Pół człowiek, pół pasiec, czyli o salcesonie i mojej krwawicy – Kanionek – szalone kozie sery\n« Styczeń, styczeń, pokaż rogi, czyli o różnych słoikach i hydrozagadce\nSomething’s fishy, czyli Mariusz, Wirus i martwe linki »\nBiedna Ty, to ja Cię posmyram po pleckach, tuli, tuli, co chcesz. I witaj w klubie, ja lewy kciuk siekierką, bułę sama sobie zrobiłam. I jak mnie to wkurwia, bo najgorzej napierza w nocy. A córuś moja półpaśca miała w wieku lat 14, i dostawaĺa jakieś psychotropy właśnie na te zakończenia nerwowe. Cholerny styczeń!\n01/02/2016 at 01:03\nOjojojojoj… biedulko! Jak to się mówi, nieszczęścia chodzą parami, a nawet stadami. Myślałam, że Ci się wiaderko z netem wyczerpało, a tu coś takiego :(\nAni Cię poklepać po pleckach, bo tam wredny półpasiec siedzi, ani przytulić bo jeszcze niechcący się urazi w obcięty kciuk. Zostaje głaskanie po głowie… głasku, głasku :)\nJesteś drugą znaną mi osobą, będącą zaprzeczeniem teorii, że na półpasiec choruje się tylko raz. Też miałam dwa razy, i też jak Ty – pierwszy raz w dzieciństwie. Drugi raz kilka lat temu. Polecam do smarowania Pudroderm, bardzo łagodzi swędzenie. Mnie swędziało tak okrutnie, że sobie aż dziurę w brzuchu wydrapałam.\nO żesz kurdybanek solony :(\nTrzymaj się i dobrzej, Kanionku.\nNo dziewczyno, masz Ty wejście! Zdrowia i cierpliwości!!!!\no rany… współczuję… półpaśca w prawdzie nie miałam, ale mam bujną wyobraźnię i na nie jedno chorowałam (dlatego nie kupię sobie chatki w lesie, bo kurna nie obrobię jak się pochoruję :( )\nUWAGA NIE CZYTAĆ! jak kto obrzydliwy albo je ;)\nŚmiem twierdzić, że kciuk do dłubania w nosie jest również potrzebny… tzn może nie do dłubania a do kulania ;)\nKtoś mi kiedyś opowiadał o swoim nauczycielu co dłubał, kulał i układał wg wielkości, a potem… nie powiem, bo właśnie zjadłam pyszną bułkę probody za szalone pieniądze i szkoda mi ją zwrócić, a jak wspominałam, mam bogatą wyobraźnię ;)\npoza tym “są granice przyzwoitości na tym blogu” ;)\nCzy jest chociaz jedna osoba, która nie ma dosc? U nas tez tzw. czarna seria (kontuzje konczyn u calej naszej trójki) i w ogóle zewszad dochodza glosy o kumulacjach niezbyt szczesliwych przypadków. wtf?!!!\nA jeszcze pólpasiec….! Czym sie Kanionku, tom jednom zdrowom rekom, czym sie mocno! Kopne od Ciebie ten durny Los w zadek, moja jedna zdrowa noga :)\nDiabeł, nóżką możesz, ale zdrową rączką ani prostego ani sierpowego Losowi nie zapodawaj, bo jeszcze uszkodzisz i czym będziesz malować?\nNóżką , nóżką , oczywiscie. A poprawie potem jeszcze z gazrurki ;)\nNadgarstek! Uważaj na nadgarstek!\nPoor little thing (jak mowia Anglicy)\nTrzymaj sie, Kanionku, wiem, ze sie nie dasz, no bo jesli nie Ty to kto?\nO żesz… To Ci się kumulacja trafiła! Biedna Ty! Czyli wreszcie nie wymigasz się od odpoczynku… 😊 Ale nie. Nie powiem, że to dobrze. Musiałoby mnie porąbać.\nPoza tym witaj w klubie statystycznych ofiar wirusa ospy. Półpaśca jeszcze nie miałam ☺ za to ospę dwa razy.\nOdliczam dni do marca. Wiem, że to jeszcze nie będzie wiosna, ale MARZEC to już nie styczeńluty. I będę mogła już wyleźć na RODos i zacząć coś dłubać. Mózg mnie już świerzbi do babrania się w ziemi… Frustratka. To ja.\nMedycyna klamie. Dwa razy (!) bezwstydnie przeszla przeze mnie ospa wietrzna zostawiajac po sobie taki popiol i zgliszcza, ze feniks wyszedlby z tego rozmiarow Godzilli. Spodziewam sie zatem, ze i mnie pisany jest kiedys napad polpasca. Albo kolejna ospa.\nO żesz, a ja miałam ospę, ale tylko przez cztery dni, po czym się zwinęła, konsternując rodzinę i lekarzy, więc teraz nie wiem czego się spodziewać… ćwierćpaśca chyba? Medycyna to dno.\nO matkozcórko! Przez chwilę podejrzliwie zerkałam na moją mamę, czy przypadkiem Ona nie zamieściła tego wpisu. Zabrakło jedynie astmy. I jak tu człowiek może napisać, że jest pięknie, luty powitał słoneczkiem, do pracy iść nie trzeba, bo… wybaczcie – mam wolne. Promienne buziaczki z ogromną dozą pozytywnej energii ślę wszystkim potrzebującym. Kanionku, ciepła Ci życzę.\nŁojojoj miałam ci ja złe przeczucia, ale nie chciałam chlapać ozorem coby nie wywołać wilka ( półpaśca, jak się okazało ) z lasu, a tu jednak. Boś Kanionku tak ostatnio wymownie milczał… A to zawsze wróży…różnie. No i stało sie.\nŚciskam wirtualne i ostrożnie, żeby nie urazić nadszarpniętych członków.\nGłask głask, cmok cmok, skrob skrob.\nOwmordejeża, miałam tego sukinkota we wrześniu ubiegłego roku, wiem, znam ten ból i bardzo współczuje, to przejdzie, tylko musisz uważać Kanionie Wielki, i bardzo tera dbać o siebie, nie lataj z gołymi cyckami po podwórku, obłóż się kotami i książkami i zdrowiej. Ja sobie przypominam, że jednakowoż oprócz srodków p. bólowych i jakiś witamin dostawałam tez antybiotyk. Ale dwa tygodnie u mnie siedział, a skutki jego bytności odczuwam do dzisiaj:/\nKanionku, głasku, głasku (chyba, że już się czujesz zagłaskana ;) )\nPamietaj, że jak się nie popieprzy to się nie polepszy. Wyczerpiesz przydział nieszczęść na początku roku i potem już z górki ;)\nZ tą odpornością to faktycznie ściema. Ja też miałam dwa razy ospę i jeszcze dwa razy różyczkę. Ta druga różyczka, w klasie maturalnej, można powiedzieć, że rąbnęła mnie z siłą wodospadu :(\nTiaa…, a mondre mamuśki organizują “ospa-party”, żeby się dzieciaczki pozarażały w dzieciństwie, bo potem już odporność na całe życie…. Tiaa… a szczepionki p-ko różyczce to samo zuo i autyzm…\nOj Kanionku ! Poradziłabym Ci iść do łóżka z flaszką(recepta mojego doktora na większość chorób), no ale Ty niepijąca to nic nie poradzę .\nTrzymam kciuki (przyciętego mam wskazującego :) ) za szybki odwrót półpaśca !\nI jeszcze dodam że zaschnięty salceson w lodówce zdarza się rzadko natomiast w prawie każdej lodówce jest zaschnięty seler ! :)\nKto ma selera zaschniętego na kamyczek ręka w górę ! tylko dobrze sprawdzić ! :D\nA zaschnieta połówka cytryny zamiast selera może być?\nEwentualnie słoiczek z “czymś” co może kiedyś było sosem z pieczeni?\nNie masz selera ? !\nIstnieje szansa, że mam kawałek w zamrażarce, ale teraz nie odróżnię od zapomnianej słoniny ;)\nJeśli zamrażarka jest w lodówce, to chyba się liczy ;)\nKiedyś z synem wysnuliśmy teorię że bez selera zasuszonego lodówka nie działa :)\nLodówka działa, znaczy się w zamrażarce się liczy ;)\nej ja nie mam selera! chyba nigdy nawet selera nie kupiłam w moim dość długim życiu…\nale mam inne ciekawe rzeczy, często np. śmietany z kwiatkiem ;)\nhm… otwarte od nie wiem kiedy powidła, nie spleśniały, zastrzegam :O\nno wlasnie, taki w zamrazarce sie liczy? To mam! Oblodzony i oszroniony straszliwie, wyglada jak jakis mineral z obcej planety. Ale seler.\nJa nie mam :) A to dopiero od czasu, gdy wpadłam na pomysł, by go zasuszyć w sposób “kontrolowany”, w plasterkach. Teraz mam w domu zawsze dostępny suszony seler do zupy zamiast mumijki w lodówce ;)\nAle za to mam wiecznie pokutujący kawałek imbiru – kupuję raz na ruski rok, używam maluśkiego kawałka a reszta czeka na swoją okazję i z reguły nie doczekuje. Ostatnia mumia imbirowa miała prawie rok ;)\nNo i mam cztery limetki od wakacyjnych odwiedzin znajomych – nie zdążyły tafić do mojito, trzymam z ciekawości, jak długo wytrzymają. Może do następnych wakacji :)\nNo i z takich ciekawostek udało mi się ostatnio zrobić ekologiczny nawóz z pokrzywy w herbacianej zaparzarce. Nie chciało się wzorowej gospodyni umyć od razu po spożyciu i odstawiła gdzieś na bok, zapomniawszy o zawartości. Uwierzcie, trzy dni wystarczą. Smród – niepowtarzalny :)\nAa tak. Jeszcze mumia imbiru. Mam ze 3. Z tej samej dynastii.\nMało się nie udławiłam ze śmiechu marchewką przy tych imbirowych mumiach. Jakaś część tego rodu siedzi w mojej lodówie, razem z mokrymi chilli (ale chyba to coś innego niż mokry seler z “Allo, allo”?).\ni u mnie imbir też :-)\nO tak! imbirowe mumie u mnie też zalegają. Zdarza się też zwiędło-sucha natka lub wąsy szczypiorku z ambicjami zostania lodówkowym dekupażem. Ale faktycznie imbir należy do stałego wystroju wnętrza, a dekupaż ze szczypiorku występuje tylko czasami.\nZaschnięty seler w lodówce? Never! Zwykle za szybko mi znika, bo lubię go chrupać na surowo. Wtedy kiedy nie chce mi się ucierać go i mieszać z orzechami w sałatce.\nZupełnymi sierotami kisnącymi w kącie lodówki są u mnie mocno solone, suszone oliwki. Który to już miesiąc przeczekują rozmrażanie.. ?\nMumie imbirowe musza byc wzruszajace – ksztalt i kolor w koncu sie kojarzy prawidlowo. Takie maluskie mumijki :)\nJa nie mam, bo imbiru niecierpie. Ale marchewka sie zdarza, i poczynilam takie spostrzezenie, ze z wiekiem marchew staje sie coraz bardziej elastyczna. Jak daje sie wygiac w luk, to znaczy ze czas ja wywalic.\nJak się daje wygiąć w łuk, to znaczy, że za miesiąc będzie czarna i mazista ;)\nW temacie Mająca: https://www.facebook.com/psiesucharki/photos/a.808522252533944.1073741828.808519212534248/1005509052835262/?type=3&theater\nChwilę temu wróciłam z Budyniem z lasu, dziś łaziliśmy po “bagienku” (u nas zwanym młaką ) i po powrocie piesiuńcio kochany wskoczył prosto do łóżka, na szczęście córki a nie mojego :D\nno to ja wkleje mojego forfitera, to foto mam tylko na demotywatorach ;)\nPsie Sucharki wiedzą jak jest! W kwestii żywnościowej tej też:\nNajnowszy sucharek też w temacie bajorowym:\nPsie sucharki w ogóle wymiatają w psich tematach :)\nUwielbiam ich “rasy”: wyżeł, niżeł, chudeł, grubeł i wsamrazeł.\nOjojojoj, ojoj, Kanionku!!!\nZdrowia życzę!!!!!!!!!!!!!! :))\nPS. W sumie, to dobrze, że akurat teraz, a nie podczas porodów, wylęgania i innych takich atrakcji. Tak zwane szukanie dobrej strony gównianych zdarzeń się to chyba nazywa.\nTo się nazywa syndrom Pollyanny, też to mam i nie wiem, dlaczego jeszcze mnie nikt za to nie zabił.\nNo pacz, nawet nazwa jest ładna na to, nie wiedziałam :)\nWiększośc wynarurzeń i ohydnych zboczeń ma całkiem ładne nazwy ;)\nWynaturzeń. Do czego to dochodzi, żebym już nawet w wynaturzeniach robiła błędy!\nOtóż, nie specjalnie dla Ciebie, Kanionku, wielkie wichry niosły dary. Najwyraźniej i ja zasłużyłam na podarunek, całkiem niemałe skotłowanko kardiologiczne. (tak tylko nadmieniam, gdyby to miało przynieść Ci pociechę)\nOraz. Rezonuję tu (w rezonans, znaczy, wpadam) z Zeroerha, upatrując dobrej strony samookaleczenia i ataku półpaśca, który w całej swej łaskawości wybrał porę mniej intensywnych obrotów w domu i zagrodzie.\nZdrowiej bez skrupułów i poczucia winy.\nA jeszcze. O ojcach. Tych wymagających a niewyrozumiałych. Z ambicjami uczynienia z dzieci/córek swoich wizytówek. Niech ich wichry kosmiczne wyniosą -ambitnie – na Marsa. Na razie na Marsa.\nZdrowiej pół leżąc, pół siedząc, pół pasąc i pół pisząc o tym wszystkim ;-)\nMoże to ten wirus tak ci Kanionku podkręca zwoje nerwowe, że produkujesz coraz lepsze teksty:) Piszesz rewelacyjnie i to właśnie takie non fiction jak wyżej. Herriot w nowoczesnym wydaniu:)\nTo prawda, szkoda tylko, że tak boli i komplikuje życie. A przecież i bez wirusa teksty znakomite😉 Kanionku, szybko wracaj do zdrowia!\nTak sobie myślę, Kanionku, że jak już te plagi egipskie znajdą się w odwrocie, to chyba jakieś odszkodowanie będzie Ci się należało od losu, c’nie? W Totka może zagraj, albo cuś… A może Ci ten podatek gruntowy umorzą???\nPółpaśca wprawdzie w życiu nie miałam, ale wiatrówką zaraziłam się od własnych dzieci mając lat 35+… nie polecam. :( Ta plaga miała jeszcze dodatkowe rozszerzenie w postaci przetrzepania naszej pediatry w tę i na powrót przez NFZ, bo oni myśleli, ze się kobietka machnęła w L4 i miało być nie “wiatrówka”, tylko “opieka nad dzieckiem z wiatrówką”. No cóż… w końcu 3 tygodnie L4 piechotą nie chodzi. :-P\n@Paryja: Zeschniętego selera nie mam w lodówce, bo zup nie gotuję. Zastępczo dysponuję zeschniętą połówką cebuli. :-)\nJako estetkę wzrusza mnie zwłaszcza ten owysypkowany cyc, choć zdeopuszkowany kciuk nie mniej.\nPrzyjmij kondolencję, Kanionku.\n02/02/2016 at 00:56\nUwaga, stary salceson będzie przemawiał, wbrew wcześniejszym pogróżkom.\nMoje Najdroższe Kozy, w jedności Obory umiłowane.\nSękju, sękju und ajlowju, oraz wybaczcie, że nie każdemu z osobna.\nZaraz po psich sucharkach (nie znałam, mocno w dechę) najbardziej uśmiałam się z tego, jak to sobie teraz poodpoczywam :D I że jak to dobrze, że kumulacja kopnęła mnie w plecy, piętę i kciuk właśnie teraz, a nie np. latem (choć przyznam, że też próbowałam się ratować filozofią Polyanny).\nBo otóż co następuje objaśniam na poniższym wykresie.\nPaństwo pozwolą, że posłużę się dzisiejszym cytatem z Bożeny: “L4? Chybaś zwariowała całkiem już do szczętu. Zwolnienie lekarskie to pracownikom przysługuje, nie niewolnikom. Już trzeci dzień z rzędu dostajemy tylko ziarka i to zakichane siano z epoki wczesnego Gierka, więc jeśli dziś na kolację nie będzie sałatki, to jutro nie poznasz tego lokalu, łachudro”. To tyle, jeśli chodzi o kozią empatię i niezmierzone pokłady wyrozumiałości.\nSe wzięłam z litości nad sobą dwie solpy i przez dwie godziny mogłam udawać, że prawie nic mi nie jest (Mitenki, czy ten Pudroderm naprawdę przynosi ulgę? Ale NAPRAWDĘ? Bo jestem bliska zaorania pleców grabiami), toteż nakarmiłam, napoiłam, wysikałam kogo trzeba, narąbałam drewna i nadygałam węgla do kotłowni, napaliłam w piecu, przyniosłam marchew i buraki z piwnicy, wyszorowałam z piasku i nawet z obiadem się wyrobiłam, bo dzięki bobu musiałam tylko rozmrozić ostatnią porcję gołąbków. A wszystko to nie dlatego, że jestem nieuleczalnym tytanem pracy, tylko ze zwykłej konieczności. Małżonek albowiem odbywał dziś pierwszy dzień próbny w nowej robocie (to tyle na temat perfect timing padalca, czyli półpaśca). I zanim zakrzykniecie “o, to wspaniale!”, ja już spieszę z informacją, że może jednak nie do końca…\nZiściły się bowiem nasze obawy co do warunków zatrudnienia: praca sześć dni w tygodniu, za nieco ponad najniższą krajową, bez umowy o pracę, czyli bez ubezpieczenia, urlopu, płatnego zwolnienia lekarskiego (małżonek co prawda, odpukać, rzadko choruje). Same dojazdy do pracy pochłoną 400 zł w paliwie, więc z wypłaty “gwarantowanej słowem honoru pracodawcy” zostanie nam tysiąc złotych z hakiem. Niby lepszy rydz, niż nic, tylko jakoś nie umiemy sobie odpowiedzieć na pytanie, co będzie, gdy właściciel rydza na koniec miesiąca pokaże małżonkowi figę.\nA teraz półpasiec i wieści z frontu. Skurwysyn nienażarty jest. Dziś rano rzucił na wojnę kolejne oddziały wojska i doszedł już do linii kręgosłupa (dla fanów “Co się wydarzyło na cycku Kanionka” dodam, że i owszem, na podcycku też pojawił się nowy, mały ale waleczny desancik) i TEORETYCZNIE granicy tej nie powinien przekroczyć, ale małżonek mówi, że skoro przeciętny człowiek ma tylko pół paśca, to Kanionek na bank będzie miał całego, i gdy pomagał mi przygotowywać warzywa na kozią sałatkę, śpiewał sobie pod nosem: “cały pasiec Kaniooonkaaa, gorszy niż atom i stooonkaaa!”.\nWieczorem, już po wspólnej walce z koziołkami (karmienie zmianowe nie jest łatwe, gdy każda koza chce być w pierwszej zmianie, a małżonek lepiej radzi sobie w roli wykidajły, bo oprócz tężyzny fizycznej i braku półpaśca ma głos, który jeszcze robi wrażenie na kozach. Bo mój już od dawna traktują jak brzęczenie upierdliwej muchy), poszperałam w starej kosmetyczce w łazience, i znalazłam zakurzone opakowanie mocno już napoczętego i lekko przeterminowanego kremu “Pimafucort”. Nieważne, że nie działa na wirusy, ważne, że w składzie ma m. in. hydrokortyzon, który teoretycznie powinien działać trochę przeciwbólowo i ograniczyć swędzenie, a już mnie trafiał jasny szlag. Mówiąc “jasny szlag” mam na myśli kurwicę do ochujałej potęgi. Małżonek wysmarował mi tym mazidłem całego padalca, opadłam na krzesło w kuchni zgrzytając zębami w nabożnym oczekiwaniu, i NIC. Ulgę przynosi mi jedynie wizja, w której jestem ciągnięta na lince za rozpędzonym motocyklem. Plecami po żużlu.\nZa to na froncie mojej starej, dobrej arytmii komorowej na szczęście poprawa. Nałykałam się wczoraj Asparaginianu, co to ma fchuj magnezu i czegoś tam, i od rana relatywny spokój, ledwie kilkadziesiąt dodatkowych skurczów. Przypuszczam, że Asparaginian działa na mnie w trybie placebo, bo uczepiłam się kiedyś myśli, że jako nerwicowiec mam duży deficyt magnezu, i raz udało mi się przerwać ponad miesięczną gehennę arytmii za pomocą końskiego przedawkowania Asparaginianu właśnie (brałam po cztery wielkie piguły co kilka godzin, z myślą “wóz, albo przewóz”, przy czym “przewóz” oznaczał przeprawę przez Styks, co było mi naonczas doskonale obojętne, bo kilka tysięcy dodatkowych skurczów komorowych dziennie i tak odbierało mi chęci do życia). Co mi przypomina, że kiedyś Żozefin poskarżyła mi się na skurcze w łydkach, więc wcisnęłam jej ten Asparaginian Ekstra z zapewnieniem, że na bank jej pomoże. No i nie wiem, może to już zbiorowa histeria, ale ona od prawie dwóch lat regularnie prosi mnie o zakup trzech opakowań “tego żółtego na skurcze”, twierdząc, że to są cudowne tabletki i nic jej nigdy tak nie pomogło na te skurcze. Ja nie mam głowy do regularnego zażywania posiłków, a co dopiero tabletek, więc po prostu trzymam w pogotowiu jedno opakowanie w razie wu, no i na szczęście jeszcze się nie przeterminowało, więc mogłam sobie wczoraj zaszaleć. Jeśli wydaje się Państwu, że bełkoczę, to nie wydaje się Państwu. Mam w organizmie mieszankę naparu z kwiatów lipy, co je w tym roku zbierałam, herbaty z syropem z bzu czarnego, który już mi się kończy, syropu z orzecha i z pędów sosny (to od Was), i odrobiny nalewki z czarnej porzeczki, bo nie wiem, co mam ze sobą zrobić, żeby nie ulec ochocie odgryzienia sobie lewego cycka i rozszarpania pleców zębami.\nDoktor Ekspert ma już tak napełnione mlekiem strzyki, że jeśli niedługo nie urodzi, to cycki jej eksplodują. Z jednej strony nie mogę się doczekać tych małych, wełnianych jagniątek, a z drugiej wolałabym, żeby Baśka poczekała, aż mi przejdzie atak padalca. Każda robota mnie obecnie wykańcza i wszystko robię z zaciśniętymi zębami, a po porodzie jest sporo sprzątania, a w trakcie porodu koczowania w narożniku, że nie wspomnę o nerwicy “przodowania pośladkowego” i “poplątanych nóżek”, której nabawiłam się od Herriota.\nNo to kończę, bo herbata mi wyszła.\nPS. Paryja, jak można mieć seler zasuszony w lodówce, gdy się ma kozy? :D\nZrobiłam inspekcję w swojej chłodziarce i z dumą oświadczam, że u mnie tylko pół cytryny. Prawdopodobnie z przełomu października i listopada 2015.\n02/02/2016 at 02:39\nKanionku, czy ja dobrze rozumiem, że nie byłaś z padalcem U LEKARZA?!?\nPowinnaś brać antybiotyk, tym bardziej, że to cholerstwo Ci się rozłazi. Nie pamiętam co jeszcze lekarz mi przepisał, ale Heviran/Hascovir na pewno.\nWiesz jaka jest przyczyna chorowania na półpasiec w naszym podeszłym wieku?\nBynajmniej nie z powodu bycia “lebiegą” (też to słyszałam w dzieciństwie, tyle że ja od matki), ale z powodu – stresu, przemęczenia i co za tym idzie spadku odporności. I zgadza się – Ty dbasz o wszystkich poza sobą :(\nPudroderm NAPRAWDĘ mi pomógł, złagodził swędzenie, wysuszył i pomógł się zagoić rankom (w porównaniu z Tobą miałam wersję light – tylko 4 bąble, ale rozdrapane do żywego mięsa). Dziś nie mam śladu.\nCztery bąble, czy cztery placki z bąblami? Ja mam sześć ognisk, te na plecach mają powierzchnię pudełka zapałek (nie całego, tylko tego największego boku pudełka), a te na półcycku może monety pięciozłotowej. Razem wyznaczają nieregularną linię, biegnącą od kręgosłupa, poprzez lewy bok i półcycek, do linii międzycyckowej ;) Każdy “placek” obsiany jest gęsto klasycznymi, małymi pęcherzykami, które niedługo powinny zacząć pękać i zasychać. Mam nadzieję, że małżonek dostanie dziś ten Pudroderm w aptece. Nie drapię, tylko zaciskam zęby. Wiem, że jeśli zacznę drapać, to nie przestanę, więc w “niedrapanie” angażuję całą silną wolę, jaką mam na stanie. Bardziej zresztą dokucza mi ból, ale i na to mam sposób, a mianowicie przypominam sobie moją przygodę z Calcarea tendonitis, najgorszym bólem, jakiego dane mi było w życiu doświadczyć, i padalec to przy tym pikuś. Osłabienie i lekka gorączka? Zanim zamieszkałam w lesie, co najmniej cztery razy każdego roku się przeziębiałam, łapałam zapalenia oskrzeli, gardła, krtani i tchawicy, więc jeśli to wszystko przeżyłam, to padalec też może mi skoczyć. Muszę przeczekać i trudno. Jeszcze pewnie ze dwa tygodnie i będzie lepiej.\nLekarz. Widziałam ich w życiu więcej, niż zmieści się na stadionie narodowym i mam lekki przesyt. Od trzech lat, czyli odkąd trwam w leśnej izolacji, unikam ich z powodzeniem i napawa mnie to niekłamaną radością. Oczywiście, że przeryłam Internet pod kątem padalca, i wiele źródeł podaje, że łykanie Heviranu (też już go kiedyś żarłam; mało jest leków, których jeszcze nie zażywałam) ma sens ZANIM wylezie wysypka, zaś antybiotyki, jako leki przeciwbakteryjne, wskazane są raczej w przypadku nadkażeń i powikłań. Wydaje mi się, że dobrze dbam o padalca i że owych powikłań uniknę, choć biorę pod uwagę, że mogę się mylić. Sęk w tym, że mamy obecnie jeden tylko samochód, i wozi on małżonka do pracy. Żeby odwiedzić ponurego Romana K., doktora z wąsami z “mojej” przychodni, musiałabym zawieźć rano małżonka do pracy, wysiedzieć swoje w przychodni (czyli pokonać Trzy Gracje i obnażyć się przed Romanem, a do tego – chorzy ludzie w przychodni = ryzyko złapania czegoś w gratisie = większa szansa na powikłania), wrócić do domu, a za kilka godzin znów się tarabanić po małżonka i z powrotem. To już wolę zgnić.\nNie jestem jednak taką ostatnią kretynką i jeśli coś zacznie iść niezgodnie z książką, to się zmuszę i rzucę na kozetkę Romana, tfu na psa urok, skrzyżować palce u stóp i splunąć przez lewy półcycek.\nTymczasem kurczowo trzymam się tego cytatu: “Jeśli jakimś cudem lekarz rozpozna półpasiec w pierwszej fazie, czyli przed pojawieniem się zmian skórnych, może podać leki przeciwwirusowe, które zahamują mnożenie się wirusów i złagodzą przebieg choroby. Z reguły jednak półpasiec diagnozuje się w zaawansowanym stadium. Wtedy można tylko łagodzić objawy. Przede wszystkim dotyczy to bólu i zmian skórnych. Dolegliwości bólowe można łagodzić przyjmując środki przeciwbólowe bez recepty. Na wysypkę, jeśli występują pęcherzyki część lekarzy zaleca dostępny bez recepty Pudroderm – zawiesinę z mentolem i benzokainą, które działają przeciwbólowo oraz tlenkiem cynku o właściwościach ściągających i odkażających. Należy smarować tą zawiesina miejsca pokryte pęcherzykami kilka razy na dobę. Warto też zakryć zmienione fragmenty skóry opatrunkiem z suchej, jałowej gazy. Jednak większość lekarzy specjalizujących się w leczeniu chorób zakaźnych odradza ten lek, uważając, że może być powodem nadkażeń bakteryjnych i poleca zamiast niego zwykłą gencjanę. Do czasu zniknięcia pęcherzyków należy pozostawać w domu, odpoczywać, pić dużo płynów i jeść warzywa oraz owoce, by dostarczać organizmowi składników wspomagających układ odpornościowy. Warto też sięgnąć po suplementy z witaminą C i B.”\nCycat stąd: http://www.poradnikzdrowie.pl/zdrowie/choroby-zakazne/polpasiec-kuzyn-ospy-jakie-sa-objawy-polpasca_39949.html\nWodny roztwór gencjany też w domu mam, nawet nie bardzo jeszcze przeterminowany ;) I jest okazja zeżreć ten kompleks witamin z grupy B, który odnalazłam przy okazji szukania “czegoś przeciwko wątrobie” dla Żozefin. No po prostu pieknie mi się wszystko w życiu układa.\nPS. Aż jestem ciekawa, jaki antybiotyk Ci facet przepisał, bo to musiało być świństwo o szerokim spektrum działania, skoro dostałaś go “na wszelki wypadek”.\nNapisałam jaki – Heviran. Moim zdaniem antybiotyk dostałam po to, żeby uniknąć rozsiania się padalca i ewentualnych powikłań. Nie wiem, czy to jego zasługa czy mojego organizmu, ale – jak wcześniej pisałam – półpaśca miałam w wersji light. Tylko cztery bąble w jednym miejscu, też pod cyckiem (padalec jako rodzaj męski widać lubi te okolice ;) )\nPudrodermu nie zapisał mi lekarz, sama poprosiłam w aptece o coś łagodzącego swędzenie. Czytałam później w necie, że nie zaleca się jego stosowania tylko ten wodny roztwór gencjany. Mnie pomógł i używam go do tej pory na ugryzienia owadów, bo szybciej znika bąbel.\nWitaminy bierz, tylko pamiętaj Kanionku – to nie jest POSIŁEK.\nJeśli Małżonek nie dostanie mazidła, napisz mi smska, kupię i wyślę z samego rana.\nTrochę mnie zmyliłaś, bo Heviran nie jest antybiotykiem, tylko lekiem przeciwwirusowym. Antybiotyki działają tylko na bakterie. No i o Heviranie wiem właśnie tyle, że może zapobiec dalszemu rozsiewowi zmian, jeśli zastosuje się go “jak najszybciej po postawieniu diagnozy”. U mnie pierwsza zmiana wyszła chyba w piątek wieczorem, a reszta w weekend, a teraz to już nie ma czemu zapobiegać – padalec rozsiał się tak, jak lubi najbardziej, siedzi zadowolony i jątrzy. Kiedy wykręcam łeb do tyłu, żeby obejrzeć plecy w lustrze, wprost nie mogę uwierzyć, że takie gówno może tak boleć i dokuczać. Chodzę sztywna jak mumia, bo każdy ruch boli, przesunięcie materiału koszulki po skórze boli, skłon boli, skręt głowy boli, nosz kurwa mać. Najbardziej żal mi cycka. Boli do środka, jakby go rozrywało, bieduleńka.\nDziękuję, kochana, małżonek dostał ten Pudroderm, zaledwie dychę toto kosztowało, a butla taka, że mogę się cała z powodzeniem wysmarować :) Prosząc o specyfik w okienku trochę przekręcił nazwę, ale farmaceutka od razu zapytała – “na półpaśca? To będzie raczej Pudroderm”. Widać lek ma swoją renomę. Z żalem jednakowoż donoszę, że już jestem po pierwszym smarowaniu i na razie żadnych efektów. Może potrzeba kilku aplikacji?\nZośka mi jeszcze specyfik p-ko opryszczce doradzała, ale na te wszystkie moje placki przyszłoby mi wydać pewnie ze stówę, więc zrezygnowałam.\n03/02/2016 at 02:14\nOj sorry, pozajączkowało mi się. Na jakiejś stronie Heviran był opisany jako antybiotyk i powtórzyłam z rozpędu.\nDo lekarza poszłam dopiero piątego czy szóstego dnia, bo cały czas sądziłam, że coś mnie pogryzło. No ale u mnie z dostępem do lekarza łatwiej. Może jak Cię teraz boli, to później nie będzie? Po ubiciu padalca?\nSmarowałam się kilka razy dziennie, nie żałując mazidła.\nKanionku, ślę moc pozdrowień i moc mocy, by byłą z Tobą. przeciw swędzeniu polecam to: http://egaga.pl/aplikatory-antybakteryjne-eozyna-2-uszkodzenia-skory-osmozacare/ – moje dziecko w czasie ospy nie podrapało się ani razu w żadne miejsce.\nO, dziękuję, Wersjo, będę miała na uwadze. Swędzenie jakoś znoszę (no chyba, że się nasili podczas gojenia), najgorszy jest ból. Nie pamiętam, czy ospa boli, ale półpasiec to już inna bajka. Z tego co czytałam, niektórzy cierpią na bóle PO przebyciu półpaśca nawet przez rok i dłużej, co mam nadzieję nie będzie moim udziałem. Może “wyboli” się teraz, raz a dobrze.\nZly calypasiec, zly, niedobry! A kysz!!! Lapy precz od cycka! Nie damy przekroczyc linii kregoslupowego frontu!\n02/02/2016 at 16:54\nNie przekroczył! Trzyma się zasad :)\nDziś jest czwarty bodaj dzień, więc jeśli do jutra nic nowego się nie pojawi, to już będzie z górki. Teoretycznie.\n“PS. Paryja, jak można mieć seler zasuszony w lodówce, gdy się ma kozy? :D”\nbo ten seler ma u mnie w lodówce staż dłuższy niż kozy . I znalazłam słoiczek z cywilizacją, na moje oko byli już na etapie wymyślania pieniędzy ;)\nMam nadzieję, że im nie przerwałaś? Słoiczek produkujący dolary byłby całkiem nie od czapki ;)\nPrzerwałam brutalnie dalszy rozwój cywilizacji bo bałam się że dojdą do bomby atomowej !\nParyja – Twoja Romuald podpadła u Kanionka, a teraz u mnie.\nNa co ona czeka, do kroćset! :D\n03/02/2016 at 10:52\nAleż ta Bożena bezlitosna, no. Niewdzięcznica jaka.\nZdrowiej, Kanionku :)\n02/02/2016 at 03:40\nSpać nie mogę bo halny mnie wnerwia.\nJak to – bez ŻADNEJ umowy???\nU nas wieje słabiej, ale Internet skutecznie wywiało na wiele godzin.\nNo jak to – jak? Normalnie, jak to w Polsce klasy “G”. Rzeczy z cyklu “nie do wiary” są tu na porządku dziennym. Tu NAPRAWDĘ jest inny świat i trzeba go doświadczyć, żeby zrozumieć ogrom frustracji, jaki nas dotyka. Nie chce mi się nawet o tym pisać, bo i tak jestem osłabiona.\nTo jest porządny blog, i tylko dlatego powstrzymałam się przed napisaniem brzydkiego słowa na “k”.\nPotwierdzam, bo oświadczałam. szuwarowo bagienne to inny świat, a łamanie praw pracowników to standard.\n02/02/2016 at 23:37\ndoświadczyłam miało być:)\nNo brak mi słów jak bardzo Ci współczuję, Kanionku. Bo choroba chorobą – zdarza się, ale chorować i mieć innych pod opieką to już szczyt poświęcenia. Podziwiam i przytulam i pocieszam i pozdrawiam i ZDROWIA życzę. ;)\nDziękuję, Zerojedynkowa. Dziś już ledwo zipię, choć jeszcze wczoraj byłam w fazie “nie dam się skurwysynom, jakem Wielki Kanionek”. Dziś czuję się bardziej jak Wielki Debil, ale mniejsza z większą ;)\nCo do opieki nad innymi – zwierzęta nie znają litości. Od kilku dni dwa z naszych starych kogutów mają ostro na pieńku, naparzają się non stop, i jeden z nich wyraźnie przegrywa tę wojnę. Dziś już myślałam, że zdechł i po nim, gdy tak siedział w kąciku małego wybiegu, z głową wbitą w błoto i opuszczonym smętnie ogonem. Grzebień zakrwawiony, zamiast lewego oka wielka, opuchnięta śliwa, pióra w dupie połamane – żal patrzeć. Żyje jednak, a ja nie mam serca by ubić dzieciaka. Ani sił na sparzanie, skubanie, patroszenie i obróbkę cieplną. Przeniosłam weterana wojny domowej do Różowej Zagrody (tej, w której odchowywały się kurczaki z probówki, a której przezornie jeszcze nie zdemontowałam), zostawiłam miskę owsa i poidło, i zobaczymy, może dojdzie do siebie.\nDałaś czadu. Półpasiec podobno zaraźliwy nie jest ale nerwica ortograficzna jest baaardzo zaraźliwa. Zamiast wziąć się do jakiejś roboty, wymyślam sobie różne półstany i inne pół stany…… Koszmar.\nA poza tym zdrówka życzę. I aby do wiosny.\nWeź nie mów…\nJak się kiedyś zbiorę w sobie, to podrzucę Wam wiązkę co ciekawszych linków z ortograficznymi rozkminami językoznawców. Mózg boli, choć niby nie potrafi.\nhttps://media.giphy.com/media/KckyhIiaLoXni/giphy.gif może to pomoże na nerwicę?\nPrzyszłość! Przyszłość widzę! :D\nMasz na myśli Kanionku ogrom wody, może strój, obłęd w oczach, czy dziarski krok? Głęboka metafora :). Mój syn napisał, że to “taki współczesny Leśmian” …\nMam na myśli wszystko razem wzięte, plus to, że babcia leci boso. Przestudiowałam dogłębnie filozofię Stowarzyszenia Bosych, przeczytałam dwa bardzo ciekawe blogi ludzi bosych, choć nienawiedzonych, i nie mogę się doczekać, kiedy będę mogła spróbować. Padalec pokrzyżował mi szyki, ale co się odwlecze, to się nie utopi. A właśnie – chodzenie po wodzie w trochę dalszych planach, gdy opuści nas klęska suszy ;)\nJa tak coś czułam, że te bose się tak po prostu nie skończą…\nChyba powoli pora przestać się nabijać z golasów na rowerach? ;)\nTak, na wszelki wypadek lepiej się wstrzymać, tym bardziej, że rower już mam.\nNo i gołego Kanionka też, fakt ;)\nHłe hłe. Prawdę mówiąc gdyby nie było tak zimno, zarówno na zewnątrz jak i w chacie, to już bym wprowadziła zasadę biegania na golasa, przynajmniej od pasa w górę, bo ubranie drażni padalca, a wtedy padalec drażni Kanionka ;)\nWicher szaleje, kilka dni temu odcięło nam prąd na trzy godziny, więc nie dorzucam na noc zbyt wiele do pieca, żeby w razie awarii nie było kuku (małżonek co prawda skonstruował całkiem udany upees, ale akumulator już trochę stary i mu nie ufamy tak do końca), no i rano w kuchni niestety 16 stopni. W pokoju trochę cieplej, bo futrzaki grzeją.\nAle poczekaj niech no tylko znów przyjdzie lipiec i jego upały. Kanionek, boso i goło, jadący na krowie przez świat, głoszący rewolucyjne teorie o leczeniu półpaśca silną wolą, podbije serca milionów. Tak, mam lekki stan podgorączkowy.\n03/02/2016 at 08:48\nWięc jednak będzie krowa… :D\nWłaśnie! Powiedzcie mi, skąd ten gif?! Kim jest ta pani, dokąd biegnie, co to za kraj i który rok?\n02/02/2016 at 17:52\nKanionek, biegnie z sałatą do koziołków, Polska strefy “G”, rok 2046, Herr Kommandant!\nSpocznijcie, Kanionek :D\n02/02/2016 at 19:10\nNo właśnie spoczęłam. Małżonek jeszcze nie wrócił.\nCzuję się dość członkowo, więc jak tylko zjemy obiad zamierzam popaść w bezwładny stupor.\nTak, to ja. W 97. Wracałam akurat ze sklepu jak nas zalało. Chuda wtedy jeszcze byłam. Hehehehe.\nPani mię spłakała :DD\nSalceson ożył :)))\nZ jednej strony cieszy mnie to, z drugiej – martwię się, że za wcześnie zacznie działać. Rekonwalescencja (a to nawet jeszcze nie ten etap!) ma swoje zasady.\nUrwanie głowy z tym Kanionkiem ;)\nSzkoda że jesteś chora, szkoda że tak daleko, szkoda że…\nbo do wzięcia jest Boczek\nOmatko z ospą, różą i świnką! Czyżby miniaturowy czyżyk?\nLaser by już do reszty zwariował! Już się pogodził z tym, że na świecie jest więcej niż dwa koty, już nawet przełknął to, że psy biorą się znikąd i ciągle ich przybywa, a gęsi i kury są z jakiegoś powodu święte i nie można ich nawet powąchać, bo zaraz podnoszą larum i Kanionek krzyczy “nie rusz!”, ale TAKIE COŚ?\nEj, no ale chyba ktoś go przygarnie, tego schaboszczaka, co? Taki słodki na pewno skradnie komuś serce.\nZgadłaś! Miniaturowy czyżyk. Ma ważyć max 13 kg. On ma jeszcze kilka sióstr. Przyznam, że nawet mnie – która nie darzy szczególnym sentymentem jego rodu – zauroczyły :)\nBył do wzięcia za darmo, warunki spełniasz – dom z ogrodem. Ale, niestety, aż w Krakowie.\nJaki uroczy schaboszczak!!!!! :)\nA tak a poprawę chumoru. Uwaga! Poplułam kaszą tableta.https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=10151526910883384&id=125276760863610\nEj! no co jest?! od wczoraj cisza? A gdzie dalsze słowa wsparcia dla Kanionka? Tak samą ją zostawiamy z tym półcycem, znaczy pólpaścem? (Kanionku, z górki już?)\nCo z porzuconymi cudownymi wątkami? Bose stopy, nadzy rowerzyści, nerwica ortograficzna, wewnętrzne życie lodówki… tyle spraw ledwie muśniętych Waszą uwagą…\nNie wierzę, żebyście wszystkie miały zapchane łapy pączkami (albo miały wszystkie łapy zapchane). Pamiętajcie, że mózg spala sporo cukru więc jest szansa, że wysiłek intelektualny ochroni nas przed odłozeniem się pączków w niepożądanych okolicach ;)\nA przy okazji bardzo Tłustego Czwartku życzę wszystkim Kozom! :)\nE tam, samą. Mentalnie wspieramy* :)\nWiesz, Ciociu, nie wiem, jak inni, ale ja mam czasem tak, że jak sobie uświadomię, ile głupot ostatnio powypisywałam, to się zamykam na jakiś czas.\nMyślę, że to sprawka hormonów ;)\nNie przeszkadza mi to wcale w pisaniu potem jeszcze większych głupot w jeszcze większych ilościach – ciekawe ;)\nDziękuję, że przypomniałaś o tłustym czwartku – na amen zapomniałam o tym wynalazku ;)\n*- teoretycznie do rzeczy podchodząc wsparcie mentalne jest tak nierealne jak trzymanie kciuków i cyberseks, ale jak wiemy, wszystkie te rzeczy na swój sposób pomagają żyć ;)\nZeroerha, jeśli Ty się zamykasz na jakiś czas w poczuciu wypisanych głupot, to ja powinnam zamilknac na wieki ;)\nAle u mnie chyba, im wieksze głupoty naplotę, tym bardziej chcę je zagadać. Inne hormony? Za dużo cukru?\nNie wiem jak cyberseks ;), ale wsparcie mentalne zaiste sie przydaje :)\nCukru zawsze za mało ;)\nSzczerze mówiąc, też nie wiem, jak to jest do końca z tym cyberseksem. Niekontrolowane wybuchy śmiechu powodowane niedorzecznością sytuacji nie pozwoliłyby mi na skonsumowanie takiego ciasteczka.\nMoże się ktoś znajdzie, kto się przyzna w komentarzach, jaki to ma sens ;)\nA co do wypisywanych głupot, to się lepiej nie licytujmy, bo stworzymy jeszcze jakieś absurdalne kółko wzajemnej adoracji negatywnej (?!) i będzie kiszka ;)\nKiszka w kółko, znaczy pętko. Pętko, pęto, spętać… Nie! nie będziemy się pętać z własnej woli ;)\nNo! usmażyłam osiemdziesiąt pączków. Proszę się częstować. Nie? Panie na diecie? Że co? Że tłuste? Ale proszę, z lukrem cytrynowym ,nadziewane pigwą i różą. Drogie Kozunie, jak Was uraczyć? Jak ugościć? Cisza taka dziwna. Rozumiem ,choroba Kanionka wszystkie przybiła. Zero wysiłku, zwłaszcza tego no… intelektualnego – mam wolne!\nOśliniłam się… Pomimo nie tyle diety, ile mentalnego kontaktu z wagą łazienkową. Nobla dla tego, kto wymyśli przesyłanie smacznych rzeczy Internetem…!\nMonika, sama usmażyłaś? serio?! 80?! Ty wielka kobieta jesteś!\nWirtualnie się częstuje z przyjemnością :)\nRany! Pigwa i róża! Umarłam…\nTo ja tylko 40 usmażyłam .\nMyślicie że pigwa i róża to dobre im iona dla dwóch prawdopodobnie kózek które powiła Romuald ?\nPowiła? Gratulacje!!! Imiona piękne!\nJak to prawdopodobnie? To powiła czy nie?\nAaaaa! Paryja! Ty i Romuald zaspokajacie moją potrzebę suspensu na cały rok!\nParyja!!!! Opowiadaj!!! Please…..!!!\nZaglądam ciągle na forum, a tam głucha cisza…. :(\nJak co dzień rano Romuald zniknęły więzadła , bardzo się nie przejęłam no bo ileż można:) ale kiedy o 11 ciągle ich(więzadeł) nie było, wzmogłam czujność. Szczęśliwie moi rodzice przyjechali z wizytacją i nie miałam kiedy zamęczyć kozy opieką przedporodową :) koło czwartej wypluła pierwszego malucha chwilę później drugiego a chwilę później… łożysko :)\nDziewczyny wy nie wiecie jakie to emocje ! bo ten pierwszy nie wstaje a ten drugi już wstał! on chyba słaby jakiś i nie chce do cycka. W końcu stwierdziłam że nie zniesę i temu słabeuszowi wpakowałam kilka kropel mleka strzykawką . Teraz już widziałam że oba do cyca trafiają i memłają :) ale i tak za minutę polecę sprawdzić czy aby na pewno wszystko w porządku :) bo ten gówniarz co się pierwszy urodził jakoś koślawo nóżkę stawia a ten co drugi ma uszko klapnięte.\nŁażą takie łajzy po obórce, o każde źdźbło słomy się potykają i przewracają i się napatrzeć nie mogę . Wam pokażę jutro, bo dziś mi się tak łapy trzęsą że nie wceluję aparatem w szczyli :)\n04/02/2016 at 21:35\nJesteś bardzo dzielna, i Romuald też. I koźlątka :)\nImiona piękne, a jakby jednak któraś kózka okazała się koziołkiem (tfu tfu) to Pączek!\n04/02/2016 at 22:01\nNa początku miały być Pączka i Oponka :) a potem weszłam tutaj i pierwszy komentarz który zobaczyłam to był komentarz RozWieLidki : “Rany! Pigwa i róża! ” i pomyślałam że może właśnie tak mają na imię :)\nTo była wizja ;)\nW stajence zimnej zamieszkała.\nJezu, co chłop…?\nJeszcze Ci tylko przypomnę o łożysku. Że poczekaj, aż całe wyjdzie i wywal. Współczuję, że pod wieczór Ci to wszystko wypadło, bo pewnie z latarką tak siedzisz, biedulko?\nA! już rozumiem! Paryi nie ma bo w stajence zamieszkał, to Jej Chłop nam napisał, żebyśmy się nie martwiły :)\nBardzo dziękujemy Panu Chłopu :)\nTak to był Chłop który ma ze mnie większą uciechę niż ja z koźląt ;)\nNa zdrowie Mu ;)\nKochane Kozy, dziękuję za wsparcie moralne i przepraszam, że mnie nie ma. Jeszcze chyba długa droga przede mną i padalcem. Boli do ochujenia. Temperatura skacze, raz 35,4, za chwilę 38. Węzeł chłonny pod lewą pachą spuchł i też boli i wkurwia. Wszystko jest ciężkie. Odezwę się, gdy będę miała do powiedzenia coś więcej, niż dżizas kurwa ja pierdolę dobijcie mnie.\nParyja, jeśli boisz się zajrzeć małym pod brzuchy, płeć poznasz po tym, jak siusiają :)\nZdjęcia koniecznie! Ja zaglądam, tylko nie mam siły pisać, bo ledwie żyję. Gratulacje :-*\nPS. Owce dzisiaj nie tknęły owsa, po raz pierwszy w historii. Leżą i sapią. Ziokołka więzadła w fazie zanikowej. Mam nadzieję, że to fałszywe alarmy, bo nie jestem w stanie wykrzesać z siebie nawet pół iskry radości. Wszystko jest mi mniej więcej obojętne. Dawno nic mnie tak nie rozwaliło na tysiąc drobiazgów.\nKanionku, to brzmi jak koniec żartów, pora zbierać się do dochtora. Serio serio.\nI trzymam kciuki za więzadła, żeby jeszcze.\nZgadzam się z Buskowianką, że Twój padalec dojrzewa do przekazania w inne ręce.\nWczoraj jakiś desperat zagroził samospaleniem przed siedzibą Ministerstwa Zdrowia (albo NFZ – nie jestem pewna) i wzięli go do szpitala na obserwację…\nJak widać to też też jakaś metoda, żeby szybko dostać się do lekarza ;)\nA Tradycja i Baśki naprawdę mogłyby się wykazać odrobiną poczucia przyzwoitości i podkasać jeszcze więzadła.\nTaaaak… trafił do lekarza. Tylko niekoniecznie tej specjalności, która potrzebna jest Kanionkowi. Chociaż może przy okazji przebadaliby kompleksowo…?\nTrzymaj się Kanionku i zdrowiej !\nPrzecież Cię nie pokona jakieś półczegoś :)\nOrzesz urwał…. Czym się Kanionku i nie przezięb padalca, bo będzie jadowity… Nie daj się gadowi!! Mamuśki niech czekają, albo same sobie radzą, bo teraz masz zdrowieć.\nTrzymaj się Kanionku. Jeśli Ty nie możesz iść do lekarza, to może on do Ciebie? Jest taka możliwość?\nKozy i owce uprasza się o powstrzymanie i pozwolenie na powrót Kanionka do zdrowia :)\nGratulacje Paryjo! Tłusty Czwartek co się zowie!\nŁomatkozcórką! Się dzieje!\nZdrowiej, Kanionku! Jak tak Cię czytam, to utwierdzam się w przekonaniu, że jak już przyjdzie zagłada i kuniec świata, to Ty i tak przeżyjesz sound and safe, bo się od cywilizacji uniezależniłaś… A takim jednostkom jak ja, to wystarczy prąd i wodę wyłączyć, no i ledwo czypić będą…\nWow! Witamy Różę i Pigwę! Gratulacje Paryja :))))))\nDziękuję :) dziękuję :) wrzuciłam zdjęcie na forum, możecie popodziwiać jakie Pączki mi się wykluły :)\nOmatkozcórkami jakie one piękne!! I pończoszki i zalotny loczek na głowie!\nAleż piękne Pączusie!!! Gdzie dzisiaj śpisz? :D\nRóża ma loczki na grzywce… A Pigwa zgrabny tyłeczek :D\nFajne dzieciaki!! Jeszcze raz gratuluję!!!\n04/02/2016 at 23:02\nI oby to ONE były :)\nJeszcze raz do nich zajrzę(no może dwa razy ) a potem idę spać jak człowiek w łóżeczku, a nie jak koza jakaś na kosce słomy :)\nJakie słodkie pimpulki :))))))\n05/02/2016 at 03:15\nNie trafię z komentarzami zapewne tam, gdzie chciałam, więc ujmę sprawę grupowo:\n– Kanionku, zdrowiej!!!!\n– Paryjo, łaaaaaa : ))))\n– Chłopie Paryi, jesteś fajny chłop :) (tylko pojedynczy uśmieszek, bo widzę, że cenisz prostotę przekazu ; )\nWybaczcie (albo doceńcie ) słowne ubóstwo. Uwierzcie, jest naszpikowane emocjami. Jak rzadko.\nZdrowiej Kanionku! Niech spada zaraza!\nApeluję do Basiek i Ziokołka, wstrzymajcie się dziewczyny, niech Kanionek trochę się odchoruje! ( wiem, wiem, odpowiedzą co najwyżej pogardliwymi spojrzeniami).\nSłodkie pączki Ci Romuald wysmażyła! Gratuluję!\nParyja – cudne pędraki :*\nKanionek- do lekarza!MARSZ!\nTo tyle w krótkich żołnierskich słowach.\n…no dobrze, może być “jazda” zamiast “marsz”.\nNie jestem zarejestrowana na forumie, więc na szybko, zanim to zrobię, piszę tu.\nSmutne wieści, ale może mała jeszcze załapie :(((((\nDroga Oboro Kanionka!!\nTrzymamy kciuki za Pigwę!! Mocno!\nTrzymamy!!!!!!! Z całej siły!!!!!\nMam nadzieję, że jakiś wet poratuje Pigwunię i nauczy ją jak jeść…. Może są jakieś sposoby….\nParyjo, bardzo mi przykro :(((\nniech teraz Róża rośnie jak pączek.\nRóża Pączek jest wykapaną mamusią, ten sam kolor, wyraz “twarzy” i spojrzenie życzliwie pytające “no co tam dobrego?”:) tylko kolor nóg mają inny. Wylazła z koziarni i z niedowierzaniem w oczach rozglądała się dookoła.\nMuszę ją jutro zważyć.\nI jeszcze musi poznać Budynia :)\nNoo buciki Rózia ma zacne ;)\nKochane Kozy, oto krótki raport z domu zarazy.\nZiokołek urodziła dziś ślicznego, całkiem białego, rezolutnego synka. Tak, dobrze przeczytałyście. Jednego. Chłopaka. Prawo serii, czy fatum jakieś…? Młody ledwie oczy otworzył, a już pełzał w poszukiwaniu cycków. Biedna Ziokołek zdążyła mu wylizać łepetynę, a potem już musiała stąpać za nim ostrożnie, żeby dokończyć robotę, bo mały stwierdził, że worek owodniowy owinięty wokół tylnej nóżki nie jest żadną wymówką, żeby się nie napić czegoś ciepłego. Z uwagi na okoliczności jego narodzin i tę nieposkromioną ruchliwość nie mam problemu z nadaniem mu imienia – będzie się nazywał Wirus :)\nNie miałam więcej niż 15 minut żeby się nim nacieszyć, bo dziś uzgodniliśmy z małżonkiem, że o 17:30 mam czekać gotowa, w pełnym uzbrojeniu, a on po powrocie z pracy tylko zawróci na podwórku i jedziemy do przyszpitalnej przychodni.\nZa dziesięć szósta byliśmy już na miejcu i czekaliśmy na lekarza (nie było Trzech Gracji! Tylko jedna, całkiem ogarnięta babeczka po pięćdziesiątce). Po osiemnastej w każdy piątek zaczyna się tzw. dyżur świąteczny, który obejmują przypadkowi lekarze z całego regionu. Dzisiaj mój pech chciał, że trafiło na młodego chirurga. Oglądał mnie z odległości dwóch metrów i był bardzo zakłopotany. Po kilkuminutowej konsultacji ze swoim smartfonem orzekł, że jego pierwsza myśl to półpasiec, ale tak naprawdę to trochę nie jego bajka, więc jeśli za kilka dni mi się nie poprawi, albo wręcz pogorszy, to lepiej żebym udała się do dermatologa, albo specjalisty od chorób zakaźnych. Przepisał Hascovir 800mg w wielkich pigułach (wielkością i kształtem przypominają kostkę polbruku), wit. B1 (te z kolei są malusie, jak pchełki), polecił zapytać w aptece o “jakąś maść przeciwświądową” i życzył szczęścia.\nEch. Jutro małżonek zasuwa do roboty. Zresztą nawet w dni powszednie – dermatolog lub zakaźnik, po osiemnastej? Ha, ha. Może w Warszawie, Wrocławiu, Trójmieście, ale nie TU, w szuwarowo-bagiennym, jak to mawia nasza koza Zośka. No nieważne. Ja nie mam wątpliwości, że to półskurwiel. Łyknęłam już pierwszą kostkę brukową i witaminki, zeżarłam trzy ząbki czosnku, a przed snem wysmaruję się gencjaną. To znaczy małżonek mnie wysmaruje, bo ja nie wszędzie sięgnę. Boli nadal skurwysyńsko, łażę sztywna jakby mnie kijem na stadionie obili i byle wysiłek powoduje, że zlewam się zimnym potem. Jeden z placków zrobił się sino-purpurowy i ten boli najwścieklej, ale pęcherzyki wciąż nie pękają i nie wiem, kiedy to gówno zamierza się wziąć i zagoić. Do południa znów miałam temperaturę 35,3 stopnia. Może powinnam żreć węgiel opałowy?\nPS. Rozmawiałam z Paryją. Obie uważamy, że tak musiało być. Natura najczęściej dobrze wie, co robi, a skoro mała odeszła tak szybko, to utrzymywanie jej na siłę przy życiu nie miało większego sensu – gdyby odruch połykania nigdy nie wrócił do normy, to przecież kózka i tak by nie przetrwała zbyt długo. Koniec końców więc owszem, to zawsze jest smutne, ale na szczęście Paryja ma drugą, jasną stronę tego medalu – małą Różę, Klapnięte Uszko, czy jak się ta mała będzie ostatecznie nazywać :) Cieszmy się, Kozy, tym co jest i wypatrujmy wiosny – dzisiaj za koziarnią nieśmiało trenował gardło jakiś ptaszek-optymista. Muszę jeszcze zajrzeć do Ziokołka i Wirusa, którzy na razie mieszkają odseparowani w pokoiku dziecięcym, bo do porodówki wrzuciłam Baśki. Baśki cały dzień leżą i sapią, więc być może też są blisko, ale nie sposób im zajrzeć pod ogon, a ja nie mam siły się szarpać, więc mówię sobie – que sera, sera.\ni Kanionka! i Tradycji ! :)\nNiech ci Kanionku ta kostka brukowa (czymkolwiek jest) pomoże albo choć ulgę przyniesie.\nZdrowie! Ale łyknę po południu :)\nParyja, szkoda malucha, ale drugi Pączek wszystko nagrodzi! Ściskam!\nKanionek…. rok chłopaka? :) Uważaj na młodych, żeby gangu nie zawiązali :) Bo okolicę sobie podporządkują :) A nie wiem czy kurczaki zarobią na haracz :D\nZdrowiej szybko. I nie szlajaj się za dużo bo to nie pomaga.\nKanionku a Baśki coś wysapały ?\n… ojapierdzielę ….(długo długo nic cisza…) ile się może zwalić na jednego kobietę? oraz szczęście, że doczytałam komentarze, bo tu kolejne odcinki z życiawzięte i didaskalia bardzo potrzebne do zrozumienia sytuacji…\nDopiero zaczynam Twoją przygodę i nie wiem co tu powiedzieć, tak mnie potrzepało i żeby dobrze wypaść. może tak mało finezyjnie – składam postulat półpaśćcu wypier… ! dobrze będzie? bo jeśli za ostro to tylko powiedz. pozdrawiam ciepło\nWszystkiego najlepszego dla Wirusa i Tradycji :)\nChłop nie chłop, dobrze, że zdrowy.\nA wirus niech spada na bambus banany prostować! Pogoń go, Kanionku, kostką brukową.\nBaśki, proszę grzecznie czekać aż położna będzie na siłach cieszyć się waszym macierzyństwem, a nie sapać i zwiększać napięcie.\nA jak MałemuŻonkowi w robocie?\nO, to pozwolę sobie pod Twoim komentarzem napisać kolejny krótki raporcik.\nTrochę już rzygam paracetamolem, ale co tam, zwierzęta NIE ZNAJĄ LITOŚCI. Baśka, nie Doktor Ekspert, tylko właśnie ta z różowym ryjkiem, bardziej oswojona, wypluła dziś wełniany przychówek. Sztuk jeden. Płeć nieznana, sweter jest dopiero wylizywany. Fuks, że między piecem a obiadem zajrzałam do koziarni, bo już się za nią śluz ciągnął. Zagoniłam na porodówkę i za 10 minut już było małe “meee” :)\nJak tylko zjemy, biorę solpę i idę do koziarni popatrzeć.\n(półskurwiel nie dał mi spać pół nocy, a ponieważ ostatecznie zasnęłąm w bardzo dziwnej pozycji, to w nagrodę mam dodatkowy nerwoból od łopatki do szyi)\nMałyŻonek wrócił z roboty i poszedł do piwnicy ślęczeć nad kolejną hydrozagadką. Jest tak zadowolony z życia, że mało mu głowa nie odpadnie ;)\nTeatralna – witaj w naszych oborowych progach i się rozgaszczaj, a nawet rozpychaj i żądaj ziarenek :)\nNakręciłam dla Was filmy z Wirusem i świeżo wypranym swetrem z czystej, żywej wełny. Ale nie wiem, czy jeszcze dziś wrzucę. Buziaki dla wszystkich i jak to mawiała mamusia Adasia Miauczyńskiego – trzeba żyć.\nŁomatko Baśko! Nie zaczekała! Może chociaż paczanie na świeżo wyprany sweterek pomoże Ci trochę zapomnieć o urokach półskurwiela, nerwobólu i innych przypadłości? No i fajnie, że te zarośniete, czteronożne matki to takie samodzielne w obsłudze przychówku.\nAle ta głowa to odpada MałemuŻonkowi z zadowolenia z życia w ogólności, czy, że wreszcie wrócił do domu i może zamknąc się w piwnicy? ;)\nNo i gratulacje! Kanionku już jesteś położną wielogatunkową :)\nFajnie :) tylko żeby Ci się oczy nie rozjechały, kiedy będziesz jednym okiem patrzyła na sweterka a drugim na Wirusa ;)\na jeśli jeszcze druga baśka cię uszczęśliwi przychówkiem to oczopląs pewny :)\nNo właśnie, skąd Kanionek weźmie trzecie, a może i czwarte oko?!\nI oczywistość – serdecznie witamy Wirusa i sweterek :) Tak będzie miał/miała na imię?\nA mogłam wtedy wziąć ten monitoring!\nJeszcze nie wiem, jak go nazwę. Tak. Chciałam zrobić konkurs “kto zgadnie jakiej płci jest jagniątko”, ale to byłoby zbyt proste :D\nCzwarty jedynak z rzędu!\nTak mi zabrzmiało z relacji, że Fuks?\nI gratulajce, gratulajce! (czuję, że się przyjmie ‘na Oborze’ ;-) )\nFuks to będzie, jeśli w tym roku urodzi się jakaś dziewczyna :D\nNormalnie “męski krawiec” zalągł się u Ciebie, Kanionku!\nOch, tak ogólnie z życia jest zadowolony, a najbardziej z życia w piwnicy. Zwłaszcza, że dzień w dzień wraca do domu roztelepany jak stary rower, bo szef oszczędza na ogrzewaniu. A w piwnicy nie ma nawet 10 stopni. Więc dzisiaj pierwszy kontakt z czymś ciepłym małżonek miał przy obiedzie (nie to, że ja jestem jakaś oziębła, tylko po prostu nie można mnie teraz ściskać, a na dobrą sprawę nawet dotykać, bo się kurczę i syczę).\nTak, Baśce muszę oddać, że się przy niej nie zdążyłam nawet zbyt mocno zdenerwować (no raz tylko, gdy główka z kopytkami już była na zewnątrz, a Baśka sobie łupnęła na podłogę, siadając najpierw na dupie), ani długo zastanawiać, ile będzie jagniątek, bo w kilka minut po dzieciaku chlupnęło o ściółkę łożysko. Ziokołek za to mnie martwi, bo od ponad doby nie tknęła wody. Ma świeżutką, prosto ze sklepowej butelki, więc to nie wina wody. No nic, może taki foch poporodowy. Teraz czekam, aż się Doktor Ekspert uwinie z porodem i może będę miała czas pochorować w spokoju ;)\nZimny chów podobno hartuje ;)\nTradycja niech się nie wygłupia, ja rozumiem, że po pierwszej dwójce może czuć niedosyt, ale bez przesady! nadmiar ambicji jest szkodliwy!\nMoże po prostu jest tak samo zdziwiona, jak ja, i jeszcze potrzebuje trochę czasu na otrząśnięcie się z szoku. Prawdę mówiąc spodziewałam się porodu nie wcześniej, niż pod koniec lutego, bo mając ubiegły rok za przykład, oceniałam “wysokość” ciąży po wielkości brzucha Tradycji. Nie wzięłam jednak pod uwagę, że ciąża może być pojedyncza :) Za to Tradycja wygląda lepiej, niż po tamtej dwójce. To znaczy nie przypomina worka obciągniętego na kościach ;)\nNo i najbardziej śmieszy mnie to, że skoro już tylko jeden koziołek, to Tradycja po prostu MUSIAŁA go zrobić całkiem białym. Wirus wygląda dokładnie tak, jak mała Kachna rok temu, i uwierzcie, że trzy razy sprawdzałam, czy to aby na pewno chłopak :D\n06/02/2016 at 19:37\nZdrowia dla nowego przychówku.\n(Ale że Baśki nie rodziły synchronicznie? Nie może być!)\nEch, tak, gratulajce. Już mi się musk lasuje od tej roboty, usypcie mi zgrabny kurhanik.\nGratulajce śliczne są :) kradnę i będę stosować :)\nOd tej pory nie będę mówić inaczej, jak właśnie “gratulajce”! Spodobało mi się :)\nNo właśnie! W dodatku cały czas myślałam, że Doktor Ekspert będzie pierwsza. Ona chyba też jest trochę tym faktem zakłopotana – owce są już razem na porodówce, bo kozy nie dawały Doktor Ekspert spokoju, przeganiając ją z kąta w kąt, więc DE miała okazję obejrzeć i nawet obwąchać to małe wełniane, no i po tym oglądaniu i wąchaniu biedaczka jakoś tak oklapła na twarzy i wbiła w ścianę wzrok pełen melancholii. W końcu westchnęła cicho z głębi wełnianych trzewi i oklapła całkiem, czyli na ściółkę. Może jutro?\nKu uciesze http://brzozowiak.pl/ogloszenia/Rezerwacja-szczeniat!-1162346.html\nChyba jutro zadzwonię i się zarezerwuję że nie chcę dwóch suczek ;)\nO matko z przecinkiem. Całkiem mnie zarezerwowało. Dzięki takim tekstom wiem, że moje problemy z interpunkcją to pikuś.\nA właśnie, Paryja, jak się skończyły poszukiwania kozła? To znaczy wiem, że nie macie kozła, ale może jest jakiś upatrzony, żeby nie powiedzieć ZAREZERWOWANY? I wszyscy cmokamy nad Romuald, a co z ciocią Lusią? Na pewno nie w ciąży?\n06/02/2016 at 22:39\nTeraz Luśka miała rujkę w tłusty czwartek, wtedy mi się zarezerwowali goście i Romuald rodziła i nie miałam głowy do chodzenia na randki :) Mam telefon do jednego przystojniaka i nie zawaham się go użyć :)\nW ciąży raczej nie jest ale głowy nie dam:) brzucha i strzyków broni jak niepodległości (może tylko nie lubi być macana).\nChyba jest zazdrosna o gówniarza: kiedy dostawiam małą do Romualdowego cyca Luśka usiłuje się wcisnąć między mnie a małą, kiedy uznaje że jej za mało uwagi poświęcam zaczyna mnie rogami przepychać, głaskanie, memłanie i inne mizianie jej nie wystarcza ona oczekuje jakichś zabaw siłowych :) Wiem że obórka mała i staram się ją wypuszczać kiedy tylko mogę, a wtedy Luśka dostaje szajby: przyspieszenie od zera do setki i od setki do zera w pół sekundy ;) i 100 metrów w jedną i 100 metrów w drugą i tak trzydzieści razy i biada temu kto jej stanie na drodze :)\n07/02/2016 at 19:16\nUstaw jej płotki po drodze ;)\nO, jaki rozkoszny słowopląs ;-)\nCzyli jak nie chcę rezerwować, też muszę wysłać? :D\nPani chce wiedzieć kto nie chce, więc powinnaś wysłać :)\nTo ogłoszenie jest piękne :) Ale zadzwonić, to już bym się do tej pani bała ;)\nBez sensu, przecież pani wyraźnie napisała “nie bójcie się” :D\nNo i musi wiedzieć “kto chce, a kto nie”, więc jeśli jej nie powiesz, że nie chcesz, to zwyczajnie skomplikujesz niewinnej osobie życie!\nAle czy ktoś zauważył, że ONA będzie miała szczeniaki? To może zamiast maila to wysłać do niej telewizję? :D\nMożesz jej wysłać telewizję albo smsa bo maila nie podała :) (no chyba że zaszyfrowany w tekście ;))\nI szybko rezerwujcie, bo pani gotowa jeszcze WYCHOWAĆ te biedne szczeniaki ;)\nPadłam :) Proszę się rezerwować po szczeniaki…\nParyja – smutacje i gratulajce w jednym, ze wskazaniem na te drugie!\nKanionku – gratulajce ziokołkowe! Kiedyś się mówiło, że jak chłopy się rodzą, to wojna idzie, ale ja wolę jednak odpukać w niemalowane na taką okoliczność.\n07/02/2016 at 00:26\nPatrzyłam, patrzyłam i nie kumałam, o co Wam chodzi z tymi gratulacjami. I aaaa gratulajce! No to gratulajce! :)\nKanionku, u Ciebie niczym w tabloidzie – obok wieści krew w żyłach mrożących i cycki trwogą ściskających plotą się historie wełną i kozim mlekiem pachnące. Szkoda że nie mam chodów w tv, bo widzę tu potencjał na niezłe reality show ;) Albo chociaż stronę internetową przekazującą za pomocą kamerek widok z koziarni i wybiegu. Do tego banerek z numerem konta albo dostęp za drobną opłatą :)\nZdrowia Ci życzę i dobrej prognozy pogody, żeby już chociaż zima nie dowalała dodatkowej roboty i zmartwień.\nKanionku, co to się dzieje!!!!\nCzy zawsze, gdy tylko łeb obrócę na kilka dni, musi się COŚ urodzić?! I to od razu dwie sztuki?!\nZdrowia dla Kanionka, mam i maluszków :)))\nDziękujemy, wszyscy zdrowi, nawet ja czuję się dziś trochę lepiej (może to wciąż “lepiej” w znaczeniu “lepiej przynieś wiadro, będę rzygał”, ale jednak lepiej), no i czekamy na rozwiązanie Doktor Ekspert. Nie wiem, ona taka strachliwa i nieśmiała, może w ogóle nie urodzi, bo się boi? Obwąchuje Baranka Mariusza tak, jakby sprawdzała, czy toto w ogóle warte jest zachodu ;)\nMariusz! Czy to od tego Mariusza D., który nie żarł trutki na szczury?\nCieszy mnie niepomiernie, że się lepiej czujesz, choćby i z wiaderkiem ;) Mój małżonek twierdzi, że już jutro, pojutrze, otrząśniesz się wstając z łóżka, i gnając do koziarni rzucisz tylko gęsiom przez ramię “Półpasiec, jaki znów półpasiec?!” :))\nczytam i czytam od początku i od końca ale chyba jeszcze muszę zaglądać do komentarzy.\nNie wiem czy jest sens komentowania w starych postach, chyba nie. Powiem więc tu, że najbardziej (na razie!!) padułam czytając o spotkaniu z lochą i pasiakami, oraz też uważam, że jesteś bardzo odważną kobietą i zazdroszczę Ci, bo ja tu mam namiastkę wsi w porównaniu z Tobą i nie mogę mieć tylu zwierząt, choć bym chciała.\nMam też pytanie, czy ser kozi jest już obstalowany w stu procentach jeśli chodzi o stałych nabywców? bo jeśli mieszkasz niedaleko Trójmiasta, to mamy do siebie całkiem blisko, więc bym była zainteresowana. Stado kóz w Swołowie zostało zlikwidowane (((\nnie wiedzieć czemu i zostaliśmy bez sera. Pozdrawiam ciepło nieustająco i życzę zdrowia zdrowia i zdrowia.\nJa z poziomu panelu admina widzę wszystkie nowe komentarze, bez względu na to, pod którym wpisem się pojawiają. Wy, z poziomu strony głównej bloga, widzicie tylko siedem najnowszych. Jeśli chodzi o komentowanie, to u mnie żadne zasady nie obowiązują – możecie pisać co i gdzie tylko chcecie, w temacie, albo od czapki ;)\nCzy mieszkam blisko Trójmiasta to już kwestia indywidualnej oceny – do mojej Mamy, która mieszka na gdańskiej Zaspie, mam dokładnie 110 km.\nMam nadzieję, że w tym roku sera wystarczy dla wszystkich chętnych (będę musiała niedługo zacząć doić Krówko i Pippi, zanim same odstawią dzieciaki i się zasuszą; padalec i palec trochę pokrzyżowały mi szyki, ale może jeszcze rozdoję te panny), a że w ubiegłym roku większość z powodzeniem wysyłałam pocztą i kurierem, w różne zakątki Polski, to i do Trójmiasta mogę :)\nEch. Ja się nie dziwię, że ludzie likwidują stada. Hodowla kóz PLUS serowarstwo, to jest ciężki kawałek chleba i trudno się z tego w Polsce utrzymać. Owszem, są dobrze prosperujące gospodarstwa (które – być może – miały sensowny kapitał na start), ale jest ich niewiele. Zima w Polsce to prawie pół roku utrzymania zwierząt na paszy, za którą trzeba zapłacić (siano, zboże, okopowe), więc tak jak Wam pisałam w którymś z ostatnich wpisów, większość mojej pracy idzie na utrzymanie stada przez kolejny rok. Żeby zarobić na nawet naprawdę skromne biedowanie, musiałabym podnieść cenę serów do 80 zł za kilogram, a wtedy zapewne z kolei spadłaby ilość zamówień, i tu się błędne kółko zamyka.\nNo nic. Dzisiaj świeci słońce, Wirus i mały baranek już drepczą za swoimi mamuśkami po łące, nie dajmy się ponurym myślom i tak dalej.\nWiecie, że ja myślałam, że małe jagniątka są mięciutkie i puszyste? Gupi Kanionek. Baranek Mariusz w dotyku przypomina plastikową figurkę i mięciutki ma tylko pyszczek :) Serio. Ta jego wełenka jest tak ciasno spleciona, że gdyby mi go dano do pomacania z zamkniętymi oczami, powiedziałabym, że to pancernik. Może to jednak dobrze, że te dwa pająki urodziły się teraz – nic tak nie poprawia nastroju, jak uśmiechnięty pyszczek kogoś, kto wszystko bierze za dobrą monetę: kamyk, źdźbło słomy, kałużę i maminą nogę. Wszystko jest nowe i fascynujące :)\na wiesz Kanionku, że ja też mieszkam jakieś 120 km od Trójmiasta(do Gdyni mam 90))) he he ja w stronę zachodnią. to fajnie z tym serem, że może się uda.\nKobieta, która miała około 100 kóz w Swołowie(mała wioseczka na planie owalnicy w której mieszczą się piękne zagrody muzealne -skansen muzeum słupskiego) żyła bardzo skromnie w walącej się chałupinie i wzięła i umarła…nagle. szkoda. jeździłam tam z dzieciakami na wycieczki do tych kóz.\npaliliśmy ognisko, piekliśmy kiełbaski i obserwowaliśmy kozy. taka żywa lekcja biologii. dzieciaki mogły je pogłaskać. W moich stronach – kraina w kratę, jest kilka gospodarstw, które prowadzą taką edukacyjną działalność, na przykład pasieki i szklane ule…a znam jeszcze fajne magiczne miejsce w Górach Świętokrzyskich Kapkazy, gdzie w stodole mieści się scena teatralna, a w oborze pracownia ceramiczna ))))\nnie żebym Ci podrzucała sposób na zrobienie kasy ale ….\ni pozdrawiam ciepło oraz wirtualnie głaszczę jagniątka po plastikowych futerkach ;-P\nW Swołowie są ludzie, którym się chce. Trafiłam tam przypadkiem, mała wioska pośrodku niczego, i festiwal miodu, konkurs nalewek, koncert folkowej kapeli z korzeniami bałkańskimi i ukryta knajpa na piętrze z jedzeniem takim jak u babci na wsi, lat temu 30. Polecam wszystkim! http://www.swolowo.pl\nwioska po środku niczego??? wiosna to skansen po środku Krainy w kratę!!! to piękny nadmorski teren z malowniczymi wioskami – nazywa się kraina w kratę!! budownictwo szachulcowe, Słowińcy. nieopodal znajduje się moja wioska z Doliną Charlotty, a w niej koncerty rockowe, pielę kwiatki a podczas pielenia mi Santana na gitarze przygrywa NA ŻYWO!!! żeby nie było)))) kilkanaście kilometrów do morza…do Ustki, kilka do Słupska.\nA ludzie, którym się w Swołowie przede wszystkim chce, to pracownicy muzeum!! którzy napisali program unijny na stworzenie z tej wioski skansenu, którzy walczą z wiatrakami DOSŁOWNIE, chodzi o zachowanie naturalnego krajobrazu…\nDostałam opieprz bo chwaliłam??? Jechałam tam i nic nie było, tylko pola i łąki, płasko, nuda no nic sie nie dzieje jak w polskim filmie, a za to na miejscu, kolorowo, radośnie, pełno stoisk z rękodziełem, jedzeniem, piciem itp. Wspaniali ludzie, świetne jedzenie i cudne miejsce (POŚRODKU niczego :-P ) no ale wszystko zależy od perspektywy…\n09/02/2016 at 03:09\nA gdzie zdjęcie baranka? Pokaż Mariuszka :) Też myślałam, że jagniątka są mięciutkie. Pamiętam reklamę jakiegoś płynu do prania, co to po nim ubrania miały być mięciutkie i delikatne jako ta jagnięca sierść. Oszuści!\nZdrowiej Kanionku, Mały Żonek niech nie zmieni się w sopelek, bąble na 4 nóżkach niech rosną jak pączusie i niech Ci przy następnych porodach pannami sypnie :)\nbab ago – nie opieprz, ino sprostowanie\nKanionku kochany!!! Zdrowiej, przesyłam buziaczki, uściski i pokłady dobrej energii (oby się w necie na łączach nie rozpłynęła). Ja wierzę w sprawiedliwość doczesną, znaczy, że los Ci to wynagrodzi, I tej wersji będę się trzymać. I jeszcze uważam, że niniejszym wyczerpałaś limit chorób na ten rok. O.\nDzieciaki zwierzątkowe są bardzo urocze i ciekawskie. Oby druga owieczka była niekłopotliwa i pci damskiej. Pozdrowionka!!!\nKanionku, wysyłam Ci ćwierć mojego anioła stróża, więcej, ekskuzemła no nie mogie, taki czas. mentalnie miziam przychówek Twój i Paryi. Rozdartam jak spiorunowana piorunem wierzba czy się bardziej cieszyć czy martwić okolicznościami. Trzymam wszystkie kciuki próbując jogi palców stóp by zwiększyć skuteczność. Dobre Fluidy całej netowej koziarni muszą zdziałać in gigaplus. Trzymaj się, zdrowiej, zniknij półpaśca. Energetyczne pakiety empatycznego wsparcia wysyłam ekspresem drogą mleczną (odciążając listonosza). b.\nKanionku, pomyśl, że mogłabyś mieć jeszcze słonika ;)\nJaki cudny demol :) i żyrafka ! na żyrafkę bym się skusiła :) te oczęta ….\nTia… I teraz Kanionek przeszukuje internet w poszukiwaniu jakiegoś słonika do przygarnięcia i jednocześnie usilnie zastanawia się jakby tu przekonać Bożenę, żeby na to przygarnięcie wyraziła zgodę…\nMnóstwo prozdrowotnej energii ślę!\nA ja proponuję dla Kanionka… osiołka :)\nDo kompletu ze szkockimi krowami by był :)\nA tu – wersja po wizycie fryzjera…\nKozy, Kozunie! Dwa leciały! Rano leciały takie biało-czarne w czerwonych kozaczkach! Że jagniątka się rodzą, koźlęta na świat przychodzą – ja rozumkiem swoim małym jestem w stanie ogarnąć, ale żeby bociany … w lutym na Dziki Zachód* przyleciały !!! Ciekawa jestem, czy już koty się marcowały? Moja kocica stara, na dwór wygląda tylko po to, by sprawdzić, czy deszcz nie pada. Jej amory nie w głowie! Zdrowia wszelakiego i sił przeogromnych życzę.\n*skraj Puszczy Goleniowskiej\nKoty też. Dzisiaj słyszałam. No ale koty zawsze w lutym marcowały :) Tymi bocianami to mnie jednak zabiłaś.\nA futro mojej suki mówi, że już zimno nie będzie (mówi zalegając grubą warstwą panele, kłębiąc sie po kątach i obłażąc każdy ciuch).\nSkoro koty, psica, bociany, śnieżyczki (też u mnie zakwitły) wiosnę ogłaszają, to może warto jakąś Marzannę spalić! Niech zima idzie precz, a kalendarze zakopać. Już nikomu – niczemu nie można wierzyć.\nPrzylatujących bocianów nie widziałam, ale ptaszęta za oknem drą gardziołka już od świtu… musi rzeczywiście wiosna idzie :)\nOj tak, wiosna idzie… sąsiad remont zaczął… ludziom w łapy cieplej i papierochami na ulicy bez problemów mogą smrodzić… gówna na trawniczkach szybciej się rozpływają…\nSorry, chyba muszę coś łyknąć*, bo mi tak jakoś szaro (tak, wiem, umycie okien trochę pomaga na kolorystykę świata, ale nieee mooogeee :( )\n* magnez? witD? kolorowy drink?\n09/02/2016 at 21:59\nDrink :) niech będzie pomarańczowy-to taki energetyczny kolor :)\nW witaminki “plastikowe” jakoś nie wierzę.\nMożesz też drinka na spacer sobie zabrać, koniecznie tam, gdzie nie ma ludzi :) I np. poszukać grzybów, ostatnio nazbierałam uszu (uchów) bzowych :)\nZa spacer z drinkiem w mojej okolicy mandacik się płaci ;)\nW miejsca bez ludzi to już trzeba samochodem jechać co drinka wyklucza :(\nA grzybki jakie bym znalazła to raczej należałoby potraktować jako broń chemiczną. Uroki wielkiego miasta, pff :(((\nUcha bzowe sobie wyguglałam – śliczne :)\nCiocia, drinka w papierową torbę zapakuj :-D a ja właśnie jakoś wyjątkowo lekko przeżyłam zimę i być może dzięki witaminie D, bo pierwszy raz zaczęłam łykać i o dziwo humor mi dopisywał nawet w sylwestra, który normalnie jest dla mnie dniem irytującym, więc może to działa. Na okna za wcześnie, olej :-)\nNo to teraz wypatrujcie w mediach info, że jakaś wariatka z pomarańczowym drinkiem w papierowej torebce przegryzła facetowi tętnicę bo palił papierosa na przejściu dla pieszych ;P\nUcha śliczne, nazwa jeszcze śliczniejsza :)\nW lesie nawet drzewa mają uszy… totalna inwigilacja!\nOoooo ! Naprawdę przegryzłaś ? Ja wielokrotnie chciałam(z tym że nie za palenie) ale zawsze się brzydziłam.\nParyjo, spożywasz potem te ucha, czy tylko tak dla draki zbierasz? I jeśli spożywasz, można wiedzieć, jak?\nUcha spożyliśmy w ryżu z różnymi rzeczami i w zupie z drugim dziwnym grzybem z zamrażarki (szmaciakiem). W ryżu były smaczne, a w zupie obrzydliwe .\nUszaki to prawie to samo co chińskie grzybki mun i podobno bardzo zdrowotności służą :)\nTeraz poczekam na wysyp ;)\nA szmaciaka też wielbię niezmiennie od pierwszego spożycia. Zwłaszcza w zupie i w sosie :)\nUchy rosną cały czas, wystarczą dwa, trzy dni bez mrozu i można zbierać. Znalazłam w lesie taką głęboką paryję (hłe hłe) zarośniętą starymi bzami i na psim spacerze(w lutym ;)) zebrałam ze trzy litry grzybów :)\nFanem szmaciaków jest Chłop (to chyba jedyne grzyby na które nie kręci nosem) mnie one dziwnie pachną, za to ładnie się mrożą i niezłe są jako farsz do uszek. No i występują w hurtowych ilościach bo nikt ich nie zbiera :D\nWyguglałam ofkors tego szmaciaka, pierwsze moje wrażenie – gąbka do kąpieli :D\nJeśli jest smaczny, to tylko znaleźć takiego jak ten\ni przez pół roku rodzinę można żywić.\nmnie się te grzybki z pogubionymi w lesie mózgami kojarzą :)\nA ja się głupia cieszyłam, jak trzykilowego znalazłam, he.\nGdzie nie zbierają, to nie zbierają! U mnie łażą takie jedne, co tylko szmaciaki biorą! Szczyt bezczelności!\nCiociu, nie myj okien! Przez czyste okna widać szarość jeszcze dokładniej ;)\n10/02/2016 at 13:18\nZ nieba mi spadłaś Zeroerhaplus! Bo właśnie zastanawiałam się – myć te okna czy nie?\nW tym temacie rzadko radzę co innego ;)\nTak sobie teraz pomyślałam, że ja też jestem “zeroerhaplus” :)\nJest nas legion, ale tylko ja mam prawa autorskie ;)\nKupię sobie kolorową folię i wykleję nia okulary ;P\nTo może i ja nie umyję ;) razem raźniej :)\nMycie okien jest generalnie mocno przereklamowane :)\nKanioneeeeek! Gdzieżeś Ty?! Tu się pisze o takich ciekawych rzeczach – ucha bzowe, szmaciaki… na pewno Cię zainteresują!\nKanionku jeśli odpoczywasz to odpoczywaj ale jeśli kupiłaś wielbłądzicę i ona się okociła (owielbiła, owielbłądziła) to weź nam napisz :)\nByle by (byleby? nigdy nie wiem) się Jej z tego półpadalca coś nie wyległo :((\nOślica się oośla? A co robi koala? Omisia?\nTorbacze się otorbiają ;)\nA padalec? Co robi padalec? ;)\nPadalec się płaszczy. nie pytaj dlaczego ;)\nŻyję, żyję. Jeszcze.\nPrzedwczoraj wydawało mi się, że czuję się lepiej, więc rzuciłam się na robotę jak szczerbaty na suchary, no i wczoraj przyszedł dzień wypłaty – telepało mną jak starym tramwajem, temperatura 35,3 (serio, co to ma być? Próba schłodzenia wszystkich systemów żeby przekonać się, czy naprawdę umiem umrzeć?), nakarmiłam, wysikałam, napaliłam w piecu, zrobiłam naleśników na dwa dni i jak padłam do wyra, to zasypiałam i budziłam się nie wiem ile razy.\nNie znałam ani szmaciaków, ani tych uszek. Z dziwnych grzybów i innych rzeczy porastających pnie drzew znam za to czagę. Różnie się to pisze, wygląda jak rak (w miarę kulista, czarna narośl, tylko na brzozach i tylko w odpowiednich warunkach), może być wielkości ludzkiej głowy i większa, i kilkaset ludzi na całym świecie twierdzi, że jest dobra na wszystko. Sproszkowują i zaparzają jak herbatę, a może i do zupy dodają, nie pamiętam. Znalazłam kilka w okolicy, ale są zbyt wysoko, żeby je zdobyć. Taka czaga jest zwarta i ciężka, od drzewa można ją odłupać chyba tylko siekierą, więc dałam sobie spokój. W końcu nie tylko czaga jest dobra na wszystko, mamy jeszcze wodę utlenioną, naftę, pestki moreli, urynę, modlitwę i medytację – wszystko ogólnie dużo łatwiej dostępne, niż wielka czaga pięć metrów nad ziemią.\nDoktor Ekspert nadal sapie i nic z tego nie wynika. Pancernik Mariusz już od kilku dni biega ze stadem, tak samo jak Wirus zresztą, bo już dawno zauważyłam, że kozie matki dobrze wiedzą, jak się opiekować młodymi. Wierzcie lub nie, ale jeśli nie chcą, żeby młode szły z nimi, to każą im zostać w koziarni i młode zostają. Kiedy matka wie, że będzie się kręcić w pobliżu domu, młode pętają się jej pod nogami, ale gdy na przykład całe stado wybiera się na eksplorację południowych rubieży gospodarstwa, koza prowadzi je do koziarni, deponuje w jakimś kąciku, nakazuje gówniarzowi zostać i pod żadnym pozorem nie ruszać się z miejsca, a sama idzie ze stadem. Nie raz i nie dwa wpadłam w panikę, licząc pogłowie gdzieś z dala od domu i stwierdzając, że “oboże, nie ma młodych/młodego”, po czym oczywiście okazywało się, że młode siedzi w koziarni, najczęściej w żłobie, pod kozią ławką, albo po prostu w narożniku porodówki, czy pokoju dziecięcego, i siedzi tak cichutko i tak zwinięte w kulkę, że trzeba się dobrze naszukać, żeby je znaleźć. NIE WIEM, jak one to robią, te mamuśki. Jak im komunikują, że “mamusia idzie opierdolić trochę świerków na wschodzie, ale to za daleko dla ciebie/was, więc siedź/cie tu i ani mru, mru!”. Oczywiście gdy bachory mają już ze dwa tygodnie, siedzenie w kąciku nie wchodzi w grę i młode mają prawo iść wszędzie z całym stadem.\nA tak poza tym chujowo mi i czekam, aż się ten padalcowy okres skończy. Buziaki dla Was, Kozy nieocenione :-*\nNareszcie dałaś znak, że żyjesz :) Mam nadzieję, że padalec już w odwrocie?\nI ja mam taką nadzieję. Zdrowiej !\nCzagi nie znałam, zaraz poczytam.\nKanionku, a może jednak się wychyl po tę czagę, będziesz żyła dzięki niej długo i szczęśliwie i nic Cię nie ruszy aż po tej wędrówki kres czy jakoś tak :)\nSkoro to takie panaceum, to opłaca się nawet szybowiec wynająć albo inną rakietę… Można jeszcze rzucać siekierką, ale od tego to się raczej nie wyzdrowieje ;)\nWyguglałam czagę . Ma prześliczne nazwy: włóknouszek ukośny czyli błyskoporek podkorowy.\n“Kolor po zaparzeniu jest ciemno brunatny z lekko czerwono-bursztynowymi refleksami. W smaku podobny do Pu-Erha. Przy piciu czuć bardzo delikatną goryczkę. Lekko słodkawy posmak, taki jak przy niektórych ww. herbatach. Aromat drzewny, lekko korzenny, bez żadnych nut grzybowych, a gdzieś w posmakach ściółka leśna”\nmoże się skuszę i z kolejnego spaceru przytargam kawałek włóknouszka czyli błyskoporka :)\nMiło że ktoś przytoczył cytat z Naszego bloga :) Czaga jest dostępna cały rok…aczkolwiek dość unikatowa :)\nMam nadzieję że cytując niczego nie naruszyłam.\nSmak czagi sprawdzę jutro, wydaje mi się że gdzieś blisko i nisko widziałam.\nZ zasady, jeśli podaje się źródło, to nie ma zbrodni, chyba że właściciel tekstu zastrzeże sobie inaczej. Ale chyba rzadko się zdarza, żeby blogger miał coś przeciwko reklamie bloga ;)\nZ tym “wydaje mi się, że gdzieś widziałam”, to miałam dokładnie tak samo :D Wydawało mi się, że u nas wręcz MNÓSTWO tego widziałam. A potem żeśmy z małżonkiem kilometry zeszli (małżonek grzecznościowo, żeby nie urazić wariatki), żeby toto znaleźć. U nas jest mnóstwo brzóz, ba – jest cały las brzozowy (a w nim najpiękniejsze koźlarze, jakie widział świat) na terenie dawnych bagien, no i tam namierzyliśmy jedną, wielką banię czagi, a druga, o której wiemy, wisi jakieś 4 km od naszego domu. Na wysokości jakichś dziesięciu metrów, buhaha!\nHmm… Mnie się herbatka z grzybów kojarzy z “Metrem” Glukhowskiego, więc, ten, tego, na razie podziękuję ;)\nMusi trochę czasu minąć od lektury, na razie preferuję starą dobrą czarną bez cukru :)\nJakim cudem, JAKIM, się pytam cudem ja tej czamczagi nie znam? Byłyskoporek jeden wredny chował się przede mną tyle lat?! No żesz by go gęś we włuknouszko kopła!\nMały PS do Paryi. Muszę pójść w las za tymi uchami, skoro mówisz, że już są. Myślałam, że nie ma, bo mam raptem jeden bez przy chałupie i do tego zarośnięty jak w buszu jakimś międzyzwrotnikowym zielstwem wszelakim.\nWokół domu mam sporo bzowych krzaków (i innych też)ale na nich znajduję pojedyncze małe grzybki . Ucho chyba lubi ciemne, wilgotne i ponure zakamarki i częściej atakuje chore lub martwe gałęzie, szukaj więc na ziemi :)\n“Jakim cudem, JAKIM, się pytam cudem ja tej czamczagi nie znam?”\na “iwan czaj” znasz ? :)\nPyszny :) Porównać można w smaku do wczesnych zbiorów Darjellinga :)\nMnie czegoś w nim brakuje(pewnie tanin ;)), jest bardzo delikatny a ja lubię zdecydowane herbaty. Może znajdę coś czym mogłabym go smacznie sprofanować ;)\nFermentowałam też mieszankę: liście malin, jeżyn i poziomek, i wiem że w tym roku zrobię tego trzy kilo, albo osiem :) i w ogóle będę szaleć i sprawdzać co się jeszcze nadaje do sfermentowania :)\nNie znam!! To znaczy nie znałam do teraz ;)\nCoby się (przed sobą też) wytłumaczyć, mogę podać fakt, że wierzbówkę kiprzycę widziałam ostatnio live dwadzieścia lat temu. Łał.\nParyja, ja MIESZKAM w ciemnym, wilgotnym zakamarku, więc może zacznę szukać ucha bzowego od chałupy? ;)) (zanim się ktoś zdziwi, drapak dla kotów ma u nas jako rdzeń główny pień bzu czarnego ;)\nBardzo mi się podoba, że fermentujesz liście na herbatkę :))\nKiedyś próbowałam sfermentować skrzyp polny, bo słyszałam, że można to palić jako namiastkę tytoniu (to były czasy bez internetu). Wtedy mi w ogóle nie podszedł ;) Ale może po latach smakowałoby lepiej?\nSmaki się z czasem zmieniają przecież…\nZrobiłam dziś milion kilometrów, obejrzałam dwa miliony brzóz i wszystkie cholery zdrowe ;) Widzę tę czagę, ona musi rosnąć na którejś trasie psich spacerów, jest na wysokości kolan, no widzę;) Oczywiście Kanionku, musiałaś! mieć rację ;)\nWierzbówkę też wszędzie widziałam i to łanami! cholerna wyobraźnia :)\nCzytam i łza mi się w oku kręci, chociaż to już ponad dwa lata minęły. Bo ja tak mam, że na cudza krzywdę włącza mi się tryb: ożywiać – pomagać – ratować (wyszedł mi o-p-r). Mimo, że wiem już, że wszystko złe minęło (teraz czytam bloga “od tyłu” – tak wyszło przypadkiem), to i tak żałość ściska na cudzą krzywdę. A że mam duszę szamanki (to i genetyczne, i hobby) to zaraz bym jakiejś kuracji szukała… Zdrowia życzę! – teraz i zawsze, i na wieki!!!\nNa kołatania serca uczyniłam sobie nalewkę z kwiatów głogu, a i z owoców jesienią nastawię następną. To taka smaczliwa i wesoła kuracja.\nA skuteczna? :)\n22/06/2018 at 09:21\nMitenki, NALEWKA miałaby być nieskuteczna? Jak dla mnie nie musi być nawet z głogu ;)


Sport | Z mojego punktu widzenia…\nZ mojego punktu widzenia…\nAlternatywne formy przemieszczania się: A-Bike\n26/07/2012 Dominik\tLeave a comment\nNajmniejszy składany rower świata: A-bike\nZakup z ciekawości\nDrogą kupna i pod wpływem implusu nabyłem kawał czasu temau jak się później okaząło podróbkę projektu Sinclair Researach czyli tytułowy A-bike, projekt sam w sobie genialny stąd zaryzykowałem zakup urządzenia o dosyć podejrzanym rodowodzie. Najbardziej szokujący fakt który wyszedł na jaw to pełne koła co już pod wiekim znakiem zapytania stawiało jazdę na tym czymś.\nGenralnie prawie dwa lata przestał gdzieś w kącie kiedy stwierdziłem że czas naprawić napęd który miał notoryczną tendencję do odmawiana posłuszeństwa, w istocie to był szczegół który powodował spadanie jednego z łańcuchów. Tak udało mi się niespodziwanie przywrócić ustrojstwo do działania.\nCóż, ten pojazd nie ma normalnej geometrii i jazda wymaga ogromnej uwagi, byle krawężnik może okazać się zabójczy, kosta brukowa to na dłuższą metę katorga. Jednak mimo tych wszystkich wad fantastyczna przenośność i lekkość pojazdu pozwala na sprawne przeskakiwanie między komunikacją miejską a chodnikami, schody nie stanowią problemu bo to jest naprawdę lekki wehikuł :). Przełożenie dobrane jest tak że można bez większego wysiłku wykręcić 15km/h a może nawet więcej jednak tu potrzeba dobrej nawierzchni i jednak pewnej wprawy którą powolutku nabywam.\nCóż, tu jest fatalnie już po kilku jazdach widać że długo się nie nacieszę, raz że widać wyraźnie że poprzedni właściel trzymał go na balkonie gdzie wszystko co miało zardzewieć zardzewiało (a rower mieści się spokojnie w szafie) i już widać pęknięcia w rozmaitch punktach od plastikowych kół bo elementy nośnie, nie składa się również już tak łatwo, co nie ma dla mnie znaczenia bo i tak w komunikacji nie zawadza specjalnie. Jedna z prób pełnego złożenia zakończyła się fiaskiem bo wypadł mechanizm blokujący i teraz głowna rura podtrzymująca siodło zwyczajnie rozłazi się w najsłabszym punkcie.\nRozważam zakup oryginalnego A-bike City na pompowanych kołach co powinno wydatnie wpłynąć na przyjemność z jazdy, fakt faktem geometria nie ulega zmianie ale wierzę że jakoś materiałów jest lepsza. Problem w tym że ciężko go nabyć w Polsce, trzeba sprowadzać z Wielkiej Brytanii choć doszły mnie słuchy iż przesyłka nie kosztuje fortuny, co pozwala zastanawiać się czy warto wydać te 300 funtów. Swoboda i radochę którą czerpie się z poczucia niezależności ciężko z czymkolwiek porównać, być może nie mogę tego sposobu przemieszczania się polecić każdemu jednak jeżeli lubisz innowacje i nie boisz się okazać tego całemu światu droga wolna, ta technologia już puka do naszych drzwi!\nO technologii i życiu subiektywnie


Szampon w butelkach wielokrotnego użytku. Ekologiczny salon Rossmanna powstał dwie godziny drogi od Kielc – FaktyKielce24.pl\nRossmann otworzył swoją flagową drogerię. Miejsce, w którym nowoczesny design przenika się z najnowszymi technologiami, znajduje się dwie godziny drogi od Kielc, w dawnej fabryce Poznańskiego w Łodzi, czyli w popularnym Centrum Handlowym Manufaktura. Jednym z hitów są automaty, w których klienci mogą napełniać butelki wielokrotnego użytku, np. szamponem, żelem pod prysznic, płynem do prania czy mycia naczyń.\nW ten sposób firma chce przyczynić się do ograniczania zużycia plastiku.\nDrogeria składa się z czterech stref:\nW tej strefie prezentowane są produkowane w Polsce kosmetyki pod marką własną Rossmanna „Manufaktura Piękna”. W skład marki wchodzi około 250 produktów. Są wśród nich te z naturalnymi składnikami, wegańskie, waterless (jak mydła w kostce czy pudry do mycia włosów), czy sensoryczne (działające na zmysły powonienia, wzroku i dotyku – kule, pudry, ciastoliny, galaretki czy musy).\n– Przy tworzeniu ich opakowań także myśleliśmy o ekologii – sięgnęliśmy głównie po papier, szkło i recyklat – informuje Rossmann.\nJednym z hitów tej strefy jest Refill station, czyli wspomniane już automaty, w których klienci mogą napełniać butelki wielokrotnego użytku, np. szamponem, żelem pod prysznic, płynem do prania czy mycia naczyń.\nW ofercie Rossmanna w Manufakturze jest blisko 25 tys. produktów.\n– Dlatego dla klientów, którzy lubią robić zakupy „w biegu”, stworzyliśmy specjalną strefę. Będą w niej mogli szybko znaleźć podstawowe niezbędne produkty, takie jak mydło, jedzenie dla dziecka, karmę dla zwierząt czy papier toaletowy – czytamy w komunikacie prasowym firmy.\nTagi:Dawna fabryka Poznańskiego w Łodzidrogeriaekologiaekologiczne kosmetykiJak wybrać dobre kosmetykikosmetykikosmetyki naturalneManufaktura Łódźpopularność ekologicznych kosmetykówRossmann


Burza, która przeszła przez powiat kwidzyński uszkodziła nie tylko drzewa i linie energetyczne, straty zgłosili też rolnicy [ZDJĘCIA] | Kwidzyn Nasze Miasto\nKarolina Staniszewska 29 lipca 2021, 16:59\nfot. KP PSP Kwidzyn, OSP Prabuty\nBurza, która przeszła w środę przez powiat kwidzyński spowodowała nie tylko zniszczenia w postaci połamanych drzew, ale też straty zgłosili rolnicy. Jak informuje Urząd Miasta i Gminy Prabuty, w związku ze zgłoszeniami, urzędnicy wystąpią do wojewody pomorskiego o utworzenie komisji, która podliczy straty. Szacuje się, że areał objęty klęską nie będzie mniejszy niż 300 hektarów. Od wczoraj do prabuckiego urzędu sześciu rolników zgłosiło straty spowodowane wczorajszą nawałnicą. Jak dalej informują urzędnicy, straty te oprócz zniszczonych pól, obejmują też uszkodzenia dachów budynków gospodarczych. Podobna sytuacja jest też w gminie Kwidzyn.\nPrzypomnijmy, że w wyniku wczorajszej burzy interweniowały 23 jednostki ochrony przeciwpożarowej z terenu powiatu kwidzyńskiego. Jak informują strażacy, ze skutkami żywiołu walczyło 13 zastępów i 79 strażaków, a 2 dyspozytorów Stanowiska Kierowania Komendanta Powiatowego PSP w Kwidzynie obsługiwało zgłoszenia alarmowe. Strażaków wspierali policjanci oraz pogotowie energetyczne.\n- Na skutek nawałnicy uszkodzone zostały dachy oraz konstrukcja trzech budynków gospodarczych w miejscowości Julianowo gm. Prabuty, w niewielki stopniu elewacja na budynku wielorodzinnym w Nowym Dworze gm. Kwidzyn. Na ul. Korzeniewskiej w miejscowości Mareza drzewo spadło na samochód dostawczy marki VW Crafter uszkadzając w całości przestrzeń ładunkową pojazdu i część przedziału osobowego. Również przy ul. Korzeniewskiej w Marezie wiatr zerwał dach z magazynu o powierzchni około 30 m2 – informuje Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej w Kwidzynie.\nStrażacy pomagali w usunięciu 35 wiatrołomów. W kilku miejscach zabrakło prądu\nJak dalej podają strażacy, na skutek wyżej wymienionych zdarzeń nikt nie ucierpiał ani nie stracił dachu nad głową – to najważniejsza informacja w relacji z wczorajszych działań ratowniczych.\n- Pamiętajmy by w okresie zapowiadanych lub przewidywanych anomalii pogodowych oraz po ich wystąpieniu szczególnie dbać o własne bezpieczeństwo. Zostańmy w bezpiecznym miejscu i zabezpieczmy prędzej mienie mogące ulec uszkodzeniu. Po wystąpieniu nawałnic pamiętajmy, że nasze zdrowie i życie jest najważniejsze, a ratowanie mienia to rzecz drugoplanowa. W związku z tym prosimy także o wyrozumiałość dla służb ratowniczych, które w takich sytuacjach obsługują wiele zdarzeń co obok utrudnionej przejezdności dróg może powodować opóźnienie w podjęciu danej interwencji. W pierwszej kolejności służby usuwają skutki zdarzeń stwarzających zagrożenie dla zdrowia i życia lub powodujących utrudnienia w komunikacji – dodają.\nPożar budynku gospodarczego w Obrzynowie (gm. Prabuty). Strażacy z powiatu podsumowali miniony tydzień. Łącznie wyjeżdżali do 23 zdarzeń\nSpłonął budynek gospodarczy w Obrzynowie. Na miejscu pracowało 10 zastępów straży pożarnej, a akcja trwała niemal 4 godziny. Niestety nie udało się uratować...\npożar budynku gospodarczego obrzynowo\nStrażacy z powiatu kwidzyńskiego podsumowali miniony tydzień. Na 30 zdarzeń najczęściej wyjeżdżano do miejscowych zagrożeń\nStrażacy z powiatu kwidzyńskiego podsumowali miniony tydzień (4-10 kwietnia 2022 r.). Na 30 interwencji większość stanowiły wyjazdy do miejscowych zagrożeń....\ninterwencje strażacy powiat kwidzyński\nGmina Gardeja. Spłonął dom jednorodzinny w Czarnem Górnem. W akcji gaśniczej uczestniczyło 7 zastępów strażackich\nSiedem zastępów strażackich gasiło pożar domu w Czarnem Górnem (gm. Gardeja). W ogniu stanął cały budynek, w którym na szczęście nie było nikogo. Czynności...\n5 kwietnia 2022, 17:32\npożar w Czarnem Górnem\npożar Czarne Górne 2022\nspłonął dom Czarne Górne\npożar gmina Gardeja 2022


poszukiwaczkazdrowia: Dzień bez zakupów\nPomysł dnia bez zakupów zrodził się w Stanach już ponad 20 lat temu. Do Europy dotarł nie wiele później i znalazł także swoje miejsce w Polsce. O co tak naprawdę chodzi? O przeciwstawienie się powszechnemu konsumpcjonizmowi? O zmniejszenie śladu węglowego? O zaoszczędzenie pieniędzy lub jeszcze coś innego? W sumie nie do końca wiem, bo ile osób związanych z tematem tyle teorii. Jedno jest jednak pewne. Dla Ziemi każde nasze działanie ma to ogromne znaczenie. Niezależnie od podjętej decyzji w spawie nie kupowania nasza planeta może na tym jedynie zyskać. Ktoś odmówi sobie egzotycznego owocu, inny kawy, a kolejna osoba zrezygnuje z nowego sprzętu elektronicznego lub kolejnej pary spodni. Konsumpcjonizm może minimalnie przystopować, ślad węglowy na pewno ulegnie zmniejszeniu. Portfel natomiast będzie pełniejszy niż można by się tego było spodziewać.\nOstatecznie jednak jest to tylko jeden dzień w roku. Mało kto w naszym pięknym kraju słyszał o nim. Zastanawia mnie zatem myśl czy wiedząc o nim powstrzymam się od zakupowego szaleństwa? W sumie na jeden dzień można. Przecież w każde święto sklepy są pozamykane. Dajemy radę? Dajemy. Więc można jednego dnia kupić wszystko co potrzebujemy (lub nie), a następnego się wstrzymać.\nDochodzę jednak do wniosku, że nie tak powinno to wyglądać. Nasze przemyślenia o zakupach, konsumpcji, Ziemi, pieniądzach i życiu powinny mieć głębszy wymiar i być zdecydowanie rozciągnięte w czasie. Nasze ciągłe "must have" powinno być przegrupowane. Można podzielić je przecież na wiele zbiorów w których pierwsze skrzypce zagra "potrzebuję, żeby przeżyć", potem "udogodni mi życie" i "rozwijam się więc potrzebuje" będzie w dalekim tyle. Można dodać jeszcze inne kategorie.\nCzy wiesz, że Polska jest na piątej pozycji, jeżeli chodzi o marnowanie jedzenia w Unii? Pieczywo wyrzuca aż 48% polaków. Ale to jedynie ci, którzy się przyznali. Zatem odsetek na pewno jest większy. Ziemniaki i wędliny wyrzuca 37% ankietowanych, natomiast warzywa i owoce prawie 20%. Dziesięć głównych produktów to:\nA ile razy zdarzyło ci się kupić ubranie, które założyłeś jedynie raz, albo nawet wcale (sama po przemyśleniu sprawy wiem, że kupiłam coś, co leży i czeka)? Albo jakiś niepotrzebny gadżet elektroniczny? Kolejny ekspres do kawy, toster lub inne badziewie, którego nie używasz? A może korzystasz tak rzadko, że w sumie jest to niepotrzebnie przytachany do domu sprzęt?\nI jeżeli myślicie, że ja tylko oskarżam nie widząc winy w sobie, to nie macie racji. Widzę winę i przyznaje się bez bicia. Ale mądry Polak po szkodzie. Więc zróbmy coś, bo zyska na tym wiele stron. A skąd cały ten pomysł? O tym już jutro.\nAutor: poszukiwaczkazdrowia o 05:36\nZaglądnęłam tu dzis i bardzooooooooooo mi się podoba. Twój tekst" Wychowałam się w środowisku artystycznym i czasem nie wiem o co chodzi "zwykłemu" człowiekowi" mnie ubawił i rozczulił, sama czasami też nie wiem o co chodzi w tym świecie "zwykłemu " człowiekowi!! Ale może dlatego,że sama jestem artystyczną duszą, choć nie z artystycznej , jak Ty rodziny!!!\nBędę tu zaglądać po "zdrówko" i nie tylko\ni pozdrawiam z Mojej Krainy\nposzukiwaczkazdrowia 3 grudnia 2013 04:39\nMiło mi, że podoba Ci się to co napisałam. Postaram się publikować regularnie i życzę miłego odbioru :)\nElena 2 grudnia 2013 07:55\nDoroto, bardzo ważny temat poruszyłaś. Mam wrażenie, że dotyczy 99,9% Polaków, w tym i mnie ... Ważne, by sobie nieustannie przypominać, że te tony śmieci nie biorą się znikąd i zanim coś się kupi dwa razy pomyśleć, czy aby na pewno jest nam to potrzebne do życia.\nGratuluję wygranej w akcji "Przeczytaj i podaj dalej". "Dzika droga" czeka na Ciebie. Wystarczy, że przyślesz mi e-mailem adres na który mam wysłać przesyłkę. Przypominam, bo nie wiem, czy zaglądałaś na swoją skrzynkę pocztową, gdzie otrzymałaś ode mnie dzisiaj rano wiadomość o książce :)\nposzukiwaczkazdrowia 3 grudnia 2013 04:41\nDziękuję za wszystkie przepiękne wpisy Eleno. Jest mi tym bardziej miło, że to ja przedłużę drogę książce. Maila wysłałam. Mam nadzieję, że dotarł. W razie problemów pisz do mnie. Uściski :)


Podatek od gier i loterii – ile wynosi? - Loteria.org.pl\nPodatek od gier i loterii – ile wynosi?\nloteria audioteksowa, loteria fantowa, loteria promocyjna, podatki, Podatki loterii\n27/10/2014 - by Wojciech Koczorowski\nPodatki w loteriach\nKażda forma promocji jest powiązana z podatkami. W grach losowych występuje kilka rodzajów podatków i opłat. Są to: podatek dochodowy od nagród, podatek od gier, podatek vat od nagród oraz opłata za zezwolenie i opłata za zgłoszenie urządzenia losującego do eksploatacji.\nLoteria • podatek dochodowy od nagród\nWydanie nagrody w loterii oznacza uzyskanie przychodu przez laureata. Zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatek pobierany jest od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym państwie członkowskim UE dochodów (przychodów) z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową.\nW tej samej ustawie czytamy jednak, że istnieje zwolnienie przedmiotowe: Art. 21.1. Wolne od podatku dochodowego są … 6a wygrane w:a) grach liczbowych, loteriach pieniężnych, grze telebingo, zakładach wzajemnych, loteriach promocyjnych, loteriach audioteksowych i loteriach fantowych, jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych nie przekracza 2280 zł.\nPrzeczytaj taże: Podatek od wygranej w loterii – kto i kiedy płaci podatek od nagród?\nZobacz webinar #LoteriaBezTajemnic • Podatek dochodowy od nagród w loterii\nPodatek od gier • ustawa o grach hazardowych\nUstawa o grach hazardowych reguluje także kwestie związane z podatkami od gier w tym także od loterii. Zgodnie z art. 71 tejże ustawy opodatkowaniu podatkiem od gier podlegają podmioty które prowadzą działalność w zakresie gier losowych i zakładów wzajemnych z wyłączeniem loterii promocyjnych. Obowiązek podatkowy w tym rodzaju podatku powstaje z chwilą rozpoczęcia wykonywania działalności. Obowiązek podatkowy kończy się z chwilą zaprzestania wykonywania tej działalności.\nPodatnikami tego podatku są osoby, które prowadzą działalność w zakresie gier i zakładów, na podstawie udzielonego zezwolenia oraz podmioty urządzające gry i loterie stanowiące monopol państwa podlegające opodatkowaniu podatkiem od gier. Podatek płacony jest również przez organizatorów loterii fantowych i loterii audioteksowych.\nMożemy wyróżnić dwie stawki podatku od gier związanych z urządzaniem loterii. Stawki podatku od gier uzależnione są od rodzaju gry i wynoszą: 25% od przychodów uzyskanych w loterii audioteksowej, 10% wartości sprzedanego losu loterii fantowej. Wyłączona z opodatkowania jest tzw. małą loteria fantowa.\nArt.71.1 Podatnikiem podatku od gier jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która urządza gry hazardowe na podstawie udzielonej koncesji lub udzielonego zezwolenia, z wyłączeniem loterii promocyjnych, podmiot urządzający gry objęte monopolem państwa oraz uczestnik turnieju gry w pokera organizowanego przez podmiot posiadający koncesję na prowadzenie kasyna gry.\nUstawa o grach hazardowych. Czy loteria promocyjna jest objęta podatkiem od gier?\nPodatek VAT od nagród w loterii\nOrganizacja loterii wiąże się z wydaniem nagród. Czynności wydania nagród na rzecz osób fiznycznych są co do zasady opodatkowane VAT. Jednak transakcje gospodarcze sprawiają wiele kłopotów. Taka sytuacja ma miejsce przykładowo w przypadku gdy zleceniodawca zechce do organizacji promocji swoich produktów czy firmy zaangażować agencję marketingową. Trzy podmioty występują najczęściej podczas urządzania loterii promocyjnych oraz audioteksowych: zleceniodawca, agencja marketingowa oraz laureat. W tym artykule zapoznasz się z obowiązującymi zasadami podatku od towarów i usług w loterii promocyjnej.\nPodatek VAT od nagród w loterii. Ewidencja podatku od nagród. Zasady rozliczenia.\nOpłata za wydanie zezwolenia na loterię\nKolejnym typem “podatku” są opłaty od udzielonego zezwolenia na urządzanie loterii. W przypadku loterii promocyjnej oraz loterii audioteksowej opłata uzależniona jest od wartości puli nagród w promocji.\nZapoznaj się z informacją o wysokości opłaty za uzyskanie zezwolenia.\nZapoznaj się z informacją o czy można zorganizować loterię bez zezwolenia (bez opłaty).\nOpłata za urządzenie losujące w loterii promocyjnej\nUzyskanie zezwolenia na organizację loterii to dobry początek. Kolejnym etapem jest przeprowadzenie losowania nagród. Losowania mogą być przeprowadzone ręcznie (losowanie z urny) lub za pomocą programów i urządzeń losujących. W tym drugim przypadku rozpoczęcie eksploatacji związane jest z opłatą.\nZapoznaj się z informacją o wysokości opłaty i zasadach eksploatacji urządzenia losującego.\nPrevious Post Co nie jest Loterią?\nNext Post Mała loteria fantowa – jak zgłosić?


Czapka z pomponem w delikatną panterkę lgk125 panterka marki Lemoniade, promocja 2021 - znajdz-taniej.pl\nCzapka z pomponem w delikatną panterkę lgk125 panterka marki Lemoniade promocja 2021\nunikalna i ciepła czapka z pomponem w delikatną panterkę to sugestia skierowana do fanek zwierzęcego printu. Czapka będzie stanowić wspaniały dodatek do casualowych kreacji, które nosisz na co dzień.\nSkład materiału: 60% akryl 15% wełna 15% alpaka 10% wiskoza\nLemoniade Beret damski z pomponem lgk120 jasnoszary\nBerety wróciły do łask, stając się modnym dodatkiem kobiecych stylizacji. W ostatniej linii Lemoniade odnajdziesz kilka ciekawych modeli tego typu nakrycia głowy, a jednym z nich jest beret damski...\nKomplet czapka z daszkiem i szalik LC138 jasnoszary\nStylowa, odzwierciedlająca najnowsze trendy czapka, mająca w składzie domieszkę wełny przystępna w pakiecie z szalikiem. Stanowczo ciepła, ochroni Cię przed chłodem nawet w wyjątkowo chłodne dni. Z...


Batyżowiecki Szczyt / Ciernobiele Sokoliky VI+ - Drytooling.com.pl\nPo lewej stronie potężnej ściany Batyżowieckiego Szczytu kryje się prawdziwa wspinaczkowa perełka – droga Ciernobiele Sokoliky. W porównaniu z innymi klasykami Batyża, droga nie jest długa, mamy tylko cztery wyciągi wspinaczki, ale wspinanie na niej jest tak nietypowe, że zdecydowanie warto się na nią wybrać przy okazji wizyty w Dolinie Batyżowieckiej.\nSylwia Zarzycka przed kluczowym okapikiem. Fot. Justyna Gorzoch\nDługość: 4 wyciągi\nLokacja: Południowo-zachodnia ściana Batyżowieckiego Szczytu\nCharakter: płyty / okapy / kaloryfery :-)\nPierwsze przejście: 2000, 9-10 września - R. Babička, A. Michálková, V. Malý\nZ Wyżnich Hagów żółtym szlakiem idziemy do Batyżowieckiego Stawu 2-3 godziny. Nie dochodzimy do samego stawu, lecz odbijamy w lewo i idziemy piargami w kierunku kościółka (Dużą kopę za stawem, możemy minąć z lewej, lub prawej. Z prawej jest o tyle lepiej, że wkrótce wejdziemy na ścieżkę (oznaczoną kopczykami), którą miniemy Kościółek z lewej strony, a później do góry pod południową ścianę Batyżowieckiego Szczytu. Około 1-1,5 godziny.\nPrzebieg drogi jest dość ewidentny, z dołu należy wypatrzyć niewielki kluczowy okap, droga zaczyna się w linii jego spadku. Linia drogi odznacza się także (zgodnie z nazwą) charakterystyczną czarno – biała barwą skały.\nPierwszy wyciąg o piątkowych trudnościach prowadzi na początku spękaniami na prawo od gładkiej płyty, następnie przez małe piątkowe zacięcie wyprowadza w łatwiejszy teren, którym dochodzimy do pierwszego stanowiska.\nKońcówka drugiego wyciągu, z lewej widać „kaloryferki”. Fot. Sylwia Zarzycka\nDrugi wyciąg to z jednej strony wspinaczkowa uczta, a z drugiej psychiczny pojedynek z samym sobą;) Wyciąg trzyma trudności od początku do samego końca. Najpierw kierujemy się wprost do góry, aby zaraz skręcić w lewo i wejść w odciągową ryskę z zatartą kością i hakiem. Ryską dochodzimy wprost pod okap, gdzie mamy kolejny hak. Tutaj pokonujemy trudność drogi (asekuracja jeszcze na razie bardzo dobra) i wychodzimy nad okap, gdzie trzeba kierować się w lewo do spita. O tego miejsca asekuracja staje się mocno psychiczna – nietatrzańska formacja (niemal gładka ściana, bez możliwości osadzenia własnej protekcji) obfituje w wymycia i ściskowe „kaloryfery” spotykane w westowych rejonach sportowych. Co 5-6 metrów mamy jednak do dyspozycji stały przelot (hak, spit).\nWyciąg wprowadza na stanowisko ostatnim okapikiem i można już zacząć cieszyć się z drogi, bo dwa ostatnie wyciągi to łatwe III-IV wspinanie zacięciem i kominkiem.\nZe stanowiska trzeciego możliwe jest rozpoczęcie zjazdów, chociaż oryginalnie droga prowadzi jeszcze około 15 metrów trójkowym terenem do grani jak puszcza, następnie granią przechodzimy do stanowisk zjazdowych na Płycie Kutty.\nZjazdy, lub podejście granią do linii zjazdów z Drogi Kutty.\nNa drodze występują rzadko spotykane w Tatrach kaloryferki :-)\nFototopo ściany Batyżowieckiego Szczytu. Opracowanie: Damian Granowski


Biała Perła, 75 ml\nBiała Perła, 75 ml.\nTo wybielająca pasta do zębów przeciw przebarwieniomo smaku cytrynowym.\nAqua, Sorbitol, Glycerin, Silica, Sodium Citrate, Cellulose Gum, Sodium Lauryl Sulfate, Xanthan Gum, Eucatyptus Globulus Leaf Oii, Potassium Nitrate, Citrus Limonum, Sodium Saccharin, Menthol, Eugenia Caryophyllus (Clove) Flower Oil, Sodium Fluoride, Methylparaben, Glucose Oxidase, Cl 47005, Cl 16035.\nBiała Perła to żelowa pasta wybielająca do higieny jamy ustnej, zawierająca enzym i ekstrakt z cytryny. Pomaga usunąć organiczne przebarwienia na szkliwie, ma właściwości bakteriostatyczne, długotrwale odświeża oddech, chroni przed próchnicą i demineralizacją szkliwa.\nDo codziennej higieny jamy ustnej w celu redukcji przebarwień na zębach, wynikających z nawyku picia kawy, herbaty, soków i czerwonego wina.\nNależy czyścić zęby rano i wieczorem nakładając niewielką ilość pasty na szczoteczkę.\nBiała Perła ulotka\nBiała Perła skład\nBiała Perła dawkowanie\nBiała Perła przeciwwskazania\nbiałe zęby przebarwienia na zębach pasta wybielająca pożółkłe zęby biały uśmiech higiena jamy ustnej wybielanie zębów\nJak dla mnie pasta Biała Perła może być, ale jej działanie wybielające niewielkie. Nie oczekujcie cudów!