rozwiązanie, które idealnie sprawdza się w letnie upały, kiedy temperatura panująca na dworze staje się trudna do wytrzymania. Chcąc zapewnić sobie komfortowe warunki w domu lub w biurze, warto zainwestować w nowoc\nDodane: 01-10-2019 04:53\nKlimatyzacja z luksusu staje się dziś standardem. Zapewnia komfort pracy i wypoczynku zarówno w mieszkaniach i domach, jak i w pracy. To skuteczne rozwiązanie, które idealnie sprawdza się w letnie upały, kiedy temperatura panująca na dworze staje się trudna do wytrzymania. Chcąc zapewnić sobie komfortowe warunki w domu lub w biurze, warto zainwestować w nowoc\n7 Największych Błędów Na Drodze Aby Tworzyć Strony, Które Szybko Zniszczą Twój Plan.Implanty zębowe GliwiceWłoskie esspresso - krótko i na tematWizyta u stomatologa - kilka poradIdziemy w góryKilka słów o badaniach endoskopem i nie tylkoProgramowanie aplikacji webowychNowości w świecie homeopatiiProdukty dla dzieci w Polskim internecieWhy You should go to Poland?Czym są pasożyty i jak się przed nimi ustrzecCo warto wiedzieć o częściach samochodowychRozliczasz samodzielnie podatki? Przeczytaj!Belgia, Niemcy Holandia - opłaca się autokaremPo droga w taksówceModna część garderoby - sweter Can you fix a car after work? Kilka podstaw - pozycjonowanie WałbrzychOgólnie o problemie z insektamiPielęgnacja tradycji wysyłania kartekZanim kupisz mieszkanieOto Jak kupić panele fotowoltaiczne (i Jak Możesz To Skopiować)Postaw na klasykę i elegancjęPolskie sądyZ wizytą u prawnikaWesele - jak dobrać muzykę?Wartość tego jak uczyć bhpDobra organizacja to podstawa - o woreczkach na drobne rzeczyReklamy, gadżety i papierCzysty dywan - nieosiągalne?


W 2018 roku na Jasną Górę dotarło więcej pieszych i rowerowych pielgrzymów | eKAI\nCzęstochowska W 2018 roku na Jasną Górę dotarło więcej pieszych i rowerowych pielgrzymów\nW 2018 roku na Jasną Górę dotarło więcej pieszych i rowerowych pielgrzymów\n01 stycznia 2019 | 12:59 | mir | Częstochowa Ⓒ Ⓟ\nTrwa tendencja wzrostowa pieszych i rowerowych pielgrzymek na Jasną Górę. W 2018 r. o ponad 2,5 tys. w stosunku do roku ubiegłego wzrosła liczba tych pątników. Pielgrzymi w drodze na Jasną Górę oddawali hołd walczącym o wolność w 100. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości. Rysem charakterystycznym tegorocznych pielgrzymek jest liczniejszy niż zwykle udział rodzin z dziećmi, w niektórych grupach jak np. tarnowskiej co siódmy pielgrzym był dzieckiem. Z roku na rok obserwowany jest także wzrost pielgrzymek biegowych.\nPodczas tegorocznych „rekolekcji w drodze” dziękowano także za dar pontyfikatu św. Jana Pawła II w 40. rocznicę Jego wyboru na Stolicę Piotrową. Wielu uczyło się wiary od św. Stanisława Kostki w roku poświęconym temu patronowi młodzieży. Nie zabrakło modlitwy w intencji powołań kapłańskich, zakonnych i misyjnych, pokoju na świecie oraz próśb o jedność i ducha wspólnoty między Polakami. Tegoroczne piesze pielgrzymowanie było także odkrywaniem darów i charyzmatów Ducha Świętego w życiu indywidualnym i wspólnotowym.\nWszystkich pielgrzymów witał na jasnogórskich błoniach baner usytuowany na murach i przypominający, że „Tu zawsze byliśmy wolni”. Piesze pielgrzymowanie w 2018 r. było swoistym wotum i wyrazem wdzięczności za odzyskanie niepodległości. Maryję Jasnogórską pątnicy nazywali patronką polskiej niepodległości. Bastionem polskości określił Jasną Górę bp Grzegorz Kaszak z Sosnowca.\nTematy religijne przenikały się z patriotycznymi. Podczas wejść poszczególnych grup dominowały biało – czerwone barwy; m.in. w postaci morza flag, wstążek, opasek na ramionach pielgrzymów, kwiatów czy dymu rac. Pątnicy z Zamojszczyzny weszli z flagą, którą otrzymali od prezydenta Rzeczypospolitej. Na szlaku pieszej pielgrzymki paulińskiej z Warszawy obecna była Księga Niepodległości, którą specjalnie pątnikom warszawskim przekazał prezydent Andrzej Duda. Wierni wpisywali do niej swoje życzenia i modlitwy za Polskę. Pielgrzymi z diec. kaliskiej wnieśli 100 flag na 100-lecie odzyskania niepodległości, 50 flag biało-czerwonych i 50 flag powstańców wielkopolskich.\nPielgrzymi w drodze uczyli się miłości do Ojczyzny i polskich dziejów. M.in. pątnicy z diec. legnickiej oddawali hołd tym, którzy walczyli o wolność, bo dzięki nim „możemy szczycić się, ze jesteśmy Polakami”. Grupa z Polkowic wysłuchała np. historii o Żołnierzach Niezłomnych.\nO narodowym, społecznym i duchowym wymiarze wolności mówili biskupi.\nAbp Marek Jędraszewski podczas 38. Pieszej Pielgrzymki Krakowskiej podkreślił, że odpowiedzialność za skarb wolności spoczywa na wszystkich pokoleniach. – Trzeba nam zrozumieć jak wielkim skarbem jest niepodległa Ojczyzna, a jednocześnie jak wielka odpowiedzialność spoczywa na nas wszystkich, by ten skarb wolności ocalić – zachęcał metropolita krakowski i uwrażliwiał, że wolność jest wartością, którą trzeba ciągle zdobywać na nowo i jest to zadanie dla nas wszystkich i na przyszłe pokolenia.\nDla wielu, zwłaszcza młodych pątników, tegoroczna pielgrzymka była okazją do refleksji nad formami przywiązania i pracy dla Ojczyzny, nad swoimi korzeniami. Agata i Weronika pielgrzymowały z Polkowic w harcerskich mundurach. – Chcemy Polski wierzącej i patriotycznej, która nie tylko będzie krzyczała, że trzeba coś zmieniać, ale naprawdę będzie się zmieniała na lepsze. Dla nas wolność to możliwość trwania w wierze i podejmowania decyzji, także o tym, że swoje pasje możemy realizować w Polsce – mówiły pątniczki.\nO Roku św. Stanisława Kostki i 450. rocznicy śmierci młodego jezuity przypomnieli szczególnie uczestnicy 37. Pieszej Pielgrzymki Diecezji Płockiej, którzy za motto obrali Stanisławową dewizę „Stworzeni do wielkości”. Wierni z Płocka, bo na tej ziemi urodził się ten święty patron młodzieży, modlili się za jego wstawiennictwem o świętość życia, czystość i miłość na wzór swego patrona.\n200-lecie powołania swoich diecezji świętowali pątnicy sandomierscy i siedleccy. – Dziedzictwo naszych przodków do dla nas dar i zadanie powiedział bp pomocniczy diec. siedleckiej Piotr Sawczuk. – Nasza diecezja ma już 200 lat. Musimy wiedzieć skąd pochodzimy i kim jesteśmy – mówili z kolei pielgrzymi sandomierscy.\nDziękczynienie za pontyfikat św. Jana Pawła II w 40. rocznicę jego wyboru na Stolicę Piotrową wybrzmiało szczególnie podczas 38. Pieszej Pielgrzymki Krakowskiej, która, jak podkreślił ks. Andrzej Telus, zaczęła się w wielkich sercach Polaków, którzy podjęli żarliwą modlitwę i pokutę za wolność Ojczyzny.\nOprócz jubileuszy wiodącym programem tegorocznych pielgrzymek były zadania wpisujące się w rok duszpasterski Polsce realizowany pod hasłem „Jesteśmy napełnieni Duchem Świętym”. I tak np. pielgrzymi z Głowna na znak swej 32. pielgrzymki i szczególnej asystencji Ducha Świętego, którego rolę w swoim życiu rozpoznawali podczas rekolekcji w drodze, wypuścili w niebo przed jasnogórskim szczytem 32 gołębie. Górale rozważali przede wszystkim działanie Ducha Świętego w sakramentach i Jego dary.\nPodczas tegorocznego wędrowania do Częstochowy wiele uwagi poświęcano powołaniom kapłańskim i zakonnym. – Jesteśmy wstrząśnięci brakiem powołań – mówił ks. Romuald Brudnowski, przewodnik świdnicki. – Nie możemy się jakoś otrząsnąć z wrażenia, że w tym roku pojawiły się dwa seminaria, do których na razie nie zgłosił się ani jeden kandydat, ale my ich omadlamy – powiedział kapłan.\nPodkreślił, że „może trzeba taki wstrząs przejść, by ludziom nie zabrakło kapłanów”. Od początku istnienia pielgrzymki intencja o powołania kapłańskie jest szczególna dla pątników z diec. szczecińsko – kamieńskiej. Z różańcami w dłoniach wyplecionymi w drodze przybyli wierni z Warmii. Pątnicy wołali o nowe powołania kapłańskie i zakonne. – Siostry wstańcie z kanapy i wyruszcie, bardzo was potrzeba na pielgrzymce, która jest także dziełem powołaniowym – apelował kierownik ks. Jarosław Dobrzeniecki. W tym roku na pielgrzymce nie było ani jednej siostry zakonnej.\nRysem charakterystycznym tegorocznych pielgrzymek jest liczniejszy niż zwykle udział rodzin z dziećmi. Np. w pielgrzymce tarnowskiej przyszła rekordowa liczba dzieci, bo ok. 950, tu, co siódmy pielgrzym był dzieckiem. Liczny udział najmłodszych w pielgrzymce to też prawdziwy fenomen pielgrzymki góralskiej. Niektórzy mali pątnicy mogą się pochwalić stażem dłuższym niż ich wiek, bo wiele góralek wyrusza na pielgrzymkę w stanie błogosławionym. Coraz częściej w pielgrzymkach powstają zatem specjalne grupy rodzinne, a zainteresowanie nimi pielgrzymów jest coraz większe.\nNa Jasną Górę dotarły w tym roku także te mniej typowe pielgrzymki, jedne kontynuując już wieloletnią tradycje, inne dopiero rozpoczynają „pielgrzymkowa przygodę”. Wśród nich znalazły się „Warsztaty w drodze”, które tworzą nauczyciele i wychowawcy; od przedszkolanek po wykładowców akademickich i pracowników kuratoriów oświaty. Po raz pierwszy sierpniowa 40. Pielgrzymka Rodzin i Młodzieży Różnych Dróg dotarła bez ks. Andrzeja Szpaka nazywanego „księdzem od hipisów”, który zmarł w listopadzie 2017 r.\nPieszo przybyły też grupy strażaków, żołnierzy, studentów, rodzin, bezdomnych i niepełnosprawnych. W pieszej Pielgrzymce Młodych Archidiecezji Katowickiej przychodzą pod koniec sierpnia głównie licealiści i studenci.\nW intencji nowych powołań i z wdzięczności za życie zakonne z nowicjatu w Paczynie dotarło 11-tu misjonarzy klaretynów.\nWielu, szczególnie młodych, czas letnich pieszych pielgrzymki wykorzystuje na przemyślenie życia i znalezienie odpowiedzi – co dalej. Rozeznają powołanie do małżeństwa, kapłaństwa czy życia zakonnego. Paweł dwa lata temu modlił się o rozpoznanie życiowej drogi. W tym roku oświadczył się Kindze przed Cudownym Obrazem Matki Bożej. Oboje przyszli w 40. Pieszej Pielgrzymce Diecezji Toruńskiej.\nW pielgrzymkach nie brakuje obcokrajowców, którzy chcą zasmakować polskiej wiary i miłości do Matki Najświętszej. Np. w kompani wrocławskiej szli m.in. kapłani z Meksyku i Nikaragui. O pokój w sercach rządzących i wszystkich obywateli Nikaragui prosił o. Rodolfo, który na co dzień studiuje w hiszpańskiej Pampelunie. Nikaraguańczyk i Meksykanin podkreślali, że łączy ich z Polakami wielka miłość do Matki Bożej. Pod przewodnictwem rosyjskich franciszkanów, po raz pierwszy w warszawskiej pielgrzymce akademickiej przyszła oddzielna rosyjskojęzyczna grupa licząca ponad 50 osób. Natomiast kilkoro Chińczyków wyruszyło w tegorocznej 35. Pieszej Praskiej Pielgrzymce Rodzin, wszyscy studiują na warszawskich uczelniach.\nPiesze pielgrzymowanie na Jasną Górę wciąż pozostaje fenomenem. Na pątniczy szlak wyruszają wszystkie pokolenia oraz grupy społeczne i zawodowe.\nBiskup zielonogórsko – gorzowski Tadeusz Lityński zwrócił uwagę na wielką odwagę i determinację tegorocznych pielgrzymów, którzy nie przestraszyli się panujących tego lata ekstremalnych temperatur i podjęli trud wędrówki do Częstochowy – Oni niosą Chrystusa, to dla mnie jest uroczystość Bożego Ciała, chciałem ich uszanować, Jezusa w ich duszach i sercach – powiedział bp Lityński, który klękał przed każdą z wchodzących na Jasną Górę grup.


Urzędy otwierają drzwi - Biznes w INTERIA.PL\nUrzędy otwierają drzwi\nCzwartek, 10 marca 2005 (12:46)\nResort finansów inicjuje nową akcję, która ma objąć urzędy skarbowe w całej Polsce. Akcja ta określona została mianem "Dni otwarte".\nW tym roku akcja ta odbędzie się po raz pierwszy, dnia 12 marca 2005 r. Ministerstwo planuje jednak, iż będzie ona miała charakter cykliczny.\nJak przedstawiono w informacji, która ukazała się na witrynie resortu, w trakcie "Dni otwartych" podatnicy będą mieli możliwość bliższego zapoznania się z różnorodnością zadań wykonywanych przez urzędników, a także ze strukturą i organizacją urzędów skarbowych. Szczególna uwaga zostanie zwrócona na wyjaśnienie podatnikom sposobów uzyskiwania przez nich informacji dotyczących formalnych zasad załatwiania spraw podatkowych w urzędzie. Ważnym celem będzie uświadomienie podatnikom, że mają prawo spodziewać się pomocy i informacji od urzędników.\nGoście "Dni otwartych" będą mogli nieformalnie spotkać się z urzędnikami. W trakcie prezentacji multimedialnych pracownicy urzędów przedstawią organizację urzędów skarbowych oraz instrukcje dotyczące zeznań podatkowych PIT i formularzy NIP.\nCelem "Dni otwartych" ma być także możliwość bliższego zapoznania się przez urzędników z potrzebami i problemami osób przychodzących do urzędu.\n~podatny - 14.03.2005 (10:08)\nWitam. Moj znajomy student z innego kraju moze odpisac vat od zakupow dokonanych w marketach (wszelkie produkty: zywnosc, ubrania, etc. - na podstawie paragonu)w niemczech po powrocie do swego kraju. Czy Polakow (studentom imartykulowanych w niemczech, osobom fitycznym) rowniez przysluguje takie prawo, od jakiej kwoty, jakie sa dokladne wymagania, etc.? Dziekuje z gory za info i pozdrawiam


Wprowadzenie do sieci komputerowych - PDF\nDownload "Wprowadzenie do sieci komputerowych"\n1 16 Wprowadzenie do sieci komputerowych Siecią komputerową nazywa się grupę komputerów lub innych urządzeń połączonych z sobą w celu wymiany danych lub współdzielenia zasobów, na przykład: korzystania ze wspólnych urządzeń (skanera, drukarki), korzystania ze wspólnego oprogramowania, korzystania z centralnej bazy danych, przesyłania danych (poczty elektronicznej, plików) Rodzaje sieci Sieci komputerowe mogą być sklasyfikowane w zależności od sposobu dostępu do zasobów oraz ze względu na obszar działania. W zależności od sposobu dostępu do zasobów rozróżnia się dwa rodzaje sieci: q q klient-serwer sieć, w której znajduje się jeden centralny serwer udostępniający dane; q q peer-to-peer (sieć równoprawna) sieć, w której każde urządzenie jest równoprawne z pozostałymi. Przykładem sieci typu klient-serwer może być sieć oparta na usługach katalogowych Active Directory. W sieci znajduje się centralny serwer zarządzający uprawnieniami, który może pracować jako serwer plików (udostępniający dane) lub serwer wydruku (udostępniający drukarki).\n2 Rozdział 16 t Wprowadzenie do sieci komputerowych Transmisja typu klient-serwer wykorzystywana jest także w przypadku wielu usług w internecie. Dotyczy to na przykład stron WWW umieszczanych na serwerach i pobieranych za pomocą przeglądarki (czyli klienta). Komputery pracujące w sieci peer-to-peer są równorzędne względem siebie, tak jak ma to miejsce w przypadku grupy roboczej w systemie Windows. Każdy komputer pełni zarówno funkcję klienta (pobierając dane z innego urządzenia), jak i serwera (dla innych urządzeń korzystających z udostępnionych zasobów). Ze względu na obszar działania sieci komputerowej rozróżniane są sieci: q q LAN (ang. Local Area Network) sieć lokalna działająca na niewielkim, ograniczonym obszarze; q q MAN (ang. Metropolitan Area Network) sieć działająca na większym obszarze, na przykład miasta; q q WAN (ang. Wide Area Network) sieć rozległa, działająca na dużym obszarze. Przykładem sieci lokalnej jest sieć obejmująca swoim zasięgiem budynek szkoły. Sieć LAN składa się z komputerów i urządzeń peryferyjnych, mediów transmisyjnych i urządzeń sieciowych. Najczęściej spotyka się sieci zbudowane z wykorzystaniem technologii Ethernet. Sieciami rozległymi można nazwać sieci dużych firm, obejmujące zasięgiem oddziały na terenie kraju. Pozwalają one na korzystanie z technologii transmisji danych na duże odległości, takich jak Frame Relay, ATM, DSL Podstawowe elementy sieci Aby sieć mogła funkcjonować, niezbędne są elementy pozwalające na transmisję danych. Zalicza się do nich: karty sieciowe zapewniające dostęp do sieci; q q medium transmisyjne wraz z osprzętem, które przesyła sygnały; q q protokół komunikacyjny odpowiedzialny za ich przetwarzanie Okablowanie Sieci lokalne początkowo budowane były z wykorzystaniem kabla koncentrycznego. Składa się on z miedzianego przewodnika (rdzenia) otoczonego warstwą elastycznej izolacji, która z kolei otoczona jest splecioną miedzianą taśmą lub folią metalową działającą jak drugi przewód i ekran dla znajdującego się wewnątrz przewodnika (rysunek 16.1). Ta druga warstwa zmniejsza także ilość zewnętrznych zakłóceń elektromagnetycznych. 250\n3 16.2. Podstawowe elementy sieci Rysunek Budowa kabla koncentrycznego Kable koncentryczne miały na końcach wtyczki typu BNC. Ten rodzaj okablowania wykorzystywany był w sieciach budowanych w topologii pierścienia lub magistrali, obecnie jednak praktycznie nie jest stosowany. Najpopularniejszym medium transmisyjnym w sieciach lokalnych jest skrętka nieekranowana (ang. Unshielded Twisted Pair UTP). Jest to zestaw 4 par żył miedzianych skręconych z sobą. Skręcenie przewodów pozwala na wyeliminowanie zakłóceń elektromagnetycznych. Innym rodzajem skrętki jest skrętka ekranowana (ang. Shielded Twisted Pair STP). Podobnie jak UTP, jest ona kablem ośmiożyłowym, dodatkowo owiniętym metalowym oplotem, który pełni funkcję ekranu eliminującego zakłócenia. W skrętce każda żyła oznaczona jest innym kolorem: zielonym, pomarańczowym, niebieskim, brązowym oraz biało-zielonym, biało-pomarańczowym, biało-niebieskim, biało-brązowym (rysunek 16.2). Rysunek Kabel typu skrętka Skrętka podłączana jest do gniazd i końcówek typu RJ-45. Standard Ethernet określa, że każdy ze styków złącza RJ-45 ma specyficzne zadanie. Karta sieciowa wysyła sygnały przez styki 1 i 2, a odbiera na stykach 3 i 6. Przewody w skrętce muszą być podłączone do odpowiednich styków na obu końcach kabla (rysunek 16.3). Rysunek Standardy układu przewodów we wtyczce RJ-45 (TIA/EIA 568A oraz TIA/EIA 568B) 251\n4 Rozdział 16 t Wprowadzenie do sieci komputerowych Przy budowie sieci z wykorzystaniem technologii Ethernet stosuje się dwa rodzaje kabli: q q prosty (ang. straight-through), q q skrosowany (ang. crossover). Wersja prosta służy do łączenia urządzenia końcowego (np. komputera, drukarki, itp.) z koncentratorem lub przełącznikiem. Obie końcówki kabla mają taki sam układ przewodów. Wersja skrosowana służy do łączenia komputerów bez pośrednictwa koncentratora lub do łączenia koncentratorów. W tym wypadku na końcach kabli zamienione są miejscami przewody 1 i 2 z 3 i 6. Standard Ethernet określa maksymalną długość połączenia za pomocą skrętki na 100 m. Po przekroczeniu tej odległości należy użyć aktywnych urządzeń sieciowych w celu wzmocnienia sygnału Karta sieciowa Karta sieciowa to urządzenie zapewniające komunikację z siecią komputerową. W komputerach stacjonarnych występuje ona jako karta rozszerzeń lub wbudowana jest na płycie głównej. Dostępne są również karty podłączane przez port USB i porty PCMCIA lub PCI Express dla komputerów przenośnych. W urządzeniach peryferyjnych pracujących w sieci, takich jak drukarka sieciowa czy skaner, karty sieciowe są wbudowane. Ich konfiguracja najczęściej odbywa się za pomocą aplikacji dostarczanych przez producenta. Użytkownik, wybierając kartę sieciową, musi uwzględniać architekturę sieci, w której będzie ona pracowała. Najczęściej spotykane są karty sieciowe pracujące w standardzie Fast-Ethernet. Aby podłączyć urządzenie do sieci bezprzewodowej, również wymagana jest karta sieciowa, która jako medium transmisyjne wykorzystuje fale radiowe. Do komunikacji bezprzewodowej wykorzystuje się pasmo 2,4 GHz (w standardzie b oraz g) lub 5 GHz (w standardzie a). Pasmo wykorzystywane do transmisji determinuje wybór karty sieciowej. Każda karta sieciowa ma zapisany przez producenta unikalny adres zwany MAC (od ang. Media Access Control). Adres ten wykorzystywany jest podczas transmisji w drugiej warstwie modelu OSI (więcej na ten temat w podrozdziale 16.4). Adres MAC jest adresem 48-bitowym, zapisywanym w postaci 12 liczb szesnastkowych oddzielanych znakiem - lub :. 252\n5 16.2. Podstawowe elementy sieci Wzmacniak, koncentrator, przełącznik W sieci zbudowanej za pomocą skrętki maksymalna dopuszczalna długość jednego segmentu wynosi 100 m. Wraz z odległością transmitowany sygnał traci moc. Aby zachować jego parametry, należy go wzmocnić poprzez zastosowanie urządzeń aktywnych. Jednym z takich urządzeń jest wzmacniak (ang. repeater), który powoduje wzmocnienie transmitowanego sygnału (wchodzącego) i przekazanie go dalej (na wyjście). W sieciach budowanych z wykorzystaniem kabla UTP wzmacniak pozwala na przedłużenie odcinka sieci o kolejne 100 m. Inne spotykane nazwy wzmacniaka to regenerator oraz wtórnik. Koncentrator (ang. hub) to urządzenie łączące wiele urządzeń pracujących w sieci komputerowej w topologii gwiazdy. Okablowanie od poszczególnych urządzeń schodzi się w centralnym miejscu sieci, które stanowi koncentrator. Pracuje on w pierwszej warstwie modelu OSI (więcej o modelu OSI w podrozdziale 16.4). Jego zadaniem jest wzmocnienie sygnału przychodzącego i przekazanie go na wszystkie wyjścia. Przełącznik (ang. switch), podobnie jak koncentrator, stanowi centralny punkt sieci zbudowanej w topologii gwiazdy, jednak sygnał wchodzący nie jest przesyłany na wszystkie wyjścia, lecz tylko do portu, do którego podłączone jest urządzenie odbierające dane. Przełącznik (rysunek 16.4) pracuje w warstwie drugiej modelu OSI, przełączanie ramek realizowane jest na podstawie adresów MAC urządzeń podłączonych do sieci. Tablica adresów MAC tworzona jest dynamicznie podczas pracy urządzenia. Jeśli dane transmitowane są do urządzenia o nieznanym adresie, to przesyłane są one na wszystkie wyjścia w urządzeniu. Rysunek Przełącznik firmy Linksys (fot. Linksys.pl) Wygląd zewnętrzny koncentratorów i przełączników jest bardzo podobny, najważniejsza różnica tkwi w mechanizmie propagacji płynących sygnałów. 253\n6 Rozdział 16 t Wprowadzenie do sieci komputerowych Router Router to urządzenie pracujące w warstwie trzeciej modelu OSI, bazujące na adresach IP. Routery łączą różne rodzaje sieci, pozwalają na przekazywanie pakietów między oddzielnymi sieciami logicznymi (sieciami IP), a także między sieciami zbudowanymi z wykorzystaniem różnych mediów i technologii transmisyjnych. Routery kierują pakiety do sieci docelowej, wybierając najlepszą drogę, jaką pakiety mogą wędrować. Operacja ta nazywana jest rutowaniem lub trasowaniem. Funkcję routera mogą pełnić komputery z dwoma kartami sieciowymi (podłączonymi do dwóch sieci) oraz z oprogramowaniem zapewniającym kierowanie pakietów do odpowiednich sieci. Router jest urządzeniem niezbędnym do podłączenia sieci lokalnej do internetu. Rozwój technologii i dostępność łączy internetowych spopularyzowały niewielkie routery w zastosowaniach domowych. Najczęściej mają one jedno łącze do sieci WAN oraz wbudowany przełącznik służący do podłączenia kilku urządzeń sieci lokalnej. Najczęściej urządzenia te mają dodatkowe funkcje, takie jak translacja adresów oraz serwer DHCP Punkt dostępowy sieci bezprzewodowej Bezprzewodowa sieć lokalna (ang. Wireless Local Area Network WLAN) to sieć lokalna, w której połączenia między urządzeniami sieciowymi zrealizowano bez użycia przewodów. Na infrastrukturę sieci bezprzewodowej składają się: karty sieciowe, punkty dostępowe, anteny wraz z okablowaniem. Sieci WLAN pracować mogą w dwóch trybach: w trybie ad-hoc, w którym urządzenia łączą się bezpośrednio z sobą; q q w trybie infrastruktury, z wykorzystaniem punktów dostępowych (ang. access point). Punkt dostępowy to centralny punkt sieci bezprzewodowej. Przekazuje dane między urządzeniami, pozwala także na podłączenie sieci bezprzewodowej do sieci kablowej. Punkty dostępowe mają dwa interfejsy sieciowe: interfejs bezprzewodowy (gniazdo do podłączenia anteny) i interfejs sieci kablowej (najczęściej gniazdo RJ-45 do podłączenia sieci Ethernet). 254\n7 16.3. Topologie sieciowe Punkty dostępowe mogą komunikować się z sobą, co pozwala na budowę złożonej infrastruktury łączącej urządzenia znacznie od siebie oddalone. W przypadku sieci bezprzewodowych ogromne znaczenie ma bezpieczeństwo danych. Ogólnodostępne medium transmisyjne powoduje, że każde urządzenie znajdujące się w zasięgu sieci mogłoby korzystać z jej zasobów. Punkty dostępowe pozwalają na implementacje procedur bezpieczeństwa polegających na filtrowaniu adresów MAC lub IP, a także na zabezpieczeniu dostępu do sieci kluczem szyfrującym. Dostępne protokoły szyfrowania dla sieci bezprzewodowych to: q q WEP (ang. Wired Equivalent Privacy) opiera się na kluczu długości 40 lub 104 bitów. q q WPA oraz WPA2 (ang. WiFi Protected Access) opierają się na 128-bitowym kluczu, pozwalają na lepsze zarządzanie kluczami Topologie sieciowe Topologie sieci lokalnych mogą być opisane zarówno na płaszczyźnie fizycznej, jak i logicznej. Topologia fizyczna określa organizację okablowania, topologia logiczna opisuje dostęp do medium fizycznego oraz reguły komunikacji, z których korzystają podłączone do sieci urządzenia. Obie płaszczyzny topologii są ściśle z sobą powiązane Topologia magistrali Topologia magistrali (ang. bus) charakteryzuje się tym, że wszystkie elementy sieci są podłączone do jednej magistrali (zazwyczaj kabla koncentrycznego). Sieć umożliwia tylko jedną transmisję w danym momencie sygnał nadany przez jedną ze stacji jest odbierany przez wszystkie z nich, lecz tylko adresat go interpretuje (rysunek 16.5). Rysunek Topologia magistrali Końce magistrali wyposażone są w tzw. terminatory, których zadaniem jest wyeliminowanie odbicia sygnału od końca kabla. Odbicia te mogą zakłócać pracę sieci. 255\n8 Rozdział 16 t Wprowadzenie do sieci komputerowych Dostęp do medium transmisyjnego realizowany jest przez protokół CSMA/CD (ang. Carrier Sense Multiple Access / Collision Detection). Protokół ten wykrywa, czy łącze jest dostępne, a także reaguje na występujące kolizje. W sieci z protokołem CSMA/CD urządzenia przed nadawaniem sprawdzają, czy medium sieciowe nie jest zajęte. Jeśli węzeł wykryje, że sieć jest zajęta, będzie oczekiwał przez losowo wybrany czas, zanim ponowi próbę. Jeśli węzeł wykryje, że medium nie jest zajęte, rozpocznie nadawanie i nasłuchiwanie. Celem nasłuchiwania jest upewnienie się, że żadna inna stacja nie nadaje w tym samym czasie. Po zakończeniu transmisji danych urządzenie powróci do trybu nasłuchiwania. Jeśli dwa urządzenia rozpoczęły nadawanie w tym samym czasie, występuje kolizja wykrywana przez urządzenia nadawcze. Transmisja danych zostaje wówczas zatrzymana. Węzły zatrzymują nadawanie na losowo wybrany czas, po którym podejmowana jest kolejna próba uzyskania dostępu do medium. Rysunek 16.6 przedstawia algorytm mechanizmu CSMA/CD. Rysunek Algorytm blokowy działania mechanizmu CSMA/CD Zalety sieci opartych na topologii magistrali to małe zużycie kabla, brak dodatkowych urządzeń (np. koncentratorów), niska cena sieci (pojedynczy kabel między węzłami) i łatwość instalacji. Wadą jest trudność w lokalizacji usterek, możliwość tylko jednej transmisji w danym momencie, potencjalnie duża liczba kolizji oraz fakt, że awaria głównego kabla lub rozpięcie dowolnego złącza powoduje unieruchomienie całej sieci. 256\n9 16.3. Topologie sieciowe Topologia pierścienia W topologii pierścienia (ang. ring) wszystkie urządzenia połączone są za pomocą jednego nośnika w układzie zamkniętym okablowanie tworzy krąg i nie ma żadnych zakończeń (rysunek 16.7). Sygnał wędruje w pętli między komputerami. Każdy komputer pełni funkcję wzmacniacza regenerującego sygnał i wysyłającego go dalej. Sieć w topologii pierścienia tworzona jest za pomocą kabla koncentrycznego lub światłowodu. Rysunek Topologia pierścienia Dostęp do sieci w topologii pierścienia realizowany jest przez przekazywanie żetonu. Żeton (ang. token) dostępu jest określoną sekwencją bitów zawierających informację kontrolną. Przejęcie żetonu przez urządzenie sieciowe zezwala na rozpoczęcie transmisji danych. Każda sieć (pierścień) ma tylko jeden żeton dostępu, przekazywany między kolejnymi węzłami sieci. Jeśli komputer ma dane do wysłania, to usuwa żeton z pierścienia i rozpoczyna transmisję. Dane wędrują po kolejnych węzłach sieci, aż trafią do adresata. Komputer odbierający wysyła komunikat do komputera nadającego o odebraniu danych. Po weryfikacji komputer wysyłający tworzy nowy żeton dostępu i wysyła go do sieci. Zaletą sieci w topologii pierścienia jest małe zużycie przewodów. Wady to łatwość uszkodzenia sieci (uszkodzenie jednego węzła powoduje zatrzymanie transmisji w całej sieci), kłopoty z lokalizacją uszkodzeń, a także utrudniona rozbudowa sieci Topologia gwiazdy Topologia gwiazdy (ang. star) charakteryzuje się tym, że kable sieciowe połączone są w jednym wspólnym punkcie sieci, w którym znajduje się koncentrator lub przełącznik (rysunek 16.8). 257\n10 Rozdział 16 t Wprowadzenie do sieci komputerowych Rysunek Topologia gwiazdy Zaletami sieci w topologii gwiazdy są duża przepustowość i łatwość diagnozowania uszkodzeń, wadą jest duże zużycie kabli. Topologia gwiazdy jest obecnie najczęściej stosowana przy budowie sieci lokalnych. Opiera się na niej topologia rozszerzonej gwiazdy, w której pojedyncze gwiazdy są powiązane poprzez połączenie koncentratorów lub przełączników. Takie rozwiązanie umożliwia rozszerzenie zasięgu i obszaru sieci Topologia siatki i topologia mieszana Topologia siatki polega na zapewnieniu wszystkim urządzeniom połączeń ze wszystkimi pozostałymi urządzeniami w sieci (rysunek 16.9). Oznacza to, że każdy host ma własne połączenia ze wszystkimi pozostałymi hostami. Rysunek Topologia siatki 258\n11 16.4. Model OSI Topologia mieszana łączy w sobie różne rozwiązania jest połączeniem co najmniej dwóch innych topologii (rysunek 16.10). Zaletami topologii siatki są niezawodność, brak kolizji i możliwość przesyłu danych wieloma ścieżkami. Wadami są wysokie koszty oraz złożoność budowy. Rysunek Topologia mieszana Model OSI Model odniesienia OSI (ang. Open System Interconnection Reference Model) jest traktowany jako wzorzec transmisji danych dla protokołów komunikacyjnych w sieciach komputerowych. Podstawowym założeniem modelu jest podział systemów sieciowych na 7 warstw (ang. layers), współpracujących z sobą w ściśle określony sposób (rysunek 16.11). Został on przyjęty przez Międzynarodową Organizację Standaryzującą ISO w 1984 roku. 259\n12 Rozdział 16 t Wprowadzenie do sieci komputerowych Rysunek Model warstwowy OSI Model odniesienia OSI jest wzorcem używanym do reprezentowania mechanizmów przesyłania informacji w sieci. Pozwala wyjaśnić, w jaki sposób dane pokonują różne warstwy w drodze do innego urządzenia w sieci, nawet jeśli nadawca i odbiorca dysponują różnymi typami medium sieciowego. Podział sieci na warstwy przynosi następujące korzyści: Dzieli proces komunikacji sieciowej na mniejsze, łatwiejsze do zarządzania ele- menty składowe. Tworzy standardy składników sieci, dzięki czemu składniki te mogą być rozwija- ne niezależnie i obsługiwane przez różnych producentów. Umożliwia wzajemną komunikację sprzętu i oprogramowania sieciowego róż- nych rodzajów. Zmiany wprowadzone w jednej warstwie nie dotyczą innych warstw. Trzy górne warstwy, czyli aplikacji, prezentacji i sesji, zajmują się współpracą z oprogramowaniem wykonującym zadania zlecane przez użytkownika systemu komputerowego. Tworzą one interfejs, który pozwala na komunikację z warstwami niższymi. Warstwa aplikacji (ang. application layer) zajmuje się zapewnieniem dostępu do sieci aplikacjom użytkownika. W warstwie tej zdefiniowane są protokoły usług sieciowych takich jak HTTP, FTP, SMTP. Warstwa prezentacji (ang. presentation layer) odpowiada za reprezentację danych obsługę znaków narodowych, formatów graficznych oraz kompresję i szyfrowanie. Warstwa sesji (ang. session layer) zapewnia aplikacjom komunikację między różnymi systemami. Zarządza sesjami transmisyjnymi poprzez nawiązywanie i zrywanie połączeń między aplikacjami. Warstwa transportowa (ang. transport layer) zapewnia połączenie między aplikacjami na różnych systemach komputerowych, dba o kontrolę poprawności przesyłanych danych. Tutaj następuje podział danych na segmenty, które są kolejno numerowane i wysyłane do stacji docelowej. Stacja docelowa po odebraniu segmentu wysyła po- 260\n13 16.4. Model OSI twierdzenie odbioru. Jeśli porcja danych nie dotarła do adresata, przeprowadzana jest retransmisja. Warstwa sieciowa (ang. network layer) zapewnia metody ustanawiania, utrzymywania i rozłączania połączeń sieciowych. W tej warstwie obsługiwane są routing i adresacja logiczna. Poprawną transmisję danych przez konkretne media transmisyjne zapewnia warstwa łącza danych (ang. data link). Warstwa ta operuje na fizycznych adresach interfejsów sieciowych, zapewniając łączność między dwoma bezpośrednio połączonymi urządzeniami. Warstwa fizyczna odbiera dane z warstwy łącza danych i przesyła je w medium transmisyjnym jako bity reprezentowane w konkretny sposób (sygnały elektryczne, impulsy świetlne). W pierwszej warstwie modelu OSI pracują koncentratory, wzmacniaki i okablowanie. Do drugiej przypisane są przełączniki i karty sieciowe (operują na adresach MAC); warstwa trzecia poprzez routery operuje na adresach IP. Model OSI opisuje drogę danych przesyłanych między aplikacjami, które zostały uruchomione na różnych systemach komputerowych. W przypadku większości usług w internecie transmisja między systemami realizowana jest według modelu klientserwer, a komunikują się aplikacje klienckie (np. przeglądarka internetowa) i aplikacja serwerowa (np. serwer stron WWW). Transmisja w modelu OSI przeprowadzana jest w dół kolejnych warstw (na komputerze klienckim), a następnie w górę (na serwerze). Proces przekazywania danych między warstwami protokołu nazywany jest enkapsulacją (kapsułkowaniem, rysunek 16.12). Rysunek Model enkapsulacji 261\n14 Rozdział 16 t Wprowadzenie do sieci komputerowych W procesie enkapsulacji dane użytkownika (z warstwy aplikacji) dzielone są w warstwie transportu na segmenty i opatrywane nagłówkiem zawierającym m.in. numery portów. Tak przygotowane porcje danych wędrują do warstwy trzeciej, gdzie dodawany jest nagłówek zawierający adresy logiczne nadawcy i odbiorcy. Powstaje pakiet. Do pakietów w warstwie łącza danych dodawane są adresy fizyczne tworzona jest ramka. Ostatnia warstwa fizyczna ramkę z poprzedniej warstwy przekształca do postaci pozwalającej przesłać informację medium transmisyjnym. Dane wędrują do stacji docelowej i tam są ponownie przekształcane, najpierw z bitów na ramki, następnie na pakiety i segmenty, po czym zostają zinterpretowane przez aplikację na komputerze docelowym Protokoły używane w sieciach LAN Protokół TCP/IP Najpopularniejszym spośród protokołów komunikacyjnych jest protokół IP, powszechnie używany w sieciach LAN, a także w internecie. W sieciach IP dane są wysyłane w formie bloków określanych mianem pakietów. W przypadku transmisji z wykorzystaniem protokołu IP przed jej rozpoczęciem nie jest zestawiana wirtualna sesja komunikacyjna między dwoma urządzeniami. Protokół IP jest protokołem zawodnym nie gwarantuje, że pakiety dotrą do adresata, że nie zostaną pofragmentowane czy też zdublowane. Ponadto dane mogą dotrzeć do odbiorcy w innej kolejności niż zostały nadane. Niezawodność transmisji danych zapewniają protokoły warstw wyższych (np. protokół warstwy transportowej TCP) Protokół IPX/SPX Dla sieci pracujących w środowisku Novell Netware opracowany został protokół IPX (ang. Internet Packet Exchange). Nie został on wyposażony w mechanizmy kontroli transmisji i nie gwarantuje, że wszystkie pakiety dotrą na miejsce. Podobnie jak w przypadku protokołu IP, niezawodność transmisji zapewnia protokół warstwy czwartej SPX (ang. Sequenced Packet Exchange). Adresacja w protokole IPX składa się z dwóch części: adresu sieci i adresu hosta. Pierwszy z nich jest liczbą 32-bitową, drugi 48-bitową i odpowiada adresowi MAC karty sieciowej. Obecnie protokoły IPX/SPX praktycznie nie są stosowane, ponieważ zostały wyparte przez stos protokołów TCP/IP AppleTalk AppleTalk jest protokołem opracowanym przez firmę Apple, stosowanym w sieciach komputerowych opartych na systemie operacyjnym MacOS. Protokół ten wykorzystują proste sieci równorzędne. Aktualnie protokół AppleTalk nie jest rozwijany, został zastąpiony przez protokół TCP/IP. 262\n15 16.6. Model TCP/IP Protokoły IP, IPX i AppleTalk są protokołami rutowalnymi (ang. routed protocol). Oznacza to, że mogą być obsługiwane przez routery, a więc mogą przenosić dane między różnymi sieciami NetBEUI NetBEUI to prosty protokół opracowany przez IBM i wykorzystywany jedynie w systemach operacyjnych firmy Microsoft. Protokół ten cechuje się minimalnymi wymaganiami i dużą odpornością na błędy. Sprawdza się jednak tylko w małych sieciach lokalnych nie może być używany w internecie, gdyż nie jest protokołem rutowalnym. W najnowszych wersjach systemów Windows protokół został zastąpiony przez TCP/IP. W sieciach LAN wyróżnia się trzy rodzaje transmisji: q q Unicast pojedynczy pakiet wysyłany jest przez stację nadawczą do odbiorcy. q q Multicast (transmisja grupowa) pojedynczy pakiet danych jest kopiowany i wysyłany do grupy stacji sieciowych (określonej przez adres multicast). q q Broadcast (transmisja rozgłoszeniowa) pojedynczy pakiet jest kopiowany i wysyłany do wszystkich stacji sieciowych. W tym typie transmisji stacja nadawcza adresuje pakiet, używając adresu broadcast Model TCP/IP Model TCP/IP (ang. Transmission Control Protocol/Internet Protocol) to teoretyczny model warstwowej struktury komunikacji sieciowej. Podstawowym założeniem modelu TCP/IP jest podział całego zagadnienia komunikacji sieciowej na szereg współpracujących z sobą warstw (ang. layers). Założenia modelu TCP/IP są pod względem organizacji warstw zbliżone do założeń modelu OSI, jednak liczba warstw jest mniejsza i bardziej odzwierciedla prawdziwą strukturę internetu (rysunek 16.13). Warstwa aplikacji (ang. application layer) to najwyższy poziom, w którym pracują aplikacje, na przykład serwer WWW czy przeglądarka internetowa. Obejmuje ona zestaw gotowych protokołów, które aplikacje wykorzystują do przesyłania w sieci różnego typu informacji. Warstwa transportowa (ang. transport layer) odpowiada za przesyłanie danych i kieruje właściwe informacje do odpowiednich aplikacji, wykorzystując porty określane dla każdego połączenia. Warstwa transportowa nawiązuje i zrywa połączenia między komputerami i gwarantuje pewność transmisji. 263\n16 Rozdział 16 t Wprowadzenie do sieci komputerowych Rysunek Porównanie modeli OSI i TCP/IP Zadaniem warstwy internetowej (ang. internet layer) jest podzielenie segmentów na pakiety i przesłanie ich dowolną siecią. Pakiety trafiają do sieci docelowej niezależnie od przebytej drogi. Tą warstwą zarządza protokół IP. Tutaj określana jest najlepsza ścieżka i następuje przełączanie pakietów. UWAGA Związek między protokołem IP i protokołem TCP jest bardzo istotny. Protokół IP określa drogę dla pakietów, a protokół TCP zapewnia niezawodny transport. Warstwa dostępu do sieci (ang. network access layer) zajmuje się przekazywaniem danych przez fizyczne połączenia między urządzeniami sieciowymi (np. karty sieciowe lub modemy). Dodatkowo warstwa ta jest wyposażona w protokoły służące do dynamicznego określania adresów IP Protokoły w warstwie dostępu do sieci Warstwa dostępu do sieci jest odpowiedzialna za wszystkie zagadnienia związane z zestawieniem łącza fizycznego służącego do przekazywania pakietu IP do medium sieciowego. Odpowiada między innymi za odwzorowywanie adresów IP na adresy sprzętowe i za enkapsulację pakietów IP w ramki. Określa połączenie z fizycznym medium sieci w zależności od rodzaju sprzętu i interfejsu sieciowego. W warstwie dostępu do sieci modelu TCP/IP działają sterowniki aplikacji, modemów i innych urządzeń. Definiuje ona funkcje umożliwiające korzystanie ze sprzętu siecio- 264\n17 16.6. Model TCP/IP wego i dostęp do medium transmisyjnego. W sieciach lokalnych protokołem dostępu do sieci jest Ethernet, w sieciach rozległych są to m.in. protokoły ATM i Frame Relay. Ethernet Standard Ethernet został opublikowany w latach 80. ubiegłego wieku. Transmisja osiągała szybkość do 10 Mb/s i była realizowana przez gruby kabel koncentryczny na odległościach do 2 km. Pierwotny standard technologii Ethernet był wielokrotnie poprawiany w celu dostosowania go do potrzeb nowych mediów transmisyjnych i większych prędkości transmisji. Obecnie rodzina technologii Ethernet obejmuje trzy standardy: Ethernet (prędkość 10 Mb/s), Fast Ethernet (100 Mb/s) i Gigabit Ethernet (1000 Mb/s). Technologie Ethernet określają sposoby ustalania przepustowości łącza sieciowego nazywane autonegocjacją. Interfejsy sieciowe mogą pracować w wielu trybach, w zależności od rodzaju wykorzystywanego w sieci medium. Celem autonegocjacji jest umożliwienie współpracy różnych urządzeń w trybie o najwyższej prędkości akceptowalnej przez wszystkie urządzenia w sieci. Format ramki przyjmuje postać przedstawioną na rysunku Rysunek Ramka Ethernet Poszczególne elementy oznaczają: q q Preambuła składa się z 7 bajtów złożonych z naprzemiennych jedynek i zer. q q SFD (ang. start frame delimiter), czyli znacznik początkowy ramki w postaci sekwencji 8 bitów (1 bajt). q q Adres MAC odbiorcy (6 bajtów). q q Adres MAC nadawcy (6 bajtów). q q Typ ramki (2 bajty). q q Dane ( bajtów) jeżeli dane są mniejsze niż 46 bajtów, to uzupełniane są zerami. q q Suma kontrolna (4 bajty). Frame Relay Frame Relay zapewnia komunikację połączeniową o przepływności do 45 Mb/s. Funkcjonuje na telekomunikacyjnych łączach cyfrowych dobrej jakości, odznaczających się niskim wskaźnikiem błędów. Frame Relay pozwala na łączenie sieci LAN, transmisję danych i głosu, wideo- i telekonferencje. 265\n18 Rozdział 16 t Wprowadzenie do sieci komputerowych Sieć Frame Relay składa się z wielu urządzeń sieciowych połączonych kanałami fizycznymi, na których tworzone są połączenia wirtualne (logiczne). Mogą być one zestawiane na stałe (ang. Permanent Virtual Circuits PVC) i tymczasowo (ang. Switched Virtual Circuits SVC). Frame Relay zapewnia gwarantowaną szybkość transmisji (ang. Committed Information Rate CIR). ATM ATM jest technologią telekomunikacyjną, która umożliwia przesyłanie głosu, obrazów wideo i danych przez sieci prywatne i publiczne. W przeciwieństwie do Frame Relay, jest ona oparta na architekturze komórek, a nie ramek. Komórka ATM ma stałą długość 53 bajtów. Tworzy ją 5-bajtowy nagłówek ATM i 48 bajtów treści zasadniczej. Małe komórki o stałej długości doskonale nadają się do przesyłania głosu i obrazów wideo, ponieważ ruch ten nie toleruje opóźnień. Ruch zawierający obrazy wideo i głos nie musi czekać na przesłanie większego pakietu danych Protokoły warstwy internetowej Zadaniem warstwy internetowej jest wybranie najlepszej ścieżki dla pakietów przesyłanych w sieci. Podstawowym protokołem działającym w tej warstwie jest protokół IP (ang. Internet Protocol). Tutaj następuje określenie najlepszej ścieżki i przełączanie pakietów. W warstwie internetowej modelu TCP/IP działają następujące protokoły: q q Protokół IP, który zapewnia usługę bezpołączeniowego dostarczania pakietów przy użyciu dostępnych możliwości. Protokół IP nie bierze pod uwagę zawartości pakietu, ale wyszukuje ścieżkę do miejsca docelowego. q q Protokół ICMP (ang. Internet Control Message Protocol), który pełni funkcje kontrolne i informacyjne. Jest on używany przez polecenia sprawdzające poprawność połączenia (np. polecenie ping). q q Protokół ARP (ang. Address Resolution Protocol), który znajduje adres warstwy łącza danych MAC dla znanego adresu IP. q q Protokół RARP (ang. Reverse Address Resolution Protocol), który znajduje adres IP dla znanego adresu MAC. Protokół IP spełnia następujące zadania: Definiuje format pakietu i schemat adresowania. Przesyła dane między warstwą internetową i warstwą dostępu do sieci. Kieruje pakiety do zdalnych hostów. 266\n19 16.6. Model TCP/IP Postać, w jakiej dane są przesyłane przez pakiety IP, przedstawiona została na rysunku Rysunek Format pakietu IP Poszczególne elementy oznaczają: q q Wersja wersja protokołu IP. q q Długość nagłówka wielkość nagłówka datagramu opisanego w 32-bitowych słowach. q q Typ usługi (ang. Type of Service ToS) określa klasę usług; wykorzystywany przy zarządzaniu ruchem. q q Rozmiar pakietu rozmiar całego pakietu IP podany w bajtach. q q Identyfikator używany podczas łączenia fragmentów danych. 267\n20 Rozdział 16 t Wprowadzenie do sieci komputerowych q q Flagi jest to 3-bitowe pole, gdzie pierwszy bit oznacza, czy dany pakiet może zostać podzielony na fragmenty; drugi czy pakiet jest ostatnim fragmentem. Trzeci bit nie jest używany. q q Przesunięcie fragmentu określa pozycję, gdzie w bieżącym pakiecie kończy się fragment datagramu z poziomu 4. q q Time-To-Live (TTL) zawiera znacznik życia pakietu. Pole to jest liczbą, zmniejszaną przez każdy router, przez który przechodzi. Kiedy wartość TTL osiągnie zero, pakiet jest zatrzymywany, a nadawca zostaje poinformowany, że pakietu nie udało się dostarczyć. q q Protokół oznacza kod protokołu warstwy wyższej transportowej. q q Suma kontrolna nagłówka służy do wykrywania uszkodzeń wewnątrz pakietów. q q Adresy źródłowy i docelowy pakietu adres IP nadawcy i odbiorcy pakietu. q q Opcje dodatkowe informacje, nie zawsze używane, mogą dotyczyć na przykład funkcji zabezpieczeń. q q Dane pole przeznaczone na dane pakietu lub jego fragmentu Protokoły warstwy transportowej Warstwa transportowa zapewnia usługi przesyłania danych z hosta źródłowego do hosta docelowego. Ustanawia logiczne połączenie między hostem wysyłającym i odbierającym. Protokoły transportowe dzielą i scalają dane wysyłane przez aplikacje wyższej warstwy w jeden strumień danych przepływający między punktami końcowymi. Protokoły warstwy transportowej to TCP i UDP. Protokół IP pozwala na przenoszenie pakietów między sieciami, jednak nie zapewnia, że wysłane dane dotrą do adresata. Ta cecha powoduje, że protokół IP nazywany jest bezpołączeniowym dane wysyłane są tylko w jedną stronę, bez potwierdzenia. Za niezawodność przesyłu danych odpowiedzialny jest protokół TCP, nazywany protokołem połączeniowym. To on po odebraniu każdej porcji danych wysyła potwierdzenie do nadawcy, że dane zostały odebrane. W przypadku braku potwierdzenia dane wysyłane są ponownie. Innym protokołem działającym na rzecz protokołu IP jest UDP (ang. User Datagram Protocol). Jest on bezpołączeniowym protokołem transportowym należącym do stosu protokołów TCP/IP. Służy do wysyłania datagramów bez potwierdzania czy gwarancji ich dostarczenia. Przetwarzanie błędów i retransmisja muszą być obsłużone przez protokoły wyższych warstw (np. warstwy aplikacji). 268\n21 16.7. Narzędzia dla protokołów TCP/IP Protokół UDP jest zaprojektowany dla aplikacji, które nie mają potrzeby składania sekwencji segmentów. Nie przesyła on informacji o kolejności, w jakiej mają być odtworzone. Taka informacja jest zawarta w nagłówku segmentów protokołu TCP Protokoły warstwy aplikacji Warstwa aplikacji zajmuje się świadczeniem usług dla użytkownika. Protokoły warstwy aplikacji definiują standardy komunikacji między aplikacjami (programami klienckimi a serwerowymi). Najpopularniejsze protokoły warstwy aplikacji: q q Telnet (ang. Network Terminal Protocol) protokół terminala sieciowego, pozwalający na zdalną pracę z wykorzystaniem konsoli tekstowej. q q FTP (ang. File Transfer Protocol) protokół transmisji plików. q q SMTP (ang. Simple Mail Transfer Protocol) protokół wysyłania poczty elektronicznej. q q POP (ang. Post Office Protocol) protokół odbioru poczty elektronicznej. q q HTTP (ang. Hypertext Transfer Protocol) protokół przesyłania stron WWW. q q SSH (ang. Secure Shell Login) protokół terminala sieciowego zapewniający szyfrowanie połączenia. q q DNS (ang. Domain Name Serwer) serwer nazw domenowych. Odpowiada za tłumaczenie adresów domenowych na adresy IP i odwrotnie. q q DHCP (ang. Dynamic Host Configuration Protocol) protokół dynamicznej konfiguracji urządzeń. Odpowiedzialny za przydzielanie adresów IP, adresu domyślnej bramki i adresów serwerów DNS. q q NFS (ang. Network File System) protokół udostępniania systemów plików (dysków sieciowych); działa, wykorzystując UDP, czyli bez potwierdzenia odbioru. q q SNMP (ang. Simple Network Management Protocol) prosty protokół zarządzania siecią. Pozwala na konfigurację urządzeń sieciowych i gromadzenie informacji na ich temat Narzędzia dla protokołów TCP/IP Poprawne skonfigurowanie protokołu IP pozwala na pracę z wykorzystaniem zasobów sieciowych. Każdy sieciowy system operacyjny oferuje narzędzia pozwalające sprawdzić poprawność konfiguracji. 269\n22 Rozdział 16 t Wprowadzenie do sieci komputerowych Polecenie ipconfig W systemach Windows poleceniem, które pozwala sprawdzić adresy przypisane do poszczególnych interfejsów, jest ipconfig. Narzędzie to pomaga przy wykrywaniu błędów w konfiguracji protokołu IP. WSKAZÓWKA Najczęściej polecenie ipconfig jest wykorzystywane w następujący sposób: q q ipconfig pokazuje skróconą informację o połączeniu. q q ipconfig /all pokazuje szczegółowe dane o konfiguracji wszystkich interfejsów. q q ipconfig /renew odnawia wszystkie karty. q q ipconfig /release zwalnia wszystkie połączenia. q q ipconfig /? wyświetla komunikat pomocy. q q ipconfig /flushdns czyści bufor programu rozpoznającego nazwy DNS. Odpowiednikiem polecenia ipconfig w systemie Linux jest ifconfig Ping Do diagnozowania połączeń w sieciach komputerowych TCP/IP używane jest polecenie ping. Pozwala ono na sprawdzenie, czy istnieje połączenie między dwoma urządzeniami, umożliwia sprawdzanie jego jakości poprzez mierzenie liczby zgubionych pakietów oraz czasu ich dotarcia do celu i z powrotem. Do badania jakości połączenia ping korzysta z protokołu ICMP. Polecenie ping dostępne jest zarówno w systemie Windows, jak i Linux. Aby sprawdzić poprawność konfiguracji połączenia IP, należy użyć składni: ping nazwa_lub_adres_ do_sprawdzenia Tracert Komendą służącą do badania trasy pakietów IP w systemie Windows jest tracert. Sprawdza ona czasy dostępu do kolejnych routerów znajdujących się na drodze do adresu docelowego (rysunek 16.16). 270\n23 16.7. Narzędzia dla protokołów TCP/IP Rysunek Wynik działania funkcji tracert UWAGA Często z wyników działania programu można odczytać wędrówkę pakietów po sieci, ponieważ niektóre nazwy routerów zawierają ich lokalizację. W przykładzie podanym na rysunku pakiety pokonały trasę z Katowic (z adresu kat-ru5.idsl.tpnet.pl), przez Frankfurt nad Menem (tengige ffttr1.frankfurtammain.opentransit.net) do Houston (The-Planet.TenGigabitEthernet2-3.ar2.HOU1.gblx.net) Netstat Polecenie netstat jest jednym z najbardziej rozbudowanych poleceń, pozwalającym na sprawdzanie połączeń sieciowych (rysunek 16.17). Dostępne jest zarówno dla systemu Windows, jak i Linux. Umożliwia wyświetlanie aktywnych połączeń sieciowych TCP, a także portów, na których komputer nasłuchuje, tabeli routingu, statystyk itp. Rysunek Przykład wykorzystania polecenia netstat tablica routingu Polecenie netstat użyte bez parametrów powoduje wyświetlenie aktywnych połączeń protokołu TCP. Inne najważniejsze parametry polecenia to: q q -a służy do wyświetlania wszystkich aktywnych połączeń oraz portów nasłuchu protokołów TCP i UDP. q q -b służy do wyświetlania aktywnych połączeń protokołu TCP i nazw programów, które przypisane są do obsługi danego portu. q q -e wyświetla statystykę sieci Ethernet. 271\n24 Rozdział 16 t Wprowadzenie do sieci komputerowych q q -n wyświetla aktywne połączenia TCP (adresy i numery portów są wyrażane numerycznie). q q -o wyświetla aktywne połączenia TCP i identyfikatory procesów (PID) poszczególnych połączeń. -p protokół ukazuje połączenia wybranego protokołu (udp, tcpv6, tcp lub udpv6). q q - s służy do wyświetlania oddzielnych statystyk dla poszczególnych protokołów. q q -r służy do wyświetlania zawartości tabeli trasowania protokołu IP DNS System nazw domenowych DNS (ang. Domain Name System) to system serwerów oraz protokół komunikacyjny mający za zadanie tłumaczyć adresy IP na adresy w postaci przyjaznej dla człowieka (nazwy mnemoniczne). Adresy DNS składają się z domen internetowych rozdzielonych kropkami. Taki podział pozwala na budowanie hierarchii nazw, na przykład oznacza nazwę helion zarejestrowaną w domenie krajowej pl. Przedrostek www oznacza nazwę usługi, jest administrowany przez właściciela głównej domeny. Hierarchiczny charakter systemu domen pozwala na tworzenie poddomen. Na przykład dla domeny krajowej pl utworzonych zostało wiele poddomen: regionalnych, jak katowice.pl, zakopane.pl czy waw.pl, funkcjonalnych, jak com.pl, gov.pl czy org.pl, należących do firm, organizacji lub osób prywatnych, jak helion.pl. Kolejne nazwy w adresie oddzielane są kropkami, ostatnia z nazw jest domeną najwyższego poziomu (ang. top level domain). DNS to system organizacyjny zarządzany przez dwie instytucje IANA i ICANN. Nadzorują one ogólne zasady przyznawania nazw domen i adresów IP. Nie zajmują się jednak przydzielaniem domen dla chętnych, a jedynie rozdzielają domeny najwyższego poziomu między kraje lub organizacje, które odpowiadają za ich przyznawanie. Domeną pl zarządza organizacja Naukowe i Akademickie Sieci Komputerowe (NASK). Rozdziela ona poddomeny w obrębie domeny pl między zainteresowanych, którzy stają się ich administratorami. Domeny najwyższego poziomu tworzą szkielet sieci DNS. Informacje o nich przechowywane są na 13 głównych serwerach systemu DNS rozsianych po świecie. Gromadzą one dane o serwerach DNS, które zarządzają zarejestrowanymi domenami. To do nich przekierowywane są zapytania dotyczące poddomen utworzonych w domenach głównych. 272\n25 16.8. Zasady transmisji w sieciach TCP/IP Zasady transmisji w sieciach TCP/IP Urządzenia pracujące w jednej sieci mają możliwość komunikacji tylko między sobą. Aby połączyć je z inną siecią, wymagany jest router. Jest to urządzenie, które przekierowuje pakiet do adresata znajdującego się w innej logicznej sieci IP Brama domyślna Komunikacja w sieciach TCP/IP pozwala na wymianę danych tylko z urządzeniami znajdującymi się w danej sieci. Aby wysłać wiadomość poza sieć, w której pracuje urządzenie, należy ustawić parametr konfiguracyjny protokołu IP bramę domyślną. Adres bramy domyślnej wskazuje na router, który przechowuje informacje o tym, jak dotrzeć do wybranej sieci. Routery to węzły sieci. Mają za zadanie przesyłać pakiety do adresata, a dokładnie do sieci, w której znajduje się jego adres IP. Pakiet zaadresowany do komputera znajdującego się w naszej sieci jest kierowany bezpośrednio do niego. Jeśli ma zostać wysłany poza sieć, trafia do routera, który sprawdza, czy jest on kierowany do sieci bezpośrednio podłączonej do niego, czy ma być przesłany do urządzenia znajdującego się poza sieciami podłączonymi do routera. Pakiety wędrują od jednego węzła (routera) do drugiego poprzez wiele węzłów pośredniczących, często mogą też być transmitowane różnymi trasami. Zadaniem routera jest wybrać najlepszą dostępną drogę pomiędzy jednym a drugim węzłem. Decyzja o wyborze trasy podejmowana jest na podstawie wpisów znajdujących się w tablicy routingu spisie sieci podłączonych bezpośrednio do routera oraz sieci dostępnych na routerach sąsiadujących. Tablica routingu może być utworzona przez administratora lub dynamicznie, przez protokoły routingu (nie mylić z protokołami rutowalnymi). Routing (trasowanie) polega na podjęciu decyzji, przez który fizyczny port lub przez którą sieć pakiety mają być wysłane, aby jak najszybciej dotarły do adresata. Każdy wpis w tablicy routingu zawiera adres sieci docelowej oraz adres sieci lub interfejsu, przez który dana sieć docelowa jest osiągalna. Jeśli router zna więcej niż jedną trasę do sieci docelowej, wybiera trasę najkorzystniejszą na podstawie metryki wartości określającej jakość danej trasy. Metryki zależne są od konkretnego protokołu routingu. Mogą opierać się tylko na liczbie routerów znajdujących się na drodze do celu, ale również na chwilowym obciążeniu łącza, jego prędkości czy opóźnieniach występujących w transmisji. 273\n26 Rozdział 16 t Wprowadzenie do sieci komputerowych Przykład Rysunek przedstawia infrastrukturę sieciową dla przykładowej sieci łączącej Katowice, Berlin, Londyn i Waszyngton. W każdym z miast do zainstalowanych routerów podłączona została sieć lokalna. Informacje o dostępnych sieciach zapisane są w tablicach routingu zamieszczonych pod rysunkiem. Kolejne wpisy w tablicach oznaczają: adres sieci, adres interfejsu, przez który dana sieć jest osiągalna, oraz liczbę przeskoków do celu. Rysunek Przykładowa infrastruktura sieci Protokoły routingu Routery budują tablice routingu na podstawie informacji wymienionych z sąsiednimi routerami. Wymiana ta opiera się na protokołach routingu, które mają za zadanie poinformować sąsiednie węzły sieci o sieciach, do których ma dostęp. Takie rozwiązanie pozwala na dynamiczne budowanie struktury. Dołączenie kolejnej sieci do jednego z routerów nie wymaga rekonfiguracji pozostałych węzłów sieci. Zostaną one automatycznie poinformowane o zaistniałych zmianach. Protokoły routingu to: RIP, IGR, EIGRP, OSPF, BGP. Protokoły routingu wysyłają informacje w określonych interwałach czasowych. Jeśli dana trasa nie jest dostępna (nie dotarła informacja od sąsiedniego routera), to wpis dotyczący trasy i sieci, które były osiągalne, zostaje usunięty z tablicy routingu i o ile to możliwe zastępowany jest innym wpisem (np. wcześniej odrzuconym jako mniej korzystny). Dynamiczne przekazywanie informacji o stanie sieci poprawia jej działanie. Router, który utracił bezpośrednie połączenie z sąsiadującym węzłem, może połączyć się z nim inną drogą. Routery mają możliwość zdefiniowania routingu domyślnego trasy określającej dostęp do wszystkich sieci, które nie są wpisane w tablicy routingu. 274\n27 16.8. Zasady transmisji w sieciach TCP/IP Przykład 16.2 Wróćmy do przykładu z rysunku Węzeł Katowice ma dostęp do węzła Waszyngton dwoma drogami przez Berlin i Londyn oraz bezpośrednio. Na podstawie informacji zawartych w tablicy routingu wszystkie pakiety kierowane są do sieci bezpośrednio łączącej oba węzły. Jeśli połączenie to zostanie zerwane (nie dotrze informacja protokołu routingu), to w tablicy routingu wpis dotyczący bezpośredniej dostępności węzła Berlin jest zamieniany na trasę przez Waszyngton. Wpisy w tablicy routera Katowice będą wyglądać następująco: Serial Eth Wpis dla sieci został usunięty sieć ta przestała działać Gniazdo Transmisja w sieciach TCP/IP opiera się na dwóch elementach adresie urządzenia i numerze portu. Taka para parametrów transmisji nazywana jest gniazdem. Adres IP odpowiada za zidentyfikowanie pojedynczego urządzenia w sieci, numer portu oznacza, jaka aplikacja na urządzeniu docelowym ma przetwarzać przesłane dane. Numery portów dodawane są do segmentów na poziomie warstwy czwartej (przez protokoły TCP i UDP). Numery portów zapewniają, że dane zostaną przetworzone przez konkretną aplikację. Na przykład podczas pobierania stron WWW zapytanie ze strony przeglądarki wysyłane jest na port 80 wybranego serwera WWW. Portem nadającym jest pierwszy wolny port powyżej Dane trafiają do serwera WWW na port 80 jest to port, za którego obsługę odpowiada serwer HTTP. Serwer WWW wysyła dane (wybraną stronę) do klienta, kierując odpowiedź na port, z którego przyszło zapytanie. Komputer odbierający na podstawie portu kieruje odebrane dane do przetworzenia przez program, który wysłał zapytanie. Numery portów do numeru 1023 przypisywane są znanym usługom sieciowym, na przykład 21 FTP, 23 Telnet, 25 SMTP, 80 HTTP. Numery portów powyżej 1024 są przydzielane dynamicznie programom, które korzystają z połączeń sieciowych. 275\n28 Rozdział 16 t Wprowadzenie do sieci komputerowych ĆWICZENIA 1. Sprawdź sposób budowy sieci, do której jesteś podłączony. Z jakiego medium korzysta? W jakiej topologii jest zbudowana? 2. Sprawdź adres IP przypisany do komputera, na którym pracujesz. 3. Sprawdź dostępność swojej bramy domyślnej. 4. Sprawdź trasę wędrowania pakietów do dowolnego adresu w domenie com. 5. Wyświetl tablicę routingu na komputerze. Pytania i polecenia kontrolne Co nazywane jest siecią komputerową? Jak klasyfikuje się sieci ze względu na sposób działania? Czym różnią się sieci LAN od sieci WAN? Opisz budowę i przeznaczenie kabla koncentrycznego. Dlaczego przewody w kablu UTP są skręcone? Czym różni się kabel prosty od kabla skrosowanego? Jakie urządzenia można nimi połączyć? Jakie urządzenia mają przypisany adres MAC? Czym różni się koncentrator od przełącznika? Jakie zadanie pełni router? W jakich trybach może pracować sieć bezprzewodowa? Jak nazywa się punkt styku sieci kablowej i bezprzewodowej? Opisz topologię magistrali. W jaki sposób następuje dostęp do medium transmisyjnego? W jakich sieciach wykorzystywany jest mechanizm przekazywania żetonu (tokenu)? Scharakteryzuj topologię gwiazdy. 15. Wymień wszystkie warstwy modelu OSI. Jakie funkcje pełnią one w transmisji danych? 16. Co oznacza termin enkapsulacja? 17. Jakie rodzaje transmisji występują w sieciach? 18. Czym różni się model TCP/IP od modelu OSI? Jakie urządzenia działają w warstwie dostępu do sieci oraz w warstwie sieci? Wymień protokoły warstwy sieci. Wymień protokoły warstwy aplikacji. 276\n29 16.8. Zasady transmisji w sieciach TCP/IP Pytania i polecenia kontrolne ciąg dalszy Czym różni się protokół TCP od UDP? Jakie polecenie pozwala sprawdzić konfigurację interfejsów sieciowych w systemach Windows? Jaki jest jego odpowiednik w systemie Linux? Jakie polecenie pozwala śledzić trasę pakietu w systemie Windows? Jaki jest jego odpowiednik w systemie Linux? W jaki sposób wyświetlić tablicę routingu dostępną w systemie Windows? Jaką funkcję pełni serwer DNS? Co jest zadaniem routingu? Jaka jest różnica między protokołem rutowalnym a protokołem routingu? Jakie wpisy zawiera tablica routingu? Wymień trzy protokoły routingu. Jakie jest ich zadanie? 31. Co oznacza termin gniazdo w przypadku transmisji sieciowej? 277


##### Zdjęcia nagich kobiet porno - Zdjęcia porno - Pornozilla.pl.\nNajlepsze foty seksownych gejów, zebrane w jednym miejscu. Przeglądaj tony nagich fotek z gwiazdą porno Mia Khalifa za darmo na Pornhub. Dostępne na całkowicie za darmo, bez ograniczeń dostępu do milionów zdjęć porno.\nZapoznaj się z naszą kolekcją darmowych pornograficznych zdjęć xxx oraz podziel się swoimi. Zdjęcia: 66 Puszyste ładne kobiety 77% 86909. MILFów lub porno z babciami. nawilżacz i potraktuj się tymi galeriami nagich gorących, dojrzałych kobiet. Tony zdjęć porno z seksownymi Puszysta czekają na ciebie. Zdjęcia: 41 Cycate kobiety 67% 84530.\nSexy heban pirn zbiór filmów i zdjęć porno. Najlepsze sex zdjęcia nagich kobiet porno i erotyczne zdjęcia w internecie. NAGIE DZIEWCZYNKI Zdjęcia nagich kobiet porno najświeższe czarne lesbijskie porno na pornhub, zdjęcia, video o NAGIE DZIEWCZYNKI PORNO.\nDarnowe zdjęcia porno Podglądanie na xHamster. Postanowił się zemścić, umieszczając w internecie nagie zdjęcia dziewczyny. Pobierz gorące zdjęcia porno lub przejrzyj galerie zdjęć już teraz! Jeśli takie kobiety rodzą porjo w Australii, chyba mamy niezły powód żeby wybrać się tam na.\nDarnowe zdjęcia porno Dojrzałe na xHamster. Darmowe galerie porno i fotki cipek. Chodź i zwal sobie do najseksowniejszych porno gwiazdeczek, które wiedzą, jak poruszyć ostro Twe. To porno amatorskie w formie zdjęć i gifów, które zapewnia lekki i łatwy zdjęcia nagich kobiet porno zarządzaniu. Tony zdjęć porno z oprno Zdjęcia nagich kobiet porno czekają na ciebie.\nPubliczne Annabelle kwiaty filmy porno. Jak zrobiliśmy orgię na łódce - - Party Gwiazd Porno. Porno na stronie szczecińskiego urzędu miasta!\nPodglądaczu swoją analnym seksu żonę, Kobiety porno seks. U nas codziennie nowe galerie porno dla dorosłych. Tony zdjęęcia porno z seksownymi MILF czekają na ciebie. Darmowe zdjecia nagich lasek petite kody kay zdjęcia nagich kobiet porno pracowała ciężko kutas. Trafiły na strony porno - Chciałam być zauważona. Nagie kobiety owłosione dziewczyny z zabawkami porno co to jest pov tyłek i cipki, darmowe zdjęcia nagich kobiet porno porno zdjęcia i wideo.\nCudowne porno lesbijki liżą się po naturalnych piersiach. Dziewczyny nago i polskie porno za darmo. Albumy zdjęć męskich solówek na Pornhub, darmowe zdjęcia amatorskich fiutów. Zobacz najlepsze sex zdjęcia z Polski i Świata, amatorskie galerie, nagie zdjęcia ze Snapchata oraz zdjęcia porno gwiazdek.\nCiesz się galeriami zdjęć porno wszystkich swoich ulubionych gwiazd! Darnowe zdjęcia porno MILF na xHamster. Znajdź galerie nagich dziewczyn, obrazki XXX kobiet zdęjcia seksowne kobieet fotki. Cię rozerwać, jak zdjęcia nagich kobiet porno memy i strona porno fetysz stóp ujęcia nagich dziewczyn, że nigdy.\nStrona ta ma jedną z największych kolekcji seksownych, nagich kobiet, jaką. Najlepsze laski nago i porno fotki z kocicami. Hot nagie zdjecia asian kogut sucker z hairy bush młodych kurwa w pokoju hotelowym. Ladne kobiety nago niemiecki dojrzałe kurwa dostaje facialized w jacuzzi. Zdjęcia nagich kobiet porno Galerie Porno Fotki Erotyczne.\nTwórz swoje albumy. Korzystaj z filtrów fotograficznych i upiększaj swoje zdjęcia. Tony zdjęć porno z seksownymi Gwiazda porno czekają na ciebie. Seks zdjecia sex lasek taśma Amatorskie studentów kurwa scena 1. Znajdziesz tu same nagie polskie dziewczyny. Tony zdjęć porno z seksownymi Duże cycki czekają na ciebie.\nJak przygotować kobietę do seksu analnego Duża czarna kutas kamera internetowa 3d hentai fantasy porn Filmy blowjobs samochodów Indyjski mamuśki seks Jak duża jest przeciętna cipka\nGalerie erotyczne Najmłodsze dziewczyny nago. Na Facebooku udostępnił je znajomym głogowianki. W tej wnikliwej i uroczej sekcji dozwolone są osoby nieprofesjonalne! Dobre darmowe porno fourway, który będzie cios umysłu.\nDarmowe nagie zdjęcia - Dziewczyny Cipka. Darmowe nagie zdjęcia - Dziewczyny Rajstopy. Darnowe zdjęcia porno Sutki na xHamster.


7 lutego 2022 7 lutego 2022 Milena Zasada\n„W czasie deszczu dzieci się nudzą…” – dźwięczą słowa ponadczasowego szlagieru gdy spoglądamy na obecną aurę. A jak niegdyś bawiły się dzieci na Kujawach w deszczowe dni? Jedna z propozycji zabaw wewnątrz domu to: „cztery kąty, a piec piąty”. Może zapożyczycie?\nKujawskie godanie na dobry tydzieńdzieci, gwara, Kujawy, zabawy\nPrevious Previous post: I Międzyparafialny Włocławski Turniej Szachów Szybkich 2022\nNastępny Następny post: A na naszym kiermaszu …


D'Agostino | Outfilm\nOcena: 2.3 / 5 (211 głosów)\nniskobudżetowe kino klasy B\nthriller erotyczny nie tylko dla miłośników s/m\nmetafora skrywanej orientacji\nBartosz Żurawiecki o filmie\n"D'Agostino" to kontrowersyjny film, który spotkał się z falą krytyki ze względu na niską jakość produkcji i przemocową relację między mężczyznami. Znalazł też swoich obrońców doszukujących się symbolicznego znaczenia przedstawionych wydarzeń. Zdajemy sobie sprawę, że to nie jest film dla każdego i dlatego pokazujemy go jako ciekawostkę i dodatkową premierę. Podzielcie się z nami Waszymi opiniami.\npon., 2021-01-18 08:38\nBzdury i szkoda czasu. Dno kompletne\nsob., 2021-01-30 22:25\nsob., 2021-01-30 22:41\nTragedia... Film o niczym i nawet dla zabicia najgorszej nudy, szkoda czasu...\nsob., 2021-01-30 22:56\nsob., 2021-01-30 23:15\nintrygujaca relacja miedzy dwoma\nbohaterami ale film niskobudzetowy ....\nPomysl dobry lecz na tym sie skonczylo .\nsob., 2021-01-30 23:39\nndz., 2021-01-31 15:06\nndz., 2021-01-31 16:41\ngodziny wyjęte z życia…\ngodziny wyjęte z życia...\nFilm meeega nudny\nndz., 2021-01-31 17:04\nDo takiego fantazy jeszcze nie dorosłem\nndz., 2021-01-31 20:44\nCóż....słabe to, słabe.Reżyser chyba wziął jakieś wspomagacze.Nie ratuje filmu nawet atrakcyjność głównego bohatera.Nie serwujcie nam już takich ciekawostek.\nndz., 2021-01-31 23:07\nwt., 2021-02-02 19:58\nOceniam to wybitne dzielo na mocne ZERO! DOŻYWOCIE DLA '' REŻYSERA'' To nawet nie katastrofa TO ARMAGEDON!\nśr., 2021-02-03 22:32\nFilm-dziwoląg, nudny i o niczym...\nczw., 2021-02-04 00:43\nCałkiem zabawna i przewrotna perwersja. Po projekcji polecam komentarze. Fantazja twórców filmu oraz miny oburzonych widzów, ubaw "po pachy". Już chyba z 10 minut zanoszę się od śmiechu. Tak więc film proponuję potraktować, jako test na własne poczucie humoru.\nsob., 2021-02-06 22:16\nJaaaaa, ho ho, ale film. Po komentarzach spodziewałem się nudy, kiepskiej fabuły. A tu proszę, oglądałem z kolegą z zapartym tchem. Mógłbym się przyczepić do samej jakości kliszy, bo film sprawiał momentami wrażenie cięcia taśmy, poruszenia kamery, wąskie kadry, ale robiło to też klimacik kina niezależnego. Aktorzy piękni, więc było cały czas kogo obserwować. Fabuła w stylu Passoliniego, ale przewrotność i zaskoczenie przypominało mi trochę Almodovara. Niuanse mają znamiona fantazy, mrocznego eksperymentu. Na 20 minut przed końcem spodziewałem się innego zakończenia i dopiero potem było pozytywne mega zaskoczenie. Aaah, film zrozumie chyba tylko ten kto wie i rozumiem czym są perwersje i Roleplay. Przydaje się też pewna nieczułość na wszelako rozumiane pojęcie dirty. Zdecydowanie mamie filmu bym nie polecił. Moje 5/5\nsob., 2021-02-06 23:49\nndz., 2021-02-07 18:01\nDodane przez chic garcon w odpowiedzi na Jaaaaa, ho ho, ale film. Po…\nMam mocno ambiwalentne odczucia co do tego filmu, ale zdecydowanie nie aż tak negatywnie jak większość komentujących poprzedników. Film porusza w sposób mniej lub bardziej symboliczny wiele skłaniających do myślenia zagadnień. Poza problemem tłumionej seksualności można się dopatrzeć choćby nawiązań do pierwotności (w kontekście człowieka) czy pewnej naturalnej skłonności ludzkiej do dominacji, tworząc mnogość linii interpretacyjnych. W sposób, który dla widza nieco mniej oswojonego, może być nie tylko kontrowersyjny, ale wręcz niemożliwy do przejścia. Jednak słabość realizacyjna i powierzchowność sprawiają, że pojawia się naturalne pytanie, na ile reżyser jest świadomy stawianych, czy też pojawiających się tu problemów a na ile jest to być może próba bezmyślnego szokowania widza, przy której poprzez dotykanie tematów tabu, mimowolnie pojawiają się odległe interesujące skojarzenia. Trudno nie odnieść wrażenia grafomanii podczas oglądania tego filmu. Nadal jednak było to przeżycie ciekawsze od kolejnej ckliwej mainstreamowej komedii. Nasunął też kilka nowych kierunków do własnej twórczości, więc nie pogniewałbym się, jakby takich "dodatków" pojawiało się więcej. Jak jednak sami napisaliście w opisie, z pewnością nie jest to film dla każdego :)\nndz., 2021-02-07 05:08\nNie wiadomo co jest faktycznie snem, a co rzeczywistością... pomysł ciekawy... scenariusz trochę słaby... Przede wszystkim film odzwierciedla patologię osobowości tzw. 100% akt - brak czułości, zrozumienia, zero empatii, samolubność, perwersyjny egoizm, znieczulenie emocjonalne - taki rodzaj psychopatii.\nczw., 2021-02-11 21:46\nKolejny film po kosztach, czysto turystyczny, wygląda jak wyprodukowany przez urząd turystyki Grecji... Fabuła kompletnie nieskładna, nielogiczna, nawet jeżeli ma z założenia pokazywać to, co jest w umyśle współczesnego młodego człowieka. Napisałbym, czym tam wieje, ale nie wypada używać tu tak wulgarnych słów. Dla mnie jakby zwieńczeniem wszystkiego - choć wypowiedzianym niemal na samym początku - jest zdanie bohatera: "nie ma nic gorszego niż gruby i brzydki człowiek". Nie mam więcej pytań, jedną gwiazdkę daję sobie - za moje bardzo miłe wspomnienia sprzed lat z Santorini.\nsob., 2021-02-13 17:09\nPomysl moze niezly, ale scenariusz beznadziejny.\nFilm opisano jako "niskobudzetowy klasy B" w istocie jest o film klasy G\nndz., 2021-02-14 07:56\nrzeczywiście totalny shit. Oglądałem przewijając.\nczw., 2021-03-04 22:38\npt., 2021-04-23 08:06\nfajny ja jako gej uwielbiam takie filmy\nsob., 2021-05-15 19:11\nTo ,że znany ponoć w branży twórca myślał, myślał i wymyślił cudaczną fabułę idzie jakoś zrozumieć.Ale to ,że znalazł ekipe,fundusze i aktorów na jej realizacje pojąć trudno.No cóż jak powiedział kiedyś znany koryfeusz ; dupa jest od srania - aktorzy od grania.\nśr., 2021-05-26 10:18\nPomijając beznadziejny scenariusz, cała akcje tego filmu można zmieścić w trailerze. Reszta wyglada jak lokowanie produktu, w tym wypadku Grecji. Ogólnie żenada i 100 metrów mułu. Nie eksperymentujcie z takimi filmami, bo nawet po pijaku tego oglądać się nie da.\nsob., 2021-08-07 22:27\nw swojej dziwności bardzo ciekawy film.\nwt., 2021-09-28 16:05\nczw., 2021-10-28 16:13\nNie odrzucam tego filmu. Bynajmniej mię nie nudził. Oczywiście wiele mię w nim irytowało. Ale oglądając go, mimo to nie chciałem z niego zrezygnować. Ktoś tu wspomniał o ewentualnej metaforze schowka z zarodkiem jako gejowskiej szafy. Nie, to nie to. Ale zachowanie Allana wobec swojego d'Ago można uznać za rozbudowaną przenośnię manipulacji, instrumentalizacji czy wręcz przemocy wobec obiektów ludzkich uczuć.\nAllan traktuje swego d'Ago, nadaje mu nawet swoją nazwę) jak pieska czy kota. Czyli czysto utilitarno-przyjemnościowo. Ale przecież tako samo we wstępnych kadrach filmu traktował swoją partnerkę. Tamten związek wydawał mi się już zupełnie zużyty. Czy dlatego reżyser dla tej roli wybrał tak mało atrakcyjne babsko - zupełnie niekompatybilne urodzie partnera? Nie sądzę. Reżyser zapewne nie jest intelektualistą, a to, co mu w filmie wychodzi, go zdecydowanie przerasta. Niemniej jednak odżywanie bohatera z dotychczasowej nudnej rutyny społeczno-emocjonalnej wobec wyzwania tak zdecydowanie różnego wobec tego, czemu dotąd się w pełni poddawał, naiwnie sądząc, że może być niezależny, wydało mi się fascynujące. A że punkt wyjścia jest jest z gruntu niemożliwy? Sztuka oferowała nieraz takie nieracjonalne rozwiązania, by w skrócie pokazać, co w człowieku może drzemać, czego on do tej pory nie mógł być świadom.\nW teatrze antycznym to się nazywało deus ex machina.\nA może jednak reżyser to też wiedział?\nczw., 2021-12-16 19:08


skup aut Buk , skup samochodów za gotówkę Buk Osobowe✔Dostawcze✔Busy✔Uszkodzone✔Powypadkowe całej wielkopolsce\nExpresowy skup aut Buk\nAuto Skup Buk\nPowszechnie odsprzedawane oraz skupowane auta w Wielkopolsce (Buk).\nPodług podsumowania AAA Auto pomyślnie odsprzedają się auta używane takich firm jak Opel Astra, Volkswagen Passat oraz BMW serii 3.\nNie wyłącznie w Wielkopolsce, ale i w całej Polsce takich aut szuka prawdopodobnie dowolny skup aut.\nDla ich właścicieli to doskonała wskazówka, bowiem nie powinni mieć problemu z zrealizowaniem ich sprzedaży.\nW Wielkopolsce istnieje kolosalny wybór aut osobowych na odsprzedaż.\nNa podstawie twórców wspominanego raportu jest ich w województwie wielkopolskim ponad 21 tys. ofert, natomiast średnia wartość używanego samochodu wynosi powyżej 26 tys. zł.\nSkup pojazdów da im miłą oraz ekspresową sprzedaż posiadanego pojazdu.\nDla kupujących taki punkt również może zaoferować opłacalną wartość pożądanej marki pojazdu oraz jego sprowadzenie nawet z innego województwa, jeśli zajdzie taka potrzeba.\nSkup pojazdów kupuje od właścicieli wielorakie modele i marki samochodów, nie tylko te szczególnie powszechne wśród nabywców, nadające się do natychmiastowej odsprzedaży, ale i auta luksusowe, z górnej półki cenowej, także auta z kierownicą po prawej stronie.


PŚ w Titisee-Neustadt: Kraft najlepszy w serii próbnej, Kubacki drugi | Sportsinwinter.pl\nPŚ w Titisee-Neustadt: Kraft najlepszy w serii próbnej, Kubacki drugi\nStefan Kraft wygrał serię próbną przed konkursem indywidualnym na Hochfirstschanze w Titisee-Neustadt. Drugie miejsce zajął Dawid Kubacki, a trzeci był Domen Prevc.\nStefan Kraft, po lądowaniu na 142. metrze, uzyskał notę wynoszącą 82 punkty, dającą mu zwycięstwo w serii próbnej przed konkursem indywidualnym w Titisee-Neustadt. Drugie miejsce zajął Dawid Kubacki. Nowotarżanin skoczył 135 metrów i zdobył 74,4 punktu. Podium zamknął Domen Prevc z odległością 140 metrów i notą 74,1 punktu.\nZaraz za czołową trójką ex aequo uplasowali się Kamil Stoch (132,5 m / 73,6 pkt) i Ryoyu Kobayashi (136,5 m / 73,6 pkt). Szósta pozycja przypadła Robertowi Johanssonowi (130 m / 72,8 pkt), siódmy był Timi Zajc (132,5 m / 72,1 pkt), ósmy Stephan Leyhe (130 m / 71,4 pkt), dziewiąty Johann Andre Forfang (129,5 m / 70,4 pkt), a dziesiąty Gregor Schlierenzauer (131,5 m / 69,9 pkt).\nOprócz wcześniej wspominanych Kubackiego i Stocha, w dzisiejszych zawodach udział wezmą także pozostali podopieczni trenera Michala Dolezala. W treningu ich próby nie były jednak najlepsze. Piotr Żyła (123,5 m / 63,4 pkt) zajął 19. lokatę, Stefan Hula (122 m / 55,0 pkt) był 31., Aleksander Zniszczoł (120 m / 49,8 pkt) 36., a Maciej Kot (112 m / 38,3 pkt) 45.\nDzisiejsze zmagania zakończą turniej Titisee-Neustadt Five. Początek konkursu już o 15:15.\nTags: Aleksander Zniszczoł, Dawid Kubacki, Domen Prevc, gregor schlierenzauer, Johann Andre Forfang, kamil stoch, maciej kot, Michal Doležal, piotr żyła, pś 2019/20, puchar świata, Puchar Świata 2019/20, Puchar Świata w skokach narciarskich, Puchar Świata w skokach narciarskich 2019/20, Puchar Świata w Titisee-Neustadt, Puchar Świata w Titisee-Neustadt 2019/20, robert johansson, Ryoyu Kobayashi, seria próbna, Stefan Hula, Stefan Kraft, Stephan Leyhe, timi zajc, titisee-neustadt, Titisee-Neustadt Five, Titisee-Neustadt Five 2019/20, Titisee-Neustadt seria próbna\nNext PŚ w Ruhpolding: Martin Fourcade nie dał się dogonić. Christiansen powstrzymał francuskie zapędy


Trylogia Millenium – Stieg Larsson – MOLA KSIĄŻKOWA\nKryminał, sensacja, thriller Literatura skandynawska Literatura światowa Powieść Seria Trylogia Wszystkie\nTrylogia Millenium – Stieg Larsson\nSeptember 6, 2015 April 14, 2021 Patrycja\t0 Comments\tDavid Langercrantz, kryminał, literatura skandynawska, literatura szwedzka, Stieg Larsson, thriller polityczny\nPod nazwą “Trylogia Millenium” kryją się trzy tytuły, które niedługo po ukazaniu się (w Polsce wydane przez Wydawnictwo “Czarna Owca”) stały się prawdziwymi bestsellerami.\nNie tylko w Szwecji, skąd pochodzi autor, Stieg Larsson, i gdzie rozgrywa się większość akcji, ale w całej Europie. Prawa do tłumaczenia trzech części trylogii, wykupiło 34 krajów, w 2009 roku Stieg Larsson był jednym w najlepiej sprzedających się autorów, w tym samym roku również jego powieść doczekała się ekranizacji.\nGłównymi bohaterami serii Millenium są: Mikael Blomkvist- znany dziennikarz śledczy oraz Lisbeth Salander – młoda dziewczyna, z trudną historią i trudnym charakterem, pracująca jako researcherka, a będąca, jak się okazuje, znakomitą hackerką.\nW pierwszej powieść z serii pt. “Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet” – drogi naszych bohaterów przetną się przy rozwiązywaniu mrocznej zagadki zaginięcia młodej dziewczyny sprzed 40 lat.\nDrugi tom trylogii ” Dziewczyna, która igrała z ogniem” opowiada o samej Lisbeth Salander, jej mrocznej historii oraz o tym, jak Lisbeth usiłuje rozprawić się ze swoją przeszłością. Okazuje się jednak, że nie jest to proste, gdyż jej historia ma związki z międzynarodową grupą przestępczą, a w dodatku ktoś próbuje wrobić Lisbeth w podwójne morderstwo.\nI znów losy Mikaela i Lisbeth się połączą, gdyż Mikael w winę dziewczyny nie uwierzy….\n… I spróbuje jej za wszelką cenę pomóc i oczyścić z zarzutów, rozpętując przy tym aferę sięgającą aż do szwedzkiego rządu – w tomie trzecim zatytułowanym ” Zamek z piasku, który runął”.\nWszystkie trzy części “Trylogii Millenium” to świetne kryminały, które trzymają w nacięciu aż do ostatniej strony. Stieg Larsson bardzo zgrabnie wykreował swoich bohaterów, nie tylko duet Blomkvist – Salander – w “Millenium” znajdziemy całą galerię bardzo wyrazistych postaci drugoplanowych.\nJednakże, oprócz wątków kryminalnych, pojawiają się w całej trylogii wątki, które ściśle się wiążą z poglądami samego Larssona – sytuacja kobiet w szwedzkim społeczeństwie, nierówność i niesprawiedliwość społeczna, nietolerancja i rasizm – na te tematy w trzech częściach zwraca czytelnikowi Larsson uwagę.\nStieg Larsson całe swoje życie był zaangażowany w działalność polityczną, wyznawał skrajnie lewicowe poglądy, był związany z antyfaszystowskim miesięcznikiem “Expo”. To właśnie w budynku tego periodyku, po wbiegnięciu po schodach (winda była nieczynna z powodu awarii), Stieg Larsson doznał rozległego zawału serca i zmarł. Było to w roku 2004, jeszcze przed premierą pierwszej części “Millenium”.\nCały zatem sukces trylogii, niestety, Stiega Larssona ominął.\nOstatnio znów o tej kryminalnej serii zrobiło się głośno. A to za sprawą jej kontynuacji, napisanej przez innego autora – Davida Langercrantza, zatytułowanej “Co nas nie zabije”.\nPremiera tej czwartej części bestsellerowej trylogii odbyła się 27 sierpnia 2015 roku. Towarzyszyła jej zagorzała polemika, czy ta powieść, będąca kontynuacją dzieła nieżyjącego autora, powinna powstać czy też nie.\nPisały o tym opiniotwórcze tygodniki, tj. “Polityka” czy “Neesweek”. Fani Larssona i jego powieści otwarcie przyznawali, że nawet jeśli nie ma nic złego w kontynuowaniu serii jako takiej, to przeszkadza im wybór autora tej kontynuacji.\nAby to zrozumieć, trzeba sięgnąć do kilku szczegółów z życia samego Stiega Larssona. Autor “Millenium” pochodził z rodziny robotniczej, w młodości zaznał biedy i nierówności społecznej i klasowej, którą tak próbował zwalczać w swoim dorosłym życiu i której temat poruszał w swoich książkach. Właśnie z powodu złej sytuacji materialnej rodziny, Stiega wychowali dziadkowie, a jego kontakty z bratem i ojcem były praktycznie nieistniejące. Larsson nigdy się nie ożenił, żył bez ślubu ze swoją partnerką – Evą Gabrielsson – ponad 30 lat. Nie uregulował też swoich spraw spadkowych, więc po jego nagłej śmierci, cała spuścizna po nim przypadła bratu i ojcu Larssona, z którymi nie utrzymywał w ogóle kontaktów.\nTo oni właśnie, a nie Eva Gabrielsson, która wspierała Stiega w pisaniu “Millenium”, a nawet wg niektórych znajomych pisarza, była współautorką trylogii, wybrali Davida Langercrantza na kontynuatora tego dzieła.\nDlaczego ten wybór aż tak oburzył czytelników? Oczywiście, dyskutowano nad moralnym prawem do spuścizny po Larssonie jego wieloletniej partnerki. Niestety, w świetle szwedzkiego prawa, była dla niego osobą obcą, i na to czytelnicy nie mają wpływu.\nWybór Largencrantza oburzył fanów “Millenium” dlatego, że jego życiorys jest iście inny, niż biografia Larssona, bowiem Langercrantz wywodzi się z wyższej sfery społecznej, którą o wiele złego oskarżał Stieg Larsson w swoich książkach. Stawiano pytanie, czy pisząc kontynuację “Millenium” skupi się tylko na wątku kryminalnym, a prace nad powieścią rozpoczął tylko dla chęci zysku i sławy, czy, tak jak Larssonowi, przyświeca mu też jakaś społeczna misja, którą powieść miałaby wypełnić?\nSam Langercrantz zaprzecza tym zarzutom, i z pokorą twierdzi, że dał z siebie wszystko pisząc “Co nas nie zabije” a jego motywacje, gdy podejmował się napisania kontynuacji “Millenium”, były czyste jak łza.\nCiekawą rozmowę z Davidem Langercrantzem przeprowadził Wojciech Orliński w “Dużym Formacie”.\nJa, osobiście, jeszcze “Co nas nie zabije” nie przeczytałam.\nPierwsze trzy części autorstwa Larssona wbiły mnie w fotel i spowodowały, że nie mogłam się oderwać od książki.\nZ całą pewnością po czwartą część sięgnę, starając się, aby cała debata, która przetoczyła się w mediach z okazji jej wydania, nie przysłoniła mi samej powieści…\n← Opowiadania – Antoni Czechow\nŚnieg – Orhan Pamuk →