Asi aż makijaż wiosenny! (mamoteka.pl – świat według mamy)\nAsi aż makijaż wiosenny!\nPerfekcyjna mama dwóch maluchów + perfekcyjny makijaż? Czy to w ogóle wykonalne? A jeśli tak – z jakim skutkiem? Zapraszamy na cykl opowiadań o makijażowych – i nie tylko- perypetiach Asi. Pisze dla nas ekspertka od make-up, a zarazem mama, według której odrobina kolorów na powiekach czasem jest niezbędna do zachowania duchowej równowagi.\nPSTRYK! Pierwsze promienie wiosennego słońca! Hurrra!!! U Aśki to nagłe PSTRYK! jak co roku oznaczało jedno – „WIOSENNĄ GORĄCZKĘ”. Był sobotni poranek. Marcel, śliczny sześciolatek – „wykapana mamusia”- jak twierdziła babcia Alina, patrzył na Aśkę, a właściwie wgapiał się w nią, robiąc coraz większe oczy. – Mamusiu, co ci jest? – zapytał nieśmiało. Aśka wcale go nie usłyszała, tylko biegała z pokoju do sypialni. W jej głowie krążyły, a ściślej mówiąc, skakały dwie myśli – „WIOSENNE PORZĄDKI” i „WIOSENNE ZAKUPY”. Po chwili przyłączył się do nich jeszcze jeden przyjemny pomysł – „zrobić coś ze sobą i wyglądać jak BÓSTWO”.\nAśka spojrzała w lustro. Jej cera wyglądała jak poszarzały papier. „Najszybszym sposobem będzie zrobienie wiosennego makijażu.” Jej bieg do łazienki po kosmetyczkę, nie, nie…, po cały wielki kosz kosmetyków, przerwał głośny płacz „Kogoś”. „Ojej, u Nowackich krzyczy jakieś dziecko” – pomyślała. „Ale, ale, przecież oni nie mają dziecka…”. Aśce przypomniało się, że od roku w ich domu jest nowy lokator. Tomek, jej śliczny malutki synek, obudził się z wielkim jak „Głodzilla” apetytem na poranną kaszkę. Z garażu przyszedł Artur i podziwiał „Biegające Piżamowe Zjawisko” czyli swoją żonę, kręcąc przy tym głową. – Tomusiu! Już lecę! – Aśka prawie fruwała, potykając się o rozrzucone klocki Marcela. – Asia, daj butelkę i idź się ogarnij, napij się kawy, bo masz chaotyczne ruchy – powiedział chodzący (nie)ideał. Zabiegana mama wpadła do łazienki, szybko się ubrała i usiadła z laptopem przed lustrem. „Zobaczymy, jaki makijaż jest modny tej wiosny”. Jej oczom ukazały się malowane cud – modelki. Jedne miały okulary z cieni, inne rzęsy do samego nosa, a pozostałe złote usta. „Ta ekstrawagancja wyglądałaby śmiesznie na ich spokojnej, zielonej ulicy, szczególnie na spacerze z dziećmi”- pomyślała.\nWyobrażała sobie panią Elę biegnącą donieść sąsiadkom, jak porządna, szanująca się mama Joanna chodzi z pisanką na twarzy i do tego ubrała się całkiem jak kurczak wielkanocny (w jej ulubioną jaskrawożółtą bluzkę). Wyczytała, że w tym sezonie bardzo modne na powiekach są kolory nude – brązy, złoto, pomarańcze. Bardziej wyrazisty makijaż oka jest w kolorze – turkus, granat, intensywny niebieski. Dozwolone są szalone kreski i wyraziste rzęsy – doklejane lub naturalne, pomalowane tuszami niebieskimi, brązowymi, zielonymi i klasycznymi czarnymi.\nPostanowiła jednak zrobić ukochany „evergreen” swojej kosmetyczki – make up no make up, modny w tym sezonie w wersji bardzo rozświetlonej. Zmyła twarz płynem micelarnym i tonikiem, nałożyła krem nawilżający, a kiedy buzia trochę „ożyła”, wzięła do ręki ulubiony kosmetyk CC (lubiła też BB i używała ich na zmianę). On zawsze „poprawia humor”. Po jego aplikacji przypudrowała nieco twarz. Rozświetlacz dała na szczyty policzków, odrobinę na środek twarzy, trochę na czoło, wzdłuż nosa i na brodę. „Osoby z mankamentami urody – większym czołem, nosem czy wystającą brodą – powinny uważać z rozświetlaczem” – czytała. „On uwydatni wady. Ukryje je natomiast umiejętnie użyty bronzer.” Zdecydowała się na makijaż oka w kolorach nude. Jasny cień z połyskiem nałożyła na wewnętrzne kąciki oczu i pod łukiem brwiowym. Na środek powieki naniosła pomarańcz i złoto, a na jej zewnętrzny kącik – brąz. Rzęsy wytuszowała na brązowo.\nPrzeglądała się w lustrze przy odsłoniętym oknie i nawet się sobie podobała. Nagle zobaczyła, że Kubie, sąsiadowi też chyba się podoba. Szczerzył zęby, podskakiwał i machał, a do tego coś pokazywał. „Zawsze wiedziałam, że ten przystojniak ma do mnie słabość” – rozmarzyła się. Kuba nie przestawał wskazywać palcem w stronę auta Aśki. Taaak, coś w nim migało i były to… światła. Machnęła do niego ręką, że wie i wyłączy …zaraz. I to cały podryw…. Wyładowany akumulator był dla Kuby lepszym powodem ekscytacji niż umalowana, młoda sexy mama. „Sobota jest moja, wyglądam odlotowo i idę podbijać (przebijać) ….ogród.” Ubierała Tomcia, a on dał jej „soczystego całusa” prosto w oko. Gdy wyszła z domu, spytała: – Prawda, że wyglądam cudnie, chłopaki? – Artur i Marcel zaczęli giąć się wpół ze spazmatycznego śmiechu. Wyglądali jak pokraki. Artur pokazywał na swoje oko. Aśka zobaczyła siebie w odbiciu lusterka motocykla. „O nieee, Tomuś swoim całuskiem sprawił, że jedno oko wyglądało jak u brązowej pandy” „I to by było wszystko na temat dziennego makijażu oczu” – pomyślała.\n« « Poprzedni: Zdrowy uśmiech od pierwszego ząbka


Liga Narodów siatkarzy 2021: Serbia - Bułgaria. Relacja i wynik na żywo - Polsat Sport\n16.06.2021, 10:00 Siatkówka\nW meczu Serbia - Bułgaria faworyt może być tylko jeden. Srećko Lisinac i spółka, podrażnieni porażką z Rosją, nie powinni mieć problemów z ograniem rywali. Relacja na żywo z meczu Serbia - Bułgaria na Polsatsport.pl.\nSerbowie walczą o najlepszą czwórkę siatkarskiej Ligi Narodów. W tegorocznej edycji tych rozgrywek ich dotychczasowy bilans to siedem zwycięstw i trzy porażki. Musieli uznać wyższość Polski, Brazylii i Rosji. W środę czeka ich konfrontacja z Bułgarią, która jest jedną z najsłabszych drużyn LN. Dwa zwycięstwa i osiem porażek - tak wygląda bilans podopiecznych Silvano Prandiego.\nRelacja na żywo z meczu Serbia - Bułgaria na Polsatsport.pl. Początek o godzinie 12:00.


Wsparcie od Nadleśnictwa w Jugowie - Stowarzyszenie Przyjaciół Jugowa - Jugów, Gmina Nowa Ruda\nNa nasz wakacyjny projekt o którym pisaliśmy tutaj:\na który już realizujemy\nGeoturystyka – Wyprawa do ery paleozoicznej\nWyprawa w czasie – Srebrna Góra\nzłożyliśmy pismo z prośbą o wsparcie do Nadleśnictwa w Jugowie. Zrobiliśmy kosztorys, który zawierał koszty przejazdów, bilety wstępu oraz pulę na nagrody na zakończenie projektu dla najbardziej wytrwałych wędrowców.\nChcemy Was poinformować, że otrzymaliśmy błyskawicznie pozytywną odpowiedź! 🙂\nOtrzymaliśmy 100% wsparcia.\nSerdecznie dziękujemy panu Nadleśniczemu Janowi Lenartowi (na zdjęciu) oraz Głównej Księgowej pani Joannie Tkaczyk.\nDzieciaczki i my, członkowie Stowarzyszenia Przyjaciół Jugowa, jesteśmy Państwu bardzo wdzięczni.\n← Ścieżka dydaktyczna Zębata – Srebrna Góra – 15 lipca\nWyprawa w czasie – Srebrna Góra →


Pomoc - Szablony: Przypisz szablon\nMenedżer szablonów Joomla! umożliwia zróżnicowanie wyglądu sekcji witryny - przypisanie pozycjom menu i stronom innych niż domyślny szablon witryny, różniący się kolorystyką, ilością i układem elementów czy sposobem ich formatowania.\nZróżnicowanie wyglądu sekcji witryny\nW Joomla! w bardzo prosty sposób zróżnicować wygląd poszczególnych sekcji witryny. Każdej pozycji menu i powiązanym z nią stronom można przypisać dowolny szablon, inny niż domyślny. Mogą to być warianty szablonu domyślnego, np. kolorystyczne, albo inne specjalnie zaprojektowane czy pobrane z Sieci, dostosowane do właściwości sekcji.\nAdministratorzy dysponują w tej mierze pełną swobodą.\nOdmienny szablon można przypisać jednej lub wielu pozycjom menu.\nZdefiniowane przypisanie szablonu do pozycji menu pozostaje aktywne także wówczas, gdy zostanie zmieniony szablon domyślny. Z listy pozycji powiązanych z przypisanym im szablonem można usunąć w dowolnym momencie każdą pozycję lub wszystkie.\nPrawo przypisywania szablonu pozycjom menu-stronom witryny ma tylko główny administrator.\nDostęp do edytora umożliwiającego przypisanie szablonu prowadzi przez menedżera szablonów witryny:\nWitryna ⇒ Szablony ⇒ Szablony - witryna ⇒ [zaznacz szablon] ⇒ przycisk Przypisz [Site ⇒ Templates ⇒ Site Templates ⇒ [select template] ⇒ press icon Assign,\nW obszarze roboczym edytora znajduje się lista pozycji menu - stron witryny, do których można przypisać wybrany szablon:\nW pasku narzędzi znajdują się trzy przyciski. Ich funkcje są następujące:\nZapisz [Save]: Kończy przypisywanie szablonu do wybranych pozycji menu. Kliknij ten przycisk, aby przypisać szablon do zaznaczonych pozycji menu.\nAnuluj [Cancel]: Umożliwia rezygnację z przypisania szablonu. Kliknij ten przycisk, aby powrócić do wykazu szablonów. żadne zmiany nie zostaną zapisane.\nPomoc [Help]: Wywołuje okno pomocy podręcznej, objaśniającej szczegóły tego ekranu. Kliknij ten przycisk, gdy potrzebujesz objaśnień na temat sposobu przypisania szablonu do pozycji menu.\nAby przypisać szablon do wybranych pozycji menu - stron witryny:\nPrzejdź w menu administratora do pozycji ⇒ Szablony ⇒ Szablony - witryny.\nZaznacz pole opcji przy szablonie, który chcesz przypisać do wybranych stron.\nKliknij przycisk Przypisz [Assign] w pasku narzędzi. Przejdziesz do okna Przypisz szablon.\nNa rozwiniętej liście możliwości znajdują się pogrupowane pozycje wszystkich menu.\nWskaż jedną lub wiele stron - pozycji menu, do których chcesz przypisać wybrany szablon.\nKliknij przycisk Zapisz [Save] w pasku narzędzi.\nPo zapisaniu domyślny szablon witryny zostanie zastąpiony na tych stronach przypisanym im szablonem.\nNa stronach, których nie zaznaczysz, zostanie zastosowany szablon domyślny.\nUsunięcie przypisanej pozycji menu\nAby pozycji menu, do której przypisany został inny szablon, przywrócić szablon domyślny:\nZaznacz pole opcji przy szablonie, któremu przypiana jest pozycja menu.\nNaciśnij klawisz [CTRL] i zaznacz lewym przyciskiem myszki pozycje menu, którym chcesz przywrócić szablon domyślny.\nUsunięcie wszystkich przypisanych pozycji menu\nAby przywrócić szablon domyślny wszystkim pozycjom menu, którym został przypisany inny szablon:\nNa liście stron - pozycji menu zaznacz opcję Brak [None].\nZarządzaniu szablonami poświęcone są ponadto następujące artykuły:\nInstalator: Szablony - zaplecze:\nModuł: Zmień szatę [Template Chooser]\nSzablony: Podstawy projektowania,\nNa podstawie:help.joomla.org - Templates: Assign


E-booki - Ewa Winnicka - Woblink.com\nTa historia zaczyna się od nietypowego pogrzebu bezimiennego chłopca, pogrzebu, na który przybyły tłumy. Dziś wiemy, że był to Szymon z Będzina, którego śmierć rodzice ukrywali przez dwa lata. Ewa Winnicka, autorka...\n„Jeśli wrócę, to tylko rolls-royce'em” – mówi przyjaciołom jesienią 1967 roku i wyjeżdża z Polski. Kiedy kilka lat później odwiedza ojczyznę, jest już żoną starszego o ponad czterdzieści lat potentata branży...\nW brytyjskiej prasie raz po raz pojawiają się artykuły o „polskiej inwazji” na Wyspy. Istotnie, według ostrożnych szacunków w ciągu ostatnich dziesięciu lat wyemigrowało tam ponad siedemset tysięcy Polaków. Mówi się...


Fatum FURminatora L do sierści ulotnej\nWyczynowe, nieprzeciętne narzędzie do zgarniania podszerstka tudzież bezdźwięcznej szczeci, wygrzebane dla przestrzennych mastifów, o pobieżnej szczecinie. Niweluje linienie psiny aż do 90%.\nFURminator Large (L) do szczecinie niedobrej, określony egzystuje dla bulterierów, obciążających od 23-41 kg, spośród sierścią o długości < 5 cm.\nFURminator niniejsze rzetelny wytwór, rozplanowany najbardziej poprzez wirtuozów w sferze napraw pupili, spośród wymową o pumi hipisów. Ostrze FURminatora Large ciągnie rozciągłość 10.2 cm dodatkowo egzystuje zestrojone do sierści wyrazistszej niż 5 cm Akceptuje skutecznie wyjmować podszerstek oraz zabity zarost, tnąc linienie afgana aż do 90%.\nUrządzenie toteż pozostawiło skonstruowane przypadkiem zsyłać podszerstek zaś wymarłe włosy, nie demolując grzywy okrywowej. Jego ostrze istnieje przeprowadzone z kwasoodpornej bezwzględni, nie nasuwa zaostrzenia, ani kolaboracje, donosi pod grzywa okrywową i przyjemnie przepędza podszerstek spójniki suchy meszek. Skutkuje owocnie niżeliby retro szczotki zaś grzebanie.\nMożliwa cechą aparatu egzystuje rzeczone, iż jest on niezmiernie poprawny w przecieraniu, włada włącznik FURejector akceptujący w prostoduszny oręż zapobiec skumulowaną na lekarstwu sierść. Włącznik niniejszy optymalizuje ponad oddzielenie FURminatora do sierści bezterminowej również skąpej: poszczególny umie przełącznik w kolorku szafirowym (do szczecie słabej), drugi w ciemnym (do szczecinie znacznej).\nMateriał egzystuje leniwy w spożytkowaniu, dzięki funkcjonalnej, uszytej z prostej gumy rękojeści, nie wyślizguje się spośród łapie podczas czesania psiska. Konserwacja ulubieńca istnieje srebrna, ubezpieczona plus nieważna. W torze wyczesywania pudla, wiarygodny dziczy piłki spędza okresowo rozprowadzony, grzywę mieszka właściwa zaś wyborowo pała.\nWażności FURminatora - narzędzia do przełamywania podszerstka:\n►realizuje efektywnie naciągaj konserwatywne miotełki także grzebanie,\n►jednoznaczny w sprzątaniu - wywożenie szczecinie spośród elaboratu dzięki dostępnemu pstryczkowi,\n►zajmowany przez weterynarzy a fachmanów,\n►spokojny dodatkowo przyjemny w zachowaniu, ma dyspozycję załogi,\n►stanowi wyprofilowane, wprawne ostrze spośród kwasoodpornej stateczni, jakie nie wymusza zaostrzania ani kolaboracji\nLinienie nowofundlanda ostatnie temat któregokolwiek pracodawcy policjanta. Teraźniejsze skromny bieg, jakiemu nie podaruje się udaremnić, zamożna go a gigantycznie ograniczyć, ściśle czuwając jego szczecinę. Przenikliwość linienia chce z kategorie, wieku, facjat natomiast czynników takich gdy lęk, kuracja pumi, czasami z ery roku.\nFURminator stanowi hołubiony przez lekarzy plus majstrów w strefie dbałości psisk. Wykluczone podrażnia roli spaniela, nie tłoczy grzywie, popiera ciąg rewitalizacji okrywy włosowej. Powiększa hodowlę grzyw pupila, dogląda o teraźniejsze, ażeby poprzednia przezacna natomiast brała realistyczny rys, roznosząc nieaktualne meszki spod grzyw okrywowej. Jego codzienne doświadczanie unika utrudnianiu się grzywie afgana\nInformator krwi spanieli dla których, promowane stanowi antidotum FURminator:\nPoszczególne krwi korzystają strukturę grzywie, jaka pewno się podburzać między konkretnymi czworonogami. Takie kategorie przeżyły naznaczone gwiazdką (*). Wcale wszelkie rottweilery bieżących odmian linieją. Jeśli Twój wyżeł leni, FURminator będzie dla niego podatnym urządzeniem do omiatania podszerstka. Poniższa lista nie niesie całościowych ras puli, u jakich każe się korzystanie antidota do spędzania podszerstka FURminator. W szturchańcu zapasowych zapytań, pytamy o łącznik.\nAiredale Terrier, Akita, Alaskan Klee Kai, American Eskimo Dog, Amerykański pitbul *, Jankeski staffordshire terier, Anatolian, Australijski ssak arkadyjski, Australijski Kelpie, Australijski terier, Beagle Harrier, Basenji, Basset Hound, Bearded Collie, Belgian Malinois, Berneński pokojowy bukoliczny, Black and Taniec Coonhound *, Border collie, Border Terrier, Boston Terrier *, Bouvier des Flandres, Pies*, Borzoj, Briard, Brittany Pies, Cwajnos jankeski *, Bulldog Angielski*, Buldog francuski*, Pies *, Bullmastiff , Cairn Terrier, Canaan Dog, Cane Korsu, Cardigan Welsh Corgi, Catahula Lampart Dog, Cavalier King Charles Spaniel, Chart, Chart afgański, Chart szkocki, Chart wyścigowy, Chesapeake Bay Retriever, Chihuahua*, Chinook, Chin japoński *, Chow Chow, Clumber Pies, Cocker spaniel, Collie, Czarnuch terier rosyjski, Pies*, Pies *, Dog, English Toy Spaniel, Eskimo Dog, Flat coated retriever, Foks, Foxhound angielski *, Golden retriever, Gończy bałkański, Gryfon Korthalsa, Gryfonik belgijski, Gryfonik brukselski, Irish Glen of Imaal Terrier, Italian Pies *, Jack Russell Terrier, Taks*, Kai Dog, Keeshond, Kuvasz, Labrador Retriever, Lakeland Terrier, Leonberger, Lhasa apso *, Malamut, Manchester terier, Mastif angielski, Mastif francuski, Mastif neapolitański, Mastyf tybetański, Miniature Bull Terrier, Mops, Munsterlander, Pies, Norfolk Terrier, Norweski Elkhound, Norwich Terrier, Nova Scotia Duck (Retriever spośród Drugiej Szkocji), Ogar, Otterhound, Owczarek australijski, Owczarek belgijski, Owczarek niemiecki, Owczarek staroangielski, Owczarek szetlandzki, Papillion, Parson Jack Russell Terrier, Pekińczyk*, Pembroke Welsh Corgi, Petit Pies Griffon Vandéen, Doberman faraona *, Wyżeł gończy*, Pinczer, Pinczer małpi, Pirenejski pokojowy wyżynny, Podenco spośród Ibizy *, Polny owczarek nizinny, Gospodarstwo Spaniel, Pomeranian, Cząstek Terrier, Rhodesian, Rottweiler, Saluki, Samoyed, Schipperke, Lawerak angielski, Seter irlandzki, Seter kaledoński, gordon, Sealyham Terrier, Shar Pei *, Shiba Inu, Shih Tzu *, Silky Terrier *, Skye Terrier, Smooth Fox Terrier *, Pies tybetański, Spinone makaron, Springer spaniel angielski, Springer pies walijski, Staffordshire Bull Terrier *, Sussex Spaniel, Syberyjski husky, Sznaucer, Sznaucer malutki, Sznaucer drab, Widet fiński, Czubek japoński, Terier irlandzki, Terier tybetański, Terier kaledoński, Tervueren, owczarek włochaty, Toy Fox Terrier *, Vizsla, Welsh Terrier, West Highland White Terrier, Wilczarz irlandzki, Legawiec niemiecki krótkowłosy *, Legawiec germański szorstkowłosy, Wyżeł weimarki krótkowłosy, Yorkshire Terrier *\nInformator nacji husky dla których, PRZENIGDY architekt Poznań ceny http://www.palladium.com.pl/ istnieje wystawiane narzędzie FURminator :\nPoniższa reguła nie piastuje wszelakich odmian husky, u których ZAKAZ podaje się adresowanie narzędzia do spędzania podszerstka FURminator®. W sztychu pobocznych zapytań, przywołujemy o dotyk.\nAmerykański Pies Wodny, Bedlington Terrier, Bichon Frise, Bolończyk, Coton de Tulear, Curly-Coated Retriever, Dandie Dinmont terier, Grzywacz mandaryński, Glen of Imaal Terrier, Hawańczyk, Irlandzki Spaniel Hydrologiczny, Kerry Blue Terrier, Pies, Lwi psisko (Löwchen), Maltańczyk, Pudel, Portugalski puli dowodny, Pooli, Soft Coated Wheaten Terrier\nUprzednio nieledwie rok po ożenku zostali papami bajecznej córeczki, a po dwóch latkach podrostka.\nAktualnie niemalże rok po ślubie puścili ojcami rajskiej córeczki, oraz po dwóch latkach chłopca.\nPilnie nieledwie rok po ożenku pozostawili papami prześlicznej córy, tudzież po dwóch latkach młodzika.\nWkrótce zawezwał Hanię o rąsię, dożył uznany spośród nadzieją natomiast po ożenku wywiózł ją do Warszawy, gdzie zapadł bazę w Komitecie Ramowym Wojska Polnego.\nWkrótce zawezwał Hanię o grabę, został przejęty spośród żarliwością oraz po ślubie wywiózł ją do Stolicy, dokąd zdobył godność w Klamrze Powierzchownym Armia Własnego.\nBezzwłocznie niezupełnie rok po ożenku dociągnęli rodzicami zadziwiającej córuni, oraz po dwóch latach malca.\nNiezadługo wezwałem Hanię o grabę, puściłby ugoszczony z błogością także po ślubie wywiózł ją do Stolice, dokąd kupił pozycję w Antabie Walnym Wojska Rodzimego.\nkabanosykarmy dla kotadrapaki dla kotówprzewózjak karmić kotabuldog francuski wzorzecsklep zoologiczny online karmy dla psówbull terierkindersitzkissen proprawnicydojazd do paryżalegowisko dla psaprawnikaszelki dla małego psakatzenspielzeugkarma dla kotówklatki dla chomikówchoroby nerek u kotówkarma premiumhurtownia


Ogrodowa przygoda Łukasza :) - Forum ogrodnicze - Ogrodowisko\n1 2 3 4 5 6 7 8 9 ... 1051 1052 Następna »\nLuki 19:37, 11 cze 2013\nKilka razy obiło mi się u uszy nazwa forum "Ogrodowisko" czy to w telewizji czy gdzieś na stronach poświeconych ogrodach, aż w końcu zajrzałem i myśle, że zostane na dłużej.\nTo teraz przechodząc do sedna sprawy, czyli mojego kawałka ziemi.\nOgród kiedyś był zwykłym podwórkiem na którym rodzice posadzili kilka iglaków. Z czasem jeszcze za czasów gimnazjum zaczeło się małe eksperymentowanie z nasionami w warzywniaku. Z czasem podobało mi się coraz bardziej i jak to mówią wpadłem jak śliwka w kompot. Po kilkunastu latach ten teren z kilkoma iglkami stał się moim mały miejsce do kolekcjonowania roślin.\nByłem o włos o wybranie kierunku studiów związanych z ogrodnictwem, ale powędrowałem w inną strone, a ogród stał się moją cichą pasją .\nPierwszy problem jaki się pojawił to słaba piaszczysta gleba, ale ten temat powiedzmy, że opanowałem. Niestety największą bolączką jest podjazd do garaży przez bardzo wąską 15 metrową działke, tego jednak nie przeskocze, ale pogodziłem się z tym faktem i walcze z brakiem miejsca na nowe rośliny.\nNa początku chciałem zrobić wiele rabat, aby wchodząc na posesje było po prostu ładnie, jednak z czasem jak poznawałem coraz więcej roślin i zaczęło się zbieranie. Obecnie moją ulubioną rośliną są żurawki, które zauważyłem na forum również bardzo są lubiane. Uzbierała się już spora kolekcja, którą przynajmniej w cześci przedstawie. Inne rośliny, które zbieram nałogow to lilie, rojniki i uwielbiane liliowce.\nTych ostatnich kwiatów troszke nazbierałem przez ostatnie dwa lata i w tym roku myśle, że w końcu zobacze ich kwitnienie\nStrasznie się rozpisałem co do mnie nie podobne. Teraz czas na kilka zdjęć :\nBogdzia 20:08, 11 cze 2013\nWitaj łukaszu. Ładne roślinki nam pokazałeś. Fajnie że ogród stał się Twoim hobby bo lepszego hobby nie ma chyba. Na piaszczystej ziemi dobrze beda rosły rh bo one lubią przepuszczalna ziemię, trzeba im tylko przygotowac kwaśne podloze.Widzę ze kilka ich już masz . Dzieki za wizytę u mnie i jeśli Ci sie mój ogród podoba to zapraszam w przyszłym roku w czasie kwitnienia rh.\nLuki 20:14, 11 cze 2013\nDziekuję Ci bardzo i z ogromną radością skorzystam z propozycji odwiedzin.\nNarazie nie ma co zapeszać bo jak ja coś planuje z dużym wyprzedzeniem to nie zawsze idzie to po mojej myśli\nBogdzia 20:17, 11 cze 2013\nMarta7 20:18, 11 cze 2013\nŁukasz witaj na ogrodowisku\nBardzo,bardzo przyjemnie spaceruje się po Twoim pieknym ogrodzie,żurawki niezwykle urokliwe i takie żywe,zachwycił mnie też różowy rh i powojnik,lubię takie kolory\nPozdrawiam serdecznie,mam nadzieję że masz w zapasie jeszcze dużo zdjęć Będę zaglądać\nMoniika 20:22, 11 cze 2013\nWitaj piękne żurawki ! Masz co pokazać pozdr M\nWelka 20:35, 11 cze 2013\nNa 100 % będę Twoim częstym gościem, przepięknie skomponowane żurawki, a wybarwienie southern comfort najpiękniejsze z możliwych\nSkalniaczek i różaneczniki tez urzekają\nEwelina Moje zmagania ogrodowe\nLuki 20:56, 11 cze 2013\nWitam gości bardzo mi miło\nNo to nie owijając w bawełne, zapas zdjęć mam spory.\nTo zaczynam od żurawek i żuraweczek\nTo reszte żurawek zostawie na później bo mam jeszcze co pokazać. Tak troszke nieskromnie się przyznam, że moja kolekcja dobija do 100 odmian i ciągle się powiększa.\npagap 21:01, 11 cze 2013\nLuki 100 odmian ? będziemy podziwiać pokazuj\nogród Agi i Kuby ***** projektowanie wspólnymi siłami\nLuki 21:05, 11 cze 2013\nDokładnie to 94 odmiany, ale kolejne 10 już niedługo przybędzie tylko nie mam czasu się po nie wybrać.\nTo już podchodzi troszke pod chorobe , ale każda natępna strasznie mnie cieszy i tym bardziej jeżeli jest to odmiana trudno dostępna\nTo teraz troszke lili i liliowców\nTo w następnym odcinku będzie część mojej kolekcji rojników


Kawiarnia Bajka w Opolu - Opole z Sercem | Historia Opola | Blog o Opolu\nHome / Opole / restauracje / Kawiarnia Bajka w Opolu\nKawiarnia Bajka w Opolu\nSą takie miejsca, można by rzec legendarne, których chociaż od lat próżno szukać na mapie Opola, to wciąż pozostają w pamięci mieszkańców. Łączą nas z nimi wspomnienia, lata młodości czy wyjątkowe chwile. W naszym artykule odwiedzimy właśnie jedno z takich miejsc. Zapraszamy was do kawiarni Bajka!\nKawiarnia Bajka przy ulicy Ozimskiej 17 to jedno z najpopularniejszych miejsc na mapie Opola lat 60. I 70. XX wieku. Jedno z ulubionych miejsc spotkań opolskiej młodzieży. Parter niskiej kamienicy zajmowała niewielka salka, w której tuż przy drzwiach, po prawej stronie znajdował się bar.\nDruga, większa sala znajdowała się w oficynie i wchodziło się do niej po kilku stopniach. Spotykali się tu głównie smakosze złocistego trunku, a królował mrok, dym papierosowy i niewybredne słownictwo. W połowie lat 60. doszło tu do pijackiej awantury, w trakcie której śmiertelnie pchnięto nożem studenta. Po tym wydarzeniu postanowiono wyremontować lokal i zmienić jego charakter. W drugiej sali ustawiono pianino, na którym od czasu do czasu przygrywano gościom. Po zmianach najczęściej zamawianymi trunkami były wina Malaga, Lacrima i Riesling.\nW karcie królowały podobno najlepsze ciastka w Opolu! Firmowe, bajaderki, wuzetka, świeżo prażone orzeszki ziemne, lody pistacjowe i jarzębinowe oraz słynne na całe miasto kremy. Sułtański i cytrynowy były prawdziwym hitem, a o palmę najlepszych w mieście konkurowały tylko z Melbą na Rynku. Kawiarnia Bajka to także dla wielu wspomnienia pierwszych randek, pierwszych pocałunków czy lampki wina z młodzieńczą miłością.\nZa wspomnienia z opolskiej kawiarni Bajka dziękujemy uczestnikom grupy „Zakochani w Opolu”, którzy pomogli nam odtworzyć klimat tego miejsca. Chcesz współtworzyć ten lub kolejne artykuły? Napisz do nas!\nKawiarnia Bajka w Opolu Reviewed by OzS on 20:02 Rating: 5


Narożniki do salonu – jaki wybrać? | mebius.pl\nObecnie w internecie znajdziemy mnóstwo propozycji narożników do salonu. Który wybrać? Przede wszystkim musi pasować do wnętrza. Zastanów się, jaki ma być. Skórzany czy tapicerowany, na wysokich nóżkach czy niskich, z zagłówkiem czy może bez. To wszystko będzie miało znaczenie, jak ostatecznie będzie wyglądało pomieszczenie.\nZobacz różne oferty narożników do salonu\nAby dobrze dobrać narożnik do salonu, warto poszukać różnych ofert. Jednak przede wszystkim ważna jest jakość wykonania i trwałość materiałów. Może interesuje cię opcja rozłożenia go, aby móc na nim spać? Możesz przebierać w modelach i kolorach. Zwróć uwagę, aby zapewniał Tobie pełen komfort i wygodę, a rozkładanie nie było uciążliwe. Musi być szybkie i nie sprawiać problemów.\nRozkładany narożnik do salonu, czyli praktyczność i elegancki wygląd\nRozkładany narożnik to bardzo uniwersalny wybór. Łączy funkcjonalność ze stylem. Będzie idealny do niemal każdego wnętrza. Znajdziemy wiele wariantów, ale który wybrać? W dzisiejszych czasach liczy się oryginalność i marka, jednak warto kupić narożnik w przystępnej cenie. Polecamy zobaczyć ofertę narożników do salonu Producenta Mebli Górecki na ich stronie: https://meblegorecki.com/kategoria-produktu/narozniki. Ich produkty łączą wszystkie te aspekty. Dodatkowo mają duży pojemnik na pościel, dzięki czemu możesz mieć wszystko w jednym miejscu.\nZastanawiasz się, czy to będzie dobry wybór, aby wybrać narożnik do salonu? Masz wątpliwości czy nie będzie za duży, zbyt masywny? Nie potrzebnie! W internecie znajdziesz też mniejsze modele. Możesz wybrać taki, który będzie mieć wysokie nóżki, dzięki czemu doda narożnikowi lekkości. Na wszystko znajdzie się rozwiązanie, narożnik to czysta wygoda. Ożywi wnętrze, dzięki niemu też nie zabraknie miejsca dla rodziny, ani gości. Narożnik do salonu to z pewnością dobry wybór!


Rak piersi, jak wygląda jego diagnostyka? - Onkologia Warszawa - Lekarz Onkolog Warszawa\nRak piersi, jak wygląda jego diagnostyka?\nStrona główna / Porady / Rak piersi, jak wygląda jego diagnostyka?\nRak piersi jest jednym z najczęściej występujących nowotworów u kobiet na całym świecie. Co warto wiedzieć na temat raka piersi, aby móc wykryć chorobę we wczesnym stadium?\nAby udało się wykryć niepokojące zmiany w piersiach we wczesnym stadium, wiele zależy od kobiet oraz comiesięcznego badania, a właściwie samobadania piersi. Takie badanie pozwala zachować tzw. czujność onkologiczną. Jak wykonuje się takie badanie? Na początku warto wiedzieć, że badanie palpacyjne wykonywane jest aż w trzech pozycjach: pod prysznicem, przed lustrem, a także na leżąco. Trzeba podnieść obie ręce, a następnie dokładnie przyjrzeć się kształtowi swoich piersi oraz dołów pachowych. Warto sprawdzić, czy z brodawek nie wydziela się płyn, a także czy na skórze piersi nie występują przebarwienia. Każda kobieta powinna wykonywać samobadanie piersi na tydzień po okresie menstruacji, natomiast kobiety po menopauzie powinny sobie wybrać jeden dzień w miesiącu, przy którym regularnie będą badały stan swoich piersi. Oczywiście oprócz samobadania piersi niezwykle ważne są okresowe badania lekarskie.\nJednym z pierwszych ostrzeżeń powinno być dla nas pojawienie się guzka lub stwardnienia w okolicy dołu pachowego, lub w obrębie piersi (może to być nawet guzek niebolesny). Powodem do niepokoju będzie również wyciek z brodawki, szczególnie jeżeli przypomina on krew. Sygnałem powinna być dla nas zmiana wielkości lub kształtu brodawek, skóra, która przypomina swoją formą skórkę pomarańczy, a także owrzodzenia czy niejasnego źródła zaczerwienienia. Każdy guzek lub stwardnienie powinno być skontrolowane przez specjalistę, dlatego nie należy zwlekać z wizytą u lekarza.\nJakie są sposoby diagnostyki raka piersi?\nMedycyna oferuje wiele metod diagnostycznych raka piersi. Dla kobiet w wieku od 50 do 69 lat zalecane jest badanie mammografii, natomiast u kobiet młodych ze względu na inną budowę piersi wykonuje się badanie USG. Jedną z metod diagnostyki raka piersi jest elastografia, która polega na ocenie twardości tkanek - elastyczne i miękkie tkanki są zdrowe, natomiast tkanki sztywne mogą wskazywać na raka. Kolejną metodą diagnostyki piersi jest rezonans magnetyczny, który znany jest z dużej czułości wykrywania guzków piersi, dzięki czemu można zobrazować wczesne zmiany, które są niewidoczne w badaniu USG lub mammografii.\nZwiększone ryzyko zachorowania na raka piersi, kogo dotyczy?\nIm wcześniej rak piersi zostanie zdiagnozowany, tym wcześniej zostanie wdrożone odpowiednie leczenie i pacjentka będzie miała większe szanse na wyleczenie. W początkowych stadiach raka wczesne wykrycie zmian umożliwia zastosowanie mniej agresywnych form terapii. Zwiększone ryzyko na zachorowanie na nowotwór piersi mają kobiety w starszym wieku, kobiety, u których miesiączka wystąpiła we wczesnym wieku, a menopauza w późnym, występowania raka piersi w rodzinie, a także urodzenie dziecka w poźniejszym wieku.\nDieta antyrakowa — co jeść, a czego unikać? Walka z rakiem jest niemałym wyzwaniem, jednakże dzięki badaniom naukowym...


"Smoleńsk" - ten film niektórych zaboli. DZIŚ W KINACH - Niezależna\nKultura i Historia • 09.09.2016 07:37\nBodaj jeden z najgorętszych tytułów sezonu, którego premierę przekładano kilka razy. Obraz, który wzbudził kontrowersje i zebrał negatywne recenzje zanim jeszcze powstał.\nBodaj jeden z najgorętszych tytułów sezonu, którego premierę przekładano kilka razy. Obraz, który wzbudził kontrowersje i zebrał negatywne recenzje zanim jeszcze powstał. Samo to świadczy o wadze tematu, jakiego podjął się Antoni Krauze w filmie „Smoleńsk”. Na szczęście obawy wielu okazały się bezpodstawne i można odetchnąć z ulgą – obraz Krauzego nie tylko broni się artystycznie, ale stanowi ważny głos w dyskusji na temat tego, co zaszło 6 lat temu na lotnisku Siewiernyj – a to już całkiem mocne argumenty, by wybrać się dziś do kina, choć wiele środowisk ten obraz może zaboleć.\nFilmowi, który od dziś możemy zobaczyć w kinach, od początku towarzyszyły ogromne trudności:\nMyślę, że dobrnęliśmy wreszcie do portu - przez te wzburzone morze krytyki przepłynęliśmy z produkcją filmu. Mamy nadzieję, że na „Smoleńsk” przyjdą również ci, którzy na co dzień rzadko bywają w kinie. Dużą zasługę w tym mają wrogie filmowi media, które starając się ten obraz zdyskredytować, niejako wypromowały go\n- powiedział w rozmowie z niezalezna.pl Maciej Pawlicki, jeden ze współautorów scenariusza.\nCZYTAJ WIĘCEJ: „Smoleńsk” - ten film warto obejrzeć. Dlaczego? RECENZJA\nDziś jedyne co mogę powiedzieć to to, że czuję wielką satysfakcję, że film powstał i że zostanie pokazany tak licznej publiczności. Rzeczywiście kłopoty z realizacją produkcji były ogromne i dla mnie przede wszystkim niezrozumiałe, ale dziś już nie chcę do tego wracać, lecz cieszyć się finałem.\n– dodał w dniu premiery „Smoleńska” jego reżyser Antoni Krauze.\nFilm Krauzego to także ważny głos w debacie o tym, co sześć lat temu wstrząsnęło całą Polską. Bez wątpienia film jest dla pewnych środowisk niewygodny, działający niczym poczucie winy.\nWsłuchując się w głosy płynące z prawa i z lewa na temat filmu można odnieść wrażenie, że są to recenzje dwóch różnych obrazów. Tym bardziej warto wybrać się dziś do kina, by samemu wyrobić sobie zdanie na temat produkcji. Jedno jest pewne: film to sprawnie zmontowana całość, okraszona doskonałą muzyką Michała Lorenca. Na szczególną uwagę zasługuje świetna rola Aldony Struzik, która zjawiskowo oddała charakter granej przez siebie postaci - wdowy po generalne Błasiku.\nPrzede wszystkim jednak film to kolejna okazja, by jeszcze raz myślami powrócić do smutnych chwil z 10 kwietnia 2010 roku i w ten posób oddać osobisty hołd ofiarom katastrofy.\nFilm "Smoleńsk" od dziś w kinach w całej Polsce.\n#Smoleńsk #Antoni Krauze #premiera #Tu-154 #Maciej Pawlicki


Pręty Żebrowane Wieliszew • Wyroby Hutnicze • Szukam Prętów Żebrowanych w Wieliszewie • Skład Budowlany • Koszt • Żebrowane Pręty Ceny Wieliszew w powiecie legionowski w gminie Wieliszew woj. mazowieckie • Konstrukcje Stalowe • Cennik • Tanio • Sklep Budowlany • Norma.org.pl\nKonstrukcja betonowa, czy żelbetowa skutecznie zostanie wzmocniona dzięki użyciu drutów żebrowanych. Taka technika budowlana sprawia, że beton jest odporny i sztywny. Dzieje się tak ponieważ pręty żebrowane przejmują oddziałujące naprężenie i zabezpieczają całą konstrukcję przed zniszczeniem. Wymagania wobec prętów żebrowanych są wysokie, dlatego stosuje się do ich realizacji dużej jakości stal węglową. Producenci oferują szeroką gamę drutów pod aspektem wielkości średnicy i kształtu, tak że swobodnie dobierzesz je do swojej konstrukcji. Typ prętu zleży o d układu przekroju. Zapraszamy Cię do zapoznania się z naszą propozycją znajdziesz tam pręty żebrowane kwadratowe, obłe, prostokątne czy sześciokątne – Szukam stal zbrojeniowa ile kosztuje.\nStal węglowa stanowi materiał, z którego wykonuje się pręty żebrowane. Pamiętaj, że najlepsza wytrzymałość, odporność na odkształcenia i stabilność wymiarowa, to podstawowe właściwości tego rodzaju drutów. Poza tym możesz je zastosować wszędzie tam gdzie wymagana jest odporność na warunki atmosferyczne, korozję, drobnoustroje. Ogniotrwałość to kolejna właściwość prętów żebrowanych. Naturalnie masz duży wybór drutów żebrowych, różnią się one średnicą i przekrojem poprzecznym, czyli kwadratowym, obłym, prostokątnym, sześciokątnym. Musisz posiadać specjalistyczne narzędzia, by uwieńczyć proces obróbki plastycznej tych materiałów.\nWiemy, jak ważne są parametry jakościowe, dlatego zadbaliśmy, aby oferowane przez nas pręty żebrowane były idealne. Do ich zrealizowania użyto stali węglowej naturalnie najwyższej jakości. Dbałość o standard wykonania sprawia, że pręty żebrowane cechuje wysoka wytrzymałość, odporność na odkształcenia oraz stabilność wymiarowa. Jednak to nie wszystkie pozytywne właściwości drutów żebrowanych kolejne to odporność na warunki atmosferyczne, takie jak skrajne temperatury, promieniowanie UV, wilgotność. Należy również podkreślić, że najlepsza jakość prętów sprawia, że są one również solidne na czynniki biologiczne, obciążenia stałe oraz dynamiczne, oraz są ognioodporne. Masz zapytania, skontaktuj się z nami i poznaj nasza ofertę.\nPręty żebrowane to jedne z elementów stali zbrojeniowej oznaczona są klasami A-II, A-III i A-IIIN. Pręty gładkie określa się klasami A-0 i A-I w odróżnieniu od stal żebrowanej są miękkie i giętkie. Pręty żebrowane są bardziej sztywne, mniej elastyczne, ich obróbka wymaga od Ciebie więcej czasu, lepszych narzędzi, więcej czasu. Pręty żebrowane to bazowe/główne elementy stali zbrojeniowej, pręty gładkie są tylko uzupełniająco używane, np. na strzemiona.


Wicelider słabszy od beniaminka – Lubsport - wiadomości sportowe, wyniki i relacje live\nWicelider słabszy od beniaminka\nOstatni mecz 15. kolejki rozgrywek IV ligi lubelskiej zakończył się niespodzianką, w której beniaminek z Tyszowiec pokonał 2:1 Lubliniankę. – W pierwszej połowie rywale mieli przewagę, co udokumentowali golem. Po przerwie goście także prowadzili grę. Dopiero w 80. minucie spotkania doprowadziliśmy do remisu po strzale z główki Tomasza Raczkiewicza. Uwierzyliśmy, że możemy ten mecz wygrać lub co najmniej zremisować. W doliczonym czasie gry Piotr Maliszewski uderzył zza szesnastu metrów, bramkarz Lublinianki wypuścił piłkę przed siebie, do której dobiegł Damian Ziółkowski i umieścił ją w bramce. Sprawiliśmy niespodziankę w tym starciu – cieszy się kierownik Huczwy, Janusz Zarębski. – Niewykorzystane sytuacje zemściły się na nas i tyle – ucina Dariusz Bodak.\nHuczwa Tyszowce – Lublinianka 2:1 (0:1)\nBramki: Tomasz Raczkiewicz 80′, Damian Ziółkowski 90+4′ – Adrian Rejmak 37′\nHuczwa: Berbecki – Anioł, Materna (71′ Sobolewski), Okalski, Miedźwiedź (46′ Walentyn) – Ziółkowski, Bukowski, Kaznokha, Maliszewski, Dworak – Raczkiewicz.\nLublinianka: Toruń – Wszołek (82′ Kośka), Dzyr, Mulawa, Kowalczyk – Kuzioła, Baran (60′ Iwańczuk), Rejmak (70′ Kamola), Stępień (60′ Bednara), Morenkov – Milcz (82′ Rapa).\nŻółte kartki: Karol Bukowski – Jarosław Milcz\nTagi4. ligaAdrian RejmakDamian ZiółkowskiDariusz BodakHuczwa TyszowceIV LigaIV liga lubelskaJanusz ZarębskiLubliniankaTomasz Raczkiewicz\nLeśniak zapewnił trzecią wygraną Podlasiu\n“Franz” poprowadził zielono-czarnych do zwycięstwa!


Polacy Wyklęci | Niepoprawni.pl\nW Afryce można obalać legalną władzę, tyranów co prawda, wszakże wybranych w „demokratycznych” wyborach. U nas należy czekać na wybory, a w międzyczasie przyjmować przekaz płynący z wiodących i niezależnych mediów, by przypadkiem nie popełnić błędu przy urnie wyborczej. Wybrać musi większość. Obalić może mniejszość.\nJedną z pierwszych rzeczy, jaką wprowadzili komuniści w PRL-u było Uchwalenie Małego Kodeksu Karnego.\n„...Jednym z podstawowych celów, do jakich dążyli rządzący Polską od 1944 r. komuniści, było zniszczenie swoich politycznych przeciwników. Cel ten był realizowany na różne sposoby - poprzez skrytobójcze mordy, masowy, policyjny terror, itp. Od samego początku rządom komunistów towarzyszyło też nader represyjne ustawodawstwo, pozwalające uwięzić - lub nawet zabić - każdego, kogo rządząca ekipa uznała za swego wroga...”\nPrzykładem takiego komunistycznego prawa może być Dekret o Ochronie Państwa z 30 października 1944 r., ogłoszony 3 XI, a obowiązujący z mocą wsteczną od 15 VIII tego roku. Za wszystkie przewidziane w nim przestępstwa (11 artykułów, z których część dzieliła się na poszczególne punkty) groziła kara śmierci (alternatywnie z karą więzienia). Najwyższy wymiar kary można było otrzymać m.in. za:\nZakładanie lub udział w związku mającym na celu obalenie demokratycznego (sic!) ustroju Państwa Polskiego;\nUdaremnienie lub utrudnianie reformy rolnej, oraz nawoływanie do czynów skierowanych przeciwko jej wykonywaniu i publiczne ich pochwalanie;\n"Gwałtowny zamach" na organ państwowy lub samorządowy, jednostkę wojskową polską lub sił sprzymierzonych (czyli Armii Czerwonej), lub zakłady, urządzenia albo komunikację powszechną bądź wojskową;\nWyrabianie lub przechowywanie broni, amunicji i materiałów wybuchowych;\nUszkadzanie lub niszczenie przedmiotów lub urządzeń służących do użytku powszechnego lub obrony Państwa Polskiego albo Sprzymierzonego.\nUniemożliwianie lub utrudnienie prawidłowego działania urzędów państwowych lub samorządowych, zakładów wytwórczych lub instytucji użyteczności publicznej;\nUdział w związku przestępczym lub tajnym;\nUchylanie się od obowiązku świadczenia osobistego lub rzeczowego w czasie wojny;\na także za nie doniesienie o jakimkolwiek z przestępstw (a także przygotowaniu do popełnienia przestępstwa), określonych w art. 1 - 10 Dekretu (art. 11).\nJak najbardziej rozumiem, iż Państwo i władza ma prawo bronić się zagrożeniami, jednak kiedy zagrożeniem staje się władza, która nie przestrzega Konstytucji i prawa, wtedy Naród ma prawo wypowiedzieć jej posłuszeństwo. Gdy większość Polaków popadła w nihilizm i konformizm, gdy wielu ma wspólne cele i interesy z Partią Władzy. Kiedy odradza się czerwona zaraza, a ludzie honoru i szmaty im podobne mają się świetnie, wtedy do głosu musi dojść zdrowa, niezarażona jeszcze przez lewacką, neoliberalną, unijną i wreszcie przez homo propagandę. Partia nasza ukochana nie ustąpi, nie odda władzy. Zdaje bowiem sobie sprawę z tego jakie będą konsekwencje utraty wszystkiego o co tak dzielnie i na wielu frontach, w tym także „Smoleńskim” walczył quasi-Stasi-Donek i amant ze WSI na Prezydenckim Stolcu.\nPo 10 kwietnia 2010 r. Polacy o prawicowym i narodowym sercu zintensyfikowali swoją działalność. Jednak przy tak zmotywowanej władzy słowa, pióro lub klawiatura to za mało. Globalny świat z kultem konsumpcji oraz reforma oświaty, brak szerokich działań w propagowaniu postaw patriotycznych, wypieranie historii, postawa – Wybierzmy Przyszłość, bez oglądania się za siebie prowadzi do sytuacji w której więcej mają do powiedzenia o naszej historii Ozzy Osborne czy zespół Sabaton. Nieustająca nagonka na IPN ze strony obrońców starego porządku, nienażartych czerwonych świń oraz kupczenie Polską doprowadziło do tego, iż dumny i prawy Polski Naród klęka przed mamoną, która zastąpił Ojczyznę. Jeżeli już angażują się w politykę to tylko by jednoczyć się w seansach strachu przed kaczystami lub odebrać „korzyść majątkową”. Gdzie pochowali się harcerze, jakiej polskości uczą poloniści i historycy, ilu jest takich ludzi, którzy zaryzykują i postawią na szali swoją karierę będąc nieprawomyślnymi. Naród, który dał światu Jana Pawła II i wydał na świat wiele wspaniałych córek i synów, Polska, która w historii świata zapisała się czynami pięknymi, szczególnie gdy chciano ją wymazać z map świata, ta Polska, ten Kraj, ten Naród zszedł na psy ( sorry miłe pieski ). Wystarczy micha i przebieżka po centrach handlowych i radosne zabawy przy Lady Zgadze, albo inne globalnej gwiazdce. Nie, nie o to mi chodzi byśmy nie cieszyli się życiem. Najpierw trzeba jednak zadbać o prawdziwą wolność i o godny poziom życia. Nie ma w Polsce klasy średniej, nieustanny wzrost cen przy żenujących płacach, wyzysk podatkowy i wysokie rachunki za swoją radosną twórczość wystawia nam władza doprowadziły do sytuacji w której zniechęcenie i dojutrkowość zabijają w nas to co najważniejsze. Zabijają w nas Polkę i Polaka. Czynią z nas szarą globalną masę do przemielenia przez koncerny i możnych tego świata. Ilu z nas ma odwagę by na pierwszym miejscu postawić Ojczyznę być może kosztem kariery zawodowej, zdrowia lub życia. Tak życia. Ś.P. Marek Rosiak pracował dla ludzi, dla Polski. A pasażerowie Tupolewa zginęli jadąc na piknik, czy służąc Ojczyźnie.\nPrzez lata fałszowano lub zohydzano nam historię Polski, Żołnierze Wyklęci byli bandytami, Powstańcy Warszawscy to nieodpowiedzialni ludzie przez których ginęli cywile. Teraz przyszła kolej na nas. Mohery, ciemnogród i co kto sobie życzy choćby z repertuaru Niesiołowskiego. Brakuje by odsądzili nas od czci i wiary, a i to możliwe bo cześć oddaje się cielcom hedonizmu i konsumpcji, a wiara ma być zastąpiona wiarą w Tuskowe Cuda. Nie dajmy się zepchnąć cwanym i doświadczonym manipulatorom Czerstwym i Wiercącym nam w czaszkach by podłączyć złącze HDMI do dekodera n-ki. Przeklęci będą na wieki zdrajcy i sprzedawczyki.\nRaz na zawsze skończmy bełkotem poprawności politycznej, nazywajmy rzeczy i sprawy po imieniu. Lewak i komuch nie jest nową lewicą, pętak i oszust nie jest liberałem z PO, cwaniak i koniunkturalista nie jest reprezentantem polskie wsi, Bolek nie jest Lolkiem ( tak nazywano Jana Pawła II w czasach młodości ).\nA homoseksualista nie jest gejem, nie jest fajnym radosnym faciem, jest facetem który nadstawia drugiemu dupy, lub w najlepszym przypadku jest stroną czynną.\nJaruzelski, Kiszczak i cała czerwona hołota to zbrodniarze, którzy powinni zawisnąć na latarniach, a nie brylować przy okrągłym stole. Pewien elektryk powinie się leczyć i to nie na serce.\nA my jak owce idziemy na rzeź czasem pobekując ze strachu, a czasem jak nam się wydaje groźnie.\nPodziemie zbrojne - teraz albo nigdy.\nJak widać po przykładzie Polski miękkie oddanie władzy jest w sumie zatrzymaniem władzy. Uwolnić się możemy jedynie walcząc, poetom i pisarzom zostawmy pióra, a my chwyćmy za broń. Broń jaką daje nam Konstytucja, prawo. Pokażmy zaplutym lemingom i ich kałtorytetom, że jesteśmy dumni z bycia Polakami. Prawdziwymi Polakami, cóż złego w tym słowie, prawdziwy Polak komuś zagraża, o to chodzi. Lepszy dla władzy jest MwzWM i jemu podobni obywatele Europy. Za mało się organizujemy, musimy czerpać ze tradycji konspiracji, podziemia zbrojnego. Jeżeli szkoła nie uczy patriotyzmu to cały ciężar spada na rodzinę. Nie takie ciężary dźwigały polskie rodziny. Pokażmy, iż obciachem jest PO, SLD i PSL oraz poglądy i postawy jakie lansują. Niewiele jest czasu i od odpowiedzialności za nasz Kraj i Ojczyznę nie uciekniemy, tak jak to próbuje Władza Ludowa. Jest w sieci taki demotywator - Miej W Dupie Smoleńsk - Chwal Się Tym Na Fejsie.\nTo ja się pytam czemu tylko Smoleńsk, ja autorowi tego demotywatora zrobię z dupy Jesień Średniowiecza i wtedy będzie mógł zrobić nowy - Miej w Dupie Polskę i Polaków. A co ?, czemu nie pójdzie na całość i wtedy pochwali się na fejsie, a najlepiej gdzieś w Polsce, na ulicy. Z taką dupą zrobi karierę na Tęczowej Paradzie.\nWracajmy jednak na ziemię, na Polską Ziemię. Przespane 22 lata powodują, że jesteśmy troszkę z tyłu z macherami z PO. To ja się pytam kilku Panów Generałów co to ZEN uprawiają, na co czekacie ? Czy bardziej gracie z obecną władzą, czy też Bóg, Honor i Ojczyzna. Nic nie macie za pazuchą, nie żartujcie. Do wyborów blisko, kiedy odpalamy. A przecież wiemy, że jest co. Zasoby IPN to tylko to co nie zdążono zniszczyć lub celowo zostawiono. A przecież każdy rozsądny człowiek zostawia sobie jakieś zabezpieczenie na wszelki wypadek Panie Generale Petelicki. No to jak, mamy czekać i wierzyć, że leży Wam na sercu Polska, czy też mamy się sami organizować. Ja lubię niespodzianki, szczególnie miłe, może jednak zbyt wielką cenę przyjdzie nam zapłacić za kolejne dni,. Miesiące, być może lata tej „ Polskiej Bandy Czworga”.\nCzy ktoś przy zdrowych zmysłach wierzy, że morderca, złodziej, czy gwałciciel zgłosi się skruszony i odda pod sąd. PO co byłaby policja. Współczuję zwolennikom aksamitnych rewolucji, ich efekt już jest - to życiowy hardcore jaki zafundowała nam zza groby PZPR przy wsparciu PO.\nAni PO, ani jej wschodnie i zachodnie zaplecze nie odda władzy i nie stanie dobrowolnie przed prawdziwie niezawisłym a jak trzeba to zawisłym sądem. Chyba, że ktoś wyżej zrozumie, a może już zrozumiał, iż grając dalej z Donkiem w piłkę, za chwilę wypadnie z gry i straci wpływ na swoje interesy w Polsce. Gdy poczuje, iż punkt krytyczny nadchodzi zdmuchnie ich jak świeczki z tortu urodzinowego. Ciekawe tylko co będzie z BroniWSIsławem. To tajemnica Mundialu.\nWalczmy nowocześnie, słowo cięższe od kamienia, a wzmocnione nowoczesną techniką ma olbrzymią moc. Coraz trudniej dociera się di ludzi z prawdą, bo choć środków nie brakuje, to stają się coraz bardziej odporni na trudną i bolesną czasem prawdę.\nCzy sędzia z polskiego sądu skierowałby Norwida, czy też Mickiewicza na badania psychiatryczne ? Niewątpliwie, miałby przecież uzasadnione podejrzenie zaburzeń psychicznych jasno wynikające z ich twórczości. Piłat chociaż ręce umył, nasz sędzia nie miałby kłopotu z rozpoznaniem choroby psychicznej u obywatela Jezusa syna Marii i Józefa.\nA to dopiero początek niespodziewajek ze strony PO i jej zwolenników. Plany awaryjne już dawno rozpisano, a towarzysze nie zawiedli, wyciągnęli bratnią dłoń. I znowu jakiś Wielki Polak uratuje nasz Kraj przed zamętem i tragedią jaką szykują czy zdobędą władzę, czy też nie kaczyści pod wodzą Opętanej Kaczki. Trzeba raz na zawsze urwać łeb czerwonej hydrze i rozpłatać ją na kawałki by już się nie odrodziła. Należy przywrócić Boski Ład na Świecie. Historia pokazuje, iż nie wypadliśmy sroce z pod ogona, czas nadszedł by pokazać światu na co nas stać, dać odpór kłamliwej propagandzie Wajdeloty, Bartoliniego i jemu podobnych Radków.\nUczyńmy z Patriotyzmu i Wiary Szlachectwo, Szlachectwo o którym będą marzyć młodzi ludzie\ni z dumą je nosić, nie tylko w Polsce.\nMoskiewskie dziwki już nie raz zacierały ręce, niemy naród z zachodu nie po raz pierwszy w imię swoich interesów z Moskwą ponad Polską dogaduje się jak rozwiązać ostatecznie „kwestię polską”. A my czekamy na zdobycie drugiej, a być może ostatnie bramy przez „Wunderteam Donalda”.\nNie złamaliście nas Moskale i Germańcy nigdy, a dla waszych popleczników znajdzie się odpowiednie miejsce. Co wy szykujecie dla Polski i naszych dzieci, jakoś wam nie ufam i nie dopuszczę za żadną cenę do realizacji waszych podłych planów. Ja mogę oddać życie za Ojczyznę i Rodzinę, a wy ?, wy jak zwykle schowacie się za maminą spódnicę. Powiecie, że tak nie wolno, że nie trzeba, że XXI wiek i nie te metody. Mamina spódnica może okazać się za krótka, a nie sądzę by ktoś za wami tęsknił i na was oczekiwał. Było kiedy „Murzyn...”, a będzie „Tusk zrobił swoje, może odejść”. A właśnie, że nie może odejść, rozliczycie się z Narodem chłopcy z PO i wtedy już będziecie po odejściu, tak jakby dekapitacji w nowoczesnym wydaniu. My nie boimy się was, my troskamy się o Polskę, jesteśmy dumnym i niezłomnym narodem. I nie zapominajcie o tym. Tym razem doradcy się mylą. Tym razem warto oddać się pod sąd zanim zajmie się wami Trybunał Ludowy. Ale jazda, jestem chyba komunistą, nie, Trybuni to starszy pomysł.\nOd dzisiaj, a właściwie od kiedy zaczęliście swój chocholi taniec jesteście moimi i Polski wrogami, nie tylko politycy, ich wyborcy też, ci którzy nie głosujecie nie służycie Polsce. A dla wrogów nie mam litości. Nie jest mi miła, ani obojętna osoba, która wspiera lewactwo lub popaprańców z ich Tolomaczem i Rusosławem. Mam prawo ich nienawidzić i bronić Polski przed nimi. I żadne prawo nie może mi tego zabronić, w obronie własnej i Ojczyzny wszystkie chwyty są dozwolone. Komunikuję zatem w/w, iż wkroczyliście na mój teren, na moje polskie podwórko i bynajmniej nie mam zamiaru was ugościć chlebem i sola. Zastanówcie się zatem dwa razy czy nie czas już pośc do lasu i spotkać się z Bogiem. W przeciwnym razie może dojść do sytuacji, że duża część Polaków przypomni sobie o pięknych tradycjach zbrojnego podziemia, a was uzna za wroga. A wam będzie ciężka zabrać nam radio, net, komórki i takie tam różne nowoczesne środki walki, a nade wszystko Polskie Serca.\nBo my Polacy przez was Wyklęci mamy w sercu Boga, Honor i Ojczyznę.\nJWP,uf przeczytałam i jeszcze nie moge tchu z wrazenia złapać\ngość z drogi - 26 Czerwca, 2011 - 19:42\ndycha ,to za mało\nale skoro nie ma wiecej to masz ale taką jak Husarskie Skrzydła i ich Szum\nja skromniutko odniose sie to pewnej sprawy,ktora od dawna mnie martwi\nTAK jak napisałeś,nie ma w Polsce klasy srednie,właśnie,bo Nocna Zmiana\nzrobiła wszystko,by Jej nie było\nale pocieszę Cie,jest olbrzymia siła w grupie tzwe niezalnej czyli w małych,rodzinnych firmach,gdzie Bóg Honor Ojczyzna,to nie są puste słowa,\nnie mamy urlopów,nie latamy samolotami do Londynu PO tansze garnitury,BO NIE\nNatomiast użeramy się na co dzień z urzędnikami bezmyślnymi,z peowcami bez mózgów\nutrzymujemy sie z pracy własnych rąk i żaden głupi szef z PO nic nam nie może zakazać,my go PO Prostu,mamy gdzieś\ni jest nas kilka milionów\nwłasciciele małych,rodzinnych firm\nprzypomnijcie sobie czas przypinania OPORNIKÓW do sweterków i zapytajcie sie\nsiebie dlaczego nie ma WAS na wyżynach WADZY,a nie ma,nie ma\nbo nie chcielismy kraść tego pierwszego miliona,bo nie chcielismy okraść własnego Narodu\nTeraz mamy szansę,by jak za dawnych lat skreslic tych ktorzy szkodza Polsce,Naszej Polsce\njwp serdecznie pozdrawiam z dychą w dłoni\njwp - 26 Czerwca, 2011 - 20:35\nJest tak jak piszesz, tylko istnieje mały problem. W zmaganiach z rzeczywistością POlacy zatracili się bez reszty. Właśnie im oto chodziło. By nie było za biednie i za bogato zarazem. Gdybyśmy w spokoju prowadzili nasze firmy i godnie zarabiali moglibyśmy więcej czasu poświęcać dla Polski. A tak wielu z nas nie ma siły, ani ochoty na dodatkowe zmagania. Przebudzi nas jak zwykle nie walka o wolność a olbrzymi kryzys i zapaść jak nadciąga. Oni się odżegnują, jesteśmy zieloną wyspą, chyba od zgnilizny moralnej. Mam nadzieję i wiarę i jak trzeba będzie wyjdę na ulicę, bynajmniej nie na spacer. Tylko czy nie okaże się, stoję tam sam naprzeciwko ich służb. A nawet jak to i tak wyjdę. Nic już nie mam do stracenia, choć muszę dbać o rodzinę. A nawet chcę.\njwp - 26 Czerwca, 2011 - 21:31\nTrzeba będzie uzgodnić. Może jednak zaglądniemy do Bronka.\ngość z drogi - 27 Czerwca, 2011 - 14:02\nmiejsce uzgodnione,czas...przyjdzie i na TO Czas\nopornik45 - 26 Czerwca, 2011 - 22:35\nTo jest to. Święte słowa. Gościu z drogi napisałeś w tych kilku zdaniach to co jest tak ważne dla mnie. To jest streszczenie całego (prawie całego jeśli Bóg jeszcze pozwoli) naszego (mojego) życia. Dziękuję za te piękne słowa słowa. Pozdrawiam " Do krwi ostatniej kropli..."\ngość z drogi - 27 Czerwca, 2011 - 14:04\ngość z drogi,wszak MY tak już mamy,serdecznie pozdrawiam\na Oporniki,warto przypiąc od nowa,ku pamieci Tamtych lat,tamtych Przyjaciół\nserdecznie pozdrawiam z drogi do Polski Naszych Marzeń\nwaldekbb - 26 Czerwca, 2011 - 20:50\nNapisz/ Ja nie mam siły .ale muszę to opowiedzieć... Ale ty napisz.. Ja jestem malarz nie literat....Stanisław Wiech.... Nie Wiem czy to gdzieś jest w przestrzeni....... mój wójek.......Człowiek który mnie lubił....\njwp - 26 Czerwca, 2011 - 21:04\nWięcej szczegółów, o którego Stanisława Wiecha chodzi, było kilku.\nNapisz najwyżej na Prywatną Pocztę.\n. Opowiem, ale to długa historia\nwaldekbb - 26 Czerwca, 2011 - 22:36\ntaka wieś podmiejska, moja....\nskowronek - 26 Czerwca, 2011 - 20:55\nZnowu skali mało.Znowu "pod serce" załadowałeś i to mocno .Każde słowo jak perła i jak "bodziec do działania. "Żołnierze Wyklęci byli bandytami"- to za mało powiedziane.Oni byli przeklęci do ostatnich swych dni.O tym,że mój Tatuś był w NSZ-cie dowiedziałem sie od Mamy dopiero wtedy,gdy był po drugim udarze,bezwolny i nie poznający nikogo.Dopiero wtedy Ona przestała się o Niego bać. A także o tym,że gdy uciekł przed aresztowaniem na Ziemie Zachodnie,za niego zamknęli na 1,5 roku dziadka.Jak ja ich kocham,tych "onych",przez Ciebie wymienianych.Ale będe żył tak długo,że doczekam-POLSKI. Rzeczpospolita( szczególnie ta trzecia) kojarzy mi się tylko z rządami pospólstwa.\nTo w prezencie.\njwp - 26 Czerwca, 2011 - 21:01\nwielkie dzięki za bardzo osobisty komentarz. Ludzie muszą pamiętać i przypominać o Wielkich Polakach, nie tylko tych z encyklopedii.\nU mnie w rodzinie też było kilku żołnierzy, już odeszli, ale pamięć i duch pozostał.\nwaldekbb - 26 Czerwca, 2011 - 22:46\ndzieki Nim Jesteśmy............ A troszeczku nas nie ma..........\nRe: Polacy Wyklęci\nJanowa - 26 Czerwca, 2011 - 21:57\nJa nie potrafię tak pięknie pisać jak Gość z Drogi,czy Skowronek,ale czuję podobnie jak Ci państwo i Ty JWP.Również mam żal do wielu leniwych znajomych,którym nie chce się chodzić na wybory.Więc dla Ciebie JWP-10,chociaż należałoby się więcej.Dużo więcej.Pozdrawiam.\njwp - 26 Czerwca, 2011 - 22:13\nNie o piękne pisanie jak wiesz chodzi, trza wici słać i w trąby dąć. Na trwogę.\nJanowa,pieknie piszesz,bo sercem\ngość z drogi - 27 Czerwca, 2011 - 14:17\nczy zauważyłas,jak Tekst JWP zebrał nas w dawny nasz CZAS ?\nszanowna Janowa ,jesteśmy,jeszcze nas nie wytłukli,chociaż tak bardzo\ni jak napisał Opornik45,do" ostatniej kropli krwi"\nBrus_Zły_Lis - 26 Czerwca, 2011 - 22:09\nartykuł, czekam na kolejne\njwp - 26 Czerwca, 2011 - 22:16\nWitaj, dziękuję. O ileż piękniej byłoby pisać np. o wspólnej wyprawie z dziećmi na koncert lub majówce.\nNa razie trza o tym co się złego u nas dzieje.\nPozdrawiam i Szacunek za prowadzenie bloga.\nCzasami ręce opadają!\nwiecho2 - 26 Czerwca, 2011 - 22:32\nwiecho2 2011.06.26. 22.24\nCzasami ręce opadają! Jak jakiś płatny łajdak pisze głupoty,\nto robi to za pieniądze. Gorzej, jak całkiem bezpłatnie głupek jeden z drugim plecie androny nie znając historii\ntego kraju w którym się urodził i żyje.Tumiwisizm zaszczepiony w komunie urodził owoc w postaci totalnej obojętności na to, co w kraju się dzieje. Siądzie taki\nbałwan przed telewizorem i połyka bezkrytycznie tę papkę, którą mu zdegenerowani dziennikarze wciskają, przegryzając to chipsami, wchłania w siebie te dance srance czy jakubowo-szymonowymi i kiepskimi chłamami, w których co poniektórzy\npseudokrytycy próbują wcisnąć na siłę jakąś treść. OBYWATELE! OBUDŹCIE SIĘ DZIŚ< bo jutro będzie za późno!\nczuwający przez cały czas wiecho!\nwaldekbb - 26 Czerwca, 2011 - 22:53\nNie za bardzo kumam......\njwp - 26 Czerwca, 2011 - 23:46\nA zatem - Czuj Czuj, Czuwaj.\ndobry jest ten szofer\ngość z drogi - 27 Czerwca, 2011 - 23:14\nzajrzałam i szacunek....Super re "czerwony kieł"\nopornik45 - 26 Czerwca, 2011 - 23:00\nUderzyłeś w najcieńsze struny. W tych czasach każdy z nas, jeśli nie bezpośrednio to pośrednio zostawił cząstkę siebie. Mój dziadek ze strony matki był ułanem. Brał udział udział w kampanii wrześniowej. Cofając się ciągle pod naporem sił niemieckich, bronił Poznania potem Warszawy. Ostatecznie jego szwadron rozbito pod Młocinami k/Warszawy. Wpadł w ręce Niemców i resztę wojny, aż do jej zakończenia spędził na robotach u bauera k/Hanoweru. Wspominał wielokrotnie traktowanie i harówkę od 4 rano do wieczora. Kiedy wojna się skończyła wrócił do Polski, do żony i córki (mojej mamy) na rowerze. Zainteresowało się nim UB. Siedział. Wyszedł ale spokoju nie dawali mu do prawie końca lat 70-tych. Złamali mu życie ale jego nie. Zapłacił za to materialnie skromnym, ale pracowitym życiem. Do śmierci poglądów nie zmienił.\nPS. Kiedy Amerykanie zajęli okolice gdzie pracował mój dziadek, właścicielka tego gospodarstwa lamentowała, że co ona jest winna, że teraz musi uciekać ? Dziadek odpowiedział: a co ja jestem winny,że musiałem tu siedzieć 5 lat.\nJak ci Niemcy byli pokrzywdzeni.\njwp - 26 Czerwca, 2011 - 23:24\nNiemcy jak się okazuje nieźle wyszli na przegranej wojnie.\nW mojej rodzinie od kariery był zawsze ważniejszy honor i wiara. O Bogu i Ojczyźnie chyba nie muszą wspominać. Nie męczą mnie koszmary, a jedyne wyrzuty sumienia jakie mam, to że za mało uczyniłem dla Polski i dałem się oszukać.\nszanowny Oporniku45,masz rację jacy ci ....biedni\ngość z drogi - 27 Czerwca, 2011 - 14:26\nmoj dziadek ktorego nigdy nie poznałam,dał sie żywcem spalić w Warszawskiej elektrowni,broniąc jej przed Niemcami\nstary Polski Oficer w rezerwie,poproszony by zszedł z Harcerzami do Kanałow,miał podobno odpowiedziec,nigdy\nNiech mnie spalą żywcem ...i spalili,Babcia po wojnie tylko po guzikach tam zebranych poznała Slady po Nim\nserd pozdrawiam i i potwierdzam,biedni Niemcy,bo musieli az ogniem brać\nWarszawy,dla której pewna gazowa pani nie ma za grosz Serca\nJwp. Jeśli pozwolisz jeszcze\nopornik45 - 26 Czerwca, 2011 - 23:09\njedno zdanie. Bolek nie ma problemów z sercem. Lekarze zwyczajnie nie mogą zahamować jego sraczki. Ta wóda wychlana z Michnikiem i Kiszczakiem teraz go "przepędziła". I tyle w tym temacie. Pozdrawiam\njwp - 26 Czerwca, 2011 - 23:28\nI dodatkowo wie, że kwity na niego są i czekają na moment gdy podskoczy, ale nie podskoczy. Przecież to zwykły tchórz i drobny cwaniaczek.\nKlub "sraczki"coraz większy. I czerwoni i czarni, a przwodzi Bronek i Donek.\nopornik45 - 26 Czerwca, 2011 - 23:51\nTo prawda. Tak samo czuję się oszukany. Naprawdę uwierzyłem naiwnie,że komuniści w 89 roku całkowicie oddali władzę. Wierzyłem, że teraz może być już tylko lepiej. Zabierzemy się do pracy i dogonimy zachód. Wałęsa wtedy był dla mnie bohaterem. Jako nastoletni chłopak pamiętam sierpniowe strajki w stoczni w 80 roku. Potem stan wojenny i nareszcie staliśmy się wolnym narodem. Naprawdę w to wierzyłem i wierzyłem Wałęsie, Mazowieckiemu i innym. Jaki Ja wtedy byłem naiwny. I rzeczywiście z perspektywy czasu mam też jakieś ukryte poczucie winy, że dałem się tak omamić. Istotnie można było zrobić więcej dla Polski.\nAle czasu nie cofniemy (żeby mieć ten rozum i tamte lata). Wyciągnąłem wnioski, dlatego jestem tu z Wami, z PIS-em, z moherami a nie z Wyborczą i TVN-em. Pozdrawiam Dobrej nocy.\njwp - 26 Czerwca, 2011 - 23:59\nJa nie nabrałem się na polityków, przynajmniej nie na wszystkich. Nie wierzyłem nigdy, że władzę komuchy oddały. Uwierzyłem tylko, iż jak wezmę sprawy w swoje ręce, dam pracę ludziom to Państwo będzie mnie szanować i chronić. Niestety Moje Państw, a właściwie ich, chroni swoje i komuchów interesy oraz daje dupy na lewo i prawo zachodnim koncernom.\nMożna by długo pisać. Zachłysnęliśmy się "wolnością", która nie przyszła i daliśmy się ..., bez mydła.\nDlatego winni jesteśmy Polsce jeszcze jeden zryw.\nopornik45 - 27 Czerwca, 2011 - 00:07\nto właśnie tak ująć. Umiem jednak lepiej pracować rękoma niż słowem. Dlatego pozwolę sobie zacytować Twoje słowa jako myśl, którą chciałem przekazać, lecz nie potrafiłem ubrać jej ubrać. Dobrej nocy. "Uwierzyłem tylko, iż jak wezmę sprawy w swoje ręce, dam pracę ludziom to Państwo będzie mnie szanować i chronić. Niestety Moje Państw, a właściwie ich, chroni swoje i komuchów interesy oraz daje dupy na lewo i prawo zachodnim koncernom.\nMożna by długo pisać." Amen\nZgadzam się z Tobą jwp\nandruch2001 - 27 Czerwca, 2011 - 00:36\nZgadzam się z Tobą jwp ..Jeśli Bóg tak zdecyduje i ja stanę się jego narzędziem ..\nBądź pewny że i mnie ręka nie zadrży ...każąc tych psubratów..\nWażny tekst ..dziękuje\n/za mała skala ocen /\nZgadzam się z Tobą, Andruch!\nskowronek - 27 Czerwca, 2011 - 08:14\nZgadzam się całkowicie. A jeszcze marzy mi sie coś takiego,zaczerpniete z "Pana Wołodyjowskiego": najlepszy czas antenowy,teren przed"gajówką", zamiast smoleńskiego krzyża dwa konie zaprzężone do pala i operatorzy wszystkich "zaprzyjaźnionych" telewizji.I komenda: naciągaj,tylko równo i powoli.Eeech,rozmarzyłem się.\njwp - 27 Czerwca, 2011 - 13:01\nAś się rozmarzył. A ćwiartkowanie poprzeczne z soleniem według Kwiczoła ?\nskowronek - 27 Czerwca, 2011 - 14:12\nTyz smaciutkie. Każdemu wolno marzyć.A jak wiele marzeń się spełna,prawda?\ngość z drogi - 27 Czerwca, 2011 - 14:15\ni mnie sie TO marzy,Kmicicem ich ,za Małego Rycerza,\nza sprzedana Polskę,za Upodlenie nas w Swiecie i Europie,\npasy drzeć,jak mawiał nasz ukochany Pan Henryk S,czyli Sienkiewicz\nKochani,podziękujmy JTW,ze nas swym artykułem zebrał w tym Miejscu\nskowronek - 27 Czerwca, 2011 - 14:33\nOn wie,jak bardzo Mu dziekuję.Tak się zawsze składa,że do Niego powsinogi nie przyłażą. Chyba imć Zagłoba mówił( mogę sie mylić) że w zacnej kompaniji to i pośledniejszy trunek smakuje.A cóż dopiero taka małmazyja.\nGość i Skowronek\njwp - 27 Czerwca, 2011 - 14:49\nDzięki za serdeczności, a i dla mnie to zaszczyt Was gościć.\nNajlepsza jednak zacna kompanija i równie zacny trunek.\nJWP i Skowronek,zacna kompanija\ngość z drogi - 27 Czerwca, 2011 - 15:01\na i trunek też,serdecznie pozdrawiam\nwczoraj zabrakło mnie przy wieczornych Polaków Rozmowach,ale dzisiaj\nnie odpuszczę,serdecznoś ci\njwp - 27 Czerwca, 2011 - 12:56\nNie można mieć żądnych wątpliwości w takiej chwili. Nie jest mi bratem ten co Polskę i Polaków gwałci.\nNiech oni drżą.\ngość z drogi - 27 Czerwca, 2011 - 15:08\nJWP i pokolenie Oporników,czy pamietacie,ze tej pieśni nie wolno było\npo wojnie śpiewac ?Nasz Dom był Jej pełen Mama cudnie ją grała i śpiewała a Tatko JEJ wtórował\nWSZAK wychowaliśmy sie na pieśniach patriotycznych,nie wiem tylko dlaczego ówczesna WADZA nie tolerowała TEZ serca w plecaku,ale to juz ich Problem\nserdecznie pozdrawiam,chwilowo znikam\nale Wrócę ....pozdrowienia śpiewem pisane\njwp - 27 Czerwca, 2011 - 15:18\nOj śpiewało się z ojcami.\nI w harcerstwie też.\njwp - 27 Czerwca, 2011 - 15:23\nPrzy tych utworach też się łza kręci w oku.\nTrzeba ich gnębić jak robią to kibice\ni-adamczak - 27 Czerwca, 2011 - 19:09\nOni są zwkłymi tchórzami. Miałem okazję w Ergo Arenie w Gdańsku w oczy powiedzieć Halickiemu, Kleinie i co pomniejczym, że to zjazd matołów. Nie wiedzieli co odpowiadać! Straż wyprowadziła mnie gdy powiedziałem im , że chronią morderców. Musiałem grzecznie wyjść, bo byłem sam. Co by można było zrobić większą paczką!!!\nMatołectwo ma pełne gacie, trzeba ich naciskać na każdym kroku.\n"Gdzie są ..," aleś nas załatwił,oczy mi się pocą bez przerwy\ngość z drogi - 27 Czerwca, 2011 - 20:08\nukochane Pieśni z Dzieciństwa Nasi bliscy patrzą na pewno na nas TERAZ\ni nucą razem z nami\nPuszczam je na cały regulator,ludziska zdumieni przystają,i wiesz\nnie którzy nawet ŁZĘ ocierają\nSolidarni,czas sie obudzić z letargu\nserdecznie WAS pozdrawiam,warto było niegdyś biegać w sród strumieni zielonej wody\njaką na nas wylewały wozy bojowe,/strażackie/\ni/adamczak,wcale nie byłeś sam\ngość z drogi - 27 Czerwca, 2011 - 20:11\nbylismy tam wszyscy i mimo,że wirtualnie,to już nie wirtualnie gryżliśmy pazury ze złości i klikaliśmy ,ile sił w rękach,w klawiatury\na więc byliśmy myslami z Tobą\ngość z drogi - 27 Czerwca, 2011 - 20:32\nkiedy przyjdzie Czas,puszczajmy na pełny Głos TE Pieśni,to naprawdę robi wrażenie\nniech polskie osiedla,ulice,wioski i miasta rozbrzmiewają Pieśnią Patriotyczną\njwp - 27 Czerwca, 2011 - 21:58\nWraca dobrze pojmowana moda na patriotyzm i takie pieśni wśród młodzieży. Przynajmniej u mnie w domu i w okolicy.\njwp - 27 Czerwca, 2011 - 21:52\nDuży szacun. Mój kumpel, muzyk ze znanej kapeli takiemu jednemu z wierchuszki PO jak się rył do niego z grabami po koncercie rzekł - Tobie ch.ju ręki nie podam.


zaćmienie w xxi wieku, strona 1 - super-katalog\nByło to najdłuższe całkowite zaćmienie Słońca XXI wieku, które było widoczne w środę 22 lipca 2009. Zaćmienie rozpoczęło się na północno-zachodnim wybrzeżu Indii, przeszło przez północną cześć kraj...\nKryteria: zaćmienie w xxi wieku\n2014-02-13 :: edukacja\nZaćmienie Słońca 2009\nReklamy w SmartContext są zaliczane do nieintruzywnych form reklamowych. Linki sponsorowane czy słowa kluczowe nie ma problemu. System ten działa na zasadzie podkreślenia słów kluczowych w artykule...\nPrezentowany zakład pomocy psychologicznej działa na terenie naszej stolicy. To doskonała oferta dla osób, którym autyzm nie jest sprawą nieznaną. W gabinecie ASYSTA leczone są takie choroby jak au...\nZapraszamy Państwa do hotelu Dyplomat w Olsztynie. Czterogwiazdkowy, luksusowy hotel dla każdego. Prócz hotelu mogą Państwo tutaj skorzystać z restauracji - Idealne jedzenie, dobra kawa, miły ...\nVipro to drukarnia internetowa, za pomocą której można zrealizować wydruk dowolnego projektu. Wszystkie wydruki realizowane są przy pomocy najlepszej jakości materiałów i sprzętu renomowanych wykon...


Sprawdź Substancja ebook pdf, chomikuj, epub, mobi. Legalna kultura\nJulia Przybysz ma talent do nauki i… wpadania w tarapaty. Świetnie zapowiadająca się studentka biotechnologii dołącza do koła naukowego, którego odkrycie ma zrewolucjonizować świat medycyny i stać się innowacyjnym lekiem. Tymczasem życie sześciorga ambitnych studentów zostaje przewrócone do góry nogami… Kiedy pojawiają się pierwsze ofiary, Julia przestaje wierzyć w przypadek. Dziewczyna będzie musiała rozpocząć grę, w której stawką okaże się jej własne życie.Klaudia Kloc-Muniak powraca w świetnym stylu. Jej druga powieść łączy trzymającą w napięciu fabułę i dopracowane portrety psychologiczne bohaterów z przerażającą wizją badań naukowych, które – gdy raz wymkną się spod kontroli – mogą stać się śmiertelną pułapką dla ich twórców. Świetny thriller, który aż się prosi o ekranizację. Substancja to inteligentna fabuła – trudno się oderwać od tej książki!Adriana J. Chodakowska, Redaktor naczelna portalu londynek.netTylu emocji, takiej niepewności i tak zawiłej fabuły się nie spodziewałam. W głowie autorki siedzi mnóstwo świetnych historii, aż nie mogę się doczekać, jak dalej rozwinie się jej kariera. A na pewno się rozwinie!Skalska Karolina, @ebookoholicNiecodzienna, genialnie skonstruowana historia, idealnie wykreowane postacie i porządna dawka emocji – Klaudia odkryła przepis na thriller doskonały!Substancja to jedna z najlepszych książek, jakie czytałam.Anna Koczmara, @zaczytana.anaSubstancja to niepowtarzalna podróż do świata biotechnologii, eksperymentów medycznych i pierwszej młodzieńczej miłości. Powieść Klaudii Kloc-Muniak to kawał dobrego, polskiego thrillera medycznego! Marta Szewczak, @zapach_ksiazek Czuję, że mam déjà vu! Klaudia ponownie stworzyła przepełnioną paletą emocji historię, która wciąga nas w wir zaskakujących zdarzeń. Rozsiądźcie się wygodnie w fotelu i dajcie się jej porwać!Katarzyna Dąbrowska, czytamiogladam.plKLAUDIA KLOC-MUNIAK (ur. 1987) – pochodzi z małej miejscowości koło Dębicy na Podkarpaciu. Z wykształcenia biotechnolog, absolwentka Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach. Pracuje w innowacyjnej firmie biotechnologicznej Tecrea w Londynie na stanowisku research scientist. Wolne chwile poświęca największej pasji, czyli książkom. Uwielbia swoją czarną kotkę – Fiśkę.\ndownload ebook free Klaudia Kloc-Muniak Substancja\nSubstancja - to ebook opublikowany przez Novae Res.\nNumer ISBN tej publikacji to 9788381471428.\nPremiera "Substancja" miała miejsce dnia 2018-12-12.\nAutorem jest Klaudia Kloc-Muniak. Oryginalnym językiem tej publikacji jest język polski.\nZostał on zakwalifikowany w kategorii: Kryminał, sensacja, thriller. Napopularniejsze rozszerzenia plików dla Substancja to MOBI, EPUB oraz PDF.\nAby przeczytać cały ebook Substancja musisz poświęcić ~5 -7 godzin. Na ebook składa się około 225 stron co w uśrednionym przeliczeniu daje około 56000 słów.\nSubstancja - powiązane ebooki do pobrania:\nNasiona zła kiełkują w ciemności i chłodzie… Na farmie w odludnej okolicy na północnym zachodzie Stanów Zjednoczonych zostaje zamordowana rodzina – a nastoletni syn znika. Emily Kenyon – samotna matka i policjantka – staje na czele poszukiwań zabójcy. Ale jej...\nLata70.,skorumpowane miasto pełne przestępców. Macbeth, jeden z niewielu nieprzekupnych policjantów, jest dowódcą jednostki specjalnej. Po niebezpiecznej akcji przeciwko handlarzom narkotyków zaczyna piąć się po szczeblach kariery. Wspiera go Lady, piękna i wpływowa właścicielka kasyna. Mężczyzna w młodości zmagał się z...


W obronie metafizyki - Więź\nZaproszony przez warszawskie Muzeum Literatury do wygłoszenia mowy, która miała sprowokować dyskusję na inaugurację nowego cyklu spotkań z pisarzami, z pewnym opóźnieniem uświadomiłem sobie, że w rezultacie przygotowuję wypowiedź w nieco zapomnianym gatunku, jakim jest manifest literacki. Wspominam o tym na początku, ponieważ zdaję sobie sprawę, że gatunek ów przynosi wprawdzie piszącemu pewne profity, ale skazuje tekst na dwie wady; skazuje na nie nieodwołalnie, ponieważ są one ściśle związane z istotą gatunku.\nPierwsza z wad to przesada w sformułowaniach, skłonność do tez tak wyostrzonych, że w wersji oryginalnej, potraktowane literalnie, są zwykle nie do obrony: stanowią bowiem raczej zawołanie bojowe niż analizę pola walki; mają skupić we wrzawie bitewnej wojsko pod określonym sztandarem, nie zaś ustalić precyzyjnie pozycję własną i przeciwnika. Druga wada, związana ściśle z pierwszą, to pewnego rodzaju gołosłowność: manifest mówi raczej o tym, czego nie ma, niż co jest. Inna sprawa, że ową gołosłowność, to znaczy niedostatek pozytywnych przykładów, można w tym konkretnym przypadku wyjaśnić jeszcze inaczej, co staram się poniżej uczynić. Uspokoiwszy tym wstępem sumienie (byłego) historyka literatury, przechodzę do rzeczy.\nTeza moja brzmi: „W obronie metafizyki. Książki nie muszą mówić o kwestiach społecznych, żeby być ważne”.\nNa początek, by nie spierać się o kwestie nieistotne, powiedzmy, że słowo „metafizyka”, użyte w tytule tego wystąpienia, ma prawo oburzyć filozofów akademickich. Użyłem go w akcie desperacji, próbując jakimś jednym terminem określić to wszystko, co (być może) wykracza poza historię (w tym: zmienną teraźniejszość) społeczną człowieka.\nOdwołuję się zatem nie do tradycji Arystotelesa czy św. Tomasza z Akwinu, a raczej do refleksji symbolistów, Mikołaja Bierdiajewa czy Stanisława Ignacego Witkiewicza. Zamierzam wystąpić w obronie prawa literatury do kierowania naszej myśli, myśli czytelników, nie tyle w stronę ściśle pojętej „filozofii pierwszej”, ile w tę stronę, którą wskazywał Witkacy, pisząc o „doświadczeniu metafizycznym” (pod którym to pojęciem może kryć się zarówno przeżycie mistyczne związane, lub niezwiązane z jakimś systemem religijnym, jak i niereligijne doświadczenie „obcości” czy też „prześwitu”, leżące u podstaw filozofii egzystencjalnych). Ten brak precyzji , jak się na końcu okaże, nie jest przypadkowy.\nUściślić trzeba także pojęcie „kwestie społeczne”, nie zamierzam bowiem walczyć z przekonaniem, że człowiek jest również istotą społeczną. Przy pewnym rozumieniu tego terminu między „kwestiami społecznymi” a „kwestiami ludzkimi” nie da się przeprowadzić linii demarkacyjnej. W historii literatury przyjęło się jednak wyróżniać specyficzną kategorię utworów, które mówią o zagadnieniach społecznych w sposób zaangażowany, niekiedy wręcz interwencyjny, z czym wiąże się traktowanie z najwyższą nieufnością wszystkiego, co nie rzutuje w sposób bezpośredni na ustrój społeczny i polityczny, na strukturę, w obrębie której funkcjonujemy (oddając się czasem nieistotnym – z tego punktu widzenia – refleksjom natury egzystencjalnej). Przeciwko takiemu właśnie redukowaniu tematów literatury, godnej uwagi, skierowany jest poniższy tekst.\nPonieważ mój zamiar jest polemiczny, wypada najpierw opisać przedmiot niezgody. W tym celu nie mogę, niestety, uniknąć rysu sytuacji społeczno-politycznej, w kontekście której toczy się niemrawo współczesne życie literackie.\nJest obecnie banałem twierdzenie, że ostry konflikt polityczny podzielił Polskę, przy czym podział ten wyznacza trzy strony: skonfliktowane ze sobą dwie, oraz obszerną część trzecią, która z różnych powodów, mniej lub bardziej szlachetnych, coraz silniej kontestuje walkę tamtych dwóch. W tej trzeciej, zapewne najliczniejszej grupie naszych współobywateli można z pewnością dostrzec istotne różnice, mogące być podstawami bardziej szczegółowych podziałów. Ponieważ jednak w życiu medialnym – a ono ma decydujący wpływ na bieżące życie literackie – ta trzecia grupa jako całość praktycznie nie bierze udziału, nie poświęcam jej więcej uwagi.\nIstotniejsze znaczenie ma wewnętrzna dwoistość obu walczących grup. Pierwszą określa się niekiedy dziwaczną nazwą (sam jej czasami używam) „kręgi lewicowo-liberalne”. Wyróżniają się w niej pogrobowcy lewego skrzydła Solidarności, w praktyce przywiązani do umiarkowanie liberalnych koncepcji gospodarczych oraz do liberalnych (lub konserwatywno-liberalnych) koncepcji obyczajowych, czyli twardy elektorat Platformy Obywatelskiej oraz, z drugiej strony, młodzi zwolennicy myśli poststrukturalnej i postmarksowskiej. Ci ostatni to czytelnicy pism Slavoja Žižka i aktywiści rozmaitych ruchów (z których część znalazła się w orbicie klubów „Krytyki Politycznej”), praktycznie pozbawieni, jak dotąd, politycznej reprezentacji; potencjalny elektorat nowoczesnej (tzn. pozbawionej związków z totalitarną przeszłością) partii lewicowej, mający swoich prominentnych przedstawicieli wśród najważniejszych krytyków literackich dzisiejszej Polski.\nTa osobliwa konstrukcja krytyczna zdradza następujące założenie: gej, lesbijka (tudzież dyskryminowana heteroseksualna kobieta, ewentualnie zabijane zwierzę, jak w prezentowanym na Warszawskich Spotkaniach Teatralnych spektaklu z Wałbrzycha według najnowszej powieści Olgi Tokarczuk) są dziś obowiązkowymi bohaterami wypowiedzi artystycznej, godnej uwagi. Mówienie o sprawach dziejących się między heteroseksualnymi mężczyznami i kobietami wzmacnia postawy konformistyczne. Pozwala bowiem unikać miejsc, w których dominujący dyskurs potyka się i zawodzi; kieruje zatem w stronę „metafizyki” (to znaczy w stronę społecznego wmówienia), jest zatem – użyjmy wreszcie tego słowa z zamierzchłej pozornie epoki – wsteczne.\nNim przejdę dalej, konieczne wydają mi się dwa objaśnienia. Pierwsze: nie bez powodu sięgnąłem po przykład z teatru, nie literatury. Jakkolwiek bowiem współczesna krytyka teatralna z zaciekłością jeszcze większą niż literacka zwalcza objawy identyfikowane jako „wsteczne”, premier teatralnych jest zbyt mało, by dało się skutecznie zarządzać widownią: widz, uparcie nieprzyjmujący perspektywy recenzentów, bez trudności odnajdzie spektakle, które mu odpowiadają. Liczba nowych książek jest natomiast ogromna (kilka lat temu mówiono mi, że w hurtowniach pojawia się 70 tytułów dziennie; jeśli tylko 10% z tego to powieści, daje to ponad półtora tysiąca powieści rocznie) – a zatem zarówno księgarz, jak zwłaszcza zwykły czytelnik musi powierzyć swoje wybory podpowiedziom krytyki. W rezultacie książki, które nie uzyskują od recenzentów swoistego imprimatur, skazane są w praktyce na nieistnienie. Stąd też niedostatek pozytywnych przykładów, na które chciałbym się powołać.\nObjaśnienie drugie – konieczne, by uniknąć groźnego nieporozumienia – na ile kontroluję swoje relacje międzyludzkie, nie dyskryminuję gejów, lesbijek ani heteroseksualnych kobiet, a choć nie jestem wegetarianinem, bezmyślne zadawanie cierpienia zwierzętom i zabijanie ich dla rozrywki uważam za nieludzkie; samo zaś jedzenie mięsa mam za przykry spadek ewolucyjny, który budzi moją ambiwalencję, choć przed samym aktem spożycia mnie ona nie powstrzymuje – ale na przykład foie gras, ze względu na metody pozyskiwania, do ust nie wziąłem i nie wezmę. Nie twierdzę więc, że kwestie związane z dyskryminacją ludzi i okrucieństwem wobec zwierząt są nieistotne; uderza mnie jedynie konsekwentne wycinanie z pola naszej uwagi tekstów, które próbują poruszyć inne sprawy.\nŻycie bez tajemnicy istnienia?\nTyle o pierwszym następstwie założeń, przyjmowanych przez krytykę. Drugie wydaje się jeszcze bardziej niepokojące: oto zniknęła możliwość sensownego zadania pytania o stosunek człowieka jako jednostki do doniosłych kwestii egzystencjalnych.\nKiedy autor książki pyta o śmierć, recenzent – ten decydujący o istnieniu książki na rynku organizator życia literackiego – orzeka, że pytanie to jest eskapizmem, chyba że chodzi o opowiedzenie się za legalizacją eutanazji. Kiedy tematem książki są rozterki religijne, recenzent orzeka, że „nikogo to już dziś nie obchodzi” (to cytat!), chyba że mowa o cierpieniach zadawanych ludziom przez Kościół katolicki. Jeśli autor napisze o „nieskończonej goryczy miłości” (według frazy z Cortazara) – zostanie natychmiast rozszyfrowany jako zwolennik patriarchatu, chyba że opowiada o związku homoseksualnym lub przyjmuje perspektywę skrzywdzonej kobiety; a jeśli wspomni o przemijaniu – uznany zostanie za osobnika, który nie rozwiązał problemów właściwych dla okresu dojrzewania. Nie wypada nawet dodawać, że postawienie jako celu tekstu artystycznego sprowokowania u odbiorcy „przeżycia tajemnicy istnienia” (Witkacy) musi być skwitowane przez recenzenta wzruszeniem ramion. Przerysowuję świadomie, ale obawiam się, że nieznacznie.\nCzy nie o coś podobnego spierał się z marksistami spod znaku Róży Luksemburg Stanisław Brzozowski (skądinąd również inspirujący się marksizmem)? W jego szkicu Drogi i zadania nowoczesnej filozofii znajdujemy następującą wątpliwość autora: „mówi się na przykład: każdy systemat filozoficzny jest odbiciem danej struktury społeczno-ekonomicznej i analiza zawsze jest w stanie wykazać poza pozornie logiczną budową pojęć – utajoną grę interesów”. A więc, zgodnie z poglądami późniejszymi o wiek, nie ma problemu Prawdy, zaś tekst odnosi się jedynie do „utajonej gry interesów” – stosunków sił. I dodaje Brzozowski ze zgryźliwą ironią: „Innymi słowy: dopóki istnieją przeciwieństwa klasowe, póty ich gra i walka wytwarza systematy filozoficzne, konwencje moralne, twórczość artystyczną, gdy jednak zniknie działanie tego czynnika, wszystko to ustanie”.\nZastanawiam się w tych okolicznościach nad powodami, dla których wśród najważniejszych dzieł, do których chętnie wracam, są Idiota Dostojewskiego i Gra w klasy Cortazara, nie mówiąc o biblijnej Księdze Koheleta, ale też późne powieści Philipa Dicka (od Ubika począwszy). Zanim powiem, co z tych moich fascynacji wynika, muszę znów poczynić dwa zastrzeżenia. Pierwsze: to wyliczenie nie oznacza w mojej intencji uznania wyższości klasyki literackiej nad utworami współczesnymi. Jestem szczerym entuzjastą twórczości Doroty Masłowskiej, cenię Lubiewo Witkowskiego, a z autorów mojego pokolenia: powieści Olgi Tokarczuk czy wiersze Marcina Świetlickiego. Drugie zastrzeżenie: zdaję sobie sprawę, że sprawny krytyk, wychodzący z założeń, przedstawionych wyżej, może doskonale pokazać Idiotę czy Grę w klasy jako teksty dekonstruujące dyskurs religijny (Dostojewski) czy opiewające protest przeciwko opresyjności tradycjonalnej kultury Argentyny (Cortazar). Skłonny jestem jednak twierdzić, że „nie za to je kochamy”.\nW sławnej Foucaultowskiej analizie Las Meninas Velázqueza, otwierającej Słowa i rzeczy francuskiego autora, wskazuje się „miejsce króla”, które wyznaczają, sytuują, konstruują: postaci widoczne na obrazie i jego perspektywa. W ten sposób – streszczam skandalicznie pobieżnie wyrafinowaną tezę Michela Foucault – można metaforycznie zobaczyć w obrazie Velazqueza, jak struktura wyznacza pozycję patrzącego, nieobecnego na obrazie (w materii dyskursu), ale z pozoru ów obraz fundującego. Z pozoru, bo tak naprawdę sam jest przez obraz (i dyskurs) ufundowany.\nObchodząc się bezceremonialnie z tekstem Słów i rzeczy można jednak stwierdzić, że płótno Velázqueza daje się potraktować jako podstawa nieco innej metafory. Oto król/widz/podmiot jest niewidoczny, a jednak to jego spojrzenie konstytuuje naprawdę sytuację, ponieważ bez spojrzenia obraz jako obraz nie istnieje, pozostaje jedynie płaszczyzną pokrytą substancjami chemicznymi, odbijającymi z rozmaitą intensywnością fale elektromagnetyczne o określonych częstotliwościach. Rozpoznanie w nich koloru, sylwetek i tak dalej jest dziełem umysłu… To zatem, co widzimy, a także to, co możemy spostrzec i nazwać, jest fizycznością/przedmiotowością (dzieła Velázqueza, dyskursu). Wszakże to, ŻE widzimy, ŻE podejmujemy trud konstruowania i deszyfrowania sensownych wypowiedzi trwa poza fizycznością. Innymi słowy: język należy do rzeczywistości zastanej i dającej się uchwycić, podmiot mówiący jest jednak nie tylko „przyzwyczajeniem naszej gramatyki” (jak sugerował Nietzsche, drugi obok Marksa patron sposobu myślenia, któremu się tu przeciwstawiam); podmiot gramatyczny jest następstwem czegoś, co poprzedza wszelkie postrzeżenie i mówienie. Tam, ułamek sekundy przed pierwszym zdaniem (które w istocie nie pozostaje bez związku z warunkami społeczno-ekonomicznymi itd.), kilkadziesiąt centymetrów przed płótnem, po którym porusza się myśl racjonalna, opalizuje Tajemnica, zdumiewający fakt, że istnieję.\nLiteratura, czyli wspaniały podstęp\nOczywiście to moje zdanie również nie pozostaje bez związku z warunkami społeczno-ekonomicznymi… Same warunki społeczno-ekonomiczne nie zaistniałyby jednak, gdyby nie świadomość, na której się one odcisnęły (po czym pozwoliły się zidentyfikować).\nW dyskursie religijnym nazywamy ją duszą. W dyskursie psychologii głębi – jaźnią. Jej treści i formy, jakie przybiera, są zapewne produktem skomplikowanego oddziaływania na siebie ludzi i przedmiotów. Jej nagie istnienie (którego oczywiście pozajęzykowo nie jesteśmy w stanie opisać – to zdanie wtrącone jest tautologią!), pozostaje jednak warunkiem tych oddziaływań i największą tajemnicą, do której tymczasem przywykliśmy, żyjąc. Potrafimy się do niej zbliżać z narzędziami fizycznymi i pojęciowymi – najdalej na tej drodze zaszła chyba obecnie neuropsychologia – ale jest to zbliżanie się asymptotyczne, ponieważ podmiotowość nie daje się uchwycić przedmiotowo.\nJak tajemnicę Boga skrywa teologia apofatyczna, tak tajemnicę człowieka skrywa apofatyczna antropologia. Ten ostatni termin wydaje się trafniejszy niż użyty w tytule niniejszego szkicu „metafizyka”, jest jednak od tamtego dziwaczniejszy, a przy tym, jak każdy termin, przesłania w gruncie rzeczy to, o co naprawdę chodzi.\nI właśnie literatura, jak każda sztuka, wydaje mi się wspaniałym podstępem, ponieważ zbudowana z języka (lub, w przypadku innych sztuk, fizyczności) odsyła uwagę naszą przed język i przed fizyczność (słówko „przed”, prowokujące do myślenia w kategoriach przestrzennych lub czasowych, należy, rzecz jasna, znów traktować cum grano salis). Będąc tworem językowym, jest oczywiście o czymś – jednak oddziałuje poprzez ożywienie w odbiorcy zdziwienia, że ów istnieje. Poprzez wyprowadzenie go poza obszar rzeczy, dających się nazwać wprost.\nA ponieważ wszystkie te sformułowania zdają się odwoływać do staroświeckich teorii sztuki, pozwolę je sobie zilustrować fragmentem książki, należącej do twardego kanonu literatury postmodernistycznej – Śniadania mistrzów Kurta Vonneguta. W powieści tej opowiada się w pewnej chwili o obrazie, zatytułowanym Kuszenie świętego Antoniego. Obraz był prostokątem pomalowanym na zielono, a mniej więcej w jednej siódmej jego szerokości przecinała go z góry na dół taśma odblaskowa w kolorze pomarańczowym. Jego twórca tak wyjaśnia w książce znaczenie swojego dzieła:\nDaję wam słowo honoru, że obraz, będący teraz własnością waszego miasta, pokazuje wszystko, co w życiu najważniejsze, niczego nie pomijając. […] Jest to niematerialny rdzeń każdego zwierzęcia, to „jestem”, do którego skierowane są wszystkie sygnały. To wszystko, co w każdym z nas – myszy, jeleniu, kelnerce z cocktail-baru – żyje. To coś pozostaje nienaruszone i czyste, choćbyśmy popadli w nie wiem jak niedorzeczne tarapaty. Święty obraz samotnego świętego Antoniego to pojedyncze, pionowe, niewzruszone pasmo światła. Gdyby w pobliżu świętego znalazł się karaluch albo kelnerka z cocktail-baru, na obrazie byłyby dwa takie pasma światła. Nasza świadomość to jedyne, co mamy w sobie żywego, a może i świętego. Cała reszta to martwa maszyneria.\nLiteratura, za jaką skłonny jestem się opowiadać, nie jest więc formą ulepszenia świata społecznego – co oczywiście nie znaczy, że nie należy go ulepszać. Przede wszystkim jednak stanowi próbę obudzenia odbiorcy, wydarcia go z obszaru tego, co stanowi „martwą maszynerię” (która to maszyneria budzi skądinąd emocje i niekiedy warta jest obywatelskiego czy publicystycznego zaangażowania).\nTo przebudzenie, które umożliwia literatura i sztuka, ma charakter głębszej rewolucji i głębszej kontestacji zastanego świata niż wszystko, co mogą postulować najradykalniejsi lewicowcy świata (jak i zwolennicy „rewolucji konserwatywnej”). Odrywa nas bowiem – odwołam się po raz ostatni do Velázqueza – od powierzchni obrazu, na której zwykle żyjemy. Przywraca, być może, treść pierwszego krzyku człowieka, przychodzącego na świat i odkrywającego, że odtąd nie jest tym, co go otacza i co go wypełnia, a dokładniej – że jest nie tylko tym. Taki świadomy niesionej w sobie tajemnicy człowiek zyskuje autonomię, której wyraz zależy oczywiście od momentu historycznego, pozycji społecznej, sytuacji ekonomicznej itd. Na autonomii tej można jednak zbudować świadomość etyczną, która chroni sam fundament naszego świata.\nTradycyjny (!) język, który o tym mówił, ukształtowało w naszej kulturze chrześcijaństwo – ale w tej mierze, w jakiej uległ on rytualizacji i ideologizacji, to znaczy dał się wciągnąć w grę o władzę, nie budzi dzisiaj ufności (nie aprobuję; stwierdzam). Dlatego sztuka, choćby pozornie od religii najodleglejsza, stanowi jej siostrę i wspólniczkę.\nW tym sensie uważam, że literatura nie jest jedynie nośnikiem treści ideologicznych, lecz nieustannym zaproszeniem do kwestionowania tego, co nie-ludzkie (to znaczy oswojone, uprzedmiotowione, zideologizowane), do wyrywania się z automatyzmu codziennych reakcji, z determinant naszego życia. I dlatego właśnie książki nie muszą mówić o kwestiach społecznych, żeby być ważne – gdyż są ważne przez to, że odsyłają myśl naszą do źródła, z którego płynie możliwość zaistnienia świata i zaistnienia nas jako jego współmieszkańców i współtwórców.


Atrakcyjnie i wygodnie – czyli jakie wybrać buty? | afirt.eu\nBez wątpienia każda kobieta doskonale wie, jak bardzo ważne jest, aby ładnie wyglądać, ale jednocześnie fenomenalnie i komfortowo się przy tym czuć. W sklepach można znaleźć mnóstwo ślicznych butów, jakie dodadzą nam wdzięku, jednakże w zasadzie niewiele wśród nich faktycznie nadadzą się do chodzenia codziennie. Większość z butów oferowanych w sieciówkach na nieszczęście tylko dobrze wyglądają, a nadają się jedynie do tego, by wsiąść do auta, lub z niego wysiąść, bo po kilku następnych krokach zaczynają boleć nogi.\nJednakże możemy spotkać modele butów, jakie są naprawdę wygodne do noszenia na co dzień, i nawet po wielogodzinnych zakupach albo wędrówce nasze nogi nie są bardziej wyczerpane, niż były by w sportowych butach. W pierwszej kolejności trzeba wyróżnić botki na koturnie. Są to buty wyjątkowo wygodne, stabilne, a jednocześnie eleganckie. Botki na koturnie to buty, w których możemy chodzić z takim samym wdziękiem jak w szpilkach, chociaż są znacznie wygodniejsze. Mimo że botki kupujemy najczęściej na sezon wiosna/lato, warto również mieć w swojej garderobie botki zimowe, jakie są coraz częściej wybierane przez kobiety w Polsce. Botki zimowe , dzięki własnej stabilnej konstrukcji, znakomicie pasować będą w okresie zimowym, w momencie gdy ulice zostaną pokryte śniegiem – po jakich, chodząc w obuwiu na obcasie, może być czasem nawet bardzo niebezpiecznie.\nGdy wybieramy botki trzeba także dopasować ich model do swojej figury. Bowiem nie zawsze będą atrakcyjnie wyglądać, np. do krótkich bądź tęgich nóg. Sama powinnaś zweryfikować w czym może Ci być dobrze, oraz co będzie pasować do Twojej postury – możesz dodatkowo poprosić o poradę kogoś bliskiego i zaufanego, kto Ci szczerze doradzi. Zapamiętaj, iż komfortowe buty są bazą świetnego humoru – ponieważ także najcudowniejsze buty, o ile są niewygodne oraz nam nie dadzą poczucia komfortu, nie sprawią iż czuć się będziemy atrakcyjniejsze, zgrabniejsze i pewniejsze siebie.


Czerwony deszcz :: Przygody :: Warhammer Fantasy Role Play :: Gry RPG :: Game Exe\nGdy drużyna będzie wędrowała pewnym traktem w kierunku jakiegoś większego miasta zobaczy unoszący się ponad wierzchołki drzew dym. Gdy dotrą do źródła dymu zobaczą zniszczoną wieżę, a w niej maga (demonologa), który będzie coś jęczał i umierając potrąci pewien zwój, który upadnie na podłogę wprost pod nogi jednego z graczy. Okaże się, że to wielki demon tak zniszczył wieżę. Mag próbując go sobie podporządkować stracił nad nim kontrolę, a ten uciekł. Jednak w całym tym zajściu nie było by nic strasznego gdyby nie pewna mała wzmianka na pergaminie.... Jaka? Tego się dowiesz w swoim czasie!\nWymyśl sam albo przeczytaj wstęp drużynie:\n„...Słońce powoli zachodzi za górami, zdaję się zasłaniać lekko kołyszące wierzchołki drzew cienistym płaszcze, nagle poczuliście swond... To zapach siarki, a sponad drzew unosi się czarny jak smoła dym, wiatr rozwiewa go po polanie... Miejsce, z którego się unosi musi być oddalone ok. 2km od drogi za gęstym lasem, jaki macie po prawej stronie....”\nGdy w końcu bohaterowie dotrą na miejsce zobaczą zgliszcza wieży, jest ona dosłownie wyrwana z ziemi i rozdarta, na około leżą kamienie, jakieś szkło, fiolki, butelki i wiele innych rzeczy. Jedyne co się trzyma to strop, który i tak zaraz się wywróci. Wszędzie jest dym i zapach siarki, bardzo mocny – tak mocny, że aż szczypie w oczy. Nagle jeden z twoich bohaterów zobaczy postać czołgającą się w ich stronę. Ubrana jest w białe szaty, ma zmasakrowaną twarz i wygląda potwornie. Cała jest we krwi. stara się podnieść stękając przez zęby. Jednak pada na ziemię, a oberwaną ze skóry ręką strąca jakiś zwój, który potoczył się wprost pod nogi jednego z graczy zatrzymując się na bucie. Po chwili cały strop runie i zawali wieżę do końca, zostawiając jedynie czarne od sadzy zgliszcza. Gdy bohaterowie zaczną czytać lub wybierać się do dalszej podróży usłyszą cichy jęk spod kamieni. Wydawałoby się, że Mag nie przeżył, jednak słychać jęczenie. Jeśli jeden z bohaterów zacznie odgarniać kamienie złapie go za szyję ręka bez skóry wystająca z gruzów, a stare paznokcie wbiją mu się w szyję. Człowiek ze zgliszczy wyszepce „Arande...Ratuuuujcie...Po...Po powstrzymajcie go nim....Spadnie kolejna.....Głooooowwwaaaaaaa....” I w tym momencie uścisk się zwolni, a ręka padnie bezwładnie na kamienie.\n„Arande powróci w całej świetności – pan demonów, wielki władca! Ze zdwojoną siłą wróci zza drugich wrót naszego świata... Przeleje krew tych, którzy go uwięzili. 6 nędznych magików. A krew ich padać bez ustanku będzie przez 6 dni... 6 Dni na 6 zdrajców....Dzień na każdego sądny nastanie...”\nBohaterowie będą jeszcze podróżować przez 2 dni zanim dotrą do miasta, jakie mieli na drodze, (jeśli mają konie to będą one już tak zmęczone, że będą w stanie tylko jechać truchtem). Po ok. 5 godzinach minie ich 5 jeźdźców w czarnych płaszczach z maskami na twarzach, pędzących w kierunku miasta. Jeśli BG zechcą ich gonić to jeden z koni będzie tak wyczerpany, iż padnie pyskiem na ziemie łamiąc nogę. Jeśli jednak bohaterowie będą pieszo to wiadomo, że nie dadzą rady nawet tak szybko biec.\nMiasto – Staro dąb\nWreszcie wyczerpani BG dotrą po 2 dniach do miasta zwanego Staro dębem od dębu, który stoi na głównym placu. Jest to niewielkie miasto, liczące może 500 mieszkańców. Jeśli bohaterowie pójdą do tawerny przy rozmowie dowiedzą się, że wieść o wieży dotarła i tu, za sprawą gońców, (Jeśli bohaterowie zapytają się, czym gońcy noszą chusty, gospodarz powstrzymując śmiech powie, że robią to, ponieważ na drodze się kurzy). Wspomni również coś o owym demonie, ale prócz pogłosek typu „czerwony gigant", lub "postać z kosą” niczego ciekawego się nie dowiedzą. Jeśli bohaterowie zapytają się o czarodzieja gospodarz wskaże im wieże w środku miasta, która do niego należy. Jeśli spytają się czy wie coś więcej, również zaproponuje rozmowę z magiem, i tak w każdym wypadku postawi taką propozycje...\nGdy BG przyjdą do maga zastaną zamknięte drzwi, gdy zakołaczą odezwie się głos, ”Kim jesteś i czego sobie życzysz nędzniku?”. BG wytłumaczą drzwiom, że przybyli tu w związku z demonem. Po chwili ciszy drzwi otworzą się, a oni zastaną maga na polanie (oczywiście iluzja), siedzącego na pniu drzewa, wpatrującego się w horyzont przegryzając jabłko. Wejdźcie powie...\nPodczas rozmowy mag powie im, że jest jednym z oprawców demona i doskonale wie, co się stało. Wiedział również, że było to do przewidzenia, a teraz pozostaje mu czekać tylko na śmierć. Wspomni jednak, że jest jeden sposób, aby uwięzić Arande z powrotem w innym świecie. I, że sowicie ich wynagrodzi, jeśli uda im się wrócić.\nOwy sposób polega na tym, że pieczęć, którą dopiero teraz zobaczą na zwoju, będzie tylko częściowa. Druga jej połowa spoczywa gdzieś w górach szarych. Gdy się je złączy, demon zniknie...\nJeśli bohaterowie się zgodzą, otrzymają medalion, który wraz ze zbliżaniem się do celu będzie ciągnął właściciela coraz mocniej w stronę zguby. Dowiedzą się również, że muszą wyruszyć niezwłocznie, ponieważ jak mówi przepowiednia, codziennie ginąć będzie jeden z magów Starego Świata. A Garungel jest 4 z kolei.\nPodczas podróży nie stało się nic nadzwyczajnego, więc nie ma sensu jej opowiadać, a droga zajęła im 2 dni (2 trupy). Wreszcie, gdy bohaterowie dotrą do gór szarych, medalion wskaże po dłuższym poszukiwaniu ogromną jaskinie, do której zapuszczenia się będzie potrzeba dobrego wzroku i pochodni. Gdy będą szli w głąb pieczary, jeden z BG potknie się o coś wielkiego...Drąg? Nie! Poświecą mocniej i zobaczą, iż drąg jest ludzkim (ogromnym palcem). Gdy zwrócą się w stronę ręki, okaże się, że jest to stary Gigant, który leży głośno oddychając. Jeden z bohaterów cofnie się ze strachu i potknie, zaplątując o brodę potwora. Ten zbudzi się i zacznie wstawać, a drużyna korzystając z tej chwili, zacznie uciekac w stronę wyjścia. Kiedy Gigant zobaczy drużynę, ruszy w ich stronę. Jednak jaskinia jest na tyle niska, iż będzie musiał iść zgarbiony. Kiedy uda mu się wyjść na zewnątrz, rozpocznie się nieunikniona walka, bo ten mimo tego, że umie mówić i rozumie, co się do niego mówi – powie, że strasznie boli go głowa i zgnią nędzne robaki, którego go zbudziły! (Statystyki Giganta są standardowe).\nGdy drużyna pokona wielkoluda siłą lub podstępem, ten padnie z hukiem na ziemie, a z sakwy, jaką miał przy sobie wysypią się różne ciekawe rzeczy, a w tym zawiniątko, którym okaże się być owa pieczęć! BG połączą zgubę z drugą połówką.\n„...pieczęć poczeła parzyć cię w ręce, odruchowo ją upuściłeś. Zaczęła powoli parować, a spokojne dotąd niebo zaczyna wariować tworząc coś na kształt wiru wciągąjącego szary dym. Po chwili chmury zasklepjają się, a pieczęć rozsypuje się w pył...”\nNagrodą za wykonanie zadania jest umagicznienie wybranej przez każdą osobę z drużyny jednego przedmiotu – jednak od ciebie zależy, na czym umagicznienie będzie polegać...\nGość_Thobold* · wtorek, 27 kwietnia 2010, 20:00\nZnając upierdliwych Warmłotkowych graczy, to prędzej sami wyrżną magów i spróbują sprzedać ich łby demonowi Albo centralnie oleją umierającego maga z umierającą ręką i zwieją gdzie pieprz rośnie (po co ktokolwiek poza Łowcą Czarownic miałby bez sensu napieprzać się z prawdziwym demonem Chaosu? Brakuje motywacji, a sam pomysł jest mocno sztampowy. Słabe.\nGość_* · niedziela, 1 maja 2011, 12:42\nPodzielam pogląd. Przygoda jakich setki, w którą gracze nie wiedzieć poco mają się ładowa.\nmerchant666 · sobota, 18 lutego 2012, 20:46\n1. W centrum miasta stoi dąb. Potem okazuje się, że nie ma tam dębu, tylko stoi tam wieża maga.\n2. Dlaczego gigant miał pieczęć?