulacje, Rarity! Masz już jakąś koncepcję?\nRarity: Och, być może mam już parę pomysłów.\nLektor: Proste życie\nPinkie Pie: Jestem tak podekscytowana festiwalem, że dosłownie nie mogę ustać!\nTwilight Sparkle: Ja też. Cieszę się, że wybrano Rarity. Myślę, że nada temu wydarzeniu posmak elegancji.\nApplejack: Pewnie nie tylko posmak.\nSpike: [odchrząkuje] [czytając] Tegoroczny festiwal Dni Ponyville pod kierownictwem Rarity będzie się składał z różnych eleganckich wydarzeń, takich jak: aukcja i degustacja cydru w kompletnej ciszy.\nPrzyjaciółki Rarity: Uuu!\nSpike: Gala Ponyville na rynku miasta.\nPrzyjaciółki Rarity: Aaa!\nSpike: I, rzecz jasna, Ponyville'ski pokaz mody.\nPrzyjaciółki Rarity: Ooo!\nSpike: Kucyk, który został kucykiem ceremonii festiwalu Dni Ponyville, stworzył niezwykłą kolekcję własnego pomysłu.\nRarity: Aa… jej tematem jest… Szyk małego miasta!\nTwilight Sparkle: Jej, Rarity, super, że masz wyraźną wizję tego, co chcesz zrobić.\nFluttershy: Och, moim zdaniem to będzie po prostu magiczne.\nRarity: Och, naprawdę tak myślicie?\nPinkie Pie: Żartujesz sobie? Będzie ekstra!\nRarity: Ach, cieszę się, że to słyszę. Ale oczywiście sama sobie ze wszystkim nie poradzę. Festiwal jest już za trzy dni!\nRainbow Dash: Pinkie Pie i ja możemy powiesić światła i dekoracje na ulicach.\nApplejack: A ja przygotuję Farmę Sweet Apple do aukcji i degustacji cydru.\nRarity: Och, to by było cudownie! A ty Twilight, gdybyś mogła z Fluttershy pomóc mi przy pokazie mody…\nTwilight Sparkle: Nie ma sprawy!\nFluttershy: Z przyjemnością!\nRarity: To ja skupię się na tym, co mnie trapi najbardziej ze wszystkiego.\nPrzyjaciółki Rarity: Co?\nRarity: To, żeby festiwal Dni Ponyville wypadł tak wspaniale, abym zaskoczyła samego Trenderhoofa!\nApplejack: Ee, kto to ten Trenderhoof?\nRarity: Co?! Jak można nie wiedzieć, kim jest Trenderhoof? Trenderhoof to najbardziej niesamowity, najprzystojniejszy pisarz-podróżnik, jaki kiedykolwiek podróżował lub pisał! Zanim Las Pegasus stał się sławnym kurortem Equestrii, on już o nim pisał! Nim nastąpiła kulinarna rewolucja w Trottingham, on już ją odkrył! On wie, co będzie na fali, jeszcze zanim to wpadnie do wody! [podekscytowany chichot]\nTwilight Sparkle: Mam wrażenie, że ktoś tu się chyba komuś podoba.\nRarity: O, Twilight, słowo „podoba” nie oddaje tego, co czuję. On jest po prostu boski! Nie mogę uwierzyć, że przyjeżdża! [podekscytowany chichot]\nRarity: Wielkie dzięki, że mi towarzyszysz, Twilight. Nie potrafiłabym spotkać się z Trenderhoofem sam na sam.\nTwilight Sparkle: Nie ma sprawy, ale nie powinnaś się tym aż tak przejmować.\nRarity: Czy to on? Widzisz go, Twilight? Jest tu gdzieś?\nTwilight Sparkle: Ee, nie jestem pewna.\nRarity: Myślisz, że mógł zrezygnować z przyjazdu? Twilight, ja go nie widzę! A co będzie, jeśli nie przyjedzie? Och, festiwal to będzie katastrofa! Twilight, gdzie on jest?! [odchrząkuje] Sorki.\nTwilight Sparkle: Rarity, postaraj się opanować emocje, przecież ty go nawet jeszcze nie poznałaś.\n[odgłos pękających baniek]\nRarity: Śśś! [szybkim szeptem] To on! To on! To on! To on! To on! On tu jest! To on, on, on, on!\nTwilight Sparkle: To podejdź i porozmawiaj z nim!\nRarity: [mamrocze niezrozumiale] Nie mogę! [nerwowy śmiech] Cześć, e– [odchrząkuje] Dzień dobry, panie Trenderhoof. Nazywam się Rarity i mianowano mnie jako kucyka ceremonii na tegorocznym festiwalu Dni Ponyville. [nerwowy śmiech]\nTrenderhoof: Proszę, mów do mnie Trend.\nRarity: Tutaj odbędzie się najważniejsza część festiwalu – gala festiwalu Dni Ponyville. Muzyka, tańce [chrząka] i oczywiście smaczny poczęstunek z lokalnych produktów.\nTrenderhoof: Przypomina mi się wesele Spring Flinga na Manehattanie, o którym pisałem w Ekspresie Galopu.\nRarity: No właśnie! Nawet sobie nie wyobrażasz, jak twoje felietony mnie inspirują.\nRarity: A oto… Farma Sweet Apple, kolebka Ponyville, [chichocze] że tak powiem. To tu zaczęła się historia miasteczka.\nTrenderhoof: Ach, oszałamiające! Słyszałem o tym, rzecz jasna, ale zobaczyć to na własne oczy, móc dotknąć tej ziemi pracujących kucyków [wzdycha] i to wszystko jest takie autentyczne!\nRarity: O tak, ee, oni, oni faktycznie tu uprawiają jabłka.\nTrenderhoof: Dziękuję, Rarity. Dzięki, że mnie tu przyprowadziłaś. Ta farma jest naprawdę czymś wyjątkowym!\nRarity: Och, miałam plan, żeby ją zamienić w elegancki podmiejski zajazd na ten festiwal, ale teraz doceniam jej wyjątkowość… au naturel.\nTrenderhoof: Au naturel zaiste.\n[dźwięk pękających baniek]\nTrenderhoof: Kto… to… jest?\nRarity: Kto? Applejack? [chrząka] Dlaczego tak się jej przyglądasz?\nTrenderhoof: Wiele przeżyłem podczas moich podróży, ale… jeszcze nie spotkałem takiej piękności. Applejack – oto kucyk moich marzeń.\nSpike: Rarity? Rarity! Halo?\nSpike: Przyniosłem cydru do spróbowania. Jesteś gotowa skosztować próbki?\nRarity: [płacząc] Jakie próbki?!\nSpike: Rarity, co ci jest?\nSpike: Yy, powiedziałem coś nie tak?\nRarity: Nie podobam mu się.\nSpike: Rarity, nie słyszę cię—\nRarity: Nie podobam mu się, bo on zakochał się w Applejack, chociaż on mi się podoba już od bardzo, bardzo dawna i to jest strasznie nie fair!\nSpike: Trenderhoofowi się nie podobasz? To jest niedorzeczne!\nRarity: O, Spike, nawet nie wiesz, jak to jest, kiedy się ma totalną obsesję na czyimś punkcie i dowiaduje się, że jemu się bardzo podoba inny kucyk. Powiedz, co takiego twoim zdaniem może mieć Applejack, czego ja nie mam?\nTrenderhoof: Bo wiesz, mam ogromny szacunek dla etosu pracy ziemskich kucyków.\nApplejack: Ee, jeny, dzięki. Babcia Smith zawsze mówi: jabłko na co dzień służy zdrowiu i urodzie.\nTrenderhoof: Jak sądzisz, ile obecnie istnieje odmian jabłek?\nApplejack: Ee, na naszej farmie czy w całej Equestrii? Bo—\nTrenderhoof: Widziałem kiedyś jabłka tak rzadkie, że wszyscy o nich zapomnieli. Zjadłem cztery sztuki. [gryzie]\nApplejack: Co ty nie powiesz?\nTrenderhoof: To moja specjalność. Spotykam kucyki przeciętne, proste, niedoceniane i opisuję ich historie.\nApplejack: Cóż, mam nadzieję, że opiszesz Ponyville.\nTrenderhoof: Ja też. Ale dość już o mnie, chcę więcej wiedzieć o tobie. Co te jabłka znaczą dla Applejack?\nApplejack: Słuchaj, to fajnie, że interesujesz się Ponyville i jabłkami, ale mam jeszcze bardzo dużo pracy i jeśli jej nie wykonam, to nie będzie żadnego festiwalu, o którym mógłbyś napisać.\nRarity: No tak, to byłoby okropne!\nApplejack: Rarity, w co ty się ubrałaś?\nRarity: Co? Te stare ciuchy?\nApplejack: Czy nie jesteś zbyt zajęta festiwalem, żeby mieć czas na szycie nowych ciuchów?\nRarity: Jestem, ale myśl o strząsaniu jabłek zainspirowała mnie tak, że nie mogłam się powstrzymać.\nRarity: Jeśli istnieje coś, co kocham, to strząsanie jabłek.\nTrenderhoof: Ja też czuję, że to bardzo polubię.\nApplejack: [cicho] To może łaskawie weźmiecie się do pracy?\nTrenderhoof: Czuję nagły przypływ inspiracji.\nTo miejsce ma wręcz niespotykany czar\nUczuć wyzwala moc, mówię Wam\nOwocowy tu raj\nTej swe serce dziś dam\nCo jabłkowy nosi znak\nRarity: [rży jak muł]\nSpike: Rarity, dlaczego chcesz orać pole?\nRarity: Moim zdaniem przydałoby się to pomalować… i może umyć.\nSpike: Nie powinnaś się zająć dekoracjami na galę?\nRarity: Tak, tak, oczywiście, ale Trend ma dziwną słabość do wiejskiego życia i jeśli nie przekonam go, że tak samo znam się na sprawach wsi jak Applejack, to nie uda mi się go zainteresować festiwalem.\nSpike: Festiwalem. Jasne.\nRarity: No i bardzo doceniam Twoją pomoc, naprawdę. Nie poradziłabym sobie bez ciebie, Spike'usiu.\nSpike: No wiesz, od czego ma się przyjaciół!\nRarity: Dobrze, tak. [strzela uprzężą] Ruszaj się, [stęka] maszyno! [wzdycha] Och, jak Applejack to robi?\nApplejack: Po pierwsze, przydałoby się założyć uprząż! Co ty wyprawiasz?\nRarity: Po prostu pomagam ci w pracach rolniczych, a ja uwielbiam to robić od zawsze, jak wiesz.\nApplejack: Cóż, jeśli nadal będziesz zainteresowana po festiwalu, mogę cię tego nauczyć, ale teraz muszę zaorać kawał pola, jeśli pozwolisz.\nRarity: Pozwolę. Ech! Och!\nSpike: To wydaje się takie proste.\nTrenderhoof: No właśnie. Czy ona nie jest fantastyczna?\nTrenderhoof: [bije brawo]\nRarity: Naprawdę nie rozumiem, co w tym trudnego.\nApplejack: Hej, Rarity, radzę ci uważać. Jeśli nie kopniesz w drzewo jak trzeba, to możesz zwichnąć kopyto.\nRarity: Jestem dokładnie zaznajomiona z procesem strząsania jabłek, dziękuję ci, moja droga. Wiem, że ty polegasz na surowej sile, ja jednak uważam, że trzeba tu dodać odrobiny stylu. To powinno przypominać taniec, moim zdaniem [nuci] Et voilà!\nApplejack: No cóż, twój sposób rzeczywiście jest bardzo skuteczny.\nApplejack: A teraz mi wybaczcie, ale mam jeszcze dużo pracy. Idę sama!\nTrenderhoof: Rarity, mogę cię o coś spytać?\nRarity: Ależ Trend, możesz mnie pytać, o co chcesz.\nTrenderhoof: Ee, chciałem zadać ci to pytanie już dawno, ale szczerze mówiąc, jestem zakłopotany. Rarity… czy myślisz, że… Applejack zgodzi się pójść ze mną na festiwal?\nRarity: A może sam ją o to zapytaj?! Ach!\n[drzwi zatrzaskują się]\nApplejack: Uch, mało brakowało!\nRarity: Jeśli przyszłaś mnie przeprosić, to wcale nie musisz.\nApplejack: Ale o czym ty właściwie mówisz?\nRarity: Oszczędźmy sobie tej farsy, dobrze?\nApplejack: Słuchaj, wiem, że bardzo ci zależy na Trendzie–\nRarity: Podobam mu się, chociaż ty ciągle wchodzisz mi w paradę.\nApplejack: Przysięgam, że nie wiem, dlaczego zwraca na mnie tyle uwagi i nie znam żadnego kucyka, który tak interesuje się rolnictwem, włącznie ze mną.\nRarity: Cóż, najwyższy czas, żeby Trend poznał prawdziwą rolniczkę.\nApplejack: Nie powinnaś się zająć festiwalem, zamiast szukać sposobów na przypodobanie się Trendowi?\nRarity: O, ty tylko na to czekasz! A ja mam teraz nową wizję festiwalu [gwarą] i byndzie óna bardziej wiejska niż cała rodzina Apple razem wzinta!\nFluttershy: Ee, czy trochę nie za późno na zmianę scenariusza?\n[drzwi zamykają się]\nTwilight Sparkle: Applejack, co tu się dzieje?\nApplejack: Aż się boję zgadywać.\nRarity: Po pirwsze, chcem wam wszyćkim podzinkować za przybycie, a po drugie, mom nadzieję, że byndzie wam się podobać mój nowy temat festiwalu…\nSpike: [gra na banjo]\nRarity: Proste życie!\nApplejack: [śmieje się]\nRarity: Miło, co cię tak śmiszy?\nApplejack: Rarity, to jest najgłupszy pomysł, jaki w życiu widziałam!\nFluttershy: Tak, to jest dość śmieszne.\nTwilight Sparkle: [śmieje się] Rarity, chyba nie jesteś poważna, co?\nRarity: [normalnie] Jasne, że jestem poważna– [odchrząkuje] [gwarą] A co wom się nie widzi?\nApplejack: Dziewczyno, ty się nigdy tak nie ubierałaś! Lubisz modę, kucyki z wyższych sfer i luksusy.\nRarity: Ale mogię lubić uoranie pola i zbiranie jabłek tak jak ty.\nApplejack: Ale nie lubisz!\nRarity: Skąd możesz wiedzieć, co ja lubiem?\nApplejack: Bo bardzo dobrze cię znam.\nRarity: A jednak, może nie znasz mnie tak dobrze, jak myślisz?\nApplejack: I pewnie to jest czysty przypadek, że Trenderhoof też lubi wiejskie klimaty, mylę się?\nRarity: Ni mom pojęcia, do czego zmierzasz.\nApplejack: No to pewnie będę musiała ci pokazać.\nRarity: Nie krępuj się! A tera, wybaczta mi wszyćkie, ale muszę przyłożyć kopyto do spraw festiwalu.\nRarity: No dobrze, będziecie modelkami na pokazie mody Proste życie. Ale nie myślcie, że mniej znaczy lepiej. Otóż jest wręcz przeciwnie! Żeby być ubranym w wiejskim stylu, więcej znaczy lepiej. No już. Tera idźta do dom i przebierzta mi się w ten deseń. [do Spike'a] Momy jeszcze jakomś kandydatkię na mój puokaz muody?\nSpike: Em, Apple… Jewel?\nRarity: A cuo to za jedna?\n[muzyka do tanga]\nRarity: Czy to ma być jakiś żart?\nApplejack: Wow, Rarity, dlaczego pomyślałaś, że ja mogłabym żartować?\nRarity: Ponieważ ty byś nigdy nie włożyła takiego stroju. Ty lubisz orać pole i strząsać jabłka!\nApplejack: I mogę lubić modę, dokładnie tak jak ty.\nRarity: Ale nie lubisz!\nApplejack: Cóż, może jednak nie znasz mnie tak dobrze, jak myślisz.\nRarity: Nieważne! Mam jeszcze masę spraw do załatwienia, więc jeśli chcesz się zająć modelingiem, pokaż, co potrafisz.\nApplejack: Życie to festiwal i powinnyście je celebrować, wyglądając tak jak ja, ponieważ jestem trendsetterką i fashionistką.\nRarity: [normalnie] Ty jesteś trendsetterką i fashionistką? To jest najgłupsza rzecz, jaką kiedykolwiek… To znaczy… [gwarą] Świetnie, dziołcha, a ja, w przeciwieństwie do ciebie, mam w nosie to, jak wyglądam. Ważne tylko czy robota zrobiona. [rżenie muła]\nApplejack: O, poważnie mówisz?\nRarity: Ta, jasne jak bonie dydy!\nApplejack: [wzdycha] Twoja sprawa. Moja grzywa musi być pięknie zrobiona od rana do nocy.\nRarity: Za to moja grzywa jest pełna kurzu i źdźbeł słomy.\nApplejack: Moje kopyta są tak zadbane, że można się w nich przeglądać.\nRarity: Moje kopyta są popękane i suche od ciężkiej pracy w polu!\nApplejack: Jestem do przodu z modą.\nRarity: Ja noszę opadające gacie!\nApplejack: Ja pachnę różami.\nRarity: A ja lubię być utytłana błotem!\nRarity: O mamciu, twoja suknia. Uu, straszne. Czy jakiś kucyk przyniesie mi ręcznik, żebym mogła zetrzeć to wstrętne błoto z moich kopyt?\nApplejack: I to jest Rarity, którą znam!\nRarity: Och, Applejack, przepraszam za moje zachowanie. Jesteś superprzyjaciółką, która zna mnie lepiej, niż ja znam sama siebie. Nie wiem, co mi w ogóle strzeliło do głowy, żeby włożyć ten śmieszny strój.\nApplejack: Rozumiem, jak się czujesz.\nRarity: Wiem, że chciałaś mi pomóc zrozumieć, jak niemądrze się zachowuję. I miałaś rację. [wzdycha] Poza tym w tej sukni wyglądasz wspaniale. Wielka szkoda, że ci ją zniszczyłam.\nApplejack: Dzięki! Ładna jest, prawda?\nRarity: Po prostu wspaniała! Skąd właściwie ją wzięłaś?\nApplejack: O, to, ee… jedna z twoich.\nRarity: Potrzebuję balii z gorącą wodą i kilo proszku do prania!\nTrenderhoof: [odchrząkuje] Przeprowadzam się do Ponyville! Bycie najbardziej znanym kucykiem w Equestrii jest wyczerpujące. Chcę pozostawić moje bogate, ekscytujące życie za sobą i mieszkać na farmie!\nApplejack i Rarity: Co?!\nApplejack: No wiesz, to uroczy pomysł, ale mam nadzieję, że nie myślisz o Farmie Sweet Apple.\nApplejack: Ech, słuchaj, jesteś miłym kucykiem, ale… ee, no wiesz… yyy, jestem…\nRarity: Myślę, że Applejack próbuje ci powiedzieć, że nie przepada za kucykami, które przestają być sobą po to tylko, żeby wywrzeć na kimś wrażenie. Jeśli komuś się nie podobasz takim, jaki jesteś, to jego strata.\nTrenderhoof: Wiesz, to jest dziwne.\nRarity: Ani trochę. Właściwie to dość dokładnie wiem, jak się czujesz.\nApplejack: Jak ci się wydaje, Rarity? Mamy jeszcze czas, żeby wrócić do Szyku małego miasta?\nRarity: Tak, jeśli ja się tym zajmę!\nRarity: Organizowanie festiwalu Dni Ponyville było jedną z najtrudniejszych rzeczy, jaką kiedykolwiek robiłam, ale wyniosłam z tego ważną lekcję: prawdziwi przyjaciele będą cię lubić takim, jaki jesteś, a zmieniając się tylko po to, żeby się komuś spodobać, nie zdobędziesz nowych przyjaciół. A, jeśli jest się tak fantastycznym kucykiem jak ja, to zmieniać się naprawdę nie warto!


Bezpieczeństwo w Dubaju. Na co uważać przed podróżą do ZEA? - Blog o podróżach i ubezpieczeniach - Gorilo.pl/blog\nPodróże i ubezpieczenia / Bezpieczeństwo w Dubaju. Na co uważać przed podróżą do ZEA?\nPrzed wyjazdem do Zjednoczonych Emiratów Arabskich dowiedz się na co uważać przed podróżą do tego kraju.\nUważaj na kierowców\nChoć Zjednoczone Emiraty Arabskie uchodzą za jeden z najbezpieczniejszych krajów na świecie, ze względu na prawie zerowy odsetek przestępczości. Niestety kierowcy w Dubaju jeżdżą jak lubią, stąd lepiej na czas podróży korzystać z komunikacji miejskiej i metra. Obowiązują tam ścisłe zasady – kobiety nie podróżują z mężczyznami, a trakcie przejazdu nie można jeść ani pić.\nNie pij alkoholu w miejscach publicznych\nTen zakaz chyba nikogo nie dziwi. Alkohol w Zjednoczonych Emiratach Arabskich można pić, ale jest to dozwolone od 21 roku życia. Oczywiście, w Dubaju można pić alkohol – jednak należy to robić w swoim domu. Nie przestrzeganie tego zakazu grozi karą więzienia.\nBez całusów i skąpych strojów\nPonieważ Zjednoczone Emiraty Arabskie są krajem muzułmańskim, należy dostosować się od panujących tam zasad. Jednym z nich jest odpowiedni ubiór, który jest dość restrykcyjny zwłaszcza dla kobiet. Nie powinno się nosić koszulek z krótkimi rękawami czy krótkich spodenek. Jeśli chodzi o okazywanie sobie uczuć w miejscach publicznych – również zaleca się powstrzymanie. Trzymanie za rękę to oczywiście nie żadna zbrodnia, ale przytulania czy całowania lepiej sobie oszczędzić.\nBrak ubezpieczenia może Cię słono kosztować\nPodobnie jak koszty życia w Dubaju są niezwykle wysokie, tak i można domyślić się, że jeśli wylądujemy w szpitalu, to za koszty leczenie również przyjdzie nam bardzo dużo zapłacić. Firmy ubezpieczeniowe czasami kwestionują zasadność kosztów leczenia, dlatego lepiej unikać najtańszych, czyli najbardziej ograniczonych ofert ubezpieczenia.\nNa Gorilo.pl łatwo porównasz ceny ubezpieczeń turystycznych do ZEA.\nPrevPoprzedni4 lekko przerażające miejsca na mapie Czech\nNastępny5 wyjątkowych miejsc w stolicy Zjednoczonych Emiratów ArabskichNastępny