Pasta – Akapedia - kompendium wiedzy JBWA\nPasta (również copypasta) - gotowy tekst, służący do wklejania w dyskusji na facebooku. Copypastowanie pozwala w prosty sposób zmasakrować lewaka lub wyjaśnić pewne kwestie. Dzięki pastom możliwe jest również zadawanie tego samego pytania wielokrotnie na wielu forach/grupach.\n1 Historia pasty\n2 Słynne pasty\n3 Sławni paściści\n4 Najlepsze pasty\n4.1 O linijkarzu\n4.3 O profesorze Bartoszewskim\n4.5 O seksie\n4.6 O mieczu\n4.7 O komunizmie\n4.8 O Paulinie\nPierwszymi copypaścistami byli średniowieczni Benedyktyni. Dzięki wynalazkowi kombinacji CTRL-C CTRL-V doszło do wielkiego rozwoju copypastowania w ostatniej dekadzie XX wieku. Prawdziwe apogeum tego zjawiska przypada jednak na II dekadę XXI wieku, kiedy w powszechnej świadomości zakorzenił się pewien żydowski wynalazek.\npasta o Rozumie i Godności Człowieka\npasta o Lewicy i Prawicy\npasta o rurkowcach\npasta o knadze\nJa zawsze robię tak: podchodzę do dziewczyny w autobusie i wkładam jej do ręki linijkę - Trzymaj. - mówię. Wtedy rozdziawia buzię i bada mnie spojrzeniem jakby zastanawiała się, czy przypadkiem nie chcę zjeść jej ojca. A ja, oparty o szybę autobusu mówię, że Andrzej jestem. - O chuj tu chodzi? - pyta ona. - Ściśnij linijkę i odmierz 22 centymetry - z nonszalanckim uśmieszkiem pod nosem przenoszę wzrok z jej przestraszonej twarzy na migające za szybą sosny i mieniące się złotem pola pszenicy. Przez 7 sekund odpowiednio marszczę brwi, żeby wyglądać jak groźny amerykański aktor, po czym spoglądam jej głęboko w oczy. Zdążyła wszystko pojąć. Z nutką podniecenia i szczyptą żądzy pyta zaskoczona: - Tak długi jest twój penis?! A ja wtedy odpowiadam: - Nie, mała - robię krok w kierunku drzwi - Tak długa jest moja stopa. Po czym wychodzę, bo oczywiście zagadałem do niej 34 i pół sekundy przed przystankiem, jak zawsze. Schodzę wolno po schodkach nie oglądając się za siebie, wkładam ręce w kieszenie drogiego, pedalskiego płaszcza i odchodzę pogwizdując. Ona podbiega do okna aby spojrzeć raz jeszcze, wiem to. Tajemnicza sylwetka oddalającego się podróżnika przeszywa jej ciało spazmem pożądania. Homo viator, myśli. Nie wie, że za rogiem zrzucam pedalski płaszcz, którego kieszenie pełne są linijek. Po powrocie do domu dziewczyna masturbuje się jedną z nich, jedynym, co jej po mnie pozostało. Któregoś dnia świeci na linijkę ultrafioletem i znajduje tam numer, oczywiście napisany słownie po łacinie. Odszyfrowuje go i dzwoni, a to numer do znajomego pedofila, umawiają się i dziewczyna zostaje gwałcona. Znajomy pedofil przywozi jej poroże, które wieszam w piwnicy, wyciągam z kontenera następną linijkę i opuszczam pomieszczenie. Czas rozpocząć polowanie. Tak, to ja, Linijkarz, jeden z ocalałych członków załogi greckiego tankowca Lotus.\nTo miał być najlepszy sylwester w życiu Klaudiusza. 'Życiu.. też mi coś.. co to za życie..' - pomyślał zgorzkniały Klaudiusz, przeżuwając eklerka. I faktycznie, jak dotąd jego 22-letnie życie nie było usłane różami, a raczej cierniami i gwoździami. Zero przyjaciół, zero przygód, tfwnogf , całe dnie spędzane przed ekranem komputera, ot typowy żywot pariasa. 'Teraz z pariasa zamienię się jednak w Parysa..' - znów cichutko pomyślał Klaudiusz, po czym subtelnie się uśmiechnął. Wszystkie poprzednie sylwestry celebrował w ten sam sposób, leżąc przed ekranem komputera do 23:59, gdy nagle rodzice z drugiego pokoju wołali go gromkim 'Klaudiuszku, cho no, będą szczelać!, po czym podnosił się, szedł do nich, kątem oka spoglądał na noworoczne odliczanie na antenie Polsat, a całą spojówką obserwował pióropusze petard rozżarzone na nocnym niebie, i sekundę później już był raczony szampanem oraz sernikiem i dostawał życzenia, zawsze te same 'zdrowia synu, szczęścia, znajdź może jakąś dziewuchę i mniej siedź przy komputerze!'. Po chwili pijany w sztorc wracał do swojego pokoju, wycierał strużkę łez i wielce smucił się nad swoim losem. Losem, który jednak odmienił się 20 grudnia tego roku w jednej z bibliotek.\nUdał się do niej aby oddać książki, wszedł do środka nawet nie mówiąc 'dzień dobry' bo stara raszpla zza biurka i tak nigdy nie odpowiadała i czym prędzej poszedł do odpowiedniej półki aby poszukać nowych księg. Szedł nie patrząc przed siebie, a gmerając w kieszeni poprawiając fiuta, gdy nagle zderzył się z kimś, aż temu komuś wypadły z rąk książki. Zarówno Klaudiusz jak i ktoś schylili się, a Klaudiusz podnosząc książki dyskretnie zerknął na osobę, którą staranował. Długie, lśniące włosy, piękne bystre oczy, wypukłe usta. 'O kurwa ale dupa' - pomyślał Klaudiusz. Uśmiechnął się nieśmiało, dziewczyna również, a Klaudiusz już wiedział, że to będzie jego żona. Tak, wiele razy oglądał filmy, w których tak to właśnie się zaczynało, przypadkowe zetknięcie, zderzenie, a potem miłość i ostry seks po zmroku. Zwykle wstydził się odezwać w towarzystwie innych kobiet niż mama i ciocia, ale tym razem wiedział, że takie było przeznaczenie więc bez ogródek wypalił: - Och, przepraszam Cię najmocniej, zamyśliłem się, nic Ci nie jest? Widzę, że czytasz Newtona i Kraśkę, to dość ciekawe połączenie! A tak w ogóle to jestem Klaudiusz, elo. - Karolina. Klaudiusz, oczarowany towarzyszką, gadał i gadał, i gdyby rodzice mogli obserwować tę scenę to złapaliby się za głowy niedowierzając, że to ich markotny syn, Janusz kręcąc wąsa rzekłby 'młody podrywa niczym ja w kwiecie wieku' zaś Grażyna ocierając łzy szeptałaby 'będę babcią'. Nie minął kwadrans a i Karolina otworzyła się widząc entuzjazm Klaudiusza i razem przespacerowali pół miasta. Tak, wszystko układało się idealnie. Umówili się na kolejny spacer, a potem kolejny i kolejny, i za każdym razem Klaudiusz był coraz bardziej oczarowany Karoliną. Sprawy potoczyły się bardzo szybko. 30 grudnia pod starą jabłonią Klaudiusz zaryzykował i pocałował szarmancko Karolinę, po czym ta zaprosiła go do siebie na sylwestra, na godzinę 17:00. 'Zarucham' - śpiewał pogodnie Klaudiusz w drodze powrotnej do domu. W domu rodzice z entuzjazmem przyjęli wyjście syna na sylwestra, choć po chwili ojciec poprosił go na osobności aby wstrzymał się z kopulacją bo on ma dopiero 46 lat i nie chce być dziadkiem, gdy jego kolega dopiero co rzucił żonę i ostro rucha 28-letnią barmankę. Klaudiusz chrząkał po czym poszedł do pokoju. Gdy rodzice zasnęli czmychnął cichaczem do łazienki i przez 3 godziny obciął wszystkie możliwe włosy na ciele, oprócz tych na głowie. Zgolił całą klatę, włosy z dupy, łoniaki, pod pachami, a wszystkiego dokonał jednorazową żyletką firmy PolSilver, przez co cały krwawił, wszystko go swędziało i długo nie mógł tej nocy zasnąć.\nBezsenność sprawiła, że Klaudiusz wyłączył rano budzik i leżał dalej wesół, zamiast wstać i szykować się do Karoliny, którą pieszczotliwie nazywał swoją suką. Wiedząc, że rodzice są w pracy, skrupulatnie skorzystał z okazji i zaczął gładzić jądra koniuszkiem palców lewej dłoni, po czym szybko się podniecił i minutę później już masturbował się w swoim łóżku. Nie ma co, 22 lata i brak dziewczyn dokuczał Klaudiuszowi. Był to chłopak niecierpliwy, w gorącej wodzie kąpany i musiał sobie ulżyć zanim jego nietoperz spenetruje jaskinię Karoliny. Po godzinnych igraszkach udał się do łazienki, a tam z przerażeniem stwierdził, że się spóźni. Jako, że Klaudiusz był szczwanym lisem to jednocześnie jadł i srał, a potem mył głowę i się ubierał. W popłochu zapomniał jednak umyć zęby, co jak się potem okazało będzie brzemienne w skutkach. Smagły młodzian w drodze do domu Karoliny miał szampański nastrój, uśmiechał się do pasażerów, z niedowierzaniem wspominał poprzednie sylwestry spędzone w grobowym nastroju i pogwizdując wysiadł z autobusu i wstąpił do apteki po prezerwatywy. Nabył trzy paczki naraz, przeczuwając, że to będzie długa noc, potem kupił torcik wedlowski i udał się pod wskazany adres. Zdębiał. Mieszkanie Karoliny wybijało się ponad okoliczne domki, widać było splendor, przepych. 'Najwyraźniej jej stary jest fanatykiem szmuglerstwa' - pomyślał zasępiony Klaudiusz. Natychmiast jednak zmienił wyraz twarzy bo oto w progu machała do niego Karolina. 'Tak, to się naprawdę dzieje, zarucham, wreszcie świetny sylwester, życie jest piękne' - z takimi myślami Klaudiusz przekroczył próg domu Karoliny.\nBuziak w policzek, wejście do środka, wielka radość Karoliny na widok słodkości. Jako, że najwyraźniej nigdy jej niczego nie brakowało, jak myślał Klaudiusz po wystroju domu, spodziewał się, że Karolina podzieli torcik na połowę. Nic bardziej mylnego, łapczywa suka zjadła cały torcik w kuchni po czym wróciła nie mówiąc na ten temat ani słowa. To była pierwsza rysa na boskim wizerunku Karoliny w oczach Klaudiusza. Był jednak zbyt napalony, aby przejmować się takimi rzeczami. Zasiedli na łóżku i oglądali Teleexpress, a potem Teleexpress Extra. Karolina zaproponowała puzzle, Klaudiusz się zgodził, ale 10 sekund później żałował swej decyzji bo Karolina wyciągnęła puzzle trefl z 10.000 elementów i obrazkiem błękitnego nieba do ułożenia. 'Super randka kurwo' - pomyślał Klaudiusz, parafrazując swoich dawnych pobratymców-stulejarzy z pewnego portalu internetowego. Układali puzzle 4 czy 5 godzin, aż w końcu się udało. Przybili sobie piątkę, po czym zmęczony Klaudiusz zapomniał o byciu dżentelmenem i rzucił się na usta Karoliny. Plask. Plask. Podwójny policzek wymierzony w Klaudiusza, a gdy ten skonsternowany chciał spytać za co to dostał trzeci. - Śmierdzi Ci z buzi.. Klaudiusz speszony opuścił głowę, zrobił dzióbek i wpatrując się w stopy zaczął nerwowo wykręcać sobie trzęsące się palce. Nie umył zębów, nie umył jebanych zębów, a ceną jaką za to zapłaci będzie dziewictwo przez kolejny rok. Załamany schował twarz w dłoniach i już przymierzał się do wyjścia, gdy Karolina poszła do kuchni, przyniosła liście melisy i mirindę i bez słowa postawiła przed swoim chłopakiem. Klaudiusz w mig zrozumiał przesłanie, jednym haustem spałaszował pokarm i czekał co teraz zrobi z nim Karolina. Karolina, która wcale nie była już taka piękna jak pierwszego dnia w bibliotece. Podkrążone oczy, wysokie czoło, małe cycki, kilka zmarszczek.. Czy naprawdę warto tracić dziewictwo z bylekim..? 'Jasne, że tak' - bezpardonowo zakończył swoje myśli Klaudiusz i zaczął się wykręcać, że zaspał, że tak się spieszył i stąd ten brak higieny jamy ustnej. Po długich minutach spowiedzi w końcu udobruchał Karolinę. Teraz pozostało tylko ją wyruchać. Wybiła 23:00.\n- No dobrze, obejrzyjmy jeden odcinek Złotopolskich, w sam raz do Sylwestra. Nie przejmuj się, mi też się kiedyś zdarzyło nie umyć zębów, hehe. 'Hehe' - pomyślał Klaudiusz, po czym zgasił światło i położył się obok Karoliny. Puls przyspieszył, a penis czerwony niczym diabeł, rytmicznie pulsował gotowy do akcji. Minęły 3 minuty, 5, 7, gdy prawa dłoń Klaudiusza dyskretnie wspięła się z uda przez wzgórek łonowy, pępek aż po szczyty górskie. 'Kurwa ależ emocje, zaraz się spuszczę w spodnie.. I oto są, Mount Everest i K2! <mac mac> Ale co to? Duży push-up, cycuszki małe.. to raczej Łysica i Łysa Góra. Co to kurwa ma być. Ja pierdolę, zaraz mi opadnie.. Co ja, pedofil? Nie no ludzie.. No dobra, już chuj, nie ma co wybrzydzać'. - takie myśli kołatały się w głowie Klaudiusza. Po chwili zbliżył się do ust Karoliny a ta tym razem nie próbowała go pobić. Przeciwnie, delikatnie odwzajemniła pocałunek i zastopowała serial akurat gdy na ekranie był Dionizy. Klaudiusz całował dziewuchę coraz intensywniej, mocniej, a ręka momentalnie z piersi zsunęła się na jej cipę. Głośne och wyrwało się Karolinie, a Klaudiusz zamruczał rubasznie słysząc ten odzew podniecenia. - Przestań - nagle cierpko rzuciła Karolina. - Co? Czemu? - Nie jestem na to gotowa.. Nie wiesz kim jest mój ojciec i co by zrobił gdyby się dowiedział.. Ja jeszcze nie chcę.. - Chcesz. - Nie. - Tak. - Nie. - To po chuj dajesz się macać i całować?! - wkurwienie Klaudiusza sięgnęło zenitu i wrzasnął jak opętany. Karolina zerwała się na równe nogi i schowała piersi w stanik. - Uspokój się, na dziś dosyć, zaraz będzie 24:00, może chodźmy na dwór wystrzelić petardy.. - Srardy. Ja chcę wystrzelić ciepłą spermą, jasne? Rozbieraj się. - Klaudiusz, co w Ciebie wstąpiło.. Przestań.. Nie chcę i już. Lecz było już za późno. Podniecony do granic możliwości, gotowy na wszystko 22-letni Klaudiusz zupełnie nad sobą nie panował. Prychał, wykręcał sobie dłonie, dyszał, gdy nagle zerknął na telewizor, a tam ujrzał oblicze Dionizego Złotopolskiego, co przelało czarę goryczy. 'No tak, przecież ten stary ma żonę i dzieci, czyli nawet taki pajac jak Dionizy ruchał, a ja co? 22 lata i gówno, już prawie witałem się z gąską, to gąska się wykręca. O nie Dionizy, nie będziesz kurwa lepszy'. - pomyślał Klaudiusz i rzucił się na Karolinę.\nPisk, krzyk, wrzask, Karolina machała rozpaczliwie nogami, lecz Klaudiusz wspomagany furią był znacznie silniejszy. Rozwarł jej ręce i nogi, po czym zaczął rytmicznie bić ją po twarzy. 'Klaudiusz fucking Tyson' - pomyślał po czym zaczął się szaleńczo śmiać, co jeszcze bardziej przeraziło Karolinę. Ciosy jakie zadawał Klaudiusz były coraz silniejsze, aż nagle prawy sierpowy trafił ją prosto w nos, który złamał się w pół i chrząstka upadła na łóżko. Krew trysnęła, z nerwów trysnął też zszokowany Klaudiusz, który posunął się za daleko. Karolina ryczała w agonii a Klaudiusz wstał i trzymając się za głowę chodził w kółko po mieszkaniu wiedząc, że właśnie zmarnował sobie życie. 'Nie, jest tylko jedno wyjście. Zabić, ukryć zwłoki i spierdolić. Tak. Jeśli nie zabiję to suka mnie wyda. Nie ma co, zarżnę ją w trymiga i uciekam'. Klaudiusz szybko poszedł do kuchni po tasak. Karolina krzyczała 'mój ojciec.. mój ojciec..', lecz Klaudiusz z zimnym wyrachowaniem był gotowy by zadać ostateczny cios. Nie musiał. Karolina w amoku potknęła się o krawędź stołu i runęła tyłem głowy w okno rozbijając je na kawałki. Śmierć mózgu, taką szybką diagnozę postawił Klaudiusz. 'Hehe, przynajmniej nie zabiłem. Teraz tylko ukryć zwłoki i uciec przed północą'. Nie było to jednak takie proste, bo zabranie ciała do piwnicy i schowanie do starego sarkofagu zajęło mu ładnych parę minut. Prędko wrócił na górę i szybkim ruchem chciał zerwać z łóżka zakrwawioną pościel, gdy nagle usłyszał przed domem pisk opon i kroki jakiegoś człowieka. Długo się nie zastanawiając rzucił się wraz z pościelą pod łóżko i obserwował jak ktoś wchodzi przez drzwi wejściowe.\n- Karolinko? Karolinko gdzie jesteś? Tatuś wrócił! Klaudiusz zmarszczył czoło, bo gdzieś już słyszał ten głos. Taaak, bardzo charakterystyczny.. - Karolinkoo? Chyba nie myślałaś, że tatuś pozwoli Ci spędzić sylwestra samej z koleżankami, hehe. Mam tu dla Ciebie prezent, chodź szybko, sama zobacz. Ojciec Karoliny wyszedł na chwilę po czym wrócił ze skuterem firmy Red Bull i w tej samej chwili Klaudiusz zawył przeraźliwie niczym kojot chory na ospę. Poznał.. ten głos, ten przepych, imię, ta firma.. wiedział już kto to.. Adam Małysz. Klaudiuszowi jeszcze nigdy nie było tak gorąco, myślał, że eksploduje mu czaszka. Karolina była jedyną córką Adama Małysza, znanego polskiego narciarza, pewnie oczkiem w głowie i jak Małysz dowie się o swojej stracie to nie spocznie póki nie dopadnie zbira, który doprowadził jej córkę do śmierci. Niestety dla Klaudiusza, Małysz znany z tego, że mimo niskiej postury ma bardzo wyostrzone inne zmysły, usłyszał wrzask. Powoli odwrócił się i podszedł do łóżka. Wpatrywał się w nie długo, a Klaudiusz, gotowy do bitwy ze słynnym Polakiem, ambasadorem marki Red Bull, zastanawiał się w co się tak wpatruje. 'No tak, pewnie widzi chrząstkę nosa. Już po mnie'. Małysz cofnął się o parę kroków dysząc przeraźliwie i nawołując Karolinę, gdy nagle ujrzał czubek kołdry wystający spod łóżka. Nachylił się powoli a Klaudiusz wykorzystał okazję i splunął ile tylko miał śliny w ustach wprost w oblicze wąsatego Adama. Małysz zawył oślepiony, a Klaudiusz wygramolił się spod łóżka i rzucił do ucieczki z domu. Niestety, Małysz podczas Rajdu Dakar nauczył się u Beduinów, jak funkcjonować bez wzroku i perfidnie podstawił nogę uciekającemu tuż obok Klaudiuszowi. Trzask, prask, łubudu i Klaudiusz runął wprost w skuter. Małysz rozsmarowywał ślinę z twarzy, lecz kawałki melisy wpadły mu do oczu. Szanse były jednak wyrównane, gdyż Klaudiusz skręcił kostkę. Postanowił uciec z mieszkania na skuterze, lecz nie był w stanie go odpalić bo ręce ciągle mu się trzęsły jak szalone. Małysz, oślepiony na amen, ruszył przed siebie po omacku i złapał Klaudiusza za szyję zakładając mu mocnego nelsona. Klaudiusz resztkami sił, podparł Orła z Wisły z drugiej strony i wyrzucił go w powietrze. Dumny syn polskiego narodu wylądował jednak z telemarkiem i znowu ruszył na Klaudiusza, krzycząc 'zabiłeś moją córkę!'. Prawy prosty wyszedł Klaudiuszowi idealnie. Zamroczony Adam uklęknął na jedno kolano, a z oczu pociekły mu łzy. To była szansa. Teraz Klaudiusz mógł zabić mistrza i dać drapaka, ratując życie.\n'Nie zrobiłem tego jednak, bo całe dzieciństwo spędzałem na niecierpliwym oczekiwaniu na niedzielne konkursy skoków narciarskich i kibicowanie Małyszowi. Idoli się nie zabija. Suki tak, ale nie idoli. Odwróciłem się na pięcie, odpaliłem silnik i już miałem ruszać przed siebie, gdy usłyszałem za sobą bulgot. Przerażony spojrzałem za siebie, a tam Adam Małysz używając swojego brązowego medalu igrzysk olimpijskich z Salt Lake City, który najwyraźniej wyciągnął z pobliskiej gabloty, poderżnął sobie gardło. Oczy zaszły mi łzami, w głowie usłyszałem wszystkie krzykliwe relacje Włodzimierza Szaranowicza w Telewizji Polskiej, miliony rodaków z polskimi flagami, radosnego młodego Adama w objęciach kolegów z kadry, żony Izy i maleńkiej córki Karoliny. A teraz.. Adam kona, córka leży martwa w sarkofagu, a od jutra w kraju żałoba narodowa. Fakt, że nie zabiłem nikogo z nich wcale mnie nie pocieszał, bo gdyby nie ja to w domu państwa Małysz odbywałaby się teraz huczna impreza, a nie ludzki dramat. Tak, to wszystko moja wina. Nie będę umiał żyć z takim brzemieniem. Zsiadłem ze skutera i ostatni raz spojrzałem na truchło mistrza z Wisły. W głowie już widziałem jutrzejsze nagłówki gazet, zarówno polskojęzycznych jak i anglojęzycznych: 'Adaś nie żyje', 'Małysz więcej nie podskoczy', 'Felix Baumgartner appeared on eagle's funeral', 'Little polish hero in the coffin'. Wyjąłem z dłoni zimnego już Małysza medal i mówiąc cicho "Wybacz, mistrzu.." przyłożyłem go sobie do gardła, gotowy do honorowego origami czy tam harakiri. Buch, buch, zabrzmiały petardy. 24:00. Buch, buch, bang. Bang. Bang. Ależ pięknie będzie tak umierać.. Bang. Bang. Co to kurwa? To chyba nie petarda. Bang. Bang. Za oknem ujrzałem jasne, oślepiające światło. Jakiś latający pojazd wylądował na trawniku, a ze środka wyszła jakaś postać. A więc diabeł przybył po mą duszę. No nic. Przyłożyłem mocniej medal do gardła i już miałem pociągnąć wszerz, gdy drzwi otwarły się z hukiem a w progu stanęła owa postać. Nie był to jednak diabeł. Był to Karol Wojtyła.\nSuddenly I started to think in English. What the fuck is going on? Is this a punishment for my sins?! Help. White wizard is very powerful.. Charles Wojtyła, stop! Help. Please, I didn't kill them.. Help Papież Polak. Help. I will give you plenty of kremówkas.. Ty piep.. Uff, chyba przeszło. Co ten Wojtyła.. A ten Wojtyła tylko stał i mi się bacznie przyglądał. Ubrany w papieski surdut świecił jasną poświatą i uśmiechał się przymilnie. Zdumiony mocą Pawła Drugiego cofnąłem się o kilka kroków i w rozpaczliwym geście padłem na kolana. Umiał manipulować moimi myślami, wręcz pomieszał mi język niczym jego zwierzchnik pod Wieżą Babel. Czułem respekt przed Wojtyłą, czułem, że Polski Pielgrzym przybył by odbyć ze mną ostatnią pielgrzymkę, wprost przed oblicze Świętego Piotra, który z pewnością zna moje grzeszne czyny. Nie da się ukryć, jestem odpowiedzialny za śmierć dwoje Małyszów, praktycznie rzecz biorąc zakończyłem drzewo genealogiczne rodu, nie ma co liczyć na łaskę. A mogłem w tej chwili stać w oknie z kieliszkiem szampana i słuchać życzeń od rodziców. Po raz kolejny nie wytrzymałem emocji i zmoczyłem spojówki. Wtem Jan przemówił: - Otrzyj łzy, Klaudiuszu. Głos był ciepły, pełen miłosierdzia, więc wykonałem polecenie i mężnie stanąłem twarzą w twarz z Kawalerem Orderu Orła Białego. Byliśmy tylko my dwaj, Klaudiusz Bidon oraz Giovanni Paolo Secondo. Zapadła krępująca cisza, którą w końcu przerwałem jedynym pytaniem jakie przychodziło mi na myśl: - Co Ty tu robisz, Ojcze Święty? Wojtyła took his time. Nie spieszył się z odpowiedzią. Sięgnął prawą ręką do kieszeni płaszcza i wyciągnął stamtąd jakiś podarek. Zbliżył się do mnie i wręczył mi go, gestem nakazując otwarcie. Papieża trzeba szanować, trzeba słuchać, więc rozpakowałem prezent, którym okazała się być pasta Colgate. Zdziwiony spojrzałem na Karola, lecz ten już zniknął. Myślałem, że śnię, że to tylko sen, że zaraz obudzę się w ciepłym łóżku w domu państwa Bidon, że to się nigdy nie wydarzyło, że Małysze żyją, a Wojtyła był tylko mirażem. Przetarłem oczy, ale ślad po Papieżu urwał się gwałtownie. Prezent.. pasta.. Nagle zrozumiałem. Charles W. chciał mi pokazać, pouczyć mnie mądrze, że gdybym umył zęby to nic z dzisiejszych zdarzeń by się tak naprawdę nie wydarzyło. Pouczony przez 6. Suwerena Państwa Miasta Watykan udałem się czym prędzej do łazienki aby umyć przezornie zęby, na znak głębokiej pokuty i szacunku do Apostoła Pokoju.\nByłem pewien, że to już koniec wrażeń na dziś, więc po umyciu zębów przetarłem twarz i chciałem wreszcie wrócić do domu, lecz ku mojemu zdziwieniu nad łóżkiem, na którym wciąż leżały zwłoki Orła, stał nie kto inny jak Karol Józef Wojtyła. Skupiony, szeptał coś po łacinie, może się modlił. Zamarłem w bezruchu. Po chwili Wojtyła przemówił po raz drugi: - Bring sarcophagus here. Raz jeszcze byłem oszołomiony, zachwycony umiejętnościami lingwistycznymi byłego poety. Władał biegle językami, przeskakiwał zręcznie z jednego na drugi. Szybko udałem się po sarkofag z ciałem Karoliny i przytachałem go na górę, pocąc się przy tym jak świnia. Wojtyła dalej modlił się, ale słysząc, że wróciłem odwróciłem się na moment i wyciągnął przed siebie dłoń. W sekundę moje ciało i ubrania stały się suche, a kieszenie napełniły się kremówkami. Fucking wizard. Byłem w szoku, nie wiedziałem co począć, puls mi przyspieszył wręcz do granic ludzkiej wytrzymałości, lecz i to nie ubiegło uwadze skupionego Pawła, który raz jeszcze wyciągnął rękę i w tej samej chwili mój puls się ustabilizował a z wieży popłynęła chóralna pieśń 'Abba Ojcze'. Wielki, naprawdę Wielki Człowiek. I pomyśleć, że wcześniej przez lata wyśmiewałem go i szydziłem mając za niedołężnego aktora. Teraz byłem pewien co robi, stara się wskrzesić Małysza i jego córkę. Wciąż szeptał, gdy nagle wyciągnął ręce w górę i krzyknął: - Niech zstąpi Duch Twój.. niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze Orła. Tego orła. Przerażający trzask zaparł mi dech w piersiach i w tej samej chwili polski orzeł wzniósł się z powierzchni łóżka i zaczął fruwać po pokoju. Charles otarł pot z czoła, wyraźnie z siebie zadowolony, i ruszył do drzwi. Zdziwiony spytałem: - A Karolina? Jan Paweł Drugi zatrzymał się i obejrzał się za siebie. Nic nie powiedział, ale nie musiał. Teraz wszystko było jasne. Jego zadaniem nie było zabranie mnie, nauczenie mnie, pomoc dla mnie, ani ratowanie Karoliny. Liczył się tylko Adam Małysz. Skąd to wiedziałem? Nie wiem kurwa, perhaps White Wizard powiedział mi to telepatycznie. Odwrócił się i odszedł na trawnik, a ja odetchnąłem z ulgą, że więcej nie będzie mi mieszał języków. Małysz fruwał dostojnie a z wieży roztaczała się pieśń 'Where Eagles Fly'. Sarkofag z ciałem Karoliny wtoczony przeze mnie spoczywał pod gablotą z pucharami Orła. Nic tu więcej po mnie, więc założyłem kurtkę, okryłem zranioną szyję szalikiem i wyszedłem z domu. Na trawniku wciąż jednak przebywał Papież Pielgrzym, który gorączkowo dyskutował z jakąś tajemniczą postacią okrytą kapturem. Zbliżyłem się do nich na kilka metrów, aby podsłuchać dialog. - Świetna robota, Papież, spisałeś się na medal, hehe. - Mówisz jak jest. - odparł Karol. - Orzeł będzie żył, ma teraz 3 dni aby wykurować się na Rajd Dakar. - Tak. W końcu mnie zauważyli. Wojtyła rzucił mi karcący wzrok, a jego towarzysz tymczasem zrzucił kaptur i ujawnił swoje prawdziwe oblicze. Był to Robert Kubica. A więc to tak, dwaj Polacy, którzy porzucili ziemię polską dla włoskiej, dwaj konspiratorzy razem ratujący życie Orła. Rzuciłem bliżej okiem na latający pojazd, i okazało się, że to nie latający pojazd, lecz bolid. Już chciałem zrugać Kubicę za to, że ciągle się rozbija, jeździ i się rozbija, ryzykując życie i wystawiając naród na palpitacje serca, ale zanim zebrałem się na odwagę Kubica mnie ubiegł: - Wypierdalaj. Nie trzeba mi było dwa razy powtarzać. Kubica & Wojtyła vs. 22-letni stulej, to nie mogło się dobrze skończyć. Grzecznie się oddaliłem i dopiero po przebyciu 50 metrów odwróciłem się za siebie. Kubica & Wojtyła trzymali oszołomionego Orła, zapakowali go do zwierzęcej klatki na pokładzie bolidu, po czym odlecieli. Spodziewałem się zupełnie innego sylwestra.\nO profesorze Bartoszewskim\nDługo dojrzewałem do tego żeby w końcu zasrać. Mam 25 lat i jak do tej pory mój najbliższy kontakt z niespokrewnioną ze mną kobietą (trzymanie kuzynki za rękę czy przytulanie mamę) to był wolny taniec na dyskotece w podbazie. Ze względu na moją - delikatnie mówiąc - niezbyt zachęcającą aparycję raczej odpadało, żeby udało mi się stracić prawictwo za darmo więc od dłuższego czasu przeglądałem ogłoszenia na roksie, garsonierze itd. Po długich namysłach zdecydowałem się na http://www.roksa.pl/lpl/anons.php?nr=117875 jak szaleć to szaleć xD W piątek dostałem wypłatę i zamierzałem na całą zabawę przeznaczyć z 1000zł, żeby nie ruchać z zegarkiem w ręku. Jedną z moich głównych obaw była higiena dziewczyn, więc nie chciałem iść w weekend jak wszystkie mirki z budowy idą przepierdolić tygodniówkę i roksy mają po 20 klientów dziennie, dlatego zdecydowałem się iść w poniedziałek jak najwcześniej rano.\nKurwica mnie trafiła na tej klatce schodowej bo co to za dziwki, co wybrzydzają w klientach. Wyszedłem wściekły i lekko podpity na ulicę, złapałem taksówkę i próbuję w delikatny sposób wytłumaczyć kierowcy, że chciałbym pojechać do agencji. -No ten panie taksówkarzu wie pan jak to z dziewczynami jest hehehe -Ale o co chodzi? -No wie pan hehe nie zawsze są a potrzeby człowiek ma hehe no wie pan hehe -Może pan powiedzieć gdzie mamy jechać? -Myślałem tam sobie właśnie że może pan mi powie gdzie jechać -Ja panu mam mówić gdzie pan chce jechać?! w tym momencie już mocno wkurwiony -No bo ja bym chciał do jakiegoś takiego lokalu -Mówisz pan o burdlu? -No tak coś tego typu, tylko jeżeli by się dało to jakiś dobry\nNo i kierowca mówi, że zna bardzo dobry lokal, i że mnie zawiezie. Wywiózł mnie jebany aż do Łomianek i naliczył 70zł. Pewnie znał 100 burdeli bliżej ale chciał sobie zarobić na mojej niedoli.\nWchodzę do środka i nikogo kurwa nie ma. Zaglądam do różnych pomieszczeń ale nikogo nie mogę znaleźć. W końcu wchodzę do kuchni a tam siedzi 6 dziwek i pije kawę i je jajecznicę. Pomyślałem tylko- super dom rozpusty kurwo xD Jedna dziewczyna pyta w czym mogą pomóc a ja zaczynam się jąkać cały blady i nie mogę złożyć poprawnego zdania. Dziewczyny w śmiech i mówia, że widać, że pierwszy raz w "wesołym miasteczku" xD i że godzina 200zł i czy mam pieniądze. To ja odzyskałem głos i rozum człowieka i mówię dumny, że 1000zł mam. No to dziewczyny mówią, że fajnie, pobawimy się, tylko muszę trochę poczekać bo jeszcze nie otworzyli lokalu i ktoś tam jeszcze pokoje sprząta i pościel zmienia i żebym sobie z nimi siadał bo nie będę przecież stał na mrozie na zewnątrz. Przycupnąłem na krześle z nimi przy stole. Nie były takie ładne jak te z roksy ale 6-7-8/10 bym dał z czystym sercem (ja 3/10), i co najważniejsze w przeciwieństwie do tamtych kurew były bardzo sympatyczne. Zaczęły mnie zagadywać jak mam na imię, ile mam lat itd. i tak sobie rozmawiamy i się zrobiło całkiem przyjemnie. Pytają czy już kiedyś ruchałem a ja się zarumieniłem i mamroczę pod nosem, że hehe no kiedyś to miałem dziewczynę i coś tam było ale teraz nie mam hehe, a że nie umiem kłamać to one się roześmiały i powiedziały, że to żaden wstyd i one mi wszystko pokażą i żebym się w ogóle nie przejmował. Potem jeszcze chwilą gadaliśmy i taka Monika powiedziała, że w sumie to jestem słodki i jeżeli to mój pierwszy raz to ona za darmo mnie wyrucha a jak mi się spodoba to najwyżej będę do nich wracał. Ja uradowany, że odkryłem w sobie socjal skila na tyle dużego, że dziwki mi się za darmo oddają xD i czekam aż skończą te pokoje sprzątać.\nNagle Sandra, najstarsza z nich wszystkich, która była chyba menadżerką bo z nią dziewczyny dyskutowały o grafiku, odebrała telefon. Rozmowa była bardzo krótka, ale przez te kilkanaście sekund jej twarz zmieniła się z roześmianej w przerażoną. Sylwia pyta co się stało a ona mówi, że dzwonił dziadek i powiedział, że będzie za 20 minut. Wszystkie dziewczyny pobladły momentalnie i zrobiło się cicho. Monika zaraz zaczęła prawie krzyczeć, że ona już jest zajęta bo ja jestem jej klientem i że jak chcę, to mogę cały dzień u niej za darmo siedzieć. Sandra mówi, że Monika dobrze wie, że jak przyjeżdża dziadek to żadne zasady nie obowiązują i że jak mu się zachce to nam wejdzie do pokoju i wyrucha i ją i mnie. Ja też się wtedy wystraszyłem bo przez utratę prawictwa rozumiałem, że to ja wsadzę chuja w cipkę a nie mi jakiś dziadek chuj a w dupę i jeszcze zapłacę 200zł za tą wątpliwą przyjemność. Pytam, kto to jest ten dziadek a one mi mówią, że to taki jebaka, że dziwki w całym mieście się go boją. Płaci grube pieniądze ale jak już rucha, to czasami cały burdel jest potem przez tydzień nieczynny. Był u nich 3 tygodnie temu i jedną dziewczynę tak wyjebał, że skończyła w szpitalu i do dzisiaj jest na chorobowym. Co najgorsze nie można mu odmówić wizyty bo ma znajomości wysoko i jak mu w kilku agencjach odmówili to następnego dnia wpadała policja, skarbówka, sanepid itd. i burdel zamknięty.\nWszystkie dziewczyny miały wilgotne oczy, ja też przerażenie mocno. Nagle słychać, że ktoś wali kijem czy czymś takim w drzwi. Dziwkom zaczęły łzy cieknąć a ja długo nie myśląc spierdoliłem do salonu i wlazłem do szafy żeby i mnie też ten dziadek na chorobowe nie posłał. Szafa miała takie jakby szpary poziome i widziałem przez nie co się dzieje zarówno w salonie jak i na korytarzu. Sandra otworzyła drzwi i do domu wszedł dziadek o lasce. -Dzień dobry panu -No cześć Sandra, dupy nasmarowane hehe -Tak proszę pana, nasmarowane -No to wołaj dziewczyny do salonu i zaczynamy zabawę, masz tu kilka groszy I rzucił na podłogę chyba plik banknotów.\nDziadek wszedł ze wszystkimi dziewczynami do salonu. Za dobrze nie widziałem bo szpary były wąskie i tak jakby nachylone w dół, ale widziałem, że dziadek usiadł na kanapie a dziewczyny stanęły w szeregu przed nim. Nogi im się trzęsły i stały tak jakby czekały na rozstrzelanie w tym szeregu. Dziadek wskazał laską na Monikę i ona wtedy zaczęła płakać. Ja też płakałem po cichutku bo bardzo ją zdążyłem polubić a czułem, że stanie się jej coś złego. Dziadek kazał jej wypiąć się tyłem do niego. Reszcie dziewczyn kazał trzymać ją za ręce, nogi i głowę. Jedna chyba słabo trzymałą bo pierdolną ją laską po głowie i kazał trzymać porządnie "bo będzie ostro". Od razu po tym zapakował Monice laskę w dupę tak, aż zawyła. Machał z całej siły a Monika płakała i krzyczała żeby przestał. Dziadek jednak wpychał laskę do połowy długości. Ja nie mogłem już wytrzymać widoku, jak moja niedoszła miłość cierpi i z płaczem wyskoczyłem z szafy i zacząłem uciekać. Jak przebiegałem koło dziadka to on tylko krzykną "o ty chuju podglądaczu" i szybko zdzielił mnie wyjętą z dupy Moniki laską po głowie. Wtedy przez chwilę zobaczyłem wyraźnie jego twarz. Był to weteran Powstania Warszawskiego i autorytet moralny Władysław Bartoszewski. Przerażony wybiegłem na ulicę zostawiając dziewczyny na jego pastwę. Wsiadłem do autobusu podmiejskiego, który akurat podjechał na przystanek i płacząc dojechałem do centrum a potem do domu. Tak oto zamiast stracenia prawictwa straciłem jeden ze swoich autorytetów.\nZima idzie a ja w starych adidasach już miałem dziurę taką, że można było 2 palce wsadzić więc po miesiącu wyrzeczeń dzięki którym zaoszczędziłem pieniądze, poszedłem wczoraj do galerii handlowej kupić sobie porządne buty na zimę. W sklepie CCC znalazłem Gino Lanetti. Solidne wykonanie, przystępna cena, modny wygląd - nie zastanawiałem się długo. Wróciłem z butami do domu, pochodziłem w nich po pokoju, poprzeglądałem się w lustrze i czułem dobrze. Jeszcze je solidnie zaimpregnowałem, żeby nie przepuszczały wody i się nie niszczyły.\nDzisiaj poszedłem w swoich nowych butach na uniwersytet. Czułem się dzięki nim bardziej pewny siebie, jak siedziałem na korytarzu to nogi wyciągałem daleko, żeby ludzie lepiej widzieli jakie mam eleganckie buty. Po zajęciach czekam na przystanku na Krakowskim Przedmieściu na autobus, a tu z kawiarni wychodzi znany podróżnik katolicki Wojciech Cejrowski. Elegancko ubrany a nie w jakąś tam koszulę hawajską, z egzotycznych motywów to miał tylko w ręce taki kubeczek na yerba mate. Popatrzył się na mnie, na moje buty i podchodzi i zagaduje, czy te buty to są te z CCC za 139,00zł. Ja mu zadowolony mówię, że tak panie Wojtku, te same dokładnie, i że miło, że pan zauważył. Cejrowski na to powiedział tylko:\nMi szczęka opadła i nie wiem o co chodzi. Cejrowski pyta, którego wyrazu nie rozumiem: "śmieć" czy "śmieć". No to ja mówię, że obydwa rozumiem tylko nie wiem dlaczego tak mówi. Cejrowski mówi, że dlatego, że tylko śmieć może nosić takie chujowe, biedackie buty. Że on do dzikich krajów jeździł i tam ONZ i Czerwony Krzyż takie buty przysyłał dla biednych ludzi za darmo i nawet oni nie chcieli w nich chodzić tylko wyrzucali. I że nawet było specjalne posiedzenie komisji UNICEF, że nie wolno głodnym dzieciom takich gównianych butów dawać, więc tam przestali wysyłać tylko do sklepów do Polski.\nCejrowski w śmiech i mówi, że boso to on chodzi w eleganckich krajach zagranicznych, a nie w Polsce gdzie co 5 metrów można w psie gówno wejść albo jakąś strzykawkę z HIV, i że po Polsce to on chodzi w porządnych butach i pokazuje mi swoje buty z jakimiś frendzlami, paskami, dolce&gabana i że nawet taki guzik mają, że jak go lawina przysypie w tych butach to on ten guzik naciska i go wtedy można znaleźć pod śniegiem.\nJa nie daję za wygraną i krzyczę, że przecież on jest człowiekiem wierzącym gorliwie i że Pan Jezus chodził boso albo w jakichś rozpadających się sandałach więc dlaczego on mnie obraża. Cejrowski na to, że z tymi sandałami Jezusa to lewacka propaganda II Soboru Watykańskiego i Jezus obuwie dobierał bardzo starannie, i jakby teraz zszedł na ziemię znowu i mnie w takich butach zobaczył to by mi w mordę przypierdolił. Ja cały czerwony, nie wiem co powiedzieć, ludzie ryczą ze śmiechu a Wojtek Cejrowski mówi, żebym się zachował jak biały człowiek honoru i te buty zdejmował i wypierdolił. No to ściągam te buty, cały już zaryczany bo tak mi było ich szkoda i odkładam do kosza na śmieci na przystanku delikatnie, bo je chciałem wyjąć jak Cejrowski pójdzie.\nStoję na śniegu w samych skarpetkach, nogi aż pieką od zimna, autobus powoli nadjeżdża, chciałem szybko buty złapać i wskoczyć do środka, ale jak się rzuciłem do śmietnika to Wojciech mi zagrodził drogę i powiedział, żebym miał trochę godności. Wsiadłem bosy do autobusu, przejechałem jeden przystanek, wysiadłem i biegiem lecę z powrotem buty zabrać. Grzebię w śmietniku, wszystko wyrzucam z niego ale butów nie ma. Pytam ludzi co stali na przystanku, czy butów ktoś ze śmietnika nie zabrał a oni mówią, że tak, że znany podróżnik Wojciech Cejrowski tutaj był i wziął buty i powiedział, że jedzie na ryzykowną wyprawę do Nepalu i w sam raz będzie miał buty eleganckie i niezawodne. A ja będę całą zimę zapierdalał w starych adidasach.\nAnonki kilka dni temu opowiadałem wam jak podróżnik Wojciech Cejrowski podstępem pozbawił mnie moich butów, które wpadły mu w oko. Codziennie rano przy wyjściu z domu zimny wiatr, śnieg oraz inne zjawiska pogodowe wpadające mi do adidasa przez dziurę przypominały o tej przykrej sytuacji. Mój gniew rósł wraz z postępującym spadkiem temperatury odczuwalnej a dzisiaj już miarka się przebrała bo przez dziurę wpadł mi do buta kawałek zamarzniętego gówna psiego, który zaczął roztapiać się i śmierdzieć jak siedziałem na wykładzie. Poczułem fetor i dyskretnie popatrzyłem na podeszwy, ale były czyste, więc byłem przekonany, że ktoś inny wdepnął. Ludzie się ode mnie odsuwali przez cały dzień i dopiero po powrocie do domu zobaczyłem, że mam calutką skarpetę zanieczyszczoną. Szlag mnie trafił tak, że myślałem, że mnie normalnie odwiozą prosto do Kobierzyna, ale że jest on od Warszawy dosyć daleko to mnie nie odwieźli tylko postanowiłem pójść na policję i zgłosić przestępstwo Cejrowskiego.\nWziąłem paragon od butów i nawet pudełko całe po nich oraz katalog CCC, żeby policjanci nie mieli problemu ze zrobieniem portretu pamięciowego mojego obuwia i poszedłem na mój dzielnicowy komisariat. W kolejce do dyżurki stało sporo osób i każdy miał bardzo długą sprawę do omówienia. Jedna staruszka zgłaszała zaginięcie psa no i policjantka jej mówi, że to trzeba gdzie indziej zrobić bo oni sprawy kryminalne prowadzą no to babcia mówi żeby chociaż plakaty porozwieszali i w telewizji po wiadomościach pokazali zdjęcie psa bo może ktoś go widział no i policjantka mówi, że zaginięciami zwierząt się nie zajmują tylko ewentualnie jakby tego psa ktoś ukradł to oni by mogli zacząć dochodzenie, na co staruszka mówi, że ona sobie jednak przypomina, że ten pies to jej nie uciekł na spacerze tylko trzech mężczyzn go wciągnęło do samochodu i odjechało z piskiem opon i wtedy policjantka ją odesłała do jakiegoś pokoju na drugim piętrze. Potem jeszcze była kobieta, która prosiła żeby wypuścili jej syna, co go aresztowali rano, bo on by nigdy nikogo nie pobił dotkliwie bo to bardzo dobry chłopak i nawet był u pierwszej komunii kiedyś i pokazuje to zdjęcie syna z komunii i pyta, czy ta policjantka sądzi, że taki ładny chłopiec mógłby kogoś pobić tak bardzo i jeszcze ukraść telefon komórkowy. Policjantka mówi, że od sądzenia to jest sąd i oni tylko łapią ludzi a syn był poszukiwany trzy miesiące listem gończym to go złapali. Ta matka mówi, że on nie wiedział, że jest poszukiwany bo on gazet nie czyta telewizji nie ogląda tylko cały dzień siedzi z nosem w książkach taki jest pilny uczeń i jakby wiedział, to by się sam zgłosił na komisariat i kulturalnie wyjaśnił sprawę tak jak jego ojciec, który teraz jest w więzieniu, jak był poszukiwany za napady rozbojowe. Dyżurna ją odesłała z kwitkiem i w końcu była moja kolej.\nNo to mówię, że zostały mi skradzione buty eleganckie włoskie Gino Lanetti z CCC i znam sprawcę więc całą sprawę rozwiązałem za nich tylko trzeba pojechać do złodzieja i mu buty zabrać a ja nie wiem gdzie mieszka i sam się boję. Pokazuję policjantce gazetkę CCC i paragon i pudełko a ona mi mówi, że po pierwsze to dziwi się, że mi tak na tych butach zależy bo godzinę temu mieli delikwenta, któremu z opieki społecznej przynieśli takie właśnie buty, bo ONZ przysłał do Polski 10 kontenerów, i w ten sposób organy państwowe chciały mu pomóc przetrwać zimę, ale jemu to się te buty tak nie spodobały, że nimi rzucił w pracownika społecznego i aż mu skroń rozcięło. Po drugie to buty kosztowały 139,00zł więc to będzie tylko wykroczenie a nie przestępstwo bo przestępstwo jest jak się ukradnie za więcej niż 250zł, więc nikomu się nie będzie chciało szukać i sprawa pewnie zostanie umorzona. Ja na to mówię, że kategorycznie żądam sprawiedliwości a ona pyta, kto mi te buty ukradł no to mówię, że Cejrowski Wojciech urodzony w Elblągu syn Bogdana. Ludzie w kolejce w śmiech i policjantka też się śmieje i już chce mnie odprawić a tu nagle taki stary policjant co przechodził akurat obok mówi, że on tego skurwysyna Cejrowskiego już od dawna chciał udupić bo on wiele lat służył Polsce Ludowej i nawet jak kręcili serial o poruczniku Borewiczu to na nim się wzorowali a Cejrowski wszystkich byłych milicjantów wyzywa od zdrajców i nie chce się odpieprzyć od generała. Powiedział, żebym przyszedł jutro bo on teraz pracę kończy, ja mu mówię, że tu nie ma chwili do stracenia bo Cejrowski może w każdym momencie wyjechać na jakąś wyprawę i uciec do jakiegoś kraju egzotycznego, który nie ma podpisanej umowy o ekstradycję z Polską i sobie będzie tam siedział do końca życia w moich butach i się z nas śmiał. Stary policjant mówi, że jak tak to tak i on tylko sprawdzi gdzie Cejrowski mieszka i jedziemy zaraz. Wziął jeszcze pistolet, pałkę, kajdanki, gaz pieprzowy, paralizator i inne sprzęty żeby Wojciechowi zadać cierpienie przy zatrzymaniu i pojechaliśmy do Konstancina pod Warszawą, gdzie według dokumentów Cejrowski jest zameldowany.\nDojeżdżamy pod adres podany a tam willa olbrzymia, wielka była prawie jak szkoła podstawowa do której chodziłem. Pierwowzór Borewicza dzwoni do furtki a Cejrowski przez głośniczek mówi, że on dziękuje ale zarówno nowoczesny odkurzacz jak i pościel ekologiczną już ma, na co policjant jak na filmach krzyczy, że otwierać policja. Cejrowski wychodzi z domu w majtkach samych, koszuli hawajskiej i moich butach i otwiera furtkę. Ja krzyczę, że to moje buty są i żeby oddawał a policjant krzyczy, że on mu zaraz pokaże co się robi z kontrrewolucjonistami na co Cejrowski Wojtek tylko się uśmiecha i mówi, że panowie spokojnie, zapraszam do środka, wszystko sobie wyjaśnimy. No to wchodzimy do środka a ja mu się cały czas patrzę na nogi, żeby z tymi butami niczego nie zrobił i żeby się zaraz nie okazało, że on jest boso i o żadnych butach nic nie wie. W środku przepych ogromny, wszystko wyłożone marmurem, na ścianach wiszą głowy zwierząt dzikich jak hipopotamy i nosorożce. Poszliśmy do jakiegoś pokoju i Cejrowski nas posadził przy takim stoliku zrobionego z odciętej nogi słonia i mówi do policjanta, że on mu trochę przypomina porucznika Borewicza, no to policjant się trochę jakby udobruchał i mówi, że dobrze mu przypomina bo porucznik Borewicz był na nim wzorowany, i że on był dobrym milicjantem całe życie, bronił porządku i nie rozumie dlaczego Cejrowski go obraża wciąż. Cejrowski zaczął się śmiać do rozpuku i mówi, że przecież z tym obrażaniem to jest taka gra, żeby skanalizować nastroje antykomunistyczne i pieniądze wyciągać, a on sam od małego władzę ludową szanował i był z nią za pan brat, że już w szkole średniej donosił do UB, i że jak on sobie inaczej wyobraża, żeby on w tamtych czasach dostawał zgody na podróże zagraniczne. Cejrowski poleciał do innego pokoju i zaraz wraca z rękami pełnymi różnych papierów i pokazuje: moja pierwsza lojalka, mój pierwszy donos, podziękowania pisemne od generała Kiszczaka itd.\nPolicjant mu mówi, że bardzo ładnie i docenia wszystko, ale dlaczego po 1989 tak się sprzedał środowiskom klerykalno - kombatanckim na co Wojciech mówi, że to wszystko tak zaplanowane, żeby z tych programów podróżniczych i publicystycznych ciągnąć pieniądze i on prawie wszystkie te pieniądze przekazuje na Stowarzyszenie Ordynacka, tylko sobie tyle zostawił, żeby mieć ten dom bo nie będzie przecież mieszkał jak zwierzę w jakiejś klitce zagrzybionej jak solidaruchy. A to wszystko było w ogóle pomysłem Jurka Urbana, który tutaj mieszka przez płot i zaraz wpadnie wypić po maluchu za stare czasy, no i faktycznie jak Cejrowski to mówił to przez okno zobaczyłem, że Jerzy Urban wychodzi do ogródka dom obok, włazi na drzewo przy płocie, po gałęzi nad tym płotem przechodzi i skacze. Mógł ulicą iść ale widocznie taką miał fantazję. Wystraszyłem się, że się połamie bo wysoko było ale on głowę pochylił w dół i uszy zatrzepotały i go tak spowolniło, że wylądował jak kapitan Wrona Tadeusz. Policjant zobaczył Urbana i cały uradowany mówi, że od zawsze go chciał poznać, na co Cejrowski od razu wyciąga z szafki butelkę i szkło. Mi też polali, ja zszokowany wypiłem, a Urban pyta, czy pamiętają jak pacyfikowali zakłady meblowe w Sieradzu w 1981. Oni wszyscy w śmiech i się zaczynają przekrzykiwać co który pamięta, jak jakiegoś robotnika bili pałką w jaja i on tak piszczał śmiesznie, i rechoczą. Oni opowiadają jakieś anegdoty sobie, a ja siedzę cicho i patrzę na moje buty na nogach Cejrowskiego i w końcu mówię do policjanta, że tutaj śmichy chichy gadu gadu a przecież przyjechaliśmy moje buty odzyskać na co policjant oburzony, że mam przestać towarzysza Wojciecha szkalować i wypierdalać w podskokach. Ja mówię, że bez butów moich nigdzie nie idę na to on mi psikną w twarz gazem pieprzowym, że oddech straciłem i oczy mi załzawiło, złapał za kołnierz, wyprowadził na ganek i zajebał kopa w dupę aż zleciałem na dół. Cejrowski zaraz otworzył pilotem drzwi od garażu i 3 hieny tropikalne stamtąd wyskoczyły i od razu do mnie. Uciekłem za płot, furtkę zatrzasnąłem a one ujadają. Cejrowski, policjant i Urban tylko patrzyli przez okno i się śmieli ze mnie a ja musiałem do domu wracać autobusem podmiejskim w dziurawych adidasach. Teraz to już miarka się przebrała i na pewno tak tego nie zostawię i jakimś sposobem swoje buty odzyskam.\nAnaniasze znacie już bulwersującą historię pozbawienia mnie butów przez Wojciecha Cejrowskiego oraz nieudanej próby odzyskania ich drogą policyjno - sądową, z powodu postkomunistycznych konszachtów. Po piątkowym upokorzeniu w domu Cejrowskiego w Konstancinie myślałem tylko o zemście i odzyskaniu obuwia. Zastanawiałem się nawet nad włamaniem do rezydencji Wojciecha jednak po pierwsze nie potrafię się włamywać, a po drugie hieny. Los jednak stworzył mi świetną okazję do odwetu znacznie szybciej niż myślałem. Dwa dni w tygodniu pracuję na tej słynnej umowie śmieciowej w tym słynnym call center. Wciskam jakimś biednym ludziom z polski B telewizję satelitarną. Słabo mi to idzie więc zarabiam bardzo mało, ale na moje skromne potrzeby starcza. Trzy tygodnie temu wszyscy pracownicy zostali zaproszeni na firmową wigilię w jakimś klubie w Pałacu Kultury, która miała się odbyć w tą sobotę czyli wczoraj. Na początku stwierdziłem, że mam w dupie ale potem pomyślałem, że może warto spróbować wyjścia do ludzi, szczególnie, że miało być darmowe jedzenie, picie i ogólnie all inclusive. W dodatku to dobra okazja do podglądania loszek z pracy. Planowałem stanąć sobie z darmowym jedzeniem w okolicach toalety damskiej i patrzeć co się dzieje w środku jak ktoś otworzy drzwi żeby wyjść albo wejść. Można w ten sposób dojrzeć jak jakaś kobieta np. poprawia makijaż albo ubranie, a jak się ma szczęście to nawet widać na dole kabiny nogi sikającej kobiety i od razu kościej mocno. No to ubrałem się wczoraj wieczorem tak ładnie jak mogłem, pochlapałem ubranie wodą po goleniu taty żeby ładnie pachnieć i poszedłem. Przy wejściu do klubu okazało się, że zapomniałem zaproszenia i ochroniarze nie chcieli mnie wpuścić a nikt z firmy mnie nie kojarzył bo zawsze siedzę cicho i nie jestem rozpoznawalny. Dyrektorce z mojej pracy, która organizowała imprezę i stała przy wejściu mówię, że moim przełożonym jest taki Adam i on może potwierdzić, że ja to ja. Dyrektorka poprosiła żeby ktoś Adama zawołał i on po chwili przychodzi lekko podpity, w różowej koszuli i z żelem na włosach i mówi:\n- Tak, on u mnie pracuje, to Szczurek hehe.\nDumny pseudonim Szczurek został mi przydzielony na samym początku pracy przez Adama właśnie. Ludzie w kolejce, która zrobiła się dosyć duża przez zamieszanie z moim zaproszeniem, się śmieją a ja szybko wskoczyłem do środka żeby pozostawić upokorzenie za sobą. Impreza się rozkręca i monterzy już się mierzą spojrzeniami ze sprzedawcami - u nas w firmie jest taka tradycja, że monterzy i sprzedawcy nienawidzą się jak kibice dwóch różnych drużyn piłkarskich i na każdej imprezie firmowej dochodzi do potyczek na tym tle. Konflikt jest tak stary jak firma i każdy dłużej pracujący monter czy sprzedawca ma jakieś porachunki z poprzednich zabaw firmowych. Wiosną mieliśmy imprezę z okazji 10 - lecia powstania spółki i jeden sprzedawca potłukł w ferworze walki jakiemuś monterowi szklankę na głowie tak, że tamten ma teraz bliznę przez pół łba więc było pewne, że teraz monterzy będą chcieli pomścić kamrata. W pewnym momencie na scenę wszedł prezes zarządu i wygłosił mowę, w której dziękował nam wszystkim za dobrą pracę itd., a potem zapowiedział występ gwiazdy - niespodzianki i na scenę wyskoczył Wojtek Cejrowski we własnej złodziejskiej osobie i w dodatku w moich butach. Mi się wyrwało z ust:\nJakaś baba z działu HR co stała obok powiedziała, że firma Cejrowskiemu zapłaciła 15 tysięcy za występ więc lepiej żeby mi się podobało bo inaczej ona porozmawia z moim przełożonym, albo będziemy mieli na każdej imprezie Marylę Rodowicz, jak było do tej pory. Wojciech opowiadał jakieś dowcipy podróżnicze a ja myślałem tylko jak mu te buty zabrać. W jednym momencie na przykład wziął jakiegoś Mirka z publiczności na scenę i zadaje mu podchwytliwe pytanie, czy był na otwarciu. Mirek pyta czego, a Cejrowski na cały głos:\n-PARASOLA W MURZYŃSKIEJ CHACIE NA PUSTYNI.\nCała sala ryczy ze śmiechu. Po godzinie Wojtek skończył występ na scenie i przechadza się z kieliszkiem wina między ludźmi i zagadywał (pewnie mu za to zapłacili) a ja musiałem bardzo uważać żeby mnie nie zauważył bo by od razu się stał bardzo czujny i pilnował butów. W międzyczasie ja wpadłem na świetny pomysł, żeby Cejrowskiego odurzyć za pomocą Zolpidemu, który kiedyś przypisał mi lekarz na niedobór wygrywu i fobię społeczną, i który cały czas noszę przy sobie dla pewności, mimo że nie korzystam. Pokruszyłem 4 tabletki, proszek zawinąłem w chusteczkę i czekam na odpowiedni moment. Po kilku minutach jakiś monter albo sprzedawca wylądował w fontannie po ciosie od innego pracownika i wszyscy łącznie z Cejrowskim patrzyli się w tamtą stronę, więc ja korzystając z okazji podszedłem szybko do Wojtka i wsypałem mu Zolpidem do wina. Na moje szczęście wina było już mało więc Cejrowski wypił je jednym łykiem, skrzywił się i zamówił łyski. Cały czas go obserwowałem i po jakichś 20 minutach już był oszołomiony jakby się wina z Zolpidemem napił, i zaczął zataczać się w kierunku kibla więc poszedłem za nim. Wszedłem do łazienki i zobaczyłem, że Cejrowski zamknął się w jednej z kabin i leży na ziemi a jakieś Mirki się śmieją:\n-Hehe no pan Wojtek to se pobalował dzisiaj.\nNie mogłem przy nich odkraść butów więc podchodzę do Mirków i mówię, że jestem synem Wojciecha Cejrowskiego i przyjechałem zabrać go do domu i nie mogę go znaleźć no to oni mówią, że w kabinie leży i czy mogą mój autograf osobisty jako syna sławnego człowieka. Nabazgrałem im jakiś podpis na papierze toaletowym i poprosiłem o pomoc i jeden Mirek wskoczył do kabiny górą i otworzył drzwi a pozostali podnieśli Cejrowskiego tak, że mogłem sobie zarzucić jego rękę na ramie. Wychodzę z Wojciechem na ramieniu z klubu, wszyscy mi schodzą z drogi i patrzą z szacunkiem, że jestem tak blisko ze znaną osobistością. Jak już opuściłem klub to rzuciłem nieprzytomnego Cejrowskiego w krzaki iglaste pod Pałacem Kultury, ściągnąłem mu moje buty i poszedłem, stwierdzając, żeby chuj zamarzł za moją krzywdę. Jednak gdy jechałem już do domu to sumienie mnie ruszyło i zadzwoniłem na 112 i powiedziałem, że przy Emilii Plater w krzakach leży jakiś mężczyzna i że to chyba Wojciech Cejrowski bo był boso.\nPo odzyskaniu butów myślałem, że moje przygody już się skończyły. Tak jednak nie miało się stać. Moja mamełe jest hardo wierząca i praktykująca oraz zaangażowana społecznie i politycznie jako sekretarz lokalnego Klubu Gazety Polskiej. Udziela się też we wszystkich możliwych inicjatywach kościelnych typu strojenie ołtarzy na procesję z okazji Bożego Ciała, tydzień modlitwy za Polaków na wschodzie itd. Ja chcąc nie chcąc też zostaję czasami w te inicjatywy wciągnięty bo mam prawo jazdy a matka nie ma, a ja za jej hajs lurkuję więc robię co mi powie i na przykład wożę jakieś kwiaty z hurtowni do kościoła.\nW sobotę mama oświadczyła, że w niedzielę będzie u nas pod kościołem wydawanie ciepłych posiłków dla bezdomnych co marzną głodni. W dodatku miał przyjechać jakiś prominentny polityk z PiS, który już kilka razy odwiedzał ten smoleński klub o mojej matki i chciała się koniecznie pochwalić jakiego ma dorodnego kawalera za syna (stulej 21 lvl, nigdy nie trzymałem za rękę, zainteresowania: fap i gierki, osiągnięcia: 3 miejsce w konkursie ortograficznym w 2 klasie gimbazy. Super kawaler kurwo.) Na początku smutłem bo miałem na niedzielę ambitne plany oglądania tańczącego papieża na elitarnym forum karabin.org jednak potem stwierdziłem, że może za zrobienie takiego dobrego uczynku przed świętami Bóg mi odpuści trochę szkalowania Jana Pawła Błogosławionego i ominą mnie męki piekielne.\nW niedzielę po sumie zostałem ustawiony razem z dwiema Grażynami za ladą pod którą stał wielki garnek z gulaszem oraz termosy z herbatą, a na niej plastikowe naczynia i sztućce oraz czarno - białe zdjęcie spadniętego z roweru prezydenta z żoną, przyozdobione czarną wstążką, które ustawiła tam moja matka żeby "krzewić patriotyzm i prawdę wśród najuboższych". Bezdomnych zebrała się już spora kolejka ale matka i przewodniczący tego klubu Gazety Polskiej powiedzieli nam, że czekamy z wydawaniem jedzenia aż przyjedzie ten poseł z PiS bo on musi mieć zdjęcia jak pomaga biednym żeby sobie ocieplić wizerunek, bo polskojęzyczne media ciągle obrzucają go błotem. Po kilkunastu minutach przyjechał elegancki samochód i wysiadł z niego pogromca Wojskowych Służb Informacyjnych i przewodniczący Zespołu Parlamentarnego ds. Zbadania Przyczyn Katastrofy TU -154 M z 10 kwietnia 2010, Antonii Macierewicz.\nWszyscy członkowie klubu mojej starej rzucili się żeby uściskać mu ręce i pokazywali palcami takie znaki V jak robił Wałęsa, a potem Macierewicz został ustawiony za ladą i ruszyliśmy z wydawaniem jedzenia.\nPierwsza Grażyna podawała naczynia i sztućce, potem ja nalewałem herbaty, potem Antonii nakładał gulaszu, bo gulasz był najbardziej fotogeniczny, a potem druga Grażyna wkładała do kieszeni bezdomnym, którzy mieli już zajęte ręce, obrazek ze świętym Krzysztofem patronem kierowców (tylko takie mieli akurat na plebanii) i broszurkę artystyczną "Zostali zdradzeni o świcie" z wybranymi dziełami Jarosława Marka Rymkiewicza. Podejrzewam, że te obrazki i gazetki były po to żeby bezdomni wiedzieli za czyje pieniądze żrą i żyją. Widziałem, że Macierewicz wąchał ukradkiem gulasz przy nakładaniu i ślinka mu do niego cieknie. Gdy już prawie połowa kolejki została obsłużona a fotografowie najebali kilkaset zdjęć Antoniego i zaczęli zwijać sprzęt Macierewicz powiedział, że niestety gulasz już się skończył więc pozostali mogą dostać po dwa kubki herbaty i po dwa zestawy religijno - poetyckie. Bezdomni nie wyglądali na zadowolonych ale nie byli w zbyt dobrej pozycji do negocjacji. Ja byłem oprócz Macierewicza jedyną osoba, która zaglądała pod ladę bo wyciągałem stamtąd kolejne termosy z herbatą. Widziałem, że w gar był jeszcze w 3/4 pełen gulaszu. Gdy kolejka trochę się przerzedziła Macierewicz zaczął mnie zagadywać, że moja mama to dzielna kobieta, gdzie się uczę itd. Powiedziałem, że studiuję dziennikarstwo a Macierewicz powiedział, że to bardzo dobrze, i że w przyszłości jak już wygrają wybory to będę mógł pisać prawdę w gazetach.\nPo chwili wszyscy bezdomni już sobie poszli, bo rozeszła się wśród nich wiadomość, że gulaszu już nie dają i Grażynki zaczęły wycierać ladę. Macierewicz powiedział, że on weźmie garnek do siebie do domu i umyje żeby prostym ludziom nie robić kłopotu i żebym pomógł mu go zanieść do samochodu bo ciężki. Udawałem, że nie wiem o gulaszu w środku i pomogłem wsadzić gar do bagażnika. Mama się na mnie patrzyła z daleka i widziałem, że jest bardzo dumna, że z samym panem Antonim taki gar niosę. Po uporaniu się z naczyniem Macierewicz zaproponował, że może mnie kawałek podrzucić do domu.\nPoleciałem do mamy i pytam, czy wraca już do domu bo pan Antonii nas może podwieźć ale matka powiedziała, że ona jeszcze musi z księdzem Klopsem ustalić jak przystroją kościół na pasterkę i żebym jechał a ona sobie wróci sama. Z oczu po raz pierwszy pociekły jej łzy radości, spowodowane widocznie tym, że pojadę samochodem z takim wielkim Polakiem, i jak odchodziłem pobłogosławiła mnie na drogę znakiem krzyża (ostatni raz zrobiła coś takiego jak ojciec wyjeżdżał do Niemiec zbierać szparagi w 2002 r.) Wsiadłem do eleganckiego Volvo Macierewicza i ruszyliśmy. Po kilku minutach jechaliśmy już ulicą Sobieskiego i byliśmy niedaleko mojego mieszkania przy Dolnej jednak Macierewicz nagle zjechał z ulicy i powiedział, że on ma tu coś do załatwienia i dalej już niestety muszę wracać pieszo albo autobusem. Na do widzenia podziękował mi za pomoc z garnkiem, powiedział, że jestem dobrym Polakiem i dał długopis z napisem "Antonii Macierewicz - twój kandydat na posła. Prawda zwycięży!" po czym wysiadłem z samochodu. Z budki za bramą pod którą się zatrzymaliśmy wyjrzał ochroniarz i otworzył Macierewiczowi, żeby mógł wjechać swoim Volvo. Tabliczka z adresem mówiła - Sobieskiego 100. Bardzo mnie zdziwiło, że Antoni Macierewicz wszedł do tego budynku. Niektóre warszawskie anony pewnie o nim słyszały ale dla tych, którzy nie słyszeli trochę informacji zdobytych przeze mnie w czasach kiedy interesowałem takimi rzeczami, czytałem książki o ukrytym złocie Hitlera i hardo sklejałem papierowe modele łodzi podwodnych:\n3 przystanki dalej jest ambasada radziecka w sensie rosyjska. Za komuny w budynku przy Sobieskiego 100 mieszkali sami pracownicy tej ambasady (wtedy jeszcze rosyjskiej w sensie radzieckiej) a sama działka była w świetle prawa terenem Związku Radzieckiego, a nie Polski. Po upadku komuny przy tym osiedlu miały miejsce jakieś poważne przekręty i koniec końców stoi on od 20 lat pusty, a status prawny działki nie został wyjaśniony i teoretycznie jest to teren Rosji. Przez jakiś czas na podwórku za bramą funkcjonowało coś na kształt ogródka piwnego, w którym przesiadywali rosyjscy gangsterzy i agenci wywiadu. Do budynku zapuszczali się czasami tzw. urban explorerzy ale było to mocno ryzykowne bo był on ciągle pilnie strzeżony (zbyt pilnie jak na pustą ruinę) i można było za to dostać jakieś turbo - bagiety na podstawie prawa rosyjskiego, z wywózką do łagru na Syberii pod celę z Abramowiczem włącznie.\nPo tym jak weszło do niego dwóch przebierających się w maski przeciwgazowe i bawiących w Czarnobyl już nigdy nie wyszło, przestali do niego wchodzić nawet ci urban explorerzy. Policja oczywiście nie mogła nic zrobić bo to na papierze to nie jest Polska. Ciekawostka - przez jakiś czas mieszkał tam ten słynny Kaszpirowski. PS to prawda. Właśnie dlatego zaintrygowało mnie co będzie tam robił Macierewicz. Na co dzień jestem tym słynnym kozakiem w necie i pizdą w świecie ale tym razem ciekawość była tak silna, że postanowiłem śledzić Antoniego no to podchodzę do bramy a tam momentalnie wyskakuje ochroniarz i pyta czy szukam szczęścia czy może nieszczęścia. Przestraszony odpowiedziałem, że tylko patrzę a on kazał mi wypierdalać. Nie dałem za wygraną i podszedłem do budynku od tyłu, gdzie było jeziorko i dużo krzaków. W jednym miejscu rosnące przy płocie drzewo pozwalało na dosyć sprawne przejście na drugą stronę. Pomyślałem, że raz się żyje i przeskoczyłem przez płot. Pomyślałem, że ze względu na miejsce, w którym się znajduję, jest to alegoria skoku Władysława Kozakiewicza przez poprzeczkę na olimpiadzie w Moskwie w 1980.\nZ krzaków okalających budynek wspiąłem się przez balkon do mieszkania na parterze, którego okno było otwarte. W salonie nie było żadnych mebli z wyjątkiem meblościanki marki Swarzędz (mam taką samą), w kuchni tylko szafki i jakaś radziecka lodówka wielkości nowoczesnego samochodu elektrycznego albo PRLowskiego samochodu spalinowego. Drzwiami wyszedłem na korytarz. Słońce powoli już zachodziło a w budynku robiło się coraz ciemniej. Pod butami chrzęścił mi gruz, potłuczone szkło i jakieś śmieci. Nie wiedziałem w którą stronę iść, jednak po chwili dotarło do mnie echo śmiechu. Ruszyłem mniej więcej w stronę, z której dochodziło. Po kilku minutach wędrówki korytarzami dotarłem do klatki schodowej, która zasadniczo różniła się od reszty wnętrza - świeciło się na niej światło a marmury lśniły jak wtedy, gdy Sowieci wchodzili do Afganistanu. Czułem, że jestem na dobrej drodze i ruszyłem schodami w górę. Po przejściu kilku pięter zobaczyłem na marmurze rozchlapany gulasz. Wiedziałem już, że to Macierewicz tędy targał garnek wyszabrowany ze świątecznej akcji dożywiania więc podążyłem jego tłustym tropem. Na szczycie klatki były lekko uchylone drzwi stalowe, zza których dobiegały odgłosy rozmowy, więc podszedłem do nich cichutko na palcach po czym delikatnie zajrzałem do środka. W kwadratowym pomieszczeniu bez okien znajdowała się masa mebli i jakichś starych urządzeń elektronicznych. Pod sufitem oraz na ścianach podwieszona była metalowa siatka. Zmysł orientacji podpowiadał mi, że znajduję się pewnie w tym kwadratowym klocku spinającym dwie części budynku wysoko nad ziemią, ale akurat ten zmysł nie należy do moich najsilniejszych bo nadal potrafię się zgubić w supermarkecie i muszę wtedy pytać ochroniarzy którędy do wyjścia, więc głowy sobie za to nie dam uciąć. Na środku pomieszczenia stały jakieś fotele i kanapy, podobne do tych co miała moja babełe zanim je zapaskudził mój spadnięty z roweru dziadek co miał Alzheimera. Dyskretnie wślizgnąłem się do pomieszczenia i schowałem za jakąś maszyną wielkości szafy, która wyglądała na komputer z lat '70 czy '80. Delikatnie wyglądając zza urządzenia obserwowałem postacie. Tyłem do mnie siedział Antonii Macierewicz, którego poznałem po głosie a następnie zgodnie z ruchem wskazówek zegara: Andrzej Rozenek będący rzecznikiem Klubu Poselskiego Ruch Palikota, prominentny polityk SLD Ryszard Kalisz, który w badaniach zaufania społecznego od wielu lat zajmuje miejsca w pierwszej trójce, Paweł Graś będący rzecznikiem rządu oraz reprezentujący ludowców Eugeniusz Kłopotek uhonorowany niegdyś Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za zasługi dla ojczyzny.\n-No częstujcie się chłopacy, mówię wam, wyjebany te gulasz ale sam nie przejem hehe - zachęcał kompanów biesiady (oprócz gulaszu na stole stało też kilka butelek alkoholu) Macierewicz:\n-To nie postępowanie lustracyjne żeby wszyscy starali się być ostatni - dodał, co wywołało donośny śmiech wszystkich.\n-No ja to se mogę pół talerzyka pierdolnąć ale na serio tylko pół bo mi cholesterol skacze, szczególnie jak jeszcze wypiję.\nPowiedział Rozenek, którego metalowy, pomarańczowy listek marihuany wpięty w klapę marynarki dobrze komponował się kolorystycznie z potrawą.\n-Łap szybko Gienek bo jak Rysio się dorwie to chuja zjesz a nie gulaszu - powiedział rechocząc Paweł Graś po czym napełnił talerz swój oraz koalicjanta.\n-No ja to się nie pierdolę - roześmiał się Kalisz i dodał:\n-Nie jesteśmy na jakimś jebanym bankiecie żebym się jebał ze sztućcami.\nGdy już politycy zaspokoili pierwszy głód zaczęli zastanawiać się, jaki alkohol otworzyć. Kalisz i Rozenek optowali za ginem natomiast Macierwicz i Kłopotek za polską wódką. Panowie zaczęli podnosić głosy i nazywać się nawzajem "ciemnogrodem" i "sprzedawczykami" w zależności czy chcieli pić trunek zagraniczny czy swojską czystą. Awanturę przerwał Graś proponując kompromisowo".\n-Panowie, policzmy głosy.\nWódka wygrała trzy do dwóch i już po chwili Macierewicz odbijał flaszkę combosem łokieć - dłoń - czoło.\n-Kiedy będzie G? - zapytał Rozenek.\n-Powinien być tu od godziny, pewnie znów ma dziadyga problem z korzonkami - odparł Graś.\n-Paweł kurwa ciszej! Tutaj ściany mają uszy! - skarcił go Macierewicz.\n-Ty zawsze miałeś najebane z tymi podsłuchami i agentami matole. Tak jak w '91... - zaczął wywód rzecznik rządu jednak Rozenek nie dał mu dokończyć:\n-Chuj mnie boli '91, jak starego nie będzie za 15 minut to my przyjdziemy do niego\nW tym samym momencie zadzwoniła komórka Macierewicza:\n-Halo? Tak, tak już jesteśmy. Dobrze. Tak. Rozumiem. Tak. Zaraz będziemy.\n-G mówi, że mamy przyjść do niego bo go korzonki napierdalają i bez setki z łóżka nie wstanie\nWszyscy obecni wstali i zaczęli się ubierać po czym poszli do kąta sali. Nagle ściana w kącie otworzyła się jak na tym filmie z Harrym Poterem i moim oczom ukazała się winda Wsiedli do środka, a Kalisz próbował wziąć ze sobą garnek z gulaszem jednak został zganiony przez pozostałych, że winda nie była konserwowana od 30 lat a on i tak już przekracza normy obciążenia więc jak weźmie jeszcze ten gar to już na pewno spadną wpizdu. Kalisz zaczął narzekać, że szkoda żeby się taki dobry gulasz zmarnował na co Macierewicz powiedział, żeby on sobie po ten gulasz wróci i może nawet zamrozi żeby na święta był.\nDrzwi windy zamknęły się a ja wyszedłem z ukrycia i zacząłem się zastanawiać co tu się właściwie odjebało. Odczekałem kilka minut po czym podszedłem do ściany, jakimś cudem zlokalizowałem przycisk i nacisnąłem go.\nWinda nie pasowała do pełnego przepychu stylu klatki schodowej. Wyglądała raczej na techniczną, która w założeniu nigdy nie miała przewozić oficjalnych gości. Jako, że do takich nie należałem nie poczułem się urażony i wszedłem do środka. Były tam jedynie dwa przyciski, jeden przedstawiający strzałkę w górę a drugi strzałkę w dół. Testy IQ zawsze szły mi nie najgorzej więc wybrałem ten drugi. Błędnik mówił mi, że winda porusza się z duża prędkością jednak mimo tego nie zatrzymała się szybko. Z pewnością znajdowałem się już pod ziemią, o czym świadczyła również wisząca w powietrzu wilgoć. W końcu winda zatrzymała się. Po otwarciu drzwi moim oczom ukazały się 3 korytarze - na skos w lewo, idący prosto i idący w prawo pod kątem 90 stopni. Kiedyś jak były jakieś wybory czy coś takiego to na ulicy dostałem ulotkę, że każdy człowiek ma serce po lewej stronie i teraz mi się to jakoś głupio przypomniało, a że nie miałem pomysłu lepszego niż zdać się przy podejmowaniu decyzji na archiwalne materiały wyborcze, wybrałem pierwszy korytarz.\nIdąc korytarzem przez około 10 - 15 minut i przyświecając sobie telefonem komórkowym natknąłem się na pustą butelkę po wódce leżącą na podłodze. Znak, że przechodziły tędy obiekty mojej obserwacji.\nPo tych kilkunastu minutach marszu dotarłem w końcu do drzwi. Nie były to drzwi "militarne" jak w budynku przy Sobieskiego 100 tylko zwykłe, drewniane, dosyć stare drzwi. Przekroczyłem próg i znalazłem się w najzwyklejszej na świecie piwnicy, w której znajdowały się półki pełne słoików zawierających kiszone ogórki, grzyby oraz inne przysmaki emerytów, sterty rupieci i makulatury i rower Jubilat. Schodami prowadzącymi na górę dotarłem do mieszkalnej części domu.\nNie była ona ekstrawagancka ani nie biła bogactwem w oczy, ot zadbane mieszkanie. Wszystkie meble i przedmioty były poukładane starannie jakby dom zamieszkiwała rodzina z OCD, albo po prostu zwykli polscy emeryci, którzy z braku innych zajęć połowę dnia poświęcają na porządki. Zza przeszklonych drzwi dobiegały odgłosy rozmowy. Wiedziałem, że otwarcie ich będzie ryzykowne jak otwarcie parasola w murzyńskiej chacie na pustyni więc tylko przykleiłem się do nich uchem. Po głosach rozpoznałem, że w pokoju znajdują się wytropieni przeze mnie politycy. Był z nimi jednak ktoś jeszcze, domyślałem się, że gospodarz tego domu.\n-A nie możesz sobie pojechać do jakiegoś spa czy sanatorium z tymi korzonkami? Ja byłem w Krynicy na turnusie odchudzającym i bardzo sobie chwalę. Dobrze karmili - reklamował usługi polskich ośrodków rehabilitacyjno - rekreacyjnych Ryszard Kalisz.\n-Myślisz, że nie próbowałem? Za każdym razem jak gdzieś pojadę to spotykam starych znajomych i kończy się tygodniowym chlaniem i grą w karty. Na ostatnim wyjeździe przejebałem z Cześkiem trzy tysiące w makao.\nGłos wydał mi się znajomy.\n-No racja, pochlać i pograć w karty to możesz z nami. A propos, może po maluchu? - zaproponował Rysiek, co spotkało się z głośną aprobatą wszystkich zgromadzonych.\nPo konsumpcji domniemany gospodarz powiedział:\n-Dobra, koniec pierdolenia. Mówiliście, że jest jakaś ważna sprawa.\n-No tak, słuchaj, ten kretyn Wojtek znowu pierdolnął wpadkę. Ledwo wyszedł z tego cało i nieco zdekonspirował nasza organizację. O nas na szczęście nikt nie wie ale jakiś gość widział go z Uszatkiem. W dodatku nie wiemy jak on wygląda bo Wojtek jak zwykle gdy nie trzeba napierdala zdjęcia jak pojebany a teraz nie zrobił żadnego i mamy tylko portret pamięciowy na podstawie tego co powiedzieli on i Uszaty - zaczął tłumaczyć Macierewicz:\n-Jeden głupi a drugi ślepy.\n-No kurwa rzeczywiście - skomentował Eugeniusz Kłopotek\n-Hehehe widzieliście ten filmik jak ten chłopak na rowerze skacze i też tak mówi i ten drugi wtedy... - zaczął śmiać się Rozenek.\n-Weź mordę zamknij z tym swoim Internatem. Monika mnie niby tam coś uczyła ale gówno z tego rozumiem. Tu coś kliknąć trzeba, tu wpisać, tu jakieś krzyże latały, zjebane to jakieś. -Antonii mów lepiej co ten Wojtek konkretnie odjebał i co mu zrobili - powiedział gospodarz\n-No więc on twierdzi, że jakiś dzieciak mu pożyczył buty a kilka dni potem przyjechał do niego domu z policją drąc mordę, że Wojtek niby nie pożyczył tylko zajebał. Ten policjant na szczęście się okazał w porządku ale Wojtek z tym śmieszkiem Uszatym zamiast gnoja na miejscu pierdolnąć jak ich już zobaczył razem to sobie z niego robili jaja i dali mu spierdolić. Tydzień później Wojtek był na jakiejś imprezie w tych butach, film mu się nagle urwał i obudził się na izbie wytrzeźwień boso. Na początku myślał, że po wódzie mu się coś pojebało i chciał program kręcić więc buty wypierdolił albo mu na izbie ukradli bo podobno bardzo eleganckie były, ale potem pogadał z ochroniarzami z klubu i powiedzieli mu, że jakiś dzieciak go stamtąd wyniósł najebanego i to pewnie był ten sam, co był u niego w domu, i któremu on te buty podpierdolił. Kamery niestety tego dnia mieli w klubie rozjebane bo im się eurozłącze spierdoliło czy coś takiego - wyjaśnił Macierewicz.\nPodczas słuchania tej opowieści cała krew odpłynęła mi z twarzy bo wiedziałem już, że chodzi o mnie. Sądziłem, że ta przykra przygoda zakończyła się w momencie gdy zostawiłem nieprzytomnego Cejrowskiego w krzakach pod Pałacem Kultury. Jak widać miał to być dopiero jej początek.\n-Debil i kleptoman z tego jebanego Wojtka. Same z nim kurwa kłopoty a pożytku żadnego. Mało ma kurwa pieniędzy, żeby sobie butów nakupować? No nic, trzeba będzie szczyla namierzyć i dojechać, bo może nam narobić gnoju. Skoro już podniósł rękę na władzę demokratyczną i Wojtka tak zrobił to trzeba będzie mu tą rękę ujebać przy samym łokciu.\nSzalejąc z przerażenia zacząłem wycofywać się w kierunku drzwi wejściowych. Po chwili mocowania się z zamkiem trzęsącymi rękami, udało mi się wydostać na zewnątrz. Wybiegłem na ośnieżoną ulicę Ikara, z której oglądając się cały czas za siebie przedostałem się do Parku Królikarnia a następnie małymi uliczkami pomiędzy ogródkami działkowymi do Dolnej, do swojego bloku. Zamknąłem drzwi na wszystkie możliwe zamki i zacząłem myśleć w jaki sposób mogę uniknąć nadchodzącej wolnymi ale pewnymi krokami śmierci.\nPo ostatnich wydarzeniach w tajemniczym domu przy ulicy Ikara, gdzie podsłuchałem, że został na mnie wydany wyrok śmiertelny, nie mogłem dojść normalnie do siebie tylko nie spałem po nocach. Mamie powiedziałem, że źle się czuję chory chyba jestem i w tym tygodniu pozostanę w łóżku a ona powiedziała, że to pewnie z emocji, że Antoniego Macierewicza poznałem i ona rozumie bo jak sama go poznała to też ją aż w brzuchu wierciło i kazała mi w tym łóżku leżeć i pić krople żołądkowe oraz zioła relaksacyjne imienia błogosławionego Maksymiliana Sopoćko, co jej kiedyś przywiózł ojciec Wołodia z Białorusi za te modlitwy wstawiennicze za Polaków co organizowała. 3 dni w łóżku leżałem i wychodziłem tylko do ubikacji albo przez okno wyjrzeć jak słyszałem jakieś podejrzane dźwięki zwiastujące moją śmierć, czyli w sumie co chwilę. Dzisiaj musiałem w końcu pójść na uczelnię bo miałem tego słynnego kolosa i gdybym nie poszedł to bym był w poważnych tarapatach na semestr a tego by mi matka nie wybaczyła i gdybym miał warunek to by pewnie wyręczyła tych wszystkich seryjnych zabójców co mnie prawdopodobnie ścigają i sama mi łeb ujebała.\nZałożyłem rano buty, które wplątały mnie w te wszystkie tarapaty, twarz owinąłem szalikiem żeby mnie nie rozpoznano i pojechałem na kolosa. Dodatkowy bonus do pewności siebie jeszcze nieco funkcjonował więc nawet jednej dziewczynie stanąłem na nogę, że niby niechcący, i że to przez to, że takie duże buty mam nowe z CCC.\nJak zajęcia już się skończyły to poszedłem na przystanek gdzie się zaczęła cała historia i czekam na autobus. Stałem daleko od kosza bo nieprzyjemne wspomnienia wracały i rozglądałem się czy mnie nikt nie obserwuje ale wszystko wydawało się być w porządku tzn. tylko młode dziewczyny się uśmiechały do mnie że mam ładne buty, co jest miłą odmianą bo przed tym zakupem zazwyczaj się ze mnie śmiały. Autobus podjechał więc wsiadam a za mną para w średnim wieku i siada naprzeciwko mnie na „czwórce”. Przez chwilę się zaniepokoiłem dlaczego akurat tutaj usiedli bo autobus był prawe pusty i czy to nie są jacyś szpiedzy ale zaraz zaczęli się kłócić, bo ta kobieta mówiła, że on się komuś na dupę patrzył a facet mówił, że się nie patrzył, więc w normie. Wszystko niby było okej ale jak byliśmy kawałek za placem Trzech Krzyży to nagle się mnie pytają, gdzie takie fajne buty dostałem, czy nie w CCC przypadkiem. Ja się wystraszyłem nie na żarty, że albo to ci zabójcy albo następni co mnie chcą wykiwać, więc mówię, że ja w ogóle tych butów nie znam i po prostu stały w domu to je założyłem, i zacząłem uciekać do kierowcy. Autobus stanął na światłach a ja chciałem jak najszybciej z niego wysiąść a do przystanku jeszcze daleko było więc mówię kierowcy żeby mi szybko drzwi otwierał bo na ulicy chorego gołębia widziałem i trzeba mu pomóc (na poczekaniu nic lepszego mi się nie udało wymyśleć). Trafiłem w dziesiątkę bo kierowca mi mówi, że on bardzo gołębie kocha bo się na wsi wychowywał i jego dziadek gołębie hodował i miał i białogłówki i maściuchy i nawet siodłate łapciate, i że on się bardzo cieszy, że są jeszcze porządni ludzie na tym świecie i mi drzwi przednie otworzył. Ja hops na ulicę i idę jakby nigdy nic, oglądam się na tę parę z autobusu dyskretnie ale oni tylko na mnie patrzyli jak na idiotę i autobus pojechał dalej.\nIdę w stronę Placu na Rozdrożu, żeby na najbliższym przystanku wsiąść w następny autobus i myślę sobie, że może już mam nerwy tak zszargane, że przesadzam z tą podejrzliwością bo w gruncie rzeczy to tamci ludzie tylko się pytali i w sumie trudno im się dziwić bo gdybym ja takich butów nie miał a bym u kogoś zobaczył to też bym się zapytał bo przyciągają uwagę i mają prawo się podobać. Jestem już w połowie drogi do przystanku, przy pomniku jakiegoś żołnierza a tu nagle z naprzeciwka prawie biegiem na mnie leci ten facet z kobietą i widać po nich, że naprawdę ode mnie coś chcą więc wysiedli na Placu na Rozdrożu żeby mnie dogonić.\nWszystkie racjonalne myśli, które przed chwilą miałem się momentalnie ulotniły i zrobiłem w tył zwrot i szybciutkim krokiem jak wielokrotny medalista olimpijski Korzeniowski Robert uciekam przed nimi ale tak, żeby nie było widać, że uciekam tylko może sobie zwyczajnie idę bardzo szybko. Niestety dystans między nami wciąż się zmniejszał i po kilkuset metrach zachowującego pozory pościgu byli już kilkanaście metrów za mną i krzyczą halo proszę pana proszę poczekać, a ja udaje że nie słyszę i mam już śmierć przed oczami. Nagle po lewej widzę ambasadę Szwajcarii i w ułamku sekundy wymyśliłem, żeby wejść do tej ambasady i się starać o azyl obuwniczy jak ten blondyn od anonimusz w Wielkiej Brytanii, co kogoś zgwałcił i potem ujawniał tajemnice państwowe w internetach. Nie miałem czasu zbyt długo się nad tym zastanawiać więc kilka chwil później pod silnym wpływem adrenaliny przeskoczyłem przez płot niczym niesłusznie posądzany o współpracę ze Służbą Bezpieczeństwa Lech Wałęsa.\nNie zdążyłem dobrze dotknąć ziemi a już na parterze się otworzyły 4 okna i z trzech z nich do mnie krzyczą ludzie w trzech urzędowych językach Szwajcarii. W czwartym oknie nikogo nie było bo nie wiedziałem, że oprócz włoskiego, francuskiego i niemieckiego od 1996 roku obowiązuje również język retoromański. Z tych wszystkich języków to znałem tylko kilka słów po niemiecku więc krzyczę, że nicht fersztejen sprehen keine dojcz tylko polnisch und ich wolle schuhe - azyl, to jeden poliglota co znał polski krzyczy, że mam wypierdalać bo to nie jest jakaś Stocznia Gdańska (widocznie zrozumiał nawiązanie do Wałęsy) tylko porządna ambasada i pod tym śniegiem na którym stoję drogie kwiaty wegetują a ja je depczę, i że jak za 3 sekundy nie opuszczę terenu to mam kosę pod żebra od nich. Wszyscy dyplomaci podkreślili tę groźbę wyciągając scyzoryki szwajcarskie, i otwierając z nich różne ostrza, piły, nożyczki, korkociągi i wygrażając nimi w moją stronę. Nie mając innej możliwości wyszedłem za furtkę.\nMomentalnie pod lewą rękę złapała mnie kobieta a pod prawą facet i powiedzieli, że mam być grzeczny to nic mi się nie stanie. Mnie strach sparaliżował aż mi nogi fizycznie zdrętwiały i para musiała mnie tak trochę ciągnąć, ale po kilkunastu metrach zaczęli nalegać żebym szedł jak człowiek bo im za ciąganie ludzi nikt nie płaci więc żebym okazał trochę wyrozumiałości i nie utrudniał, a że jestem z natury ugodowy i pomocny to już nie utrudniałem. Szliśmy tak w stronę placu Na Rozdrożu wzdłuż Ujazdowskich pod ręce i musieliśmy wyglądać jak rodzice z upośledzonym synem bo ludzie nam posyłali pełne współczucia spojrzenia. Tuż przed Ministerstwem Sprawiedliwości skręciliśmy nagle w prawo i weszliśmy na teren jakiegoś pałacyku gdzie była restauracja, która wyglądała na bardzo drogą. Ja od razu domyśliłem się o co chodzi i odetchnąłem z ulgą i tłumaczę, że co do tego gulaszu to ja bym z przyjemnością dał przepis gdybym znał ale to nie ja r obiłem tylko jedna pani Grażyna z Klubu Gazety Polskiej więc proszę się zgłaszać do niej a ja już sobie pójdę. Facet co mnie ciągnął tylko popatrzył zrezygnowany i znowu poprosił, żeby nie utrudniać bo jemu za to nikt dodatkowo nie płaci, a ja go nawet zrozumiałem bo u mnie na call center też premie są tylko za sprzedane pakiety a za słuchanie narzekania ludzi i przepisów kulinarnych już nie. Zamiast wejść do restauracji to obeszliśmy budynek dookoła i wyszliśmy małą furtką na ulicę z drugiej strony i pote m od razu do pierwszego budynku po prawej. Myślałem, że mnie wezmą do jakiejś piwnicy i od razu kula w łeb i znowu mi nogi sparaliżowało ale zamiast tego wciągnęli mnie sporym wysiłkiem na drugie piętro do jakiegoś biura, wrzucili do eleganckiego pokoju i wyszli.\nPozbierałem się z podłogi a tu za biurkiem siedzi nikt inny jak autor wstąpienia Polski do NATO i UE, Aleksander Kwaśniewski. Od razu mi kulturalnie proponuje żeby sobie spoczął w fotelu a ja płaczę i mówię, że buty oddam tylko niech mi darują życie. Prezydent się zaśmiał i mówi, że nikt mi ani życia ani butów nie będzie odbierał tylko wiele osób bardzo zaciekawiła moja osoba i chcieli mnie poznać bliżej. Trochę się uspokoiłem ale jeszcze nie do końca i pytam o co się rozchodzi a on, że wszystko zaraz wyjaśnimy ale on jest trochę głodny i czy ja też bym może nie chciał czegoś zjeść bo pora już mocno obiadowa, a jemu kolega pyszny gulasz przyniósł i może bym skosztował. Ja grzecznie podziękowałem bo z nerwów miałem żołądek ściśnięty a Kwaśniewski otworzył okno, wychylił się i krzyczy ADAAAM ADAAAAAAAM, a Adam krzyczy COOOOOOO, a Kwaśniewski, że OOOBIAAAAAAD i po chwili wpada do biura redaktor naczelny największej w Polsce codziennej gazety opiniotwórczej Adam Michnik.\nW sposób sympatyczny się przywitał ze mną, poklepał po ramieniu, Aleksander mu nałożył gulaszu i jedząc zaczęli mnie pytać co to za afera z tymi butami bo do nich jakieś niepokojące wieści z różnych miejsc dochodzą i już nawet było w tej sprawie posiedzenie Biura Bezpieczeństwa Narodowego. No to ja wszystko od początku zacząłem opowiadać a oni się tylko co chwilę śmiali i komentowali, że na przykład ten Antek Macierewicz to wszystkim te ulotki poetycko - patriotyczne wciska i muszą co chwilę dodrukowywać i Agora S.A. to już przez to macierewiczowe drukowanie za darmo na ich maszynach, straty notuje. Jak skończyłem historię z popijawą w tym domu przy Ikara to obydwaj mnie zaczęli pocieszać, że nikt stamtąd by mi na pewno krzywdy nie zrobił i Wojtek Cejrowski to może jest raptus i z tymi hienami przesadził ale jak wiem wypity trochę był a tak to ma złote serce i żelazne stopy. Że owszem, oni by woleli żebym raczej nie rozpowiadał o tym wszystkim co widziałem ale wyglądam na rozsądnego chłopaka i nie ma co tutaj jakichś dramatycznych rozstrzeliwań urządzać tylko na pewno się jakoś po ludzku dogadamy. Oni mi robią grubą kreskę i zapominają, że im Wojtka odurzyłem w klubie a ja zapominam, a przynajmniej nie rozpowszechniam, informacji o tym co mnie spotkało. No to ja już z ulgą pytam, czy buty mogę zachować bo się do nich przywiązałem a oni, że jasne. Byłem zupełnie zadowolony z takiego układu i już chciałem sobie pójść a oni nagle się mnie pytają czy się znam na Internecie, no to ja mówię, że jasne, że chodzę po różnych stronkach i znam wszystkie memy najlepsze jak fuuuuuuu, ufoludek z komiksów, egeszege, lis rugbysta, kotek co ja pacze i boczeklekkorozjebany.gif. Kwaśniewski wyglądał na bardzo ucieszonego ale Michnik jeszcze pyta czy ortografię znam dobrze to ja z dumą mówię, że w II klasie gimnazjum miałem trzecie miejsce w konkursie ortograficznym, ale dlaczego właściwie o to pytają. Oni na to, że im jest potrzebny ktoś żeby na fejsbuku fanpejdże prowadzić bo fundacja Kwaśniewskiego to w ogóle nie ma nic takiego a Wyborcza to ma i nawet dużo lajków tylko ci redaktorzy co to prowadzą cały czas jakieś błędy tam walą i by im się przydał taki zaufany młody człowiek co się zna na tych rzeczach, i że bym dostawał co miesiąc łącznie 5000zł od nich za pół etatu, miałbym własne biuro w nowej siedzibie tej fundacji Kwaśniewskiego gdzieś pod Warszawą i jeszcze bym miał służbowy skuter żeby tam dojeżdżać, bo kawałek jest, no i jeszcze w bonusie bym dostał kartę Multisport żeby sobie chodzić na fitness czy coś. Ja o takich pieniądzach to w życiu na moim call center nie marzyłem więc od razu mówię, że jasne, że się zgadzam i mogę zaczynać nawet od jutra jak sobie życzą. Michnik mówi, że świetnie i w takim razie jutro bym pojechał jeszcze nie do pracy tylko tak sobie zobaczyć jak biuro wygląda i ludzi poznać bo jutro będzie otwarcie, a ja się pytam czego bo myślałem, że to ten dowcip co Cejrowski opowiadał, a Michnik mówi, że przecież tej fundacji pod Warszawą i będą tam wszyscy ich znajomi, których poznałem - Macierewicz, Rysio Kalisz, Kłopotek, Wojtek Cejrowski i inni znani ludzie i lokal poświęci biskup kielecki Ryczan i cadyk Ozjasz Goldberg. Jeszcze powiedział, że oni kogoś przyślą żeby po mnie rano przyjechał samochodem i tam zawiózł bo trudno jest trafić no i skutera dla mnie jeszcze nie kupili.\nKwaśniewski podsumował, że w takim razie wszystko dogadane i pyta czy mnie gdzieś nie podrzucić, bo on właśnie jedzie do radia Tok FM na zaproszenie Paradowskiej Janiny, a ja mówię, że w takim razie byłbym wdzięczy bo ja akurat przy Dolnej mieszkam więc to po drodze tylko ja sobie z Belwederskiej odbiję w prawo a on w lewo. Na to Michnik do Kwaśniewskiego, żeby pamiętał o ich umowie a Kwaśniewski się palnął w czoło i mówi, że faktycznie zapomniał i mi tłumaczy, że został ambasadorem akcji CAŁA POLSKA BIEGA co ją organizuje Gazeta Wyborcza bo przegrał jakiś zakład z Michnikiem i teraz musi jako ten ambasador wszędzie biegać, i w takim razie to on tylko buty zmieni i zamiast jechać samochodem to mnie weźmie na barana i chwila moment będziemy. Wyszliśmy na ulicę, wskoczyłem byłemu prezydentowi na plecy i lecimy. On mnie za kostki trzymał żebym mu nie spadł, a ludzie co chwilę do nas machali po drodze bo Aleksander Kwaśniewski jest według badań opinii społecznej najlepiej ocenianym prezydentem w historii III RP, więc mnie poprosił, żebym ja odmachiwał w jego imieniu tym ludziom, jako że mam wolne ręce. No to machałem obywatelom a jak biegliśmy koło Belwederu to nawet żołnierze nam salutowali i czułem dobrze żaba. Od jutra zaczynam zajebistą pracę i w ten oto sposób wygrałem w życie dzięki początkowo nieprzyjemnej historii. W czasie Świąt Bożego Narodzenia, Nowym Roku oraz Czwartej Gęstości życzę wam tego samego anonki!\nUwaga, pisałem to dnia 17.09.2011 około 4 rano. Otóż wybrałem się na domówkę, studencki czwartek motzno. Wszystko działo się 16 września 2011 r. Pewnie przeczyta to kilka osób nim to usuną, ale cóż, przynajmniej będziecie wiedzieć, wklejajcie to gdzie się tylko da! Ale wracam do domówki. Było z 20 osób, prawie cała moja grupa studenciak dziennikarstwa here. Alkohol się lał litrami, masa wódki poszła. Około godziny 22 miałem tak dobrze, że poszedłem rwać jakąś dziewczynę. Nazywa się Patrycja, nawet niezła laska, fajny tyłek małe cycki. Ona lekko podpita, tańczymy razem. I jest coraz lepiej, moje ręce wędrują do jej tyłka, ona robi dziwną minę. Chciałem pocałować ją, odwaga motzno wtedy była. Dotknąłem jej ust, ona wsadziła mi język od razu. No i idziemy do sypialni rodziców koleżanki, akurat inna para zwolniła miejsce. Liżemy się, ja się rozbieram ona nic. Ja się pytam czemu nie nie robi. Ona mówi mi, że musi mi coś powiedzieć. No to ja ok szybko i chodź się kochać. Ona mówi do mnie że SEKS NIE ISTNIEJE.. Ja sobie kurwa myśle co ona brała, ile wypiła czy co. Ja prawiczek oczywiście, miała być moją pierwszą. To ona mówi że seks to tylko legenda, że on nie istnieje i że każdy kto mówi że uprawiał seks to słyszał tę historę i powtarza ją każdemu. Ja zaśmiałem się głos i macam ją po tyłku. Ona mi plaskacza strzeliła i mówiła bym słuchał. Mówi mi że jak komuś o tej rozmowie powiem, to po prostu zniknę. Seksu nie ma, ale mam mówić wszystkim że zaliczyłem Pati i że była niezła. Mówiła to bardzo serio, dziś wysłałem jej smsa czy to prawda a ona odpisała mi że tak. I o co w tym kurwa chodziło? Ktoś może to potwierdzić? Jakoś subiektywnie by nikt się nie dowiedział albo coś takiego, bo jak to prawda nie chcę znikać. (III aksjomat)\nCZY CI JEBANI SCENARZYŚCI W TYCH PIERDOLONYCH SERIALACH KIEDYKOLWIEK WIDZIELI JAK SIĘ KURWA WYCIĄGA MIECZ Z POCHWY? BO JA KURWA NIE SĄDZĘ. POCHWY NA MIECZE SĄ KURWA DREWNIANE. DRE-WNIA-NE. DREWNO JAK O NIE OCIERASZ NIE ROBI JEBANEGO BRZDĘKU. KURWA JAKI JA MAM BÓL DUPY O TO, JAK KTOŚ MIESZKA W LONDYNIE I SŁYSZY HUK, TO MOJA DUPA. CO ZA DEBIL, ROBIŁBY METALOWĄ POCHWĘ NA MIECZ, SKORO PRZY KAŻDYM WYCIĄGNIĘCIU TEN SKURWIEL BY SIĘ TĘPIŁ. POCHWY BYŁY ALBO WYŁOŻONE NICZYM, ALBO KURWA OLIWIONĄ SKÓRĄ, A NIE JEBANYM KURWA DREWNEM. OTRZYJCIE SE NOŻEM O BIURKO I BĘDZIECIE WIDZIELI JAKI TO ODGŁOS. NAWET KURWA JEBANE SZTYLETY MUSZĄ ZROBIĆ brzdęk BO INACZEJ KURWA WIDZ DEBIL POMYŚLI ŻE ONI WYCIĄGAJĄ KUTASA Z DUPY A NIE SZTYLET Z POCHWY JA JEBIĘ.\nOdrazu mówię śmieciom że nie jestem komunistom. Według mnie socjalizm pod względem ekonomicznym i gospodarczym a ta grze pod wieloma innymi względami jest lepszy od demokracji. Nie rozumiem dlaczego np w Polsce znikła opieka dentystyczna w szkołach ? Pozatym według mnie jedzenie na kartki to nawet fajna idea bo każdy miał to samo i tyle samo , pozatym po co dzielić ludzi na biedniejszych i bogatszych. Jak bym byl krodem i miał swoje państwo to wszyscy zarabiali by średniom krajowom np. Jak w Polsce jest to 3500 tys to każdy by tyle zarabiał ale ktoś kto zajmowały ważniejsze stanowiska to np. Nie musiałby płacić podatków by zrekompensować mu ze musi więcej ogarniać. I tu jest poses pogrzebany bo niby w ten sposób chciałbym dobrze dla wszystkich ale jest to czysto komunistyczne czy też socjalistyczne. Demokracja według mnie tworzy duze podzialy w społeczeństwie i zazdrość.\nPAULINA! PAULINAAA! PAULINAAAAAAAA!\nTę stronę ostatnio edytowano 18 cze 2017, 11:32.


Polska będzie mieć najwyższą płacę minimalną w tej części świata | Kamienskie.info\nPolska będzie mieć najwyższą płacę minimalną w tej części świata\nLip 30, 2020 • 07:47 32 komentarze\nPo przyszłorocznej planowanej podwyżce płacy minimalnej najniższe wynagrodzenie w Polsce będzie stanowiło 53,2 proc. przewidywanej średniej płacy w gospodarce – informuje „Business Insider”. Jak zauważa portal, będzie to ciekawy eksperyment ekonomiczny rządu Prawa i Sprawiedliwości, bowiem według OECD tylko Kolumbia ma wyższy wskaźnik.\nWedług założeń do projektu budżetu, które przedstawił we wtorek rząd, minimalne wynagrodzenie w 2021 roku ma wynieść 2800 zł brutto, a stawka godzinowa – 18,30 zł. Obecnie płaca minimalna to 2600 zł, a minimalne wynagrodzenie godzinowe wynosi 17 zł. Jak mówi w rozmowie z PAP minister rodziny, pracy i polityki społecznej Marlena Maląg, dzięki zmianom najniższe wynagrodzenie sięgnie w przyszłym roku 53,2 proc. prognozowanego średniego wynagrodzenia w gospodarce narodowej.\nJak wysoki? W naszym regionie to ewenement. Jak zauważa „Business Insider”, według OECD wskaźnik wysokości minimalnej do średniej pensji byłby wyższy tylko w Kolumbii, gdzie w 2018 roku wyniósł on 58 proc. Polska ze wskaźnikiem 53,2 proc. uplasowałaby się na drugim miejscu tuż przed Nową Zelandią z 52 proc. Na kolejnych pozycjach znalazłyby się Francja oraz Kostaryka – w obu krajach wskaźnik wynosi 50 proc. Wszystkie te dane pochodzą jednak z 2018 roku.\nPodwyżka płacy minimalnej wywołała protesty ze strony przedsiębiorców, którzy uważają, że jej wzrost uderzy w firmy wychodzące z kryzysu wywołanego pandemią koronawirusa. Niektórzy związkowcy z kolei twierdzą, że podwyżka jest za mała – OPZZ chciałoby, by płaca minimalna wyniosła 3100 zł.\nPoprzedni wpisOddam biurko Następny wpis"Projekt Plaża" TVN ponownie zawita do Dziwnowa!\nObecnie jest 17zl brutto(tyle płaci pracodawca), 11zl netto(tyle dostaje pracownik po odliczeniu zusu i zaliczki na podatek)\nnajwyzsza płaca i najmniej za to kupi w tej czesci Europy _)))))\nOj tam. Mamy Prezydenta Dudę. Czyli nie będzie zamieszania w Polsce.\nKolejni pracownicy pójdą na bruk, szkoda, że takie nieuki nie znają ekonomi i prawa wolnego rynku !!!\nDo tego Pisiora poniżej:\nW 2015 r. „Newsweek” ujawnił, że w proceder zatrudniania „lewych” asystentów zamieszani byli politycy PiS. W tekście „Lewi asystenci PiS” ujawniono, że na fikcyjnych, ale realnie opłacanych za brukselskie pieniądze etatach PiS zatrudniało m.in. makijażystki prezesa, kobietę, która opiekowała się chorą mamą Jarosława Kaczyńskiego i pracowników partii, którzy nie wiedzieli nawet, gdzie mieszczą się biura deputowanych.\nA moja emerytura za 35 lat pracy ciągle nie może przekroczyć 1600 zł. Za to daje się emeryturę w ogóle nie pracującym za 4 dzieci. Płacę najniższą podnosi się do 2600 zł. Gdzie tu pisowska sprawiedliwość. Im większy leń, tym większe korzyści.\nJuż wolę Polskę z tą inflacją pod rządami Kaczyńskiego, niż Polankę z taką samą inflacją i przekrętami Trzaskowskiego.\nBierz te swoje 500+ i zamknij ryj.\nA pisiorek to nie słyszał o aferach i przekrętach obecnego kalifatu ? Afery z maseczkami , z respiratorami ,z komisją smoleńską ,ze Srebrną , ze Skokami,z aferą więzienną , z kryciem i tuszowaniem afer pedofilskich ??? Och jak mi przykro !\nZnaczy na wschodzie😂\nHa ha ha, tytuł powinien być dłuższy: „Polska będzie mieć najwyższą płacę minimalną w tej części świata i największe bezrobocie i szarą strefę”. Bo który pracodawca podpisze umowę o pracę?. Poza tym, budżetówki już teraz nie stać na takie zatrudnienie, więc jak podniosę pensje to podniosą podatki żeby pokryć koszty? czysta propaganda\nPinokio rządzi, a majątek mu wzrasta\nWybory były owocne? No to do przodu!\nW końcu płacą mu za okłamywanie ludzi\nPrzedsiębiorcy podniosą ceny na towary i usługi. To co dostaniesz oddasz z nawiązką !\ninflacja misiu, inflacja\nKrzywousty zapomniał wspomnieć o największym wzroście cen detalicznych i usług ,tą jego niby podwyżkę zeżre inflacja i wzrost cen.Kolejny raz emeryci dali się kupić za wyborcze bzdety.\nPanie premierze ?- a ile wynosi stawka roboczogodziny w tzw; budowlance ? zrobiliście szambo finansowe bo ten wskażnik dobija małe firmy ,które w przypadku odmowy zapłaty za jedną choćby usługę od klienta od skarbu państwa mają natychmiast wezwanie o niezapłacony podatek a od sądu odmowę przyjęcia pozwu z braku wniesionej opłaty za pozew -to nie jest państwo prawa tylko folwark Orwella !!!!!\nSzeregowy pracownik był okradany przez dziesiątki lat wpływów ZSRR i rządów Wałęsy, Mazowieckiego, Kwśniaka, Millera, Pawlaka, Tuska i podobnych im piesków wschodniego i zachodniego sąsiada. Teraz za sprawą rządów Prezesa Kaczyńskiego jest lepiej.\nTylko dla leni, nierobów i matołów bez szkoły jest lepiej.\nhahahaha, zobaczymy co powiesz za rok, może dwa jak wylądujesz pod śmietnikiem\nZapomniales,dodac Olszewskiego,Cimoszewicza,Belki,Kaczynskiego L.,Komorowskiego,Marcinkiewicza,Kopacz,Szydloi na koniec dwa asy,panowie Balcerowicz i Lewandowski.\nDla kogo lepiej ? dla nierobów i zasiłkowych leni mających za nasze pieniądze na balangi.\nAleeeee mu NOOOOOS rośnie , HA HA\nW przeliczeniu na euro to nikt na zachodzie nie pracuje za takie pieniądze, uwzględniając podwyżki ZUS, podatków, cen paliwa, energii i codziennych podwyżek żywności to po podwyżkach minimalnej płacy choćby do 3100 zł w sumie mamy mniej, niż kilka lat temu. Oczywiście mowa tu o ludziach uczciwie pracujących, a nie sektorze 500+ +++++.\nWażne jest to ile za swoją pensję mogę kupić a nie jej nominalna wysokość. Jeśli za pensję 1000 zł mogę kupić 200 chlebów a rok później za pensję 1500 zł 180 chlebów to chociaż nominalnie mam podwyżkę pensji 50 % tak naprawdę zarabiam mniej. Bo za swoją pensję mniej kupię. tylko to jest ważne. Kiedyś już wszyscy byliśmy milionerami i nikogo na nic nie było stać.\nOczywiście najwyzsza płaca A wzrost cen warzyw i owoców 50% w całej Europie najdroższe\ntylko co mnie obchodzi srebrny medal dla Polski (tuż za Kolumbią heheheh), skoro uczciwie pracującego Polaka nie stać na kupno mieszkania ani nawet na wzięcie kredytu\nNo Polska będzie miała najwyższą płacę w Polsce- pokrętne wypowiedzi tego pana ogólnie znane\nCzego sie czepiasz Mateusza,przeciez wiesz kto za tym stoi.\nKażą to mówi, w końcu dostaje te swoje srebrniki. Pies też za miskę ujada :) .


Zmartwychwstanie z Sansepolcro - ItalJarek - Włochy oczami Polaka\n11 kwietnia 2020 27 kwietnia 2020 ItalJarekSansepolcro, Toskania\nPietro da Borgo\nPiero della Francesca urodził się ok. 1416 roku w Borgo Sansepolcro w rodzinie kupieckiej. Jego ojciec handlował skórami i wełną. Sam Piero podążał za głosem swojego powołania i dzięki wsparciu ojca został uczniem w pracowni malarskiej znanego w okolicy Antonia di Anghiari w Sansepolcro. W wieku 20 lat opuścił swojego mistrza i dom rodzinny i wyruszył w podróż ku sławie.\nPomnik Piero della Francesca w Sansepolcro\nChoć Piero della Francesca spędził znaczną część swojego życia jako gość na najważniejszych dworach w środkowych Włoszech, to czuł się związany ze swoim rodzinnym miastem i swoje pace często podpisywał “Pietro da Borgo”.\nFresk przedstawiający Zmartwychwstanie Chrystusa powstał w latach 1467-1468 we wnętrzu dawnej siedziby władz Sansepolcro – Palazzo dei Conservatori del Popolo (obecne Museo Civico).\nSansepolcro – Museo Civico (Palazzo dei Conservatori del Popolo)\nMuzeum w Sansepolcro jest warte do obejrzenia ze względu na wiele wybitnych dzieł sztuki, jakie są tam eksponowane. Prawdziwą jego ozdobą jest “Zmartwychwstanie” mistrza Piero.\nPostawa Chrystusa wychodzącego z grobu ukazuje jego triumf nad śmiercią, grzechem i szatanem. Chrystus owinięty jest w różową pofałdowaną tunike, niczym w królewską szatę. Ideę Zbawienia symbolizuje dwoistość przyrody przedstawionej w tle fresku. Z lewej strony widzimy nagie drzewa, a po prawej wydaje się panować wieczna wiosna.\nPoczucie humoru malarza oddaje jego zabawa kolorem. Zobaczmy, że każdy ze śpiących żołnierzy posiada element zielony element stroju. Jeśli przyjrzysz się innym obrazom Piero, to z pewnością znajdziesz więcej takich elementów kolorystycznych i innych fragmentów świadczących o inteligentnej zabawie mistrza z widzem.\nTagged Piero della Francesca, Sansepolcro, Toskania, Zmartwychwstanie


Adrian Bombelek - nowiny.pl - portal, gazeta - Racibórz, Wodzisław, Rybnik, Agronowiny\nNie 1 maja, jak dotychczas, a 30 kwietnia właściciele dwukołowych (choć nie tylko) maszyn mszą świętą w kościele pw. św. Mikołaja na Starej Wsi rozpoczęli 25. sezon motocyklowy. Zmiana daty podyktowana była uroczystościami komunijnymi.\nŚniadanie wielkanocne z motocyklistami na rynku w Raciborzu. Tłumy, koszyczki i wspomnienie siostry o złotym sercu [ZDJĘCIA]\n- Nie martwcie się, że jest zimno, bo macie gorące serca - powiedział ks. Adrian Bombelek do raciborzan, którzy przyszli na rynek w Wielką Sobotę 16 kwietnia.\nUlitzka wrócił do Raciborza\n- Dla takich premier warto robić filmy - powiedział filmowiec i miłośnik historii Raciborza Adrian Szczypiński po pierwszym pokazie swego najnowszego dzieła. Film poświęcony jest Carlowi Ulitzce - dawnemu proboszczowi parafii św. Mikołaja w Raciborzu, który swego czasu był jednym z najbardziej wpływowych polityków na Górnym Śląsku.\nTym razem bez swych motorów spotkali się sympatycy SRC Motocykle. Przybyli do kaplicy w Oborze, by słuchać i śpiewać kolędy. To taki świąteczny przystanek motocyklistów między jesiennym zakończeniem sezonu, a jego wiosennym rozpoczęciem.