Prawo lokalne :: Uchwały Rady Gminy :: VI KADENCJA :: 2012 :: SESJA NR XXVI\nUchwały Rady Gminy VI Kadencja - Sesja XXVI – 3 października 2012 r.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />\nUchwała Nr XXVI/208/2012 Rady Gminy Świlcza z dnia 3 października 2012 r. w sprawie upoważnienia Wójta Gminy Świlcza do zaciągnięcia zobowiązania ponad kwotę określoną w budżecie Gminy Świlcza na 2012 rok.\nUchwała Nr XXIV/207/2012 Rady Gminy Świlcza z dnia 3 października 2012 r. w sprawie przystąpienia do sporządzania zmiany Nr 3 Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Nr 01/2004 we wsi Świlcza.\nUchwała Nr XXIV/206/2012 Rady Gminy Świlcza z dnia 3 października 2012 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Nr 3/2009 w miejscowości Trzciana – cz. I.\nUchwała Nr XXIV/205/2012 Rady Gminy Świlcza z dnia 3 października 2012 r. w sprawie obciążenia komunalnych nieruchomości gruntowych.\nUchwała Nr XXIV/204/2012 Rady Gminy Świlcza z dnia 3 października 2012 r. w sprawie wniesienia zabezpieczenia w formie weksla „in blanco”.\nUchwała Nr XXIV/203/2012 Rady Gminy Świlcza z dnia 3 października 2012 r. w sprawie zmian wieloletniej prognozy finansowej Gminy Świlcza.\nUchwała Nr XXIV/202/2012 Rady Gminy Świlcza z dnia 3 października 2012 r. w sprawie zmiany uchwały budżetowej Gminy Świlcza na rok 2012.\nUchwała Nr XXIV/201/2012 Rady Gminy Świlcza z dnia 3 października 2012 r. w sprawie udzielenia pomocy rzeczowej Powiatowi Rzeszowskiemu.\nInformację wytworzył(a): Joanna Maciej\nOstatnia modyfikacja: 2012-11-08 14:09:37


Cienkowłosa Dora: Farbowanie\nNiestety, ale nie wytrzymałam i znów zafarbowałam kudełki.\nTrudno, nie lubię siebie kiedy kolor mi schodzi, nie lubię we własnym. Lubię siebie w blond. Tak się najlepiej czuję, bardziej atrakcyjnie, więc zapewne będę dalej farbować.\nAle farbowanie równa się wzmożona pielęgnacja. Widzę, że końcówki zwłaszcza będą potrzebowały więcej odżywienia, bo się puszą, wyglądają na suche. Tak więc będę musiała zainwestować w jakąś fajną odżywkę. Plus do tego ostatnio znów zaopatrzyłam się w ulubioną maskę NaturVital.\nA tak poza tym, to oglądałam zdjęcia z wyjazdu, który odbył się na przełomie marca i kwietnia, i moje włosy teraz, w porównaniu do tamtego okresu są już taaaakie długie :D Twardo zapuszczam dalej. Co najmniej do ramion.\nMarta Wójcik 22 lipca 2015 21:51\nCzekam na zdjecie:D\nSowaStrychowa 22 lipca 2015 22:14\nleśna panienka 23 lipca 2015 08:09\nNo właśnie, gdzie foty? ^^\nFluoresencyjna blog 13 sierpnia 2015 10:31\nJa wytrwale szapuszczam odrost:) trudno, ale moje włosy po dekoloryzacji były w opłakanym stanie. wykruszone, połamane. stwierdziłam że już nie farbuję.\nDużo teraz się słyszy o farbowaniu henną, może spróbuj? Jest o wieeeeele łagodniejsza niż drogeryjne farby. Ja nie próbowałam ale tak na mój prosty łeb to myślę że to było by lepsze wyjście jeśli chcesz farbować:)\nviolet lila 13 sierpnia 2015 10:57\nZapuszczałam i ja, już był nawet pokaźnych rozmiarów ten mój odrost, ale zwyczajnie źle się czułam z takim opierzeniem i zafarbowałam. Włosy obecnie nie są w mocno złej kondycji, dbam, pielęgnuję i znów zafarbuję :) A o hennie myślałam, ale henna nie ma blondów, a jeśli ma, to ciepłe, co mnie przeraża. Nie chcę złotych pasm :(\nFluoresencyjna blog 13 sierpnia 2015 11:20\nWejdz na stronę Skarby Syberii, tam mają blond.\nJa też na początku jak odrost miał z 5-7cm też już myślałam że nie wytrzymam:) Ale jakoś przecierpiałam. Później stwierdziłam, że dobrze zrobiłam, teraz mam z 11-12 cm:) i pod wpływem słońca nabrał ładnego koloru:)\nFluoresencyjna blog 13 sierpnia 2015 11:29\nviolet lila 13 sierpnia 2015 13:56


Profesjonalny montaż klimatyzacji zgodnie z projektem wykonuje firma Sowa\nJeżeli Twój problem to montaż klimatyzacji Łódź, serdecznie zachęcamy do zapoznania się z naszą ofertą. Prowadzona przez nas działalność pojawiła się na rynku 11 lat temu, tak długi okres czasu to swego rodzaju dowód na zaufanie ze strony klientów. Co do szczegółów wykonywanych usług, od początku swojej działalności mamy za sobą m.in. instalacje wentylacji i rekuperacji, instalacje ogrzewania podłogowego i grzejnikowego, kotłownie na piece każdego rodzaju oraz instalacje wodno — kanalizacyjne.\nKoniecznie należy też podkreślić, że misją, jaką ma nasza firma, jest satysfakcja klienta połączona z zachowaniem wszelkich standardów wykonywanych prac. Za swoją chlubę uważamy kompleksowe oraz zaawansowane techniczne układy grzewczo-wentylacyjne, mające przełożyć się na ułatwienie obsługi przez klientów. Zapewniamy też, że podczas wykonywania obowiązków kładziemy nacisk na zachowanie oszczędności.\nW razie jakichś pytań związanych z działalnością, zachęcamy do zapoznania się z naszą stroną (jeśli to nie wystarczy, prosimy o kontakt).


Udostępnij na FacebookuMyPolacy.deaktualnośćKomu, komu, bo idę do domu?\nAktualnościKomu, komu, bo idę do domu?\n9 października 2015, 14:07 · 461 odsłon · Skomentuj! · Autor:MayaJ\nKilka miesięcy temu poznaliśmy listę kandydatów (osób i instytucji) nominowanych do Pokojowej Nagrody Nobla, wśród nich znalazła się Angela Merkel. Jednak to nie ona została laureatką.\nOd momentu, gdy świat obiegła informacja o tym, że kanclerz Niemiec, Angela Merkel została nominowana do Pokojowej Nagrody Nobla nie cichły komentarze.\nZ przeprowadzonego, na zlecenie telewizji N24, sondażu wynika, że 73% Niemców uważa, iż kanclerz nie zasługuje na nagrodę. Tylko 19% ankietowanych jest zdania, że działania Merkel powinny zostać docenione przez szwedzką kapitułę.\nNiemieccy publicyści nie podzielali opinii społeczeństwa, ich zdaniem Merkel stanowiła poważne zagrożenie dla tegorocznych kandydatów ze względu na ogłoszoną przez jej rząd politykę otwartych drzwi wobec uchodźców przybywających do Europy.\nDzisiaj (09.10.) o godzinie 11.00 poznaliśmy laureatę, a raczej laureatów Pokojowej Nagrody Nobla. W tym roku statuetka powędrowała w ręce tunezyjskiego Kwartetu na rzecz Dialogu Narodowego. Nagroda została przyznana za budowanie pluralistycznego społeczeństwa obywatelskiego po wybuchu tzw. jaśminowej rewolucji.\nW skład Kwartetu wchodzą cztery organizacje, które odgrywają kluczową rolę dla społeczeństwa obywatelskiego w Tunezji: centralna związkowa UGTT, Tunezyjska Konfederacja Przemysłu, Handlu i Rzemiosła (UTICA), Tunezyjska Liga Praw Człowieka oraz Tunezyjska Rada Adwokacka.\nNagroda, na którą skład się medal, dyplom i czek na 10 mln koron szwedzkich zostanie wręczona w Oslo 10 grudnia, w rocznicę śmierci fundatora – Alfreda Nobla.\nJak widać przypuszczenia niemieckiego społeczeństwa były słuszne, Angela Merkel nie zasłużyła na Pokojową Nagrodę Nobla.\nUnia Europejska potrzebuje reformy\nO relacjach polsko-niemieckich słów kilka\nAplikuj na ofertę pracyKomu, komu, bo idę do domu?


“Czarna Wdowa”: finałowy zwiastun nowej produkcji Marvela – wSyncu\n7 kwietnia 2021, 22:34\nDługo przyszło nam czekać, ale teraz wiemy już na pewno! W lipcu do kin oraz na Disney+ na całym świecie ma wejść najnowsza produkcja Marvel Studios należąca do tzn. Kinowego Uniwersum Marvela. “Czarna Wdowa” przedstawi oczywiście solową przygodę Nataszy Romanow graną przez Scarlett Johansson, która jednocześnie rozpocznie 4. fazę superbohaterskich filmów. Produkcja boryka się naturalnie z problemami związanymi z pandemią, która w Ameryce nie pozwoliła na premierę zaplanowaną już od roku. Z tego też względu, podobnie jak wszystkie inne filmy MCU, została przesunięta, jednak wgląda na to, że sytuacja zaczyna się prostować.\nReżyserką produkcji została Cate Shortland, a w obsadzie poza Johansson pojawią się również: Florence Pugh (“Midsommar. W biały dzień”), David Harbour (“Stranger Things”), Rachel Weisz (“Oz: Wielki i potężny”), Ray Winstone (“Noe: Wybrany przez Boga”) oraz William Hurt, który powtórzy swoją rolę Thaddeusa Rossa z poprzedni filmów z uniwersum. W polskiej wersji zwiastuna wystąpili natomiast: Wiktoria Gorodeckaja, Elżbieta Nagel, Leszek Lichota, Ewa Konstancja Bułhak oraz Marian Opania. Biorąc pod uwagę, że do premiery pozostało niewiele czasu, bardzo możliwe, że jest to już finalna obsada. Szczegół poznamy, gdy “Czarna Wdowa” pojawi się na dużych ekranach.\nŚcigana przez niebezpiecznego wojownika, który nie cofnie się przed niczym, by ją zniszczyć, Natasza Romanow musi stawić czoła swoim demonom z przeszłości.\n“Czarna Wdowa” w kinach i na Disney+ już 9 lipca!\n“WandaVision” i “Falcon i Zimowy Żołnierz” zapoczątkowują 4. fazę Kinowego Uniwersum Marvela, wzbogaconą dodatkowo o oryginalne seriale platformy Disney+, mające ścisły związek z fabułą filmów kinowych. W kolejce oczekują również: “Loki”, “Hawkeye”, “Ms. Marvel”, “Moon Knight” oraz “She-Hulk”. Następnymi w kolejności filmami kinowymi będą natomiast: “Czarna Wdowa” (maj 2021), “Shang-Chi and the Legend of the Ten Rings” (lipiec 2021), “Eternals” (listopad 2021), Spider-Man 3 (grudzień 2021), “Thor: Love and Thunder” (luty 2022), “Doctor Strange in the Multiverse of Madness” (marzec 2022), “Czarna Pantera 2” (maj 2022) oraz “Kapitan Marvel 2” (lipiec 2022).


Mec. Grzegorz Pobożniak, partner w Kubas Kos Gałkowski, został przewodniczącym Ethics Subcommittee, natomiast mec. Wojciech Wandzel, partner w Kubas Kos Gałkowski, został powołany na kolejną kadencję jako wiceprzewodniczący International Litigation Subcommittee. Obie podkomisje wchodzą w skład Commercial & Business Litigation Committee, działającej przy American Bar Association.\nKomisja w swej pracy koncentruje się na problemach stających przed kancelariami zajmującymi się rozległym obszarem praktyki prawa handlowego, który obejmuje również zagadnienia z zakresu prawa materialnego, takie jak: upadłość, prawa wierzycieli, odpowiedzialność zawodowa, prawo tajemnicy handlowej oraz sprawy proceduralne, między innymi – e-discovery, przywileje, ADR (alternatywne metody rozwiązywania sporów) i spory międzynarodowe.\nWięcej informacji na temat działalności Commercial & Business Litigation Committee dostępnych jest tutaj.


SP Kielno | Uczestnicy Projektu 3.2.1. Start w byli w Operze Bałtyckiej\nUczestnicy Projektu 3.2.1. Start w byli w Operze Bałtyckiej\n11 mar Uczestnicy Projektu 3.2.1. Start w byli w Operze Bałtyckiej\nPosted at 21:36h in Ogłoszenia, Projekt321\tby\tKatarzyna Derlecka\nPiękny włoski język, niezwykła charakteryzacja i wzruszająca historia opowiedziana poprzez śpiew. W sobotę 3 marca 2018 r. uczniowie klas gimnazjalnych mieli możliwość obejrzenia Opery włoskiego kompozytora Giuseppe Verdiego pt. ,,Nabucco”. Była to opowieść o żądzy władzy, nienawiści do siostry i ojca, o potędze wiary i miłości.\nTłem wydarzeń są początki „niewoli babilońskiej” – Żydów. Akcja ma miejsce w Jerozolimie i Babilonie, ok. 587 r p.n.e.. Żydzi liczą na to, że od niewoli wybawi ich córka babilońskiego władcy Nabucca – Fenena. Na czele wojsk agresora stoi druga jego córka Abigail. Nabucco na polu walki rozpoznaje Fenenę i bierze ją w ramiona. Fenena wraca do Babilonu, gdzie rządzi pod nieobecność ojca. Nie podoba się to jej siostrze, która wraz z arcykapłanem boga Baala postanawia odebrać jej władzę. Ogłasza śmierć Nabucca chcąc przejąć koronę. W tym momencie wraca ogarnięty obłędem Nabucco, który żąda, aby oddano mu hołd jako bogu. Za swą pychę, zostaje natychmiast ukarany- razi go piorun.\nAbigail, której udaje się zasiąść na tronie, rozkazuje zgładzić Fenenę i Żydów oraz uwięzić Nabucca. Ten widzi córkę prowadzoną na śmierć. Prosi o pomoc Boga. Tym razem zostaje wysłuchany. Gdy Fenena żegna się ze światem, pojawia się Nabucco. Posąg Baala rozpada się i zabija Abigail. Nabucco ogłasza Żydom wolność.


599 recenzje(-i) Nr 3 wśród 71 atrakcji w lokalizacji Clearwater Certyfikat jakości Areny i stadiony, Zabytki i ciekawe miejsca Przegląd informacji Recenzje (599)\nUsuń „Bright House Networks Field” z Moich zakładek Dodano Bright House Networks Field do listy Zapisane. Czy polecisz tę atrakcję imprezowiczom?\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Znajdź trasę Adres: 601 N Old Coachman Rd, Clearwater, FL 33765-2321 Numer telefonu: (727) 467-4457 Strona internetowa Popraw to ogłoszenie Dzisiaj 09:00 - 17:00\nZalecany czas pobytu: 2–3 godziny Wszystkie zdjęcia odwiedzających (159)\nPrzeczytaj więcej Zrecenzowano: 3 czerwca 2015 ricardo d\nLa Quinta Inn Clearwater Central547 recenzji Clearwater, Floryda0.6 km od następującego obiektu: Bright House Networks FieldWyświetl ceny Magnuson Hotel Clearwater Central522 recenzji Clearwater, Floryda0.7 km od następującego obiektu: Bright House Networks FieldWyświetl ceny Hampton Inn Clearwater Central748 recenzji Clearwater, Floryda1.0 km od następującego obiektu: Bright House Networks FieldWyświetl ceny Super 8 Clearwater/US Hwy 19 N204 recenzji Clearwater, Floryda1.0 km od następującego obiektu: Bright House Networks FieldWyświetl ceny Clarion Inn & Suites295 recenzji Clearwater, Floryda1.1 km od następującego obiektu: Bright House Networks FieldWyświetl ceny Knights Inn Clearwater84 recenzji Clearwater, Floryda1.1 km od następującego obiektu: Bright House Networks FieldWyświetl ceny Więcej Holiday Inn Express Hotel & Suites Clearwater / US 19N197 recenzji Clearwater, Floryda1.2 km od następującego obiektu: Bright House Networks FieldWyświetl ceny Gulfway Inn67 recenzji Clearwater, Floryda1.7 km od następującego obiektu: Bright House Networks FieldWyświetl ceny Quality Inn124 recenzji Clearwater, Floryda1.8 km od następującego obiektu: Bright House Networks FieldWyświetl ceny Mniej Hotele w pobliżu: Bright House Networks Field W których hotelach w lokalizacji Clearwater obowiązują promocje?\nClearwater, Floryda Clearwater Beach\n6 904 recenzji\nClearwater, Floryda Wszystkie miejsca warte uwagi w: Clearwater (188)\nWskazówki dotyczące publikacji Otrzymuj powiadomienia o nowych odpowiedziach na Twoje pytania. Zadaj pytanie Zazwyczaj zadawane pytania: Czy trzeba kupować bilety dla dzieci? Jak do Państwa dojechać, korzystając z komunikacji miejskiej? Czy na miejscu jest restauracja lub kawiarnia? W pobliżu obiektu Bright House Networks Field Najlepiej oceniane atrakcje w pobliżu 104 recenzje(-i) Aspirations Winery\n53 recenzje(-i) Mocassin Lake Nature Park\nPrzeglądaj wszystkie atrakcje Najlepiej oceniane restauracje w pobliżu 693 recenzje(-i) Lenny's Restaurant\n171 recenzje(-i) Carrabba's Italian Grill\n151 recenzje(-i) Perkins Restaurant & Bakery


Dramat kontuszowy z XVII wieku, w trzech częściach\nna podstawie dramatu Mazepa Juliusza Słowackiego.\nPremiera: 27 kwietnia 1912\nDługość: 3 akty (1100 metrów; 55 minut).\nWarszawa (kino „Illuzjon”) – premiera polskiego filmu fabularnego Wojewoda.\n"Dramat na tle życia szlachty polskiej z XVIII w. , zarówno w dekoracjach, jako w meblach i wspaniałych narodowych kostiumach odtwarza plastycznie i wiernie epokę, w której się akcja rozgrywa. "\nKierownictwo produkcji: Mordka Towbin (i Juliusz Zagrodzki [?]).\nWystępują: („artyści Warszawskich Teatrów Rządowych”):\nBolesław Leszczyński . . . . . . . . . . . Wojewoda\nProdukcja: Warszawski Kantor Kinematograficzny „Siła”,\nprawdopodobnie przy współpracy „Kooperatywy Artystycznej Zdjęć Kinematograficznych”\n"Mazepa[...] Na Wołyniu miał wioskę w sąmsiedztwie z Falbowskim któremu znęcił się był do domu, nie wiem po co, że tam przebywał często, kiedy Falbowski wyjechał. Dopowiedzieli o tym panu domownicy, ci osobliwie, co karty nosili i byli comcii owych konwersacyj. Jednego czasu założył sobie drogę jakąś daleką Falbowski, pożegnał się z żoną, wyjechał. Stanął tedy na tym trakcie, którędy Mazepa przejeżdżał; aż bieży z kartą ten, co zawsze zwykł bywać ablegatem i sam o tym panu powiedział. Wziął kartkę, przeczytał, jako się tam inwitują do ochoty, obznajmując, że JMość wyjechał w drogę etc. etc. Oddawszy kartkę owemu sekretarzowi: Jedź, a proś go o odpis, mówiąc, żeć J[ej|Mość prędko kazała”, Tak uczynił, a pan go czekał, póko nie powrócił z responsem, bo dwie mili było biegać. Skoro tedy tam go ekspedyjowano, skoczył przodem, oddał panu kartkę, w której swoję do usług gotowość deklarują i obiecują się zaraz stawić. Po chwili jedzie Mazepa. Potkawszy się: „Czołem!” — „Czołem!” — „Dokąd jedziesz?” — Powiedział, że gdzie indziej. — „Proszę na wstęp”. Wymawia się Mazepa, że „pilną mam drogę; WMMPan też, widzę, jedziesz gdzieś.” — „O, nie może być.” Cap go za kark: „A to co za kartka?” Mazepa zdechł: w prośby, że „to pierwszy raz dopiero jadę, żem tam nigdy nie postał”. Zawołają owego sekretarza: „Siła|ś| razy, chłopie, tam był w mojej niebytności?” Odpowieda, że „jak wiela na mej głowie włosów”. Dopiero wzięto; jadą sobie: „Obierasz śmierć?” Prosił, żeby nic zabijać, przyznał się do wszystkiego. Tak ci nacudował się nad nim, namęczył; rozebrawszy go do naga, przywiązał go na jegoż własnym koniu, zdjąwszy kulbakę, gębą do ogona, a do głowy tyłem, ręce opak związano, nogi pod brzuch koniowi podwiązano, potężnie bachmata, dosyć z przyrodzenia bystrego, zhukano, kańczugami osieczono, a jeszcze nadglówek mu zerwawszy z głowy, kilka razy nad nim strzelono. Tak tedy, jako szalony, bachmat skoczył ku domowi. A wszystko tam było gęstymi chrustami jechać: głóg, leszczyna, gruszczyna, ciernie, a nie drogą przestroną, ale ścieżkami, którędy koń drogę do domu pamiętał, bo często tamtędy chodził, jak to zwyczajnie na czatę nic gościeńcem, ale manowcami jeżdżą, i trzeba się tam bardzo często uchylać, choć cugle w ręku trzymając, omijać złe i gęste miejsca, a po staremu czasem i po łbu gałąź dała i suknią rozdarła. A tu nagiemu, tyłem do głowy siedzącemu na tak bystrym i zhukanym koniu, który od strachu i bólu oślep leciał, gdzie go nogi niosły, co się tam dostało specyjałów, póko owych szerokich chrustów nie przejechał, snadno uważyć. Owej jego asystencyjej, co z nim dwaj czy trzej jechali, nie puścił, żeby go nie miał kto ratować. Przypadłszy przede wrota zziąbł, woła: „Stróżu!” Stróż poznał głos, otwiera; obaczywszy straszydło, znowu zamknął i uciekł. Wywołał wszystkich ze dworu. Zaglądają drzwiami żegnają się; on się zwierza, że jest ich pan prawdziwy: nie wierzą. Tak ci ledwie, skoro już też mało rzec mógł, i zbity, i zziębły, puścilić go. Do żony zaś pojechawszy Falbowski, już wiedział wszystkie sposoby, zakołatał w to okno, którędy Mazepa wchodził; otworzono, przyjęto jako wdzięcznego gościa. Ale też co ucierpiano, tych okoliczności opisać się tu nie godzi, osobliwie jednak od ostróg, na to przygotowanych i umyślnie tu gdzieś koło kolan przywiązanych. sufficit, że to był znaczny i sławny przykład na ukaranie i upamiętanie ludziom swowolnym. Mazepa zaś ledwie nie zdechł i wysmarowawszy się, z samego wstydu pojechał z Polski.\nPomysł ekranowej wersja "Mazepy" Julusza Słowackiego tkwił w głowach kiniarzy pewnie od zarania polskiej kinematografii, pierwszy jednak sformułował go w słowach Konstanty Jastrzębski niesiony entuzjazmem premiery pierwszego swojego filmu nakręconego na podstawie "Dziejów Grzechu" Stefana Żeromskiego. Skandal związany z ową produkcją, głosy oburzenia nad nieobyczajnością płynące ze wszystkich stron, czyli po prostu reklama dzieła, dawała widoki na spore zyski czyli sukces. Mazepa, ze swym alkowianym wątkiem miał przynajmniej równy "Dziejom Grzechu" potencjał.\nNiestety! Właściciel kina „Venus“, producent filmowy poległ na polu kinematografii w morderczym starciu o rynkowy monopol. Nie samotnie. Poległ też już właściciel kina „Corso”, Juliusz Zagrodzki. Padła Kooperatywa Artystyczna, wytwórnia powstała z inicjatywy aktorów warszawskiego Teatru Rozmaitości. Na placu boju pozostawało w morderczym zwarciu dwóch nieprzejednanych konkurentów: Aleksander Hertz z wytwórnią "Sfinks" i Mordechaj Towbin w Kantorze "Siła".\nW tym historycznym momencie mogło by się zdawać, że właśnie ten ostatni "bierze górę", gdyż to on zbierał łupy po pokonanych. „Kooperatywa Artystyczna” – polski odpowiednik francuskiego „Film d’Art” – do której przyłączył się Juliusz Zagrodzki, i z którą współpracował Jastrzębski - bezwzględnymi zaporowymi warunkami stawianymi przez Aleksandra Hertza - została zmuszona do korzystania z pomocy kantoru „Siła” w rezultacie uzależniała się od Mordki Towbina. Wreszcie całkowicie została przejęła. I tak, między innymi, przebiegły Towbin przejął pomysł ekranizacji "Mazepy" wyartykułowany przez Konstantego Jastrzębskiego i wraz z artystami z teatru „Rozmaitości”, zrealizował film "Wojewoda".\nTak prosta historia, na samy wstępie cytowana, opisana ze swadą i satysfakcją przez niechętnego Mazepie Jana Chryzostoma i pochodząca z jego "Pamiętników", widać nie rokowała dobrego scenariusza filmowego. Decydenci Kantoru Siła zdecydowali się przerobić na scenariusz wersję tej anegdoty ujętą w dramat przez Juliusza Słowackiego. Juliusz Słowacki był przychylny Mazepie. W swej dramatycznej opowieści uczynił go prawdziwie romantycznym bohaterem, który nie tylko, że nie uszczknął nic z czci wojewodzianki Ameli, ale jeszcze pośrednio chronił ją (a przede wszystkim swego królewskiego mocodawcę, Jana Kazimierza) przed nielichym skandalem. Sam się przez to na szwank, rany, a nawet utratę życia narażając.\nNie znamy niestety pełnej obsady aktorskiej filmu. Na pewno wystąpili w nim artyści Warszawskich Teatrów Rządowych. Zapewne zrzeszeni w wytwórni filmowej "Kooperatywa Artystyczna"...\nPewnym jest też, że w roli Wojewody wystąpił sam Bolesław Leszczyński. Wielki artysta teatralny. Już za swego życia uznawany za legendę. A na scenie, postać Wojewody sławnego dramatu w jego wykonaniu, była\nuznawana za najdoskonalszą w historii teatru polskiego. Przeniesienie jej na ekran wiązało się z informacją, że Wielki Aktor postanowił przejść na emeryturę. Podejrzewano więc, zapewne nie bez słuszności, iż rola Wojewody w filmie Wojewoda została pomyślana jako niezwykły (jak na swoje czasy) rodzaj „benefisu” Leszczyńskiego.\nKrytyk literacki i teatralny, dramatopisarz, tłumacz, prozaik, reżyser Adam Grzymała-Siedlecki, tak wspominał kreację Wojewody w wykonaniu Leszczyńskiego: „w dziedzinie tragiki”: [...]. Wszystko, co się we wnętrzu Wojewody dzieje, wszystkie burze i całe piekło zaznaczały się zduszonym [...] głosem – no i oczywiście gestem, patrzeniem, grą ciała. – [...]. Leszczyński w maksymalnym [...] stopniu zadowalał sobą optyczne wymagania, jakie nasza wyobraźnia stawia figurze Wojewody. To, co by nazwać można grozą pańskości, szło z jego postawy z nieopisaną siłą. – [...]. Leszczyński jako Wojewoda był wyrazistą maksymalnością władczości, pychy, samowoli i poczucia, że mu wszystko, nie wyłączając zbrodni, dozwolone [...]. Ale ani na sekundę Wojewoda Leszczyńskiego nie wykraczał z granic ludzkich możliwości [...]. [...]. Domniemane wiarołomstwo Amelii rozjuszało nie tyle jego męską zazdrość, ile śmiertelnie obrażało dumę feudalnego pana. Poprzez tę postać widziało się i [...] los kraju, w którym taki Wojewoda mógł być zjawiskiem normalnym. [...]. [Adam Grzymała-Siedlecki, Świat aktorski moich czasów, wyd. 2, Warszawa 1973]\nJeden z najwybitniejszych polskich tragików, Bolesław Leszczyński, był synem zesłanego po upadku powstania listopadowego oficera wojska polskiego, Hipolita Belina-Leszczyńskiego i aktorki Anny z Gąssowskich Leszczyńskiej. Urodził się 14 sierpnia 1837 roku w Tiemnoleskoje na Kaukazie. W roku 1857 wstąpił do Szkoły Dramatycznej. Zadebiutował w 1860 roku w Płocku. Występował w wielu teatrach i w wielu miastach Polski oraz na scenach Petersburga, Odessy i Pragi.\nWysoki, atletycznej budowy i majestatycznej postaci, miał piękną, kształtną głowę, zachowanie władcze i pańskie, co nieraz łączono z jego pochodzeniem (wywodził się ze starej szlachty herbu Belina). Temperament żywiołowy, żarłok życia wg określenia Adama Grzymały-Siedleckiego, był artystą całkowicie spontanicznym, niechętnie odnoszącym się do analizy i metodycznej budowy roli. Na próbach szkicował postać, a po premierze grał ją w licznych wariantach, różnych także co do poziomu wykonania. Nie tylko u niego wieczór nie bywa podobny do wieczora – pisał Józef Kenig – ale niekiedy w jednej i tej samej scenie razi nas zaniedbaniem, by za chwilę wstrząsnąć nas nie tylko siłą, ale i głębokością uczucia, prawdą jakiegoś ustępu („Słowo”, 1893, nr 237). Jego talent dojrzewał długo, a jego styl przechodził ewolucję... Jako aktor Warszawskich Teatrów Rządowych (...) wyrobił sobie z czasem wielki autorytet; (...). Największe uznanie budził w tytułowej roli w Otellu i jako Wojewoda w Mazepie.\nW obu utworach, mimo spontanicznego charakteru swojej gry, stworzył postaci jednorodne i przekonywające, oryginalne zarówno w ujęciu, jak i w środkach wyrazu. Głos miał raczej zimny (Adam Grzymała-Siedlecki), za to niebywałej skali i siły; Józef Kenig napisał, że może nim zgłuszyć nawet dzisiejsze teatralne pioruny, które są okrutnie grzmiące. Nie nadużywał jednak swej siły, raczej korzystał z niej wzmagając wyrazistość gry. Jako Wojewoda w Mazepie tylko w kilku momentach wznosił głos do krzyku, resztę tekstu wypowiadał zduszonym, raczej więc dysonansowym głosem, jego słynne Zamorduj!, zwrócone do Zbigniewa było szeptem wypowiedziane, ale szeptem, który jak najprzeraźliwszy krzyk szedł przez serca słuchaczów (Adam Grzymała-Siedlecki). W przeciwieństwie do Królikowskiego mało się troszczył o rytm wiersza i piękno słowa, oddziaływał ekspresją całej sylwetki, gestu, intonacji, a nade wszystko nieuchwytnym promieniowaniem swego temperamentu.\nOpisy i cytaty dotyczące pana Bolesława Leszczyńskiego spisałam z jego notatki biograficznej kunsztownie utworzonej na stronie e-teatr.pl.\n... wytwórnia pana Towbina chwieje się. W połowa marca 1912 roku jej właściciel zostaje skazany na trzydzieści rubli kary lub sześć dni aresztu „przyłapany” na „oszustwach biletowych”. To może jeszcze nic wielkiego, ot taka wpadka, ale wieść gminna niesie, że Mordka Towbin, właściciel Warszawskiego Kantoru Kinematograficznego „Siła” i kina „Illuzjon” popadł w wielkie długi. "Łupy" jakie w bitwie o kinematografię brał, więcej mu kosztów niż satysfakcji przyczyniły. Mocno przyczynił się do tego kosztowny film kostiumowy Wojewoda. Po premierze 27 kwietnia 1912 roku jakoś zyski nie napływały.\nTowbin długo pewnie drapał się w brodę\nale szybko "zrobił" bankructwo.\nW prawdzie jeszcze się nie poddawał, jeszcze będzie wstawał... ale to Aleksander Hertz jest już o krok od pełnej dominacji na kinematograficznym rynku.\n„Ździeliłem Mazepę w gębę” – marzył w swych pamiętnikach Jan Chryzostom Pasek. Marzył sobie i rekompensował fakt, że powąchał klingę jego szabli. Nadmiernie podniecony okowitą zelżył słowem królewskiego dworzanina, na co ten szabli dobył. Pojedynki na dworze królewskim były zakazane. By nie musieć wyciągać poważnych konsekwencji król, oddalił ulubionego dworzanina wysyłając z misją dyplomatyczną na Ukrainę. Tym "zesłaniem" zapoczątkował niezwykła karierę urodzonego około roku 1644 gdzieś na "dzikich polach" Jana Kołodyńskiego - znanego po dziś w całej Ukrainie jako Hetman Mazepa.\nPasek miał powody nielubienia młodego Mazepy, bo ten ujawnił lojalnie królowi wielkie niecnoty pana Paska. Mścił się pan Pasek rozpuszczając o Mazepie wredne plotki. Utrwalił je w swych "Pamiętnikach". Czytając je dzisiaj, musimy zdawać sobie sprawę z "subiektywnego stylu" autora. Czytamy kłamstwa, ale... jakże się je czyta!!!\nJak donosił „Goniec Poranny” (1912, nr 194, s. 1), w sygnowanej przez żydowskie przedsiębiorstwo „Siła” ekranizacji tego dzieła występowały wybitne siły teatrów warszawskich, a film jako dramat na tle życia szlachty polskiej z XVII wieku, zarówno w dekoracjach, jako w meblach i wspaniałych narodowych kostiumach odtwarza plastycznie i wiernie epokę, w której się akcja rozgrywa. Zaś we włocławskiej „Gazecie Kujawskiej” ze środy, 5 czerwca 1912 roku anonsowano Wojewodę – dramat w 3 częściach z XVII wieku w wykonaniu artystów Warszawskich Teatrów Rządowych – jako wspaniały wytwór polskiego przemysłu kinematograficznego.


`); document.body.appendChild(fragment); }, ["targeting"]); }); /*]]>*/ MINI Oferta serwisowa | Warszawa, Katowice, Janki, & Gdańsk | Bawaria Motors MINI\nMini Poznaj ofertę serwisową dla Mini\nNie masz wątpliwości, że MINI to wyjątkowy samochód dla wyjątkowych kierowców. Wiemy, że chcesz, aby służyło Ci jak najdłużej w doskonałej formie. MINI oferta serwisowa to gwarancja kompleksowej i profesjonalnej opieki nad Twoim samochodem. Tym, o którym tak długo marzyłeś i który nareszcie jest Twój. To wystarczający powód, aby zapewnić mu najlepszy serwis.\nMINI oferta serwisowa to oczywisty wybór dla właścicieli pojazdów kultowej marki, którzy zdają sobie sprawę, że jeżdżą zaawansowanymi technicznie samochodami. Prawidłowe wykonywanie nawet podstawowych czynności serwisowych wymaga wiedzy, doświadczenia i dostępu do specjalistycznych narzędzi oraz oprogramowania. To wszystko gwarantuje autoryzowany serwis MINI Bawaria Motors.\nTwoje MINI jest samochodem, który dzielnie zniesie trudy codziennej eksploatacji i będzie Ci dawać mnóstwo radości przez wiele lat. Warunek jest jeden: musisz zapewnić mu fachową obsługę serwisową, z wykorzystaniem oryginalnych części zamiennych i zgodną z najwyższymi standardami jakości, które kryją się za tym legendarnym logotypem.\nW autoryzowanych serwisach MINI Bawaria Motors korzystamy wyłącznie z oryginalnych części zamiennych, dzięki czemu masz pewność, że Twoje MINI pozostanie autentyczne tak długo, jak tylko będziesz tego chciał. Przynosi Ci to jeszcze jedną korzyść: nie musisz tracić czasu na samodzielne wyszukiwanie części, nie ponosisz ryzyka, że naprawa czy rutynowa czynność serwisowa potrwa dłużej, niż to zadeklarowaliśmy.\nOryginalne części zamienne MINI dają Ci pewność, że jeździsz bezpiecznym samochodem, w 100% takim, jak zaplanowali go projektanci legendarnej marki. To przekłada się również na bezawaryjność pojazdu i wolniejszą utratę wartości. Pamiętaj, że części zamienne stosowane w serwisach MINI Bawaria Motors są objęte 2-letnią gwarancją.\nW czasie, gdy my dbamy o Twoje MINI tak, jak ten samochód na to zasługuje, Ty pijesz kawę, surfujesz po sieci (udostępniamy bezpłatne Wi-Fi), odbierasz telefony, załatwiasz sprawy zawodowe czy prywatne. Spieszysz się? Skorzystaj z usługi Fast Lane Service, która gwarantuje, że przeprowadzimy podstawowe czynności serwisowe (wymiana oleju, klocków hamulcowych i opon oraz kompleksowy przegląd) w ciągu zaledwie 2 godzin.\nCo obejmuje MINI oferta serwisowa?\nMINI oferta serwisowa zawsze jest w pełni dopasowana do Twoich potrzeb. Skorzystaj z pakietu MINI Service Inclusive, który zapewnia niespotykaną dotąd wygodę oraz niskie koszty. Jednorazowa, przystępna opłata pozwala Ci korzystać z profesjonalnych usług serwisowych MINI Bawaria Motors nawet przez okres 10 lat lub do przebiegu 200.000 kilometrów (w zależności, co nastąpi pierwsze). Koniec z zaskakującymi wydatkami i brakiem kontroli nad kosztami serwisowania samochodu.\nProponujemy Ci dwa pakiety w ramach MINI oferty serwisowej:\n- MINI Service Inclusive L – pakiet obejmuje serwis olejowy, przegląd pojazdu, wymianę filtra powietrza, mikrofiltra, świec zapłonowych, płynu hamulcowego, w zależności od aktualnych zaleceń producenta.\n- MINI Service Inclusive XL – do powyższego pakietu dokładamy wymianę klocków i tarcz hamulcowych przedniej i tylnej osi.\nPamiętaj, że pakiety serwisowe MINI przechodzą na następnego właściciela, co znacząco zwiększy wartość Twojego pojazdu przy odsprzedaży. W ramach MINI Repair Inclusive Twój samochód zawsze otrzymuje tylko oryginalne części zamienne, jest objęty fachową usługą serwisową świadczoną przez doświadczonych mechaników, a Ty oszczędzasz czas i nie ponosisz żadnych dodatkowych kosztów.\nDowiedz się więcej o pakietach serwisowych MINI Service Inclusive. ->\nPrzedłuż gwarancję na Twoje MINI\nChcesz jeszcze dłużej cieszyć się świętym spokojem i przyjemnością z jazdy Twoim MINI? Skorzystaj z oferty przedłużenia standardowego, 24-miesięcznego okresu gwarancji nawet do 5 lat. Wystarczy, że wykupisz dodatkowy pakiet naprawczy, a zapewnisz sobie bezstresową eksploatację przez bardzo długi czas. Już teraz skontaktuj się z przedstawicielem MINI Bawaria Motors i zapytaj o szczegóły – nasz doradca pomoże Ci dobrać odpowiedni pakiet serwisowy.


KSIĄŻECZKI SYNKA I CÓRECZKI :): Historia, przyroda, człowiek\nW naszym domu zawitała kolejna encyklopedia warta uwagi i polecenia. Powiem szczerze, że mamy ich już kilka i chociaż każda z nich jest w jakiś sposób do siebie podobna, bo przy encyklopediach raczej nie da się tego uniknąć to mimo wszystko dla mnie każda ma to coś i (o zgrozo) wszystkie przygarniam i czytam, czytam, czytam :)\nCo tutaj znajdziemy? Powiem Wam, że praktycznie wszystko ;) Od "Początków naszej planety we wszechświecie" poprzez "Świat przyrody", "Ciało człowieka", "Historię" zarówno starożytną i tą nieco bliższą na "Nauce i kulturze" kończąc. Książka ta podzielona jest na wyżej wymienione działy, w każdym z nich znajduje się jeszcze mnóstwo podrozdziałów.\nMiędzy innymi - układ słoneczny, słońce, ziemia, morza i oceany, atmosfera, klimat, początki życia, królestwo roślin, gady, życie w oceanie, ptaki, ssaki, układ narządów, serce, krew, mózg, wzrok, początki rolnictwa, powstanie pisma, starożytny Egipt, Aztekowie, upadek cesarstwa rzymskiego, świat islamu, pierwsza wojna światowa, druga wojna światowa, wielcy naukowcy, człowiek na księżycu, internet, Statua Wolności, sztuka współczesna, religie świata...\nTego wszystkiego jest oczywiście dużo więcej, nie będę jednak wymieniać Wam wszystkiego, jestem pewna, że sami z chęcią dowiecie się co jeszcze znajduje się w środku :) A jest co oglądać i czytać, daję Wam słowo. Ale jednym z plusów tej encyklopedii jest zdecydowanie to, że opisy w niej nie są bardzo rozległe, wręcz przeciwnie, wszystkie zagadnienia opisane są dosyć krótko, treściwie do tego kilka rameczek i tym podobnych. Różne pogrubienia, powiększenia czcionki i wszystko automatycznie staje się czytelne :)\nOczywiście znajdziemy tutaj także mnóstwo ilustracji i zdjęć i tu kolejna pochwała z mojej strony bo wiele z nich zajmują całe strony i to one właśnie stanowią tło. Dzięki temu nie jest tutaj tak zupełnie biało i nudno, a kolory tym bardziej wzrok przyciągają, a mimo tego wszystko jest przejrzyste. Do tego gruba, sztywna i mocna okładka, zszywane i śliskie strony, czego chcieć więcej ;) ?\nNo co ja mogę Wam powiedzieć, ja jestem bardzo zadowolona. Uwielbiam wszelkiego rodzaju encyklopedie i albumy, z których można dowiedzieć się wielu ciekawych "naukowych" rzeczy. A ja lubię pogłębiać swoją wiedzę :) I może te różne ciekawostki i fakty niewiele wnoszą do mojego życia, a potem i tak o większości zapomnę to nie przeszkadza mi to wcale, mi i tak sprawia to radość, a każda nowa książka tego typu, która znajdzie się na naszej domowej półeczce wywołuje uśmiech na mojej twarzy. A i Nikodem załapał bakcyla i już teraz lubi wszelkiego rodzaju książeczki naukowe :)


VIII Pielgrzymka Amazonek z Podhala do Matki Boskiej Ludźmierskiej | eKAI\nGaleria VIII Pielgrzymka Amazonek z Podhala do Matki Boskiej Ludźmierskiej\n13 czerwca 2020 | 19:14 | jg / hsz | Nowy Targ Ⓒ Ⓟ\nVIII Pielgrzymka Amazonek z Podhala rozpoczęła się od Mszy św. w bazylice ludźmierskiej, której przewodniczył ks. Jerzy Filek, proboszcz parafii i kustosz sanktuarium. – Jesteście zawsze u Matki, która was wspiera i kocha. U niej szukacie wytchnienia, pomocy, ale i składacie dziękczynienie. To bardzo ważne, bardzo wam za to dziękuję – powiedział duchowny.\nW modlitwie wiernych Amazonki wspominały swoje zmarłe koleżanki. Prosiły też o zdrowie dla wszystkich chorych, o siły dla lekarzy do walki z nowotworem, a także z pandemią. Amazonki zawierzyły siebie Matce Boskiej. – Przychodzimy, by kolejny raz zawierzyć Ci nas same, nasze koleżanki, które nie mogły przyjechać, te, które w ostatnim czasie odeszły do Pana. Zawierzamy Ci Matko całą służbę medyczną. Zawierzamy Ci nasze „dziś” i „jutro” każdej z nas osobno, ale także polecamy Twojej opiece nasze rodziny, ojczyznę – modliły się kobiety.\nPo Mszy św., która była transmitowana przez Telewizję Podhale, Amazonki wraz z księdzem kustoszem przeszły do figury św. Jana Pawła II w Maryjnym Ogrodzie Różańcowym. Dziękowały za kolejny rok pielgrzymowania, prosiły też za wstawiennictwem Ojca Świętego o ustanie pandemii. Amazonki zapaliły znicze pamięci, złożyły także wiązanki kwiatów w kolorach białym i żółtym. – Matka Boska Ludźmierska przyjmuje nas kolejny raz i przytula do Swojego Niepokalanego Serca. Chcemy uczyć się od Niej niezachwianej nadziei, że wszystko będzie dobrze – mówi KAI Ewa Palider z Podhalańskich Amazonek, które zorganizowały tegoroczną pielgrzymkę.\nAmazonki to kobiety, walczące z chorobą raka piersi, które spotykają się w całej Polsce. Mają swoje stowarzyszenie, chętnie też współpracują ze środowiskami kościelnymi.


Neymar powiedział wprost, co myśli o kibicach PSG - OTOPRESS\nNeymar powiedział wprost, co myśli o kibicach PSG\nNeymar i kibice PSG – to brzmi w ostatnim czasie jak toksyczny związek. Napastnik nie ma łatwego życia. Kibice pokazali wprost, co o nim sądzą. On nie pozostał dłużny.\nNeymar przez długi okres był bohaterem nie tylko francuskiej i hiszpańskiej prasy, ale media niemalże na całym świecie donosiły o Brazylijczyku. Wszystko za sprawą sagi transferowej, związanej z przenosinami „Neya” do FC Barcelony. Temat podupadł, ale w prasie, a w szczególności na trybunach w Paryżu wciąż jest gorąco. O sytuacji, w dosadnych słowach wypowiedział się także sam piłkarz.\nBrazylijczyk w letnim oknie transferowym bardzo chciał zmienić klub. Niezbyt dobrze czuł się w Parku Książąt. Według prasy, odchodził z FC Barcelony z myślą bycia gwiazdą numer jeden w klubie, w którym będzie sięgał po najwyższe trofea. Neymar w PSG nie zdobył upragnionej Ligi Mistrzów, a także został zepchnięty do „cienia” przez Kyliana Mbappe. Wychowanek Santosu zaczął się czuć niezbyt dobrze w Paryżu. Chciał odejść z klubu. Potwierdziły to jego słowa, które zamieściło najnowsze wydanie „Marki”. Jeśli nie czujesz się dobrze w pracy, szukasz innej. Chodziło jednak o sprawy osobiste. Miałem powody, dla których chciałem odejść. Dołożyłem wszelkich starań, żeby stało się to faktem, ale niestety mnie nie puszczono. – taki cytat z hiszpańskiego dziennika znaleźć możemy na stronie transfery.info.\nGwizdy kibiców na Brazylijczyka\nTo obrazuje, jak bardzo Neymar był zmotywowany by opuścić stolicę Francji. Donosiło się także o naciskach Brazylijczyka i jego ojca na władzę PSG. Nasser Al-Khelaifi pozostał jednak nieugięty i nie chciał zejść z oczekiwań i przede wszystkim chęci odzyskania pieniędzy „włożonych” w transfer reprezentanta Canarinhos. FC Barcelona robiła co mogła, co rusz przedstawiała nowe oferty, ale nie była w stanie przekonać mistrzów Francji i „odbić” swojego byłego gracza.\nNeymar niejako zmuszony został pozostać w Paryżu. Całe zamieszanie, a także naciski na zmianę otoczenia nie spodobały się kibicom PSG. Brazylijczyk jest solidnie wygwizdywany podczas domowych spotkań. Gwizdy? To smutne. Wiem już, że każda gra u siebie będzie dla mnie jak mecz na wyjeździe. Fani powinni wspierać nas przez 90 minut. To ważniejsze od gwizdania – w takich słowach, cytowany przez „Markę” miał wypowiedzieć się o kibicach, którzy na niego gwiżdżą.\nNeymar gol przewrotką, ale kibice i tak swoje\nWątpliwości nie ulega fakt, że i kibice i Neymar są na siebie skazani. Przynajmniej do następnego okienka transferowego – za pół roku. Ciężko jednak przewidywać, by zimą ktoś skusił się na dokonanie tak wielkiej transakcji. Jak zatem załagodzić konflikt? Z pewnością świetna forma Neymara byłaby w pewnym stopniu argumentem, by kibice zapomnieli mu błędy, które popełnił przy okazji tak zwanej sagi transferowej. Pierwszy sygnał Brazylijczyk dał w ostatnim meczu. W doliczonym czasie gry zapewnił paryżanom zwycięstwo. Zdobył efektownego gola przewrotką, którego zobaczyć można tutaj. Na kibiców jednak to nie podziałało. Wkrótce kolejny sprawdzian.\nCzy Waszym zdaniem kibice przestaną gwizdać na swojego byłego idola?\nźródło: inf. własna / transfery.info\nNeymar gol przewrotką\ntransfer do FC Barcelony


TURKUS ONYKS Piękne kolczyki SREBRO - Arande sklep online\n» TURKUS ONYKS Piękne kolczyki SREBRO\nKod produktu: 1112232994\nPiękne srebrne kolczyki z onyksu i turkusu żółtego. Piękne kolczyki o naturalnej urodzie. Prawdziwe kamienie: naturalny onyks czarny oszlifowany na lustrzany połysk 14 mm i peruwiański turkus żółty 10 mm, o pięknej barwie, miejscami z czarnymi wzorami. Niepowtarzalny dodatek o wyjątkowej urodzie.\nWielkość kamieni - 14 mm, 10 mm\nSrebrne bigle, ozdoby i łączenia wykonane z solidnego srebra 925. Możemy wymienić na inne bigle.\nPiękne kolczyki, bardzo oryginalne. Dość ciężkie, ale cudne. Współpraca ze sklepem świetna. Bardzo szybka obsługa. Polecam bardzo.  Anna Foryś 5/ 5stars\nKolczyki pięknie się prezentują jestem bardzo zadowolona, obsługa na piątkę polecam wszystkim.  Barbara Kulesz 5/ 5stars\ncałkowicie zgodny wygląd i wykonanie w\_g moich oczekiwań , dostawa super expres  48 600 2 5/ 5stars


AirClad XPO6_2.5, Kraków Live Festival - Loungetime - Wynajem mebli eventowych\nAirClad XPO6_2.5, Kraków Live Festival\nPrzywozimy, mierzymy, montujemy, czyścimy, brandujemy, wyposażamy – w skrócie tak wygląda montaż jednostki wystawienniczej AirClad! Tym razem krótka fotorelacja z montażu i samego eventu. Tak o to wygląda AirClad w plenerowej aranżacji festiwalowej podczas Kraków Live Festiwal 2018. Była Warszawa, była Gdynia, jest i Kraków – tym samym zamknęliśmy w tym roku koronę 3 największych festiwali AlterArt’owych !\nUniwersalność zastosowania AirClada jest bardzo szeroka. Chcesz zaprezentować swój produkt/markę w ten sposób? A może chciał/a byś aby tak wyglądało biuro festiwalowe, punkt sprzedaży biletów czy punkt informacyjny? Napisz/zadzwoń do nas! Dane kontaktowe w zakładce KONTAKT 🙂\nAirClad XPO 6×5 – #OdetchnijwGdyni – Kraków\nWyposażenie strefy chill out, namiot gwiazda – Pustynia Błędowska\nModułowe meble LED – bar/recepcja – Heineken Multikino Kraków


Świńska grypa - Katalog Stron Gaper.pl\nŚwińska grypaLink nie działa/spam ?\nwho, ofiary, świńska grypa, pandemia, ptasia grypa, objawy grypy, grypa świńska\nŚwińska grypa, niebezpieczny wirus który zabija i sieje postrach wśród wielu ludzi rożnych państw. Jeśli świńska grypa osiągnie poziom pandemiczny, co będzie się działo dalej. Pojawiające się ogniska grypy oraz informacje o epidemii mogą niejednokrotnie zaburzyć świadomość zwykłego człowieka. W serwisie publikujemy najnowsze wiadomości jak również odpowiadamy na szereg istotnych pytań takich jak: czy powinniśmy się bać świńskiej grypy, czy wirus utrzyma się w Polsce i kiedy to się stanie, czy ten rodzaj grypy jest dla nas niebezpieczny, zaszczepiłem się czy jestem bezpieczny? Na te wszystkie pytania odpowiadamy na naszej stronie internetowej.\nSPÓŁDZIELNIA PRACY LEKARZY SPECJ »\nSpółdzielnia Pracy Lekarzy Specjalistów MEDICUS świadczy usługi z obszaru medycyny i stomatologii. Wiedziemy swoją działalność w rejonie województwa zachodniopomorskiego. Od 1952 roku pomagamy naszym pacjentom w leczeniu chorób zębów i przy...\nProponowana strona należy do Pani Agnieszki Orzechowskiej, która już od najmłodszych lat ma niezwykły kontakt z ową „drugą stroną” i ma zupełnie odmienne spojrzenie na świat. Wieloletnie doświadczenie w tej sferze działalności w połączeniu ...\nJako www.xgry.pl jesteśmy jednym serwisów, który ma w swej ofercie różnego rodzaju gry służące uzyskaniu przez nas chwi... szczegóły »\nkatalog stron, nowy sącz, ciekawe strony, sennik online, wrocław, poznań, firma, domy, zbiór stron, katalog stron internetowych, Sennik, katalog, mieszkania, warszawa, szkolenia


Utworzono: piątek, 16, wrzesień 2016 09:01 | | Odsłony: 1097\nAdmiror Gallery cannot create thumbnails in /www/html/tarnobrzeg/plugins/content/admirorgallery/admirorgallery/thumbs//2016/Nar_Czyt/nar_fot/\n13 września br. w Bibliotece Pedagogicznej w Tarnobrzegu zorganizowano wspólne czytanie fragmentów powieści Henryka Sienkiewicza „Quo vadis” lektury piątej edycji Narodowego Czytania, pod honorowym patronatem pary prezydenckiej RP.\nPodstawowym celem przedsięwzięcia była popularyzacja czytelnictwa, zwrócenie uwagi na potrzebę dbałości o polszczyznę oraz wzmocnienie poczucia wspólnoty i tożsamości narodowej. W ten sposób uczczono również 170. rocznicę urodzin i 100. rocznicę śmierci Henryka Sienkiewicza.\nW akcji wzięli udział: nauczyciele, uczniowie szkół podstawowych, gimnazjów i ponadgimnazjalnych oraz czytelnicy i sympatycy biblioteki, którzy wyrazili chęć publicznego zaprezentowania wybitnej powieści historycznej – autorstwa naszego noblisty.\nNad całością czytania poszczególnych fragmentów powieści czuwał moderator o. Andrzej Bielat OP znawca i badacz twórczości H. Sienkiewicza. W wyjątkowo przystępny sposób przybliżał uczestnikom tło historyczne epoki zawarte w treści odczytywanego dzieła.\nPodczas słuchania i czytania powieści uczestnicy mieli okazję poznać nie tylko klimat i obyczaje antycznego Rzymu, triumfalne narodziny chrześcijaństwa, ale też ciekawostki z prywatnego życia H.Sienkiewicza. Dla odważnych podczas przerwy przeprowadzono quiz sprawdzający wiadomości z dorobku literackiego Henryka Sienkiewicza. Dodatkową atrakcją była wystawa bogatych zbiorów bibliotecznych, zbieżnych z tematyką spotkania.\nUroczystość ta cieszyła się dużym zainteresowaniem wśród nauczycieli, młodzieży szkolnej i społeczności lokalnej. Tak liczna frekwencja dała wyraz poparcia ważnej inicjatywy społeczno-kulturalnej w ramach ustanowionego przez Sejm i Senat RP Roku Henryka Sienkiewicza. Był to też ważny impuls zachęcający innych do czytania klasyki i promowania literatury narodowej.


Gdynia: arcydzieło zbuntowanych - Stowarzyszenie Filmowców Polskich\n„To niesłychane, że reżyser tak realistycznego filmu, jak „Krzyż Walecznych”, kręci potem coś, pod czym mógłby się podpisać każdy zdegenerowany Francuz” – miał powiedzieć prof. Aleksander Jackiewicz, skądinąd wybitny znawca kina, na kolaudacji drugiego filmu Kazimierza Kutza – "Nikt nie woła", z roku 1960. Cyfrową rekonstrukcję tego arcydzieła obejrzeliśmy na 37. Gdynia Film Festival w sekcji „Czysta klasyka”. Kazimierz Kutz opowiedział o kulisach jego powstania.\nProfesor Jackiewicz zareagował zgorszeniem na śmiałą (jak na tamte czasy) warstwę erotyczną rozgrywającej się tuż po wojnie opowieści o młodym akowcu Bożku (Henryk Boukołowski), który – w przeciwieństwie do Maćka Chełmickiego z „Popiołu i diamentu” – nie zabił komunisty i w obawie przed konsekwencjami niewykonania rozkazu schronił się w miasteczku na Ziemiach Odzyskanych. Tu Bożek spotyka repatriantkę Lucynę (Zofia Marcinkowska). Rodzi się między nimi trudne uczucie, podsycane zazdrością o Bożka innych kobiet z miasteczka ( które „zagrała” Bystrzyca Kłodzka). "Nikt nie woła" jest swobodną adaptacją powieści Józefa Hena, którą cenzura w PRL trzymała pod kluczem jeszcze wiele lat po skierowaniu do rozpowszechniania, notabene wąskiego, filmu „Nikt nie woła”. Usunięto z niego – nie tylko wskutek absurdalnej uwagi Jackiewicza – lwią część erotyki. Przez ćwierćwiecze nie wypuszczano go za granicę. Gdyby nie ten idiotyczny zakaz, udział polskiej kinematografii w tworzeniu nowej fali i kina intelektualnego – a do tych znaczących nurtów zbliżało się swą stylistyką i atmosferą "Nikt nie woła", przypominając po trosze wczesne filmy Antonioniego – byłby znacznie lepiej znany w świecie.\n"Nikt nie woła", fot. KinoRP\nKameralne, psychologiczne studium Kutza spotkało się też z groźnym zarzutem formalizmu. Objął on nawet muzykę debiutującego tu w kinie Wojciecha Kilara. Jej również nie ominęły cenzorskie nożyce. Przed gdyńskim pokazem rekonstrukcji cyfrowej Kazimierz Kutz tłumaczył obecność erotyki w "Nikt nie woła" przeświadczeniem – nie tylko swoim, ale powszechnym, podzielanym m.in. przez Stendhala – że pierwsza miłość (a takowa łączy Bożka z Lucyną), powiązana z inicjacją seksualną, odgrywa kluczową rolę w ludzkim życiu. Zwłaszcza w życiu kogoś takiego, jak Bożek, kto walczył na wojnie i musiał zabijać.\nKutz mówił też, że w czasie realizacji "Nikt nie woła" zarówno on, jak i autor zdjęć Jerzy Wójcik mieli około trzydziestu lat, czyli byli w wieku młodzieńczego buntu przeciw zastanym konwencjom artystycznym. W ich filmie – tłumaczył – odejście od schematów polegało na zaaplikowaniu polskiemu kinu nowego języka. O ile we wcześniejszych filmach, nawet szkoły polskiej, narracja opierała się na rozwoju fabuły i dialogach, o tyle "Nikt nie woła" opowiadało obrazem, oddziaływało na widza swym wyrazem plastycznym. „Ten film wszedł jednak do kanonu światowego kina, toteż sądzę, że nie zmarnowaliśmy państwowych pieniędzy przeznaczonych na jego realizację” – powiedział w Gdyni Kazimierz Kutz. "Nikt nie woła" – dodał – nauczyło mnie też, że jeśli chce się zrobić w życiu coś naprawdę znaczącego, trzeba być bardzo odważnym”.\nKino RP, odpowiedzialne za rekonstrukcje cyfrowe powojennych filmów polskich, przystępując do prac nad "Nikt nie woła", znajdowało się w szczęśliwym położeniu, gdyż nadzór artystyczny nad nimi można było powierzyć samemu reżyserowi i wspomnianemu już Jerzemu Wójcikowi. W rezultacie powstała jedna z najpiękniejszych dotychczasowych rekonstrukcji. Wydobyła wszystkie plastyczne niuanse czarno-białych zdjęć Wójcika – nowatorskich w tamtej epoce, gdyż zrobionych przy miękkim, rozproszonym świetle, znacznie naturalniejszym od preferowanego wcześniej „twardego” światła kierunkowego. Bezcieniowe „świecenie” we wspaniałym dziele Kutza wtopiło bohaterów w szarzyznę miasteczka, uwypuklając ich zagubienie i samotność.\nGdynia: spotkanie z Witoldem Sobocińskim\nGdynia: Perełka Janusza Majewskiego


Ilona Chruszcz z brązem mistrzostw Polski - ekoszalin.pl\nIlona Chruszcz z brązem mistrzostw Polski\n2020-10-04 20:23:00 Art za FB/KS Judo Samuraj Koszalin\nW 64. Mistrzostwach Polski Seniorek i Seniorów w Trzciance reprezentantka Klubu Judo Samuraja Koszalin, podopieczna trenera Andrzeja Adamskiego Ilona Chruszcz wywalczyła brązowy medal.\nChruszcz, wielokrotna medalistka Mistrzostw Polski i Pucharu Polski po siedmiu latach powróciła na matę, aby zmierzyć się z młodszym pokoleniem. Stoczyła bardzo dobrą walkę z Aleksandrą Szulc z KS Judo Gwardia Koszalin. Rozstrzygnięta ją przed czasem na ippon. Walka z ostateczną zwyciężczynią zawodów w kategorii 48 kg - Danutą Majcher z TS Wisła Kraków zakończyła się po dogrywce na korzyść przeciwniczki. W trzeciej walce - o brąz - Samurajka Ilona Chruszcz pokonała w świetnym stylu, na wazari Weronikę Styrcz z UKS Arashi Łódź.\nDzień wcześniej startowała inna zawodniczka Samuraja - Anika Łozińska. To aktualna brązowa medalistka MIstrzostw Polski Juniorek. Po pierwszej bardzo dobrej walce z Angeliką Szymańską MKS Olimpijczyk Włocławek - wicemistrzynią Europy i obecną Mistrzynią Polski Seniorek - stoczyła jeszcze bardzo wyrównane, ładne walki z zawodniczkami Katarzyną Śmietana z SGKS Wybrzeże Gdańsk, z którą wygrała przed czasem i Sonią Lniany z GKS Czarni Bytom. Ostatecznie zajęła bardzo dobre punktowane siódme miejsce 64 Mistrzostw Polski Seniorek i Seniorów, a trzeba dodać, że był to jej debiut w walkach seniorskich.\n« Bałtyk zdeklasował MieszkaKoszalinianin Michał Elias na podium Mistrzostw Polski w Kickboxingu Full Contact »


00677 003869 21541365 na godz. na dobę w sumie\nISBN: 978-8-3790-0226-9 Data wydania: 2014-09-08\nDariusz Krzywdziński „Odnaleźć siebie” Copyright © by Wydawnictwo Psychoskok, 2014 Copyright © by Dariusz Krzywdziński, 2014 Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część niniejszej publikacji nie może być reprodukowana, powielana i udostępniana w jakiejkolwiek formie bez pisemnej zgody wydawcy. Skład: Jacek Antoniewski Projekt okładki: Wydawnictwo Psychoskok Korekta: Paweł Markowski ISBN: 978‒83‒7900‒226‒9 Wydawnictwo Psychoskok ul. Chopina 9, pok. 23, 62‑507 Konin tel. (63) 242 02 02, kom. 665‑955‑131 http://wydawnictwo.psychoskok.pl e‑mail: wydawnictwo@psychoskok.pl Przeszedłem ileś licznych, bezlicznych dróg tego życia. Się szło… jak pisał mój dawniejszy przewodnik… wiele się przemierzyło ścieżek i bezdroży. Spotkało się wiele ist- nień zamieszkujący padół tej planety. Był dostatek i niedosyt, ale wciąż się szło, …co goniło, żeby być dalej, żeby spojrzenie było inne na każdą z dróg? Młodość, a właściwie dzieciństwo jakoś szybko przeminęło. Szybkość ta wydaje się dosyć wyjątkowa z perspektywy lat, któ- re już przeszły, są już poza istnieniem. Bo czy istnieje świat już przeszły, ten przebyty, przeżyty? Czy grzebanie w historii nie jest dalszym istnieniem tego, co było? Czy istnieje świat równoległy do naszego bytu? Tyle lat minęło, a czy jest się człowiekiem mą- drzejszym? Tyle pytań, a odpowiedź – czy istnieje? 3 I Dworzec pełen ludzi. Wszędzie, gdzie się spojrzało, pero- ny wypełnione masą istnień ludzkich. Nagle wszystkim zachciało się podróżować – pomyślałem. Sami sobie je- steśmy winni, gdybyśmy pomyśleli wcześniej, że chcemy jechać na spotkanie z papieżem, to można było zaplanować inaczej tę podróż. Ale oczywiście pomysł narodził się godzinę przed od- jazdem pociągu. Stoimy, więc pośród tłumu innych wiernych. Pociąg nareszcie wjeżdża na peron, opóźniony jak zawsze, cho- ciaż przejechał zaledwie dwieście kilometrów. Mijają nas wagony już pełne pasażerów. Ludzie jeszcze w biegu wskakują na scho- dy i na okna. Udaje się nam jakoś wepchnąć do środka, wszyscy wyglądamy jak poupychane śledzie w puszce. – Jak tak dalej będzie, to tylko na dachu wolne miejsca zo- staną. rzuca w odpowiedzi. – Zobaczysz, że jeszcze wielu ludzi dobije po drodze – ktoś Nareszcie jedziemy. Zmęczenie już daje znać o sobie, przecież jest po północy, a my jesteśmy w drodze od dwóch dni. Prze- mierzyliśmy trochę świata. Zakończenie roku szkolnego tuż za nami, zdobyliśmy jakieś zawody, ale czy jesteśmy już dorośli? Poczucie wolności rozpiera. Co by tu zrobić, żeby dać duszy po- latać? Wreszcie sam mogę decydować, co jutro zrobię, w którą 4 stronę skieruję kroki… myśli kołaczą się, a jednocześnie pustka. Co dalej z życiem, co robić, gdzie pracować? Jak się ma te osiem- naście lat, niewiele się wie o życiu. Oboje podjęliśmy decyzję, że będziemy kontynuować naukę. Jak się nie wie, co robić, to taka decyzja była jedyną rozsądną, jaka przychodziła do głowy. Pociąg kołysze równomiernie, oczy same się zamykają, nie wiem jak długo spałem, obudziły mnie jakieś głosy ze środka wagonu. – Panie, co się pan pchasz, nie widzisz, że dziecko tu stoi? – O, pardon, nie zauważyłem, a muszę za pilną potrzebą do kibelka, bo do nieszczęścia może dojść. Jakiś facet z uporem przepycha się w naszym kierunku. Wci- ska się pomiędzy nas. Ale drzwi toalety nie puszczają. Stuka co- raz mocniej. – Hej! Jest tam ktoś? Proszę otworzyć! – Może konduktor zamknął – rzuca młody chłopak. – Ej, jest tam ktoś – gość nie daje za wygraną, wali pięścią w drzwi. sytuacji. Teraz dopiero poczułem od niego woń alkoholu. Nic dziw- nego, że ma potrzebę. Po kilku minutach otwierają się drzwi i wychodzi dwoje małolatów w kłębach dymu. – Ale smród – zauważyła Bożena. – Czemu blokujecie kibel, gnojki – facet jest aż czerwony. – Dobra, wchodź pan – dziewczyna nie kryła wesołości z tej Po wyjściu faceta drzwi się zamykają, jaka ulga, tylko smród fajek i fekaliów pozostał w powietrzu. – Krzysiu, daleko jeszcze? – Spytała mnie Bożena. – Myślę, że około czterech godzin, ale nie wiem do ilu wzro- sło opóźnienie. 5 – Zaraz zemdleję od tego smrodu, jestem już tak zmęczona. – Oprzyj się o mnie i śpij. Wtula się we mnie, jest wyraźnie bardzo zmęczona, obej- muję ją rękoma. – Szkoda, że jak byliśmy u ciebie nie wpadliśmy na to, że chcemy jechać do Częstochowy. Mogliśmy wsiadać w Olsztynie i mieć miejsca siedzące. – Tak, szkoda, ale sami nie wiedzieliśmy gdzie jechać, a ten pomysł sam jakoś wpadł w ostatniej chwili. Damy radę. – Pewnie, że damy. Przecież to nie pierwsza wspólna noc w podróży – uśmiechnąłem się na wspomnienie naszego spo- tkania w dzień po rozdaniu świadectw. Spotkaliśmy się na dworcu w Olsztynie i postanowiliśmy przenocować w hotelu, niestety, w żadnym z pobliskich hoteli nie było wolnych miejsc. Wróciliśmy na dworzec, ale przecież nie będziemy nocować na ławkach. Jedyny o tej porze pociąg miał za chwilę odjechać do Bartoszyc. Wskoczyliśmy prawie w biegu do ostatniego wagonu. Pociąg był prawie pusty, gdzieniegdzie tylko pojedynczo ktoś drzemał. Znaleźliśmy wolny przedział, zasłoni- łem firanki w drzwiach. Przygasiłem światło i szybko przytuli- łem się do Bożeny. Przykryłem nas bluzą moro gdyż, pomimo, że był czerwiec, noc była zimna. Zacząłem ją całować i pieścić. Moje ręce krążyły po jej ciele. Napięcie narastało, namiętność porwała nas do tego stopnia, że zacząłem rozpinać spodnie. Tyle miesięcy się nie widzieliśmy, zawsze odkładaliśmy ten moment do chwili, gdy będziemy już pewni siebie. Czy teraz był ten mo- ment? Musiałem ją zdobyć. Nagle gdzieś koło nas otwierają się drzwi przedziału. – Proszę bilet do kontroli! 6 Szybko podciągam spodnie. I siadam nieruchomo. Kur- czę, ale gdzie są bilety, pustka w głowie, szukam po wszyst- kich kieszeniach, są w plecaku – ulga. Teraz nasze drzwi się otwierają. – Poproszę bilety! Dziękuję. – Drzwi zamykają się. Znowu jesteśmy wczepieni w siebie. Jak byśmy chcieli się przeniknąć. Ale nie są to warunki na rozpoczęcie inicjacji. Uśmiecham się do tych wspomnień. A przecież upłynęło zaledwie kilka dni. – Czemu się uśmiechasz? – Bożena spojrzała mi w oczy. Pocałowałem ją i mocniej przytuliłem. – Wspomniałem naszą noc w pociągu do Bartoszyc. Wtedy mieliśmy przedział w całości dla siebie. – Tak, było cudownie, podobnie jak w te wszystkie dni, któ- re teraz spędzamy. Czemu tak rzadko przyjeżdżałeś do mnie? Tego czasu już nie nadrobimy. Teraz zostały nam dwa miesiące i znowu nie będzie cię przez kilka miesięcy. – Będę. Może przez pierwsze miesiące będzie mi trudno uzy- skać przepustkę, ale myślę, że po szkoleniu wstępnym, będę mógł częściej do ciebie przyjeżdżać. Tak myślę, ale sam przecież nie wiem jak będzie to wyglądało. Poza tym, ty będziesz przyjeżdża- ła do mnie, będziemy od siebie tylko godzinę jazdy. Nie martw się, tyle wytrzymaliśmy, wytrzymamy i ten czas. Wtuliła się we mnie mocniej. Czułem bicie jej serca. Oczy znowu stały się ciężkie. Wszyscy dookoła nas kiwają się w rytm kołysania pociągu. Zasypiam. Czuję jakieś poruszenie, ludzie kręcą się wokół siebie. – Dojeżdżamy? – Spytałem zaspany. – Tak, właśnie ktoś powiedział, że to już Częstochowa. 7 W oddali widać było światła miasta. Chyba jesteśmy na miej- scu. Pociąg zaczął zwalniać biegu. Nareszcie. Powoli wjeżdżamy na peron. Wychodzimy z pociągu, chłodne świeże powietrze orzeźwia nas zupełnie. Przechodzimy na główny hol dworca, wszędzie pełno ludzi, głównie młodzieży. Każdy siedzi, leży gdzie może, na ławkach, podłodze. Jedni otuleni kocami, inni śpią w śpiworach. Już dawno nie widziałem tylu ludzi. Sprawdzamy pociąg powrotny. Niestety, musimy jechać do Olsztyna przez Warszawę, zresztą może to i lepsze połączenie. – Idę kupić bilety, żeby później nie stać w kolejce. Na pewno sporo ludzi będzie wracało wieczorem. – Dobrze, ja poczekam w restauracji. Coś musimy zjeść za- nim pójdziemy dalej. Ruszamy w kierunku klasztoru. Ale im bliżej sanktuarium, tym tłum coraz większy. Nie wiem od której oni tu już czeka- ją, jest dopiero ósma rano. Dochodzimy przedzierając się przez tłum jak najbliżej parku okalającego klasztor. Ale już dalej chyba nie damy rady się przecisnąć. Przedzieram się tylko bliżej balu- strady zabezpieczającej przed wtargnięciem na drogę. – Chyba tu staniemy. Dalej nie ma, co się przepychać, prawda? – Tak, masz rację. Do spotkania z Ojcem Świętym było jeszcze sporo czasu. Ale mieliśmy dobre miejsce, będziemy widzieli sporą część prze- jazdu z niecałych pięciu metrów. Ludzie stali spokojnie w mil- czeniu, czuło się podniosłość chwili, która za chwilę nadejdzie. Nagle dał się słyszeć jakiś szum z kierunku, z którego ma nad- jechać papież, tak, chyba coś widać, jakieś samochody. – Już chyba jedzie – stwierdziłem i uniosłem się na palcach ponad głowami ludzi, żeby lepiej widzieć. 8 Tak, to on, bo ludzie wiwatują. Entuzjazm zaczął udzielać się otaczającym nas ludziom, napór z tyłu zaczął narastać. Naj- pierw jechały samochody ochrony i nareszcie ukazał się biały sa- mochód, w który jechał papież. Stał uśmiechnięty i pozdrawiał ludzi, którzy jak w amoku wpatrzeni w jego twarz, wiwatowali i pozdrawiali go machając rękoma, wielu płakało, zauważyłem, że również Bożenie płyną łzy radości. Stałem i przyglądałem się temu spektaklowi, nie było we mnie tego, co poruszało innych, obserwowałem wszystko, żeby zapamiętać każdy szczegół tej chwili, widziałem przede wszystkim ludzi z ochrony. Tak wiele osób musi zabezpieczać ten spektakl, widziałem skupione twarze, oczy rozbiegane, wypatrujące zagrożenia. Była to tylko chwila, ale wpatrzony w ten obraz pomyślałem o sobie, czy dokonałem właściwego wyboru, czy ta uczelnia, na którą zdecydowałem się pójść, nie wypaczy mnie? Przytuliłem Bożenę, to była szczęśliwa chwila, tak chciałbym, żeby trwała… jak najdłużej! Tłum do- okoła nas powoli cichł, oklaski i powitania przeniosły się dalej. Staliśmy czekając na dalszy ciąg wydarzeń. Po kilkunastu mi- nutach usłyszeliśmy w głośnikach głos papieża. Mówił o ogro- mie bożej miłości do ludzi, a zwłaszcza miłości Chrystusa, który nie zawahał się oddać swojego życia za nas, grzeszników. Mówił o patrzeniu na drugiego człowieka oczyma Chrystusa. Słowa ro- sły we mnie, każde zdanie trafiało ze wzmożoną siłą. Tak bardzo chłonąłem te słowa. Spotkanie trwało jeszcze około półtorej go- dziny. Zmęczenie ponownie dało znać o sobie. Ale trwaliśmy na miejscu do momentu, aż ludzie zaczęli się rozchodzić. Ruszyli- śmy w kierunku dworca kolejowego. W megafonach wciąż sły- szeliśmy pieśni, cała społeczność zjednoczyła się w tej cudownej chwili, czuło się, że jesteśmy jedną rodziną. 9 Pociąg był o czasie, ludzie pozajmowali wszystkie miejsca w przedziałach, ale korytarz był prawie pusty. Tylko w niektó- rych przedziałach widoczne były przytłumione światła. Zająłem wolne siedzisko na korytarzu i nareszcie Bożena mogła usiąść, ja usiadłem na podłodze. Nasze myśli kołatały się wciąż wo- kół chwil, które miały niedawno miejsce. Nie rozmawialiśmy o tym, co przeżywamy, ale oboje wiedzieliśmy, że słowa tu nic nie znaczą. To coś, co był w nas, powróci za kilka dni z większą siłą. Przytuliliśmy się do siebie, zrobiło się błogo, ciepło i tak za- snęliśmy. Obudziło mnie gwałtowne szarpnięcie, pociąg zaczął hamować, jakaś stacja, pomyślałem. Połowa drogi już za nami. Zacząłem pieścić Bożenę, całować jej włosy, usta, rozpiąłem guzi- ki bluzki żeby dostać się do piersi. Moje ręce rozbiegały się po jej ciele. Zaczęła rozpalać nas namiętność, pieściliśmy się bez opa- miętania, rozpiąłem rozporek jej spodni i włożyłem rękę, żeby pieścić to wyśnione miejsce. Członek nabrzmiał mi do możli- wych rozmiarów. I co teraz? – Przebiegło mi przez myśl, otwo- rzyłem oczy i nagle zobaczyłem wpatrzoną w nas twarz starszej kobiety. Oczy miała tak wielkie, że sprawiały wrażenie, że zaraz wybuchną lub wyskoczą z oczodołów. Szepnąłem, że muszę iść do toalety i ukrywając nabrzmiałe miejsce wstałem i po omac- ku ruszyłem do toalety. – Jeszcze pół godziny i będziemy na miejscu, co robimy je- dziemy do ciebie? – Spytałem. ostatnio musi wszystko robić. – Myślę, że tak. Może pomożemy ojcu w sianokosach, sam – Pewnie, mamy jeszcze miesiąc czasu. – Jak to miesiąc, przecież za dwa miesiące masz się stawić w jednostce? 10 – Niestety, muszę jeszcze zaliczyć kurs na prawo jazdy, sam nie wiedziałem wcześniej o tym, dowiedziałem się po zdaniu egzaminów. Ale nie martw się, będę blisko i będziemy się wi- dywali w weekendy. Zasmuciła się. Ale po chwili przytuliła się do mnie. Wiedzia- ła, że nie mogę jej wszystkiego powiedzieć. Marzyłem o spacerze w lesie polnymi drogami, które doprowadzają nad lustro wody. Jutro, jak się wyśpimy, musimy wyrwać się na włóczęgę. Wra- caliśmy wspomnieniami do dnia, gdy spotkaliśmy się pierwszy raz, jeszcze jako dzieci. Spacerowaliśmy wówczas godzinami, gadając o bzdurach, a czas tak szybko mijał. Szkoda tych dni dzieciństwa – beztroski, radości z najmniejszych rzeczy i walki o każdą prawdę. Świat wyda- wał się wówczas tak wielki, a podróż do dziadków wielką wyprawą. Nareszcie dotarliśmy do Szymonowa. Dom był wielki, ponie- miecki bliźniak z budynkami gospodarczymi w obejściu. Rodzi- ce Bożeny przywitali nas gorąco i oczywiście z niecierpliwością czekali na opowieści. Nareszcie coś ciepłego do jedzenia. Bożena opowiada z przejęciem o tym, co przeżyła i jak wielkie wrażenie zrobiło na niej spotkanie z papieżem, była szczęśliwa. Po małej drzemce pojechaliśmy końmi na łąkę pod lasem, gdzie było już skoszone i wysuszone siano. Szybko załadowaliśmy wóz i ode- słaliśmy do stodoły, sami poszliśmy w kierunku lasu. Słońce było już wysoko, powoli zaczęło przypiekać mi plecy, zarzuciłem ko- szulkę, którą zdjąłem podczas załadunku siana. – Idziemy popływać, jestem cały mokry od potu. – Pomyślałam o tym samym, ale nie mam stroju kąpielowego. – Pójdziemy w ustronne miejsce – chwyciłem ją za rękę i za- częliśmy biec w kierunku jeziora. 11 Woda była chłodna, ale po kilku metrach nie czułem już zim- na. Szybkimi ruchami przepłynąłem kilkadziesiąt metrów i spoj- rzałem na brzeg, gdzie siedziała. Nie było jej. Dopiero po chwili zobaczyłem jak płynęła w moim kierunku. Była świetną pływacz- ką, ostatecznie wychowała się nad jeziorem. Podpłynąłem do niej, chwyciłem w pół i wciągnąłem pod wodę, wyrwała mi się i zaczęła szybciej płynąć na środek jeziora. Zawróciłem ku brze- gowi. Poczekałem aż wróci i jeszcze mokrą pociągnąłem ku so- bie. Skryliśmy się w najbliższe zarośla. Nagle usłyszeliśmy syrenę statku wycieczkowego, w oddali pojawili się kajakarze, zmierzają- cy kursem kolizyjnym prosto na statek. Tego jeszcze brakowało, żeby podpłynęli do naszego brzegu. Szybko zarzuciliśmy koszule i pobiegliśmy po resztę rzeczy, które leżały na brzegu. Wracali- śmy do wsi drogą już długo nieuczęszczaną, miejscami, na środ- ku wyrosły spore drzewa i zarośla, trzeba było się przedzierać jak w zagajniku. Nagle z boku zobaczyłem metalowy krzyż. – To jakiś cmentarz? – Tak, stary, jeszcze z XIX wieku. Podobno, kilka lat temu, jak granice zostały otwarte na zachód, przyjechali Niemcy i rozkopali kilka grobów, nie wiadomo czego szukali, ale podobno zatrzyma- no ich na granicy z jakimiś kosztownościami. My nie widzieliśmy nikogo, kto by kopał, ale później ludzie zaczęli tu częściej zaglądać. Nie znam historii tej wioski, może kiedyś się dowiemy czegoś wię- cej od starego proboszcza. Mieszka tu chyba od czterdziestu lat. – To ciekawe, ile te ziemie mają jeszcze tajemnic. Wraca- jąc, musimy do niego zajrzeć i pogadać o tych starych dziejach. Proboszcz siedział na ganku i popijał herbatę, któraś z go- spodyń przyniosła ciasto z rabarbarem. Miał już sporo po sześć- dziesiątce, na nasz widok uśmiechnął się przyjaźnie. 12 – Witaj Bożenko i pana miło powitać. Słyszałem od twojej mamy, że wczoraj przyjechaliście, na całe wakacje? – Zwracał się do Bożeny, wskazując stojące krzesła żeby usiąść. – Ja na całe, a Krzysiek tylko na kilka dni. Później zaczyna już dalszą naukę. – To dziwne, a cóż to za szkoła, że tak krótkie wakacje macie? – Zaczynam od września naukę na uczelni wojskowej, a wcze- śniej mam do zaliczenia kurs, dlatego już wakacje mi się kończą – odpowiedziałem. – To trudna szkoła życia, czy warto marnować sobie mło- dzieńcze lata na służbę, nie lepiej kosztować życia i radości ze swobody? – Nie myślałem w ten sposób, zawsze od najmłodszych lat cią- gnęło mnie do munduru. Teraz przyszła pora zrealizować te ma- rzenia. Zresztą, u nas to rodzinne. Z dziada pradziada zawsze ktoś nosił mundur w naszej rodzinie, takie obciążenie dziedziczne. Uśmiechnął się do mnie. – Kiedyś w młodości i ja nosiłem mundur, ale wówczas wszy- scy nosili. Taki Polaka los, historia dziejowa ciężko nas doświad- czała. Ale co tam te smutki wspominać. Wiem od mamy, że byliście na spotkaniu z Ojcem Świętym, musicie mi opowie- dzieć swoje wrażenia. Bożena, jak wcześniej rodzicom, tak i teraz opowiadała z prze- jęciem całe spotkanie. Ja czasem wtrącałem tylko swoje spostrze- żenia, jak ogromnie w serce zapadła nam ta chwila. Proboszcz słuchał i kiwał tylko głową, od czasu do czasu spoglądał w nie- bo, jakby oczekiwał czegoś. – Piękne przeżycie, zazdroszczę wam tego, że mogliście uczest- niczyć w tak cudownym spotkaniu. Nie każdemu jest dane widzieć 13 Ojca Świętego, ja niestety nie miałem takiej przyjemności i za- pewne już, niestety, nie będę mógł mieć. Ale cieszę się, że wam było to dane. Nasz kraj zawsze był niczym Chrystus, cierpiącym narodem pośród innych narodów. Nie dano nam przez wiele lat mieć wolności, a i teraz wielu z nas czuje się, jakby było pod okupacją „wielkiego brata” ze wschodu. I nagle ten naród dosta- je od Boga „swojego papieża”, rodaka, który daje nadzieję temu narodowi na lepszą przyszłość. Tak, na waszych oczach dzieje się historia, o której będziecie pamiętali do końca swoich dni. Spojrzałem na niego, miał łzy w oczach, odwrócił głowę w drugą stronę. Odstawiłem talerzyk z ciastem i nie wiedząc, co powiedzieć, wróciłem do tematu cmentarza nad jeziorem w lesie. – A my właściwie chcemy się dowiedzieć o lata powojenne. Jest tu w lesie stary poniemiecki, zaniedbany cmentarz, nawet drzewa porosły na grobach. Czemu nie chowano na nim ludzi po wojnie, tylko gdzieś w jakieś oddalonej o dwadzieścia kilo- metrów innej wiosce? – Spytałem. – To były trudne czasy. Ludzie byli poranieni duchowo przez Niemców, nie chcieli być chowani na cmentarzu ewangelickim, a poza tym nie uregulowano prawnych uwarunkowań, co do własności tego terenu. Lasy państwowe przejęły majątek po dzie- dzicu, cmentarz zarastał i później już się zapomniało o tym, żeby państwo przypięło ten teren do kościoła. Nawet tu, koło kościoła, chciałem utworzyć mały cmentarz, ale sami ludzie się nie zga- dzali. Chyba ze strachu przed duchami – uśmiech pojawił się na jego twarzy – nie potrafiłem tych obaw z nich wyplenić. Jakieś pogańskie myśli zawładnęły tym ludem. No tak się żyło przez te lata, człowiek po jakimś czasie przywykł do takiego stanu. 14 Muszę przyznać, że pierwszy raz mnie ktoś o to pyta, wcześniej nikt nie zwracał uwagi. – Byliśmy dzisiaj nad jeziorem i wracając trafiliśmy na ten cmentarz. Bożena mi opowiadała, że niedawno ktoś wykopywał, czy rozkopywał mogiły. – Tak, był kiedyś taki przypadek. Rodzina z Niemiec chciała ekshumować swoich bliskich, o ile pamiętam ojca i matkę. Byli u mnie w tej sprawie, ale ja nie mogłem im pomóc. Pojechali do urzędu gminy w Małdytach i po jakimś roku uzyskali zgo- dę. Podobno ludzie rozpowiadali, że Niemcy w nocy wykopa- li jakieś skarby i dopiero na granicy ich zatrzymano. Ale to był inny przypadek. – Kiedyś, jeszcze w podstawówce, byłem harcerzem i w ramach alertu, mieliśmy do wykonania kilka prac, tak zwanych dobrych uczynków, na przykład w ramach pomocy ludziom starszym, lub jakieś inne czynności, które pozwalały zdobyć kolejną sprawność harcerską. Wymyśliłem z zastępem, że jedną z takich prac będzie oczyszczenie starego poniemieckiego cmentarza, który kiedyś od- kryliśmy kilka kilometrów od naszej szkoły. Poszliśmy, cały dzień wycinaliśmy zarośla, trawę. Udało się nam oczyścić zaledwie kilka grobów, na tyle, że były widoczne. Ręce mieliśmy poranione i pę- cherze na dłoniach. A na drugi dzień harcmistrz wezwał mnie do siebie i powiedział, że ludzie skarżyli się na nas, że dewastujemy to miejsce. Powiedziałem jak to wyglądało z naszej strony, ile pra- cy wykonaliśmy. Tak, ludzie czasem widzą inaczej jakąś sytuację. Każdy subiektywnie postrzega drugiego człowieka. – Tak, to prawda, dlatego nie jest łatwo zrozumieć drugiego człowieka nie poznawszy go uprzednio. Można łatwo kogoś zra- nić. Później, okoliczni ludzie sami zaczęli rozkopywać mogiły 15 w poszukiwaniu skarbów. Ale proszę, pijcie herbatę i ciasta kosz- tujcie, Gałecka mi upiekła, naprawdę pyszne. Wiesz młodzieńcze, spotkałem sporo ludzi w swojej posłudze duszpasterskiej i sądzę, że dokonałeś złego wyboru. Ta szkoła, do której się wybierasz, nie jest dla takich wrażliwych ludzi. Przyjdzie czas, że będziesz się męczył, żyjąc wbrew swoim przekonaniom. A komuniści będą cały czas próbowali złamać was i pokazać świat bez bożych prawd, bez chrześcijaństwa, aż uznacie marksistowskie prawa i filozofię, w której nie ma miejsca dla Boga. Tak spędziliśmy na pogaduszkach jakiś czas i dopiero kościel- ny przypomniał, że już pora na wieczorne nieszpory. Pożegna- liśmy się i wróciliśmy do domu. Było jeszcze na tyle wcześnie, że postanowiliśmy zabrać namiot i przenocować nad jeziorem. – Nie spodziewałem się, że spotkam w tej wiosce tak inte- resującego księdza – powiedziałem, gdy byliśmy już na drodze sami – przez te trzy lata jak mieszkałem na wybrzeżu, nie spo- tkałem nikogo tak interesującego. Jak ci mówiłem, przestałem nawet chodzić do kościoła na mszę, nie mogłem już słuchać tych politycznych dywagacji, ukazywania życia politycznego nasze- go kraju. Poszukiwałem bliskości Boga, a otrzymywałem jakieś polityczne brednie. – Ale i to jest ważne, żeby ludzie mogli usłyszeć prawdę. Od kogo ją mają usłyszeć skoro media mówią tylko ustami ko- munistów? Dlatego księża, może nie wszyscy, ale jednak wielu jest takich, którzy poczuli, że nikt inny nie powie prawdy o tym, co się dzieje w kraju. Skąd ludzie mają czerpać te informacje? – No tak, ale bez przesady. Ja rozumiem, że co jakiś czas można nawiązać w kazaniu do tematu Solidarności, ale nie, co niedziela. A poza tym, czym jest ta prawda? Czy naprawdę 16 jest nam tak źle? Ja jakoś tego nie odczułem, sam bez rodziców mogłem przetrwać ten głupi młodzieńczy czas. Czy młodych ludzi, wchodzących w dorosłość, naprawdę musi doganiać los naszych przodków? Czy nie możemy żyć w spokoju i cieszyć się tym, że świat jest piękny? Nie, my wciąż tylko walczymy. Tak na- prawdę, w końcu zapomnimy, o co walczymy. Dotarliśmy, gdy słońce było już nisko. Szybko rozstawiłem namiot i poszliśmy po opał do lasu. Słońce kładło się już na je- ziorze, gdy rozpaliłem ogień. Patrzyliśmy jak w oddali jachty zmierzają do drugiego brzegu, czerwień słońca sprawiała, że wy- glądały jakby płynęły w ogniu. Było pięknie. Świat był piękny. Ale jak zawsze w takich chwilach, musiała powstać natrętna myśl. Objąłem Bożenę. Ale teraz jest inny czas, dobry czas, na który czekaliśmy tyle miesięcy. Zapaliliśmy papierosy. Wpatrze- ni w jezioro nie zauważyliśmy, kiedy spowiła nas noc. Ognisko wesoło iskrzyło rozświetlając całą polanę. – Pamiętam, jak tu przyjeżdżałem na obóz z „Łysym”. Zawsze w tym miejscu rozbijaliśmy namioty, nigdy nie powiedział nam, czemu tu, a nie na łące przygotowanej dla rozstawiania obozo- wisk. Tu się poznaliśmy. – Nie tu, pierwszy raz byłeś u nas po ziemniaki z chłopaka- mi. Mama nie miała w domu i musiałam zaprowadzić was do sąsiadki. Wtedy się poznaliśmy. -Tak, ale wcześniej przychodziłaś tu z ferajną kąpać się i wte- dy zobaczyłem cię po raz pierwszy. – Nie mówiłeś mi o tym wcześniej. – Bo to miała być tajemnica – uśmiechnąłem się i pocałowa- łem ją w usta. – Zawsze przychodziłaś z małym chłopcem. Pomy- ślałem, że taka młoda i ma dziecko. Dopiero później powiedziałaś 17 mi, że to braciszek. Jeszcze wtedy nie myślałem, że będziemy razem. – W dzień waszego wyjazdu zdążyłam tylko podrzucić tobie swój adres. Tak szybko wyjechaliście. – Wszystko stało się tak nagle, bo w nocy „Łysy” posprzeczał się ze znajomym przy wódce. Doszło do rękoczynów i rano była szybka ewakuacja. Dobrze, że zdążyłaś, bo inaczej już byśmy się nie widzieli. Pewnie szukałbym cię później, ale po tym, jak wy- jechałaś do internatu, to już nie miałbym szans. Usłyszeliśmy jakieś głosy. Grupa młodych ludzi podeszła do nas. się odwdzięczyć. 18 – Cześć, możemy się dosiąść? A, witaj Bożena, myślałam, że to ktoś inny. Mam na imię Ewa – podała mi rękę – a to jest Kamila, Wiesiek i Marek. – No cześć, też dopiero teraz was poznałam. To mój chłopak Krzysiek. Siadajcie. – Ale niespodzianka, kiedy przyjechałaś? – Wczoraj wieczorem. – No to co, wypijemy za spotkanie? – Wiesiek wyjął dwie butelki wina z plecaka – tośmy trafili dobrze, bo po drodze za- stanawialiśmy się, z czego zrobimy ognisko, za późno się zde- cydowaliśmy na nocowanie nad wodą, a po omacku ciężko coś znaleźć w krzakach. – Tak bez namiotu będziecie nocować? – Spytałem. – My zawsze zabieramy tylko kilka koców i z gałęzi klecimy coś w kształcie namiotu. Na jedną noc wystarczy. Macie jakieś szkło? Trzeba rozlać, bo ciepłe się robi. – Mamy, ale tylko dla siebie. Niestety, nie mamy wina żeby – Nic nie szkodzi, mamy sporo. Kiedyś się zrewanżujecie. No to, za spotkanie. – Za spotkanie. – Odpowiedziałem. Wino było cierpkie, ale po chwili ciepło obiegło całe cia- ło. Marek sięgnął po gitarę, trącił kilka akordów i zaczął grać. Atmosfera robiła się coraz luźniejsza, wypity alkohol i gita- ra sprawiły, że zaczęliśmy śpiewać znane stare szlagiery. Było coś czarującego w tym wieczorze, czerwcowa noc, przepięknie gwieździste niebo. Czegóż można chcieć więcej? – To na druga nogę. – Wiesiek nie dawał za wygraną. – Nie za szybkie tempo? Wiesz, my jesteśmy po nieprzespa- nych trzech nocach, w tym dwie spędziliśmy w pociągu, ale wy pijcie. – Jak chcecie. Czy my się nie spotkaliśmy wcześniej? Tylko nie potrafię ciebie zlokalizować w pamięci. – A wiesz, że też mi się tak wydało. Ale w tym świetle inaczej wyglądamy. Marek, a nie graliśmy meczu w piłkę nożną trzy lata temu, jak przyjechali młodzi Rosjanie do domu dziecka? – Może być, no oczywiście, byliście tu z „Łysym” na obozie. Nie jesteś tym, który strzelił im dwie bramki? – Sam nie grałem, ale faktyczne tak mogło być. Dobrze gra- li, jedna z lepszych drużyn z jakimi grałem. Bo w naszej szkole musieliśmy umieć wszystko i braliśmy udział w każdych zawo- dach sportowych. – U nas było podobnie, tak to już jest w małych szkołach. – No to za miłe spotkanie – Wiesiek wykorzystał sytuację do wypicia kolejnej szklanki. – A teraz uczyłeś się w trójmieście, to o tobie Bożena mi opo- wiadała – Ewa włączyła się do rozmowy. 19 – Tak, właśnie nadszedł kres dobrych młodzieńczych czasów. – Opowiedz chociaż jak było podczas strajków, jak milicja was ganiała. Tam to mieliście niezłą zabawę. – Bywało różnie, ale ja nie brałem bezpośredniego udziału w tej historii. Zdarzało mi się zabawiać z zomowcami w kotka i myszkę, ale było to głównie wtedy, gdy wracałem z podróży i trafiałem na godzinę milicyjną. Pamiętam, jak trzynastego grudnia Jaruzelski ogłosił stan wojenny, wojsko zaczęło blokować drogi. Przepusz- czali nas tylko do szkoły, która była w pobliżu bramy stoczni. Na- uczyciele przygotowali suchy prowiant dostaliśmy przepustki na przejazd do domów, a gdy wychodziliśmy z budynku szkoły, czołgi zaczęły blokować bramę stoczni, wtedy poczułem strach. No i te kontrole na dworcach… Nawet przed samym domem na drodze był posterunek, zatrzymali mnie i przeszukali cały plecak. Tylko, dlatego, że jechałem z wybrzeża. Po dwóch tygodniach, gdy wró- ciliśmy do szkoły, zaczęły się zabawy z zomowcami. Ale nie było to nic szczególnego. Wpadało się czasem w jakąś manifestację So- lidarności, łykało się gaz w tunelach dworcowych, ale nie dlatego, że była to walka. Traktowało się to jako sport, zabawę. – Mimo wszystko było tam wesoło, przecież byłeś w samym centrum walk. A co teraz zamierzasz? – Spytał Marek – Teraz dalsza nauka, tylko w innym mieście. Nie mam po- mysłu na to, co chciałbym robić w życiu, dlatego wybieram inny zawód niż mam. Bo ten wcale mnie nie pociąga. Kiedyś chcia- łem być leśnikiem, ale rodzicom było zbyt ciężko mnie wypuścić z „rodzinnego gniazda”, matula bała się, że mnie kiedyś kłusow- nicy zabiją, dlatego wybrałem inną drogę. A co wy robicie? – Wyjeżdżamy do pracy w kopalni, nic nas tu nie trzyma. To mała wioska, nie ma tu żadnych zakładów pracy, rodzice 20 mają niewielkie gospodarstwo, a w domu jest nas pięcioro. A na Śląsku inny świat, no i można nieźle zarobić. To, za naszą przy- szłość! – Wiesiek dolał wina do szklanek. Było wesoło, siedzieliśmy chyba do drugiej w nocy. Tylko Wiesiek nie chciał się poddać i namawiał, żeby siedzieć do białe- go rana, ale i on za pół godziny zasnął kamiennym snem, o czym świadczyło głośne chrapanie. Obudził mnie chłód. Bożena spała wtulona we mnie, jej też musiało być zimno. Sięgnąłem po bluzę i przykryłem ją. Wysze- dłem na zewnątrz namiotu. Naszych kompanów już nie było. Wi- docznie bardziej zmarzli niż my i chłód wygonił ich do domów. Słońce już pojawiało się nad lasem. Wstawał piękny dzień. Stałem tak przez chwilę, wpatrując się w spektakl narodzin no- wego dnia. Ptaki na chwilę zamilkły, jakby i one cieszyły się tą chwilą, a może oddawały pokłon słońcu?\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Odnalezc_siebie-ebookRO/p0061110i006" target="_blank" title="Odnaleźć siebie [Dariusz Krzywdziński] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Odnaleźć siebie [Dariusz Krzywdziński] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Noworodek, niemowlę - strona 31 - Rodzice.pl\nco dawalyscie swoim dzieciom w wieku 8 miesiecy??? Jesli macie jakies dobre domowe przepisy na jedzonko dla dziecka to czy moglybyscie sie nimi ze mna podzielic??Moja mala jest troche wybredna.Dostaje danonki waniliowe,paroweczki,gerberki,jabluszko,chlebka z maselkiem.biszkopciki, Co moge jeszcze podac ??\nKROCZE Dziewczyny po cięciu i pęknięciu krocza mam jeszcze takie zgrubienia i ciągną te zrosty. Jestem teraz 7 tygodni po porodzie. Właściwie to nie mogę klapnąć na pupę zbyt mocno. Czym można sobie pomóc. Może masować lub jakiś krem zastosować?\njakie sposoby na plamy z marchewki? Cześć dziewczyny:) Jakie macie sposoby na plamy z marchewki, bo odkąd zaczęłam Michałkowi dawać marchewkę i zupki ze słoiczków nie ma siły, żeby cokolwiek uchowało się od plam i to nie chodzi tylko o moment karmienia, ale potem jak się...\nSZLAG MNIE TRAFIA… Mój 3 miesięczny Michał tak jak pewnie większośc dzieci w tym wieku nie cierpi jezdzić na leżąco w wózku 🙁 Chwilkę się zdrzemnie i potem ryk na cała ulicę, ale jak tylko wezmę go na ręce na jego buzce pojawia...\njaki laktator? Możecie polecić jakiś dobry, niedrogi laktator do częstego stosowania? z góry dziękuję Aneta i\nBłagam o pomoc – już nie mogę. znalazłam to forum za pośrednictwem koleżanki. Proszę o pomoc, jakąś konkretną radę. Pediatra twierdzi że to się kiedyś skończy, że wyrośnie ale ja już z sił opadam. Mam 9miesięcznego synka. Mąż pracuje zagranicą. Jestem z nim właściwie sama, rodzice daleko....\nniemowlak opatulony latem…. dzisiaj kolejny raz na osiedlu widziałam mamę z wózkiem a w środku było chyba dziecko….chyba, bo nie można go było zobaczyć……budka postawiona, wystający kocyk, a dziecko przykryte osłonką, dodatkowo osłonka była postawiona, więc sięgała do połowy budki….. wid\nmusze wyjechac :( dziewczyny, mam dola, bo w sierpni musze wyjechac na 1.5 tygodnia…sama…bez malego, bez meza… mam mega dola… kiedy zostawilyscie swoje malenstwa pod opieka rodziny na dluzszy czas???? moze jestem troche przewrazliwiona, ale dzisiaj na sama mysl, ze musze wyjechac, i...\nMozzarela, feta dla dzieci? Zastanawiam sie, bo wiem, ze w ciazy kobiety nie powinny jest tego typu serow, ze wzgledu na listerie. Gdzies czytalam, ze przed tymi bakteriami organizm dorosly sobie poradzi, a dla dziecka w lonie matki moze byc zabojcze. A jak to...\ngrzybki kurki Hej mamusie! Czy po grzybkach kurkach – ja zjadłam – maleństwo miesieczne może mieć mega rozwolnienie i bóle brzuszka? Zachciało sie mamusi (mi) kurek w śmietanie no i mam cały dzień płaczu i sraczki. Czy to może być przyczyna. Przy...\ngotowanie butelek Mam pytanie dotyczące wygotowywania butelek. Mój skarb ma prawie 7 miesięcy i zastanawiam się czy mogę już przestać czy lepiej jeszcze trochę gotować. Dodam że za miesiąc mały idzie do żłobka i tam będzie miał styczność z bakteriami.\nUsunięcie trzeciego migdała – KAJETANY Wisiało to nad nami, wisiało aż w końcu wczoraj padło ostatecznie, że konieczna jest operacja wycięcia trzeciego migdałka i najprawdopodobniej drenaż w lewym uszku. Operację chcemy zrobić w Kajetanach pod Warszawą. Choć mamy jeszcze trochę czasu bo czeka się na...\nurlop wychowawczy Jestem mamą trzymiesięcznej Agatki niedługo kończy mi się urlop macierzyński w związku z tym mam do was takie pytanka: Na ile przed jego zakończeniem muszę napisać wniosek do pracodawcy o udzielenie urlopu wychowawczego? Czy muszę w nim pisać na jak...\nKrzywe nózki, ortopeda i takie tam… Byłam dziś z “Małym Sz.” u ortopedy. Diagnoza zbliżona do mojej krzywe kolana, krzywe stopy Więc tutaj dla mnie wszystko jasne. Zalecenia: uważać jak siada (nie na piętach lub miedzy piętami), buty ze sztywnym zapiętkiem, kontrola za rok....\nKarmienie roczniaka po odstawieniu od cycka Hej Dziewczyny!! Mój Adaś jutro kończy 11 miesięcy. W wakacje, jak mój mąż będzie na urlopie, chcemy odstawić go od piersi. Teraz rano, wieczorem i w nocy je cycka, a w ciągu dnia na drugie śniadanie kaszkę, na obiadek porcję...\nPOŁÓG Mam taki problem…otoz wszystko ladnie sie goilo po porodzie..najpierw czerwona krew,potem ciemna,potem zolta wydzielina…no ksiazkowe gojenie.i nagle znow zaczelam krwawic na rozowo.moze nie jest to super obfite ale jest.jestem 4tyg po porodzie i nie wiem co myslec o tym.przeciez nie...\nJadłospis 6 miesięcznego bobasa Witam Mam pytanie do mam bobasów które skończyły 6 m-c, które są jeszcze karmione piersia;co wasze dzieci jedzą w ciągu dnia i ile zjadają np. zupki albo deserku. Pozdrawiam Dora, Tusia(2003.05.25) i Mateo (2006.12.08)\nwymieniacie smoczek na świeży? dziewczyny koleżanka wymienia synkowi smoczek co miesiąc, mówi że jak szczoteczkę do zębów. co wy na to? czy wymieniacie smoczki swoim ssającym dzieciom? jeśli tak to co jaki czas? kaśka i tośka 13.11.2006\ndermatolog Cześć,czy któraś z was może mi polecić dobrego dermatologa dziecięcego w Poznaniu lub Szczecinie?Dzięki,pozdrawiam Maja\nFLUOR Cześć dziewczyny,mój synek skończy w tym miesiącu 8 miesięcy,lekarka każe mu podawać flor w tabletkach,mówi że po tym będzie miał mocniejsze ząbki.Tabletki nazywają się D-Fluoretten.Kazała odstawić wit.D bo w tych tabletkach też ona jest.Mam mieszane uczucia,jak jest u was,podajeci\nsą mamy 3 miesięcznych chłopców potrzebuje porady mam chłopca ma 3 miesiące i mam pare pytań mam nadzieje,ze pomożecie młode mamy edżka…\nszczepienie na pneumo- czy meningokoki ważniejsze? Witam Mam taki ogromny dylemat i proszę o jakies rady. Mój synek ma 1,5 roku. Na ostatnim badaniu nasza pediatra spytała czy będziemy szczepić mnałego Prevenarem? I myślę,że będziemy szczepic, ale poczekam aż skończy dwa latka,żeby wystarczyła jedna dawka szczepionki....\nmały grubas Mój 3-miesięczny synek waży 8 kg i jest strasznie grubiutki. Fakt że waga urodzeniowa to 4 kg, ale to chyba i tak za dużo. Wszyscy na jego widok stwierdzają:”jakie duże dziecko”, a jak się dowiadują że ma 3 miesiące to...\nZa dużo czerwonych krwinek u noworodka We wtorek moja bardzo dobra koleżanka urodziła córeczkę, mała była malutka ważyła 2650. Dziś dowiedziałam się że ma za dużo czerwonych krwinek, chudnie bardzo, leży w inkubatorze i dostaje kroplówke. Proszę o jakieś informacje na ten temat bo nic nie...\nPodwyższone płytki krwi Jakiś czas temu robiłam badania krwi Lence (5.5 m-ca), płytek krwi – trombocytów było 690 tys…. norma to 400 tys. Nefrolog kazała potwórzyć badanie, natomiast pediatra powiedziała, że wyniki są w normie, że nie ma się co niepokoić, gorzej, gdyby...\nkontakt noworodka z chorymna półpasiec czesc dziewczyny.Od 6 dni jestem szczęśliwą mamą ślicznej Julitki.Mała daje wiele radości nie tylko rodzicom ale i dziadkom.Niestety ojciec mojego męża zachorował 3-4 tygodnie temu na półpasiec, po kontroli u lekarza niby wszystko jest w porządku.Czy kontakt z dzieckiem jest...\nCo z kolacją? Mam pytanie dotyczące karmienia, a dokładnie kolacji. Mój bobas ma 6 miesięcy i właśnie odstawiam go od piersi (karmię już tylko 3 razy rano, wieczorem i w nocy) W dzień pije mleko modyfikowane. Oprócz mleka daję mu śniadanko (kaszka na...\nnianie elektroniczne hej i pomocy jakie nianie elektroniczne dzialaja bez zakłóceń – u mnie wszystkie trzeszczą i skrzeczą czy istnieje jakas idealna dzieki za pomoc agnieszka paulina mikolajek i malwina\nW czym prać 1,5 rocznemu alergikowi Na razie u nas króluje Lovela i Jelp. Ale po tych 2 proszkach ubrania są może tylko ciut odświeżone. Nigdy nie doprane. Chodzi w szaro-burych szmatach… Mam już tego dość. Próbowałam Persil color sensitive – ale Młodego od razu po...\nPrzewód Botalla Kiedy najpóźniej zamknął się u Waszych maluszków przewód tętniczy Botalla? teoria jaet taka W odpowiedzi na: Przewód tętniczy zamyka się najczęściej w 2.–3. dobie po porodzie, ale może później. Natomiast otwór owalny może być drożny nawet do końca pierwszego roku...\nOpiekunka. Witam, Poszukuję opiekunki dla dzieci moich znajomych. Chłopaki mają 2 miesiące, opiekuje się nimi mama, ale potrzebuje dodatkowych rąk do pomocy. Potrzebują opiekunki na ok. 4 godziny dziennie od 10 rano w lipcu i sierpniu. Chodzi o Warszawę, ul. Racławicka...\nEpilepsja Petit Mal kto cos wie? Dziewczyny Jesli cos wiecie,lub ktoras sie zetknela z ta choroba prosze Was podzielcie sie ze mna wiadomosciami.Jesli znacie,kogos kto zetknal sie z tym rodzajem epilepsji prosze napiszcie. Moj syn zostal dzisiaj rano przyjety do szpitala z podejrzeniem tej choroby. Diagnoza...\nbrak kupki …dlaczego tak długo ? Witam, mój synek ma 4,5 miesiąca. Dokładnie 2 tygodnie temu podałam mu 60 ml mojego mleka z kleikiem kukurydzianym i trzy dni z rzędu jabłuszko za HIP`a po 1/3 słoiczka codzinnie. Po tym jednorazowym wprowadzeniu nowości synek zrobił kupkę po...\ntrzymanie główki u 3 miesięczniaka W jakim wieku dzieci powinny sztywno trzymać główkę? Mój ma 3 miesiące i główka mu “leci”. Nie chce leżeć na brzuszku, a jak go położę na siłę to i tak kładzie sobie główkę na rękach i ani myśli podnosić. Przy...\njak się pobiera krew u 4,5 miesięczniaka ? Proszę o informację jak się pobiera krew – podstawowa morfologia u 4,5 miesięcznika – z paluszka czy z żyły? Pozdrawiam, JOKA\njakie pieluszki hmm, mamy problem wcześniej używałam papmersów 1 i bylam bardzo zadowolona, teraz przeszłam na 3 i hmmm są mało chłonne, praktycznie w ogóle nie chłoną [mówa o kupce], dzidzia ma wszystko na plecach… prosze o rady – czy stosujecie pampersy...\nkubek niekapek nie jest dobry dla dziecka “Kubek niekapek nie jest dobry dla dziecka” tak dwie minuty temu usłyszałam w TVN Style w “mamo to ja”. powiedział to Paweł Zawitkowski (fizjoterapeuta). Ulka i listopadowy miś\nAlergiczki karmiące piersią – jak sobie radzicie? Dopadło mnie, wczoraj. Jak co roku o tej porze – katar sienny, zapalenie spojówek. Tyle, że tym razem muszę się obejść bez Zyrteca. Na razie piję wapno i jakieś tabletki homeopatyczne nabyłam. Mamy alergiczki – jak sobie radzicie o tej...\nJęzyk Dwulatka?? ma ktoś?? Dziewczyny jak w tytule. Macie może w wersji elektronicznej – Język Dwulatka ?? Tracy Hogg?? i znajdzie się chętna do podesłania?? Proszę o kontakt 😉 Pozdrawiam Asia i Kubuś 04.03.2005\nChrzestna, chrzestny czyli kto co kupuje? Witam Chciałabym Was spytać jak to jest z zakupami na chrzciny dziecka przez rodziców chrzestnych? Czy to prawda, że matka chrzestna ubiera dziecko a chrzestny kupuje świecę? Jak to jest?\n« Pierwsza« Poprzednia...1020...2930313233...405060...Następna »Ostatnia »


Księżna Meghan i książe Harry ROZSTALI SIĘ?! Wszystko przez... -\nNad związkiem Księżnej Meghan i księcia Harry’ego zebraly się ciemne chmury. Pojawiły się nowe doniesienia w sprawie ich małżeństwa i decyzji odejścia z rodziny królewskiej.\n8 stycznia 2020 roku Meghan Markle i książę Harry wydali na Instagramie oficjalne oświadczenie. Zdradzili w nim, że podjęli decyzję o odejściu z rodziny królewskiej. Jeden z australijskich tabloidów donosi, że w małżeństwie Meghan i Harry’ego nie układa się najlepiej. Podjęli wspólnie decyzję o rezygnacji z pełnienia obowiązków, by walczyć o swój związek. Rozstanie miało nastąpić ponad dwa miesiące temu.\nZOBACZ TAKŻE: Harry i Meghan WYCOFUJĄ się z rodziny królewskiej! Jest oświadczenie!\nHarry i Meghan poinformowali, że rezygnują z pełnienia dotychczasowych obowiązków, przeprowadzają się do Kanady. Chcą uzyskać niezależność finansową. Królowa Elżbieta była bardzo zaskoczona decyzją księżnej i księcia. Wywołała także wściekłość u księcia Karola i ksiecia Williama. Każdy zastanawiał się co jest powodem takiej decyzji. Bliski znajomy pary, Tom Bradby poinformował, że ubiegli w ten sposób ruch pałacu. Według jego słów, od jakiegoś czasu na dworze krążyły informacje, że krąg osób pełniących oficjalne obowiązki się pomniejszy. Decyzja ta miała dotknąć właśnie Meghan i Harry’ego, dlatego oboje zdecydowali się wydać środowe oświadczenie. Nie skonsultowali wcześnie decyzji z innymi członkami rodziny królewskiej.\nNie chodzi tu jednak wcale o fatalne relacje z innymi członkami rodziny królewskie czy brak sympatii Brytyjczyków do Meghan. Według informatora Toma Bradby’ego, para przechodzi obecnie głęboki kryzys. Decyzja o odejściu z rodziny królewskiej ma na celu uratowanie małżeństwa ksieżnej Meghan i księcia Harry’ego. Wszystkiemu winna miała być presja mediów, liczne, nieprzychylne publikacje na temat Meghan oraz niechęć rodziny królewskiej do małżonki Harry’ego.\nDoniesienia te są bardzo sensacyjne. Jak narazie nie potwierdzono ich oficjalnie. O wszystkim dowiemy się zapewne w najbliższym czasie!\nOtagowano:brytyjska rodzina królewskaElżbieta IIHarry i MeghanKate i WilliamKate Middletonkrólowa elżbietakrólowa Elżbieta IIksiążę FilipKsiążę Harryksiążę Williamksiężna Kateksiężna Meghanmeghan i harrymeghan i harry odchodzą z rodziny królewskiejMeghan i Harry rozstają sięMeghan i Harry rozstali sięMeghan i Harry rozstanieMeghan Markleodejście księżnej Meghan i Harregorodzina królewskaroyal familyrozstanie księżnej Meghan i księcia HarregoSussex Royalszczegóły z życia rodziny królewskiejWielka BrytaniaWindsorżycie rodziny królewskiej\nPoprzedni wpisTragiczny WYPADEK polskich piłkarzy! Trafili do szpitala. Ich stan jest…\nNastępny wpisFani nigdy nie wiedzieli! Doda przyznała, że DZIECI…