W jaki sposób muzyka wpływa na rozwój dziecka? - Socjomatka\n3 czerwca 2018 17 czerwca 2019 Socjomatka\nMuzyka uspakaja, odpręża, kształtuje emocjonalność i wrażliwość, zaspokaja potrzeby ekspresji i wzmacnia twórczą wyobraźnię. Badania dowodzą, że dzieci praktykujące słuchanie i tworzenie muzyki mają lepiej rozwinięty mózg niż ich rówieśnicy, którzy wzrastają bez takiej stymulacji. Ale na tym korzystny wpływ muzyki się nie kończy…\nMuzyka od serca\nLiczne badania udokumentowały korzystny wpływ muzyki na rozwój mózgu dziecka. Już od szóstego miesiąca życia płodowego dziecko jest zdolne do przetwarzania dźwięków. Podstawowym dźwiękiem, który dociera do niego jest rytm bicia serca i pulsujący rytmicznie przepływ krwi w układzie krwionośnym matki. To właśnie ten rytm jest fundamentem późniejszego słuchu muzycznego i mowy. To ten rytm często sprawia, że piosenka staje się hitem– tempo taktów wynoszące 120/140 uderzeń, odwzoruje tak bliski nam biologiczny rytm pracy serca. Muzyka o takiej dynamice nie tylko pobudza do działania, ale także m.in. przyspiesza przemianę materii i wzmacnia koordynację. Muzyka o wolniejszym rytmie obniża ciśnienie tętnicze, redukuje poziom lęku i odpręża.\nWyniki badań nad wpływem muzyki na rozwój i funkcjonowanie dziecka\npowoduje pozytywne zmiany w strukturze i funkcjonowaniu mózgu (źródło: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29727038) m.in. stymuluje korę mózgową przygotowując ją do świadomego przyjmowania bodźców z otoczenia oraz pobudza regiony mózgu odpowiedzialne za funkcjonowanie neuronów lustrzanych (podtrzymywanie interakcji, dostosowywanie się do rozmówcy, odwzorowywanie adekwatnych stanów emocjonalnych, itp.), podnosząc kompetencje komunikacyjne w ramach interakcji społecznych (źródło: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29790988). Badając dzieci autystyczne naukowcy z Harvard Medical School dowiedli, że tworzenie muzyki zwiększa aktywność neuronów lustrzanych (źródło: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20433906),\npoprawia pamięć (źródło: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29670934),\nkształtuje podzielność uwagi,\nrozwija samodzielność myślenia oraz kompetencje poznawcze: od spostrzegania, poprzez klasyfikowanie do ocen estetycznych,\npoprawia zdolności komunikacyjne- usprawnia monitorowanie mowy, języka i głosu. Badania dowodzą, że tworzenie muzyki i śpiew rodzicielski wspierają rozwój wczesnego języka niemowląt i słuchowe przetwarzanie nerwowe,\nłagodzi deficyty czuciowe, poznawcze i motoryczne (źródło: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29707797 ),\npoprawia umiejętności gramatyczne u dzieci poprzez zwiększenie wrażliwości na strukturę rytmiczną, co może poprawić ogólne przetwarzanie czasowe i wrażliwość na strukturę syntaktyczną (źródło: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29727027). Badania na 5-8-letnich dzieciach dowodzą, że słuchanie rytmicznych sekwencji muzycznych podnosi umiejętność tworzenia poprawnych gramatycznie zdań (źródło: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29778278 ),\nusprawnia świadomość fonologiczną i umiejętność przewidywania, co wpływa na podniesienie kompetencji niezbędnych do opanowania czytania (źródło: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29781084),\nnormalizuje napięcie mięśniowe,\ndziała przeciwpadaczkowo! W maju tego roku, naukowcy z Uniwersytetu z Edynburga potwierdzili istnienie tzw. Efektu Mozarta, tj. udowodnili, że słuchanie Sonaty Mozarta na dwa fortepiany D-dur (K448) zmniejsza częstość wyładowań epileptycznych (źródło: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29763803 ).\nPo przygotowaniu tego artykułu, wprowadziłam postanowienie słuchania codziennie Sonaty Mozarta na dwa fortepiany [tutaj link do niej] – skoro uspokaja epileptyków, powinna pomóc nie tylko dzieciom ukoić wzburzone emocje, ale i mnie.\nW ramach dobrych praktyk wybraliśmy się także na seans muzykoterapii. Nie były to tradycyjne zajęcia z wykorzystaniem tradycyjnych instrumentów. Była to raczej sensoryczna uczta dla zmysłów, bo nie dość, że seans odbywał się w grocie solnej (inhalacje, refleksologia i koloroterapia gratis- więcej o tym fantastycznym miejscu w Krakowie pisałam tutaj), to jeszcze pierwszoplanową rolę odgrywał masaż dźwiękiem (wg metody Petera Hessa). Hitem był bęben oceaniczny wypełniony maleńkimi kuleczkami, wydający dźwięk szumu fal. Dzieci mogły dotknąć każdego instrumentu, poznać jego kształt, fakturę, historię z nim związaną i finalnie poeksperymentować z tworzeniem autorskich dźwięków. Intensywne zanurzenie w świat muzyki i relaksacji- 30 minut podróży z dźwiękami, które masują ciało i odprężają. Naprawdę niesamowite doświadczenie, z którego skorzystały nie tylko dzieci! Ostatnie 20 minut seansu poświęcone swobodnej zabawie i po 50 minutach dzieci wyszły jakby zaczarowane. Kosmos!\nPolecamy zdecydowanie! Więcej informacji o tych niezwykłych seansach muzykoterapeutycznych, możecie znaleźć tutaj.\nOpublikowany w NAUKOWY PUNKT WIDZENIATagged muzyka, wpływ muzyki na rozwój dziecka\nPo tym filmie rzucicie rodzinę\nCzy Ty też jesteś matką- syreną?\n9 myśli na temat “W jaki sposób muzyka wpływa na rozwój dziecka?”\n7 lipca 2018 o 07:47\nU nas muzyka leci na wciąż, cicho, w tle, najczęściej z winyli. Nasz Przemek upodobał już sobie polskich wykonawców takich jak Hey, Strachy czy Kult 🙂 Będą z niego ludzie 🙂\nNasza mała polubiła Metallice 🙂 🙂 A ma dopiero trzy latka!\nCiekawy artykul,moim zdaniem muzyka jest wazna w zyciu doroslych jak i dzieci.\nCórka uwielbia muzykę. Tańczy nawet jak słyszy odgłosy remontu zza ściany – niewiarygodne\n14 września 2018 o 14:00\nfajny madry wpis\nMuzyka dzieciom jak najbardziej 🙂 Moja córa już sama zaczyna śpiewać, choć jeszcze dobrze nie mówi 🙂\n23 stycznia 2019 o 07:50\nJa z synkiem uwielbiamy walić w bębenki czy cymbałki ma frajdę przy tym że aż miło\n5 kwietnia 2019 o 10:49\nNasz Jaś miał od małego ciągoty do muzyki, może dlatego , że często z mężem chodziliśmy na koncerty 🙂\nTeraz ma już 6 lat i uczy się grać na gitarze, z bardzo fajnym skutkiem 🙂


Bogusław Linda w nowym filmie. Polska wersja Szybkich i wściekłych? - Radio ZET\nBogusław Linda w nowym filmie. Polska wersja Szybkich i wściekłych?\nTemat nielegalnych wyścigów najmocniej kojarzy się z kinową serią "Szybcy i wściekli". Producenci nowego polskiego filmu chcą pokazać środowisko street racingu w naszym kraju. "Diablo" to sensacyjny obraz z doborową obsadą i masą sportowych aut.\nZjawisko nielegalnych wyścigów samochodowych był swego czasu mocno eksploatowane za sprawą cyklu gier „Need for speed” oraz filmów z serii „Szybcy i wściekli”. Wydawać by się mogło, że nie jest to temat na krajową produkcję filmową. Kłam takiej opinii chce zadać Daniel Markowicz, pomysłodawca, scenarzysta i producent nowego filmu sensacyjnego „Diablo”. Zobaczymy w nim szybkie auta i plejadę polskich aktorów.\nPolski film o nielegalnych wyścigach\n„Diablo” ma pokazać od podszewki środowisko polskich street racerów. Choć niewiele osób zdaje sobie z tego sprawę, nielegalne wyścigi ulicami polskich miast to pasja wielu kierowców. Przyznaje to sam producent.\n– Gdy wpadłem na pomysł kręcenia filmu, wszyscy się nim zainteresowali. Wydawało mi się to, że takie wyścigi to odległa sprawa, a okazuje się, że każdy zna kogoś, kto się ściga. To pasja wielu ludzi, wokół której kręci się ich życie.\nJak na film akcji przystało, fabuła będzie zawierać wątki gangsterskie. Główny bohater grany przez Tomasza Włosoka będzie szukał sposobu na zdobycie pieniędzy na leczenie chorej siostry. Wygrane w nielegalnych ulicznych wyścigach rozpoczną jego karierę w środowisku street racerów.\nNa ekranie będziemy mogli zobaczyć między innymi Cezarego Pazurę, Bogusława Lindę, Karolinę Szymczak czy zawodnika MMA Marcina „Różala” Różalskiego. Ponad to na widzów czekają oczywiście sceny wyścigów i driftu takimi cudami motoryzacji jak Aston Martin, Chavrolet Camaro i BMWi8. Konsultantem do spraw efektów specjalnych został Maks Naporowski, który pracował między innymi przy „Avatarze” i „Matrix: Rewolucje”.\nDawno nie pojawiła się rodzima produkcja stawiająca na wartką akcję i bardzo dynamiczne ujęcia. Miejmy nadzieję, że „Diablo” spełni oczekiwania widzów. Premiera zapowiadana jest na początek 2019 roku. Budżet produkcji to 4,7 miliona złotych.


Jeżeli na ryby to tylko z Flash Mobem | www.ryby.org\n28 maja 2005 Redakcja Brak komentarzy\nPiękna, słoneczna pogoda sprawiła, że wybrałem się z v-ce Prezesem Koła – Darkiem Dziemianowiczem na zawody wędkarskie do….. centrum miasta pod białostocką „Farę” oczywiście w roli kibiców. Na miejscu zaobserwowalismy, że w wędkarskich zawodach startuje młodzież w dwóch kategoriach wiekowych: ,,juniorek” i ,,juniorów”. Na starcie naliczylismy blisko 50 uczestników. Metoda połowu była dowolna. Łowiono metodą spławikową, odległościową i spinningową. Dominował wyczynowy sprzęt wędkarski najwyższej klasy!!!\nZawodnicy po CZTEROMINUTOWEJ TURZE !!! (nie mylić czterogodzinnej) złowili piękne okazy ryb. Dominowały duże chodnikowe szczupaki, brukowe sumy, asfaltowe okonie i ładne polbrukowe karasie. Zaobserwowaliśmy z Prezesem, że dwóch zawodników do połowu użyło sieci rybackiej (dobrze że nie było w pobliżu funkcjonariuszy Straży Rybackiej, bo mogło to się skończyć źle dla tych zawodników!). Nie zauważyliśmy żadnych prób brodzenia, ani kąpieli w łowisku. Jednym słowem pełna kultura. Niektórzy pomyślą sobie po przeczytaniu mojej relacji, że słońce mi zaszkodziło, że dostałem udaru mózgu! Ale nic z tego!\nTakie właśnie ,,zawody” odbyły się naprawdę. Miejscem zmagań zawodników był białostocki Rynek Kościuszki, okolice kina „TON”. A łowiskiem okazał się….. chodnik!\nO co tu właściwie chodzi? – mogą spytać niektórzy z Was.\nJuż odpowiadam. Właśnie dziś, w całej Polsce odbyły się takie nietypowe zawody wędkarskie. Była to już 12 edycja Flash Moba w naszym mieście. Cytując białostocką scenę Flash Moba ” Flash mob, czyli z ang. błyskawiczny tłum, polega na umawianiu się ludzi przez Internet w określonym miejscu i zrobieniu wspólnie jakiejś rzeczy. Podstawowa zasada dotycząca tych spotkań to brak, sensu, logiki, a przede wszystkim ideologii. Uczestnicy zabawy na ogół nie znają się osobiście, ale dzięki internetowi otrzymują dokładne instrukcje, gdzie i kiedy przyjść, jak się zachowywać i w którym momencie zniknąć. Bardzo ważne jest tutaj to, że nie wystarczy przyjść i patrzeć, trzeba aktywnie uczestniczyć i wykonywać dokładne instrukcje rozesłane przez organizatorów. Często mianem flash mobów określa się organizowane za pomocą internetu krótkie spotkania, w czasie których uczestnicy mają zaszokować przypadkowych obserwatorów, narobić zamieszania i zniknąć równie nieoczekiwanie, jak się pojawili. Pomysłodawcą idei błyskawicznego tłumu jest Amerykanin o imieniu Bill, który zorganizował pierwsze wydarzenie tego typu w czerwcu 2003 roku.”\nI właśnie dziś zbierali się wędkarze. Bardzo to fajnie wyglądało, o czy można przekonać się na załączonych zdjęciach. A tak na marginesie. Obserwując tych młodych ludzi pomyślałem sobie po cichu, że dobrze było by aby oni w przyszłości wstąpili do P.Z.W. Technika łowienia była prawidłowa, frekwencja dopisała, było spokojnie, kulturalnie. Chętnie widział bym w naszym Kole tych młodych wędkarzy.\nUwaga!!! Zawodnicy którzy dziś startowali na Rynku! Nasza propozycja jest aktualna. Zapraszamy do wstąpienia do P.Z.W i do naszego Koła „Okoń”. Więcej informacji o naszym Kole znajdziecie na stronach internetowych, na portalu i forum wędkarskim.\n← Wędkarze rzutowi w akcji\nI ja tam byłem czyli … GP →\n2 lutego 2005 Redakcja 0\nNowy Rok, nowa reforma\n30 grudnia 2004 3 stycznia 2021 Redakcja 0\nSzczęście – krótki film o …\n13 listopada 2012 29 grudnia 2013 Redakcja 0


www.zdrowi.com.pl | Portal ludzi zdrowych, Zdrowie w każdej Rodzinie » Afta – zapalenie błony śluzowej jamy ustnej\nHome > Schorzenia > Afta – zapalenie…\nAfta – zapalenie błony śluzowej jamy ustnej\nAfta (łac. aphtosis) – otwarte owrzodzenie zlokalizowane na błonie śluzowej jamy ustnej, warg lub języka z wytworzeniem miejscowego stanu zapalnego twitter4j 다운로드. Może im towarzyszyć powiększenie okolicznych węzłów chłonnych. Często afty występują z nawrotami (nawracające aftowe zapalenie jamy ustnej) 곰인코더 다운로드. Jeśli pojawiają się częściej niż raz w roku, należy rozważać dodatkowe badania, celem stwierdzenia czy nie towarzyszy im inne schorzenie.\nOwrzodzenie ma charakter płytkiej nadżerki pokrytej białym nalotem i otoczonej rumieniowatym, zapalnym obrzeżem, są bolesne aws ssl 인증서. Afty mogą być różnej wielkości – od 1mm do 2cm średnicy, ale najczęściej nie przekraczają 5 mm średnicy. Mogą występować pojedynczo lub w grupach zazwyczaj na błonie śluzowej podniebienia miękkiego, policzkowej części warg i bocznych powierzchniach języka Terminator 2. Pojawiają się najczęściej w wieku od 10 do 40 lat. Owrzodzenia goją się samoistnie w ciągu kilku dni (tygodni) lecz możliwe są nawroty. Afty pojawiające się częściej niż raz w roku mogą sugerować nawracające aftowe zapalenie błony śluzowej jamy ustnej (stomatitis aphtosa) widevinecdm 다운로드.\nwkładanie brudnych palców do ust,\nniektóre składniki (często sztuczne) dodawane do żywności (por 유로 트럭 2 다운로드. konserwant),\nurazy mechaniczne, np. podczas zabiegów stomatologicznych, podrażnienie szczoteczką do zębów podczas szczotkowania,\njeśli nie stwierdzono niedoborów odpornościowych i zakażeń przede wszystkim wirusami z rodziny Herpesviridae może być rozważana nieprawidłowa reakcja immunologiczna (por 핑크팬더 ost 다운로드. autoagresja komórek),\nzakażenie wirusem HIV 파이어 엠블렘 다운로드.\nAfty mogą również pojawiać się wskutek zażywania silnych antybiotyków. W tym wypadku najlepszą formą zapobiegania i leczenia aft jest przyjmowanie leków osłonowych na bazie bakterii kwasu mlekowego ethereal 다운로드.\nDużą rolę w zachorowaniach na aftozę nawrotową odgrywają czynniki genetyczne oraz predyspozycje rodzinne. Około 30% osób chorujących na aftozę nawrotową ma w swojej najbliższej rodzinie osobę z tą samą dolegliwością 카톡 그림 다운로드. W przypadku występowania tej choroby u obojga rodziców, wystąpienie aft u ich dzieci wiąże się z 90% ryzykiem.


RaceSuit - Nartomaniak.pl\nJuż jest, najbardziej odlotowa kreacja zimowo-sportowa. Elegancki, stylowy i odpowiedni na każdą okazję. Strój nie sprawi, że będziesz szybszy na trasie, od tego masz nasze treningi, ale na pewno nikt o Tobie nie powie, że brakuje Tobie klasy. Niczym garnitur z Savil Row ten kombinezon będzie na Tobie leżał właśnie tak jak powinien, oddając w pełni Twój charakter Nartomaniaka.\nNumer telefonu kontatkowego *\nDokładny wzrost (cm) *\nRozmiar - wg tabelki powyżej (numer - wiersz ROZMIAR) *\nNp. przy męskim wzroście 180 cm, dostępne są 2 rozmiary: 54 lub 56. Dla rozmiaru 54 litery A-F opisują poszczególne wymiary sylwetki zaprezentowane na manekinie. Poprawnie wypełniony formularz to: (1) męski, (2) ocieplany, (3) 185 cm, (4) rozmiar 60, (5) ochraniacze Poron XRD. W przypadku rozmiarów większych niż 186 cm, proszę wpisać w tym polu "rozmiar większy niż w tabelce".\ngąbka (+150 zł)\nPoron XRD (+250 zł)\nbez ochraniaczy (+ 0 zł)\nna przetwarzanie moich danych osobowych zawartych w niniejszym formularzu przez spółkę Nartomaniak sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu (50-504 Wrocław) ul. Jesionowa 32/9 oraz firmę SZOSTAK TADEUSZ Zakład Produkcyjny "BERDA" w celu realizacji zamówienia na kombinezon alpejski.\nzostałem poinformowany, oraz że administratorem przetwarzanych danych osobowych jest Nartomaniak sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu (50-504 Wrocław) ul. Jesionowa 32/9 oraz że mam prawo dostępu do treści swoich danych oraz ich poprawiania, a podanie danych osobowych jest dobrowolne.


Aktualności - zflegal.pl\nJeszcze o gospodarowaniu odpadami w badaniach klinicznych\nPoniżej przedstawiam odpowiedzi na problemy ze stosowaniem ustawy z dnia 14.12.2012 r. o odpadach („ustawa o odpadach”) w badaniach klinicznych, z którymi zetknąłem się w swojej praktyce. Jednym z problemów, z którymi borykają się podmioty prowadzące badania kliniczne jest określenie jaki podmiot należy uznać za wytwórcę odpadów – czy Sponsora, czy CRO, czy Badacza lub też Ośrodek? Pytanie jest o tyle istotne, że na wytwórcy odpadów ciąży m.in. obowiązek prowadzenia ewidencji odpadów oraz dokonanie wpisu do Rejestru BDO. W rejestrze BDO wytwórca wskazuje miejsce powstawania odpadów jako miejsce prowadzenia swojej działalności – trudno przy tym zaakceptować, iż CRO jeżeli uznaje się za wytwórcę odpadów ma wskazywać np. szpital publiczny, w którym jest prowadzone badania kliniczne jako miejsce prowadzenia swojej działalności gospodarczej. Odpowiedź na powyższe pytanie jest także istotna w kontekście obowiązków CRO kontrolowania wykorzystania badanych produktów leczniczych przez badacza, zliczania niewykorzystanych opakowań z badanymi produktami leczniczymi oraz decydowaniu o zniszczeniu niewykorzy...\nWytyczne instytucji europejskich w zakresie stosowania przepisów RODO do prowadzenia badań klinicznych\nW związku z wejściem w życie przepisów o ogólnego rozporządzenia UE o ochronie danych („RODO”) pojawiły się wyjaśnienia instytucji europejskich analizujące wzajemne zależności między rozporządzeniem UE nr 536/2014 w sprawie badań klinicznych („CTR”) a RODO . Opinia Europejskiej Rady Ochrony Danych („EROD”) oraz odpowiedzi Dyrekcji Generalnej Komisji Europejskiej ds. Zdrowia i Bezpieczeństwa Żywności stanowią wskazówki jak interpretować przepisy RODO w zakresie ich stosowania w badaniach klinicznych. Poniżej przedstawię wykładnie dotyczące podstaw prawnych przetwarzania danych osobowych w badaniu klinicznym i wtórnego wykorzystania danych pochodzących z badań klinicznych do celów naukowych.\nDopuszczalność zwrotu kosztów oraz gratyfikacji i zachęt dla uczestników badań klinicznych w świetle aktualnych regulacji prawa farmaceutycznego i Rozporządzenia UE w sprawie badań klinicznych\nW artykule omówiono oraz porównano dwa reżimy prawne - regulację Prawa farmaceutycznego oraz Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (EU) nr 536/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie badań klinicznych stosowanych u ludzi oraz uchylenia dyrektywy 2001/20/WE (dalej „Rozporządzenie UE”) - w zakresie uregulowania przez nie kwestii zwrotu kosztów uczestnictwa w badaniach klinicznych oraz wypłaty zachęt i gratyfikacji na rzecz uczestników badań klinicznych.\nW niniejszym artykule chciałbym pokazać ramy prawne dające możliwość elektronizacji dokumentów prawnych niezbędnych do prowadzenia badania klinicznego. W niniejszym artykule omawiam sposoby zawierania umów lub składania oświadczeń woli w innej formie elektronicznej (np. za pośrednictwem platform typu Docu Sign lub wymiany skanów mailem) niż podpis kwalifikowany, który pomimo tego iż jest równoważny formie pisemnej, jest słabo rozpowszechniony i dość skomplikowany w stosowaniu. W praktyce czynności prawnych dokonywanych w badaniach klinicznych, podpis kwalifikowany występuje bardzo rzadko. W obliczu aktualnych możliwości technicznych i faktu, że większość komunikacji międzyludzkiej, w tym biznesowej, odbywa się za pośrednictwem środków elektronicznych, niewątpliwie istnieje potrzeba wprowadzenia do badań klinicznych możliwości zawierania umów w formie elektronicznej czy też pozyskiwania zgody uczestnika na udział w badaniu klinicznych przy użyciu podpisu biometrycznego oddawanego na tablecie. Narzędzia techniczne do zawierania umów czy zbierania oświadczeń woli w formie elektro...\nWykorzystanie w badaniu klinicznym próbek biologicznych, sprzętu medycznego i wyrobów medycznych - wybrane zagadnienia prawne\nW niniejszym artykule chcielibyśmy zwrócić uwagę na wymogi prawne związane z międzynarodowym transportem próbek biologicznych w badaniu klinicznym, a także z wykorzystaniem w badaniu klinicznym sprzętu medycznego i wyrobów medycznych sprowadzanym z innego kraju niż państwo członkowskie UE.\nBadanie kliniczne niekomercyjne – wybrane zagadnienia prawne\nW szerokim ujęciu przez badania niekomercyjne rozumie się badania kliniczne prowadzone bez udziału firm sektora farmaceutycznego. Badania niekomercyjne są przedsięwzięciami realizowanymi bez udziału przemysłu farmaceutycznego, mogące przynieść znaczne korzyści wybranym grupom pacjentów. Pojęcie niekomercyjnych badań klinicznych pojawiło się w prawie europejskim w Dyrektywie 2001/20/WE z dnia 4 kwietnia 2001 r. i w Dyrektywie 2005/28/WE z dnia 8 kwietnia 2005 r. W prawie polskim, zasady prowadzenia badania klinicznego niekomercyjnego uregulowane zostały w rozdziale 2a prawa farmaceutycznego („pr. farm.”), w tym w szczególności art. 37ia, który wprowadza odrębności niekomercyjnych badań klinicznych względem „zwykłych” badań klinicznych. W niniejszym artykule poruszam kilka istotnych prawnych aspektów prowadzenia badań klinicznych niekomercyjnych takich jak: wątpliwości interpretacyjne co do art. 37 ia pr. farm., zakres możliwych obszarów wsparcia sponsora badania niekomercyjnego, zagadnienie możliwości udostępnienia badaczowi będącemu jednocześnie sponsorem badania niekomercyjnego niezarejestrowan...\nNiedopuszczalne przetwarzanie danych osobowych przez banki\n4 stycznia na stronie wyborcza.biz pojawił się artykuł o tym, co należy zrobić, żeby nie otrzymywać uciążliwych telefonów z działów marketingowych banków. Jak uczy doświadczenie telefony te mogą okazać się bardzo kosztowne: „W certyfikatach lokowali oszczędności życia. Kupowali je zarówno w dużych bankach, np. w Commerzbanku, jak i w lokalnych kasach oszczędnościowych. O inwestowaniu, ryzyku i sytuacji w światowej gospodarce przeważnie nie mieli pojęcia – spora grupa kupiła certyfikaty w 2008 r., gdy dla ekspertów było jasne, że mający coraz większe kłopoty Lehman Brothers się chwieje (…) Wyszło też na jaw, jak banki wyszukiwały klientów na feralne certyfikaty. Papiery Lehman Brothers wciskały tym, przy których nazwiskach był dopisek: „AD”. To skrót od „alt und doof”, czyli „stary i głupi”. Widząc taką adnotację, doradcy inwestycyjni mieli pewność, że klient raczej nie będzie sprawdzać, w co inwestuje. Dziwnym trafem po plajcie Lehman Brothers kartoteki z adnotacjami o klientach zostały zniszczone.”


Ferie w Gminie Myślenice - Głos24 Małopolski Portal Informacyjny\nwtorek, 15 styczeń 2019 11:42\n- Gmina Myślenice współfinansuje ofertę na ferie przygotowaną przez Myślenicki Ośrodek Kultury i Sportu, a także krytą pływalnię Aquarius. Swoje propozycje przedstawia także Miejska Biblioteka Publiczna im. ks. Jana Kruczka, a w okresie ferii szczególnie zapraszamy na obydwa myślenickie lodowiska oraz stację narciarską – mówi Jarosław Szlachetka, burmistrz Miasta i Gminy Myślenice.\nMOKiS zaprasza zarówno najmłodsze dzieci, jak i te nieco starsze. W planie na ferie są między innymi zajęcia plastyczne, teatralne, ceramiczne, introligatorskie, warsztaty flamenco, warsztaty fotograficzne, warsztaty animacji poklatkowej. Biblioteka przedstawi ekranizacje książek dla dzieci, planuje zajęcia czytelniczo-animacyjne dla dzieci oraz gry planszowe.\n- W ramach Gminnego Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych przeznaczyliśmy 50 tysięcy złotych dla organizacji pozarządowych, stowarzyszeń i klubów sportowych na dofinansowanie wypoczynku dzieci i młodzieży w czasie ferii. Oprócz tego niemal 30 tysięcy złotych Gmina Myślenice dopłaciła do karnetów na lodowiska – dzięki temu karnety na lodowiska zarówno na Zarabiu jak i w Parku Jordana otrzymało 2 tysiące uczniów z naszej gminy – dodał burmistrz.\nInformacje o zapisach na udział dzieci w licznych atrakcjach w czasie ferii można znaleźć na stronach www.myslenice.pl, www.mokis.myslenice.pl, www.biblioteka.myslenice.pl, www.sportarenamyslenice.pl.\nWięcej w tej kategorii: « Szkoła Podstawowa nr 1 wróci na mapę Myślenic? Orszak Trzech Króli przeszedł ulicami Myślenic »\nSucha Beskidzka: Jakie atrakcje miasto zaplanowało na ferie zimowe?\nZakopane: Ferie w Muzeum Tatrzańskim\nJubileusz 60 lat OSP w Kędzierzynce [FOTOGALERIA] 12/07/2019 - 12:16 Myślenice


Film "Jak we śnie": dowiedz się o czym opowiada - Piękno umysłu\nFilm "Jak we śnie": dowiedz się o czym opowiada\n“Jak we śnie” to film, który zajmuje się tym, w jaki sposób sny wynikają z myśli, które pojawiają się w naszych głowach gdy nie śpimy. Nie stanowią jedynie wiadomości, ale są również aktywnością estetyczną.\n“Jak we śnie” przedstawia efekt nazywany równolegle zsynchronizowaną przypadkowością, który zakłada, że mózg człowieka jest w stanie stworzyć niesamowicie złożoną pętlę. Nie chodzi w niej o telepatyczną komunikację umysłów, ale raczej o to, że każdy z nas wraz z każdym stawianym krokiem powoli ewoluuje w tym samym kierunku.\nFilm “Jak we śnie” wprowadza nas w surrealistyczny i ekscytujący świat snów. Opisuje różne wypadki, które dotykają Stéphane (Gael García Bernal). To młody grafik, którego mózg nadaje program telewizyjny, rywalizujący nieustannie z otaczającą go rzeczywistością.\nOd ponad trzech tysięcy lat ludzi fascynowały ich sny. Często uważano, że są niemożliwe do wytłumaczenia. Wydawały im się magiczne, a może nawet nacechowane znaczeniami, które były trudne do odcyfrowania.\nSny są niezbędne, aby nie zatracić związku z rzeczywistością.\nZ pewnością nieraz śniło Ci się coś tak wyrazistego, że odczuwałaś nieodpartą potrzebę uzewnętrznienia swoich snów. Chciałaś o nich porozmawiać, dlatego starałaś się sobie je przypomnieć i zwerbalizować (jak uważa Fernández Guardiola, A. w swej publikacji Las ensoñaciones: el infranqueable núcleo de la noche,1993).\nTen akt wspominania i werbalizacji rozpoczyna proces nieuniknionego zniekształcenia. Tym samym zawsze masz wrażenie, że śniło Ci się coś innego. Coś, co było głębsze i trudniejsze do wytłumaczenia niż to, czego doświadczyłaś gdy spałaś.\n“Jak we śnie”\nW jaki sposób powstają sny? Środowisko naukowe nie ma pojęcia na czym polega ten proces. Jednak istnieje wiele interpretacji, a na jedno z nich możemy się natknąć oglądając film “Jak we śnie”.\nTen film został uhonorowany nagrodą publiczności podczas Katalońskiego Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Sitges. Klucz do jego zrozumienia kryje się w niespotykanej teorii dotyczącej snów na jawie oraz delikatnemu połączeniu skomplikowanych składników.\nNajpierw weź przypadkowe myśli. Potem dodaj do nich szczyptę wspomnień pochodzących z Twojego dnia i połącz je ze wspomnieniami z przeszłości. Weź miłość, przyjaźnie, związki i wszystkie słowa oraz piosenki, które słyszałaś w trakcie dnia, jak również rzeczy, które widziałaś i coś osobistego. Następnie wszystko wymieszaj.\nSkoro już spojrzeliśmy na sny w surrealistyczny i odrobinę irracjonalny sposób, musimy przeanalizować je z bardziej pragmatycznej i naukowej perspektywy.\nNa czym polega śnienie na jawie?\nTo świadome doświadczenia, które przybierają formę narracji podczas snu. Zazwyczaj stanowią bezwolne dramatyczne reprezentacje. Poza tym pojawiają się podczas nich stany mentalne, które łączą się z wyobraźnią, procesami poznawczymi, sensorycznymi, emocjonalnymi oraz ruchowymi (Guardiola, 1993).\nChociaż snom na jawie towarzyszy specyficzna forma dziwności i nieciągłości, to nadal stanowią reprezentację Twojej osobistej rzeczywistości. Zapewniają materiał, który możesz porównywać z niedawnymi i starymi wspomnieniami (Guardiola, 1993).\nTaki sen na jawie może z kolei pozostać w Twojej pamięci i towarzyszyć przyszłym wydarzeniom i przypadkom. Możesz wyobrazić sobie, że wybierasz się na wycieczkę, jakie niebezpieczeństwa się z tym wiążą oraz rezultaty, których pragniesz.\nSny na jawie cechuje duże prawdopodobieństwo spełnienia się w przyszłości. Tym samym takim snom przypisuje się właściwości pseudo profetyczne (Guardiola, 1993).\nSny i nauka\nBadanie mechanizmów i funkcji stanów uwagi, przebudzenia, senności i snu przeprowadzane w obszarze neuropsychologii i psychiatrii jest dość nowe. Okazuje się, że ustalenie zdarzeń fizjologicznych, które mogą być związane z aktywnością umysłową i stanami świadomości było niemożliwe aż do połowy ubiegłego wieku.\nNowoczesne badania nad snami podkreślają znaczenie treści snu, ponieważ odnosi się ona do struktury mentalnej danej osoby. Innymi słowy, do myśli jednostki, gdy nie śpi, jej pomysłów i niepokojów (Lombardo i Foschi, 2009).\nNeurolingwistyka ukazała, że proces dzięki któremu docieramy do znaczenia słowa może być przedstawiony za pomocą schematycznego modelu.\nPrzesłanki stojące za ustaleniem istnienia tego modelu wypracowano na podstawie zachowań pacjentów ze zmianami chorobowymi w mózgu, które wywierają częściowo wpływ na wprowadzanie informacji do ich słownika oraz ich wyciąganie.\nNa jawie słowo może wywołać serię obrazów i pojęć o podobnych cechach do tych, które pojawiają się, gdy śnisz na jawie. Elementy poznawcze, które mają coś wspólnego ze strukturą śpiących snów, można zaobserwować wykorzystując metodę wolnych skojarzeń (Lombardo and Foschi, 2009).\n„Śnić teoretycznie to trochę żyć, ale żyć śniąc, to nie istnieć”.\n-Jaen Paul Sartre-


Szeryf Donald Trump to „największy dyktator w dziejach" - 17.04.2018, Sputnik Polska\nDonald J. Trump znany jest z "Twittterowej dyplomacji" w której pręży nie tylko muskuły ale i resztę członków swojego ciała. Stany Zjednoczone działają z... 17.04.2018, Sputnik Polska\nCo z zaposami NOWICZOKA w USA. do dziś nie zlikwidowane a ten ca Donald Trump jak Adolf HITLER - Hiltler napadł na Polską po sfingowanej przez Niemców napaści Polaków na radiostację w Gliwicach - Trump napadł na Syrię na podstawie wydumanego przez Anglików ataku chemicznego armii syryjskiej na ludność Dumy.\na tak się wszyscy cieszyli, że ten Trumpek wygrał wybory dwa lata temu...polska polonia w Ameryce mu wiwatowała, i też ilu ruskich oligarchów odetchnęło. A tu ku-kuk, ich bezpieka rządzi, i nawet nikt na 100% nie wie, kto to jest, gdzie siedzą i kto wydaje rozkazy. Bo to, że Trumpek przyjmuje rozkazy i je sumiennie wykonuje, to już chyba teraz każdy wie. To co Trumpek robi dzisiaj jest zupełnie odmienne od tego, co zapowiadał podczas kampanii z Clintonową o prezydenturę, między innymi zmiana kursu w Syrii, lepsze stosunki z Rosją. Więc, albo bezpieka go wyciszyła, albo, co osobiście wydaje mi się z dzisiejszego punktu widzenia bardziej prawdopodobne, od początku chodziło o zdemaskowanie i wyłapanie właśnie tym podstępem "elementu" przyjaznego Rosji, tzw. russofilów wśród polityków i elit naszego transatlantyckiego sojuznika. Może też, i jedno i drugie po troszeczku miało i ma miejsce...\nblogi, rosja, usa, syria, chiny, wietnam, london, donald trump, s-400 triumf\n15:07 17.04.2018 (Zaktualizowane: 21:48 19.04.2018)\nDonald J. Trump znany jest z "Twittterowej dyplomacji" w której pręży nie tylko muskuły ale i resztę członków swojego ciała. Stany Zjednoczone działają z pozycji siły, pewne swoich technologii wojskowych, a dzieje się tak za sprawą wydatków jakie ponosi na zbrojenia administracja Trumpa względem innych krajów.\nWedług Międzynarodowego Instytutu Studiów Strategicznych w Londynie Stany Zjednoczone wydają 603 miliardy dolarów na zbrojenia. Powołując się na Organizację Narodów Zjednoczonych, do której również raportowane są wydatki militarne, średnio jedna czwarta tej kwoty przeznaczana jest na siły lądowe, morskie i powietrzne, czyli 3/4 wydawanych pieniędzy pochłania utrzymanie floty i personelu. 1/5 wydawana jest na potrzeby konstrukcyjne, pozostałe 50 miliardów wydawane jest na badania i opracowywanie nowych technologii.\nDla porównania kolejne w tabeli Międzynarodowego Instytutu Stosunków Strategicznych w Londynie Chiny wydają zaledwie 150 miliardów dolarów na zbrojenia. Według ONZ 2/3 z tej kwoty również przeznaczana jest na personel, koszta operacyjne i utrzymanie, pozostała 1/3 zaś na konstrukcje na potrzeby armii.\nRosja natomiast według IISS w Londynie jest dopiero czwarta w tabeli po Arabii Saudyjskiej i wydaje 61 miliardów dolarów na zbrojeniówkę. Z czego na personel, koszty operacyjne i utrzymanie przeznaczane jest 4/5 tej kwoty według ONZ, a 1/5 na potrzeby konstrukcji dla armii. Badania i opracowywanie nowych technologii według ONZ stanowi dosłownie promil rosyjskich wydatków.\nTo właśnie to rozpasanie militarne sprawia, że Stany Zjednoczone używały broni chemicznej co najmniej siedem razy. Podczas drugiej wojny światowej królował gaz musztardowy, który USA używały na cywilach, od 1961 do 1971 roku USA użyły tyle broni chemicznej w postaci czynnika pomarańczowego i dioksyn w wojnie w Wietnamie, któremu zresztą nigdy nie wypłaciły odszkodowania, że dzieci niepełnosprawne, z deformacjami, nowotworami, niedorozwojami rodzą się tam do dzisiaj.\nW St. Louis, Missouri, amerykańskie wojska były zaciekawione jak broń chemiczna będzie rozchodziła się w atmosferze i jakie szkody poczyni. Na szkoły, przedszkola, domostwa, gdzie było co najmniej 10,000 dzieci poniżej dwunastego roku życia rozpylono mieszankę siarczanu cynku i kadmu oraz radioaktywną substancję chemiczną FP2266 pod pretekstem zasłony nieboskłonu przed rosyjską inwazją. W efekcie wszyscy stali się ofiarami przedwczesnej śmierci, nowotworów i chorób płuc.\nW 1993 roku w Waco na członkach molestującej dzieci sekty i ich ofiarach użyto gazu CS, w rezultacie czego u ofiar stwierdzono zatrucie cyjanidami. W Iraku w 2004 roku USA stosowały taktykę „wstrząśnij i upiecz" najpierw używano fosforu jako broni chemicznej, by ofiary opuściły schrony i budynki, a później ich bombardowano. W Ferguson w 2014 roku kradnący papierosy czarnoskóry mężczyzna został zastrzelony, mimo że nie stwarzał zagrożenia. Wywołało to protesty społeczne, które ponownie stłumione były za pomocą gazu CS.\nTwitterowa dyplomacja Trumpa zaczęła się od straszenia Kim Dzong Una, że „USA ma większy przycisk nuklearny niż wyczerpany i konający z głodu reżim koreańskiego przywódcy". Przed atakiem na Syrię Donald Trump napisał „szykuj się Rosjo, bo rakiety nadlecą, śliczne, nowe i mądre. Nie powinniście współpracować ze zwierzęciem mordującym gazem swoją ludność". Twitter amerykańskiego prezydenta to agresywny bełkot pozbawiony logiki.\nMożna właściwie dojść do wniosku że dyktatorem zostaje się po to by zagazować własny naród. USA to jedyny kraj, który wszystkie najgorsze bronie testował na cywilach. Fidela Castro zapytano kiedyś czy zawsze nosi kamizelkę kuloodporną, pokazał nagi tors i powiedział, że nosi moralna kamizelkę, podobnie jest z Assadem który po Syrii porusza się cywilnym samochodem bez ochrony, taki z niego „dyktator".\nProwokacja w Syrii miała swój cel, chodziło o obnażenie możliwości systemu antyrakietowego S400, bo jak mówi Justin Bronk z Royal United Service Institute dla The Telegraph, nic nie jest bardziej przerażające niż to o czym się nic nie wie. A gdy już wszystko będzie policzalne wtedy światowy szeryf Donald Trump, wyliczy sobie, kiedy zafunduje światu tyle broni chemicznej, biologicznej i promieniotwórczej o jakiej się jeszcze żadnemu dyktatorowi nie śniło, stając się tym samym największym dyktatorem w dziejach, bo do tego Twitterowa „dyplomacja" się sprowadza.\n17 Kwiecień 2018, 16:387\n18 Kwiecień 2018, 02:342


Łucja Krzak, Ewa Kow\nScenariusz przedstawienia o tematyce antyalkoholowej pt."Powiedz NIE"\nTło muzyczne stanowi podkład instrumentalny grany na pianinie przez jednego z uczniów. Dekoracja jest symboliczna- na materiale lub ścianie widoczny duży napis: POWIEDZ...\nNa scenę wchodzi troje uczniów.\nDziś pomówimy o alkoholu. Ktoś powie, że nie ma o czym mówić. Chyba wszyscy wiedzą, co to takiego.\nNiektórzy może nawet się z nim zetknęli...\nZresztą, to wstydliwa sprawa...\nUCZNIOWIE 1, 2, 3 (razem):\nA czy Ty masz taki problem?\n(Schodzą ze sceny pozostawiając pytanie bez odpowiedzi)\n(Dalszy ciąg podkładu muzycznego ze wstępu)\nNa scenę wchodzi młody chłopak, nastolatek. Ubrany jest zwyczajnie. Widać, że czuje się zagubiony, zdezorientowany. Rozgląda się. Siada i kryje twarz w dłoniach. Po chwili mówi:\nCzuję się za stary, aby być dzieckiem, a zbyt młody, aby zostać dorosłym.\n(Wraca do poprzedniej pozycji. Wchodzą UCZNIOWIE 4, 5, 6)\nJacy jesteśmy? Na pewno nie jesteśmy już dziećmi. Powyrastaliśmy ze wszystkich swoich ubrań, nie oglądamy bajek w telewizji, umawiamy się na randki i spędzamy dużo czasu przed lustrem.\nCoraz rzadziej rozmawiamy z rodzicami...\nCHŁOPIEC (w przestrzeń):\nMamo, tato traktujecie mnie, jakbym miał 10 lat, a ja nie jestem już dzieckiem!\nJesteśmy samodzielni, a jednak często nieodpowiedzialni...\nCHŁOPIEC (Chwyta się za głowę, jakby o czymś sobie przypomniał)\nZapomniałem odebrać brata z przedszkola, zagadałem się z kolegą\nCzęsto buntujemy się z byle powodu, szukamy nowych wrażeń i nowych rozwiązań. Szanujemy zdanie kolegów bardziej niż rady rodziców.\nCHŁOPIEC (ze złościa)\nWy nic nie rozumiecie, znowu słyszę to samo!\nUCZNIOWIE 4, 5, 6 (razem)\nCzęsto jesteśmy zagubieni, nie wiemy, co robić.(schodzą ze sceny)\nPiosenka "Elektrycznych Gitar"-"Dzieci"\nNa scenę wchodzi grupka młodzieży. Długowłosi, obszarpani, w pomiętych, brudnych ubraniach. Skóry, glany, dziury w dżinsach. Bladzi, szarzy na twarzach. Dziewczyny zaniedbane. W torbie mają szklane butelki- słychać, jak brzęczy szkło. Idą powoli, raczej snują się. Siadają z boku sceny. CHŁOPIEC ich zauważa, przez chwilę mierzą się wzrokiem. Po chwili jeden z grupki:\nHej, ty! Podejdź tu, mam coś fajnego, spróbuj!\nCHŁOPIEC (z wahaniem)\nNie bądż tchórzem, weż!\nCHŁOPIEC (bardziej stanowczo)\nPewnie mamusia mu zabroniła! Cha, cha, cha!\n(Wszyscy się śmieją ironicznie)\nMatka nie pozna. Co, boisz się?\nNie, to mi nie odpowiada.\nChodż do nas, nie pożałujesz.\nPożałujesz, jak nie przyjdziesz!\nNie, mam ciekawsze zajęcia niż picie alkoholu! (Wychodzi)\nPiosenka grupy "Myslowitz" - "I nawet kiedy będę sam"\nPo piosence grupka wychodzi. Zostaje tylko UCZEŃ 7, szef grupy\nWchodzą UCZNIOWIE 1, 2, 3\nKażda osoba ludzka, która pije alkohol, może stać się alkoholikiem. Choroba atakuje wszystkich bez wyjątku. Nie oszczędza ani młodych, ani starych, ani bogatych, ani biednych.\nPanuje w pałacach, w slumsach, w miasteczkach i metropoliach. Jest to najgrożniejsza choroba na świecie, ponieważ tak mało ludzi potrafi zrozumieć jej istotę.\nJest podstępna jak żadna inna choroba, ponieważ pochodzi z wnętrza. Rozrasta się jak guz, jak olbrzymia, niewidzialna infekcja, która pożera ciało, duszę i umysł.\nW tym momencie podnosi się chłopak, który pozostał na scenie- szef grupki:\nNajpierw człowiek bierze kieliszek, po pierwszym idą następne, aż wreszcie kieliszek lub butelka taniego wina biorą we władanie człowieka.\nChoroba alkoholowa dlatego jest tak zdradziecka, że kiedy alkoholik pije nigdy nie zastanawia się, jakie będą tego skutki.\nMusimy uświadomić sobie, że od nas zależy, jacy się staniemy. Od naszego wyboru, tego, którego dokonamy!\nKrótki podkład instrumentalny\nNa scenę wchodzi druga grupa młodzieży. Są weseli, uśmiechnięci. Wyglądają zwyczajnie- bluzy, dżinsy, sportowe stroje. Jeden z chłopców trzyma gitarę, dziewczyna kwiaty, ktos inny książkę, piłkę, turystyczny plecak. Inny chłopiec obejmuje ramieniem dziewczynę. Są roześmiani i swobodni w naturalny sposób. Jest z nimi nasz bohater - CHŁOPIEC.\nJa dobrze wybrałem, a to są moi przyjaciele! (Wskazuje ręką młodych ludzi)\nWchodzą na scenę wszyscy aktorzy. Ustawiają się w półkolu. Wychodzą UCZNIOWIE 4, 5, 6.\nWspaniale byłoby pewnego dnia usłyszeć w radiu wspaniałą wiadomość:\nUCZEŃ 4: (tonem komunikatu radiowego)\nMiło mi zakomunikowac Państwu, że wynaleziono szczepionkę chroniącą człowieka przed uzależnieniem alkoholowym. Tym samym epidemię alkoholizmu należy uznać za opanowana.\nSą to jednak tylko marzenia, a prawdopodobieństwo ich realizacji jest raczej niewielkie. Nie ma szczepionki ani witamin uodparniających.\nBardzo ważne jest jednak słowo NIE powiedziane z całą stanowczością. (Podnosi do góry i pokazuje karton z napisem "NIE")\nI tylko Ty musisz wiedzieć, kiedy należy go użyć!\nWiesza karton uzupełniając napis w tle dekoracji: "Powiedz NIE!"\nPiosenka zespołu "Varius Manx"- "Istnieje świat". Po piosence schodzą ze sceny.\nNauczycielki z Publicznego Gimnazjum w Pajęcznie\nZgłoś błąd Wyświetleń: 5724


Już dużo pań kwalifikuje się założyć swoją działalność gospodarczą. Wśród nich są a tacy, jacy planowaliśmy rozpocząć prowadzenie sklepu. Jak już wiedzą, że ich pogląd na pewno dojdzie do skutku, stosują się martwić o szczegóły. Czy kasa fiskalna w takim lokum to przyczyna? A może szkoda wysiłku i pieniędzy?\nKasy fiskalne są w ostatnim świecie bardzo rozpowszechnionym rozwiązaniem. W zasadzie że już spotkać sklep (chyba iż jest znacznie mały i naprawdę chodzi tylko do indywidualnej osoby), w którym się ich nie wykorzystuje. Dlaczego cieszą się takim powodzeniem oraz jakie są plusy spośród ich mienia?\nSprzedawcy, jacy zajmują obok siebie kasy fiskalne, mogą zapewnić swoim użytkownikom paragon do każdego zakupionego towaru. Dzięki temu kupujący ma dowód zawarcia ugód ze sklepem, oraz co bardzo, jeśli kupi na dowód sprzęt elektroniczny, może wziąć paragonu jako gwarancji w trakcie reklamacji (jeśli oczywiście urządzenie nie posiada własnej karty gwarancyjnej). Paragon daje też wymianę sprzętu w sukcesie, gdy wykaże się on wadliwy.\nCo dobre, kasy finansowe w bezpieczny rodzaj działają jeszcze na kontrolę wydatków kupującego. Na paragonie, który zwykle jest jasny, i dane na nim postanowione nie wymagają dodatkowych wyjaśnień, wydobywa się zawsze data sprzedaży oraz cena. Tym kluczem klient wie, gdzie oraz co pozwalał, a co wewnątrz tym idzie, potrafi ustalić, w który środek "rozeszły się" jego pieniądze.\nWarto wiedzieć, że osoby, chcące rozpocząć sprzedaż, będące również zobowiązane do ewidencjonowania zbytów w kwocie fiskalnej, mają nadzieja zakupić kasę finansową w mniejszej cenie (wystarczy, że wygrają z prawej ulgi). Powinien jednak zauważyć, że ten przywilej ma jednak tylko tych, którzy są rozpocząć ewidencjonowanie obrotu oraz kwot podatku przy zachowaniu kasy fiskalne novitus.\nJeśli miejscem sprzedaży jest delikatne mieszkanie czy stragan, nie trzeba się nie martwić gabarytami urządzenia. Kasy fiskalne oferowane są w bardzo bogatych rozmiarach - w powyższych sytuacjach wystarczy więc zaopatrzyć się w najprostsze modele, jakie nie posiadają modułu, odpowiedzialnego za czytanie kodów kresowych.\nKiedy zalacza sie turbo boost


Nasza szkoła została partnerem w projekcie „Życie w społeczeństwie. Podręcznik dla młodzieży polonijnej 13-15 lat” jest realizowany w ramach programu Erasmus plus – KA2 - Współpraca na rzecz innowacji i wymiany dobrych praktyk, Partnerstwa na rzecz gotowości do edukacji cyfrowej.\nPolska Szkola Przedmiotow Ojczystych im. Marii Konopnickiej Willeden Green (Zjednoczone Królestwo)\n– napisanie "Przewodnika metodycznego nauczyciela: lekcje języka polskiego z wykorzystaniem nowoczesnych technologii cyfrowych", który ukaże się na platformie e-learningowej;\n– stworzenie platformy e-learningowej, wraz z opracowaniem innowacyjnych narzędzi i materiałów edukacyjnych do pracy on-line;\nProjekt: "Życie w społeczeństwie". Podręcznik dla młodzieży polonijnej 13-15 lat, jest odpowiedzią na realne potrzeby placówek prowadzących polską oświatę poza granicami kraju. Na platformie znajdzie się "Przewodnik metodyczny nauczyciela: lekcje języka polskiego z wykorzystaniem nowoczesnych technologii cyfrowych". Wszystkie materiały będą współtworzone z partnerami projektu i powstaną na bazie testowania poszczególnych części publikacji podczas lekcji w szkołach polonijnych. Nacisk zostanie położony na rozwijanie cyfrowych kompetencji, wsparcie metodyczno-przedmiotowe z wykorzystaniem nowoczesnych metod i technik (w tym z wykorzystanie narzędzi TIK), a także przygotowanie innowacyjnych narzędzi online wspierających nauczanie języka polskiego jako drugiego, odziedziczonego, obcego, czy polszczyzny przywróconej.\nUpowszechnienie innowacyjnych rezultatów i produktów P pozwoli na dzielenie się zasobami i wiedzą fachową, umożliwienie ich wykorzystania przez wszystkie instytucje i osoby prowadzące nauczanie w języku polskim za granicą, również nie uczestniczące w projekcie. Wypracowane w trakcie trwania P rezultaty e-learningowe posłużą nauczycielom i instytucjom nie objętym projektem.


Funkia 'Mini Skirt' Hosta| Albamar\nStrona główna > Funkie>Funkia 'Mini Skirt' Hosta\nKupując teraz ten produkt otrzymasz 199 punkty lojalnościowe. Promocja nie dotyczy zakupów bez rejestracji. Razem z tym produktem łączna ilość punktów za produkty w koszyku wyniesie 199 pkt, które mogą być zamienione na jeden bon o wartości 1,99 zł. Czytaj więcej\nKod produktu: 02260-C1\nCechy funkii 'Mini Skirt' -miniaturowa\nFunkia 'Mini Skirt' to prawdziwa gratka dla kolekcjonerów "mysich uszek". Bylina posiada grube, fantazyjnie poskręcane liście o atrakcyjnym ubarwieniu, które zebrane są w niewielkie, urocze kępki. Niebiesko-zielone centrum otoczone jest nieregularnym, kremowo-żółtym marginesem. W okresie letnim środek blaszki liściowej staje się zielony, a obrzeżenie nabiera pięknej, kremowo-białej barwy. Od czerwca do lipca ponad ulistnieniem wznoszą się śliczne, lawendowe kwiaty.\nNiebiesko-zielone z kremowo-żółtym brzegiem


Życie jak w Madrycie - Erasmus w Hiszpanii Życie jak w Madrycie – Erasmus w Hiszpanii – Połącz kropki\nJuż od dłuższego czasu planowałam podsumować swój wyjazd do Madrytu w ramach Erasmusa. Nie chciałam, aby ten tekst pojawił się nagle, wyrwany z kontekstu. Chciałam go ulokować w sensownym miejscu, także napisałam go równo rok po tym jak udało mi się wyjechać do stolicy Hiszpanii, czyli pół roku po powrocie do Polski. Nie będzie to relacja na bieżąco, ale z perspektywy czasu.\nChyba nie prędko napiszę tak obszerny wpis. Jakoś tak wyszło, że na początku poruszyłam kwestie związane z uczelnią i z nauką języka. Ale spokojnie, później będzie ciekawie:) Następnie będziecie mogli poczytać o podróżowaniu, ludziach, obawach, o tym co mnie zaskoczyło oraz o tym jacy są Hiszpanie. Na koniec trochę praktycznych wskazówek.\nJak było z tym językiem?\nDo Madrytu jechałam z poczuciem, że mój hiszpański jest na takim poziomie, że dogadam się bez większych problemów. Pierwsze dni na uczelni zweryfikowały wszystko. Weszłam do sali na pierwsze zajęcia, posłuchałam trochę i pomyślałam „to są jakieś jaja”. Gdzieś umknęło mi, że Hiszpanie wyrzucają z siebie słowa z prędkością światła. Przy dobrych wiatrach rozumiałam co drugie słowo z tego jednego, wielkiego bełkotu. Inni mówili – trzeba się osłuchać, za miesiąc będzie o wiele lepiej. Czy było? Różnie bywało. Może nie doszłam do perfekcji, ale po czasie coraz częściej rozumiałam co do mnie mówią. Jednak do samego końca semestru musiałam wytężać umysł, aby nic mi nie umknęło. Tzn. aby nie umykało za wiele;)\nSprawa całkiem inaczej wyglądała w kwestiach towarzyskich. Erasmusi poruszali się głównie w kręgach osób z wymiany, a oni jak wiadomo posługiwali się hiszpańskim bez akcentu, mówili wolniej, trochę z błędami. W takich sytuacjach można było odetchnąć i na luzie porozmawiać sobie w obcym języku. Była to miła odmiana po uczelnianych podbojach. Problem ze zrozumieniem znikał. Nawet hiszpański rodem z Ameryki Południowej brzmi inaczej, wyraźniej. Może nie jest tak charakterystyczny jak hiszpański z Hiszpanii, ale w kwestii rozumienia wygrywa.\nJadąc do Madrytu nie nastawiałam się, że posiądę dużą wiedzę akademicką z psychologii. Trochę nie po to pojechałam na drugi koniec Europy. Byłam na ostatnim semestrze studiów, a wyjazd chciałam wykorzystać na naukę jęz. hiszpańskiego i odkrywanie Hiszpanii. Wszyscy mówili, że wrócę z biegłym hiszpańskim i wszystko będzie wspaniale. Do końca tak nie było. Moje umiejętności wzrosły kilkukrotnie, ale do biegłości mi daleko. Może gdybym startowała od wyższego poziomu, osiągnęłabym coś więcej. Każda osoba z wymiany na uczelni ma możliwość zapisania się na kurs języka obcego. Kiedyś taki kurs był darmowy, teraz płaci się grosze. Jeżeli wyjeżdżacie na pierwszy semestr to macie możliwość zrobienia intensywnego kursu języka w tym przypadku hiszpańskiego miesiąc przed startem roku akademickiego. Wszystko gratis. Pozostaje tylko kwestia zakwaterowania.\nPoza zajęciami sama się uczyłam. Oglądałam filmy hiszpańskie z napisami hiszpańskimi, powtarzałam gramatykę, pogrupowałam słówka na kategorie i przyswajałam stopniowo. Czytałam artykuły na stronie habla.pl i elpais.com Czasami podsłuchiwałam rozmowy w metrze, ale szybko nadmiar bodźców mnie zmęczył. Swoją drogą większość słówek z hiszpańskiego nauczyłam się właśnie w komunikacji miejskiej – polskiej i hiszpańskiej. Nie pamiętam, abym w domu siadała do nauki słówek, zawsze było to przy okazji. Wpadł mi ręce również serial po hiszpańsku przeznaczony specjalnie do nauki. Link tutaj.\nW Madrycie używałam tylko języka hiszpańskiego (czasami także polskiego), zapomniałam totalnie o angielskim. Wyszło mi to na dobre i każdemu polecam takie wyjście. Naprawdę można szybko nauczyć się języka obcego. W Hiszpanii jest o tyle łatwiej, że większość osób nie zna angielskiego, także problem angielski vs hiszpański znika. Warto wiedzieć, że w Hiszpanii najczęściej zajęcia są właśnie po hiszpańsku. Słyszałam o przypadku, kiedy dziewczyna miała zatwierdzone przedmioty po angielsku, a po przyjeździe okazało się, że niestety musi zapisać się na te po hiszpańsku. Polecam przed wylotem dopilnować wszystkiego samemu, aby potem nie znaleźć się w takiej sytuacji.\nW Hiszpanii trzeba się uczyć\nLudzie mówią, że Erasmus w Hiszpanii to relaks pod palmą. Może i tak jest, ale na pewno nie wszędzie. Nie nastawiałam się na półroczne wakacje, ani nie oczekiwałam ulg z powodu bycia obcokrajowcem.\nZajęć było sporo. Nauki również. Prace domowe nie należały do rzadkości. Projekty również. Było to lekkie zderzenie z innym, uczelnianym światem. U nas, aż tak intensywnie nie było.\nWykazałam się lekkim sprytem i zapisałam się na przedmiot przez internet. Brzmi idealnie, no nie? W praktyce okazało się, że prace które trzeba było pisać raz na tydzień były bardzo trudne, czasochłonne i wymagały więcej pracy, niż chodzenie na zajęcia i nauka do egzaminów. Koleżanka ostrzegała mnie, że nie będzie to bułka z masłem. Wyboru nigdy nie żałowałam, szczególnie jak przyszła sesja i odetchnęłam z ulgą, że na starcie mam jeden przedmiot do przodu. Koniecznie sprawdźcie czy nie macie do wyboru wirtualnych przedmiotów.\nPierwszym zaskoczeniem było dla mnie fakt, że na naszej uczelni na egzaminach stosuje się ujemne punkty. Za każdą niepoprawną odpowiedź odejmują nam 1 pkt. Egzamin miał formę testu (co dla mnie ma wady i zalety), ale strzelanie odpowiedzi było ryzykowne. Z jednego przedmiotu załatwiłam sobie 20-30-stronnicową pracę o psychopatii zamiast egzaminu. Stwierdziłam, że muszę zdać się na swój spryt w razie niepowodzenia. Dla mnie czas sesji był najgorszym okresem w Madrycie. Całe dnie siedziałam nad tłumaczeniami materiałów, uczeniem się i zapamiętywaniu setek, specyficznych słówek. W głowie miałam te ujemne punkty i motywacja stopniowo spadała. Jak już miałam dość to potrafiłam chodzić po okolicy przez 2 godziny. W rankingu najgorszych sesji ta hiszpańska jest poza kategorią.\nPodróże w głąb Hiszpanii\nPoza intensywną nauką hiszpańskiego stawiałam również na podróże. Potrafiłam odmówić sobie imprezy, jeżeli następnego dnia gdzieś wyjeżdżałam, czyli często. Już w pierwszym tygodniu udało mi się zapisać na darmową wycieczkę do Segowii, a potem już poleciało. Jeździłam sama, ze znajomymi, z ESN, a także z organizacją Smart Insiders z którą najbardziej się trzymałam. To właśnie z nimi odbywały się najlepsze wyjazdy. Nie zamykałam się tylko w tym co proponował ESN z naszej uczelni tylko ciągle szukałam nowych miejsc i nowych ludzi. Dołączam do różnorodnych grup na facebooku, szukałam w internecie innych organizacji, aby mieć większy wybór. Dobrze wspominam także nasz tygodniowy wyjazd do Kraju Basków. Wynajęliśmy samochód (polecam rentalcars). i objechaliśmy najciekawsze atrakcje, ciesząc się długą przerwą na uczelni.\nCiężko zliczyć ile miejsc udało mi się odwiedzić ale do sesji wyjeżdżałam co weekend. Udało mi się poznać Madryt od podszewki. Kiedy obeszłam stolicę Hiszpanii wzdłuż i wszerz poznając wszystkie mniej lub bardziej typowe zabytki zaczęłam rozglądać się za czymś specyficznym. Najmilej wspominam Peron 0 i La Tabalacere. Z kolei najgorszym doświadczeniem podróżniczym było wyjście na corridę. Wszystkie negatywne emocje przelałam w tym poście.\nKiedy z Michałem stwierdziliśmy, że sam Madryt już nam nie wystarcza wybraliśmy się wycieczkę śladami Top Geara. Tutaj możecie poczytać o tym co nam z tego wyszło.\nZ Tutirodziną pojechaliśmy na Wielkanoc do Kordoby, aby zderzyć się z inną kulturą i zobaczyć najbardziej nietypowe procesje. Więcej tutaj.\nZawsze chciałam zobaczyć wiatraki Don Kichota. I udało się. Oto one. Cieszę się, że prócz miasta i miasteczek udało się pojechać w hiszpańskie góry. Naprawdę Hiszpania to nie tylko rajskie plaże, sangria i morze. Ta mniej znana Hiszpania zdecydowanie bardziej powala na kolana. Szczególnie Picos de Europa. Kolejne szczyty górskie zaliczyłam pod Madrytem z Kingą i Olkiem. Było to co najmniej gorące doświadczenie. Jeżeli miałabym wybierać ulubiony region w Hiszpanii zaraz po Andaluzji byłby jest to Kraj Basków. Inni ludzie, górskie klimaty, niższa temperatura, zamiast tapas pinchos – ekipa Złombola byłaby w niebo wzięta.\nZ Klaudią odbyliśmy dwie podróże – liznęłam trochę spontaniczności oraz cydru prosto z Asturii. Poza tym miałam okazję poznać Baska z krwi i kości i miejsce, gdzie odbywa się słynna gonitwa byków.\nUdało się zrealizować projekt, który miałam w głowie od dłuższego czasu. Chyba inne pomysły trochę go przysypały, ponieważ przypomniałam sobie o tym dopiero pod koniec pobytu. Mianowicie zawsze chciałam odwiedzić miejsca w Madrycie, gdzie Almodovar kręcił swoje filmy. Po sesji poświęciłam kilka dni na eksplorację Madrytu właśnie pod tym kątem. Prawdopodobnie nawet połowy rzeczy z listy nie zobaczyłam, ale udało się dotrzeć do wielu zakątków. Z tej okazji powstał cykl 3 wpisów.\nUdało się także odwiedzić sąsiednie państwo – Portugalię. Na pierwszy ogień poszła Lizbona, potem zawsze deszczowa Sintra, a na koniec Porto chowające się za mgłą. To był najlepszy wyjazd pod kątem towarzystwa, Smart Insiders jak zawsze nie zawiodło!\nCzekałam na idealną ofertę wyjazdu do Maroko. I się pojawiła. Niestety kilka dni przed wszystko diabli wzięli i wyjazd się nie odbył. Miałam tydzień wolnego, więc zamiast siedzieć w Madrycie pojechałam do Andaluzji. Nie chciało mi się wypytywać innych czy chcą jechać, negocjować planu zwiedzania itp. Zdecydowałam, że przyszedł czas na samotną wyprawę. Chciałam sprawdzić jak bardzo moja orientacja w terenie kuleje i czy taka forma wyjazdu jest dla mnie. Ja wieeem, że pewnie większość z Was swoją, pierwszą, samotną podróż miała 100 lat temu, ale cóż. U mnie wszystko rządzi się swoimi prawami. O tym wyjeździe będzie więcej jak obrobię zdjęcia z Malagi 😉 Póki co pojawił się tylko wpis z Rondy. Bardzo hiszpańskie miasteczko, nie tylko gorące, ale ma wiele do zaproponowania. W Maladze spałam jak dotąd w moim ulubionym hostelu, który był bardzo czysty, fajnie urządzony, a na dachu można było wypić kawę z widokiem na miasto.\nZe względu na swoich, homoseksualnych znajomych wypadało również poznać Madryt od tej strony mocy. Udałam się na słynną dzielnicę Chueca, która nieoficjalnie uznawana jest za miejscówkę homoseksualistów. Liczę, że kolejnym etapem odkrywania będzie impreza w branżowym klubie, albo festiwal Orgullo.\nU mnie było ich nie mało. Po pierwsze moja wątpliwa orientacja w terenie. Patrząc na rozkład linii metra dostałam oczopląsu. 13 nitek plus kolejka. Bałam się, że co chwilę będę się gubić. W końcu Madryt jest jakiś 3 razy większy, niż Warszawa. Poszło lepiej, niż zakładałam. Zamiast myśleć o niebieskich migdałach rozglądałam się skąd i gdzie mam dojechać. Niezawodny okazał się google maps, gdzie mogłam sprawdzać skąd, dokąd i czym dojadę.\nBałam się, że ciężko będzie mi znaleźć znajomych. Początkowo nawet nie wiedziałam, gdzie ich szukać. Po części nawet nie chciało mi się zaczynać wszystkiego od nowa. Po pierwszym tygodniu nauki zaczęły się imprezy erasmusowe, spotkania. Korzystałam także z wyjazdów i spotkań organizowanych przez inne uczelnie.\nTen aspekt jakoś sam się ułożył, ale początkowo nie wyobrażałam sobie jak to będzie wyglądać. Zdziwiłam się także, że osoby spoza wymiany nie integrują się z nami, a czasami nawet patrzą na nas jak na dziwne stworzenia. Prócz tych, którzy działali w ESN.\nBariera językowa również była źródłem niepokoju. Nie będzie tak jak na zajęciach hiszpańskiego, że jak czegoś nie zrozumiem to dopowiem po polsku. Bałam się też, że moja znajomość hiszpańskiego będzie niewystarczająca, aby zrozumieć zagadnienia z psychologii. Na początku tak było. Wpadłam w lekkie przerażenie, ale zaczęłam się intensywnie uczyć. Z czasem było lepiej, ale nadal nie bardzo dobrze.\nW ciągu 5 miesięcy odbyłam 8 podróży samolotem. Jako, że ta forma transportu nieco mnie przeraża przeszłam swoje, ale powoli, bardzo powoli przyzwyczajam się do podniebnych podróży.\nNa naszej uczelni wymagali znajomości języka na poziomie B1. Podobno taki stopień jest wystarczający, aby swobodnie poruszać się w zagadnieniach uczelnianych. Nie mogę się z tym zgodzić. B2 to absolutne minimum. Nie jest to pogawędka o wakacjach, ekologii czy podstawowych chorobach. Przewija się mnóstwo słówek specyficznych dla danego przedmiotu. Czytając literaturę widzimy, że to nie są czytanki rodem z zajęć z hiszpańskiego. Nawet gazetę El Pais było łatwiej zrozumieć, niż podręczniki specjalistyczne czy niektóre slajdy. Ale dużym nakładem pracy wszystko można było nadgonić.\nKażdy wyobraża sobie typowego Hiszpania jako osobę, która żyje od sjesty do fiesty wyznającego zasadę „po co coś zrobić dziś, skoro można zrobić to jutro”. Myśląc południowiec widzimy towarzyską i głośną personę, która na spotkania przychodzi porządnie spóźniona, ale baluje do samego rana.\nCo z tego jest prawdą? Sjesty są głównie na południu kraju, w turystycznych miejscowościach, gdzie naprawdę temperatury sięgają zenitu i nie da się wytrzymać z gorąca. Większe firmy, korporacje, uczelnie nie doświadczają czegoś takiego jak czas wolny w środku dnia. Idąc w południe po ulicach w Madrycie wszystko mamy otwarte – sklepy, restauracje, nie ma sjesty.\nHiszpanie faktycznie dużo i intensywnie imprezują. U nas w Polsce do klubu wychodzi się przed północą. W Hiszpanii jest sens udać się na imprezę dopiero koło 2-3 godziny. Wtedy parkiet pęka w szwach i tak do samego rana.Wejściówka do klubu w Polsce, a przynajmniej w Warszawie kosztuje 10-15-20 zł, w Hiszpanii 17 euro to minimum. Często trzeba na dzień dobry zapłacić o wiele więcej ciesząc się dwoma, niskiej jakości drinkami. Erasmusi mają zniżki na takie atrakcje, a w większości klubów jeżeli kobiety przyjdą przed 1:00 czy 2:30 nie płacą nic. Takie rozwiązania zawsze stosowałyśmy.\nTen kraj na pewno żyje w swoim tempie, oni naprawdę nigdzie się nie spieszą i na wszystko mają czas. Pół godziny, godzina spóźnienia na spotkanie mieści się w granicach normy. Erasmusi w tej kwestii dopasowali się do lokalnych. Niestety.\nCzy Hiszpanie są aż tacy towarzyscy jak się mówi? Niekoniecznie. W pierwszym kontakcie potrafią być zdystansowani i nieufni. Dopiero po przełamaniu pierwszych lodów, napiciu się sangrii można poznać temperament hiszpański. Z kolei ciężko uniknąć zaczepek na ulicy od płci męskiej. Szczególnie jeżeli nie jest się ciemnej karnacji.\nW Hiszpanii ciągle coś nie działa. Problemów technicznych na uczelni np. z platformą internetową doświadczałam non stop. Kolejki do urzędów, po kartę miejską – bez przerwy. I to nie jest tak, że raz pójdziecie coś załatwić i koniec. Tam się nie da załatwić spraw za pierwszym razem. Notorycznie miłe panie zza biurka odsyłają w inne miejsce lub każą przyjść później.\nNa pierwszy ogień idzie ogrzewanie, a raczej jego brak. Do Madrytu przyleciałam w styczniu, a pogoda była mniej więcej taka sama jak w Polsce. Nie, w Hiszpanii nie zawsze jest ciepło. Wszystko było by w miarę ok, gdyby nie to, że Hiszpanie nie grzeją! Zimno jak na Kamczatce, a grzejki ani drgną. Do maja spałam pod śpiworem, kołdrą, w swetrze i w skarpetkach. Momentami rozważałam również użycie czapki. Zdarzało się, że kaloryfer robił się cieplejszy, ale mieszkanie było tak wyziębione, że ciepło uciekało gdzieś daleko. Masakra.\nPicie piwa na uczelni i palenie zioła na kampusie. Za pierwszym razem myślałam, że się przewidziałam i ta dziewczyna wcale nie piła butelkowego Mahoo, tylko pewnie coś innego. Jednak nadal mam sokoli wzrok. W bufecie uczelnianym sprzedają piwo i można je spożywać między zajęciami. Smród marihuany w drodze na wydział? Normalna sprawa. Impreza na kampusie z promocją mojito za 2 euro, sangria za 1 euro – również na porządku dziennym. Zataczający się ludzie na festiwalu uczelnianym? Byli i tacy. Byłam zdziwiona, bo u nas jest to zabronione. Włoszki również patrzyły z niedowierzaniem.\nO punktach ujemnych na egzaminach nie muszę wspominać. Może to nie odbiega od naszych norm, ale na mojej uczelni tego nie stosowali. Nie było to miłe doświadczenie.\nNie wiem ile jest w tym prawdy, ale dwa razy zwrócono mi uwagę, że nie mówi się „chodźmy do klubu”, tylko „chodźmy na imprezę”. W Hiszpanii „klub” rozumiany jest jako burdel. Czy ktoś kiedyś spotkał się z podobną opinią?? :>\nJechać samemu czy ze znajomymi?\nDla mnie jest tylko jedna poprawna odpowiedź – samemu. Początkowo zazdrościłam osobom, które przyjechały z kimś, miały do kogo zagadać, spędzać wolny czas na początku i ogólnie w grupie raźniej. To nie działa. Jeżeli jesteś zostawiony samemu sobie wychodzisz do ludzi, przekraczasz swoja strefę komfortu. Każdy jest w tej samej sytuacji, na podobne obawy. Bardzo szybko można zapoznać ludzi z całego świata chodząc na imprezy, wyjeżdżając wspólnie. Jeżeli jesteś z kimś to, aż tak chętnie nie poznajesz ludzi. Masz świadomość, że zawsze pozostaje ta osoba. Poza tym zamiast rozmawiać w obcym języku rozmawiacie w swoim ojczystym. W tym co mówię jest o wiele więcej prawdy, niż wydawało mi się na początku. Nie warto.\nWiem jedno – nie lubię jak Włosi mówią po hiszpańsku. Nie mogłam znieść mieszanki włoskiego i hiszpańskiego.\nO dziwo, najlepiej imprezowało mi się z dziewczynami z Polski. Nie wiem czy to kwestia osób czy narodowości. Ale nigdy się nie nudziłyśmy. Zawsze było intensywnie i ciekawie. Do tego stopnia, że z wycieczki do Alcali de Henares mam tylko dwa zdjęcia. Swoją drogą nie polecam tego miejsca jakoś szczególnie.\nJednak nie chciałam się zamykać w gronie polaków z tego względu co pisałam wyżej. Nie szukałam wielkich przyjaźni czy znajomości na całe życie. Wiedziałam, że jestem tylko na chwilę, jak wszyscy. Na pewno chciałam mieć osoby z którymi można pogadać po hiszpańsku, wyjść na imprezę czy gdzieś wyjechać. To wszystko. Wynikało to pewnie z tego, że często poznawanie nowych ludzi wiąże się z rozmowami: Skąd jesteś? Co studiujesz? Gdzie pracujesz? Gdzie podróżujesz? Męczyło mnie częste powtarzanie tych samych zdań, rozmów o wszystkim i o niczym. Chyba odzwyczaiłam się od czegoś takiego, bo zazwyczaj spotykałam się w gronie osób, gdzie wszyscy się dobrze znali. Mimo wszystko często udawało się porozmawiać na jakieś głębsze tematy, które by się nie ograniczały tylko do tych pytań, które wymieniłam wyżej. Udało się także spotkać bardzo ciekawe osoby, które już przy pierwszym kontakcie dużo zyskiwały. Ogólnie rzadko mogę powiedzieć, że chce mi się zabiegać o nowo poznane osoby. Poznałam i takie.\nZ tego co zauważyłam na każdej uczelni rekrutacja do programu Erasmus wygląda trochę inaczej. Na SWPS brali pod uwagę certyfikat językowy (minimum B1), średnią ocen, wkład w życie uczelni oraz nasze osiągnięcia i doświadczenia poza murami szkoły. Do tego trzeba było ciekawie zaprezentować się w liście motywacyjnym. Na wstępnie mówili nam, że pisanie „chcę jechać do Hiszpanii, aby poprawić swoje umiejętności językowe” odpada. Kazali nam się wysilić. Żeby nie było za kolorowe każdy musiał dostarczyć bodajże 5 listów rekomendacyjnych. A na sam koniec czekała nas jeszcze rozmowa rekrutacyjna. Z tego co się orientuję na innych uczelniach mają mniejsze wymagania. Warto wcześniej zainteresować się sprawą, ponieważ domeną Erasmusa jest papierkowa robota. Przed, w trakcie, po. Ja w pewnym momencie już nie miałam pewności czy wszystko załatwiłam po wyjeździe. Warto tego pilnować, ponieważ czasami grożą poważnymi konsekwencjami jak np. niezaliczenie przedmiotów czy zwrot stypendium. Wszystkiego trzeba samemu dopilnować. Mam wrażenie, że ESN nie panuje nad tym chaosem. Niewielki wycinek formalności uczelnia w Polsce załatwiała z tą w Madrycie, ale resztą musiałam zająć się sama. Na szczęście trafiłam na fajną kobietę w biurze Erasmusa, która szanowała mój i swój czas i rozwiewała wszystkie moje wątpliwości. Kolejek nie ma, wszyscy są mili – przyjemna odmiana.\nCzęsto słyszałam wypowiedzi osób narzekających, że stypendium, które dostajemy w ramach Erasmusa nie wystarcza na utrzymanie się. To tak nie działa. Stypendium ma za zadanie wyrównać koszty życia między Polską, a np. Hiszpanią. Tak mniej więcej. W moim przypadku 400 euro wystarczało na zapłatę za mieszkanie i połowę karty miejskiej. Tak czy inaczej dostajecie kasę w sumie za nic. Nie jest stypendium za wyniki w nauce czy za specjalnie osiągnięcia – tylko za to, że wyjeżdżacie na wymianę. Trzeba korzystać zanim projekt Erasmus zniknie z powierzchni ziemi.\nWyzwaniem było znalezienie mieszkania. Nie chciałam jechać w ciemno i zabierać się za poszukiwania po przylocie. Włóczenie się z tymi gratami po różnych miejscach zamieszkania nie wchodziło w grę Chciałam mieć ten aspekt z głowy przed przyjazdem, aby na miejscu mieć już czas na inne formalności. Niektóre biura ESN mają swoje katalogi z mieszkaniami do wynajęcia. U nas czegoś takiego nie było, więc każdy szukał na własną rękę. Pierwsza myśl? Akademik! Tanio, z ludźmi – idealnie. Niestety hiszpański akademik to ekskluzywny lokal, bardzo drogi, o wiele droższy, niż mieszkanie. Moja koleżanka za dzielony pokój z inną osobą płaciła 400 euro! Znalazłam różne portale, wirtualne gazety, gdzie można znaleźć oferty zakwaterowania, ale niezawodny okazał się facebook i grupy erasmusowe. Właśnie za pośrednictwem fejsa udało mi się znaleźć lokum. Nie było turbo tanie, ani blisko uczelni. Tu bym napisałabym coś więcej, ale nie chcę robić tego publicznie. A taki miałam widok z okna.\nTaki wyjazd daje dużo pod każdym względem. Nie tylko podszkolicie język obcy, ale zderzycie się z całkiem inną kulturą, odbędziecie podróż w głąb siebie, kiedy będzie trzeba zaczynać wszystko d nowa. Z tym wyjątkiem, że w innym punkcie na mapie. Możliwość podróżowania, odkrywania, smakowania będzie lepszym doświadczeniem, niż pozostanie w strefie komfortu w Polsce.\nMiłość do Hiszpanii rozkwitła właśnie w Madrycie. Teraz pomagam innym w organizacji podróży do Hiszpanii🙂 Zapraszam do współpracy!:)\nA Wy jak wspominacie swojego Erasmusa? Może ktoś był w Hiszpanii na wymianie i chce coś dodać do mojego tekstu? Chętnie odpowiem na wszystkie pytania związane z Erasmusem:)\nPosted on 20 stycznia 2016 by Kasia Tutko.\nThis entry was posted in Erasmus, Hiszpania, Madryt, Refleksje and tagged andaluzja, asturia, bilbao, chueca, ciekawe miejsca w hiszpanii, corrida, erasmus, erasmus w madrycie, góry, hiszpania, madryt, madryt almodovara, opuszczone miejsca, pedro almodovar, ronda, semana santa, top gear. Bookmark the permalink.\nDziewczyną, o której słyszałaś byłam zapewne ja, zresztą o większości tych rzeczy jakiś czas temu pisałam u siebie 😉 W wielu punktach się z Tobą z godzę, ale w kliku – absolutnie! Np. wnioskuję, że jechałaś z poziomem B1 i piszesz, że to było za mało i ciężko było zrozumieć Hiszpanów. Przecież w Madrycie mówią chyba najczystszym castellano, jaki można sobie wyobrazić (w Walencji było z tym trochę gorzej),prawda? Ja pojechałam z A1 i po 4 miesiącach zdałam egzamin po hiszpańsku – wydaje mi się, że wszystko zależy od tego, jak człowiek przyłoży się do nauki, zarówno języka, jak i tej na studiach (też studiowałam psychologię, więc rozumiem klimaty takiej nauki). Z wejściami do klubów też bym nie przesadzała – przez cały rok nie zapłaciłam za wstęp ani jednego euro i obojętne, czy to była Walencja, Madryt, czy jakiekolwiek inne miejsce 🙂 Tak czy siak, Hiszpania to najlepsze na świecie miejsce na Erasmusa! <3\nu nas na uczelni był taki przypadek z tymi przedmiotami, ale widzę, że było ich więcej:)\nwiem, że w Walencji, a tym bardziej w Andaluzji mówią niewyraźniej plus urywają końcówki i to by była masakra, ale niestety w Madrycie na wykładach bywało podobnie:) to także opinia innych osób. pamiętam, że na kryminologii koleś opowiadał żarty na zajęciach i tylko lokalsi się śmiali, reszta siedziała jak na tureckim kazaniu;P było to ciekawe zjawisko:)\nHiszpańskiego najlepiej uczyć się w Salamance lub Pampelunie, tak slyszałam:)\nJa też za wstępy nie płaciłam, ale mój chłopak już tak 😛 i to 2 klubach tak było ;( kobiety i erasmusi mają lepiej:P\nA jakie miałaś przedmioty z psychologii?:>\nAle nie ma co generalizować na całą Hiszpanię z tymi klubami 😉 Miałam głównie psychologię poznawczą: języka, myśli, pamięci, uczenia się, ale i trochę psychologii pracy i community psychology.\nooo to trochę trudne przedmioty, dla mnie poznawcza była najgorsza;P\nZnajome z psychologii, z którymi studiowałam na roku, pojechały na Erasmusa do Hiszpanii i powiem szczerze nie wspominały, że musiały się uczyć. Głównie imprezowały, a zajęcia zaliczały pisząc jakieś prace, nawet mając sporo nieobecności. Problem w tym, że nie pamiętam, gdzie dokładnie były, ale na pewno nie w Madrycie.\nzazdroszczę 😛 u nas też nikt nie spr obecności, ale na większości przedmiotów były punkty za udział w zajęciach, które wliczały się do oceny:)\nhttp://godspromoteme.com/ Paula Ludwiczuk\nBardzo fajna przygoda. Trochę żałuję, że nie przeżyłam takiej w okresie swoiuch studiów 😉\nzawsze można nadrobić np. wolontariatem za granicą:)\nSuper przygoda. Muszę przyznać, że jesteś pierwszą osobą (z tych, które znam), która użyła w jednym zdaniu słów „Erasmus” i „uczyć się”, ale pewnie w ostatecznym rozrachunku wyjdzie Ci to na dobre:-). Szczególnie, że i tak trochę pozwiedzałaś:-). Odnośnie poziomu hiszpańskiego: chyba rzeczywiście dopiero B2 świadczy o bardzo dobrej znajomości tego języka, więc na potrzeby uczelni pewnie wypadałoby mieć przynajmniej to, chyba, że szybko nauczysz się na miejscu:-). Pozdrawiam!\nBardzo Ci zazdroszczę tej przygody. Na mnie już w tej kwestii za późno i żałuję, że kiedyś nawet nie rozważałam dla siebie takiej opcji. Dziś każdego kto się waha zachęcam, by jechał i nawet się nie zastanawiał 😉\nhttp://katarzynatuitam.wordpress.com Katarzynatuitam blog\nTą relacją bardzo mnie zainspirowałaś do stworzenia takiego samego podsumowania o moim erasmusie w Rzymie (w marcu minie mi rok od powrotu 😉 ), albo może nie tyle zainspirowałaś, bo planuję już od dawna taki wpis, ale dałaś kopa do stworzenia go! Piękne zdjęcia, inspirujące wyprawy, Erasmus to najlepsza rzecz jaka może się człowiekowi przytrafić 🙂 Pozdrawiam!\nBardzo żałuje, że kiedy zaczynałam studia takie programy jak Erasmus były jeszcze owiane gęstą tajemnicą, jakieś takie niedostępne, coś się słyszało, ale nikt nie wiedział o co chodzi. Fajnie byłoby przeżyć taką przygodę i fajnie, że Tobie się udało 🙂 I też nie wpadłabym, że klub=burdel 🙂\nPrzepiękne zdjęcia. Zazdroszczę wyprawy. Ja jestem w Finlamdii na wymianie ale studentów biznesu zasypują cały czas nowymi projektami z lokalnymi firmami. Szanse podróżowania są dość marne.\nO rany, ile przygód podczas tego Erasmusa miałaś! Ja nigdy na Erasmusie nie byłam i zapewne nie będę, ale w przyszłości chciałabym zwiedzić Hiszpanię 🙂\nMoje koleżanki też wyjechały w ramach Erasmusa… zazdrościłam im okropnie! i z tego co widzę to po dwóch latach od tego wyjazdu nadal ciągle podróżują z poznanymi tam ludźmi!\nhttp://www.aniabloch.com Anna Bloch\nJa jak dobrze pójdzie to ruszam na Erasmusa już od września. Na razie jeszcze czekam na wyniki rekrutacji ale chyba będzie to jakaś lodowa, północna kraina 😀\nKoniecznie opisuj na bieżąco wydarzenia, aby nic nie umknęło:)\noooo jaka? ciekawe, ponieważ większosć wybiera ciepłe kraje:)\nCieszy mnie to, że coraz więcej młodych ludzi z Polski jeździ po świecie, uczy się, podróżuje, a nie tak jak to było kiedyś, tylko co zamożniejszy Europejczyk a Polaków było jak na lekarstwo.\ndlatego cieszę się, że żyję w tych czasach, a nie chociażby 30-40 lat wcześniej:)\nhttp://emaliowanyczajnik.pl Emaliowany Czajnik\nNie byłam nigdy w czasie studiów na takim wyjeździe. Kiedyś nie było to takie łatwe i popularne. Podróże nadrabiam teraz 🙂\nWow spodobał mi się ten wpis. Wszystko tak ciekawie opisane i można dowiedzieć się tyle rzeczy. Zawsze fascynowała mnie kultura hiszpańska i mam nadzieję, że kiedyś będę miała okazję ją sama poznać.\nNa pewno ciekawe doświadczenie, ale chyba nie dla mnie 😉\nBardzo fajnie opisujesz, właśnie też trochę się zastanawiam nad stypendium zagranicznym. Pewnie wrócę jeszcze do twojego wpisu gdy przyjdzie czas na podejmowanie decyzji o aplikacji. 🙂\nnie ma nad czym się zastanawiać:D nie bedziesz żałować:)\nMówisz? Bardzo bym chciała, ale niestety kraj do którego chce jechać nie jest w programie Erasmus, a nasza umowa międzyuczelniana nie przewiduje wsparcia finansowego dla studentów, toteż na miejscu mogę mieć problem z pieniędzmi, bo koszty życia bardzo podobne, a utrzymuję się finansowo sama razem z narzeczonym, więc na te pół roku nie miałabym dochodów ze swojej pracy i dwa mieszkania do opłacenia. Ciężka sprawa.\nTwoje zdjęcie w „namiocie” w Pałacu Kryształowym wywołało we mnie cudowne wspomnienia, bo mam takie samo. W tym roku byliśmy przejazdem w Madrycie. Spędziliśmy w tym mieście dwa dni i totalnie mnie zauroczyło, mimo, że Hiszpania to zupełnie nie mój klimat. Erazmus to świetna przygoda, choć już nie będzie mi dane z niego skorzystać. Piękne zdjęcia 😉\nErasmus choć nie w Madrycie, a na południu był moim marzeniem. Nie do spełnienia. Może kiedyś po doktoracie … Ale Madrytu to zazdroszczę. Ja miałem zaledwie 5 dni na zwiedzanie miasta i czuję totalny niedosyt. 🙁\n„Gigantyczne” podsumowanie 😉 Jak to się mówi „zazdro” 😉 Tyle miejsc, tyle zdjęć, tyle wspomnień. 😉\nNigdy nie pojechałam na Erasmusa i szczerze mówiąc żałuje :/.. Nie wiem czy wybrałabym Hiszpanię, może Włochy? No trudno, nadal jednak mam zamiar zobaczyć jak najwięcej 😉\nTwój opis początków związanych z językiem przypomniał mi mój wyjazd do Anglii, byłam załamana i myślałam, że nigdy nie zrozumiem, co do mnie mówią 🙂 Później umiałam się już szybko przestawiać na inne akcenty w różnych miejscach 🙂 Ciekawe ile teraz musiałabym znów się wsłuchiwać, żeby rozumieć, co się wokól dzieje 😉\nhttp://owsiankaikawa.blogspot.no/ bastalena I Owsianka & kawa\nBardzo ciekawa i interesująca relacja. Pracowałam przez rok z jednym Hiszpanem i Portugalczykiem. I zgadzam się z Tobą. Na swój sposób są pracowici, ale do imprezowania pierwsi 😉 Na podobnych wyjazdach na studiach nigdy nie byłam, w sumie nigdy nie brałam ich pod uwagę, ale wydaje mi się, że jest to całkiem przyjemne doświadczenie. Takie życiowe 😉 Plus gratisy w postaci zwiedzania.\nTe procesje robią wrażenie. W Wejherowie mamy taniec z obrazami, a w Hiszpanii śmigają w strojach, które przypominają Ku Klux Klan.. Cudne to:)\nŚwietne doświadczenie! Zazdroszczę! Żałuje że nie zdecydowałam się na wyjazd podczas studiów. Ale „odbiłam „sobie robiąc gap year i wyjeżdżając na rok do UK-ale już na własną rękę 😉\nNa Erasmusie we Włoszech, to nawet mi się zdarzyło tureckiego używać 😉\nPrzygoda na całe życie! Dużo moich znajomych też korzysta z Erasmusa, ale raczej jeżdżą do Lizbony. Ja nigdy się nie zdecydowałam, bo chyba bym nie wytrzymałam bez Damiana tak długo 😀 Do MarokA* (!) ostatnio płynęliśmy z Tarify – fajna przygoda, zapakowaliśmy się ze wszystkimi Marokańczykami na prom i po kilkudziesięciu minutach znaleźliśmy się w zupełnie innym świecie 🙂\nNiezawsze poprawne zapiski Dee\nSuper to opisałaś. Moje doświadczenia z Hiszpanią i Hiszpanami są bardzo różnorodne, np mieliśmy wypadek w Barcelonie, na rondzie, Hiszpan w nas uderzył i zwiał. Z miejsc w Hiszpanii uwielbiam wlasnie Ronde i Pampelunę. Hiszpańska mentalność mi nie pasuje specjalnie, chociaż miałam kiedyś kilku dobrych hiszpańskich przyjaciół. Choć Hiszpania nie jest moim wymarzonym krajem, to jednak po poczytaniu twojego wpisu chętnie bym tam wróciła jeszcze na chwilkę. Pozdrawiam serdecznie\nooo czemu Ci taka mentalność nie pasuje?\nJa uwielbiam ten kraj, ale czasami hiszpański charakter mi przeszkadza:)\nFantastyczne doświadczenie! Zazdroszczę!\nWow! Super opisane 🙂 O wielu z tych rzeczy miałem stety lub niestety okazję zapoznać się bez możliwości wyjazdu na erasmusa. Brak ogrzewania zwłaszcza w grudniu jest dość uciążliwy. I też nie lubię włochów mówiących po hiszpańsku haha Dodając, praca z hiszpanami do najprzyjemniejszych nie należy z ich podejściem MAÑANA. zazdro!\nmyslalam, ze byc moze ichniejsza mańana to mit, albo ludzie wyolbrzymiają, ale niestety nie 😛 strasznie mi to przeszkadzało;P\nA nie myślałaś, żeby w czasie wolnego pojechać do Maroka na własną rękę? Super pomysł z Erasmusem, mam nadzieję, że za parę lat będzie jeszcze coś takiego, żebym się załapał 😉\nnie chciałam, bo stwierdziłam, że bałabym sama przemieszczać się po tym kraju, ale liczę, że kiedyś będzie okazja, aby tam pojechać i zobaczyć niebieskie miasteczko:)\nAle się rozpisałaś. Nigdy nie byłam na Erazmusie ale muszę powiedzieć że dobrze przedstawiłaś wszystkie aspekty takiego wyjazdu. Nigdy też nie byłam w Hiszpanii, ale teraz wiem że warto ją zobaczyć.\nErasmus…coś, czego nigdy nie doświadczyłem 🙂 Ale fajnie się czyta opowieści innych i zdecydowanie, jakbym miał pojechać, pojechałbym do Madrytu!\nGratuluję znajomości chiszpańskiego oraz samozaparcia nauce jego! Ja nigdy nie korzystałam z Erasmusa, ale ciekawie się czytało ten post 🙂 Pozdrawiam\nhttp://www.zaparzeciherbate.pl Kinga Bartkowiak\nWiesz, nawet jeśli nie osiągnęłaś biegłości, o której myślałaś przed wyjazdem, czy o której ktoś Ci mówił, to jednak masz naprawdę fantastyczną bazę, żeby tę biegłość budować. Kiedy na studiach uczyłam się hiszpańskiego i po dwóch latach już myślałam, że dam radę się dogadać i w miarę zrozumieć, co się do mnie mówi, lektorka włączyła relację informacyjną z jakiegoś programu typu „Fakty”. Byłam w ciężkim szoku, może udało mi się wyłapać ze trzy słowa ;). Nie byłam na Erasmusie, ale fantastycznie jest przeczytać taką relację, od razu budzi się chęć podróżowania :).\nTwoj wpis okazal sie bardzo przydatny i interesujacy! jestem obecnie na erasmusie w Kordobie. Jesli chcecie mozecie poczytac o tym http://mundomodamargarita.blogspot.com.es/\nooo super:) chętnie przeczytam. uwielbiam Kordobę! byłam tam na kursie hiszpańskiego:)\nHej, ja chciałabym się wybrać na Erasmusa do Portugalii. Jestem na Psychologii zaocznej na SWPS (PdMiL) i zastanawiam się czy mam szansę na wyjazd (już byłam na Erasmusie na poprzednich studiach, też w Hiszpanii). W związku z tym mam parę pytań do Ciebie. Orientujesz się czy wielu jest chętnych na wyjazdy na tej uczelni? Skąd wzięłaś rekomendacje i co w nich było? Jaki powód wyjazdu podałaś? Należałaś do jakichś kółek, wolontariatów itp.?\nA ja mam takie pytanie: kiedy zaczyna się rok akademicki w Hiszpanii? Mam wielkie plany podróżnicze na wakacje i nie wiem, czy zdążę ze wszystkim 😉\nPo twoim wpisie z pewnością Madryt wyląduje na mojej liście miejsc do odwiedzenia 🙂\nhttp://lonelyneighbour.pl/ Dorota Syguła\nNigdy mnie specjalnie nie ciągnęło na Erasmusa. Do wielu rzeczy, do poznawania ludzi, do innych wyjazdów – tak. Na Erasmusa- nie. xD I powiem Ci, że zaskoczyłaś mnie tym, że trzeba się uczyć 😀\nZawsze jakoś wydaje mi się, że jedyne, czego można się nauczyć, to język, a ze studiami to bardzo różnie bywa. No i jest to swego rodzaju zobowiązanie, a przecież jeśli się chce wyjeżdżać to można to robić na własną rękę 🙂\nAle oczywiście nie krytykuję innego sposobu myślenia, wpis świetny i wyczerpujący :>\nCześć! Sama wyjeżdzam na Erasmusa do Hiszpanii, Vigo. Twój wpis był bardzo pomocny. 🙂 Mam kilka pytań: ile mniej więcej wydawałaś na życie miesięcznie (łącznie z mieszkaniem itd.)? Drogo jest w sklepach? Jak z temperaturą w miesiące zimowe? O czym trzeba pamiętać przy pakowaniu, jakieś szczególne rady? Byłabym wdzięczna za odpowiedź 🙂\nDzięki za link do serialu, spróbuję się z nim zmierzyć 🙂\nhttp://mama-w-barcelonie.blogspot.com Mama w Barcelonie\nJa byłam na erasmusie w Barcelonie. Wspominam ten czas jako najlepszy okres mojego życia. Przygody, wspaniali ludzie i mój piękny kraj. U mnie na uczelni też nie było laby, do egzaminów musiałam się przyłożyć. Po hiszpańsku mówiłam biegle, ale pojawił się inny problem – kataloński. Na szczęście dogadałam się z wykładowcami i prowadzili oni zajęcia po hiszpańsku. Tak się zakochałam w Barcelonie, że wróciłam tu na stałe 🙂\nMadryt jeszcze przed nami! 🙂 Chcielibyśmy poznać prawdziwą Hiszpanię. Póki co zwiedzaliśmy jedynie Katalonię, a wiadomo, że to nie to samo 🙂\nDużo praktycznych porad! 🙂 Dzięki wielkie za to!\nPingback: Jak nauczyć się hiszpańskiego?()\nMądry, przemyślany tekst. Bardzo przydatny!\nJakbym sie mogla cofnac do czasow studenckich to zrobilabym wszystko by wyjechac na Erasmusa 🙂 te wyjazdy naprawde wiele dają 🙂\nWspaniałe zdjęcia! Ja pojechałam na wymianę do Budapesztu. Miło to wspominam 😉


Quo vadis Henryka Sienkiewicza – pokaz rękopisu - Zapraszamy - Biblioteka Narodowa\nQuo vadis to nie tylko najpopularniejsze dzieło Henryka Sienkiewicza, ale też jedna z najbardziej znanych na świecie polskich powieści. Do 2016 roku została wydana w blisko 60 krajach i w ponad 50 językach, ale już na początku XX wieku przekładów było tak wiele, że sam autor nie znał ich dokładnej liczby. Co ciekawe, podczas gdy w Polsce zarejestrowano do tej pory niecałe 200 wydań powieści, w języku włoskim i niemieckim po prawie 300, co znakomicie świadczy o jej międzynarodowej popularności. W trakcie wystawy będzie można zapoznać się ze szczegółową, przygotowaną specjalnie na tę okazję bibliografią polskich i zagranicznych wydań, a część z nich zobaczyć na własne oczy – między innymi unikatowe egzemplarze w języku japońskim, hebrajskim i perskim, oraz bogato ilustrowane, hiszpańskie wydanie z 1900 roku. Jeden z egzemplarzy tego wydania Prezydent Andrzej Duda podarował papieżowi Franciszkowi w czasie wizyty w Polsce w lipcu 2016 roku.\nRękopis można obejrzeć w POLONIE, cyfrowej Bibliotece Narodowej, wśród ponad 1,5 mln innych obiektów ze zbiorów Narodowej Książnicy. Przygotowana z myślą o Narodowym Czytaniu wystawa to jedna z nielicznych okazji, żeby zobaczyć go na żywo – okazja wyjątkowa, bo właśnie w 2016 roku obchodzimy setną rocznicę śmierci polskiego noblisty.\nWydarzenie na Facebooku: https://www.facebook.com/events/1029001717213403/


ANDRZEJ CHMIELEWSKI O SPECJALIZACJI W HOTELACH SPA | SPAeden.pl\nTekst: ANDRZEJ CHMIELEWSKI, CEO NOVA GROUP\nWprzyszłości coraz łatwiej będzie w Polsce znaleźć miejsca dedykowane konkretnym potrzebom np. hotele dla singli, dla zakochanych, dla wegetarian ale też np. dla fanów motoryzacji, z atrakcjami i animacjami wynikającymi z ich hobby. Oczywiście, bardziej naturalne będą potrzeby związane ze zdrowiem, samopoczuciem i sprawnością. Coraz częściej będą też poszukiwane obiekty „Family friendly hotels”, czyli miejsca, w których nie tylko można dobrze się bawić całą rodziną, ale również oferujące programy edukacyjne związane ze zdrowym stylem życia. Hotele powinny więc tworzyć tak ofertę, aby zawierała ona pozycje typu: warsztaty gotowania, holistyczny relaks, „digital detox” czyli odpoczynek bez technologii. Ważnym trendem będzie też specjalizacja wg grup wiekowych. Hotele tylko dla dorosłych to już nie tylko hasło, ale nowy trend rozwoju, za którym stoi rosnąca liczba obiektów w Polsce. Gościom w tych hotelach zależy na odpoczynku i relaksie w ciszy i skupieniu.\nKlienci poszukują usług niecodziennych i wyjątkowych, które pozwalają oderwać się od dnia codziennego, zregenerować ciało i umysł. Polskie ośrodki śmiało dziś konkurują z zagranicznymi, jednak goście, którzy zdecydowali się pozostać w kraju, mają też wyższe wymagania i oczekiwania. Klienci chętniej wracają do miejsc, które oferują: komfortowe warunki, luksusowe pakiety pobytowe i usługi SPA dedykowane konkretnym potrzebom. Z pewnością ciekawym rozwiązaniem są dla nich innowacyjne rozwiązania typu: Salve in terra, gdzie w kabinie przeznaczonej dla par, w intymnej atmosferze zapachów, ciepła i bliskości można odkrywać siebie na nowo i budować bliską więź, czy też ceremonia w łaźni błotnej Rasul, gdzie para może nawzajem nakładać na ciało detoksykujące glinki, a dodatkowa funkcja zabawy w pianie wzbogaca czas spędzony we dwoje.\nZ pewnością wzrasta zapotrzebowanie na bardzo konkretne potrzeby relaksacyjne. W dobie globalizacji, narastającej konkurencji, rośnie też znaczenie czynnika ludzkiego. Nadchodzi czas na mądry program prozdrowotny i antystresowy, połączony ze stymulacją do wydajniejszej pracy. Dziś zwykła sauna w hotelu to zdecydowanie za mało ale np. Float SPA czyli tzw. kosmiczna lewitacja, umożliwi nieprawdopodobny całościowy – ale też relatywnie szybki – relaks ciała i umysłu. Co ważne zaletą godzinnej sesji floatingu jest fakt, że poziom relaksacji porównywalny jest z ok. 4-6 godzinami snu. Badania wykazały, że przyjemne wrażenia podczas sesji są również wynikiem uwalniania się endorfin, które wywołują naturalne poczucie szczęścia. Analizując kluczowe trendy na tym rynku, nie można oczywiście pominąć zagadnienia zabiegów z zakresu medycyny estetycznej, oferowanych w obiektach o profilu Medical SPA. Dzisiejszy klient poszukuje już nie tylko oferty relaksu, ale chce też szybko poprawić wygląd, sięgając po profesjonalne, sprawdzone zabiegi i korzystając z fachowej wiedzy ekspertów.\nANDRZEJ CHMIELEWSKI, CEO NOVA GROUP\nDyrektor Generalny firmy Nova Group, która od ponad 30 lat należy do liderów w branży kosmetycznej, SPA & Wellness w Polsce. Jest laureatem honorowej nagrody Klucze do Edenu – wyróżnienia przyznanego za istotny wkład w rozwój polskiego rynku kosmetycznego, SPA i wellness, wzbogacanie go o nowe produkty i usługi oraz edukację w zakresie innowacyjnych rozwiązań.Manager z dużym doświadczeniem w zarządzaniu i budowaniu struktur handlowych. Swoją wiedzą dzieli się w trakcie wykładów, warsztatów i wystąpień publicznych. Jest też autorem wielu publikacji na temat perspektyw rozwoju branży.\nMar 07, 05:49 am


Umowa o pracę na okres próbny | Mikroprzedsiębiorca i BHP\nUmowa o pracę na okres próbny może poprzedzać każdy rodzaj umowy o pracę (za wyjątkiem umowy na okres próbny). Nie stosuje się ich przy nawiązywaniu stosunku pracy na podstawie spółdzielczej umowy o pracę oraz umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego. Zawarcie tej umowy ma na celu sprawdzenie kwalifikacji i umiejętności pracownika jednocześnie pozwala pracownikowi zapoznać się z warunkami pracy w zakładzie.\nO długości okresu próbnego decydują strony stosunku pracy, może trwać tydzień lub dwa, albo miesiąc. Czas trwania umowy na okres próbny został ograniczony do maksymalnie trzech miesięcy. Kodeks pracy nie przewiduje możliwości przedłużenia okresu próbnego o czas ewentualnej nieobecności pracownika czy przestoju w zakładzie. Termin trzech miesięcy jest nieprzekraczalny.\nTe zasady nie dotyczą pracownic w ciąży. Umowa na okres próbny ulegnie automatycznie przedłużeniu z mocy prawa bez konieczności podejmowania jakichkolwiek czynności przez strony stosunku pracy. Jeśli została ona zawarta z pracownicą w ciąży na okres dłuższy niż jeden miesiąc oraz termin rozwiązania umowy o pracę przypada po upływie trzeciego miesiąca ciąży, wtedy automatycznie ulegnie przedłużeniu do dnia porodu. Te zasady nie dotyczą pracownic w ciąży, z którymi zawarto umowę o pracę na okres próbny nie dłuższy niż jeden miesiąc.\nMożna natomiast przedłużyć pierwotnie ustalony okres próbny, pamiętając, iż cały okres próby łącznie nie może przekroczyć trzech miesięcy. Nie można natomiast kilkakrotnie zatrudniać pracownika na okresy próbne powyżej trzech miesięcy zmieniając tylko rodzaj pracy.\nUmowa na okres próbny rozwiązuje się:\n- z upływem terminu, na jaki została zawarta,\n- z upływem okresu wypowiedzenia,\n- bez wypowiedzenia przez pracodawcę lub pracownika w przyczyn określonych w Kodeksie pracy.\n- 3 dni robocze, gdy umowę zawarto na okres do 2 tygodni,\n- 1 tydzień, gdy umowę zawarto na okres krótszy niż 3 miesiące,\n- 2 tygodnie, gdy umowę zawarto na okres 3 miesięcy.\nCechy charakterystyczne umowy o pracę na okres próbny:\n- może poprzedzać każdy rodzaj umowy o pracę (terminowa i bezterminową),\n- nie ma obowiązku jej stosowania, decyzja o jej podpisaniu pozostawiona jest stronom stosunku pracy,\n- nie może trwać dłużej niż 3 miesiące,\n- nie można jej przedłużyć poza kodeksowe 3 miesiące, nawet gdy pracownik był chory abo w zakładzie był przestój (nie dotyczy kobiet w ciąży),\n- krótkie okresy wypowiedzenia,\n- brak wymogu uzasadnienia przyczyny wypowiedzenia.\n- możliwość zapoznania się z zakładem pracy,\n- brak możliwości obchodzenia przepisów prawa pracy dzięki ścisłemu określeniu maksymalnego czasu trwania umowy,\n- brak możliwości wydłużania tego rodzaju umów w czasie.\n- możliwość sprawdzenia kompetencji pracownika,\n- krótkie terminy i brak skomplikowanych procedur,\n- brak pracowniczej ochrony związkowej.\nUmowę o pracę sporządza się w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach. Jeden egzemplarz otrzymuje pracownik, drugi należy wpiąć do części B jego akt osobowych.\nUmowa na czas określony →


2021.01.31 – 4 NIEDZIELA ZWYKŁA – Od Słowa do Życia\n2021.01.31 - 4 NIEDZIELA ZWYKŁA\n2021.01.31 – 4 NIEDZIELA ZWYKŁA\nPAN JEZUS WYPĘDZA ZŁE DUCHY\nKończymy pierwszy miesiąc nowego roku. Warto zastanowić się, jak go przeżyliśmy. Jak wykorzystujemy Boży dar, którym jest czas naszego życia na ziemi? Od tego zależy, jaki będzie niekończący się jego dalszy etap w wieczności.\nCzy idziemy za słowem Bożym wyrażonym w Dekalogu, którego właściwe znaczenie podał Wcielony Syn Boży? Czy może wolimy słuchać złego ducha? Przemawia on często przez środki masowego przekazu. Przez ludzi, może nam bliskich, którzy chcą żyć rozrywkowo, szukają coraz więcej przyjemności bez liczenia się z konsekwencjami takiego postępowania.\nWe wtorek, w święto Ofiarowania Pana Jezusa w świątyni, obchodzimy też Dzień Życia Konsekrowanego. Święty Paweł poucza o wartości poświęconego Bogu dziewictwa czy bezżenności. Módlmy się o nowe, dobre i święte powołania. O wierność powołaniu i nawrócenie dla tych, którzy mu się sprzeniewierzyli. By głosiciele słowa Bożego przekazywali rzeczywiście naukę Boga, a nie własne wymysły.\nZastanówmy się, na ile możemy i powinniśmy brać przykład z tych, którzy poświęcili swoje życie Bogu w różnych formach życia konsekrowanego. Jako ochrzczeni wszyscy należymy do Boga. Nasze rodziny powinny być małymi, domowymi Kościołami. Wspólna modlitwa i rozważanie słowa Bożego pomogą właściwie przeżywać dany nam przez Boga czas. Skutecznie walczyć z różnymi formami działania złego ducha. Współczesna cywilizacja chce go zepchnąć do poziomu dawnych wierzeń. Tymczasem on działa i ma wielu zwolenników. Trzeba otoczyć ich modlitwą, by Chrystus mógł z nich wypędzić tego, kto nimi na razie włada. By odzyskali zdrowie duszy i mogli z nami wielbić Boga i wysławiać Jego wielkie dzieła.\nJezu, Boski Mistrzu, który powiedziałeś: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało, z miłością przyjmujemy Twe wezwanie: „Proście Ojca Niebieskiego, aby wysłał robotników na swoje żniwo”.\nWzbudź żarliwe zaangażowanie na rzecz nowych powołań według myśli: „Wszyscy wierni dla wszystkich powołań”. Daj więcej kapłanów, którzy byliby solą ziemi, światłem świata, miastem położonym na górze dla zbawienia ludzkości odkupionej Krwią Twoją. Daj więcej osób konsekrowanych, których instytuty i domy rozsiane po całym świecie skupiałyby Twe umiłowane dzieci i były ogniskami światła i żaru, źródłami pobożności, ogrodami świętych, zgodnie ze śpiewem: „Chwała Bogu i pokój ludziom dobrej woli”.\nMaryjo, „wybranko Boża”, Matko i strażniczko świętych powołań, módl się z nami, za nami i za wszystkimi przez Boga powołanymi. Amen.\nModlitewnik to niezbędnik każdego katolika, ułatwiający relację z Bogiem, a także pracę nad własnym uświęceniem, którego celem jest zjednoczenie z Bogiem. Prezentowana publikacja obok zbioru modlitw znanych wszystkim chrześcijanom zawiera przede wszystkim te, które wypłynęły z serca bł. Jakuba Alberionego. I to czyni ją na rynku księgarskim wyjątkową. Z duchowego bogactwa Założyciela Rodziny Świętego Pawła, gdyż w książeczce są zawarte również liczne komentarze jego autorstwa, z powodzeniem mogą korzystać wszyscy wierni świeccy. Z pożytkiem dla siebie i w trosce o rozwój własnego życia duchowego. Jest to bowiem duchowość jak najbardziej na nasze czasy, w których papież Franciszek tak bardzo nawołuje do dążenia do świętości w codzienności. Ten modlitewnik może być więc w tym dziele doskonałą pomocą. Do atutów pozycji należy usystematyzowanie i zebranie różnych modlitw w jednym miejscu oraz przejrzystość. To niewątpliwie dobra inwestycja z myślą na lata.