Opowiem ci o zbrodni t.2 - Igor Brejdygant, Wojciech Chmielarz, Max Czornyj, Michał Fajbusiewicz, Małgorzata F\nIgor Brejdygant, Wojciech Chmielarz &nbspi inni\n, Max Czornyj, Michał Fajbusiewicz, Małgorzata Fugiel-Kuźmińska, Marta Guzowska, Michał Kuźmiński, Joanna Opiat-Bojarska, Katarzyna Puzyńska\nWydawnictwo: Kompania Mediowa Cykl: Crime+Investigation (tom 2) reportaż\nCrime+Investigation (tom 2)\nPrawdziwe historie znani pisarze bestseller serial telewizyjny\nTo kontynuacja bardzo dobrze przyjętej książki Opowiem Ci o zbrodni towarzyszącej programowi emitowanemu w telewizji Crime+Investigation Polsat. W drugiej odsłonie ponownie pojawiają się najgłośniejsze polskie „pióra kryminalne” i mroczne historie, które wydarzyły się naprawdę.\nTym razem siedem opowieści i ośmioro autorów: Igor Brejdygant, Wojciech\nChmielarz, Max Czornyj, Marta Guzowska, Małgorzata i Michał Kuźmińscy, Joanna Opiat-Bojarska oraz Katarzyna Puzyńska. Każdy z nich przeanalizował okoliczności towarzyszące przestępstwom i opisał wybraną historię, starając się zrozumieć, co doprowadziło do tragedii. Autorzy zrobili to w charakterystyczny dla siebie sposób, do którego przyzwyczaili swoich czytelników. Wstęp do książki napisał twórca i prowadzący Magazyn Kryminalny 997 - Michał Fajbusiewicz.\n70 opinii 480 ocen 0 dyskusji\nBardzo ciekawy pomysł by znani autorzy kryminałów przedstawili w formie opowiadań sprawy true crime, którymi "żyła" kiedyś "cała" Polska. Po pierwszym tomie stałam się miłośniczką tej formy i z chęcią sięgnęłam po następny.\nŚwietna, interesująca książka, przedstawiająca wstrząsające i makabryczne i co ważne prawdziwe zbrodnie. Każde śledztwo przedstawione jest w formie charakterystycznej dla danego pisarza, z jego perspektywy i w jego stylu.\nniezła robota. I autorów i lektorów. Zwłaszcza "szczególne potępienie" jest poruszające....\nJak w przypadku każdej antologii, stawiam tyle ocen, ilu autorów, licząc ogólną ocenę ze średniej arytmetycznej 😁\n1. Może - Igor Brejdygant - 8/10.\n2. Łowca - Wojciech Chmielarz - 6/10.\n3. Gdy pisana nam śmierć - Max Czornyj - 5/10.\n4. Gamę over - Marta Guzowska - 6/10 (męczące powtórzenia).\n5. Szczególne potępienie - Małgorzata i Michał Kuźmińscy - 7/10.\n6. Linia obrony - Joanna Opiat-Bojarska - 8/10.\n7. Nie ma sprawy - Katarzyna Puzyńska - 8/10.\nOcena ogólna - 6,8, czyli podciągam do 7.\nPierwsze opowiadanie uznałam za najlepsze, z pogłębioną psychologią, ciekawymi pytaniami. Najsłabszy - Max Czornyj, pisarz, którego uważam za słabego, wtórnego, epatującego zbędną przemocą, jakby się nią zawsze zachwycał.\n"Łowca" zaczyna się bardzo ciekawie, ale po drodze zaczyna trywializować śmierć, ofiarę, wkurzyło mnie to.\nJoanna Opiat-Bojarska pisze rewelacyjnie, i chętnie sięgnę po jej książki.\nNajgorsze, że te opowiadania powstały na bazie FAKTYCZNYCH akt karnych, są prawdziwe, zdarzyły się...\nOglądałam program, w którym były te sprawy przedstawiane, i lepiej się słuchało, oglądało niż czytało.\nNaprawdę ciężko mi było przebrnąć przez pierwszą historię autorstwa Brejdyganta. Byłem blisko odpuszczenia, na szczęście przebrnąłem i dalej już było o wiele, wiele lepiej!\nKsiążka oczywiście powtarza schemat znany z pierwszej części, niemniej jednak historie wydają się o nieco ciekawsze - poza wspomnianą pierwszą, reszta trzyma równy, solidny poziom.\nWszystko w porządku z wyjątkiem opowiadań Guzowskiej i Kuźmińskich.\nPrzepis na niniejszą bufonadę: wystarczy włożyć w tekst nieco wszechwiedzących opisów, w których, koniecznie!, należy zawrzeć nikomu nieznane właściwości psychofizyczne bohaterów albo własne przemyślenia na temat jakiegoś aspektu rzeczywistości, który powierzchownie łączy się ze sprawą, podeprzeć je urywkami z literatury naukowej i na tej wątpliwej podstawie żywo sobie dywagować. Poskutkuje to wystawieniem - jakże przenikliwej w ostateczności - diagnozy na temat całej sytuacji. Motywacji, postaci, środowiska, świata - czego dusza zapragnie.\nZ pierwszego opowiadania dowiemy się zatem, że siedemnastolatki nie są w stanie zrozumieć, że gdy zabiją, to człowiek nie zmartwychwstanie jak w grze, bo ich mózgi nie są jeszcze na tym etapie rozwoju.\nZ drugiej historii, że mordercy to była zwykła, acz zostawiona samej sobie i głupio zachowująca się młodzież (mord jak co dzień przecież). Pobudki musiały być błahe, bo żeby zabić z pobudek satanistycznych, to trzeba najpierw przeczytać nieco więcej literatury fachowej i koniecznie być podporządkowanym jakiemuś guru. Mord rytualny nie może być banalny! Najlepiej niech się ziemia rozstąpi.\nBonus u Guzowskiej:\nautorka z niepokojem dopytuje, co się stanie, gdy jej nastoletnia córka zamknie się sama w pokoju.\nBonus u Kuźmińskich:\nPrzydługie wtręty o wizji szatana (szatan nie istnieje, istnieją ludzie, którzy czynią zło) w przydługich wtrętach o swojej własnej wersji historii powszechnej. W której mordercy byli po prostu "(...) dziećmi. Dziećmi swoich czasów".\nA można było te opowiadania napisać po prostu.\nPrzepis na niniejszą bufonadę: wystarczy włożyć w tekst nieco wszechwiedzących opisów, w których, koniecznie!, należy zawrzeć nikomu nieznane właściwości psychofizyczne bohaterów albo własne przemyślenia na temat jakiegoś aspektu rzeczywistości, który powierzchownie łączy się ze sprawą, podeprzeć je...\nDobra książka, w której siedmiu znanych pisarzy i pisarek opisało wybrane sprawy kryminalne. Zdecydowanie lepsza niż część pierwsza. W zasadzie każda sprawa jest interesująca i ciekawie opisana, poza Guzowską (ale to moja prywatna opinia). Dwa z opisanych tu przypadków znalazło się również w "Kronikach zbrodnii" Moniki Całkiewicz i Roberta Ziembińskiego. Szybko się czyta. Fan tej tematyki powinien być zadowolony.\nDobra książka, w której siedmiu znanych pisarzy i pisarek opisało wybrane sprawy kryminalne. Zdecydowanie lepsza niż część pierwsza. W zasadzie każda sprawa jest interesująca i ciekawie opisana, poza Guzowską (ale to moja prywatna opinia). Dwa z opisanych tu przypadków znalazło się również w "Kronikach zbrodnii" Moniki Całkiewicz i Roberta Ziembińskiego. Szybko się czyta....\nO ogólnej koncepcji "Opowiem ci o zbrodni" pisałam w poprzednim poście, więc tym razem skupię się już tylko na treści. Choć jest jeszcze coś, na co warto zwrócić uwagę, a o czym nie wspomniałam. Każdy rozdział poprzedzony jest krótkim życiorysem autora opatrzonym zdjęciem, a w treść wplecione są fotografie oddające klimat historii.\nTradycyjnie tomik rozpoczyna wstęp autorstwa Michała Fajbusiewicza, z którego można się dowiedzieć jakie sprawy zostaną w nim poruszone.\n"Może" Igora Brejdyganta to bardzo specyficzna opowieść o tajemniczej sprawie śmierci młodego mężczyzny. Zetknęłam się już z tą historią, z opowiadania nie dowiedziałam się niczego nowego, ciężko było przez nie przebrnąć, bo nie miało w zasadzie żadnej osi, a snute wątki nie łączyły się w logiczną całość.\n"Łowca" to kolejny dowód na to, że zaproszenie do projektu Wojciecha Chmielarza, było strzałem w dziesiątkę. Mam wrażenie, że on najlepiej zrozumiał zamysł twórców, ma też bez wątpienia najlepszy warsztat pisarski i korzysta z całego wachlarza swoich możliwości. I choć wybraną przez niego sprawę młodej kobiety zmanipulowanej przez oszusta matrymonialnego również znałam, to od opowiadania ciężko było mi się oderwać.\nMax Czornyj to autor, który zawsze wzbudza we mnie emocje swoją twórczością, ale nie zawsze te pozytywne. Coraz chętniej i śmielej buduje powieści oparte na faktach, choć tych faktów trzeba w nich szukać ze świecą w ręku. Jednak opowiadanie "Gdy pisana nam śmierć" udało mu się naprawdę solidnie przygotować i przedstawić w przystępnej formie rekonstrukcję wydarzeń. Wolę go jednak wciąż w czystej fikcji literackiej.\nTwórczość Marty Guzowskiej, delikatnie mówiąc, nie przypadła mi do gustu. Nigdy nie sięgnę po jej powieści, bo już czytanie jej opowiadań to dla mnie męka. Jednak tym razem przekroczyła już wszystkie granice dobrego smaku. Zdecydowała się na opisanie bezprecedensowej sprawy nastolatki oskarżonej o zabójstwo za zgodą ofiary i porównała ją do gry komputerowej. Idiotyczny tytuł "Game over" idealnie oddaje mój stosunek do historii spod pióra tej autorki.\nMałgorzata i Michał Kuźmińscy po raz kolejny zdecydowali się na kontrowersyjną i trochę już zapomnianą historię. Tym razem z jeszcze większą starannością i dokładnością opisali sprawę rytualnego morderstwa. Zawsze doceniam rozwój twórców i w "Szczególnym potępieniu" go dostrzegam.\nW końcu udało mi się zapoznać się z tekstem spod pióra Joanny Opiat-Bojarskiej i jestem zdecydowanie na tak. Konkretnie, na temat, wyraźnie widać rzetelność w opracowywaniu dostępnych materiałów. Właśnie czegoś takiego oczekuję od literatury faktu. Samą sprawę można doliczyć do jednej z najciekawszych, bo rzadko dochodzi do skazania za morderstwo, gdy nie udaje się odnaleźć ciała. "Linia obrony" to wiele mówiący tytuł, bo sprawca zamierzał uniknąć kary właśnie dzięki temu, że skutecznie ukrył zwłoki przyjaciółki swojej dziewczyny.\nKatarzyna Puzyńska przestawiła historię, w której prawdziwość naprawdę trudno uwierzyć. Gdyby była fikcją literacką, z pewnością zarzucono by autorowi, że dał się ponieść fantazji. Nie słyszałam o niej wcześniej, więc czytałam to opowiadanie z zainteresowaniem, ale czegoś mi w nim brakowało. Rozumiem oczywiście ograniczenia jakie taka forma za sobą niesie, ale myślę, że niektóre aspekty zostały potraktowane zbyt pobieżnie. Lepiej byłoby chyba nie wspominać o nich wcale niż zrobić to w taki sposób jak w "Nie ma sprawy". Na pewno będę musiała poczytać więcej o tych wydarzeniach, między którymi czaiły się chyba wszystkie rodzaje miłości.\nMimo że jestem daleka od zachwytów, to cieszę się, że ten projekt jest kontynuowany i że biorący w nim udział autorzy w większości uczą się na błędach.\nTradycyjnie tomik rozpoczyna wstęp...\nCiekawe połączenie literatury faktu (opowiadania są oparte na aktach spraw) i kryminału. Sprawy są bardzo ciekawie opisane, poczułam jednak pewien zgrzyt, czytając zakończenie opowiadania Marty Guzowskiej o dwóch nastolatkach, z których jedna chciała umrzeć, a druga jej w tym pomogła. Sama sprawa bardzo ciekawie opisana, ale nie kupuję totalnie tej interpretacji sprowadzającej to, co się stało, do młodego wieku bohaterek. Myślę, że to spłycenie problemu. Przecież 17-latek to nie 5-latek, wie przecież, że jak ktoś umrze, to już nie ożyje. I jeszcze te uzasadnienia o formowaniu się kory mózgowej... Z całym szacunkiem dla autorki, ale nie jest ona psycholożką ani neurobiolożką. Najbardziej mi się podobało opowiadanie Chmielarza o Edycie Wieczorek i próba wejścia w buty sprawcy. Myślę, że każda kobieta, która miała nieszczęście trafić na psychopatę/socjopatę (a może i taka, która nie miała, tak ku przestrodze), powinna się zapoznać z tym opowiadaniem.\nCiekawe połączenie literatury faktu (opowiadania są oparte na aktach spraw) i kryminału. Sprawy są bardzo ciekawie opisane, poczułam jednak pewien zgrzyt, czytając zakończenie opowiadania Marty Guzowskiej o dwóch nastolatkach, z których jedna chciała umrzeć, a druga jej w tym pomogła. Sama sprawa bardzo ciekawie opisana, ale nie kupuję totalnie tej interpretacji...\nKolejne historie z życia wzięte, opowiedziane przez znanych autorów kryminałów. Jak pokazują, życie potrafi być bardziej zaskakujące, okrutniejsze i bardziej bezmyślne niż fikcja.\nIm mniej ludzi o tym wie, tym bardziej jesteśmy niewinni.\nMałgorzata Fugiel-Kuźmińska Opowiem ci o zbrodni t.2 Zobacz więcej\nJeśli sądzicie, że jakaś fikcja jest niewiarygodna, to się myliliście. Nie ma bardziej niewiarygodnych historii od tych, które wydarzyły się naprawdę.\nJeśli sądzicie, że jakaś fikcja jest niewiarygodna, to się myliliście. Nie ma bardziej niewiarygodnych historii od tych, które wydarzyły się...\nMax Czornyj Opowiem ci o zbrodni t.2 Zobacz więcej\nŻycie nauczyło ją, że piękne pozory czasem kryją ponurą prawdę.\nKatarzyna Puzyńska Opowiem ci o zbrodni t.2 Zobacz więcej


Jak motywować licealistów do przedmiotów ścisłych? - Artykuły dla maturzystów - Matura - egzamin, harmonogram, porady, kierunki wg matury - dlamaturzysty.info\nJak motywować licealistów do przedmiotów ścisłych?\nDział: dla maturzystyPomóc zrozumieć związek nauki z życiem i pozwolić eksperymentować – to konkluzja debaty "Barometr edukacyjny Bayer", zorganizowanej na Politechnice Warszawskiej.Punktem wyjścia dyskusji przedstawicieli świata nauki, mediów i biznesu były wyniki badań "Barometr edukacyjny Bayer". Wykazały one, że licealiści wprawdzie uczą się przedmiotów ścisłych, ale nie przepadają za nimi. W badaniach licealiści wskazali na języki obce jako ulubiony przedmiot. - Nauki ścisłe są filarem, na którym opiera się cywilizacja – mówił prof. Robert Hołyst, dyrektor Instytutu Chemii Fizycznej PAN - Jeżeli uczniowie lubią języki obce, to fizyka, matematyka i chemia to są właśnie swego rodzaju języki obce, a naukowcy –\nto tłumacze, którzy uczą jak z nich korzystać.Jak przekazać licealistom pasję do nauk ścisłych? Szkoła i dom rodzinny jako miejsce motywacji młodego człowieka oraz nauczyciel, który dzieli się swoim zapałem – na te czynniki zwracali uwagę uczestnicy debaty. - Najważniejsze są emocje – mówił Marek Golka, nauczyciel fizyki, który wykształcił ponad 100 laureatów olimpiad – To właśnie nauczyciel może rozniecić w młodych ciekawość świata: ukazać piękno nauk ścisłych i dzielić się pasją. Z moich doświadczeń wynika, że młodzi doskonale reagują na takie podejście.- Dom rodzinny i szkoła to miejsca motywacji uczniów - mówiła dr Stefania Elbanowska-Ciemuchowska z Zakładu\nDydaktyki Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego - Wskazujmy powiązanie nauki z życiem i to, do czego można wykorzystać wiedzę w praktyce. Dlatego tak ważne są eksperymenty, doświadczenia, zadania logiczne. -\nDajmy młodym ludziom odnosić sukcesy, niech zbyt wysoki poziom różnego rodzaju konkursów i olimpiad nie niweczy ich nadziei – apelował prof. Władysław Wieczorek, Prorektor Politechniki Warszawskiej - Każda inicjatywa, mająca na celu promowanie nauk ścisłych, jest dla Politechniki Warszawskiej cenna. Bardzo ważna jest również współpraca z biznesem, czego przykładem są programy firmy Bayer. - Świat biznesu chce kształtować pasje naukowe, dlatego Bayer uruchomi w Warszawie showroom, w którym będziemy organizowali lekcje pokazowe oraz liczne doświadczenia adresowane do młodzieży– zadeklarował Dirk Ehle, Prezes Zarządu Bayer Sp. z o.o. – Promocja nauki w Polsce jest jednym z priorytetów naszych działań odpowiedzialności społecznej.- Cywilizacja stawia wyzwania związane z procesem starzenia się społeczeństw, zapotrzebowania na nowoczesne leki oraz źródła energii – powiedział prof. Guenter Benz, Corporate Development Innovation Science Relation, Bayer AG - Potrzebujemy doskonale wykształconych innowatorów, a\nproces ten z natury rzeczy jest długotrwały. Dlatego im wcześniej zaczniemy promować przedmioty ścisłe, tym lepiej. Debata "Barometr edukacyjny Bayer" odbyła się 15 listopada 2011 r. w Politechnice Warszawskiej z inicjatywy firmy Bayer, w ramach obchodów Dnia Uczelni. data ostatniej modyfikacji: 2011-11-28 11:23:22


Dom Irysek 4 w budowie - EXTRADOM\nDom Irysek 4 w budowie\nDom Irysek 4 w budowie BSE1107\nZadawaj pytania, publikuj posty i zdjęcia związane z projektem Irysek 4\nWitam jaki to kolor okien\n0 · 16 września 2021\nWoodeck turner z oknoplastu\nDomek przepiękny! 🙂 Czy były jakieś zmiany w dachu? Czy kat nachylenia dachu jest oryginalny? I ile maja Państwo wypuszczony dach po bokach? Jest idealnie! 🙂\nWszystko tak jak w projekcie dach wypuszczony 1.10m na gotowo\njeszcze jedno pytanie, jeśli strop był lany ile poszło kubikow betonu? Lub kwotę mniej więcej jeśli Pan pamieta?:)\n2 5 września 2021\nWitam jaki kolor i firma tynku elewacyjnego ? Dziękuję za odpowiedź\n0 · 21 września 2021\nKreistel kod koloru T64\n1 5 września 2021\nWprowadzali Państwo jakies zmiany w projekcie?\n1 · 28 sierpnia 2021\nWitam, zmiany jakie zostały dokonane to zmiejszone okna w sypialniach z 240 na 200, a zmiany w środku : powiększona łazienka i kuchnia bez spizarki. A jeśli chodzi o okno w kotłowni (oryginalnie jest długie i mniejsze) to u nas jeszcze jest nie dokończone. Ale będzie takie jak w projekcie. Pozdrawiam 🙂\n0 29 lipca 2021\nWitam jesteśmy w trakcie budowy , kto pochwali się zdjęciami z kuchni i innych pomieszczeń z meblami.\nPytanie do użytkowników. Jaki mniej więcej koszt budowy takiego domu w stanie deweloperskim?\nWitam czy ktoś z państwa buduje dom na Śląsku ? Pozdrawiam\n0 · 13 czerwca 2021\n0 · 15 sierpnia 2021\nŚląsk okolice Koziegłów\nWitam jakie wymiary ma kuchnia wg projektu?\nInteresuje mnie długość i szerokość kuchni\n0 · 27 maja 2021\nDługość 5,35 bez spiżarni, szerokość 3,45\nWitam, czy ktoś z Państwa ma strop z płyt żerańskich?\nWitam, w kwietniu rozpoczynam budowę domu Igo, jest to to samo co Irysek tylko z płaskim dachem. Mam pytanie ile wam poszło palet pustaka h+h lub solbet 24cm i połówek. Z góry dziękuje za odpowiedz\nCoś koło tyś 24 cm , zależy tez czy nad stropem będziesz podmurowywać.\n0 10 lutego 2021\nOkolicę Lublina, jeśli ktoś planuje ten projekcik zapraszam można obejrzeć.\nDomek piękny! 🙂 Mam kilka pytań do Pana:) Jaki kat nachylenia dachu? I jakie mniej więcej koszty jak mozna wiedzieć:) my wstępnie startujemy w czerwcu z budowa 🙂 Pozdrawiam\nWitam posiada ktoś projekt rozrysowania podłogówki ? Ja mam odbicie lustrzane . Jak ktoś by posiadał to proszę o wysłanie na e-mail lukasz3562@wp.pl z góry dziękuje .\nZmiana planów. Swoj projekt mogę odsprzedać.\nWitam....czy ktoś buduje dom irysek4 w okolicach Opoczna ?\nDawid8407 a w jakiej miejscowosci ?\ndziękuję za odpowiedz ....chciałam zobaczyć jak wyglada na żywo\n0 · 6 grudnia 2020\njak będzie możliwość obejrzenia to poproszę o info 🙂\nWitam. Czy ktoś z państwa buduje taki dom w Wielkopolsce? I czy jest mozliwosc obejrzenia tego domku . Prosił bym o kontakt . Mam tez kilka pytan. karoldobra@wp.pl\nWitam. Można wiedzieć na ile bloczków wyciągaliście ?\nWitam, w kwietniu zaczynam budowe domku Igo, jest tocto samo co irysek tylko z płaskim dachem. Mam pytanie ile wam poszło palet solbetu 24cm i połówek?\nWitam, jaka cena za strop beton ? Jeśli można wiedzieć:)\nZaloguj się lub Zarejestruj, aby zobaczyć więcej treści związanych z Irysek 4


Osobowość typu borderline | Publikacje – Centrum Psychoterapii i Psychologii\nCHARAKTERYSTYKA ZABURZEŃ OSOBOWOŚCI TYPU BORDERLINE\nDefinicja osobowości pogranicznej\nZaburzenie osobowości jak podaje encyklopedia PWN (łac. perturbatio personalitatis) - występuje gdy elastyczny system regulacji usztywnia się i powoduje stały, niezmienny wzorzec zachowania, ujawniający się w niezmiennych reakcjach na zmieniające się sytuacje. Klasyfikacja DSM IV postrzega zaburzenia osobowości jako: „przewlekle trwający wzorzec patologicznych zachowań i przeżywania manifestujący się w zakresie poznawczej, afektywnej, interpersonalnej, kontroli impulsów; stabilność tych wzorców, czyli sztywność zachowań prowadzi do pogorszenia funkcjonowania”. W przebiegu zaburzeń osobowości wedle tej klasyfikacji mówić możemy kiedy spełnione są poniższe warunki takie jak znacząco dysharmonijne postawy lub zachowania występujące w różnych obszarach życia psychicznego, wzorce zachowań utrudniają funkcjonowanie i relacje z innymi osobami, zaburzenia osobowości rozpoczynają się w okresie dzieciństwa lub adolescencji i trwają w okresie dorosłego życia, zaburzenia te prowadzą do gorszego funkcjonowania społecznego lub zawodowego.\nOd kilkunastu lat zauważyć można coraz szersze zainteresowanie badawcze zaburzeniem osobowości jakim jest osobowość chwiejna emocjonalnie typu borderline (ang. Borderline Personality Disorder, skrót BDT). Pierwszym autorem, który wprowadził termin borderline (z ang. pograniczny) był psychoanalityk Stern. Słownik psychologiczny definiuje osobowość z pogranicza jako: „zaburzenie w których jednostka żyje „na granicy” między normalnym, przystosowanym funkcjonowaniem a rzeczywistymi zaburzeniami psychicznymi. Taką osobę charakteryzują rozmaite postacie niestabilności, np. niestabilne relacje interpersonalne, nagłe i nieadekwatne zmiany afektywne, zaburzony obraz siebie, częste napady złości, autodestrukcyjne działania w rodzaju hazardu czy kradzieży w sklepach. Zdarzają się przewlekłe stany znudzenia”. Inna definicja użyta w Oxford Dictionary of Psychology mówi, że zaburzenie osobowości borderline to: „zaburzenie osobowości charakteryzujące się dominującym wzorem impulsywności i niestabilności relacji interpersonalnych, wyobrażeniu o sobie i afekcie, mające początek we wczesnym dzieciństwie i zapowiadane wieloma sygnałami i symptomami takimi jak: intensywne i niestabilne relacje personalne, impulsywność (wydatki, przypadkowy sex, nierozważna jazda samochodem, napady głodu i obżarstwa), emocjonalna niestabilność, tendencje samobójcze, chroniczne poczucie pustki, intensywna i bezpodstawna złość…”. Według Amerykańskiej klasyfikacji DSM-IV borderline to zaburzenie z pogranicza (301.83), a w ICD-10 występuje pojęcie osobowości chwiejnej emocjonalnie (F.60.3) typ impulsywny (F.60.30) oraz typ borderline (F.60.31).\nNa przestrzeni lat pojęcie osobowości z pogranicza określanej mianem borderline przechodziło modyfikacje w aspekcie nazewnictwa i diagnozy. Stworzenie terminu „zaburzenie z pogranicza” przypisuje się psychoanalitykowi Adolfowi Sternowi. Jak podaje E. Goldstein w 1938 roku wyodrębnił on u swoich pacjentów 10 cech związanych z pogarszającym się u nich stanem związanym także z oporem wobec terapii lub całkowitym brakiem współpracy. Stern klasyfikując to zaburzenie wyszczególnił następujące cechy: narcyzm, ból psychiczny, nadwrażliwość, poczucie mniejszej wartości, masochizm oraz brak poczucia bezpieczeństwa. Kolejna badaczka nurtu psychoanalitycznego Helene Deutsh opisuje ten typ zaburzenia jako „osobowość jak gdyby” i charakteryzuje osoby jako bierne, puste, zdolne wyłącznie do powierzchownych związków, przejawiające cechy osób z którymi przebywały. W 1947 roku psychoanalityczka Melitta Schmideberg opisuje patologię zaburzeń z pogranicza jako: „stabilną postać zaburzeń osobowości cechujących się brakiem stabilności”. Wskazuje ona także 10 cech charakteryzujących ten typ zaburzenia m.in. odrzucenie rutyny i regularności, łamanie zasad społecznych, niekonsekwencja, częste spóźnianie się, trudność w nawiązywaniu bliskich stosunków interpersonalnych oraz skłonność do przestępstw. Kolejnym badaczem, który posłużył się odmiennym terminem określającym borderline był John Frosch określając je jako „charakter psychotyczny”. Wyróżnił on takie cechy charakterystyczne jak infantylne zachowanie, prymitywne mechanizmy obronne oraz zdolność szybkiego powrotu do normy po zachowaniach psychotycznych. Uważał on, że wielu z tego rodzaju pacjentów pozostanie przez całe życie w stanie pomiędzy nerwicą, a psychozą. Na uwagę zasługują także koncepcje klinicystów takich jak Gregory Zilboorg traktujący zaburzenie to jako ostrą postać schizofrenii lub schizofrenię z pogranicza. W 1949 roku Paul Hoch oraz Phillip Polatin stworzyli pojęcie schizofrenii rzekomo nerwicowej cechujące się objawami z pogranicza nerwicy i schizofrenii. Większość pierwszych opisów klinicznych zaburzeń z pogranicza jest uboga w badania na grupie pacjentów. Dopiero Grinker wraz ze współpracownikami w 1968r, przeprowadził badania, które pozwoliły mu na wyodrębnienie głównych cech i czterech podtypów zaburzeń borderline takich jak: pogranicze psychozy, centralny zespół pograniczny, przystosowanie, pogranicze nerwicy. W ciągu ostatnich lat zainteresowanie borderline diametralnie wzrosło i zaowocowało pięcioma głównymi stanowiskami na temat istoty tego zaburzenia a mianowicie modelem konfliktu, deficytu, badań opisowych, DSM-IV oraz biologicznym.\nModel konfliktu reprezentowany przez Otto Kernberga zakłada, że zaburzenie borderline jest swoistym odzwierciedleniem intrapsychicznej struktury obronnej powstałej w dzieciństwie w celu radzenia sobie z konfliktem. Kernberg uważa, że właśnie w dzieciństwie kształtuje się jeden z typów organizacji: neurotyczny, pograniczny lub psychotyczny. Każdy z tych typów określa poziom rozwoju osobowościowego jednostki z tym jednak, że najbardziej zaawansowanym jest neurotyczny, zaś najmniej psychotyczny. Pomimo, że organizacja osobowości pogranicznej zajmuje poziom pośredni to zostaje ona utrwalona i wpływa na dalsze funkcjonowanie osobowości. Jak pisze Goldstein według Kernberga do zdiagnozowania stanów pogranicznych niezbędne jest bazowanie na cechach intrapsychicznych takich jak kryzys tożsamości, obecność prymitywnych mechanizmów obronnych skupionych wokół wyparcia oraz zdolność do badania rzeczywistości pomimo zniekształceń powstałych przez mechanizmy obronne. Pograniczna osobowość obronna powstaje po to aby chronić dziecko przed wewnętrznym konfliktem spowodowanym przez dziecięcą agresję. Mechanizmy obronne oraz rozszczepienie oddalają lęk jednostki przed zniszczeniem dobrego self i obiektu poprzez skłonności agresywne. Co prawda osłabia to ego ale zapobiega konfliktowi, a tożsamość, funkcjonowanie superego i dojrzałe relacje z obiektem nie zostają skonsolidowane.\nNiektórzy klinicyści odrzucają model struktury obronnej chroniący przed konfliktem i stwierdzają, że pacjenci z zaburzeniem borderline przejawiają zaburzenia rozwojowe wynikające z deficytów. W stworzonej przez H.Kohuta psychologii self pacjenci z zaburzeniami borderline przejawiają poważne upośledzenia w tworzeniu self i nadbudowują nad tym deficytem sztywną strukturę osobowości. Przedłużające się niepowodzenia w emaptyzowaniu przez rodziców z dziecięcymi potrzebami obiektu self stanowią przyczynę narcystycznej nieodporności i zaburzeń z pogranicza. Rozwój self zostaje zahamowany i ulega osłabieniu. Przy tym brak mu spójności i u jednostki powstaje narcystyczna nieodporność.\nAdler i Buie nie zgadzają się z poglądami Kernberga, że mechanizm rozszczepienia pełni kluczową rolę w formowaniu się osobowości pogranicza. Uważają, że ważniejsze niż rozszczepienie jest brak podtrzymujących pozytywnych obiektów uwewnętrznionych co z kolei powoduje lęk przed unicestwieniem i porzuceniem. Badacze Ci postulują, że głównym elementem tej patologii jest niezdolność do wytworzenia pozytywnej psychicznej reprezentacji podtrzymującej, opiekuńczej lub dającej poczucie opieki wskutek nie doświadczenia wystarczającej opieki macierzyńskiej w dzieciństwie. To z kolei powoduje brak wewnętrznej zdolności do samo uspakajania, a tym samym radzenia sobie z życiem.\nModel badań opisowych reprezentowany przez Gunderson zakłada, że zamiast szukać przyczyn zaburzeń z pogranicza, można próbować wyodrębnić zespół cech pojawiających się u pacjentów z borderline. W zaktualizowanych badaniach Gunderson proponuje scharakteryzować zaburzenia z pogranicza zgodnie z występowaniem: niskiego poziomu osiągnięć pomimo zdolności, impulsywności w niektórych aspektach życia, szczególnie w stosowaniu używek i w życiu seksualnym, prób samobójczych, wysokiego poziomu afektu, łagodnych epizodów psychotycznych, wysokiego poziomu socjalizacji, zaburzonych bliskich związkach. Niekorzystnym aspektem tego modelu jest brak łączenia obserwowalnych cech pacjenta z sytuacją kliniczną lub z teorią rozwojową.\nModele diagnostyczne i statystyczne zaburzeń psychicznych (F60.31) oraz DSM-IV (301.83) stanowią próbę definiowana zaburzeń borderline na podstawie objawów i oznak bez wnikania natomiast w warunkujące je przyczyny. W związku z tym patologia ta traktowana jest jako jeden z typów zaburzeń osobowości, a osoba musi spełniać cechy wyodrębnione dla tego zaburzenia.\nW ICD-10 używa się pojęcia "osobowości chwiejnej emocjonalnie" (F60.3), która występuje w dwóch podtypach: impulsywnym (F60.30) i borderline (F60.31). Przy typie borderline muszą wystąpić przynajmniej trzy cechy z poniższych natomiast przy typie impulsywnym co najmniej dwa:\nzaburzenia w obrębie i niepewność co do obrazu ja (self image) oraz celów i wewnętrznych preferencji (włączając seksualne);\nciążenie ku byciu uwikłanym w intensywne i niestabilne związki, prowadzące często do kryzysów emocjonalnych;\npowtarzające się groźby lub działania o charakterze autoagresywnym (self-harm);\nnawracające zachowania, gesty lub groźby samobójcze albo działania o charakterze samo okaleczającym;\nModel biologiczny zakłada, że u podłoża borderline leżą zaburzenia nastroju o podłożu biologicznym odrzucając tym samym czynniki rozwojowe czy też środowiskowe. Warto wspomnieć iż Kroll dokonał podsumowania najważniejszych odkryć w tej dziedzinie na przestrzeni ostatnich lat. Wynika z tego, że w wielu przypadkach istnieją dowody potwierdzające związek pomiędzy depresją, a zaburzeniem z pogranicza. Pomimo tego w dalszym ciągu niejasna pozostaje istota i dane traktujące zaburzenia borderline jako odmiany choroby afektywnej.\nW ciągu ostatnich lat zwiększyła się liczba klinicznie rozpoznawanych przypadków zaburzenia osobowości typu Borderline. J. G. Gunderson ukazuje, że z każdym rokiem zwiększa się liczba badań i raportów dotyczących zagadnienia BDT. Zwiększeniu ulega także liczba pozycji książkowych dotyczących tego zaburzenia. Dowodzi on także, że pomimo danych epidemiologicznych, które nie są wystarczająco silne / wyraźne chorzy stanowią wysoki procent (20%) hospitalizacji na oddziałach psychiatrycznych, a 10% w warunkach ambulatoryjnych. Osoby te stanowią od 30%-60% całej populacji osób leczonych szpitalnie i ambulatoryjnie z powodów osobowościowych. Pacjenci ci reprezentują 9%-33% wszystkich samobójstw i 50% z chronicznych samobójców z czterema lub więcej wizytami w roku wymagającymi opieki psychiatrycznej. Zależnie od badań szacuje się, że poziom ryzyka samobójstwa wśród pacjentów z BDT waha się od 3%-10%. Freeman, Stone, Martin i Reinecke dodają, że zazwyczaj pacjenci z pograniczem osobowości mają historię seksualnego albo psychicznego molestowania i znęcania. Wyniki badań ukazują, że 40%-76% osób donosi, że doświadczyło w dzieciństwie molestowania seksualnego, a 25%-73% znęcania psychicznego. Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne szacuje, że zaburzenie osobowości chwiejnej emocjonalnie dotyka ok. 2% ogólnej populacji w tym dominującą grupę stanowią kobiety w stosunku 3:1. Na uwagę zasługuje fakt, że stosunek chorych kobiet do mężczyzn jest większy w populacji młodej, ale przyczyny takiego zróżnicowania nie są znane. Na uwagę zasługuje też to że zaburzenia z pogranicza występują nieproporcjonalnie częściej wśród pensjonariuszy zakładów karnych: diagnozuje się je u 23% uwięzionych mężczyzn i 20% kobiet. Anna Wrońska podkreśla, że należy zwrócić uwagę na współwystępowanie wraz z osobowością borderline innych zaburzeń. Szacunkowe dane uwzględniające współwystępowanie borderline wraz z innymi zaburzeniami kształtuje się w następujący sposób: 41%-83% duża depresja, 12%-39% dystymia, 10%-20% choroba afektywna dwubiegunowa, 64%-66% nadużywanie substancji psychoaktywnych, 46%-56% zespół stresu pourazowego (PTSD- post traumatic stress disorder), 23%-47% fobia społeczna, 16%-25% zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, 31%-48% zaburzenia lękowe z napadami lęku, 29%-35% zaburzenia odżywiania. Zaobserwowano także współwystępowanie zaburzeń z pogranicza wraz z osobowością unikającą 43%-47%, paranoidalną 14%-30% oraz zależną 16%-51%.\nETIOLOGIA - PRZEGLĄD WYBRANYCH TEORII\nWyjaśnienie mechanizmu powstawania zaburzenia osobowości z pogranicza od lat koncentruje uwagę klinicystów, psychologów oraz psychoterapeutów. Na przestrzeni lat wysunięto na ten temat wiele koncepcji i teorii. Podstawą poszukiwań jest chęć odpowiedzenia na pytanie czy u podłoża tego zaburzenia leżą specyficzne czynniki środowiskowe, biologiczne, społeczne decydujące o jej kształtowaniu się. Główne koncepcje dynamicznie rozwijające się na przestrzeni ostatnich lat skupione są na relacji z obiektem, psychologii self, koncepcji behawioralno-poznawczej i biospołecznej. Inni badacze biorą pod uwagę genetykę, neurobiologię, zaniedbanie i traumę w dzieciństwie.\n„Jedna z pierwszych klasyfikacji opierała się na zaobserwowanych różnicach w relacji pacjent analityk i proponowała rozróżnienie między czymś co Freud nazywał jako nerwicę opartą na przeniesieniu, a czymś nazywanym jako nerwicę nie opartą na przeniesieniu” podaje Lidia Cierpiałkowska w Psychologii zaburzeń. Do tej drugiej grupy można zaliczyć zaburzenia z pogranicza psychozy i nerwicy wobec których psychoanaliza była bezskuteczna. Obecnie istnieją dwa obszary badań nad osobowością borderline: na poziomie deskryptywnym i patomechanizmu. Odzwierciedlają to dwa modele zaburzeń z pogranicza: model konfliktu i model deficytu.\nSpośród proponowanych przez psychoanalityków opisów zaburzeń z pogranicza na poziomie deskryptywnym do najbardziej cenionych należy koncepcja Grinkera i jego współpracowników. Jak podaje Goldstein zespół Grinkera wyodrębnił cztery cechy ludzi z BDT, na podstawie których podzielono zaburzenia na cztery grupy szeregowane od kontinuum nerwic do psychoz. Wyróżnić tutaj możemy: złość, defekt w kontaktach interpersonalnych, brak spójności self, depresja. W ostatnim czasie inny badacz Gunderson zaproponował aktualną wersję symptomów zaburzeń z pogranicza. Należą do nich: niskie osiągnięcia, impulsywność, próby samobójcze, epizody psychotyczne, dobra socjalizacja połączona z nie znoszeniem samotności, zaburzone związki intymne.\n„Model konfliktu zakłada, że zaburzenie borderline to pewnego rodzaju intrapsychiczna struktura obronna powstająca w dzieciństwie i związana z wadliwą integracją popędów, afektów i relacji z obiektem” podaje Cierpiałkowska w Psychologii zaburzeń. Najznamienniejszymi przedstawicielami tego nurtu są Kernberg, Masterson i Rinsey. Kernberg uważa, że fundamentalną rolę w kształtowaniu się struktury psychicznej czyli id, ego i superego odgrywa rozwój internalizacji w formie introjekcji, identyfikacji i tożsamości ego-self w relacji z obiektem. Proces ten zachodzi w 5 fazach:\nNormalny autyzm (0-1 miesiąc życia; dziecko różnicuje siebie od otoczenia, a odbierane ślady pamięciowe zdarzeń gratyfikujących lub frustrujących są podstawą do budowania reprezentacji self-obiekt).\nNormalna symbioza (2-6,8 miesięcy; ukształtowanie się diad self-obiekt wokół pozytywnych i negatywnych relacji z matką).\nRóżnicowanie reprezentacji self od obiektu (6,8-36 miesięcy; powinna nastąpić integracja libidynalnych i agresywnych reprezentacji self i obiektu. Rozszczepienie powinno przejść w wyparcie i inne mechanizmy obronne. Jeśli w dziecku będzie jednak zbyt dużo agresji to proces ten nie nastąpi).\nIntegracja self i obiektu oraz różnicowanie ego i superego (3-7 lat; konsolidacja dobrych i złych reprezentacji self. Dobra i zła matka to ta sama osoba, pojawia się utrata całkowicie dobrego obiektu i poczucie winy).\nIntegracja struktur psychicznych ego i superego (organizacja osobowości z pogranicza powstaje wskutek konfliktu intrapsychicznego i fiksację na trzeciej fazie u Mahler jest to faza powtórnego zbliżenia okresu separacji. Konflikt nasila się z powodu wyższego poziomu agresji u dziecka i frustracji ze strony matki. Dziecko odczuwa złość złego obiektu jako swoją i matki co skolei powoduje lęk przed unicestwieniem ze strony matki i przed utratą miłości. Nasilenie konfliktu i lęku powoduje oddzielenie reprezentacji libidynalnych self i obiektu od reprezentacji agresywnych aby zapobiec zniszczeniu tych pierwszych i utrzymaniu dalszej relacji z matką.\nKernberg wyróżnia trzy organizacje osobowości ze względu na rodzaj mechanizmów obronnych na:\nPsychotyczną (prymitywna dysocjacja) sfiksowaną na 1 lub 2 fazie;\nZ pogranicza (rozczepienie) sfiksowane na 3 fazie;\nNeurotyczną (wyparcie) osiągającą 4 fazę;\nJak podaje Górska Kernberg rozróżnia także 3 poziomy organizacji patologii charakteru na wyższy, pośredni i niższy. Na podstawie tej koncepcji Kernberg opracował terapię opartą na przeniesieniu, którą można stosować wobec wszystkich pacjentów o osobowości zdeterminowanej rozszczepieniem a nie tylko zaburzeń z pogranicza.\nModel deficytu zakłada istnienie w strukturze osobowości takich niedostatków jak: uszkodzenie funkcji ego, defekty struktury self, brak stałości obiektu, dyfuzji tożsamości, rozszczepienia, braku zdolności do emocjonalnego wiązania się z obiektem. W odróżnieniu od modelu konfliktu osobowość z pogranicza nie jest zdeterminowana rozszczepieniem bo nie ma uwewnętrznionego dobrego obiektu. Z tego też powodu przeżywa silne lęki przed porzuceniem co jest w tym wypadku najważniejsze, gdyż osoby z pograniczną osobowością mają duże problemy w kontaktach interpersonalnych. Model ten wykorzystywany jest do tworzenia zasad terapii osób z borderline polegający na wzmacnianiu siły ego, spójności self i poczucia bezpieczeństwa.\nKoncepcje poznawczo - behawioralne\nZainteresowania poznawczo-behawioralne zaburzeń osobowości borderline mają długą historię jednak jak podaje Cierpiałkowska poważniejszy rozdział w rozumieniu istoty zaburzeń z pogranicza rozpoczyna się od koncepcji Ellisa i Becka. Generalnie według tych koncepcji każde zaburzenie osobowości charakteryzuje się zespołem nadmiernie rozwiniętych wzorców zachowania oraz zespołem wzorców niedostatecznie rozwiniętych. Występują tutaj także fałszywe przekonania o sobie i świecie wiążące się z negatywnymi emocjami. Zaburzenia osobowości typu borderline spowodowane są nieadekwatnymi oddziaływaniami środowiska, podtrzymywane neurotycznymi mechanizmami samoponiżania, karania i potępiania innych za trudne warunki życia.\nWedług Becka osobowość to zbiór strategii służących łagodzeniu konfliktu pomiędzy dążeniem do przeżycia i prokreacji, a wymaganiami otoczenia. Każde zaburzenie osobowości w tym z pogranicza psychozy i nerwicy tłumaczy jako indywidualnie odziedziczony i ukształtowanymi strategiami, a szybko zmieniającymi się warunkami życia. Same zaburzenia typu borderline tłumaczy biologiczną predyspozycją jednostki do niskiej tolerancji na stres oraz zniekształceniem poznawczym i historią uczenia się wzmocnień.\nBiospołeczne koncepcje zaburzeń osobowości typu borderline\nKoncepcje biospołeczne rozwijane są przez dwa zespoły kierowane przez T. Millona oraz M. Linnehan.\nModel ten zakłada wrodzone oraz społeczne przyczyny powstawania zaburzeń z pogranicza, które ujawniają się w postaci specyficznych wzorców zachowań. Te behawioralne wzorce Linehhan przedstawia na trzech dymensjach osi uwarunkowań społecznych:\nEmocjonalna podatność na zranienie vs. Unieważnienie afektu;\nAktywna pasywność vs. pozorna kompetencja;\nNieustający kryzys vs. Powstrzymywanie żałoby;\nW późniejszym okresie Linnehan stwierdza, że pierwotną przyczyną zaburzenia borderline jest dysfunkcja w zakresie regulacji emocji, a pozostałe objawy stanowią rezultat nieprzystowawczych prób radzenia sobie jednostki z deficytem.\nEmocjonalna podatność na zranienie-unieważnienie afektów\nPodatność na zranienie to zaburzenie regulacji emocji spowodowane niższym progiem wrażliwości na bodźce, szybszą i intensywniejszą reakcją na nie i wydłużonym czasem powrotu do równowagi po ustąpieniu stanu pobudzenia. Wedle teorii tej osoby z borderline radzą sobie z tym poprzez oscylowanie pomiędzy unikaniem bodźców emocjonalnych, co prowadzi do osamotnienia, a wystawianiem się na działanie bodźców, co zaś prowadzi do zachowań autodestruktywnych, nadużywania środków psychoaktywnych i budowania świata fantazji. Unieważnienie afektów powstaje poprzez oddziaływania środowiska rodzinnego, gdzie rodzice odnoszą się negatywnie do wyrażania emocji o średnim natężeniu, ale koncentrują się na ekstremalnych reakcjach emocjonalnych. Dodać tutaj należy wymaganie przez rodziców względem dziecka osiągania sukcesów, samokontroli, samodyscypliny nie dając jednocześnie emocjonalnego wsparcia. Wskutek interakcji tych czynników powstaje błędne koło. Dziecku trudno jest przyjąć postawę życiową opartą na tolerancji frustracji oraz samokontroli emocji, gdyż rodzice oskarżają je i krytykują. Wzmacnia to poziom lęku, złości i poczucia winy u dziecka. W efekcie tej interakcji osoby borykające się z zaburzeniem z pogranicza mają problemy z rozpoznawaniem, różnicowaniem i ekspresją emocji dostosowaną do wymagań społecznych.\nAktywna pasywność-pozorna kompetencja\nAktywna pasywność rozumiana w aspekcie teorii Linnehan to aktywny wysiłek, by wymusić na innych rozwiązanie swoich problemów pozostając jednocześnie przy tym pasywnym. Osoby z pogranicza osobowości wobec tego poszukują osoby, która to zaopiekuje się nimi i będzie rozwiązywała za nich wszystkie ich kłopoty i problemy. Pozorna kompetencja natomiast to manifestowanie różnych zdolności i umiejętności, szczególnie w kontaktach interpersonalnych. Osoby z borderline nie umieją rozpoznać obszarów własnej kompetencji i niekompetencji. Starają się kontrolować siebie i innych co prowadzi do konfliktów i dystansu emocjonalnego z ludźmi. Wychowani w przeświadczeniu o byciu zdolnym do odnoszenia sukcesów, w obliczu niepowodzeń doświadczają poczucia winy, a napięcia rozładowują poprzez zachowania autodestrukcyjne.\nNieustający kryzys-powstrzymywanie żłoby\nNieustający kryzys spowodowany jest mnogością zdarzeń stresowych w życiu osób z pogranicza i wysoką reaktywnością. Powtarzające się zdarzenia stresowe w interakcji do szybkiego powrotu do stanu równowagi emocjonalnej powodują „erozję duszy” czyli są w „stadium chronicznego wyczerpania”. Wzorzec powstrzymywania żałoby to nieświadoma tendencja do powtarzania znaczącej w historii życia traumy. Najczęściej chodzi tutaj o takie zdarzenie jak: nadużycia seksualne, przemoc fizyczna lub seksualna, śmierć bliskich. Skłonność do powtarzania przeżytej traumy powtarza się, gdyż osoby z pograniczną osobowością nie potrafią zintegrować traumy z doświadczeniem poprzez proces żałoby.\nBiospołeczny model zaburzeń osobowości wywodzi się z teorii ewolucji i społecznego uczenia się. Wskazuje na współwystępowanie czynników biologicznych, psychologicznych i społecznych. Wedle teorii tej tworzenie się prawidłowej lub zaburzonej osobowości zależy od możliwości uczenia się i radzenia sobie ze stresem w różnych warunkach środowiska. Model osobowości w aspekcie tej teorii opisywany jest przez Millona na 3 dymensjach:\nPrzyjemność- ból, gdzie przyjemność ma na celu poprawę jakości życia, a ból zorientowany jest na pokonanie czynników środowiskowych, które mogą tę jakość obniżyć;\nBierność-aktywność, gdzie bierna orientacja to przystosowywanie się do wzmocnień występujących w jednej niszy ekologicznej. Aktywna orientacja zaś to tendencja do przekształcania i modyfikowania środowiska w poszukiwaniu nowych wzmocnień;\nJa-inni, aby uniknąć wyginięciu organizmy rozwinęły strategie rozrodcze w biologii określane za pomocą liter R i K, gdzie R to tendencja do zachowań egoistycznych, samolubnych i niewrażliwych, zaś K to tendencja do zachowań opiekuńczych i zabiegających;\nMillon dzieli typy osobowości na 4 rodzaje w zależności od siły i pozycji poszczególnych komponentów: zrównoważenie, wykazujące niedobór, niezrównoważone, konfliktowe. Każde z zaburzeń Millon opisuje na 4 poziomach: behawioralnym, fenomenologicznym, intrapsychicznym i biopsychicznym. Borderline charakteryzuje się deficytem struktury, zachodzi tutaj powolne pogarszanie się struktury osobowości, pogłębiają się również deficyty w zakresie kompetencji społecznych, emocjonalnych i poznawczych.\nPoziom behawioralny charakteryzuje się nerwowością w ujawnianych zrachowaniach np. w impulsywnym zachowaniu, wybuchach, zmianach w zakresie kontroli i hamowania agresji, emocjonalnym niezrównoważeniu oraz zrachowaniach autodestrukcyjnych. Na poziomie tym mamy też do czynienia ze sprzeczną reprezentacją obiektu czyli np. niestałymi relacjami z innymi ludźmi lub niestałymi obiektami zainteresowań.\nPoziom fenomenologiczny charakteryzuje niespójny obraz siebie np. poprzez rozproszone poczucie tożsamości, poczucie pustki, konfliktowe wspomnienia, niezgodne postawy, sprzeczne potrzeby. Na poziomie tym możemy mówić także o zmiennym stylu poznania dającym się poznać poprzez sprzeczne myśli i ciągle zmieniające się emocje wobec siebie i innych.\nPoziom intrapsychiczny charakteryzujący się regresją jako mechanizmem regulacji. Pod wpływem lęku osoby z borderline wycofują się do wcześniejszych rozwojowo poziomów tolerancji lęku, kontroli impulsów i adaptacji społecznej. Wyróżniamy tutaj także rozszczepienie jako organizację struktury osobowości.\nPoziom biospołeczny charakteryzujący się zalegającym nastrojem / temperamentem. Jednostka nie może sobie poradzić z ciągle zmieniającym się nastrojem w odniesieniu do wymagań rzeczywistości.\nWedle medycyny istnieje wpływ genów na zaburzenie osobowości typu borderline. Jak wiemy osobowość jest po części dziedziczna więc wynika z tego, że osobowość pograniczna też powinna. Jedno z większych badań nad bliźniętami wykazało, że jeżeli jedno z bliźniaków spełnia kryteria diagnostyczne borderline, to drugie ma 35% na ryzyko tej choroby.\nDo neuroprzekaźników mających znaczenie w zaburzeniu osobowości z pogranicza należą serotonina, noradrenalina i acetylocholina, GABA oraz glutaminian. W niektórych badaniach mózgu opisano zmiany w następujących obszarach układu czołowo- limbicznego osób z borderline: kora przednia zakrętu obręczy, kora czołowo- oczodołowa, kora przedczołowa grzbietowo-boczna, hipokamp, ciało migdałowate. W jednym z badań wykryto nieprawidłowy podstawowy metabolizm w obszarach przedczołowych. Obszary te prawdopodobnie odpowiadają za transmisję serotoninergiczna, a zmiany w tych obszarach mogą być związane z odhamowywaniem agresji i działaniami impulsywnymi. Wrońska podaje także, że u osób z borderline stwierdzono redukcję płatów czołowych i czołowo- oczodołowych oraz spadek stężenia markera integralności mózgu-kwasu acetyloasparginowego. Ponadto w innych badaniach opisano redukcję objętości hipokampa i ciała migdałowatego.\nWśród czynników mających wpływ na pojawienie się zaburzenia osobowości z pogranicza. Liczne badania wykazały silny związek pomiędzy wykorzystywaniem w dzieciństwie i rozwojem borderline. Wiele z tych osób podaje w wywiadzie wystąpienie wykorzystywania seksualnego, przemocy fizycznej lub psychicznej. Okazuje się, że pacjenci z borderline znacznie częściej niż w przypadku reszty populacji wskazują na słowne, fizyczne, emocjonalne i seksualne wykorzystywanie przez opiekunów obu płci.\nPacjentów z zaburzeniami z pogranicza rozpoznaje się, odwzorowując i porównując zaobserwowane objawy kliniczne z jednym spośród pięciu omówionych modeli pojęciowych: konfliktu, deficytu, opisowego, DSM-IV / ICD-10 i biologicznego). Gunderson podkreśla, że „modele te odwołują się do różnych źródeł danych na których podstawie stawia się diagnozę. Należy tutaj wymienić informacje na temat przeszłości pacjenta, reakcje przeniesienia i przeciprzeniesienia, procesy intrapsychiczne oraz jawne objawy i cechy”.\nJednym z wyróżników dobrze funkcjonującej osobowości jest jej ugruntowana tożsamość. W przypadku zaburzeń z pogranicza tożsamość zostaje zachwiana i występuje w tej sferze wiele zaburzeń. Kerbnerg opisuje kryzys tożsamości w przypadku borderline, kiedy to różne i sprzeczne przeżycia oraz percepcja self zostają słabo zintegrowane. W wyniku tego dokonywane przez te osoby opisy własne są często sprzeczne, niejasne i wieloznaczne. Zdradzają przy tym wiele faktów dotyczących własnej osoby aczkolwiek fakty te są niespójne, a uczucia i idee rozciągają się pomiędzy skrajnościami. Widzą siebie zatem jako bardzo dobrych albo wybitnie złych. O wielu pacjentach z tym zaburzeniem możemy powiedzieć, że są nieprzewidywalni. Potrafią zachowywać się odmiennie nawet w zbliżonych sytuacjach. Mają problem ze stałością i to nie tylko w sferze uczuciowej. Często wydaje im się, że otaczający ludzie się zmieniają, nie zauważają przy tym, że najczęściej zmianie ulega ich spojrzenie. Jeśli inni ludzie nie spełniają ich zachcianek lub tego czego wymagali to stosują manipulację poprzez osądzanie o zmianę. Często zmieniają także swoje opinie, cele i marzenia. Jeśli nie są w stanie spełnić wcześniej powziętych celów to w takim wypadku bardzo szybko potrafią je prze dewaluować. Cechuje ich także trudność z zaakceptowaniem wszelkich cech, uczuć, myśli będących w sprzeczności z ich obrazem siebie. Powodem tutaj jest zawyżona bądź też zaniżona samoocena. Zdarza się także, że przejmują tożsamość osób z którymi przebywają w bliskim kontakcie.\nRozszczepienie i inne mechanizmy obronne\nKryterium to pomimo, że nie jest ujęte w klasyfikacji DSM-IV uważane jest jak pisze Gunderson przez wielu naukowców jako istotny wyznacznik tego zaburzenia. Kernberg jeden z najznamienitszych badaczy borderline i twórca wieloaspektowej koncepcji tego zaburzenia twierdzi, że „osoby z zaburzeniem z pogranicza posługują się rozszczepieniem polegającym na rozdzieleniu dwóch świadomych, sprzecznych obrazów self lub obiektu, oraz z innymi prymitywnymi mechanizmami obronnymi” Dominika Górska pisze, że rozczepienie jest wzmacniane przez następujące mechanizmy obronne: prymitywną idealizację, identyfikację projekcyjną, zaprzeczenie, omnipotencję i dewaluację. Dodać należy, że pacjenci z tego typu zaburzeniami wykazują tendencję do posługiwania się mechanizmami obronnymi we wszystkich sferach kontaktu życiowego. Tak więc jak już zaznaczyłam przy zaburzeniach tożsamości nie potrafią przeżywać sprzecznych ze sobą stanów emocjonalnych takich jak miłość i złość. Nie przejmują się także sprzecznościami w postrzeganiu siebie i nie starają się ich zmieniać.\nDefekty superego i ego\nGórska pisze, że osoby z pogranicza osobowości cechuje słabo zintegrowana struktura superego. Dominują tutaj natomiast prymitywne sadystyczne prekursory wzmacniające dodatkowo paranoidalne cechy osobowości. Konsekwencją tego jest fakt iż niektórzy pacjenci wykazują osłabienie zdolności do doświadczania poczucia winy i troski. Przez to wzmacnia się ich zdolność do zachowań agresywnych, okrutnych oraz wykorzystywania innych osób. Rozszczepienie w funkcjonowaniu superego prowadzi także do wysokiego stopnia impulsywności w pewnych sferach funkcjonowania lub okresach życia, w rezultacie odczuwając skruchę i obwiniając się. Struktura borderline charakteryzuje się także najniższym poziomem organizacji ego. Wskutek tego pojawia się brak tolerancji na lęk, brak kontroli impulsów oraz dominacja prymitywnych procesów poznawczych.\nProblemy ze spójnością self\nU jednostek tych mamy do czynienia z problemem w sferze spójności self. W okresach równowagi spójność ta zostaje zachowana, a stopień bliskości w związkach interpersonalnych regulowany. Kiedy jednak potrzeby ich nasilają się i dążą do kontaktów z innymi stają się przy tym bardziej podatni na lęk przed porzuceniem co zagraża spójności self.\nProblemy z kontrolowaniem emocji i impulsów\nJedną z cech najbardziej charakterystycznych dla zaburzenia borderline jest problem z kontrolowaniem emocji i impulsów. Pacjenci ci są na ogół impulsywni w jednym lub wielu obszarach życia. Najczęściej impulsywność ta przejawia się w skłonności do nadużywaniu alkoholu, narkotyków, zaburzeniach odżywiania, hazardzie, złym gospodarowaniu pieniędzmi w tym z rozrzutnością, groźbami popełnienia samobójstwa, zrachowaniach seksualnych związanych z częstymi zmianami partnerów i seksem przypadkowym. Impulsywność towarzyszy im przez całe życie i niejednokrotnie muszą ponosić konsekwencje swojego zaburzenia kiedy to podejmują decyzję bez większej rozwagi i chwili zastanowienia. Impulsywność też bywa przeszkodą w znalezieniu sobie odpowiedniej pracy. Nadmiar energii nie pozwala im bowiem na pracę monotonną i niezmienną związaną z ciągłym siedzeniem. Domeną tego zaburzenia jest bronienie się za pomocą ataku, tak więc często nieświadomie ranią swoich najbliższych wypowiadając sądy, których celem jest jedynie obrona. Niestety na tyle bolesna, że potrafi pozostawiać długotrwałe ślady. Problem z kontrolą emocji i swojej impulsywności nie tylko utrudnia życie w sferze społecznej, w pracy ale przede wszystkim w bliskich związkach emocjonalnych niesłychanie ważnych dla funkcjonowania borderline.\nOsobowość typu borderline można podzielić na dwie kategorię: acting-in i acting-out. Charakteryzują się tym iż typ acting-in kieruje agresję do wewnątrz siebie. Rezultatem tego są samouszkodzenia, nadużywanie środków psychoaktywnych i alkoholu, objadanie się, zachowania depresyjne, wyrażanie nienawiści do siebie i angażowanie się emocjonalne w niedostępnych dla siebie osobach. Acting-out jest to agresja skierowana na zewnątrz, a objawiająca się w winieniu innych za własne problemy, krytykowaniu, atakowaniu werbalnego, czynieniu wyrzutów. Zarówno działania acting-in i acting-out są spowodowane nie radzeniem sobie z własnymi emocjami, uczuciami i impulsami. Jest to pewnego rodzaju droga prowadząca do wyładowania nadmiaru ładunku emocjonalnego w celu przyniesienia ulgi i chwilowego spokoju.\nOsoby z prawidłową regulacją poczucia własnej wartości nie doznają wahań poziomu wartościowania samego siebie. W opozycji do tego osoby z pograniczną osobowością cierpią na brak poczucia wartości, które zależne jest od zewnętrznej aprobaty i może ulegać wahaniom. Pacjenci ci popadają w skrajności gdyż albo wyolbrzymiają własne talenty i uzdolnienia albo uważają, że brak im jakichkolwiek uzdolnień. Wiele z tych osób jest bardzo wrażliwych na krytykę, co objawia się jawnymi atakami i złością. Atak taki może być spowodowany często błahym zwróceniem uwagi na zachowanie borderline lub nieakceptowaniem ich pomysłów lub planów. Ktoś kto zawsze był przyjacielem może w jednej chwili stać się wrogiem godnym pogardy.\nProblemy z regulacją afektu\nCechą charakterystyczna dla tego zaburzenia jest trudność w modulowaniu swoich afektów i uczuć. Jak pisze Gunderson osoby z osobowością pograniczną mają problem w sferze modulowania i tolerowania silnych afektów i odczuć. Co za tym idzie przejawiają eskalację stanów uczuciowych jak smutek w złość, irytację we wściekłość. Pacjenci ci objawiają także znaczną zmienność nastrojów bez widocznego bodźca. W jednej chwili szczęśliwi potrafią w niedługim czasie popaść w przygnębienie. Okazują także silne i nieadekwatne napady wściekłości i burze uczuciowe. Ponieważ nie potrafią regulować swojej emocjonalności jest im trudno panować nad afektem.\nNiestabilne i burzliwe związki partnerskie\nBorderline jest czasami określane mianem stabilnie niestabilnych. Osoby te z jednej strony dążą do bliskości, a z drugiej nie potrafią tej bliskości zachować. Związki partnerskie stanowią dla nich ważny aspekt życia. Szukają bezskutecznie idealnego partnera, który pokocha ich bezgranicznie, wybawi od huśtawek nastrojów, zrozumie, zaakceptuje i przede wszystkim nigdy nie opuści. Tymczasem ich dążenia i marzenia ulegają skonfrontowaniu z rzeczywistością bo bardzo trudno jest drugiej osobie wytrwać przy huśtawkach emocji, manipulacji, ciągłego sprawdzania, oskarżania i niszczenia psychicznego. Tak więc z jednej strony dążą do trwałości związku, a z drugiej powodują jego rozpad. Tak więc w życiu osób z pogranicza często pojawia się wiele związków, partnerzy są wymieniani często, a związki te są niezwykle intensywne. Wszystkim związkom towarzyszy nieustanny strach przed pozostawieniem, który to rodzi niestabilność, wybuchy histerii, śledzenie partnera, wypytywanie i potrzeba ciągłej bliskości i zapewniania o miłości. Kiedy czują się zagrożeni to w takiej sytuacji wolą sami zerwać znajomość niż zostać porzuconymi, taka huśtawka powrotów i rozstań może przeplatać się często przez związki, które te osoby tworzą. Będąc w związku starają się dać całego siebie i angażują się bardzo szybko i bardzo intensywnie najczęściej dużo szybciej niż druga osoba co rodzi płacz i wybuchy emocji. Kochanej osobie chcą dać jak najwięcej siebie, ale tym czasem popadają w manipulację, współuzależniają partnera i powodują jego wyniszczenie z powodu ciągłych kłótni, rozstań, stawiania ultimatum, wybuchów agresji, niekontrolowanych uczuć i emocji.\nDominującą cechą u osób z niestabilnością emocjonalną typu borderline można zaobserwować paniczny lęk przed porzuceniem. Pojawia się on zarówno w kontekście związków partnerskich jak również relacji interpersonalnych w które wchodzi jednostka zaburzona. Z jednej strony osoby te boją się opuszczenia i samotności, a z drugiej całkiem nieświadomie robią wszystko by doprowadzić związki te do końca. Niektórzy jak pisze Gunderson radzą sobie z lękiem przed porzuceniem regulując stopień bliskości tak, aby inni nie byli ani zbyt blisko, ani za daleko. Pacjenci ci wymagają często od bliskich potwierdzania tego, że ich drogi nigdy się nie rozejdą, a myśl o stracie bliskich wywołuje kryzys. Faktyczne rozstanie, separacja lub odrzucenie przez innych prowadzi do paniki, depresji, agresji, gróźb, błagania a nawet prób samobójczych.\nOsoby z zaburzeniem z pogranicza wykazują problemy w tworzeniu relacji interpersonalnych. Łatwo nawiązują kontakty i wchodzą w relacje z innymi osobami. Jednakże wybuchy agresji, zazdrości, impulsywności sprawiają, że łatwo relacje te tracą. Ponadto ciągła potrzeba bycia w kontakcie z innymi sprawia, że relacje takie często wchodzą w prywatną sferę funkcjonowania innych osób, a to z kolei rodzi ich wycofywanie. Nieuzasadnione i przesadne osądzanie, manipulowanie i wybuchy histerii także mają woje granice wytyczane przez innych.\nPodejmowanie zachowań i działań ryzykownych\nImpulsywność, która jest domeną borderline sprawia, że osoby te działają niczym zastanowią się nad konsekwencjami. W rezultacie przejawiają skłonność do działań ryzykownych. W ten sposób także rozładowują pokłady skumulowanej i zalegającej energii. Zachowania i działania takie mogą mieć wiele postaci i być wpisane w różne aspekty funkcjonowania. Przykładami mogą tutaj być: sporty ekstremalne, niebezpieczne zawody z możliwością narażania życia własnego, szybka jazda samochodem, wstrzymanie bójek i awantur, sięganie po używki i inne środki psychoaktywne.\nBorderline często współistnieje z innymi zaburzeniami lub jest związane z większym ryzykiem zaburzeń lękowych, wystąpienia następujących: zaburzeń nastroju w tym depresji oraz choroby afektywnej dwubiegunowej, zaburzeń odżywiania w tym anoreksji i bulimii, zespołu obsesyjno-kompulsywnego, zaburzeń pod postacią somatyczną, uzależnienia.\nC. Colman., M. Andrew, Oxford Dictionary of Psychology, wyd.Oxford University Press, NY,2003\nL. Cierpiałkowska, Zaburzenie osobowości Borderline w: Psychologia zaburzeń osobowości, red. Lidia Ciepiałkowska, wyd. UAM, Poznań 2004\nDiagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fourth Edition, American Psychiatric Association, Washington 2000\nA. Freeman, M. Stone, D. Martin, Borderline Personality Disorder - a practitioners guide to comparative treatments, Springer Publisher Company, NY 2005\nGoldstein. G. Eda, Zaburzenia z pogranicza - modele kliniczne i techniki terapeutyczne, GWP, Gdańsk 2003\nD. Górska, Organizacja osobowości borderline w kontekście Kernberga teorii reakcji z obiektem, w: Współczesna psychoanaliza - teoria relacji z obiektem, red. L. Cierpiałkowska, J. Gościniak, wyd. Fundacji Humaniora, 2005\nJ. G. Gunderson, Borderline Personality Disorder A Clinical Guide, American Psychiatric Publishing, Washington 2003\nP. Hoffman, T. McGlasham, A Developmental Model of Borderline Personality Disorder, APP, Washington 2003\nA. Jakubik, Dylemat osobowości pogranicza, psychologia.edu.pl\nO. F. Kernberg, Borderline conditions and pathological psychoanalysis. NY, 1975\nM. M. Linehan, Dialectical behavior therapy for borderline personality dis order. Theory and metod. w: Bulletin of the Menninger Clinic, nr. 51(3)\nA. Reber, Słownik psychologii, Wydawnictwo Naukowe Scholar, Warszawa 2000\nN. Singleton, H. Meltzer & R. Gatward, Psychiatric morbidity among prisoners in England and Wales. The Stationery Office, London 1998\nA. E. Skodol and D. S. Bender, Why are women diagnosed borderline more than men? Psychiatry Q, NY 2003\nSperry Len, Handbook of diagnosis and treatment of DSM-IV TR Personality Disorder, NY 2003\nThe ICD-10 Classification of Mental and Behavioural Disorder, World Health Organization, Genewa, 2003\nA. Wrońska, Zaburzenia osobowości typu borderline, epidemiologia, etiologia, leczenie w: Psychiatria w praktyce ogólnolekarskiej, tom 7, nr.4, Via Medica, Gdańsk 2007\nZanarini, Gunderson, Marino, Schwartz, Frankenburg, Childhood experiences of borderline patients. Comprehensive psychiatry, Jan-Feb;30(1), 1989


ISLAM – czy istnieje recepta?\nCiągle trwa wojna kulturowa i retoryczna wokół islamu, muzułmanów i związanych z tymi zjawiskami, wydarzeniami na świecie. Wojna na Bliskim Wschodzie, kwestie imigracyjne, debata publiczna, terroryzm. Zanim jednak przejdę do aktualnych kwestii, chce przywołać jeden fakt z historii.\nWszyscy słyszeli o kongresie wiedeńskim.\nZostał zwołany po klęsce Napoleona w Rosji. W jego wyniku, Polska będąca już pod zaborami, utraciła cząstkę niepodległości uzyskaną poprzez powstanie Księstwa Warszawskiego. Ten nowy twór w wyniku kongresu podzielono między Rosję, a Prusy. Tyle z tego co możemy wyczytać z podręczników szkolnych.\nCar Rosji – Aleksander I od lat prowadził wojnę z Persją o Kaukaz. Dlatego gdy tylko miał okazję, to próbował namówić sojuszników z Europy do uruchomienia Krucjaty przeciwko światu Islamskiemu. Miał w tym polityczny i terytorialny interes. Nigdy mu się to nie udało. W XIX wieku Europa była w miejscu, gdzie politycy, władcy i ludzie zrozumieli, że wojny o podłożu religijnym nie są wojnami celowymi i nie mają żadnego sensu.\nIle czasu zajęło Europie zrozumienie tego faktu? I czy zrozumieliśmy? W części politycznej – na pewno tak, bo nikt nie nawołuje z ław parlamentarnych do otwartego konfliktu między katolikami i protestantami. Na poziomie ludzkim – czasem jeszcze zdarzają się przypadki animozji czy otwartych konfliktów lokalnych (patrz Irlandia Północna). Jednak to są incydenty.\nTymczasem mamy zacofanego ideologicznie i świadomościowo potworka, który korzysta z religijnych sentymentów do siania agresji, rozpętywania wojen i szerzenia terroru. Tym potworem jest Islam. I nie rozgraniczam „islamistów” od zwykłych muzułmanów. Zdaję sobie sprawę, że umiarkowani istnieją, asymilują się jak tylko mogą i wspierają dążenia do pokoju w Europie i na świecie. Jednak nawet najbardziej postępowy muzułmanin, jest jednocześnie legitymacją, fasadą i biletem dla ogromnej liczby zwykłych, religijnych faszystów i fanatyków. Z resztą nie wiem czy to możliwe, biorąc pod uwagę, ze sam Koran, Sunny i Szariat mówią jasno – nie ma wiary na pół gwizdka, nie ma interpretacji słów proroka. Dołóżmy do tego Takiję, czyli praktykę kłamania niewiernym dla dobra Islamu i mamy receptę na „umiarkowanych” muzułmanów. Dlatego nie różnicuję. Bo bez umiarkowanych nie byłoby radykałów, bez pięknej kurtyny i aktorów na scenie nie ma burdelu w kulisach.\nIslam wchodzi do Europy od lat. Różnymi drogami. Teraz jednak różnice kulturowe są najbardziej widoczne. Zwłaszcza, ze „zachód” rozwija się praktycznie z dnia na dzień – zmieniają się technologie, sposób życia, korzystania z dóbr i za tym idą nieuniknione przemiany światopoglądowe, osobiste. Tymczasem Islam stoi w miejscu zgodnie ze swoją doktryną. I ludzie z mentalnością bliższą wieków średnich wchodzą na podwórko krajów zaawansowanych i nie tylko doznają szoku, ale też odmawiają akceptacji tego co im zostało zaoferowane. To jest podstawowy problem – brak asymilacji. Muzułmanie nie chcą stać się częścią społeczeństw z których przywilejów chcą korzystać. Bez tego – nie ma spokoju i porządku. Bo tworzenie się gett, enklaw i rządzonych przez muzułmanów osiedli czy dzielnic, to prosta droga do konfliktu. A Europa to akceptuje, pozwala na to, przymykając oko po opaską liberalnej multikulturowości. To pierwszy błąd. Bo jeśli przyjeżdżasz do nas ze słabo rozwiniętego kraju afrykańskiego i boisz się wieżowców w centrum miasta, to nie oznacza, że mamy je zasłonić czy zburzyć! To ty się musisz przyzwyczaić, oswoić, nauczyć z tym żyć.\nDrugim problemem jest tępiona przeze mnie, polityczna poprawność. Za każdym razem gdy islamiści wysadzą w powietrze jakiś budynek czy zastrzelą kilka osób – to, że są wyznawcami islamu i robią to w imię swojego boga, jest spychane gdzieś do notki redakcyjnej. I pozwalamy, aby islam, który ze swojej natury jest religią agresywnie ekspansywną, jest sprzedawany jako niegroźna religijna fanaberia. Mówimy, że to radykałowie, że to margines, że nie wolno nam w związku z tym atakować całej społeczności. Tylko, że krytykując islam, analizując jego doktryny i nauki, nie atakujemy żadnych społeczności. Pokazujemy potencjalne i często rzeczywiste motywy tych aktów. Jeśli rzeczywiście w świecie islamskim, umiarkowani to większość i nie popierają oni tego typu czynów, to dlaczego nic z tym nie robią? Dlaczego nie widzimy imamów piętnujących kolejne ataki, dlaczego nie oglądamy relacji z obywatelskich zatrzymań radykalnych idiotów, wewnątrz społeczności muzułmańskich? Bo to mit. Umiarkowany muzułmanin to jednorożec srający tęczą. Tak samo prawdziwy. Jednak w swoim strachu przed wyzwoleniem kolejnych ataków, boimy się nazywać rzeczy po imieniu. I nie mówienie o tym nic nie zmienia, tylko daje kolejna zasłonę dymną, czas na to, żeby zaplanować i wykonać kolejny atak. Bo Europa przez zjebaną polityczną poprawność śpi.\nTrzecią kwestią, troszkę draśniętą już w poprzednim akapicie, to fakt, że nadal funkcjonujemy w przekonaniu, że człowieka kształtują poglądy, a nie odwrotnie. Dlatego boimy się nazwać idiotę, idiotą. Jeśli jakaś koncepcja, idea jest toksyczna, wroga i powoduje ogromne w społeczeństwie, to powinna być bezpośrednio i bezpardonowo atakowana, wyśmiewana i spychana na margines rynku idei. Nie może podlegać ochronie ze względu na „uczucia” bliżej nieokreślonej grupy. Dlatego wszyscy, którzy atakują ludzi ze względu na fakt, że krytycznie odnoszą się do założeń islamu, że wywodzą przyczyn obecnego stanu rzeczy z religii czy nazywają krytykę islamofobią lub rasizmem, po prostu są niedorozwinięci. I nie ma nic złego w strachu przed islamem, bo ten stanowi zagrożenie dla wszystkich. No chyba, że liczycie się z przejściem na wiarę Mahometa… Krytyka islamu nie ma podłoża rasowego, nie ma nawet podłoża osobowego. Jest krytyką idei, a powiązanie jej z działaniami ludzi, którzy z imieniem proroka i boga na ustach wysadzają się w powietrze lub strzelają do niewinnych ludzi jest jak najbardziej zasadne.\nOczywiście istnieje grupa kretynów, którzy myślą, że rzucanie boczkiem w meczety czy samych muzułmanów to rozwiązanie problemu. Nie czytali sunny, nie znają Koranu, nie wiedzą nic, tylko czytają debilizmy w sieci.\nSą imbecyle, którzy myślą, że można powstrzymać islam inną religią. Ze religia ustanowiona przez uduchowionego hipisa z lewicowymi poglądami wygra z kultem agresywnego wodza wojennego, który bezlitośnie obcinał głowy swoim przeciwnikom i zlecał zabójstwa poetów z niego drwiących. To jakby postawić grupę mnichów buddyjskich naprzeciw dywizji pancernej. Może i by dali radę, ale patrząc na to skąd przychodzą, sytuacja jest raczej jasna. I nie porównujcie proszę krucjat do obecnej sytuacji. Bo to jak porównanie tablicy kredowej z tabletem.\nKonkluzja? Pewnie, i to wyciągnięta z gardła. Według mnie, jedynym rozwiązaniem problemu z Islamem jest – ZOSTAWCIE ICH SAMYCH SOBIE! Nie wyciągajcie ręki, nie pchajcie kasy, nie angażujcie się w konflikty. Oni musza się zaszczekać wewnętrznie aż zrozumieją, że to walka bez końca, bez sensu i o marchewkę, której nie ma. Tak doszliśmy jako zachód do momentu gdy nikt nie prowadzi wojen w imię religii. Tymczasem dajemy im zewnętrznego wroga, kogoś kto mimo różnic wewnątrz samego islamu, daje im siłę na to by się jednoczyć. Przyjmujemy ich w konsekwencji do siebie, wstrzykując sobie truciznę, z nadzieją, że rozejdzie się po kościach…ale takie będzie. I nie mówię o deportacjach na tle religijnym, narodowościowym, czy jakichkolwiek agresywnych działaniach. Po prostu – albo stajesz się częścią społeczeństwa i działasz dla jego dobra, albo Cię nie ma. Chcesz się izolować – rób to tam, gdzie jest to akceptowane. U nas tego nie ma. Miękka polityka względem uchodźców musi zostać zaostrzona. Przyjmiemy Cię, ale mamy swoje warunki. Nie akceptujesz? Trudno, wracaj do domu.\nGdyby odciąć te wszystkie pojebane kraje, które przyjęły islam jako religie narodową, same sobie, to najpierw by się troszkę wytrzebili wzajemnie wokół różnic w doktrynach. Potem może by się troszkę ogarnęli. Na koniec powiedzieliby – ten islam to jednak nie jest fajny, bo nas hamuje, nie daje oddechu i świat na nas dziwnie patrzy. Może jednak Mahomet był kretynem i nie musimy go tak dosłownie słuchać? Powywalajmy cześć głupot z tych książeczek i włączmy jakąś fajną muzę.\nTylko, ze teraz już mleko rozlane i jedyne co nam zostało, to próby przekonania tych co już tu są, żeby się integrowali. To jedyna droga. Izolacja ich wzmacnia. A cala sytuacja z uchodźcami powoduje dodatkowo animozje miedzy Europejczykami…i to już jest smutne. Żeby terroryzm osiągał swoje cele do tego stopnia, że Brytyjczyk atakuje Polaka, bo ten zgodnie z prawem i uczciwie pracuje na wyspach. To sentymenty obudzone całą sytuacją i nie powinny mieć miejsca…ale nie są powiązywane w analizach, nie są poruszane, bo kogoś mogłyby urazić…jebana polityczna poprawność i szmatława miękka fujara polityków europejskich…nie wiadomo czy śmiać się czy płakać…\nAutor: Jakub Ciećwierz o 15:00\nEtykiety: #islam, #krytyka, #polityka, #społeczeństwo, #uchodźcy, #UE


Jesteś tutaj: Home Indeks alfabetyczny R Radochów\nPowiat kłodzki, gmina Lądek - Zdrój\n(nazwa niemiecka: Reyersdorf, Kreis Glatz)\nPierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1362 r. Nieco później w Radochowie powstał kościół parafialny, po raz pierwszy wymieniony w dokumencie z 1384 roku. Na temat właścicieli majątku w Radochowie wiemy bardzo niewiele, do konfiskaty dóbr w czasie wojny trzydziestoletniej, w 1620 r. należał on do rodziny von Pannwitz. Brak informacji kiedy ród ten wszedł w posiadanie miejscowości. Pannwitzowie na terenie Kotliny Kłodzkiej pojawili się już w XIV w., z czasem stali się właścicielami rozległych posiadłości, obejmujących między innymi Krasnowice, Wambierzyce, Starą Łomnicę. W 1620 r. cesarz skonfiskował dobra opowiadającego się po stronie protestantów Bernarda von Pannwitza, którego osadzono w 1625 r. w twierdzy kłodzkiej, gdzie zmarł rok później. Radochów w tej sytuacji prawdopodobnie przeszedł na krótko na własność rodziny von Nimptsch. W 1621 r. Fryderyk junior von Mohl (zm. 1625 r.) ożenił się z Emerencją von Nimptsch z Radochowa. Następnie cesarska komisja konfiskacyjna przeznaczyła wpływy z majątku dla dekanatu kłodzkiego. W 1634 r. dobra nabył pułkownik von Neuhaus. Kolejnymi właścicielami Radochowa była rodzina von Haugwitz.\nDwór w Radochowie w lutym 2010 roku\nRenesansowy dwór obronny w Rachowie wzniósł Bernard von Pannwitz około 1610 r. W czasach późniejszych rezydencję wielokrotnie przekształcano i rozbudowywano, m.in. na przełomie XVIII i XIX w. W 1945 r. budynek został uszkodzony, pierwsze prace remontowe przeprowadzono w nim dopiero w latach 1964-65. Następnie w 1977 r. właścicielem zabytku został Kombinat Rolny w Górze, który w kolejnych latach starał się zaadaptować dwór na ośrodek wypoczynkowy. Inwestycja ta nie została dokończona i w latach osiemdziesiątych XX w. budynek przekazano Oddziałowi PTTK z Lądka – Zdroju. Później jakiś czas dwór był pozbawiony kompletnie gospodarza. Obecnie jest własnością prywatną, bez problemu można go zobaczyć z zewnątrz.\nBudynek murowany z cegły, potynkowany, w wyniku kolejnych przebudów posiada skomplikowaną bryłę. Korpus dwukondygnacjowy, z zagospodarowanym poddaszem, nakryty dachem dwuspadowym. Fasada (elewacja północna) sześcioosiowa, z centralnie umieszczonym głównym wejściem, poprzedzonym portykiem balkonowym wzniesionym około 1800 r. W narożu północno-zachodnim trzykondygnacjowa wieża alkierzowa, zbudowana na planie nieregularnego sześcioboku. Wieża nakryta dachem namiotowym, w poddaszu posiada otwory strzelnicze. Od południa do korpusu przylega przybudówka zbudowana około 1625 r. Budynek w bardzo złym stanie technicznym, zachował jednak resztki dawnych zdobień i detale architektoniczne: fragmenty dekoracji sgraffitowej, kamienny portal i obramowania otworów okiennych, kilkukondygnacjowy szczyt w elewacji wschodniej. Układ wnętrz korpusu jedno – i dwutraktowy, z rozległą sienią na osi. Pomieszczenia parteru nakryte sklepieniami kolebkowymi z lunetami, w pozostałych salach płaskie drewniane stropy. Niedostępne wnętrza skrywają podobno polichromie z motywami roślinnymi oraz przedstawieniami figuralnymi i heraldycznymi.\nNa zachód od dworu pochodząca również z XVII w. oficyna, wokół fragmenty dziewiętnastowiecznego parku krajobrazowego, stworzonego w miejscu starszych ogrodów. W parku ruiny dawnej baszty, przekształconej na pawilon ogrodowy. Część stojących w pobliżu dworu budynków gospodarczych folwarku została wyburzona, trudno określić co stanie się z resztą.\nDwór w Radochowie w sierpniu 2011 roku\nW pobliżu dworu kościół parafialny p.w. św. Mikołaja, wzmiankowany w 1384 r., obecny wzniesiony na początku XVII w. przez Bernarda von Pannwitza. Wewnątrz zachowany wystrój z XIX w. i siedem płyt nagrobnych, w ścianach zewnętrznych świątyni dwie kolejne płyty.\nDo rejestru zabytków sztuki w Radochowie wpisano: kościół parafialny (25.01.1961 r., nr rej.: 183/842), dwór (27.09.1960 r., nr rej.: 182/754) i park (4.10.1977 r., nr rej.: 190/674/WŁ). W pobliżu miejscowości warto zobaczyć Jaskinię Radochowską oraz Kalwarię na górze Cierniak.\nBardzo dobry dojazd komunikacją publiczną zapewniają autobusy PKS. Autobusy najczęściej kursują do Kłodzka, Lądka – Zdroju i Stronia Śląskiego. Z Górnego Śląska proponuję wybrać podróż przez Kłodzko, do którego można dotrzeć pociągiem z Gliwic z przesiadką we Wrocławiu. Samochodem z Gliwic najlepiej jechać autostradą A4 w kierunku Wrocławia do węzła Prądy, a dalej DK 46 w stronę Kłodzka. W miejscowości Złoty Stok należy skręcić w lewo w DK 390 do Lądka – Zdroju, następnie przed tym miastem w prawo w lokalną drogę do Radochowa. Odległość: w jedną stronę około 175 km. Na miejscu samochód można zaparkować w pobliżu kościoła.\nListopad 2010 r., aktualizacja zdjęć sierpień 2011r.


Oława - OSI - OLAWA.INFO - Kto opiekuje się dziećmi, gdy szkoła strajkuje?.\n- opublikowano: 26-03-2019\nDokumenty, które należy złożyć w swoim zakładzie pracy niezbędne do przyznania i wypłaty zasiłku opiekuńczego to oświadczenie rodzica o nieprzewidzianym zamknięciu placówki oraz wniosek o wypłatę zasiłku opiekuńczego na druku ZUS Z-15. W przypadku, gdy zasiłek jest wypłacany przez ZUS (np. w przypadku jednoosobowej działalności gospodarczej), złożyć trzeba ZAS-36, czyli oświadczenie o sprawowaniu opieki nad dzieckiem w wieku do 8 lat i dodatkowo zaświadczenie płatnika składek wystawione na druku ZUS Z-3 - w przypadku pracowników albo ZUS Z-3a - w przypadku pozostałych ubezpieczonych oraz ZAS-36. Druk wniosku można pobrać ze strony internetowej ZUS albo w osobiście w ZUS. Można także go wydrukować po wypełnieniu - w formie elektronicznej na profilu PUE ZUS.\n29-03-2019 ~ wiechu ( gość OSI) zgłoś naruszenie\ndlaczego burmistrz nie zadba o odpowiednie zarobki swoich pracowników? przecież szkoły podstawowe i przedszkola podlegają miastu i dyrektorów zatrudnia burmistrz\n28-03-2019 ~ Gość ( gość OSI) zgłoś naruszenie\nDo,,ładna Wiola rozpieszczona przez męża".Czemu służyć ma ten komentarz\n28-03-2019 D.S. aktywność: edytuj swój komentarz\nJak poinformowała wiceburmistrz Małgorzata Pasierbowicz, podczas marcowej sesji Rady Miejskiej, udział w strajku planowanym na 8 kwietnia zdeklarowały wszystkie przedszkola i szkoły będące jednostkami podległymi Miastu Oława. Podobnie jak w przypadku szkół powiatowych sama akcja strajkowa musi być poparta przez związki zawodowe. Do strajku nie przystąpi jedynie żłobek miejski.\n28-03-2019 ~ Olka ( gość OSI) zgłoś naruszenie\nTowarzysz Niemirowski potrafi tylko jedno jako statystyk przedstawić mieszkańcom Oławy zestawienia procentowe jakie szkoły będą strajkować ,bo tylko to potrafi zrobić,natomiast nie przedstawił tego jakie przedsięwzięcie podjął powiat by temu zapobiec !\n28-03-2019 ~ kotek ( gość OSI) zgłoś naruszenie\na ładna wiola rozpieszczona przez męża będzie miała na kolejny Egipt.Nikt tak dobrego zdania na swój temat nie ma jak ta pani.The best!ale jak sie jest rozpieszczonym przez mężą to tak bywa!\n28-03-2019 ~ Marian ( gość OSI) zgłoś naruszenie\nŻadna Radna nauczycielka nie pełni funkcji dyrektorskich to raczej szeregowi nauczyciele, chociaż zapewne z dłuższym stażem pracy. Niejeden chciałby tyle zarabiać.\n27-03-2019 ~ Ewa ( gość OSI) zgłoś naruszenie\nTe radne nauczycielki to dyrektorki z wszystkim dodatkami. Szeregowy nauczyciel tyle nie zarabia.\n27-03-2019 D.S. aktywność: edytuj swój komentarz\nPodczas sesji Rady Powiatu wicestarosta Witold Niemirowski przedstawił następujące liczby, jeśli chodzi o szkoły powiatowe:\nCKZiU w Oławie - strajk zadeklarowało 94% nauczycieli,\nLO nr1 w Oławie - strajk zadeklarowało 83% nauczycieli,\nZSS w Oławie - strajk zadeklarowało 86% nauczycieli (ZNP) i 67% nauczycieli (Solidarność),\nZS w Jelczu-Laskowicach - strajk zadeklarowało 85% nauczycieli.\nSama deklaracja nie oznacza jeszcze fizycznego strajku, ponieważ poszczególne związki zawodowe muszą w tym względzie podjąć stosowną uchwałę.\n27-03-2019 ~ Marian ( gość OSI) zgłoś naruszenie\nNasze Radne nauczycielki mają po 6300 zł brutto wg oświadczeń majątkowych, czy to mało na obecne czasy?\nTrochę Ci nauczyciele przesadzają.\n26-03-2019 ~ app ( gość OSI) zgłoś naruszenie\nMogli by oszczędzić chociaż dzieci klas 0 - 3 - starsze dzieci bez problemu zostaną same w domu. Wszyscy chcieli PiS-u bo daje+ ale nie ma nic darmo, za tym dawaniem będzie wzrost cen i zwykła pensja powoli nie wystarczy w żadnej branży aby zachować dotychczasowy poziom życia, rozumiem że zaraz cały kraj stanie na głowie jak wszystkie branże zaczną strajkować? do czego to doprowadzi w kraju który nie ma surowców i mocno rozwiniętego przemysłu i technologii hmm aaa i jest skłócony z prawie całą Unią Europejską która czeka w którą stronę pójdzie lud tej ziemi...\n26-03-2019 ~ Abc ( gość OSI) zgłoś naruszenie\nA które szkoły przystępują do strajku?


Uniwersytet medyczny: Biostatystyka i bioinformatyka to międzynarodowe studia doktoranckie | Kurier Poranny\nUniwersytet Medyczny w Białymstoku rozpoczyna międzynarodowe studia doktoranckie Adrian Kuźmiuk / archiwum\nBiałostocka uczelnia gości właśnie u siebie delegację z Uniwersytetu Hasselt w Belgii. To z tą szkołą wyższą UMB będzie współpracował przy prowadzeniu międzynarodowych studiów doktoranckich na dwóch kierunkach: biostatystyce i bioinformatyce.\n- W tej chwili z naszym zagranicznym partnerem ustalamy szczegóły całego projektu. Wiadomo, że studia potrwają cztery lata i będą darmowe. Swoją ofertę kierujemy do ludzi z Białegostoku, innych miast Polski, Belgii, którzy są zainteresowani tą tematyką - wymienia prof. Jacek Nikliński, rektor uniwersytetu medycznego.\nSzczególnie chodzi o absolwentów kierunków ścisłych, przyrodniczych, biologicznych. Rekrutacja powinna rozpocząć się w ciągu trzech najbliższych miesięcy, z kolei zajęcia od października. Będą odbywać się na naszej uczelni oraz w Belgii.\n- Myślimy o tym, by zajęcia metodologiczne były prowadzone na Uniwersytecie Hasselt, natomiast praktyczne - kliniczne - na naszej uczelni. Doktoranci spotkają się z wybitnymi naukowcami. Studia będą prowadzone wyłącznie w języku angielskim - dodaje rektor białostockiej uczelni.\nNiewykluczone, że do współpracy przyłączą się Hiszpanie, choć konkretnych decyzji jeszcze nie ma.\nNowe studia doktoranckie to efekt projektu: Centrum Badań Innowacyjnych, za który UMB został wyróżniony tytułem: Krajowy Naukowy Ośrodek Wiodący. Wyróżnienie i pieniądze przyznało mu Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Tak doceniało najlepsze ośrodki badawcze w kraju.\nProjekt UMB przewiduje pracę nad takimi chorobami cywilizacyjnymi jak nowotwory, cukrzyca, otyłość czy choroba Alzheimera. W badaniach mają pomóc właśnie studia biostatystyczne i bioinformatyczne.\n- To bardzo ważne nauki. Chodzi o dziesiątki tysięcy danych, które trzeba zliczyć, przeanalizawać, opracować i wyciągnąć wnioski. Do tego potrzebni są specjaliści - tłumaczy prof. Lech Chyczewski, rzecznik UMB.\nOprócz kształcenia na nowych kierunkach, Uniwersytet Medyczny w Białymstoku chce też wybudować Międzynarodowe Centrum Biostatystyczne. Realizacja inwestycji ma się rozpocząć jeszcze w tym roku. Projekt jest już gotowy. Gmach powstanie u zbiegu ulic Waszyngtona i Wojskowej. Zostanie połączony z już istniejącymi tam budynkami uniwersytetu.\n- Na ten cel dostaliśmy z Ministerstwa Zdrowia 20 milionów złotych - dodaje prof. Nikliński.\nBudowa nowego centrum powinna zakończyć się w ciągu dwóch lat.\nCebeś 23.02.2013 20:12:23\nczego dotknie ten duet wszystko zamienia sie dla nich w złoto... he he


Po co nam sztuka? - Kultura - polskieradio.pl\nOstatnia aktualizacja: 21.04.2010 10:35\nCzy dziś potrzebna nam jest sztuka - malarstwo, muzyka, literatura? Czy można bez nich żyć? O tym ze swymi gośćmi: ks. prof. Janem Sochoniem - poetą, pisarzem, biblistą, prof. Zbigniewem Mikołejko – filozofem religii, Moniką Małkowską – krytykiem sztuki dyskutowała Anna Stempniak.\nZbigniew Mikołejko ciągle szuka ukojenia w sztuce -słucha, ogląda, czyta. Często sięga po muzykę elżbietańską, powiązaną z Szekspirem, zagląda do albumów z malarstwem.\nZbigniew Mikołejko często sięga po różne zapomniane powieści np. autorstwa Zuzanny Morawskiej. Filozof przyznaje, że są to często tandetne powieści, ale mają w sobie spokój. Z drugiej strony sięga po XVIII-wieczne powieści angielskie i po Szekspira.\nSztuka ma w sobie niezwykła moc - mówi Anna Stempniak - moc syntezy, działania na umysł, ale także na emocje. Jest również sposobem na zło, które spotykamy w świecie - dodaje Zbigniew Mikołejko.\nKs. prof. Jan Sochoń nie może wyobrazić sobie ludzkiej kultury bez języka artystycznego. Bez poetyckiego, literackiego spojrzenia w naszym życiu bylibyśmy ubodzy. Przestalibyśmy być ludźmi - mówi ksiądz.\nMonika Małkowska siega po sztukę skłaniającą do myślenia. W sztuce poszukuje tego, co daje pewność, że to co jest trudne, bolesne, przykre jest dla nas wyzwaniem i wyznaniem.\n(na podst. Kulturalnego Wieczoru z Jedynką, 20.04.2010)


Opinie Akcesoria Meble.pl Rzeszów Stylowe kuchnie - Firmy z całej Polski\nLiczba wyszukiwań: 464, ostatnio odwiedzony dnia: 22/06/2018\nAkcesoria Meble.pl to doskonałej jakości elementy montażowe do mebli różnego typu. Znaleźć można tutaj między innymi ograniczniki i hamulce, kątowniki, kolumny, podnośniki, maty dekoracyjne, prowadnice nierdzewne, systemy elektryczne, szuflady, zaślepki, zawiasy i wiele innych elementów. To co wyróżnia cały asortyment Akcesoria Meble.pl, to przede wszystkim doskonała jakość. Są to części wykonane z najlepszych surowców i od wiodących producentów. Szeroki wybór asortymentu to możliwość zakupu w jednym miejscu wszystkich potrzebnych części.\nNajlepsze i najtańsze akcesoria meblowe. Mi najbardziej odpowiadają akcesoria do szaf wnękowych!!!


[FM18] Fristajlowy kącik - Page 3 - Football Manager 2018 (FM 2018) - Football Manager Forum (FM 2020, FM 2019, FM 2018, talenty, taktyki, treningi, grafika)\n[FM18] Fristajlowy kącik\nBy Makk, October 26, 2017 in Football Manager 2018 (FM 2018)\nPracownik roku w fabryce plusów\nKlub w FM:HSV\nSkąd:Bielsko - Biała\nJa daję w zależności od aktualnych potrzeb (krótkoterminowe), a poza tym standardowo i wyszukują normalnie.\nNie widziałem za to obronionego karnego jeszcze, a jedenastek było ponad 10. W FM17 co trzeci nie wpadał do siatki.\nW becie w pierwszym meczu ligowym mialem 2 karne, z czego jeden obroniony więc kwestia losowa.\nKlub w FM:Wołna Pińsk\nJa odłożę na razie FMa i poczekam chyba na kolejny patch. Pierwsza kariera w Pogoni, połowa sezonu to totalna dominacja a potem nagły zjazd bez powodu. Mistrzostwo jednak i tak jakoś się udało uratować. W Austrii to samo...Postanowiłem więc zagrać w lidze angielskiej w Conference(czy jak to się tam teraz nazywa). Wziąłem jeden z mocniejszych zespołów, połowa sezonu i znów totalna dominacja. Praktycznie nie traciłem bramek po czym nagły zjazd formy, porażki z drużynami z miejsc około 20 iiiii zwolnienie po 10 spotkaniach bez zwycięstwa. Poczekam chwilkę może robię coś źle robię a może wdarł się jakoś mocno zakamuflowany bug :>.\nJa jestem z kolei zadowolony, a gram od CM 01/02 w każdą kolejną część. Czuję ten miód jakiego od wielu edycji nie odczuwalem. Chyba, że na starość stałem się mniej wymagający. Wyraźnie wyczuwam reakcje piłkarzy na moje polecenia taktyczne, co we wcześniejszych wersjach nie było oczywiste.\nKlub w FM:Gallivare Malmbergets\nZałączam mini wideo recenzję FMa własnego autorstwa\nSzymon Kąkol 63\nWyjdź na prowadzenie 4:1\nWprowadź rezerwowego bramkarza bez występów w I składzie\nBądź spokojny, bo przecież zostało zaledwie 15 minut, niech sobie chłopak pogra\nKlub w FM:TKS Trzcianka (fikcyjny)\n39 minut temu, Szymon Kąkol napisał:\nA ocena rezerwowego bramkarza niższa tylko o 0,1\nKlub w FM:Vejgaard Boldspilklub\nSkąd:...in het oosten\n40 minut temu, Szymon Kąkol napisał:\nJak w życiu\nNie wszystkie bramki zawalił, no ale nie popisał się przy 2 co najmniej. Najgorzej, że moja posada wisi na włosku od jakichś 10 kolejek\nNa razie to tylko przedsezonowe sparingi, ale powiem Wam w sekrecie że Fiete Arp to może być KTOŚ w tym Fm. W realu chyba też.\n2 godziny temu, wojt3k napisał:\nTrzecia dziesiątka najbardziej uzdolnionych napastników w FM18 PA nie podam żeby nie psuć zabawy.\nWitam, czy warto teraz kupować FM18 i zacząć dłuższą karierę,czy poczekać do upgrade transferów zimowych??\nMoże coś się zmieniło i nie będzie trzeba zaczynać od nowa po zimowym patchu??\nEdited November 15, 2017 by Makk\n22 minuty temu, l4ndin napisał:\nSam kupiłem w piątek i jeszcze mam w folii, bo jakoś nie mam czasu wziąć się za to. Jednak sądzę, że doświadczenie nabyte z ostatnich dwóch wersji, każe sądzić, że śmiało można już grać. Stawiam, że znaczących błędów na pewno nie ma, a co najwyżej drobne niedoróbki.\nDzięki za odpowiedź, w FM17 trochę czasu spędziłem i wygląda trochę "staro" i monotonnie. Co roku czekałem na wydanie zimowego patcha w marcu by spokojnie rozegrać dłuższą karierę bez straty starej. Wiadomo czy w tym roku coś zmienili i nie trzeba będzie zaczynać od nowa po tym patchu ?\n17 minut temu, l4ndin napisał:\nW życiu wiadomo, ce jest jedynie pewne...\nMożna śmiało jechać od samego początku.\nFM18 kupiony ściąga się już, jakieś porady taktyczne lub inne do nowej wersji ?\nKlub w FM:[FM 17] Lowestoft Town FC\nZacząłem jako bezrobotny (zawsze tak startuje w nowym FMie) bez licencji z doświadczeniem niedzielny piłkarz. Po paru dniach na bezrobociu objąłem Solihull Moors z 5 ligi angielskiej. Sparingi wyglądały dobrze. Pierwsza kolejka i remis 1:1 na boisku Leyton Orient drużyny najwyżej notowanej w tej lidze. Oczywiście bramkę na 1-1 tracimy w ostatnich minutach meczu (w momencie gdy przełączałem się na powstrzymywanie). Po drugim meczu pokłóciłem się z drużyną a w sumie z liderem zespołu według dynamiki, no sorry, ale jak po 60 minutach prowadzę 2-0 drużyna przeciwna gra w 10 a pod koniec nawet w 9 i ja tracę 3 bramki no to musi być opier......no i stwierdzili, że moje rozmowy motywacyjne są zbyt surowe oczywiście nie ugiąłem się i skłóciłem się z drużyną. Moje wrażenia z nowego Fma pozytywne na pewno już na starcie jest grywalny.\n27 minut temu, l4ndin napisał:\nSilnik ponoć nie wiele się zmienił, więc można się z poradami oprzeć na poprzednich.\nŚwietne 2 mecze nie ma co:\nEdyta podpowiada, że następny mecz przegrałem 0-5\nMam dziurawą obronę i chyba za wysoko ich ustawiłem\nWujek Przecinak 578\nKlub w FM:Blyth Spartans/Haiti\n15 godzin temu, Makk napisał:\nCały czas czekam. Jeszcze nie kupiłem 2018\nKlub w FM:MU\nWam tez nie podpowiada (nie podświetla) przy wprowadzaniu rezerwowego za piłkarza co gra na tej samej pozycji ?


Maroko last minute - oferta zbiorowa | Wakacyjna Papuga\nMaroko last minute – rewelacyjne oferty na tanie wakacje\nSkąd: Berlin, Gdańsk, Katowice, Kraków, Poznań, Warszawa\nTermin: 12/07/2019 - 31/07/2019\nMaroko przyciąga miłośników historii i kultury orientu z całego świata. Jeśli marzysz o wypoczynku w egzotycznym kraju – lepiej trafić nie mogłeś. To tutaj możesz liczyć na gwarancję doskonałej pogody, komfortowe hotele, a także przepyszne jedzenie. W tym zakątku świata nie tylko odpoczniesz, ale również będziesz mógł spędzić swój urlop aktywnie, zwiedzając liczne zabytki, które znajdują się niemal na każdym kroku. Jeśli chcesz postawić stopę na gorącej pustyni – tutaj będziesz miał do tego okazję. Wyprawa dostarczy Ci bardzo wielu fantastycznych wspomnień. Możesz postawić na pieszą wycieczkę, jazdę na grzbiecie wielbłąda czy też wyprawę samochodem. Nocne, gwieździste niebo nad Saharą z pewnością zrobi na Tobie niesamowite wrażenie. Przygotowaliśmy dla Ciebie zestaw najlepszych ofert Maroko last minute!\nMaroko last minute – Marakesz\nTanio i egzotycznie? Tak możesz spędzić swój urlop w Marakeszu. Jest to jedno z najbardziej kolorowych i żywiołowych miast całego Maroka. To tutaj działa największa dyskoteka Afryki Północnej, zatem możesz liczyć na świetną zabawę! Nie zabraknie Ci rozrywek, ale również miejsc do spokojnego wypoczynku. W tym mieście możesz poczuć się jak w zupełnie innej epoce. Na ulicach spotkasz muzyków grających na bębnach, zaklinaczy węży, wróżbitów, a nawet połykaczy ognia!\nMaroko last minute – Agadir\nJeśli chcesz spędzić swoje wakacje wylegując się na szerokiej, piaszczystej plaży nad oceanem – koniecznie wybierz Agadir. To właśnie tutaj w ciągu dnia się w pełni zrelaksujesz, z kolei wieczorem będziesz mógł oddać się rozrywce w licznych klubach i barach. To tutaj możesz liczyć na rewelacyjną pogodę. Będąc w tym zakątku świata odwiedź duży port w Agadirze, który z pewnością Cię zachwyci.\nMaroko – wycieczki objazdowe\nA jeśli chcesz zwiedzić jak najwięcej, najniższym kosztem – postaw na wycieczkę objazdową. Nie znajdziesz takiej w terminie letnim, ponieważ upały mogłyby pokrzyżować intensywne zwiedzanie. Jeśli możesz pozwolić sobie na urlop we wrześniu albo w październiku – koniecznie zdecyduj się na ten rodzaj spędzenia wolnego czasu.\nA tak możesz spędzić rajskie wakacje w Maroku, dzięki którym całkowicie odpoczniesz:\nTagi: all inclusivebasenhotellast minuteMarokoplażaurlop 2019wakacje 2019\nWellness w Borach Tucholskich z wyżywieniem HBRodos 3,5* dla rodziny z wyżywieniem HB – dla dzieci zniżka


Prognoza tygodniowa: 7 – 13 listopada – miejscami zrobi się biało | MeteoSerwis24.pl\nStrona główna Wiadomości pogodowe Prognozy pogody Prognoza tygodniowa: 7 – 13 listopada – miejscami zrobi się biało\nPrognoza tygodniowa: 7 – 13 listopada – miejscami zrobi się biało\nNadchodzący tydzień przyniesie pierwsze akcenty zimowe. Miejscami na pewno zrobi się biało, a na wschodzie kraju, w drugiej połowie tygodnia nawet w ciągu dnia mogą wystąpić ujemne temperatury.\nDzień rozpocznie się pochmurno i z przelotnymi opadami deszczu. W drugiej części dnia nadal sporo opadów, ale niebo zacznie się przecierać. Najpóźniej przejaśnienia wystąpią na wschodzie i południowym wschodzie. W całym kraju popada przelotnie deszcz, a na północy deszcz ze śniegiem oraz krupa śnieżna. Temperatura wzrośnie od 3-4°C na krańcach północnych, do 6-7°C w pozostałych regionach.\nPo zimnej nocy czeka nas także zimny dzień. Miejscami na północy, wschodzie oraz zachodzie mogą wystąpić słabe opady deszczu ze śniegiem oraz samego śniegu. Wyjrzy również słońce, ale nie zabraknie chmur. Na termometrach ujrzymy od 2-3°C na północy, do 4-5°C na krańcach południowych.\nWciąż sporo opadów przelotnych i to w całym kraju. Z nieba lecieć będzie przede wszystkim deszcz ze śniegiem oraz sam śnieg. Więcej chmur na południowym wschodzie, gdzie zaznaczy się front z opadami deszczu, deszczu ze śniegiem oraz śniegu. Chłodno, temperatura wzrośnie od 1-2°C na miejscami na północy i północnym wschodzie, do 3-4°C w pozostałych regionach. Wieczorem opady deszczu występujące na wschodzie przechodzić będą w opady samego śniegu.\nW czwartek znów więcej słońca, a symbolicznych opadów śniegu spodziewamy się wyłącznie na wschodzie. Będzie zimno, od 2°C na wschodzie, do 4-5°C na zachodzie. Chłodnej aurze towarzyszyć będą umiarkowane podmuchy wiatru.\nNad Danią znajdzie się niż, który zacznie wpływać na pogodę na krańcach zachodnich, przynosząc opady oraz chmury. Pojawią się opady deszczu ze śniegiem oraz śniegu. W pozostałych regionach zaznaczy się wpływ klina wyżowego znad Łotwy i Estonii, sprowadzającego zimne powietrze z północy. Wystąpią także umiarkowane porywy wiatru. Zimno, od 1-2°C na wschodzie, do 5-7°C na południowym zachodzie. Nie wykluczamy, że na krańcach wschodnich w ciągu dnia zanotujemy ujemne temperatury.\nW sobotę nad Polskę wkroczy ciepły front atmosferyczny, który sprowadzi cieplejsze powietrze, spychając chłodne masy nad północny wschód kraju. W drugiej części dnia na zachodzie rozpoczną się opady deszczu. Temperatura wzrośnie od -2/-3°C na północnym wschodzie, przez 2-3°C w centrum, do 6-8°C na południowym zachodzie. Niedziela najprawdopodobniej podzieli nasz kraj na zimny i śnieżny północny wschód oraz ciepły południowy zachód. Front z opadami zaznaczy się na północy, w centrum oraz częściowo na wschodzie. Im dalej w kierunku południowo zachodnim opady przechodzić będą w opady deszczu. Temperatura wzrośnie od -1/-2°C na północnym wschodzie, do nawet 12-13°C na południu i południowym zachodzie.\nDeszcze listopadowe budzą wiatry zimowe\nW nadchodzącym tygodniu pojawiać się będzie coraz więcej akcentów zimowych. To znak, że w chodzimy w okres tak zwanego przedzimia, gdy średnia dobowa temperatur nie przekracza 5 stopni Celsjusza. Od połowy tygodnia w nocy spodziewamy się coraz silniejszych mrozów, z temperaturami do -5/-6°C. Czy zimowo zrobi się już niebawem? Póki co prognozy długoterminowe wskazują na stopniowe ochładzanie się.


ENERGETAB 2017. Magazyn energii APStorage ze złotym medalem\nPodczas pierwszego dnia 30. Międzynarodowych Energetycznych Targów Bielskich (12.09) APS Energia otrzymała jeden z Elektroenergetycznych Oscarów. Spółka została uhonorowana Złotym Medalem PGE Energia Odnawialna za APStorage, magazyn energii ze sterownikiem funkcji sieciowych.\n– Projekt naszego magazynu energii jest wynikiem innowacyjnych rozwiązań Działu R&D i Pionu Innowacji oraz podstawowej linii produkcyjnej, dzięki której powstają przekształtniki do zasilania gwarantowanego. APStorage od roku pracuje na stacji innogy RWE Stoen Operator, w której jest testowany jego wpływ na poprawę jakości sieci elektroenergetycznej. W przyszłości tego typu zasobniki energii będą wyznaczać najwyższe standardy systemu przesyłu dystrybucyjnego – powiedział Jacek Świątek, Dyrektor Operacyjny APS Energia, który wspólnie z dr. inż. hab. Piotrem Biczelem, Dyrektorem ds. Innowacji APS Energia jest pomysłodawcą APStorage.\nOprócz urządzeń, takich jak APStorage, które goście targowi mogli zobaczyć na stoisku firmowym, znalazło się także miejsce na „Magazyn Pozytywnej Energii”. Ten interaktywny pokaz energetycznych drinków, połączony z degustacją napojów na bazie suchego lodu i ciekłego azotu, spotkał się z wielkim zainteresowaniem uczestników. Zaproszeni goście mogli poznać smak m.in. napojów, takich jak: Power Energia, Tinto de Verano APS czy skosztować, jak smakuje Zielona Energia.\nTargi ENERGETAB od 30 lat przyciągają do Bielska-Białej dostawców zaawansowanych technologicznie urządzeń, służących do wytwarzania i dostarczania energii elektrycznej. W tegorocznej edycji targów uczestniczyło ponad 700 wystawców z kilkunastu krajów Europy i Azji.


Radio Białystok | Koronawirus | Zmęczenie, ból głowy, dezorientacja, katar - rzadkie i mniej znane objawy COVID-19\nCOVID-19, choroba wywoływana przez nowy koronawirus SARS-CoV-2 objawia się przeważnie: suchym kaszlem, gorączką i zaburzeniami oddychania. Jednak część zakażonych osób nie ma żadnych objawów, choć może rozsiewać wirusa, a u znacznego odsetka chorych pojawiają się najpierw inne objawy, jak zaburzenia ze strony układu pokarmowego czy utrata węchu i smaku - czytamy na portalu naukawpolsce.pap.pl.\nJadłowstręt, biegunka, wymioty, ból brzucha\nProblemy ze strony układu pokarmowego są dość częste u chorych na COVID-19. Z Badania chińskich naukowców, opublikowanego na łamach pisma "American Journal of Gastroenterology", wynika, że blisko połowa pacjentów z tą infekcją skarży się głównie na objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak jadłowstręt (84 proc. badanych), biegunka (nieco ponad 29 proc.), wymioty (0,8 proc.) oraz ból brzucha (0,4 proc.).\nZ raportu Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) wynika z kolei, że nudności mogą towarzyszyć nawet 5 proc. osób z COVID-19.\nPacjenci z objawami pokarmowymi przeważnie szybko dostają też innych, bardziej typowych objawów dla COVID-19, jak problemy z oddechem, gorączka czy kaszel. Zaledwie 3 proc. badanych osób z tą infekcją cierpi jedynie na objawy pokarmowe - wynika z danych podawanych przez "Business Insider".\nUtrata węchu lub smaku - kolejne objawy Covid-19\nOsłabienie lub utrata węchu lub smaku były wcześniej wymieniane jako mniej typowe objawy infekcji SARS-CoV-2. Jednak najnowsza analiza wykonana przez brytyjskich naukowców z King`s College w Londynie we współpracy z kolegami z Harvard Medical School wskazuje, iż mogą to być objawy pozwalające z dużym prawdopodobieństwem ocenić, że ktoś ma COVID-19. Przeanalizowane przez badaczy dane wskazują bowiem, że aż 60 proc. osób, u których potwierdzono tę infekcję doświadczyła utraty węchu i smaku.\nBóle głowy i zawroty głowy rzadko występują u chorych na COVID-19. Z badania opublikowanego na łamach tygodnika "Lancet" wynika, że około 8 proc. pacjentów z tą infekcją ma bóle głowy.\nU niektórych chorych występują też zawroty głowy. Jeśli pojawiają się one często lub są nagłe i silne to mogą być objawem poważniejszych schorzeń, np. dotyczących ucha wewnętrznego czy mózgu, i wymagają dokładnej diagnostyki, podkreślają eksperci.\nW niektórych przypadkach infekcji COVID-19 mogą towarzyszyć: złe samopoczucie, dezorientacja i bardzo silne zmęczenie. Zalicza się je do najczęściej wymienianych nietypowych objawów zakażenia, które występują łącznie z kaszlem i gorączką. Zmęczenie jest bardzo rzadko zgłaszane przez chorych na COVID-19 jako jedyny występujący objaw.\nPsychoterapeutka Ilene Cohen, ekspertka portalu Psychology Today, zwraca jednak uwagę, że towarzyszące pandemii, kwarantannie oraz izolacji: stres i lęki mogą wywoływać podobne objawy. Dlatego nie powinny one wzbudzić naszej paniki.\nZ kolei eksperci amerykańskich Centrów Kontroli i Prewencji Chorób (CDC) podkreślają, że silna dezorientacja czy problemy z obudzeniem się, z utrzymaniem świadomości mogą być objawami ostrzegawczymi, świadczącymi o poważniejszym problemie zdrowotnym. Osoby, u których występują, zwłaszcza łącznie z innymi objawami, jak np. zasinienie ust, trudności z oddychaniem czy ból w klatce piersiowej, powinny natychmiast wezwać pomoc medyczną.\nDreszcze i bóle mięśni towarzyszą COVID-19 sporadycznie\nMogą one być objawami wielu innych chorób, zwłaszcza grypy, ale zakażeni wirusem SARS-CoV-2 również mogą się na nie skarżyć, choćby ze względu na występowanie gorączki. Z raportu WHO wynika, że około 11 proc. przebadanych osób z COVID-19 informowało o występowaniu dreszczy, a 14 proc. o bólach mięśni. Dlatego, jeśli takie objawy wystąpią eksperci radzą podjęcie kroków bezpieczeństwa, takich jak izolacja od innych osób, picie dużych ilości płynów, odpoczynek oraz kontakt z lekarzem.\nBardzo niewielu pacjentów zakażonych SARS-CoV-2 ma zapchany nos czy wodnisty katar. Zgodnie z raportem WHO symptomy te dotyczą mniej niż 5 proc. chorych. Nie odnotowano natomiast, by COVID-19 towarzyszyło kichanie. Występowanie tych trzech objawów może raczej świadczyć o alergii lub zwykłym przeziębieniu.\nRównież ból gardła bardzo rzadko towarzyszy COVID-19, a raczej jest typowy dla grypy czy przeziębienia.