Mieszkania Władysławowo Zeromskiego - sprzedaż mieszkań | Morizon.pl\nmorizon.pl mieszkania pomorskie Władysławowo miasto Władysławowo Zeromskiego\nmiasto Władysławowo Zeromskiego - mieszkanie na sprzedaż\nMieszkania Władysławowo, Zeromskiego - oferty sprzedaży\nZnaleziono 37 ogłoszeń, średnia cena 493 351 zł (9700 zł/m²)\nDo sprzedaży oferujemy apartament wczasowy o powierzchni 50,37m2 w pełni wykończony i wyposażony " pod klucz". Lokal składa się z: - pokoju z aneksem kuchennym 18,33m2 - pokoju 11,20m2 - pokoju 9,96m2 - przedpokoju 5,54m2 - łazienki 5,44 m2 - tarasu 17,58m2 Cena podana w ogłoszeniu jest ceną netto, należy doliczyć do niej 23% podatku VAT. Lokalizacja: Inwestycja znajduje się we Władysławowie, na klifie nadmorskim, nad otwartym morzem w\nDo sprzedaży oferujemy lokal mieszkalny o powierzchni 66,41m2 w pełni wykończony i wyposażony " pod klucz". Lokal składa się z: - pokoju z aneksem kuchennym 27,14m2 - pokoju 15,35m2 - pokoju 13m2 - łazienki 3,96 - WC 1,80m2 - przedpokoju 5,15m2 - tarasu 11,17m2 - tarasu 14,91m2 Cena podana w ogłoszeniu jest ceną netto, należy doliczyć do niej 8% podatku VAT. Lokalizacja: Inwestycja znajduje się we Władysławowie, na klifie nadmorskim, nad\nDo sprzedaży oferujemy lokal mieszkalny o powierzchni 66,77m2 w pełni wykończony i wyposażony " pod klucz". Lokal składa się z: - pokóju z aneksem kuchennym 27,30m2 - pokoju 25,67m2 - pokoju 12,99m2 - przedpokoju 5,13m2 - łazienki 3,96m2 - WC 1,76m2 - balkonu 6,75m2 - balkonu 9,11m2 Cena podana w ogłoszeniu jest ceną netto, należy doliczyć do niej 8% podatku VAT. Lokalizacja: Inwestycja znajduje się we Władysławowie, na klifie nadmorskim, nad\nDo sprzedaży oferujemy apartament o powierzchni 64,62m2 w pełni wykończony i wyposażony " pod klucz". Lokal składa się z: - pokoju z aneksem kuchennym 26,63m2 - pokoju 15,41m2 - pokoju 11,43m2 - przedpokoju 5,70m2 - łazienki 5,45m2 - loggii 11,87m2 - balkonu 5,76m2 Cena podana w ogłoszeniu jest ceną netto, należy doliczyć do niej 8% podatku VAT. Lokalizacja: Inwestycja znajduje się we Władysławowie, na klifie nadmorskim, nad otwartym morzem w\nDo sprzedaży oferujemy apartament o powierzchni 60,58m2 w pełni wykończony i wyposażony " pod klucz". Lokal składa się z: - pokoju z aneksem kuchennym 27,36m2 - pokoju 11,12m2 - pokoju 8,96m2 - przedpokoju 7,30m2 - łazienki 3,92m2 - balkonu 6,75 m2 - balkonu 15,93m2 - WC 1,80m2 Cena podana w ogłoszeniu jest ceną netto, należy doliczyć do niej 8% podatku VAT. Lokalizacja: Inwestycja znajduje się we Władysławowie, na klifie nadmorskim, nad\nDo sprzedaży oferujemy apartament wczasowy o powierzchni 38,54m2 w pełni wykończony i wyposażony " pod klucz". Lokal składa się z: - pokóju z aneksem kuchennym 17,73m2 - pokóju 11,73m2 - przedpokoju 3,87m2 - łazienki 5,21m2 - tarasu 16,38m2 Cena podana w ogłoszeniu jest ceną netto, należy doliczyć do niej 23% podatku VAT. Lokalizacja: Inwestycja znajduje się we Władysławowie, na klifie nadmorskim, nad otwartym morzem w bezpośrednim otoczeniu\nDo sprzedaży oferujemy apartament wczasowy o powierzchni 37,72m2 w pełni wykończony i wyposażony " pod klucz". Lokal składa się z: - pokóju z aneksem kuchennym 20,01m2 - pokóju 8,77m2 - przedpokoju 3,85m2 - łazienki 5,09 - tarasu 13,62m2 Cena podana w ogłoszeniu jest ceną netto, należy doliczyć do niej 23% podatku VAT. Lokalizacja: Inwestycja znajduje się we Władysławowie, na klifie nadmorskim, nad otwartym morzem w bezpośrednim otoczeniu\nDo sprzedaży oferujemy apartament wczasowy o powierzchni 41,79m2 w pełni wykończony i wyposażony " pod klucz". Lokal składa się z: - pokoju z aneksem kuchennym - pokoju - łazienki - przedpokoju - przestronnego tarasu ( 15,72m) Cena podana w ogłoszeniu jest ceną netto, należy doliczyć do niej 23% podatku VAT. Lokalizacja: Inwestycja znajduje się we Władysławowie, na klifie nadmorskim, nad otwartym morzem w bezpośrednim otoczeniu Rezerwatu\nDo sprzedaży oferujemy apartament wczasowy o powierzchni 43,35m2 w pełni wykończony i wyposażony " pod klucz". Lokal składa się z: - pokoju z aneksem kuchennym 22,84m2 - pokoju 11,49m2 - przedpokoju 3,54m2 - łazienki 5,08 m2 - loggii 8,91m2 Cena podana w ogłoszeniu jest ceną netto, należy doliczyć do niej 23% podatku VAT. Lokalizacja: Inwestycja znajduje się we Władysławowie, na klifie nadmorskim, nad otwartym morzem w bezpośrednim otoczeniu\nDo sprzedaży oferujemy apartament wczasowy o powierzchni 45,83m2 w pełni wykończony i wyposażony " pod klucz". Lokal składa się z: - pokóju z aneksem kuchennym 21,78m2 - pokoju 14,96 m2 - przedpokoju 3,85m2 - łazienki 5,23 m2 - loggii 11,66m2 Cena podana w ogłoszeniu jest ceną netto, należy doliczyć do niej 23% podatku VAT. Lokalizacja: Inwestycja znajduje się we Władysławowie, na klifie nadmorskim, nad otwartym morzem w bezpośrednim otoczeniu\nDo sprzedaży oferujemy apartament o powierzchni 41,48m2 w pełni wykończony i wyposażony " pod klucz". Lokal składa się z: - pokoju z aneksem kuchennym 24,14m2 - pokoju 30,24m2 - przedpokoju 2,56m2 - łazienki 4,55m2 - loggii 18,43m2 Cena podana w ogłoszeniu jest ceną netto, należy doliczyć do niej 23% podatku VAT. Lokalizacja: Inwestycja znajduje się we Władysławowie, na klifie nadmorskim, nad otwartym morzem w bezpośrednim otoczeniu Rezerwatu\nDo sprzedaży oferujemy apartament wczasowy o powierzchni 48,69m2 w pełni wykończony i wyposażony " pod klucz". Lokal składa się z: - pokóju z aneksem kuchennym 25,66m2 - pokóju 14,40 m2 - przedpokoju 4,07 - łazienki 4,96 - loggii 11,78 m2 Cena podana w ogłoszeniu jest ceną netto, należy doliczyć do niej 23% podatku VAT. Lokalizacja: Inwestycja znajduje się we Władysławowie, na klifie nadmorskim, nad otwartym morzem w bezpośrednim otoczeniu\nDo sprzedaży oferujemy apartament o powierzchni 51,23m2 w pełni wykończony i wyposażony " pod klucz". Lokal składa się z: - pokoju z aneksem kuchennym 24,38m2 - pokoju 17,03m2 - przedpokoju 5,16m2 - łazienki 4,76m2 - loggii 11,26m2 Cena podana w ogłoszeniu jest ceną netto, należy doliczyć do niej 23% podatku VAT. Lokalizacja: Inwestycja znajduje się we Władysławowie, na klifie nadmorskim, nad otwartym morzem w bezpośrednim otoczeniu Rezerwatu\nDo sprzedaży oferujemy apartament o powierzchni 52,86m2 w pełni wykończony i wyposażony " pod klucz". Lokal składa się z: - pokoju z aneksem kuchennym 26,09m2 - pokoju 17,50m2 - przedpokoju 3,95m2 - łazienki 5,32m2 - loggii 11,92m2 Cena podana w ogłoszeniu jest ceną netto, należy doliczyć do niej 23% podatku VAT. Lokalizacja: Inwestycja znajduje się we Władysławowie, na klifie nadmorskim, nad otwartym morzem w bezpośrednim otoczeniu Rezerwatu\nHallerowo 1 oferta\nSiedleckiego 49 ofert\nBohaterów Westerplatte 19 ofert\nDroga Chłapowska 10 ofert\nHryniewieckiego 6 ofert\nReprezentacyjna 4 oferty\nSiedleckiego 2 oferty


Forum Logistyka.net.pl :: Temat: Preferencyjne pochodzenie produktu (1/1)\nTEMAT: Preferencyjne pochodzenie produktu\nPreferencyjne pochodzenie produktu\t5 miesiąc 3 dni temu\t#9317\nMój klient zamawia u mnie płyty PCB kilka razy w roku i wezwał mnie do przedstawienia deklaracji o preferencyjnym pochodzeniu produktu. Ja zamawiam płyty z Chin i po opłaceniu cła, tylko je przepakowuje w Polsce i sprzedaję klientowi.\nMoje pytania: czy muszę wypełnić deklarację? Czy powinienem wypełnić deklarację o niepreferencyjnym pochodzeniu produktu? Czy muszę dołączyć inne dokumenty do deklaracji, np. świadectwo pochodzenia produktu.\nPreferencyjne pochodzenie produktu\t4 miesiąc 3 tygodni temu\t#9321\n1. Bardzo istotne jest ustalenie czy na pewno chodzi o deklarację o preferencyjnym pochodzeniu produktu, czy też o deklarację dostawcy. Jeżeli dochodzi do sprzedaży w UE lub w kraju, to zachodzi możliwość, aby nabywca domagał się od sprzedawcy deklaracji dostawy, a dopiero w jego ramach określenia pochodzenia (preferencyjne, niepreferencyjne).\n2. Deklaracja dostawy jest istotna dla nabywcy, gdy ten zamierza dalej odsprzedać towar przeznaczony do wywozu za granicę.\n3. Towary sprowadzone z Chin, zawsze są niepochodzące (nie mogą być preferencyjnie traktowane), gdyż UE nie podpisała umów o wolnym handlu z Chinami.\n4. Jest jednak sens wystawienia deklaracji dostawcy na towary o niepreferencyjnym pochodzeniu, gdy towar z Chin będzie dalej przetwarzany, w wyniku czego może zmienić to pochodzenie (z chińskiego na unijne). Wówczas dla ustalenia czy przetworzenie było uzasadnione i ekonomicznie dominujące oraz czy zostały zrealizowane reguły pochodzenia dla produktów przetwarzanych, sprzedawca wystawia deklarację dostawy wskazując w niej niepreferencyjne pochodzenie zbywanych towarów. Udział tych towarów w końcowym produkcie będzie decydował o tym, czy kupujący będzie mógł na ten produkt wystawić dokument o jego preferencyjnym pochodzeniu (EUR-1, deklaracje o pochodzeniu, oświadczenie eksportera).\n5. W przypadku niepreferencyjnych towarów dołączanie innych dokumentów do deklaracji dostawcy nie ma większego znaczenia. Towar niezależnie od ścieżki zakupu i towarzyszących dokumentów nadal będzie miał niepreferencyjne pochodzenie. Dokumenty te mają sens gdybyśmy deklarowali preferencyjne pochodzenie, chociaż zgodnie z przepisami prawa, dołączanie jakichkolwiek dokumentów do deklaracji dostawcy nie jest obowiązkowe. Dokumenty te mogą się liczyć, gdyby urząd celno-skarbowy chciał weryfikować poprawność wystawionej deklaracji dostawcy.\nSpecjalista w Dziale Elektronicznej Gospodarki


Bieg Charytatywny Kamień Dwernik Trail / Gazeta Bieszczadzka\nW miniony weekend w Dwerniku odbył się Bieg Charytatywny Kamień Dwernik Trial. Tym razem najlepsi biegacze górscy pobiegli dla 7-letniej Mai z Ustrzyk Górnych, która urodziła się z zespołem wad wrodzonych. Mamy dla Was zdjęcia z punktu przy wodospadzie Szepit.\nW biegu wzięło udział 222 zawodników. Na dystansie 25 km pobiegło 127 zawodników, a na dystansie 10 km 95.\nKobiety - 25 km\n1. Maria Domiszewska - MKS Halicz Ustrzyki Dolne - 2:07:46\n2. Justyna Jasłowska - Scott Running Team - 2:10:21\n3. Magdalena Gajek - Wieś Tańczy i Biega - 2:22:28\nMężczyźni - 25 km\nWiernusz Krzysztof - Posada Górna - 1:48:51\nMateusz Żorniak - Mega Fason Sieniawa - 1:51:49\nGniewomir Skrzysiński - Krosno - 1:54:41\n1. Marta Rus- Sławków - 1:20:37\n2. Kinga Rzemińska - Stróże - 1:22:16\n3. Barbara Wajda - KGB Korczyna - 1:22:55\n1. Marcin Jakubik - BiOSG - 1:02:26\n2. Tomasz Szeremeta - Wojtkowa - 1:03:29\n3. Grzegorz Drupka - Stobierna - 1:03:36\nWięcej o biegu wkrótce na naszej stronie internetowej.\nPierwszego marca ruszyły zapisy na bieg charytatywny przez górę Kamień (...)\nARŁAMÓW. Tour de Pologne Amatorów już w sierpniu!\nJeden z najpopularniejszych amatorskich wyścigów kolarskich zostanie rozegrany w Arłamowie. Tegoroczny (...)\nDyspozytornia Medyczna w Sanoku przeszła do historii bieszczadzkiego ratownictwa. Od (...)\nBieszczady. Na szlakach panują trudne warunki turystyczne\nBieszczadzki Park Narodowy apeluje do turystów o ostrożność, ponieważ warunki (...)\nPrzebudowa mostu w Stefkowej. Wprowadzono ruch wahadłowy\nNa utrudnienia drogowe muszą przygotować się kierowcy w Stefkowej w (...)


Euroskrzynki montowane z poślizgiem - Dziennik Wschodni\nEuroskrzynki montowane z poślizgiem\nAutor: Dominik Smaga Krzysztof Kwoczko\nStarych skrzynek pocztowych powinno już nie być od sierpnia. Jednak w niektórych częściach miasta są bloki, gdzie nadal wiszą.\nNa przykład euroskrzynek na próżno można szukać w budynkach SBM Rzemieślnik-Bis przy ulicy Ametystowej.\n- Szukaliśmy firmy, która wykonałaby nam skrzynki jak najtaniej - tłumaczy Andrzej Rzeźnik, prezes zarządu Rzemieślnik-Bis. - Zamówienie złożyliśmy dopiero w listopadzie. Stare skrzynki będą wymienione w pierwszej połowie tego roku.\nZ wymianą skrzynek spóźniają się też wspólnoty mieszkaniowe współpracujące z firmą Stec i s-ka. - Akcja wymiany skrzynek jest już prawie ukończona - mówi Jolanta Stec, prezes firmy. - Opóźnienie wynikało stąd, że dostawca skrzynek nie dostarczył ich na czas.\nEuroskrzynek nie znajdziemy również w dwóch blokach przy ul. Szafirowej. Oba budynki to małe wspólnoty mieszkaniowe administrowane przez firmę Lub-Kom. - W przypadku bloku przy Szafirowej 21 skrzynki pojawią się do 10 stycznia - zapewnia Zbigniew Kołbuś, prezes Lub-Komu - bo tam lokatorzy decyzję o wymianie skrzynek podjęli dopiero we wrześniu. Ale mieszkańcy bloku przy Szafirowej 15 w ogóle nie wyrazili chęci wymiany skrzynek.\nOkazuje się, że nie są to jedyne bloki współpracujące Lub-Komem, w których mieszkańcy nie chcieli europejskich skrzynek. Kołbuś ocenia, że wśród wspólnot mieszkaniowych, z którymi współpracuje Lub-Kom, blisko 20 wspólnot nie zdecydowały się na wymianę skrzynek.\nI nic im się złego nie stanie. Okazuje się, że choć Ustawa o prawie pocztowym zobowiązała zarządców budynku do wymiany skrzynek, to nie przewiduje ona żadnych konsekwencji za uchylenie się od tego obowiązku.\nPrywatni operatorzy pocztowi mogą skarżyć do Urzędu Komunikacji Elektronicznej administrację budynku, jednak urząd nie ma jak zmusić zarządu do wymiany. - Możemy jedynie przypomnieć o tym obowiązku - mówi Anna Lewandowska z Urzędu Komunikacji Elektronicznej.\nkolek / 6 stycznia 2009 o 20:23\nW bloczku przy ulicy związkowa 20 tez niema nowych skrzynek, bo lokatorzy sądzą ze , złodziejom łatwiej będzie tam wlorzyć rękę, po list , lub małą paczkę. Ich zdaniem takie skrzynki mają zła konstrukcję.\n11:20 Wypadek w wesołym miasteczku. 11-latek porażony prądem 0 0\nRolnicy zagłuszyli premiera Morawieckiego w Kraśniku. Antyrządowa manifestacja pod pomnikiem smoleńskim 653 69


Bonusy dla nowych graczy - od 400 do 1000 zł - Portal Płock - numer 1 w Płocku!\nBonusy dla nowych graczy - od 400 do 1000 zł\nOpublikowano: pon, 26 lis 2018 11:25 2018-11-26T10:25:00.000Z\nWiadomości To między innymi niezwykle kuszące propozycje bonusowe na start stoją za coraz większą liczbą uczestników zakładów wzajemnych. O co więc dokładnie w nich chodzi oraz jakie są ich rodzaje i przykłady?\nTo między innymi niezwykle kuszące propozycje bonusowe na start stoją za coraz większą liczbą uczestników zakładów wzajemnych. O co więc dokładnie w nich chodzi oraz jakie są ich rodzaje i przykłady?\nFirmy bukmacherskie do potencjalnych grających docierają zarówno za pomocą całej gamy zakładów wzajemnych, jak i dzięki rozbudowanym akcjom promocyjnym na start. To właśnie te drugie często wpływają na ostateczną oceną całej oferty danego operatora zakładów sportowych. Na co więc dokładnie można liczyć, stawiając pierwsze kroki w świecie bukmacherki i co tak naprawdę zapewniają bonusy na start? Odpowiedzi na te pytania postaramy udzielić się poniżej.\nBonusy bukmacherskie na start: dla każdego coś innego\nOperatorzy zakładów wzajemnych nowym graczom proponują trzy rodzaje bonusów powitalnych. Pierwszym i zarazem najpopularniejszym jest bonus od depozytu, którego wysokość warunkuje nasza pierwsza wplata. W tym przypadku bukmacher powiększa ją o określony procent (nawet do 100%). Oznacza to, że wpłacając do bukmachera np. 250 zł, za darmo możemy otrzymać nawet drugie tyle. Drugi bonus tego typu to zakład bez ryzyka (tzw. cashback), gdzie gracz zagwarantowany ma zwrot nawet 100% stawki w chwili, gdy pierwszy zakład okaże się przegrany. Trzecim i tym samym ostatnim typem promocji na start jest darmowy zakład (tzw. freebet), który umożliwia typerowi zawarcie zakładu bez własnego wkładu pieniężnego. Dochodzi do tego na skutek przekazania przez danego bukmachera określonej kwoty na postawienie jednego kuponu.\nBonusy powitalne to przede wszystkim prosty sposób na zyskanie dodatkowych środków na grę. Dzięki wspomnianym pieniądzom, każdy grający znacząco zwiększa szanse na wygraną, co w tym wypadku jest kluczowym czynnikiem. Bonusy na start stanowić mogą również swego rodzaju lekcję na przyszłość – dają one bowiem okazję do m.in. gruntownego poznania dokładnych zasad panujących na rynku bukmacherskim, wyboru odpowiedniego sposobu obstawiania poszczególnych wydarzeń oraz eliminacji błędów, które jednak są nierozłącznym elementem tego rodzaju aktywności.\nJakie są bonusy dla nowych graczy u legalnych bukmacherów?\nNowi gracze u każdego legalnego operatora bukmacherskiego znajdą atrakcyjne promocje powitalne. Bardzo ciekawie pod względem bonusu na start prezentuje się np. propozycja organizatora zakładów wzajemnych z siedzibą w Cieszynie, która obejmuje aż dwa rodzaje bonusu powitalnego. W jego ramach nowy gracz otrzymać może aż do 400 złotych od pierwszego depozytu oraz bonus na zakład bez ryzyka do 100 złotych. Z kolei oficjalny sponsor piłkarskiej reprezentacji Polski kusi nowych grających przede wszystkim podwojeniem pierwszej wpłaty, i to nawet do 500 złotych. Co istotne, w tym przypadku wspomniana kwota trafia na konto typera od razu po dokonaniu depozytu.\nNa pokaźną sumę dodatkowych środków liczyć mogą także typerzy firmy bukmacherskiej, która status legalnego operatora zakładów sportowych posiada od lutego 2012 roku. Oficjalny sponsor Zagłębia Lubin potencjalnych grających przyciąga bonusem na start do 760 złotych oraz zakładem bez ryzyka w wysokości 10 złotych. O nowych graczach nie zapomniał także bukmacher, który funkcjonuje od połowy 2016 roku. W przypadku tego operatora zakładów wzajemnych zyskać można aż 1 000 zł od pierwszej wpłaty, co stanowi jedną z najwyższych ofert na polskim rynku. Główny sponsor Wisły Kraków proponuje typerom tę kwotę w ramach bonusu z innowacyjnym mnożnikiem.


Mówi się, że 27 kwietnia odbyła się „biała kanonizacja”. W pierwszej chwili zastanawiające jest dlaczego właśnie biała. Jeśli jednak uświadomimy sobie, że uczestniczyło w niej czterech papieży, to wszystko staje się jasne.\nDwóch papieży, którzy sprawowali Mszę św., a więc Franciszek i Benedykt XVI oraz dwóch którzy zostali wyniesieni do chwały świętych: Jan Paweł II i Jan XXIII. O wyjątkowości tego wydarzenia nikogo przekonywać nie trzeba – świadczy o tym ogrom pielgrzymów zgromadzonych w Rzymie na ten czas. Po tych słowach papieża Franciszka rozległy się brawa w wielu miejscach Rzymu i całego świata: „Na chwałę Trójcy Przenajświętszej, dla wywyższenia katolickiej wiary i wzrostu chrześcijańskiego życia, na mocy władzy naszego Pana Jezusa Chrystusa, świętych Apostołów Piotra i Pawła, a także Naszej, po uprzednim dojrzałym namyśle, po licznych prośbach o pomoc Bożą i po wysłuchaniu opinii naszych Braci w biskupstwie orzekamy i ogłaszamy świętymi błogosławionych Jana XXIII i Jana Pawła II i wpisujemy ich w poczet świętych i polecamy, aby w całym Kościele byli oni czczeni z oddaniem pośród świętych. W Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.”\nCałe to wydarzenie miałam szczęście oglądać z miejsca wyznaczonego dziennikarzom obok ołtarza. Wielkie wzruszenie wywołał we mnie widok tysięcy pielgrzymów wiwatujących na cześć największego spośród Polaków. Całą uroczystość przedstawiam na zdjęciach. Równie niezwykłym przeżyciem była Msza św. dziękczynna za dar kanonizacji. Także tym razem udało mi się być blisko ołtarza i uczestniczyć w wielkiej radości, jaka emanowała z serc zgromadzonych za sprawą niezwykłego papieża Jana Pawła II. Zobacz zdjęcia ze święta, jakim stało się wspólne dziękczynienie. Rzymski plac włoska agencja prasowa ANSA nazwała „małą Polską”. Zamieszczam zdjęcia pielgrzymów zgromadzonych na Placu św. Piotra. Jeśli na jednym z nich jesteś Ty lub ktoś z Twoich bliskich, to napisz do nas, podając numer zdjęcia – wyślemy Ci je na pamiątkę. Serdecznie pozdrawiam i łączę się we wspólnej modlitwie za wstawiennictwem św. Jana Pawła II\nTrzeba podziwiać, jak wiele dobrego czynią świeccy katolicy


» sekretarzyk Och\nSekretarzyk kobiecy z ilustracją Magdaleny Pankiewicz\nMebel przyjechał do nas ze Śląska. Oryginalnie pokrywała go gruba warstwa bejcy o mahoniowej barwie. Po oczyszczeniu do surowego drewna, został pokryty białą farbą do drewna. Został wstawione nowy zamek oraz nowe uchwyty wzorowane na stare. Front zdobi ilustracja autorstwa ilustratorki mody, Magdaleny Pankiewicz. Pokrywa ją kilka warstw trwałego lakieru.\n← szafka Wtulenie\nstół Kawa na ławę →


Okładka: Pele, Boniek i ja\nAutor: Terlecki Stanisław , Nahorny Rafał\nSzczerze? Mógł być najlepszym polskim piłkarzem wszech czasów! Przesadzam? Może, ale gdyby pojechał na mistrzostwa świata do Argentyny, Hiszpanii i Meksyku, to z pewnością stałby się rewelacją tych turniejów. Większą niż Zbigniew Boniek. Sztuka drybingu była i pozostaje unikalna. A Stanisław Terlecki posiadł ją w stopniu nadzwyczajnym…\nTerlecki żyje w legendzie – a to też coś wspaniałego. Zapewne ta książka przyczyni się do rozniecenia na nowo wielu historii. Zresztą wykraczających poza sport. I to też jej wielki walor.\nMa rację Stasiek Terlecki pisząc, że gdybym wtedy był z nimi na Okęciu, to nie byłoby bandy czworga. Dlaczego? Bo... bylibyśmy wówczas w pięciu. Razem bowiem szczekaliśmy kiedyś na dziennikarzy, razem też wzięlibyśmy w obronę Józka Młynarczyka. Ale przede wszystkim razem z Terleckim zagraliśmy wiele wspaniałych meczów. Porównywany często do Roberta Gadochy, na murawie w niczym mu nie ustępował, a już poza boiskiem, pod wieloma względami, na przykład charakterem, z pewnością go przewyższał. Do dziś nie mogę odżałować nieobecności Staśka podczas argentyńskiego mundialu, na który zasłużył jak mało kto. Choćby znakomitym występem w eliminacjach przeciwko Portugalii w Porto. Był pewniakiem w kadrze Jacka Gmocha i gdyby nie kontuzja, zagrałby z nami... być może nawet o medal.\nZabrakło też Staśka cztery lata później w Hiszpanii. Wtedy jednak na przeszkodzie stanął jego wyjazd do USA. Zadarł z wiceprezesem PZPN i w efekcie... wyleciał Stasiek w Cosmos. Finansowo nie stracił, ale swego wielkiego talentu do końca rozwinąć nie mógł. Szkoda... Za to przygód przeżył co niemiara, więc nic dziwnego, że w końcu sięgnął po pióro.


Janis Warufakis: Unia Europejska to kartel oligarchów. A strefę euro zbudowano na kłamstwie - Dziennik.pl\n19 maja 2017, 09:00 Ten tekst przeczytasz w 12 minut\nCo ma pan na myśli dokładnie, mówiąc "inwestujmy"? Inwestycje państwowe?\nstrefa euro magazyn cały pieniądze Janis Warufakis gospodarka ekonomia Unia Europejska\nCałkowicie się z Nim zgadzam,przy czym kartel ten jest z dominacją wiadomego kraju,który kolonizuje najatrakcyjniejsze enklawy Europy.Dowód="wykupywanie" wysp greckich a nawet LOTNISK!!!!!!!!!!!!!!!!! Grecy winni są tylko tyle,że zlokalizowani są w najatrakcyjniejszej części regionu.Współczuję Im.\nTo jest za trudne dla wyznawców kościoła św Leszka B.\nSwieta prawda p. Warufakis\nWow! To mówi Warufakis, czy może Kaczyński albo Morawiecki? Wprowadzenie euro w Polsce oznacza lokatę zachodniej kasy na ich zasadach, a zabezpieczeniem tego kredytu jest po prostu Polska, Polacy. Ten scenariusz realizował Tusk zadłużając gospodarkę na potęgę - z czego wyniknął pewien wzrost PKB. Jak widać w Grecji przed kryzysem było dokładnie tak samo. Co jak nie PiS? - bankster Petru, alimenciarz Kijowski, PO? Korwin (ma teraz grzywnę za z liścia)?\nTak ma pan racje Kartel\nI tak obszedl sie delikatnie z unijnym banksterstwem,nie wspomnial tez o ukladzie pomiedzy skorumpowanym rzadem greckim bankiem a goldman sachs, co bylo poczatkiem tragedii. polacy tyraja jak glupi a niemcy wypisuja , ze polske utrzymuja bo jestesmy leniwi - tak media robia polityke a s.oros & co zacieraja lapy.\nKartel kartelem ale która persona jest jego szefem? Kto wie nie kopie się z koniem!\nW zbankrutowanej Grecji śr.emerytura wynosi ok.1000 Euro brutto .A w ,,bogatych, , Niemczech tylko 860 Euro i to brutto........i Niemcy na to pozwalają bo polityków mają bez jaj.\nMentalny pisowiec, za swoje błędy winni są zawsze oni. A nas przy tym nigdy nie było Wianki dziewicze na naszej skroni To przecież tylko kilka osób robiło To oni, oni, to oni.\nkomunisci niestety tak maja, zrec, pic, spac - i jak co to mozna zawsze zwalic wine na oligarchow i kapitalistow. Ktora to kolejna rata dla greckich zebrakow ?? Ile to juz miliardow ratowalo nierobow ?? Tego Pana znamy z ostatniego kryzysu przed 2 -3 laty, kiedy doszla do wladzy partia komunistyczna. Jak widac to worek bez dna i niereformowalny. Tam juz nie ma nawet co sprzedac, a zyja jak Pany...wystarczy krotki i drogi urlop w Grecji.\nJanis Warufakis ma dokladnie racje. Tak wlasnie dziala neoliberalny przekret.\nCzesto POwtarzam ze Bruksela to kolebka zla.\nGrek ma racje.Piekna wizja zjednoczonej Europy zostala przejeta przez oligarchow dla swoich celow. Buduja jedno panstwo nie pytajac tgz. Ciemny Lud o zdanie. Ludowi jest mowione co jest dla niego dobre i lud lyka jak kurczki pasze z wlasnym g....m. To sie musi zle skonczyc. Niemcy wypchnely UK z Unii aby im nie przeszkadzali. Ratujcie mnie bija mnie niemcy!,,,\nWarufakis mówi: jest kryzys i Grecja ma drachmę to prosta sprawa - robimy dewaluację drachmy i po kłopocie. Co znaczy dewaluacja np 20% drachmy? każdy obywatel traci 20% pensji, renty, emerytury, oszczędności w banku. To jest fajne rozwiązanie? Grecja żyła ponad stan i to wina Niemiec? Bo Niemcy powinny pilnować Greków czy dobrze liczą swoje pieniądze? Grecy to niepełnosprawni umysłowo i jak wydają więcej niż zarabiają to wina Niemców?\nZobaczcie filmy jak "The money masters" oraz "The Obama deception" na YouTube,pl lektor/napisy...przebudzcie sie! Elita NWO i Oligarchia Banksterow to zadne bajki-to o nich mowa tutaj!!\nTeraz sie wymadrza, bo o nim zapomniano! Podskakiwal pare tygodni i rzucil urzad, bo bylo za dozo pracy! Tak moze kazdy, najpierw zostawic obowiazki innym, a potem zgrywac madrale. Trzeba bylo zostac i harowac dla swojego kraju.!\nWikipedia: nie udawaj Greka.............udawać, że nie ma się pojęcia, wiedzy na jakiś temat; zachowywać się jak ktoś niezorientowany, nierozumiejący określonej kwestii, mimo że w rzeczywistości jest inaczej\nA pracowici Grecy nie mają oczywiście sobie nikt do zarzucenia. To nie euro jest problemem tylko chu.. rządy populistów i partaczy.\nNo super ! Euro wciśnięto Grekom na siłę ?! Sami parli do euro , bo chcieli być bogaci jak Niemcy . Po latach wyszło , że w sposób świadomy kłamali w zakresie danych makroekonomicznych (zaniżali dane o długu publicznym i deficycie budżetowym) . Gdyby mówili prawdę nikt by ich do strefy euro nie wpuścił ! Zorganizowali olimpiadę letnią (na kredyt) , a to zapoczątkowało krach gospodarczy . A teraz : larum grają ! Grecy to cwaniacy , oszuści i komuchy : płacenie podatków nie jest zgodne i ich zasadami . Nie ma ich co żałować , a były p. minister zwyczajnie kłamie !\nNiestety gość ma mentalność naszych polityków. Mam 62lata i mam wypracowane jakieś 200 tys emerytury. Pytanie gdzie, na jakim koncie są te moje pieniądze? odpowiedź : nigdzie nie ma tej kasy. Ta kasa jest na papierze i wypłata emerytury zależy od widzimisię polityków. Zamiast odkładać kasę na te emerytury, politycy rozdają na jakieś 500+. dlatego emerytur nie będzie! Po co 500+? Przecież pracę za 20 lat będą wykonywać roboty?\nMa 100% Racji !!!!! Tusk za sprzedanie Polski dostał stolek w EU taka jest Prawda !!!! Pamiętacie jak Putin zabrał Gudzowatemu rurke gazowa ico byla cisza !!! A pana Kluske ze byl Uczciwy to go zamknęli i próbowano Zrujnowac !!!! Tak dziala mafia EU !!!!! Dlaczego do dzis niema €ro w polsce??? bo by doszlo do rewolty !!!!!\nA Balcerowicz, Petru, Kołodko, Scheuring -W., Schett, Holland nakazują Polakom wymienić złotego na euro - zaprzańcy! Na domiar złego wielu naiwnych wciąż im niestety wierzy! Hipolit Cegielski kiedyś powiedział - Kto oddaje ziemie, przemysl, handel, banki w obce rece - zdradza swój narod! Miał swietą racje.\nprzechmęcili setki miliardów w grecji a teraz mówi pożyczajcie nam dalej przez jakiś mityczny bank gdybi w niemczech była marka to byście mieli dopiero bangladesz\nTylko, ze pierwsza zbudowala kłamstwo i m.in. taki Janis wprowadzil Grecję na sfałszowanym bilansie do EU i teraz mamy wyniki. Jest to wyjątkowo bezczelny typ. Niech się wynosi z całym tym majdaniem bo z ich pożyczkami nie będzie końca. Nie zauważyliście ,że przed każdą nową pożyczką kupują sprzęt wojskowy o znacznej wartości we Francji i RFN. Bankrutowali już w przeszłości chyba 3 razy a teraz najbliższa pożyczka będzie miała splaty za 70 lat. Czy to normalne , papiery dlużne do wykupu za 70 lat , oni się niczym nie przejmują , standard życia 3 razy wyższy niż Polska i zaraz jak ****** taka bezzębna bramówka będą żebrać o następne pozyczki.\nGrecja nie ma zadnych produktow eksportowych poza oliwa i owocami. Administracja funkcjonuje jak w trzecim swiecie a ci ktorzy maja dochody nie placa w kraju podatkow. Varufakis rznie glupa i bezczelnie klamie bo wie ze tacy tuzowie ekonomii jak zwolennicy pisu lykna wszystko co wpisuje sie w ich postrzeganie swiata. Zalosne. Nic nie stalo na przeszkodzie by Grecja wyszla z euro, nie mowiac o tym ze nie powinna sie tam w ogole znalezc.\nGrecy szli na emeryture najpozniej w wieku 55 lat, Zyli na pozyczkach. To taka mentalnosc, zyc ponad stan, na pozyczkach , a oczekiwac od innych, zeby te dlugi splacali ! Pozemi zazdrosciich tym , ktorzy zyli oszczednie.! Ja po czterdziestu latach pracy ( bardzo dobrze zarabialam) i paru latach na wychowania dziecka, mam szowinistow mala emeryture. Wystarczy na wszelkie oplaty, dobre mieeszkanie , klub sportowiec i zywnosc, ale na podroze, male luxusy jak kursy obcych jezykow, czy restauracje , teatr juz nie. Na to mam przez lata osczczedzane pieniadze. Zyje w Niemczech, pracowalam, az zniszczylam sobie zdrowie, juz dluzej nie moglam. Niemcy musza pracowac do 67 lat zeby placic na tych ktorzy nie umia oszczedzac. Po co ? Niech inni z Unii placa. Taka jest mentalnosc Grekow i Polakow!\nTo po jakiego Turka pchaliście się do UE i do Euro\nno oczywiście, pan Warufakis ma racje, najpierw trzeba nabrać kredytów gdzie tylko się da, i w każdej możliwej walucie, zęby dobrze i bogato się żyło, w całej rozciągłości zaczynają od polityków a kończąc na emerytach. A kiedy dojdzie się już do punktu w którym nie da się już udawać ze można kiedykolwiek te kredyty oddać. Wtedy najlepiej zrzucić winę na wierzycieli. Po co w ogóle pożyczali, krwiopijcy, burżuje. wstrętni kapitaliści, .... - jakoś takie Déjà vu\nre. sokular //// ~Gosc (3 minuty temu) 00Zgłoś nadużycie Nie potrzebuja wspolczucia. Potrzebuja kasy. I nie w drachmach , albo zlotowkach... Moze bedziesz im przelewal mesiecznie pare milionow? ( € oczywiscie!) Wiesz ile zarabiaja, jakie maja emerytury???? Trzynastki, czternastki. Siedza pod parasolkiem , pija kawke i Ouzo , zyja z turystow , a inni maja na nich pracowac?\nUSA też żyją na permanentnym długu w formie finansowania przez rodzimy kapitał "izraelski " który rządzi FED-em.\nto jest cały patologiczny kapitalizm gdzie bandy kryminalistów doprowadzają do upadku gospodarki by przejąć całe kraje za bezcen. niech się nikt nie łudzi, że rządzą rządy wybrane przez narody. to gangsterzy mają władzę i to oni korumpują, zastraszają, podstawiają "swoich", mordują by mieć to co chcą. to oni opływaja kasą i mają status praworządnych, przedsiębiorczych obywateli a w Polsce jeszcze dostają medale za zasługi. durni ludzie na nich harują i jeszcze bronia ich koryta . W jeden dzień wszystkie kraje mogłyby sie pozbyć tej patologii gdyby miały władzę.\nlewackie myslenie i tyle w temacie\nnowy fumfel prezia z rodziny\nWaru ... what ? pis ?\nŻałosny krętacz podpierający się putinowską agitką. Nie podoba się unia to fora ze dwora, nikt nikogo nie zmusza do uczestnictwa.\nFacet ma fajną logikę. Ludzie nie płacą podatków, więc obniżmy podatki. Już to widzę jak mówią: Ej Heluś, chodź zaczniemy płacić, bo jest tanio. Normalnie mrzonki. Albo to z tymi transferami zamówień publicznych ala USA. Facetowi to fajnie mówić, bo jest z biednego kraju który by na tym zyskał. Niech jedzie do Francji powiedzieć tamtejszemu robotnikowi że traci pracę w imię unijnej sprawiedliwości.\nPomyślcie nad tymi przemyśleniami wszyscy, bo być może niedługo głosować będziemy za przyjęciem euro. A już teraz wmawiają nam, że to tylko same korzyści!\n580 wynosi emerytura,wiec nie pisz bzdur\nRozpad UE już bliski...nic nie robią za nasze pieniądze\n"A strefę euro zbudowano na kłamstwie" - to na co czekacie, wróćcie do drachmy, po co się tak męczyć? Halo, puk, puk - jest tam kto? Jakoś im niespieszno do tej drachmy.\njakbym słuchał sąsiada który siedzi zadłużony w chwilówkach po uszy. On też twierdzi że to międzynarodowy spisek kartel i lichwa, Oczywiście pomija kwestię że samochód kupił w kredycie i rozbił po pijaku a za szkodę będzie jeszcze płacił przez klika lat. Przecież miał tylko 1,5 prom więc nie wie o co tyle krzyku.\nod wejścia do UE średnia płaca w Grecji rosła 5% rocznie osiągając w 2008 3800EUR czyli 7000PLN a minimalne wynagrodzenie 3700PLN. Oczywiście nijak to się miało do wzrostu PKB i na efekty nie trzeba było długo czekać. Grecy po prostu za pożyczone pieniądze kupili sobie rybę i ją zjedli, teraz nie ma ryby, wędki ani pieniędzy\nTylko idioci głosują na polityków. Rządzić powinni technokraci o ustalonej reputacji. Wtedy inwestowalibysmy w energie odnawialne i elektrownie jądrowe, a nie w kopalnie, w szybkie koleje, a nie w gigantyczne lotnisko i gigantyczne kościoły.\nWarufakis - niech Pan zada inne pytanie. Dlaczego Grecja na kłamstwie i fałszowaniu danych ekonomicznych zbudowała swoje wejście do tej rzekomo bandyckiej strefy monetarnej?\nbanki nie pozyczaja zadnych pieniedzy tylko zbieraja zobawiazania kredytobiorcow,ze beda splacac to co w umowie kredytowej -niby pozyczka .\nKasa dla nowych beneficjantów z Polski i Grecji przychodzi głównie z Uni i Niemiec. Ta impreza stworzona przed 25 lat, głównie przez zmieszanego kanclerza Helmuta Kohla i do dnia dzisiejszego kontynuowana przez panią Kanclerz Merkel. Wkrótce zakończy się ten teatr bez tłumu. Pozwalam sobie tylko przypomnieć o programie tzw. PHARE, z którego korzystała Polska i Węgry. Dzisiaj niemieckie systemy socjalne są głównie wyczerpywane przez obywateli Polski. I to nie zawsze w sposób nielegalny lecz za pomocą podwójnego paszportu.\nGreccy to jeden z najbardziej leniwych narodow Klamie pieknie a prawda jest taka , fajnie sie zylo z kredytow , ale teraz czas na zapalcenie rachunkow Do roboty Grecjo\newa koby grecy posiadaja 90 % domow na wlasnosc takiej opcji nie posiada zaden kraj eu\nJanis Warufakis opowiada co dla niego wygodne. A to Grecy sami sobie taki los zbudowali. Przed kryzysem Grecy nie oszczędzali na benefitach dla pracowników. Cytowany przez polskie media "Tygodnik Ateński" przygotował listę dodatków do pensji, które przysługiwały pracownikom zatrudnionym w sektorze publicznym: Oto niektóre dopłaty dla pracowników: Umycie rąk - 420 euro miesięcznie Punktualność - 600 euro na miesiąc Jedzenie w służbowej stołówce (SIC!) - 120 euro miesięcznie Wysyłanie faksów w administracji - 870 euro miesięcznie Skuteczne prowadzenie spraw przez prawników - 595 euro miesięcznie Rozgrzewanie silnika auta - 69 euro Parkowanie auta - 450 euro Poza tym Grecy mogli liczyć na liczne dodatki do pensji. Za przepracowanie 10 miesięcy u jednego pracodawcy przysługuje bonus w wysokości połowy pensji. Jeżeli dzień spędza się przed komputerem ich wynagrodzenie wzrasta o 15 proc., a po trzech latach pensja rosła o 10 proc. Za znajomość języka obcego, nawet nieudokumentowaną, pensja wzrasta o kolejne 10 proc. Każdy rok nauki po szkole średniej wynagradzany jest 5-procentowym bonusem a za pracę w Boże Narodzenie i Wielkanoc przysługuje 13 i 14 wypłata. Kierowcy pracujący w greckiej komunikacji publicznej mieli się jak pączki w maśle. Tylko za to, że dana osoba przyszła do pracy i rozgrzała silnik samochodu, wypłacano jej extra 69 euro na miesiąc. 300 złotych za przygotowanie pojazdu do jazdy? U nas nikogo nie obchodzi, że w zimie samochód nie może odpalić. To nie koniec profitów w tej branży. Dodatkowo nagradzano także tych kierowców, którzy przyjeżdżali na przystanki punktualnie (310 euro miesięcznie). Z kolei samo zdawanie i przejmowanie autobusów wyceniono na 450 euro miesięcznie. Jeśli podsumować wszystkie dodatki dla kierowców, okazuje się, że w ten sposób mogli uzbierać drugą pensję Który kraj wytrzymałby takie rozdawnictwo. Jeżeli ktoś twierdzi , że "ten pan ma rację" to się po prostu ośmiesza.\nPanie Warufakis, pańska retoryka jest nam dobrze znana od dawna. Typowa bolszewicka interpretacja kapitalistycznego świata. A próba usprawiedliwiania Grecji i Greków za kryzys fiskalny do którego sami doprowadzili i obciążania nim państwa członkowskie strefy EURO nic nie zmiani w faktach. A Fakty są takie: 1. Gracy sami zadecydowali o wejściu do strefę EURO. 2. Grecja w momencie wstepienia do strefy EURO już nie spełniała kryteriów z Maastricht i już na starcie sfałszowała swoje dane gospodarcze. 3. Grecy nie płacili podatków od gruntu nie posiadając nawet księg katastralnych. 4. Grecja posiadała cały szereg przywilejów podatkowych np. nieopodatkowany transport miedzy wyspami mimo, że jest w ogrmonej części państwem wyspiarskim. 5. wczesny wiek emerytalny przed 60 rokiem życia. 6. wysokość emertury nie współmierna do wysokości składek. 7. mimo zadłużenia od ponad 30 lat wypuszczała obligacje skarbu państwa bez pokrycia. itd itp. podowdów można tysiąc wymienić. A nazywania unii walutowej kartelem jakby to ta nazwa była jakimś złem mimo, że kartel to poprostu ekonomiczne określenie struktury rynku po stronie podaży jest najzwyczajniej w świecie trafne ale Pana populistycznej ocenie nie poważne. Bowiem każda unia, zrzeszenie, zwiazek po stronie podaży może być kartelem. Np. dostawcy prądu, dostawcy paliwa, organizacja przewożników lotniczych IATA. Zmień Pan płytę Panie Warufakis i przestań się dyskwalifikować.\nCiekawe. Nagle szanuje sie poglady ekstremalnego lewicowca. Czyzby odkryto nagle Lewice w Polsce? Bo brak lewicy wskazuje tylko na to, ze normalny wyborca pojecia nie ma o co chodzi takim ludziom.\nObok tematu ale jak państwo, i to nie Kuba, może okraść właścicieli firmy. Wlk.Brytania i bank Northern Rock. Northern Rock popadł w tarapaty, rząd by nie zaszkodzić sobie i innym bankom dał Northern Rock pożyczką której bank nie był w stanie spłacić. I to było wiadome od momentu udzielenia pożyczki. Więc rząd znacjonalizował bank, udziałowcy dostali ZERO odszkodowania. Gdyby rząd pozwolił bankowi upaść, gdyby nie było pożyczki, udziałowcy by dostali ok 15%-18% wartości akcji. Niektórzy stracili oszczędności życia. Pewien prywatny inwestor stracił ponad 20mln funtów.\nameryka profesirku więcej impoetuje niż eksportuje i niewielw ma do twgo budowa fabryki boeinga w misorini\nŻałosny krętacz stosuje metodę obrony przez atak. Ma to swoją nazwę: "łapaj złodzieja!"\nSkoro sam przyznaje że ludzie nie płacili podatków i wszyscy żyli na kredyt to nie jak ich wina?\newa koby prezydenci tego swiata to zlodzieje zloz ziemi struktura demookratadacji ala demokracja im na to pozwala ala rzady krolewskie ko cham krolwene e2\nTylko to przekręcenie z loterią państwową. Chyba nie sprzedaliśmy jej jednak za 650 miliardów Euro ? Ani nie przynosiła zysków 300 mld Euro corocznie ? Kuwejt to byłby wtedy przy nas ubogi krewny :)


Opakowania kompostowalne - Plast-Farb\nOpakowania kompostowalne to linia produktów wytwarzanych z surowców zgodnych z zasadami ekorozwoju. Łączą one wymogi środowiskowe z wymogami branży rolniczej i przemysłowej. Zmniejszają emisję gazów cieplarnianych oraz zużycie energii i zasobów nieodnawialnych.\nSurowiec kompostowalny jest odpowiedzią na zapotrzebowanie na opakowania o minimalnej uciążliwości dla środowiska. Wytwarzany jest z naturalnych produktów rolnych. Zapewnia to jego powrót do gleby w procesie biodegradacji i kompostowania bez uwalniania substancji zanieczyszczających.\nMaster BI - producent Novamont\nECOVIO - producent Basf\nBVC - producent Because Wecare\nStosowane surowce są pochodzenia organicznego z różnych typów skrobi, jak również najnowsze biokompostowalne tworzywa PLA.\nFirma PLAST-FARB przeprowadziła proces certyfikacji wyrobów przydatnych do kompostowania w Centralnym Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Opakowań w Warszawie. Certyfikacja jest związana z możliwością znakowania opakowań międzynarodowym znakiem „kompostowalny" (przyznawanym przez niemiecką jednostkę DIN CERTCO).\nPrzyznany naszej firmie certyfikat Nr 7P0387 poświadcza spełnianie normy DIN EN 13432:2000, która wprowadziła kryteria oceny opakowań przydatnych do odzysku organicznego.


INVENTUM 2 tabletki | zaufane-apteki.pl\nSuper lek w dobrej cenie. Szybka przesyłka i niskie ceny. to sprawia, że wracam do tej apteki bardzo często.\nBardzo dobry lek, który pomaga mi w trudnych momentach... Działa, a to się liczy dla mnie najbardziej.\nNic dodać, nic ując - działa jak ma działać. Polecam Wam panowie zakup tego suplementu.


Pięć pokoleń - dwa adresy\nDla mnie Sokołów to dziś pięć pokoleń rodziny i dwa adresy - ulica Siedlecka 1 i ulica Lipowa61. I cztery fotografie - dziadków i rodziców, którzy dali mi początek życia i ukształtowali jego drogi. Na starym zdjęciu czołowym miejscu jest dziadek Emil Jakubiak syn oberżysty z sokołowskich rogatek, w mundurze carskiego żołnierza, z harmonią na kolanach. Zanim został przymusowo wcielony do armii tak wytrwale i pięknie grał i śpiewał aż córka piekarza Stefcia została jego żoną. Dwoje dzieci; Staś i Marysia miało po parę lat, gdy wrócił z wojska wymizerowany gruźlicą. Nie doczekał zakończenia I wojny światowej. Zmarł 20 sierpnia 1914 roku mając zaledwie 36 lata. Jego brat - Paweł Jakubiak prezentuje się okazale w gronie sokołowskich chwatów, którzy w końcu lat dwudziestych wybrali się do Ameryki po "złote runo" Dumnie, ze sztandarem Polonii patrzą w obiektyw aparatu na zdjęciu przesłanym rodzinie. Po powrocie z Ameryki kupił kilkanaście hektarów i karczmę na Bachorzy przy drodze do Rogowa. Przebudował starą karczmę na wygodny dom z pokojami dla córki Gieni i dwóch synów Franka i Janka. W jego obejściu świnie miały murowane boksy i betonową posadzkę z kanałami odprowadzającymi gnojowicę. Rozwiązanie w tamtych czasach nie spotykane.\nW stajni, po ciężkiej pracy w polu odpoczywały zwykle cztery konie - przedmiot dumy i prestiżu dziadka Pawła. Za wielką, o dwóch klepiskach stodołą był sad, za nim łany lnu, błękitniejącego wiosną a horyzont zamykał las pełen grzybów. Była też murowana sławojka z lustrami w ścianach. Lubiłem dziadka i jego opowieści o Ameryce, nawet za to że zawsze sprawdzał czy dokładnie umyłem uszy w studziennej cembrowinie.\nBabcia Emilowa - tak się mówiło - wychowała dwoje dzieci. Syn - Stanisław - został piekarzem i dyplomowanym mistrzem cukiernikiem znanym przed wojną ze swoich ciast w Kobryniu na kresach II Rzeczpospolitej. W Mordach koło Siedlec i w Sokołowie. Córka Maria miała być krawcową. Sprowadzono dla niej pedałową maszynę do szycia m-ki "America", ale Marianna - tak stoi w starych dokumentach - po skończeniu szkoły powszechnej wolała przebywać u stryjostwa na Bachorzy, dziergać szydełkiem piękne, wielkie i lekkie jak puch wełniane chusty, sweterki i bluzki i chętniej je sprzedawać w mieście niż chleb w piekarni brata. Kiedy poznała Józefa Kruszewskiego - syna szewca z pobliskich Przywózk - był on już czeladnikiem u sokołowskiego masarza. pana Bałkowca. Pobrali się i wynajęli od państwa Dacewiczów frontową część rozległego drewnianego domu na rogu ulic Siedleckiej i Repkowskiej. Tu otworzyli sklep "Kolonialno - spożywczy" Marii i Józefa Kruszewskich. Budził ciekawość niespotykaną w Sokołowie nazwą i kusił zapachami egzotycznych przypraw, suszonych rarytasów fig, daktyli, herbat, kaw, pyszniących się w szklanych gablotach i oryginalnych fabrycznych słojach m-ki Suchard wśród normalnych, jak wszędzie artykułów spożywczych. W mie-\nszkaniu za sklepem urodziła się moja siostra Janina, Eulalia, a w dwa lata później 21 lutego 1937 roku - ja. Ojciec tak się ucieszył z męskiego potomka i tak "wylewnie" dziękował jedynej w mieście akuszerce pani Pułymowej, że ta dopiero po dwu dniach pomogła przyjść na świat Jankowi Izdebskiemu, dziś wybitnemu profesorowi chemii, którego prace z doświadczeń prowadzonych u Noblisty profesora Schallego w Nowym Orleanie, nad hormonem wzrostu, drukowały prestiżowe pisma naukowe w Stanach Zjednoczonych, w Japonii i Anglii. Mieliśmy ujrzeć niebo nad Sokołowem w duecie, Kto wie? Może gdybym jeszcze dwa dni, "przesiedział" w łonie matki, też bym jak Janek, osiągnął naukowe sukcesy. Dano mi na imię Wacław i Maksymilian i obyło się bez interwencji Mamy, bo siostra o mały włos nie została Rozalindą. Tak uzgodnili ojciec i mąż kumy, pani Bałkowcowej, podchmieleni trudami zapisania dziecka w parafialnej księdze i zaproszeniu gości na chrzest. W tym czasie ojciec szykował się do egzaminu mistrzowskiego u pana Bałkowca przy ulicy Siedleckiej. Wybuch wojny odmienił życie naszej rodziny. Po kilkunastu dniach ojciec wrócił z wojska. Sklep zamieniono na pokój stołowy. Ze ściany zniknęły złocisty hełm strażacki i ozdobny toporek. Plac przy ulicy ogrodowej, gdzie miał stanąć nasz dom a rosły już drzewa owocowe, zamienili Niemcy na warzywniak z cebulą i szparagami dla niemieckiego lazaretu mieszczącego się w naszej szkole w tzw. "ruskich dołach." Kupiona w lutym 1941 roku od pani Henryki Walkiewiczowej "Podlaska Fabryka Octu St. Mrozowski" z domem murowanym , przybudówką i drzewami za 23 000 złotych płatnych gotówką też się Niemcom przydała. Mistrz i Czeladnik, żeby utrzymać ro-\ndziny wzięli się za handel mięsem i wędlinami Rąbanka i schab, spod serca kap.., kap... sposób transportu utrwalony w popularnej piosence nie zawodził. Towar docierał do głodującej Warszawy. Sokołowscy masarze mieli dobrą markę od przedwojnia, a Sokołów był tradycyjnym zagłębiem mięsnym dla stolicy. Także wiele lat po wojnie. I do dziś. Na lokalnym rynku była poczta pantoflowa. Ojciec "ubijał" tam interesy. Potem znikał na kilka dni. Czasami brał mnie ze sobą do zaufanych gospodarzy w Skrzeszewie, gdzie miałem bawić się z rówieśnikami i czekać na ojca, aż załatwi swoje sprawy. Do Sokołowa wracał w nocy przywożąc specjalnie zabudowanym wozem kilka świń lub cieląt. W piwnicy pod domem, przy lampie naftowej lub karbidówce, razem z mamą przerabiali trofea na kiełbasy, kiszki, salcesony. Wpadli dopiero jesienią 1943 roku. Ojciec i pan Bałkowiec. Ojca, z karnego obozu pracy w Treblince mama wykupiła z pomocą pani Czesławy Błońskiej- Millerowej, naszej sąsiadki przez ścianę. Na łapówki dla urzędników starosty Ernesta Gramssa, poszły wszystkie ciułane latami pieniądze, wszystko co miało jakąś wartość, nawet koń. A za furmankę urządziła pogrzeb, bo ojciec po zwolnieniu z Treblinki był z nami ledwie dwa dni. Nic nie mówił. Bał się. Rano odprowadzaliśmy ojca, mama i my dzieciaki do kryjówki u dziadka na Bachorzy. Na pustej szosie pojawił się traktor z przyczepą, a na niej kilku Niemców. Po nazwisku wywołali ojca i polecili mu wsiąść na przyczepę. W nas wycelowali karabiny. Odjechali z ojcem. My szliśmy dalej, by za dwa trzy kilometry zobaczyć na drodze ciało ojca przejechanego przez traktor. Już było widać dom dziadka. Ojciec zginął 24 października 1943 roku. Miał 33\nlata. A mama, tak jak kiedyś babcia Emilowa, została z dwójką nieletnich dzieci. Dwie wdowy, mama i pani Jadwiga Bałkowcowa, teraz już same nocami wyrabiały wędliny i handlowały nimi wśród swoich zaufanych znajomych. Do swoich uciekali też Żydzi z pobliskiego getta przy ulicy Olszewskiego. Wiedzieli, że bramy i sienie sąsiednich domów nie są zamykane, jak nakazywali to Niemcy, że można się tam schronić i czekać na pomoc i przewodnika do dalszej ucieczki. Domu przy ulicy Siedleckiej już nie ma, choć skrywał w sobie wiele wydarzeń. Z okienka strychu od ulicy Repkowskiej, trzęsąc się ze strachu podpatrywaliśmy egzekucję naszych rodaków rozstrzelanych pod tzw. "wzgórkiem". Była to jedna z trzech publicznych egzekucji zarządzonych przez niemieckiego starostę Ernesta Gramssa w Sokołowie, za zbrojny opór i nieposłuszeństwo wobec okupanta. Po wojnie, która w Sokołowie zakończyła się 8 sierpnia 1944, moimi ulicami Siedlecką i Repkowską przelewały się transporty wojskowe. Do naszego domu dokwaterowano kobiecy oddział "regulirowszczyków". Męski spał pokotem w ruinach zburzonego magistratu, w poczekalni kina "Osland", od strony ulicy Długiej. Z pobliskiej studni nosiliśmy wyzwolicielom wodę, a oni częstowali nas czarnym żołnierskim chlebem i konserwami. Czasami dali pograć na harmonii, wyczyścić bagnet lub pepeszkę. Ulubieńcem żołnierzy stałem się, gdy z odkrytej na strychu skrytki przyniosłem kilka paczek papierosów."Popularne" były w dużych pudełkach po 100 szt. i trudne do wyniesienia pod czujnym okiem babci Emilowej. Ale jednym pudełkiem można było obdzielić cały oddział. Niestety wpadłem i tylko mama uchroniła mnie od rózgi,\nktórą babcia władała po mistrzowsku. Gniew babci złagodziłem, gdy przyniosłem do domu dwie puszki "swinoj tuszonki" Kiedy dowiedziałem się, że dla radzieckich żołnierzy papierosy mają większą wartość niż obficie dostarczane przez bogatego alianta konserwy , by skutecznie bili Niemców, zaproponowałem wymianę - paczka "Popularnych" za dwie konserwy. Odtąd mieszkańcy naszego domu mieli dobre pożywienie. Mama i babcia gotowały gary kapusty z mięsną wkładką i dzieliły się takim daniem ze wszystkim sąsiadami i wojennymi tułaczami odwiedzającymi nasz dom. Któregoś dnia odwiedził nas jakiś zabłąkany artysta. Za talerz bigosu, pajdę chleba z piekarni wujka Stasia na Małym Rynku i niewypisany do końca ołówek (dla niego skarb), narysował mamie portrecik i powędrował dalej. Pieczołowicie zabezpieczony i oprawiony przez moją żonę Teresę wisi na honorowym miejscu w pokoju kominkowym, obok portretów członków rodziny Jakubiaków, Kruszewskich i Malinowskich. Mama przebolawszy zamknięcie otwartego po wojnie sklepu, co było następstwem bitwy o handel ministra Hilarego Minca, została kierowniczką okazałego sklepu mięsnego Powszechnej Spółdzielni Spożywców przy ulicy Bohaterów Chodakowa... Doceniono fachowość i solidność przedwojennej kupcowej. Z Siedleckiej na Lipową przeprowadziliśmy się w 1953 roku. po przeprowadzeniu remontu domu, który ucierpiał po wysadzeniu przez uciekających Niemców mostu nad strumykiem Kościołek. Betonowe konstrukcje mostu .po wybuchu, przebiły dach i stropy budynku. Mama potrafiła zdobyć pieniądze, materiały i fachowców, by doprowadzić dom do zamieszkania. Brak mieszkań w zrujnowanym woj-\nną Sokołowie, spowodował, że władze miasta cały czas dokwaterowywały nam kolejnych lokatorów. Zgodnie mieszkali z nami przy Lipowej 61 państwo Bojarowie, Jakoniakowie, Zawadzcy. Mama do emerytury. pracowała w różnych sklepach często znacznie oddalonych od obecnego miejsca zamieszkania. Dziś dopiero zdaję sobie sprawę, co przeżywała, szczególnie w zimę, brnąc w śniegu w drodze do pracy na godzinę 6 rano, gdzieś na koniec ulicy Węgrowskiej. Siostra wybrała się na studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim, oddając potem swoje pióro "Trybunie Opolskiej." i "Kobiecie i Życie" Ja zostałem "na swoim". Od dziecka byłem bardzo aktywny i pełen pomysłów, nie zawsze akceptowanych przez mamę. Żeby je uporządkować oraz skierować we właściwą stronę, mama zapisała mnie do sekcji dramatycznej Ochotniczej Straży Pożarnej, kierowanej przez naszą ciotkę Leokadię Tyburową - z linii Kruszewskich. Występowałem w sztukach teatralnych granych w Sokołowie, Drohiczynie i Węgrowie, obok tak znakomitych postaci jak Józef Bałkowiec - dyrektor Państwowej Komunikacji Samochodowej, Michał Woźniak - Przewodniczący Prezydium Powiatowej Rady Narodowej Michał Matysiak - szef finansów w tej radzie. Moją sceniczną matką była w sztuce "W Złą Godzinę" pani Maria Krasnodębska. Rolę Józka dostałem po Michale Woźniaku, który już musiał zająć się ważniejszymi sprawami. Z wielkim zaangażowaniem grałem w piłkę nożną. Od trampkarza przez juniora, do pierwszej drużyny "Zrywu", "Ogniwa" i Sparty". Jako trampkarze otwieraliśmy mecze takich zawodników, jak Paweł Hryniewiecki i Kazimierz Grabowski ,Jan Sawicki, Paweł Kalicki, Tadeusz Ostacho-\nwicz, Zygmunt Kamiński, Heniek Gumaniuk ,.Później, już w juniorach, grało się z Marianem Partykułą, Tadeuszem Mrawcem, Włodkiem Fechnerem, Ryśkiem Sumińskim, Frankiem i Staśkiem Zawadzkimi, Romualdem Stępniewskim, Jankiem Rzymskim, Ludwikiem Lisickim. Z Heniem Domańskim reprezentowaliśmy Mazowsze w spartakiadzie województw drużyn ZMP. Kultura i sport. Sport i kultura, były moją pasją. Dlatego też, po maturze w Liceum przy ulicy Kupientyńskiej, w 1955 roku dostałem pierwszą pracę w Zarządzie Powiatowym Związku Młodzieży Polskiej na stanowisku instruktora kulturalno - oświatowego. Przeżywałem, i do dziś pamiętam, swoją misję nakłonienia dziadka Pawła do Spółdzielni Produkcyjnej, mającej powstać na gruntach i obiektach majątku Zalewskich na Bachorzy. Dowiedziano się, że na przeszkodzie w kolektywizacji stoi mój dziadek. Opędzając się od natrętnych agitatorów, sąsiedzi dziadka postawili warunek: jak Paweł podpisze, cała wieś pójdzie za nim, bo to człek światowy i wie co dla rolnika dobre. Kiedy dowiedziano się, że to mój dziadek nie jest przekonany do kolektywnej gospodarki, Marian Suproń podpisał mi delegacje na dwa tygodnie, bym dziadka przekonał do zmiany poglądu. Z moich argumentów o wyższości kolektywnego gospodarowania nad indywidualnym, dziadek robił posługując się rolniczą terminologią, przysłowiową sieczkę. Misja się nie powiodła i dziadek za brak świadomości dostał 6 miesięcy aresztu. Do siedziby UB przy ulicy Kilińskiego nosiłem później dziadkowi zupy i kiełbasy a ponieważ lubił mnie i znał życie, nie miał do mnie żalu. Kiedy po latach, wertując archiwa, dowiedziałem się, że pan Zalewski, kierował w czasie oku-\npacji konspiracyjną strukturą podlaskich ziemian, pod kryptonimem "Uprawa", dającą materialne, medyczne i wywiadowcze wsparcie walczącym partyzantom Henryka "Wichury" Oleksiaka. 14 letnią córkę pana Zalewskiego - Anię, hitlerowcy zamordowali w Treblince. Nie mogę sobie darować, że agitowałem dziadka Pawła do kołchozu. Na szczęście było to jedyne zadanie, którego do dziś się wstydzę. Jestem ciekaw czy współcześni komsomolcy z rządzącej partii, będą wstydzić się swoich działań, z takim przekonaniem głoszonych w audycjach telewizyjnych. W zarządzie powiatowym ZMP, organizowałem głównie kluby i świetlice młodzieżowe we wsiach, zespoły teatralne oraz drużyny sportowe z Heniem Domańskim, który kierował Radą Powiatową Ludowych Zespołów Sportowych. Występowałem w zespole tanecznym "Ligi Przyjaciół Żołnierza" kierowanym przez niezapomnianą panią Janinę Tenderendę. W 1956 roku po rozwiązaniu ZMP ze Zdzisławem Lechem i Jadzią Bukowicką zorganizowałem w suterenie budynku starostwa legendarny dziś Młodzieżowy Klub "Amigo" pod patronatem Związku Młodzieży Wiejskiej i Związku Młodzieży Socjalistycznej. W klubie zgodnie bawili się i pracowali członkowie obu organizacji, chociaż ich szefowie Bukowicka i Lech rywalizowali ze sobą o przywództwo nad sokołowską młodzieżą. Zespól wokalno muzyczny "Amigo" występował na różnych festiwalach i zlotach w całej Polsce, od Zlotu Młodzieży Podlasia w Kuzkach nad Bugiem po V Międzynarodowy Festiwal Młodzieży i Studentów w Warszawie w 1955 roku i Zlot Grunwaldzki. w1960. Bujne i ciekawe życie przerwało wojsko. Ojczyzna upomniała się o swojego obrońcę. jesienią 1957 roku. Wy-\nsłano mnie na Podoficerską Szkołę Ziemnego Zabezpieczenia Lotów do Grudziądza, a po jej ukończeniu, na lotnisko pod Słupskiem. Tam, uciekając przed nudą nasłuchiwania i zapisywania wrażych niemieckich radiostacji, zorganizowałem zespół artystyczny i wkrótce zostałem kierownikiem klubu żołnierskiego. Miałem czas na czytanie książek i prasy, na wyjście do muzeum i zdobycie z archiwum starych poniemieckich zdjęć Słupska. Przydała się nabyta w Sokołowie, w klubie "Amigo" umiejętność reprodukcji zdjęć. Zrobiłem wystawę. Dostałem pochwałę i 5 dniowy urlop. Za mało, jak na odległość ze Słupska do Sokołowa i na spotkania z kolegami, a przede wszystkim z koleżankami. Dlatego, co wieczór nasłuchiwałem na długich falach sygnału "dalszej prowadzącej" z poligonu w Wicku Pomorskim. wzywającego do pilnego powrotu z przepustki. Przypomniał mi o tym Gutek Kurowski, z którym miałem przyjemność znosić trudy i znoje żołnierskiego życia. Przypomniał mi, jak w gronie kolegów z różnych miast Polski, chwaliłem Sokołów za basen i budujący się dom kultury, i jak później śmiali się z nas i naszego miasta, za sprawą artykułu Barbary Tryfan w "Nowej Wsi", krytykującego naganne zachowania moich sokołowskich kolegów pod dworcem PKS. Musiałem zareagować. Napisałem do redakcji list w obronie dobrego imienia moich rodaków, a redakcja ten list zamieściła pod tytułem "Protest z drugiego końca Polski" szeregowego Wacława Kruszewskiego. Do Sokołowa wracałem z wojska w roli bohatera i obrońcy dobrego imienia rodzinnego miasteczka. Partyjne kierownictwo powiatu, wyczulone na każdą krytyczną wzmiankę w prasie uznały, że moja po-\nstawa zasługuję na uznanie. Zostałem zaproszony przez I sekretarza Komitetu Powiatowego PZPR, który zaproponował mi pracę w kulturze lub sporcie.. Wybrałem kulturę i zostałem w 1960 roku najmłodszym kierownikiem Wydziału Kultury i Sztuki w Prezydium Powiatowej Rady Narodowej, w byłym woj. warszawskim. Zadania jakie przede mną postawiono, w tamtych realiach wydawały się niemożliwe do zrealizowania. Bo jak bez pieniędzy i przy brakach materiałowych i wykonawczych, dokończyć budowę monumentalnego domu kultury, zdążyć z zakończeniem budowy Mauzoleum Walki i Męczeństwa w Treblince, gdy Solo Fiszgrund, reprezentujący w społecznym komitecie budowy, środowisko Żydów, zapowiedział, że ze Szwecji już nie dadzą granitów, bo dali na budowę pomnika Obrońców Getta Warszawskiego. Udało się! Przede wszystkim dlatego, że miałem znakomitych szefów. W powiatowej radzie - Stanisława Zambronia, Józefa Boreckiego i Michała Woźniaka; w Warszawie - naczelnika Wydziału Kultury i Sztuki WRN Aleksandrę Forbert - Koftową i jej zastępcę Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków - Wacława Kochanowskiego. Tego, którego powiadomiłem w 1964 roku, o starym obrazie na plebanii w Kosowie Lackim. Zaprosił mnie tam ksiądz Władysław Stępień i obiecał podarować obraz domowi kultury, gdy dostanie z powiatu asygnatę na 4 tony blachy, potrzebnej na zmianę pokrycia dachu kościoła. "Pod ciężarem cementowej dachówki ugina się konstrukcja dachu i może dojść do katastrofy budowlanej. Panu jako kierownikowi powiatowej kultury powinno zależeć na ratowaniu zabytkowego kościoła" przekonywał kosowski proboszcz. Miał słuszność, tylko blachy nie było. Wart dzie-\nsiątki milionów dolarów obraz El Greca nie trafił do domu kultury. Może to i dobrze, bo po rewolucyjnych zmianach kadrowych w tej instytucji mógłby zaginąć jak wiele cennych elementów jego wyposażenia. 10 maja 1962 roku otwarto uroczyście Muzeum Walki i Męczeństwa w Treblince, a dwa lata później, polską premierą filmu Ewy i Czesława Petelskich pt "Naganiacz", przekazano mieszkańcom Sokołowa bajeczne, panoramiczne kino Sokół" z pierwszym w mieście neonem na frontonie domu kultury. Całe dorosłe życie poświęciłem kulturze. W placówkach i instytucjach kultury przepracowałem 42 lata i 3 miesiące. Zawsze z pełnym zaangażowaniem i najczęściej bezinteresownie. Co potwierdza fakt, że jako dyrektor Domu Kultury w Sokołowie zarabiałem 1600 zł. miesięcznie podczas gdy nasz dozorca miał 1800 zł i bezpłatne dwupokojowe mieszkanie. Jak jest teraz, kto ciekawy niech sprawdzi. Powiatowy Dom Kultury w Sokołowie był jedną z najlepszych tego typu placówek w Polsce. Po dokonaniu pełnej integracji mieszczących się w jego budynku Biblioteki, Kina, Ogniska Muzycznego, Kawiarni PSS "Niespodzianka" nazwanego przez prasę "sokołowskim eksperymentem kulturalnym", zyskaliśmy uznanie władz. Wyrazem tego uznania była robocza wizyta Wicepremiera i Ministra Kultury i Sztuki - Józefa Tejchmy. Przyjęte w Sokołowie nowoczesne formy organizacji i finansowania kultury w mieście i powiecie, polegające na połączeniu w jedną instytucję kadr., budżetów i wyposażenia dotąd niezależnych placówek i realizację wspólnego programu twórczości i upowszechniania kultury wzbudziły ogromne zainteresowanie. Gościliśmy ponad 40 delegacji z domów kultury - od Starogardu Szcze-\ncińskiego po Jasło i 8 delegacji skierowanych do nas przez Ministerstwa Kultury Francji, Danii, NRD i NRF, Czechosłowacji, Węgier i ZSRR. Dochody uzyskiwane z odpłatnych usług kulturalnych, umożliwiały nam zapraszanie do Sokołowa ówczesnych gwiazd teatru i estrady. Każdy znany i popularny artysta ,każdy zespół estradowy czy teatralny, miał zawsze na swojej trasie koncertowej Sokołowski Ośrodek Kultury. Do dziś bywalcy domu kultury, wspominają koncerty węgierskiej grupy "Omega", której trzeci koncert, po Katowicach i Warszawie, odbył się w Sokołowie; orkiestry jazzowej Gustawa Broma z Heleną Vondraczkową i Karolem Gottem; Filharmoników z Nowosybirska; Tancerzy z Gruzji czy Irenę Santor z orkiestrą radiową Stanisława Rachonia. Zainteresowanych złotymi latami sokołowskiej kultury odsyłam do portalu Miejskiej Biblioteki Publicznej, która udostępnia czytelnikom moje felietony jakimi nie zawsze zainteresowane są lokalne gazety. Jednym z najaktywniejszych klubów domu kultury był klub fotograficzny i filmowy. Kierowali nim kolejno Leszek Piećko, Heryk Rudaś, Grzegorz Piaskowski, Michał Kurc i Henryk Rosochacki. Im zawdzięczamy bodaj największy w tej części Polski, zbiór czarno - białych zdjęć ze wszystkiego co ważnego działo się w przestrzeni publicznej miasta i powiatu od 1964 do 1976 roku. Odnalezione negatywy, ówczesna dyrektor Sokołowskiego Ośrodka Kultury pani Maria Koc - dziś Wicemarszałek Senatu RP zleciła utrwalić w zapisie cyfrowym. Mnie, jako świadka historii, poprosiła o opisanie ich, ufając mojej pamięci. Przez 3 miesiące z Pawłem Kryszczukiem wykonaliśmy benedyktyńską pracę by spełnić wymogi archiwistów. Mamy więc archiwum\nfotograficzne zawierające ponad 7000 zdjęć od dewizowych odłowów zajęcy, po pożary wsi Ceranów i Bielany, gospodarcze wizyty Edwarda Gierka w Sterdyni i Siedlcach, pobyt Wicepremiera i Ministra Kultury i Sztuki Józefa Tejchmy w Powiatowym Ośrodku Kultury, otwarcie Mauzoleum Walki i Męczeństwa w Treblince a nawet konspiracyjne zawieszanie krzyży w szkole podstawowej w Niecieczy z udziałem ks. Falkowskiego.\nW 1976 roku dokonano nowego administracyjnego podziału kraju. Znaleźliśmy się, bez naszej wiedzy i zgody, w województwie siedleckim. Siedlce jako stolica nowego województwa nie miała ani kadr, ani lokali umożliwiających organizacje instytucji wojewódzkich. Kadry "wydzierano" z sąsiednich powiatów i Warszawy. Przez kilka lat w Sokołowie, gdzie był w kulturze największy potencjał ludzki i materialny ze wszystkich powiatów nowego województwa, działała wymyślona i zrealizowana przeze mnie i Jadzię Witkowską, wojewódzka instytucja twórczości i upowszechniania kultury pod nazwą Centrum Kultury i Sztuki woj. siedleckiego. Była to znowu na wskroś nowoczesna, w pełni zintegrowana instytucja kultury szczebla, tym razem wojewódzkiego. W jej skład wchodziły kina stałe i ruchome, Biuro Wystaw Artystycznych, Siedlecki Teatr Kameralny i Biuro Informacji Kulturalnej z własnym zakładem poligraficznym, warsztatem napraw samochodowych (było ich kilkanaście, od autokaru przez Bibliobus, kinowozy, samochody osobowe i specjalne), Pracownia Usług Plastycznych, Studio Nagrań, "Kawiarnia Niespodzianka", a okresowo, do czasu usamodzielnienia - Zakład Remontowo - budowlany Obiektów Kultury. Taka\nfirma, doskonale wyposażona i zorganizowana, budziła zainteresowanie, a często i zazdrość decydentów. Żeby mieć nad nią nadzór powołano mnie na dyrektora Wydziału Kultury i Sztuki Urzędu Wojewódzkiego w Siedlcach. Tak zaczął się drugi etap moich bojów o kulturę. Tym razem o kulturę w całym rozległym województwie siedleckim. Wspominam go jako okres klęsk i sukcesów. Sukcesów było jednak więcej jak porażek, skoro niedawno, starosta siedlecki pan Wielogórski, publicznie dziękował mi za uratowanie przed niechybnym zniszczeniem, zabytkowego dworu Aurelii Reymontowej w Chlewiskach i zorganizowanie w nim po remoncie i rozbudowie - Domu Pracy Twórczej. Z takimi gestami spotykam się coraz częściej i odbieram to, jako potwierdzenie, że ja i ludzie mojego pokolenia, nie zmarnowaliśmy szansy jaką mieliśmy i zostawiamy po sobie trwałe ślady naszej aktywności zawodowej i społecznej.\nW siedleckim ratuszu wręczono mi statuetkę Złotego Jacka za uratowanie dziesiątków zabytkowych dworów, pałaców i kościołów. Wcześniej dostałem nagrodę Prezesa Rady Ministrów PRL i tytuł Polaka Roku 1986 redakcji "Rzeczpospolitej". Ostatnio w Woli Gułowskiej, gdzie z dzielnymi i ofiarnymi mieszkańcami, zbudowaliśmy czynami społecznymi okazały dom kultury i muzeum czynu bojowego Kleberczyków, wyróżniono mnie medalem "Pro Memoria". Po 42 latach pracy w kulturze i dla kultury, korzystam teraz z zasłużonej, powinno się to podkreślić, emerytury. W rodzinnym domu, zmodernizowanym do współczesnych wymogów, pod starymi jesionami, dębami i brzozą pamiętającymi kwitnące łąki pomiędzy Lipową a ulicą Wolności, wśród setek kwit-\nnących róż, tulipanów i innego kwiecia pielęgnowanego przez moją żonę i uczestnika zmagań o kulturę, spotykamy się rodzinnie, jak tylko moje zapracowana córka Izabela, zięć Piotr i wnuczki, znajdą czas. Upominam się o takie spotkania wyrzucając sobie, że zajęty kiedyś swoją pracą, tak mało miałem czasu dla swoich bliskich. Cieszę się i potwierdzam słowa mojego siostrzeńca Andrzeja Markusza- dyplomowanego absolwenta Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, że jestem szczęściarzem. Bo przecież mimo zawirowań, wzlotów i upadków w moim życiu, doczekałem się dwóch fantastycznych prawnuków - Pankracego i Pafnucego; trojga wnucząt - Kasi- specjalistki od wizażu, Oli - kończącej w tym roku studia w zakresie architektury wnętrz w ASP w Warszawie i mistrzyni Polski w tańcach narodowych, i Kacpra, który mam nadzieję wyrośnie na znakomitego piłkarza jeśli przyłoży się do nauki i treningów. Na razie staram się go przekonać, że mecze wygrywa się nie tylko nogami lecz i głową.\nAle "... choć szron na głowie i nie to zdrowie" - nie potrafię spokojnie usiedzieć. Piszę do gazet artykuły i felietony, w których w lekkiej satyrycznej formie opisuję absurdy życia i pracy,- jak się teraz mówi - w czasach słusznie minionych. Żyję tu i teraz i coraz częściej dochodzę do wniosku, czy tych naszych czasów nie należało lepiej zagospodarować. Czy rewolucyjne zmiany jakie co jakiś czas sobie aplikujemy, zamiast kontynuować i naprawiać dorobek pokoleń. Na odpowiedź trzeba jeszcze poczekać. W osiemdziesięciolecie swoich urodzin, Zarząd Sokołowskiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego dopieścił mnie swoją wdzięczną pamięcią. Dziękuję w imieniu własnym i całej rodziny. I zachęcam wszystkich\nmoich rodaków do większej aktywności, by jak i ja, mieli co wspominać.\nEmil Jakubiak syn oberżysty z sokołowskich rogatek, w mundurze carskiego żołnierza, z harmonią na kolanach.\nDziadek Paweł Jakubiak stoi po środku przed flagami USA. Pierwszy z lewej siedzi p. Górski dziadek prowadzących młyn w Repkach\nDokument z okupacji dotycz zakupu domu przy Lipowej gdzie była fabryka octu.


Dynastia Qing « eChiny.pl\nSymbol dynastii Qing\nUpadek dynastii Ming (1368-1644) został zapoczątkowany przez walkę o władzę i intrygi, co razem doprowadziło do politycznej niestabilności, która z jednej strony została spowodowana przez regencje kilku nieznaczących i słabych cesarzy, a z drugiej narastające zagrożenie pochodzące z północy: Dżurdzeni, potomkowie założycieli królestwa Jin w XII wieku, ustanowili pod przywództwem Nurchaczy (1559-1626) na obszarze dzisiejszej Mandżurii militarnie potężne królestwo. Od 1626 roku pod panowaniem następcy Nurchaczy, księcia Abahai, (który ogłosił się cesarzem w 1638) królestwo to zaczęło stopniowo rozrastać się, zwiększając ekspansjonistyczne tendencje w kierunku południa i zaczęło atakować Chiny.\nOsłabiona Ming nie mogła sprostać groźnym najeźdźcom i w ten sposób Dżurdżeni otrzymali wsparcie od mandżurskiego generała Wu Sangui, który przeszedł na stronę wroga (Qing) w 1644 roku. Zrobili to po tym jak już utworzyli tymczasowy rząd w Shenyang. W ten sposób Shunzhi (który sprawował władzę w latach 1644 -1661) został pierwszym cesarza Qing.\nDaleko na południowych obszarach utrzymywał się ruch oporu (Mandżurowie) przeciwko okupującym siłom. Rebelie miały miejsce przede wszystkim w Zhejiang, Fujian, Hunan, Hubei i południowo-zachodnich Chinach. Tam generałowie zgromadzili armię składające się z rolników, którzy usiłowali pozbyć się nowych sił okupacyjnych, aby wprowadzić chińską dynastię. Jednak działania te nie zdały egzaminu z powodu militarnej sytuacji Mandżurów. Z tego powodu nie udało im się zdobyć ostatniego królestwa Ming w 1862 roku.\nKonsolidacja za panowania cesarza Kangxi\nNatychmiast po zjednoczeniu Chin, władcom Qing zależało na umocnieniu swojego autorytetu i rozszerzenia strefy wpływów. Ta autokratyczna i absolutystyczna tendencja, która doprowadziła do wszechpotężnego centralnego rządu, miała zostać jedną z głównych, wyróżniających się cech rządu Mandżurów za czasów panowania wszystkich trzech wielkich cesarzy: Kangxi (1662-1722), Yongzheng (1722-1735) i Qianlong (1736-1795).\nAby osiągnąć ogromną ekspansję imperium cesarze liczyli głównie na armie, która zdecydowanie zyskiwała na sile poprzez szeroko zakrojone reformy. Wartym napomnienia są tzw. Osiem Chorągwi – mandżurskich wojsk składających się z dziesiątków tysięcy mężczyzn, którzy stacjonowali głównie w strategicznie ważnych miejscach znajdujących się w całym imperium. Ich zadaniem była ochrona królestwa Qing przed agresorami z zewnątrz, ale również zapewnianie wewnętrznego pokoju i wprowadzanie nowych praw zawartych w „zbiorze ustaw wielkiej Qing” napisanej w 1646 roku.\nPoczątkowo Mandżurowie rządzili Chinami w ten sam sposób, jaki kiedyś Mongołowie: Chińczycy musieli nosić mandżurskie ubrania, mieszane małżeństwa były zakazane, a w wielu miastach Hanowie i Mandżurowie musieli mieszkać oddzielnie. Jednak po jakimś czasie, szczególnie w królestwie Kangxi, starano się adoptować chińskie tradycje w celu niebycia postrzeganym jako obcokrajowcy. Czyniono tak również w celu powstrzymania ewentualnych nacjonalistycznych ruchów wewnątrz ludu chińskiego. W ten sposób prawie cały kompletny system administrowania został zaadoptowany od Ming.\nSzczególnie za panowania pierwszego cesarza Kangxi rolnictwo znacząco zyskało na ważności. Kangxi widział w nim właśnie podstawy funkcjonalnego społeczeństwa i kwitnącej gospodarki. Zmiana na lepsze, która rozpoczęła się zaraz po przejęciu przez niego władzy, była skutkiem niezrównanej poprawy społecznej, co w końcu stało się przekleństwem królestwa Qing.\nRównież w obszarze technologii osiągnięto znaczący postęp zarówno jeśli chodzi o narzędzie rolnicze, budowę statków czy przemysł. W tamtym czasie utworzono pierwsze banki specjalizujące się w wymianie pieniędzy, pożyczkach i kredytach. Jednak kapitalistyczne tendencje zostały szybko zatrzymane przez rząd centralny, ponieważ nasilająca się prywatyzacja, a co za tym idzie wpływowa klasa handlowców, zagraża mechanizmowi sprawowania władzy. Gospodarkę chciano dalej trzymać pod kontrolom państwa przez np. wprowadzenie kilku państwowych monopoli.\nJeśli chodzi o zagraniczną politykę, stałe ekspansjonistyczne tendencje Mandżurów sprawiły, że powierzchnia Chin miała w sumie 11,5 milionów km2, co było największą ekspansją terytorialną (obecnie, Chiny rozciągają się na powierzchni około 9,5 milionów km2).\nTe ekspansjonistyczne tendencje przyniosły możliwość rozwinięcia coraz bardziej intensywnego handlu z sąsiadującymi państwami, czego skutkiem był dobrobyt na wielką społeczną skalę obejmujący wszystkie poziomy, w swoim czasie przewyższający osiągnięcia wielkich państw europejskich.\nUpadek Imperium Qing\nPod koniec XVIII wieku ekonomiczna sytuacja państwa zaczęła się znacząco pogarszać. Po tym jak zredukowano pensje urzędników, korupcja i łapownictwo zawitały w tych kręgach. Co więcej, ogromnym finansowym obciążeniem było utrzymanie wewnętrznego pokoju, który był zagrożony przez wybuchające na wsi powtarzające się bunty.\nJednak najpoważniejszym problemem był wpływ europejczyków, którzy coraz bardziej zaczęli dążyć do gospodarczych korzyści w Chinach. Wraz z intensywną wymianą handlową, rozwiniętą na skutek ekspansji podjętych na początku dynastii, za pośrednictwem Brytyjczyków do Chin dotarło opium.\nGospodarcze konsekwencje importu opium wkrótce zaczęły dawać znać o sobie. W ten sposób opium zostało w końcu zakazane przez cesarza. Właśnie embargo wprowadzane na opium było przyczyną Wojny Opiumowej w 1839, z której Brytyjczycy wyszli zwycięsko. Wynikiem tego był kontrakt z Nanjing 1842 (oraz Beijing 1860: na skutek Drugiej Wojny Opiumowej). Zawierał on, poza między innymi wysokimi kosztami zadośćuczynienia, nakaz otwarcia kilku chińskich portów, jak również zrzeczenie się Hong Kongu na korzyść brytyjskiej administracji.\nOsłaniana przytłaczającymi kontraktami chińska gospodarka zaczęła popadać w stagnację i rujnować społeczeństwo, które coraz gwałtowniej wyrażało swoje niezadowolenie z władców Qing. W końcu w połowie XIX wieku wywiązały się bunty rolników, których punktem kulminacyjnym była rebelia Taiping.\nIch lider – Xien Xuan, który wołał na siebie “młodszy brat Chrystusa”, obiecał swoim zwolennikom utworzenie imperium Tai Ping – imperium pokoju na ziemi, które miało gwarantować społeczną poprawę. W 1853 roku przejął Nanjing i tam utworzył swoją stolicę przez zmianę nazwy miasta na Tianjing. Po tym wydarzeniu wybuchła trwające wiele lat wojna domowa, która pochłonęła życie około 20 milionów Chińczyków oraz obróciła w ruinę ogromne przestrzenie.\nPod koniec XIX wieku Chińczycy zaczęli wyładowywać swój gniew na europejskich siłach okupacyjnych w tzw. Powstaniu Bokserów, które początkowo skierowane było przeciwko chrześcijaństwu. Po tym jak rebelie te zostały w końcu stłumione przez Qing, przywrócenie wewnętrznej stabilizacji nie było już więcej możliwe, a upadek dynastii został ostatecznie przypieczętowany.\nKultura w czasach dynastii Qing\nZarówno za czasów Ming, tak i w epoce Qing przeważającym gatunkiem literackim była powieść. Jedną z najważniejszych prac tego okresu jest „The Robbers of Liangshan-moor” , w której autor żywo i autentycznie opowiada o licznych buntach rolników, które miały miejsce na terenach dzisiejszej prowincji Shangdong za czasów dynastii Song. Powieść jasno promuje te rebelie jako modele oporu przeciwko represjom narzuconym przez władców.\nInną pracą napisaną za czasów dynastii Qing jest światowej sławy “Hongloumeng” (“The dream of the red chamber”) autorstwa Cao Xueqins (1715-1764). Tutaj pisarz z detalami opisuje rozkwit i upadek urzędniczej rodziny, symbolizujący rozwój dynastii.\nWan3 – wieczór,\n晚上 - wan3shang - wieczór\n晚饭 - wan3fan4 – wieczorny posiłek\n晚班 - wan3ban1 – nocna zmiany( w pracy)\n晚安 - wan3an1 - dobranoc