Czym zajmują się geodeci? - http://zawirowania.com.pl/\nDodane: 31-12-2017 01:06\nDo You like drive your car? Take care of a technical conditionPorady na temat sprzątaniaZatrudnić adwokata? Dobrze albo wcale!Zaufany mechanik a autoDedykowane programy, co musisz wiedziećOleje i sprawy związane z techniką i przemysłem Choose the best printing method for you Gdzie kupić Comarch ERP XL?Idealnie wakacje nie istnieją? Hiszpania!Jak fajnie Zamontować fotowoltaikę?Kwestie bram i furtek w płotachOpieka nad meblami skórzanymiZanim przyjdzie faja upałów - o klimatyzacjiPomoc przy zepsutym samochodzieFotowoltaika dla domu. Co musisz wiedziećDj na każdą okazjęSzybalski-stomatologia.plLeczenie pasożytówDiagnoza i leczenie w gabinecie kardiologaKwestia ogrodzenia- jak bardzo jest ważne?Zamek do vwTerapia biorezonansowa - cóż to?Pomiar czasuPora na klime - lato w PolsceCzy jest nowe prawo jak naprawić klimę w aucie?Moda na eko kosmetykiNie masz planów na wakacjeHow to reduce smoke issue?Electrical services and the vast variety of their applicationO stosowaniu naturalnego kremu


czw, 8 Październik 2015, 23:57\nW kaloryferach znowu poświsty,\nniechętnie rusza glista w dzień mglisty,\nliściom zaś wątek decyzji rwie się -\nopaść, nie opaść? Tak, to już jesień.\nOgniska w polach robią zadymę,\ndo ciepłych gaci wzrasta sentyment,\nherbaty zapas nabył w GS-ie\nzziębnięty rolnik. No, kurczę, jesień.\nWierszopis siedzi, lecz się nie leni -\npróbuje znaleźć rym do jesieni\ngdzieś w niewytartym całkiem zakresie.\nCóż, nie ma lekko. Wiadomo, jesień.\nOd dżdżu dżdżownicy mokrzej i wydrze,\nwilgotniej piasek ciurka w klepsydrze\noraz przez dziurkę ciurkiem za Grzesiem…\ntak jak co roku. Normalka. Jesień.\npt, 16 Październik 2015, 19:50\nPozytywne myśli dla wszystkich potrzebujących!\nZnam w Mieście Unii dobrego szamana – reflektujesz?\npt, 16 Październik 2015, 19:55\nSzamana? Nie. Mam takich w pracy. Żadnego z nich pożytku. Chyba że znasz szamankę.\npt, 16 Październik 2015, 19:56\nA wydawałoby się, że tak wybitny aktor powinien swą rolę (niezbyt długa była) powinien przez kilka dni pamiętać.\npt, 16 Październik 2015, 20:46\nZa Piątkiem http://wyborcza.pl/1,75968,19035727,polak-pierwotniak-dzuma-narodowa-przepraszam-duma.html#MTstream\n„Jeden z najważniejszych prawicowych publicystów, Rafał Ziemkiewicz, na łamach „Do Rzeczy” doradza PiS, jak wygrać wybory. Cytuję: „Na miejscu PiS podchwyciłbym atak i dyskretnie, nie w oficjalnych wypowiedziach, aluzjami (…) potwierdził: tak, będziemy się mścić. Tam, gdzie padnie dużo głosów na PO, niech się tego spodziewają (…). Ludzie swoje wiedzą. Jeśli wiadomo, że przyjdzie PiS i że jeśli przyjdzie, to się będzie mścić, to rozsądnie jest trzymać się od PO jak najdalej. Zobaczą Państwo ten efekt w wyborach, idę o zakład”.\nTo kim my w końcu jesteśmy? Bohaterskim Narodem, czy bandą tchórzy?\npt, 16 Październik 2015, 20:48\nMar-Jo, zachowal sie zarowno w formie pisanej jak i drukowanej. Ja ten wiersz skads wzielam, prawda? Jak i kilka jej innych Poli Braunowny – Hejm curik, Matka i jeszcze jakis ktory zapamietalam w strzepach. Znalam go juz w 1965 roku, a program z mlodzieza wedle mego sceariusza przygotowywalam w styczniu-lutym 68. Wlaczylam ten wiersz, Fabryka blondynek. Pamietam, ze korzystalam z niedostepnej wowczas ani w bibliotekach ani w sprzedazy antologii Michala Borwicza wydanej w 1946r. O czym juz pisalam. Mialam wlasna kopie podarowana mi przez duzo starsza przyjaciolke z Lublina, poetke Helene Platte. Na lichym papierze, rozsypywala sie, kruszyla. Potem udalo mi sie przypadkowo znalezc te sama antologie w Londynie, w idealnym stanie. Zanim wydano ja po raz drugi, w Lublinie chyba. Mam ja gdzies, ale nie chce mi sie szukac . Nie zalezy mi naprawde aby przekonywac.\nDzieki, Paradoksie za namiar na Moskwe. Juz napisalam.\npt, 16 Październik 2015, 20:53\nŻe też panu Ziemkiewiczowi smakowałoby takie zwycięstwo…\npt, 16 Październik 2015, 21:11\nJest taka grupa zwierząt określana jako koprofagi. Nader pożytecznych. W przypadku pana Ziemkiewicza należałoby użyć innego określenia, bardziej po polsku. Tyle że pożytku z niego cokolwiek mało.\npt, 16 Październik 2015, 21:12\nNa dzisiaj się pożegnam. Odpadam dogorywać.\npt, 16 Październik 2015, 21:18\nPrzepraszam za okłady ze ścierwa. Bolącej głowie to nie służy.\npt, 16 Październik 2015, 21:51\naaaaa…przepraszam, nie czytałam wpisów od początku, dlatego wiersz mnie trochę zbulwersował.Poniała, po prześledzeniu wpisów.\npt, 16 Październik 2015, 22:01\nParadox-57 — czemu przypomina mi się „cała władza w ręce Rad”?\npt, 16 Październik 2015, 22:11\nAndsolu, skojarzenie absolutnie błędne.\nTa jakich Rad? „Cała władza w ręce Prezesa”…\npt, 16 Październik 2015, 22:26\nAndsol ma rację.\nRęce prezesa za słabe na taką władzę, po jaką sięga.\npt, 16 Październik 2015, 22:45\nMy tu sobie gadu gadu, a Polka Wanda już na moście stoi i zamierza do Wisły skoczyć, żeby uwolnić się od Niemca Tuska. A Wybawiciel na plaży wrzeszczy: skacz, skacz, ja cię uratuję.\nPremiera w najlepszych kinach już za 10 dni.\npt, 16 Październik 2015, 23:06\nNurzać to on się umie, ale żeby pływać\nsob, 17 Październik 2015, 04:38\nWśród gości piątkowych koncertów zasiadła m.in. Beata Szydło, kandydatka PiS na stanowisko premiera… Tylko to?! Intryga rządowa. Osoba o takim znaczeniu powinna zasiąść przy fortepianie, a może i na nim.\nsob, 17 Październik 2015, 08:58\nsob, 17 Październik 2015, 09:01\nHaneczko! W końcu każdy „całowładca” okazuje się mieć za słabe ręce, kwestia jedynie czasu i bilansu strat. I żadnemu to nie przeszkadzało rąk po tę władzę wyciągać… nawet gdy się trzęsą…\nsob, 17 Październik 2015, 09:14\nAndSolu (04:38), podobno są naciski z kancelarii prezydenckiej, żeby konkurs chopinowski wygrał Jarosław Kaczyński. A tymczasem z życzeniami zdrowia, pogody ducha i cierpliwości dla kibicujących ostatniemu etapowi wyścigu fortepianów (9:1), profesor Tutka.\nsob, 17 Październik 2015, 10:03\nOsoba o takim znaczeniu powinna zasiąść w jednoosobowym jury, żeby nikt nie sfałszował wyników\nsob, 17 Październik 2015, 10:12\nW kampanii prezydenckiej 2010 Prezes miał nawet spot z pianinem w tle (były jakieś nuty!).\nNa pewno uczciwie przez 5 lat ćwiczył…\nsob, 17 Październik 2015, 10:32\nPrezes nie gra na fortepianie, bo się karty ślizgają.\ndywagujacy lewicowy outsider pisze:\nsob, 17 Październik 2015, 10:42\nSobotnie Terve!, Hei!, Moi!, Moro!\nsob, 17 Październik 2015, 10:43\nnie tylko karty, ale caly fortepian moze, jezeli morze wrze\nsob, 17 Październik 2015, 10:46\nco to znaczy? nic! tylko takie skojarzenie\nsob, 17 Październik 2015, 10:57\nPewnie dlatego, że tak jak tu wszyscy jesteśmy pamiętamy, czego nas nauczali w szkołach. Że naświetlenie było inne, to już szczegół. Prezes i jego totumfaccy chcieliby nas znowu uszczęśliwiać tymi standardami.\nsob, 17 Październik 2015, 11:45\nPani Kierowniczka przypomniała na Dywanie wiersz Kingi, napisany po ogłoszeniu wyników Konkursu Chopinowskiego 2010. Perełka!!!!\nsob, 17 Październik 2015, 15:53\nMar-Jo a link do Dywanu i wiersza? Nie umiem znaleźć, nawet wyszukiwanie „blog Dywan” nie działa, swoją drogą jest około 10 blogów w Polsce, które mają Dywan w tytule. Coś jestem słabo rozwinięta internetowo, skoro nie mogę znaleźć właściwego.\nsob, 17 Październik 2015, 15:56\nDywan – blog Doroty Szwarcman, znanej tutaj jako Dora. Stąd także Frędzelki – komentatorzy tamże.\nKoszyk – blog Bobika.\nsob, 17 Październik 2015, 15:58\nTutaj, Zwyczajna http://szwarcman.blog.polityka.pl/2015/10/16/dziewiec-koncertow-e-moll/#comment-255271\nsob, 17 Październik 2015, 16:00\nbabilas Tutka po prostu genialny, nie znam zupełnie prof. Tutki – za młoda jestem, a poza tym długo u nas w domu nie było telewizora. Nigdy na jego trop nie wpadłam, ale ten rodzaj humoru – cymes! Odjeżdżający fortepian…\ndywagujący mam to wydanie Dżumy na półce, ale dotychczas nie kojarzyłam odpowiednio\nsob, 17 Październik 2015, 16:08\nJaczejka w formie. Kąsa Polskęzbawa po kostkach, szarpie za nogawki Letce sobie ważąc to, że w nim jest „samo dobro”\nsob, 17 Październik 2015, 16:54\nHop, hop z odmętów Chopina! (Dziś dzień przerwy.)\nProfesor Tutka to przecież głównie opowiadania Jerzego Szaniawskiego, dobrze znane z czasów naszego dzieciństwa i młodości, Zwyczajno Opowiadanie o odjeżdżającym fortepianie dobrze pamiętam. A filmików też nie znałam.\nsob, 17 Październik 2015, 16:56\nA ja byłam właśnie w Pałacu Prezydenckim, ha ha\nsob, 17 Październik 2015, 17:39\nTutka często uspokajał mnie gdy Partia szalała. Widać było, że można zachować uśmiech, ciepło i równowagę nawet w rozwijającym skrzydła socjalizmie. Gdyby ciemniaki nie byli ciemniakami, zagłuszaliby nie Wolną Europę a Szaniawskiego.\nAle stanowczo wolę go w wersji tekstowej. Nawet gdy pośredniczą aktorzy wielkiej klasy.\nsob, 17 Październik 2015, 17:52\nTo ja czuję się jak Matuzalem, bo wszystkie te filmy widziałam w momencie nadawania.\nTo była dosyć siermiężna tv, jeżeli idzie o środki techniczne, ale miała świetnych aktorów.\nNiektórzy mieli trochę dziwną dykcję, ale to dodawało im minionego uroku.\nsob, 17 Październik 2015, 18:26\nNie wiem, czy w jaczejka w formie.\nMiałam takie natchnienie słuchając przemówienia Cyrankiewicza o ucinaniu rąk dla dobra ojczyzny, żeby wyciąć część i podłożyć pod przemawiającego ‚Polskęzbawa’.\nAle jak popatrzyłam na jegomościa, to mi się odechciało, mam dla niego wyjątkowo ujemne uczucia.\nObwiniam go za tę brunatną falę, która się podniosła, za przeniesienie polityki do rynsztoka i walczę z nienawiścią do niego i jego formacji.\nsob, 17 Październik 2015, 18:40\nNie znam również papierowego Szaniawskiego – widać go w domu nie było, bo jakby stał na półce, to bym pewnie znała chociaż tytuł, a może i całość. Nie znam powodów tego niebycia, pewnie był prozaiczny.\nŁącza mi chyba zamokły bo internet znika raz po raz, więc dziś nie będę Was więcej zanudzać.\nmam już „Dywan” w zakładkach, nie zgubię ponownie\nsob, 17 Październik 2015, 18:59\nZwyczajna, wyciąłem z „Obławy” Joanny Siedleckiej 18 stron dotyczących Jerzego Szaniawskiego (rozdział zatytułowany „Kułak znad Narwi”), podrzuć mi swój adres i doślę Ci to — troszkę duże, prawie 6 Mb, ale warto to znać — andsolbr to użytkownik a skrzynka jest w gmail.com .\nsob, 17 Październik 2015, 19:02\nKtoś ukuł: „… sprzedać kolegów za 30 zelników…”\nSiódemeczko, nie oglądam polskiej tv. I tak będzie do następnych wyborów prezydenckich.W trosce o zdrowie własne i rodziny. Chopek tylko w radiowej dwójce.\n„Klub Profesora Tutki” – genialny! Odtrutka na niedobre czasy.\nsob, 17 Październik 2015, 19:16\nAndsolu Już wysyłam mail zwyczajna5604 a dalej gmail.com\nPrzeczytałam w Wiki dość dramatyczny i pewnie dość niekompletny życiorys Jerzego Szaniawskiego, i wyobraź sobie, że mam coś z Nim wspólnego: współpracowałam z Instytutem Ziemniaka w Jadwisinie, utworzonym na jego rodowych ziemiach… ale świat mały. Szaniawski miał wykształcenie rolnicze, jak wyczytałam, i to nie byle jakie, zagraniczne. Pogrzebię w historii Instytutu Ziemniaka, może Szaniawscy mieli przed wojną swoją hodowlę jak wielu ziemian. Inna prosperująca obecnie hodowla: Hodowla Roślin Danko w Wielkopolsce (głównie zboża), najlepsza w Polsce, ma korzenie w prywatnej hodowli i w majątkach Chłopickich i Wolskich. Od 1990 roku pielęgnują oficjalnie tą tradycję – byłam na pięknej historycznej wystawie w Kopaszewie, w dawnym pałacu Chłopickich.\nŚmieszny ten świat, przewrotna historia.\nsob, 17 Październik 2015, 21:35\nMar-jo, ja nie muszę oglądać telewizji, mam bez przerwy w naturze przewalające się po ulicach skandujące tłumy, prezesa na czele miesięcznych procesji, dziwne pochody i modły na ulicach, okupację okolic pałacu prezydenckiego.\nOstatnio najgorsze są nieustanne manifestacje faszyzujących gromad, które coraz pewniej i bezczelniej czują się na ulicach.\nsob, 17 Październik 2015, 21:43\nNo tak, ulicy wyłączyć się nie da.\nsob, 17 Październik 2015, 21:49\nW Izraelu dzieją się bardzo złe rzeczy, nasiliły się ataki nożowników, nie ma dnia bez ofiar.\nW dniu, kiedy Halina Birenbaum odbierała tytuł zasłużonego dla Warszawy, jej wnuczka dostała wiadomość, że jej trzech znajomych zginęło w tym czasie od ciosów nożem.\nPisze o tym dzisiaj GW, ale generalnie jakoś cicho jest w mediach.\nsob, 17 Październik 2015, 21:54\nZ pierwszej ręki:\nPrzerażeni są oczywiście też Arabowie, których większość nie ma nic na\nsumieniu i chce w spokoju, dalej żyć i pracować. Przerażeni\nIzraelczycy patrzą im na ręce w poszukiwaniu noża. Kiedy wzrok klienta\nspotyka się ze wzrokiem sprzedawcy w supermarkecie przez oba umysły\nprzelatują paniczne myśli – “czy on też jest groźny?”, “czy on myśli,\nże ja jestem groźny?” Arabowie boją się, że przez pomyłkę ktoś weźmie\nniewinny telefon w dłoni za niebezpieczna broń. Boją się o pracę, boją\nsię stracić zaufania Izraelczyków przez to, że ich bracia w wierze\nwybrali drogę terroru. Coraz częściej słyszę też o pięknych gestach\nobu stron, kiedy wymiana przerażonych spojrzeń kończy się łzami i\nszczerą rozmową o tym jak ciężkie przyszło nam razem przechodzić\nchwile. Od lat znany sklepikarz na rogu ściska dłonie z tymi, którzy\npostanowili przezwyciężyć strach i zaufać. Moja ostatnia wizyta w\nprzychodni zakończyła się wzruszającą sceną pełnego łez uścisku miedzy\nżydowską pacjentką a arabską lekarką. W izraelskiej telewizji arabscy\ndziennikarze potępiają ataki i wyrażają smutek i wstyd, że\nprzedstawiciele ich ludu zaprzepaszczają szanse na koegzystencję.\nDobrzy ludzie, którzy chcą realnego pokoju istnieją i to napawa\nsob, 17 Październik 2015, 23:21\nDzisiaj w Kolonii została zaatakowana nożem i ciężko zraniona kandydatka na burmistrza.\nZnalazłam artykuł o górskiej wiosce Campallorzo w Toskanii, w której żyje tylko jedna osoba (nie tak dawno było 200 mieszkańców). Odcięta od świata, bez gazu, ciepłej wody, telewizora…\nZaczynam tej miejscowości szukać na mapie.\nsob, 17 Październik 2015, 23:34\nO nie, Mar-Jo! Trzeba tu być. Niech im się nie wydaje, że zapędzą nas do mysiej nory.\nsob, 17 Październik 2015, 23:35\nWłaśnie wróciliśmy z kinoteatru, gdzie eksponowaliśmy się na ‚Otella’ Verdiego. Tak się złożyło, że kilka lat temu widzieliśmy na żywo w Met poprzednią inscenizację (Renée Fleming, Johan Botha), więc mieliśmy w pamięci materiał porównawczy – choć i tak naszym marzeniem jest zobaczenie na żywo wersji Rossiniego (zagapiliśmy się i minęły nas tegoroczne przedstawienia w La Scali).\nBrzydka moda na projekcje multimedialne na scenie przepłynęła przez Atlantyk. Pierwszy akt zaczyna się sceną burzy, która tak bardzo jest zawarta w partyturze, że ilustrowanie tego dodatkowo stroboskopowymi błyskawicami jest męczącą łopatologią, odwracającą uwagę od sceny i muzyki. Najlepsze, co można powiedzieć o scenografii, to że jest funkcjonalna. Kostiumy brzydkie: w pierwszych dwóch aktach drażnią ‚bure chóry’, później nieco lepiej, tylko dlaczego kostiumolog umieścił akcję w czasach napoleońskich?\nOtello (Aleksandr Antonenko) jest biały, nawet nietknięty ciemnym pudrem, w myśl najnowszych trendów ‚color blind casting’. Oczywiście, nie oczekujemy żeby Butterfly i Turandot były Azjatkami (Sumi Jo zaśpiewałaby się na śmierć), ale jednak chociażby umowna charakteryzacja wydaje się nieodzowna, i nawet różne uwspółcześnienia (‚Miss Saigon’) nie ruszają kwestii etnicznych. Mamy wiec białego Otella, który nie wiedzieć czemu jest przedmiotem rasistowskich uwag Jagona (Željko Lučić – największe, zasłużone brawa).\nTragiczny czwarty akt zawsze zostaje przekształcony w mimowolną komedię („dusił, dusił, nie dodusił”), kiedy to Desdemona (Sonia Jonczewa) nagle ożywa na chwilę, żeby dośpiewać kilka fraz. Także końcowe samobójstwo Otella nie wygląda zbyt wiarygodnie: stupięćdziesięciokilogramowy facet najwyżej się lekko zadrapie wbijając sobie pięciocentymetrowy kozik w brzuch. Ja wiem, że w operze wszystko jest umowne, ale umawiajmy się trochę wiarygodniej, ok?\nA jutro jedziemy posłuchać na żywo Roberto Alagne.\nsob, 17 Październik 2015, 23:45\nDobrze, Haneczko. Tak tylko sobie pomarzyłam!\nsob, 17 Październik 2015, 23:47\nBabilasie, czerń to najciemniejszy odcień bieli…\nGdzie to przeczytałam i dlaczego nie pamiętam\nnie, 18 Październik 2015, 00:01\nNa FB prezentują takie zdjęcie na swojej stronie\nnie, 18 Październik 2015, 00:11\nZ pewnych względów nie bardzo mogę komentować, Siódemko…\nnie, 18 Październik 2015, 00:13\nBilety w Berlinie, to taniocha wobec La Scali, tam na Domingo prawie 500 euro chcą, na balecik tylko 300.\nnie, 18 Październik 2015, 00:53\nnie, 18 Październik 2015, 02:46\nmt7, kiedyś uczyłem się z małej książeczki „Photoanalysis” (by Robert U.Akeret) czytać zdjęcia. Na ogół są to oczywistości, gdy już człowiek nauczy się je zauważać.\nI w zdjęciu, które tak zachwyca komentatorów, widzę, że cała trójka, z różną intensywnością zadowolenia z sytuacji, kieruje wzrok gdzieś, a każde z nich gdzie indziej. I z największą pewnością nie patrzą wzajemnie na siebie. Ale do reklamy dentysty (albo bluz dżinsowych) zdjęcie świetne.\nnie, 18 Październik 2015, 08:01\nnie, 18 Październik 2015, 08:02\nszeleszcze szeleszcze szeleszcze\nnie, 18 Październik 2015, 08:06\nnie, 18 Październik 2015, 08:09\nDzień dobry! Przepraszam, nie mogłem się powstrzymać.\nnie, 18 Październik 2015, 08:50\nBabilas za poprawne ortograficznie\nnie, 18 Październik 2015, 09:00\nKulturalny Naród! Masowo słucha Szopena. Mówi ortograficznie A ktoś tu, nie pokazując palcem, narzeka i narzeka\nnie, 18 Październik 2015, 12:36\nnie, 18 Październik 2015, 15:49\nMar-Jo, muszę Cię zmartwić, to jest tylko marzenie, któremu zaprzecza historia i to od zarania dziejów.\nnie, 18 Październik 2015, 15:51\nNie tylko muzyka. Mapy również! Znalazłam w ukraińskiej gazecie dziwną mapę Polski, reklamującą warszawski bieg 11.11.2015. Sprawdziłam u źródeł-jest oficjalnie.\nNiedługo mapę odkryją Niemcy…\nnie, 18 Październik 2015, 16:17\nBez względu na intencje autora „layaut-u” ta mapa to niezły skandal. Próbują się tłumaczyć i zamieścili takie wyjaśnienie na stronie http://aktywnawarszawa.waw.pl/:\nLayout 27. Biegu Niepodległości\nInformujemy, że layout 27. Biegu Niepodległości jest autorskim projektem, który pokazuje dwie oddzielne mapy Polski nałożone na siebie. Pierwsza mapa to granice z roku 1918 po odzyskaniu przez Polskę Niepodległości, a druga to mapa aktualna. Taki podział sugeruje podpis 1918 – 2015.\nnie, 18 Październik 2015, 19:19\nNie wiem, czy próbują się tłumaczyć, na FB jest ta mapa w miejscu fotografii właściciela strony i ma ponad 6 tys. lajków.\nChyba im to nie przeszkadza.\nnie, 18 Październik 2015, 19:21\nPA umieścił zdjęcie rozkwitłej róży, którą posadzili dla Kingi\nnie, 18 Październik 2015, 20:38\nnie, 18 Październik 2015, 21:57\nnie, 18 Październik 2015, 22:30\nAle przede wszystkim piękna.\nnie, 18 Październik 2015, 22:34\nto nie smutek … to new dawn\nnie, 18 Październik 2015, 23:22\ni jednak pada, tak to juz bywa\ndla frakcji i kazdego kto Chrome tlumacza uzyje\nJüdische Allgemeine/Sabine Brandes z Tel Aviv:\nSeit ein paar Tagen ist meine Tochter Dana wieder zu Hause. Sie ist regelrecht high von den Erlebnissen und Eindrücken ihrer Reise. Zwölf Tage lang war sie im Rahmen des Projektes »Earth People« mit einer israelischen Delegation zu Besuch in Berlin.\nDie israelischen Teilnehmer kommen aus verschiedenen Bevölkerungsgruppen, es sind Juden, Christen und Muslime. Hehres Ziel des Projektes ist es, Jugendliche aus beiden Ländern durch gemeinsames Musizieren zusammenzubringen. Das Programm der Fahrt war beeindruckend: Die Kinder spielten in Weimar, Erfurt und Berlin für verschiedene Politiker, in mehreren Schulen und sogar auf dem Bürgerfest von Präsident Joachim Gauck. Stolz zeigte mir Dana ihr Einlassschild in den Garten des Schlosses Bellevue mit dem Aufdruck »Künstler«.\nJede Gruppe stellte ihre eigene Musik vor, eine Klassik, eine Rock, eine andere Ethno- und Volkslieder. Am Ende einer jeden Vorstellung sangen und spielten die Jugendlichen aus Berlin, Tel Aviv, Haifa und Akko zusammen John Lennons »Imagine«: »Imagine there’s no countries …« Gänsehautfeeling pur.\nDer eigentliche Höhepunkt der Reise aber fand offenbar jenseits der Bühnen statt. Auf den Partys und Geburtstagsfeiern, die Dana gemeinsam mit Fady, Emily, Clara, Roni, Jason, Maroun, Ido und all den anderen feierte.\nAls sie nach Hause kam, fragte ich ihr Löcher in den Bauch. »Wie waren die Konzerte, wie war Berlin, wie die Gastfamilie?« (Super nett.) Doch Dana erzählte am liebsten von den Begegnungen mit den anderen Teenagern. Wie sie zusammen mit den arabischen Kindern getanzt und gelacht hat, wie alle gemeinsam durch die Klamottenläden stromerten und sich gegenseitig Modeschauen lieferten. Und wie die Jungs aus Berlin einen Deutschen auf der Straße konfrontierten, nachdem der ihre arabischen Gäste angepöbelt hatte. Aus den Fremden wurden Freunde.\nLeider haben die verschiedenen Bevölkerungsgruppen in Israel viel zu wenig normalen Alltag gemeinsam. Wir verbringen kaum Zeit miteinander und noch seltener feiern wir Partys. Ich finde das traurig und habe mir fest vorgenommen, daran zu arbeiten, es zu ändern. Als Erstes organisieren wir demnächst ein Reise-Revival-Fest mit allen Teilnehmern bei uns zu Hause.\nDoch vorher bitte ich Dana, mir noch mehr zu berichten. »Habt ihr über Politik geredet?« (Nein!) »Waren die muslimischen Kinder auch auf den Partys?« (Na klar!) Sie erzählt geduldig und sagt dann irgendwann: »Ach Mama, jetzt hör mal auf zu fragen. Sie sind wie wir, und wir sind wie sie. Eigentlich ist doch alles total normal.«\nDana geht in ihr Zimmer, ich schaue mir Nachrichten an. Die Schlagzeilen holen mich zurück in die Realität: Jüdisches Ehepaar in der Westbank von Palästinensern ermordet. Ich schalte das Internet aus und denke: »Mein liebes Kind, ich wünschte so sehr, du hättest recht.«\nnie, 18 Październik 2015, 23:24\nSimon Szabo „Wall”\npon, 19 Październik 2015, 00:17\npon, 19 Październik 2015, 00:45\nDobry wieczór, właśnie wróciliśmy z Meyerbeera, ale opowiem (warto!) kiedy indziej, bo teraz padam na ryjek.\npon, 19 Październik 2015, 06:52\nDzień dobry. Melduję, że jeden zlatawiec już w drodze. Zrobiłabym kawęherbatę, ale w pociągu nie ma warunków.\npon, 19 Październik 2015, 07:26\nCzekam na Zlatawców. Tym razem Frakcja Wielkopolska zasilona przez Vesper (wiatr od morza?)\nInspiracją do spotkania była nadzieja na krótki wypad Królika z Warszawy do Jagodowa. Los przechera pokrzyżował szyki i Królik będzie z nami wirtualnie. Pozdrawiam Króliku\nPodobnie, ufam, jak Szanowna Frekwencja.\nPierwszy toast wzniesiemy za pamięć Kingi. Drugi za PA. Trzeci za Koszyczek. Reszty nie będziemy liczyć\nSprawozdamy kulinaria, zaplanowane w jesiennej tonacji.\nZdradzę, że jako remedium na ewentualne przejedzenie mamy, podarowany przez Pannę Kotę, trunek w złotej butelce:\nMiłego dnia Koszyczku, udanego tygodnia\npon, 19 Październik 2015, 07:51\nbryku fiku brykanko fikanko\npon, 19 Październik 2015, 07:52\npon, 19 Październik 2015, 08:25\n„Killepitsch” zacny trunek z Kolonii. Znam i polecam. Zlatawcom i Wszystkim: miłego dnia!\npon, 19 Październik 2015, 08:26\npon, 19 Październik 2015, 08:30\ndochodzimy do sciany, w popularnym – znanego prezentera – programie telewizyjnym wystapil wczoraj polityk prawicowej partii AfD (alternatywa dla niemiec), rozmowa z nim wygladala tak:\ndochodzimy do sciany\npon, 19 Październik 2015, 08:33\npon, 19 Październik 2015, 08:34\nDla Zlatujących pomachanko lubelskie\npon, 19 Październik 2015, 08:37\n… i wymyślanki\npon, 19 Październik 2015, 09:26\nRysiu, oglądałam ten wczorajszy program. Nie mogłam po nim zasnąć…\npon, 19 Październik 2015, 11:07\nDo pomachania lubelskiego dołączam pomachanie flaszką porterówki. Pięknie dochodzi.\npon, 19 Październik 2015, 13:10\npon, 19 Październik 2015, 13:16\nDo Irkowych wymyślanek, szkoda, ze nie mam wnuczka.\npon, 19 Październik 2015, 15:07\nIrku, chciałem tam komentarzem wyrazić podziw dla historyjki, ale bez fb nie wpuszczają. Bardzo to nieuczciwa technika wymuszania.\npon, 19 Październik 2015, 16:20\nA ja mam konto i dlatego nie komentuję, Andsolu, bo nie życzę sobie, żeby wszyscy wiedzieli, jak się nazywam.\npon, 19 Październik 2015, 16:55\nmozna miec konto anonimowe, lub fikcyjne, fb to umozliwia\npon, 19 Październik 2015, 16:59\nMar-Jo, moja zona poplakala sie ze szczescia ze ten pan i jego zwolennicy naraza swoje zycie broniac blondynek przed chucia! ale jak pokazali jak przemawia do swoich, to powialo groza. sciana, doprawdy sciana.\npon, 19 Październik 2015, 17:00\npon, 19 Październik 2015, 17:47\nTylko dlaczego mam wykorzystywać swój profil z jakiejś innej bajko do komentowania czegokolwiek.\npon, 19 Październik 2015, 17:55\nmt7, Rysiu mówi o muzułmanach całujących Żydów\npon, 19 Październik 2015, 17:57\nAch, przepraszam, on też mówił „można” o fikcyjnych kontach na fb. To nie Ty, a ja pokićkałem tematy\npon, 19 Październik 2015, 18:31\nRysiu, Günther Jauch chyba po raz pierwszy miał w swoim programie takiego „gościa”. Momentami był bezradny, niestety… Nie powinno się osób o takich poglądach i tak agresywnych zapraszać do telewizji.\npon, 19 Październik 2015, 18:44\nDywagujący Pomysł z tłumaczem google dobry, sens artykułu poniała, ale także się uśmiała\n„Als sie nach Hause kam, fragte ich ihr Löcher in den Bauch. »Wie waren die Konzerte, wie war Berlin, wie die Gastfamilie?« (Super nett.)”\n„Gdy wróciła do domu, zapytałem jej otwory w jamie brzusznej. „Jak” (super miły.) Były koncerty, podobnie jak Berlin jako rodziny?”\nFascynujące te otwory w jamie brzusznej, pewnie jakiś idiom\nPozdrawiam Zlatywaczy i wracam do domu z pracy. Jakaś naleweczka też się u mnie znajdzie i toasty wzniosę jak wyżej, a czwarty za Zlatujących się. Piątego nie będzie, bo jutro do roboty, a głowa już słaba.\npon, 19 Październik 2015, 19:01\nTłumacz google to najweselszy facet z całego zespołu, nie da się ukryć!\npon, 19 Październik 2015, 19:17\nZwyczajna, idiom: „wiercić komuś dziurę w brzuchu”.\nNie będę już prowadzić auta , wzniosę toast…\npon, 19 Październik 2015, 19:45\nToast dla zlatujących\npon, 19 Październik 2015, 19:48\nJa też nie mam wnucząt. A może wymyślanki dla dorosłych tylko\npon, 19 Październik 2015, 20:14\nMoja wnusia jeszcze za mała na wymyślanki\npon, 19 Październik 2015, 20:23\nToż my też wiercimy dziury w brzuchach… Chach chach\nCiekawe skąd taki międzynarodowy zwrot, zaraz się okaże, że z łaciny.\nOglądacie? Ja po zakupach dla domu piję herbatkę w kawiarni i patrzę na pustki w sklepie. Pustki jak za czasów „Niewolnicy Izaury”\npon, 19 Październik 2015, 20:27\nandsol 15:07 Przekazałem komentarz. Ukłony od autorki\npon, 19 Październik 2015, 20:39\nWasyl da Gama\nZacna Frekwencjo! Wczoraj byliśmy w Berlinie aby nawiązać znajomość z Meyerbeerem. Próby podejmowaliśmy od dawna, pierwsza miała miejsce bodaj dwadzieścia (?) lat temu w Pradze, w której miano wystawiać ‚Robert le Diable’. Gdy dojechaliśmy, okazało się, że umielec nemocný i zamiast Roberta pokażą nam Carmen. Pani w operowej kasie wykazała empatię na poziomie ujemnym, bo stwierdziła, że przecież jedno i drugie po francusku i nie ma o co się awanturować.\nGdyby przeczytać pobieżne streszczenie ‘Afrykanki’, na przykład w Kańskim, to można łatwo dojść do wniosku, że librecista napisał rzadki idiotyzm, zaczynając już od samego tytułu – bo przecież rzeczona Afrykanka wzywa Brahmę, Wisznu i Sziwę, które to bóstwa są mało popularne na tym kontynencie, a Afryka w sztuce jest wzmiankowana tylko jako coś, co trzeba opłynąć, i to najlepiej z daleka. Potem jest jeszcze historia z samobójstwem na skutek wdychania oparów trującego drzewa, które początkowo klasyfikowałem jako kolejny przykład wydumanych śmierci operowych (absolutny prym tutaj wiedzie ‘Manon Lescaut’, która umiera z braku wygód). Potem okazało się, że faktycznie takie drzewo istnieje, tyle, że występuje wyłącznie w Ameryce Środkowej.\nNa scenie okazało się, że sztuka rozwinięta w pięć aktów ‚robi sens’, intryga – choć skomplikowana: zamiast trójkąta mamy trzech facetów i dwie kobiety – jest jak najbardziej zrozumiała, zarówno w warstwie treściowej, jak i psychologicznej, przedstawienie ma tempo i właściwie rozmieszczone kulminacje akcji, i w zasadzie (oprócz aktu piątego, o czym później) nie ma dłużyzn. I sam tytuł zmieniono na ‘Waśko da Gama’ (co zresztą nawiązuje do roboczego tytułu sztuki: w końcu ‘Otello’ Verdiego też się na pewnym etapie pisania opery miał nazywać ‘Iago’).\nReżyseria jest oczywiście niemiecka z ducha i natury, tyle że to zupełnie nie przeszkadza. Ogólnie reżyseria mi nie przeszkadza w odbiorze oper, tak długo, jak nie zaburza relacji pomiędzy postaciami (berlińska Amneris kochająca się bez wzajemności w Aidzie) i nie ingeruje w muzykę (Mozart uszlachetniany Boney M w poznańskim ‘Cosi fan tutte’ albo mazur wypruty z pierwszego aktu poznańskiej ‘Halki’ i przeniesiony na sam koniec opery). Dekoracje symboliczne, ale – na poziomie pewnej abstrakcji – dobrze ilustrujące poszczególne akty.\nKłopot, jako się rzekło, w akcie piątym, w którym Selika śpiewa arię pod trującym drzewem, następnie wybudza się z zatrucia, bo ma recytatyw i kolejną arię do zaśpiewania, zaczem ocknie się jeszcze na chwile po scenie chóralnej, bo ma kilka taktów do zaśpiewania w finałowym ansamblu. Tu już reżyser nie pomoże, tak to zostało napisane i tyle. Widz, troszkę już zmęczony, zastanawia się nad szybciej jednak działającą trucizną.\nRolę eponimiczną powierzono Roberto Alagni, którego spodziewałam się zastać w stanie ruiny wokalnej, i przyjemnie się zaskoczyłem. Wcześniej tego roku Dorota widziała i słyszała go w paryskim Palais Garnier w ‘Cydzie’ Masseneta – więc to zaskoczenie było tylko moim udziałem. Duże wrażenie zrobiła na mnie również Nino Machaidze jako Ines. Erika Koch (Selika) ma dość agresywny sposób wydobywania wysokich dźwięków, ale za to Seth Carico (jako Don Pedro) ma prezencję sceniczną taką, że w zasadzie nawet nie musi śpiewać. Publiczność berlińska, zwykle bardzo krytyczna wobec artystów, tym razem nagrodziła wszystkich wykonawców długimi brawami.\nOgólnie udany wieczór. I refleksja: dlaczego Meyerbeer dał się wypchnąć z kanonu operowego do kategorii sporadycznie grywanych cymeliów i ogólnie opera rara? Zapewne jego talentu nie można porównywać z geniuszem Verdiego czy Wagnera, ale czyż nie dotyczy to także wielu innych kompozytorów operowych, których dzieła jednak regularnie trafiają na sceny? Ja wiem, rzecz jasna, że profesje artystyczne są bardzo niedemokratyczne, że oprócz talentu potrzeba jeszcze sporo szczęścia i sprzyjających okoliczności, ale mimo wszystko mam uczucie pewnego odkrycia, odkrycia dzieła zapewne nie wybitnego, ale ciekawego i godnego uwagi. Mam tylko nadzieję, że moda na Meyerbeera nadejdzie (tak, jak to się już dzieje, do pewnego stopnia, z Massenetem). Były przecież czasy, że przeciętnemu widzowi operowemu Rossini był tylko znany jako kompozytor Cyrulika.\npon, 19 Październik 2015, 21:12\nTo nie wymyślanki. Otrzymałem sms- a\n” Witam, Czy jest możliwość spotkania na pl w celu uzyskania wpisu? Pozdrawiam!”\nChyba poczuję się młodziej\npon, 19 Październik 2015, 21:19\n„pl” to nazwa uczelni\npon, 19 Październik 2015, 21:26\nIrku, najlepsze urodzinowe dla Twojej Ślubnej!\npon, 19 Październik 2015, 21:27\npon, 19 Październik 2015, 21:46\npon, 19 Październik 2015, 21:54\nIrku, uściskaj ode mnie wszystkie lata Ewy\npon, 19 Październik 2015, 21:55\nIrku, czy to, co wrzuciłeś to autentyk, czy, za przeproszeniem, żart?\npon, 19 Październik 2015, 22:14\nHaneczko, to autentyk. Zaraz przypomniał mi się prof. Miodek, który dostał sms- a ” Cześć, o której kolka”\npon, 19 Październik 2015, 22:19\nIrku, po dzisiejszych wspominkach u Jagodowych, nie wątpię.\nPytałam o 21:27\npon, 19 Październik 2015, 22:31\nHaneczko, niestety chyba autentyk\npon, 19 Październik 2015, 22:33\nA co do zjazdu u Jagodowych, odwrócę toast Babilasa: Zdrowie gości, żeby zawsze takich Gospodarzy mieli!\npon, 19 Październik 2015, 22:39\nAleż stety, Irku. Lubię jasność w temacie.\nwt, 20 Październik 2015, 00:02\nNiezmiernie mnie cieszy wpis Babilasa. Sięga tam, gdzie ja nigdy nie zabłądzę. To śmiesznie zabrzmi ale rosnę, gdy ktoś mnie przekracza\nwt, 20 Październik 2015, 00:34\nHaneczko, jak się płasko położysz na ziemi, to ja mogę Cię dowolnie wiele razy przekraczać. Tempo przekraczania jest dla Ciebie nieważne, rozumiem…\nwt, 20 Październik 2015, 00:36\nA Babilasom zawiszczę w sposób zgoła niski. Nigdy nie miałam z kim jechać nawet do Berlina, który mam pod nosem.\nwt, 20 Październik 2015, 07:39\nwt, 20 Październik 2015, 08:04\nwt, 20 Październik 2015, 08:05\nwt, 20 Październik 2015, 08:07\nNisiu a Berlin doprawdy po nosem\nwt, 20 Październik 2015, 08:25\nNie denerwuj mnie o świcie, DLO!\nwt, 20 Październik 2015, 08:28\nwt, 20 Październik 2015, 08:29\nNisiu i tysiac wiecej, to dla Ciebie z rana\nwt, 20 Październik 2015, 09:00\nczytaliscie „na samym dnie” Wallraffa? mimo ze dzisiaj mija trzydziesci lat od wydania ciagle aktualna, szczegolnie w Polsce!\nwt, 20 Październik 2015, 09:04\nDla frakcji: ” Konzerne klagen – Wir zahlen ” wczorajszy wieczór w ARD.\nOraz dla wszystkich: Gazeta prawna – co-to-jest-ttip-10-rzeczy-ktorych-nie-wiecie-o-umowie-ue-usa.\n(Linek staram się nie wklejać; powyższe da się znaleźć).\nPodpisałam petycję przeciw TTIP.\nwt, 20 Październik 2015, 11:18\nNie czytałam, Rysiu.\nIdę do dentysty, wypadła mi plomba, za którą zapłaciłam 600 zł niecały rok temu.\nWszyscy teraz kraczą złowieszczo i straszą globalnym kryzysem oraz możliwością wojny.\nwt, 20 Październik 2015, 11:41\nDzięki, Rysiu, dzięki, to bardzo miłe!\nUczciwie mówiąc, pospałam do teraz. Cholerne życie nocnika.\nwt, 20 Październik 2015, 12:23\nDzień dobry! Babilasie, dzięki za operowy wpis, przeczytalam z wielką przyjemnością. W krefeldzkim teatrze też mamy ca 2 premiery rocznie, wcale niezłe, chociaż z berlińskimi na pewno nie da się porównać. W listopadzie jest premiera „Cyrulika sewilskiego” Rossiniego, pewnie się wybierzemy, mam tylko nadzieję, że dekoracja nie będzie zbyt nowoczesna, uzupełniona czy zastąpiona światłem, bo muszę przyznać, że niezbyt mi się to podoba.\nDobrze, że nie ma przymrozków, bo róże Kingi mogą się jeszcze rozwijać.\nwt, 20 Październik 2015, 12:39\nZ lokalnych wiadomości: jedna ze szkół w Düssedorfie zakazała wchodzenia na teren szkoły i podwórza szkolnego kobietom noszącym nikab lub burkę, chodzi o mamy, które przyprowadzają swoje dzieci do szkoły. Jako uzasadnienie – wzbudzają w dzieciach strach.\nwt, 20 Październik 2015, 19:31\nPrzeczytałam, Panno Koto, uzasadnienie szkoły i rady rodziców sensowne. Rzecz nie w religii tylko w tradycji.\nwt, 20 Październik 2015, 20:16\nW ostatnim MŚ ciekawa rozmowa o islamie\nwt, 20 Październik 2015, 20:41\nTrwają dwa finały.\nFryderykowy i wyborczy.\nwt, 20 Październik 2015, 21:16\nMt7, ja też\nwt, 20 Październik 2015, 21:23\n… niestety kończy się zwolnienie lekarskie i jutro od rana w teren. Ale za to kawa będzie wcześniej\nwt, 20 Październik 2015, 21:28\ncoś z medycyny przed snem\nwt, 20 Październik 2015, 21:29\nDobry wieczór i dobranoc!\nAż strach ja mi się nagromadziło obowiązków w najbliższych dniach. Tylko piszę i prezentuję, spotykam się na żywo i on-line ze współpracownikami, a co gorsze strasznie chce mi się ciągle spać, a jak się położę to nagle przypomina mi się coś coś, czego nie zrobiłam. Czy czasem też tak macie?\nPolitykę wyłączam, bo co ja mogę oprócz dania głosu w niedzielę. Fortepianów nie wyłączam…\nByle do soboty…\nA teraz do roboty…\nwt, 20 Październik 2015, 21:34\nNie mogę się powstrzymać, by nie zacytować a propos kampanii wyborczej wiersza Bobikowego z maja br\nPamiętacie? To poczytajcie jeszcze raz:\nW znanej kawiarni „Prawi kontra Lewi“,\nw zbożnej intencji pomocy ludowi,\nnad czarną kawą siedział prorok Newim,\nnad białą zasię prorok drugi, Ktowim.\nZagaił Ktowim: łatwo być prorokiem,\nbo mój kandydat na pewno nie skrewi.\n- Ja na to patrzę całkiem innym okiem,\nmój będzie górą! – krzyknął na to Newim.\nEee – burknął Ktowim – z badań wszak wynika,\nże ku mojemu lud się cały skłania.\nGuzik wiesz o tym, czym jest polityka\n- rzekł Newim – i masz fałszywe badania.\nSam jesteś głupi, rudy i fałszywy!\n- zakrzyknął Ktowim tonem Piotra Skargi.\nU ciebie żaden idiotyzm nie zdziwi!\n- odwarknął Newim, wydymając wargi.\nKsiężyc już wzeszedł, psy, a także myszy,\nusnęły sobie pod osłoną nocy,\nnie bacząc na to, że w wyborczej ciszy\npo głowach siwych piorą się prorocy.\nPrzyszłość z oddali spojrzała wymownie\nna to zacięte, wściekłe naparzanie,\npo czym olała wszelkie sondażownie\ni nastąpiła – tak, jak miała w planie.\nA lud, gdy mroki już rozjaśnił ranek,\nmruknął pod nosem: o, niech to cholera,\nbez tych proroków, krzyków, naparzanek,\nileż by można rozsądniej wybierać!\nwt, 20 Październik 2015, 21:58\nIrku, opisane przez Kalwasa zjawisko: Jeśli zostawię dziecko na parapecie na 16. piętrze i pójdę się pomodlić, a ono spadnie i się zabije – Bóg tak chciał mam w pełnym rozkwicie w Brazylii, bez udziału islamu, a za pośrednictwem katolicyzmu. Wprawdzie coraz rzadziej użyje się w takiej sytuacji zwrotu „Bóg tak chciał” (choć i ono nie w pełni jeszcze wypadło z użycia), wchodzi na scenę eufemizm „fatalny przypadek” (fatalidade), ale to jest dokładnie to samo. Czemu mam odpowiadać za własną głupotę, jeśli winę mogę zwalić na los (albo odpowiedzialność na Boga).\nAha, co to znaczy „niestety”?? Jak najbardziej stety i dobrze, że masz pieczątkę, że już jesteś zdrowy.\nwt, 20 Październik 2015, 23:13\nCzytałem wywiad z Kalwasem wkrótce po jego konwersji na islam, i parę lat później gdy w Egipcie wrzało na placu Tahrir, zastanawiałem się, jak on tam to odbiera. I z tych skojarzeń powstała pośród opowiadań o Zenku wierszowana próba zestawienia postawy przeciętnego rodaka z równie przeciętnym konwertytą…\nwt, 20 Październik 2015, 23:29\nZdjęcie „Laureatów Naukowych Polityki 2015″ pisma, którego nazwę można łatwo odgadnąć, pokazuje (jak mi się wydaje) 13 pań wśród 34 osób. Cokolwiek powyżej 16 by było lepsze, ale proporcja już jest sensowna i mię cieszy.\nśr, 21 Październik 2015, 07:28\nśr, 21 Październik 2015, 07:45\nśr, 21 Październik 2015, 09:28\nśr, 21 Październik 2015, 14:21\nDzień się zaczął fatalnie. Zmiana koła. Ale już po wulkanizacji\nśr, 21 Październik 2015, 16:40\nTrzymam za poprawę humoru\nCzytałem jakiś czas temu książkę czy dwie Kalwasa neofity – ale on się teraz zmienił\nCzegoś z tych nowych polskich technologii nie rozumiem, Irku. To teraz się wulkanizuje koła, a nie opony?\nśr, 21 Październik 2015, 16:51\nAndsol, nie czepiaj się! Polska w awangardzie postępu! Będziemy se wulkanizować wszystko.\nśr, 21 Październik 2015, 17:50\nNa początek ustawę zasadniczą…\nśr, 21 Październik 2015, 18:28\nMar-Jo: no właśnie.\nśr, 21 Październik 2015, 18:42\nDla porównania: zaginiony ukryty pisowy projekt konstytucji\nśr, 21 Październik 2015, 19:08\nŻycie, zdaniem Tadeusza Rossa, przerosło kabaret. I ciągle dostarcza nowych dowodów na prawdziwość tej tezy. Najnowszy dowód na Śląsku (okręg wyborczy nr 31). Tak, sprawdziłem: jest taka osoba. Istnieje, kandyduje, i tak się nazywa.\nśr, 21 Październik 2015, 19:12\nAndsol przed wulkanizacją opony trzeba zmienić koło na zapasowe, dojechać do serwisu, potem znów zmienić koło\nśr, 21 Październik 2015, 20:57\nBabilasie, to nieludzkie Nie wolno tak rozpękać człowieka\nśr, 21 Październik 2015, 21:06\nWysłuchałam kiedyś niechcący pogladów tej pani, bardzo rezolutna i pewna siebie.\nZnowu pokazują dramatyczne tłumy.\nNie wiem, co to będzie.\nśr, 21 Październik 2015, 21:22\nPrzyszłość, Siódemeczko. Chcemy czy nie chcemy – przyszłość.\nZastanawiałam się, czy moja praca jest dostatecznie sumienna?\nśr, 21 Październik 2015, 21:24\nSiódemeczko, ponoć w najbliższych miesiącach Europa może spodziewać się ok. 3,7 mln kolejnych uchodźców…\nJeśli nic się nie zmieni.\nczw, 22 Październik 2015, 01:12\nNa Wykopie (gdzie to prawdziwy podróżnik się nie zapuści…) jeden człek pisze:\n– Nic nie sugeruje ale Zandberg to nie jest polskie nazwisko, przemyślcie to, kim się zachwycacie.\na drugi dodaje: Podobnie jak Mikke i Wipler … nie wspominając o Braunie.\nWydaje się, że Jan Baudouin de Courtenay ciągle by u nas był bez szans. A na dodatek apostata.\nczw, 22 Październik 2015, 01:22\nObśmiałam się, Andsolu, świetnie mu odpowiedział.\nO ile przyjemniej by się żyło, gdyby ludzie prawili sobie złośliwości bez chamstwa.\nczw, 22 Październik 2015, 01:40\nMnie zauroczyło w pierwszej wypowiedzi „nic nie sugeruję”. To też jest wspięcie się naturalnego wiejskiego antysemity na poziom dyplomacji brytyjskiej.\nczw, 22 Październik 2015, 06:42\nczw, 22 Październik 2015, 07:23\nczw, 22 Październik 2015, 07:31\nOdpowiedź – super!\nczw, 22 Październik 2015, 08:10\nczw, 22 Październik 2015, 08:16\nnic sie nie zmieni, moze bedzie nawet wiecej niz 3 700 000. Mielibysmy prawdziwa Wspolnote Europejska, poradzilibysmy sobie z tym, ale tak jak teraz jest, to moze byc trudno, przynajmniej na poczatku, bowiem wiadomo ze nie mamy wyjscia. podolamy\nczw, 22 Październik 2015, 08:20\npan Braun moze zawsze latwo spolszczyc nazwisko, co i tak jednak niewiele zmieni, kolor pogladow bedzie taki sam – oblesny\nczw, 22 Październik 2015, 08:21\nczw, 22 Październik 2015, 08:35\nniestety tylko dla frakcji:\n(polecam caly film, SWIETNY )\nczw, 22 Październik 2015, 10:35\nTetryku56 czy Ty umyślnie ukryłeś PISowy projekt konstytucji, a ja nie poznałam się na żarcie i próbowałam otworzyć – czy też ktoś odciął linkę, bo nie działa.\nczw, 22 Październik 2015, 12:30\nJest dostęp, tylko w pdf, więc w niektórych przeglądarkach może się nie otwierać. Trzeba ściągąć na komputer.\nJadę wyrwać ząb, buuuuuu!\nczw, 22 Październik 2015, 13:16\nSą różne frakcje, Rysiu (08:35), ta anglojęzyczna może obejrzeć sobie tutaj w całości.\nczw, 22 Październik 2015, 13:43\nWyśnił mi się przed epidiaskopem\nsen dumny, jak z godła ptaszydło,\nże Ewa Beata Szopen,\nto Fryderyk Kopacz-Szydło.\nczw, 22 Październik 2015, 13:46\nSiódemeczko, wyrazy i kciukotrzymanie\nczw, 22 Październik 2015, 14:04\nczy filmik (08:35)zamieściłeś po to, żeby pokazać jak prymitywnym i prostackim społeczeństwem są Niemcy, do których trzeba kierować takie przekazy „dydaktyczne”? Czy chciałeś pokazać nieporadność propagandy/perswazji kierowanej do, jednak dojrzałego, społeczeństwa?\nPonieważ nie zamieściłeś żadnego własnego komentarza, nie potrafię odgadnąć celu, w jakim uznałeś, że powinniśmy to „dzieło” poznać.\nJako wieloletni dydaktyk odbieram filmik jako koszmarny, obarczony wieloma ciężkimi grzechami. Po pierwsze: grzech seksizmu: mężczyzna (szlachetna postać) vs kobiety (czarne charaktery). Grzech drugi: grzech agizmu: młodzieniec (szlachetna postać) vs panie w wieku powyżej średniego (czarne charaktery). I wreszcie grzech natrętnego, łopatologicznego dydaktyzmu: obmacywanki, infantylne miny.\nNiezwykle ważny przekaz, na temat niszczącej roli lęku, został kompletnie utopiony w nieporadnej warstwie wizualno – fabularnej.\nKto i po co produkuje takie gnioty?\nczw, 22 Październik 2015, 14:08\nCzy Szanowna Frekwencja odnotowała fakt, że wczoraj obchodziliśmy Światowy Dzień Godności?\nNa marginesie i apropos, wyżej wspomniany filmik, i jemu podobne produkcje, powinien być napiętnowany z uwagi na brak poszanowania godności ludzkiej. Tu: białych, (bo rasizmem też tam brzydko trąci), kobiet w wieku dojrzałym.\nczw, 22 Październik 2015, 14:23\nW Polsce A.D. 2015 straszenie „niemiecką” Unią jest dużo bardziej skuteczne od straszenia Żydem. Szczególnie, jeżeli chodzi o elektorat 18+. Oni Żydów praktycznie nie znają, natomiast potykają się, niekiedy boleśnie, o różne, niezbyt mądre dyrektywy unijne. Z zazdrością patrzą na, niedostępny nam, niemiecki dobrobyt niemiecki. Toteż czepiania się nazwisk „obco brzmiących” nie traktowałabym, jako przejawu antysemityzmu, ale raczej, jako przejaw bazowania na lękach przed Zachodem. Uosabianym przez Niemcy i Unię.\nczw, 22 Październik 2015, 15:35\nJagodo, obejrzałaś cały film? Rainer Werner Fassbinder jest jego reżyserem. To naprawdę nie jest gniot.\nDyrektywy unijne nijak się nie mają do polskiego antysemityzmu.\nczw, 22 Październik 2015, 16:11\nMar-Jo, obejrzałam to, co zlinkwał Ryś. I, przykro mi, dla mnie to straszny gniot\nNie każdy przejaw głupoty jest od razu antysemityzmem\nczw, 22 Październik 2015, 16:22\nSłyszę w BBC Summary of World News, że John Kerry is cautiously optimistic that a way might be found to end the current surge of violence between Israelis and Palestinians. Szkoda, że nie może zrobić skoku w czasie i wpaść do Warszawy z roku 1939, bo na pewno by odkrył, że a way might be found to end the current surge of violence between Poles and Germans.\nczw, 22 Październik 2015, 16:34\na jednak pada, siapi powoli, ciagle i podstepnie, slisko, bardzo trzeba uwazac\nczw, 22 Październik 2015, 17:06\nJagoda, Twoja ocena, Twoje prawo widziec w tym filmie to co widzisz i ocenic ten film tak jak uwazasz za sluszne. Filmy Fassbindera nie sa latwe w ogladaniu, i chyba niezbyt popularne w Polsce. Ja osobiscie bardzo sobie je cenie. Nie bede jednak Ciebie do wartosci zalinkowanego kawalka jak i CALEGO filmu przekonywal.\nczw, 22 Październik 2015, 17:16\nOczywiście, Rysiu, że „moje prawo”\nNiemniej, jestem ciekawa dlaczego chciałeś zainteresować, między innymi mnie, właśnie tym filmem?\nczw, 22 Październik 2015, 17:24\nBył osobą homoseksualną, co również miało wpływ na jego twórczość\nByć może to tłumaczy karykaturalny obraz kobiet w zlinkowanym zwiastunie.\nZadaniem trailera jest danie wyobrażenia o filmie.\nczw, 22 Październik 2015, 17:32\nMleko się wylało, panie W.\nczw, 22 Październik 2015, 17:45\nJagodo, to co zalinkował Ryś, to nie jest zwiastun (ang: trailer), tylko po prostu arbitralnie wycięty (przez firmę, która jest wydawcą i dystrybutorem dvd) kawałek filmu. Może nie warto pars pro toto osądzać? No i chyba minęły czasy oglądu twórczości artystycznej poprzez majtki twórcy?\nczw, 22 Październik 2015, 17:48\nStrach zżerać duszę to jeden z najlepszych filmów R.W. Fassbindera, zdobywca wielu nagród reżyserskich (m.in. FIPRESCI) i aktorskich w latach, kiedy te coś znaczyły i o czymś świadczyły. Bez trudu można go było zresztą u nas zobaczyć, bo polską premierę (1975) miał już w rok po światowej.\nWiem, że są osoby źle odbierające dorobek filmowy czy teatralny R.W.F., a sam widziałem zaledwie kilka jego filmów, ale ten – określony tu niefrasobliwie jako gniot – pamiętam do dziś, mimo upływu lat.\nO ile wiem, reżyser (i aktor) był biseksualny, chlał, palił jak smok, a zmarł (niekoniecznie samobójczą śmiercią – wyglądało to bardziej na „wypadek przy pracy”) wskutek przedawkowania kokainy. Na dodatek aktor grający główną rolę w krytykowanym filmie był jego ówczesnym kochankiem… Oj, może lepiej dajmy spokój takim argumentom…\nA z tym nieszczęsnym Kukizem – to istotnie e tardi, jak wykrzykuje w finale tragiczna heroina jakże popularnej opery.\nczw, 22 Październik 2015, 17:52\nNie jest dobrze. Jagoda mnie potępi.\nWybieram się za dwa dni na okropnie niemoralną sztuczkę „Arszenik i stare koronki”. Niemoralna jest, bo niesposób nie lubić dwóch morderczyń, zwłaszcza kiedy jedną gra Anna Polony. Ponadto jest obciążona grzechem seksizmu – dlaczego tylko kobiety są tu czarnymi charakterami? Dla równowagi przydaliby się dwaj faceci-dranie. Grzech age’izmu też występuje: główne bohaterki są haniebnie stare, podczas gdy bohater-mężczyzna to młody człowiek.\nJagódko, tak się nie da.\nczw, 22 Październik 2015, 18:25\nOK, przekonaliście mnie\nReset i większa uważność\nWyinaczaj Nisieńko, wyinaczaj do woli, skoro musisz, co Ci będę żałować\nczw, 22 Październik 2015, 18:37\nBabilasie, orientacja seksualna to chyba coś więcej niż tylko majtki. To jednak rodzaj tożsamości. A ona decyduje o tym, jak odbieramy i opisujemy świat. Seksualność, chyba nie muszę tego tłumaczyć, to potężna siła i motor ludzkich zachowań.\nOd dawna uważamy za stosowne, analizując twórczość, brać pod uwagę tak zwane znaczące doświadczenia życiowe twórcy. Przeżywanie własnej seksualności, zwłaszcza w latach: 50. – 80. ubiegłego wieku można chyba zaliczyć do znaczących doświadczeń życiowych.\nczw, 22 Październik 2015, 18:44\nJednak insza inszość:\nNo i po to ma się przyjaciół, żeby pomagali człowiekowi prostować jego pogmatwane ścieżki. I nie pozwolili mu się zagubić\nczw, 22 Październik 2015, 18:45\nJagodo, po starej przyjaźni, zainwestuj półtorej godziny w obejrzenie filmu (link -13:16), potem porozmawiamy, ok?\nczw, 22 Październik 2015, 18:51\nBabilasie, ja już jestem nawrócona\nczw, 22 Październik 2015, 18:59\nJagodo, miałem zamiar zamilknąć skoro powiedziałaś reset, ale jeśli po nim utrzymujesz, że trzeba brać pod uwagę tak zwane znaczące doświadczenia życiowe twórcy to jednak zapytam Cię o to zdumiewające uprzednie stwierdzenie: być może to tłumaczy karykaturalny obraz kobiet. No i zachodzę w głowę co to może znaczyć, czy to Twoje prywatne podejrzenie, że jak homoseksualista to ma jakieś kłopoty patrząc na kobiety czy też jest jakaś szkoła psychologii utrzymująca (i podtrzymująca to badaniami), że jest jakiś związek przyczynowo-skutkowy między homoseksualnością a niechęcią do płci nie-pociągającej?\nNa wszelki wypadek wyjaśniam, że jestem heteroseksualny, czyli cielesność panów mnie nie pociąga, ale nie tworzę i nie stworzę karykaturalnego obrazu mężczyzn.\nczw, 22 Październik 2015, 19:47\nPodobnie jak Andsol jestem heteroseksualny (ach! ta moda na coming-out’y!), ale chętnie stworzyłbym jakiś karykaturalny obraz mężczyzn. Kobiet zresztą też. Jedyny problem to niedostatek talentu\nczw, 22 Październik 2015, 20:21\nOK, zacznijmy od nowa.\nWidzę tu pomieszanie dwóch ważnych i ciekawych kwestii. Autorką pomieszania jestem, niestety, ja sama.\nKwestia pierwsza to moja reakcja na link Rysia. Kwestia druga to „czytanie tekstów kulturowych”.\nŚcichapęk nazwał, wielkodusznie i miłosiernie, kłaniam się nisko Ścichapęku, moją reakcję, jako „niefrasobliwą”.\nRzecz w tym, że wykazałam się wielką nieuwagą i reagowałam nie na film, ale na coś, co wzięłam, bezpodstawnie, jak się okazało, za materiał propagandowy na użytek bieżącej sytuacji. Wykazałam się zatem ignorancją (nie znałam filmu) i arogancją (założyłam, że wiem o czym piszę) w stosunku do filmu. Niefrasobliwość była de facto brakiem uważności, staranności.\nGdyby to był, jak niesłusznie założyłam, filmik propagandowy, podtrzymałabym swoje zarzuty. Ale jest to wytwór artystyczny i rządzi się całkowicie innymi prawami. A analiza z perspektywy perswazyjno – dydaktycznej jest po prostu nie na miejscu. W przeciwieństwie do materiału propagandowego.\nReasumując, trafiłam kulą w płot. I oberwałam rykoszetem, co mi się słusznie należało\nKwestia druga czyli czytanie tekstów kultury. Nie da się zrozumieć wytworu oddzielając go od twórcy. Twórca tworzy sobą. Swoimi „bebechami”. Tym co w nim. W tym tożsamością seksualną. Przez jej pryzmat patrzy na świat, na siebie. Mówienie o seksualności twórcy może przybrać charakter oceny, wartościowania jego seksualności. I nie jest to w porządku. Nic nam do tego. Ale mówienie o seksualności twórcy może mieć charakter bezocennego wymieniania zmiennych zależnych. Zmiennych, które pozwalają nam zrozumieć rezultat, jakim jest wytwór. I w takich i tylko takich kategoriach uważam seksualność twórcy za czynnik, który można/należy/trzeba wziąć pod uwagę przy czytaniu jego dzieła.\nJeżeli chodzi o Twoje pytanie Andsolu:\nNo i zachodzę w głowę co to może znaczyć, czy to Twoje prywatne podejrzenie, że jak homoseksualista to ma jakieś kłopoty patrząc na kobiety czy też jest jakaś szkoła psychologii utrzymująca (i podtrzymująca to badaniami), że jest jakiś związek przyczynowo-skutkowy między homoseksualnością a niechęcią do płci nie-pociągającej?\nTrzeba rzecz rozpatrywać w kontekście historycznym i społecznym.\nLata 50. – 80. ubiegłego wieku nie były czasami, w których homoseksualizm uznawano za normę. Osoby homoseksualne musiały się zatem zmagać z mechanizmem dysonansu poznawczego i stosować szereg mechanizmów obronnych, pozwalających im zachować poczucie własnej spójności, wartości i godności. Istnieją szeroka literatura i rozległe badania pozwalające zrozumieć jak to działa.\nczw, 22 Październik 2015, 20:23\nTetryku, so do I, w stosunku do kobiet\nczw, 22 Październik 2015, 20:59\nPlac przy klasztorze Dominikanów na Starym Mieście W Lublinie ma swojego patrona. Dziś odsłonięto tablicę ” Taras widokowy imienia Jerzego Giedroycia ( 1906 – 2000 )”. Oczywiście z tarasu jest widok na Trakt Ruski https://picasaweb.google.com/111628522190938769684/TarasWidokowyImieniaJerzegoGiedroycia#slideshow/6208546196268673746\nczw, 22 Październik 2015, 21:03\nA przed odsłonięciem tablicy jeszcze wernisaż Jana Kantego Pawluśkiewicza. Teraz praca nad zdjęciami, odczytanie Was i … do porannej kawy\nczw, 22 Październik 2015, 21:04\nO ile się nie mylę, R.W. Fassbinder swą (jak się wydaje, dominującą) homoerotyczną orientację wyrażał – czy może nawet manifestował – bardziej w teatrze, niż w kinie. Np. w napisanej przez siebie sztuce Krople wody na rozżarzonych kamieniach, którą nb. 18 lat po śmierci autora przeniósł na ekran modny ostatnio francuski reżyser Francois Ozon.\nczw, 22 Październik 2015, 21:27\nWolałem, Jagodo, użyć mimo wszystko lżejszego słowa, bo zdaję sobie sprawę, że R.W.F. zdecydowanie nie jest twórcą, który by wszystkim dogadzał (o co zresztą wcale nie zabiegał); a ponieważ sam nie mam raczej w zwyczaju oceniać dzieł aż tak bardzo pars pro toto, trochę naiwnie założyłem, że inni też tak mają – więc przedstawionego przez Ciebie tłumaczenia w ogóle nie wziąłem pod uwagę. Na szczęście sprawa się wyjaśniła – i honor wybitnego reżysera został chyba ocalony.\nKłaniam się wzajemnie.\nczw, 22 Październik 2015, 21:38\nDobrzy sąsiedzi Niemiec pomagają uchodźcom:\nczw, 22 Październik 2015, 22:03\nZlatawcem byłam, ale wróciłam\nRozważania o godności oraz dyskusja o Fassbinderze to zdecydowanie za potężny kaliber jak na moje dzisiejsze możliwości. Z sielanki w gościnnym domu Jagodowych wpadłam w wir domowych spraw i przyznać muszę, że, zamiast kręcić się w wirówce, zdecydowanie wolę być Zlatawcem\nczw, 22 Październik 2015, 22:47\nDobry wieczór, Vesper.\nczw, 22 Październik 2015, 23:10\nNa dobranoc, dobry wieczór: recykling ksenofobii, czyli poseł Wipler czerpie szeroką chochlą z kotła neonaziołków.\npt, 23 Październik 2015, 00:15\nNa miejscu tego Ozona podpisywałabym się O3.\npt, 23 Październik 2015, 00:19\nKot Furkot nie był zachwycony pomysłem, by mame wyjechała się zlatywać. Kot Furkot uważa, że zlatywanie w ogóle nie jest zalecane ludziom, ponieważ po względnie nieszkodliwym dla nich locie, nieuchronnie następuje lądowanie, a z lądowaniem ludzie zupełnie sobie nie radzą. A że mame do tego godnego współczucia gatunku się zalicza, niepokój zakradł się do Furkociego serca. Próbował coś mame powiedzieć, kiedy pakowała walizkę, ale pogłaskała go tylko po głowie. Czyli albo tępa, albo nie słucha. Skoro perswazją nic nie wskórał, pomyślał chwilę. Bez czego ludzie nie wychodzą z domu? Bez butów.\nPełen poświęcenia dla słusznej sprawy, honor schował do kieszeni i… umył się. Naprawdę. Połknął każdy wypadający włos, a trochę włosów nawet wyrwał spomiędzy pazurów. Ale, nie, nie… Prosi, żeby nadmiernie nie podziwiać, nie bić braw, nie prosić o autografy. To, co zrobił, jest naturalne. Kot kocha swój Personel i wiele, naprawdę wiele, potrafi dla Personelu uczynić, nawet jeśli wymaga to ofiary. W końcu, czego się nie robi dla mame.\nWymierzył precyzyjnie, usiadł dokładnie tam, gdzie trzeba było, obliczył kąt, napiął kilkukrotnie przeponę i… trafił w sam środek, perfekcyjnie wypełniając treścią żołądka wnętrze półbuta mame. Uff, mame jest uratowana! Nie pojedzie się zlatywać, nie roztrzaska swego niedoskonałego, dwunożnego ciała o twarde płyty chodnikowe. Nadal będzie napełniać miskę swego wybawcy różnymi specjałami, nadal będzie smyrać po brzuszku i za uszkiem, nadal będzie wstawać bladym świtem, by jej rycerz mógł wyjść do ogrodu na siku. Wszystko będzie tak, jak być powinno. I dzięki komu, hę?\nZadanie wykonane, można było zrobić rutynowy, wieczorny obchód mieszkania, chrupnąć nieco z miski i pójść do swojego pokoju na zasłużony wypoczynek.\nTo była bardzo spokojna noc. Kot spał snem sprawiedliwego. Kiedy otworzył jedno oko, było już jasno. Kiedy otworzył drugie, zobaczył, że mieszkanie jest puste. Ani mame , ani tate , ani ich namolnego potomstwa . Ani walizki . Był za to półbut. Ten z zawartością. Mame pojechała się zlatywać, w botkach na obcasie. Nie sposób uratować człowieka przed nim samym.\npt, 23 Październik 2015, 00:20\nMiejsce po zębie trochę odpusciło, więc podrzucam wypowiedź Tuska dobrze chyba sumującą problemy Europy z uchodźcami.\nWipler z takich haseł zrobił sztandar i powiewa nim dumnie, nikogo praktycznie nie dopuszcza do głosu w dyskusjach i cały czas nadaje komunikaty, które ma przygotowane w tej materii.\nOn mówi w imieniu Polaków, że nie chcemy, że mamy prawo….\nKORWiN ma duże szanse dostać się do sejmu.\npt, 23 Październik 2015, 00:25\nTyle poświęcenie na nic.\npt, 23 Październik 2015, 00:33\nTak, tak, zupełnie na nic. Niepotrzebnie się mył. Sąsiadki z kamienicy obok od razu poznają, że jakiś taki ulizany. Goguś, goguś, tak będą wołać. I będą się śmiać. Kot Furkot nie mógł dopuścić do utraty wizerunku, na który tak długo pracował. Zakradł się więc do piwnicy i przespał w najbardziej zakurzonym kącie. Mame i tate nie wpuszczą go dziś wieczorem do łóżka, ale trudno. Czasem trzeba zapłacić wysoką cenę, by zachować twarz.\npt, 23 Październik 2015, 06:41\npt, 23 Październik 2015, 06:52\npt, 23 Październik 2015, 07:18\nLektura do kawy… przed ciszą wyborczą. Z niejakimi oporami, mam taki sam pogląd jak Wojciech Sadurski.\nDziękuję Wszystkim, że jesteście, doczytuję wpisy i linki trochę zagrypiona.\nDobrego dnia, Bobikowo.\npt, 23 Październik 2015, 15:26\nCzeguś mi tu brak… ach, wiem, gdzie jest RozwolenniczkaDudy?\npt, 27 Listopad 2015, 22:12


Premier chwali się prestiżowym rankingiem. Polska awansowała - Dziennik.pl\n29 października 2013, 11:15 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nPremier Donald Tusk zadowolony z rankingu Doing Business / Newspix / Fot. Marek Szybka\nJesteśmy na 45 miejscu pod względem łatwości prowadzenia biznesu. To poprawa o 10 miejsc w porównaniu do ubiegłorocznego rankingu. Szef rządu zaznaczył, że to bardzo wartościowa ocena, bo wystawiona przez obiektywną instytucję na podstawie doświadczeń przedsiębiorców.\nJednak są dziedziny, w których w ocenie Banku Światowego, jesteśmy daleko w tyle za liderami. To między innymi rozpoczynanie działalności gospodarczej. W tym rankingu jesteśmy dopiero na 116 miejscu. Na 88 miejscu znaleźliśmy się w zestawieniu dotyczącym łatwości prowadzenia inwestycji budowlanych.\nPremier zapewnił, że rząd będzie starał się to poprawić. Chcę państwa zapewnić, że będziemy starali się egzekwować od instytucji nam podległych takie działania, a także zaproponujemy kolejne zmiany w przepisach prawa, które pozwolą nam uzyskać efekty, w tych dziedzinach, gdzie mamy ciągle największe rezerwy, żeby uzyskać te efekty bardzo szybko - stwierdził premier.\nDoing Business gospodarka premier firma ranking biznes Donald Tusk\n"Gruzja (8), Finlandia (12), Litwa (17), Estonia (22), Łotwa (24), Słowenia (33), Armenia (37), Macedonia (25). Za to w kategorii - łatwośc zakładania biznesu - mamy już 116 miejsce, a w zakładaniu (dostępie) do elektryczności 137 miejsce. To wszystko na bodaj 187 badanych państw świata."\nkto tak łże 24 na dobę?\nTo jesdt POstep POzorny, bo zostal osiagniety dzieki planowemu wyniszczaniu polskiej sily roboczej, ktorej zarobki sa najnizsze w UE.\nUWAŻAJCIE NA OSZUSTÓW KTÓRZY PODAJĄ SIĘ ZA KOGOŚ INNEGO , CHODZĄ TERAZ PO WSIACH ! BĄDZCIE OSTROŻNI ?\nUWAGA NA OSZUSTÓW PODAJĄCYCH SIĘ ZA KIEROWNIKÓW , ROBOTNIKÓW,\nKSIĘGOWYCH ! CHODZĄ PO WSIACH !\nKiedy pruski syn przestanie sie panoszyc w Polsce?\nRyży poszoł won do Moskwy do swego pana\nrudy ćwok tak się ucieszył że aż puściły mu zwieracze\nDonald na drzewo , banany prostować.\nPotrzebą chwili dla Polski jest natychmiastowe podniesienie płac o 100 %( sto procent). Polska ubożeje pomimo iż ŚREDNIA płaca wzrasta. Wielu "przedsiębiorcow" stosuje skrajny WYZYSK . Podobna sytuacja była w Polsce w XVIII wieku i doprowadziła do rozbiorow i upadku państwa.\nW lutym zmienili metodologię tego liczenia . Gdyby nie zmienili tej metodologii Polska poprawiłaby swój wynik tylko o 1 ( słownie : jedno ) miejsce. Sukces epokowy.\nO resztę zapytajcie przedsiębiorców - nie pozostawiają suchej nitki na rządzących.\nO zmianie korupcjogennego prawa budowlanego słyszę od kilkunastu lat i nadal to samo.\nDonek chwali sie tym, co nie jest jego wlasnoscia, bo to biznesmeni - glownie zagraniczni - beda mieli w Polsce lepiej. Ale to nie biznesmeni, tylko Polki i Polacy wybrali Donka Tuska na premiera III RP, a POlki i Polacy sa coraz biedniejci. POchwal sie Donek tez wieksza bieda polskiego sPOleczenstwa !


Co to jest naturalny tonik do twarzy?\nNaturalny tonik do twarzy to roztwór na bazie wody i składników wspomagających m.in. takich jak: wyciągi i olejki roślinne, substancje czynne i witaminy. Najważniejszym zadaniem toniku jest przywrócenie po codziennym oczyszczaniu naturalnego pH naszej skóry. Dlatego też tonizacja cery jest niezbędnym elementem w prawidłowym oczyszczaniu cery.\nToniki dostępne są w różnych formach, ale najefektywniej działają pod postacią mgiełki. Zanim jednak wybierzemy odpowiedni, dopasowany do typu naszej skóry tonik, zwróćmy uwagę na jego skład. Ważne jest, aby wszystkie składniki były naturalne bez szkodliwych dodatków takich jak np. podrażniający i przesuszający cerę alkohol.\nDziałanie i właściwości toniku do twarzy\nPozytywnie wpływa na ogólną kondycję i wygląd skóry.\nOdświeża, rozjaśnia i nadaje zdrowy i promienny wygląd cery.\nOdblokowuje pory, odkaża, matuje i usuwa nadmiar sebum.\nPomaga usuwać drobne przebarwienia, wypryski i zaskórniki.\nŁagodzi stan zapalny skóry, wycisza ją i zapobiega powstawaniu wyprysków.\nKoi, nawilża i zmiękcza skórę.\nJak stosować naturalny tonik do twarzy?\nTonik stosuje się zaraz po umyciu, dokładnym demakijażu i osuszeniu skóry, jeszcze przed nałożeniem ulubionego naturalnego kremu, oleju, czy serum.\nDomowy tonik jest niezwykle łatwy w przygotowaniu i przede wszystkim tani. Z łatwością dopasujesz go do potrzeb swojej skóry i zawsze możesz poeksperymentować z nowościami nawet co kilka dni. Samodzielnie przygotowane toniki mają działanie oczyszczające, nawilżające, odkażające i odnawiające florę bakteryjną skóry twarzy. Mogą również odświeżać, odmładzać, łagodzić i koić. Mają tylko jedną wadę – krótki termin przydatności. Domowe toniki przechowuj w lodówce nie dłużej niż 7-10 dni. Pielęgnacja cery domowym tonikiem jest bardzo przyjemna. Nim się obejrzysz, stanie się ona gładka.\nJak zrobić naturalny tonik do twarzy?\nNaturalny tonik do twarzy bardzo łatwo można wykonać w swoim zaciszu domowym, a jego składniki dobrać do typu i wymagań naszej skóry. Taki produkt jest niezwykle wydajny i tani, a do jego przygotowania potrzebujemy jedynie wody i wybranego przez nas naturalnego składnika m.in. takich jak: ogórek, aloes, jabłko, zielona herbata, cytryna czy rumianek.\n5 popularnych naturalnych toników do twarzy\nPrzedstawiamy najbardziej popularne, naturalne i tanie toniki do twarzy, które z łatwością można przygotować samemu w domu.\nTonik rumiankowy – koi i łagodzi skórę oraz reguluje pracę gruczołów łojowych. Taki typ toniku szczególnie polecany jest do cery tłustej i problematycznej. Przepis: 1 szklanka wody destylowanej i 10 g suszonego rumianku. Zagotuj wodę a potem zalej rumianek wrzątkiem i parz pod przykryciem przez około 20 minut. Odcedź, przestudź i przelej do butelki.\nTonik z octem jabłkowym – ściąga pory, odkaża, nawilża, zapobiega powstawaniu niechcianych wyprysków i przywraca równowagę skóry twarzy. Tonik polecany jest zwykle do cery tłustej i mieszanej. Przepis: 2 szklanki hydrolatu oczarowego, 1/3 szklanki octu jabłkowego i 5 kropli olejku lawendowego. Wszystko razem wymieszaj, a następnie przelej do butelki. Możesz też bezpośrednio niewielką ilość octu jabłkowego wymieszać z wodą.\nTonik z zielonej herbaty – przyspiesza gojenie się ran i wyprysków również tych po trądziku oraz reguluje pracę gruczołów łojowych. Polecany do cery tłustej, problematycznej i trądzikowej. Przepis: 4g suszonej zielonej herbaty zalej 100 ml gorącej wody. Herbatę zaparzaj pod przykryciem do momentu aż ostygnie. Napar przecedź i przelej do butelki.\nTonik z aloesu, ogórka i cytryny – działa rozjaśniająco, rewitalizująco, przeciwzapalnie, antybakteryjnie i ściągająco. Tonik szczególnie polecany do cery mieszanej, trądzikowej i tłustej. Wymieszaj po pół szklanki soku z aloesu i ogórka z sokiem z całej cytryny.\nTonik różany – odświeża, nawilża, wygładza oraz łagodzi i koi podrażnienia .Ponadto wzmacnia naczynka i wyrównuje koloryt skóry. Tonik polecany jest do każdego typu skóry, szczególnie suchej, delikatnej i wrażliwej. Przepis: 2 garście płatków z ciemnych róż wsyp do garnka i zalej je wodą destylowaną tak, by całkowicie je zakryć. Gotuj na wolnym ogniu aż płatki stracą kolor. Przecedź i ostudź.\nGdzie kupić naturalny tonik do twarzy?\nNaturalny tonik bez alkoholu oraz inne produkty do demakijażu skóry można zakupić w sklepie internetowym Sanaja.pl.\nGłęboko oczyszczający tonik do twarzy, cera problematyczna i tłusta


Z Biegiem Szyn: Na Białoruś łatwiej niż do Warszawy - Nowe Peryferie - magazyn idei\n11 lipca 2014 18 lipca 2016\nPołożona na północno-wschodnim skraju Mazowsza gmina Szulborze Wielkie po ponad pięciu latach odzyskała dostęp do połączeń kolejowych. Gmina ta była dotychczas ofiarą panującego na linii Warszawa – Białystok „rozbicia dzielnicowego”, czyli problemu relacji kolejowych urywających się przed granicą województwa.\nCofnijmy się do lutego 2009 r., gdy zlikwidowany został ruch pociągów osobowych między mazowiecką Małkinią a podlaskim Szepietowem. Wówczas na linii Warszawa – Białystok powstała 40-kilometrowa wyrwa pozbawiona połączeń regionalnych. W wyrwie tej znalazły się dwie mazowieckie gminy: Zaręby Kościelne i Szulborze Wielkie – wraz z trzema leżącymi na ich terenie stacjami: Zaręby Kościelne, Kietlanka, Szulborze-Koty.\nOd ponad pięciu lat przewija się propozycja, by wybranym pociągom Kolei Mazowieckich kursującym z Warszawy Wileńskiej do Małkini wydłużyć relację przez Zaręby Kościelne, Kietlankę i Szulborze-Koty do Czyżewa, czyli pierwszej stacji na terenie województwa podlaskiego. Jednak za każdym razem, gdy pojawiała się ta koncepcja, mazowiecki samorząd uparcie przypominał, że w 2009 r. „podjęto decyzję o nieangażowaniu środków publicznych w uruchomienie połączeń kolejowych na tym odcinku”.\nMimo bierności samorządu województwa mazowieckiego oraz Kolei Mazowieckich, problem kolejowego rozbicia dzielnicowego na mazowiecko-podlaskim pograniczu symbolicznie zelżał. Mianowicie po raz pierwszy od ponad pięciu lat na linii Warszawa – Białystok pojawił się pociąg regionalny, który nie kończy swojej relacji przed granicą województwa. Nadjechał on jednak nie z Warszawy, lecz z Białegostoku.\nMowa o uruchomionych przez Przewozy Regionalne na przełomie czerwca i lipca 2014 r. dwóch parach pociągów kursujących między Małkinią, Białymstokiem i dalej Grodnem na Białorusi. Pociągi te zatrzymują się tylko na wybranych stacjach. W efekcie połączenie kolejowe odzyskał jedynie przystanek Szulborze-Koty. W Zarębach Kościelnych oraz Kietlance nadal nie zatrzymują się żadne pociągi. – Postoje zostały wyznaczone w tych miejscowościach, w których spodziewamy się największych wymian podróżnych. Pod uwagę brano między innymi wielkość miejscowości oraz lokalizację przystanku – wyjaśnia Michał Stilger z centrali Przewozów Regionalnych, informując, że połączenie finansowane jest przez Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju. – Zgodnie z wolą ministerstwa, pociągi te mają mieć charakter połączeń przyspieszonych.\nMieszkańcy Szulborza mogą znów wsiąść do pociągu – jak na razie jednak dojadą nim nie do stolicy własnego województwa, lecz do Grodna na Białorusi. Być może niedługo to się zmieni, ale wciąż wcale nie za sprawą Kolei Mazowieckich. – Planujemy wydłużyć jedną parę pociągów z Grodna do Warszawy. Jeśli nie napotkamy na żadne trudności, nastąpi to już w grudniu tego roku – deklaruje Michał Stilger z Przewozów Regionalnych.\nTekst pochodzi z dwumiesięcznika „Z Biegiem Szyn”, nr 4/72 (lipiec-sierpień 2014)\nGdy siedem lat temu Koleje Mazowieckie inaugurowały kursowanie pociągu łączącego Warszawę z Płockiem, wydawało się, że kolej w walce z konkurencją drogową jest bez szans. Mimo niekorzystnego dla kolei układu sieci transportowej, czas jazdy pociągu „Mazovia” udało się skrócić na tyle, że stał się on porównywalny z czasem podróży autobusem. Takie atuty, jak skracający się czas przejazdu czy atrakcyjne ceny biletów, poważnie jednak tracą na znaczeniu w sytuacji, gdy oferta przewozowa między Warszawą i Płockiem sprowadza się do zaledwie jednej pary pociągów.\nSEKRET SKOKU FREKWENCJI W SKM\nDziałająca w aglomeracji warszawskiej Szybka Kolej Miejska w ciągu minionego roku odnotowała ogromny wzrost liczby pasażerów – od stycznia do kwietnia 2013 r. średnia miesięczna liczba pasażerów wynosiła prawie 1,5 mln, natomiast w okresie od stycznia do kwietnia 2014 r. miesięczna średnia przekroczyła 2,4 mln. Wiele wskazuje jednak na to, że za skokiem frekwencji wcale nie stoi zmasowany przypływ podróżnych w krótkim czasie, lecz głównie efekt statystyczny związany ze zmianą sposobu pomiaru.\nRepresje za krytykę Pendolino. Związkowców bitwa o posady w PKP Cargo. Niejasności w finansach Sławomira Nowaka. Korupcyjna bomba w resorcie infrastruktury? Echa afery podsłuchowej.\n2 listopada 2014 o 01:09\nMiesznie dwu porządków tzn. systemu wynagrodzeń i systemu rozwoju strtegiczych połączeń kolejowych jest paranoją . Nie od dziś wiadomym – jest Szwedom , że w Polsce „ latają ” puste pociągi . A więc autor jest za tym marnotrawstwem . Pozostaje kwestia czy jest tego nieświadomy jak niemowlę , czy też w pełni mocy dezinformuje i sieje zamęt . Dzięki Bogu , nie zajmuje żadnego ,nawet podrzędnego stanowiska i nie może SZKODZIĆ ……..A mówić sobie może i tyle zysku co spłynie po gęsi woda . Na koniec apel o wiedzę , informację jak w innych krajach jeździ kolej . . . Wiedza jest , nie zamknęła się w zamku ………………………………………………………………….


Harcerstwo i ja, czyli dlaczego biegałam w spódnicy przez krzaki - EJ to my!\nksiążki ciąża ojcostwo małżeństwojestfajne narzeczeństwo adwent chrześcijaństwo grzech kalendarz franciszek jan paweł ii małżeństwo film urlop kino dzieci wielkanoc bliskość dziecko tata radość życie liturgia śpiew kościół czas et-et chrzest miłość chrystus namiot śpiewanie Basia maryja muzyka ślub papież polska święta wielki post biwak modlitwa wakacje msza rodzina\nNieważne jak przebiegały moje harcerskie losy, ja po prostu mam harcerstwo w krwioobiegu. Nieważne, że od lat nie założyłam munduru, całe wieki nie byłam na obozie, a mój stopień tkwi gdzieś na dnie skautingowej hierarchii i lepiej go nie wspominać. Harcerstwo to styl życia, a kiedy dorastasz zostaje z Tobą, tylko nie musisz już płacić składki 😉\nOto moja słodko-gorzka historia biegania w szarym mundurze, a bywało różnie bo ZHP to burzliwy związek…\n…kiedy mała, pulchniutka Elunia poszła do pierwszej klasy podstawówki, z wypiekami na twarzy śpiewała hymn szkoły o bohaterach Warszawy (Tym, co w ’39 dzielnie Warszawy bronili) i z zapałem wyrywała się na zbiórki zuchów. To był chyba jeden jedyny raz, gdy zakochałam się od pierwszego wejrzenia. Właśnie w harcerskich ideałach. No i pamiętam, że trzeba było na każdą zbiórkę wyciąć zucha-ziemniaka z papieru.\nNiestety śmietankę z tych pierwszych zuchowych chwil spił mój starszy brat. Dostał mundurek, pojechał na obóz, a gdy się zniechęcił moi rodzice zwątpili (niesłusznie) także w mój zapał. Ależ ja mu zazdrościłam, gdy w wakacje odwiedziliśmy go na obozie i pochwalił się jak wyciągnął ulubionej druhnie menażkę z pomyj, taki był dumny, po prostu mały bohater… (a może to był widelec? Ciekawe, czy on pamięta).\nNiestety w ramach wyprowadzki poza Warszawę, w trzeciej klasie nie miałam możliwości uczestniczenia w zbiórkach. Dopiero kilka lat później, w nowej szkole sformowała się mała drużyna, tylko niestety trochę kulawa w swoich podstawach. Przede wszystkim dzieci rozrzucone po dużym terenie, w różnych miejscowościach i z różnym planem lekcji miały problem z dojazdem na zbiórki i powrotem do domu (czyli spotkania były rzadkie i nieregularne). No i drużynę prowadziła nauczycielka, co prawda z zerówki, ale jednak. Na dodatek już dobrze po 40. Ani bliska, ani wielki autorytet – średnio pasowała do grupki rozchichotanych nastolatek.\nTę drużynę utrzymywały właściwie tylko wyjazdy wakacyjne. Ale daleko im było do tego, czego doświadczył mój brat w pełnej prowizorce obozu w leśnej głuszy. Moje obozy to stanica harcerska, z kuchnią, jadalnią i pełnym węzłem sanitarnym (a ja tak chciałam kopać latryny!). Namioty z drewnianą podłogą i łóżka polowe. W zasadzie kolonia pod namiotem.\nJednak to właśnie tam doświadczyłam magii śpiewania z gitarą przy ognisku. Wprowadzenia w najpiękniejsze harcerskie gawędy. Pierwszego zakochania z lilijką w tle. Fascynacji pięknem pełnego umundurowania. Nocnych wart i związanych z tym dowcipów.\nI na szczęście to właśnie w tamtym czasie otrzymałam Krzyż Harcerski, w okolicznościach, których wspomnienie nadal mnie wzrusza. W tym wszystkim jednak towarzyszyła mi nieokreślona tęsknota, że to jakoś nie tak powinno być.\nNadeszły czasy liceum sytuacja była kiepska, mieszkałam poza Warszawą, a do szkoły dojeżdżałam w stolicy. Nie znałam żadnego harcerskiego środowiska, w naszym liceum żadne nie działało, a ja byłam na poziomie harcerskiego rozwoju cofnięta o dobre pięć lat. I nadal straszliwie chciałam, szukałam, pytałam i nadal nie miałam szczęścia. Najpierw trafiłam do drużyny, gdzie właściwie bardziej potrzebna była kadra do opieki nad dzieciakami, ale zdecydowałam się i na to. Skończyłam kurs przybocznych, sporo działałam z zuchami. Ostatecznie jak się okazało, zderzyłam się ze środowiskiem dość szczelnym, bez szans na wsparcie, które pozwoliłoby mi nadrobić stracony czas. Później pojawiła się krótka przygoda z drużyną wodniacką, ale ja do żagli zupełnie serca nie miałam.\nZ mocnym zniechęceniem myślałam o tym jak wiele już mnie ominęło i żałowałam tych niezawiązanych/nieutrwalonych przyjaźni, doświadczeń. Wówczas pomocną dłoń podała mi moja licealna przyjaciółka, która wprowadziła mnie w budującą się wówczas drużynę wędrowniczą (i udostępniła książkę Baden-Powella, którą pokochałam). Nieważne, że nowe środowisko składało się z bandy niezbyt delikatnych facetów (dziewczyny też były z tych raczej mocnych) i że musiałam na każde spotkanie pędzić przez całe miasto. Czułam się tam akceptowana, lubiana, coś się w końcu działo i ostatecznie dzięki nim trafiłam na swój ostatni przystanek w harcerstwie formalnym, którym była Harcerska Grupa Ratownicza „Bemowo”.\nTematyka udzielania pierwszej pomocy (nazywana w harcerstwie samarytanką) jest przynajmniej w teorii jedną z podstawowych umiejętności, które powinien nabyć harcerz. W praktyce okazuje się to często nudną pogadanką na obozie, po której nie pamiętasz nic. Coś jak kiepskie szkolenie BHP w pracy. Dopiero w nowej drużynie odkryłam, że ratownictwo i pierwsza pomoc może być wspaniałą przygodą, która zbliży mnie do fantastycznych, zdolnych, ciepłych ludzi.\nTeoretycznie taka specjalistyczna grupa w harcerstwie nie powinna działać zastępczo względem drużyny i faktycznie wiele osób łączy tradycyjną działalność w drużynach oraz w grupie ratowniczej. Ale takich harcerskich wyrzutków jak ja też było trochę, było mi więc raźniej.\nW HGR „Bemowo” działałam od klasy maturalnej praktycznie do zakończenia studiów. Przeszłam przez mnóstwo ciekawych szkoleń, wyjazdów towarzyskich, zawodów ratowniczych, zabezpieczeń imprez masowych. Czasem było jakieś ukłucie, że gdzie w tym drużyna…? Jednak w tej Grupie nie dało się nudzić. To był czas realizacji mojej idealistycznej i romantycznej miłości do skautingu. Były dni gigantycznego zmęczenia (szczególnie w okolicy rocznic Powstania Warszawskiego) i dni dumy z tego, że tam jestem.\nNie zapomnę dnia, gdy wśród szarego tłumu na warszawskich Powązkach za rękę złapał mnie starszy pan, kombatant i opowiadał o „takich harcerzach jak my”, którzy udzielali pierwszej pomocy i opowiedział historię o ewakuacji kanałami. Przyznaję, kolega z zespołu musiał mnie na chwilę zasłonić, bo poryczałam się jak bóbr, a przecież byłam na służbie. W tej Grupie dojrzewałam, ewoluowałam, o to przecież w harcerstwie chodzi.\nPrzygoda z Grupą skończyła się niejako naturalnie, kiedy zaczęłam pracować, później tworzyć rodzinę, a zarazem przez zahamowanie tradycyjnego rozwoju w strukturach ZHP miałam przyblokowany dalszy rozwój na drodze specjalistycznej. Poza tym nie miałam złudzeń: z moją posturą ratownictwo nie mogłoby się stać moją metodą na życie…\nEpilog, czyli harcerstwo bez harcerstwa\nZawsze odczuwałam pewien zgrzyt słysząc o obozach harcerskich z agregatem, toi toiami, prysznicami, łóżkami i całym zapleczem technicznym, nawet w środku lasu. Niestety tak jest coraz częściej, bo rodzice nie wyobrażają sobie własnego wychuchanego dziecka w spartańskich warunkach, a z kolei harcerzom zależy, żeby wciągnąć w wyjazd jak najwięcej dzieciaków (wtedy obniżają się koszty wyjazdu). A przecież rezygnacja z tych wszystkich wygód leży u podstaw harcerstwa – jeśli zechcesz zorganizujesz sobie to wszystko sam, rusz głową!\nGdzieś na studiach okazało się jednak, że wyjazdy jak z harcerskiej piosenki są i ludzie je kochają. Tylko jeden szkopuł. Nie są organizowane przez żadną organizację harcerską, ale przez Studenckie Koła Przewodników Beskidzkich.\nWyjazd w małej grupie, z plecakiem, gitarą, namiotem, gotowaniem na ognisku i już po kilku dniach z obcych sobie ludzi stajecie się bliscy, potrzebni sobie. Nagle okazuje się, że bez żadnej ideologii przez te kilka dni z daleka od cywilizacji żyjemy wkodowanym nie wiadomo jak i kiedy Prawem Harcerskim, bez filozofowania.\nPierwszy raz ruszyłam z plecakiem w Beskid Niski, później w dziką scenerię ukraińskiego Zakarpacia. Wędrówka połoninami w bezkresie zieleni i jagodzisk była spełnieniem dawnej tęsknoty, marzenia, pozostała we mnie na długo.\nDla tych, którzy tęsknią za powrotem do „harcerskiego” stylu turystyki polecam akcje letnie, Rajd Połoniny (jesienny) i po Beskidzie Niskim (wiosną) i inne wydarzenia proponowane przez SKPB Warszawa.\n1) Mundur – pokochałam mundur, harcerskie symbole, fascynującym odkryciem była dla mnie geneza poszczególnych elementów harcerskiego stroju, a także jego polska historia. Nigdy nie byłam specjalistą od umundurowania czy musztry i zawsze Ci bardziej wrażliwi w tym temacie czepiali się różnych niedociągnięć u mnie, co skutecznie zniechęcało do zakładania munduru. Ale ja lubię sięgać do podstaw, bo pierwotnie mundur miał być strojem przede wszystkim praktycznym a nie galowym, więc kiedy następnym razem zobaczycie harcerza zwróćcie proszę uwagę na podwinięte rękawy (sygnalizują gotowość do działania, pomocy) czy chustę harcerską (której zgodnie z zamysłem można użyć w pierwszej pomocy). Moim zdaniem namnożenie „funkcji”(mam tu na myśli różne elementy harcerskiej hierarchii) i ich oznaczeń na mundurze zbyt daleko przenosi nas w świat wojska, ale zapewne i tu są zdania podzielone…\n2) Etos Szarych Szeregów – to, że jako harcerz dziedziczę tradycję Szarych Szeregów jest dla mnie powodem do dumy, ale też zobowiązaniem. Nie tylko dlatego, że w imię tego, w co wierzyli, ryzykowali własne życie, ale przede wszystkim dlatego, że niezależnie od dostępnych możliwości pracowali nad sobą pod względem fizycznym, intelektualnym i co ważne duchowym. O tym jak istotne jest pełne zrozumienie tego fenomenu dla rozwoju ruchów skautowych w Polsce pisał np. hm. Stefan Mirowski (krótko, przystępnie i do rzeczy). Polecam, może też dla rodziców współczesnych harcerzy…?\nPrawo i Przyrzeczenie Harcerskie – bądźmy szczerzy, wielu harcerzy traktuje te deklaracje bardzo swobodnie, jako coś już nieaktualnego, ale tak ugruntowanego, że nie podlega zmianie. Moim zdaniem to poważny błąd, bo o ile część zaleceń ma charakter drogowskazu, inne wiążą się z określoną postawą życiową i procentują w dalszym życiu. Jeśli się z tym nie zgadzasz, nie musisz być harcerzem…\n3) Miejsce na szaleństwo i kreatywność – drużyny harcerskie, wyjazdy harcerskie, to świetna okazja na realizację najbardziej odjechanych pomysłów, wyżycie się w grupie rówieśniczej – choć nie ręczę za pozytywne rezultaty tych wszystkich głupawek. Ale jakie to są niesamowite wspomnienia! Jak wspaniale buduje się na tym przyjaźnie i więzi. Harcerstwo to doświadczenie, takiej kreatywności, radości tworzenia, niezależności, spontaniczności, gdzie indziej mamy tego doświadczyć?\n4) Muzyka – kiedy jest ognisko i pojawi się kilka gitar, nawet bardzo niezborne towarzystwo jakoś się zbiera integruje, dobrze zorganizowani wyciągają opasłe śpiewniki. Dobra, ja mam do takich chwil szalenie emocjonalny stosunek, tęsknię za nimi tak bardzo, że czasem muszę wyciągnąć z futerału gitarę, zaszyć się do kąta i odlecieć w swój inny świat. Na pożegnanie po prostu, krótki fragment, coby nam się zrobiło smętnie jak trzeba do sentymentalnych wspomnień z harcerską watrą w tle:[/wc_box]\nW płomieniach harcerskiej watry szukamy naszych wspomnień,\nOdnajdziemy czas przeszły, bo nie możemy zapomnieć\nChwil przy ogniu spędzonych, w kręgu braterskich myśli,\nGdzie przyjaźń i braterstwo, nie byłyby już tylko wymysłem\nharcerstwo hgr skpb zhp


Pięć pytań, jakie należy sobie zadać przed przystąpieniem do promocji produktu, usługi, przedsięwzięcia… | Daytab powered by Olark live chat software\nPięć pytań, jakie należy sobie zadać przed przystąpieniem do promocji produktu, usługi, przedsięwzięcia…\nAutor: Daytab | Opublikowano: 30.06.2012\nW tym materiale chcielibyśmy, abyś stworzył plan, dotyczący schematu, który pozwoli Ci zwiększenie efektywności Twoich działań jako pracownik sektora marketingowego. Wykorzystaj najlepsze sposoby promocji wykorzystując nowoczesną psychologię sprzedażową. W tej branży jest wiele osób, które temat promocji znają bardzo dobrze, jednak sekrety te zatrzymują tylko dla siebie. Jednym z takich sekretów są zasady właściwego działania. Na czym polegają?\nZasada jest niezwykle prosta. Musisz odpowiedzieć na pięć podstawowych pytań dotyczących stanu faktycznego Twoich działań. Te pytania to :\nJakie napotykasz problemy/trudności/przeszkody?\nZabaw się w doktora. Co niepokoi Twojego pacjenta? Dla kogo Twoja usługa czy towar byłyby interesujące? Przeanalizuj problem, spraw aby sam czytelnik również poczuł, że wiesz w czym tkwi jego problem. Dokładnie go opisz. Osoby czytające tak przedstawioną treść na pewno pomyślą „ on dokładnie rozumie mój problem” , lub „on po prostu czyta mi w myślach”. Pamiętaj, iż najistotniejszą kwestią jest świadomość, do kogo adresujesz dany materiał. Jeżeli piszesz do wszystkich – jednocześnie piszesz do nikogo. Sprecyzuj grupę docelową dla Twojej informacji. W tym momencie przygotuj plan. Nie rozpisuj się, Przedstaw same fakty, bez nadmiernego słowotoku. Plan jest tylko dla Ciebie i to Ty masz go wykorzystać w dalszych działaniach.\n2. Opisz powody, dla których powód dalej istnieje, trwa nadal lub nie może się zakończyć\nMoże masz coś, co dla innych byłoby doskonałym rozwiązaniem problemu? Dlaczego wcześniejsze rozwiązania nie zadziałały, lub nie spełniły pokładanych w nich oczekiwań? Dlaczego ktoś nie mógł rozwiązać problemu na własną rękę? Dlaczego dana osoba miałaby być zainteresowana Twoim produktem/usługą?\n3. Co może się stać? Opisz, co mogłoby się stać gdyby dany problem/trudność/przeszkoda zostały rozwiązane. Opisz to w kilku zdaniach, szczegółowo i wyczerpująco.\nOpisz sytuację, w której „problem dręczący czytelnika zostaje usunięty”. Staraj się wyjść poza ramy oczywistych rozwiązań. Nie pisz, że ten problem po prostu zniknie. Stwórz cały obraz sytuacji po rozwiązaniu trudności. Na przykład „wyobraź co by się stało, gdyby [problem] został rozwiązany. Co by się stało, gdybyś teraz mógł stworzyć swój biznes o wiele szybciej niż możliwe to było wcześniej. Dzięki [rozwiązaniu] możliwe będzie osiągnięcie wyznaczonych celów szybciej i łatwiej niż miało to miejsce do tej pory.”\n4. Co się zmieniło?\nW tym miejscu powinieneś wyjaśnić jak Twój produkt lub usługa może komuś pomóc i co jest w tym NIEZWYKŁEGO. Skup się na uogólnieniach – nie uciekaj w szczegóły.\nTeraz napisz co czytelnik powinien zrobić (kupić, zadzwonić, wysłać e-mail, zapisać się do listy mailingowej, wysłać link do znajomych itp.)\n5. Opieraj się na faktach, bądź precyzyjny i rzeczowy.\nKiedy odpowiesz na te pięć pytań, możesz również zająć się upiększaniem swojej witryny lub tekstów prezentacji. Upiększenia dodadzą Twoim tekstom większej pasji i głębi. Stare powiedzenie „fakty przemawiają – emocje się sprzedają” można doskonale zastosować do promocji zarówno w sieci jak i poza nią. Następnie dodaj wzmiankę o bonusach (kwestiach powiązanych z Twoją ofertą). Kolejnym krokiem jest stworzenie odpowiedniej liczby możliwości (wyborów, jakich potencjalni klienci mogą dokonać – bez wymieniania ich niezliczonej liczby). Ostatnim krokiem jest udzielenie gwarancji (przejęcia na siebie ryzyka, zapewnienia, że w przypadku niezadowolenia z oferty zwrócisz 100 % poniesionych opłat).\nI to już wszystko. Reszta to praktyka, doświadczenie i stała nauka, jak stać się lepszym pracownikiem marketingowym 


Wykończeni w lipcu ;). - Uroda, kosmetyki, makijaż w glowlifestyle.pl :)Uroda, kosmetyki, makijaż w glowlifestyle.pl :)\tWykończeni w lipcu ;). - Uroda, kosmetyki, makijaż w glowlifestyle.pl :)\nZiaja Sopot Balsam Brązujący Relaksujący – lubię i używam od dawna, daje fajny efekt naturalnej opalenizny. Teraz w lecie smaruję nim tylko nogi i już po czerech dniach używania widać różnicę. Trzeba się tylko przykładać i równomiernie go rozsmarowywać, żeby nie narobić sobie plam. Zwykle nakładam balsamy brązujące na skórę posmarowaną balsamem nawilżającym i wtedy jest ok. Zapach jak to u większości balsamów tego typu, niektórych może odstraszać. Mnie nie przeszkadza.\nGarnier Odżywcze Mleczko Do Ciała z L-Bifidus – długotrwałe nawilżanie do 7 dni w tygodniu, zawiera ekstrakt z oliwek ma odżywiać suchą skórę. Fajny na lato bo jest bardzo lekki wchłania się szybko, ma przyjemny zapach. Nawilża skórę ale w zimie nie radził sobie z mocno przesuszona skórą.\nUnited Colors Of Beneton Body Lotnion – perfumowany balsam do ciała, ma bardzo przyjemny zapach, lubię go używać szczególnie wieczorem, bo do poduszki, też lubię pachnieć. Fajnie się sprawdzał wymieszany z brązowym cukrem jako peeling do ciała. Jednak na upały ma zbyt intensywny zapach. Zdecydowanie lepiej sprawdza się w chłodniejsze dni.\nIntensywne serum rewitalizujące Bioliq – bardzo fajne serum, które świetnie zastępowało mi lekki krem na dzień. Możecie o nim poczytać tutaj Intensywne serum rewitalizujące Bioliq.\nPlastry do depilacji z woskiem – te do ciała sprawdzają się świetnie, do twarzy za bardzo mnie podrażniają, więc zużywam do depilacji pach i bikini, bo są już fajnie pocięte na małe kawałki.\nIsana Intensywny Krem Do Rąk z 5 % Urea – rzeczywiście pielęgnuje suchą skórę dłoni, a ja nie lubię rękawiczek i często mam z tym problem. Ładnie się wchłania, nie pozostawia lepkiej warstwy. Jest raczej bezzapachowy.\nIntimea Emulsja Do Higieny Intymnej – zawiera kwas mlekowy i wyciąg z rumianku, ma właściwości ochronne. Nie uczula, nie podrażnia ma ładny delikatny zapach w dodatku kosztuje grosze.\nNivea Odżyka Na Noc Intensywna Regeneracja – jeśli tylko mogę wybieram produkty które są wygodne w użyciu i pozwalają oszczędzać czas. Ta odżywka do nich należy. Spryskuje się nią włosy na noc, a rano myje i wtedy już nie ma potrzeby nakładać odżywki. Przynajmniej u mnie tak było. Po umyciu włosy są miękkie, odżywione i błyszczące.\nAdos Summer Time Lakier Do Paznokci – nie wiem czy nadaje się do denka bo praktycznie butelka jest pełna, użyłam go tylko raz. Maże się robi prześwity, trzeba nakładać kilka warstw, które schną godzinami, a i tak potem wszystko się na nim odbija. Nie mam do niego cierpliwości i idzie niestety do kosza.\nClarins Eau Ressourcante- woda relaksująca do ciała o działaniu aromaterapeutycznym – pachnie cudownie pisałam Wam o niej w Ulubieńcach czerwca.\nChanel Chance Eau Fraiche – zielona letnia wersja Chanel Chance, jeden z moich ulubionych zapachów, pisałam Wam o niej w Moich ulubionych perfumach.\nKategorie: Pielęgnacja. Tagi: balsam do ciała, krem, lakier do paznokci, odżywka, perfumy, pielęgnacja, serum. Autor: Kasia M. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


Podsumowanie Forum Strategii UE dla regionu Morza Bałtyckiego - EWT 2014-2020\nW dniach 4-5.06.2018 w Tallinnie (Estonia) odbyło się 9. Doroczne Forum Strategii UE dla regionu Morza Bałtyckiego (SUERMB), w którym wzięło udział 770 uczestników, w tym przedstawiciele administracji rządowej, regionalnej i lokalnej, organizacji międzynarodowych, organizacji pożytku publicznego, świata nauki oraz biznesu. Tematem przewodnim Forum była przyszłość regionu Morza Bałtyckiego po 2020 r. Uczestnicy Forum dyskutowali m.in. o ulepszeniu wdrażania SUERMB w ramach polityki spójności, stanie środowiska Morza Bałtyckiego oraz możliwościach rozwoju regionu jako lidera cyfrowego. Odbyły się sesja otwierająca, trzy sesje plenarne (nt. polityki spójności, digitalizacji oraz stanu środowiska) oraz 21 seminariów z obszarów pokrywających swoim zasięgiem całość działań SUERMB.\nW sesji otwierającej Forum wzięli udział m.in. premierzy państw bałtyckich i komisarze Komisji Europejskiej.\nW pierwszym dniu Forum odbył się również Szczyt Bałtyckiego Forum Rozwoju (Baltic Development Forum), w którym udział wzięła Prezydent Republiki Estońskiej, Kersti Kaljulaid, która podkreśliła, że współpraca regionalna w basenie Bałtyku przyczyniła się do szybkiego rozwoju całego makroregionu. Był to ostatni szczyt BDF, który zakończył działalność po 20 latach.\nWydarzenie było zorganizowane przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Republiki Estońskiej i Baltic Development Forum we współpracy z Komisją Europejską, estońskim Ministerstwem Środowiska oraz interesariuszami SUERMB. Kolejne Forum odbędzie się w czerwcu przyszłego roku w Gdańsku.


Polscy geje są gorsi w pokazywaniu niż bangladescy - Nie chcemy pokazywać fotek z twarzą\nPoniedziałek, 01.06.2015 13:24\nPolscy geje są gorsi w pokazywaniu niż bangladescy\nFot. za: scruff.com/blog/2015/05/25/face-pic-worldwide-scrufftistics\nNie chcemy pokazywać fotek z twarzą\nW których krajach geje niechętnie pokazują twarz? Aplikacja randkowa SCRUFF opublikowała wyniki badania, które przeprowadziła na swoich użytkownikach. Zgadniecie gdzie na liście 185 krajów znalazła się Polska?\nMniej znana w Polsce, ale bardzo popularna na świecie aplikacja randkowa SCRUFF opublikowała wyniki badania, które zostało przeprowadzone na użytkownikach. SCRUFF chciał potwierdzić dość oczywiste dla niektórych przypuszczenia, że w krajach bardziej homofobicznych faceci randkujący z facetami mniej chętnie pokazują swoją twarz. Swoje wyniki twórcy aplikacji przedstawili za pomocą procentów. Tak powstała lista 185 krajów.\nNa pierwszym miejscu znalazła się Norwegia, gdzie ponad 56 proc. użytkowników nie ma problemu z pokazaniem twarzy. W pierwszej piątce znajdziemy też Islandię, Belgię, Holandię i Danię. Pierwszą dziesiątkę zamykają Szwecja i Niemcy (ponad 49 proc.). Polska znalazła się na 43. miejscu (43,4 proc.), za m.in. Kambodżą i Bangladeszem. Listę zamykają Mali (15 proc.) i Sudan Południowy (8 proc.).\nPrzypomnijmy, że z innego badania na użytkownikach różnych aplikacji randkowych mogliśmy się dowiedzieć, że 30 proc. facetów nie potrzebuje zdjęcia twarzy, żeby spotkać się z obiektem swego zainteresowania.\nCała lista SCRUFF.\nPrzypominamy, że w AppStore i Google Play znajdziecie dwie apki: KUMPELLO (AppStore, Google Play) i QUEER.PL (AppStore, Google Play). Z "QUEERA" w formie aplikacji korzysta już ponad 6 tys. osób!\n03.06.2015 3:11 x.\nTrzeba być schizofrenikiem by reprezentować taką postawę w stosunku do samych siebie.\nNapisał gej który jest entuzjastą PiS.\n02.06.2015 15:07 Mateusz dodane przez Facebooka\nZalosne badania, a wystarczy wejsc na takie fellow, gdzie 3/4 uzytkownikow nie ma wcale zdjec twarzy lub ma zdjecia innych czesci ciala.(y) Sami dyskretni, konkretni i żonaci. Kpina.\n02.06.2015 13:53 oldschoolowy\nPOlscy geje to w większości TCHÓRZE. Tak bym ten polski cyrk branży w polityce podsumował. Śmiejecie się z Biedronia i Grodzkiej sami będąc pedałkami? Żałosne. Znam takie przypadki. Trzeba być schizofrenikiem by reprezentować taką postawę w stosunku do samych siebie.\n02.06.2015 13:01 Karol dodane przez Facebooka\nBoze...te badania sa zalosne...wczytujac sie w sens zdania...Aplikacja SCRUFF czy jakos tak nie jest popularna w Polsce...zreszta wszystkie tzw badania opinii publicznej są do dupy:)\n01.06.2015 22:15 zewszad_i_znikad (37) Warszawa\nW necie NIKT nie jest anonimowy....poczytaj o Edward Snowden.\nRatunku, czy ludzie naprawdę już myślą, że niepolskich nazwisk się nie odmienia?\nCo do rankingu: za to zdjęcia czego innego podobno często... Ech...\n01.06.2015 21:04 spirited_away (36) Warszawa\nZa to wyprzedzamy zacofaną Francję i Hiszpanię?? Najgłupszy ranking świata.\n01.06.2015 19:16 Bel-kun (21) Poznań\nNie wysuwałbym jakiś mega daleko idących wniosków :P\nIrlandia ma np 67 miejsce czyli by wychodziło że jest tam mniejsza jawność gejów co przy ostatnim referendum niekoniecznie współgra ze sobą.\nBardziej mnie zaskoczyła kolosalna różnica między Koreą Pł. a Japonią, ciekawe skąd takie niskie miejsce Korei w stosunku do "zachodniego" świata.\n01.06.2015 18:39 shingao (32) Szczecin\nNie podoba mi się tytuł. Polscy geje nie są gorsi. Są inni.\n01.06.2015 17:26 oldschoolowy\nTakie są uroki internetu - łatwiej ukrywać się za literkami i pozostać incognito .\nW necie NIKT nie jest anonimowy....poczytaj o Edward Snowden. W Polsce policja i tajne służby też mają dostęp do informacji, bilingów rozmów czy informacji w sieci - nawet tych fot i wpisów wykasowanych z poziomu panelu użytkownika, ślad pozostaje na zawsze i można go odtworzyć.\n01.06.2015 17:21 oldschoolowy\nNo nie chcemy się pokazywać bo wolimy wygodnie siedzieć cicho pod przykrywką z obawy że nas wykluczą, zlinczują, wygonią z pracy, z domu, ze środowiska pierwotnego w którym żyjemy i z którym się zżyliśmy tak, że ew. wykluczenie by nas przerosło i doprowadziło do utraty sensu życia i autodestrukcji. Wolimy prowadzić podwójne życie, udawać że jesteśmy "normalni", a po kryjomu umawiać się w celu realizacji swych popędów. Swoją seksualność zepchnęliśmy już tak nisko, na poziom realizacji tych najbardziej fizycznych, zwierzęcych potrzeb. Co się dzieje w tym czasie z innymi potrzebami, również powiązanymi w orientacją, a nie mających swego ujścia w czysto fizycznych kontaktach seksualnych? Przez ich wyzbycie są tłumione, gaszone. Ale nic na świecie w którym żyjemy nie znosi próżni. Prędzej czy później się to na nas odbije, w ten czy inny sposób. Winszuję powodzenia jego wybrańcom w takim "oszukańczym" lajf-stajlu!\naplikacje aplikacje randkowe badanie geje randki internet kumpello scruff\nCzwartek, 19.03.2015 Jak kłamią geje? Wiek, wzrost, waga, ale nie penis Czwartek, 14.04.2016 Gej bohaterem nowej reklamy Google Piątek, 22.10.2010 Polacy coraz bardziej tolerancyjni w pracy? Czwartek, 11.03.2010 Życie seksualne polskich internautów Środa, 28.12.2011 Nowy rok - nowa Innastrona.pl