Prekursor NAD+ czyli rybozyd nikotynamidu jako suplement na covid ~ Zespół Downa\nStrona główna » Zdrowie i Rehabilitacja » Suplementy, leki i ich kontrola » Prekursor NAD+ czyli rybozyd nikotynamidu jako suplement na covid\nPierwszy z artykułów, który chcę wykorzystać zainteresował mnie nie tylko opisem znanych nam pozytywnych efektów w zakresie poprawienia różnych metabolizmów, ale i wykorzystaniem rybozydu przy leczeniu covid’u.\nJednak zaczynamy od przypomnienia, że rybozyd powinien być protekcyjnie wdrażany we wszystkich chorobach serca, gdyż po prostu wzmacniając mitochondria, wzmacnia serce. W ZD wady serca są populacyjne. W artykule wskazuje się, ścieżki jakie wykorzystuje rybozyd do wspierania serca.\nDrugi efekt jest związany z odbudową poziomu NAD+ i odpowiedniej stymulacji mechanizmów immunologicznych. Nadmierna aktywność immunologiczna wynikająca z obecności wirusa powoduje aktywność CD38 zarówno na poziomie CD4+ i CD8+, co prowadzi do przyspieszonego wyczerpania się NAD+. To prowadzi z kolei do wzrostu ilościowego cytokin prozapalnych. W efekcie covid powoduje stan hyperzapalny. Jeżeli dostarczymy NAD+, w szczególności na wstępnym etapie infekcji, chociażby w postaci rybozydu, uzyskujemy stan równowagi i działanie antyzapalne na poziomie IL-1, IL-6, TNF-α, IL-2. IL-5. Takie działanie powoduje, że rybozyd od razu jest traktowany jako mechanizmy regeneracji uszkodzonych tytułem infekcji płuc.\nPowyższy raport jest ciekawą informacją z perspektywy Europy. Często pytacie się, czy ten produkt jest zaakceptowany przez UE do użycia. Raport powyższy wskazuje, że suplement może być stosowany w UE także dla kobiet karmiących i w ciąży przy dawce 230 mg/dziennie.\nCi którzy potrzebują więcej danych w kontekście użycia zapraszam do tego linku:


Pon - Cze. 8.00 - 16.30\nTel.: +48 722 118 300\nZłoża filtracyjne i żywice jonowymienne\nCzystość i zdrowie w zasięgu ręki.\nBezpieczna woda z Twojego kranu.\nZdrowa woda zawsze pod ręką.\nUtrzymaj zdrowo wyglądającą skórę.\nZobacz nasze produkty dla domu\nDlaczego powinieneś uzdatniać wodę?\nOrganizm człowieka potrzebuje wielu różnych składników odżywczych, dlatego codzienny jadłospis powinien być możliwie urozmaicony. W kwestii napojów jest jednak mniej wymagający – nie musimy pić soków, kawy czy herbaty. Jedynym naprawdę niezbędnym płynem jest woda. Obecnie możemy wybierać między różnymi jej rodzajami, ale szczególnie godna polecenia jest woda zmineralizowana. Zawartość składników mineralnych czyni z niej bowiem wartościowy napój, który oprócz nawodnienia zapewnia podaż cennych mikroelementów. Efekt ten możemy uzyskać stosując specjalne mineralizatory stosowane w większości systemów filtracyjnych.\nOdwrócona osmoza jest najdoskonalszym sposobem filtracji. Czyści wodę z 99,8% zanieczyszczeń, w tym z bakterii i wirusów jak również z nieprzyjemnych zapachów i aromatów.\nWiększość gospodarstw domowych zaopatrywana jest w wodę o dużej ilości manganu i żelaza, oraz wapnia i magnezu nadającej wodzie cechy określane mianem twardości wody. Dzięki nowoczesnym technologiom możliwe jest skuteczne pozbycie się tych problemów.\nWiększość gospodarstw domowych zaopatrywana jest w wodę o dużej ilości manganu i żelaza, oraz wapnia i magnezu nadającej wodzie cechy określane mianem twardości wody.\nspecjalizując się w systemach uzdatniania wody\nMembrany DOW Filmtec od Amerykańskiego Producenta, o stopniu oczyszczania wody do 99%. Jest to nowa generacja membran osmotycznych o najlepszych parametrach uzyskiwanej jakości wody na świecie!\nFirma TMA istnieje od 1990 roku. Wszystkie urządzenia do dezynfekcji promieniami UV są wykonane w całości ze stali kwasoodpornej. Sercem sterylizatorów są promienniki UV które odpowiadają za dezynfekcje wody. Firma TMA stosuje w swoich urządzeniach tylko promienniki PHILIPSA- pioniera w dziedzinie elektroniki.\nEcosoft – jeden z pięciu największych na świecie producentów, którzy zapewniają pełną gamę produktów do filtracji wody (sprzedaż międzynarodowa na terenie 50 krajów).\nFirma Erie to pionier na rynku uzdatniania wody. Działa od 1946 roku i nieustannie inwestuje pieniądze w rozwój domowych i przemysłowych filtrów do wody.\nDzięki wieloletniemu doświadczeniu bazujemy na\nsprawdzonych i bezpiecznych rozwiązaniach


Rozmowy na 25-lecie Fundacji: z prof. Grzegorzem Pietrzyńskim, astronomem, rozmawia Anna Mateja - Fundacja na rzecz Nauki PolskiejFundacja na rzecz Nauki Polskiej\nStrona Główna Aktualności 25 lat FNP Rozmowy na 25-lecie Fundacji: z prof. Grzegorzem Pietrzyńskim, astronomem, rozmawia Anna Mateja\nRozmowy na 25-lecie Fundacji: z prof. Grzegorzem Pietrzyńskim, astronomem, rozmawia Anna Mateja\nDodano: 13.02.2017 :: Kategorie: Aktualności, 25 lat FNP\nFundacja na rzecz Nauki Polskiej obchodzi 25-lecie działalności. Z tej okazji zaprosiliśmy 25 laureatów naszych programów do rozmowy o tym, jak się „robi” naukę. Co ich fascynuje? Co jest tak ciekawe i ważne w tym, czym się zajmują, że zdecydowali się poświęcić temu większą część życia? Jak osiąga się sukces?\nCzyste niebo nad Cerro Paranal\nZ prof. GRZEGORZEM PIETRZYŃSKIM, astronomem, rozmawia Anna Mateja\nNa zdjęciu prof. Grzegorz Pietrzyński podczas konferencji FNP, fot. Magdalena Wiśniewska-Krasińska\nANNA MATEJA: Dlaczego astronomii nie można uprawiać w pojedynkę?\nGRZEGORZ PIETRZYŃSKI: Można, wciąż jeszcze zdarzają się prace jednego autora czy pomysły realizowane od początku do końca przez jednego naukowca. Ale kiedy możliwe stały się, dzięki wprowadzeniu nowoczesnych instrumentów, przeglądy ogromnych połaci nieba, czyli obserwowanie milionów gwiazd każdej nocy, w naturalny sposób zaczęto tworzyć zespoły. W przypadku naszych badań, w ciągu piętnastu lat prowadzenia pomiarów odległości we Wszechświecie, uzyskaliśmy czas badawczy na blisko trzydziestu różnych teleskopach i instrumentach w kilku obserwatoriach na różnych kontynentach. W sumie przepracowałem wraz z kolegami 2 tys. nocy. Czy podołałby temu wirtuoz, nawet świetnie zorganizowany i ambitny? Ludzie są też potrzebni do wyławiania z ogromnych baz gromadzonych danych najciekawszych obiektów, które poddawane są dalszym złożonym badaniom. Także polityka instytucji, które finansują badania, sprzyja zespołowemu uprawianiu nauki – wykładają spore sumy, więc oczekują efektów w postaci liczby opublikowanych tekstów i cytowań. Siłą rzeczy, zespół ma większą siłę przebicia niż jednostka. Mimo że czasy wirtuozów się kończą, wciąż jednak to osobowość ma decydujące znaczenie w uprawianiu nauki: pasja, siła przebicia, wytrwałość w dążeniu do celu, umiejętność stawiania właściwych pytań…\n… i nawiązywania współpracy.\nZgadza się – sukces zależy także od tego, czy potrafimy poznać się na ludziach, zapewnić im pole do wykazania się, a całość opanować na tyle, by – nikogo nie ograniczając – stworzyć zgrany team. Tak właśnie staram się prowadzić własne grono współpracowników, każdemu z nich zapewniając samodzielność. Tematów nie narzucam – każdy wybiera to, co mu najbardziej w duszy gra, a więc jedni zajmują się np. gwiazdami pulsującymi, które są wykorzystywane do pomiaru odległości w kosmosie, inni układami zaćmieniowymi. Z drugiej strony, pracujemy jednak razem, bo nasze badania mają przecież elementy wspólne: wymieniamy doświadczenia, prowadzimy wspólne obserwacje, analizujemy dane. Taki pomysł na zespół chyba się sprawdza, skoro moi koledzy bronią prace doktorskie i piszą rozprawy habilitacyjne, pokonując kolejne szczeble naukowej hierarchii. A przede wszystkim są samodzielni, co pozwala im się rozwijać w swoich dziedzinach. I trzeba powiedzieć, że niektórzy stali się już w nich światowymi ekspertami.\nA w jaki sposób korzyści z posiadania zespołu przekładają się na mierzenie odległości we Wszechświecie?\nNajpierw trzeba zaznaczyć, że precyzyjnie wykonany pomiar pozwala określić odległość do wybranego obiektu i jego właściwości (np. ilość emitowanej energii), a w niektórych przypadkach także jego naturę. To podstawa wszelkich badań astronomicznych, w tym stworzenia trójwymiarowej mapy nieba dla poznania ewolucji Wszechświata. Ponieważ nie ma jednej metody mierzenia odległości w kosmosie, powstają różne linijki kosmiczne. Mniej lub bardziej dokładne, ale wszystkie bardzo istotne, bo zależy nam, by mierzyć te same odległości różnymi linijkami – to pozwala sprawdzić, czy nie popełniamy błędów. I jeśli mam zespół badaczy, możemy starannie przestudiować wiele różnych metod, by wybrać te najdokładniejsze.\nTakże obliczanie odległości do dalszych obiektów sprawdza się w zespole, bo tego rodzaju operacja jest na tyle złożona i pracochłonna, że wymaga wykonania kilku kroków. Najpierw mierzymy odległości do pobliskich galaktyk, gdzie wyszukujemy obiekty o stałym blasku, tzw. świece standardowe, i wyznaczamy ich jasność. Potem, obserwując je w oddaleniu, mierzymy przy ich pomocy odległość. I tak, mozolnie, szczebel po szczeblu, tworzymy kosmiczną drabinę odległości. To jest dokładnie taka sama sytuacja, jak byśmy mierzyli odległość z Zakopanego do Gdańska przy pomocy 20-centymetrowej linijki. Przełożymy ją dziesięć razy i stworzymy miarę dwumetrową, a potem jeszcze dłuższą i jeszcze dłuższą, by ostatecznie poznać dzielący te miejsca dystans. Astronomowie robią dokładnie to samo, tyle że w skali obiektów kosmicznych.\nW 2013 r. zespół kierowanych przez Pana naukowców ogłosił w „Nature”, jak daleko od Ziemi znajduje się Wielki Obłok Magellana (z dokładnością do blisko 2 proc.). Dlaczego ta blisko Ziemi położona galaktyka ma takie znaczenie dla pomiaru kosmicznych odległości?\nOd kiedy w 1929 r. Edwin Hubble powiązał odległości galaktyk z tzw. prędkościami ucieczki, czyli wykazał ekspansję Wszechświata, pomiar stałej Hubbleʼa opisującej jej tempo uważa się za jedno z najważniejszych zadań astrofizycznych. Po kilkudziesięciu latach badań i obliczeń, które miały doprowadzić do podania precyzyjnej wartości stałej Hubbleʼa (jest to niezbędne dla przewidywania losów Wszechświata, ale też poznania natury ciemnej energii stanowiącej 75 proc. jego masy), stwierdzono, że dzielą nas od tego dokonania trzy kroki. Pierwszy: obliczenie odległości do Wielkiego Obłoku Magellana (co mojemu zespołowi udało się uprecyzyjnić). Znając odległość do tej galaktyki, możemy oszacować jasność licznych w tej galaktyce Cefeid, czyli gwiazd pulsujących, które są doskonałymi wskaźnikami odległości. Przypomina to obserwowanie żarówek o nieznanej mocy z pewnej odległości, którą możemy ocenić po dystansie, z jakiego na nie patrzymy. Krok drugi: obserwując Cefeidy w innych galaktykach, mierzymy odległości do coraz dalszych obiektów, sięgając aż do tych galaktyk, w których obserwowaliśmy wybuchy Supernowych typu Ia. Krok trzeci: znając odległość do kilku Supernowych, możemy wyznaczyć moc tych doskonałych żarówek kosmicznych, by przy ich pomocy wyznaczać odległości na skalach kosmologicznych i stałą Hubble’a.\nJak widać, precyzyjne zmierzenie dystansu, jaki nas dzieli od Wielkiego Obłoku Magellana jest w budowaniu kosmicznej skali odległości najważniejszy, bo pierwszy. Ale i najtrudniejszy. To pierwszy szczebel tzw. kosmicznej drabiny odległości, której konstrukcję rozpoczynamy od ustalenia odległości do najbliższych obiektów, by na tej podstawie szacować wtórne wskaźniki odległości. One z kolei mają nas doprowadzić do pomiaru odległości do najdalszych części Wszechświata. O skali wyzwania niech świadczy powstanie ponad pięciuset wyznaczeń odległości do Wielkiego Obłoku Magellana, z których najbardziej wiarygodne miały dokładność rzędu 10 proc. i często wymagały przyjmowania kolejnych założeń, co dodatkowo utrudniało ich weryfikację. Nasze badania poprawiły dokładność pomiaru pięciokrotnie.\nPodanie precyzyjnej wartości stałej Hubbleʼa pozwoli też zbadać naturę ciemnej energii w kosmosie. Dlaczego chcemy wiedzieć, czym ona jest?\nCiemna energia jest tylko jednym z wielu przykładów rewolucyjnych zmian, które się dokonały w astronomii dzięki pomiarom odległości. A czym ona jest? Głównym składnikiem Wszechświata – stanowi blisko 75 proc. jego zawartości, dalsze 20 proc. stanowi ciemna materia. Z tego wynika, że mamy wiedzę na temat zaledwie 5 proc. obserwowanego przez teleskopy nieba.\nMiliony gwiazd oglądane każdej nocy to zaledwie 5 proc.?\nTak, więc właściwie możemy powiedzieć, że nie rozumiemy Wszechświata. Nie wiemy, czym jest ciemna energia i z czego się składa. Jedną z metod jej poznania jest dokładny pomiar stałej Hubbleʼa na różnych etapach ewolucji Wszechświata.\nKiedy po raz pierwszy wyjechał Pan do Chile, by obserwować te 95 proc. niewiadomych przez najlepsze teleskopy na świecie?\nW 1996 r., a gdyby zsumować czas, który tam spędziłem, wyszłoby co najmniej siedem lat. Mniej więcej 30 proc. czasu w roku spędzam w Chile. W tym wiele nocy w Cerro Paranal albo w Las Campanas w Andach, w północnym Chile, na pustyni Atacama. Jeżeli ułożą się połączenia, można się tam dostać, via Paryż i Santiago, w 24 godziny. W różnych liniach lotniczych mam ponad dwa miliony przelatanych mil!\nObserwatoria na pustyni Atacama mają jednak niepodważalne dla astronomów zalety: co najmniej trzysta bezchmurnych nocy w roku, suche powietrze (roczna suma opadów nie przekracza stu milimetrów), odpowiednia wysokość (ok. 2500 metrów na poziomem morza).\nKlimat oraz wysokość, na której buduje się obserwatoria optyczne (z nich właśnie korzystamy), pozwalają uniknąć chmur konwekcyjnych, bo tak wysoko one zazwyczaj się nie wznoszą. Bywa, że nad ranem można zobaczyć ocean obłoków rozpościerających się kilkaset metrów pod obserwatoriami. To jest tak piękne, że czasami, mimo że bywam bardzo zmęczony całonocną obserwacją nieba, nie szedłem spać, byle tylko móc to zobaczyć kolejny raz. A jeśli miałem jeszcze choć trochę siły, zjeżdżałem samochodem na dół, by zanurzyć się w te chmury i poczuć trochę wilgoci.\nO możliwość pracy pod tymi teleskopami aplikuje się tak samo, jak o granty potrzebne do prowadzenia badań.\nI łatwo nie jest – w przypadku dużych teleskopów (takich jak w Chile, ale też w RPA czy na Wyspach Kanaryjskich) podczas konkursów organizowanych dwa razy w roku na jedno miejsce przypada często dziesięć aplikacji.\nSkąd aż taka konkurencja?\nNa szczęście jest konkurencja! Dzięki temu realizowane są tylko najlepsze projekty. Liczba chętnych nie powinna dziwić: społeczność astronomiczna jest dość liczna, a potężnych – a więc i kosztownych w utrzymaniu – teleskopów, wraz z dobrze rozbudowanym instrumentarium, zaledwie kilka. Obserwatorium w Cerro Paranal, gdzie noc pracy na teleskopie kosztuje nawet 100 tys. euro, wybudowało Europejskie Obserwatorium Południowe dzięki funduszom wielu krajów europejskich (w tym Polski) i przez nie jest utrzymywane. Rzecz jasna: czas teleskopowy to jedno, a wcześniejsze pozyskanie grantu dla sfinansowania badań to drugie zadanie.\nAstronomowie ryzykują więc podwójnie.\nPotrójnie, bo jeszcze musi dopisać szczęście, żeby noce były bezchmurne – inaczej tracimy czas i trzeba startować w konkursie ponownie. O czas teleskopowy w znakomitym obserwatorium na Hawajach, które jest umieszczone na szczycie wulkanu, aplikowaliśmy dwa razy. Za każdym razem skutecznie, choć trudno wygrać tam konkurs. Za pierwszym razem był huragan, za drugim – trzęsienie ziemi i część projektu, która wymaga prowadzenia obserwacji z umieszczonych tam teleskopów, do dzisiaj jest niezrealizowana.\nZ reguły trudności mają jednak inną skalę, tzn. są do pokonania, o czym nie raz się przekonałem. W 1999 r. pojawiła się pierwsza poświata optyczna wokół błysków gamma – enigmatycznego zjawiska, o którym nikt nie wiedział, czym jest, bo nie znano odległości, z jakiej były widoczne. Jedną z nich obserwowałem, codziennie wykonując teleskopem redukcje, a potem rysując krzywą zmian blasku. Kiedy kończyła się noc, więc i możliwość obserwacji, wysyłałem telegramy, żeby koledzy w innych częściach globu obserwowali poświatę dalej. Potem powstało na ten temat kilka prac, niektóre były nawet publikowane w prestiżowych czasopismach.\nW Pana biogramie naukowym co najmniej kilka razy pojawia się informacja o publikacji w „Nature” – wśród polskich naukowców nie jest to częste. Po raz pierwszy publikował Pan na tych łamach…\nPod koniec lat 90., więc dobiegałem trzydziestki. Jeżeli się nie mylę, było ich tam do tej pory osiem (a trzy w „Science”). W przypadku trzech prac, które są głównym nurtem naszego projektu, byłem pierwszym autorem. Pozostałych – współautorem. Polska astronomia jest na znakomitym poziomie i liczy się w światowej nauce. Gdy ogłosiłem nabór do zespołu naukowego po uzyskaniu dofinansowania w ramach programu TEAM Fundacji na rzecz Nauki Polskiej, z prawie trzydziestu zgłoszeń jedynie trzy czy cztery pochodziły z Polski. Reszta kandydatów była z niemal całego świata: USA, Niemiec, Francji, Chin, Indii, Japonii. Pojawiły się nawet osoby, które chciały pracować bez wynagrodzenia, byle tylko móc z nami uczestniczyć w tych badaniach. Rozumiem ten stopień zaangażowania, sam pisałem doktorat w sporym tempie. Pracę doktorską, która dotyczyła gromad gwiazdowych w Wielkiem Obłoku Magellana, wykorzystywanych także do wyznaczania odległości w kosmosie (m.in. umiejscowienie Ziemi w naszej galaktyce ustalono dzięki obserwacjom gromad), napisałem w trzy lata.\nCo Pana wówczas pchało do przodu?\nCiekawość. Pasja. Im dalej w las, tym więcej drzew…\nSzukamy odpowiedzi na jedno pytanie, a kiedy wreszcie ją znajdziemy, okazuje się, że ona rodzi kolejne pytania, a potem następne. To wciąga coraz bardziej. Do dzisiaj wszystkie obserwacje lubię wykonywać samodzielnie, mimo że niektóre z nich, podając szczegóły techniczne, mógłbym zamówić u obsługi obserwatoriów.\nNa czym polega wyższość własnego oka nad okiem obsługi?\nTrzeba wiedzieć, jak wykonano obserwację, bo to pozwala bardziej umiejętnie przeanalizować zgromadzone dane. Poza tym każdy astronom uważa, że on najlepiej wykona obserwację. Sam też to mam! Gdy znajdę się pod teleskopem, zawsze mi się wydaje, że zrobię to dokładniej od innych: bo przesunę teleskop pół sekundy później albo wcześniej, a to na pewno ma niebagatelny wpływ na efekt… Mówiąc bardziej serio: coś w tym jednak jest, bo sięgnęliśmy takiego poziomu skomplikowania materii, że trudno pozwolić sobie na niedbalstwo czy nadmierne uogólnienia.\nDlaczego w Pomiechówku, niedaleko Nowego Dworu Mazowieckiego, skąd Pan pochodzi, to astronomia wydała się Panu najbardziej ciekawa? Przed osobami ze znakomitymi wynikami z fizyki i matematyki otwiera się przecież sporo atrakcyjnych ścieżek.\nIloma dziedzinami się interesowałem! Chciałem być biologiem, potem sportowcem. Jako nastolatek grałem w siatkówkę, a że uczyłem się w szkole sportowej, większość czasu spędzałem na boisku, nie nad książkami. Szybko się zorientowałem, że zawodowe uprawianie sportu to nie jest dobry przepis na życie i już byłem zdecydowany na fizykę, gdy dwie koleżanki z klasy powiedziały, że one zdają na astronomię… Zacząłem się zastanawiać: może rzeczywiście lepiej wybrać ten kierunek, bo tam znajomość fizyki pomaga odkryć coś nowego? I jeszcze można mierzyć się z pytaniami filozoficznymi, wynikającymi z kontekstu nauk przyrodniczych: skąd wzięło się życie? Jakie jest miejsce człowieka we Wszechświecie? Dokąd zmierzamy? Ostatecznie, koleżanki na astronomię w ogóle nie poszły, a ja zdałem egzaminy. Studenci, których później uczyłem, byli niejednokrotnie laureatami olimpiad astronomicznych albo mieli za sobą pierwsze obserwacje – ja nie miałem o niczym pojęcia i rozpoczynałem studia, żeby się czegoś nauczyć.\nTo skąd Pan wiedział, że to jest właśnie to, czym chce się zajmować całe życie?\nTego się nie wie, to trzeba poczuć. Byłem na wyjątkowym roku, bo o ile zazwyczaj studia astronomiczne kończy jedna lub dwie osoby, na moim dyplom otrzymały trzy. Teraz mam już tylko kilku doktorantów, ale pracując przez kilkanaście lat na Uniwersytecie Warszawskim, poza uprawianiem nauki, uczyłem studentów i sprawiało mi to dużą frajdę. Poznałem m.in. bardzo zdolnych młodych ludzi, którzy doskonale zdawali egzaminy. Jednak nie wszyscy potrafili wyjść poza odtwarzanie wiedzy, a samodzielna praca przychodziła im z trudem. Tymczasem, mimo że każda nauka wymaga pełnego poświęcenia, także zdecydowania i charakteru, badania astronomiczne, ponieważ są trudne, a kariera niezwykle żmudna, więc łatwo ją przerwać na różnych etapach, muszą jeszcze, mimo wszystko, cieszyć, nawet bawić.\nNie mam wątpliwości, że Pana ta praca bawi. A co sprawia trudność?\nOdpowiem tak: w 2007 r., dzięki grantowi z programu FOCUS Fundacji na rzecz Nauki Polskiej, stworzyłem pierwszy zespół badawczy. Właśnie wróciłem ze stażu podoktorskiego na Universidad de Concepción w Chile, z którym współpracuję do dzisiaj, już zajmowałem się odległościami kosmicznymi, więc czas po temu był najwyższy. W tym sensie ten grant był jednym z bardziej istotnych, jakie otrzymałem w życiu, bo pozwolił mi złapać wiatr w żagle. Przyznany trzy lata później TEAM pozwolił mój zespół rozwinąć, ale co bardziej istotne – utrzymać. Bo rzeczywistość jest taka, że instytucje naukowe nie finansują tworzenia grup badawczych, więc naukowcy zdobywanie funduszy na ich działalność traktują jako swój obowiązek. Granty dostaje się zazwyczaj na trzy lata lub – większe – na pięć. Jeśli nie zdobędę środków w odpowiednim czasie, moja grupa, którą tworzy obecnie dziesięć osób, się rozpadnie. A że czuję się odpowiedzialny za ich karierę, uważam za naturalne pisanie wniosków grantowych i obserwacyjnych, rozliczeń czy raportów. Na pracę naukową zostaje mi jednak góra 20 proc. mojego czasu i to jest właśnie ta trudność, o którą pani pyta.\nKiedy ma Pan świadomość, że zagląda pod podszewkę Wszechświata?\nW czasie tzw. długiej ekspozycji, kiedy teleskop obserwuje dany obiekt, np. przez godzinę (co jest rejestrowane) i mogę wyjść na zewnątrz, by popatrzeć w niebo gołym okiem, bez tych wszystkich fantastycznych narzędzi. Paradoksalnie, wtedy jest najwspanialej.\nA kiedy mam więcej wolnego czasu, wybieram się w południowe Andy i często odwiedzam Indian Mapuche, którzy zamieszkują te tereny od czasów prekolumbijskich. Koczownicze plemię przetrwało czasy konkwisty chyba tylko dzięki temu, że nie stworzyli żadnej struktury społecznej. Nie mają wodza, nie budują miast. Społeczność funkcjonuje w oparciu o rodziny. Nie rozmawiam z nimi o gwiazdach ani o rozszerzaniu się Wszechświata, choć uczyłem się ich języka. Ale kiedy powiedziałem im, że projekt badania odległości w kosmosie nazwaliśmy „Araucaria” – od nazwy drzewa, którego nasiona są podstawą ich wyżywienia – byli wzruszeni, że obcy ludzie potrafią docenić to, co dla nich jest święte.\nTak Pan nabiera dystansu do mozolnych badań?\nNiezależnie od skali, dystans jest w cenie. Tym bardziej w astronomii, gdzie niekoniecznie zawsze mamy do czynienia z wielkimi odkryciami, choć nie brakuje fascynujących, jakim jest np. opisanie przyspieszonej ekspansji Wszechświata. Jednak większość naszych prac to solidne badania, które dopiero przygotowują drogę do wielkich odkryć.\nA jest w nauce jeszcze na nie miejsce?\nJak najbardziej! Portier w hotelu w Concepción, gdzie się zatrzymałem podczas ostatniego pobytu w Chile, gdy się dowiedział, że jestem astronomem, zapytał: „Czy od lat 20. miały miejsce w fizyce teoretycznej jakieś rewolucyjne odkrycia?”. Odpowiedziałem szczerze: „Nie”. Czekamy na nie, choćby na kwantową teorię grawitacji. A tymczasem dokonujemy szeregu bardzo interesujących odkryć, za które naukowcy otrzymują nagrody Nobla, np. bozonu Higgsa – kolejnej cząstki elementarnej czy rejestracji istnienia fal grawitacyjnych. Ale, jak już mówiłem, każde odkrycie przynosi więcej pytań niż odpowiedzi. Wciąż więc czekamy na odkrycia, które pozwolą powiedzieć, jaki Wszechświat jest: czym jest ciemna energia i ciemna materia, by wyjść wreszcie poza pięć procent tego, co już poznaliśmy.\nProf. GRZEGORZ PIETRZYŃSKI (ur. 1971 w Nowym Dworze Mazowieckim) pracuje w Centrum Astronomicznego im. Mikołaja Kopernika PAN w Warszawie. Laureat programów FNP: FOCUS (2007), TEAM (2010), MENTORING (2012). W marcu 2016 r. otrzymał grant Europejskiej Rady Rozwoju (ERC) dla zaawansowanych badaczy w wysokości 2,4 mln euro na realizację kolejnego etapu prac badawczych, których celem jest wyznaczenie tempa rozszerzania się Wszechświata (projekt „A sub-percent distance scale from binaries and Cepheids”).\nStwarzajmy warunki – z prof. dr. hab. Tomaszem Lipniackim zajmującym się inżynierią biomedyczną rozmawia Patrycja Dołowy\nMyśl rządzi rynkiem – z prof. Tadeuszem Uhlem, mechanikiem, mechatronikiem i wibroakustykiem oraz przedsiębiorcą, rozmawia Anna Mateja


Burza wewnątrz Apple. Nowy pomysł giganta niepokoi nawet pracowników | Komórkomania.pl\nPAWEŁ HEKMAN • miesiąc temu\t• 3 komentarze\nTechnologia, której Apple chce użyć do wykrywania nadużyć wobec dzieci, budzi obawy i kontrowersje. Również wśród pracowników giganta.\nJakiś czas temu informowaliśmy, że Apple zdecydował się na kontrowersyjny ruch — analizę zdjęć użytkowników w USA. Powód? Ochrona dzieci przed wykorzystywaniem.\nW teorii wszystko ma rozgrywać się lokalnie, bez łączenia z internetem. Pomysł wzbudził jednak poważne kontrowersje.\nWill Cathcart, szef WhatsAppa mówił wprost: Apple ma zamiar wprowadzić na swoich urządzeniach system inwigilacji. Zarzuty odpierał rzecznik giganta z Cupertino, twierdząc, że użytkownicy mogą wyłączyć iCloud Photos, poza tym firma będzie korzystać ze zdjęć dostępnych w bazie Narodowego Centrum Dzieci Zaginionych i Wykorzystywanych (NCMEC) i innych organizacji, więc nic złego się nie dzieje.\nTechnologia skanowania zdjęć nie podoba się części pracowników Apple'a\nDo agencji Reuters odezwali się pracownicy Apple'a, którzy informują o prawdziwej burzy, jaką pomysł wywołał wewnątrz firmy.\nZ ich relacji wynika, że przez firmowy komunikator przewinęło się ponad 800 wiadomości. Część pracowników wyraża obawy o funkcję, która w przyszłości "może zostać wykorzystana przez represyjne rządy, poszukujące materiałów do cenzury lub aresztowań".\nInni mają nadzieję, że "skanowanie jest krokiem w kierunku pełnego szyfrowania iCloud dla klientów, którzy tego chcą".\nNa tym jednak nie koniec. W przyszłym tygodniu należy spodziewać się otwartego listu do Apple'a, w którym protestujący będą żądali zawieszenia prac nad tą technologią. Pod listem ma podpisać się koalicja grup politycznych. Nie wiadomo jeszcze, o kogo konkretnie chodzi.\nJak szybkie ładowanie zużywa baterię? Pojawiły się konkretne liczby Huawei P9 doceniany przez użytkowników. Sprawdź dlaczego Przegląd najciekawszych telefonów w Plusie Funkcje Galaxy S20 trafiają do tańszych modeli. Samsung aktualizuje Galaxy A51 i A71 Redmi K20 Pro Avengers Limited Edition oficjalnie [#wSkrócie] W skrócie: potężny prototyp ze Snapdragonem 810 oraz metalowy Galaxy Note 4 i Galaxy S6 Wodospadowe wyświetlacze? Nie kupuję tej idei Czy potrzebujesz telefonu na trzy karty SIM? Data premiery iPhone'a 12 ujawniona. Apple wskazuje na najważniejszą funkcję Nowe statystyki Androida. 4.1 wciąż najpopularniejszy Samsung Galaxy Pro - Android w skórze BlackBerry [wideo] Siri czy Cortana? Microsoft postanowił wam doradzić


Kasyno Bonusowe Na Czas – Геопортал на България\nSprawdź bonusy w kasynach internetowych dla graczy z Polski. Na naszej stronie znajdziesz bonusy i kody promocyjne pochodzące z kasyn działających w Polsce. Bonus bez depozytu był zazwyczaj przyznawany nowemu graczowi za samą rejestrację w kasynie, co oznacza, że aby go otrzymać nie jest wymagana wpłata. Bonus bez depozytu na start jest jednak obecnie rzadkością gdyż został wyparty przez darmowe Darmowy spiny (https://quality21.ru/).\nAutor osiągnął też pożądany efekt zachęcenia mnie do tego, że w innej rzeczywistości nie rozwinąłby nigdy w pełni jedynego w swoim rodzaju stylu. Małżonkowie opuścili Kanadę, że w żadnym poza Polską miejscu. Odlecisz w kosmos grając w kosmiczne gry darmowe hazardowe automaty z naszej kolekcji nie z tego świata, aplikacja kasyna online na prawdziwe pieniądze chodziło o te.


Dodano: 20 października 2018, 21:54 0\nUwaga! TVN: Kobieta na skuterze elektrycznym paraliżuje miasto / Źródło: X-news\n– Innego sposobu nie mam. Jak inaczej mam się dostać do kogoś, albo załatwić sprawę? Taką metodę sobie wymyśliłam. Inaczej każdy mnie olewa – mówi.\nWielu kierowców nie chce zabierać jej z przestanku. Przekonują, że stanowi zagrożenie dla innych pasażerów. – Ona porusza się skuterem elektrycznym, a nie wózkiem elektrycznym. Ten pierwszy nie powinien być transportowany w środkach komunikacji, jeśli siedzi na nim jakaś osoba – mówi Daniel Krasiński, kierowca autobusu.\nZarząd Transportu Miejskiego przyznaje, że przepisy dotyczące przewożenia skuterów elektrycznych są niejednoznaczne. – Wszystkie niejednoznaczne kwestie zarząd transportu miejskiego zawsze będzie interpretował na korzyść pasażera. Pani Bogumiła, tak jak każdy inny pasażer może podróżować komunikacją miejską w Szczecinie, jeżeli stosuje się do próśb i instrukcji prowadzących pojazdy – mówi Hanna Pieczyńska z Zarządu Dróg i Transportu Miejskiego w Szczecinie.\nTeoria rozmija się z praktyką. Kierowcy zwracają uwagę, że pani Bogumiła nie zapina pasów, że jeździ po autobusie. – Czy kierowcy otwierali mi drzwi? Czy pozwolili się stosować [do regulaminu – red.]? Oni mnie w ogóle nie wpuszczają. I tak jest stale. Jeszcze mnie bluzgają. Mam nagrania, gdzie kierowca mówi do mnie spier... – mówi pani Bogumiła. Dodaje, że kiedyś spędziła na przystanku parę godzin nikt ktoś ją zabrał. – Kiedyś byłam w takim lesie. Ani policja nie przyjechała, ani nadzór ruchu. Sama rozwiązałem sobie problem. W końcu zablokowałam wszystkie autobusy i zabrali mnie.\nZdarza się, że mieszkańcy blokują ciałem panią Bogumiłę, by ta nie mogła zablokować autobusu. Michał Musiał został w ten sposób potrącony. – Jak we mnie wjeżdżała to krzyczała tylko ratunku. Chciałem ją przyblokować. Ona lubi wjeżdżać w ludzi, czy przejeżdżać po stopach – mówi Musiał.\n– To mężczyzna, który upozorował wypadek, biegał za mną i cały czas i mi przygadywał panem Kaczyńskim, że ja jestem taka sama jak Kaczyński. Zgłaszałam na policję, że dzień w dzień za mną lata – mówi pani Bogumiła.\nwiadomości kraj szczecin wózek uwaga uwaga tvn\n29 kwi 201412:38 3160\n14 lis 201821:52 1061\n14 lis 201820:13 841\n14 lis 201820:17 686\n13 lis 201810:58 670\n13 lis 201816:19 667\n14 lis 2018 7:08 654\n14 lis 2018 8:10 551\n13 lis 201816:45 519\n13 lis 201822:16 511\n14 lis 201818:30 469\n11 lis 201810:41 421


No i doczekaliśmy się. Przepisy wprowadzone ustawą z dnia 15 maja 2015 roku (DzU poz. 881) o substancjach zubożających warstwę ozonową oraz o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych zaczynają obowiązywać w Polsce. Głównym celem, jaki przyświeca autorom tej ustawy, jest szybkie ograniczenie emisji gazów cieplarnianych tak, by nie dopuścić do dalszej degradacji środowiska. Postawiono bardzo ambitne cele przed środowiskiem chłodniczym Europy. Emisja gazów cieplarnianych, przedostawanie się czynników chłodniczych do środowiska naturalnego mierzona tzw. efektem cieplarnianym wyrażana w tonach CO2 powinna zostać zredukowana w roku 2030 do 30% tego co było w roku 1990.\nJak to osiągnąć, planując jednocześnie dalszy rozwój gospodarczy?\nCel ten postanowiono osiągnąć dwiema drogami. Jedna droga to od zaraz ograniczenie „tradycyjnej” emisji związanej z eksploatacyjną czynnika chłodniczego do środowiska. Od teraz praktycznie każde eksploatowane urządzenie chłodnicze, które zawiera powyżej 3 kg czynnika F-gazowego (a 6 kg dla urządzeń w wykonaniu hermetycznym) podlega systematycznej „profi laktycznej” kontroli szczelności dokonywanej przez odpowiednio przeszkolonego specjalistę, chłodnika. Częstotliwość takiej kontroli zależy od ilości czynnika chłodniczego w kontrolowanej instalacji. Tu trzeba wspomnieć, że od 1 stycznia 2017 roku ilość czynnika chłodniczego w instalacji chłodniczej będzie określana ekwiwalentem wyrażanym w tonach CO2. W związku z tym niektóre instalacje dziś nie podlegające ustawie od pierwszego stycznia przyszłego roku będą jej podlegały. Wszystkie instalacje chłodnicze (i nie tylko chłodnicze) zawierające fluorowane gazy cieplarniane, które spełniają powyższe warunki podlegają na podstawie rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 stycznia 2016 roku zarejestrowaniu w Centralnym Rejestrze Operatorów (właścicieli) poprzez założenie i wypełnienie internetowo stosownej Karty Urządzenia. W karcie tej na bieżąco MUSZĄ być umieszczane informacje związane z przeprowadzonymi kontrolami szczelności, dodawaniem lub odzyskiem czynnika chłodniczego lub też jego wymianą. Przy czym wpisów do tej karty mogą dokonywać tylko osoby posiadające stosowny certyfi kat wydany przez Urząd Dozoru Technicznego. Osoba ta musi być pracownikiem przedsiębiorstwa, które również posiada stosowny certyfikat wydawany przez UDT. Certyfi kat przedsiębiorstwa zaświadcza, że pracownik posiada konieczne wyposażenie do wykonywania prac serwisowych oraz zobowiązany jest do przestrzegania prawidłowych procedur naprawczych. Za spełnienie tych wymagań odpowiedzialny jest właściciel instalacji chłodniczych – operator. W przypadku naruszania tych wymagań przewidziane są kary finansowe od 600 do 250 000 zł.\nDruga metoda ograniczenia emisji fluorowanych czynników chłodniczych do środowiska, to systematyczne zmniejszanie kontyngentu ilości substancji wprowadzanej na rynek oraz wycofywanie czynników o wysokim współczynniku CO2. Już od 1 stycznia 2020 roku będzie zakaz wprowadzania do obrotu i serwisowania urządzeń chłodniczych zawierających czynnik chłodniczy o GWP ≥ 2500 (Global Warming Potential większy niż 2500 ton CO2 / kg F-gazu ). W następnych latach ciągle zmniejszany będzie kontyngent oraz kolejne rugowanie czynników o coraz niższym potencjalnie tworzenia efektu cieplarnianego. Należy wiec wnioskować, że tak jak zniknęły freony R12, R22, R502 będą znikać z rynku obecnie stosowane czynniki chłodnicze.\nA więc co robić ?\nFirmy, które eksploatują duże instalacje chłodnicze typu zamrażalnie, mroźnie prawie od zawsze używały amoniaku, a ten ma wskaźnik GWP = 0. Dla nich, więc sytuacja praktycznie nie zmienia się. Mimo wielu uciążliwości związanych z używaniem amoniaku (zwłaszcza dla personelu) czynnik ten obecnie przechodzi swoja „drugą młodość”. Czy jednak jest on jedyną alternatywą? Nie, czego dowodem są wymieniane w wielu dużych obiektach handlowych tradycyjne instalacje chłodnicze na instalacje pracujące z CO2 (GWP = 1) jako czynnikiem chłodniczym. Instalacje te, ze względu na wysokie ciśnienia robocze, wymagają użycia specjalistycznego wyposażenia, dość złożonych konstrukcji, bardzo profesjonalnego montażu (zwłaszcza spawania) oraz specjalistycznego serwisu.\nW dostarczaniu tego typu instalacji specjalizuje się obecnie tylko kilka firm w Europie. Trzeba wyraźnie zaznaczyć, że instalacje te są drogie z inwestycyjnego i serwisowego punktu widzenia, dedykowane głównie dla dużych obiektów handlowych.\nW co wiec mają inwestować rolnicy? Czy dalej preferować tanie instalacje chłodnicze bezpośredniego odparowania z czynnikami F – gazowymi?\nW dzisiejszej rzeczywistości są to rozwiązania typowe w Polsce. Czy freony nowej generacji – olefiny, których wartość GWP jest bardzo niska zastąpią obecne czynniki chłodnicze. Stosunkowo szybko znalazły one uznanie w klimatyzacji samochodowej, mimo podnoszenia problemu ich palności zwłaszcza przez niemiecki przemysł samochodowy. Obecnie z powodu braku rozwiązań alternatywnych czynnik ten R1234yf jest stosowany powszechnie w przemyśle samochodowym, mimo wysokiej ceny. Czy czynnik ten znajdzie zastosowanie w przechowalniczych instalacjach chłodniczych? Na razie brak jest informacji o zastosowaniu go w przechowalnictwie warzyw czy owoców.\nJedna ze szwedzkich firm specjalizujących się w budowie urządzeń chłodniczych dla przechowalnictwa warzyw i owoców buduje instalacje, w których stosuje naturalne czynniki chłodnicze, jakimi są propan i propylen. Te naturalne węglowodory są pod względem parametrów termodynamicznych bardzo zbliżone do tak lubianego a wycofanego czynnika chłodniczego jakim był freon R22. Praktycznie czynniki te nie nastręczają żadnych problemów projektowych, materiałowych, montażowych czy serwisowych. Jedyny problem to ich palność a w mieszaninie z powietrzem (tlenem) wybuchowość. Duże doświadczenie zdobyte z dystrybucją gazu LPG (propan – butan) do ogrzewania oraz jako paliwo do samochodów spowodowało, że niektóre firmy chłodnicze zdecydowały się używać je jako czynnik chłodniczy. Aby zminimalizować potencjalne zagrożenie postanowiono nie wprowadzać go do pomieszczeń chłodzonych. W celu transportu ciepła z pomieszczeń postanowiono użyć czynnika pośred- niego. Czynnik pośredni transportuje ciepło z komory przechowalniczej do chillera, w którym ciepło to jest odbierane w propanowej chłodnicy czynnika pośredniego. Takie rozwiązanie wraz z usytuowaniem chillera na zewnątrz chłodni (wykonanie „outdoor”) radykalnie upraszcza sprawy związane z bezpiecznym używaniem propanu, a usytuowanie chillera nie tylko gwarantuje dobre chłodzenie skraplacza, ale też zapewnia dobrą wentylację „awaryjną” w przypadku powstania nieszczelności. Zastosowanie chillera i czynnika pośredniego znacznie więc ogranicza ilość użytego czynnika chłodniczego (propanu). Wykonanie chillera w specjalistycznym zakładzie, w przeciwieństwie do instalacji chłodniczych wykonywanych w warunkach „poligonowych”, charakteryzuje się wysoką jakością i niezawodnością. Niektórzy producenci, w celu poprawy efektywności działania oraz niezawodności, budują chillery składające się z kilku niezależnych układów chłodniczych. W przypadku powstania nieszczelności ulatnia się tylko cześć propanu oraz wyłączona zostaje z pracy tylko część mocy chłodniczej.\nNaukowcy Politechniki Białostockiej, Instytutu Maszyn Przepływowych PAN w Gdańsku oraz Instytutu Ogrodownictwa w Skierniewicach już od kilku lat zajmują się zagadnieniem wykorzystania propanu jako czynnika chłodniczego w przechowalniczych instalacjach chłodniczych. Zespół ten w swych działaniach skoncentrował się na dwóch głównych celach. Pierwszy to zastosowanie innowacyjnej technologii chłodzenia, która lepiej spełnia wymagania przechowywanych owoców niż rozwiązania tradycyjne, drugi to zbudowanie i praktyczna eksploatacja propanowego urządzenia chłodniczego realizującego innowacyjną technologię chłodzenia w przechowalnictwie. Istota innowacyjnego sposobu chłodzenia polega na płynnej regulacji wydajności chłodnicy powietrza. Dla układów pośrednich w tradycyjnych rozwiązaniach dostosowanie wydajności chłodnicy powietrza do chwilowego zapotrzebowania odbywa się przez regulację czasu jej pracy (rys. 1a), w innowacyjnym zaś rozwiązaniu regulacja wydajności chłodnicy powietrza odbywa się w sposób płynny (rys. 1b). W rozwiązaniu innowacyjnym zastosowano pompę cyrkulacyjną, której zadaniem jest wywołanie ciągłej cyrkulacji czynnika pośredniego przez chłodnicę lub zespół chłodnic powietrza. Ten obieg cyrkulacyjny jest niezależny od chwilowego obciążenia chłodnicy czy zespołu chłodnic powietrza. Umieszczony na wylocie czujnik temperatury powietrza poprzez termostat analogowy steruje stopniem otwarcia zaworu trójdrogowego, dostosowując temperaturę cyrkulującego przez chłodnicę czynnika pośredniego, aby chwilowa różnica temperatury pomiędzy cyrkulującym w komorze powietrzem a tym czynnikiem odpowiadała chwilowemu zapotrzebowaniu wydajności chłodnicy powietrza.\nRys. 1. Regulacja wydajności chłodnicy powietrza: a) w tradycyjnej instalacji chłodniczej (z termostatem cyfrowym on/off); b) w instalacji innowacyjnej (z termostatem analogowym 0-100%)\nZastosowanie płynnej regulacji wydajności chłodnicy powietrza powoduje, że temperatura powietrza na wlocie i wylocie z chłodnicy powietrza jest stabilna, co z kolei powoduje, że temperatura przechowywanych produktów jest równie stabilna i niska. Rysunek 2. przedstawia zmienność temperatury powietrza na wlocie i wylocie z chłodnicy powietrza i temperatury produktu zarejestrowaną podczas badań dwóch identycznych komór przechowalniczych, przy czym jedna była wyposażona w tradycyjny układ regulacji wydajności chłodnicy powietrza (on/off) a druga w układ innowacyjny z płynną regulacją.\nZgodnie z powyższym w trakcie trwania 6 miesięcznego testu przechowalniczego od jesieni poprzez zimę do wiosny obciążenie komory przechowalniczej było zmienne, co powodowało, że temperatura przechowywanego produktu (tu marchwi) była zmienna. Rysunek 3. przedstawia zmienność temperatury w całym okresie przechowalniczym.\nZgodnie z prawem Van’t Hoff a  temperatura przechowywanych produktów jest najważniejszym czynnikiem mającym wpływ na ich aktywność biologiczną (co wpływa na szybkość ich starzenia się). Bezwzględną jednostką miary aktywności jest ilość ciepła wydzielanego przez produkt.\nPorównując wiec ilość ciepła wydzielanego przez marchew przechowywaną w tradycyjnej komorze (temperatura marchwi +2,5°C) 2,315 MJ/tonę/dobę, z ciepłem wydzielanym przez marchew przechowywaną w komorze z innowacyjną instalacją chłodniczą (temperatura marchwi +0,5°C) 1,855 MJ/tonę/dobę, można stwierdzić, że w komorze tradycyjnej procesy życiowe przechowywanej marchwi są o 25% bardziej intensywne niż w komorze innowacyjnej. Ten wzrost aktywności to nie tylko większe ciepło wydzielane przez przechowywaną marchew, ale też szybsze jej starzenie się, utrata masy, jakości, szybsze pobudzenie do wiosennej aktywności.\nDrugim równie istotnym czynnikiem, który ma bardzo duży wpływ na jakość przechowywanych warzyw i owoców jest wilgotność. Warunkiem najbardziej korzystnym dla większości warzyw i owoców jest wysoka i stabilna wilgotność. Jednak wykraplanie się wilgoci na przechowywanym produkcie jest zjawiskiem bardzo szkodliwym. Produkt, na którym wykrapla się wilgoć szybko ulega pleśnieniu i gniciu. Rysunek 4. przedstawia pomiar zmienności wilgotności w komorze innowacyjnej b) i referencyjnej komorze z tradycyjnym chłodzeniem a). Analizując te wykresy, trzeba jednak zaznaczyć, że pomiar wilgotności w temperaturze bliskiej zera i wilgotności bliskiej 100% jest bardzo nieprecyzyjny i nie pokazuje kiedy następuje wykraplanie wilgoci. Można jedynie z dynamiki zmienności wskazać obszary kiedy ten proces może występować.\nRys. 2. Stabilność temperatury powietrza na wlocie i wylocie z chłodnicy powietrza oraz temperatury przechowywanego produktu w identycznych komorach przechowalniczych przy czym jedna była wyposażona w tradycyjny układ regulacji wydajności chłodnicy powietrza (on/off), a druga w innowacyjny system z płynną regulacją wydajności chłodnicy powietrza\nPrzeprowadzone badania w rzeczywistych warunkach eksploatacyjnych, podczas których występowały bardzo wysokie i bardzo niskie temperatury zewnętrzne potwierdziły, że innowacyjna instalacja chłodnicza z propanem jako czynnikiem chłodniczym pracuje w polskich warunkach klimatycznych bezproblemowo. Badaną innowacyjną instalację chłodniczą wyposażono w układ odzysku ciepła skraplania dla potrzeb odtajania chłodnicy powietrza. Układ ten pracował prawidłowo, dając wymierne oszczędności energetyczne w porównaniu z odtajaniem elektrycznym.\nO ile pomiary eksploatacyjne potwierdziły osiągnięcie zamierzonych warunków przechowywania w komorze przechowalniczej i porównano je z warunkami panującymi w tradycyjnej komorze przechowalniczej, to ocena jakości przechowanej marchewki dokonana przez pracowników naukowych Instytutu Ogrodownictwa w Skierniewicach po 6 miesięcznym okresie przechowania pokazała korzyści jakie innowacyjny system chłodzenia z płynną regulacją wydajności chłodniczej ma na jakość produktu po okresie przechowywania. Tabela 1. przedstawia ocenę jakości marchwi, a rysunek 6. ocenę jej wartości handlowej .\nOceniając wyniki eksperymentów z punktu widzenia przyszłego użytkownika, rolnika, należy dodać, że uzyskana wyższa jakość produktów, to wyższa wartość handlowa po okresie przechowywania, to także mniejsza pracochłonność przygotowania ich do sprzedaży. Sieci supermarketów nie chcą przyjmować do sprzedaży towaru niepełnowartościowego, nawet jeżeli mają one bardzo niską cenę. Opisane w powyższych publikacjach rozwiązanie propanowej instalacji chłodniczej jest adresowane do obsługi jednokomorowych niezbyt dużych przechowalni warzyw i owoców. W takie przechowalnie winni być wyposażeni właściwie wszyscy producenci warzyw i owoców, aby zabezpieczyć ich jakość.\nRys. 3. Temperatura przechowywanego produktu (marchwi) w czasie 6 miesięcznego testu\nW ostatnich latach innowacyjną technologię chłodzenia wdrożono również na kilku nowo wybudowanych dużych obiektach przechowalniczych, obiektach wielokomorowych. Rozwiązanie to zostało opatentowane P.403 402. Ponieważ w trakcie budowy tych przechowalni nie obowiązywała w Polsce jeszcze ustawa F-gazowa, inwestorzy nie byli zainteresowani eksperymentowaniem z nieznanymi bliżej w przechowalnictwie, nowymi czynnikami chłodniczymi. O ile innowacyjna technologia chłodzenia znalazła szybko dość szerokie uznanie wśród inwestorów, o tyle oferty budowy instalacji chłodniczych z naturalnymi lub proekologicznymi czynnikami chłodniczymi nie zyskały uznania. Rozwiązania proekologiczne dość powoli przebijają się w praktyce przechowalniczej z powodu braku szerszego doświadczenia związanego z ich budową, eksploatacją i serwisowaniem. Ustawa F – gazowa oraz restrykcje przez nią wprowadzone przyczynić mogą się do wymuszenia na przyszłych inwestorach stosowania rozwiązań z naturalnymi czynnikami chłodniczymi.\nOdpowiadając na zadane na wstępie pytanie: jak sprostać przepisom, planując jednocześnie dalszy rozwój gospodarczy, należy stwierdzić:\nRys. 4. Wilgotność powietrza na wylocie z chłodnicy powietrza: a) komora referencyjna z chłodzeniem tradycyjnym; b) komora innowacyjna z płynną regulacją wydajności chłodnicy powietrza\nObiekty przechowalnicze małej i średniej wielkości\nObiekty wielokomorowe z centralną maszynownią chłodniczą\nmgr inż. Grzegorz MIZERA\nim. Roberta Szewalskiego PAN\n F. ADAMICKI, Z. CZERKO: Przechowalnictwo warzyw i ziemniaka. Poznań, 2002.\n M. GRZEGORZEWSKA, E. BADEŁEK, F. ADAMICKI: Konferencja Pamiętny Dworek. Skierniewice. 14-09-2012. referat: Badania przechowalnicze marchwi w warunkach chłodzenia ze sterowaniem ciągłym oraz dyskretnym układów chłodniczych\nKontrola parametrów chłodni i mroźni


Młodzi dla Warki | Warka24.pl\nWszystkie artykuły: Młodzi dla Warki\nWarka w konkursie „Człowiek Roku 2017 w Powiecie Grójeckim”\nDodane przez: Młodzi dla Warki, 22 stycznia 2018\nCZŁOWIEK ROKU 2017 W POWIECIE GRÓJECKIM Trwa plebiscyt organizowany przez redakcję Echo Dnia „Człowiek roku 2017”. Po raz pierwszy w historii Warki nominowane do nagrody są aż cztery osoby z naszego miasta. Kandydatów do tytułu Człowiek\nNiesamowity rok! Czas na podsumowanie.\nDodane przez: Młodzi dla Warki, 17 stycznia 2018\nPracowity Rok Społeczników Za nami rok 2017, stąd Fundacja Młodzi dla Warki, jak się okazuje jedyna tego typu organizacja społeczna w regionie pozwoliła sobie na małe podsumowanie swojego dorobku, o czym rozmawiamy z założycielem oraz honorowym\nSukces, który zaskoczył wszystkich!\nDodane przez: Młodzi dla Warki, 19 grudnia 2017\nKategorie: Młodzi dla Warki, Ośrodek Pomocy Społecznej, Wiadomości\nW dniach 15-16 grudnia odbywała się Wielka Bożonarodzeniowa Zbiórka Żywności organizowana przez Fundacje Młodzi dla Warki. To już druga tego typu akcja organizowana przez Fundację Młodzi dla Warki. Pierwsza zbiórka odbyła się przed Wielkanocą i udało\nIV Wrak Race Warka już za nami!\nDodane przez: Młodzi dla Warki, 5 grudnia 2017\nKategorie: Blogi, Młodzi dla Warki, Wiadomości\nWrak Race Warka IV już za nami! W ostatnią niedzielę w Warce odbyła się już 4 edycja impreza fanów motoryzacji – Wrak Race Warka. Mimo trudnych warunków atmosferycznych i kapryśnej pogody udało się rozegrać wszystkie\nRatujemy wzrok Babci E\nDodane przez: Młodzi dla Warki, 13 października 2017\nKategorie: Młodzi dla Warki, Wiadomości\nRATUJEMY WZROK BABCI ELI II Fundacja Młodzi dla Warki po raz kolejny zaskakuje rozmachem i sposobem zbierania pieniędzy, aby pomagać lokalnej społeczności. Tym razem pomoc trafi do Pani Elżbiety Rosłaniec, która musi przyjmować zastrzyki w oczy,\nWrak Race Warka III już w najbliższą niedzielę!\nDodane przez: Młodzi dla Warki, 15 września 2017\nKategorie: Młodzi dla Warki\nPo raz trzecie odbędzie się niezwykle emocjonujący pojedynek starych samochodów. Kierowcy wraz z pilotami zmierzą się o prym najlepszego! Wraki z całej okolicy tego dnia przybędą na Kemping nad Pilicą, gdzie na specjalnie przygotowanym profesjonalnym torze,\nProgramowanie w Szkole „Minecraft” już w Warce\nDodane przez: Młodzi dla Warki, 12 września 2017\nKategorie: Młodzi dla Warki, Szkoły Podstawowe, Wiadomości\nOd października startuje pierwszy semestr Szkoły Programowania MindCloud Warka dla dzieci w wieku 6-12 lat – Programowanie z Minecraftem! Fundacja Młodzi dla Warki ufundowała 11 stypendiów dla najzdolniejszych dzieci o łącznej wartości 6.600 zł. Fundatorami\n11 czerwca – Wrak Race Warka\nDodane przez: Młodzi dla Warki, 6 czerwca 2017\nJuż 11 czerwca w Warce odbędzie się kolejna impreza z cyklu Warak Race Warka! Poprzednie wydarzenie ściągnęło nie tylko wiele ekip zmagających się o cenne nagrody, ale i tłumy gości, którym dopisywała świetna pogoda. Wrak Race\nWrak Race Warka – 23 kwietnia\nDodane przez: Młodzi dla Warki, 18 kwietnia 2017\nKategorie: Młodzi dla Warki, Sport\nJuż 23 kwietnia w Warce (Kemping nad Pilicą) odbędzie się niezwykłe wydarzenie dla fanów motoryzacji i nie tylko. Fundacja Młodzi dla Warki zaprasza na Wrak Race Warka. Ale czym jest Wrak Race? Jest to wyścig starych\nSukces Wielkanocnej Zbiórki Żywności\nDodane przez: Młodzi dla Warki, 10 kwietnia 2017\nKategorie: CeSiR, Młodzi dla Warki, Ośrodek Pomocy Społecznej\nFundacja Młodzi dla Warki w dniach 7-8 kwietnia organizowała zbiórkę żywności, która odbyła się przed 4 sklepami w Warce (Biedronki, Stokrotka i Lewiatan). Celem akcji było zebranie żywności dla 20 ubogich i samotnych seniorów z terenu\nStrona 1 z 2 12


Już jutro zobaczycie księżyc w jego największym i najjaśniejszym wydaniu | Magazyn HIRO\nStrona główna miasto Już jutro zobaczycie księżyc w jego największym i najjaśniejszym wydaniu\nJuż jutro zobaczycie księżyc w jego największym i najjaśniejszym wydaniu\nChociaż normalnie data 19 lutego nie wzbudza zbyt wielu ekscytacji — nadal jest zima, jesteśmy chwilę po walentynkach, a do weekendu jeszcze kilka dnia, to akurat jutro, będziecie mogli doświadczyć wspaniałego widoku, czyli Super Snow Moon.\nWierząc zapowiedziom, pełnia w tym miesiącu, która rozpocznie się już we wtorek, będzie najjaśniejszym i największym widokiem księżyca, jaki zobaczycie. Oczywiście jeśli pogoda dopisze i niebo będzie bezchmurne.\nNazwa — Super Snow Moon wzięła się stąd, że zwykle w tym czasie odnotowuje się najwięcej opadów śniegu (nie w tym roku raczej, ale rozumiemy ideę).\nJak można przeczytać na stronie NASA: Gdy księżyc pojawia się w pozycji perigee (czyli miejscu, gdy znajduje się najbliżej Ziemi), pełnia jest nieco jaśniejsza, a księżyc wydaje się większy.


Zamówienia złożone i skompletowane od poniedziałku do piątku do godz. 15 - nadawane są standardowo w ciagu 48h, licząc od dnia złożenia zamówienia.\nZamówienia złożone w dni wolne od pracy i święta wysyłane są standardowo w ciągu dwóch dni roboczych po dniu złożenia zamówienia.\nJeśli zamówienie zostanie złożone we wtorek o godz. 15.00 - przesyłka powinna dotrzeć do Klienta do czwartku. Jeśli zostanie złożone w sobotę o 15.00 - przesyłka zostanie nadana do wtorku z przewidywaną dostawą na środę.\nW przypadku wyboru tej metody dostawy czas realizacji zamówienia wynosi zazwyczaj do 72 godzin.Do czasu realizacji zamówienia nie wliczają się weekendy i dni wolne od pracy.


Zabiegi pielęgnacyjne Warszawa - Forum dla kobiet - swiatkobiecy.pl\nRejestracja: 22 lis 2020, 13:51\nPost autor: Larysa1961 » 02 gru 2020, 21:39\nChodzicie do jakichś gabinetów kosmetycznych w Warszawie? Gdzie najczęściej? Mnie ostatnio zainteresowała oferta Relax in Spa. Znacie to Day Spa? Chętnie się dowiem, czy faktycznie warto zapisać się tam na jakiś zabieg:)\nRejestracja: 12 lis 2020, 22:07\nPost autor: Najslawa1984 » 20 gru 2020, 10:50\nW Relax in Spa możesz umówić się na świetne rytuały pielęgnacyjne, po których poczujesz się maksymalnie odprężona i dopieszczona. Wiem, co mówię, bo często tam bywam i za każdym razem wracam z przyjemnością.\nPost autor: pieróg » 29 gru 2020, 21:26\nZdecydowanie polecam zabieg z zakresu medycyny estetycznej. Bardzo pomocna w twoim wypadku może być endermologia, jeśli cię to interesuje to zajrzyj tutaj: https://klinikagalena.pl/ Salon bardzo profesjonalny i obsługa miła więc warto zajrzeć i przynajmniej rozeznać się trochę i zapoznać z tematem. Szczerze polecam bo warto. Dla samej poprawy samooceny i podniesienia własnego komfortu\nPost autor: Patyś » 21 kwie 2021, 10:38\nKorzystam z https://wellmetime.com jest to mobilny salon urody, więc wszystkie zabiegi zamawiam do domu. Mają fajne oferty w dodatku po zarejestrowaniu jest pakiet lojalnościowy. Zbiera się punkty, które potem wymienia się na tańsze usługi. Duży wybór zabiegów, bardzo dobrze wykonanych.


Nowe domy Warszawa, Kępa Zawadowska - TargiMieszkaniowe.net\nNowe domy na Kępie Zawadowskiej\nHala targowa mazowieckie - Kępa Zawadowska\nZnajdujesz sie w hali targowej z ofertami na Kępie Zawadowskiej. Skorzystaj z wyszukiwarki aby określić dokładną lokalizację oraz parametry poszukiwanej nieruchomości.\nInformacje o Kępie Zawadowskiej\nNa Kępie Zawadowskiej aktualnie jest na sprzedaż 25 ofert nowych mieszkań, domów i lokali użytkowych znajdujących się w 2 inwestycjach deweloperskich.\nNa Kępie Zawadowskiej nie znajdziemy nowych mieszkań na sprzedaż.\nCeny domów na Kępie Zawadowskiej\nNa Kępie Zawadowskiej mamy 25 inwestycji deweloperskich z domami o powierzchni od 150,00 do 207,00 m2. Ceny ofertowe nowych domów będących w sprzedaży na Kępie Zawadowskiej wynoszą od 7 266 zł do 8 466 zł za metr kwadratowy. Najtańszy dostępny w sprzedaży dom na Kępie Zawadowskiej kosztuje 1 090 000 zł.\nPolecane domy na Kępie Zawadowskiej


Spotkanie z Jerzym Trelą - Radio Radom 87,7 FM - Moc Miasta Spotkanie z Jerzym Trelą - Radio Radom 87,7 FM - Moc Miasta\nStart Wiadomości Radom Spotkanie z Jerzym Trelą\n* MagdaLut 27, 2020\nWybitny aktor teatralny i Telewizyjny Jerzy Trela spotka się w sobotę z radomianami. To w ramach kolejnej odsłony cyklu „Wieczory z gwiazdą”. Jak zapewnia Włodzimierz Izban – jego pomysłodawca – będzie to spotkanie pełne niespodzianek\nJerzy Trela pracę na scenie rozpoczął w 1961 roku w Teatrze Lalek w Nowej Hucie, tuż po maturze w krakowskim Liceum Sztuk Plastycznych. Od 1964 był w zespole Teatru Groteska, w drugiej połowie lat 60. współtworzył Teatr STU. Po studiach w krakowskiej PWST (ukończonych w 1969) i jednosezonowym angażu w Teatrze Rozmaitości, został zaproszony do zespołu Starego Teatru, w którym debiutował rolą Filipa w przedstawieniu „Król Mięsopust” Rymkiewicza w reżyserii Bogdana Hussakowskiego – 11 października 1970 roku. Współpracując z wieloma teatrami – m.in. Narodowym, Dramatycznym, Na Woli, Ateneum czy Polonia w Warszawie oraz STU, Ludowym i Juliusza Słowackiego w Krakowie – do dziś niezmiennie pozostaje wierny zespołowi i scenie przy pl. Szczepańskim.\nKilkadziesiąt ról stworzonych przez Jerzego Trelę w Starym Teatrze głęboko wpisuje się w powojenną historię tej sceny. Spotkanie z charyzmatycznym inscenizatorem Konradem Swinarskim – poczynając od roli Piotra w przedstawieniu „Żegnaj, Judaszu” Iredyńskiego po wyznaczające nowe sensy w odczytywaniu romantycznej tradycji kreacje Gustawa-Konrada w „Dziadach” Mickiewicza i Konrada w „Wyzwoleniu” Wyspiańskiego – wydobyło i ukształtowało niezwykłą osobowość aktora. Stanisław Wyspiański to autor, który w sposób szczególny wyznaczył miejsce Jerzego Treli w teatrze. Zawsze, gdy aktor wraca do monologu Konrada z II aktu „Wyzwolenia” „Chcę, żeby w letni dzień, w upalny letni dzień…” – wypowiedzianego po raz pierwszy w 1974 roku – nasuwa się nieodparte przeświadczenie, że nikomu się już nie uda powiedzieć tekstu Wyspiańskiego z tą siłą prawdy i człowieczeństwa, co temu artyście.\nSpotkanie z Jerzym Trelą w ramach cyklu „Wieczory z gwiazdą” odbędzie się w sobotę, 29 lutego o godz. 18:00 w Mazowieckim Centrum Sztuki Współczesnej Elektrownia przy ul. Mikołaja Kopernika 1.\nTAGelektrownia radom Jerzy Trela wiadomości radom wieczór z gwiazdą\nPoprzedniSą pieniądze na nowe obiekty sportowe na Mazowszu NastępnyRadomianie podpowiadają, jak zmienić skwer


Jak znaleźć męża? Porady sprzed 60 lat cię zaskoczą! - NaszeMiasto.pl\nak 24.11.2018 Zaktualizowano 15.04.2019\nJak znaleźć męża? Pewnie niejedna samotna kobieta choć raz zadała sobie to pytanie. Nie jest to nowy problem, ponieważ miłość jest tak stara jak świat. Przez lata zmieniały się jednak sposoby, na które można było poznać i zainteresować sobą płeć przeciwną. 60 lat w magazynie McCalls's to, jak znaleźć męża, było tematem z okładki. Czasopismo dało aż 129 pomysłów! Wybraliśmy najciekawsze z nich. Czy są nadal aktualne? Niektóre z nich z pewnością cię zaskoczą! Skorzystałabyś z nich? calin stan / unsplash.com\nŹródło: Jak znaleźć męża? Porady sprzed 60 lat cię zaskoczą! - Gazeta Współczesna


Opryskiwacz spalinowy HECHT451 - | eSklepik Nożewo - Ostrołęka\nOpryskiwacz spalinowy HECHT451\nPlecakowy opryskiwacz spalinowy z silnikiem 2-suwowym o pojemności 51.7 cm³ i mocy 2 KM jest wysoce skutecznym urządzeniem do ochrony roślin. Regulacja ciśnienia i różnorodne dysze zraszające pozwalają na oprysk różnych rodzajów roślin nawet w zróżnicowanym terenie. Opryskiwacz plecakowy posiada zbiornik o pojemności 14 l. i maksymalny zasięg natrysku wynoszący 12 m. Waga opryskiwacza wynosi 11 kg. Nie nadaje się do opryskiwania wysokich drzew. Brak pompy pomocniczej.


Obozy - Aquafen - katalog stron\nlodz, koparki, biuro rachunkowe, producent, reduktory, księgowość, falownik, motovario, fitness, sport, projektowanie stron, meble na wymiar, lenze, odchudzanie, dentysta, softstarty, silniki, tworzenie stron, turystyka, Falowniki, przekładnie, medycyna, Ubezpieczenia, styczniki, szkolenia, porady prawne, psychoterapia, pożyczki, regulacja napędów, bydgoszcz\nZastanawiasz się gdzie spędzić wczasy na jakie tak długo czekałeś. Zastanawiasz się czy rozporządzasz stosowną ilość przeznaczonych na ten cel środków. Już nie musisz się martwić na naszej stronie internetowej można łatwo wyszukać sporo zachęcających propozycji na spędzenie wakacji. Na stronie wyszukacie bardzo funkcjonalną wyszukiwarkę naszych propozycyj w łatwy sposób selekcjonują państwo rodzaj przewozu, lotniczy bądź autokarowy oraz również dojazd na swój sposób. Program każdej spośród wycieczek jest gruntownie opisany na witrynie i skrupulatnie realizowany w trakcie wyjazdu. Zaznajomimy się także spośród promocjami i ofertami z ostatniej chwili. Proponujemy również biwaki oraz kolonie dla dzieci i młodzieży. Jeżeli macie Państwo jakieś wątpliwości czy pytania to proszę o skontaktowanie się drogą elektroniczna ewentualnie przez telefon. Jeżeli są państwo obywatelami miasta w którym funkcjonuje nasze biuro zapraszamy do podejścia w którym nasi mili oraz fachowi pracownicy omówią naszą ofertę oraz udzielą odpowiedzi na każde pytanie, będą Państwo mogli przejrzeć na zdjęciach miejsca eskapad.\nalmatur opole, kolonie obozy, obozy


Biovisc Ortho M, 40 mg/ 2 ml + 0,5% Mannitol, 1 ampułko-strzykawka - cena | Apteka Internetowa Gemini\nBiovisc Ortho M, 40 mg/ 2 ml + 0,5% Mannitol, 1 ampułko-strzykawka\nOpis produktu Wersje Zastosowanie Sposób użycia Składniki Przeciwwskazania Ważne wskazówki Ostrzeżenia Producent\nBiovisc Ortho Plus to preparat dla osób zmagających się z chorobą zwyrodnieniową stawów, przeciążeniami, urazami i kontuzjami powstałymi w wyniku uprawiania sportu oraz dla osób narażonych na mikro urazy. Produkt jest w postaci żelu, zawiera kwas hialuronowy z wysoką masą cząsteczkową. Bovisc Ortho Plus zawiera 20mg/ml kwasu hialuronowego w buforowanym fosforanami roztworze soli fizjologicznej. Produkt zawiera mannitol, który jest silnym antyoksydantem i posiada właściwość neutralizowania wolnych rodników. Stosowanie Mannitolu spowalnia i stabilizuje degradację kwasu hialuronowego oraz wydłuża działanie preparatu wewnątrz stawu.\nPreparat Biovisc Ortho Plus przeznaczony jest dla osób:\ncierpiących na chorobę zwyrodnieniową stawów, przeciążenia, urazy i kontuzje związane ze sportem,\nnarażonych na mikro urazy.\nZaleca się stosowanie kuracji składającej się z 3 iniekcji.\nIstnieje możliwość stosowania w kilku stawach jednocześnie.\nZabieg powinien być wykonywany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny.\nHialuronian sodu 20mg/ml (2%), mannitol, sól fizjologiczna buforowana fosforanami.\nNie stosować w przypadku nadwrażliwości (alergii) na którykolwiek składnik preparatu.\nProdukt do użycia tylko przez lekarza.\nWyłącznie do użytku jednorazowego.\nWyrzucić strzykawkę z częściowo zużytym preparatem.\nPonowne użycie może spowodować ryzyko wystąpienia skażenia i/lub zakażenie, lub zakażenie krzyżowe u pacjenta.\nKahatraj Vadsar Road


Protokól kontroli sprawdzającej dot. wykonania zleceń pokontrolnych i realizacji w latach 2008 - 2009 r. zadania z zakresu administracji rządowej wynikającego z ustawy z dnia 10 marca 2006 r. o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej ( Dz.U. Nr 52, poz. 379 ), w powiązaniu z wykorzystaniem dotacji celowych przekazanych Gminie Pyrzyce, przeprowadzonej w dniu 14 stycznia 2010 r. w Urzędzie Miejskim w Pyrzycach - BIP Urząd Miejski w Pyrzycach\nProtokól kontroli sprawdzającej dot. wykonania zleceń pokontrolnych i realizacji w latach 2008 - 2009 r. zadania z zakresu administracji rządowej wynikającego z ustawy z dnia 10 marca 2006 r. o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej ( Dz.U. Nr 52, poz. 379 ), w powiązaniu z wykorzystaniem dotacji celowych przekazanych Gminie Pyrzyce, przeprowadzonej w dniu 14 stycznia 2010 r. w Urzędzie Miejskim w Pyrzycach\n1 4.pdf (PDF, 1.MB) 2010-08-31 12:56:57 299 razy\nDodanie dokumentu: Robert Krzysztoszek 31-08-2010 12:56:57\nOstatnia aktualizacja: Robert Krzysztoszek 31-08-2010 12:56:57


HP Probook 4515s - Czerwony ekran na matrycy - elektroda.pl\nPiotrek50501 02 Cze 2016 23:28 1095 11\n#1 02 Cze 2016 23:28\nmam taki oto problem z laptopem. Podczas startu systemu ekran robi się czerwony, po załadowaniu systemu jest normalny obraz z polami zółtymi, są to pola o żółtym odcieniu wystepujace raz w jednym miejscu raz w innym. Czy to może być wina matrycy czy taśmy? Dodam ze karta graficzna jest sprawna. Po podłączeniu do telewizora działa bardzo dobrze.\n#2 02 Cze 2016 23:40\nPo podłączeniu do telewizora działa bardzo dobrze\nSprawdziłbym najpierw taśmę, cały czas występują te zmiany?\n#3 03 Cze 2016 06:53\nWłaśnie nie, są to zmiany chwilowe. Podczas ładowania systemy gdy jest logo windows ekran jest czerwony, potem gdy jest ekran powitalny "Zapraszamy" są normalne kolory tylko w niektórych miejscach są plamki żółte. W dodatku chwilami ekran jest normalny podczas użytkowania, ale to chwile i z powrotem są problemy.\n#4 03 Cze 2016 08:19\nWskazuje to na bardziej uszkodzenie taśmy niż samej matrycy.\nNajpierw proponuję podłączyć taśmę na nowo i zobaczyć co to da.\n#5 03 Cze 2016 10:33\nDodam ze karta graficzna jest sprawna.\nW jaki sposób to zostało zweryfikowane?\n#6 03 Cze 2016 11:56\nDodam ze karta graficzna jest sprawna. Po podłączeniu do telewizora działa bardzo dobrze.\nNic bardziej mylnego. W BIOS i w trybie awaryjnym obraz jest prawidłowy?\n#7 04 Cze 2016 06:42\nNiee, w BIOS i trybie awaryjnym jest to samo. Dlaczego sądzę, że karta graficzna jest sprawna? Po podłączeniu do telewizora działa poprawnie\nWięc czemu miałaby być to karta graficzna? Jak to sprawdzić?\n#8 04 Cze 2016 08:10\nDlaczego sądzę, że karta graficzna jest sprawna? Po podłączeniu do telewizora działa poprawnie\nMożesz mieć idealny obraz na zewnętrznym mimo uszkodzenia grafiki.\nW warunkach serwisowych.\n#9 09 Cze 2016 07:03\nWymienilem tasme na nowa i dalej jest to samo. Jak stwierdzic czy to jest matryca czy karta graficzna? Zalezy mi na zrobieniu tego samemu. Nie mam kasy na serwis. Dysponuje za to miernikiem. Tylko nie wiem co sprawdzic\n#10 09 Cze 2016 07:16\nJak stwierdzic czy to jest matryca czy karta graficzna?\nPodstawić inną matrycę.\n#11 09 Cze 2016 07:22\nPrzy telewizorze działa bez zarzutu. Tylko na matrycy jest taki obraz. Może są jakieś programy do testowania grafiki?\n#12 09 Cze 2016 09:01\nMoże są jakieś programy do testowania grafiki?\nBez podstawienia matrycy w warunkach domowych nie zrobisz nic więcej.\nProgramy tu nic nie pomogą.\nPodobne tematy HP Probook 4515s - Czerwony ekran na matrycy\nHP Probook 4515s - Bluescreen\nWitam Mam następujący problem. Sformatowałem dysk twardy laptopa HP Probook 4515s po czym wziąłem się za instalacje systemu Windows 7 Home Premium ... (2)\nHP ProBook 4515s - brak obrazu\nWitam, uległ uszkodzeniu laptop HP ProBook 4515s, a mianowicie po włączeniu palą się wszystkie kontrolki, pracuje wentylator ale monitor się nie włąc... (7)\nHP ProBook 4515s i Windows 7 - brak dźwięku\nWitam, zakupiłem sobie wczoraj laptopa hp probook4515s zainstalowałem Windows 7 i działa. Pobralem ze strony hp sterowniki do wszystkiego. Nie dzia... (4)\nHP PROBOOK 4515s jak rozebrać otworzyć?\nWitam Mam Laptopa HP 4515s i nie wiem za bardzo jak się do niego dobrać bo nigdzie nie ma śrubek żeby rozkręcić obudowę.... stawiam że są pewnie ja... (3)\nhp probook 4515s.problem z zasilaczem samochodowym\nWitam wszystkich i prosze o pomoc. Mam laptopa hp probook 4515s ,dokupilem do niego uniwersalny zasilacz samochodowy. Niestety po podlaczeniu go w... (3)


zapytaj.wiara.pl » 2019-10-10 20:53 - KacperKA\nKacperKA 10.10.2019 20:53\nWitam, czy oglądanie tego typu filmów(prosze o cenzurę, równiez nazwiska) : (...) niejakiego (...), tylko i wyłącznie, po to żeby się pośmiać z tych farmazonów jest jakimś grzechem? To zakrawa o okultyzm trochę, ale widać że ten człowiek ma jakies problemy z zaburzeniami psychicznymi. Oglądamy to z kolegami bo naprawde jest to wręcz tak nieprawdopodobne i głupie że aż śmieszne. Pozdrawiam.\nMnie szkoda czasu na obejrzenie całości. Bo to faktycznie straszne głupoty. Wydaje mi się jednak, że człowiekowi raczej należy współczuć, a nie się z niego śmiać. No, chyba że był to program kabaretowy, a ja oglądając tylko fragmenty nie załapałem :)


40 lat temu wybuchł strajk w Wyższej Oficerskiej Szkole Pożarniczej - Historia - polskieradio24.pl\nOstatnia aktualizacja: 25.11.2021 05:52\nW Wyższej Oficerskiej Szkole Pożarnictwa rozpoczął się strajk okupacyjny, pod hasłem objęcia szkoły postanowieniami ustawy o szkolnictwie wyższym. Na zdjęciu strajkujący studenci w oknach budynku uczelni. Warszawa, 25.11.1981 r.Foto: PAP/Grzegorz Rogiński\nJesienią 1981 roku napięcie w stosunkach między "Solidarnością" a władzami komunistycznymi sięgało zenitu. Wybór Wojciecha Jaruzelskiego na stanowisko I sekretarza KC PZPR wskazywał, że coraz bardziej prawdopodobne stawało się siłowe rozwiązanie narastającego kryzysu.\n"Solidarności" nie udało się zorganizować zorganizować 28 października 1981 roku jednogodzinnego strajku ostrzegawczego. Władze związku zdecydowały się na wygaszanie trwających strajków. Wyjątkiem były protesty studenckie. Od 24 października w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Radomiu trwał strajk. Strajk cieszył się poparciem Niezależnego Zrzeszenia Studentów. W wielu miastach podejmowano protesty solidarnościowe. 13 listopada działacze NZS powołali Akademicki Komitet Strajkowy, który miał koordynować wszystkie protesty studenckie.\nDo tego czasu strajki nie obejmowały wyspecjalizowanych uczelni zawodowych. 15 listopada na zebraniu Komitetu Uczelnianego PZPR w warszawskiej Wyższej Oficerskiej Szkole Pożarniczej ogłoszono, że przygotowywany przez władze projekt ustawy o szkolnictwie wyższym zakłada, że szkoła zostanie podporządkowana władzom wojskowym. Oznaczało to m.in. całkowity zakaz działalności studenckiej i związkowej wśród pracowników oraz możliwość wykorzystania podchorążych do tłumienia protestów społecznych.\nReakcja studentów była niemal natychmiastowa. 19 listopada, w trakcie zebrania Komisji Zakładowej NSZZ "Solidarność" z udziałem studentów, zaprotestowano przeciwko decyzjom władz. Co ciekawe, następnego dnia Rada Uczelniana Socjalistycznego Związku Studentów Polskich przyjęła takie samo stanowisko. Reakcją władz uczelni były groźby skierowane wobec pracowników i studentów. Ostrzegano przed zwolnieniem z pracy lub wydaleniem ze szkoły. Jednocześnie zapewniano, że zmiany w prawie nie zmienią charakteru WOSP.\nW odpowiedzi na takie decyzje w Wyższej Oficerskiej Szkole Pożarniczej zorganizowany został strajk. Władze zażadały natychmiastowego przerwania protestu i opuszczenia WOSP. Władze odrzuciły też pomysł uczestnictwa w rozmowach ekspertów repezentujących NSZZ "Solidarność". Rozmowy ostatecznie przerwano wieczorem 28 listopada. Jednocześnie szef MSW gen. Czesław Kiszczak poinformował, że wystąpi do rządu z wnioskiem o rozwiązanie szkoły.\nZ każdym dniem strajku wokół gmachu WOSP na warszawskim Żoliborzu gromadził się coraz większy tłum mieszkańców Warszawy i rodzin studentów. Na miejscu trwała zbiórka żywności dla studentów odciętych przez milicję od świata. Do środka, przez kordon milicjantów, przekradł się duszpasterz „Solidarności” ks. Jerzy Popiełuszko, który odprawił dwie msze święte. Takie gesty były możliwe do wieczora 1 grudnia. Wówczas dostęp do szkoły został całkowicie odcięty.\n2 grudnia władze komunistyczne z pomocą milicji i wojska spacyfikowały strajk.\nZobacz więcej na temat: strajki PRL komunizm Wojciech Jaruzelski Czesław Kiszczak Solidarność\nStrajki latem 1980 roku objęły całą Polskę. Nasiliły się zwłaszcza w drugiej połowie sierpnia, kiedy kilkaset tysięcy robotników wstrzymało pracę, aby wesprzeć stoczniowców z Trójmiasta. Solidarność strajkujących była kluczowym elementem, który zapewnił zmianę.\nPierwsze załogi wstrzymały pracę 1 lipca na wieść o wprowadzeniu podwyżek na mięso. 14 lipca 1980 roku rozpoczął się strajk w Lublinie i Świdniku, który jako pierwszy odbił się szerokim echem w kraju.\nRadio, telewizja oraz prasa informowały jednak co najwyżej o "nieuzasadnionych przerwach w pracy". Informacje o strajkach przedostawały się za pomocą tzw. poczty pantoflowej oraz dzięki audycjom Radia Wolna Europa. Były inspiracją do dalszego oporu w całej Polsce. Polskę opanowywało wrzenie, które trudno było opanować.\n– W drugiej połowie sierpnia ta fala się rozpełzała, ale już na wyższym stopniu organizacji. Strajkujący powoływali wszędzie komitety strajkowe, które formułowały listę żądań i występowały na zewnątrz. Mimo blokad istniała komunikacja pomiędzy tymi ośrodkami – mówił prof. Andrzej Paczkowski w audycji Polskiego Radia z 1997 roku.\n10:28 lato '80 - strajki___2005_97_iv_tr_0-0_997748379146b40.mp3 – W połowie sierpnia ruszyła prawdziwa lawina. Zaczęło się od strajku w Stoczni Gdańskiej – mówił prof. Andrzej Paczkowski w audycji Andrzeja Sowy z cyklu "Dźwiękowy przewodnik po historii najnowszej - Polska". (PR, 28.04.1998)\nSzczecin dołącza do strajku\nNajbardziej znaczącym zakładem, który wsparł Trójmiasto była Stocznia Szczecińska im. Adolfa Warskiego. Przerwała pracę 18 sierpnia 1980 roku, a przewodniczącym Komitetu Strajkowego, który już następnego dnia wspólnie z innymi szczecińskimi zakładami utworzył Międzyzakładowy Komitet Strajkowy, został Marian Jurczyk. Strajkowała większość szczecińskich przedsiębiorstw, na ulice nie wyjechała także komunikacja miejska.\nMKS zgłosił 36 postulatów, więcej niż gdański. Było to jednak i tak mało w porównaniu z protestami z 1970 roku, kiedy stoczniowcy zgłaszali nawet kilkaset drobnych i szczegółowych postulatów.\n– Dla władzy było to bardzo wygodne. Można było się zgodzić na to, aby w szatni było ogrzewanie i ciepła woda w prysznicach, ale jaki był ciężar gatunkowy takich postulatów w porównaniu z domaganiem się Wolnych Związków Zawodowych – mówił prof. Jerzy Eisler w audycji Andrzeja Sowy z cyklu "Droga do Solidarności". – W 1980 roku robotnicy byli tego świadomi i wiedzieli, że będzie łatwiej prowadzić negocjacje jeżeli będzie mniej postulatów, ale bardziej precyzyjnie zredagowanych.\n03:01 droga do solidarności (odc_ 49)___446_05_iv_tr_0-0_98973517906bc71.mp3 Prof. Jerzy Eisler mówi o strajkach w Polsce latem 1980 roku w audycji Andrzeja Sowy z cyklu "Droga do Solidarności" - odc. 49. (PR, 18.08.2005)\n21 sierpnia do Szczecina przyjechała Komisja Rządowa pod kierownictwem wicepremiera Kazimierza Barcikowskiego. Rozpoczęły się trudne negocjacje z Międzyzakładowym Komitetem Strajkowym.\n– Wydaje się, że w Szczecinie robotnicy byli może bardziej skłonni do kompromisu. Wynikało to z tego, że mieli mniej doradców. Gdańsk zdecydowanie bardziej przykuwał uwagę polskiej i międzynarodowej opinii publicznej – powiedział prof. Jerzy Eisler w audycji Polskiego Radia z 2005 roku.\n03:26 droga do solidarności (odc_ 52)___449_05_iv_tr_0-0_99062027906e268.mp3 Prof. Jerzy Eisler mówi o strajkach w Polsce latem 1980 roku w audycji Andrzeja Sowy z cyklu "Droga do Solidarności" - odc. 52. (PR, 21.08.2005)\nPo dwóch turach rozmowy nie przyniosły żadnego efektu z powodu nieustępliwości Barcikowskiego, który twierdził, że nie jest w stanie spełnić żądań strajkujących.\n– Zamiast szukać kompromisu i dialogu, straszono i nie rozumiano istoty robotniczych protestów – wyjaśniał prof. Eisler.\n03:08 droga do solidarności (odc_ 53)___452_05_iv_tr_0-0_99035167906f033.mp3 Prof. Jerzy Eisler mówi o strajkach w Polsce latem 1980 roku w audycji Andrzeja Sowy z cyklu "Droga do Solidarności" - odc. 53. (PR, 22.08.2005)\n23 sierpnia delegacja szczecińskiego MKS przyjechała do Gdańska, aby ustalić najważniejsze postulaty dla strajkujących. Niedługo później, 27 sierpnia rozmowy w Szczecinie zostały przerwane. Barcikowski odrzucił główny postulat utworzenia wolnych związków zawodowych. Był zbyt daleko idący w oczach Komitetu Centralnego PZPR, który uznawał go wręcz za kontrrewolucyjny pomysł.\nW stronę porozumienia szczecińskiego\n28 sierpnia 1980 roku udało się uzyskać kompromis w kilku postulatach. Grupa ekspertów ze strony MKS oraz rządowej uzgodniła, że na mocy konstytucji PRL oraz podpisanych przez Polskę konwencji międzynarodowych obywatele polscy mają prawo do tworzenia niezależnych związków zawodowych. Muszą one jednak przestrzegać zasad prawno-ustrojowych zawartych w konstytucji. Dlatego też porozumienie szczecińskie zakładało, że związki zawodowe mają socjalistyczny charakter.\nNastępnego dnia w Szczecinie doszło do przełomu impasu w rozmowach i zarysowała się perspektywa porozumienia pomiędzy stoczniowcami a stroną rządową. W trakcie rozmów powstał projekt ugody końcowej. 30 sierpnia 1980 roku o 8 rano zostało podpisane porozumienie, które w pierwszym punkcie dopuszczało możliwość zakładania niezależnych, samorządnych związków zawodowych.\n– Można powiedzieć, że był to pewien sukces władzy, że udało się doprowadzić do podpisania odrębnego porozumienia, chociaż przez cały czas oba MKSy pozostawały ze sobą w kontakcie. To potem zaważyło na dalszej historii "Solidarności". Była dostrzegalna pewna rywalizacja między Wałęsą a Jurczykiem. Wszyscy uznali, że kolebką "Solidarności" jest Stocznia Gdańska. i można powiedzieć, że zasługi Szczecina na tym polu były zapomniane – mówił prof. Jerzy Eisler w audycji Andrzeja Sowy z cyklu "Droga do Solidarności".\n02:56 droga do solidarności (odc_ 61)___468_05_iv_tr_0-0_99002327907541d.mp3 Prof. Jerzy Eisler mówi o strajkach w Polsce latem 1980 roku w audycji Andrzeja Sowy z cyklu "Droga do Solidarności" - odc. 61. (PR, 30.08.2005)\nStrajki wybuchały w Warszawie już od początku miesiąca. 6 sierpnia 1980 roku kierowcy Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego zatrzymali ruch na skrzyżowaniu Alei Jerozolimskich i ulicy Marszałkowskiej. Starali się zablokować dojazd do budynku KC PZPR, ale milicja do tego nie dopuściła. 11 sierpnia Warszawie pracownicy komunikacji rozpoczęli ponowny, tym razem trzydniowy strajk.\n– Był to w pewnym sensie dzień przełomowy. O ile można było nie wspominać o przerwach w pracy w FSO na Żeraniu, w Hucie Warszawa czy Zakładach Mechanicznych na Ursusie to nie można było nie powiedzieć o strajkach komunikacji. Na ulice Warszawy po prostu nie wyjechały autobusy i tramwaje – mówił prof. Jerzy Eisler w audycji Polskiego Radia z 2005 roku.\n03:34 droga do solidarności (odc_ 42)___436_05_iv_tr_0-0_989860779066b15.mp3 Prof. Jerzy Eisler mówi o strajkach w Polsce latem 1980 roku w audycji Andrzeja Sowy z cyklu "Droga do Solidarności" - odc. 42. (PR, 11.08.2005)\nTysiące warszawiaków tego dnia musiało udać się do pracy pieszo. Nie byli jednak zawiedzeni, wśród mieszkańców panowało raczej poczucie solidarności i zadowolenie z faktu, że opór wciąż trwa.\n– Być może dlatego, że był to sierpień, a nie deszczowy listopad. Niemniej można było odnieść wrażenie, że kierowcy i motorniczy strajkują nie tylko we własnym wąskim interesie, ale jest to strajk o szerszym, społecznym charakterze – stwierdził prof. Eisler.\n21 sierpnia w Zakładach Mechanicznych w Ursusie powstał Robotniczy Komitet Solidarności ze Strajkującymi Robotnikami Wybrzeża pod przewodnictwem Zbigniewa Bujaka, Arkadiusza Czerwińskiego i Zbigniewa Janasa. 27 sierpnia załoga zakładu rozpoczęła strajk.\nW dniach 29-31 sierpnia w Hucie Warszawa trwał strajk solidarnościowy z robotnikami Wybrzeża. Dziesięć tysięcy pracowników przerwało pracę i wybrało Komitet Strajkowy z Sewerynem Jaworskim na czele. Głównymi postulatami było utworzenie wolnych związków zawodowych oraz umożliwienie bezpiecznego przejazdu delegacji hutników do Stoczni Gdańskiej i z powrotem.\n31 sierpnia mszę świętą dla strajkujących robotników odprawił ks. Jerzy Popiełuszko, co okazało się momentem zwrotnym w jego posłudze kapłańskiej. To wtedy stał się kapelanem "Solidarności".\nSierpień 80. Tego dnia ks. Popiełuszko został kapelanem "Solidarności"\nJednym z kluczowych miast w drugiej połowie sierpnia 1980 roku był Wrocław. Od 26 sierpnia do 31 w stolicy Dolnego Śląska strajk podjęło wiele zakładów, wśród nich najważniejszą rolę odegrało Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne.\n– Poprzez kolegów z KOR dotarły do mnie ulotki ze Stoczni Gdańskiej i 21 postulatów, które do Wrocławia przewieźli kolejarze. Nosiłem je jakiś czas, bo też nie wiedziałem co z nimi zrobić. Nie było możliwości ich rozpowszechniania – mówił Tomasz Surowiec, organizator strajku we wrocławskim MPK, w reportażu Magdaleny Skawińskiej. – 25 sierpnia razem z bratem postanowiliśmy, że coś trzeba z tym zrobić. Następnego dnia przyjechałem na zajezdnię i przeczytałem te postulaty.\n17:28 nikt nie był wrogiem___280_15_i_tr_0-0_1729573578f16985.mp3 "Nikt nie był wrogiem" - reportaż Magdaleny Skawińskiej poświęcony strajkowi we Wrocławiu w sierpniu 1980 roku. (PR, 31.08.1980)\nNa terenie VII Zajezdni MPK przy ul. Grabiszyńskiej powstał Międzyzakładowy Komitet Strajkowy, przewodniczącym jego prezydium został Jerzy Piórkowski. MKS natychmiast wydał odezwę "Do Mieszkańców Wrocławia", w której poinformował mieszkańców miasta o pełnej solidarności ze stoczniowcami z Gdańska.\nWładze Wrocławia rozpoczęły negocjacje i starały się przekonać strajkujących ekonomicznymi obietnicami. Oni żądali jednak natychmiastowej łączności telefonicznej z Gdańskiem i zakazu sprzedaży alkoholu.\n– Ten ruch rósł do potęgi. Było nas kilkunastu, na drugi dzień około stu, na trzeci tysiąc i coraz więcej – mówił Adam Skowroński, członek Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela i wrocławskiego MKS, w w reportażu Polskiego Radia z 2015 roku.\n28 sierpnia do Szczecina przyjechała delegacja MKS z Wrocławia, aby wspólnie negocjować z Barcikowskim. Powstał Międzywojewódzki Komitet Strajkowy, który łączył strajkujących z Bydgoszczy, Szczecina i Wrocławia.\n– Koniec strajków był niesamowicie zdefiniowany. Zakończymy, jeśli nasi przedstawiciele, którzy pojadą na Wybrzeże, wrócą i powiedzą, że uzyskaliśmy takie porozumienie, jakie trzeba – mówił opozycjonista Eugeniusz Szumiejko w reportażu Magdaleny Skawińskiej.\n31 sierpnia MKS reprezentował już 176 przedsiębiorstw. Koniec strajku nastąpił po ogłoszeniu porozumienia gdańskiego, a 1 września wrocławski MKS przekształcił się w Międzyzakładowy Komitet Założycielski Niezależnych Samorządnych Związków Zawodowych.\nGórnicy zadecydowali o sukcesie\nW nocy z 27 na 28 sierpnia 1980 roku wybuchł strajk w Kopalni Węgla Kamiennego im. Manifestu Lipcowego w Jastrzębiu Zdroju. Do strajku dołączyła także Huta Katowice.\n29 sierpnia do Jastrzębia-Zdroju przyjechała delegacja partyjno-rządowa. Komitet Strajkowy przedstawił postulaty, wśród których znajdowały się m.in. żądania ekonomiczne oraz zgoda na utworzenie wolnych związków zawodowych i ogłoszenie w prasie i telewizji informacji o strajku solidarnościowym z robotnikami Wybrzeża.\nRozmowy zostały zawieszone po bezskutecznych próbach przekonania strajkujących przez delegację partyjną. Utworzony został Międzyzakładowy Komitet Strajkowy z przewodniczącym Jarosławem Sienkiewiczem na czele, a do strajku dołączyły się kopalnie z Zagłębia Miedziowego, liczne zakłady z Poznania, Bydgoszczy oraz innych miast.\n– Kiedy stanęła pierwsza kopalnia, było wiadomo, że władza jest bezradna, bo nie jest w stanie stłumić tylu strajków w najbardziej newralgicznych ośrodkach przemysłowych. I musiała się poddać – mówił prof. Andrzej Paczkowski w audycji Andrzeja Sowy z cyklu "Dźwiękowy przewodnik po historii najnowszej - Polska" z 1997 roku.\n1 września 1980 roku większość zakładów w Polsce powróciła do pracy, ale kopalnie na Górnym Śląsku i Zagłębiu Dąbrowskim wciąż strajkowały. Pomiędzy Prezydium MKS a Komisją Rządową wciąż toczyły się trudne negocjacje w sprawie porozumienia. Udało się je zawrzeć dopiero nad ranem 3 września.\nPorozumienie jastrzębskie potwierdzało postulaty zawarte w Gdańsku oraz wnosiły uzupełnienia dotyczące górnictwa. Komisja Rządowa zobowiązywała się do zniesienia 4-brygadowego systemu pracy, obniżenia wieku emerytalnego dla górników i wprowadzenia wolnych sobót od początku następnego roku.\nZobacz więcej na temat: HISTORIA Solidarność sierpień 80 strajki sierpniowe PRL 40. rocznica porozumień sierpniowych\nOstatnia aktualizacja: 10.11.2021 05:50\n10 listopada 1980 roku Sąd Najwyższy w Warszawie zarejestrował NSZZ "Solidarność", uchylając poprawki wprowadzone przez Sąd Wojewódzki.\nPrzewodniczący Tymczasowego Komitetu Koordynacyjnego NSZZ Solidarność Lech Wałęsa na ramionach związkowców przed Sądem Wojewódzkim po złożeniu wniosku o rejestrację Związku. Przy Wałęsie z prawej doradca Solidarności Tadeusz Mazowiecki i Waldemar Stawicki (z wąsami). Warszawa, 1980-09-24. Foto: PAP/Jan Morek\nPo podpisaniu porozumień sierpniowych Lech Wałęsa powiedział: "Uzyskaliśmy wszystko, co w obecnej sytuacji mogliśmy uzyskać. Resztę też uzyskamy, bo mamy rzecz najważniejszą: nasze niezależne samorządne związki zawodowe. To jest nasza gwarancja na przyszłość". Jednak droga do rejestracji związku okazała się długa, wyboista i pełna dołków wykopywanych przez władzę.\n"Komuniści wiedzieli, że stoją na przegranej pozycji". Andrzej Gwiazda o rejestracji "Solidarności""\n13 września 1980 Rada Państwa podjęła decyzję o trybie rejestracji nowych związków, zaznaczając przy tym, że statut związku nie może być sprzeczny z Konstytucją PRL i innymi przepisami prawa. W tym samym czasie związkowcy pracowali nad projektem statutu. W kraju istniało już 16 regionalnych organizacji związkowych, a niezależny ruch związkowy obejmował około 3,5 tysiąca zakładów i około 3 milionów pracowników.\n17 września w Gdańsku przedstawiciele ruchu związkowego przyjęli wniosek o przygotowaniu przez MKZ w Gdańsku statutu prawnego dla całego niezależnego ruchu związkowego, na którego podstawie wszystkie Międzyzakładowe Komitety Związkowe zarejestrują się jako jedna organizacja pod nazwą NSZZ "Solidarność". Powołano do życia Krajową Komisję Porozumiewawczą (KKP) NSZZ "Solidarność" pod kierownictwem Lecha Wałęsy.\n24 września w Sądzie Wojewódzkim w Warszawie został złożony wniosek o rejestrację NSZZ "S" z siedzibą w Gdańsku. 1 października do siedziby władz związku wpłynęło pismo sędziego Zdzisława Kościelniaka z zastrzeżeniami dotyczącymi złożonego wniosku o rejestrację Solidarności. Uwagi dotyczyły m.in. braku w statucie zapisu o kierowniczej roli partii w PRL i określenia zakresu terytorialnego działalności związku. Dwa dni później w wielu zakładach pracy na wezwanie Solidarności odbyły się jednogodzinne strajki. Był to protest przeciwko opieszałości władz we wprowadzaniu w życie Porozumień Sierpniowych.\n01:02 Rejestracja Solidarności.mp3 Solidarność legalna - Sąd Wojewódzki w Warszawie na podstawie znowelizowanej ustawy o związkach zawodowych zarejestrował nowy związek. Relacja z rejestracji Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego "Solidarność". Fragment audycji "7 dni w kraju i na świecie". (PR, 17.04.1989)\nJeszcze tego samego dnia Sąd Wojewódzki w Warszawie wpisał do rejestru związków NSZZ "Solidarność", dokonał jednak zmian w statucie. Skreślone zostały zapisy o prawie do strajku, dopisano natomiast stwierdzenie o kierowniczej roli PZPR. Po ogłoszeniu przez sąd decyzji o zarejestrowaniu zmienionego statutu opuszczający salę sądu Lech Wałęsa oświadczył: "Zdaje mi się, że zarejestrowano inny związek niż ten, który ja reprezentuję". KKP ogłosiło oficjalny protest i zapowiedziało odwołanie do Sądu Najwyższego. Ogłoszono też gotowość strajkową.\n10 listopada Sąd Najwyższy uchylił poprawki wprowadzone do statutu NSZZ "SolidarnośC" przez warszawski Sąd Wojewódzki. Przedstawiciele związkowców zgodzili się na dołączenie aneksu – postanowień konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy oraz fragmentu Porozumienia Gdańskiego, w którym MKZ uznawał kierowniczą rolę PZPR w państwie. KPP odwołała ogłoszoną na 27 października gotowość strajkową. Rejestracja NSZZ "Solidarność" stała się faktem.\nZobacz więcej na temat: Lech Wałęsa Solidarność strajki sierpniowe związki zawodowe PRL rejestracja


Dezodorant Ałun - Alepp - 60g\nDezodorant Ałun - Alepp - 60g\nOlej sacha inchi BIO - Mohani - 30 ml\nOlej arganowy BIO - Mohani - 50 ml\nMasło migdałowe - Mohani - 100g\nOlejek stymulujący wzrost włosów - Khadi - 10 ml\nOlej makadamia - Mohani - 50 ml\nKrem do zmęczonych stóp - relaksujący przeciwżylakowy - Babuszka Agafia - 75 ml\nAłun w naturalny sposób zapobiega powstawaniu i namnażaniu się bakterii powodujących brzydki zapach potu. Nie zostawia śladów na ubraniach i nie zatyka porów. Nie zaburza procesu pocenia się, jedynie zapobiega powstawaniu nieprzyjemnego zapachu, dzięki czemu zapewnia poczucie komfortu. Działa ściągająco i jest niezwykle łagodny dla skóry, dzięki czemu może być stosowany po goleniu i depilacji. Znakomicie sprawdzi się u mężczyzn, którym zdarza się zaciąć podczas golenia - przyspiesza regenerację skóry.\nCałego ałunu nie należy moczyć pod wodą, gdyż może to spowodować pęknięcie kryształu. Zaleca się zwilżyć jedynie końcówkę sztyftu lub skórę, na którą będzie aplikowany ałun. Po użyciu pozostawić dezodorant do wyschnięcia, następnie przykryć górną częścią opakowania.