Czasami trzeba usiąść obok i czyjąś dłoń zamknąć w swojej, wtedy i łzy będą smakować jak szczęście: 14. Nie musisz odpowiadać, już wszystko wiem\n14. Nie musisz odpowiadać, już wszystko wiem\nChoć może na początek parę słów wstępu?\nWitamy po... dłuższej przerwie. Spytacie zapewne, dlaczego tak późno, czemu dopiero teraz? Nigdy nie lubiłam dopraszać się o komentarze, ale niestety, czasem coś napisać bez nich jest ciężko. Zwyczajnie brakło nam motywacji, gdyż nie widzimy zbytniego zainteresowania naszym opowiadaniem. Naprawdę byłybyśmy wdzięczne, o chociaż kilka słów. Podoba wam się to, co piszemy? Może macie jakieś uwagi? Krytyka naprawdę mile widziana, pochwały oczywiście też ;-)\nChoć nie mam w zwyczaju nadawać dedykacji, ten rozdział ofiarowuję naszemu ostatniemu anonimowi - Yuuki, która jako jedyna skomentowała ostatnią notkę i to nie byle jak!\n– I co o tym myślisz? – spytała w przerwie pomiędzy jednym uderzeniem, a drugim. – Udało wam się coś ustalić?\nShikamaru pojawił się przy niej nagle, zupełnie znikąd. Chwilę przyglądał się treningowi dziewczyny, lecz kiedy upewnił się, że nie przerwie go tylko ze względu na jego obecność, zabrał głos.\n– Póki co, nie ma o czym mówić. Mamy kilka pomysłów, ale to czyste spekulacje. Potrzeba nam konkretów, by móc z odpowiedniej strony na to spojrzeć. Szyfr udało nam się w całości zdjąć, ale to nie jedyna przeszkoda.\nHaniko zamachnęła się mocniej i z całej siły uderzyła w drzewo, które maltretowała już od dobrych paru godzin. Od kiedy Sasuke wyszedł, ona nie zmrużyła już oka. Przesiadywała w kuchni z kubkiem gorącej, ziołowej herbaty, nie mogąc już tego dłużej znieść. Nie miała siły nawet się uczesać, wyszła właściwie tak jak stała. Umyła zęby, przebrała się i opuściła mieszkanie. Tym samym poranną toaletę ograniczyła do zupełnego minimum. Po tych kilku godzinach wcale nie prezentowała się dużo lepiej. Podkrążone oczy, szara cera, która aż prosiła się o nawilżenie, lekko spierzchnięte usta. Na głowie panował jeden wielki kołtun, stworzony przez włosy, o które jeszcze dzień temu tak bardzo zapragnęła dbać. Całość prezentowała się raczej nieciekawie, co dodatkowo podkreślały brudne od piachu i błota ubrania.\n– Wiadomość jest bardzo niejasna. Kierowana do konkretnej osoby i tylko ona może ją bezbłędnie zrozumieć. To taki typ informacji, w której interpretacja jest zupełnie dowolna. Złapaliśmy się na tym, gdy trzy różne osoby zajmowały się jednym tekstem i każda doszła do innych wniosków. – Brunet oparł się ramieniem o sąsiednie drzewo, tak, jakby ilość wypowiedzianych słów bardzo go zmęczyła.\n– Rozumiem, to rzeczywiście pewien problem – powiedziała blondynka nie przerywając molestowania drzewa nawet na moment. – A co z byakuganem?\n– Zajmie się tym Neji lub Hinata.\n– Czyli póki co nic więcej nie można zrobić?\nNara pokręcił tylko przecząco głową. Sprawa była poniekąd zamknięta. Liczba następnych kroków była bardzo ograniczona, co nie zmieniało faktu, że były one niezwykle istotne i całą grę należało rozegrać w sposób przemyślany. Na tym jednak nie polegało zadanie Shimanouchi, lecz jego samego. Była to ta nudniejsza, aczkolwiek mniej męcząca, przynajmniej fizycznie, część całej misji. Fakt ten całkowicie go cieszył, w końcu to nie on będzie się musiał jeszcze sporo naganiać i stawać na głowie, by sprawiać wrażenie osoby wiarygodnej. On będzie tylko siedział i analizował sytuacje, nie musząc specjalnie się trudzić w graniu kogoś, kim nie jest.\n– Hej, Shikamaru! – Z zamyślenia wyrwał go donośny głos z drugiego końca polany. Brunet doskonale wiedząc, do kogo należy, podniósł tylko rękę w geście przywitania, nie siląc się na więcej uprzejmości.\n– To ja spadam. Nie uśmiecha mi się trening z Uzumakim i Uchihą – powiedział cicho.\nBlondynka automatycznie poczuła, jak mieszają jej się wszystkie ruchy. Nie zastanawiając się zbyt długo, rzuciła okiem w tamtą stronę, a dostrzegłszy młodszego z braci, jakoś nie potrafiła zbyt szybko wrócić do poprzedniego zajęcia. W efekcie chybiła, a jej pięść znalazła się kilka centymetrów od grubego pnia. Niewiele myśląc, dziewczyna w ekspresowym tempie znalazła się po drugiej stronie drzewa, uderzając je z całej siły z tamtej strony, sugerując tym samym, że zamierzała tak zrobić od samego początku.\nWestchnęła cicho, widząc, że tym uderzeniem przeszła pień na wylot. Skumulowała w dłoni odpowiednią ilość chakry, by zmieniona w ogień całościowo przepaliła drzewo, jednocześnie się przy tym nie marnując. Gdyby wzięła jej odrobinę mniej, prawdopodobnie utknęła by przy ostatnim centymetrze. Zadowolona z siebie, wyjęła rękę i rozmasowując nadgarstek, spojrzała w stronę nadchodzących młodych mężczyzn. Przez chwilę przez jej głowę przeszła myśl, że zapewne wygląda strasznie po takim treningu, jednak na długo w niej nie zagościła. Nie raz w końcu po misji wyglądała dużo gorzej i w takim stanie widywał ją niejeden facet. Mimo powracającej pewności siebie, jakaś cząstka niej samej nie była przekonana i wcale nie czuła się dobrze, gdy tych dwóch znalazło się tuż obok. Całe jej poczucie bezpieczeństwa gdzieś się ulotniło, gdy ciemne oczy Sasuke spoczęły na niej. Długo jednak nie dane jej było wpatrywać się w młodego Uchihę, gdyż tuż przed nią wyrósł radosny blondyn, uśmiechają się do niej szeroko.\n– My się chyba nie znamy, Uzumaki Naruto!\n– Shimanouchi Haniko, miło poznać – odpowiedziała bez przekonania, siląc się jednak na delikatny uśmiech. Następnie spojrzała na tył, gdzie wciąż stał Sasuke. – Cześć – rzuciła w jego kierunku.\n– Ooo, to wy się znacie?! Wioska niby wcale nie taka mała, a od tygodnia wszyscy już o tobie trąbią, zastanawiając się kim jesteś. Tępy drań oczywiście nie wspomniał słowem, że miał okazję cię poznać. – Blondyn uśmiechnął się do niej szerzej, po czym spojrzał krytycznie w kierunku Uchihy.\nHaniko musiała przyznać, że w obecności chłopaka czuła się dużo swobodniej. Jego stosunek do nadętego bruneta również jej odpowiadał. Miło było popatrzeć, że nie tylko ona tak postrzega chłopaka i ma wiecznie ochotę robić mu na złość. Jednak zupełnie się nie spodziewała, że mimo ich stosunku do siebie, może być między nimi coś więcej. Długo nie trzeba się było przyglądać, by dostrzec, że łączy ich przyjaźń.\n– W ogóle nie spodziewałem się, że istnieje dziewczyna, która umie tak trenować!\n– Co masz na myśli? – spytała zupełnie wyrwana z zamyślenia.\n– Chyba jeszcze nigdy nie widziałem, by któraś w trakcie treningu doprowadziła się do takiego stanu. Wszystkie zazwyczaj przerywają, gdy zaczynają brudzić im się ubrania lub złamią sobie paznokieć.\nBlondynka automatycznie poczuła, jak się lekko czerwieni. Zaczęła podejrzewać, że wygląda jednak jeszcze gorzej, niż się początkowo spodziewała.\n– Cóż, jest różnica między prawdziwym treningiem, a tylko bawieniem się w trening. Jak się chce coś naprawdę osiągnąć, trzeba się poświęcić – powiedziała, próbując zamaskować zmieszanie.\n– To my musimy razem kiedyś potrenować! – krzyknął podekscytowany chłopak, wymachując przy tym rękoma. – O, właśnie, Shikamaru! Potrenujesz dziś z nami?\n– No właśnie, spieszę się, na mnie już czas. – Brunet oderwał się automatycznie od drzewa i ruszył w sobie znanym kierunku.\nHaniko patrzyła chwilę za oddalającym się chłopakiem, po czym skierowała spojrzenie z powrotem na Uzumakiego, który poświęcił ten czas na dokuczanie przyjacielowi. Nie posuwał się jednak na tyle, by wyprowadzić Uchihę z cierpliwości, co można było poznać po wyrazie twarzy bruneta. Przepełniona była spokojem i opanowaniem, na jego skroni nie pulsowała niebezpiecznie żadna żyłka, oczy nie wyrażały chęci mordu. Najwyraźniej Sasuke był już w znacznym stopniu odporny na takie żarciki i nie robiło to na nim większego wrażenia. Mimo to Uzumaki nie odpuszczał. Blondynka przysłuchiwała się chwilę tej słownej gierce, dochodząc do wniosku, że jej trafianie w czułe punkty bruneta wychodzi zdecydowanie lepiej. Kiedy temat między dwójką przyjaciół zszedł na dzisiejszy festyn, Naruto ponownie zwrócił się w stronę koleżanki.\n– To będzie twój pierwszy festyn w Konoha, nie? Macie coś takiego w Suna? Wybierasz się na niego, nie?\n– Z tego co się zdążyłam rozeznać, to nie, wasz festyn niczym nie przypomina naszego sposobu świętowania. W Suna tego typu imprezy mają zupełnie inny charakter, mniej w nich beztroskości. Trochę nad tym myślałam i właściwie, to nie mam ochoty w tym uczestniczyć.\n– Dlaczego? – Blondynowi wręcz oczy wyszły na wierzch ze zdziwienia. – Super zabawa! A jak nie byłaś nigdy, to tym bardziej powinnaś się przejść! Może dasz się przekonać i pójdziesz z nami, co? – Chłopak uśmiechnął się szeroko wskazując palcem na siebie i Sasuke. Następnie najwyraźniej przypomniał sobie o czymś, gdyż mina wyraźnie mu zrzedła. – Chociaż nie, zapomniałem, że dupek jak zawsze nie idzie. Możesz pójść ze mną!\n– Idę – powiedział Sasuke, wyraźnie akcentując dopiero co wypowiedziane słowo.\nNaruto odwrócił się zszokowany w stronę przyjaciela, najwyraźniej nie spodziewając się takiego obrotu spraw. Przez chwilę przyglądał mu się z niezdecydowaniem, lecz gdy upewnił się, że nie zostało to wypowiedziane ironicznie, poczuł jak szczęka opada mu do ziemi.\nBrunet z kamienną twarzą nie dał po sobie poznać, że słowo to wymsknęło się z jego ust, zanim zdążył w ogóle pomyśleć. Teraz już jednak nie było odwrotu i należało umiejętnie udawać, że w jego decyzji nie ma niczego nadzwyczajnego. Po prostu naszła go ochota. Ochota na bezsensowne szwendanie się po wiosce wraz z tłumami bezmózgich, upośledzonych ludzi, którzy najwyraźniej nie mają niczego pożytecznego do roboty i postanowili pokomplikować sobie i innym życie, utrudniając ruch i tworząc niepotrzebny tłok. A wszystko to dlatego, że głupia Hokage wymyśliła sobie jakiś bezsensowny festyn.\nStarają się wyglądać jak najbardziej naturalnie, rzucił okiem w stronę blondynki. Robił to co jakiś czas właściwie odkąd tylko się tu pojawił. Pierwsze spojrzenie w jej kierunku uświęciło go w przekonaniu, że od ich ostatniego spotkania wcale jej się nie polepszyło. To, że aktualnie nie płakała, wcale nie znaczyło, że w głębi serca nie czuła się równie kiepsko jak w nocy. Choć teraz próbowała to skutecznie zamaskować, on nie dał się oszukać, nie po tym, co już widział. Z zamyślenia wyrwał go wrzeszczący mu wprost do ucha, Uzumaki.\n– Uchiha, nie wspominałeś, że na ostatniej misji twój łeb też ucierpiał! – Chłopak złapał bruneta za głowę, potrząsając nią lekko.\nTego było jednak za wiele dla Sasuke, który wyrwał się gwałtownie z uścisku przyjaciela, przy okazji aktywując sharingan. Zachowanie to było tak pełne wrogości, że nie dało się jej nie zauważyć. Z bruneta emanował chłód i agresja. Naruto nie przyjął tego najlepiej. Wyzywające, szkarłatne oczy patrzyły na niego wzrokiem pełnym pogardy i niemej zachęty do pojedynku.\n– Właściwie, to mogę się na chwilę przejść – rzekła Haniko zupełnie nieprzekonana do tego pomysłu, starając się tym samym załagodzić atmosferę między chłopakami, którzy powoli zaczynali skakać sobie do gardeł. A może wyjście gdzieś dobrze jej zrobi?\n– No to do zobaczenia o osiemnastej! – krzyknął po raz ostatni Naruto, zanim nie zrobił zamachu w stronę bruneta. Ten szybko zablokował cios, spojrzał po raz ostatni w stronę blondynki, jednak nie bardzo wiedząc, co mógłby powiedzieć lub zrobić, przypuścił kontratak.\nWokół widoczna była wyłącznie para. Było jej tyle, że niezwykle skutecznie ograniczyła mu widoczność. Nie przejmował się tym jednak, nie to było teraz ważne. W końcu mógł się odprężyć, zrelaksować. Rozluźnił wszystkie mięśnie, serwując im ukojenie. Gorąca woda zmyła wszelkie pamiątki po dzisiejszej walce. Na jego ciele pozostały tylko drobne zadrapania i kilka głębszych blizn na brzuchu po ostatniej misji. W szpitalu powiedzieli mu, że gdyby nie szybka interwencja Shimanouchi już by nie żył, z drugiej zaś strony gdyby w czasie tej wyprawy towarzyszył im prawdziwy medyk, nie miałby teraz ani zadrapania. Tymczasem istniało prawdopodobieństwo, że blizna po tej największej ranie nie zniknie nigdy. Szczerze nie robiłoby mu to większej różnicy, gdyby nie fakt, że szrama ta kojarzyła mu się z jasnowłosą koleżanką.\nJak przez mgłę pamiętał chwilę, w której na chwilę odzyskał przytomność. Z biegiem czasu wolałby, gdyby to nigdy nie nastąpiło. Nie dość, że utrudniał jej ratowanie własnego życia poruszając się niepotrzebnie, to jeszcze mówił przy tym głupoty, rozpraszając dziewczynę, która z każdą chwilą była coraz bardziej zdenerwowana i roztrzęsiona. Pamiętał strach w jej oczach, mimo że pomieszany ze zdecydowaniem, to rosnący z każdą chwilą. Nie potrafił jednak stwierdzić, czy żałuje tego wszystkiego. Z jednej strony chciałby, by dziewczyna nie słyszała tego, co słyszała. Z drugiej, ulżyło mu, że w końcu odważył się powiedzieć to, co naprawdę czuł.\nPrzed oczami stanęła mu wystraszona twarz Itachiego, kiedy tylko odzyskał przytomność. Brunet nawet nie krył się wówczas ze swoimi emocjami, tak jak to i bywało za każdym razem, gdy młodszy trafiał z czymś poważniejszym do szpitala. Gdyby Itachi był wtedy przy nim, gdy tracił kontakt ze światem, z pewnością nasłuchałby się wielu wyznań. Kiedy teraz Sasuke tak nad tym myślał, doszedł do wniosku, że z jego ust mogłoby paść nawet takie słowo jak „kocham”.\nTu malowała się wyraźna różnica między dwójką braci. Starszy w sytuacjach kryzysowych, kiedy zdawało mu się, że już więcej nie ujrzy brata, uśmiechał się i nic nie mówiąc, okazywał swoje uczucia poprzez dotyk, głaszcząc go po policzku lub włosach. Sasuke zaś stawał się niesamowicie wylewny i choć całkowicie zgodnie z prawdą, paplał, co mu tylko ślina na język przyniosła. Niestety po wszystkim brunet zazwyczaj wstydził się tego, co powiedział. Nigdy się oczywiście do tego nie przyznał, ani nie dał po sobie poznać. Najgłupiej mu było przed rodzonym bratem, przed którym, odkąd pamiętał, grał najbardziej. Najwięcej udawał, zamykał się, bywał spięty i czujny. Odkąd tylko zapragnął przewyższyć umiejętnościami Itachiego, zapomniał jaką miłością go niegdyś darzył. Skończyły się wspólne treningi, zabawy, śmiechy i wspólne spędzanie czasu. Wszystko to przyćmiła ich rywalizacja.\nChłopak wyszedł spod prysznica, kończąc na tym swoje rozmyślania i powracając do rzeczywistości. Sięgnął po granatowy ręcznik, wytarł się nim dokładnie, po czym stanął przed lustrem przyglądając się sobie. Zanim jednak zdążył przejechać wzrokiem po całym swoim ciele, rozległo się pukanie do drzwi.\n– Sasuke, zejdź za chwilę na dół! Muszę wam powiedzieć coś bardzo ważnego! – krzyknęła Mikoto przez drzwi, po czym skierowała się prawdopodobnie do pokoju starszego syna.\nBrunet zerknął jeszcze na chwilę w lustro, a następnie sięgnął po leżące na pralce ubrania. Włożył na siebie ciemne spodnie i czarną koszulkę, nie spiesząc się zbytnio. Doskonale zdawał sobie sprawę z tego, że jeśli matka zapowiedziała spotkanie na „zaraz”, oznaczało to jeszcze piętnaście minut spokoju. Kiedyś, gdy obaj z Itachim się na to łapali i niemal natychmiast zbiegali na dół, kobieta następne dwadzieścia minut zajmowała się jeszcze czymś innym, równie nieistotnym, co informacja, którą zazwyczaj miała im do przekazania. Czasem te ważne spotkania dotyczyły jutrzejszego obiadu, innym razem matka po prostu chciała spytać, czy nie brakuje im zimowych skarpetek. I tym razem Sasuke nie nastawiał się na nic jakoś specjalnie istotnego.\n– Będziecie mieli siostrzyczkę. – Pani Uchiha uśmiechnęła się szeroko do obu synów.\nSasuke, który akurat pił sok pomidorowy, zaczął się potężnie krztusić, przybierając przy okazji kolor tegoż warzywa. Na pomoc przyszedł mu Itachi, który zaczął intensywnie klepać go po plecach, z czym jednak miał drobne problemy, gdyż ręce trzęsły mu się wbrew jego woli. Po twarzy młodszego Uchihy zaczęły kapać łzy, spowodowane nieustającym kaszlem. Fugaku siedział cicho na fotelu naprzeciwko chłopaków, o dziwo nie komentując tego, co się na jego oczach wyrabiało, a co było wręcz nie do pomyślenia w tak wysoko szanującym się klanie.\n– Wasz ojciec dowiedział się o tym zaledwie tydzień temu, dla waszego dobra postanowiłam przetrzymać w tajemnicy najdłużej jak się dało.\n– To znaczy ile? Który to miesiąc? – spytał Itachi, kiedy udzielił już młodszemu bratu pierwszej pomocy.\nMikoto zarumieniła się lekko, przy okazji drapiąc się ze zdenerwowania po policzku. Bynajmniej nie był to gest, którego matka używała często. Już sam ten fakt nastawił obu chłopaków na kolejny cios.\n– Właściwie to już dziewiąty. – Kobieta złożyła ręce, uformowała krótką pieczęć i ich oczom ukazała się sylwetka, którą najwyraźniej skrywała przed nimi już od dłuższego czasu. Potężny brzuch brunetki ukazał się ich oczom, malując na twarzach trzech mężczyzn autentyczny szok. Widok ten był o tyle niespodziewany, że Fugaku pobladł znacząco.\n– Który?! – Krzyknął mężczyzna, automatycznie zrywając się z fotela, w którym do tej pory jeszcze spokojnie siedział. – Informując mnie o ciąży nic nie wspomniałaś, że zaszłaś w nią tak dawno temu!\n– Przepraszam, nie mogłam wam powiedzieć. Kochanie, masz tyle na głowie ostatnio. – Zwróciła się do męża. – Śledztwa, misje, nie chciałam dokładać ci zmartwień. Nasi chłopcy też już są dostatecznie duzi, by mieć własne problemy związane z treningami, dziewczynami i niebezpiecznymi zadaniami. Jak mogłabym im jeszcze dokładać problemów? Gdybym powiedziała wam wcześniej, pewnie położylibyście mnie do łóżka, wyręczali we wszystkim i martwili się.\n– Będziemy mieli dziecko – szepnął Fugaku, po czym zemdlał. Bracia zareagowali jednak na tyle szybko, by uchronić ojca przed upadkiem, łapiąc go w ostatniej chwili.\nSasuke kiwnął porozumiewawczo do starszego brata w kierunku kanapy. Nie minęła chwila, kiedy ulokowali na niej bezpiecznie mężczyznę. Matka, wydawać by się mogło, niespecjalnie przejęła się omdleniem męża. Stała w dalszym ciągu w tym samym miejscu, najwyraźniej oczekując jakiejś reakcji ze strony synów. Itachi podszedł do niej jako pierwszy, ucałował w czoło, po czym złożył gratulacje, deklarując pomoc ze swojej strony. Sasuke jako, że czoło matki zostało już skażone, zdecydował się na policzek. Następnie bez słowa, objął matkę, klepiąc ją delikatnie po plecach. Cała scena nie trwała jednak zbyt długo. Mikoto uśmiechnęła się jeszcze łagodnie do syna.\n– Już nie będziesz najmłodszy – powiedziała, dotykając z ogromną czułością jego policzka.\nSasuke chwilę przyglądał się matce, po czym wraz z Itachim ruszyli w kierunku schodów na górę. Normalnie w takiej sytuacji zamieniliby chociaż kilka słów, komentując bieżącą sytuację, jednak z powodu ostatnich nieporozumień ich relacje ochłodziły się do tego stopnia, że żaden z nich nie wyobrażał sobie, że mógłby się odezwać do tego drugiego chociaż słowem. Rozstali się, gdy każdy skierował się do swojego pokoju.\nPerfekcyjne zaplątanie warkocza zajęło mu jedynie chwilę. Sprawdził jeszcze raz, czy wziął ze sobą wszystko, po czym wyszedł z domu. Mimo wysokiej temperatury nie mógł zrezygnować z ciemnego płaszcza do samej ziemi. Na kapelusz z szerokim rondem nie narzekał, skutecznie zasłaniał go przed promieniami słonecznymi, lecz mimo to nie mógł zrezygnować z dużych ciemnych okularów. Postawił na pełen profesjonalizm.\nPrzemieszczał się bardziej za pomocą częstych skoków, niż zwyczajnego chodu. Niestety tylko jemu wydawało się to naturalne, gdyż mieszkańcy zerkali na niego co pewien czas, rzucając mu nadzwyczaj dziwne spojrzenia. Dziwne przynajmniej w jego mniemaniu. Normalny człowiek nie widział w tym niczego nadzwyczajnego, że na taki okaz, jakim w tym momencie był on, patrzy się raczej dosyć krzywo. Mimo to on starał się nie zwracać większej uwagi na tychże ludzi. Nie robił tego przynajmniej do momentu, w którym trzymali się oni na dystans. W sytuacji, w której jeden z przechodniów postanowił po prostu do niego podejść, musiał zareagować odpowiednio szybko i skutecznie. Kryjąc dłonie w długich rękawach płaszcza, ułożył odpowiednie pieczęcie i dotykając lekko, niby całkowicie przypadkiem, chodnika, przywołał mrówkę, tym razem bardzo małą. Kiedy tylko przestał gwizdać na odwrócenie uwagi i podniósł się z kucek, owad ruszył do boju. Niezauważony wszedł napastnikowi na prawego buta, po czym wsunął się pod nogawkę jego spodni. Zanim mężczyzna zdołał zareagować, mrówka ugryzła go w kostkę. Ofiara krzyknęła głośno i zaczęła się szamotać. Tym razem uwagę wszystkich przykuł mężczyzna podskakujący na jednej nodze, podciągający przy tym nogawkę spodni. Ludzie patrzyli na niego jak na wariata, dopóki mężczyzna nie stracił przytomności, rozwalając się na samym środku chodnika. Kiedy tylko trucizna w jego ciele zaczęła działać, nabrał koloru zgniłej zieleni. On zaś wykorzystał moment zamieszania, we własnym mniemaniu wtapiając się w tłum.\n– Znamy się? – spytał ciemnowłosy, niezwykle blady młodzieniec, widząc zakapturzoną postać przed drzwiami swojego mieszkania.\n– Właściwie, to nie, a powinniśmy. Mogę wejść? Posiadam niezwykle interesujące i cenne informacje, a wiem, że w tym momencie tylko w tobie mogę odnaleźć sojusznika.\nBrunet przyglądał się chwilę niezwykłemu gościowi, po czym wzruszył tylko ramionami i przepuścił nieznajomego w drzwiach. Właściwie, to nawet nie wiedział, dlaczego postanowił to zrobić. Prawdę mówiąc nie interesowało go nawet, co takiego ma mu on do powiedzenia. Ba, nie obchodziło go, kim tajemniczy gość w ogóle jest. W całym temacie nie robiło na nim wrażenia zupełnie nic. Dlaczego więc go wpuścił? Odkąd jego gość przekroczył próg, sam zaczął się nad tym zastanawiać.\nBrunet bez słowa udał się z nieznajomym do niewielkiego salonu. Usiadł naprzeciwko gościa, nie zawracając sobie głowy uprzejmościami typu, czy może życzyłby sobie on coś do picia. Nie interesowało go to, tak samo zresztą jak to, co tenże mężczyzna miał mu do powiedzenia. Chciał jak najszybciej to zakończyć i odprowadzić intruza do drzwi. Nie spuszczając z niego czujnego spojrzenia, skinął mu na znak, że może zacząć mówić. Ten jednak rozejrzał się uważnie dookoła, po czym pochylił nad dzielącym ich stołem, momentalnie znajdując się swoją twarzą tuż przy jego. Sai zaniepokojony lekko takim obrotem spraw nie cofnął się jednak.\n– Jaką mam pewność, że nie zamontowali ci podsłuchu? – szepnął nieznajomy wprost do jego ucha.\n– A jest ktoś, komu zależałoby na podsłuchaniu akurat tej rozmowy? – Sai nie zamierzał ściszać głosu tylko dlatego, że ten upierdliwy mężczyzna miał jakąś obsesję.\n– Właściwie, to nie jestem pewien. – Mężczyzna oparł się na oparciu fotela, zastanawiając się nad tym dość intensywnie. – Itachi, a jak nie Itachi, to Sasuke, proste! – krzyknął najwyraźniej już zapominając o swoich wcześniejszych obawach.\nSai przyjrzał mu się badawczo, nie odzywając się jednak. Tajemniczy gość nie raczył się nawet przedstawić, nie wspominając o tym, że nawet się nie rozebrał i nie pokazał swojej twarzy. W dalszym ciągu siedział w tym swoim obszernym płaszczu, ciemnym kapeluszu i okularach. Głos, właściwie jedyna charakterystyczna cecha, po której mógłby go ewentualnie w tej sytuacji rozpoznać, też nic mu nie mówił. Najwyraźniej było tak, jak mówił - nie znali się.\n– Bo wiesz, chodzi mi o tę Keiko! – krzyknął, po czym rozejrzał się jeszcze raz dokładnie, by upewnić się, czy w mieszkaniu nie byli ukryci jacyś inni ninja. Jednak gdy nikt niespodziewanie na niego nie naskoczył, ponownie zwrócił się w kierunku bruneta. – No bo jak w trakcie ostatniej misji siedziałem i podsłuchiwałem pod jej namiotem, to usłyszałem Sasuke! – Takeshi wyrzucił ręce wysoko w górę, jakby to, co powiedział, było czymś nadzwyczajnym. – Itachi był akurat przy ognisku, więc on był sam w namiocie i mamrotał do siebie. Mówił, że nie daruje ci tej mangi i że najpierw porozmawia na ten temat z Naruto, a potem osobiście cię udusi!\nSai lekko pobladł. Przez chwilę nawet zastanawiał się, czy nie zabrać głosu, odpuścił sobie jednak, widząc rosnące podekscytowanie swojego gościa.\n– Nie martw się, masz we mnie przyjaciela, a nie wroga, nic nie powiem! – Z długiego rękawa ciemnego płaszcza wyłoniła się szczupła dłoń i poklepała bruneta po ramieniu. – Ale wracając do tematu, mam dla ciebie coś, co cię może zainteresować! Wiem już, że jesteś typem człowieka, który chce ukazać światu całą prawdę. Wszystko bez cenzury, po prostu fakty. W końcu każdy ma prawo wiedzieć, co niepokojącego dzieje się w jego środowisku. –\nSai przyjrzał się dokładnie zdjęciu ukazującym braci śpiących w swoich objęciach. Każdy z osobna wydawał się niezwykle szczęśliwy z obecności tego drugiego oraz z towarzyszącego temu poczucia bliskości. Fotografia została wykonana najprawdopodobniej w namiocie, w trakcie trwania jakiejś misji.\n– Sasuke nie dość, że sypia z tym jinchuuriki, to jeszcze ma romans z własnym bratem! A to by znaczyło, że Itachi też nie jest heteroseksualny, więc… – wskazał na kolejną fotografię przedstawiającą starszego Uchihę wręczającego jakiejś obcej dziewczynie opakowanie tajemniczych pigułek. Następnie podsunął brunetowi pod nos zdjęcie, na którym para ta najzwyczajniej w świecie się obejmuje. – Keiko tak naprawdę jest mężczyzną! W ciele kobiety może bez problemu kręcić się wokół Uchihy i nikt nie widzi w tym niczego nadzwyczajnego, ot kolejna zakochana fanka, a tak naprawdę to uwiodła Itachiego i teraz zmusza go do sprzedawania narkotyków na skalę światową!\nSai wysłuchiwał tego wszystkiego w milczeniu, jednak jego mina nie wyrażała zbytniego przekonania do tego wszystkiego. Usta miał mocno rozdziawione, twarz wyrażającą autentyczne zdziwienie.\n– Nie chciałem mówić Sasuke prawdy – ciągnął dalej Takeshi. – Ponieważ musiałbym przyznać się do tego, że znane są mi jego bliskie stosunki z tym blondynem, a to mogłoby być za dużo jak na jeden raz, wiesz on jest tak strasznie delikatny. Dlatego właśnie przyszedłem z tym wszystkim do ciebie! Zrób to, co słuszne i opublikuj prawdę o Keiko! Niech cały świat się dowie, jaki z niej, a raczej z niego, jest oszust!\nW tym momencie z głowy już niemal jawnie podskakującego w miejscu Akaibe, spadł kapelusz, ukazując na światło dzienne jego długie, błękitne włosy związane z schludny warkocz. Chłopak zaczął autentycznie panikować, krzycząc, że już prawdopodobnie po nim. W biegu chwycił okrycie głowy i nie zastanawiając się ani chwili dłużej, wyskoczył przez okno.\nLeżała z kubkiem gorącej herbaty na kanapie, starając się zapomnieć o całym świecie. Upiła łyk napoju, po czym odstawiła szklane naczynie na blat niewielkiego stoliczka. Mimo panującego na dworze upału, jej ciało było niesamowicie wychłodzone, dlatego też bez obszernej bluzy i ciepłego, polarowego kocyka się nie obeszło. Nie wiedziała, dlaczego jej organizm za każdym razem tak reagował, ale zdążyła się do tego przyzwyczaić. Źródło tych wszystkich zmian temperatury było jej znane – ogień – jednak przyczyna do dziś dzień pozostawała tajemnicą. To wszystko stało się tak nagle, tuż po jego śmierci. Nie wiedziała, czy może chwilę przed tym wszystkim, on wstrzyknął jej kolejny eksperymentalny specyfik, czy to po prostu jej własny system odpornościowy nie potrafił sobie inaczej z tym wszystkim poradzić.\nPamiętała, jak trafiła do szpitala z powodu wychłodzenia organizmu. Wszyscy byli bezradni, lekarze nie wiedzieli, co się dzieje. Dlaczego w środku lata, w ciągu dnia na pustyni jej temperatura spadła do zaledwie 25oC? Mimo to koniec nie nadszedł. Po tygodniu jej stan znacznie się poprawił, więc lekarze postanowili jak najszybciej się jej pozbyć. Nikomu nie zależało na tym, by jej pomóc, by poznać prawdę i postarać się to wszystko złagodzić. On był ich przyjacielem, mimo wszystko mieli jej to za złe, choć postąpiła najlepiej, jak w takiej sytuacji tylko mogła. Dopiero wówczas uświadomiła sobie, że ludzie, których uważała za przyjaciół, wcale nie do końca nimi byli. Pozostali wierni, lecz nie jej. Jemu, chociaż to on popełnił błąd.\nNa jednym razie się nie skończyło. Przy każdym większym załamaniu problem powracał. Nie tak dotkliwie, lecz temperatura jej ciała dotkliwie spadała. Najgorsze w tym wszystkim było jednak to, że na dłuższą metę jej organizm reagował zupełnie niezgodnie z zamierzeniami. By lepiej znosić upały, nie od dziś wiadomo, że należało podnieść temperaturę własnego ciała, wówczas ta na zewnątrz stawała się mniej odczuwalna. W tym wypadku jej organizm reagował jak należy. W najbardziej krytycznych z powodu gorąca warunkach, potrafiła sobie dopomóc sprawiając, by to wszystko stawało się mniej dokuczliwe. Prawda jednak była taka, że przy obniżonej temperaturze zamiast nadmiernie gorąco, robiło jej się niesamowicie zimno. Wszelkie istniejące prawa natury przestawały mieć znaczenie, gdy jej organizm postanowił się zaprzeć. Tym samym, gdy temperatura jej ciała osiągała zaledwie 29oC, zamiast robić jej się niesamowicie gorąco, odczuwała jedynie chłód. Przenikliwy, nie do powstrzymania. Lód w sercu, którego nie potrafiła stopić. Obraz przed jej oczami zamazywał się, a ona dostrzegała jedynie zimowy krajobraz. Surowy i pusty. Przebijała przez niego wyłącznie samotność, co tylko potęgowało poczucie bezsilności i mrożącego od środka zimna.\nWysunęła spod koca jedną rękę i sięgnęła w stronę stoliczka. W jej dłoni znalazła się lekko zniszczona ramka. Nie była specjalnie stara, a wyglądała jakby przeszła już naprawdę bardzo wiele. Szybka z przodu była lekko ułamana, zdjęcie wyblakłe, a drewniana konstrukcja ledwie się trzymała. Nie była to już zwyczajna ramka, to był wrak niegdyś dobrej oprawy na fotografie. Nieważne było jednak w tej chwili opakowanie, lecz zawartość.\nBlondynka pogładziła palcami uśmiechnięta twarz młodego mężczyzny. Jasne blond włosy, zielone oczy, szeroki uśmiech, w dłoni trzymał różę. Nie rozumiała, dlaczego to właśnie ten obraz utkwił jej najbardziej w pamięci i dlaczego właśnie to zdjęcie miała zawsze jako pierwsze przed oczyma, gdy tylko o nim myślała. Z czasem zawsze w jej głowie pojawiały się i inne obrazy, jednak to zdjęcie było najwyraźniejsze. Chłopak emanował szczęściem, radością, chęcią życia.\nŁzy z wolna spłynęły po jej policzku, docierając do brody, by następnie skapnąć na trzymane w ręku zdjęcie. Haniko jakby dopiero teraz uprzytamniając sobie, że płacze, sięgnęła prawą dłonią do twarzy, szybkim ruchem ścierając kolejne słone krople. Oderwała wzrok od uśmiechniętego chłopaka, odstawiając ramkę na stoliczek, zdjęciem do dołu. Następnie sięgnęła do opakowania chusteczek, w drugą rękę łapiąc kubek z herbatą.\nKiedy ledwie udało jej się uspokoić i doprowadzić do stanu względnej używalności, zadzwonił dzwonek. Dziewczyna przez chwilę zastanawiała się, czy w ogóle zawracać sobie tym głowę i otworzyć, jednak ostatecznie doszła do wniosku, że to przecież może być coś ważnego. Przepełniona ogromną niechęcią na czyjekolwiek odwiedziny, podniosła się i skierowała do drzwi. Najbardziej obawiała się, że ujrzy za nimi Itachiego, albo co gorsza Sasuke, na szczęście jednak jej oczom ukazała się długowłosa dziewczyna o niesamowicie jasnych oczach.\n– Cześć, jestem Hinata. – Dziewczyna ukłoniła się nieśmiało. – Shikamaru mnie przysłał. Prosił, żebym cię jakoś ładnie umalowała, bo musisz wyglądać na dzisiejszym festynie jak prawdziwa księżniczka.\n– Hej, miło mi. Jestem Haniko – odpowiedziała lekko skołowana blondynka, przy okazji wpuszczając młodą Hyuugę. – Zastanawia mnie jedno, skąd Shikamaru wiedział, że w ogóle wybieram się na ten festyn? – Dziewczyna skrzyżowała ręce na piersi, wprowadzając gościa do niewielkiego salonu.\n– Ach, to ty nic nie wiesz? – Dziewczyna wydawała się zaniepokojona tym faktem. – Nie wiedziałaś o moim przyjściu? Na pewno ci nie przeszkadzam? – Zaczęła dopytywać dziewczyna.\nHaniko uśmiechnęła się delikatnie do nowej koleżanki, starając się zamaskować swój niespecjalnie dobry humor. Zachęciła ją, by rozsiadła się wygodnie na kanapie, po czym usiadła obok, ponownie przykrywając się kocem.\n– Ależ oczywiście, że nie. Bardzo mi miło, że przeszłaś. Widocznie Shikamaru chciał mi zrobić niespodziankę – rzekła miło blondynka widząc przejęcie na twarzy młodej Hyuugi. – I dać tym samym do zrozumienia, że wie o moim stosunku do Sasuke – pomyślała.\nHinata w odpowiedzi tylko uśmiechnęła się lekko i sięgnęła do swojego kuferka z kosmetykami. W czasie kolejnej godziny dziewczyny omawiały makijaż pasujący do stroju i zastanawiały się nad odpowiednią fryzurą. Mimo iż Haniko się tego nie spodziewała, brunetka wykazała się dobrą znajomością tejże sztuki, choć sama się właściwie nie malowała. Shimanouchi była zmuszona do sztucznego zwiększenia temperatury swojego ciała, by przypadkiem nowa koleżanka nie zauważyła u niej symptomów wychłodzenia organizmu. Cienie pod oczami i inne oznaki jawnego przemęczenia, zrzuciła na chorobę, która rzekomo ją w ostatnim czasie lekko męczyła. Mimo ogromniej ilości kłamstw i wymówek, Haniko musiała przyznać, że w towarzystwie Hyuugi poczuła się odrobinę lepiej.\nEfekt końcowy, cóż, przeszedł jej najśmielsze oczekiwania. Wpatrując się w lustro, nie była do końca pewna, czy na pewno widzi swoja własne odbicie. Owszem, kiedyś uważała się za całkiem ładną i zgrabną dziewczynę, tak, kiedyś. Gdy czasy się zmieniły, przestała się tak postrzegać, a patrząc w lustro nie myślała już o sobie niczego. Żadne konkretne określenie nie przychodziło jej do głowy, w ogóle nie zastanawiała się nad tym, jak się aktualnie prezentuje. Etap jej życia, w którym czerpała radość z podkreślania walorów, wydawać by się mogło, że nieodwracalnie się zakończył. Owszem, malowała się i teraz, jednak robiła to całkiem automatycznie, w ogóle nie przywiązując wagi do tego, czy efekt tych starań jest zadowalający, czy też nie.\nTymczasem tu i teraz, pierwszy raz od bardzo dawna poczuła się ładna i względnie szczęśliwa z tego powodu. Przyglądała się sobie, zastanawiając się, co w wykonanym przez Hinatę makijażu podoba jej się najbardziej. Po krótkim namyśle i dokładnym zlustrowaniu całości, doszła do wniosku, że są to jednak oczy. Spojrzenie było hipnotyzujące.\nRzuciła jeszcze raz okiem na całość, po czym wyszła z łazienki, kierując się do salonu. Na stoliku stał kubek z niewypitą do końca herbatą, która jeszcze całkiem niedawno była gorąca.\nHaniko upiła łyczek, starając się przy tym nie rozmazać pomadki w delikatnym, pudrowym kolorze. Następnie sięgnęła po leżącą na stoliku torebkę, w poszukiwaniu telefonu komórkowego. Nie zwlekając, bo chcąc nie chcąc im dłużej się zwleka, tym większe wahanie, wybrała numer i zaakceptowała połączenia. Co powie? Właściwie to nie powinno stanowić problemu, chyba, że coś wymknie się spod jej kontroli.\nSekundy mijały, w słuchawce brzmiał wyłącznie cichy sygnał połączenia. Gdy w końcu włączyła się poczta głosowa, blondynka rozłączyła się, marszcząc przy tym lekko brwi. Nie dane jej było jednak zastanowić się, czy zadzwonić raz jeszcze, czy dać sobie spokój, ponieważ w pomieszczeniu rozniosło się donośnie pukanie do drzwi.\nShimanouchi odłożyła aparat na drewniany stoliczek, po czym skierowała się w stronę, z której dobiegał dźwięk. Nie zastanawiając się wiele, pociągnęła za klamkę i uchyliła drzwi. Okazało się być gorzej, niżby mogła się spodziewać. Zdecydowanie nie tego oczekiwała, w dodatku nie była na to nawet w najmniejszym stopniu przygotowana. Ale czy miała jakieś wyjście?\nSkinęła lekko głową, na znak, że „jeszcze tylko moment” i wróciła do mieszkania, nie zamykając jednak drzwi. Sięgnęła po telefon i wcześniej spakowaną niewielką torebkę, po czym podeszła do szafki z butami. Zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami, zdecydowała się na sandały na niewielkim podwyższeniu, by strój nie wyglądał zbyt oficjalnie i balowo.\nNie zerkając już nawet na chwilę w stronę lustra, opuściła mieszkanie, zamykając za sobą drzwi, klucz umieszczając w jednej z bocznych kieszonek torebki.\n– Dzwoniłam – szepnęła chcąc przerwać panującą między nimi ciszę.\n– Skąd wiedziałeś, że…?\n– Nie wspomniał gdzie.\nUchiha przepuścił dziewczynę, gdy przechodzili przez furtkę, celowo jednak stając w takiej odległości, by musiała się ona bokiem o niego otrzeć. O nieprzypadkowości tego zachowania zdawała sobie sprawę i ona sama. Za dużo się wydarzyło, by kolejna taka sytuacja okazała się zwykłym zbiegiem okoliczności. Nic jednak nie powiedziała. Tylko los mógł dopomóc w rozwiązaniu problemu. Los, który zazwyczaj nie działał zgodnie z tym, czego byśmy chcieli.\n– Słuchaj… – Ciszę przerwał Sasuke, który korzystał z każdej kolejnej okazji, by móc przyjrzeć się dziewczynie. – Ten sen, to nie był pierwszy raz, prawda?\n– Musimy zaczynać ten temat?\n– Chyba jesteś mi winna jakieś wyjaśnienia. – Brunet wywrócił oczami, jakby fakt ten był nadzwyczaj oczywisty. Nie dla wszystkich jednak.\n– Co proszę? Ja tobie wyjaśnienia? Nie uderzyłeś się przypadkiem w głowę? – Dziewczyna prychnęła cicho, przyspieszając kroku, by możliwie najszybciej dotrzeć na miejsce i zakończyć temat.\n– Dobra, może nie jesteś. – Uchiha wycofał się lekko, przeczuwając, że w ten sposób niczego z niej nie wyciągnie. – Mimo to, może odpowiesz na pytanie?\nSasuke wręcz cisnęło się na usta, że pytaniem na pytanie się nie odpowiada, powstrzymał się jednak, ponownie zerkając na blondynkę, która od wyjścia z domu, nie spojrzała na niego nawet na chwilę. Najwyraźniej był dziś niewidzialny.\n– Czemu uważam co? Że odpowiesz, czy że to nie był pierwszy raz?\n– Drugie trafienie – rzekła od niechcenia.\nZupełnie ignorując chłopaka, jednak przeczuwając, że na tym rozmowa się nie skończy, przystanęła na szczycie mostku, po którym aktualnie przechodzili. Odwróciła się tyłem do niego, wpatrując się w łagodnie falującą wodę i słońce powoli chylące się ku zachodowi. Zaróżowione z lekka niebo, sprawiało, że świat wydawał się aż nazbyt łagodny. Jak gdyby ten delikatny odcień różu, wprowadzał spokój w życie mieszkających tu ludzi.\n– Nie wydawałaś się zaskoczona. Co więcej na twojej twarzy malowało się zmęczenie, bynajmniej nie spowodowane ciężkim dniem i kiepską nocą. To było zmęczenie psychiczne, jak gdyby ten sen prześladował cię od dawna i nie dawał zaznać spokoju.\nHaniko wzruszyła tylko ramionami, zastanawiając się jednocześnie nad odpowiedzią. Możliwość pozostawienia tego bez komentarza odrzuciła już dawno. Oznaczałoby to tylko tyle, że chłopak miał w swych osądach rację. Wzruszenie ramionami okazało się najlepszym rozwiązaniem. Gest pospolity, acz jaki skuteczny. Bez spojrzenia jej w oczy, mógł zwyczajnie dojść do wniosku, że nic a nic ją to nie kosztuje. Ot tak, od niechcenia. Tymczasem zarobiła sobie tylko odrobinę czasu.\n– Wiesz… – zaczęła, chcąc zyskać go jeszcze trochę, jednak tym razem nie przyniosło to spodziewanego efektu, gdyż chłopak złapał ją za ramiona i nim się zdążyła obejrzeć, już stała przodem do niego.\n– Kultura nakazuje, by nie rozmawiać z kimś stojąc do niego plecami – rzekł jak gdyby nigdy nic.\nMimo to czarne tęczówki wyrażały więcej. Czy miało to cokolwiek wspólnego z wypowiedzianymi przed chwilą słowami? Niekoniecznie. Ich głębia pochłonęła jej własne myśli. To, co starała się ukryć, ujrzało właśnie niemal światło dzienne.\n– Nie musisz odpowiadać, już wszystko wiem – wyszeptał, puszczając jej ramiona. Wpatrywał się jeszcze chwilę w jej beznamiętną w tej chwili twarz, po czym bez słowa ruszył przodem.\nAutor: Erroay von Uchiha o 19:10\nAAAAA!!!!! Dostałam dedykację! Tak się tym pod jarałam, pierwszy raz ktoś mi zadedykował notkę! Wielkie dzięki dziewczyny. A co do tych komentarzy to nie przejmuje się, teraz koniec semestru oceny się wystawia i nikt nie ma czasu na siedzenie przed kompem, z reszta chyba piszecie dla siebie a nie paru komentarzy. No a teraz rozdział. Jupi, że w końcu się pojawił, już myślałam, że was również dopadł zwyczajowy o tej porze roku brak weny i czasu, na szczęście nie! I no, no widzę, że między Haniko o Sasuke coś iskrzy UUUU.... *.* Troszkę mi w pewnym miejscu zajechało SasuNaru Wybaczcie, ale po prosty nie przepadam za tą parą. Do yaoi nic nie mam, ale jakoś w samym Naruto nie widzę ich za wiele, nikt mi tam do nikogo nie pasuje, jedyne dwie para jakie lubię to KakIru i KakuHida, oni po prostu mi do siebie pasują. Ale nie o tym tu miałam pisać. Idąc dalej, Takeshi! Tak mnie rozbawił tą swoją konspirą, że śmiałam się przez 10 minut. A co do SasuNaru to faktycznie będziecie o tym pisać? Bo tu lekki podtekst, tam podtekst. Co do pomysłu, że Keiko jest facetem, genialny pomysł, normalnie glebę zaliczyłam. [ P.S ale mam nadzieję, że nie jest] I już nie mogę się doczekać w następnym rozdziale festyn, jupi! A zakończenie takie urocze, już myślałam, że będzie kiss, a tu bum, koniec. Aż krzyknęłam . Czekam na kolejny rozdział, może jeszcze przed świętami ;> Do zobaczenia i bye bye Yuuki\nShana -chan 25 grudnia 2013 21:42\nPrzepraszam,że dawno nie komentowałam,ale jak wiecie,jest już końcówka semestru,więc...poprawy,poprawy i jeszcze raz poprawy xd ! :D .\nNie przejmujcie się małą ilością komentarzy. Ja mam tak samo. W roku szkolnym ludzie zazwyczaj nie mają czasu na komentowanie,czy nawet pisanie notek.\nMimo,iż czuję,iż Sasuke będzie z Haniko,to....szczerze mówiąc....nie przeszkadza mi wcale SasuNaru xd. Naprawdę,lubię yaoi xd.\nHmmm. Nie za bardzo mam wenę na komentarze,zwłaszcza,że nadrabiam aktualnie notki,więc napiszę co mi się najbardziej podobało.\nZakończenie bez wątpienia wyszło Ci najlepiej ;) .\nCzekam na więcej ;).\nShana -chan 26 grudnia 2013 13:18\nu mnie nn ^^ .\nDość przyjemnie się czyta, ale jestem zawiedziona koncówką. Jak on mógł po prostu odejść!! :/ Czekam na kolejny\nann zwill 1 marca 2016 00:29\nMożecie mi wierzyć, albo i nie, ale choć czytam Waszego bloga na bieżąco, to niestety od pewnego czasu i dopiero teraz nadrabiam wcześniejsze rozdziały :)))\nKurdę, akcja z ciążą pani Uchiha to coś, co zasługuje na WOW!!!!! i to w maga wykonaniu :) Nie wiem czyj to był pomysł, ale mi się bardzo podobało. Szczególnie omdlenie rodzinnego twardziela. Co mi się od razu cisnęło na usta? Mdlejący mężczyzna to hańba dla rodu! :))))\nTo jak dziwacznie zachowują się bracia względem sobie upatrzonych dziewczyn, też jest rewelacyjne. Wiem jak stało się, że Sasuke zaczął się spotykać ze swoją lubą (bo od tego momentu zaczęłam czytać), ale niecierpliwie wyczekuję chwili, w której to Itachi wykona krok do przodu :)) Cały czas sobie powtarzam, że to już niedługo i zła jestem, że nie dysponuję wystarczającym czasem, by w końcu do niego doczytać.\nTeraz żałuję, że już wcześniej nie wzięłam się za nadrobienie początku. Całe szczęście na bieżąco teraz jestem z Wami i waszą twórczością. Nie przestawajcie pisać, bo będzie mi bardzo smutno.\nAnonimowy 24 sierpnia 2017 21:35\nrozdział świetny, no i pojawił się Naruto, choć nie chciałabym aby był idiotą... ciekawe co Takeshi wymyślił...\na jeszcze taka mała sprawa, czy można podlinkować ten wpis w spisie... bo niestety ze spisu się nie da dostać...\nErroay von Uchiha 24 sierpnia 2017 21:43


Pielęgnacja mebli – Stagra Meble\nJakość i budowa mebli\nWarto wiedziećJak kupowaćJakość i budowa mebliCechy i funkcjePielęgnacja mebli\nAmigo system modułowy\nBarello system modułowy\nBucco sofa 3\nChantal system modułowy\nCremona narożnik L\nCremona narożnik XL\nDubai system modułowy\nGenova system modułowy\nPescara sofa 2\nPescara sofa 3\nVasto Sofa 2\nVento sofa 2\nVino sofa 2\nVino sofa 2,5\nJak kupowaćJakość i budowa mebliCechy i funkcjePielęgnacja mebli\nJeżeli nastąpi rozlanie płynu na kanapę należy użyć dobrze absorbującego materiału poprzez przyłożenie go do miejsca gdzie znajduje się płyn. Nie należy wywierać nacisku ani też nie pocierać. Dopiero po wstępnym odsączeniu należy wytrzeć plamę delikatnym materiałem wywierając lekki nacisk.\nPlamy po płynach\nPłyny pozostawiające plamy należy wytrzeć za pomocą namydlonej bawełnianej szmatki nie rozprzestrzeniając plamy. Należy przekładać namydloną ściereczkę na drugą stronę po każdorazowym kontakcie z tkaniną, aby nie roznieść i wetrzeć plamy. Następnie mydło należy wypłukać wodą.\nJeżeli zabrudzenie jest wynikową naniesienia substancji suchych typu piach, puder, mąka itp. należy odkurzyć przed wniknięciem do wnętrza. Jeżeli nie uda się w ten sposób usunąć zabrudzeń należy strzepnąć zabrudzenie. Miękkiej szczoteczki można użyć w ostateczności. Jeżeli substancji nadal nie udało się usunąć należy namydlić delikatnie bawełnianą szmatkę i ruchami okrężnymi usuwać plamę.\nMeble należy regularnie czyścić i odkurzać. Należy to robić przy wykorzystaniu odkurzacza i miękkiej szmatki.\nZrób test środka\nW przypadku braku pewności czy użyty środek nie wpłynie niekorzystnie na mebel należy wykonać test na powierzchni zasłoniętej (np. tył mebla).\nDo czyszczenia mebli powinno się używać mydła hipoalergicznego, które jest łagodne dla tkanin i nie uszkadza ich struktury.\nWysusz po czyszczeniu\nMebel należy wysuszyć suszarką do włosów ustawioną na najniższy poziom ciepła, aby nie uszkodzić i zdeformować tkaniny.\nwyczyścić natychmiast po zaplamieniu;\naby usunąć mydło należy skrapiać wodą i odsączyć do momentu całkowitego usunięcia mydła;\nużywać ręcznika papierowego tylko do odsączania;\nczyścić tylko ściereczkami z mikrofibry;\nużywać zawsze czystej części ręcznika papierowego lub ściereczki z mikrofibry;\nw razie konieczności użyć gąbki, nie szczotki;\nużywać do czyszczenia tylko szare mydło;\npo usunięciu zabrudzenia należy wytrzeć miejsce\nwokół plamy wilgotną szmatką.\nczyścić bez wywierania dużego nacisku;\nnie używać ostrych narzędzi czyszczących takich jak np.:\nPobierz najnowszy katalog 2020\n© Stagra Meble 2017. Wszelkie prawa zastrzeżone | Regulamin\tWykonanie Inspect™ & Prefo.it


Biuro prasowe - Publikacje - mobbinguje pracownik - Kancelaria - Terlecki\nMobbinguje pracownik, ale szef za to płaci\nRzeczpospolita - Prawo i Praktyka, 26 października 2010 r.\nNękać lub zastraszać pracownika mogą inni podwładni, a nawet klienci firmy. Ale on i tak ze swoimi roszczeniami wystąpi do pracodawcy\nMobbing to działania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko niemu, polegające na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu, wywołujące u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, powodujące lub mające na celu poniżenie lub ośmieszenie, izolowanie lub wyeliminowanie z zespołu współpracowników (art. 943 § 2 kodeksu pracy).\nKto odpowiada Tak definiowany jest utożsamiany najczęściej z pracodawcą, tj. osobą zarządzającą osobiście zakładem pracy bądź inną wyznaczoną do tego osobą, np. kierownikiem działu. Jednak mobberem, czyli sprawcą mobbingu, może być nie tylko przełożony, ale również inny pracownik czy nawet klient firmy.\nNiezależnie od kogo pochodzi mobbing, podmiotem odpowiedzialnym za dopuszczenie tego typu zachowań w zakładzie pracy jest pracodawca i to przeciw niemu, co do zasady, pracownik kieruje roszczenie o zadośćuczynienie za doznaną krzywdę. Obowiązkiem pracodawcy, zgodnie z art. 943 k.p., jest bowiem przeciwdziałanie mobbingowi.\nTo on powinien zatem czuwać nad atmosferą w zakładzie pracy, a w miarę potrzeby podejmować działania prewencyjne. Jest to istotne również ze względu na wysokość odszkodowania/zadośćuczynienia pieniężnego przyznawanego, w razie ewentualnego procesu, przez sąd na rzecz pracownika.\nPodejmowanie zatem przez pracodawcę działań zapobiegawczych, reagowanie na zgłaszane przez załogę problemy stanowi niewątpliwie okoliczności ograniczające odpowiedzialność szefa, a niekiedy może ją nawet wyłączyć.\nWachlarz żądań Gdy mobberem jest inny podwładny lub klient, pracownik powinien zgłosić wystąpienie takiego problemu pracodawcy, aby go wyeliminować.\nNiekiedy może w takiej sytuacji skorzystać również z prawa do powstrzymywania się od wykonywania pracy, o czym stanowi art. 210 § 1 k.p. A jeśli szef nie podejmie żadnych działań przeciwdziałających mobbingowi, będzie też mógł sięgnąć po środki ochrony prawnej, czyli zażądać\n- zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę, jeśli efektem mobbingu jest rozstrój zdrowia, oraz\n- odszkodowania w wysokości nie niższej niż minimalna płaca (w 2010 r. 1317 zł, w 2011 r. 1386 zł), jeśli mobbing stanowił przyczynę rozwiązania stosunku pracy.\nGdy mobbing nie wywołał u pracownika rozstroju zdrowia (np. nie przyczynił się do powstania choroby), to dochodzenie zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę możliwe jest wyłącznie od sprawcy mobbingu (np. od innego pracownika).\nPodstawą tego typu roszczeń są art. 23 i 24 kodeksu cywilnego dotyczące ochrony dóbr osobistych.\nGórna granica nie istnieje Przepisy prawa nie określają maksymalnej wysokości odszkodowania/zadośćuczynienia pieniężnego. Jest ona uzależniona głównie od tego, jakie dowody w procesie przedstawi pracownik (w tym zakresie stosuje się reguły określone w kodeksie postępowania cywilnego, np. zasadniczą rolę w tego rodzaju postępowaniach pełnią opinie biegłych psychologów i psychiatrów). I to one będą podstawą rozstrzygnięcia sądu i kwoty przyznanego świadczenia.\nPracownik dochodzący swoich praw na podstawie przepisów kodeksu pracy znajduje się w mniej korzystnym położeniu procesowym, niż gdyby oparł swoje żądania na art. 23 i 24 kodeksu cywilnego. W tym drugim przypadku istnieje bowiem domniemanie bezprawności.\nOznacza to, że osoba, która zachowywała się w sposób wyczerpujący znamiona mobbingu, musi przed sądem udowodnić, że jej działania nie były bezprawne. Dowód w takiej sytuacji przeprowadza zatem sprawca mobbigu, a nie pokrzywdzony pracownik. Natomiast w przypadku oparcia roszczeń na przepisach prawa pracy to, co do zasady, na pracowniku ciąży obowiązek udowodnienia istnienia mobbingu.


Przejedź na główną stronę i kliknij w zakładkę „Wirtualne Sporty”. Z lewej strony do wyboru masz jedną z sześciu dyscyplin sportowych i możliwość śledzenia wirtualnej rozgrywki na swoim ekranie. W prawym górnym roku ekranu odliczany jest czas do rozpoczęcia wydarzenia.\nMinimalna stawka zakładu wynosi 2 zł.\nNie istnieje górny limit dotyczący stawki na Wirtualne Sporty, ale najwyższa możliwa wygrana to 200 000 zł.\nTak. Można łączyć zakłady w ramach jednego wydarzenia wirtualnego (wyłączając zakłady na piłkę nożną i tenisa) np. w przypadku wyścigu psów możesz obstawić zwycięzcę oraz innego psa, który stanie na podium.


Nic tak nie napędza, jak konkurencja, której PO i w znacznej mniejszości PiS w Gdańsku nie mają. | Jerzy BOROWCZAK\nGdański SLD po face liftingu\nCzy idzie nowe w gdańskim SLD? Czy PO i PiS zyskają wreszcie poważną konkurencję w naszym regionie? Z pewnością zmiany, jakie zaszły w gdańskim Sojuszu powinny wpłynąć na wzmocnienie pozycji lewicy. Na czele SLD stanął bowiem Marek Formela – bardziej znany z pracy dziennikarskiej, czy zamiłowania do futbolu i tenisa, niż z działalności politycznej. Choć kilka lat temu postraszył w wyborach Pawła Adamowicza, dość nieoczekiwanie doprowadzając do drugiej tury.\nÓwczesny wynik Formeli można było uznać za dużą niespodziankę. Cóż jednak z tego, skoro SLD nie potrafił zdyskontować tego wysokiego poparcia. Były naczelny „Głosu Wybrzeża” usunął się w cień polityki, a SLD spokojnie dryfował na mieliznę. Patrząc na totalny rozkład lewicy w Gdańsku, często zastanawiałem się, czy „leci z nimi pilot?” SLD utracił jakikolwiek wpływ na Radę Miasta. Wybory prezydenta miasta i późniejsze parlamentarne, to już totalna klęska lewaków. Można było odnieść wrażenie, że nazwiska na listę wyborczą, pochodziły z łapanki, bo nawet dla zdecydowanych zwolenników SLD były one anonimowe. Listy „nie pociągnął” również gdański lider partii – Krzysztof Andruszkiewicz – nijaki, smętny i klasyczny przykład antylidera.\nNie, żebym utyskiwał nad losem SLD, bo to w końcu konkurencja, a ich poglądy są Borowczakowi zdecydowanie obce. Niemniej jednak, uważam, że zmiana lidera przyszła o kilka lat za późno. 8 lat „pontyfikatu” Andruszkiewicza było dla Sojuszu czasem straconym. Ku chwale PO, muszę to przyznać. Z drugiej strony nic tak nie napędza, jak konkurencja, której PO i w znacznej mniejszości PiS w Gdańsku nie mają. Spodziewam się więc, że pod dowództwem Marka, lewica jeszcze się umocni. Znam go od wielu lat i wiem, że to sprawny organizator i człowiek z dużym zmysłem politycznym. Mimo, iż nie jest młodym działaczem, musi przede wszystkim przyciągnąć do Sojuszu młodzież, która dzisiaj tęskno spogląda w stronę Palikota.\nMyślę, że gdyby Formela kilka lat temu stanął na czele lewicy, dzisiaj Sojusz byłby trzecią siłą w Radzie Miasta i z pewnością „ukradłby” choćby 1 mandat poselski Platformie. Palikot również nie miałby w Gdańsku czego szukać. Zobaczymy jednak, czy mam rację… Z pewnością lewica Formeli będzie dużo mocniejsza i sprawniejsza niż ta z twarzą Aleksandra Żubrysa.\nUważam, że dla odbudowania Polskiej lewicy, to dobrze, że Leszek Miller dokończy likwidacji partii, która była spadkobiercą PZPR\nMimo, że z górą 3 dekad jestem gdańszczaninem, to słowa rzecznika PiS mnie również dotknęły. Ja również 30 lat temu przyjechałem do miasta.\nW Gdańsku powstanie pomnik ks. Henryka Jankowskiego.


Lek. Joanna Strawa - lekarz rodzinny | ZnanyLekarz.pl\n29 grudnia 2018 Lokalizacja: W innym miejscu • przeziębienie dziecka\nUżytkownik zweryfikowany • 29.12.2018 Pokaż więcej • Lokalizacja: W innym miejscu Pokaż mniej\nPrzemiła, kompetentna ze wspaniałym podejściem do dzieci. Wszyskto dokładnie tłumaczy. Jest bardzo cierpliwa w stosunku do dzieci. Naprawde polecam Panią doktor z czystym sumieniem, oby więcej takich lekarzy. Agata\n19 września 2018 Lokalizacja: Polmedic\nUżytkownik zweryfikowany • 19.09.2018 Pokaż więcej • Lokalizacja: Polmedic Pokaż mniej\nŚwietna Pani doktor. Doskonałe podejście do małych pacjentów. Odpowiada na smsy, pamięta swoich pacjentów, wszystko dokładnie tłumaczy. Wizyty odbywają się w miłej atmosferze.\nJest najlepsza muj syn ma ADHD i uwielbia panią dr do nikogo innego nie chce iść jak jest chory kiedy byłam z nim u niego lekarz rodzinnego nie dał się zbadać polecam panią dr .wszystkim co mają dzieci\nPo pierwszej wizycie stwierdzam ze pani doktor jest mila i sympatyczna ma bardzo.dobre podejscie do dzieci. Bada dokladnie pyta o wszystko. Konkretnie i rzeczowo podchodzi do pacjenta. Wszytsko dokladnie tlumaczy. Jestem zadowolona z wizyty chyba wreszcie znalezlam odpowiedniego lekarza dla corki i siebie.\nsuper lekarz, wszystko wytłumaczy, zbada bardzo dokładnie, ma bardzo dobre podejście i do dzieci i do dorosłych\nŚwietna, najlepsza Pani Doktor! zawsze pozna sie na chorobie, dobrze dobierze leki, swietna i dla doroslych i dla dzieci. Ś wietne podejście do wszystkich. polecam ja wszystkim!:)


Analityk Bank of America twierdzi, że Apple planuje wypuszczenie składanego iPhone'a w 2020 roku Analityk Bank of America twierdzi, że Apple planuje wypuszczenie składanego iPhone'a w 2020 roku\nTu jesteś:Home»iPhone»Analityk Bank of America twierdzi, że Apple planuje wypuszczenie składanego iPhone’a w 2020 roku\nAnalityk Bank of America twierdzi, że Apple planuje wypuszczenie składanego iPhone’a w 2020 roku\nBy appleworld 24 marca 2018 0 komentarzy\nWedług Wamsi Mohana, analityka z Bank of America Merrill Lynch, Apple planuje za dwa lata wypuścić składanego iPhone’a.\nMohan podzielił się swoją prognozą w nocie badawczej uzyskanej przez CNBC po tygodniu spędzonym w Azji na spotkaniach z firmami z łańcucha dostaw firmy Apple. Oczekuje on, że składany iPhone zostanie wypuszczony w 2020 roku i powiedział, że może potencjalnie „zwiększyć się do postaci tabletu”, co sugeruje, że urządzenie może się rozwinąć, aby mieć wielkość podobną do iPada.\nTo nie pierwszy raz, kiedy słyszymy tę plotkę. W grudniu 2016 roku Koreański raport informował, że LG Display opracowuje i produkuje masowo składane wyświetlacze do smartfonów. Od października 2017 roku okazuje się, że firma LG Display osiągnęła porozumienie w zakresie dostarczania dla Apple składanych wyświetlaczy dla przyszłych iPhone’ów.\nW ciągu ostatnich trzech lat firma LG zaprezentowała różne, futurystycznie wyglądające zakrzywione i składane prototypy, w tym jeden z wyglądem książkowym i drugi, który można zwinąć jak gazetę. Oba projekty wykorzystują elastyczne właściwości wyświetlaczy OLED w porównaniu ze sztywnymi ekranami LCD.\nDlatego też iPhone X to dobry początek na drodze do składanego iPhone’a, jeśli oczywiście kiedykolwiek się to zmaterializuje.\nChoć tego nie widać, iPhone X ma elastyczny wyświetlacz OLED, który zakręca się w środku urządzenia. Zakrzywiona część zawiera układ kontrolera wyświetlacza, a to umożliwia iPhone’owi X cieńszą, dolną ramkę, gdzie zwykle znajduje się chip.\nElastyczny wyświetlacz OLED telefonu iPhone X\nSkładany iPhone wymagałby dalszych innowacji. Jeśli urządzenie można zwinąć jak gazetę, to elementy takie jak płyta główna czy bateria musiałyby być wystarczająco elastyczne, by się zginać. Ale jeśli tylko składałby się na pół, to komponenty mogą być nadal sztywne i połączone za pomocą elastycznych kabli.\nApple złożył wniosek patentowy na składany wyświetlacz w zeszłym roku i prawdopodobnie poszukuje sposobów na stworzenie składanego iPhone’a, ale to nie gwarantuje, że kiedykolwiek zobaczymy produkt skierowany do konsumenta. Rok 2020 może być zbyt ambitnym okresem, choć technologia w ciągu dwóch lat może się bardzo zmienić. Tak czy inaczej na wszystko będziemy musieli poczekać.\nPoprzedni artykułKonferencja Apple, która odbędzie się 27 marca nie będzie transmitowana na żywo\nNastępny artykuł Apple prezentuje nowego, 9,7-calowego iPada z obsługą Apple Pencil\nMężczyzna nakłonił Apple do wymiany podrabianych iPhone’ów na oryginalne warte 1 milion dolarów


Wkrótce Festiwal Górecki - Penderecki - w 75. rocznicę urodzin - Onet Muzyka\nDramatyczna relacja z wyprawy na Broad Peak. "Gdzie jesteście?" Francja: żołnierz raniony nożem w Paryżu Franciszek: księża zamieniają się w strażników wiary Święto Wojsk Specjalnych w Krakowie. "Otacza was ogromny szacunek" Firma kurierska zgubiła paczkę z robotem Polaków na konkurs NASA\nLM: koszmar Borussii w końcówce, błysk geniuszu Robbena Media: Neymar wybrał Barcelonę zamiast Realu Borussia Dortmund - Bayern Monachium "akcja po akcji" Kucharski: cena za "Lewego" była ustalona jeszcze przed meczem z Realem Madryt Borussia Dortmund - Bayern Monachium: znamy składy na finał\nKupno torebki jest ucztą dla zmysłów "Fakt": Brakuje na emerytury! Nie brakuje na nagrody w ZUS "Fakt": skończcie ten cyrk na autostradzie Prezes Raiffeisen odchodzi w atmosferze skandalu Nadchodzi kantorowa rewolucja?\nPiotr i Agata Rubik ponownie rodzicami Ursynalia 2013: organizatorzy odpowiadają na komunikat ZZ Top. "Daliśmy d..." Edyta Bartosiewicz ujawniła szczegóły premiery nowego singla "Kuchenne rewolucje": zbulwersowana Magda Gessler nie podpisuje się pod rewolucją ZZ Top nie wystąpią na Ursynaliach\nWiemy, co dzieje się za kulisami koncertu Beyonce! Znamy specjalne życzenia artystki! Jak zareagowali znajomi i rodzina na rozbieraną sesję Marty Wierzbickiej? - FLESZ CELEBRYCKI ODC. 385 Nowa kolekcja Roberta Kupisza "Fair Play: Lato 2014" - zapraszamy na relację na żywo! Weronika Rosati szykuje się do wyjścia na czerwony dywan w Cannes! Pikej chętnie zajmie miejsce Łoza w "MBTM"- FLESZ CELEBRYCKI ODC. 386\nMicrosoft chce sprzedać ponad dwanaście razy więcej Xboksów One, niż Xboksów 360 "Grand Theft Auto V" - więcej bohaterów, więcej terenu, więcej samochodów... Gramy za darmo - wygraj pobyt w luksusowym hotelu w trakcie mistrzostw w "Na ryby" Kolekcjonerskie "GTA 5" z bonusowym sterowcem Legendarny wydawca gier bankrutuje i zapowiada aukcję swoich marek\nOpony bez powietrza - już nigdy nie złapiesz gumy! Zaproszenie do kontaktu w LinkedIn? To może być wirus! Samsung pobił kolejny rekord sprzedaży Szykujesz się na wojnę atomową? Sprawdź jak ucierpi twoje miasto Boni z Zuckerbergiem o rozwoju internetu na świecie\nSeksualne problemy Polaków Tamtego dnia moje życie się skończyło Mąż namawia mnie do zdrady Zdradziłam. Nie wiem, co mam dalej robić... Funkcjonalna kawalerka w dwóch wersjach\nOpałka w Nowym Jorku: Drugie najdroższe dzieło polskiej sztuki współczesnej Znachorki, szeptuchy - naprawdę pomagają? Zmarła Halina Kuźniakówna, wieloletnia aktorka Starego Teatru Recenzja: "Zaduszki" Rutu Modan Biografia Zelwerowicza Książką Roku 2012 Warszawskiej Premiery Literackiej\nZdjęcia - koncerty\nArtyści: Krzysztof Penderecki Drukuj\nWkrótce Festiwal Górecki - Penderecki - w 75. rocznicę urodzin\n22 lis 08, 10:01\n6 koncertów i utwory reprezentujące wszystkie okresy twórczości dwóch wybitnych polskich kompozytorów - Henryka Mikołaja Góreckiego i Krzysztofa Pendereckiego\nImpreza ma uczcić 75. urodziny obu mistrzów.\nFestiwal organizuje Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia (NOSPR) w Katowicach. Zespół ten od lat współpracuje z obydwoma kompozytorami i wielokrotnie dokonywał prawykonań ich utworów. Festiwal rozpocznie się 28 listopada, potrwa do 9 grudnia.\nJak podkreśliła dyrektor NOSPR Joanna Wnuk-Nazarowa, będzie to największe wydarzenie artystyczne uświetniające obchody jubileuszu obu kompozytorów. Podczas 6 koncertów wykonane zostaną bowiem utwory reprezentujące wszystkie okresy ich twórczej drogi - od czasów awangardy po dzieła najnowsze. Za dyrygenckim pulpitem staną m.in. sami jubilaci.\nDo współudziału w przedsięwzięciu dyrekcja NOSPR zaprosiła najważniejsze śląskie zespoły muzyczne: Orkiestrę i Chór Filharmonii Śląskiej, Orkiestrę Kameralną Miasta Tychy AUKSO, Zespół Śpiewaków Miasta Katowice Camerata Silesia, orkiestrę i połączone chóry katowickiej Akademii Muzycznej oraz tradycyjnie współpracujący z NOSPR Chór Polskiego Radia z Krakowa.\nKoncerty odbywać się będą w siedzibie NOSPR w Górnośląskim Centrum Kultury, w Filharmonii Śląskiej oraz w sali koncertowej Akademii Muzycznej w Katowicach.\nUrodziny obu kompozytorów dzieli zaledwie kilka dni. Krzysztof Penderecki urodził się 23 listopada 1933 r., a Henryk Mikołaj Górecki 6 grudnia 1933 r.\nMyślę,że obaj mogliby mistrzowi\nLutosławskiemu conajwyżej ołówki\ntemperować. 19 gru 08, 15:10\nwreszcie coś dla miłośników Pendereckiego i GÓreckiego.cudowni kompozytorzy 22 lis 08, 23:12\nKamil Sipowicz: dziś zmarł Marek Jackowski\nDAFT PUNK - "Random Access Memories". Przeczytaj recenzję\nLilu: rap nie ma płci\nOceniliśmy nową płytę Myslovitz\nWspomnienie po idolu z dzieciństwa\nJestem Faustem czyli Tymon Tymański\nLista przebojów: najpopularniejsze polskie piosenki w radio\nZdjęcia z koncertów i festiwali\n"The Voice of Poland" ekstra!\nJeśli chcesz podzielić się opinią lub na stronie widzisz błąd\nRadio.Onet Wideo Konkursy Tagi Letnie festiwale The Voice of Poland Teraz Rock Gatunki muzyczne:\nPop Alternatywa Rock Metal Hip-Hop Klubowa Klasyka Jazz Festiwale:\nImpact Festival Opener Festival Coke Live Music Festival Przystanek Woodstock Orange Warsaw Festival OFF Festival Unsound Festival Letnie festiwale Tego słucha redakcja:\nAdele Green Day Crystal Castles Hey One Direction My Bloody Valentine Deftones Cat Power Przegląd prasy:\n"New York Times" "The Guardian" "The Times" "Washington Post" "The Sunday Times" "The Sun" "Teraz Rock" Polecamy:\nRadio.Onet Koncerty.onet.pl Muzyka na Facebooku Film Kultura VOD Gry Plejada NEWSLETTER\nBądź na bieżąco z nowościami muzycznymi. Niech świat muzyki i show-biznesu nie ma przed Tobą tajemnic!


odmowilem rekruterowi - czuje sie wpaniale :D !!!! - Praca - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nodmowilem rekruterowi - czuje sie wpaniale :D !!!!\nGość: sprytniejszy od re IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 26.04.10, 15:29\n1 raz w zyciu to ja stanalem po stronie decydujacego "o sobie". pani rekrutujaca mnie znalazla "na necie" a ja jej, ze mnie nie interesuje :) zupelnie i prosto z mostu - tak jak mowisz na imprezie do natarczywej, brzydkiej dziewczyny: GOŃ SIĘ !!!!\nto naprawde mega-fakin-SŁITAŚNE-UCZUCIE !!!!!!!!!!!! mowie wam poszukujacy pracy - wezcie se tak od czasu do czasu zarzuccie negatywa pracodawcy :) to taka sama ulga jak przy rzucaniu dziewczyny / chlopaka :) poczujecie sie dobrze i rozluznicie napiecie psychiczne. a HaEry i inne badziewia beda mialy mniejsza "prowizje" za nieudany werbunek "pracownika" - hahahahah\npolecam zwlaszcza WYCOFANEMU - zeby se tak porobil pare razy ^__^\nrabart Re: odmowilem rekruterowi - czuje sie wpaniale :D 26.04.10, 15:41\nFajnie ci :) Do mnie rekruterzy się nie odzywają niestety ;]\nannajustyna Re: odmowilem rekruterowi - czuje sie wpaniale :D 26.04.10, 15:56\nAle zanim odmowiles, to wysluchales chociaz, o jaka prace chodzi?\nGość: sprytniejszy od re Re: zadalem pytanie IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 26.04.10, 16:09\nczy jest to praca z tej branzy, ktora mam wymieniona na moim profilu internetowym, ze takiej szukam.\ndystansownik Re: odmowilem rekruterowi - czuje sie wpaniale :D 26.04.10, 16:25\nAle po co od razu z agresją. Ja szukam pracy na stanowisku technicznym, po\nzamieszczeniu CV na pewnym portalu zadzwonił do mnie jakiś rekruter i zaczyna\nnawijać, że bardzo mu się CV podoba (nie mam pojęcia co mogło mu się tam\npodobać, ale nie wnikałem) i że poszukują kogoś na stanowisko [tu jakaś\nangielska nazwa, która nic o danym stanowisku nie mówi] dla firmy zajmującej się\naudytem czegoś tam.\nOd razu wiedziałem, że mnie to nie interesuje, to grzecznie podziękowałem,\npowiedziałem, że nie jestem zainteresowany i się pożegnałem. Chamstwo tu do\nniczego nie jest potrzebne. :)\nPORZUCONA przez faceta, nie daje rady!!


Panorama miasta z konkatedry w Żywcu. Wieża przejdzie remont - plus.dziennikzachodni.pl\nPanorama miasta z konkatedry w Żywcu. Wieża przejdzie remont\nPonad 2,6 mln zł przyznał Zarząd Województwa Śląskiego na remont konkatedry Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Żywcu. Po remoncie wieża budynku zostanie udostępniona zwiedzającym. Będzie z niej można podziwiać panoramę miasta i Beskidów.\nRemont konkatedry jest konieczny, bo jest ona bardzo zawilgocona, od strony północnej niszczeje kaplica, mury domagają się osuszenia. Z kolei wieża od wewnątrz jest drewniana, drewno należy jak najszybciej zaimpregnować, schody są spękane - mówi ks. Grzegorz Gruszecki, proboszcz parafii NNMP w Żywcu.\nŚwiątynia przy Rynku została zbudowana w XV wiekyu. W oczy rzuca się wysoka wieża z galerią. Wśród cennych dzieł znajdujących się w barokowym wnętrzu jest m.in. płaskorzeźba Zaśnięcia Matki Boskiej z około 1500 r. Dawniej był to kościół parafialny, od 1992 r. został podniesiony do rangi konkatedry diecezji bielsko-żywieckiej.\nKs. Gruszecki przypomina, że wnętrze konkatedry już dawno nie było remontowane, kilka lat temu została jedynie pomalowana elewacja.\nTymczasem jest to jeden z najważniejszych budynków sakralnych i zabytkowych w regionie, więc z remontem nie można było zwlekać.\nW tym roku zostaną przygotowane projekty, konieczne będzie zdobycie niezbędnych pozwoleń, natomiast właściwe roboty będą prowadzone w przy-szłym roku i - jak zapewnia proboszcz Gruszecki - nie sparaliżują życia parafii.\nPrace ukierunkowane zostaną pokazanie walorów historycznych i estetycznych katedry, a także na udostępnienie wieży wszystkim zwiedzającym.\nKtóra firma przeprowadzi remont\nDokładny zakres prac\nkonkatedra żywiec remont


Usytuowany w pobliżu katedry, muzeum i opery, 5-gwiazdkowy Sina The Gray Hotel jest dobrym miejscem na pobyt oferującym pokoje dla alergików i basen. Oferując europejską architekturę, hotel przyjmuje gości od 2003 r.\nHotel znajduje się koło stacji metra Montenapoleone w dzielnicy Navigli, w odległości 15-minutowego spaceru od Central Station of Milan, Basilica di Sant'Ambrogio i La Rinascente. Obiekt znajduje się w 1 km od centrum Mediolanu.\nZaraz obok są centrach handlowych, sklepach i butikach, do których można wybrać się na zakupy.\nSina The Gray Hotel oferuje 21 eleganckich pokoi z marmurowymi łazienkami. Z niektórych pokoi ukazuje się widok na morze. Pokoje posiadają również prywatne łazienki z wanną spa, umywalką i prysznicem.\nW restauracji goście mogą zjeść śniadanie. Restauracja Le Noir oferuje szeroki wybór dań kuchni współczesnej. Spragnionych gości przywita kawiarnia i zaoferuje szeroki wybór odświeżających napoi. Luini Panzerotti i Bar La Rinascente znajdują się w handlowej dzielnicy, zaledwie 100 metrów od obiektu.\nDo Sina The Gray Hotel z lotniska Mediolan-Linate samochodem dojeżdża się w 10 minut.\nZachęcając do głębokiego odpoczynku, hotel oferuje łaźnię parową, saunę turecką i masaż stóp.\nSina The Gray, Włochy\nHotel Bohem Art 4-gwiazdkowe, Budapeszt – Węgry\nHotel Ameron Regent 4-gwiazdkowe, Kolonia – Niemcy\nHotel apartamentowy Astra 4-gwiazdkowe, City of Melbourne – Australia\nHotel Home Sharing - Santa Croce, Florencja – Włochy\nHotel Vip Executive Diplomatico 4-gwiazdkowe, Lisboa – Portugalia\nHotel Best Western Premier 115 Kew 4-gwiazdkowe, City of Melbourne – Australia\nZajazd Wynyard 2-gwiazdkowe, Sydney – Australia\nHostel Bounce 5-gwiazdkowe, Sydney – Australia\nMotel Sands Maroubra 3-gwiazdkowe, Sydney – Australia\nHotel The Eldon Luxury 3-gwiazdkowe, Waszyngton – Stany Zjednoczone Ameryki\nHotel El Sheikh 4-gwiazdkowe, Bejrut – Liban\nHotel Novotel St Kilda 4-gwiazdkowe, City of Melbourne – Australia\nZajazd Days Connecticut Avenue 2-gwiazdkowe, Waszyngton – Stany Zjednoczone Ameryki\nHotel Torre Levante Apts 2-gwiazdkowe, Benidorm – Hiszpania\nHotel Kunibert Der Fiese 3-gwiazdkowe, Kolonia – Niemcy\nHotel Pullman Quay Grand Harbour 5-gwiazdkowe, Sydney – Australia


Brak zainteresowania seksem w związku – co robić? | kochaj.pl\nTy lub twój partner straciliście ochotę na seks? To może zdarzyć się nawet w najlepszych związkach czy małżeństwach. Dlaczego?\nDowiedz się, jaka może być przyczyna braku zainteresowania seksem w związku i jak z tym walczyć.\nJuż ci się nie podobam?\nJeśli partner, który do tej pory chętnie oddawał się z nami łóżkowym igraszkom, nagle zaczyna się od nich wykręcać, tłumacząc się bolącą głową lub zmęczeniem, zwykle bierzemy to do siebie. Zaczynamy zastanawiać się, czy przestaliśmy być dla niego atrakcyjni, czy nie powinniśmy bardziej o siebie zadbać – schudnąć, poćwiczyć, lepiej się ubierać. Druga, równie powszechna myśl to, po prostu, ktoś inny. Partner traci zainteresowanie seksem w związku, bo zaspokaja swoje potrzeby fizjologiczne z kochanką lub kochankiem.\nObie teorie, nawet jeśli nie są prawdziwe, mogą wywołać sporo problemów. Osoba "odrzucona" traci zaufanie do partnera, robi się podejrzliwa, wpada też w kompleksy, a nawet w depresję, co odbija się na innych aspektach wspólnego życia. Dlatego w sytuacji, gdy nie wiemy, dlaczego partner nagle stracił zainteresowanie seksem, lepiej po prostu spróbować szczerze z nim o tym porozmawiać.\nZa spadek libido odpowiadać mogą także czynniki całkowicie niezwiązane z jakością samego związku. Obniżony popęd obserwuje się u osób przemęczonych, zestresowanych, pracujących zbyt dużo. Chęć na sypialniane zabawy znika też często tuż po urodzeniu dziecka. U kobiet wynika to z hormonalnych huśtawek i permanentego niewyspania, u mężczyzn na przykład ze względu na szok związany z porodem (jeśli byli przy nim obecni).\nBrak ochoty na seks może być związany także z przyjmowanymi lekami – pociąg obniżają tabletki antykoncepcyjne czy antydepresanty.\nW przypadku, gdy brak ochoty na seks nie ma nic wspólnego z kłótniami lub problemami w związku, warto wybrać się do lekarza i zrobić badania ogólne, żeby wykluczyć choroby oraz uważnie przyjrzeć się zawartości domowej apteczki. Jeśli w ulotce któregoś z leków napisano, że może mieć wpływ na libido, lepiej zmienić go na inny środek.\nPo wyeliminowaniu wszystkich powyższych możliwości zostają nam jeszcze dwie – fizjologiczne dysfunkcje, jak impotencja u mężczyzn czy pochwica u kobiet oraz problemy psychologiczne. Ciało może po prostu buntować się przed współżyciem, co zwykle wynika z jakichś nieuświadomionych blokad, na przykład mających swoje korzenie w dzieciństwie.\nW przypadku gdy w twoim związku problemy z seksem mogą mieć podłoże psychologiczne lub fizjologiczne, jedynym rozwiązaniem jest wizyta u seksuologa.\nSeksizm jest sexy?


Centra Mocy znów wystartowały! | MOTOFAKTOR\nCentra Mocy to ogólnopolska akcja, odbywająca się co roku (przed trudnym dla akumulatorów samochodowych sezonem zimowym), zainicjowana i organizowana przez Exide Technologies S.A. W tym roku odbędzie się już po raz piąty.\nAkcja cieszy się nieustającym zainteresowaniem kierowców. Centra Mocy to okazja na bezpłatne i profesjonalne sprawdzenie stanu akumulatora przed zimą, a w przypadku konieczności jego wymiany – możliwość wynegocjowania zniżki na zakup nowego akumulatora. Centra Mocy współtworzą rekomendowane przez Exide sklepy motoryzacyjne i warsztaty samochodowe na terenie całego kraju, które taką diagnostykę w ramach akcji wykonają bezpłatnie i służą fachową poradą. Mariola Michalczyk kierownik marketingu w Exide Technologies S.A.\nJesień to moment, gdy zmieniamy opony, wycieraczki samochodowe i płyn do spryskiwaczy. O akumulatorze przypominamy sobie najczęściej wówczas, gdy odmawia współpracy. Dlatego, aby uniknąć awarii akumulatora w mroźniejsze dni, warto jeszcze przed zimą sprawdzić jego moc. Badanie diagnostyczne akumulatora nie trwa długo – najczęściej zajmuje zaledwie kilka minut. Może za to uchronić nas przed unieruchomieniem auta. Dlatego lepiej zawczasu sprawdzić stan swojego akumulatora i temu zapobiec. Mariola Michalczyk\nFilmowy poradnik dotyczący akcji oraz podstawowej diagnostyki akumulatora, na jaką można liczyć w ramach Centrów Mocy prezentujemy poniżej:


Szkoła Podstawowa nr 20 w Bydgoszczy - Orlik\n"Moje boisko - Orlik 2012" przy Szkole Podstawowej nr 20 w Bydgoszczy\nObiekt jest ogólnodostępny dla dzieci, młodzieży szkolnej oraz osób dorosłych.\nWtrakcie roku szkolnego w dni robocze, w godzinach od 8.00 do 16.00 kompleks udostępniany jest wyłącznie grupom zorganizowanym placówek oświatowych.\nZajecia prowadzone na boiskach odbywają się pod nadzorem instruktora.\nKorzystanie z obiektu jest możliwe po wcześniejszym uzgodnieniu terminu z instruktorem.\nDo godziny 18.00 dorośli mogą korzystać z obiektów tylko w przypadku gdy nie będą zarezerwowane w harmonogramie zajęcia dla dzieci i młodzieży.\nJednocześnie z obiektu może korzystać do 30 osób - w tym z boiska do piłki nożnej do 16 osób i z boiska wielofunkcyjnego do 14 osób. Na ogrodzonym terenie obiektu nie przewiduje się miejsca dla publiczności.\nKorzystający z boisk są zobowiązani do zachowania porządku i czystości na całym obiekcie, przestrzegania przepisów BHP i p.poż.,podporządkowania się poleceniom instruktorów i pracowników obsługi oraz achowania się w sposób kulturalny.\nWszelkie uszkodzenia na terenie obiektu należy zgłaszać bezwłocznie administratorowi.\nAdministrator kompleksu boisk nie ponosi odpowiedzialności za bezpieczeństwo osób naruszających niniejszy regulamin, szkody powstałe w wyniku działania osób trzecich oraz rzeczy pozostawione bez opieki.\nZa bezpieczeństwo osób korzystających z obiektów podczas zorganizowanych zajęć sportowo-rekreacyjnych, odpowiada osoba prowadząca te zajęcia.\nDzieci i młodzież do lat 18 mogą korzystać z obiektów wyłącznie pod opieką osób dorosłych.\nOsoby korzystajace z obiektów ponoszą odpowiedzialność materialną za ewentualne zniszczenia.\nZ boisk można korzystać w odpowiednim, czystym obuwiu sportowym. Kategorycznie zabrania się używania obuwia z metalowymi korkami czy kolcami.\nNa terenie obiektu i w jego najbliższym otoczeniu obowiązuje całkowity zakaz:\n- używania środków odurzających\n- przebywania pod wpływem w.wym. środków\n- jazdy na łyżworolkach, deskorolkach, wrotkach rowerach, motorowerach i innych pojazdach mechanicznych\n- przebywania i korzystania z boisk poza godzinami otwacia\n- zakłócania porządku i używania słów wulgarnych\n- wchodzenia na ogrodzenie i urządzenia sportowe\n- korzystania z boisk bez zgody zarządzającego\n- wyprowadzania zwierząt\n- w dni robocze w godz. od 16.00 do 21.00 (w tym dla dzieci i młodzieży od 16.00 do 18.00)\n- w soboty i niedziele od 10.00 do 17.30 (w tym dla dzieci i młodzieży od 10.00 do 14.00)


Prezydentowi Kielc znudziło się prowadzenie swojego kalendarza on-line? Ostatni wpis sprzed miesiąca – FaktyKielce24.pl\nPrezydentowi Kielc znudziło się prowadzenie swojego kalendarza on-line? Ostatni wpis sprzed miesiąca\nZdjęcia archiwalne / fot. Projekt Świętokrzyskie\nPrezydent Kielc Bogdan Wenta zrezygnował z prowadzenia swojego kalendarza on-line. Ostatni wpis zamieścił 23 kwietnia. Opublikował wtedy plan swoich działań na okres do 26 kwietnia. Od ponad miesiąca nic się nie zmieniło.\nPublikowanie swojego kalendarza Bogdan Wenta zapowiadał już podczas kampanii wyborczej. Miał to być element jawnej administracji. Po objęciu władzy długo jednak zwlekał z jego zamieszczeniem. Zrobił to dopiero wtedy, gdy głośno o tej obietnicy zaczęły przypominać mu kieleckie organizacje. Na brak kalendarza i rejestru faktur zwrócił wtedy także uwagę Przewodniczący Rady Miasta Kamil Suchański.\nPodobne kalendarze w bardzo rozbudowanej formie prowadzą od dawna prezydenci wielu miast w Polsce.\nPrezydent Kielc pierwszy tygodniowy plan zajęć opublikował pod koniec lutego. Zrobił to w najprostszej formie, publikując kalendarz na facebooku. Wytrwał w swoim postanowieniu jedynie dwa miesiące.\nRelated Topics:Bogdan Wenta\nWładze Kielc podpisały porozumienie z powiatem kieleckim. Chodzi o walkę ze smogiem\nPrezydent Kielc powołał Radę Biznesu. Właściciele firm mają mu doradzać w sprawach dotyczących przedsiębiorczości\nWładze Kielc chcą wystartować z programem finansowania zabiegów in vitro. Decyzja należeć będzie do radnych\nMłodzi konstruktorzy łazików marsjańskich zaprezentowali się przed kielczanami\nUczniowie wrócili do klas. Z powodu podwójnego rocznika wiele szkół ma problem\nSławomir Szmal, Paweł Zagumny, Michał Kądzioła i… Bogdan Wenta. Na Rynku odbył się charytatywny mecz\nUrząd Miasta Kielce wstrzymał prace związane ze sprzątaniem ulic i chodników, grabieniem liści, koszeniem trawy oraz porządkowania terenu na cmentarzach. Takie prace wykonywało do tej pory Rejonowe Przedsiębiorstwo Zieleni i Usług Komunalnych, ale jej prezes podczas spotkania z radnymi poinformował, że zlecenia zostały anulowane. Spółka miała tylko dokończyć już rozpoczęte zadania, a także wykonywać jedynie te prace, przy których istniało realne zagrożenie bezpieczeństwa mieszkańców. (więcej…)\nPrezydent Kielc powołał Radę Biznesu. To gremium składające się przedsiębiorców działających na lokalnym rynku oraz przedstawicieli kieleckich instytucji otoczenia biznesu. Mają oni obradować cyklicznie i zajmować się ważnymi kwestiami z punktu widzenia lokalnej gospodarki. (więcej…)\nWiele pytań o sytuację w MPK i zaangażowanie firmy w kampanię wyborczą. Radny składa interpelację\nJaki jest stan finansów MPK Kielce, na jakich zasadach na terenie zajezdni swoje biuro poselskie ma polityk PiS i dlaczego przewoźnik angażuje się w kampanię wyborczą tej partii – między innymi takie pytania zadał miejski radny Michał Braun, który sam jest kandydatem w wyborach do Sejmu, z list Koalicji Obywatelskiej. Do prezydenta Kielc wystosował w tej sprawie interpelację. (więcej…)\nKielecki magistrat zamierza zatrudnić koordynatora do spraw centrum miasta. Niebawem ogłoszony ma zostać konkurs na to stanowisko. Formalnie koordynator śródmieścia ma objąć stanowisko głównego specjalisty w Wydziale Przedsiębiorczości i Komunikacji Społecznej. Jego zadaniem ma być wsłuchiwanie się w głos przedsiębiorców i mieszkańców. (więcej…)\nKielczanie zapłacą więcej za śmieci. Opłaty mogą wzrosnąć nawet dwukrotnie\nW przyszłym roku wzrosną opłaty za odbiór śmieci. Dokładne stawki będą znane po przetargu, do którego ogłoszenia przygotowuje się Urząd Miasta Kielce. Urzędnicy przyznają, że nie ma szans na utrzymanie dotychczasowych opłat, bo zmieniły się regulacje prawne. Chodzi o przyjętą przez Sejm ustawę, która nakłada na samorządy nowe obowiązki. Rząd wprowadził też zmiany dotyczące będą każdego z mieszkańców. Chodzi m.in. o obowiązkową segregację śmieci. Ci, którzy nadal nie będę segregować odpadów, zapłacą nawet cztery razy więcej. (więcej…)\nUrząd Miasta Kielce przygotowuje się do uruchomienia programu finansowania zabiegów in vitro. Znane są już wstępne jego założenia. Jak poinformowano podczas zorganizowanej w magistracie konferencji prasowej, z programu rocznie będzie mogło skorzystać około stu par, a każda z nich będzie mogła liczyć na 50 procentowe dofinansowanie do zabiegu, czyli około 5 tysięcy złotych. Ustalono też, że każda para będzie miała dofinansowane trzy próby zajścia w ciążę metodą in vitro. (więcej…)


Ślub | Witold Gombrowicz | 2/2 - NINATEKA\nNinateka - Ślub | Witold Gombrowicz | 2/2\nŚlub | Witold Gombrowicz | 2/2\nSłuchowisko w reżyserii Waldemara Modestowicza stanowi dowód na to, że „teatr wyobraźni” jest formą, która bardzo dobrze radzi sobie z meandrami dramaturgii Witolda Gombrowicza.\nczas trwania: 1:00'38''\n„Człowiek jest poddany temu, co tworzy się »między« ludźmi i nie ma dla niego innej boskości jak tylko ta, która z ludzi się rodzi” – pisał w komentarzu do Ślubu Witold Gombrowicz. Dramat jest artystyczną wykładnią tej tezy. Henryk i jego przyjaciel Władzio są na linii frontu, we Francji. Nagle ich oczom ukazuje się jakby znajoma okolica, rodzinny majątek Henryka w Małoszycach. Dwór przerobiony jest na szynk. Pojawia się też para starszych ludzi, przypominających rodziców mężczyzny. Ignacy, ojciec, jawi się jako król. Syn, za namową Pijaka, obala go, stając się – a właściwie przyjmując formę despotycznego władcy. Reżyseruje rzeczywistość. Wprowadza nowy ład, który musi funkcjonować poprzez osoby trzecie. Dlatego kiedy Henryk pragnie pojąć za żonę Manię, dawną narzeczoną, mówi: „Kazałem zwołać wszystkich na bal dworski. Na balu tym ja i ona wytworzymy między sobą jak największą ilość miłości za pomocą spojrzeń, uśmiechów, pieszczot etc. Wytworzymy między sobą miłość, czystość i wierność… jak dawniej między nami bywało. Jednocześnie zmuszę tę bandę, żeby za pomocą objawów czci i uwielbienia napompowała mnie boskością – i wówczas najspokojniej dam sobie i jej ślub, który zalegalizuje i uświęci wszystko… Cóż w tym dziwnego”. Jednak te zmagania z formą, przybieraniem póz, okazują się groźne. Ceremonia zaślubin przemienia się w uroczystości pogrzebowe.\nŚlub to „korowód masek, gestów krzyków i min”. Nazywany jest tragedią jaźni. Henryk powtarza co chwila, że śni. Wszystkie postacie balansują na różnych poziomach świadomości. Być może są imaginacją głównego bohatera, który dialoguje sam ze sobą. Teatr radiowy, określany mianem „teatru wyobraźni”, świetnie oddaje te niejednoznaczności utworu. Reżyser słuchowiska, Waldemar Modestowicz, ma zasługi w adaptowaniu tekstów Gombrowicza na język radia. Zrealizował słuchowiska wg opowiadań Zdarzenie na brygu Banbury i Biesiadę u hrabiny Kotłubaj oraz Ferdydurke, w formie wieloodcinkowego słuchowiska. Mówi, że pracując nad tekstem, tworzy mapy postaci scenicznych i planów akustycznych. „Natomiast zakładam spory margines niespodzianki, bo bez tego nie byłoby przygody. Robiąc obsadę, mogę założyć, jak postać będzie brzmiała. Znam skalę głosu aktora czy aktorki, rodzaj ekspresji. Ale najbardziej lubię takie zdarzenia, kiedy jestem zaskoczony; kiedy okazuje się, że aktor przemyślał sprawę i mówi, że chciałby spróbować inaczej. Jestem otwarty na takie propozycje (…). To jest wspólna droga”.\naktor: Piotr Adamczyk, Marek Bargiełowski, Izabella Bukowska, Ewa Konstancja Bułhak, Adam Ferency, Jarosław Gajewski, Aleksandra Konieczna, Henryk Machalica, Wojciech Machnicki, Józef Mika, Mieczysław Morański, Dariusz Odija, Wojciech Paszkowski, Jacek Różański, Anna Seniuk, Marek Walczewski\ninstrumentalista: Andrzej Kiełbowicz, Michał Wawrzyniak


Inne ciasta - Cukierniczka\nniedziela, 09 października 2016 21:31\nMazurek czekoladowy i pomarańczowy\nponiedziałek, 13 kwietnia 2015 20:56\nPrzejdź do wpisu „Mazurek czekoladowy i pomarańczowy”\nDodaj komentarz do wpisu „Mazurek czekoladowy i pomarańczowy”\nCiasto: 60 dag mąki, 3/4 szklanki cukru, 20 dag margaryny, 2 żółtka, 2 jajka, 3 łyżki mleka, 3 łyżki miodu, 2 łyżeczki sody oczyszczonej, 1 opakowanie cukru waniliowego\nPrzesianą mąkę posiekać na stolnicy z margaryną i cukrem, dodać pozostałe składniki, zagnieść ciasto. Podzielić ciasto na 3 równe części, każdą część rozwałkować, wyłożyć na blaszkę o wymiarach 25 na 40 cm, ponakłuwać widelcem. Na jedną część nałożyć przestygniętą masę orzechową. Piec każdy placek około 10 minut w 180 st. C.\nPolewa orzechowa: 12 dag margaryny, 20 dag posiekanych orzechów włoskich, 4 łyżki cukru, 2 łyżki miodu\nWszystkie składniki wrzucić do garnka, gotować około 3-5 minut mieszając co jakiś czas, by masa się nie przypaliła.\nMasa kajmakowa: puszka (350 g) słodzonego mleka skondensowanego gotowanego w puszce przez 2-3 godziny.\nBudyń: 1,5 opakowania budyniu waniliowego lub śmietankowego, 500 ml mleka, 3-4 łyżki cukru\nBudyń przygotować według instrukcji na opakowaniu, ale ze zmniejszonej, podanej wyżej ilości mleka.\nPrzekładać: pierwszy placek, ciepły budyń, drugi placek, masa kajmakowa, placek z orzechami.\nwtorek, 10 czerwca 2014 08:49\nPrzejdź do wpisu „Ciasto Snickers”\nDodaj komentarz do wpisu „Ciasto Snickers”


Neonatolodzy o potrzebie korelacji żywienia i rozwoju dziecka – Nowa Pediatria\nNeonatolodzy o potrzebie korelacji żywienia i rozwoju dziecka\nDodał Aleksandra Sobieraj | 7 stycznia 2016 0 Komentarzy\nDr Peter Willatts z Wydziału Psychologii, Uniwersytetu w Dundee (Szkocja) spotkał się w Warszawie z neonatologami i przedstawicielami środowiska lekarskiego, aby rozmawiać o potrzebie korelowania oceny żywienia i rozwoju dziecka.\nDr Peter Willatts zajmuje się rozwojem poznawczym niemowląt oraz bada związki pomiędzy żywieniem niemowląt a ich rozwojem poznawczym. Jest autorem licznych opracowań i prac naukowych w tym zakresie.\n„W moich wczesnych badaniach zajmowałem się rozwojem zdolności umysłowych u małych dzieci i stwierdziłem, że zdolności takie jak rozumowanie i rozwiązywanie problemów rozwijają się gwałtownie w pierwszym roku życia. Niemowlęta często prezentują wysoki poziom kompetencji, ale jednocześnie obserwowałem różnice, które polegały na tym, że niektóre dzieci rozwijały się szybciej, niż inne. Ponieważ coraz większą uwagę zwracano na rolę żywienia we wczesnym okresie rozwoju, chciałem sprawdzić, czy dieta, a w szczególności DHA, mogły być przyczyną tych różnic. „ – mówi dr Peter Willatts.\nKażdy obszar uczestniczy w zdobywaniu określonych umiejętności. Obszar poznawczy dotyczy przetwarzania informacji i poznawania środowiska, rozpoznawania obiektów oraz rozwiązywania problemów. Z kolei obszar motoryczny uczestniczy w inicjowaniu ruchów wykonywanych przez niemowlę w pierwszych miesiącach życia (raczkowanie, obroty, chodzenie lub rysowanie). Obszar komunikacji obejmuje takie funkcje, jak wykonywanie gestów, gaworzenie i mówienie, a obszar społeczny – czynności typu uśmiechanie się, naśladowanie, dzielenie się i rozpoznawanie emocji.\nW poszczególnych krajach ocena rozwoju dziecka spójna ze standardem opieki pediatrycznej może być przeprowadzana w różny sposób. Do najbardziej znanych skal ocen należą np. Skala Bayleya, która obecnie ocenia 5 obszarów: poznawczy, językowy, motoryczny, społeczno-emocjonalny i adaptacyjny (m.in. obszar eksploracji, pamięci, rozumienia słów, motorykę małą i dużą czy zachowania społeczne) oraz skala Wechslera, polegającą na ocenie ilorazu inteligencji (IQ): poprzez pomiar inteligencji abstrakcyjnej i funkcji poznawczej jak również ocenie inteligencji ogólnej, inteligencji werbalnej, inteligencji twórczej, ilorazu prędkości przetwarzania poprzez 14 rodzajów testów.\nCzęsto jednak nie ma wyraźnych ustalonych standardów, które można łatwo zastosować w podstawowej opiece medycznej i które ją tworzą. Tym bardziej trudno o powiązanie oceny żywienia dziecka z aspektami wspierania rozwoju.\nBadania wskazują, że określone substancje odżywcze, takie jak DHA (kwas dokozaheksaenowy), odgrywają kluczową rolę w prawidłowym rozwoju czterech obszarach rozwoju mózgu: poznawczym, motorycznym, komunikacji i umiejętności społecznych.\n„Nasze badania jasno wykazały, że długołańcuchowe wielonienasycone kwasy tłuszczowe, a zwłaszcza DHA, powodowały szybszy rozwój kluczowych zdolności, jak rozwiązywanie problemów. W okresie obserwacji stwierdziliśmy, że żywienie, jakie dzieci otrzymywały w okresie niemowlęcym, wpływała na ich sprawność umysłową w wieku 6 lat. Niemowlęta, które otrzymują optymalną ilość DHA, będą wykazywały większe zdolności umysłowe wiele lat później, kiedy rozpoczną naukę w szkole” – podsumowuje dr Peter Willatts.\nCoraz częściej dyskusje skupiają się na zasadności kojarzenia prawidłowego żywienia niemowląt i małych dzieci z ich postępami i tempem rozwoju. Dr hab. Dorota Dunin-Wąsowicz, profesor w Instytucie „Pomnik-Centrum Zdrowia Dziecka”, podkreśla jak bardzo istotna jest świadomość dotycząca jak najwcześniejszego rozpoznawania nieprawidłowości rozwojowych oraz konieczności stymulacji rozwoju także w zakresie zapewniania prawidłowego żywienia.\nPolscy lekarze uważają także, że samo uporządkowanie zaleceń w danej kwestii/dziedzinie to za mało – „(…) jest z pewnością ogromnym osiągnięciem, jednak nie przekłada się bezpośrednio na skuteczność działania” – mówi Profesor Piotr Socha z Instytutu „Pomnik-Centrum Zdrowia Dziecka”. „Wdrażanie rekomendacji napotyka na liczne trudności, takie jak sposób dotarcia do pacjenta. Pierwszym wyzwaniem jest przekonanie lekarza co do wartości rekomendacji, chęć i czas do ich przyswojenia i zastosowania, odpowiednie przekazanie informacji pacjentom/rodzicom, przyjęcie tych informacji przez rodziców oraz wreszcie wdrożenie w życie. Na te elementy jako lekarze i eksperci musimy zwrócić uwagę” – sygnalizuje.\nPodczas spotkania w Warszawie dyskutowano także o znaczeniu śledzenia prawidłowego wzrastania dziecka w okresie płodowym jako czynnika determinującego w przyszłości prawidłowy rozwój dziecka we wszystkich sferach.\nZdaniem Pani Profesor Marii Katarzyny Kornackiej osiągnięcie prawidłowego wzrastania płodu, noworodka i dziecka to wielkie wyzwanie dla perinatologów, neonatologów i pediatrów. Wzrastanie bowiem to nie tylko adekwatny przyrost masy ciała, ale rozwój wszystkich komórek ustroju w tym przede wszystkim neuronów. Prawidłowy rozwój psychoruchowy jest wykładnikiem przebiegu ciąży, porodu i okresu noworodkowego i zarazem stanowi wypadkową oddziaływania wielu czynników, w tym przede wszystkim genetycznych i środowiskowych. Niezwykle często na zaburzenia wzrastania wewnątrzmacicznego nakładają się niedobory masy ciała pourodzeniowe. Przyczyny zewnątrzmacicznego zahamowania wzrastania są złożone i związane z dużą zachorowalnością noworodków urodzonych z ciąż o patologicznym przebiegu a przede wszystkim dzieci z małą i ekstremalnie małą masą ciała. Wśród licznych problemów zdrowotnych noworodków tej grupy na czoło wysuwają się zaburzenia oddychania i problemy żywieniowe. Są to stałe i często pojawiające się pytania, na które jeszcze nie udało się odpowiedzieć i obejmują następujące kwestie: jakie jest optymalne żywienie dla rozwoju mózgu, jak osiągnąć prawidłowy linijny wzrost u noworodków, czy wczesne żywienie dużymi porcjami pokarmu jest właściwe i jaka objętość jest zbyt wczesna i jaka zbyt mała, czy kolonizacja przewodu pokarmowego ma na to wpływ, jaka kolonizacja jest właściwa oraz jakie są biomarkery zaburzonego przyszłego rozwoju.\nTAGIneonatologiaNowa PediatriaodżywianiepediatriaZDROWA DIETAŻywienie


Mikorzyn: Niezwykłe spotkanie z muzyką - Tygodnik Kępiński\nErwiny, Henryka, Mariusza 19 Stycznia 2020, 20:37\nMikorzyn: Niezwykłe spotkanie z muzyką\nKoncert organowy Krzysztofa Niegowskiego w Sanktuarium św. Idziego w Mikorzynie.\nWieczorem, 26 sierpnia br., w Sanktuarium św. Idziego w Mikorzynie odbył się kolejny koncert organowy, zorganizowany przy okazji tygodnia odpustowego w mikorzyńskiej parafii. W tym roku mieszkańcy mieli przyjemność posłuchać występu Krzysztofa Niegowskiego – organisty Katedry św. Mikołaja w Kaliszu, dyrektora Diecezjalnego Studium Organistowskiego w Kaliszu. - Swoją przygodę z muzyką zacząłem, kiedy miałem 7 lat, a więc już w dzieciństwie – podkreślił muzyk. Ukończył klasę organów w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia im. H. Melcera w Kaliszu i Akademię Muzyczną w Katowicach w klasie kompozycji oraz chóralistyki. Przewód doktorski z dyrygentury przeprowadził w Akademii Muzycznej w Gdańsku.


Nie chcesz przytyć? Pij zieloną herbatę! I Żywienie Myfitness\nAS/Daily Mail 06.10.2011 18:10\nO tym, że zielona herbata jest pomocna przy odchudzaniu, mówi się od dawna. Najnowsze badania jednak pokazują jej bezpośredni wpływ na wagę przy konsumowaniu tłustych potraw. Okazuje się, że napar ten nie tylko spowalnia przyswajanie tłuszczu, ale także przyspiesza jego zużycie, jako środka energii.\nLubisz tłuste ryby, sery i czerwone mięso? Jeśli decydujesz się na to, by sięgnąć po tej produkty, nie popijaj ich lampka wina czy wodą, a naparem z zielonej herbaty. Jednym z jej składników jest EGCG, które spowalnia tycie (nawet o 45%) spowodowane spożywaniem tłustych potraw. Z kolei aż o 30% maleje ilość przyswajanego tłuszczu - podaje Daily Mail.\nNajnowsze badania zostały przeprowadzone na otyłych myszach. Cześć z nich byłą karmiona tłustymi koktajlami mlecznymi, a część tym samym koktajlem z dodatkiem wyciągu z zielonej herbaty.\n- Podczas najnowszego badania odkryliśmy aż dwie korzyści - mówi dr Joshua Lambert z Penn State University w Stanach Zjednoczonych. - Po pierwsze, dzięki EGCG maleje ilość tłuszczu, który jest wchłaniany wraz z jedzeniem. Po drugie zaś, tłuszcz, który zostaje przyswojony, znacznie szybciej zostaje zużyty jako źródło energii - wyjaśnia.\nBadani pokazały także, że zielona herbata nie ma żadnego wpływu na apetyt, ponieważ obydwie grupy gryzoni jadły tyle samo.\nDobrze, eksperyment został jednak przeprowadzony na myszach, które żywiły się wyłącznie tłustymi koktajlami z lub bez dodatku ekstraktu z zielonej herbaty.\nŻeby zauważyć tak duże efekty jak na przykładzie eksperymentu przeprowadzonego na myszach, musielibyśmy dziennie pić ok. 10 filiżanek herbaty. Naukowcy zapewniają jednak, że nawet mniejsza ilość przyniesie widoczne efekty.\nDane dotyczące ludzi - a niestety nie mamy ich zbyt wiele - pokazują, że nawet jedna czy dwie filiżanki zielonej herbaty wypite w ciągu dnia, dadzą rezultaty. Gdybyśmy porównali taką osobę, z kimś, kto w ogóle jej nie pije (zakładając tę samą dietę, tryb życia, aktywność i uwarunkowania genetyczne), dostrzeglibyśmy różnicę - mówi dr Lambert.\nZastanawialiście się po jaki napój najlepiej sięgać w jesiennie i zimowe wieczory? Teraz odpowiedź wydaje się być oczywista!\nNie wiesz, jak zgubić tłuszczyk? Oto kilka pomysłów na dietę anytłuszczową.


Nowe badania nad trądzikiem różowatym - Chantarelle\nDodane dnia 3 lutego 2019 przez Chantarelle\nIle osób na świecie może mieć trądzik różowaty? Próbę oszacowania populacji dotkniętej tym schorzeniem podjęli naukowcy z Danii i estymacja wyniosła aż 415 milionów ludzi dotkniętych rosacea.\nBadaniami zajął się Dr Jacob Thyssen z Uniwersytetu w Kopenhadze, Dania, który wraz ze swoim zespołem przeprowadził usystematyzowany przegląd badań populacyjnych na temat zapadalności i częstości występowania trądziku różowatego. Przeanalizowano 32 badań z całego świata obejmujących 26,5 miliona pacjentów. Odsetek tych, którzy cierpieli na trądzik różowaty wahał się od 0,09% do 22,41% w zależności od badania. Średnia ze wszystkich badań wyniosła 5,46%, co przekalkulowano na 414 960 000 osób dotkniętych trądzikiem różowatym na całym świecie. Do tej pory zapadalność na acne rosacea oceniano według różnych badań na 1-10% populacji, częściej u osób z I i II fototypem skóry.\nOdsetek uzyskany w badaniu porównawczym różnił się w zależności od tego, czy deklaracje wypełniali pacjenci czy lekarze. W przypadku tych pierwszych wyniósł 9,71%, natomiast lekarze rozpoznali przypadłość w 5,53% przypadków, co oznacza prawie dwa razy więcej błędnych wskazań.\nTeam Dr Thyssena stwierdził, że potrzebne będą kolejne badania, aby dokładniej oszacować liczbę osób cierpiących na trądzik różowaty na całym świecie. W USA nie wykonano jak dotąd odpowiednich badań epidemiologicznych, ale Narodowe Towarzystwo ds. Trądziku Różowatego ocenia liczbę Amerykanów z trądzikiem różowatym na około 16 milionów. Do oszacowania tej liczby wykorzystano ustalenia z Danii, czyli średni wskaźnik 5%. Dotyczy on osób, które mają widoczną zdiagnozowaną chorobę w wyraźnym stadium.\nTrądzik różowaty jest trudnym do leczenia, przewlekłym schorzeniem skóry twarzy charakteryzującym się nawrotami i remisjami. Zwykle zaczyna się po 30 roku życia, chociaż pierwsze zmiany można zaobserwować po 25 roku życia jako zaczerwienienie obejmujące policzki, nos, brodę lub czoło, które mogą pojawiać się i okresowo znikać. Ryzyko pojawienia się trądziku różowatego zwiększa łojotokowe zapalenie skóry i ostry trądzik młodzieńczy.\nZ biegiem czasu zaczerwienienie staje się bardziej czerwone i bardziej trwałe, pojawiają się popękane naczynka. Bez odpowiedniego leczenia dodatkowo występują guzy, grudki i krostki. W najcięższych przypadkach nos może się spuchnąć z nadmiaru tkanki pojawia się przerost tkanki nosa – rhinophyma. U około połowy pacjentów objawom towarzyszą występują również problemy z oczami, podrażnienie, zaczerwienienie.\nTen wpis został dodany do kategorii Akademia urody i oznaczony tagami trądzik różowaty.\nKiedy stosować dermokosmetyki na pierwsze zmarszczki mimiczne?


We wtorek losowanie półfinałów Pucharu Polski okręgu łódzkiego\nStrona główna / Aktualności / We wtorek losowanie półfinałów Pucharu Polski okręgu łódzkiego\n22 października przekonamy się, czy w półfinale Pucharu Polski okręgu łódzkiego dojdzie do tzw. małych derbów, czyli meczu rezerw ŁKS-u i rezerw Widzewa. Druga drużyna „Rycerzy Wiosny” może ponadto trafić na Zawiszę Rzgów i KS Sand-Bus Kutno.\nW ćwierćfinale podopieczni Pawła Drechslera wyeliminowali LKS Różycę (1:1 po 120 minutach gry i 5:4 w serii rzutów karnych), Zawisza Rzgów pokonała Termy Ner Poddębice 2:0, KS Sand-Bus Kutno również 2:0 wygrał ze Stalą Głowno, a Widzew II zwyciężył Zjednoczonych Stryków 2:1.\nJeśli patrzeć przez pryzmat miejsc zajmowanych aktualnie w rozgrywkach ligowych, najtrudniejszym rywalem dla drugiej drużyny ŁKS-u – czyli 9. zespołu IV ligi, będzie ekipa z Kutna, która w tejże IV lidze jest wiceliderem. Widzew II to lider łódzkiej klasy okręgowej, a klub ze Rzgowa na tym samym poziomie zajmuje trzecie miejsce.\nPrzypomnijmy, zwycięzcy półfinałów awansują do wojewódzkiej fazy pucharowych rozgrywek, gdzie zmierzą się z przeciwnikami z okręgów: piotrkowskiego, sieradzkiego i skierniewickiego.


Kraśnik: Niedaleko Lidla i Kauflandu powstanie galeria handlowa - Handel Nowoczesny - Wiadomości\nAutor: dziennikwschodni.pl 16 sierpnia 2016 09:32\nDziałkę pomiędzy al. Niepodległości a ul. Inwalidów Wojennych inwestor, firma INBAG, kupił kilka miesięcy temu. Planuje budowę trzykondygnacyjnego obiektu handlowego o powierzchni bliskiej 12 tysięcy mkw. powierzchni.\nFirma, która w Kraśniku chce stawiać nową galerię handlową, jest właścicielem m.in. sześciu obiektów handlowych w Polsce. Kraśnickie centrum ma być największe z nich. Inwestycja ma być realizowana według koncepcji INBAG – „obiektów convienience”.\nW nowym centrum nie będzie sklepu spożywczego ze względu na bezpośrednie sąsiedztwo marketu Lild i niedalekiej odległości od Kauflandu i Biedronki\nLidl RSS Kaufland RSS INBAG RSS galerie handlowe RSS inwestycje RSS