Mummy and the Tot: Co robić z noworodkiem i niemowlakiem czyli co tam u Mieszka\nKarty oczywiście do rozwijania wzroku.\nWąż do delikatnego dotykania i opowiadania o fakturach, marakas do ćwiczenia odwracanie główki.\nPoduszka w zamyśle miała służyć do ćwiczeń tzn Mieszko był kładziony na poduszce i przechylany lekko na boki, do przodu i do tyłu a także ciągnięty delikatnie po podłodze. Szybko okazało się że poduszka jest tak ciekawa że może się w nią wpatrywać bardzo długo! Wszędzie wyszuka ją wzrokiem, a teraz gdy ma już prawie 3 miesiące i ktoś mu ją pokaże to cieszy się w głos na jej widok.\nMieszko ćwiczy również równowagę na piłce gimnastycznej. Młody leży brzuszkiem na piłce i bujamy go na wszystkie strony.\nPiłka okazała się również lekiem na 'całe zło' tzn kiedy bolał go brzuszek lub gdy nie mógł zasnąć z jakiegoś powodu to u mamy lub taty na rękach i na piłce ustępowało wszystko. Mieszko bardzo lubi skakać na niej i nie wyobrażam sobie że mogłoby jej nie być w naszym domu. Poza tym piłkę wykorzystuje również Oliwka do ćwiczeń a także tata do wygłupów oraz podczas grania na PS.\nWiększość pomysłów i zabaw dla noworodków i niemowląt pochodzi z poniższych książek.\n'Jak kreatywnie wspierać rozwój dziecka?' kupiłam gdy Oliwka była malutka więc musiałam sobie odświeżyć wiadomości w niej zawarte. Jest to świetna książka którą powinni mieć wszscy rodzice! Od tej książki zaczynałam naszą przygodę z edukacją i bardzo często do niej wracałam.\nPlanuję więcej o niej napisać więc nie będę się teraz mocno rozpisywała.\nDruga książka o rozwoju noworodków i niemowląt to 'Subtelna rewolucja: wykorzystaj potencjał swojego dziecka od pierwszych dni życia'. Ta książka dotyczy tylko metody Domana i jest przez niego napisana.\nTą książkę kupiłam krótko przez urodzeniem Mieszka i żałuję że nie wcześniej bo mogłabym ze spokojem wykonać tor do pełzania i inne pokazane w książce pomoce.\nKorzystamy jednak z tego co mamy i rozwijamy zmysły. To co się znalazło w naszym koszyczku czyli klocki i latarka służą do rozwijania odruchu przestrachu oraz wzroku (dokładny opis znajduje się w książce).\nSą tu zawarte porady jak krok po kroku rozwijać zmysły noworodka, są tabele kontrolne żeby sprawdzić na jakim etapie jest dziecko i na co należy zwrócić większą uwagę.\nZ tej serii są również książki o czytaniu globalnym oraz o liczeniu.\nI na koniec to co mama lubi najbardziej ;) Nosimy się.\nAgata 18 maja 2014 19:28\nsuper pomysły, jeśli będzie mi dane być mamą drugi raz na pewno wykorzystam pomysły. Super zdjęcie mamusi i synka :) pozdrawiam\nAnia 19 maja 2014 22:36\nSzczęśliwa Mama 18 maja 2014 22:06\nSuper że wracacie. Zawsze do Was z ciekawością zaglądamy.\nObie książki czytałam, jednak "Subtelna rewolucja" zdecydowanie lepsza.\nAle synusiowi dobrze u mamy. Świetne zdjęcie.\nAnia 19 maja 2014 22:35\nJa też do Was zaglądam i podziwiam.\nJa tak trochę z doskoku czytam książkę Domana więc do końca się nie mogę wypowiedzieć ;/ ale do 'jak kreatywnie...' mam szczególny sentyment bo od niej zaczynałam i była to dla mnie swego czasu 'biblia' :D\nMonika D. 19 maja 2014 00:10\nJak dobrze, że wracacie. Stęskniłam się za Wami i czekałam ;). A "Subtelną rewolucję" chyba zaraz zakupię. Książkę małżonków Minge też wszystkim polecam. Pozdrawiam ciepło\nAnia 19 maja 2014 22:32\nhihi ja też tęskniłam, już mi się chce pisać!\nbam 25 maja 2014 14:58\nAniu, gratuluje Wam synusia. Cieszę się, że wszystko dobrze poszło i macie sie wszyscy dobrze. Życzymy z Dawidkiem wielu wielu wspaniałych chwil spędzonych razem :)


8. Festiwal Filmu i Sztuki Dwa Brzegi – off-film.pl\nSie012014Sierpień 1, 2014Lipiec 30, 2014NieKomentarzprzez Sonia Mrozicka\nNapisano w Dwa Brzegi, Festiwale i konkursy filmowe\nOrganizatorzy festiwalu Dwa Brzegi zapraszają wszystkich fanów kina niezależnego na ósmą edycję tegoż wydarzenia do Kazimierza Dolnego w dniach 2-10 sierpnia.\nDwa Brzegi to interdyscyplinarne wydarzenie kulturalne prezentujące cenne filmy polskie i zagraniczne: premiery, ważne filmy roku, jak również spektakle teatralne, wystawy, koncerty i wydarzenia innych dziedzin (na przykład warsztaty fotograficzne). Dotychczasowe edycje festiwalu spotkały się z dużym zainteresowanie publiczności i mediów, a od początku istnienia Festiwalu Filmu i Sztuki Dwa Brzegi krytyka zwraca uwagę na jego niestandardowe podejście do sztuki filmowej. Założeniem wydarzenia jest łączenie twórcy z odbiorcą oraz filmu, literatury, muzyki i sztuk wizualnych, czyli wszystkich dyscyplin.\nNa tegorocznych Dwóch Brzegach, w sekcji „Na krótką metę”, będzie można zobaczyć najnowsze, często premierowe, profesjonalne produkcje poniżej 60 minut, które prawdopodobnie nie trafią do szerszej dystrybucji. Wśród nich zostanie wyświetlony film Michała Bielawskiego „1989”, zrealizowany z okazji obchodów 25-lecia pierwszych wolnych wyborów w Polsce po II Wojnie Światowej. Polityka będzie również motywem przewodnim „Ostatków” Andrzeja Fidyka i „Pocztówek z Republiki Absurdu” Jana Holoubka, które opowiedzą odpowiednio o ostatnim zjeździe PZPR i kuriozalnej rzeczywistości PRL-u.\nTemat rodziny będzie obecny w takich produkcjach jak „Album rodzinny” i „Fiord wielorybów”. Pierwsza opowiada burzliwą historię dwóch żydowskich rodów z Lublina. Tymczasem druga to historia dwóch braci zamieszkujących odległy fiord.\n„Przyjaciele na 33 obroty” Grzegorza Brzozowicza to opowieść o przyjaźni Stanisława Zagórskiego i Rosława Szaybo, dwóch światowej sławy grafików pochodzących z Polski. Sekcję „Na krótką metę” dopełnią animowane projekty Jerzego Kuci („Fuga na wiolonczelę, trąbkę i pejzaż”) i Roberta Löbela („Wiatr”).\nW tegorocznej edycji będzie można zobaczyć także filmy zagraniczne, między innymi pięć tytułów prezentowanych w konkursie głównym 67. Festiwalu w Cannes – w tym nagrodzony Złotą Palmą „Zimowy sen” Ponadto warto wspomnieć także o takich tytułach jak: „Dzikie historie”, „Cuda”, „Lewiatan” i „Pojmani”. Łącznie w ramach sekcji „Świat pod namiotem” publiczność zobaczy 35 filmów.\nFestiwal rozpocznie się 2 sierpnia i potrwa do 8 sierpnia 2014 roku. Zachęcamy do śledzenia strony internetowej festiwalu i profilu na facebooku. Spotkajmy się w Kazimierzu Dolnym i Janowcu nad Wisłą!\nShare the post "8. Festiwal Filmu i Sztuki Dwa Brzegi"\n„Mocna kawa wcale nie jest taka zła” podbiła Dwa Brzegi 3. Festiwal Filmów Frapujących Ostatnia szansa na nadsyłanie filmów na Bytom Film Festiwal 10. Festiwal Artystów Filmu i Teatru FART\nTagi:dwa brzegifestiwal filmowyfilm krótkometrażowyfilm niezależnykazimierz dolnylubelskie


Uoga Uoga Nawilżający krem do twarzy "Summer Storm" - Ecco Verde sklep internetowy\nNaturalna, odświeżająca pielęgnacja cery\nZapewnia odżywienie i optymalne nawilżenie\nChroni przed nadmiernym namnażaniem się wolnych rodników\nZapach: opakowanie szklane 30 ml\nNr art.: UOG-171-Glass, Zawartość: 30 ml\nTak, jak opady deszczu podczas letniej burzy przynoszą ulgę spierzchniętej ziemi, tak samo ten krem do twarzy przyniesie Twojej cerze kojące nawilżenie i odświeżenie!\nFormuła tego kosmetyku to odpowiedź na potrzeby suchej i wrażliwej skóry. Gliceryna i sok z aloesu zapewnią dostatek nawilżenia, podczas gdy skwalan z oliwek zadba o lepszą elastyczność i ochronę przed szkodliwym wpływem środowiska. Naturalne olejki eteryczne z mandarynki i bergamotki rozpieszczają zmysły cudownie przyjemnym zapachem!\nNakładaj dozę kremu na oczyszczoną skórę rano i wieczorem.\nPo pierwszym otwarciu opakowania zaleca się przechowywanie kremu w lodówce.\nPytania i odpowiedzi użytkowników Nawilżający krem do twarzy "Summer Storm"\nocen klientów po polski dla Uoga Uoga Nawilżający krem do twarzy "Summer Storm"


Produkty białkowe są dzisiaj absolutnie na samym szczycie odżywek stosowanych przy budowie masy mięśniowej. Są one tak samo popularne w młodym wieku, jak i wśród dojrzałych sportowców, którzy cenią sobie odpowiednie utrzymanie kondycji mięśni.\nPrzyjmowanie dodatkowego białka przez lata powinno być jednak wyborem świadomym i potwierdzonym przynajmniej minimalną wiedzą na jego temat. Suplementy proteinowe mogą bardzo różnić się swoim składem i jakością, więc warto poznać podstawowe źródła białka w odżywkach na rynku.\nNajskuteczniejsze są te preparaty, które łączą kilka źródeł tego składnika o różnym stopniu wchłaniania – począwszy od białka serwatkowego, które bierze udział we wszystkich procesach biochemicznych organizmu już w 20 minut od przyjęcia. Uzupełniać może je białko jaja, które wchłania się znacznie wolniej, ale jakościowo i chemicznie jest najbardziej wartościowe i zbliżone do ludzkiego aminogramu. Najwolniej organizm przyswaja kazeinę, ale dzięki temu jest ma ona świetne działanie antykataboliczne i dodatkowo charakteryzuje się niską wartością energetyczną.\nPoprzedni artykuł Buzdyganek naziemny - czy to najlepszy naturalny sposób na męskość?


Dlaczego warto brać kolejną pożyczkę ratalną w tej samej firmie? | LatwaPozyczka.pl\nPożyczki ratalne cieszą się rosnącym zainteresowaniem. Nie powinno to nikogo dziwić, biorąc pod uwagę to, że wielu z nas preferuje oddawać pożyczoną kwotę stopniowo. Niekiedy, nasza sytuacja finansowa nie pozwala nam na wzięcie kredytu w momencie, gdy potrzeba nam nieco większej kwoty. Z kolei tradycyjna chwilówka to za mało, aby dokonać potrzebnej nam opłaty. Wtedy warto skorzystać z rozwiązania pośredniego. Niektórzy biorą pożyczkę na raty wielokrotnie.\nInaczej niż w przypadku chwilówek\nPrawdą jest, że dla wielu klientów opłacalna jest zmiana pożyczkodawcy po skorzystaniu z jego usług po raz pierwszy. Dzieje się tak w przypadku chwilówek. Wiele instytucji proponuje pierwszą darmową chwilówkę dla osób, które spłacą ją w terminie.. Nic więc dziwnego w tym, że entuzjaści zobowiązań krótkoterminowych często zmieniają firmę pozabankową. Czasem jednak chwilówka to za mało. Wówczas, bardzo często pożyczka ratalna jest dobrym rozwiązaniem, które może pomóc nam przy większych wydatkach. Jest ona udzielana na nieco innych zasadach, ale również może być dla nas korzystna.\nTrzeba pamiętać, że wielokrotne pożyczanie zupełnie inaczej wygląda w przypadku zobowiązań obejmujących dłuższy okres. Pożyczki ratalne nieodłącznie kojarzą się z prowizją oraz odsetkami, nawet gdy w grę wchodzi korzystanie z nich po raz pierwszy. Uczciwe oferty zawierają szczegółowe informacje odnośnie naliczanych procentów i konkretnych kwot. Dlatego podpisujący umowę klient ma pełną świadomość wymiaru wsparcia finansowego, o które się ubiegał.\nCzemu dłuższa współpraca jest opłacalna?\nRodzi się zatem pytanie odnośnie tego, czy w istocie warto jest korzystać z usług jednej firmy wówczas, gdy i tak nie unikniemy dodatkowych opłat. Jak się okazuje, wcale nie jest to złe rozwiązanie. Przeciwnie, możemy nawet skorzystać na tym, że jesteśmy wierni jednej instytucji pozabankowej.\nMianowicie gdy szukamy odpowiedniej dla nas firmy udzielającej pożyczek na raty, warto brać pod uwagę nie tylko parametry interesującej nas propozycji. Chodzi tu o udogodnienia, jakie wprowadzają niektórzy pożyczkodawcy. Bowiem coraz częściej, stali klienci zostają obejmowani pakietami korzyści. Zazwyczaj polega to na tym, że pożyczając po raz kolejny, pożyczkobiorcy mogą liczyć na niższą prowizję lub korzystniejsze dla nich oprocentowanie. Dzięki temu, koszt następnych pożyczek jest mniejszy, a co za tym idzie, raty są mniej odczuwalne dla domowego budżetu. A na tym zależy każdemu pożyczkobiorcy.\nJak można się domyślić, im dłużej jesteśmy klientami danej instytucji pozabankowej, tym więcej korzyści jest nam dedykowanych. Warto też zwrócić uwagę na inne udogodnienia, które firmy pożyczkowe wprowadzają dla tych, którzy decydują się na dłuższą współpracę. Mowa tu m.in. o platformach edukacyjnych. To coraz bardziej popularne rozwiązanie. Jest ono bardzo przydatne dla tych osób, które chcą powiększyć swoją wiedzę odnośnie korzystania z usług branży pożyczkowej. Co ważne, można tu odnaleźć także najważniejsze informacje odnośnie innych kwestii takich jak np. zarządzanie swoimi finansami, czy zachowanie bezpieczeństwa w sieci. Wszystko to może być bardzo przydatne wtedy, gdy będziemy się przygotowywać do złożenia wniosku.\nNiezależnie od tego, gdzie aplikujemy o jakiekolwiek wsparcie finansowe, powinniśmy robić to z zachowaniem wszelkich środków ostrożności. Zawsze powinniśmy zapoznawać się z warunkami pożyczki, zanim złożymy swój podpis na dokumencie. To bardzo ważne biorąc pod uwagę to, że mamy do czynienia z dłuższym zobowiązaniem finansowym. Jeżeli nasze decyzje będą dokładnie przemyślane, niewątpliwie uda nam się pożyczyć rozsądnie.


Akademia Porta Drzwi: mój dom, moja twierdza – drzwi wejściowe – Bizmarket\nWROCŁAW / DĄB 6 BIAŁY / WZÓR 3 / Porta KMI Poland\nOd dawna już drzwi bezpieczne nie oznaczają drzwi nieestetycznych. Dzisiejsze technologie pozwalają na wykonanie drzwi antywłamaniowych o wysokich walorach estetycznych – z naświetlami, przeszkleniami a nawet witrażami. Producenci starają się maksymalnie urozmaicić oferowany asortyment. Naświetla wykonywane są z różnych rodzajów szkła – najczęściej stosowane jest szkło bezpieczne, ale także antywłamaniowe czy hartowane. Oferowane są także elementy ze szkła ornamentowego, kolorowego i witrażowego. W sytuacji kiedy drzwi posiadają ceryfikat świadczący o tym, że są antywłamaniowe, szkło w naświetlach powinno być także antywłamaniowe (współczynnik przenikania ciepła U równy co najmniej 1,1).\nSpośród dostępnych na rynku modeli drzwi wewnętrznych wejściowych antywłamaniowych polecamy przywoływany przykład drzwi Granit produkowane przez firmę Porta. Model ten zasługuje na specjalna rekomendację ze względu na to, że drzwi spełniają wszystkie wymagania norm w zakresie bezpieczeństwa a ponadto charakteryzują się wysoką estetyką. Ponadto mają dobrą izolacyjność akustyczną i dymoszczelność.\nNa stronie producenta znajdziecie Państwo krótki film szczegółowo opisujący ten model drzwi.\nPrzykład – oferta Porta KMI Poland\nOferuje cztery typy drzwi wewnętrznych wejściowych: AGAT, OPAL, KWARC i GRANIT. Każde z nich różnią się parametrami technicznymi, spełniając jednocześnie wszystkie dane określone dla drzwi wejściowych. Zostało to potwierdzone stosownymi Aprobatami Technicznymi oraz praktycznym i bezproblemowym użytkowaniem setek tysięcy wyprodukowanych tego typu drzwi. Ważną cechą drzwi wejściowych PORTA jest fakt, że producent oferuje je w kompletnym zestawie składającym się ze skrzydła oraz specjalnie do niego wyprodukowanej ościeżnicy metalowej wraz z okuciami klasy 2 normy europejskiej ENV lub klasy C.\n• Typ I charakteryzujący się odpornością na włamanie klasy „C” oraz 3 klasy normy europejskiej ENV, izolacyjnością akustyczną 36 dB oraz dymoszczelnością – gwarancja bezpieczeństwa, ochrona przed hałasem i najgroźniejszym skutkiem pożaru tj. zaczadzeniem\n• Typ II posiadający cechy drzwi typu I oraz odporność ogniową przez 30 minut (EI 30) – dodatkowa pełna gwarancja ochrony przed skutkami pożaru. To propozycja dla osób najbardziej wymagających, dla których bezpieczeństwo oparte na materiałach i wykonawstwie najwyższej jakości jest najważniejsze.\nGRANIT / HEBAN / WZÓR PŁASKIE / Porta KMI Poland\nPrzekroje drzwi wewnętrznych wejściowych / Porta KMI Poland\n• Zamek listwowy wielobolcowy\n• Szyld górny\n• Zastosowany zamek, wkładka oraz szyld posiadają certyfikat klasy „C”\n• Możliwość skrótu skrzydła maks. 60 mm\n• Ościeżnica wyposażona w próg metalowy ze stali nierdzewnej w wersji poszerzonej (120 mm)\nAby zachować wszelkie parametry drzwi i aby służyły nad długo lepiej powierzmy ich montaż specjalistom polecanym przez producenta lub dystrybutora. Wówczas montaż zostanie wykonany zgodnie z instrukcjami producenta, a my nie stracimy gwarancji.\nTak zbudowane i zabezpieczone drzwi dają gwarancję satysfakcji użytkowania. Te właśnie zalety sprawiają, że będziemy mieli pewność wieloletniego użytkowania drzwi.


Biotin Silk Oil regenerujący olejek do włosów z biotyną i jedwabiem Bioelixire - sklep Bee.pl\n> Uroda > Kosmetyki do włosów > Odżywki i maski do włosów > Odżywki do włosów > Biotin Silk Oil regenerujący olejek do włosów z biotyną i jedwabiem\nBiotin Silk Oil regenerujący olejek do włosów z biotyną i jedwabiem\nOlejek do włosów z biotyną i jedwabiem doskonale nawilża i chroni przed czynnikami zewnętrznymi. Dodaje włosom blasku i sprężystości. Dogłębnie je odżywia, zapewniając im gładkość i miękkość. Biotyna - wpływa na zachowanie prawidłowej kondycji włosów oraz skóry głowy. Działa wzmacniająco, hamując...\nCena za L : 401zł\nOlejek do włosów z biotyną i jedwabiem doskonale nawilża i chroni przed czynnikami zewnętrznymi. Dodaje włosom blasku i sprężystości. Dogłębnie je odżywia, zapewniając im gładkość i miękkość.\nBiotyna - wpływa na zachowanie prawidłowej kondycji włosów oraz skóry głowy. Działa wzmacniająco, hamując wypadanie włosów. Doskonale nawilża, zapobiega przedwczesnemu siwieniu i przeciwdziała nadmiernemu złuszczaniu się naskórka.\nJedwab - intensywnie odbudowuje i wzmacnia zniszczone włosy. Zapewnia włosom odpowiedni poziom nawilżenia oraz poprawia ich elastyczność.\nSzczegóły - Biotin Silk Oil regenerujący olejek do włosów z biotyną i jedwabiem


Samsung nie będzie jedynym dużym producentem smartfonów, który nie ogłosi nowego urządzenia na Mobile World Congress, największym wydarzeniu poświęconym branży telekomunikacyjnej. Według chińskiego rzecznika firmy na miejscu TechCrunch, Xiaomi całkowicie przegapi wydarzenie.\nRuch jest całkowicie nieoczekiwany, ponieważ w dużej mierze zakładano, że Xiaomi czeka. Mobile World Congress, zlokalizowany w Barcelonie, jest jednym z największych wydarzeń w globalnej branży telefonii komórkowej, przyciąga więcej niż uczestników 100.000 i jest znany z tego, że jest miejscem prezentacji najnowszych osiągnięć w branży telefonii komórkowej.\nXiaomi skorzystało z wystawy w zeszłym roku, aby wprowadzić Mi 5, jedna z flagowych firm w Chinach, poprzez konferencję prasową, która była transmitowana na żywo. Jednak w 2015 podniósł swoją widoczność na Zachodzie, gdy Hugo Barra, ówczesny szef działu międzynarodowego, wziął udział w wywiadzie na scenie, wyjaśniając więcej o firmie, która w tamtym czasie wciąż była pod obserwacją, oraz jego działalności.\nJak wszyscy wiemy, Barra ogłosił, że kilka dni temu zrezygnował z Xiaomi po 3ie i pół roku pracy i przeniesie się na Facebooku kierować wysiłkami w VR - co, ponownie według TechCrunch, może być jednym z powodów, dla których Xiaomi nie będzie obecna na MWC, ale głównym czynnikiem powinno być to, że nie ma nowych urządzeń do zaprezentowania podczas wystawy. To oczywiście oznaczałoby, że plotki o zbliżającym się Uruchomienie Mi 6\no dniach wydarzenia nie są wiarygodne.\nTo był trudny start 2017 dla Xiaomi. Oprócz wyjścia Barry ze względu na zdrowie i tęsknotę za domem, prezes Lei Jun przyznał, że Azianda wchodzi w fazę przejściową po zbyt szybkim wzroście. Xiaomi, po raz pierwszy w historii 5, nie ujawniło, ile smartfonów sprzedało w zeszłym roku, najprawdopodobniej dlatego, że nie odnotowano tak szybkiego wzrostu jak w poprzednich latach.\nCzekamy na ruchy Xiaomi w obliczu tych ostatnich faktów. A ty? Co myślisz ostatnio o tym, co dzieje się w chińskich firmach?


Każde małżeństwo przechodzi kryzysy, niestety jednak czasami kolejny kryzys jest tak duży, że nie ma czego ratować i związek się rozpada. Dlatego też, zawsze musimy być przygotowani na to, że po kolejnej, poważnej kł\nDodane: 15-03-2020 10:16\nótni przyjdzie do nas wniosek o rozwód.\nCo warto wiedzieć o prawieKwestia dla prawnika. O prawieObrona prawnicza w sądzie, po co?Ale jak iść do sądu?Prawo - nie warto być ignorantemZ prawniczego punktu widzenia i siedzeniaPrawo - ogólniePrawo dzisiajTekst o prawieKiedy uzyskać pomoć prawną i na co zwrócić uwagę?Ogólnie o prawieDobry prawnikKrótko i an temat: O prawie i adwokatachKancelarie prawnicze od wszystkiego. Czy warto?Twoja firma a obsługa prawnaAdwokatProwadzić sprawy prawne szybciej?Uzyskać pomoć prawną? Tak!Czy żeby znaleźć prawnika dla firm potrzebne są uprawnienia?PrawnicyMasz firmę, potrzebujesz prawnika?Trochę prawnych faktówPrawnik dla firm?Polskie prawo bywa skomplikowaneJak można korzystać z porad prawnych?Czy możesz korzystać z porad prawnika?Informacje o prawieJak bez problemu rozwieść sięOgólnie o poradach prawnych11 Niepokojących Sygnałów, Które Nie Pozwalają Ci rozwodzić się


POPiSowy PRZEKRĘT KAHAŁU – MOTO.MEDIA.PL\nW gronie swoich znajomych (nie mylić z przyjaciółmi) mam – niestety – zarówno zwolenników PO, jak i PiS. Początkowo ich zapiekłość we wzajemnym obrzucaniu się inwektywami oraz oskarżeniami o działanie na szkodę Polski nawet mnie bawiła. Po pierwsze – miałem w pamięci przedwyborcze deklaracje wielu z nich, że są zainteresowani wyłącznie koalicją obydwu partii (określaną jako POPiS), co już czyniło podkreślane różnice ideowe bardzo umownymi. Po drugie – byłem przekonany, że po początkowym zauroczeniu Kaczyńskimi z jednej, a Tuskiem z drugiej strony, przyjdzie czas na opamiętanie i chłodną analizę tego, czy w ogóle jest coś, co naprawdę różni liderów oraz dowodzone przez nich partie w podejściu do kluczowych interesów Polski i Polaków.\nPo ponad dwóch latach od ostatnich wyborów parlamentarnych moje nadzieje legły zupełnie w gruzach. Niczym nie osłabiona wierność zwolenników obydwu największych partii oraz ich przekonanie o posiadaniu jedynie słusznej recepty na dobro Polski i Polaków zdają się dowodzić, że mam do czynienia albo z mniej lub bardziej zakamuflowanymi żydami (najczęściej zza Buga, pochodzenia chazarskiego), albo z etnicznymi wprawdzie Polakami lecz o mózgach skutecznie obrzezanych przez koszerne media.\nTrudno inaczej wytłumaczyć emocjonalne zaangażowanie po stronie PO lub PiS w mniej lub bardziej wyreżyserowanych konfliktach (vide: ostatnia „afera hazardowa”) przy jednoczesnym nie zauważaniu wyjątkowej zgodności obydwu partii w systemowym niszczeniu Polski i narodu polskiego. Tym sposobem pióro, które odmówiło posłuszeństwa prezydentowi RP, Lechowi Kaczyńskiemu podczas podpisywania przez tegoż „patriotę” tzw. Traktatu Lizbońskiego – ostatniego aktu utraty suwerenności Polski na rzecz unijnego kołchozu – nosi w sobie (oczywiście, o ile nie zostało zniszczone) więcej zasług w walce o dobro naszego kraju niż absolutna większość Polaków. Smutne, lecz prawdziwe.\nPrzy takim, bezwzględnym przestrzeganiu zaleceń gminy żydowskiej (kahału) co do priorytetów w walce o unicestwienie Polski i narodu polskiego, poszczególne wsie (kibuce) mogą pozwolić sobie tylko na samodzielność w kwestiach dla żydowskiej sprawy drugorzędnych, np. podziału synekur w instytucjach państwowych i samorządowych Republiki Przybłędów, które to określenie uważam za najwłaściwsze rozszerzenie skrótu RP. Tym sposobem członkowie kibucu „piłsudy” (PiS) mogą nie przebierać w środkach podczas szarpaniny z członkami kibucu „prusaki” (PO). I vice versa. Wszak stawką są tutaj kolejne wygrane wybory, a wraz z nimi dziesiątki tysięcy dobrze płatnych posadek. Nieprzypadkowo żydochazar Jacek Kurski (kibuc „piłsudy”) raczył stwierdzić, że „ciemny lud wszystko kupi”. Patrząc na skaczących sobie do oczu Kempę i Wassermanna z jednej strony oraz Sekułę i Neumanna z drugiej tenże lud wierzy, że żyje w kraju demokratycznym. I z pełnym przekonaniem weźmie udział w kolejnych wyborach między „piłsudami” i „prusakami”.\nRabinacki zabieg z wysforowaniem – przy znaczącym udziale medialnych organów żydokomuny – dwóch ostro rywalizujących kibuców na scenie politycznej Republiki Przybłędów pozwala bowiem realizować nie tylko koncepcję odwrócenia uwagi gojów od spraw dla nich najważniejszych (takich choćby jak wspomniany Traktat Lizboński) ale także w mistrzowski sposób eliminuje z tejże sceny inne siły polityczne.\nPół biedy, gdyby rzecz kończyła się na zmarginalizowaniu kibuców grupujących członków i sympatyków SLD oraz dawnej UW (tu adekwatnymi byłyby określenia „sowiety” oraz „kagany” od przybranych personaliów Lazara Kaganowicza, najbardziej wpływowego choć praktycznie nieznanego żyda w historii ZSRR). Ba, jestem gotów przejść do porządku dziennego nawet nad LPR, którego „wysoki jak brzoza, głupi jak koza” przywódca, czyli Roman Giertych dał się podpuścić i wyeliminować dwóm kurduplom – bliźniakom, czyli J. i L. Kaczyńskim. Problem w tym, że propagandowe ograniczenie sceny politycznej do PO i PiS sprowadza praktycznie do zera szanse wyborcze stowarzyszeń lub partii o charakterze stricte narodowym.\nA propos zaciętej jakoby walki PiS-owskich „piłsudów” z PO-owskimi „prusakami” i to na szczeblu najwyższym bo wodzowskim… Wiosną 2008 roku Centrum Informacyjne Rządu przekazało dziennikarzom wiadomość o spotkaniu prezydenta L. Kaczyńskiego z premierem D. Tuskiem w Juracie oraz zaplanowanej bezpośrednio po nim konferencji prasowej. Podobnie jak inni, potwierdziłem swoją akredytację. Niestety, konferencja została odwołana bez podania przyczyn. Dopiero później okazało się, że obydwaj „śmiertelni wrogowie” nie tylko dogadali się w kwestii ratyfikacji Traktatu Lizbońskiego ale także opróżnili parę butelek wina, co przekreśliło możliwość udzielania w miarę logicznych odpowiedzi na pytania żurnalistów. W sejmowych i senackich kuluarach też jakoś nie dane mi było się zauważyć wrogości między członkami PO i PiS, tak intensywnie serwowanej – za pośrednictwem mediów – „ciemnemu ludowi”. Kibuce wprawdzie różne lecz kahał ten sam.\nJuż po opublikowaniu felietonu Pan M. K. z Niemiec (personalia znane autorowi) podał link do strony http://mementomori.salon24.pl/ na której Michał Tyrpa, prezes Fundacji Paradis Judaeorum publikuje dokumenty związane z próbą pozbawienia wspomnianego przeze mnie Piotra Cywińskiego funkcji dyrektora Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau. Okazuje się, że tenże funkcjonariusz państwowy, utrzymywany z naszych podatków, ma w swoich dokonaniach także… sprzeciw wobec inicjatywy uhonorowania rotmistrza Witolda Pileckiego wybiciem pamiątkowej monety. Ot, żydowska wdzięczność dla polskiego bohatera.\nKOMENTARZE, POLEMIKI, UZUPEŁNIENIA\nTrafne spostrzeżenia i dobry tekst, ale to wybory partyjne w ordynacji dotychczasowej są przyczyną takiego stanu rzeczy. Partie te nie są utrzymywane ze składek swoich członkow, mają za to ogromne dotacje z budżetu państwa. Selekcja negatywna polega na tym, że bogatsi i bardziej dupoliżący mają zagwarantowane miejsca tzw. biorące na listach wyborczych. Skład sejmu i nawet rad miejskich co kadencję wyrażnie gorszy…\nNo i oczywista sprawa – media… Zwłaszcza telewizja niszczy mózgownice. Chociaz powiem Panu, że obaj moi synowie wyrzucili telewizory na śmietnik. Efektem jest lepszy rozwój ich dzieci, a moich wnuków.\nS.G. (pełne personalia znane autorowi)\nJakkolwiek poza jednym z tezami i spostrzeżeniami pana w powyższym wpisie można się w pełni zgodzić to jednak nie zgadzam się absolutnie z krytyką p. Romana Giertycha. Śledziłem dokładnie jego karierę polityczną i moim zdaniem jest najbardziej wiarygodny, mądry, odważny, roztropny, medialny, roztropny, prawdomówny, nie egoistyczny polityk na polskiej prawicy. Każde z tych określeń jestem zdolny osobno uzasadnić co nie znaczy, że nie dostrzegam kilku jego błędów, które jednak w porównaniu do jego zasług są niewspółmiernie małe.\nDlatego szanując Pana i znając Pana poglądy (bardzo mi bliskie) z portalu proszę aby Pan nie wkupywał się u naszych mniemam wspólnych wrogów i przeciwników fałszywymi i bezpodstawnymi z gruntu inwektywami skierowanymi do człowieka , który jest pozytywnym ewenenementem.\nChyba znamy różnych Romanów Giertychów. Ja znam tego, który nie tylko osobiście przyczynił się do zmarginalizowania LPR (m.in. poprzez osłabianie struktur terenowych tej partii na rzecz preferowania kadrowej gwardii przybocznej) ale także dokonywał i dokonuje nadal wyborów sytuujących go bardzo daleko od obozu prawicowego, a tym bardziej narodowego. Wystarczy przypomnieć choćby szczególną zażyłość z koczownikiem o personaliach Radosław Sikorski oraz jego żoną Anne Applebaum, żydowską agitatorką. Giertych junior, jakoś dziwnie łatwo dopuszczany przed kamery największych telewizji, usilnie lansuje swojego kolegę (przyjaciela) jako kandydata PO na prezydenta RP. Nie lekceważyłbym również takich zabiegów R. Giertycha jak przyjęcie do LPR żydochazara Jacka Kurskiego i powierzenie mu kluczowej roli na Pomorzu (wywiązał się z niej znakomicie eliminując najbardziej wartościowych działaczy) czy słynny wywiad dla „Gazety Wyborczej”, w którym dał się poznać jako wyjątkowy, schlebiający żydokomunie, koniunkturalista.\nPolskie przysłowie mówi wprawdzie, że „niedaleko pada jabłko od jabłoni” lecz Romana Giertycha z jego ojcem Maciejem w poglądach na sprawy polskie dzieli przepaść trudna do logicznego wytłumaczenia. A psucia wizerunku Romana Giertycha z mojej strony proszę się nie obawiać. Sam zainteresowany robi to wielokroć skuteczniej.\nTEMPOMAT MOTOCYKLOWY DO KUPIENIA LUB… WYGRANIA\tLEXUS RX 450h PRESTIGE


PSL kontra Sylwia Spurek. Wojna o mięso i mleko\n24 października, 2021 24 października, 2021 Lilia Łada\tBrak komentarzy\tmięso, mleko, Parlament Europejski, promoten, Sylwia Spurek, VAT, Władysław Kosiniak-Kamysz\nPSL zamierza złożyć w Sejmie projekt ustawy, dzięki któremu tradycyjna polska żywność, w tym mięso i mleko, były objęte zerowym podatkiem VAT. To reakcja na działania posłanki Sylwii Spurek, która z kolei chce obłożenia mięsa i mleka wyższym podatkiem.\nPosłanka Spurek, która jest weganką, uważa, że mięso, mleko oraz wyrabiana z nich żywność powinny być objęte wyższym podatkiem jak tytoń, bo nie są człowiekowi potrzebne do życie, a wręcz mu szkodzą. A z kolei hodowla zwierząt rzeźnych i bydła mlecznego jest niezwykle szkodliwa dla środowiska.\nPosłanka też z entuzjazmem powitała decyzję Parlamentu Europejskiego pozwalającą państwom członkowskim podwyższenia podatku VAT na produkty spożywcze, które są niezdrowe i o dużym śladzie środowiskowym. W praktyce więc każde państwo, w tym Polska, będzie mogło obłożyć wyższym podatkiem mięso i mleko, a niższym lub nawet zerowym – owoce i warzywa\nW odpowiedzi na decyzję Parlamentu Europejskiego PSL zamierza złożyć w Sejmie projekt ustawy o zerowym VAT na tradycyjne polskie produkty – między innymi z mięsa i mleka. Na liście są między innymi karp milicki, ser zgorzelecki, świnka pieczona po zaciszańsku, marynowana słonina z Niemczy i kiełbasa krakowska sucha. Władysław Kosiniak-Kamysz, prezes PSL, zapewnił, że PSL będzie bronić do ostatku sił normalności w Polsce. A normalność to niski VAT na polską żywność i prawo do zjedzenia dobrej wiejskiej kiełbasy.\nWładysław Kosiniak-Kamysz zapowiedział też, że PSL zawsze będzie głosować przeciw projektom podwyższającym VAT na żywność, a już na pewno nie zgodzi się na podniesienie VAT do 23 proc. za mięso i mleko, jak chcą Zieloni. To oznaczałoby podniesienie cen o przynajmniej 20 proc.\nSylwia Spurek jest jednak zdania, że zerowa stawka VAT może być zastosowana tylko dla produktów zdrowe, produkowane lokalnie, neutralne klimatycznie i środowiskowo. Mięso i mleko trudno zaliczyć do tej grupy. Posłanka chciałaby zainteresować wyższym podatkiem Zielonych i Nową Lewicę, jednak żadna z tych partii nie odpowiedziała na jej propozycję.\nZ kolei zdaniem posła Jarosława Kalinowskiego śladu węglowego nie zlikwiduje się podatkami czy przymusem, ale edukacją. Gdy ludzie będą mieli świadomość i wiedzę, wówczas zaczną jeść mniej mięsa z przekonania, a nie z przymusu. Producenci wówczas zmienią też sposób produkcji, bo wymusza to oczekiwania konsumentów.\nTenPoznan.pl - Kraj - PSL kontra Sylwia Spurek. Wojna o mięso i mleko


Ukryta sieć. Gdziekolwiek spojrzysz. Tom 3 [Jakub Szamałek] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00064 009928 20257217 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Jakub Szamałek Liczba stron: 285\nISBN: 978-83-280-8567-1 Data wydania: 2020-10-13\n'Trzecia, ostatnia, część przygód Julity Wójcickiej pokazuje, że cyberataki i bezpieczeństwo w sieci to coś więcej niż strata konta w portalu społecznościowym. Kradzież tożsamości, szpiegowanie, przejęcie kryptowaluty - potrafią zniszczyć życie. I to dosłownie. Niezbędna lektura w tych czasach.'\n'Godne zwieńczenie fantastycznej trylogii. Szamałek jest mistrzem inteligentnego thrillera mocno osadzonego w szaleńczo zmieniającym się świecie technologii, mediów i polityki. Tym, co dopiero zaczynają przygodę z Ukrytą siecią, szczerze zazdroszczę. No i Julita Wójcicka - moja ulubiona bohaterka powieści sensacyjnych!'\n'Gdziekolwiek spojrzysz to najbardziej przeze mnie oczekiwana premiera tej jesieni. Poprzednie części cyklu wywindowały moje wymagania w kosmos. Książka sprostała im w stu procentach. I gdybym mogła mieć jedno życzenie, chciałabym, żeby ci bohaterowie jeszcze do nas powrócili.'\n'Jakub Szamałek po raz kolejny otwiera czytelnikom oczy na brutalną prawdę. Pod postacią sensacyjnej intrygi ukazuje wstrząsającą rzeczywistość, która dotyka każdego z nas. Fascynująca i niepokojąca lektura, która długo nie pozwoli o sobie zapomnieć.'\n'Jestem już pewna, że Jakub Szamałek nigdy mnie nie rozczaruje. Gdziekolwiek spojrzysz to następnie doskonale skonstruowana historia. Kolejna, która poza ogromną dawką kryminalnej rozrywki funduje czytelnikowi przyprawiający o gęsią skórkę materiał do przemyśleń. Jak łatwo zatracić się w cyberprzestrzeni i zapomnieć o zagrożeniach czyhających na nas ze strony nieustannie rozwijającej się technologii?'\n'Myślisz, że wszystkie twoje sekrety są bezpieczne? Wydaje ci się, że nikt nie może mieć wglądu w twoje prywatne życie? Po tej książce zmienisz zdanie. Gdziekolwiek spojrzysz mogłoby stanąć na półce oznaczonej science fiction, gdyby nie to, że opisane technologie są tak blisko.'\n'Jakub Szamałek napisał książkę, od której trudno się oderwać. Niebanalny temat, powieść mocna i współczesna. Wciągająca i trzymająca w napięciu do ostatnich stron. Świetna kontynuacja poprzednich tomów.'\nJakub Szamałek GDZIEKOLWIEK SPOJRZYSZ\nCopyright © by Jakub Szamałek, MMXX Wydanie I Warszawa MMXX Niniejszy produkt objęty jest ochroną prawa autorskiego. Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku osobę, która wykupiła prawo dostępu. Wydawca informuje, że wszelkie udostępnianie osobom trzecim, nieokreślonym adresatom lub w jakikolwiek inny sposób upowszechnianie, upublicznianie, kopiowanie oraz przetwarzanie w technikach cyfrowych lub podobnych – jest nielegalne i podlega właściwym sankcjom.\nSpis treści Dedykacja Przedsłowie = 1 = = 2 = = 3 = = 4 = = 5 = = 6 = = 7 = = 8 = = 9 = = 10 = = 11 = Posłowie Postscriptum Podziękowania Wszystkie rozdziały dostępne w pełnej wersji książki.\nDla Magdy i Bartka, bez których nie byłoby Julity\nPrzedsłowieW momencie złożenia tekstu do redakcji ta książka zawierała śladowe ilości science fiction. W momencie druku – już nie.\n= 1 =Październik 2020 Pies zaskamlał błagalnie. Janusz Murawiec wyburczał w odpowiedzi coś niezrozumiałego i przewrócił się na drugi bok. Naciągnął kołdrę na głowę, zacisnął mocno powieki. Udawał, że nie widzi psa. Czasem to działało. Czasem Bubel dawał mu wtedy spokój i zajmował się czymś innym. Kładł się na kanapie na przykład. Albo szedł gryźć buty. Nie tym razem. Znów pisk. To żałosne ę, ęę, ęęę, którego nie sposób było zignorować. – Dobrze, już dobrze – wymamrotał, unosząc się na łokciu. Otworzył zlepione snem powieki. Było jeszcze ciemno. – Wstaję, no widzisz przecież, że wstaję. Pies zaszczekał, zaczął biegać w kółko. Rozmyta ruda plama. Nabrała ostrości, kiedy Janusz założył okulary. Wielkie ciemne oczy. Spieniona ślina kapiąca z pyska. Poszarpane ucho, pamiątka po spotkaniu ze skundlonym rottweilerem jakiegoś grzybiarza. Bubel chciał polizać Janusza po twarzy, ale ten się odsunął, odwrócił głowę. Kiedyś mu to nawet nie przeszkadzało, to jego lizanie. Aż któregoś razu zobaczył, jak Bubel żre własne gówno, no i wtedy się zaczęło. Janusz zdjął piżamę, naciągnął dresy, koszulkę i gruby wełniany sweter. Potem założył zegarek. Piąta czterdzieści siedem. Rano. Boże, westchnął, żeby ten pies w końcu zdechł. Żeby tak wziął dostał raka, jak ten dalmatyńczyk Matusiaków, Ringo czy inny Bingo, albo no, żeby go samochód potrącił. Wzięłoby się go do weterynarza, uśpiło i wreszcie byłby spokój. Wreszcie by się wyspał. Ę, ęę, ęęę. Ę, ęę, ęęę. Bubel był już w przedpokoju, już drapał w drzwi. Janusz zapiął mu smycz – nie było to łatwe, kundla tak nosiło z tej jego kretyńskiej radości, że nie mógł usiedzieć w miejscu – i wyszli na dwór. Było zimno. Z kominów pogrążonych w ciemności domów bił węglowy swąd. Oczywiście Janusz nie miał zamiaru wywozić Bubla do lasu albo wyrzucić go z pędzącego auta. Nie był przecież potworem. Po prostu miał go dosyć. Tych porannych pobudek, dołków wykopywanych w ogrodzie, wreszcie podejmowanych regularnie prób kopulacji z jego łydką. Nigdy nie chciał psa, ale córki wierciły mu dziurę w brzuchu tak długo, aż uległ. Tatusiu, tatusiu, prosimy. Gdzieś w rodzinnym archiwum miał jeszcze te ich laurki, koślawe ludziki z koślawym psem obrysowanym koślawym serduszkiem, niby-prezenty, tak naprawdę błagalne supliki. To było dziesięć lat temu. Sporo się w tym czasie zmieniło. Starsza z córek, Laura, wyjechała do Niemiec, młodsza, Helenka, studiowała we Wrocławiu. A ich matka, Bożena, leżała w hospicjum w Lubinie; terminalne stadium raka. Jeździł do niej co drugi dzień, patrzyli sobie w oczy, razem płakali, ot, tyle im zostało. Poza tym był sam. Jeśli nie liczyć głupiego starego psa z chorym pęcherzem. – Zostaw, Bubel – warknął, szarpiąc za smycz, bo Bubel oczywiście już wywąchał w krzakach jakiś śmieć, coś, co można by było pożreć, następnie wyrzygać na dywan, a potem się w tym wszystkim wytarzać. Janusz pociągnął psa w przeciwnym kierunku, do lasu. Minuta, dwie i domy mieli już za sobą, szli polną drogą. Ruda była małą wsią: ale bogatą. Mieli tu kryty basen, halę sportową, lśniący nowością dom kultury. Rekompensata za niebezpieczne warunki. Za wiszącą nad nimi groźbę. Doszli do drzew. Bubel kręcił się chwilę, wreszcie znalazł właściwe miejsce, kępę zwiędłej trawy, po czym zgarbił się i wytrzeszczył oczy. Janusz odwrócił wzrok w drugą stronę, ku Żelaznej Górze. Świtało, słońce wydobyło z ciemności ogromne, czternastometrowe wały, które ciągnęły się wzdłuż horyzontu. Wyższe od domów, od drzew. Mimo że Janusz mieszkał w Rudej już dwadzieścia lat, wciąż nie przyzwyczaił się do tego widoku, nadal robił on na nim wrażenie. Potężne wały wyglądały jak pozostałości po jakiejś dawno wymarłej cywilizacji. Skryte pod ziemią mury pradawnego miasta, powiedzmy. Albo ruiny zigguratu, na którym dawno temu odprawiano jakieś krwawe pogańskie rytuały. Prawda była oczywiście bardziej przyziemna. Żelazna Góra była swojego rodzaju śmietnikiem. Wały otaczały ogromny zbiornik wypełniony ściekami, pompowanymi tu przez położoną nieopodal kopalnię Polskiego Konglomeratu Miedziowego. „Płyny poflotacyjne”, tak to się chyba nazywało, czyli wymieszana z chemikaliami woda, potrzebna, by wypłukać z rudy cenne minerały. Kilkaset milionów metrów sześciennych toksycznych ścieków, rozlanych na powierzchni ponad tysiąca hektarów, spiętrzonych wysoko ponad trzema wsiami: Rudą, Lipkowem i Miłą. Jedyna w Polsce zbudowana ręką człowieka struktura, którą widać było z kosmosu. Zbiornik na ścieki. Janusz usłyszał drapanie, Bubel skończył swoje. Znaczy na razie. Bo wiadomo, nie może przecież załatwić wszystkiego naraz, to by było wbrew złotej zasadzie psiego savoir-vivre’u, który wymagał zostawienia biletu wizytowego w kilku różnych miejscach. Przejdziemy się jeszcze kawałek, pomyślał mężczyzna, do martwego dębu albo najdalej do mrowiska. A potem do domu. Do łóżka. Janusz pociągnął za smycz – i prawie się przewrócił. Bubel zapierał się nogami w rozmiękłej ziemi. Nie chciał iść dalej. Opuścił łeb, podkulił ogon. I znów zaczął skamleć. Ę, ęę, ęęę. – No chodź, głupi – syknął Janusz. Nie podziałało, pies wciąż tkwił w miejscu. Musiał się czegoś przestraszyć, drżał na całym ciele. Skaranie boskie, pomyślał Janusz. A potem coś usłyszał. Coś, co sprawiło, że wyprostował się jak struna, że uleciały z niego resztki snu. Huk. Potężny huk, który czuło się całym ciałem jak dreszcz. Janusz odwrócił się – i zastygł, przerażony. Wał się osuwał. W dół stromego zbocza ruszyła lawina piachu i żwiru. Powietrze wypełnił pył, zaraz potem rzygnęło brudną, spienioną wodą. Widział, jak rwący potok łamie drzewa z trzaskiem wpół, jak przewraca słupy wysokiego napięcia, porywa ze sobą głazy. Była to zresztą ostatnia rzecz, jaką Janusz Murawiec kiedykolwiek zobaczył. Może zapalę świece? Nie, pomyślała Julita Wójcicka, świece to by była przesada. Ale górne światło można by zgasić, a zostawić włączoną lampę stojącą w rogu, to będzie tak bardziej intymnie. A jak nakryć do stołu? Obrus byłby zbyt odświętny, heloł, to nie dziewiętnasty wiek, ale wyblakłe gumowe podkładki w esy-floresy, których używała na co dzień, wysłałyby z kolei sygnał, że jej nie zależy; też niedobrze. Więc może goły blat, ale za to z jakimiś ładnymi serwetkami, na przykład tymi z grubego papieru, ze złoceniami? Tak, tak zróbmy, uznała. A muzyka? No, coś trzeba puścić, żeby cisza nie dzwoniła w uszach. Bo wiedziała, że będzie cisza, krępująca i niewygodna. W końcu przychodził do niej Janek Tran. I mieli nie rozmawiać o pracy. Wróciła do kuchni, zamieszała sos z dyni, żeby nie przywarł do patelni, wsypała sól do gotującej się wody, po czym wyciągnęła paczkę spaghetti z szuflady. Próbowała ją otworzyć, ale nie było łatwo – miała wilgotne ręce, palce ślizgały się po plastiku. Kiedy wreszcie ją rozdarła, makaron rozsypał się z grzechotem po podłodze. Zaklęła, pozbierała kluski – z wyjątkiem jednej, której nie zauważyła i rozdeptała na drobne kawałki – po czym zastygła nad garnkiem, niepewna, czy posoliła już wodę, czy nie? Postanowiła sprawdzić, więc nabrała odrobinę wody na łyżkę i poparzyła sobie nią podniebienie. Krótko mówiąc, Julita Wójcicka była zestresowana. Bardzo. Relacja, która łączyła ją z Jankiem, była skomplikowana. Był jej przewodnikiem po świecie nowych technologii. Był też gburem, który nie używał takich słów jak „dziękuję” czy „proszę”. Nie wahał się jej okłamać, kiedy było mu to po drodze. Ale też nie wahał się ryzykować własne życie, żeby stanąć w jej obronie. Czasami miała ochotę wydrapać mu oczy. Czasami miała ochotę zedrzeć z niego koszulę. I co ciekawe: nie były to uczucia wzajemnie się wykluczające. A więc skomplikowana relacja. Spotykali się właśnie po to, żeby ją uprościć. Mieli sprawdzić, czy potrafią rozmawiać o czymkolwiek innym niż jej śledztwo, niż forum Plac Zabaw, człowiek ukrywający się pod pseudonimem X1, partia Polska Jutro. Czy iskrzy między nim też wówczas, kiedy nie są pijani adrenaliną. Czy potrafią wyjść poza wzajemne docinki i złośliwości – czy nie. W jedną albo w drugą. Wóz albo przewóz. Julita odcedziła makaron i zostawiła go pod przykrywką, żeby nie wystygł, zmniejszyła ogień pod sosem do minimum. Potem zdjęła fartuch i poszła do sypialni; zbliżała się dwudziesta, czas się przebrać. Ciuchy przygotowała już wcześniej: czarne dżinsy, szary golf, do tego srebrny łańcuszek z zawieszką w kształcie liścia. A na nogi? Na pewno nie kapcie, szpilki też nie, bo będzie od niego wtedy wyższa o pół głowy, zresztą bez przesady z tym strojeniem się. W końcu zdecydowała się na baleriny. Obejrzała się w lustrze, odgarnęła kosmyk włosów za ucho, podciągnęła opadające spodnie. Schudła pięć kilo. Ze stresu. Ostatnie miesiące były trudne, jeszcze się nie pozbierała. Nie była pewna, czy w ogóle się pozbiera. Czy kiedyś jeszcze będzie mogła wyjść na ulicę i nie oglądać się za siebie? Czy kiedyś przestanie reagować paniką na każdy głośniejszy dźwięk, zaufa nieznajomemu, zaśnie bez proszków? Zadzwonił domofon. Od razu poczuła, jak krew uderza jej do głowy, jak płoną policzki. Poczuła impuls, żeby pobiec, jak najszybciej odebrać, ale go zwalczyła. Spokojnie, głupia, opieprzyła się w myślach, przecież Janek może chwilę poczekać. Podeszła spokojnie do domofonu, potwierdziła, że to rzeczywiście on, chwilę później po klatce niosły się już kroki. Co teraz? Jeśli będzie po prostu stać przy drzwiach, pomyśli, że wygląda go jak kania dżdżu. Niedobrze, wyjdzie na desperatkę. To może pójść do kuchni, że niby coś tam jeszcze kończy, i przyjść dopiero, jak wejdzie, ze ściereczką w ręku, na luzie? Tak, może tak lepiej, uznała. I wtedy, właśnie kiedy się odwracała, zadzwonił dzwonek do drzwi. Julita wyjrzała jeszcze na klatkę przez wizjer; życie zdążyło ją już nauczyć, że lepiej dmuchać na zimne. Janek miał na sobie granatową marynarkę, trochę przyciasną w ramionach. W ręku trzymał wino. Wpuściła go do środka. – Hej – przywitała go. – Jak punktualnie. – A to źle? – Nie, nie, tak tylko… – Urwała, zmieszana. – No, wejdź. Wszedł. On chciał jej podać rękę, ona pocałować go w policzek, prawie się zderzyli czołami. Świetnie, pomyślała Julita, no po prostu komedia pomyłek. Dał jej wino. Na etykiecie widniało logo sklepu. A obok niego przylepiona była naklejka, SUPER OFERTA. Zrobiło jej się trochę przykro. – Ho, ho, niezły rocznik – powiedziała. W zamierzeniu miał to być żarcik. Zabrzmiało jak docinek. – Wino to wino. – Janek wzruszył ramionami, chyba urażony. – Powiedziałbyś to Francuzom… – Co? Jakim znowu Francuzom? – Wiesz, znaczy, że… – Urwała. Bez sensu. – Nieważne. To czego się napijesz? – No… – Uniósł brew, jakby zadała mu podchwytliwe pytanie. – Wina? – Aha. Dobra, to już otwieram. Słodki Jezu, myślała, szukając nerwowo korkociągu, co za katastrofa. Okej, Janek nigdy nie był specjalnie elokwentny, nie oczekiwała, że od wejścia oczaruje ją gładką gadką, ale nie spodziewała się też, że będzie aż tak źle. A przecież wtedy, w kawiarni, tydzień temu, rozmawiało im się już całkiem nieźle, nawet trochę żartowali, nawet powiedział jej coś miłego. No, ale to nie była randka. Randki mają wszak swoją specyfikę, zwłaszcza te pierwsze. Mianowicie zwykle są tragiczne. Julita wyciągnęła korek, uniosła butelkę pod nos – i skrzywiła się. Wino to wino, zgoda. Ale to był raczej ocet. Janek siedział przy stole. Nałożył już sobie sałatki, którą zrobiła: kulki mozzarelli, rukola, pestki słonecznika, ocet balsamiczny i oliwa. Szybkie, proste, a jednak takie trochę ę-ą i na dodatek każdemu smakuje. No, prawie każdemu, bo Janek odgarniał właśnie rukolę na bok z taką miną, jakby wyciągał włosy z zupy. Podała kieliszki. Nie doczekała się podziękowania. – Jakieś postępy? – spytał Janek, nie odrywając wzroku od talerza. – W sensie? – No, z Xtraterrestria1. X1. – Mieliśmy nie rozmawiać o pracy – przypomniała. – A… – Janek wsadził do buzi kulkę mozzarelli. – Racja. Julita zdusiła wzbierające w piersiach westchnięcie i sięgnęła po pieczywo. Skubała skórkę od chleba w oczekiwaniu na inne pytanie. Nie padało. Było tak cicho, że słyszała, jak woda skapuje z durszlaka schnącego na ociekaczu. Muzyka. Zapomniała w końcu puścić muzykę. – To czego posłuchamy? – spytała. – Może być cokolwiek. Julita przewróciła oczami. Ja pierdolę, pomyślała. Orka na ugorze. – To może Maryla Rodowicz? – spytała lukrowanym głosikiem. – Co? – Kolorowe jarmarki, ram pam pam pam – Julita śpiewała i pstrykała rytmicznie palcami – blaszane zegarki, ram pam pam pam, koguciki na druciku, ram pam pam pam… – O co ci chodzi? – O co mi chodzi? – Walnęła dłonią w blat, zagotowana. Nikt nie potrafił jej wyprowadzić z równowagi tak szybko jak on. – To miała być randka. Byłeś kiedyś na jakiejś randce? – Zdarzało się. – No i? Na co zarywałeś laski? Układałeś im origami z serwetek? Robiłeś słomką bąbelki w coli? – Różnie. – No to proszę, zrób coś. Bo jak na razie to przyniosłeś wino z dyskontu i gapisz się tępo w talerz. Janek przewrócił teatralnie oczami, odchylił się w krześle. – To jakie masz hobby? – spytał. Nie do wiary, pomyślała. No nie do wiary. – Jakie mam hobby? – syknęła wściekle. – Serio? – No co? Mieliśmy nie rozmawiać o pracy. – Więc pytasz mnie o hobby? – A o co mam pytać? Jaką książkę byś wzięła na bezludną wyspę? Julita zacisnęła dłonie w pięści. Miała ochotę na niego nawrzeszczeć, wyszarpać za włosy, wywalić za drzwi. Zamiast tego wychyliła duszkiem kwaśne wino, otarła usta wierzchem dłoni i usiadła mu na kolanach. Samochód się zatrzymał. Za przyciemnioną szybą limuzyny błyskały dziesiątki kogutów: policja, straż pożarna, karetki. Helena Niemczyk skrzywiła się. Migoczące światła potęgowały ból głowy, który i tak rozsadzał jej czaszkę. Jednak trzeba było wziąć dwa ibupromy, pomyślała, patrząc na swoje odbicie w szkle. Zmarszczki. Wory pod oczami. Centymetrowe odrosty. – Jesteśmy na miejscu, pani dyrektor. – Kierowca odwrócił się w jej stronę. – Wiem przecież – warknęła. – Otwórz mi drzwi. Mężczyzna pomógł jej wysiąść, podał rękę, żeby się oparła. Myślała z początku, że przesadza, że to niepotrzebny przejaw sarmackiej szarmanckości – „rączki całuję, panie przodem, zdrowie naszych pięknych żon” – aż poczuła pod stopami grunt. Mimo że miała na sobie robocze kalosze z grubą traktorową podeszwą, ślizgała się na nich jak na łyżwach. Szła powoli, ze wzrokiem wbitym w błotnistą ziemię. Miała niebieskawy kolor, opalizowała lekko w słabym jesiennym słońcu. Kiedy się na nią nadepnęło, spod powierzchni wydobywała się z sykiem brudna piana. Nie wygląda to dobrze, pomyślała Helena. A cuchnie jeszcze gorzej. Stacją benzynową. Dentystą. Kretem. Zatrzymali się przy szarpanej wiatrem biało-czerwonej taśmie. Dalej nie można już było iść. Dalej, do Rudej, wpuszczali już tylko strażaków z ratownictwa chemicznego w żółtych kombinezonach ochronnych. Niebieskawe błoto zalało ulice, przykryło samochody, sięgało do połowy parterowych okien. Wyżej ściany były pokryte ogromnymi kleksami, jakby komuś potłukł się słoik z tuszem. Słoik o pojemności kilkudziesięciu tysięcy litrów. Powiało od wsi. Powietrze gryzło w nos, szczypało oczy. – Pani Heleno! – usłyszała. – Tutaj! Poznawała ten głos. Należał do Adriana Bełżyńskiego, prezesa zarządu Polskiego Konglomeratu Miedziowego, jej bezpośredniego przełożonego. Stał kawałek dalej, przy kościele – tym kościele – obok komisarza Ryszarda Czaplińskiego z komendy w Lubinie, z którym kiedyś, dawno temu, blisko się przyjaźniła. Podeszła do nich już sama, bez pomocy kierowcy. – Przybywa pani w samą porę – powiedział prezes Bełżyński. Nawet w kaloszach i gumowym płaszczu prezentował się dystyngowanie. Może był to efekt oprawek za kilka tysięcy. Albo opalenizny złapanej na Malediwach. – Pan kontynuuje, panie Ryszardzie. – Może zacznę od początku, żeby Hela… – Policjant się zmieszał, uciekł wzrokiem w bok. – Znaczy dyrektor Niemczyk… – Oczywiście. Jak pan woli. – No więc. – Policjant odchrząknął. – Wiemy na razie tyle, że do wycieku doszło o szóstej zero trzy rano. Przerwany został wał na odcinku wschodnim… Jakieś czterysta metrów stąd, o tam, za domami… Całe szczęście fala poszła lasem, ale jak widać, Rudej całkiem nie ominęło… W sumie zalanych zostało czterdzieści budynków mieszkalnych i ponad sto zabudowań gospodarczych. Razem blisko pięćset hektarów, w tym sto pięćdziesiąt hektarów terenów rolnych… Największe straty będą w Mlekolu, tam błoto zalało obory, podobno wszystkie krowy trzeba będzie… – Pan pozwoli, że krowami będziemy martwić się później. – Bełżyński wszedł mu w słowo. Był poirytowany. Nerwowy. – Proszę lepiej powiedzieć o ludziach. Są ofiary? – Racja, racja. Śmiertelna tylko jedna, całe szczęście. Mamy już potwierdzoną tożsamość. Janusz Murawiec, lat pięćdziesiąt siedem, nauczyciel z technikum w Polkowicach. Był pod samym wałem, kiedy walnęło, no nie miał szans. Poszkodowanych jest oczywiście więcej… Mamy przypadki poparzeń chemicznych, kilka złamań, ponad trzydzieści osób jest w szpitalach… Ale nie ma przypadków zagrożenia życia, odpukać. – A co on w ogóle tam robił, ten nieszczęsny Murawiec? – zdziwiła się Helena. – O takiej porze? – Z psem wyszedł. Na taśmach z monitoringu było widać. Inaczej szybko byśmy go nie znaleźli… Facet leżał pod dwoma metrami mułu. – Tylko jeden… – Bełżyński przeżegnał się, odetchnął z ulgą. I słusznie, pomyślała Helena. W 1967, kiedy do podobnej katastrofy doszło w Iwinach na Śląsku, ofiar było osiemnaście. – Bogu niech będą dzięki. Jak tu przyjechałem, jak to zobaczyłem… Myślałem, że będzie gorzej. Dużo gorzej. – Prawda… Można mówić o cudzie. Gdyby wały pękły choćby parę metrów bliżej wsi, to… – Policjant urwał w pół zdania. – Strach w ogóle myśleć. Masakra. Zapadła cisza. Helena przycisnęła palce do pulsujących skroni. Patrzyła na zniszczoną rodzinną wieś i nie czuła niczego. Ani współczucia, ani ulgi, ani stresu. Tylko ten ból, który ściskał jej głowę, z każdym uderzeniem serca coraz mocniej. Świat do niej nie docierał. Był jak film, który leci gdzieś w tle, na telewizorze, którego nikt nie ogląda, który gra tylko dlatego, że nikomu nie chce się szukać pilota, żeby go wyłączyć. – Helena? – Bełżyński uniósł brew, nie wiadomo, zaniepokojony czy niezadowolony. – Wszystko w porządku? – Tak, tak. – Opuściła dłoń, uniosła głowę. – To ten smród. Mdli mnie. Ryszard… Coś jeszcze było na tych taśmach? Ktoś się kręcił koło tych wałów? Coś majstrował? – Nie, nic takiego nie zauważyliśmy – odpowiedział policjant, nie patrząc jej w oczy. – Tylko ten facet z psem. Wygląda mi to na awarię. – Robiliśmy pełen przegląd instalacji hydraulicznych trzy miesiące temu. Wszystko było tip-top. – Ja tylko mówię, że tak mi wygląda. – To proszę tak nie mówić – powiedział Bełżyński. Spokojnie, ale powiało chłodem. – Zwłaszcza do mediów. Kiedy robicie konferencję prasową? – O dwunastej. – Dobrze. Ktoś z naszego pijaru się do was odezwie. Żeby przypadkiem nie było takich kwiatków w oświadczeniu. Ryszard skinął głową, jakby przyjmował polecenie. Nic dziwnego. Bełżyński był tu bogiem. PKM, któremu szefował, był jedną z największych firm w Polsce. W tym powiecie, ba, w tym województwie, każdy był od niego zależny: albo sam pracował dla Konglomeratu, albo miał tam kogoś z rodziny. Tak jak komisarz Ryszard Czapliński, którego żona Irena zatrudniona była w dziale księgowości. Policjant zrozumiał, że rozmowa dobiegła końca, więc ukłonił się i ruszył w stronę radiowozu z wyraźną ulgą; niebieskawe błoto mlaskało głośno pod jego butami. Bełżyński pocierał brodę, zamyślony, przejęty. Helena nie przerywała ciszy, czekała, aż pierwszy się odezwie. Oglądała zalany toksyczną breją kościół. Drewniany krzyż na dziedzińcu złamał się i zawisł na drutach wysokiego napięcia; wyglądał jak zapaśnik, oparty o liny ringu. Figurę Maryi, która stała przy wejściu, zakryło aż po szyję. Przez stłuczone okna widać było wywrócone do góry nogami ławy, potrzaskany na drzazgi konfesjonał, upstrzony niebieskimi plamami ołtarz. Helena stała przy nim wiele razy. To tu brała ślub ze Staszkiem. Tu chrzciła Janinkę. Tu odbyła się jej msza pogrzebowa. – Będzie z tego chryja – powiedział w końcu Bełżyński. – Przez tydzień. – Helena poprawiła płaszcz. – Potem sobie znajdą inny temat. – Nie byłbym taki pewien. Wiesz, jaki teraz jest klimat, jacy są dziennikarze. Każdy pretekst jest dobry, żeby przypierdolić w rząd. – Wypadek. Losowa rzecz. – Wypadek… Dla nich nie ma czegoś takiego jak wypadek. Ty ich nie znasz, Helena, tych hien – jęknął Bełżyński. – Nie pamiętasz, co się działo, jak zeszły rok zamknęliśmy na minusie? Mało się nie zesrali ze szczęścia. A teraz będzie tylko gorzej, przecież na same odszkodowania pójdzie kilkaset baniek. Co w ogóle w tym jest? W tym syfie? – Mężczyzna trącił butem bryłkę błota. Jak większość prezesów, pod którymi pracowała, niewiele wiedział o górnictwie. Jak większość prezesów, pod którymi pracowała, był spadochroniarzem z Warszawy, który otrzymał tę posadę w nagrodę od kolegów z partii. – Ksantogenian etylowy i i-butylowy – powiedziała bez zająknięcia. – No i jeszcze spieniacz, czyli mieszanka poliglikoli i eterów poliglikoli. Do tego dochodzą, rzecz jasna, cząsteczki metali wypłukanych z rudy, w tym metali ciężkich. – To wszystko jest toksyczne, prawda? – Bardzo. – Skinęła głową. I od razu poczuła, jak w środku rozsypują się igiełki. – I rakotwórcze. – Jezu, ja pierdolę… – Bełżyński potarł twarz. – No i co tu się stało, Helena? Czemu to jebnęło, te pieprzone wały? – Nie wiem. Tak jak mówiłam Ryszardowi, dopiero co był przegląd, nic nie wykryli. Odczyty na pompach przed katastrofą też były w normie. – A te, sejsmografy? – Sprawdziłam. Nie odnotowały żadnych wstrząsów. – Faktycznie cud, kurwa. – Opanuj się. Jesteśmy przy kościele. Bełżyński machnął ręką, chodził chwilę w miejscu. Gdzieś nad nimi terkotał helikopter. – Dobra – powiedział wreszcie. – Nic tu więcej nie wymyślimy. Wracam do biura. Będziesz na radzie? – Oczywiście. – To do zobaczenia. Helena wróciła do samochodu. Otrzepała kalosze, usiadła na tylnym siedzeniu. A potem wyciągnęła z wewnętrznej kieszeni płaszcza piersiówkę i pociągnęła trzy duże łyki.\nRedaktor inicjujący: Filip Modrzejewski Redaktorka prowadząca: Ida Świerkocka Redakcja: Ida Świerkocka Korekta: Joanna Rodkiewicz, Małgorzata Denys Projekt okładki: © Joanna Strękowska Zdjęcia wykorzystane na okładce: © Liane Metzler/Unsplash, © David Ryo/Shutterstock W książce wykorzystano fragmenty piosenek Kolorowe jarmarki z tekstem Ryszarda Ulickiego, Maryli Rodowicz, Mam tę moc w niemieckiej wersji (Lass jetzt los) z filmu Kraina lodu (Die Eiskönigin – Völlig unverfroren), wyprodukowanego przez Walt Disney Animation Studios i Walt Disney Pictures oraz Narcyz się nazywam z tekstem Adama Konkola i z repertuaru zespołu Łzy. Projekt typograficzny i łamanie: Typo – Marek Ugorowski Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o. 02-672 Warszawa, ul. Domaniewska 48 tel. 22 826 08 82, 22 828 98 08 biuro@gwfoksal.pl gwfoksal.pl ISBN 978-83-280-8567-1Skład wersji elektronicznej: Michał Olewnik / Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o.i Michał Latusek / Virtualo Sp. z o.o.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Ukryta_siec__Gdziekolwiek_spojrzysz__Tom_3-ebookRO/p00653178i006" target="_blank" title="Ukryta sieć. Gdziekolwiek spojrzysz. Tom 3 [Jakub Szamałek] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Ukryta sieć. Gdziekolwiek spojrzysz. Tom 3 [Jakub Szamałek] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


KE przedstawiła plan ws. podniesienia celu redukcji emisji - Serwis informacyjny\nSTRONA GŁÓWNA » SERWIS INFORMACYJNY CIRE 24 » KE przedstawiła plan ws. podniesienia celu redukcji emisji\n17.09.2020r. 17:02 17.09.2020r. 14:07\nKomisja Europejska przedstawiła w czwartek plan w sprawie podniesienia celu redukcji emisji na 2030 r. do 55 proc. Zmiany mają dotknąć m.in. unijny system handlu uprawnieniami do emisji, efektywność energetyczną budynków, OZE oraz normy CO2 dla samochodów.\n"Naszym celem jest dojście do 55-procentowej redukcji do 2030 r., co utoruje drogę do neutralności klimatycznej do 2050 r." - mówił na konferencji prasowej w Brukseli wiceszef KE ds. Europejskiego Zielonego Ładu Frans Timmermans.\n"To co przedstawiamy, to nie tylko plan dotyczący obcięcia emisji. To również plan transformacji tego, w jaki sposób produkujemy, konsumujemy i transportujemy we wszystkich sektorach naszej gospodarki" - podkreślała komisarz do spraw energii Kadri Simson.\nPierwszym elementem planu jest przedstawiona w czwartek poprawka do proponowanego europejskiego prawa o klimacie, która podnosi - zgodnie z zapowiedziami - cel redukcji emisji na 2030 r. do 55 proc. Ustalony zaledwie sześć lat temu cel po burzliwych bojach na szczycie UE wynosił 40 proc.\nDodatkowo Komisja zapowiedziała, że do czerwca przyszłego roku przedstawi propozycje zmian w prawie UE, które będą służyć realizowaniu nowych ambicji. Chodzi m.in. o rewizję i rozszerzenie unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji (EU ETS) oraz dostosowanie rozporządzenia w sprawie wspólnego wysiłku redukcyjnego i ram dotyczących emisji pochodzących z użytkowania gruntów.\nKomisja chce też zmian dotyczących celów odnoszących się do efektywności energetycznej oraz energii odnawialnej, a także zaostrzenia norm emisji CO2 dla pojazdów drogowych.\nTimmermans przekonywał, że jeśli UE ma być poważna w dążeniu do celu neutralności klimatycznej do 2050 r., to już teraz musi wyznaczyć do tego mapę drogową. "Plany te pokazują szczegółowo, jak UE osiągnie 55-procentową redukcję gazów cieplarnianych w ciągu 10 lat w porównaniu do poziomów z 1990 r." - zaznaczył.\nKluczową rolę w dochodzeniu do mniejszych emisji ma ogrywać nadal system pozwoleń na emisję. W UE objętych jest nim 11 tys. instalacji - firm wysokoenergetycznych czy elektrowni, które muszą płacić za każdą tonę wyemitowanego CO2. Działania Komisji dążyły do tego, żeby cena pozwoleń była coraz wyższa, by zmusić przemysł i energetykę do inwestowania w bardziej przyjazne środowisku sposoby produkcji, np. wyeliminowanie węgla z energetyki.\n"ETS to sprawdzone narzędzie do obniżania emisji. Da silny sygnał cenowy dla zielonych inwestycji i napędzi rynek do opracowywania efektywnych kosztowo rozwiązań" - przekonywał Timmermans.\nWzywania czekają jednak też inne sektory. Komisja chce rozszerzyć ETS na transport drogowy i budynki. Ma to być dodatkowa zachęta do transformacji, szczególnie w transporcie, gdzie emisje stale rosną w ostatnich latach.\nWyzwania dotyczyć będą też producentów samochodów. UE już wcześniej wyznaczyła im cele dotyczące produkcji samochodów z mniejszą emisją czy zeroemisyjnych (elektrycznych). Teraz będą one zaostrzone. KE chce też walczyć z emisjami z transportu morskiego oraz lotniczego.\nTimmermans przekonywał, że zmiany są konieczne dla młodszych pokoleń, które nie mogą się o nie upomnieć. "Zaledwie dwa miesiące temu trzymałem na rękach mojego pierwszego wnuka. Patrząc na to małe dziecko, byłem prawdopodobnie najszczęśliwszym dziadkiem na ziemi. Ale niepokoiłem się też tym, jaki świat mu zostawimy, gdy będzie miało 20 lat. Ma teraz zaledwie dwa miesiące, nie może za wiele samo zrobić i jego cała przyszłość zależy od tego, co my robimy. Cała jego przyszłość zależy od tego, czy teraz weźmiemy się odpowiednio za sprawy" - mówił.\nKomisja przedstawiła też ocenę skutków społecznych, gospodarczych i środowiskowych nowego celu podkreślając, że jest on realistyczny i możliwy do wykonania. Z polskiej perspektywy istotne jest, że KE chce brać w wyliczeniach pod uwagę pochłanianie CO2 np. przez drzewa.\nKomisja chce, żeby do końca przyszłej dekady podwoiła się liczba renowacji budynków (izolacja zapewnia większą efektywność energetyczną), a udział energetyki odnawialnej w transporcie osiągnął ok. 24 proc. Konsumpcja oleju napędowego miałaby spaść o około 1/3, a gazu o około 1/4.\n"Wszystko to oznacza ogromną zmianę, ale nasza ocena skutków wpływu pokazuje, że jest to możliwe" - przekonywała komisarz ds. energii.\nKE przedstawiła też ocenę krajowych planów w dziedzinie energii i klimatu. Wynika z nich, że tempo transformacji energetycznej i klimatycznej w państwach członkowskich rośnie. Wyniki oceny wskazują, że udział energii ze źródeł odnawialnych w UE mógłby do 2030 r. osiągnąć 33,7 proc., przekraczając obecnie założony cel wynoszący co najmniej 32 proc. Gorzej sytuacja wygląda jednak z efektywnością energetyczną.\nAutor: zgryźliwy 17.09.2020r. 15:15\nMoże towarzyszom z UE trzeba przypomnieć, kto to był Wincenty Pstrowski. Młodszym kolegom przypomnę, że to był socjalistyczny przodownik pracy starający się w dobrej wierze jak najbardziej przekraczać normy pracy. I że komuna nie wyglądała tak, że nad każdym stał milicjant z pałką, nic podobnego. Komuna tylko wyznaczała cele i normy i regulowała wszystko ręcznie łącznie z godzinami otwarcia sklepów.\nAutor: Janek 17.09.2020r. 19:47\nCiekawe co powiesz jak trąba powietrzna przejdzie akurat przez Twoje podwórko.\nAutor: kos 17.09.2020r. 21:29\njakiś związek z tekstem powyżej ??\ntrąby powietrzne nie są dziełem człowieka i bywają czasem.\nAutor: realista 18.09.2020r. 07:53\nNiestety takich pseudoekologicznych "Janków" jest coraz więcej ...


Na tę noc czekamy przez cały rok. Nawet dosłownie, bo kończąc poprzednią już wiemy, że początek następnej nastąpi jeszcze w tym samym roku. Taka już jest bowiem istota tej nocy, podczas której w atmosferze radości, zabawy i wszystkiego co się z tym wiąże żegnamy rok stary i witamy nowy. Jednakże nigdzie nie jest powiedziane, że Sylwester musi być ograniczony jedynie do tych kilku lub kilkunastu godzin. Przeciwnie, to okazja nie tylko do przeżycia radosnej imprezy noworocznej, jakich całą masę oferują przeróżne lokale w całej Polsce, ale także chwil towarzyszących okresowi, jakim jest Sylwester. Hotele SPA już od dawna traktują ten czas szczególnie, dzięki czemu ich goście mogą być pewni, że otrzymają szeroką gamę ofert dopasowanych do ich potrzeb.\nIstnieje kilka opcji, jakie mogą wybrać chętni do wyjątkowego przeżycia tego magicznego czasu. Hotele SPA bowiem postrzegają noc sylwestrową również jako kulminację dni "okołonoworocznych", zatem goście mają możliwość rozszerzenia swojego pobytu. Ma to znaczenie zwłaszcza wówczas, gdy np. posiadamy niewykorzystany urlop i możemy połączyć czas stricte noworoczny z dniami nominalnie pracującymi, a przy okazji zafundować rodzinie prawdziwe zimowe wakacje - zwłaszcza jeśli przyjedziemy do miejsca atrakcyjnego pod względem turystycznym. Podobną okazję mamy wtedy, gdy dni poprzedzające Nowy Rok są i tak wolne od pracy. W takiej sytuacji wręcz aż się prosi, aby swój pobyt w hotelu SPA był kilkudniowy. A gdy jeszcze uda nam się połączyć Nowy Rok z Bożym Narodzeniem lub od niedawna ustawowo wolnym od pracy Świętem Trzech Króli, to już w ogóle możemy opracować cały urlop w sposób wymarzony, a nie tylko Sylwester. Pakiety SPA są pod tym względem naprawdę bardzo elastyczne.\nJednakże w tym tekście skupimy się na opcji najbardziej popularnej, w której goście przyjeżdżają do hotelu SPA 30 grudnia, a więc dzień przed Sylwestrem, zaś opuszczają obiekt 1 stycznia lub najpóźniej następnego dnia. To również możliwość najbardziej dostępna, zwłaszcza dla tych, którzy już w pełni wykorzystali cały roczny urlop i mogą sobie pozwolić tylko na chwilowe opuszczenie swojego miejsca zamieszkania. Już pierwszy dzień pobytu należeć będzie do niezapomnianych, gdyż hotele SPA bardzo duży nacisk kładą na odpowiednio atrakcyjne przyjmowanie swoich gości. W tym celu często przygotowywane są specjalne pakiety powitalne, dzięki którym aklimatyzacja przebiega szczególnie sympatycznie. Aby zaś ten właściwy bal sylwestrowy udany był dla wszystkich od początku aż do samego końca, już w wieczór poprzedzający zabawę organizowane są imprezy integracyjne, mające niekiedy formę biesiadowania przy ognisku z kubkiem grzańca w ręku, czasami teoretycznie zwykłej, acz w praktyce nieszablonowej dyskoteki w hotelowym klubie. Bywa jednak i tak, że hotele SPA szukają bardziej niestandardowych form integracji gości, gdyż pomysłowość animatorów można powiedzieć, że jest bezgraniczna. Goście wracają do swoich pokoi na nocleg nie tylko w poczuciu znakomicie spędzonego czasu, ale też z rosnącym oczekiwaniem na to, co wydarzy się następnego dnia, będącego już ostatnim dniem starego roku.\nTen dzień w hotelach SPA jest zaś wyjątkowy już od samego początku. Już samo śniadanie, najczęściej w formie bogato nakrytego szwedzkiego stołu, niesie za sobą aurę przygotowania do tego, co ma nastąpić. Podobnie zresztą, jak obiad. W międzyczasie goście mogą bez limitu korzystać z wielu atrakcji, jakie na co dzień oferują hotele SPA i które stanowią główny magnes, jaki przez okrągły rok przyciąga osoby nawet z najdalszych stron Polski. Są też hotele SPA, które 31 grudnia za dnia organizują wycieczki, dzięki którym można poznać okolicę i tym samym zobaczyć, jak tutejsi mieszkańcy przygotowują się na powitanie Nowego Roku. Można też znaleźć miejsca, które oferują wiele atrakcji dla całej rodziny, które są dostępne zarówno w samym hotelu, jak i w jego najbliższym sąsiedztwie. Kulminacją jest jednak noc - ostatnia w starym i zarazem pierwsza w nowym roku, gdy możemy totalnie zapomnieć o naszych troskach i skupić się wyłącznie na tym, że już niedługo powitamy zupełnie nowy czas i oby to był czas pełen szczęścia. Obsługa hoteli SPA w pełni to rozumie, dlatego stara się, by bale sylwestrowe należały do tych, które pamięta się przez całe lata. Składa się na to nie tylko wyjątkowo wykwintne menu, składające się ze znakomitych dań, przekąsek oraz napojów - w tym alkoholowych, lecz także znakomita, specjalnie wyselekcjonowana muzyka, sprzyjająca sylwestrowym szaleństwom, niecodzienne konkursy oraz dopracowane w nawet najmniejszych szczegółach pokazy sztucznych ogni. Ten dosłowny Sylwester w SPA trwa oczywiście do przysłowiowego "białego rana".\nTaka szczególna atmosfera trwa również już za dnia. Goście, w tym ci, którzy już 1 stycznia opuszczają hotel, mogą spożywać specjalne potrawy, nawiązujące do okazji. Są hotele SPA, które wtedy też organizują koncerty, aby w sposób już nieco bardziej stonowany wkroczyć w Nowy Rok.\nOczywiście trzeba w tym miejscu dodać, że przez cały ten czas do dyspozycji gości jest wszystko to, czym dysponują hotele SPA. Ceny pakietów często obejmują przynajmniej niektóre zabiegi pielęgnacyjne lub masaże, oferowane przez miejscowe Centra SPA & Wellness. Wszędzie tam, gdzie mamy basen, jest on stale dostępny dla hotelowych gości. Niezmiernie ważne jest też mnóstwo atrakcji, jakie hotele SPA oferują najmłodszym. Wśród wykwalifikowanego personelu znajdziemy m.in. animatorów gier i zabaw dla dzieci, które z pewnością umilą im czas, gdy ich rodzice będą korzystać z atrakcji przeznaczonych dla siebie. Kiedy zaś Państwo będą się bawić podczas imprezy sylwestrowej, Wasze pociechy wtedy również będą miały swój bal i także będą się świetnie bawiły.\nJeśli więc nie wiedzą jeszcze Państwo, jak spędzić ten wyjątkowy czas, jakim jest Sylwester, SPA hotel będzie na pewno jednym z najlepszych miejsc, jakie mogą Państwo wybrać. Oferta tych obiektów jest na tyle bogata, że każdy z Państwa może znaleźć coś dla siebie - zarówno single, jak i pary czy też rodziny. A o to przecież chodzi, żeby w Nowy Rok wkroczyć w sposób w pełni udany dla ciała i ducha.


Internet Smolniki: radiowy, światłowód • tv | RFC Internet i Telewizja\nCiesz się najwyższą szybkością transmisji dzięki internetowi światłowodowemu w Twoim domu! Internet Smolniki, który zyskuje szybkość nawet do 1 Gbps, pozwala na korzystanie z usługi bez limitu danych. Internet, dostarczony bezpośrednio do mieszkania, umożliwia swobodny dostęp bez zakłóceń, nawet w przypadku, gdy z sieci w jednym momencie korzystają wszyscy domownicy. Postaw na światłowód, który pozwoli Ci na przeżywanie emocji w najwyższym standardzie!\nSmolniki – Inne Usługi od RFC\nRFC proponuje rodzinny pakiet, gwarantujący wysokiej jakości usługi internetowe i zestaw kanałów telewizyjnych. Nasi doradcy pomogą Ci dopasować interesującą propozycję, która odpowie Twoim oczekiwaniom.\nPropozycja dla biznesu umożliwia dopasowanie sieci do narzędzi i profilu biznesu. Zapewniamy połączenie, które sprawdzi się w biznesach, działających na nowoczesnych technologiach.


Generacja 50+ | Praca Katowice\nPraca Katowice » RYNEK PRACY » Kariera zawodowa w Katowicach » Generacja 50+\n4 Lip · Paweł · Brak komentarzy\nNajwięcej osób bez pracy pozostawało w ubiegłym roku w Katowicach w grupie 50+. Aczkolwiek od 2016 roku odsetek osób bezrobotnych w tej kategorii wiekowej spada. Ma to związek z programami aktywizacyjnymi, które wdrażane są przez Powiatowy Urząd Pracy oraz instytucje wspomagające aktywizację zawodową na lokalnym rynku pracy.\nEfektywność zatrudnieniowa grupy 50+ jest wysoka. Wśród form aktywizacyjnych najwięcej osób 50+ skorzystało z programu szkoleń, następnie prac interwencyjnych i robót publicznych. Sporym zainteresowaniem cieszyły się także programy dofinansowujące uruchomienie działalności gospodarczej oraz zatrudniania w ramach refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy.\nAktualne zmiany na rynku pracy przywróciły coraz większe zainteresowanie wśród pracodawców osobami 50+. Coraz częściej zaczyna liczyć się doświadczenie, wiedza i umiejętności ponad metryczką. Często wobec braku chętnych do pracy w młodszych kategoriach wiekowych, to właśnie osoby 50+ stają się niejednokrotnie ostatnią deską ratunku.\nOsoby 50+ uważane są przez przede wszystkim za lojalne, wytrwałe, życzliwe i uczciwe. Ta grupa zawodowa radzi sobie coraz lepiej. Jednak w porównaniu z unijnymi statystykami, nadal jesteśmy w ogonie. Kodeks pracy oficjalnie zakazuje dyskryminacji pracownika ze względu na jego wiek.\nStereotypowe podejście odnoszące się do osób starszych wpływa niekorzystnie na ich postrzeganie i bywa krzywdzące. Jednak prawda jest taka, że niejednokrotnie osoby powyżej 50 roku życia, pomimo formalnie słabszego wykształcenia mają te same kompetencje, co młodsi pracownicy.\nPrzede wszystkim generacja 50+ to ludzie, którzy są doświadczeni zawodowo i życiowo. W związku z tym o wiele łatwiej radzą sobie ze stresem w pracy, przeciwnościami losu. Nie wpadają tak szybko w panikę, jak młodzi pracownicy i wykazują tzw. mądrość życiową.\nInviting applications for the role of Customer Service Team Leader with Italian Responsibilities: Involvement in centralization project of O2C operations Manage a team of 10-15 direct reports (Customer Service Senior Specialists and Specialists) in one process...


18 sierpnia 2013 News, Teledyski brak komentarzy\n14 sierpnia na kanale Agnieszki Dondalskiej w YouTube ukazał się teledysk AGNUS do piosenki pt. „Całuj mnie gdzie tylko chcesz”.\nAgnieszka Dondalska, czyli AGNUS, to wokalistka z regionu Włocławka. W 2012 roku AGNUS nawiązała współpracę z Robertem Biaduniem, kompozytorem, aranżerem i autorem tekstów, czego efektem były pierwsze wspólne autorskie kolędy, tj. „Lulaj dziecino mała” czy „Betlejemska miłość”. Kolendy kolędami, ale to właśnie takie utwory, jak „Bo miłość ma swój rytm”, znalazły szczególne zainteresowanie wśród słuchaczy. Klip do tego utworu pojawił się 1 marca 2013 roku. Kolejnym, drugim autorskim utworem AGNUS była piosenka „Moja pierwsza miłość” z kwietnia tego roku. Maj, kolejny pracowity miesiąc, przyniósł nam od pani Agnieszki piosenkę i klip „Serce matki wszystko przebaczy”. Czerwiec to miesiąc utworu „Trzeba mieć takie miejsce na ziemi”. W lipcu artystka podjęła współpracę z cygańskim muzykiem Don Vasylem Juniorem, czego efektem była wspólna piosenka „Nie zapomnisz mnie”, która powstała z okazji XVII Międzynarodowego Festiwalu Piosenki i Kultury Romów 2013.\nOstatni utwór od AGNUS przyniósł nam sierpień. Jak pisałem, teledysk pojawił się na portalu YouTube 14 sierpnia 2013 roku. Muzykę i słowa napisał Robert Biaduń. Montażem klipu zajęła się Izabela Górska. W materiale wideo gościnnie wystąpił Paweł Sobota.\nKadry z klipu AGNUS do utworu „Całuj mnie gdzie tylko chcesz”\nChoć utwór jest w stylu country, od początku przykuwa charakterystyczny wokal AGNUS. Piosenka opowiada o miłości, tej dosłownej, grze pocałunków, zachęcie dla partnera, zabawie, wystawianiu się na pocałunki i unikaniu ich. Jest to motyw charakterystyczny dla kochanków. Ich cielesny dyskurs jest dawaniem i odmawianiem dostępu, wystawianiem na widok i zakrywaniem, odsłanianiem się i chowaniem. I tak chyba należy interpretować te słowa. Kobieta nigdy nie jest dana w bezpośredniości, ale zawsze do niej droga jest kręta i pełna niespodzianek. Nawet wtedy, gdy zapewnia ona, że tak nie jest. Jednak, dla tych, co poznali arkana miłości, nie jest tajemnicą, że pocałunki to droga jedyna.\nZobaczcie po tym nonszalanckim wstępie Pana Coco Jamboo klip AGNUS do utworu „Całuj mnie gdzie tylko chcesz”. I na koniec pamiętajcie – śpieszyć się to grzech!\nAGNUS i klip „Serce matki wszystko przebaczy”\nAgnieszka Dondalska, AGNUS, Betlejemska miłość, Bo miłość ma swój rytm, Całuj mnie gdzie tylko chcesz, DON VASYL JUNIOR, Izabela Górska, Lulaj dziecino mała, Moja pierwsza miłość, Mr Coco Jamboo, Nie zapomnisz mnie, Pan Coco Jamboo, Paweł Sobota, Robert Biaduń, Serce matki wszystko przebaczy, Trzeba mieć takie miejsce na ziemi, Włocławek, XVII Międzynarodowy Festiwal Piosenki i Kultury Romów 2013, YouTube


Wychowywanie dziecka nie jest łatwe, nie ma jednej skutecznej recepty na wszystkie problemy.\nKażde dziecko jest inne, ma swój temperament i osobowość, jednak zadaniem rodzica jest, by przygotować dziecko do życia także w społeczeństwie. Zaniedbania i pozostawianie problemów, by same się rozwiązały, jest najgorszym pomysłem, na jaki można wpaść. Warto od początku interesować się i kierować dzieckiem, by później uniknąć wielu niepotrzebnych stresów.\nDzieci szybko pojmują, co im wolno a czego nie, jednak jeśli granice nie zostaną wyznaczone, będą się gubić. Dziecko chce być najważniejsze i ciągle w centrum uwagi, ale nie zawsze da się to zapewnić. Dlatego należy dziecku wskazywać, jakie zachowania są odpowiednie, a jakie nie do przyjęcia. Warto pamiętać, że dziecko uczy się wszystkiego od rodziców, pilnie ich obserwuje, traktowanie się z szacunkiem i miłością jest bardzo ważne.\nDziecko ściąga towar z półek i się go dopomina\nOczywiście, że dziecko będzie chciało nowe zabawki, ciekawe i kolorowe. Jednak wiesz, że nie możesz mu kupować wszystkiego, czego tylko chce. Dziecko bierze przykład z ciebie, więc kiedy idziesz przez sklep i wrzucasz do koszyka, co wpadnie ci w ręce, to nie dziw się, że dziecko też tak chce. Dlatego najlepiej zrobić listę zakupów, gdy dziecko nie umie czytać to w postaci rysunkowej. Wręczyć ją dziecku, by kontrolowało zakupy i pilnowało listy. Ono będzie mieć zajęcie, a ty unikniesz scen.


Przybory do robótek ręcznych – poznaj 5 najważniejszych akcesoriów - Modessa.pl Przybory do robótek ręcznych – poznaj 5 najważniejszych akcesoriów - Modessa.pl\nRobótki ręczne to fantastyczne, relaksujące zajęcie pozwalające spędzić czas w kreatywny sposób. Aby zacząć swoją przygodę z rękodziełem, trzeba jednak zaopatrzyć się w niezbędne materiały i akcesoria. Jakie są niezbędne przybory do robótek ręcznych?\nDruty do robótek to cienkie pręty służące do ręcznego przerabiania włóczek na rozmaite wyroby dzianinowe jak swetry, koce czy szaliki. Z jednej strony akcesorium znajduje się główka. Zabezpiecza ona robótkę przed zsuwaniem się z drutu. Druga strona prętów to szpice ułatwiające przerabianie oczek. Druty mogą być wykonane z metalu, drewna, bambusa albo plastiku. Mają różną grubość i długość. Najpopularniejsze rodzaje drutów to druty proste, z żyłką oraz pończosznicze. Pierwszy typ służy do wykonywania robótek prostych, a dwa pozostałe do wyrobów okrągłych jak czapki, golfy i serwetki.\nCo ciekawe, nie każda włóczka wymaga użycia drutów. Przykładem jest fantazyjna włóczka Puffy. Do pracy z nią wystarczą wyłącznie dłonie. Ten model to jednak wciąż nowość na rynku rękodzieła i niejeden sklep z włóczkami nie ma go jeszcze w swoim asortymencie. Nadal królują standardowe motki przeznaczone do pracy przy użyciu drutów.\nSzydełko to specjalne narzędzie zakończone haczykiem. Służy do ręcznego wyrobu dzianiny przez przeciąganie nici przez pętelki. Najczęściej pracuje się na nim z cienkimi nićmi takimi jak kordonek Stokrotka czy kordonek Maxi. Popularne wyroby to serwetki, zabawki i biżuteria, lecz powstaje coraz więcej ciekawych wzorów obejmujących części garderoby czy ozdoby do domu. Szydełka dzielą się przede wszystkim na klasyczne, czyli krótki i proste, oraz tunezyjskie – długie jak druty i zakończone ogranicznikiem zapobiegającym zsuwaniu się robótki z akcesorium. Przybory mają różną grubość i długość. Cieńsze szydełka tworzy się zwykle z metalu. Grubsze modele najczęściej wykonane są z drewna, bambusa i plastiku.\nWięcej o akcesoriach do robótek ręcznych i o tym, gdzie je kupić, dowiesz się na stronie https://centrumwloczek.pl/akcesoria/. Sprawdzisz tam, jaki sklep z włóczkami oferuje potrzebne Ci przybory.\nGruba igła o niezbyt ostrym zakończeniu ma szerokie uszko. Służy do zszywania poszczególnych elementów dzianiny i haftowania elementów dekoracyjnych. Po igłę dziewiarską sięga się na zakończenie pracy z robótką. Akcesoria najczęściej wykonuje się z plastiku.\nZnaczniki, nazywane też markerami, służą do zaznaczania miejsca, w których dodaje się lub odejmuje oczka. Te akcesoria znaczą też początek okrążenia albo moment obracania robótki. Znaczniki mają najczęściej żywe, mocne kolory i wykonuje się je z plastiku. Markery, podobnie jak inne potrzebne przybory, powinien mieć w swoim asortymencie dobry sklep internetowy z włóczkami.\nObręcz dziewiarska to proste akcesorium, dzięki któremu można łatwo wykonać czapki, szaliki, kominy czy koce i inne przedmioty bez umiejętności dziergania na drutach. Jeżeli nie po drodze Ci z szydełkiem czy metalowymi prętami, sięgnij po ten przyrząd. Obręcz dziewiarska jest prosta w obsłudze. Praca z nią polega na odpowiednim zaplataniu nici. Do akcesorium często dodawane jest specjalne szydełko do przekładania włóczki i igła dziewiarska. Obręcze dziewiarskie nadają się do wykonywania projektów zimowych z grubszych nici.\nPodstawowe akcesoria do robótek ręcznych to druty, szydełko, igła dziewiarska, znaczniki oraz obręcz dziewiarska. Z ich pomocą można wyczarować wyjątkowe ozdoby do domu, ubrania i dodatki. Potrzebne są oczywiście jeszcze tanie włóczki i kordonki. Aby kupić wszystkie potrzebne przybory i materiały, warto odwiedzić sklep internetowy z włóczkami. W jednym miejscu powinno udać się skompletować cały przybornik, by móc zacząć pracę nad nowymi wzorami.\nPrevious Article← Stylizacje na wiosnę 2020 – najmodniejsze połączenia tego sezonu


Płyty rezolowe - porównanie - Firmy i materiały budowlane - Katalog Inżyniera\nkataloginzyniera.pl\t» Produkty budowlane\t» Materiały budowlane\t» Materiały izolacyjne\t» Materiały termoizolacyjne i akustyczne\t»\nStyropian i polistyren (59)\nWełna mineralna kamienna (18)\nSystemy ocieplania budynków (16)\nŁączniki termoizolacyjne (29)\nMateriały z poliuretanu (194)\nPłyty rezolowe (41)\nIzolacje wibroakustyczne (31)\nściany od zewnątrz\nMateriał okładziny :\nOpór cieplny R [m²K/W] :\nOdporność chemiczna i biologiczna :\nPłyta do izolacji ścian Kooltherm® K5 gr. 30 mm\nPłyta do izolacji ścian Kooltherm® K5 gr. 40 mm\nPłyta do izolacji fasad wentylowanych Kooltherm® K15 gr. 40 mm\nPłyta do izolacji fasad wentylowanych Kooltherm® K15 gr. 30 mm\nPłyta do izolacji posadzek Kooltherm® K3 gr. 40 mm\nPłyta do izolacji posadzek Kooltherm® K3 gr. 30 mm\nPłyta do izolacji posadzek Kooltherm® K3 gr. 50 mm\nPłyta do izolacji posadzek Kooltherm® K3 gr. 60 mm\nPłyta do izolacji posadzek Kooltherm® K3 gr. 100 mm\nPłyta do izolacji ścian Kooltherm® K5 gr. 50 mm\nPłyta do izolacji ścian Kooltherm® K5 gr. 60 mm\nPłyta do izolacji ścian Kooltherm® K5 gr. 100 mm\nPłyta do izolacji fasad wentylowanych Kooltherm® K15 gr. 60 mm\nPłyta do izolacji fasad wentylowanych Kooltherm® K15 gr. 80 mm\nPłyta do izolacji fasad wentylowanych Kooltherm® K15 gr. 100 mm\nPłyta do izolacji fasad wentylowanych Kooltherm® K15 gr. 120 mm\nPłyta do izolacji ścian od wewnątrz Kooltherm® K17 gr. 40 mm\nPłyta do izolacji ścian od wewnątrz Kooltherm® K17 gr. 50 mm\nPłyta do izolacji ścian od wewnątrz Kooltherm® K17 gr. 60 mm\nPłyta do izolacji ścian od wewnątrz Kooltherm® K17 gr. 80 mm\nPłyta do izolacji ścian od wewnątrz Kooltherm® K17 gr. 100 mm\nPłyta do izolacji ścian od wewnątrz Kooltherm® K17 gr. 120 mm\nPłyta do izolacji ścian od wewnątrz Kooltherm® K12 gr. 20 mm\nPłyta do izolacji ścian od wewnątrz Kooltherm® K12 gr. 160 mm\nPłyta do izolacji posadzek Kooltherm® K3 gr. 120 mm\nPłyta do izolacji posadzek Kooltherm® K3 gr. 70 mm\nPłyta do izolacji posadzek Kooltherm® K3 gr. 80 mm\nPłyta do izolacji posadzek Kooltherm® K3 gr. 90 mm\nPłyta do izolacji ścian Kooltherm® K5 gr. 120 mm\nPłyta do izolacji ścian Kooltherm® K5 gr. 90 mm\nPłyta do izolacji ścian Kooltherm® K5 gr. 70 mm\nPłyta do izolacji ścian Kooltherm® K5 gr. 80 mm\nPłyta do izolacji ścian Kooltherm® K5 gr. 20 mm\nPłyta do izolacji fasad wentylowanych Kooltherm® K15 gr. 70 mm\nPłyta do izolacji fasad wentylowanych Kooltherm® K15 gr. 50 mm\nPłyta do izolacji fasad wentylowanych Kooltherm® K15 gr. 20 mm\nPłyta do izolacji fasad wentylowanych Kooltherm® K15 gr. 90 mm\nPłyta do izolacji ścian od wewnątrz Kooltherm® K17 gr. 90 mm\nPłyta do izolacji ścian od wewnątrz Kooltherm® K17 gr. 70 mm\nPłyta do izolacji ścian od wewnątrz Kooltherm® K17 gr. 30 mm\nPłyta do izolacji ścian od wewnątrz Kooltherm® K17 gr. 20 mm\nbalkony, posadzki, tarasy\nściany od wewnątrz, poddasza\nsztywna pianka rezolowa (bez CFC/HCFC)\n2400 (inne na zamówienie)\nbiały welon szklany\nfolia aluminiowa pokryta czarną farbą\npłyta gips-karton oraz biały welon szklany\nmin. 90% cel zamkniętych\n≥ 0,100 (przy 10% odkształceniu)\n0,100 (przy 10% odkształceniu)\nodporne na krótkotrwały kontakt z benzyną oraz z większością rozcieńczonych kwasów, alkaliów i olejów mineralnych, a także na rozwój pleśni, mikroorganizmów i atak gryzoni; nie stosować z klejami zawierającymi keton metylowo-etylowy\ndługoterminowo – tylko wewnątrz budynku; krótkoterminowo – na zewnątrz, na czystym, suchym podłożu, w stosach przykrytych wodoodpornym materiałem, zabezpieczone przed porywami wiatru\ndłuterminowo – tylko wewnątrz budynku; krótkoterminowo – na zewnątrz, na czystym, suchym podłożu, w stosach przykrytych wodoodpornym materiałem, zabezpieczone przed porywami wiatru\ndługoterminowo – tylko wewnątrz budynku; krótkotrminowo – na zewnątrz, na czystym, suchym podłożu, w stosach przykrytych wodoodpornym materiałem, zabezpieczone przed porywami wiatru\natesty PZH, klasyfikacje ogniowe ITB, certyfikaty FM Global Approval, Znak CE


Skuteczne pozycjonowanie lipiec zobacz − teambgz.pl\nNajpierw należy sobie uświadomić jak istotną funkcję pełni internet w życiu wszystkich ludzi. To właśnie internet stał się głównym kanałem dystrybucji usług, gównie poprzez ich łatwą dostępność i duży wybór. Także promocja w tych czasach w dużej mierze znajduje się w ramach internetu. Najważniejsze światowe marki inwestują ogromne pieniądze w kampanie reklamowe w mediach społecznościowych lub w reklamy w Google AdWords.\nWyszukiwarka Google ma aż 97% udziałów we wszystkich wyszukiwaniach Polaków. W miesiącu jest to aż 100 miliardów wyszukiwań! Warto również nadmienić, że nawet 70% Polaków codziennie używa internetu. Jak więc zaistnieć w Google?\nPonad 200 czynników wpływa istotnie na to, na której pozycji w wynikach wyszukiwarki Google znajdzie się Twoja strona www. Jest to między innymi ilość linków, które prowadzą do Twojej witryny, jakość i unikalność treści oraz ilość słów kluczowych. Według statystyk aż 90% ludzi korzystających z internetu zwraca uwagę tylko pierwszą stronę wyszukiwania i nawet 51% osób wchodzi jedynie w pierwszą wyszukaną stronę.\nSEO są to wszystkie ruchy, które mają na celu zdobycie najwyższych pozycji w wynikach wyszukiwania Google. Zajmują się tym eksperci, którzy dzięki wieloletniemu doświadczeniu i wiedzy potrafią skutecznie pozycjonować stronę www. Ciągle zmieniające się algorytmy Google muszą być wciąż obserwowane tak, żeby dobierać najlepszą możliwą strategię dla każdej strony klienta. Najważniejsze jest to żeby zadbać o trzy podstawowe elementy:\n-optymalizację kodu, czyli porządkowanie wewnętrznej struktury witryny tak, żeby usunąć wszystkie błędy, nadać jej większą prędkość i uporządkować strukturę nagłówków.\nBycie w ścisłym TOP 10 na pierwszej stronie wyszukiwania to zagwarantowanie sobie lepszej rozpoznawalności marki, zaufania wśród klientów i realnego powiększania sprzedaży. Zacznij promocję w internecie i stań się widoczny!


Bardzo smutna i bardzo ważna rocznica - Radio FEST - Niesłychanie dobre granie\n14.12.2017Bardzo smutna i bardzo ważna rocznica\nW połowie grudnia, w Katowicach, najwięcej wycieczek szkolnych, oficjalnych delegacji, mieszkańców wędruje przed wielki Krzyż Pomnik obok bramy kopalni "Wujek". Właśnie mija 36. rocznica rozpoczęcia strajku, zakończonego krwawą, milicyjną pacyfikacją. Od kul zomowców zginęło 9 górników.\nW kopalnianej Izbie Pamięci od rana tłumy gości. Przewodnicy dwoją się i troją, bo wszyscy chcą usłyszeć historię dramatycznego protestu z pierwszych dni stanu wojennego. Przyłączyliśmy się do wycieczki z Zabrza, pytając co na temat górników z Wujka można przeczytać w podręcznikach....\nPlik dźwiękowy: A_S_wujek.mp3\nGospodarze Izby Pamięci przy kopalni Wujek to zaledwie kilka osób, wśród nich są byli górnicy, którzy brali udział w wydarzeniach sprzed 36 lat. Dziś zapraszają wszystkich na sobotnie rocznicowe obchody. Rozpoczną się od mszy świętej w pobliskim kościele.\nOto szczegóły na najblizsze dni:\nZ inicjatywy Śląskiego Centrum Wolności i Solidarności Poczta Polska wyemitowała znaczek pocztowy poświęcony Górnikom z "Wujka". 15 grudnia o godz. 17.00 w Sali Marmurowej Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego odbędzie się jego prezentacja.\nW 36. rocznicę pacyfikacji kopalni "Wujek"- odbędzie się piąta edycja "Biegu Dziewięciu Górników". Weźmie w nim udział około 500 osób (uczniów wraz z opiekunami). Uczniowie reprezentujący jedną ze szkół woj. śląskiego będą, jak zawsze, ubrani w koszulkę z wizerunkiem jednego z górników, zastrzelonych w czasie pacyfikacji kopalni „Wujek” - 16.12.1981. Wszyscy biegacze spotkają się ok. godz. 11.00 u zbiegu ul. Wincentego Pola i Mikołowskiej, skąd cała grupa, zamkniętą dla ruchu ulicą, pobiegnie pod Pomnik Krzyż.\nOficjalne obchody 36. rocznicy pacyfikacji kopalni "Wujek" rozpoczną się o godzinie 14.00 Mszą św. w kościele pw. Podwyższenia Krzyża Świętego przy ul. Pięknej w Katowicach, następnie ok. godz. 15.15 odbędzie się przemarsz pod Pomnik Krzyż Górników przy kopalni "Wujek". Tutaj o godz. 15.45 odbędzie apel poległych, składanie wieńców i kwiatów.\nObchody pod patronatem Prezydenta RP Andrzeja Dudy.


Afgańska afera watermelonowa - Niezależna\nOpinie • 25.05.2022 17:42\nPółtorej dekady temu mój karabinek Beryl był czyszczony przeze mnie codziennie, więc mogę zaryzykować tezę, że posiadałem najlepiej utrzymaną broń w Międzynarodowych Siłach Wsparcia Bezpieczeństwa w Islamskiej Republice Afganistanu. Obsługiwałem sprzęt z dużą częstotliwością nie dlatego, że istniała taka potrzeba, ale dla zabicia czasu. Od wielu tygodni siedziałem bowiem w Bazie Ogniowej Kushamond i nie miałem nic lepszego do roboty.\nW lipcu 2007 r. nastąpił jakiś zgrzyt w amerykańskiej machinie wojennej i kompania inżynieryjna, która miała przybyć do tego górskiego zakątka na końcu świata, aby zbudować umocnienia, wciąż się nie zjawiała. Polskie plutony ochrony rotowały się średnio co kilka dni, gdyż całkowity brak zaplecza infrastrukturalnego uniemożliwiał dłuższe bytowanie w tym dzikim rejonie. Jednak to, co tyczyło żołnierzy pododdziałów szturmowych, jakimś cudem starannie omijało moją skromną osobę – oficera sztabu Polskiej Grupy Bojowej, której siedziba mieściła się w Wysuniętej Bazie Operacyjnej Sharana.\nPrzemowa do rady starszyzny wioski\nDo Kushamondu wysłał mnie dowódca batalionu, abym pełnił w nim obowiązki szefa logistyki i starszego narodowego, czyli kogoś pośredniego pomiędzy dowódcą bazy i osobą uprawnioną do kontaktów z siłami sojuszniczymi oraz ludnością lokalną. Wojska USA pojawiały się tutaj rzadko, a ze starcem rządzącym pobliską wioską spotkałem się dwukrotnie, kiedy jego delegacja przybyła pod obozowisko i tłumacz przekazał mi, że starszyzna sioła organizuje obrady, zwane tutaj „shūrā”.\nPojechałem na posiedzenie, powiedziałem kilka okrągłych zdań o tradycyjnej, wielowiekowej przyjaźni narodów polskiego i pasztuńskiego, a także napomknąłem, że będę się starał, by było jeszcze cudowniej, niż jest. Podporucznik dowodzący konwojem był niepomiernie zadziwiony wygadywanymi przeze mnie bredniami, ale nie śmiał się odezwać. Gdy chciał coś rzec w drodze powrotnej, spojrzałem tylko na niego groźnie i chłop zrezygnował. Wówczas nie wiedzieliśmy, że moje ówczesne ględzenie pomogło nam wybrnąć z afgańskiej afery watermelonowej.\nNocka na posterunku\nAfgańska afera watermelonowa zaczęła się niewinnie, kiedy pewnego ranka przyszedł do mnie chorąży, pomocnik dowódcy plutonu, i zagaił: „Szefie, jadę z dwiema drużynami na patrol i brakuje nam ludzi na obstawianie wszystkich posterunków. Dałoby radę wpisać szefa na jakąś zmianę czuwającą?”. Wiedziałem, że wojsko jest dociążone ochroną bazy, więc odparłem: „Jasne, wpisz mnie nawet na całą noc. Jestem wyspany za wszystkie czasy, więc mogę stróżować do woli”. Ucieszony podoficer rzucił tylko: „To o 19.00 w humvee przed bramą wjazdową. Tam jest NSW-u, a skrzynka z granatami leży z tyłu, na siedzeniu! Dzięki!”. Gdy krzyczał ostatni wyraz był już odwrócony do mnie plecami i biegł w kierunku długiego sznura pojazdów, którym miał dowodzić podczas przeczesywania okolicy, a ja poszedłem w stronę wehikułu, w którym miałem spędzić najbliższą noc, czyli do owego „humvee”.\nHumvee – samochód opancerzony – stał na swoim miejscu, starannie okryty pustynną siatką maskującą. Jego wieżę wieńczyła broń 12,7 mm NSW (skrót od pierwszych liter nazwisk jej konstruktorów: Nikitina, Sokołowa i Wołkowa), a kilkanaście uzbrojonych granatów obronnych F-1 leżało sobie spokojnie na tylnym siedzisku. Obejrzałem wszystko starannie, dopytałem wartownika o zapas amunicji i częstotliwości radiostacji, a później wróciłem do swojego kontenera, aby przygotować noktowizor do pełnienia nocnej służby.\nNocną służbę rozpocząłem punktualnie i spędziłem na niej sześć godzin, nudząc się jak mops. W nocy przyszedł jakiś zaspany kapral i mnie zluzował, a ja powlokłem się do swojego legowiska. Rano połączyłem się z dowódcą batalionu, złożyłem mu dobowy meldunek operacyjny i po jego kolejnej kategorycznej odmowie, tyczącej mojej zmiany w Kushamond, udałem obrażonego i się rozłączyłem. Już postanowiłem zjeść coś treściwego na otarcie łez i popić wszystko dobrą kawą, kiedy jak spod ziemi wyrósł obok mnie Halim.\nHalim był naszym tłumaczem angielsko-pasztuńskim i nazywał się „Cośtam” Khan, ale, ponieważ w Afganistanie wszyscy noszą nazwisko Khan, więc – jako miłośnik „Trylogii” – dla odróżnienia nazwałem go imieniem towarzysza Azji Tuhajbejowicza. Przybyły zaczął po polsku: „Panie, k*rwa, mamy problem!”. Pierwsze słowo zdania wynikało z tłumaczenia angielskiego zwrotu, używanego w stosunku do oficerów – „sir”, drugiego wyjaśniać nie trzeba, sam problem zaś musiał być kosmiczny, skoro Halim posłużył się frazą wprost z Apollo 13. Następnie zaczął trajkotać w języku Szekspira o jakimś poruszeniu we wsi, pikiecie przy bramie i arbuzach, przez które wybuchnie bunt w całym dystrykcie. Wziąłem lornetkę, zerknąłem w kierunku osady i pojąłem, że sytuacja staje się groźna.\nGroźnie wyglądał milczący i uzbrojony w drągi tłum Pasztunów, stojący przy wrotach wjazdowych. Przewiesiłem karabinek przez plecy, ująłem pistolet w dłoń i poszedłem na spotkanie z nieznanym, a za mną podreptał wierny Halim. „As-Salāmu ʿAlaykum” – rzuciłem znanemu już starcowi, kierownikowi owej sympatycznej gromadki. Afgańczyk coś wrogo odburknął i w ojczystym języku opowiedział nam o polu z arbuzami, które zostało rozjechane przez polskie pojazdy wojskowe. Ponownie ująłem lornetkę i skierowałem jej szkła w stronę rosomaków, które wróciły nad ranem z patrolu. Koła transporterów oblepiały resztki soczystych owoców, więc pretensje wieśniaków były jak najbardziej słuszne.\nFinał negocjacji i nagroda\nZapytałem tłumacza: „Czego chcą za straty?”. Towarzysz mój pogadał z dziadkiem i odparł: „Wielbłąda, pięć kóz, olej i mąkę!”. Zdumiony zakrzyknąłem: „Co, k*rwa? Czy oni na łby poupadali?! Skąd ja im wezmę te bydlęta i przetwory?!”. „Watermelons są drogie, panie!” – wyartykułował przebiegły Azjata, używając przedziwnej mieszanki językowej. Pomyślałem chwilę i wypaliłem: „Powiedz, że mogą dostać kasę i to w dolarach. Albo biorą, co jest, albo robią stąd wypad z pustymi kieszeniami!”. Negocjacje trwały kilka sekund i kacyk pokiwał głową z aprobatą. Z ciężkim sercem wyciągnąłem ostatni studolarowy banknot i podałem dziadydze, mówiąc: „No, to teraz ty jesteś przy forsie, a ja mogę iść żebrać pod kościół, bo nie mam nawet złamanego grosza!”.\nGrosza zażądałem chwilę później od chorążego, który wjechał nocą w kmiece uprawy, za co ja słono zabuliłem. Żołnierz wzruszył tylko ramionami i pokazał mi pusty pugilares, dodając: „Szefie, mam tylko stary bilet tramwajowy w portfelu, więc jestem niewypłacalny! Zresztą, pieniądze szczęścia nie dają!”. Odszedłem wściekły, goniony szyderczym śmiechem komilitonów, a mój nastrój poprawił dopiero pryncypał, który przekazał wieść, że wieczorem przyleci śmigłowiec i mam nim wracać do Sharany. Tam, po kąpieli i wypraniu rzeczy, złożyłem mu meldunek o działalności w Kushamond. „Stary” już wiedział o akcji ze zniszczonym polem i zapytał: „Ile cię to kosztowało?”. „Stówę, dowódco!” – odparłem. Podpułkownik rzekł: „Dobrze zrobiłeś. Rozmontowałeś duży konflikt. Przepłaciłeś słono, ale nie pożałujesz. A teraz idź wypoczywać, bo pojutrze znów tam lecisz!”.\nPoszedłem do swojej izby podrzemać, a w mojej głowie mile dźwięczała otrzymana pochwała. Jak się później okazało, otrzymałem nagrodę pieniężną, dwukrotnie przewyższającą wartość wydanych 100 dol., więc byłem wygrany na całego. Już w Polsce wiele myślałem o tamtym wydarzeniu i o moim impulsywnym zachowaniu, które finalnie okazało się najlepszym z możliwych, bo zapobiegło sporowi pomiędzy gospodarzami kraju a polskimi żołnierzami. Nie ukrywam, że byłem z siebie dumny, po tak sprytnym zażeganiu afgańskiej afery watermelonowej.


Przechodzili na czerwonym świetle. Policjanci znaleźli przy nich narkotyki - info.elblag.pl\n3.10 nowych przypadków zakażenia koronawirusem w województwie warmińsko-mazurskim! », 6607\n5.Elbląg: Pracownik ZUS-u zakażony koronawirusem, 16 poddanych kwarantannie », 4334\n6.Dwa nowe przypadki zakażenia z naszego województwa. "To dzieci" », 4090\n18.03.2020, 12:40:00 Rozmiar tekstu: A A A\nPolicjanci patrolujący ulicę zauważyli dwóch mężczyzn, którzy przy ul. 12 Lutego w Elblągu przechodzili na czerwonym świetle. Cała sytuacja prawdopodobnie zakończyłaby się pouczeniem. Jednak nie w tym przypadku. Mężczyźni nie chcieli poddać się legitymowaniu. Byli agresywni i pobudzeni. Policjanci sprawdzili ich kieszenie.\nZnaleźli tam woreczki, a w nich znaczne ilości marihuany i amfetaminę. Do policyjnego aresztu trafił 31-latek oraz jego 38-letni kolega. Ten ostatni niedawno opuścił zakład karny. Był tam 7 lat za kradzieże i włamania. Obydwaj podejrzani trafili do policyjnego aresztu. Wobec 31-latka sąd zastosował areszt tymczasowy na 3 miesiące.\nTo on miał znaczne ilości marihuany i amfetaminy. Grozi mu kara do 10 lat pozbawienia wolności. Wobec drugiego z mężczyzn prokurator zastosował dozór. On z kolei miał niewielkie ilości amfetaminy. Grozi mu kara do 3 lat pozbawienia wolności. W sumie do policyjnego magazynu trafiło 65 gramów marihuany i blisko gram amfetaminy oraz elektroniczna waga. Sprawa nie jest zamknięta. Śledczy sprawdzają skąd pochodziły zabronione substancje.\nnie bronię gamoni ale dlaczego przechodzenie na czerwonym świetle ma być przyczyną przeszukania?\nDo "jaaaa" - nie wyciągasz wniosków? Te gamonie nie dość że przeszli na czerwonym świetle to zachowywali się agresywnie i byli pobudzeni. To też wskazywało, że jest coś nie tak z gamoniami. Policjanci nie byli głupi i wyczuli pismo nosem. Od tego jest policja aby takie rzeczy jak narkotyki wyłapywać. Ja czasem widzę takich cwaniaczków jak z rękoma w kieszeni przechodzą na czerwonym świetle a inni "głupki" według nich niech stoją i czekają na światło zielone.


Bestlaminate Livanti Stone Marmur Antyczny Panele Winylowe SPC -21% OFF\nPłytki winylowe Bestlaminate Stone Marmur Antyczny SPC to podłoga z pięknymi marmurowymi wzorami. Kolorystyka tej podłogi składa się z szarości i beżu jest wzorzysta z ciemniejszymi brązowymi żyłkami, które oddają naturalny wygląd kamienia. Ta kolekcja jest w 100% wodoodporna można ją bezpiecznie instalować w przestrzeni mieszkalnej lub komercyjnej, w tym w łazience, kuchni, salonie, ścianach i nie tylko! Dzięki dodatkowej ceramicznej powłoce ochronnej panele winylowe są odporne na zaplamienia i będzie wyglądała jak nowa przez wiele lat. Niezwykle łatwy montaż unilin to kolejna zaleta tego produktu. Podłoga ta jest ciepła i cicha. Warto zaznaczyć, iż podłogi SPC Stone można montować na ogrzewaniu podłogowym wodnym z temperaturą do 27°C. Zamów bezpłatne próbki już dziś!\nGrubość całkowita: 5 mm (5 mm SPC rdzeń + 1mm podkład IXPE)