PiS posłuży się Putinem! Agresja i rozróby na Marszu Niepodległości...\nPrzemysław Czarnek nigdy specjalnie nie ukrywał, że podejmując decyzje kieruje się głównie kwestiami wiary, a nie nauki. Na początku roku zasłynął z wprowadzania w błąd opinii publicznej, głosząc spin, że “dzieci nie chorują”. Później zmodyfikował to na: “w szkołach nie ma wysokiej transmisji”. Gdy okazało się, iż jednak jest i właśnie tam są największe ogniska, minister edukacji chce skrócić kwarantannę dzieci z 10 do… kilku dni!\nPrognozy pandemiczne dla naszego kraju przedstawiają się dramatycznie. Polski rząd nie robi nic, żeby zapobiec zbliżającej się katastrofie, bagatelizując problem pod pretekstem “wsłuchiwania się w opinie społeczne”. Nie jest żadną tajemnicą, że to właśnie placówki oświatowe są najbardziej odpowiedzialne za wzrost nowej fali, mówi o tym wprost minister zdrowia. Zatłoczone klasy i korytarze sprzyjają przenoszeniu infekcji, trudno oczekiwać przestrzegania restrykcji przez młode roczniki. Brakuje testowania, tak naprawdę nie podjęto żadnych kroków, żeby zatrzymać tempo wzrostów. Jakby tego było mało, Przemysław Czarnek rzucił nowy pomysł, żeby skrócić maksymalnie kwarantannę dzieci do kilku dni. – Dziś kwarantanna wynosi dziesięć dni, ale gdyby wynosiła mniej niż tydzień, byłoby jeszcze lepiej – powiedział Czarnek.\nSkutków tej decyzji nie trudno przewidzieć, cudów nie ma – musiałoby się to odbić na sytuacji pandemicznej. W praktyce i tak już jesteśmy na kursie kolizyjnym ze ścianą, skrócenie kwarantanny spowodowałoby tylko wciśnięcie gazu i przyśpieszenie kryzysu. Jego pomysł jest sprzeczny ze zdrowym rozsądkiem, opiniami specjalistów i oznacza chodzenie po cienkim lodzie. Szokująco wyglądają też tłumaczenia Czarnka w kwestii oceny sytuacji w szkołach. – Miejsca zakażenia mamy wszędzie. To nie jest kwestia, czy to jest placówka oświatowa, czy nie. To jest również galeria, kino, wesele. Wszędzie, gdzie dochodzi do kontaktów społecznych, jest możliwość transmisji koronawirusa, również w szkole. Dlatego zamykaliśmy szkoły podczas drugiej i trzeciej fali, żeby uciąć kontakty społeczne kilkunastu milionom ludzi, a robiliśmy to dlatego, że służba zdrowia była już pod ścianą. Dziś tego nie ma – rzucił. Zrównywanie tych miejsc jest sprzeczne z dostępnymi informacjami Ministerstwa Zdrowia i może doprowadzić do katastrofy sanitarnej. Jeżeli rząd nie odeśle uczniów na nauczanie zdalne, czeka nas czarny grudzień. Czekanie z decyzjami na moment, kiedy służba zdrowia będzie pod ścianą, nie wróży nic dobrego.\nCzarnek, kwarantanna, szkoły\nDajcie spokój szkołom!!!!!!!!\nDokładnie. Lepiej niech dzieci pozarażają dziadków, którzy wesprą przemysł pogrzebowy. I tak starych ludzi nikt nie potrzebuje!\nOdpowiedź do Marzena 2\nNiech się dziadkowie zaszczepią, dzieci też, to problemu nie będzie.\nNo tak rząd czeka aż będzie zapaść służby zdrowia, bo przecież miejsca można znaleźć, tylko lekarze tacy wredni i nie chcą pracować…Już jest 500+ pacjentów dziennie więcej, a przecież 500+ to obietnica pana K.\nI już lubie Czarnka 😘


Holiday apartment with 2 bedrooms on 50m² in San Gimignano SI - Apartamenty do wynajęcia w: San Gimignano SI, Włochy\nHoliday apartment with 2 bedrooms on 50m² in San Gimignano SI\n·San Gimignano SI, Włochy\nNovasol ma jeszcze recenzje (35) innych swoich ofert.\nHoliday apartment with 2 bedrooms on 50m² in San Gimignano SI with shared outdoor swimming pool 98 m2\nW pobliżu pięknego, małego średniowiecznego miasteczka San Gimignano (4,5 km) znajduje się wspaniała posiadłość wiejska złożona z dwóch budynków z 9 apartamentami (ITN15-ITN249-ITN250). Obiekt położony jest w spokojnej okolicy z widokiem na wzgórza. Wszyscy Goście mają dostęp do wspólnej przestrzeni na zewnątrz z basenem i grillem. Do miasta San Gimignano (słynącego z licznych wież) i pięknego miasta Siena (35 km) można łatwo dojechać samochodem. Wszystkie okna mają moskitiery. Jest możliwość przyjazdu z jednym zwierzęciem domowym (należy je zgłosić przy rezerwacji). Ostatnie 1500 m drogi dojazdowej to droga nieutwardzona i biegnąca w górę - nie nadaje się dla samochodów sportowych lub o niskim zawieszeniu. Rodzina właściciela prowadzi "rodzinną winiarnię", gdzie produkuje własne wino i oferuje wizytę z degustacją wina w podziemiach piwnicy, prywatnej kaplicy i ogrodzie. Twój apartament znajduje się w sercu Toskanii, w okolicy słynącej z pięknego krajobrazu i niesamowitego dziedzictwa historycznego i artystycznego. Do innych miast sztuki, takich jak Florencja, Lukka i Piza, można łatwo dojechać samochodem.\noutside: Shared site: 10000 m2 / Shared garden furniture / Parking on the site: 2 spaces / Shared barbecue\nW pobliżu pięknego, małego średniowiecznego miasteczka San Gimignano (4,5 km) znajduje się wspaniała posiadłość wiejska złożona z dwóch budynków z 9 apartamentami (ITN15-ITN249-ITN250). Obiekt położony jest w spokojnej okolicy z widokiem na wzgórza. Wszyscy Goście mają dostęp do wspólnej przestrzeni na zewnątrz z basenem i grillem. Do miasta San Gimignano (słynącego z licznych wież) i pięknego miasta Siena (35 km) można łatwo dojechać samochodem. Wszystkie okna mają moskitiery. Jest możliwość przyjazdu z jednym zwierzęciem domowym (należy je zgłosić przy rezerwacji). Ostatnie 1500 m drogi dojazdowej to droga nieutwardzona i biegnąca w górę - nie nadaje się dla samochodów sportowych lub o niskim zawieszeniu. Rodzina właściciela prowadzi "rodzinną winiarnię", gdzie produkuje własne wino i oferuje wizytę z degustacją wina w podziemiach piwnicy, prywatnej kaplicy i ogrodzie. Twój apartament znajduje się w sercu Toskanii, w okolicy słynącej z pięknego krajobrazu i niesamowitego dziedzictwa historycznego i artystycznego. Do innych miast sztuki, takich jak Florencja, Lukka i Piza, można łatwo dojechać samochodem…\nDistances: nearest habitation 5 m / shopping 3 km / restaurant 3 km / nearest city(San Gimignano) 4.5 km\nSprawdź inne miejsca w San Gimignano SI i okolicach\nSan Gimignano SI – więcej miejsc na pobyt:


Mamy niezwykłą przyjemność przedstawić Państwu największe muzyczne wydarzenie nadchodzącego roku - Muzyka Filmowa 2019. Ten wyjątkowy projekt to niezrównana uczta nie tylko dla wielbicieli zapierających dech w piersiach muzycznych opowieści, ale także spostrzegawczych miłośników X muzy.Muzyka to jedna z dziedzin sztuk pięknych, która wpływa na nasze odczucia poprzez dźwięki. Dobra muzyka to taka, która pozostawia w nas ślad emocjonalny - wzrusza, bawi, przywołuje wspomnienia i niesie ze sobą przekaz. Projekt Muzyki Filmowej ma iść krok dalej. Pragniemy dostarczyć Państwu nie tylko prawdziwie dobrą, mądrą muzykę, ale także doznania wizualne i artystyczne. To próba całościowego widowiska, na który złoży się znakomite prowadzenie koncertu, pierwsza tego typu mieszanka artystów i repertuaru, energetyczna orkiestra i wizualne efekty, dzięki multimediom i najlepszym artystycznym gimnastykom. Czy taka kompilacja sztuk ma szansę się udać? Czy finalny obraz wynikający z mariażu muzyki, filmu i sztuk gimnastycznych może nieść ze sobą przekaz o historii i naturze ludzkości?Pierwsza edycja widowiska pod tytułem "Demony i Anioły" to dźwiękowa podróż w czasie. Zawiłe dzieje świata przedstawione za pomocą piosenek z wybitnych i ważnych produkcji filmowych, które opowiadają o człowieku właśnie. Tytułowe Demony i Anioły zapowiadają, że ten niezwykle różnorodny koncert traktować będzie nie tylko o jasnej stronie ludzkiej natury. Przedstawimy również nieco ciemniejsze oblicze historii naszego świata. Demony i Anioły nawiązują także do wybitnych artystów tworzących to widowisko. Anielskie i delikatne głosy, które rozkochały już w sobie całą Polskę oraz charyzmatyczne ostre brzmienia.Na scenie zobaczymy: Edytę Geppert, Anitę Lipnicką, Ewę Farną, Darię Zawiałow, Anię Dąbrowską, Martę Zalewską, Natalię Rubiś, Janusza Radka, Kamila Bednarka oraz Krystiana Krzeszowiaka. Oprawę muzyczną powierzono Mat Max Orchestra pod batutą Mata Melbourne. Za niepowtarzalne wrażenia artystyczne odpowiadać będzie również Teatr Ocelot, a autorem scenariusza i reżyserem Muzyki Filmowej 2019 jest Jacek Kęcik. Koncert poprowadzi aktorka Magdalena Różczka.Zapraszamy na epicką opowieść o zwykłych ludziach, z których jednak każdy jest na swój sposób niesamowity. Bilety do nabycia na: www.KupBilecik.pl\nEdyta Geppert, Anita Lipnicka, Ewa Farna, Daria Zawiałow, Ania Dąbrowska, Marta Zalewska, Natalia Rubiś, Janusz Radek, Kamil Bednarek\nPierwsza edycja widowiska pod tytułem "Demony i Anioły" to dźwiękowa podróż w czasie. Zawiłe dzieje świata przedstawione za pomocą piosenek z wybitnych i ważnych produkcji filmowych, które opowiadają o człowieku właśnie. Tytułowe Demony i Anioły zapowiadają, że ten niezwykle różnorodny koncert traktować będzie nie tylko o jasnej stronie ludzkiej natury. Przedstawimy również nieco ciemniejsze oblicze historii naszego świata. Demony i Anioły nawiązują także do wybitnych artystów tworzących to widowisko. Anielskie i delikatne głosy, które rozkochały już w sobie całą Polskę oraz charyzmatyczne ostre brzmienia. Na scenie zobaczymy: Edytę Geppert, Anitę Lipnicką, Ewę Farną, Darię Zawiałow, Anię Dąbrowską, Martę Zalewską, Natalię Rubiś, Janusza Radka, Kamila Bednarka oraz Krystiana Krzeszowiaka. Oprawę muzyczną powierzono Mat Max Orchestra pod batutą Mata Melbourne. Za niepowtarzalne wrażenia artystyczne odpowiadać będzie również Teatr Ocelot, a autorem scenariusza i reżyserem Muzyki Filmowej 2019 jest Jacek Kęcik. Koncert poprowadzi aktorka Magdalena Różczka. Bilety do nabycia na: www.KupBilecik.pl


Polityka prywatności – Egrudziadz.pl\nPliki cookies zwane po polsku Ciasteczkami stanowią pliki tekstowe. Powstają one w sposób automatyczny za pomocą przeglądarek internetowych w momencie odwiedzania i korzystania ze stron internetowych. Są one wysyłane przez stronę internetową i zapisywane na urządzeniu użytkownika. Dane uzyskiwane za pomocą pliku cookies są odczytywane tylko za pomocą strony, która stworzyła plik cookie, egrudziadz.pl. Strona internetowa nie ma dostępu do plików cookies, których sama nie stworzyła i do których nie został udzielony dostęp.\nAdministratorem Pani/ Pana danych osobowych jest egrudziądz.pl Spółka z Ograniczoną Odpowiedzialnością z siedzibą w m. Toruń (adres: Rynek Staromiejski 36-38, 87-100 Toruń), wpisana do KRS NIP: 9562373515, REGON: 52099943200000\nCel stosowania plików cookies przez Egrudziądz.pl Spółka z Ograniczoną Odpowiedzialnością :\nWszelkie pytanie dotyczące naszych polityk można uzyskać za pomocą adresu e-mail: info@eserwis.info\nPonadto informacje o administratorze danych osobowych i prawach przysługujących podmiotom, można znaleźć pod wskazanym adresem: https://egrudziadz.pl/polityka-prywatnosci/


Polska swastyka | Słowianie - Wiara Przyrodzona\nZamieszczono 24 marca 2015 przez Miron\nSwastyka jest wpisana w dzieje Polski, tak samo jak nierozerwalnie łączy się z historią Europy. Na naszych ziemiach rzekomo nosiła też nazwy Swarzyca lub Świąszczyca albo Kołowrót-Kolovrat. Oprócz Słońca swastyka symbolizowała również ogień, ciepło, witalność i rozrodczość. Dla Słowian swastyka jest symbolem Swaroga lub też jego syna Swarożyca, zależnie od interpretacji, w niektórych plemionach Swarożyc i Swaróg byli jednym bogiem, natomiast niektórzy uważają, że Swarożyc to nie bóstwo, lecz właśnie sama swastyka. Jak wiadomo są to bóstwa solarne.\nPodstawą swastyki jest krzyż słoneczny o równych ramionach (oznacza on wszechobecność Boga). Złamane ramiona prezentują ruch czterech żywiołów i wzajemne przenikanie się. Zagięte ramiona niektórych swastyk tworzą niedomknięte koło – krąg płomieni, gdyż domeną bóstw solarnych był ogień. U Słowian popularne były także swastyki z podwójnym „złamaniem”. Jako, że są „dynamiczniejsze”, symbolizowały one Peruna – boga burzy, wojny i piorunów. Ciekawe zestawienie symboli słowiańskich, odnalezionych na naczyniach glinianych odnajdujemy na stronie Swarga.\nW naszym kraju pierwszą swastykę datuję się na okres neolitu, czyli 3000 lat przed naszą erą. Już od przybycia pierwszych plemion aryjskich nad Wisłę i Odrę odnaleziono znaki garncarskie. Więcej na temat tych znalezisk opisuję w artykule o amforach z polskich ziem. Według przekazów, swastyka ryta była również na belkach domów, jako znak ochronny, jednak drewno to nie przetrwało do dzisiejszych czasów. Józef Ignacy Kraszewski w powieści „Stara Baśń” opisał garncarza umieszczającego na swych wyrobach symbol Słońca, który Słowianie przynieśli od wspólnego plemienia aryjskego. Chodzi oczywiście o swastykę. Symbol Słońca umieszczano również na tarczach, broni, biżuterii oraz ceramice.\nW okresie wczesnego średniowiecza swastyka używana była w obrzędach religijnych do przeganiania złych upiorów. Jak ważny to był symbol dla naszych przodków, może być fakt, iż swastyka znalazła się na denarze Mieszka I.\nPopielnica (replika) datowana na III-IV wiek n.e. (kultura przeworska), odnaleziona w 1936 roku na stanowisku archeologicznym w Białej w województwie łódzkim. Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi.\nPo wprowadzeniu chrześcijaństwa swastyki można odnaleźć w ornamentach gotyckich i romańskich, gdyż kościół zaadoptował prastary pogański symbol, który nadal symbolizował szczęście i powodzenie, a wg. niektórych nawet samego Chrystusa (przynajmniej tego by sobie życzyli ówcześni księża). Swastyka stopniowo zanikała ale jako znak pomyślności, przetrwała na weselnym pieczywie, pisankach, naczyniach i sprzętach aż do czasów nowożytnych. Pisanki ze swastykami popularne były również na terenach byłej Jugosławii – w Chorwacji i Serbii.\nŚredniowieczne znaki garncarskie na spodzie naczyń z Zamku Królewskiego na Wawelu. Powyższe znaleziska pochodzą z wykopalisk w Krakowie obejmujących budowle z okresu wczesnoromańskiego i romańskiego, m.in. rotunda NPMarii (ŚŚ. Feliksa i Adaukta) z X/XI wieku. Autor Zdjęć: Marcin Klebba Swastyki.pl\nOdrodzeniem popularności dla swastyki w Polsce był przełom XIX i XX wieku. Stała się modna na Podhalu jako krzyżyk niespodziany. Nazwę tę zaproponował prof. Antoniewicz, w latach 20. ubiegłego wieku. W różnych kształtach swastyka rzezana lub malowana na belkach stropu i w innych zakamarkach, miała, jako symbol Słońca, płoszyć „złe”, które by chciało się zagnieździć w domu. Pojawiała się w nie rzucających się w oczy miejscach danego przedmiotu (od spodu, od tyłu). Według starych górali krzyżyk niespodziany (zwykle w postaci prostych lub bardziej ozdobnych nacięć w drewnie), umieszczony w niepokaźnym miejscu, chroni od złego budynek lub sprzęt i jego właściciela. Można ją zobaczyć m.in. w schronisku Murowaniec na Hali Gąsienicowej, w barierce klatki schodowej.\nJan Reychman w „Pelerynie, ciupadze i znaku tajemnym” pisał: „Lucyfer musi jawić swe mądrości w Tatrach, nie na Libanie (…). Zamiast krzyża mogilnego stawiamy praindyjski, lecz i tatrzański monolit swastyki, dający się widzieć ze swojego wierzchołku duchowe gwiazdy”. W powieści Tadeusza Micińskiego pt. „Nietota” bohater używa swastyki niczym talizmanu: „Oglądałem się długo mijając rzędy podwórcowych świerków – swastiką odżegnywałem upiory…”.\nSwastyki na posadzce katedry w Przemyślu. Zdjęcie pochodzi z Swastyki.pl\nSymbol na Kolegiacie w Kruszwicy, powstałej między 1120 – 1140 rokiem.\nStanisław Witkiewicz ozdobił swastyką budynek Muzeum Tatrzańskiego. Pojawiała się ona także w publikacjach Walerego Eljasza-Radzikowskiego, malarza i grafika, popularyzatora Tatr. Używał on swastyki w podpisie.\nDr Henryk Biegeleisen w „Dziejach literatury polskiej” wydanej przed I Wojną Światową w Wiedniu pisze: „(…) Na urnach tych napotyka się często na spodzie lub ściankach znak krzyża łamanego, zwany swastyką. Znajdujemy go również na najdawniejszych monetach polskich; ma to być pozostałość symbolów pogańskich. Prawie wszystkie ludy świata znają swastykę i przypisywały jej znaczenie magiczne.”\nDna średniowiecznych naczyń z Sandomierza. XI-XIII wiek. Swastyki.pl\nWejście do Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem przed II wojną światową.\nSymbole na naczyniach ceramicznych z wczesno- średniowiecznego grodu w Gieczu. Więcej giecz.pl\nSymbole znalezione na dnach naczyń ceramicznych z okolic Kruszwicy.\nSymbol swastyki szczególnie lubił Mieczysław Karłowicz, kompozytor i taternik, autor licznych pionierskich wejść i przejść tatrzańskich. Sygnował nim swoje znaki na górskich szlakach, bilety wizytowe i listy do przyjaciół. Gdy w 1909 zginął w lawinie pod Małym Kościelcem, przyjaciele postawili w miejscu jego śmierci głaz z pamiątkowym napisem i znakiem swastyki.\nZnak swastyki często występował w symbolach polskich jednostek wojskowych, czy logo organizacji lub fundacji. W latach międzywojennych znalazła się też swastyka na pieczęci Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. Znak ten był też symbolem założonego w 1822 Towarzystwa Wydawniczego IGNIS (łac. ogień). Swastyki były również częstym motywem zdobniczym, wykorzystywanym w prasie, czy w obwieszczeniach. Poniżej ogłoszenia z 1919 roku.\nW dwudziestoleciu międzywojennym symbol swastyki pojawił się w Wojsku Polskim jako część emblematu noszonego na kołnierzu munduru przez artylerzystów 21 i 22 Dywizji Piechoty Górskiej oraz odznak pułkowych: 1 , 2, 3, 4, 5 i 6 Pułku Strzelców Podhalańskich i 4 Pułku Piechoty Legionów. Haftowano je, przede wszystkim na sztandarach pułkowych, jak również na płomieniach do fanfar i fartuchach do werbli orkiestr pułkowych. Swastykami dekorowano też budynki wojskowe, podlegające formacjom podhalańskim. Granatowa swastyka była tłem odznaki instruktorskiej Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. Co ciekawe przywilej noszenia swastyki zachowali oficerowie Strzelców Podhalańskich nawet w niewoli niemieckiej. Później była noszona przez żołnierzy 1. Pułku Artylerii Motorowej (wywodzącego się z 1 Pułku Artylerii Górskiej), walczącego na zachodzie, jak w po reaktywowaniu jednostki w Polsce powojennej, do przełomu 1946/7 roku. Swastyka jest także umieszczona na Jasnej Górze na zabytkowym mundurze Strzelca.\nSwastykę odnajdziemy też w herbie szlacheckim rodu Boreyko. Wszędzie Tam miała ona wymowę pozytywną, jako symbol przynoszący szczęście i pomyślność.\nKamień na miejscu śmierci Mieczysława Karłowicza w Tatrach.\nTowarzystwo Wydawnicze „Ignis” 1822 i 1920 – 1944.\nHerb Boreyko XIV – XV wiek. Dno naczynia ze swastyką Ponidzie – Pełczyska – II wiek n.e. Dno glinianego naczynia XI – XII wiek Czermno – Czerwień (Lubelskie).\nSwastyki plecionkowe można też spotkać na murach kościołów w Sędziszowej-Świerzawie na Śląsku i w Skalbmierzu w Małopolsce. W Płocku był w XI w. zakład garncarski, który używał jej jako znaku firmowego.\nSwarzycę zaokrągloną odnajdziemy też w Gieczu. Znajduje się też na jednym z mieczów z Pokrzywicy Wielkiej na Mazowszu oraz na mieczu z Lutomierska. Ponadto na jednym z czerpaków z Jeziora Lednickiego znajdujemy motyw plecionkowego krzyża maltańskiego opisanego na swastyce. Swastyka znajduje sie na chrzcielnicy w kosciele w Starym Zmigrodzie koło Jasla, na świątyni w Kruszwicy oraz na posadzce kościoła salezjańskiego w Przemyślu. Odnajdziemy ją także na jednym z grobowców na cmentarzu na Powązkach.\nW II RP złamanym krzyżem posługiwały się także dwie korporacje studenckie, działająca w Poznaniu Helionia oraz warszawska Varsovia. A polski mesjanizm znalazł, o ironio, szczególną formę w odczycie historyka Michała Żmigrodzkiego pt. „Historja swastyki” wygłoszonym w 1889 r. w Paryżu na konferencji folklorystów. Autor twierdził, że to Polacy są Arjami: „Jesteśmy plemieniem wysoce arystokratycznym, a swastyka to nasz herb rodowy…”.\nDopiero lata 30. XX wieku a dokładnie użycie swastyki na fladze III Rzeszy Niemieckiej, zahamowało jej popularność w Polsce a po ataku Niemiec na Polskę zaczęła kojarzyć się jednoznacznie z nazizmem niemieckim. Podczas wojny zaczęły pojawiać się rysunki na murach, gdzie obrócona o 45 stopni swastyka hitlerowska wisiała na szubienicy. Pojawiały się też polskie plakaty propagandowe, gdzie swastyka występowała jako symbol nazizmu.\nNależy podkreślić, że symbol ten nie powinien być nigdy wykorzystywany w celach politycznych. Jako swego rodzaju talizman swastyka jest zarezerwowana do użytku religijnego oraz ludowego.\nGóralskie Krzyże podczas defilady Święta Pułkowego –\n2. Pułk Strzelców Podhalańskich, 1936 Sanok.\nŹródło m. in.: historia.gildia.pl. Przeczytaj także: Swastyka w odznakach polskich jednostek wojskowych. Swastyka w odznakach polskich jednostek wojskowych.\nTen wpis został opublikowany w kategorii Swastyka, Symbole słowiańskie i oznaczony tagami Swastyka, Symbole słowiańskie. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.\n← Lechici Lachy Polachy\nWiara Przyrodzona →\n3 komentarze do “Polska swastyka”\n10 kwietnia 2018 o 20:54\nJak mieszkancy ziem obecnej Polski skladali ofiary z ludzi.\nBogowie Slowianscy lubuja sie w chrzescijanskiej krwi.\nSkeud Ar Vran pisze:\nNo ciekawe ilu pogan zabili chrześcijanie a ilu chrześcijan poganie? Największe ludobójstwa na świecie to chrześcijańskie krucjaty i zabijanie „niewiernych”, żadna religia nie zniszczyła tyle kultur na świecie i nie zabiła tylu ludzi. Hitler i Stalin razem wzięci przy chrześcijaństwie to bezbronne dzieci.\n29 października 2018 o 00:48\nJAK BESTIALSKO OBCHDZONO SIE Z PIERWSZYMI CHRZESCIJANAMI.\nPrzerazajaca historia zmuszania ojcow do skladania synow slowianskim bogom


Code Europe Wrocław i Warszawa 2017\nJuż 23 i 25 maja Code Europe we Wrocławiu i w Warszawie. To jedyna okazja do spotkania 150 ekspertów z największych firm IT na świecie, takich jak GItHub, Google, IBM, Intel, Microsoft, Netflix, Oracle, Spotify czy Uber. Organizatorzy przygotowali aż 50 prelekcji i warsztatów. Czego ciekawego można się będzie dowiedzieć?\n– Ian Philpot: developer @ Microsoft, pasjonujący się sztuczną inteligencją, uczeniem maszynowym i botami\n– Dustin Whittle: deweloper @ Uber, odpowiadający za UX w aplikacji\n– Hiroshi Shibata: ekspert od Ruby, na co dzień kodujący @ GMO Pepabo\nOrganizatorem konferencji programistycznej Code Europe jest Grupa Absolvent.pl. To już druga edycja Code Europe. Pierwsza cieszyła się ogromną popularnością, wzięło w niej udział 100 prelegentów z całego świata i ponad 9000 programistów, chcących poszerzać swoją\nHala Stulecia i PGE Narodowy\n23.05.2017 (Wrocław), 25.05.2017 (Warszawa)


Regulamin serwisu internetowego „Używane Jak Nowe” | Używane jak nowe\nRegulamin serwisu internetowego „Używane Jak Nowe”\nNiniejszy regulamin (dalej: „Regulamin”) określa zasady korzystania przez użytkowników (dalej: „Użytkownik/Użytkownicy”) z usług świadczonych drogą elektroniczną za pomocą serwisu internetowego „Używane Jak Nowe”, dostępnego pod adresem www.uzywanejaknowe.pl (dalej: „Serwis”).\nRegulamin jest regulaminem, o którym mowa w art. 8 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (t.j.: Dz.U. 2013 poz. 1422).\nUsługodawcą, świadczącym usługi drogą elektroniczną, jest „Summit Motors Poland” sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (dalej: „Usługodawca” lub równoważnie „Auto Plaza”), pod adresem: ul. Popularna 70, 02-473 Warszawa, wpisana do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie, XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS: 0000024240, REGON: 010863822, NIP: 5261016043, o kapitale zakładowym: 20.452.810,68 złotych, adres elektroniczny: popularna@autoplaza.com.pl (Salon Auto Plaza przy ul. Popularnej 70 w Warszawie), sokratesa@autoplaza.com.pl (Salon Auto Plaza Bielany przy ul. Sokratesa 11a w Warszawie).\n§ 2. Korzystanie z usług świadczonych drogą elektroniczną\nUżytkownikiem może być osoba fizyczna posiadająca co najmniej ograniczoną zdolność do czynności prawnych. Użytkownik o ograniczonej zdolności do czynności prawnych, w tym małoletni pomiędzy 13-tym a 18-tym rokiem życia, może korzystać z usług świadczonych za pomocą Serwisu za zgodą swojego przedstawiciela ustawowego.\nUsługi świadczone przez Usługodawcę droga elektroniczną (dalej: „Usługa/Usługi”) za pomocą Serwisu obejmują:\n2.2. umożliwienie Użytkownikom zapoznawania się z treściami udostępnionymi w Serwisie, w tym z informacjami o pojazdach używanych dostępnych w Auto Plaza w asortymencie „Używane Jak Nowe” oraz z cennikami usług świadczonych przez Auto Plaza;\n2.3. „autopowiadamiacz” i „alert cenowy” umożliwiający Użytkownikom otrzymywanie na adres e-mail powiadomień o pojawieniu się w Auto Plaza pojazdów używanych o parametrach określonych przez Użytkownika w dedykowanym formularzu elektronicznym;\n2.4. zapewnienie Użytkownikom możliwości kontaktu z Auto Plaza (wysłania zapytania) za pomocą dedykowanego formularza elektronicznego;\n2.5. zapewnienie Użytkownikom możliwości zarezerwowania lub zapytania o ofertę sprzedaży wybranego pojazdu za pomocą dedykowanego formularza elektronicznego.\nUsługi, o których mowa w ust. 2 pkt 2.1, 2.2, 2.4 i 2.5 są wykonywane w sposób automatyczny, bezpośrednio po skorzystaniu z odpowiedniej funkcji (opcji, przycisku) widocznej w Serwisie. Usługodawca zobowiązuje się do zapewnienia dostępności tych Usług przez nie mniej niż 90% czasu w każdym miesiącu.\nUsługa, o której mowa w ust. 2 pkt 2.2, obejmuje funkcje wyszukiwania i porównywania pojazdów wedle określonych przez Użytkownika kryteriów oraz dodawania wybranych przez Użytkownika pojazdów do „obserwowanych”, poprzez zapisanie informacji o takich pojazdach w pamięci przeglądarki internetowej. Korzystanie z tych funkcji wymaga zgody Użytkownika na wykorzystywanie przez Serwis plików cookies.\nUsługa „autopowiadamiacza” i „alertu cenowego”, o której mowa w ust. 2 pkt 2.3, świadczona jest przez czas nieoznaczony. Użytkownik może zrezygnować z tej usługi w każdym czasie, bez podawania przyczyny. W tym celu Użytkownik powinien zgłosić stosowne żądanie Usługodawcy, np. korzystając ze specjalnego linku widocznego w stopce wiadomości otrzymanej w ramach „autopowiadamiacza” czy „alertu cenowego” lub kontaktując się z Usługodawcą na adres e-mail: marketing@autoplaza.com.pl.\nRezerwacja, o której mowa w ust. 2 pkt 2.5, jest dostępna dla wybranych pojazdów używanych, zgodnie z informacjami widocznymi w Serwisie.\nW ramach korzystania z Serwisu i Usług zabronione jest dostarczanie przez Użytkowników treści o charakterze bezprawnym, w tym stanowiących naruszenie prawa lub dobrych obyczajów.\nWszystkie dostępne w Serwisie informacje (w tym ceny, cenniki, prezentacje pojazdów) odnoszące się do pojazdów, innych towarów lub usług dostępnych w Auto Plaza nie stanowią oferty w rozumieniu art. 66 Kodeksu cywilnego, lecz zaproszenie do zawarcia umowy, o którym mowa w art. 71 Kodeksu cywilnego.\nZa pomocą Serwisu nie są zawierane na odległość umowy dotyczące sprzedaży samochodów z asortymentu „Używane Jak Nowe”. Serwis służy prezentowaniu asortymentu samochodów używanych dostępnych u Usługodawcy oraz ma na celu udostępnienie Użytkownikom narzędzi ułatwiających zakup takich samochodów.\nUsługa rezerwacji (ust. 2 pkt 2.5 powyżej) nie prowadzi do zawarcia umowy przedwstępnej sprzedaży samochodu objętego rezerwacją. Usługa ta ma na celu jedynie ułatwienie Użytkownikowi zawarcia ewentualnej umowy sprzedaży w przyszłości, w ten sposób, że do ustalonego terminu Usługodawca zobowiązuje się nie sprzedać zarezerwowanego samochodu osobie trzeciej.\nWarunkiem technicznym prawidłowego korzystania z Serwisu i świadczonych za jego pomocą Usług jest korzystanie z komputera osobistego (PC) z dostępem do sieci Internet, wyposażonego w przeglądarkę internetową Internet Explorer w wersji 8 lub nowszej, Opera w wersji 9 lub nowszej, Firefox w wersji 2 lub nowszej lub Google Chrome.\nSerwis jest również przystosowany do wyświetlania na urządzeniach przenośnych, takich jak smartfon, tablet lub palmtop. Warunkiem technicznym korzystania z wersji mobilnej Serwisu jest korzystanie z urządzenia mobilnego z dostępem do sieci Internet, wyposażonego w jedną z popularnych przeglądarek internetowych w aktualnej wersji (Android Browser, Chrome Mobile, Internet Explorer Mobile, Opera Mini).\nPrawidłowe funkcjonowanie Serwisu wymaga zainstalowania w przeglądarce internetowej Użytkownika wtyczki Adobe Flash Player oraz Adobe Shockwave Player. Zaleca się korzystanie z aktualnych wersji tych wtyczek.\n§ 4. Rezygnacja z usług\nUżytkownik może w każdym czasie, w tym zarówno w terminie 14 dni od zawarcia umowy na odległość, przewidzianym dla konsumentów w ustawie z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz. U. z 2014 r. poz. 827), jak również w terminie późniejszym, zrezygnować z usługi (odstąpić od zawartej na odległość umowy dotyczącej świadczenia usług drogą elektroniczną), bez konieczności podawania jakiejkolwiek przyczyny i bez ponoszenia kosztów z tego tytułu. W tym celu Użytkownik powinien poinformować Usługodawcę o swojej decyzji poprzez jednoznaczne oświadczenie na piśmie, nadane na adres Usługodawcy („Summit Motors Poland” sp. z o.o. z adresem siedziby: ul. Popularna 70, 02-473 Warszawa) lub pocztą elektroniczną, na adres marketing@autoplaza.com.pl.\nW celu skorzystania z prawa odstąpienia od umowy zawartej na odległość, Użytkownik może skorzystać z wzoru formularza odstąpienia od umowy, stanowiącego załącznik nr 2 do ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (http://dziennikustaw.gov.pl/DU/2014/827/1). Skorzystanie z tego wzoru nie jest obowiązkowe.\nWszelkie reklamacje dotyczące Serwisu lub Usług można zgłaszać na adres poczty elektronicznej Usługodawcy (marketing@autoplaza.com.pl) lub listownie, na adres Usługodawcy („Summit Motors Poland” sp. z o.o., ul. Popularna 70, 02-473 Warszawa). Reklamacja powinna zawierać imię i nazwisko osoby składającej reklamację, wskazanie przyczyny reklamacji oraz treść żądania.\nReklamacje rozpatrywane są według kolejności wpływu, w terminie do 14 dni od ich otrzymania przez Usługodawcę. Reklamacje załatwiane są na podstawie Regulaminu i powszechnie obowiązujących przepisów prawa.\nO sposobie rozstrzygnięcia reklamacji osoba składająca reklamację zostaje powiadomiona listownie albo pocztą elektroniczną, w zależności od sposobu złożenia reklamacji.\n1.4. językiem umów zawieranych z Usługodawcą jest język polski\nInformacje dotyczące przetwarzania danych osobowych Użytkowników oraz wykorzystywania plików cookies w Serwisie zawiera odrębna „Polityka Prywatności”, dostępna w Serwisie.\nTreść Regulaminu jest dostępna nieodpłatnie w wersji elektronicznej w Serwisie, w sposób umożliwiający pozyskanie, odtwarzanie i utrwalanie treści Regulaminu na urządzeniu końcowym Użytkownika (format .PDF).\nPobierz Regulamin serwisu internetowego „Używane Jak Nowe”


mint&berry Japonki nero - Japonki damskie - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Klapki › Japonki › mint&berry Japonki nero mint&berry Japonki nero\nPrezentowane mint&berry Japonki nero były tanio do kupienia w www.zalando.pl. Za sprawą dopasowania wedle kształtu stopy kobiecej japonki damskie mint&berry Japonki nero dają użytkowniczkom niezwykły komfort w trakcie chodzenia. mint&berry umożliwia damskim stopom odpoczynek oraz pełen relaks bez względu na miejsce, w którym się znajdujesz. Podaruj swoim.. więcej » Kolor: czarny Grupa: Kobieta EAN: 4054788427845 Cena: 169,00 zł\nInne kolory Japonki damskie Buty mint&berry Opis i dane Opinie\nzłoty Dostępne rozmiary:\n39 mint&berry Japonki beach\nPrezentowane mint&berry Japonki nero były tanio do kupienia w www.zalando.pl. Za sprawą dopasowania wedle kształtu stopy kobiecej japonki damskie mint&berry Japonki nero dają użytkowniczkom niezwykły komfort w trakcie chodzenia. mint&berry umożliwia damskim stopom odpoczynek oraz pełen relaks bez względu na miejsce, w którym się znajdujesz. Podaruj swoim stopom odrobinę odpoczynku dzięki szczegółowo wykonanym klapkom damskim. Poniżej znajduje się opis specyfikacji japonki damskie, dzięki czemu możesz je dokładniej poznać przed zakupem.\nmint&berry Japonki nero, materiał zewnętrzny: skóra i materiał skóropodobny, materiał wewnętrzny: skóra i skóropodobne, podeszwa: tworzywo sztuczne, wyściółka: skóra, podeszwa: tworzywo sztuczne, Kształt obcasa: płaski, materiał zewnętrzny: skóra i materiał skóropodobny, nosek buta: otwarty, wyściółka: skóra, wzór: kolor jednolity, materiał wewnętrzny: skóra i skóropodobne, zapięcie: sprzączka, materiał: skóra i materiał skóropodobny.Chciałabyś zobaczyć jakie inne japonki damskie są dostępne na naszej witrynie? Przypatrz się obuwiu mint&berry dostępnym na naszej stronie. Jesteśmy przekonani, że któreś spełnią Twoje oczekiwania, a ceny obuwia na https://www.buty360.pl są ogromnie korzystne i ciężko nas przebić.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach mint&berry Japonki nero


Jak powinien wyglądać obiad w czasie diety? « Talpa – Odchudzanie\nBrak komentarzy admin Talpa dietetyczny obiad dietetyczny posiłek zdrowa dieta zdrowe odchudzanie\nDieta wyszczuplająca nie zawsze jest skuteczna. Wiele z nas stosowało już bowiem rewelacyjne diety-cud, które poza utratą nadmiaru skumulowanej w organizmie wody, nie dawały żadnych innych efektów. Wstępna ekspresowa utrata wagi skutkowała zawsze jej powrotem – często z efektem jo-jo.\nTrzeba zatem pamiętać, iż istnieje wyłącznie jedna dieta pozytywnie działająca na zrzucenie wagi. Jest to wprowadzenie racjonalnego menu pozbawionego zbyt wielkiej ilości tłuszczów oraz węglowodanów. Nie jest ona trudna do wprowadzenia w życie – dietetyczny obiad lub śniadanie można bowiem przygotować w parę chwil i bez konieczności posiadania skomplikowanych, drogich składników. Wiele dietetycznych dań opiera się w tym przypadku o produkty, które na co dzień znajdujemy w naszych domach.\nJaka jest tajemnica łatwego, dietetycznego obiadu? Przede wszystkim problem leży w proporcji wybranych do jego przygotowania składników. W obiedzie nie mogą bowiem pojawić się węglowodany proste, a wyłącznie produkt białkowy – mięso, ryba lub owoce morza, a także surówka bez użycia majonezu, świeże lub gotowane na parze warzywa. Produkt białkowy zgodnie z zaleceniami powinien zajmować 1/3 talerza, podczas gdy 2/3 powinny być wypełnione warzywami. Wszystkie składniki obiadu zaleca się by były o zredukowanej ilości tłuszczu i możliwie jak najmniej przetworzone.\nTa bardzo prosta reguła pozwala nam budować wiele posiłków o wyśmienitym smaku. Dania obiadowe mogą być więc bardzo urozmaicone, dzięki temu nie będziemy właściwie czuć, że żyjemy na diecie. Sprawi to, że kilogramy zaczną uciekać bardzo szybko, a proces chudnięcia nie będzie dla nas dłużej katorgą.\nDieta odchudzająca? O co w tym wszystkim biega?


Muzyka starożytnej Grecji | Etnosystem.pl\nMuzyka Starożytnej Grecji to nie tylko kilka ładnych melodii i parę instrumentów. To cały szereg wierzeń, obrzędów, a także specyficznych skali i skomplikowanych systemów. Starożytni Grecy wierzyli, że dzięki muzyce otrzymają oczyszczenie i wejdą w stan katharsis, stąd też kult muzyczny zasługiwał u nich na największe uznanie i traktowany był z największym szacunkiem.\nMuzyka w życiu Greków\nGrecja uważana była za krainę boga Apolla, który był dla nich uosobieniem wszelakich bóstw. Z nim także wiązał się kult muzyczny. Muzyka towarzyszyła Grekom w najprostszych zajęciach domowych, w życiu codziennym i uroczystościach publicznych czy prywatnych.\nPodczas publicznych świąt wykonywano tańce i pieśni, które związane były z kultem bogów. Były to głównie: procesje ze śpiewem, tańce chórów, rytualne hymny towarzyszące ofiarom. Śpiewającym chórom akompaniowano zwykle grą na piszczałkach. W źródłach literackich znaleźć można wzmiankę, że tego rodzaju uroczystości odbywały się w związku z następującymi świętami, np. na Panatenajach, Oschoforiach i Dionizjah Miejskich w Atenach oraz na Dafneforiach w Tebach. Grecy także używali pewnego rodzaju pieśni procesyjne zwane prosodion – pieśń uważana była za odrębną kategorię liryki chóralnej tworzona m.in. przez Pindara wielkiego greckiego poetę.\nW starożytnej Grecji pojawiają się również chóry męskie, żeńskie i chłopięce. Chóry te często występowały podczas przedstawień, pojawiały się w sztukach.\nW Grecji wykonywano głównie dwa rodzaje pieśni: pean – od krótkiego zaśpiewu w unisonie, aż do długiej rozbudowanej pieśni (często śpiewany przez żeglarzy lub żołnierzy, pojawiał się także jako święta pieśń, najczęściej adresowany do Apolla), śpiewany chóralnie lub wykonywany przez solistę, mógł być wykonywany z akompaniamentem liry lub piszczałki. Często śpiewano go tańcząc w miejscu lub stojąc. Drugą pieśnią był dytyramb – poświęcony bóstwu Dionizosowi, ma mniej sakralny charakter.\n„Piękna Pieśń władcy Dionizosa”\nWcześniej były to świeckie, spontanicznie wykonywane pieśni. Teraz dytyramb stał się widowiskiem i wymyśloną formą artystyczną. Widowiska wystawiane były z okazji różnych świąt. Występowały w nich chóry męskie, chłopięce, a także kobiece.\n„Homer opowiada o dziewczynie, która wzbudziła pożądanie Hermesa, gdy ten ujrzał ja śpiewającą i tańczącą w chórze na część Artemidy”\nInstrumenty muzyczne takie jak piszczałki czy liry towarzyszyły tańcom. Piszczałki pojawiały się także przy różnego rodzaju obrzędach rytualnych jak np. przygotowanie mięsa na ucztę. W niektórych kulturach piszczałki zastępowano hymnem, który odśpiewywano przed ucztą.\nPod koniec VIII wieku kolejnym publicznym wydarzeniem staje się przyznawanie nagród najlepszemu śpiewakowi i instrumentaliście. Wiele takich uroczystości pojawiało się w publicznym życiu Greków. Wiązały się one głownie z kultem bogów, dla nich tańczono, śpiewano i grano. Świętowano także nadejście wiosny, a także bawiono się podczas uroczystości pogrzebowych, modląc się i prosząc o pomoc i wsparcie bogów.\nDo tych uroczystości Grecy zaliczali głównie śluby i pogrzeby:\nNajważniejszą ceremonią było odprowadzenie panny młodej przez pana młodego z domu jej ojca do nowego domu. Jechali wozem w towarzystwie przyjaciół i życzliwych, którzy śpiewali humenajos, grali też na instrumentach i tańczyli.\nWażne było, alby odprowadzić zmarłą osobę na stos w wystawnym stylu, z jak największą liczbą żałobników, którzy zawodzili, rwali włosy i ubranie. Zanim zabrano nieboszczyka, ubierano go w odświętne ubranie, namaszczano go i wystawano przed dom, aby można było go opłakiwać, przez krewnych i sąsiadów. Przygotowane, specjalnie pieśni żałobne śpiewano przy grobie , także w następnych dnia wspominano zmarłego składając ofiary i modląc się.\nW uroczystościach prywatnych brali udział także ludzie nie wchodzący w krąg rodzinny, stad też często obrzędy te wychodziły poza prywatne domy i nabierały znaczenie publiczne.\nMuzykowanie domowe i prywatne\nGłówna rozrywką domową Greków było śpiewanie i taniec.\n„Odyseusz sądzi, że nie ma większej przyjemności, niż ta, gdy siedzi się przy uczcie, mając dużo jadła i wina i słuchając barda”\nŚpiewacy wykonywali również muzykę, która towarzyszyła tańcom. Grano na fletniach Pana i aulosach. Muzykę uważano za rozrywkę Bogów podczas beztroskich chwil na Olimpie.\n„Apollo gra na lirze, Muzy śpiewają, inni bogowie i boginie czasem tańczą”\nKomponowane poezje elegijne i liryczne często wykonywane były podczas odpoczynku w domach, w gronie przyjaciół. Śpiewano to na co miało się ochotę, od krótkich hymnów poprzez apele, aż po porady miłosne i żartobliwe złorzeczenia. Kompozycje elegijne śpiewano z towarzyszeniem piszczałki, czasem akompaniowano na lirze lub harfie.\nMężczyźni śpiewali podczas spotkań, sympozjów, kobiety natomiast śpiewem urozmaicały sobie monotonną pracę. Matki śpiewały dzieciom kołysanki.\nW muzykowaniu domowym ważne były pieśni dziecięce. Dzieci śpiewały sobie podczas gier i zabaw. Dzieci także w określonych dniach w roku chodziły po domach prosząc o łakocie, śpiewając przy tym dłuższe piosenki.\nMuzyka towarzysząca wysiłkowi fizycznemu\nU Greków ważne była muzyka, która towarzyszyła pracy zawłaszcza, gdy wszelkie ruchy ciała były rytmiczne i motoryczne. Uważali, że muzyka pobudza, potrafi utrzymać tempo działania, a także synchronizuje wspólne wysiłki. W literaturze można znaleźć wzmianki o tym, iż specjalnie wynajmowano śpiewaków, którzy śpiewali w drodze do pracy na polach. Istniały tradycyjne pieśni żniwiarzy zwane – Lityerses. Śpiewy obecne były podczas prac budowalnych, wtedy takim pracom towarzyszyli auleci. Auleci pomagali wioślarzom utrzymać się w rytmie, a także podtrzymywali ich dobry nastrój. Mężczyźni maszerujący do bitwy zagrzewani byli muzyką. Często używano do akompaniamentu piszczałkę, ponieważ ona mogła podawać tempo dla wspólnego, jak i indywidualnego wysiłku.\nDla starożytnych Greków muzyka była najważniejszym bodźcem do działania i zabawy. Jak widzimy towarzyszyła im w każdej dziedzinie życia codziennego.\nMuzyka bardzo silnie na nich oddziaływała. Przykładem czego może być to, iż uważali, że muzyka przynosi uspokojenie, radość, pocieszenie, podnieca, wprowadza w szał. Grecy często manipulowali emocjami używając do tego muzyki. W greckim społeczeństwie każdy miał do czynienia z muzyką. Prawie każdy umiał grać na instrumencie muzycznym, nie musieli to być tylko zawodowcy. Nauka gry na instrumencie głównie była czymś nieformalnym. Często jeśli ktoś miał dostęp do instrumentu uczył się grać sam, rzadko potrzebował nauczyciela.\nNa instrumentach strunowych grano m. in szarpiąc struny palcem, uderzając plektronem lub łącząc oba sposoby ze sobą. Chodziło o pobudzeniu drgania struny i o wzmocnieniu wibracji do odpowiedniego poziomu donośności.\nInstrumenty strunowe występujące w starożytnej Grecji:\nPierwszy raz pojawia się mniej więcej ok 3100 r. p.n.e. Instrument posiadający do 11 strun, masywny. Podobno lżejszą wersję tego instrumentu udoskonalił lud semicki. Posiadały prostokątne pudło rezonansowe, często asymetryczne. Jedno ramie dłuższe od drugiego, posiadały ukośnie nachyloną poprzeczkę i struny nierównej długości. Ilość strun to głównie siedem lub osiem. Muzyk podtrzymywał lirę za pomocą pasa przyczepionego do zewnętrznego ramienia instrumentu i zapętlonego na własnym, lewym nadgarstku. Cechy te pojawiają się także w lirach okresu archaicznego. Lira w starożytnej Grecji cieszyła się wielkim uznaniem. Była instrumentem, na którym regularnie grywał Apolla – bóg olimpijski. Występowały różne odmiany liry: liry skrzynkowe (kitara kołyskowa, koncertowa, tracka, italska), liry miskowe (chelys, barbitos). Liry skrzynkowe lub kitary charakteryzowały się pokaźniejszym pudłem rezonansowym zbudowanym z drewna. Były bogato zdobione.\nLiry skrzynkowe – kitary miały zaokrągloną podstawę, zdarzały się także, ale rzadko szpiczaste. Górna krawędź pudła bywa prosta, także front pudła w przybliżeniu miał kolisty kształt. Posiadały od 2 do pięciu strun, ale głównie trzy lub cztery, dwie lub pięć strun stanowiły wyjątek. W VII w zaczynają pojawiać się kitary o siedmiu strunach. Kitary o prostokątnej podstawie były instrumentem zawodowych kitardów. Niegdyś kitara miała pozłacane ramiona i była wykładana rzeźbioną kością słoniową i drogimi kamieniami. Muzyk do gry zakładał szatę długa do kostek, ozdobną, na głowę ubierał złoty wieniec.\nKitara tracka – instrument Orfeusza. Podstawę ma okrągłą lub prostokątną z głęboko wyciętymi rogami. Górna krawędź rezonatora stanowiła łuk.\nKitara italska – ok 360 r. p.n.e. różni się od innych lir, jest prostokątna. Mówi się, że lira ta została sprowadzona z Lewantu.\nLiry miskowe –zrobione z żółwiej skorupy. Ramiona liry są dłuższe, przy rezonatorze mają prosty kształt i rozchodzą się, dopiero w pewniej odległości wyginają się ku sobie po czym skręcają ku górze pod kontem prostym. Barbitos, bo tak się nazywała lira miał dźwięk niższy i miększy od liry. Grano na niej podczas tańców, składania ofiar, podczas procesji, w scenach domowych, szkolnych i mitologicznych.\nW lirach struny przymocowywane były do zaczepu umieszczonego na podstawie pudła rezonansowego, następnie przebiegały przez podstawek, ponad pudłem rezonansowym, przekazując do pudła drgania strun. Drugi koniec przymocowany był do poprzeczki, gdzie były regulowane. Struny w lirze układane były według wysokości. Dźwięki w skali oktawowej nazwane były: dolna, obok dolnej, trzecia, obok środkowej, środkowa, palec wskazujący, obok górnej, górna, chodziło oczywiście o nazewnictwo strun. Dolna struna najwyższa, górna najniższa.\nNa lirach grano siedząc, stojąc bądź idąc czy tańcząc. Kitarę trzymano pionowo lub ewentualnie lekko ją przychylając w stronę grającego lub na zewnątrz.\nWażnym elementem był fakt, że podczas akompaniamentu dla śpiewu lira dublowała melodię, a dopiero od połowy V wieku dodawano inne dźwięki, które urozmaicały akompaniament. Na lirze można było także wykonywać solowe utwory, które były bardzo wyszukane i wyrafinowane.\nInnym instrumentem z rodziny strunowych szarpanych były Harfy.\nHarfa należy do najstarszego instrumentu strunowego, najstarszy rodzaj harfy to harfa łukowa. Rezonator wydłużał się w zakrzywione ramię tworząc łuk, na który napięte były struny. Harfy używano już od 3400r. p.n.e. Inna wczesno grecka nazwa harfy to magadis. W malarstwie wazowym harfy mają różną liczbę strun, od dziewięciu do dwunastu. Napięcie strun w harfie regulowane było przy ramieniu za pomocą taśmy, paciorków lub pierścieni. Struny szarpano oburącz. Harfistki nazywane były psaltriai – szarpaczki. Instrument używany był jako akompaniament do śpiewu.\nKolejnym instrumentem z tej grupy jest Sambyke. Instrument charakteryzował się krótkimi strunami oraz wysokim rejestrem. Według podań instrument ten miał pudło rezonansowe podobne do łodzi i ramię, które wznosiło się z jednego końca pod kątem zbliżonym do pozycji pionowej. Struny przebiegały skośnie od ramienia do czołowej płyty pudła rezonansowego. Instrument ten może być także prymitywną odmianą harfy łukowej.\nCytry kolejne instrumenty strunowe nazywane także simikon, które miały trzydzieści pięć strun, inna odmiana epigoneion – czterdzieści strun. Mówi się, że instrumenty te zbudowane były w celu przeprowadzania i demonstrowania różnych sposobów strojenia i podziału dźwięków na tony i ćwierćtony.\nOstatni instrument z rodziny strunowych szarpanych to Lutnia.\nInstrument ten pojawia się po raz pierwszy w Mezopotamii pod koniec II tysiąclecia. Posiada rezonator o prostych krawędziach, schodzących się w stronę szyki, tylna część sklepiona z grzbietem, podstawa trójkątna. Posiada cztery lub pięć strun. Instrument ten przeznaczony był raczej dla kobiet. Trzyma się go poziomo, szyjka po lewej stronie grającego. Struny skraca się palcami lewej ręki, podobno na szyjce znajdowały się także progi, struny szarpano palcami lub używano plektronu.\nW muzyka starożytnej Grecji występowały także instrumenty dęte i perkusyjne.\nInstrumenty dęte: aulosy, dudy, fletnia Pana, flet, piszczałka strojeniowa, trąby, muszle i rogi oraz Rhombos. Najważniejsze z tych instrumentów to aulosy.\nAulos z greckiego rura. Była to piszczałka z otworami bocznymi i stroikowym ustnikiem. Ustnik mocowany był w wybrzuszonym członie piszczałki. Prawie zawsze grano na dwóch aulosach jednocześnie. Instrument ten towarzyszył pieśniom, tańcom czy biesiadom. W literaturze wymienia się pięć odmian aulosu: parthenioi, paidikoi, kitharisterioi, teleioi i hyperteleioi (dziewczęce, chłopięce, do gry na lirze, dorosłe, ponaddorosłe lub sopranowe, altowe, tenorowe, barytonowe, basowe). Wysokość dźwięku zależała od długości piszczałki, najniższe brzmienie, najdłuższa piszczałka. Brzmienie aulosu było raczej przenikliwe, jedna para aulosów mogła akompaniować chórowi złożonemu nawet z pięćdziesięciu osób.\nDudy kolejny instrument dęty. Instrument zbudowany z dawnej piszczałki stroikowej, dodawano do niego worek zrobiony ze zwierzęcej skóry. Nie był to instrument zbyt często używany.\nNatomiast fletnia Pana była bardzo ważnym instrumentem zaraz obok aulosów. Instrument składał się z szeregu piszczałek z trzciny lub innego materiału, nie posiadał otworów bocznych, natomiast wibrujący słup powietrza mógł być różnej długości, także każda z piszczałek wydawała dźwięk różnej wysokości. Ustawione i połączone równolegle. Grecka nazwa fletni Pana – syrinx. W Grecji początkowo instrument ten kojarzony był z pasterzami i bóstwami pasterskimi. Grało się na niej trzymając ją oburącz i przesuwając na boki, grający dmuchał w piszczałki, które pod wpływem powietrza wydawały dźwięki.\nMniejsze znaczenie miały flety czy muszle i rogi, wszystkie te instrumenty miały podobne użycie, podobną budowę i sposób gry.\nOstatnią grupa instrumentów to instrumenty perkusyjne. Ich rola w muzyce greckiej była niewielka. Służyły głównie jako instrumenty podające precyzyjnie rytm, ale także wywoływały hałas i zgiełk. Do tej grupy instrumentów zaliczamy: kołatki, bębny, czynele i czynelo-kołatki, grzechotki i brzękadła, strojone zestawy perkusyjne. Jeśli chodzi o instrumenty perkusyjne wszystkie były podobne do siebie i spełniały podobna rolę w muzyce.\nRytm i tempo w muzyce starożytnej Grecji odgrywało bardzo duże znaczenie.\nW muzyce starożytnej Grecji metrum opierało się na zestawie sylab długich i krótkich, które musiały odpowiadać układom długich i krótkich dźwięków muzyki. Grecy rozgraniczali sylaby długie i krótkie. Najważniejsze były u nich następujące stopy metryczne: daktyl – długa dwie krótkie, jamb – krótka długa, peon – długa trzy krótkie, Anapest – krótka krótka długa, Trochej – długa krótka długa krótka.\nAnapesty kojarzone były z pochodami chórów śpiewających pieśni przy towarzyszeniu aulosu. Rytmy te oczywiście mogły być łączone ze sobą.\nWażne było głównie jeśli chodzi o tańce, gdyż miały one bardzo zróżnicowane tempo. Zależne było to od nastroju danej pieśni czy melodii tanecznej. Było to w pewnien sposób związane także z rytmem. Np. trochej kojarzony był z biegiem, peony kojarzone jako żywy taniec . Często bywało tak, że w zależności od tego jakiego rodzaju pieśni potrzebowano tak komponowano, gdy miała to być szybka pieśń, komponowano ją tylko i wyłącznie z krótkich wartości. Zupełnie jak dziś rozdrobnione wartości rytmiczne kojarzone są z szybkim przebiegiem melodycznym.\nW muzyce Grecji, jak i w innych kulturach muzycznych pojawia się skala i tryby bez których nie można śpiewać i grać. Ważne jest rozróżnienie interwałów zgodnych i niezgodnych. Za zgodne uważano dwa dźwięki, które pasowały do siebie (kwarta, kwinta i oktawa – w ich pojęciu), wszystkie inne interwały uważali, iż są one nie zgodne. Skale w ich teorii składają się z tetrachordów, czyli układu czterech dźwięków. Starożytni Grecy wyróżniali trzy rodzaje skal: diatoniczna, enharmoniczna i chromatyczna.\nMelodie starożytnej Grecji rozpiętością przekraczały nieco jedna oktawę, zdarzało się również, że jej nie przekraczały. Używano niekiedy pięć lub sześć dźwięków, a czasem nawet dwa lub trzy. Melodie często wykorzystywały minimalną liczbę dźwięków, i ograniczały się do zamkniętych układów parodźwiękowych. W Grecji pojawiło się także pojęcie skal Damona czyli sześciu skal o następujących nazwach: lidyjska, jońska, dorycka, frygijska, lidyjska, miksolidyjska. Dorycka obejmuje nonę, natomiast frygijska, lidyjska i miksolidyjska – oktawę.\nWszystkie wyżej wymienione elementy w rezultacie składają się na jakąś określoną melodię i formę. Wyróżniamy kilka form, które pojawiły się w starożytności, m.in. forma stychiczna, stroficzna, swobodna i nomos.\nForma stychiczna – zaliczana do niej jest epika Homera. Charakteryzuje się wersami o niezmiennej długości i rytmie, różniących się rozkładem wyrazów i przerw między nimi, następstwo stóp między nimi: długa krótka krótka i długa długa. Wykonywana była przy akompaniamencie liry.\nForma stroficzna – zamknięte i otwarte. Strofy zamknięte to solowa liryka jońska oraz piosenki ateńskie. Strofa od dwóch do sześciu wersów. Strofy mogą być podobne do siebie pod względem metrycznym, mogą mieć formę: AAAB, AAB, AB, ABC,AABC, AA. Nie przyjmują postaci ABBA lub ABCA. Strofy otwarte pojawiały się głównie w doryckiej tradycji liryki chóralnej i narracyjnej. Charakteryzowało się dłuższym i bardziej złożonym charakterem niż strofy zamknięte. Ważną cechą melodii stroficznych było to, że nie pojawiała się w tragedii więcej niż jeden raz.\nForma swobodna – była to muzyka bez powtórzeń, nie miała ograniczeń związanych z budową stychiczną czy stroficzną. Kiedy używano ja w pieśniach przy powtórzeniach melodycznych pojawiały się inne słowa, było to charakterystyczne dla tego rodzaju formy. Tworzyło tak pewien rodzaj wariacji. Głównie stosowano tę formę w muzyce instrumentalnej, później stopniowo wprowadzano ją do muzyki wokalnej. Ostatni rodzaj formy muzycznej nazywa się Nomos.\nByła to melodia grana tylko podczas konkretnych okoliczności, m.in. różnego rodzaju festiwali, podczas pogrzebu czy podczas składania ofiary. Śpiewano ją przy wtórze aulosu lub kitary.\nMuzyka starożytnej Grecji to przede wszystkim muzyka wokalna. Śpiew, który wykonywali był solowy lub chóralny, towarzyszył on wszelkim ważnym uroczystościom, podczas zabawy, a także w momentach smutku. Śpiew ten nie musiał koniecznie opierać się na tekście słownym, śpiewano także mormorando, naśladując różne odgłosy, jodłując lub nucąc melodię bez słów. Nie tylko śpiewano, ale także recytowano poezję przy akompaniamencie instrumentów. Śpiewy wykonywano solowo oraz w dużych męskich bądź żeńskich chórach. Muzyka była obecna nieprzerwalnie w ich codziennym życiu.\nW dzisiejszych czasach tradycja muzyki greckiej nie zanika, a wręcz odradza się na nowo. Jest to tradycja wciąż żywa, ciągle odkrywana, poznawana i wykorzystywana w muzyce i w sztuce.\nopr. Izabela Dzik Artykuł przygotowany na podstawie książki „Muzyka starożytnej Grecji” Martin L. West. Przekład Anna Maciejewska i Maciej Kaziński. Kraków 2003\naulos, grecja, muzyka starożytnej grecji, starożytna grecja


Watykan a obie wojny światowe - Racjonalista\nWatykan a obie wojny światowe\nNie ma bardziej niebezpiecznej mieszanki dla ludzkości jak mieszanka religii z polityką. Z takiej mieszanki rodzą się tylko najkrwawsze wojny i masowe mordy z holocaustem włącznie. Historia Kościoła rzymsko-katolickiego daje szczególne tego dowody. W ciągu dwóch tysięcy lat istnienia Kościoła i jego głębokiego udziału w polityce miały miejsce wyprawy krzyżowe, krwawe prześladowania żydów, inkwizycja, zdobywanie, rabowanie i nawracanie siłą Ameryki Południowej. Spłynęły one morzem krwi pomordowanych, niewinnych ludzi tylko dlatego, że byli innowiercami.\nW epoce kolonialnej katolickie kraje europejskie takie jak Francja, Niemcy, Austria, Hiszpania, Belgia posiadały specjalny przywilej nadany przez Watykan pełnienia roli protektorów katolików w państwach niekatolickich. Takie prawa protektorskie nad cesarstwem Serbii miały Austro-Węgry, które kształciły księży rzymskokatolickich z Bałkanów w seminariach na Węgrzech i w Austrii, mianowały biskupów na tych terenach a nawet, na tej podstawie, miały moralne prawo do najazdu na te regiony w razie zagrożenia wspólnot katolickich.\nWatykan dążył jednak bezwzględnie do zdobycia bezpośrednich, własnych wpływów i władzy na Bałkanach, będących od ponad tysiąca lat pod silnym wpływem prawosławnego Bizancjum, a następnie od połowy tysiąclecia, na skutek politycznych przetasowań w tym regionie pod wpływami islamskich Turków, ze stolicą w tym samym miejscu, Konstantynopolem. Król Serbii, Aleksander I (1889-1903) zginął w 1903 r. w zamachu zorganizowanym przez wojskowych niezadowolonych z prowadzonej polityki proaustriackiej. Jego następca, Piotr I Karadziordzievic (1903-1914) zrezygnował z władzy absolutystycznej, zwiększył uprawnienia parlamentu i dążył do stworzenia bardziej nowoczesnego, demokratycznego państwa. Z tym Watykan nie mógł się pogodzić. Woli przecież rządy absolutne, dyktatorskie, demokracja jest dla niego zagrożeniem.\nDlatego, na początku minionego stulecia, zrodził się pomysł podpisania konkordatu Watykanu bezpośrednio z Serbią. Do prowadzenia negocjacji z rządem Serbii i przygotowania odpowiednich dokumentów wyznaczono młodego prałata Eugenio Pacelli’ego, późniejszego papieża Piusa XII. Rozmowy prowadzono bezpośrednio z wyłączeniem Austrii, której wcześniej Watykan przyznał przecież protektorat nad katolikami na tych terenach. Był to dla cesarstwa Austro-Węgier policzek dyplomatyczny, ponieważ pozbawiał je usankcjonowanych wpływów w tym regionie. Konkordat z Serbią został podpisany 24 czerwca 1914 r. jako wynik centralistycznej polityki Watykanu, chcącego mieć bezpośredni i wyłączny wpływ w tym regionie. Na wiadomość o podpisaniu Wiedeń zareagował bardzo ostro. Prasa natychmiast doniosła, że konkordat z Serbią jest poważną porażką dyplomatyczną rządu austriackiego i czy po takim upokorzeniu ktokolwiek jeszcze będzie się liczył z głosem Austrii. Nastąpił gwałtowny wzrost wrogich nastrojów w stosunku do Serbii i wezwania do konkretnych działań. W cztery dni po podpisaniu konkordatu, 28 czerwca 1914r. dziewiętnastoletni serbski licealista zastrzelił w Sarajewie następcę tronu, austriackiego arcyksięcia Ferdynanda i jego małżonkę. Austro-Węgry postawiły Serbii tak bezwzględne ultimatum, że praktycznie wojna stała się nieunikniona. System ówczesnych powiązań sojuszniczych doprowadził do wybuchu I Wojny Światowej. Przyczyniła się do tego właśnie bezpośrednio polityka i dyplomacja Watykanu w osobie ówczesnego prałata Eugenio Pacelli’ego. Te wydarzenia polityczne są w obecnych podręcznikach historii tego regionu skrzętnie pomijane a Kościół robi wszystko, żeby zostały zapomniane.\nHitler doszedł do władzy 30 stycznia 1933r i już 20 lipca tego samego roku podpisał konkordat z Watykanem. O konkordat zabiegał i go podpisywał ten sam Eugenio Pacelli. Tyle, że zarówno on jak i Hitler, każdy inaczej go oceniał i rozumiał. Watykanowi, zarówno w konkordacie zawartym z Serbią jak i później z Niemcami hitlerowskimi, przyświecał jeden cel: oficjalne uznanie przez układające się państwo ustawodawstwa kościelnego w postaci Kodeksu Prawa Kanonicznego i przyjęcie oraz ochrona jego postanowień w całości.\nW dwa dni po podpisaniu konkordatu Hitler w odezwie do NSDAP napisał: — "Zawarcie przez Watykan traktatu z nowymi Niemcami oznacza uznanie przez Kościół katolicki państwa narodowosocjalistycznego. Traktat ten jasno i wyraźnie pokazuje całemu światu, że twierdzenie o wrogości narodowego socjalizmu do religii jest kłamstwem". I następnie w innym dokumencie: — "Konkordat dał Niemcom możliwość i stworzył sferę zaufania, która będzie miała szczególne znaczenie w pilnej walce z międzynarodowym żydostwem".\nIzolowanie i prześladowanie żydów nie było oryginalnym wymysłem Hitlera. Już 400 lat wcześniej papież Paweł IV (1555-1559) rozkazał utworzenie surowego getta rzymskiego dla żydów na Zatybrzu w 1556 r. Również wtedy oznakowywano ich gwiazdą Dawida. Hitler zatem był tylko lepszym kontynuatorem polityki Watykanu prowadzonej od stuleci. W Polsce przed II WŚ antysemityzm był bardzo powszechny. Rodzice i księża z którymi miałem wtedy do czynienia powtarzali, że żydów trzeba nienawidzić, bo żydzi zamordowali Chrystusa. (Dzisiaj księża Jankowski i Rydzyk otwarcie głoszą poglądy antysemickie i zwierzchnicy z episkopatu wcale ich za to nie potępiają i żadna krzywda im się nie dzieje.)\nTuż przed wybuchem wojny, w sierpniu 1939 r. Eugenio Pacelli już jako papież Pius XII zaczął pracować nad pokojem. Uznając, że Niemcy zostały „skrzywdzone" w traktacie wersalskim, zasugerował aby na międzynarodowej konferencji pokojowej, zorganizowanej pod auspicjami Watykanu, nakłonić Polskę do ustępstw. Przedstawiciel Watykanu w Warszawie, nuncjusz Filippo Cortesi naciskał na rząd polski aby ustąpić Hitlerowi w sprawie żądań Gdańska i korytarza. Nie odniosło to oczekiwanego skutku a tylko wprawiło w zdumienie zachodnich dyplomatów.\nJak podaje John Cornwell, 1 września Hitler — za pośrednictwem niemieckiego ambasadora przy Stolicy Apostolskiej — podziękował papieżowi za jego interwencję, zapewniając, że „dwa dni czekał na przyjazd polskiego emisariusza z pokojowym rozstrzygnięciem niemiecko-polskiego konfliktu. (...)W odpowiedzi na jego starania Polska zarządziła powszechną mobilizację. Co więcej wczoraj Polacy dopuścili się kolejnych niesłychanych naruszeń granicy, tym razem przy użyciu regularnych oddziałów, które wkroczyły na terytorium Niemiec".\nGott mit uns. Błogosławieństwa dla Wehrmachtu\nNa ogół wszyscy wiedzą, że żołnierze hitlerowskiego Wehrmachtu, rozpoczynając agresję na Europę i tym samym II Wojnę Światową, nosili na klamrach swoich mundurowych pasów napis "Gott mit uns". Ale mało ludzi zdaje sobie sprawę skąd się taki napis na tych klamrach wziął.\nHitler doszedł do władzy 30 stycznia 1933r. i już 20 lipca tego samego roku podpisał konkordat z Watykanem, otrzymując przy tym błogosławieństwo do krucjaty na Wschód. Hitlerowcy nawiązali do starych tradycji Krzyżaków, ich napisu na sztandarach i do nawracania ogniem i mieczem.\nZnakomicie jest to zilustrowane w niemieckim, głęboko humanitarnym, filmie pt. Stalingrad. Film nakręcono w 1992r., a jest w nim jedna niezwykła scena. Msza święta dla żołnierzy na przedmieściu Stalingradu. Kapelan, w mundurze Wehrmachtu z wielkim krzyżem na piersi, stoi na kupie gruzu i głosi kazanie: Bóg z nami — taki napis widnieje na sprzączkach żołnierskich pasów. W tym momencie jeden z żołnierzy patrzy na pas i mówi: Faktycznie, nie zauważyłem, a kapelan głosi dalej: Nie ma zaszczytniejszego zadania niż obrona zachodnich, chrześcijańskich wartości przed bolszewicką nawałą ze wschodu. Dlatego niemiecki żołnierz, w przeciwieństwie do bolszewika u którego na pasie nie ma miejsca dla Boga, nigdy nie jest sam, nawet gdy znajduje się daleko w głębi terytorium wroga.\nW naszej telewizji (TVP1) film widziałem tylko raz, dwa lata temu, i to był puszczony po północy.\nTrzeba o tym przypominać. Mało kto np. wie, że biskupem polowym Wehrmachtu był Franz Justus Rarkowski, człowiek o polskobrzmiącym nazwisku, który swoją korespondencję często kończył pozdrowieniem: Heil Hitler. Znane są zdjęcia biskupów katolickich z wyciągniętą ręką w hitlerowskim pozdrowieniu.\nDużo pisze się o Westerplatte i obronie Poczty Gdańskiej, ale nie ma wiadomości, że Pius XII naciskał na Polskę na kilka tygodni przed wojną do ustępstw na rzecz Hitlera.\nSkłonność Watykanu do systemów politycznych reprezentowanych przez Mussoliniego, Franco i Hitlera czy Pinocheta (noszącego zresztą na piersi ryngraf z Matką Boską, otrzymany od Redaktora Życia Warszawy Pana Tomasza Wołka i posła AWS pana Michała Kamińskiego) jest szeroko znana. Demokracja ze swoją wolnością zadawania pytań jest bardzo niewygodna.\nW tym miejscu warto jeszcze przytoczyć słowa Ministra Józefa Becka, który po zakończeniu Kampanii Wrześniowej w 1939 r. powiedział w Bukareszcie: — "Do najbardziej odpowiedzialnych za tragedię mojego kraju należy Watykan. Zbyt późno uświadomiłem sobie, że prowadziliśmy politykę zagraniczną służącą jedynie egoistycznym celom Kościoła katolickiego".\n[Opublikowane w FiM nr 8/2000 i 20/2001.]\nWatykan, skarby SS i antysemityzm\nWatykan w strukturach szpiegowskich\n« Historia powszechna (Publikacja: 25-11-2003 Ostatnia zmiana: 18-01-2006)


Produkujemy rozwiązania termoizolacyjne, systemy i sieci do dystrybucji wody, ciepła, chłodu i powietrza. Nasze produkty oparte są na piance polietylenowej (PE) (produkty izolacyjne) oraz polibutenie (PB) z pianką PE (rury preizolowane Flexalen). Mamy ponad 45 lat doświadczenia w dziedzinie izolacji. Razem z naszymi klientami pracujemy nad dostarczaniem rozwiązań, które spełniają ich potrzeby, a nas napawają dumą!\nJesteśmy zespołem ponad 250 osób, z których wszyscy z pasją pomagają naszym klientom osiągać ich cele. Z dumą rozwijamy i dostarczamy innowacyjne i zrównoważone rozwiązania dla szerokiej gamy branż i projektów.\nJeśli chodzi o właściwości izolacyjne, bezpieczeństwo pożarowe, komfort ludzi i żywotność systemów, polegasz na swoim sprawdzonym dostawcy izolacji. Aby zapewnić, że systemy są wolne od kondensacji, że osiągniesz swoje cele w zakresie oszczędności energii i że mieszkańcy są chronieni, wydajność zastosowanych produktów izolacyjnych musi rzeczywiście odpowiadać obiecanym specyfikacjom.\nTo właśnie tu robimy różnicę:\nTam, gdzie nasi konkurenci dużo obiecują, my dużo dostarczamy!\n”Naszym celem jest wniesienie pozytywnego wkładu w nasze środowisko poprzez dostarczanie zrównoważonych rozwiązań izolacyjnych, które pomagają zminimalizować straty energii i zoptymalizować wykorzystanie naszych zasobów naturalnych.\n45 lat doświadczenia w branży izolacyjnej!\nFirma Thermaflex została założona przez Leenderta Baarsa w Waalwijk, w Holandii w 1976 roku. Od tego czasu rozwinęliśmy się do rangi międzynarodowej firmy, którą jesteśmy dzisiaj, obsługując klientów na wszystkich kontynentach!\nThermaflex dba o środowisko naturalne. Naszym celem jest przyczynianie się do oszczędności energii i zmniejszanie emisjiCO2 poprzez opracowywanie innowacyjnych koncepcji izolacyjnych.


Biesiada wielkanocna w Rudnikach 2022\nZgodnie z tradycją, w okresie przedświątecznym Gminny Ośrodek Kultury, Sportu i Rekreacji w Rudnikach zorganizował gminną Biesiadę Wielkanocną. W tym roku odbyła się ona 7 kwietnia po dwuletniej przerwie i była połączona z konkursem kulinarnym na najlepszą piaskową babę wielkanocną.\nW tegorocznym spotkaniu uczestniczyli przedstawiciele 11 sołectw: Bobrowy, Cieciułowa, Chwił, Dalachowa, Janinowa, Jaworzna, Jelonek, Mirowszczyzny, Porąbek, Rudnik i Żytniowa czyli niemal wszystkich wsi naszej gminy. Obecni byli również przedstawiciele lokalnych władz: Wójt Gminy Rudniki - Grzegorz Domański, Sekretarz Gminy - Joanna Bryś, Skarbnik Gminy - Beata Wolf-Morawiak, Karolina Majka reprezentująca jednocześnie GOKSiR w Rudnikach oraz KGW „Babeczki z rodzynkami” z Kowali a także Joanna Podgórska-Wiercińska z Opolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Oleśnie.\nWielkanocne spotkanie sołectw gminy Rudniki było okazją do wymiany kulinarnych tradycji. Święta, szczególnie okresu Wielkiej Nocy, kojarzone są ze staropolskimi obyczajami, które są wspólnym dziedzictwem stanowiącym o tożsamości mieszkańców. Dlatego każda wieś przygotowała smaczne i zróżnicowane kolorystycznie potrawy ozdobione króliczkami, barankami, pisankami i bukietami, czyli tym wszystkim, czego na Stole Wielkanocnym nie sposób pominąć. Nie zabrało również akcentów nawiązujących do wydarzeń na Ukrainie, ponieważ w tym roku przy niejednym stole w gminie Rudniki, zasiądzie gość ze Wschodu.\nW tym roku podczas biesiady odbył się konkurs na najlepszą babkę piaskową. Komisja konkursowa miała poważny problem z wyborem najsmaczniejszej babki, gdyż poziom słodkich wypieków był bardzo wysoki. Biorąc pod uwagę kryteria oceny tj. walory smakowe oraz estetykę przygotowania, ostatecznie najlepsza okazała się babka przygotowana przez panie z sołectwa Rudniki, która otrzymała I nagrodę. Pozostałe sołectwa otrzymały równorzędne wyróżnienia. Nagrodę indywidualną za najbardziej tradycją babkę, przyznaną przez Joannę Podgórską - Wiercińską otrzymała babka przygotowana przez Sołectwo Chwiły.\nNa zakończenie biesiady Wójt Gminy złożył serdeczne podziękowania za udział oraz dla wszystkich mieszkańców wielkanocne życzenia.\nZdjęcia: Gabriel Wyględacz, Michał Włoch


termostat piekarnik amica\nZaprojektowany przez ExS Architects Concept: Elina Karanastasi Zespół projektowy: Nikos Asimakis, Eri Badouva, Stathis Vlachiotis Konsultant: Maria Mandalaki i Matthijs Moelee, Alexandros Vazakas http://warmwall.blogspot.com/ The WarmWall house to projekt ExS Architects. Został zaprojektowany dla obszaru Deventer Havenkwartier i Nijmegen Vossenpels w oparciu o wymagania miejskiego planu Andriesa Geerse Stedenbouwkundige. Można go dostosować do wielkości, którą chcą właściciele, ponieważ jest zaprojektowan...\nOMA przysłała nam absolutnie fascynującą książkę, która opowiada historię japońskiego ruchu architektury znanego jako Metabolizm. W latach 2005-2011 architekt Rem Koolhaas i kurator Hans Ulrich Obrist przeprowadzili wywiady z ocalałymi członkami Metabolizmu, wraz z dziesiątkami ich mentorów, współpracowników, rywali, krytyków, protegowanych i rodzin. Rezultatem jest żywy dokument ostatniego ruchu awangardowego, aw ostatnim momencie architektura była sprawą publiczną, a nie prywatną. Możesz z...\nGrubosc lopatek nie odgrywa tu zadnej roli\nGrubość łopatek nie odgrywa tu żadnej roli. Przyjmując bowiem grubość ścianek równą zeru, możemy uważać łopatki za powierzchnie nieciągłości, przy których przekroczeniu zachodzi skok ciśnienia i prędkości. Aby nie utracić prostych cech ruchu osiowo-symetrycznego, w miejsce ruchu rzeczywistego wprowadzamy pojęcie ruchu fikcyjnego, opartego na założeniu nieskończenie wielkiej ilości łopatek. Powiększając bowiem ilość łopatek zmniejszamy tym samym skok prędkości, związany ściśle z przek...\nPrzepływy cieczy przez wirniki 1. Założenia uproszczonej teorii pomp wirowych Rozpatrywanie zjawisk przepływu cieczy przez wirnik pompy rotodynamicznej opiera się na stwierdzonym doświadczalnie fakcie, iż przebieg linii prądu przy przepływie cieczy rzeczywistej przez przewody jest podobny do przebiegu linii prądu wyznaczonych dla przepływu cieczy . doskonałej w przewodach o tym samym kształcie; pewne odchylenia występują jedynie w pobliżu ścian pompy. Zmniejszenie trudności, związanych z opisem przep�...\nNajnowsze zdjęcia w galerii termostat piekarnik amica :\nnumer seryjny zmywarki whirlpool\nklej do płytek leroy\nziemia uniwersalna 80l castorama\nkawasaki zzr 600 olx\ncastorama bloczek betonowy\nhttp://www.dobre-budownictwo.biz.pl 751#jak podłączyć halogeny , #włosy dziewicze olx , #jak sprawdzić dysk ssd , #tauron wnioski , #epdm , #prostowanie wału kosiarki , #czujnik temperatury spalin passat b6 , #peonie kwiaty , #pomysł na łazienke w bloku , #chwasty zdjęcia i nazwy ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - termostat piekarnik amica


Film.org.pl – polska publicystyka filmowa, recenzje filmowe, rankingi filmowe > Rozmowa\nWytwórnia: The Directors Company, The Coppola Company, American Zoetrope, Paramount Pictures\nObsada: Gene Hackman, John Cazale, Allen Garfield, Frederic Forrest, Cindy Williams, Harrison Ford\nRok 1974 bez wątpienia należał do Francisa Forda Coppoli. Opromieniony sukcesem „Ojca chrzestnego” reżyser nakręcił wtedy nie tylko jego wybitny sequel, ale też „Rozmowę” – jeden z najważniejszych i najbardziej intrygujących filmów swoich czasów. Dzięki temu rok później podczas gali oscarowej Coppola nominowany był do nagrody Akademii aż w pięciu kategoriach (!). I choć ceremonię opuścił ostatecznie z trzema statuetkami, wszystkimi za kontynuację losów rodziny Corleone, co odsunęło kameralną „Rozmowę” nieco w cień, to trudno byłoby ten tytuł pominąć w jakimkolwiek poważnym rankingu najlepszych filmów lat siedemdziesiątych.\nKoniec siódmej i początek ósmej dekady XX wieku był dla Stanów Zjednoczonych okresem wyjątkowo trudnym. Klęska kontrkultury zbiegła się z przerażającymi doniesieniami z Wietnamu, a chwilę później na jaw wyszły kulisy afery Watergate, która jeszcze bardziej osłabiła topniejące zaufanie obywateli do rządu i prezydenta. Nagle okazało się, że Ameryka nie jest rajem na ziemi, że rządzący nie zawsze działają w dobrej wierze, a w każdym telefonie można ukryć podsłuch. Wszystkie te czynniki oddziaływały na amerykańskie kino, które w tym okresie zaczynało tracić swoją niewinność (do 1968 roku w Stanach panował tzw. kodeks Haysa ograniczający możliwości twórców) i pokazywać tematy wcześniej pomijane lub wypierane. To właśnie wtedy do głosu doszli reżyserzy, którzy nie bali się mówić o samotności, paranoi, strachu czy alienacji, o tym, co „tu i teraz”.\nChociaż scenariusz do „Rozmowy” powstał – jeśli wierzyć F.F. Coppoli – niemal dekadę wcześniej, to jego film idealnie wpisuje się w ten społeczny klimat. „Rozmowę” otwiera długie ujęcie z kamery skierowanej na Union Square w San Francisco. Ludzie, którzy wyszli z okolicznych biurowców na lunch, siedzą na ławkach albo chodzą po placu, jedzą lub rozmawiają. Jest wyjątkowo tłoczno, ale kamera – operująca coraz większym zbliżeniem – wyławia z tej ludzkiej masy Harry’ego Caula (Gene Hackman), nieciekawego mężczyznę w ohydnym płaszczu przeciwdeszczowym. Kiedy Harry staje się celem przedrzeźniającego przechodniów mima, pospiesznie wraca do zaparkowanej nieopodal furgonetki. Wtedy też widz dowiaduje się, co bohater robił w tym miejscu – razem z ekipą specjalistów podsłuchiwał, przy użyciu specjalistycznego sprzętu, rozmowę pary młodych ludzi, którą później ma sprzedać dyrektorowi dużej korporacji.\nChociaż Harry Caul teoretycznie jest szpiegiem, nie wygląda i nie zachowuje się jak szpiedzy, których znamy z kina. Nosi niemodny garnitur i okulary w grubych oprawkach, a większość dnia spędza w starym magazynie, gdzie montuje nagrane rozmowy. Każdy aspekt swojego życia dostosowuje do uprawianej profesji – zawsze dzwoni z budki telefonicznej, w urządzonym po spartańsku mieszkaniu nie trzyma niczego wartościowego, nie podaje swojego prawdziwego wieku, nie utrzymuje kontaktu ze znajomymi, a większość pytań swojej dziewczyny zbywa nieprzyjemnym milczeniem. Jego życie ogranicza się tak naprawdę do pracy, gry na saksofonie (zawsze z włączoną płytą w tle, dzięki czemu dźwięk saksofonu Harry’ego – tak jak Harry w swoim życiu – wtapia się w tło) i dość powierzchownie traktowanej religijności.\nBohater Hackmana ma co najmniej dwa dobre powody, żeby zachowywać się w ten sposób. Po pierwsze – za każdym razem, gdy opuszcza gardę i pozwala sobie na odrobinę szczerości, zostaje przez kogoś oszukany; po drugie – przez konkurentów i kolegów uważany jest za najlepszego w swoim fachu. Kilka lat wcześniej zarejestrował rozmowę prowadzoną przez dwie osoby na łódce dryfującej pośrodku jeziora. Do dzisiaj żaden z jego współpracowników i przeciwników nie wie, jak mu się to udało. Taśmy z tamtej konwersacji doprowadziły jednak do śmierci trzech osób – w tym kobiety i dziecka – co stanowi dla niego swoistą traumę: wypieraną („Nie interesuje mnie, co mówią ci ludzie. Chcę mieć tylko czyste nagranie”), ale tkwiącą gdzieś pod skórą i nie dającą o sobie zapomnieć.\nZ powodu tamtego incydentu Harry ma problemy z oddaniem nagrania zleceniodawcy. Tytułowa rozmowa pary młodych ludzi jest pozornie błaha; w zasadzie jedyną istotną informacją, jaką Harry zarejestrował, jest data i miejsce następnego spotkania rozmówców. Cała reszta to zdania związane z tym, co działo się tego południa na Union Square, albo wypowiedzi urwane, niemożliwe do zinterpretowania bez znajomości szerszego kontekstu. Pomimo to, tytułowa rozmowa staje się swoistym leitmotivem filmu – główny bohater powraca do niej tak, jak David Hemmings wracał do zrobionych przez siebie zdjęć w „Powiększeniu” Michelangela Antonioniego (które było dla Coppoli bezpośrednią inspiracją) – bez końca odtwarza najważniejsze fragmenty, za każdym razem znajdując w nich coś nowego: nutę przerażenia w głosie kobiety albo smutek przebijający przez słowa mężczyzny. Jedno ze zdań („Zabiłby nas, gdyby tylko miał okazję”) działa na niego w sposób szczególny, bo staje się swego rodzaju zapalnikiem dla wypieranych ze świadomości wyrzutów sumienia.\nCaul nie tylko traci chłód profesjonalisty; zaczyna też utożsamiać się z podsłuchiwanymi bohaterami. Po raz pierwszy angażuje się w sprawę, bierze odpowiedzialność za swoje czyny. To z kolei – w połączeniu z alienacją, w jakiej żył od dawna – prowadzi do paranoi, którą reżyser ujawnia w znakomicie poprowadzonym, nieco onirycznym i najbardziej thrillerowym finale. Wcześniej narastającą manię Harry’ego Coppola przedstawia wyjątkowo subtelnie i inteligentnie: podczas każdego kolejnego odsłuchania fragmentów konwersacji słyszymy inne nagranie (aktorzy czytali po prostu te kwestie kilkakrotnie), dzięki czemu widz ma wrażenie, że – tak jak Harry – za każdym razem słyszy coś innego niż poprzednio.\nZakończenie „Rozmowy”, opierające się na zagraniu, które dzisiaj nazwalibyśmy twistem fabularnym, w pewnym sensie może się wydać cyniczne – wymowa filmu nie jest bowiem w żadnym wypadku optymistyczna, a bohater, który przez całe życie ufał tylko własnym oczom i uszom, zostaje ostatecznie przez te zmysły zdradzony – ale filmowi Coppoli daleko do nihilizmu. „Rozmowa” to w zasadzie anty-thriller, film skupiony na detalach i na głównym bohaterze, pozbawiony akcji. Wszystko, co dzieje się na ekranie, toczy się wokół czynów Harry’ego Caula, nie wokół szerszego spisku czy działań jego zleceniodawców. Reżyserskie mistrzostwo Coppoli polega tu na tym, że cały czas utrzymuje film na cienkiej granicy między rzeczywistością a paranoją, aż do ostatnich minut nie pozwalając widzowi jednoznacznie zdecydować, która z tych opcji jest prawdziwa. Jazzowy soundtrack Davida Shire’a – nagrany i skomponowany jeszcze przed kręceniem filmu, co zdarza się rzadko, służy raczej za kontrapunkt niż ilustrację i także nie pomaga tej zagadki rozwikłać.\nMistrzostwo Hackmana opiera się z kolei na tym, że tchnął życie w bohatera – wydawać by się mogło – z góry skazanego na brak sympatii ze strony widowni. Jego Caul nie jest nudziarzem, którym byłby w rękach mniej uzdolnionego aktora; jest postacią tragiczną w pełnym znaczeniu tego mocno nadużywanego określenia i jednocześnie fascynującym rezonerem pewnej trudnej epoki. Kiedy w jednej ze scen zwierza się nagle przypadkowej kobiecie, widać po Hackmanie, że doskonale tę postać rozumie i potrafi ją odpowiednio przedstawić. Widać to także, gdy w nieco ironicznym finale gra na saksofonie w wybebeszonym mieszkaniu, podczas gdy obiektyw Billa Butlera przejeżdża od lewej do prawej, naśladując ruch kamery telewizji przemysłowej, symbolizującej ciągłą obserwację.\nNic dziwnego, że zarówno Coppola jak i Hackman – choć każdy z nich ma na koncie niejedno arcydzieło – właśnie „Rozmowę” uważają za najlepszy film w swoich filmografiach. To kino wymagające i niekoniecznie przyjemne w odbiorze, ale złożone i fascynujące.\nFrancis Ford Coppola Gene Hackman lata 70 P-Q-R Rozmowa The Conversation


2 listopada 2021 - Giełda klasyków\nHonda CX 500 1980 – 27000 PLN – Kotórz Mały\nMotocykle przebudowywane w stylu cafe racer mają w sobie to coś. Imponują stylem, przekonują swoją bezkompromisowością, czarują rezygnacją z plebejskiej wygody. To moda która zrodziła się w latach 60-tych ubiegłego stulecia, a dziś w zachodnioeuropejskich miastach przeżywa swój renesans. Ten projekt jest świeżo po zakończonej odbudowie i z pewnością nie ma się czego wstydzić. Honda CX500 nie jest najpopularniejszą bazą do retro modyfikacji, lecz jej atuty związane są zarówno z trwałością konstrukcji, jak i stylistyką. Jej zamontowany wzdłużnie, chłodzony cieczą silnik w układzie V przypomina wyglądem ten z ówczesnego Moto Guzzi. Taki cafe racer to dobry wybór dla indywidualisty, chcącego oderwać się od szarości dnia codziennego.\nCzytaj dalej Honda CX 500 1980 – 27000 PLN – Kotórz Mały →\nlata 80-tejapońskie20-30 tys.motocykleCA 180\nCzytaj dalej BMW 650i E63 2006 – 79900 PLN – Gliwice →\nYamaha XS Eleven Venturer 1981 – 43000 PLN – Kotórz Mały\nYamaha XS Eleven pozwoliła japońskiemu producentowi fortepianów wejść na rynek dużych i ciężkich motocykli turystycznych. Co ciekawe, „Eleven” w nazwie pochodziło podobno nie od pojemności silnika (1100), a od 11 sekund, w które motocykl był w stanie przejechać pierwsze ćwierć mili. Taki wynik zapewnił mu żwawy, 95-konny silnik, pierwszy czterocylindrowy w historii motocykli Yamahy. Rynek bardzo polubił ten model i to głównie dzięki niemu Yamaha na trwale trafiła do „wielkiej czwórki”. Wersja Venturer ukazała się w roku 1981 roku. Wyróżniała się dużą owiewką, kuframi i wygodną kanapą, posiadając wszystko, by dobrze sprawdzić się na dłuższym dystansie.\nCzytaj dalej Yamaha XS Eleven Venturer 1981 – 43000 PLN – Kotórz Mały →\nlata 80-tejapońskie30-50 tys.motocykleCA 180\nNiska, sportowa sylwetka w kształcie klina, świetnie wyciszone i doskonale wykonane wnętrze, do wyboru potężne silniki wyłącznie w układzie V8 albo V12. Tak wyglądał niemiecki przepis na ultra luksusowe auto do przemierzania dalekich dystansów z wysokimi prędkościami. BMW E31 debiutowało w 1989 roku i kosztowało w podstawowej wersji 129 tys. DM, czyli o 30% więcej, niż seria 7, na bazie której powstało. Dziś różnica w cenie jest już trzykrotna, i wcale nie powinno to dziwić. BMW 840i E31 jest o wiele rzadsze od swojego czterodrzwiowego pierwowzoru, ma o wiele ciekawszą sylwetkę i zdecydowanie bardziej przykuwa uwagę na ulicy. Potwierdza regułę, że nadwozia typu coupe i cabrio są najlepszym wyborem pod kątem inwestycyjnym. Ten egzemplarz wyróżnia się felgami i pakietem stylistycznym MK Motorsport. Jego przebieg to 119000 km i podobnie jak wiele innych egzemplarzy z niskim przebiegiem, przybył do Polski z Japonii.\nCzytaj dalej BMW 840i E31 1994 – 139000 PLN – Stary Dzierzgoń →\nCiężko wyobrazić sobie 30-letni samochód w stanie niemal nie odbiegającym od nowego? Rzadko zdarza się okaz taki jak ten. Mercedes 190D 2.5 W201 to wersja o 15 koni mechanicznych mocniejsza niż model podstawowy. Jeden półlitrowy cylinder więcej w silniku pozwolił skrócić czas przyspieszenia do setki o 3 sekundy, podwyższyć prędkość maksymalną do 174 km/h i zachować spalanie paliwa na poziomie rzędu 6 l/100 km. Do jazdy – parametry idealne. Tyle, że prezentowany egzemplarz jak dotąd praktycznie nie jeździł. Na miłośnikach oryginalnego stanu ledwie 16 tysięcy kilometrów na liczniku z pewnością zrobi wrażenie. Ten Baby Benz wraz z dokumentami potwierdzającymi jego historię może być ozdobą każdej kolekcji Mercedesów.\nCzytaj dalej Mercedes 190D 2.5 W201 1991 – 149000 PLN – Chełm →\nDruga generacja modelu A8 oznaczona symbolem D3 produkowana była w latach 2002-2010. W 2005 i 2008 roku model był poddawany modernizacjom. Po zmianach limuzyna zyskała nową, większa atrapę chłodnicy, która swoim wyglądem nawiązywała do wyścigowych modeli Auto Union z lat 30-tych. Prawdziwy „sport” pojawił się w ofercie tego modelu już w 2006 roku, wraz z debiutem Audi S8 D3. Do napędu użyto silnika V10 5.2 z wtryskiem FSI o mocy 450 KM, którego pokrewną odmianę można było odnaleźć również w Lamborghini Gallardo. To z pewnością wystarczająca rekomendacja, a co ciekawe, tak mocne serce sprawdza się świetnie zarówno w super sportowym samochodzie, jak i w limuzynie. Dzięki napędowi quattro nikt tu deficytu mocy nie poczuje. Ten egzemplarz sprowadzony został z Japonii i przejechał dotąd jedynie 115 tysięcy kilometrów.\nCzytaj dalej Audi S8 D3 2008 – Krapkowice →\nMercedes 250D W124 1992 – 26000 PLN – Grójec\nMercedes 250D W124 ma wszystko, by mógł być kochany przez długie lata. Z jednej strony zapewnia komfort, z drugiej – potrafi się odwdzięczyć bezawaryjną eksploatacją, a w wersji z pięciocylindrowym dieslem – rozsądnym spalaniem. To pełnoprawny klasyk, choć tak naprawdę spełnia wszystkie funkcje, których poszukujemy w aucie na co dzień. Ceny dobrze zachowanych egzemplarzy nie są już niskie, lecz grono miłośników sprawia, że nigdy one spaść nie powinny.\nCzytaj dalej Mercedes 250D W124 1992 – 26000 PLN – Grójec →\nPeugeot 406 Coupe 2000 – 31500 PLN – Wrocław\nPołączenie francuskiego uwielbienia dla komfortu i włoskiej stylistyki od studio Pininfarina to przepis na super wrażenia z jazdy i smakowite doznania estetyczne. Peugeot 406 Coupe to jedno z najciekawszych coupe lat 90-tych. Pomyślane jako sprawdzające się w dalekich trasach gran turismo, projektowane i produkowane we Włoszech, stylistycznie nie miało żadnych elementów wspólnych z sedanem. Szybko stało się ulubieńcem dziennikarzy, którzy wielokrotnie określali je jednym z największych osiągnięć Pininfariny. Auto ma piękne proporcje i wiele stylistycznych smaczków. Jest ponadczasowe, nie ginie wśród współczesnych samochodów, ani nie zginie wśród aut klasycznych.\nCzytaj dalej Peugeot 406 Coupe 2000 – 31500 PLN – Wrocław →


Mechnice noclegi, nocleg w Mechnicach (Dąbrowa / opolski / opolskie) od 16zł: - Meteor\nStrona główna noclegi Mechnice\nOpole ( centrum Mechnic ~ 1.7 km )\nOpole ( centrum Mechnic ~ 7.0 km )\nOpole ( centrum Mechnic ~ 1.6 km )\nOpole ( centrum Mechnic ~ 2.2 km )\nOpole ( centrum Mechnic ~ 6.8 km )\nOpole ( centrum Mechnic ~ 5.2 km )\nOpole ( centrum Mechnic ~ 6.1 km )\nOpole ( centrum Mechnic ~ 6.5 km )\nOpole ( centrum Mechnic ~ 9.4 km )\nOpole ( centrum Mechnic ~ 6.3 km )\nOpole ( centrum Mechnic ~ 6.6 km )\nLędziny ( centrum Mechnic ponad 10 km )\nOpole ( centrum Mechnic ponad 10 km )\nNiemodlin ( centrum Mechnic ponad 10 km )\nOpole ( centrum Mechnic ~ 6.0 km )\nGościejowice ( centrum Mechnic ponad 10 km )\nOpole ( centrum Mechnic ~ 8.2 km )\nOpole ( centrum Mechnic ~ 8.6 km )\nOpole ( centrum Mechnic ~ 5.6 km )\nOpole ( centrum Mechnic ~ 8.4 km )\nWrzoski ( centrum Mechnic ~ 1.4 km )\nKępa ( centrum Mechnic ~ 8.3 km )\nOpole ( centrum Mechnic ~ 5.4 km )\nOpole ( centrum Mechnic ~ 7.3 km )\nOpole ( centrum Mechnic ~ 6.2 km )\nOpole ( centrum Mechnic ~ 5.7 km )\nCzęsto zadawane pytania dotyczące noclegów w Mechnicach\nKtóry hotel w Mechnicach ma najwięcej miejsc noclegowych?\nNajwięcej miejsc w Mechnicach oferuje kwatera prywatna "Pokoje Gościnne Lajkonik". Umożliwia zakwaterowanie 110 osób.\nIle propozycji noclegów znajdę w Mechnicach?\nGdzie w Mechnicach znajdę najtańszy nocleg?\nNajniższe ceny w Mechnicach ma hostel "Hostel Reymonta 29". Przenocujesz tam już za jedyne 16 złotych.\nKtóry nocleg w Mechnicach znajduje się najbliżej centrum?\nNajbliżej centrum Mechnic znajduje się motel "Motelik Agro".\nKtóra oferta w Mechnicach ma najlepsze opinie?


Komu wyremontują drogę, komu zbudują chodnik. Powiat ma na to miliony | remonty, drogi, cgodniki, powiat nowosądecki | Sądeczanin.info\n02/02/2020 - 14:20\nKomu wyremontują drogę, komu zbudują chodnik. Powiat ma na to miliony\nAura, która nie przypomina zimy, sprzyja budowlańcom na Sądecczyźnie. Gdzie nie spojrzeć, remonty dróg albo budowa chodników. A w kolejce czekają już nowe inwestycje, bo powiat dostał miliony z Funduszu Dróg Samorządowych.\nDzięki łagodnej zimie, drogowcy mogą kontynuować prace przy remontach dróg powiatowych i budowie chodników. Właśnie zakończyła się budowa chodnika w Siołkowej na długości 570 metrów. Inwestycja, która była w połowie współfinansowana przez gminę Grybów kosztowała blisko 521 tys. złotych – informuje Maria Olszowska ze Starostwa Powiatowego w Nowym Sączu.\nCzytaj też Legalna samowola, mniej biurokracji. Idzie rewolucja w prawie budowlanym\nW innych miejscowościach praca wre. Tak jest na drodze powiatowej na trasie Limanowa – Chełmiec, gdzie prowadzone są remonty w Marcinkowicach, Rdziostowie i Chełmcu. Wartość inwestycji to ponad 7,5 mln złotych. Wszystko ma być gotowe w lipcu.\nNawierzchnia jest też remontowana na drodze powiatowej Ropa - Gródek - Biała Niżna, na długości 2740 metrów, w Gródku. Wartość prac to blisko 3 mln złotych. Budowlańcy mają się uwinąć do czerwca.\nPrzebudowywana jest też droga powiatowa Nawojowa - Żeleźnikowa Wielka - Łazy Biegonickie, na długości 1616 metrów w miejscowości Żeleźnikowa Mała i Żeleźnikowa Wielka. Remont kosztuje 2,8 mln złotych. Ma być gotowa w czerwcu.\nCzytaj też Zwały ziemi, beton i ogromne pale. Powoli rośnie nowy most w Kurowie [ZDJĘCIA]\nW kolejce czekają już następne inwestycje.\n-Na etapie procedury przetargowej jest budowa chodnika w ciągu drogi powiatowej Limanowa - Chełmiec na długości 1188 metrów. Inwestycja w 66 proc. jest współfinansowana przez gminę Chełmiec – informuje sądeckie starostwo powiatowe.\nSą też inne, dobre wiadomości.\n- Otrzymaliśmy bardzo dobrą informację z urzędu wojewódzkiego o zakwalifikowaniu wcześniej złożonych wniosków i ujęciu ich na liście do realizacji, w ramach Funduszu Dróg Samorządowych – mówi starosta nowosądecki Marek Kwiatkowski.\n– Dzięki temu będzie możliwy remont drogi powiatowej Nowy Sącz - Florynka w miejscowościach Kamionka Wielka, Królowa Polska, Królowa Górna, Bogusza, o łącznej długości 7910 metrów; remont drogi powiatowej Limanowa - Chełmiec w miejscowościach: Chomranice , Klęczany, Marcinkowice o łącznej długości 4168 metrów; remont drogi powiatowej Muszyna – ulica Polna – Złockie w miejscowości Muszyna i Jastrzębik o łącznej długości 2059 metrów.\nPowiat ubiega się też o pieniądze przyznawane z funduszy na usuwanie skutków klęsk żywiołowych. Jeśli środki otrzyma, remontu doczeka się droga powiatowa Nowy Sącz – Cieniawa, w miejscowościach Kunów, Mystków, Mszalnica i Cieniawa. Samorząd wnioskuje o dotację w wysokości blisko 4,6mln złotych, co pozwoli na położenie nowej nawierzchni na odcinku ponad 4 kilometrów.\nNa remont czeka też droga powiatowa Łęka - Koniuszowa – Mogilno na odcinku 1,3 km na co potrzeba blisko 1,4 mln złotych.\nW kolejce do remontu jest też droga powiatowa Frycowa – Złotne. Tu powiat stara się o ponad 730 tys. złotych dotacji na nową nawierzchnię na odcinku ponad 700 metrów.\nPo powodziach trzeba też odbudować most w ciągu drogi powiatowej Paszyn - Mogilno – Krużlowa, na co potrzeba 1,5 mln złotych. Na inwestycyjnej liście powiatu jest też remont drogi Berest – Mochnaczka Wyżna w miejscowościach Berest, Piorunka. Samorząd wnioskuje o ponad 1,8 mln złotych dotacji na remont jezdni o długość 1,63 km.\n[email protected] fot. Starostwo Powiatowe w Nowym Sączu


Decoupage w niedzielne popołudnie, czyli słów kilka o pasji Justyny z Rydułtów » Radio 90 FM\nDecoupage w niedzielne popołudnie, czyli słów kilka o pasji Justyny z Rydułtów\nData: 13 listopada 2012 / 15:17 Data:Aktualizacja: 22 listopada 2012 / 03:30 Facebook Twitter\nWielu z Was ma niezwykłe zainteresowania, wyjątkowe talenty, podejmuje ciekawe akcje - czekamy na Was! Dziś prezentujemy Wam kolejną pasjonatkę z naszego regionu! "Mam na imię Justyna i jestem mieszkanką Rydułtów. Moje zainteresowanie metodą decoupage trwa zaledwie miesiąc :) Przeglądając czasopisma natknęłam się na przedmioty wykonane tą metodą i bardzo mnie one zaciekawiły!"\nEfekt tego zainteresowania? Można zobaczyć poniżej. Tymczasem Justyna jeszcze w kilku słowach o sobie:\nZaczęłam szukać informacji na temat materiałów potrzebnych do tak pięknego ozdabiania no i w rezultacie stałam się takim samoukiem tej metody, która jednocześnie stała się moją pasją… Zaczęłam od kieliszka na wino… Specjalny papier, klej i lakier to podstawa! Do tego jakieś ciekawe dodatki typu: sztuczny śnieg, relief, brokat, no i oczywiście pomysł! Moje kieliszki stały się pięknymi lampionikami, tworzą niepowtarzalny nastrój…\nWciąż zbieram zamówienia i to daje mi dużo radości ;)\nNastępną rzeczą jest ozdabianie tą metodą zwykłych kafelek. Najlepiej prezentują się małe o wymiarach 15×15, z których mogę tworzyć mini obrazy.\nTrzeba pamiętać, aby wszystkie wykonane tą metodą przedmioty kilkukrotnie pokryć nietoksycznym lakierem!\nMam nadzieję, że moje prace choć trochę się spodobają ;)\nPodobają się? A może ktoś z Was też zajmuje się decoupage? Chcecie wymienić się doświadczeniem? Pomysłami? Pole komentarzy jest do Waszej dyspozycji. Czekamy również na kolejne maile z opisem Waszych pasji. A oto prace Justyny (nowe zdjęcia z 13.11.):\nUważa się, że technika decoupage pochodzi ze wschodniej Syberii. Plemiona nomadów ozdabiały w ten sposób groby swoich przodków. Stamtąd technika przywędrowała do Chin, gdzie aż do XII wieku była popularną metodą ozdabiania lampionów, okien, pudełek i innych przedmiotów. W XVII wieku dzięki wymianie handlowej z Dalekim Wschodem decoupage przywędrowało najpierw do Włoch, a w XVIII w. do innych krajów Europy. Weneccy stolarze używali decoupage do produkcji mebli tworząc tańszą alternatywę do modnych wówczas chińskich lakierowanych mebli. Sztukę tą nazywano lacca contrafatta. Wkrótce odchodzono od naśladowania dalekowschodniego wzornictwa na rzecz kopii dzieł ówczesnych malarzy. Decoupage zyskało przydomek „sztuki biedaków”.\nNiektórych twórców techniką decoupage zaczęto powoli uznawać za artystów. Tak było z Mary Delany, która stała się ulubienicą dworu królowej Charlotty. Później przy pomocy decoupage’u tworzyli także Pablo Picasso i Henri Matisse. [źródło]\nMoja Pasja pasja pow.wodzisławski Rydułtowy Wodzisław Śląski


Upominki i gadżety w strategii każdej firmy – przeżytek czy obowiązek? -\nUpominki i gadżety w strategii każdej firmy – przeżytek czy obowiązek?\nHome » Blog marketingowy » Upominki i gadżety w strategii każdej firmy – przeżytek czy obowiązek?\n29 lipca, 2016 Blog marketingowy Brak komentarzy\nDbanie o klienta to niezbędny element Public Relations każdego przedsiębiorstwa, a sposobów na to jest naprawdę wiele. Można oferować lepsze usługi w tej samej cenie, jednak może to odbić się negatywnie w dłuższym rozrachunku, gdyż „rozpieszcza” klienta, który może oczekiwać ciągłej poprawy jakości usług przy tej samej kwocie abonamentowej.\nMożna też w ciekawy sposób angażować go w życie firmy, poprzez zapraszanie na branżowe eventy, jednak zazwyczaj jest to kosztowne i nie każdy może sobie na to pozwolić. Można też zainwestować w drobne upominki, które będą użyteczne na co dzień, a do tego opatrzone logiem naszej marki. No właśnie, czy to się ludziom podoba? A może nie chcą być zasypywani „pierdołami”?\nBadania mówią jasno: to działa!\nWedług badań przeprowadzonych na początku 2016 roku przez Polską Izbę Artykułów Promocyjnych upominki reklamowe dogoniły internet, jeśli chodzi o budżet poświęcony na ich zakup i wysyłkę. Mówi się, że internet przejmuję kontrolę na wszystkim i jest już dziś absolutnym liderem w każdej dziedzinie, jednak te badania pokazały, że niektóre „staromodne” metody wciąż mogą być skuteczne! Do tej pory, faktycznie, pierwsze miejsce w budżetowym zaangażowaniu reklamowym stanowił internet, jednak 2016 rok był pod tym względem przełomowy. Ponad 1/3 ankietowanych uznała, że to najskuteczniejsza forma reklamy, a ankietowani byli dyrektorzy sprzedaży i marketingu, czyli ludzie, których odpowiedzi są jak najbardziej miarodajne.\nWynik Ex Aequo z internetem to nie tylko zaskoczenie, ale wręcz prawdziwa sensacja. Pokazuje jak bardzo zmieniają się trendy marketingowe i jak „płynną” są kwestią. Ogólna ocena efektyności gadżetów wzrosła niesamowicie, gdyż ponad 80% ankietowanych uważa je za skuteczne (to 10% skok w stosunku do 2015 roku). Ponad 90% ankietowanych używa upominków w swojej firmie i to także 10% wzrost w porównaniu z rokiem poprzednim. Nie ma co się oszukiwać – rok 2016 jest rokiem gadżetów!\nDziała… Ale jak?!\nDlaczego jednak to działa? Poniżej omówimy kilka oczywistych względów, dla których popularność i skuteczność gadżetów nie maleje, a wręcz rośnie.\nPrzede wszystkim należy zwrócić uwagę na tzw. „zasadę wzajemności”, czyli bardzo prosty termin psychologiczny, który polega na wytwarzaniu poczucia odwzajemnienia się za uprzejmość. Nie ma tu wielkiej filozofii – jeżeli ktoś jest dla Ciebie bardzo miły, to jest duże prawdopodobieństwo, że tym samym będziesz chciał mu się odwdzięczyć. Jeżeli więc posiadasz dobrze zdefiniowaną grupę docelową, to sprezentowanie jej gadżetu będzie miało wymierne korzyści.\nCzasami gadżet jest też formą podtrzymania dobrej relacji albo po prostu przypomnienia o sobie. Ludzie, w natłoku spraw bieżących i obowiązków zawodowych, mogą po prostu przestać korzystać z usług twojego przedsiębiorstwa. Nie dlatego, że współpraca była zła, ale dlatego, że nie była odpowiednio podtrzymana! Dlatego tak ważne jest, by gadżety były użytkowe, ale też wyraźnie widoczne i zmuszające do powiązania ich z Twoją marką.\nCzęsto jest też tak, że korzystając z dwóch firm oferujących podobne usługi, w długoterminowej skali wygra ta, która po prostu lepiej o sobie przypomina. Upominki to z pozoru nic nie znaczący element, który może naprawdę związać osobę z jakąś marką.\nBadania PIAP jasno pokazały, że dzisiejszy konsument liczy na jakość, a nie na ilość. Oczywiście, forma jest także bardzo istotna i należy zrobić wszystko, żeby gadżet był ładny i reprezentatywny. Najskuteczniejszą cechą jest jednak jego jakość, która musi być na wysokim poziomie, bez względu na to, jaki rodzaj gadżetu wybierzemy. Jeżeli będzie to pendrive, to niech będzie naprawdę dobrze wykonany. Czasami warto poświęcić jego pojemność na rzecz jakości wykonaniu. Trwały, solidny, porządny – z takimi wartościami ma być kojarzony, a tak samo będzie kojarzona Twoja firma.\nJakość nie jest tylko najważniejszym kryterium dla konsumentów, ale także dla właścicieli przedsiębiorstw. Trend ten pokazuje jasno i dobitnie, że są oni coraz lepiej poinformowani i coraz lepiej znają gusta swoich klientów. Za jakością gadżetów idzie także ich cena, co pozwala wysunąć kolejny wniosek: inwestowanie pieniędzy w dobrą reklamę nigdy nie jest bezcelowe! Producenci i właściciele firm zdają sobie doskonale z tego sprawę i właśnie dlatego zaczęli kupować więcej gadżetów o lepszej jakości. Oby tak dalej!\nJeżeli więc miałeś, lub miałaś jakiekolwiek wątpliwości czy warto, to znasz odpowiedź: warto. Każda znana marka ma swoje gadżety, a do kogo mamy się porównywać i czyje działania naśladować, jeśli właśnie nie tych największych? Wyniki badań Polskiej Izby Artykułów Promocyjnych stawiają sprawę jasno; zarówno marketerzy jak i konsumenci zaufali gadżetom i kojarzą im się one z dobrą jakością i użytecznością. Tendencje są ciągle wzrostowe, więc jedyne co musisz zrobić, to złapać ten wiatr w żagle i kreować wizerunek swojej firmy właśnie przez upominki z wizerunkiem Twojej marki.