250 lat teatru publicznego w Polsce, teatr narodowy, polityka teatralna, zarządzanie teatrem\nW 1676 artystyczną i intelektualną Francję niemal bez reszty pochłonął spór zwany dziś „kłótnią o inskrypcje”. Chodziło o to, czy nazwy wykuwane na państwowych gmachach powinno się zapisywać w języku łacińskim czy francuskim. Czy na frontonie teatru powinno się napisać „teatrum”, czy może już „le théâtre”.\nSpór nie był tylko językowy, ale ukazał polaryzację francuskiego społeczeństwa i kultury. Za łaciną opowiedzieli się przedstawiciele Kościoła, ale także intelektualiści i najwybitniejsi akademicy. Za inskrypcjami po francusku stanęło stronnictwo złączone z absolutyzującymi się aparatami państwa: złączone sercem, ale i siatką finansowych uzależnień. Nie chodziło bowiem wyłącznie o spór o charakterze językowym. Chodziło o zadeklarowanie, do kogo należą największe dzieła francuskiej sztuki – nie tylko architektonicznej, bo z czasem spór dotyczył również podpisów pod innymi dziełami. Ci, którzy bronili łaciny w inskrypcjach, bronili de facto sztuki przed zachłannością państwa. Zdawali się mówić: sztuka czy kultura nie należą do domeny państwowej, więc nie można ich ostemplować sygnaturą identyfikowaną jednoznacznie z wszechmocnym aparatem władzy Ludwika XIV. Ci, którzy chcieli inskrypcji po francusku, chcieli podkreślić, że odtąd także sztuka należy do monarchy, czyli, że sztuka jest państwowa. I oczywiście czynili to w imię postępu – modernizacji, która może być wyłącznie pozytywna.\nToczony od maja tego roku spór o nazwę 250. rocznicy powstania teatru Stanisława Augusta Poniatowskiego przypomina pod wieloma względami spór o inskrypcje. Spór, którego bagatelizowanie byłoby wyrazem nonszalancji i powierzchowności: nie jest to bowiem, jak wiemy, konflikt o charakterze językowym, ale konflikt, w którym ścierają się dwie wizje relacji państwo – sztuka. W tym naszym sporze: „Jak nazwać nasze teatrum: narodowe czy publiczne?”, wielu się poobrażało. Szkoda.\nSpór o inskrypcje zapoczątkował we Francji wielowiekową kłótnię des anciens et des modernes, która poróżniła Moliera z Lullym, Racine’a z Perraultem, Rousseau z Diderotem, czy nawet Baudelaire’a z pozytywistami (gdyby ich zapytano, to Molier, Racine, Rousseau, Baudelaire chcieliby inskrypcji po łacinie). Stawką było pytanie o stosunek do modernizacji (czy nowoczesności) i o rolę państwa w tym procesie. Podobnie zresztą, jak w naszym sporze „narodowy czy publiczny?”. Bo w gruncie rzeczy, choć kłócimy się o przymiotniki dotyczące tego, jaki powinien być teatr z perspektywy oglądających, to myślimy przede wszystkim o roli państwa w tworzeniu tego teatru. A państwa – to coraz częstsze głosy w dzisiejszej debacie – państwa podobno powinno być w teatrze jak najwięcej. Taki wniosek wypływał między innymi z 77 numeru „Notatnika Teatralnego” opublikowanego niemal równolegle z majowym numerem miesięcznika „Teatr” (tym numerem, w którym rozpoczęto dyskusję wokół nazwy rocznicy). Czytając „Notatnik”, można było odnieść wrażenie, że polski teatr to teatr w ruinie i że tęsknota za Polską Ludową jest co najmniej zasadna. „Gdy […] Gomułka wygłaszał przemówienie – mówił w rozmowie z „Notatnika” Maciej Nowak – jednym z najważniejszych punktów była kultura”1. To zdanie czytałem – już wówczas – z dziwnym zmieszaniem, mając w pamięci konferencję prasową Prawa i Sprawiedliwości z lutego 2014 roku („jest sztuka dobra i jest sztuka zła”), zapowiadającą, że czeka nas szereg politycznych przemówień, w których jednym z najważniejszych punktów będzie kultura. Kiedy 1 kwietnia 1871 przed Reichstagiem przemówienie, w którym najważniejszym z punktów też była kultura, wygłaszał Otto von Bismarck (chodzi o to przemówienie, w którym ogłoszony zostaje „kulturalny zryw”, Kulturkampf i wizja państwa jako organizatora kultury), młody Fryderyk Nietzsche zanotował z ironią: „Nowe zjawisko! Państwo jako gwiazda przewodnia Kultury!”2.\nNo właśnie: czym powinna być przewodnia gwiazda kultury i czy w ogóle coś takiego istnieje? Czy przewodnią gwiazdą teatru publicznego winni być artyści, państwo, a może widzowie – niezależnie jak ich na razie nazwiemy: naród, bądź publiczny ogół? Tłem sporu o to, czy świętować rocznicę teatru narodowego czy publicznego, są regularnie wybuchające skandale wokół miejskich czy samorządowych instytucji kultury: sztandarowym przykładem jest spór wokół Teatru Polskiego we Wrocławiu, nowszym – losy konkursu na stanowisko dyrektora Teatru Horzycy w Toruniu, a najnowszym prawie że anulowanie konkursu w sprawie Teatru Polskiego w Poznaniu. Są jak woda na młyn zwolenników silniejszego zaangażowania władzy centralnej w losy kultury. Państwo wydaje się rozwiązaniem najbezpieczniejszym: gdy jest spór wokół Ósemek, przebąkuje się, że można by z nich uczynić narodową – współprowadzoną bądź zupełnie narodową – instytucję kultury, gdy jest spór we Wrocławiu, mówi się to samo. Jakby sugerując, że społeczeństwo nie tylko nie dorosło do teatru publicznego, ale też nigdy nie dorośnie. Winna – wśród wielu innych – ma być decentralizacja kultury, którą spróbowano wprowadzić w pierwszych latach po upadku komunizmu, będąca częścią większego projektu ustawodawczego organizującego nasz kraj, związanego ze wzmocnieniem samorządności w Polsce. Ustawy samorządowe przyjmowane w latach dziewięćdziesiątych w szykującej się do akcesji do Unii Europejskiej Polsce były zaś bezpośrednią odpowiedzią na wcześniejsze unijne dokumenty. Wśród nich Europejską Kartę Samorządu Lokalnego (podpisaną w Strasburgu w roku 1985, a ratyfikowaną przez Polskę w roku 1993). Dokument ten jest swoistą mapą w definiowaniu relacji państwo – obywatel oraz tego, co ma charakter publiczny, i jak to „publiczne” powinno wyglądać. W artykule 3, ustępu 4 czytamy między innymi:\nDomena publiczna jest zatem możliwie odległa od tego, co państwowe czy centralne. Więcej: nowoczesne państwo definiowane w Karcie Samorządu Lokalnego zorganizowane jest na swoistej osi, której przeciwległe bieguny wyznaczają kategorie tego, co publiczne i tego, co państwowe. W myśl tej zasady instytucja publiczna z definicji nie może opierać się na autorytecie władzy centralnej. Rządowa czy ministerialna instytucja publiczna to wręcz oksymoron.\nOczywiście z Europejską Kartą Samorządu Lokalnego i stworzonymi pod jej wpływem rozwiązaniami administracyjnymi można dyskutować – domyślam się, że o to właśnie chodzi, na pewno nieświadomie, w wezwaniach do przeorganizowania systemu teatralnego w Polsce. A jednak, nie bagatelizując takich postulatów, warto w pierwszej kolejności skupić się na naczelnej zasadzie rządzącej logiką tego dokumentu i całej samorządności w cywilizowanej Europie, czyli zasadzie subsydiarności, zwanej także zasadą pomocniczości. To właśnie fascynacja subsydiarnością legła u podstaw III Rzeczpospolitej – u podstaw reformy samorządowej (o czym mówił w wielu miejscach Michał Kulesza), ale przede wszystkim samej Konstytucji. Już w preambule czytamy: „ustanawiamy Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej jako prawa podstawowe dla państwa oparte na poszanowaniu wolności i sprawiedliwości, współdziałaniu władz, dialogu społecznym oraz na zasadzie pomocniczości umacniającej uprawnienia obywateli i ich wspólnot”3.\nIdea subsydiarności nie jest nowa. Szczegółowo definiował ją Arystoteles w drugim rozdziale pierwszego tomu Polityki, opisując idealne państwo, którego podstawą – jak pamiętamy – są najmniejsze typy relacji międzyludzkich, począwszy od rodzinnych czy domowych. Państwo u Arystotelesa włącza się jedynie w sytuacji, gdy struktura niższego rzędu nie jest w stanie samodzielnie sprostać pewnej potrzebie niezbędnej we własnym samodoskonaleniu. Państwo czy władza polityczna – rozwijał koncepcję Arystotelesa Tomasz z Akwinu – nie może przyczyniać się do realizacji innej wizji, niż ta, jaką chciała dla siebie jednostka. Stąd bardzo silne ograniczenie roli państwa jako instruktora czy moderatora pewnych działań – homogeniczna państwowość zostaje w teorii subsydiarności zastąpiona pochwałą społeczeństwa opartego na różnorodnościach4.\nWidać zatem, że w zasadzie subsydiarności nie ma w gruncie rzeczy miejsca dla państwa będącego depozytariuszem, czy tym bardziej architektem pewnych wartości bądź idei. Państwo realizuje się – bądź działa – o tyle, o ile chcą tego struktury mniej rozbudowane, mniej scentralizowane niż struktury państwowe.\nZgodnie z założeniami subsydiarności, w państwie:\n1)\tgrupy większe, o szerszych celach, nie powinny przejmować zadań grup mniejszych, o celach bardziej szczegółowych;\n2)\tgrupy większe powinny spełniać tylko takie zadania, z którymi grupy mniejsze nie mogą sobie poradzić samodzielnie;\n3)\tgrupy większe powinny pomagać mniejszym w osiąganiu ich celów5.\nIdea subsydiarności, po wiekach uśpienia, powróciła do debaty publicznej w dziewiętnastym stuleciu, gdy dwa najważniejsze kraje Europy musiały stawić czoło dwóm zupełnie sprzecznym tendencjom. Francja musiała stworzyć swoją nową tożsamość po okresie silnej centralizacji – gdy musiała odnaleźć swoją różnorodność i rozstać się na dobre z absolutyzmem monarchistycznym czy rewolucyjnym. Z kolei Niemcy po okresie rozbicia zaczęły proces centralizacyjny, próbując wyjść z anarchii państwowego rozdrobnienia. We Francji Alexis de Tocqueville z ironią opisywał państwo, które wszystko kontroluje. Jego zadziwienie wzbudzała dysproporcja między szczegółowością niektórych działań a odległością od problemu tych, którzy mieliby się nim zajmować.\nW Niemczech ta sytuacja wyglądała zupełnie inaczej i dostrzegał to młodziutki Hegel, który snuł wizję trzeciego typu państwa: nie anarchistycznego, jakim był związek państewek niemieckich, i nie despotycznego, jakim były centralistyczne państwa absolutystyczne, ale takiego, w którym państwo może liczyć na działania grup i ograniczać swoje interwencje do minimum: do tych działań, których nie podejmują (bo może nie są w stanie) struktury mniej złożone6.\nMimo różnych punktów wyjścia i różnych planów dotyczących efektu końcowego idee de Tocqueville’a oraz Hegla stały się silnym źródłem inspiracji dla zwolenników teorii subsydiarności, choć – jak wiadomo – w Niemczech spotkała się ona z silnym oporem Bismarcka. Warto jednak zauważyć – również w perspektywie naszego sporu „narodowy czy publiczny?” – że proces osłabiania się centralizmu w dziewiętnastowiecznej Francji i postępującej dyktatury państwa w pruskich Niemczech zbiegł się nowymi próbami definiowania tego, co narodowe oraz tego, czym jest kultura.\nW tym okresie dochodzi bowiem do zakwestionowania pojęcia kultury uniwersalnej, czy powszechnej: dla wielu, nie dla wszystkich, przestaje istnieć jedna wizja piękna czy prawdy. Motorem tego procesu jest – ponownie – (tak w każdym razie zauważa Alain Finkielkraut7) francusko-niemiecka rywalizacja, która po pruskiej klęsce pod Jeną (w 1806) prowadzi do redefinicji kluczowych wartości w świecie sztuki, ale także rozumienia narodu i powinności państwa. Pożywką antagonizmów jest choćby teoria Herdera, między innymi z wydanego w 1774 roku pamfletu Jeszcze jedna filozofia historii. Herder zradykalizował i wypaczył tezy Monteskiusza o wpływie otoczenia na charakter jednostki: twierdzi Herder, że wszystko w kulturze i charakterze człowieka jest relatywne, że nie ma innego kontekstu niż aktualne miejsce i aktualny czas. Że nie ma ponadczasowych kryteriów Dobra, Prawdy czy Piękna: bowiem dobro, prawda i piękno są dla Herdera kategoriami lokalnymi i chwilowymi. Ta postawa jest jawnym zaprzeczeniem ideałom oświeceniowym, które zresztą Herder uważa za przejaw arogancji Francuzów, dążących do narzucenia wszystkim własnego systemu wartości. W tym traktacie Herder nadaje nowe życie pojęciu Volksgeist, narodowemu geniuszowi, który jednak zostaje bardzo silnie związany z państwem (którego ukonstytuowanie i wzmocnienie stanie się przecież dla wielu dziewiętnastowiecznych Niemców kwestią najważniejszą). I choć dziś Volksgeist wiąże się dla nas nierozerwalnie z triumfem nacjonalizmów, to trzeba pamiętać, że w ujęciu Herdera pojęcie to było przede wszystkim nową próbą definicji narodu. Z jednej strony był zatem naród we francuskiej definicji tradycji pomonteskiuszowskiej i oświeceniowej – definiowany jako zbiór jednostek zrodzonych w określonym systemie wartości indywidualnych i uniwersalnych, ale jednostek zdolnych do nowego kształtowania cech narodowych, z drugiej zaś strony naród Herderowski – podporządkowany jednemu generalnemu duchowi i jednej prawdzie moralnej determinującej jednostki (bardzo silnie zresztą związanej w jego ujęciu z językiem).\nWidać doskonale, że w tej Herderowskiej definicji narodu niemożliwa jest realizacja zasady subsydiarności, bowiem tak pojmowany naród nie może być żadnym inicjatorem zmian. Wspólnotowość nie rodzi się w wyniku aktualnych działań jednostek złączonych wartościami lokalnymi i uniwersalnymi, ale jest niejako dekretowana przez państwo. Voltaire uznałby to za uzurpację – za zawłaszczenie pojęcia narodu dla celów nie wspólnotowych, a państwowych. I jak wiemy taką uzurpacją wartości było to słynne przemówienie Bismarcka przed Reichstagiem, wprowadzające w 1871 roku – odgórnie, czyli w żadnej mierze subsydiarnie – zasadę Kulturkampf. Państwo Bismarcka powstawało oczywiście w imię haseł nowoczesności, z jednej strony wspartych zainteresowaniem Kanclerza wczesnymi ideami Ferdinanda Lassalle’a, początkowo żarliwego wyznawcy Marksa. „Państwo będzie musiało się przyzwyczaić – mówił Bismarck w 1882 – że socjalizmu będzie jeszcze więcej”8. Z drugiej strony to „więcej socjalizmu” definiowane było – jak zauważył Marc Fumaroli – jako „poszerzenie władzy państwa na edukację, na zwyczaje, na sposób bycia, nawet na świadomość”. Z czasem doszedł do tego „obowiązek siły na zewnątrz i obowiązek nakłaniania do kultury wewnątrz”9, czyli legendarny Kulturbeförderung. To właśnie walcząc z tą zasadą i ideą Kulturkampf, przeciwnicy Bismarcka odświeżyli, a właściwie dodefiniowali zasadę subsydiarności, która stała się narzędziem obrony przed ingerencją państwa w podstawowe wolności jednostki.\nRodzi się jednak pytanie, czy zasada Kulturbeförderung, zasada nakłaniania do kultury wewnątrz, nie jest tym, co dziś wydaje się na nowo wyjątkowo uwodzicielskie w dyskusjach o powinnościach państwa wobec kultury. Czy artyści, odwołując się do autorytetu państwa, nie są jak Herder tworzący nową definicję kultury. Zwłaszcza że i tu, i tam – zarówno u wielu dzisiejszych artystów, jak i u Herdera – państwo ma być sojusznikiem w głoszeniu poglądu, że nie istnieją ponadczasowe i uniwersalne wartości Piękna, Prawdy i Dobra, bo są jedynie przejawem cudzej arogancji.\nGdy w siedemnastym stuleciu rodzi się we Francji idea subwencjonowanego i publicznego teatru (z którego później powstanie Comédie Française), sojusz państwowo-artystyczny zbudowany jest na przekonaniu, że artyści służą państwu, a pomysłem na ocalenie niezależności (honoru?) twórców jest przyjęte na poziomie dogmatu założenie, że państwo jest doskonałe: w opublikowanym w 1687 roku poemacie Wiek Ludwika Wielkiego Charles Perrault przekonywał, że ta doskonałość państwa wynika z Bożego namaszczenia („To Niebu jesteśmy winni ten olbrzymi splendor”) – argument, który ucina wszelką dyskusję. Dziś państwowo-artystyczne porozumienie budowane jest podobnie, choć może państwo i artyści zamienili się miejscami w sporze o prawo do dogmatycznej wyższości. I jak Perrault dążył do utożsamienia Ludwika (państwa) z rządzonymi przez niego ludami (czy to nie ten król zawołał zresztą: „Państwo to ja”?), tak – wbrew ideom subsydiarności i społeczeństwa obywatelskiego – skłonni bylibyśmy uwierzyć, że państwo i obywatele to jedno, a państwowy i publiczny to z grubsza to samo. Może rocznica teatru publicznego jest właśnie dobrą okazją by zapytać, na ile świętujemy dziś teatr obywateli, a nie teatr dwugłowej, państwowo-artystycznej Hydry.\nBo myśląc o ostatnich skandalach w samorządowym zarządzaniu kulturą, nie powinniśmy zapominać, że to właśnie ten daleki od państwowego (centralnego) zarządzania teatr przyczynił się do ożywienia debaty społecznej. Że to właśnie chroniony parasolem społeczeństwa obywatelskiego teatr stawał się głównym inkubatorem działań artystycznych w naszym kraju. I jeśli dziś teatr jest w stanie zagrożenia, to – podobnie jak zawsze – to zagrożenie wynika przede wszystkim z wiary wielu ludzi teatru w ontologiczną wyższość państwowo-artystycznego porozumienia, znaną z poematu baśniopisarza Charles’a Perraulta. Porozumienia, które – już w siedemnastym wieku, również w sporze o inskrypcje – zakwestionowano.\nŚledziłem z wielkim zainteresowaniem spór wokół nazwy rocznicy otwarcia teatru Poniatowskiego. I gdy nazwano go „Jubileuszem Teatru Publicznego”, szybko zrozumiałem (jako łodzianin), że chodzi pewno także o włączenie do wspólnej polskiej narracji pamięci o scenach Lodzermenschów, na których całymi sezonami mówiono częściej po niemiecku i w jidysz niż po polsku. „Jubileusz Teatru Narodowego” wykluczyłby pewno, zdaniem wielu, pamięć o aktorach i widzach Teatru Thalia czy teatru Icchoka Zandberga. Tylko że może warto oderwać pojęcie „narodowy” od nacjonalistyczenej tradycji definiowania go w kategoriach czystości krwi i języka. Monteskiusz i de Tocqueville przed Herderem i Bismarckiem.\nDaleki jestem od stwierdzenia, że w sporze „teatr publiczny czy teatr narodowy?” linia podziału przebiegała tak samo, jak przebiegała między Monteskiuszem i Herderem, czy de Tocqueville’em i Bismarckiem. Jest jednak oczywiste, że ten spór pokazał, raz jeszcze, że mamy problem z jakąkolwiek dyskusją o tym, co narodowe. To pojęcie zostało właściwie całkowicie zagarnięte przez radykalną prawicę, przy absolutnym przyzwoleniu z naszej strony, tłumaczonym sobie przekonaniem o kompromitacji czy historyczności tego pojęcia. Z drugiej zaś strony odsłonił olbrzymie tęsknoty – zarówno po lewej, jak i prawej stronie – za silnym państwem. Takim, którego architekci III Rzeczpospolitej nie zbudowali, bo – w imię subsydiarności – nie chcieli. Wydaje się, że tęsknota za IV RP jest – przynajmniej w sferze kultury – tyleż cechą prawicy, co lewicy.\nA zatem spór o inskrypcje – „Jubileusz teatru narodowego czy publicznego?” – to nie jest spór o definicję słowa „narodowy” bądź słowa „publiczny”. To też nie jest spór o charakterze historycznym. Doskonale wiemy, że teatr Stanisława Augusta Poniatowskiego nie był – w dzisiejszym, nawet najszerszym rozumieniu tych słów – ani teatrem narodowym, ani teatrem publicznym. Był sceną polityczno-propagandową tworzoną po to, by wzmacniać państwo (podobnie ponad wiek wcześniej czynił Richelieu). Nazwanie go „narodowym” było odpowiedzią na pragnienie pewnego mitu, może mitu założycielskiego. Tak samo nazwanie go dziś teatrem „publicznym”. Ale po to również porównywałem ten spór do sporu o inskrypcje, by wyrazić nadzieję i pragnienie, by wyrosła z niego także kulturotwórcza dyskusja, może nie tak wielka, jak po sporze o inskrypcje, ale jednak dyskusja. I zauważmy, że chociaż subsydiarności w kulturze jest ostatnio coraz mniej, to w jakiś niezrozumiały sposób państwo zastosowało wobec tego jubileuszu wyjątkowo subsydiarną zasadę. Bo w opublikowanej w „Monitorze Polskim” uchwale Marszałka Sejmu mowa jest o „ustanowieniu roku 2015 Rokiem Polskiego Teatru”. Ale nie jest to nazwa formalna. Nie zadekretowano nam święta, ani tym bardziej jego nazwy. I jedno, i drugie wybrały „struktury mniej złożone od państwa”. Na szczęście.\n1. „Notatnik Teatralny” nr 77/2015.\n2. Por. M. Fumaroli, Państwo kulturalne. Religia nowoczesności, Kraków 2008, s. 57.\n3. Zasadę subsydiarności w dokumentach państwowych przywołuję za: Kancelaria Senatu, Biuro Analiz i Dokumentacji, Subsydiarność w prawie i w praktyce samorządowej, Kancelaria Senatu 2012.\n4. Por. Ch. Millon-Delsol, Zasada pomocniczości, Kraków 1995.\n5. W. Springer, Subsydiarność jako zasada ustrojowa w państwie federalnym – członku Unii Europejskiej (na przykładzie RFN), [w:] Subsydiarność, red. D. Milczarek, Warszawa 1996, s. 101.\n6. Por. Ch. Millon-Delsol, Zasada pomocniczości, rozdział 1, dz. cyt.\n7. Por. A. Finkielkraut, Porażka myślenia, część I: Zakorzenienie umysłu, Warszawa 1992.\n8. O. von Bismarck, cyt. za: M. Fumaroli Państwo kulturalne…, dz. cyt., s. 59.


Poziom glukozy w moczu...StartPlanowanie ciążyBadania przed ciążąPoziom glukozyPoziom glukozy w moczu Każdy poziom glukozy w moczu jest niepokojącym objawem, a to dlatego, że cukru w moczu nie powinno być. Prawidłowo cukier powinien być wchłaniany z nerek przed jego wydaleniem poza organizm. Cukier we krwi może oznaczać, że przekroczony został jego dopuszczalny poziom lub wchłanianie z nerek jest zaburzone z powodu ich niewydolności. Cukromocz w ciąży jest natomiast całkowicie normalny.\nJeśli cukromocz pojawi się przed zaplanowaną ciążą, należy zgłosić się do lekarza. Zachodzenie w ciążę w tym momencie nie jest zalecane. Najpierw trzeba zbadać, co jest przyczyną pojawienia się cukru w moczu i tę przyczynę wyleczyć lub zacząć kontrolować. Polecane wideo:\nNajczęstsza przyczyna glukozy w moczu to cukrzyca. U diabetyków z nieleczoną lub nieprawidłowo kontrolowaną cukrzycą poziom cukru we krwi jest bardzo wysoki, co powoduje, że nerki nie są w stanie wchłonąć z powrotem takich ilości glukozy. Wartością progową cukru we krwi jest 160 mg%. Jeśli poziom ten zostanie przekroczony, najprawdopodobniej pojawi się cukromocz. Upośledzenie wchłaniania cukru z nerek może pojawić się wyniku stosowania niektórych leków, pojawienia się wahań hormonalnych oraz zatruć organizmu toksynami. Cukromocz wywołują także choroby wątroby, nadnerczy, przysadki mózgowej oraz choroby nerek. Niewydolność nerek wywołana chorobami oznacza, że nerki nie resorbują cukru z kanalików nerkowych i pozwalają mu zostać wydalonym poza organizm. Zaburzenia hormonalne wywołujące cukromocz rzadziej wynikają z chorób dotykających kory nadnerczy i przysadki mózgowej. Nadczynność tych dwóch gruczołów, wywołana na przykład zespołem Cushinga lub pojawieniem się gruczolaka czy guza, podnosi poziom glikokortykoidów, które z kolei podnoszą poziom glukozy we krwi, co w pewnym momencie wpływa na poziom cukru w moczu. Cukier w moczu pojawia się zwykle u osób, które przyjmują kroplówkę lub przyjęły adrenalinę. Naturalnym zjawiskiem jest także pojawienie się cukru we krwi u kobiet w ciąży. W ich przypadku nie jest to żadna patologia. Po prostu wartość progowa cukru we krwi obniża się do mniejszej niż 160 mg% i powyżej tego wyniku pojawia się cukromocz. Niezbędne badania w ciąży to badanie moczu i badanie poziomu cukru we krwi, aby mieć pewność, że nie pojawiła się cukrzyca w ciąży. Występuje ona u wielu kobiet i nie jest powodem do niepokoju, ale trzeba ją kontrolować po konsultacji z lekarzem.\nRodzaje i objawy cukromoczu\nglukozuria (pojawienie się glukozy w moczu);\nfruktozuria (pojawienie się fruktozy w moczu);\ngalaktozuria (pojawienie się galaktozy w moczu);\nlaktozuria (pojawienie się laktozy w moczu);\npentozuria (pojawienie się cukrów z grupy pentoz w moczu).\nPojawienie się cukru w moczu może oznaczać także zauważalne objawy, takie jak częstomocz i związane z tym nadmierne pragnienie. Oprócz tego może pojawić się wysychanie śluzówek, senność i zmęczenie. W badaniach poziom glukozy w moczu jest zwiększony, zwiększa się także ciężar właściwy moczu, a w zaawansowanych przypadkach cukrzycy, pojawiają się w nim ciała ketonowe.\n(...) Cukier w ciąży powinien być kontrolowany. Zazwyczaj...\nW czasie ciąży obecność niewielkiej ilości glukozy w moczu jest całkowicie normalna, jeśli jednak jej stężenie jest wysokie podczas kilku kolejnych (...) W moczu ciężarnej, fizjologicznie może...\nwe krwi na czczo, a drugie to test obciążenia glukozą. Wykonuje się również badanie ogólne moczu, które mierzy także poziom cukru w moczu. W przypadku (...) . Poziom...


W jaki sposób powiązane są cukrzyca i nadciśnienie? - PlMedBook\nNadciśnienie tętnicze, znane również jako wysokie ciśnienie krwi, często występuje u osób z cukrzycą typu 1 i typu 2.\nAmerykańskie Towarzystwo Diabetologiczne donosi, że w latach 2000-2012 71 procent dorosłych chorych na cukrzycę miało ciśnienie krwi większe lub równe 140/90 lub przyjmowało leki, aby pomóc w normalizacji ciśnienia krwi.\nWiele osób z cukrzycą ma również nadciśnienie lub wysokie ciśnienie krwi. Łączenie tych warunków razem może pogorszyć ich sytuację.\nZnany jako „cichy zabójca” nadciśnienie zwykle nie ma żadnych oznak i symptomów, a wiele osób nie zdaje sobie sprawy, że je ma.\nWysokie ciśnienie krwi zwiększa ryzyko udaru i zawału serca. Często występuje z cukrzycą.\nCiśnienie krwi mierzone jest w milimetrach słupa rtęci (mm Hg) i można je ocenić za pomocą ciśnieniomierza.\nZostaną wyprodukowane dwie liczby. Pierwszy odnosi się do skurczowego ciśnienia krwi lub najwyższego poziomu ciśnienia krwi w czasie bicia serca. Drugie, rozkurczowe ciśnienie krwi, wskazuje na najniższy poziom.\nKażdy odczyt ciśnienia krwi mniejszy lub równy 119/79 uważany jest za prawidłowy.\nOdczyt od 120 do 139 dla ciśnienia skurczowego i od 80 do 89 dla ciśnienia rozkurczowego uważa się za stan przednadciśnieniowy. Jest to oznaką możliwego nadciśnienia, jeśli dana osoba nie podejmuje kroków zapobiegawczych.\nLekarz zdiagnozuje odczyt 140/90 mm Hg lub więcej jako wysokie ciśnienie krwi.\nLudzie mogą kontrolować nadciśnienie przy zachowaniu zdrowego stylu życia. Mogą to być ćwiczenia fizyczne i dieta niskotłuszczowa o niskiej zawartości sodu. Jeśli to konieczne, osoba z nadciśnieniem może obniżyć ciśnienie krwi za pomocą leków.\nCukrzyca pojawia się, gdy poziom cukru we krwi wzrasta, ponieważ organizm nie może prawidłowo używać glukozy. Dzieje się tak, gdy występuje problem z poziomem insuliny we krwi. Istnieją dwa różne typy cukrzycy. Insulina umożliwia komórkom ciała wchłanianie glukozy.\nCukrzyca typu 1 stanowi około 5 procent przypadków cukrzycy, według American Diabetes Association (ADA).\nCukrzyca typu 1 występuje, gdy organizm nie wytwarza wystarczającej ilości insuliny. Z pomocą insulinoterapii każdy może nauczyć się radzić sobie i żyć z cukrzycą typu 1. Objawy to wzmożone pragnienie, częste oddawanie moczu, zmęczenie, niewyraźne widzenie i zwiększony głód.\nWedług ADA, cukrzyca typu 2 stanowi co najmniej 90 procent wszystkich zdiagnozowanych przypadków cukrzycy. Czynnikami ryzyka są: wywiad rodzinny, wcześniejsza cukrzyca ciążowa w czasie ciąży, upośledzona nietolerancja glukozy, brak ruchu i nadwaga.\nNiektóre grupy etniczne są bardziej narażone na cukrzycę typu 2, w tym na Afroamerykanów, Latynosów i Latynosów oraz na rdzennych Amerykanów.\nObjawy są podobne do cukrzycy typu 1, ale niektórzy pacjenci mogą nie mieć objawów, dopóki poziom cukru we krwi nie osiągnie niebezpiecznego poziomu. Leczenie cukrzycy typu 2 wiąże się ze zmianami diety, zwiększeniem aktywności fizycznej, monitorowaniem stężenia glukozy we krwi oraz doustnymi lekami lub wstrzyknięciami insuliny.\nBadania wykazały, że co najmniej 1 na 3 pacjentów z cukrzycą typu 1 również cierpi na nadciśnienie.\nKiedy współistnieje nadciśnienie i cukrzyca, skutki jednej choroby powodują pogorszenie drugiej. To powoduje śmiertelną kombinację.\nCukrzyca robi trzy rzeczy, które mogą podnosić ciśnienie krwi:\nzmniejszenie zdolności naczyń krwionośnych do rozciągania\nzwiększenie ilości płynów w organizmie\nzmieniając sposób, w jaki organizm zarządza insuliną\nNadciśnienie i cukrzyca na ogół współistnieją, ponieważ mają podobne czynniki ryzyka, w tym nadwagę, niezdrową dietę i prowadzenie nieaktywnego trybu życia.\nPacjenci powinni zgłaszać lekarzom wszelkie stałe odczyty ciśnienia 140/90 lub wyższe, ponieważ mogą one prowadzić do powikłań.\nPołączenie nadciśnienia i cukrzycy może być śmiertelne i razem mogą zwiększać ryzyko zawału serca lub udaru. Posiadanie obu tych stanów zwiększa również ryzyko choroby nerek i problemy naczyń krwionośnych oczu, co może prowadzić do ślepoty.\nNiekontrolowana cukrzyca nie jest jedynym czynnikiem ryzyka nadciśnienia tętniczego. Szanse na zawał serca lub udar są dodatkowo zwielokrotniane, jeśli oprócz cukrzycy istnieją inne czynniki ryzyka.\no rodzinnej historii chorób serca\no diecie wysokotłuszczowej lub wysokosodowej\nnie być aktywnym\nniski poziom potasu lub witaminy D.\no innym przewlekłym stanie, takim jak bezdech senny, choroba nerek lub zapalenie stawów\nOsoby chore na cukrzycę powinny starać się minimalizować to ryzyko, na ile to możliwe, na przykład wybierając zdrowy styl życia.\nCzynniki stylu życia są najlepszym sposobem na obniżenie ryzyka wysokiego ciśnienia krwi i utrzymanie normalnego poziomu. Istnieje szeroki zakres dowodów, które pokazują, że kontrolowanie ciśnienia krwi u osób z cukrzycą zmniejsza ryzyko powikłań.\nBadanie przeprowadzone w Zjednoczonym Królestwie (U.K.) objęło 1148 osób z cukrzycą od kilku lat. Uczestnicy, u których ciśnienie krwi było dobrze kontrolowane, mieli znacznie zmniejszone ryzyko zgonu z powodu powikłań związanych z cukrzycą, nadciśnieniem lub obiema.\nUtrata nawet niewielkiej wagi może mieć wpływ na obniżenie ciśnienia krwi.\nNational Heart Lung and Blood Institute (NHLBI) wskazuje, że utrata wagi 10 funtów może obniżyć ciśnienie krwi.\nOsoby żyjące z nadciśnieniem i cukrzycą powinny starać się być aktywne przez co najmniej pięć dni w tygodniu przez co najmniej 30 minut dziennie.Regularna aktywność obniża ciśnienie krwi i oferuje wiele innych korzyści zdrowotnych.\nOsoby z cukrzycą powinny już dokładnie monitorować swoją dietę, aby utrzymać poziom cukru we krwi. Powinny także ograniczać ilość soli podczas gotowania i unikać dodawania soli do jedzenia, aby pomóc utrzymać ciśnienie krwi.\nPrzyjmowanie zbyt dużej ilości alkoholu prowadzi do podwyższonego ciśnienia krwi. Ograniczenie intensywnego picia do zalecanych ilości alkoholu zmniejsza ryzyko nadciśnienia.\nWedług Narodowego Instytutu ds. Nadużywania Alkoholu i Alkoholizmu, kobiety nie powinny pić więcej niż 3 drinki w ciągu jednego dnia lub przekraczać w sumie 7 drinków tygodniowo. Mężczyźni nie powinni pić więcej niż 4 drinki dziennie i nie więcej niż 14 tygodniowo.\nNikotyna w papierosach podnosi ciśnienie krwi i tętno. Podnosi również stres serca i zwiększa ryzyko zawału serca i udaru mózgu.\nU palaczy chorych na cukrzycę istnieje większe ryzyko wystąpienia poważnych powikłań, w tym:\nretinopatia, choroba oczu, która może prowadzić do ślepoty\nsłaby przepływ krwi w nogach i stopach, co może prowadzić do infekcji, a nawet amputacji\nneuropatia obwodowa lub ból nerwu w rękach i nogach\nOsoby palące powinny dołożyć wszelkich starań, aby się zatrzymać.\nLeki na ciśnienie krwi są zalecane, jeśli ciśnienie krwi utrzymuje się stale powyżej 140/90 dla osób z cukrzycą, pomimo zmian w stylu życia.\nWiększość osób z nadciśnieniem tętniczym będzie musiała przyjmować leki na ciśnienie krwi przez resztę swojego życia.\nJedyny wyjątek dotyczyłby osoby, u których ciśnienie krwi było dobrze kontrolowane przez znaczny okres czasu z powodu poważnych zmian w stylu życia, takich jak utrata dużej wagi, konsekwentna aktywność lub znaczne zmniejszenie spożycia alkoholu.


Lans ... - wiocha.pl absurd 43195\nolimer 11-04-06, 14:06 Zgłoś\nDodano: 2011-04-06, 14:06:00 przez: olimer\nI się zeszmaciła... żal...\nłaaa D O M Y N Y K A xD grrr jaka ona sexy hahaha xD\ndziubek też jest\nja ją skądś znam ??!! czyżby kolejna ku**a z Myślenic ??\nto po prawej na dole to chyba słoń ;D ma takie ładne oczyska ^^\nobczajcie, jak to coś szarego na dole się gapi . x d\nNawet niezła, szkoda tylko że się zeszmaciła... ale jak to mówią... jak się bawić to się bawić, drzwi wyje*ać, okno wstawić ;)\nzruchal bym te suke pewno od tylu lubi lubisz to suko\ntypowy dyskotekowy wapir uwazajcie na takie syff gwarantownay\nkolejna obleśna brunetka, sorry. figura figurą, spójrzcie na tą japę zniekształconą od ssania...\nJak się bawić to się bawić, drzwi wyj***ć okno wstawić.\nKtoś się na pewno zabawi...tylko czemu nie ja! Cholera wyłączam wiochę i idę do klubu:P\nCiekawe co za durna suka minusuje wypowiedzi że ta dziewczyna ma ładna figurę ?\nFajne ciałko nie można powiedzieć :)\nOoO znowu Dominiikaaa :D:D:D:D Jak sie bawić to sie bawić haha :D\nIrytuje mnie ta dziewczyna, serio. Zwykła ku*wa.\nw angli jest inaczej co sie czepiacie ??\nja bym się z nią pobawił :P:P:P\nwiocha na facebooku a jest fotka.pl. o co chodzi?:D\njaka Dominiczka?? dajcie linka ;d\nBoże... raz by po mo*dzie od ojca dostała, to może by trochę przystopowała\nBrak mi słów na te dziewczyny..\noo znowu Dominiczka ;]


Region: Tragedia w Opatowie! W wypadku zginął 18-latek [ZDJĘCIA] - Starachowice, ESKA.pl\nAutor: KPP w Opatowie Region: Tragedia w Opatowie! W wypadku zginął 18-latek\nDo tragicznego wypadku doszło w piątkowy poranek (17 września) w Opatowie. Auto, którym troje młodych ludzi jechało do szkoły, wypadło z drogi i uderzyło w drzewo. Na miejscu zginął 18-latek.\nZgłoszenie o tragedii na ulicy Świętokrzyskiej w Opatowie dotarło do służb przed godziną 7:00\nAutem marki Audi jechało do szkoły troje młodych ludzi: 18-letni kierowca, jego rówieśnica i 15-letni chłopiec, mieszkańcy powiatu opatowskiego. 15-latek był zakleszczony. Jego uwalnianie trwało ponad godzinę. Niestety 18-letni kierowca zginął na miejscu. 18-letnia dziewczyna została przewieziona do szpitala w Ostrowcu Świętokrzyskim, 15-latka śmigłowiec Lotniczego Pogotowia Ratunkowego zabrał do szpitala w Sandomierzu - relacjonuje Katarzyna Czesna-Wójcik, rzecznik prasowy KPP w Opatowie.


Baśnie Grimm. Lektura z opracowaniem - Grimm Jakub - Grimm Wilhelm - okładka miękka - recenzje i niska cena w Livro.pl\nBaśnie Grimm. Lektura z opracowaniem\nBaśnie Grimm. Lektura z opracowaniem (okładka miękka, książki)\nAutor: Grimm Jakub, Grimm Wilhelm\nW serii Lektura dobrze opracowana znajdziecie wszystkie informacje niezbędne na lekcjach: biografię autora, bezbłędne streszczenie książki, charakterystykę głównych bohaterów, problematykę utworu. A na marginesach książek z tej wyjątkowej serii postacie z lektury prowadzą was po świecie przedstawionym, opowiadając o sobie, innych bohaterach i wydarzeniach, opisanych przez autora. Ze Skrzatem nie będziesz się nudził!\nOceniasz: Baśnie Grimm. Lektura z opracowaniem\nJakub Grimm, a właściwie Jacob Ludwig Karl Grimm przyszedł na świat 4 stycznia 1785 roku w Hanau, a zmarł 20 września 1863 roku w Berlinie. Był cenionym filologiem niemieckim, autorem tekstów średniowiecznej literatury niemieckiej, a także opowiadań, baśni, legend i podań ludowych. Jego najsłynniejsze dzieło to zbiór „Baśnie braci Grimm”, który napisał i opublikował wspólnie ze swoim bratem Wilhelmem. Jakub był odpowiedzialny za warstwę naukową dzieła – m.in. zbieranie i opracowywanie dokumentów. Do dziś miliony dzieci na całym świecie czyta takie opowiadania jak „Czerwony Kapturek”, „Królewna Śnieżka”, „Jaś i Małgosia” czy „O wilku i siedmiu koźlątkach”. Począwszy od 1858 roku Jakub Grimm zaczął pisać „Słownik Niemiecki”, który po jego śmierci kontynuowali inni niemieccy uczeni.\nStarszy z braci Grimm studiował prawo na Uniwersytecie Marburskim, a po zostaniu doradcą prawnym został uczestnikiem Kongresu Wiedeńskiego. Jego pasją było jednak językoznawstwo, dlatego już w trakcie studiów zgłębiał historię języka niemieckiego. Był nauczycielem akademickim i wykładał przedmioty związane nie tylko z historią języka, lecz także historią literatury oraz sztuką dyplomacji. Sprawował poza tym funkcję bibliotekarza, a od 1829 roku profesora wiedzy o starożytnościach niemieckich. Został jednak usunięty z tego stanowiska, co było konsekwencją wzięcia udziału w proteście sprzeciwiającym się zniesieniu liberalnej konstytucji.\nNajwiększym sukcesem w karierze Jakuba Grimma okazało się opublikowanie wspólnie z bratem Wilhelmem zbioru baśni, opowieści i mitów „Baśnie bracia Grimm”. Są one do dziś uznawane za klasykę współczesnej literatury. Przetłumaczone zostały na wiele języków i są przekazywane z pokolenia na pokolenie również w tradycji ustnej. Powstanie dzieła było efektem wieloletnich badań przekazów ludowych. Bracia Grimm przedstawiają czarno-biały świat, w którym ostatecznie dobro zawsze wygrywa, a za zło wymierzana jest okrutna kara. Ich baśnie pełnią rolę moralizatorską, ucząc najmłodszych takich wartości jak szlachetność, prawdomówność, przyjaźń czy współczucie.


Czy twój kot chce cię zabić? Nauka sugeruje, że... tak! - Koty.pl\nNauka wciąż nie przestaje zaskakiwać. Do jakich wniosków tym razem doszli badacze? Miłośnicy kotów mogą być zszokowani...\n@b_ritz something special for you today happy birthday kiddo !\nA post shared by LIVINGDEADGIRL (@retrodancebeatss) on Dec 9, 2012 at 2:40pm PST\nA post shared by Grumpy Cat Memestagram (@grumpycatmemestagram) on Jun 27, 2018 at 8:16am PDT


DOOM Eternal: The Ancient Gods Part Two na oficjalnym materiale. Twórcy szykują graczy na wielką prezentację - PPE.pl\nStrona głównaAktualnościDOOM Eternal: The Ancient Gods Part Two na oficjalnym materiale. Twórcy szykują graczy na wielką prezentację\nWojciech Gruszczyk 15.03.2021 15:42\nDOOM Eternal: The Ancient Gods Part Two na oficjalnym materiale. Twórcy szykują graczy na wielką prezentację\nDOOM Eternal otrzymał pierwsze, fabularne rozszerzenie, ale deweloperzy jeszcze przed debiutem gry wspominali o przygotowaniu dwóch dodatków. Dzisiaj otrzymaliśmy pierwszą zajawkę, która przygotowuje graczy na prezentację.\nDoom Eternal to zdecydowanie jedna z najlepszych strzelanek poprzedniej generacji. Twórcy potwierdzili prace nad aktualizacją wykorzystującą moc PlayStation 5 i Xboksów Series X|S, ale wciąż czekamy na ogłoszenie szczegółów łatki z datą premiery.\nid Software chce jednak na dobry początek zaprosić graczy na drugie rozszerzenie i pokaz DOOM Eternal: The Ancient Gods Part Two odbędzie się jeszcze w tym tygodniu. Pełny zwiastun ze szczegółami debiutu zostanie opublikowany 17 marca.\nDzisiaj otrzymaliśmy tylko zajawkę, ale najwidoczniej Slayer może szykować się na prawdziwą jazdę bez trzymanki, która powinna ponownie wymęczyć największych fanów tego IP. Już pierwsze rozszerzenie charakteryzowało się wysokim poziomem trudności.\nWarto przypomnieć, że ukończenie DOOM Eternal zajmuje 14 godzin (przeczytajcie naszą recenzję), a poznanie DOOM Eternal: The Ancient Gods Part One trwa około 5-6 godzin.


8 kwadratowych kromek chleba pełnoziarnistego\nWłóż jajka do garnka i zalej zimną wodą. Zagotuj, zmniejsz ogień i gotuj jeszcze przez siedem minut. Po tym czasie odlej z jajek gorącą wodę i zalej je zimną. Zostaw jajka w zimnej wodzie do wystudzenia. Wystudzone jajka obierz, drobno posiekaj i wymieszaj z serkiem topionym, solą i pieprzem. Umyj i posiekaj drobno szczypiorek. Następnie dodaj go do twarożku, posól i wymieszaj. Plastry sera i łososia potnij w spore trójkąty i ponadziewaj na kolorowe wykałaczki. Pokrój oliwki w plastry.\nKromki chleba pokrój na 4 części. Na połowie kromek rozsmaruj pastę jajeczną, na pozostałych twarożek ze szczypiorkiem. W kromki z pastą jajeczną wbij wykałaczki z serem żółtym. Użyj do przybrania plasterków oliwek. Łososiowe żagle umocuj na kromkach z twarożkiem szczypiorkowym.


MŁAWA. W Mławskiej Hali Sportowej zakończenie rozgrywek w ligach amatorskich. - PORTAL MŁAWA - Serwis Informacyjny\nZe względu na utrzymującą się pandemię koronowirusa, a co za tym idzie zamkniecie obiektów sportowych w tym Mławskiej Hali Sportowej zakończone zostały wcześniej rozgrywki w ligach amatorskich. Rozstrzygnięcia zostały oparte na wynikach aktualnych tabel z przed wybuchu pandemii wirusa.\nW Powiatowej Lidze Amatorów Siatkówki zwyciężyła drużyna Technokabla Szreńsk. De Luxe Team finiszował na drugiej pozycji – przesądził o tym wygrany pojedynek z mławskimi policjantami. Natomiast poza podium znaleźli się gracze PWSZ Ciechanów, Tytani Mława i Heinz Glass Działdowo.\nWszystkim zwycięzcom gratulujemy. Jak podaje MHS nagrody najlepszym uczestnikom rozgrywek wręczone zostaną niezwłocznie po otwarciu obiektu przed startem nowego sezonu w ligach amatorskich.\nTags: badmintonie, KOWSZYKÓWKA, MŁAWA, MŁAWSKA HALA SPORTOWA, ROZGRYWKI, SIATKÓWKA, TENIS STOŁOWY


Nalewaki, dozowniki, miarki A-BABIEL Serwis Urządzeń Gastronomicznych - Olsztyn, Ostrołęka\nNalewaki, ... ki, miarki\nCZĘŚCI ZAMIENNE (252)\nInne akcesoria (7)\nSzkło dla gastronomii (182)\nTermosy gastronomiczne (31)\nWyparzarki, wyparzacze, naświetlacze (5)\nZastawa stołowa (73)\nNalewak do wódki chromowany\nNalewak do wódki wykonany jest z chromowanego tworzywa sztucznego. Można wykorzystywać go również do nalewanie innych płynów. Inne niezbędne akcesoria barmańskie - kliknij tutaj lub poszukaj tutaj\nPorcjomierz dozownik do alkoholu\nPorcjomierz do alkoholu z tworzywa (dozownik). Porcja trunku odmierzana jest automatycznie a napełnienie naczynie odbywa się przez uniesienie krzyżaka podstawioną np. szklanką. Inne niezbędne akcesoria barmańskie - kliknij...\nSzufelka aluminiowa 125 ml\nSzufelka wykonana jest z aluminium. Można nią nakładać lód lub cokolwiek innego np. herbatę lub przyprawy na wagę. Wygląda estetyczniej niż plastikowe szufelki i jest tańsza od tych ze stali nierdzewnej....\nSzufelka aluminiowa 150 ml\nSzufelka wykonana jest z aluminium. Można nią nakładać lód lub cokolwiek innego np. herbatę lub przyprawy na wagę. Wygląda estetyczniej niż plastikowe szufelki i jest tańsza od tych ze stali nierdzewnej. Inne...\nSzufelka aluminiowa 2 L\nSzufelka aluminiowa 2L ma całkowitą długość 40cm (razem z uchwytem). Szufelką aluminiową można nakładać lód lub cokolwiek innego np. herbatę lub przyprawy na wagę. Wygląda estetyczniej niż plastikowe szufelki i jest...\nSzufelka aluminiowa 200 ml\nSzufelka aluminiowa 300 ml\nSzufelka aluminiowa 500 ml\nSzufelka aluminiowa 650 ml\n1. Grzałka bojlera 6000W zmywarki DIHR - C00051933\n2. Reduktor gazowy z wężem 1,5m do podłączenia...\n3. Rura natryskowa do pieca konwekcyjno-parowego MKN\n4. Tarcza do szatkownicy - odrzutnik do 713001 -...\n5. Grzałka bojlera 3500W 230V do zmywarki...


Brzoza niezgody za 2,5 miliona - 12.03.2021, Sputnik Polska\nPodkomisja Antoniego Macierewicza, mająca ustalić przyczyny katastrofy smoleńskiej z 2010 roku znajduje się w stanie wewnętrznego konfliktu – widać to w... 12.03.2021, Sputnik Polska\nNic lepszego jak wojna polsko- polska !!! Tak trzymac zycze wytrzymalosci kazdej stronie\nLudzie! Trzymajcie mnie! Skąd się biorą tacy idioci?\nwładza, polityka, antoni macierewicz, konflikt\nKością niezgody miał być między innymi kosztowny eksperyment, zakładający zakupienie żywej brzozy w Polsce lub Rosji oraz przetransportowanie jej do USA.\nOstatnia wymiana miała miejsce w minioną środę na łamach „Gazety Polskiej” (tam swoich racji dowodzą eksperci z USA Maciej Rusiński oraz Tadeusz Antoniak) i „Sieci”/ wPolityce.pl – mediach braci Karnowskich, gdzie odpowiada im z kolei Glenn Jorgensen, były członek podkomisji, a prywatnie mąż dziennikarki Ewy Stankiewicz (wyreżyserowała m.in. dokument „Solidarni 2010”).\nGdzie ten raport?\nDuński ekspert otwarcie krytykuje działania kolegów pracujących w podkomisji, z którymi pracował w latach 2016-2019, później został z podkomisji wyrzucony. „Do dziś, po 5 latach pełnej władzy Antoniego Macierewicza w podkomisji, nie został opublikowany Raport Końcowy o wartości prawnej, którą uznałyby międzynarodowe sądy” – pisał, domagając się także rezygnacji Antoniego Macierewicza, który jego zdaniem nie pomaga sprawie.\n11 Marca, 11:15\nNa łamach prawicowych mediów eksperci wymieniają się zarzutami. Według Rusińskiego i Antoniaka Jorgensen miał między innymi naciskać na przeprowadzenie kosztownego eksperymentu z udziałem żywego drzewa. Miało być nabyte w Rosji lub w Polsce, a następnie przetransportowane do USA, gdzie odtworzone miało zostać uderzenie skrzydłem samolotu, tak jak miało to miejsce 10 kwietnia 2010 roku.\nNa łamach „GP” eksperci z USA tak motywują rozluźnienie współpracy z Jorgensenem:\nOdmowa nabycia w Polsce lub w Rosji egzemplarzy brzozy, przetransportowania do NIAR [National Institute for Aviation Research/Narodowy Instytut Badań Lotniczych na Uniwersytecie Wichita] w celu przeprowadzenia eksperymentów, podjęta została przez Prezydium Podkomisji ze względu na wysokie koszty (2,5 mln zł), a przede wszystkim ograniczoną konieczność tego typu działań.\nOn jednak broni się, twierdząc, że wcale nie proponował poniesienia aż takich kosztów – ponieważ brzozę potrzebną do eksperymentów można nabyć znacznie taniej na miejscu, a sam pomysł nie jest nowy, takie propozycje pojawiały się już wcześniej w toku prac komisji. Rozważano je jeszcze za czasów, gdy komisją kierował Wacław Berczyński. Odrzucono je jednak głównie ze względów bezpieczeństwa, a także ze względu na wysokie koszty.\n„Brzoza do wykonania koniecznego eksperymentu w USA, którą z powodzeniem można było kupić na terenie Stanów jak wszystkie poprzednie drzewa za niewielką sumę pieniędzy nagle u panów Antoniaka i Rusińskiego kosztuje 2,5 mln złotych i to miałoby tłumaczyć brak przeprowadzenia kluczowego eksperymentu związanego z ustosunkowaniem się do błędnej hipotezy przyczyny katastrofy podniesionej w raportach MAK i Millera” – odpisał im Duńczyk.\n„Wszystkie poprzednie drzewa”\nDziennikarze „Gazety Wyborczej” podchwycili to sformułowanie, które padło w polemice – i postanowili zadzwonić do Antoniego Macierewicza, aby zapytać o to, ile podobnych „brzozowych” eksperymentów już przeprowadzono, za ile i z jakim skutkiem. Szef podkomisji jednak rozłączył się, nie udzialelając odpowiedzi. Na temat tej metody chętnie wypowiedział się jednak Maciej Lasek, były wiceprzewodniczący komisji rządowej (tzw. komisji Millera), dziś poseł KO.\n– Lepiej by się sprawdził pomysł, by zamiast brzozy sprowadzić z Rosji prawdziwych międzynarodowych ekspertów. Wyszłoby taniej i nie narazilibyśmy Polski na śmieszność – powiedział. Dodał, że według ustaleń komisji Millera tupolew „zahaczył skrzydłem o brzozę, stracił sterowność, obrócił się i uderzył w ziemię grzbietem”, natomiast Antoni Macierewicz nie chce uznać tego faktu i forsuje tezę o wybuchu na pokładzie, a później – spreparowaniu uderzenia w drzewo poprzez powbijanie w skrzydło samolotu kawałków drewna.\nEksperci z USA mają wiele zastrzeżeń do Jorgensena. Według nich pracując w podkomisji, m.in. „naruszył przepisy prawa lotniczego” i „w listopadzie 2017 r,, bez zgody kierownictwa podkomisji, wysłał do USA fotele z tupolewa do ekspertyzy”, a także miał przekazywać swojej żonie materiały podkomisji (pamiętajmy, że ostatni dokument Stankiewicz, „Stan zagrożenia” został zdjęty z anteny po interwencji właśnie Antoniego Macierewicza). Duńczyk szczegółowo odnosi się do tych oskarżeń w tym tekście).\nSam zaś twierdzi, że to Antoni Macierewicz blokuje wyjaśnienie przyczyn katastrofy: „Były szef MON nie wykazał rzeczywistego, efektywnego wysiłku organizacyjnego, aby zidentyfikować wszystkie bezpośrednie i podstawowe przyczyny systemowe oraz czynniki przyczyniające się do katastrofy”. Chce, aby zastąpił go prof. Wiesław Binienda.\n12 Marca, 17:44


TAN HOTEL STAMBUŁ - Stambuł, Turcja\nDr Eminpasa Sk 20 Sultanahmet, Stambuł, Turcja\nTan jest 4-piętrowym hotelem położonym w wyróżniającej się dzielnicy Stambuł w bezpośredniej bliskości Seyh Suleyman Mosque, Meczet Zeyrek i Fatih Mosque and Complex i dysponującym pokoje dla niepalących oraz słoneczny taras i biblioteka. Ten urzekający hotel został otwarty w 2006 i odnowiony w 2011.\nGościom spodoba się idealna lokalizacja w centrum Stamułu. Obiekt jest położony w odległości 10-minutowego spaceru od centrum Stambuł.\nTen obiekt składa się z 33 pokoi oferujących Ulepszony pokój z 2 łóżkami pojedynczymi, Apartament Rodzinny i Pokój Dwuosobowy z telewizorem płaskoekranowym, sejfem na laptop, darmowym wi-fi, żelazkiem z deską do prasowania i kontrolą parametrów klimatycznych. Wszystkie łazienki mają jacuzzi, suszarki do włosów i przybory toaletowe.\nDzień w Tan Hotel można zacząć od treściwego śniadania. W restauracji można skosztować dań kuchni lokalnej. Zimne napoje są oferowane w barze typu lounge.\nStacja kolejowa Sultanahmet Tram znajduje się w odległości 5-minutowego spaceru. Obiekt jest położony w odległości 15 km od lotniska Stambuł-Atatürk.\nTan Hotel szczyci się ksero, salą zebrań i centrum biznesowym, jak również lekarzem na wezwanie, transferami i transferem z/na lotnisko.\nŁóżeczka dziecięce, posiłki dziecięce i wózki spacerowe są oferowane dla gości z dziećmi.\nTan Hotel, Turcja


, Ĺźe laser pomaga tylko na maĹe, cienkie blizny. seks ogłoszenia tylko cierply czy rowniez bolaly? wszystko skonczylo sie dobrze,choc przy porodzie i rozwarciu ponad 6cm,czyli w ostatniej chwili,podlaczyli mnie pod ktg i okazalo sie,ze corka sie dusi,wiec-nerwy dodatkowe i na szybko cesarka!\nTen post z 02.09 - nie jest mĂłj! sex anonse pewnie ma, bo i paru porzadnych turkow po tym swiecie chodzi.moj chlopak tez jest muslimem .ale nie turkiem, wiec to inna historia, mieszkam od kilku lat za granica i na te zwiazki polsko-tutrecki sie napatrzylam.roznie sie te historie konczyky, ale przypomnialam sobie co mi powiedziedziala moja kolezanka z pracy-stara turczynka.\njuĹź dodani. F.W.Nietzsche Oto niektĂłre z nich: a nastÄpnie (aĹź do teraz ) 2 tabl.- Pytajnik, anonse erotyczne


Na oczach policjantów ukradł torebkę. Szybko został zatrzymany :: Radom24.pl :: Portal Radomia i regionu\nNa oczach policjantów ukradł torebkę. Szybko został zatrzymany\nMiasto, Samorząd, Polityka / 2018-04-16 14:40:00\nPolicjanci z Komisariatu II Policji w Radomiu zatrzymali 51-latka, który wykorzystując nieuwagę pokrzywdzonej zabrał z jej auta torebkę. Za kradzież grozi kara do 5 lat pozbawienia wolności.\nDo zdarzenia doszło w piątek na jednym z parkingów przy ulicy Grzecznarowskiego. Pokrzywdzona wysiadła na chwilę z auta i pozostawiła na siedzeniu pasażera torebkę. Wykorzystując chwilę jej nieuwagi, mężczyzna przez uchylone okno pojazdu marki mercedes zabrał damską torebkę z zawartością portfela, dokumentów i karty bankomatowej.\nKobieta zorientowała się, że została okradziona, gdy zobaczyła po chwili uciekającego mężczyznę. Zobaczyli to również policjanci z KP II, którzy byli w pobliżu. Funkcjonariusze natychmiast interweniowali i po krótkim pościgu zatrzymali 51-letniego mieszkańca Radomia, a także odzyskali skradzioną torebkę. Mężczyzna odpowie teraz za kradzież, a za przestępstwo to grozi kara do 5 lat pozbawienia wolności.\n- Takich sytuacji można uniknąć. Zdarza się, że nie zamykamy samochodu, bo tylko na chwilę np. wyjdziemy z auta, czy idziemy do sklepu. To właśnie takie momenty wykorzystują złodzieje. Nic tak nie kusi złodzieja, jak pozostawione na widocznym miejscu saszetki czy torebki. Apelujemy o ostrożność - mówi Justyna Leszczyńska z KMP w Radomiu.


Stary Dom w Kazimierzu Dolnym\nKolacja to pierogi z mięsem i kurkami podana w Starym Domu w Kazimierzu, w dwóch odsłonach: z wody oraz opiekane. Siedem średniej wielkości pierogów wypełnionych po brzegi smacznym mięsem połączonym z siekanymi kurkami. Farsz byłby zdecydowanie lepszy gdyby nie nadmiar koperku, który zdecydowanie dominował w pierogach i najzwyczajniej psuł ich smak. Ciasto średniej grubości, ale ugotowane al dente. Smaczne. Sam lokal jest bardzo przytulny - urządzony w drewnie.\nAdres lokalu: Mały Rynek 2, Kazimierz Dolny\nstary dom w kazimeirzu, kazimierz dolny, lubelskie, pierogi, pyszne pierogi, doskonałe pierogi


Macedońscy hakerzy zaopiekują się stroną do nauki macedońskiego onlineBałkany – Biznes – Kultura – Polityka | Bałkany - Biznes - Kultura - Polityka\nHome / Polska i Bałkany / Macedońscy hakerzy zaopiekują się stroną do nauki macedońskiego online\nMacedońscy hakerzy zaopiekują się stroną do nauki macedońskiego online\n29 października 2011\tPolska i Bałkany Leave a comment 1 Views\nGrupy hakerskie Emagare i MSC postanowiły nieodpłatnie zadbać o bezpieczeństwo pierwszej strony internetowej umożliwiającej naukę języka macedońskiego online. Strona www.ucimakedonski.mk nieustannie pada ofiarą greckich hakerów, mimo że zajęcia jeszcze się nie rozpoczęły.\n– Projekt „Ucz się macedońskiego online” jest ściśle chroniony. Strona będzie pod naszym nieustannym nadzorem a wszelkie próby ataku projektu zostaną przechwycone i udaremnione przez naszych hakerów, a następnie surowo ukarane. Nasze usługi będą bezpłatne – mówią przedstawiciele Emagare i MSC.\nProblemy spowodowane przez greckich hakerów zostały już rozwiązane. Kierownik projektu „Ucz się macedońskiego online” mówi, że za dwa tygodnie kurs rozpocznie się bez żadnych trudności. Grupy językowe są już utworzone i określone są daty rozpoczęcia zajęć.\nDo chwili obecnej na naukę języka macedońskiego zapisało się około stu osób, ale organizatorzy oczekują, że ta liczba wzrośnie wraz z rozpoczęciem zajęć. Nie tylko osoby o macedońskich korzeniach, ale i obcokrajowcy zapisali się na kurs.\nPierwszy etap, na którym uczestnicy nauczą się podstaw gramatyki trwać będzie 35 godzin, a zajęcia będą się odbywały w różnych terminach, 2 razy w tygodniu.\nTekst: sitel.com.mk, tłum. i red. Zofia Dembowska\nhakerzy w Macedonii Ucz się macedońskiego online Zofia Dembowska\t2011-10-29\nTags hakerzy w Macedonii Ucz się macedońskiego online Zofia Dembowska\nPrevious Serbia nie będzie uznawać dyplomów z kosowską pieczątką\nNext Serbia: Nowy most na Dunaju z 60-metrowym garbem


Zielony raj, który wciąż pięknieje - Prestiż - Magazyn Koszaliński\nZielony raj, który wciąż pięknieje\nOgrody Hortulus w Dobrzycy to kompleks ogrodów pokazowych tworzonych już od niemal 30 lat z miłości do natury i z potrzeby dzielenia się tym, co piękne z innymi. To unikatowe miejsce wypoczynku, rozrywki oraz edukacji przyrodniczej. Położone są w powiecie koszalińskim w wyjątkowej strefie klimatycznej 7b, czyli o dużej mrozoodporności roślin.\nKompleks składa się z dwóch zespołów ogrodowych o odmiennym charakterze – Ogrodów Tematycznych Hortulus oraz Ogrodów Hortulus Spectabilis. Zespoły ogrodowe, oddalone są od siebie o 2 km, a między nimi znajduje się teren Szkółki Roślin Ozdobnych Hortulus. Ogrody oddalone są tylko o 8 kilometrów w linii prostej od brzegu Morza Bałtyckiego. Jest to najbardziej na północ wysunięta kolekcja dendrologiczna w Polsce.\nOgrody Tematyczne Hortulus, różnią się od typowych ogrodów botanicznych czy dendrologicznych – są to ogrody pokazowe. W tego typu ogrodach, najważniejszą cechą jest kompozycja roślinna i styl ogrodowy. Nie znajdziesz tu setek tabliczek z opisem i nazwą roślin, które niestety zakłócają odbiór wizualny i estetyczny ogrodu. W Ogrodach Tematycznych znajduje się blisko 30 małych ogrodów o różnej tematyczne i stylistyce. Na powierzchni 5,5 ha znajdują się: ogrody inspirowane naturalnym krajobrazem (skalne, leśne, wodne), kulturą różnych narodów (japoński, francuski) oraz oryginalne ogrody zmysłów w stylu angielskim. Znajdują się tu autorskie ogrody, które połączone są w grupy: Woń-Aromat-Zapach, Barwa-Światło-Cień, Szum -Szelest-Cisza-Dźwięk.\nPrzy Ogrodach Tematycznych znajduje się Caffebar Barwinek, market „Ogród i Galeria”, centrum ogrodnicze oraz szkółka roślin ozdobnych.\nUdostępnione dla zwiedzających zostały w 2014 roku. Docelowo zespół ogrodowy projektowany jest na 30 ha. Obecnie zagospodarowane i udostępnione dla zwiedzających jest 8 ha z planowych ogrodów. Główną atrakcją tego kompleksu jest największy na świecie labirynt grabowy o powierzchni 1 ha. W sercu labiryntu znajduje się blisko 20-metrowa wieża widokowa, z której rozpościera się widok na całą okolicę oraz ogrody m.in. Kamienny Krąg, Kalendarz Celtycki, rabaty bylinowe, rosaria i partery bukszpanowe. Ciekawym założeniem, tego kompleksu jest nowa grupa ogrodów New Design z Modernistycznym Ogrodem Trwa oraz Minimalistyczną Galerią Ogrodową.\nNa terenie Ogrodów znajdują się Caffebar Rumianek oraz sklep z pamiątkami „Serduszkowa Chata”.\nPrzy obu ogrodach znajdują się bezpłatne parkingi i toalety oraz miejsca zabaw dla dzieci. Ze względu na zagospodarowanie i ukształtowanie terenu w Ogrodach Tematycznych Hortulus nie ma możliwości zwiedzania z wózkami – dotyczy to również\nwózków inwalidzkich. Dla najmłodszych dzieci konieczne jest zabranie nosidełek lub chust.\nOgrody Hortulus Spectabilis przystosowane są do poruszania się wózkiem inwalidzkim i dziecięcym.\nNa terenie biletowanym obu ogrodów obowiązuje bezwzględny zakaz wprowadzania zwierząt. Dotyczy to również wszystkich ras psów czy kotów noszonych na rękach i w torbach. Podczas zwiedzania ogrodów, psy można zostawić w specjalnie do tego przeznaczonym, zacienionym miejscu z dostępem do wody pitnej.\nOgrody Tematyczne czynne są od poniedziałku do soboty w godzinach 9:30-18:30\noraz w niedzielę i święta od 10:00 do 18:00.\nOgrody Hortulus Spectabilis czynne są od wtorku do niedzieli\nw godz. 10:30-20:30.


Zbrojeniowe interesy kandydata na szefa Pentagonu - GazetaPrawna.pl\nZbrojeniowe interesy kandydata na szefa Pentagonu\n14 grudnia 2020, 07:45\nGenerał, którego Biden lansuje na szefa Departamentu Obrony, ma silne związki z koncernami produkującymi broń.\nDesygnowany na stanowisko sekretarza obrony Lloyd Austin spotkał się z falą krytyki. Prawo amerykańskie przewiduje, że Pentagonem może kierować osoba, która służbę wojskową zakończyła co najmniej siedem lat wcześniej. Austin, który w armii pracował 41 lat, na emeryturę przeszedł dopiero w 2016 r. Ale to niejedyny powód, dla którego powołanie byłego generała na takie stanowisko może okazać się kłopotliwe.\nJoe Biden broni kandydata, który walkę o nominację wygrał z Michèle Flournoy. Kandydatura demokratki spotkała się ze sprzeciwem lewego skrzydła partii demokratycznej w związku z potencjalnym konfliktem interesów, jaki mogłyby wywołać powiązania kobiety z wielkim biznesem. CV emerytowanego generała jest jednak łudząco podobne.\nPo odejściu z wojska generał zajął się pracą w sektorze prywatnym. Założył firmę doradczą Austin Strategy Group. O przedsiębiorstwie wiadomo tyle, że zajmuje się polityką zagraniczną i bezpieczeństwem. Niejawna pozostaje lista jego klientów. W internecie znalezienie konkretnych informacji graniczy z cudem, bo oficjalna strona została w ostatnich dniach zablokowana. Nowa administracja uczy się na błędach, bo kiedy ogłoszono wybór Antony’ego Blinkena na sekretarza stanu, strona jego firmy i informacje z niej były źródłem oskarżeń o konflikt interesów. Austin w 2016 r. dołączył także do zespołu zarządzającego United Technologies Corp. Wiosną firma przeszła fuzję ze zbrojeniowym gigantem Raytheon (sprzedaje m.in. systemy obrony powietrznej Patriot, które kupuje Polska). Tym samym emerytowany generał zapewnił sobie miejsce w jej zarządzie. Raytheon jest jednym z największych kontraktorów amerykańskiego Departamentu Obrony. W samym 2019 r. zarobił 16 mld dolarów na współpracy z Pentagonem.\nBiden po objęciu władzy szybko spotka się z naciskami, aby zablokować możliwość sprzedaży systemów rakietowych państwom z regionu Bliskiego Wschodu. Dostawcą w tych kontraktach jest właśnie Raytheon, z którym związki ma nowy szef Pentagonu.\nBiden kwestionuje bliskowschodnią politykę Donalda Trumpa, który w czwartek, grożąc Senatowi wetem – zmusił go do zgody na dystrybucję broni do Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Tymczasem Raytheon zdążył już zasłynąć z agresywnego lobbingu przeciwko zakończeniu procederu sprzedaży systemów rakietowych do Arabii Saudyjskiej. Z amerykańskiej broni Królestwo korzysta w Jemenie, gdzie działania wojenne doprowadziły do największej katastrofy humanitarnej na świecie.\nAustin należy również do zarządu Nucor, największego producenta stali. Firma jest jednocześnie podwykonawcą co najmniej dwóch kluczowych amerykańskich kontraktorów zbrojeniowych. Współpracuje z Oshkosh Defense, producentem pojazdów dla armii oraz czołową stocznią Huntington Ingalls Industries, gdzie dla wojska budowane są okręty. Powiązanie to tylko komplikuje sytuację generała, którego kandydatura staje się w oczach wielu demokratów jeszcze mniej wiarygodna.\nEksperci zwracają także uwagę, że Austin przez lata zajmował się wyłącznie Bliskim Wschodem. Kariera wojskowa doprowadziła go do stanowiska szefa Centralnego Dowództwa Stanów Zjednoczonych, które pełnił od 2013 r. Odpowiadał za strategię walki z Państwem Islamskim w Syrii i Iraku. Biden podkreślał, że kiedy pojawiło się zagrożenie ze strony ISIS, wraz z Obamą opierali się przede wszystkim na wiedzy Austina. Krytycy przekonują, że nie ma on jednak doświadczenia, które pozwalałoby mu na swobodne poruszanie się w rejonie Pacyfiku. To wywołuje obawy, że generał nie wypracuje odpowiedniej strategii wobec Chin, które stanowić będą podstawowe wyzwanie dla nowej administracji.\nUSA ze świata Pentagon Biden


Wiadomości | Finanse 2010-09-01 08:22:12\nAgata Wiśniewska, dyrektor departamentu realizacji dochodów centrali ZUS, pracuje w ZUS od 1990 roku:\nPrzedsiębiorca może wystąpić z wnioskiem o odroczenie terminu płatności składki. Ta ulga dotyczy tylko składek bieżących lub przyszłych, których ustawowy termin płatności nie upłynął. Z tego też powodu płatnik chcący z niej skorzystać powinien złożyć wniosek przed upływem terminu płatności danej składki. Do tego konieczne jest dołączenie dokumentacji, która potwierdzi jego problemy finansowe.\nJakie są korzyści odroczenia terminu? Co się stanie, jeśli płatnik, który wcześniej zawarł umowę o odroczenie, został poszkodowany w czasie tegorocznej powodzi? Co ma wpływ na szybkość rozpatrzenia sprawy?\nWięcej: Dziennik Gazeta Prawna 1.09.2010 (170) – str.B7\nTagi: ulga składki ZUS