Wyceny i modelowanie biznesowe - EY - Polska\n> Wyceny i modelowanie biznesowe\nZespół Wycen i Modelowania Biznesowego w dziale Doradztwa Transakcyjnego EY tworzą eksperci posiadający szeroką wiedzę i bogate doświadczenie w budowaniu modeli finansowych, szacowaniu wartości przedsiębiorstw, wartości niematerialnych i prawnych jak również środków trwałych.\nDziałając w wielu różnych branżach wspieramy naszych klientów wszędzie tam gdzie potrzebują oni niezależnego doradcy. Wiemy, że przygotowanie rzetelnych wycen i modeli finansowych wymaga wiedzy, doświadczenia i przede wszystkim zrozumienia specyfiki biznesu klienta.\nOto usługi, które świadczy nasz zespół:\nWycena spółek i zorganizowanych części przedsiębiorstw\nDokonujemy niezależnej wyceny spółek lub zorganizowanych części przedsiębiorstw w oparciu o ich projekcje finansowe, analizę porównywalnych spółek notowanych oraz / lub analizę wartości skorygowanych aktywów netto;\nWskazujemy czynniki ryzyka występujące w poszczególnych obszarach biznesowych, wpływające na wartość przedsiębiorstwa;\nPrzygotowujemy analizę wrażliwości wartości spółki na kluczowe założenia przyjęte do wyceny.\nPrzygotowujemy niezależne opinie o wartości o charakterze fairness opinion;\nWspieramy klientów w komunikacji z rynkiem kapitałowym, inwestorami, właścicielami.\nModelowanie biznesowe i finansowe\nPrzygotowujemy kompleksowe, zintegrowane modele finansowe umożliwiające analizę różnych scenariuszy;\nTworzymy koncepcje rozwoju biznesowego, opracowujemy odpowiednie struktury finansowania inwestycji;\nDokonujemy przeglądów modeli finansowych, operacyjnych i strategicznych.\nSzacujemy wartość godziwą środków trwałych wykorzystując podejście rynkowe, dochodowe i kosztowe z uwzględnieniem zużycia fizycznego, funkcjonalnego i ekonomicznego;\nAnalizujemy pozostały okres ekonomicznej użyteczności aktywów;\nPrzygotowujemy i weryfikujemy testy na utratę wartości aktywów;\nWspółpracujemy ze specjalistami ds. nieruchomości w celu zapewnienia kompleksowego podejścia do wyceny środków trwałych.\nPrzygotowujemy wyceny znaków towarowych, relacji z klientami, portfeli zamówień, kontraktów długoterminowych, know-how, technologii;\nWspółpracujemy ze specjalistami ds. podatków w obszarze wykorzystania znaków towarowych i innych wartości niematerialnych dla celów optymalizacji struktury podatkowej.\nRozliczenie nabycia (Purchase Accounting)\nZgodnie z Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej:\nPrzygotowujemy kalkulację ceny nabycia i wyceniamy udziały niekontrolujące (NCI);\nIdentyfikujemy i wyceniamy aktywa i zobowiązania nierozpoznane wcześniej w bilansie spółki nabywanej;\nDokonujemy kalkulacji aktywa lub zobowiązania z tytułu odroczonego podatku dochodowego wynikającego z przeszacowań do wartości godziwych;\nPrzygotowujemy kalkulację wartości firmy oraz dokonujemy jej alokacji do odpowiednich ośrodków generujących przepływy pieniężne;\nPrzygotowujemy modele do testowania wartości firmy pod kątem trwałej utraty wartości.\nDoradztwo w finansowych aspektach sporów prawnych\nPrzygotowujemy opinie o wartości szkody dla potrzeb sporów przed sądami arbitrażowymi oraz powszechnymi;\nDokonujemy analiz dokumentacji procesowej pod kątem zagadnień i implikacji finansowych;\nWspieramy kancelarie prawne w przygotowywaniu pism procesowych.\ntel. +48 22 557 66 08\ntel. +48 22 557 74 13


video blog - Grzegorz Rzetecki - Rehabilitacja, Fizjoterapia sportowa\nTo nieinwazyjna metoda rehabilitacji psychologicznej i neurofizjologicznej stworzona przez dr Radosława Składowskiego. To terapia łącząca akupresurę, akupunkturę, zachodnią refleksoterapię, terapię manualną, masaż oraz suche igłowanie. To polska metoda polega na stymulacji obszarów na skórze człowieka za pomocą pinów lub katów. Pinopresura znajduje szczególne zastosowanie zarówno u pacjentów bólowych jak i w sporcie. Metoda pracy według pinopresury wyróżnia...\nJak się okazuje w większości przypadków ból pleców nie oznacza, że dana osoba ma uszkodzony kręgosłup. Odpowiadając na te pytanie chciałbym przytoczyć tutaj fragment wypowiedzi Profesora O’Sullivan z Curtin University ”Opinion | Get back to basics to deal with your pain” Powszechnie w społeczeństwie przyjęte jest, że plecy łatwo uszkodzić ...\nCzy wiesz, że problem z budowaniem masy mięśniowej, szybkie zmęczenie mięśni podczas treningu oraz problemy z mobilnością są często spowodowane występowaniem w naszym ciele punktów spustowych. Punkt spustowy – to silnie napięta okolica w obrębie nadmiernie aktywnego pasma mięśniowo-szkieletowego lub powięzi mięśniowej. Punkt spustowy podczas palpacji jest bolesny i może...\n[vc_row][vc_column][vc_column_text] Ból przeciążeniowy kręgosłupa w większości spowodowany jest pracą fizyczną o charakterze statycznym np. praca biurowa, jazda za kierownicą samochodu. Osoby wykonujące prace wymagające długiego przebywania w pozycji siedzącej często są zaskoczone swoimi problemami z kręgosłupem tłumacząc się, że nie przeciążają się w pracy lub nie wykonują pracy fizycznej. Należy...\nBóle stawu barkowego stanowią drugą, po bólach kręgosłupa, przyczynę dolegliwości narządu ruchu człowieka. Jest to spowodowane uwarunkowaniem anatomicznym stawu barkowego gdzie na małej przestrzeni jest dużo, mięśni, ścięgien i innych tkanek odpowiedzialnych za prawidłowego funkcjonowanie stawu ramiennego , który realizuje obszerne ruchy w wielu kierunkach. Złożona struktura stawu barkowego i...\nDziękuję wszystkim, którzy tak pozytywnie przyjęli moją nową stronę oraz początkową aktywność na Facebooku. Chciałbym się odwdzięczyć za tak pozytywny feedback, wszystkie opinie i wszystkie wasze wiadomości! Oficjalnie na Facebooku konkursu ogłosić nie mogę, ale mogę Was poprosić o wasze lajki i udostępnienia 🙂 Gdy to już zrobicie, piszcie do...\nRolowanie ciała jest to nic innego jak praca na swoich tkankach miękkich w celu poprawy ukrwienia danego miejsca, zmniejszenia tonusu mięśniowego oraz przywrócenia elastyczności tkanek przy wykorzystaniu różnej wielkości wałków piankowych , piłeczek do lacrosse lub piłek tenisowych. Od kilkunastu lat na świecie a w Polsce dopiero od niedawna ta...


Impregnacja dywanów – ochrona włosia przed uszkodzeniami\nImpregnacja dywanów w Warszawie\nDywany to elementy wystroju wnętrza, które sa narażone na różnorodne czynniki mogące je uszkodzić lub pogorszyć ich wygląd. To w końcu przedmioty, po których się chodzi i stawia na nich sprzęty domowe. Bywają zanieczyszczane i plamione, a to znacznie obniża ich walory estetyczne. Aby kompleksowo zadbać o ten istotny element, warto nie tylko zlecić pranie dywanu na wskroś, które skutecznie usunie wszelkie zanieczyszczenia. Aby przywrócić mu pierwotny wygląd, dobrym rozwiązaniem jest impregnacja dywanu lanoliną.\nLanolina jest w pełni naturalną substancją pochodzenia zwierzęcego, którą uzyskuje się podczas czyszczenia wełny owczej. Owce produkują lanolinę, by natłuścić i ochronić swoją sierść, dlatego impregnacja dywanów przy użyciu właśnie tego surowca, może dać doskonałe rezultaty.\nDywan impregnowany lanoliną jest chroniony przed mikrouszkodzeniami, a także znacznie wolniej wchłania brud i zanieczyszczenia. Substancja ta nadaje mu także piękny wygląd i sprawia, że włosie jest puszyste i lśniące. Chcesz zlecić impregnację dywanu lanoliną? Skontaktuj się z nami.


Studenci z Nawigatora XXI skarżą się na praktyki | Głos Szczeciński\nStudenci z Nawigatora XXI skarżą się na praktyki\nNa statku szkolno-badawczym Nawigator XXI załoga stresuje studentów i źle się do nich odnosi a praktyki nie odbywają się zgodnie z planem - skarżą się studenci. Akademia Morska odpiera zarzuty i dokonuje zmian w załodze.\n- Jesteśmy studentami 3-roku Akademii Morskiej w Szczecinie i obecnie przebywamy na praktyce z polecenia uczelni na statku Nawigator XXI czytamy w liście do redakcji MM Moje Miasto. - Celem praktyki jest poznanie zdolności manewrowych statku, pełnienia wacht w morzu oraz przeprowadzenie manewrów na otwartym akwenie (np. pętla Willamsona). Praktykę zaczęliśmy 26 września 2011 i ma ona trwać do 16 października. Statek stał na stoczni remontowej tydzień, a obecnie (6. października) stoimy zacumowani przy Wałach Chrobrego.\nZałoga statku nie spełnia swoich obowiązków należycie, ordynarnie odnosi się do studentów oraz nie realizuje programu praktyki. Główną atrakcją jest bieganie po Wałach Chrobrego. Chcielibyśmy zaznaczyć, iż zajęcia fizyczne w grupie osób mogą być prowadzone jedynie przez osobę z uprawnieniami Instruktora Sportu lub osobę, która ukończyła AFW lub IKF, a przypuszczam, że oficerowie nie posiadają owych uprawnień (zgodnie z Ustawą o Sporcie z dnia 25 czerwca 2010).\nStudenci piszą dalej, że nawet sam sposób przeprowadzania zajęć budzi wiele do życzenia.\nPrzed rozpoczęciem praktyki zapewniano nas, iż wszystko będzie zrealizowane zgodnie z planem - skarżą się w liście. Jesteśmy głodni wiedzy, gdyż po zakończonym semestrze, czeka nas prawdziwa praktyka morska na statkach handlowych. Na chwilę obecną nie wiadomo czy w ogóle wypłyniemy w morze. Jesteśmy bardzo rozczarowani organizacją pracy na statku i przełożonymi. Atmosfera na statku jest stresująca. Przełożeni wykorzystują swoje stanowiska, aż zanadto.\nNie wiemy do kogo się z tym wszystkim zwrócić, gdyż osoby odpowiedzialne za załogę i realizację zadań przez statek szkolno-badawczy Nawigator XXI nie przejmują się naszymi zażaleniami.\nPoprosiliśmy uczelnię o wyjaśnienie sytuacji. Katarzyna Opalińska\nrzecznik prasowy Akademii Morskiej w Szczecinie przesłała we wtorek oświadczenie.\nStudenci uczelni zamustrowani zostali na statek szkolno-badawczy Nawigator XXI 26 września 2011 i rozpoczęli programową praktykę morską. W ramy praktyki została ujęta stocznia, podczas której dokonano montażu echosondy wielowiązkowej. Podczas prac stoczniowych studenci mieli możliwość pełnego uczestnictwa w pracach montażowych, niepowtarzalna okazję oglądania wydokowanej jednostki, prowadzonych prac spawalniczych, wewnętrznej struktury kadłuba oraz montażu w kadłubie statku nowoczesnego urządzenia jakim jest echsonda do pomiarów dna morskiego.\nCałość prac stoczniowych odbywała się pod nadzorem Polskiego Rejestru Statków i stanowiła dla studentów niepowtarzalną okazję do uzyskania dodatkowego doświadczenia zawodowego.\n10. października Nawigator XXI wraz ze studentami wyszedł w morze, aby studenci odbyli drugą część praktyki w zakresie nawigacji i manewrowania statkiem.\nZajęcia fizyczne, o których piszą studenci są prowadzone w ramach m.in. alarmów, mających na celu utrzymanie sprawności fizycznej załogi i zapewnienia odpowiednio szybkiej reakcji na ewentualnie powstałe zagrożenia. Przepis ustawy, na który powołują się studenci dotyczy jedynie zorganizowanych zająć w zakresie sportu w klubie sportowym uczestniczącym we współzawodnictwie organizowanym przez Polski Związek Sportowy. Przepisy wymienionej przez studentów ustawy nie dotyczą jednostek pływających. Należy nadmienić, że wszystkie ćwiczenia odbywają się pod nadzorem kapitana lub oficera, a wszyscy studenci na burcie są ubezpieczeni od nieszczęśliwych wypadków.\nStudenci przebywający na statku mają możliwość zgłaszania uwag i zażaleń załodze statku, przełożonym załogi, jak również osobom odpowiedzialnym za merytoryczną część praktyki. Jednakże od studentów 3 roku odbywających obecnie praktykę na statku nie wpłynęła żadna uwaga, skarga bądź zażalenie odnośnie przebiegu omawianej praktyki do dnia 7 października 2011 roku.\nUczelnia o opisywanej przez studentów sprawie dowiedziała się w dniu 7 października i rozpoczęła czynności wyjaśniające.\nPo przeprowadzeniu analizy sytuacji Akademia stwierdziła uchybienia w zakresie komunikacji pomiędzy studentami a jednym z członków załogi. Celem wyeliminowania tego problemu w przyszłości, Akademia Morska w Szczecinie postanowiła dokonać zmiany w składzie osobowym załogi.\nssssss 13.10.2011 22:01:50\nPROSZĘ O ZAMKNIĘCIE TEGO TEMATU BO JUŻ NIE MOGĘ CZYTAĆ TEGO CO LUDZIE TU WYPISUJĄ!!!!\nNAM STUDENTOM IIITM WYCIĄGANIE BRUDÓW NA FORUM PUBLICZNYM NIE POMOŻE!!!!\nPITI 13.10.2011 21:16:35\nCo, przestało Cię to bawić? Więc pamiętaj, że grubiańskie zachowanie w stosunku do studentów nie jest fair. Oni chcą się czegoś nauczyć, a nie być traktowani przedmiotowo i po chamsku, tak jak to robiłeś. Pozdrawiam Pana panie c/o\n... A i zgodzę się z tym, że nazwisko powinno zostać ocenzurowane. Pozdro\nRonaldo7 13.10.2011 20:54:52\nMODERATORZE proponowałbym zamknięcie tego tematu bo robi się jeden wielki OFFTOP, ludzie na siebie najeżdżają, wyciągają brudy, rzucają nazwiskami i przekręcają to co usłyszeli... Komentarze odbiegają od tego o czym jest dany temat!\nStudentka 13.10.2011 00:40:27\nZe swojej strony dodam jeszcze tylko tyle, że ten kto napisał owy anonimowy donos sprawił nam wiele kłopotów, oraz naraził na pośmiewisko, gdyż z niezrozumianych mi przyczym, oczy wszystkich skierowane są na nas, gdy nie oszukujmy się, nie jest nam owe wywlekanie sprawy w ogole na rękę. Skąd pomysł, że studenci którzy nie biegali na wałach piszą skargę w tym temacie- nie wiem. Jak dla mnie jest to zwykła próba odwrócenia uwagi od sedna sprawy, może odezwał się zdrowy rozsądek skarżącego...Mam nadzieję, że temat zostanie szybko zamknięty.\nWequela 13.10.2011 00:09:02\nA no właśnie dlatego, że wszystko poszło na forum publicznym.\nStudentka 12.10.2011 23:56:12\nOsoby których dane zostały użyte do komentowania artykuły (swoją drogą związek z nim był żaden) zostały o tym przeze mnie poinformowane. Życzę cwaniakom, którzy nie krępowali się ich upublicznić aby sami kiedyś znaleźli się w podobnej sytuacji i zobaczyli, jak bardzo są okrutni, jak to potrafi skrzywdzić. Co do "zdzisia" sprawę znam jedynie ze słuchu, nie chce głównie dlatego jej komentować, co do osoby podpisującej się jako "do zdzisia" nasuwa mi się tylko jedno- każdy mierzy swoją miarą. Poziom wypowiedzianych obelg i nieuzasadnionych domysłów....Nie bawi mnie odbijanie piłeczki, nie imponuje wypisywanie anonimowo obelg w czyimś kierunku. Praktyke na Nawigatorzde musimy odrobić, więc bez sensu byłoby robienie sobie pod górkę. Nie rozumiem dlaczego wyciągane są na światło publiczne wszystkie brudy, gdy sprawa tak naprawdę dotyczy jedynie praktyki manewrowej niezgodnej z planem. Następne zarzuty prosze kierować nam w oczy a nie w tak tchórzliwy sposób.\nWequela 12.10.2011 23:53:32\nI z tym się zgodzę z Tobą w 100%, ale mam wątpliwości czy ta sprawa skończyła by się pomyślnie, gdyby media tego nie nagłośniły\nAle media tego specjalnie nie nagłośniły. A najgorsze jest to, że studenci o sobie wypisują od dwóch dni takie rzeczy, że aż żal to czytać. Proszę tez pomyśleć o instytucjach, które z podobnymi sprawami walczą, idą w zaparte i oczerniają tych którzy się czegoś od nich domagają. O studentach ze strony szkoły nie padło żadne złe słowo. Szkoda, że nie spróbowaliście oficjalnie z nimi, bo może wtedy setki ludzi nie musiałyby przeczytać tych żałosnych postów o tym kto z kim oraz ile. Bądźcie tacy fajni jacy zawsze w tym mieście byliście i trzymajcie fason, bo jeśli nie Wy to kto?\nPITI 12.10.2011 23:46:11\nI właśnie dlatego powinniście to byli załatwić u siebie i wśród swoich, żeby te 3 nieodpowiedzialne osoby jak Pan pisze nie zrobiły zadymy jaką teraz macie. Studenci WSMki zawsze byli i mam nadzieję, zawsze pozostaną wizytówką tego miasta i jednym z najpiękniejszych jego symboli. Proszę pamiętać, że w naszym kraju wiecznie o jakąś zadymę chodzi, a nie o merytorykę - patrz: kampania wyborcza.\nWequela 12.10.2011 23:33:35\nGłupich nie sieją, sami się rodzą... Proszę nie zapominać, że na statku jest 30 osób (3 nieodpowiedzialne mogły się trafić, jak wszędzie). Nie można wszystkich posądzać o pijaństwo i nie wiadomo co jeszcze. Praktyka powinna byc praktyką a nie fikcją. A i nie wolno zapominać, że załoga jest od szkolenia a nie od pierdzenia w fotel i grubiańskiego zachowania.\nWequela 12.10.2011 23:18:34\nTak tak ma wyglądać. To już sami napisaliście jak wygląda i co robicie, łącznie z podawaniem imion i nazwisk.\nPITI 12.10.2011 23:09:43\nA co za problem? To nie jest statek handlowy, który jest uzależniony od czarterujących. Jest to statek szkoleniowy, więc skoro studenci mają odbywac praktykę manewrową, to tak ta praktyka ma wyglądać a nie stanie przy wałach. STANIA PRZY WAŁACH NIE MOŻNA NAZWAĆ PRAKTYKĄ MANEWROWĄ! JAK BĘDZIE WYKSZTAŁCONA PÓŹNIEJSZA KADRA OFICERSKA?!\nWequla 12.10.2011 23:06:31\nA od kiedy to statek wychodzi na pstryknięcie palcami?\nPITI 12.10.2011 23:03:53\nTak, wypłynęli w ostatnim tygodniu praktyki, po tym jak pismo trafiło do uczelni, urzędu morskiego i mediów. W tydzień nie wiele się nauczą/ zresztą nie wszyscy będą mieli okazje poćwiczyć manewrowania bo już nie będą mieli wahty na mostku tylko przy garach albo w kiblu\ngość 12.10.2011 23:00:48\nNieprawda! Przecież są w morzu!!!\nzmęczony 12.10.2011 21:46:09\n** prosiłem o zachowanie kultury wypowiedzi.\nWidocznie nie skutkuje.


Dla mnóstwa dzieci piaskownica w ogródku oraz zabawki do piachu Tomy to spełnienie najskrytszych marzeń | juliaburgund.pl\nNadchodzi lato, a co za tym idzie coraz więcej kilkulatków spędza wolny czas na dworze. Dla szkrabów prawdziwa frajdą są różnorodne place zabaw, miejsca w jakich swobodnie wolno biegać oraz takie, gdzie da się zobaczyć kolegów ze żłobka. Rodziciele powinni często wychodzić z dziećmi na spacer, żeby się dotleniły i nawdychały świeżego powietrza.\nNajważniejszym punktem każdego placu zabaw jest rozległa piaskownica, w której dzieci tworzą babki z piachu, kolosalne zamki , a także produkują wyimaginowane dania. Nagminnie właśnie tam nasze pociechy spotykają się z kolegami i koleżankami ze szkoły w trakcie ferii. Brzdącom trudno wytrzymać bez towarzystwa nieraz przez jeden dzień, w związku z tym o ile mają możliwość to nie należy im tego zakazywać – odwiedź Krainę Zabawy.\nCo z tego, że po zabawie w piasku będą całe brudne? Przynajmniej będziemy mieć świadomość tego, że milusiński spędził ciekawy dzień. Jeżeli mieszkamy w domu, warto zastanowić się czy piaskownica nie zmieściłaby się na naszej działce. Moglibyśmy wtedy pełnić swoje zadania, a pociecha spędzała czas tak jak lubi. Naturalnie nie można zapomnieć, że należy kupić dziecku zabawki do piasku, ponieważ jeśli weźmiemy te, którymi bawi się w mieszkaniu to natychmiast się zniszczą. Godnymi polecenia są zabawki Tomy, jest to komplet dwóch pojazdów, które jeżdżą po piasku i nie niszczą się. Z pewnością potrzebne będą też takie podstawowe gadżety jak łopatka, grabie, foremki i wiadro – wejdź i sprawdź.\nKażdą z tych rzeczy trzeba też wziąć ze sobą na wczasy nad morze, ponieważ tam nasze maleństwo będzie miało nieskończone pole do zabawy. Będzie to najlepsza i najogromniejsza piaskownica jaką można sobie wyobrazić. My będziemy mogli się rozluźnić, a nasz brzdąc będzie uradowany, iż ma tyle przestrzeni na stawiane zamków i babek. W ogrodzie z reguły mamy tylko metr kwadratowy, aby postawić piaskownicę, a tutaj jest kilkadziesiąt.\nGdy nie mam pomysłu na podarunek imieninowy, na Mikołajki lub jakiekolwiek inne święto dla naszego bobasa, można pomyśleć czy zabawki Tomy nie byłyby spełnieniem marzeń. Każde dziecko uwielbia zabawy w piasku i konstruowanie różnych, zwykle dla nas niezrozumiałych rzeczy.\nBez zwłoki zerknij tu (http://pokazy.net/teatr-ognia-poznan) – to naprawdę gratka dla każdego miłośnika tematu, który w tym artykule prezentujemy. Ta informacja niewątpliwie da ci do myślenia.\nZaintrygował Cię ten temat? Jeżeli tak, to wejdź do nowego artykułu i czytaj dalej dywany z atestem do przedszkola o tym, co niezwykle Cię ciekawi.\nPowinno się to jednak zaakceptować i weselić się, albowiem kształtuje to wyobraźnie lepiej aniżeli większą część bajek i filmów.\nPosted in edukacja and tagged dom, film, łopatka, posiłki.


Polityka prywatności - Fotomozaiki UL-TEL\nNiniejsza polityka dotyczy Serwisu www, funkcjonującego pod adresem url: www.fotomozaiki.pl\nOperatorem serwisu oraz Administratorem danych osobowych jest: PHU UL-TEL Ireneusz Jagielski, Wielkopolska 42, 81-552, Gdynia.\nAdres kontaktowy poczty elektronicznej operatora: kontakt@fotomozaiki.pl\nProwadzenie systemu opinii\nWykonanie ciążących na nas obowiązków prawnych (np. wystawianie i przechowywanie faktur oraz dokumentów księgowych)\nII. Twoje prawa i dodatkowe informacje o sposobie wykorzystywania danych\nNaszym priorytetem jest bezpieczeństwo Państwa danych. Nie udostępniamy ich innym osobom czy podmiotom, chyba że jesteśmy do tego prawnie upoważnieni. W takiej sytuacji przestrzegamy najwyższych standardów, zapewniając poufność i bezpieczeństwo wszystkich przekazywanych informacji. Informujemy, że Państwa dane będą przekazywane podmiotom uprawnionym do ich pozyskania na podstawie przepisów prawa (instytucjom państwowym, urzędom, organom administracji publicznej, sądom, organom ścigania oraz wszystkim instytucjom i podmiotom uprawnionym na podstawie przepisów prawa do otrzymania informacji). Państwa dane przekazujemy również podmiotom przetwarzającym dane w naszym imieniu, uczestniczącym w wykonywaniu naszych czynności tj. pomoc prawną, podatkową, rachunkową.\nNiniejsza polityka dotycząca plików cookie odnosi się do wszystkich stron internetowych oraz aplikacji na urządzenia mobilne, należących do PHU UL-TEL Ireneusz Jagielski.\nPHU UL-TEL Ireneusz Jagielski używa ciasteczek w różnych celach: by strony i aplikacje działały szybciej i by były łatwiejsze w użyciu, aby lepiej dopasować treści i reklamy do twoich oczekiwań i zainteresowań oraz do zbierania anonimowych, zagregowanych statystyk, które pomagają w poprawianiu funkcjonalności i zawartości stron i aplikacji. Używając ciasteczek w wyżej opisany sposób nigdy nie identyfikujemy tożsamości użytkowników na podstawie informacji przechowywanych w ciasteczkach.


« Micelarna pielęgnacja włosów od NIVEA\nPrimavera Parfum współpracuje z... »\nW ostatnim czasie do oferty odświeżaczy powietrza marki Clean Therapy dołączyły dwa wyjątkowe produkty – Perfumy do wnętrz Silence oraz Perfumy do wnętrz Silence w formie refilli. Efektowny design opakowań zapewnia świetną prezentację perfum na półce sklepowej, natomiast eleganckie buteleczki w kolorze czarnym lub szarym w komplecie z czarnymi patyczkami pasują do wielu wnętrz, zwłaszcza tych urządzonych w nowoczesnym stylu. Szczególnym atutem produktów są umieszczone na opakowaniu etykiety zapachowe, które pozwalają klientom poznać zapach przed zakupem. Natomiast refille stanowią doskonałą alternatywę dla osób, które chcą wykorzystać ponownie buteleczki. Perfumy charakteryzują się bardzo dobrą trwałością i projekcją zapachów. W skład kolekcji wchodzą następujące warianty Dreams, Green Tea, Lily of the valley, Meadow, Moonlight.\ntagi: Clean Therapy , odświeżacz powietrza ,


Dąbrowa Górnicza: komornik zajął szpitalne konta - Finanse i zarządzanie\nAutor: katowice.wyborcza.pl/Rynek Zdrowia • • 15 lutego 2016 10:35\nKonta Zagłębiowskiego Centrum Onkologii Szpitala Specjalistycznego w Dąbrowie Górniczej (Śląskie) zajął komornik. Wypłaty pracownicy otrzymali z opóźnieniem.\nDostawcy, którzy nie mogli doczekać się zapłaty, sprzedali długi firmom specjalizującym się w handlu szpitalnymi długami. To tylko pogłębiło kryzys finansowy szpitala.\nPoza długami u dostawców sprzętu i leków szpital ma też do spłacenia wielką inwestycję. Podpisał z firmą Climatic oraz powiązaną z nią spółką Climamedic umowy na budowę Zagłębiowskiego Centrum Onkologii. Koszt inwestycji według pierwotnych szacunków miał wynieść 85 mln zł. Ta kosztuje 220 mln.\nSzpital nie spłaca tej inwestycji. Trwa proces z jej wykonawcami. Niedawno zamknięto oddział chorób wewnętrznych, ponieważ zabrakło chętnych do pracy lekarzy. Tymczasem oddział ten ma największy kontrakt z NFZ. Fundusz może wkrótce odebrać szpitalowi także kontrakt na SOR. To będzie oznaczało stratę 4 mln zł.


Alaska, czyli rosyjska Ameryka | Portal historyczny Histmag.org - historia dla każdego!\nTagi: Artykuły, Historia polityczna, XIX wiek, Ameryka Północna, Europa Wschodnia\nOpublikowany: 2017-01-20 11:00\nAlaska to największy stan USA. Nie zawsze jednak należała do Stanów. Od początku XVII wieku imperium rosyjskie stale zajmowało nowe terytoria. Gdzie stanął rosyjski żołnierz, tam po wsze czasy miała już być Rosja. Ale zdarzył się zupełnie niezwykły wyjątek od tej reguły: Rosja sprzedała Alaskę rządowi w Waszyngtonie. Dlaczego?\nAlaska: barwne dzieje\nJuż od XV wieku Europa odkrywała cały świat pozaeuropejski. Na kontynent amerykański płynęły statki z niewolnikami. Nie wszystkie dopłynęły. Nie opłakiwano ofiar, bo Murzyn był traktowany jak zwierzę, „półczłowiek”, „dzikus żyjący na czarnym drzewie”. Bogate ziemie amerykańskie zajęli europejscy koloniści i zaprowadzili tam własne, twarde porządki.\nA Rosja? Czy w pańszczyźnianym państwie nie było innej formy niewolnictwa? Imperium miało swoich własnych „Aborygenów” — na Syberii, Dalekiej Północy i Dalekim Wschodzie. To były wewnętrzne, kontynentalne kolonie, zamorskimi Moskwa nie była zainteresowana. Polityka morska Piotra Wielkiego miała na celu handlowe otwarcie Rosji na świat, zaspokojenie potrzeb aprowizacyjnych, a przy okazji podbój ziem i ludów.\nMłode państwo rosyjskie pod panowaniem nowej dynastii jako twór polityczny ukształtowało się na wielkich obszarach Europy i Azji. Romanowowie prowadzili ekspansję w odmienny sposób niż europejskie państwa kolonialne. Moskwa nie chciała pozostać na uboczu w roli biernego obserwatora wielkich procesów dziejowych, które dokonywały się w XVI i XVII wieku. Piotr Wielki marzył o pokonaniu przez rosyjskich żeglarzy przestrzeni morskiej między Syberią i Ameryką oraz Azją i Ameryką. Jakuccy Kozacy w 1697 roku zajęli wyspy w rejonie Kamczatki i postawili tam prawosławne krzyże. Po zakończeniu wojny z Persją w 1724 roku Piotr pragnął wytyczenia drogi morskiej z Rosji do Indii. Opanowanie tego szlaku morskiego, ku Oceanowi Atlantyckiemu i brzegom Afryki, obiecywało zyski gospodarcze i polityczne.\nW XVIII wieku Rosji było już za ciasno między morzami: Bałtyckim, Azowskim, Czarnym i Kaspijskim. Nie udało się Piotrowi zająć Madagaskaru, ale jego uwagę przyciągały już Ocean Spokojny i kontynent amerykański. W Rosji wiele słyszano o Ameryce, znano dzieje podboju tego kontynentu. Już w XVI wieku w języku rosyjskim (staroruskim) pojawiła się nazwa Ameryka. Wykształcony mnich konwertyta Maksym Grek jako pierwszy przetłumaczył w 1530 roku hiszpańskie słowo Americo na rosyjskie Amieriko (Amierika), które pochodziło od imienia włoskiego podróżnika Ameriga Vespucciego, drugiego odkrywcy ziem, na których w 1492 roku wylądował Krzysztof Kolumb.\nWspomnienie o rosyjskiej Alasce\nPrawdopodobnie już w czasach panowania Iwana Groźnego nowogrodzkie watahy dotarły do Alaski. Źródła cerkiewne opierały tę informację na przekazach ustnych, jakoby pochodzących od pierwszych rosyjskich (ruskich) osadników na Alasce. Nie można tego wykluczyć, ponieważ nowogrodzcy kupcy, myśliwi czy podróżnicy rzeczywiście odbywali dalekie peregrynacje, w tym śmiałe rejsy po morzach północnych. Być może już w XV–XVI wieku dotarli do „ziemi północnej” i założyli pierwszą rosyjską (ruską, nowogrodzką) kolonię na kontynencie amerykańskim.\nW XVIII wieku rosyjska ekspansja nabrała rozmachu. Pod koniec swego burzliwego życia car Piotr Wielki zlecił opracowanie planu ekspedycji północnej, która miała sprawdzić, czy kontynent amerykański łączy się z azjatyckim. To odpowiedzialne zadanie powierzono duńskiemu żeglarzowi, kapitanowi pierwszej rangi w służbie rosyjskiej Vitusowi (Iwanowi Iwanowiczowi) Beringowi. W 1725 roku dobrze opłacony Bering wyruszył na Kamczatkę, zbudował tam odporne na morskie burze okręty i popłynął na północ, aby odnaleźć miejsce, w którym — jak pisał Piotr — „Azja schodzi się z Ameryką”. Wyprawa miała cel naukowy i polityczny. Petersburg chciał się uniezależnić od wypraw Anglików i Holendrów pływających do brzegów Ameryki. Car rezultatów nie doczekał.\nPocztówka przedstawiająca stary Sankt Petersburg\nBering dotarł na krańce imperium, potwierdzając w 1741 roku odkrycie Siemiona Dieżniowa, który prawie sto lat wcześniej (1648) pierwszy przepłynął cieśninę oddzielającą Azję od Ameryki. Prawdziwy odkrywca na długie lata popadł w niepamięć. W innym czasie jego imieniem nazwano przylądek, a cieśninę imieniem Beringa.\nRosyjscy żeglarze utworzyli na Kamczatce „bazę wypadową” na kontynent amerykański dla opanowania tamtejszych rynków; niektóre wyprawy skończyły się tragicznie. Kapitan Aleksy Czirikow w 1741 roku dotarł do brzegów Alaski. Marynarze płynący na szalupach na zwiad zostali zaatakowani przez tubylców i zginęli. Czirikow z trudem uratował statek i powrócił na Kamczatkę. Mimo tego niepowodzenia szlak morski z Rosji na Alaskę został otwarty. Wyruszyły tam ekspedycje handlowe, pokojowo kolonizując nowe tereny. Przez wiele lat Rosjanie byli w tamtych rejonach jedynymi Europejczykami. Zapuszczali się głęboko w śnieżną i mroźną Alaskę, aż do odległych rzek bez nazwy. Sporządzili cząstkowe mapy zajętych terenów. W 1745 roku pojawił się w Petersburgu Atlas rosyjski z zaznaczonym północnym wybrzeżem amerykańskim od strony Pacyfiku wraz z Wyspami Aleuckimi. Alaskę nazwano Russian Possesions.\nCzy Amerykę odkryli Chińczycy?\nPo zajęciu Alaski Rosjanie rozpoczęli marsz wzdłuż wybrzeży Oceanu Spokojnego, zaznaczając swoją obecność aż do Kalifornii, wszędzie stawiając cerkwie i zakładając prawosławne parafie, bo przybywało osadników, którzy wraz z religią nieśli kulturę rosyjską. Ludzie podróżujący po świecie, kupcy i przedsiębiorcy, nakłaniali Katarzynę Wielką do większego zainteresowania się terenami opanowanymi bez armii i rozlewu krwi. Cesarzowa, która całą swoją politykę zagraniczną podporządkowała powiększaniu terytorium imperium, dostrzegła na kontynencie amerykańskim kolejną szansę gospodarczą i polityczną. W 1768 roku wysłała tam sekretną ekspedycję zbrojną pod dowództwem Piotra Krienicyna, bo zwykła ufać tylko sile prochu. Załoga zebrała informacje o mieszkańcach Alaski, rozpoznała topografię terenu. Petersburg nadał Alasce i Wyspom Aleuckim dosyć oryginalny status, nie nazywając ich ani kolonią, ani gubernią, lecz terenami przejętymi w dzierżawę na okres dziewięćdziesięciu dziewięciu lat. Oficjalnym powodem „transakcji stulecia” było rzekome zbiegostwo chłopów pańszczyźnianych na wolną amerykańską ziemię. W rzeczywistości wszystko wyglądało inaczej, imperium było już bowiem rozległe terytorialnie i potężne militarnie. „Wszyscy szyją, tylko ja jedna kroję” — mówiła Katarzyna i kroiła mapę Europy według ulubionego fasonu. Zabór Krymu, ziem polskich, Kurlandii, Oczakowa zachęcały do dalszych podbojów. Rosja terytorialnie rozciągała się na dwóch kontynentach, dlaczego nie mogłaby sięgnąć po ziemie na trzecim kontynencie? W istocie od samego początku panowania Katarzyna uznawała amerykańską zdobycz za integralną część Rosji.\nMapa Alaski, 1895\nAktywność Rosji w północnej części Pacyfiku, nazywanego w Petersburgu rosyjskim jeziorem (długo jeszcze nie używano słowa [okiean]), dowodziła szerszych planów wobec Nowego Świata. Kolejne ekspedycje rosyjskie wyparły Anglików z części terenów amerykańskich, przez Londyn nazywanych Nowym Albionem. Narastał konflikt między „starym” imperium brytyjskim, hiszpańskim imperium kolonialnym a „młodym” — rosyjskim. Najwięcej zyskiwali na tym producenci broni. Zanosiło się na zbrojną konfrontację mocarstw, ale daleko od Europy.\nRosyjskie zainteresowanie Nowym Światem rosło z roku na rok. Duże znaczenie miała wyprawa kupca Grigorija Szelichowa z Rylska w guberni kurskiej. Żył tam spokojnie i o żadnej Ameryce nie marzył. Z handlu futrami osiągał wysokie dochody i stał się najbogatszym kupcem we wschodniej Syberii. Przyjaźnił się ze „starym wilkiem morskim” i wielkim właścicielem ziemskim Nikiforem Trapieznikowem z Ochocka, który rozbudził wyobraźnię Szelichowa zamorskimi podróżami. Ofiarował mu mapy mórz północnych i rzadki przedmiot — kompas morski. W domu Trapieznikowa poznał swoją przyszłą żonę.\n„Złoty sen. Rosja XIX - XX wieku. Sprawy i ludzie”\nSzelichow wziął pod swoją władzę Wyspy Aleuckie, uważał jednak, że jak na imperialne aspiracje cesarzowej nowe nabytki terytorialne są zbyt szczupłe. Trzeba więc było sięgnąć po nadbrzeże kalifornijskie, które miało się stać takim samym ośrodkiem rosyjskości jak Wyspy Aleuckie i Alaska. Dla urzeczywistnienia tej śmiałej idei niezbędne były nowe statki i wielkie pieniądze. Udał się o pomoc do Petersburga. W sierpniu 1788 roku przyjęła go cesarzowa Katarzyna i wysłuchała jego opowieści, w których fantazja mieszała się z prawdą, a służalczość z pychą i zuchwalstwem. Gdy Kalifornia stanie się częścią imperium — dowodził Szelichow — dzień ten pozostanie dla wszystkich wspaniałym, historycznym wspomnieniem, zacznie się nowa epoka, sława czeka ukochaną mateczkę cesarzową, a oczy zdumionej Europy będą patrzeć z zachwytem i czcią na każdy jej amerykański krok. Imperatorową trudno było zwieść najbardziej nawet barwnymi relacjami. Bez zachwytu przyjęła opowieść o dziwnych zdarzeniach na dalekim kontynencie. „Dobrze mówicie, ale nikt nie może tego potwierdzić” — odpowiedziała rozmówcy. Katarzyna postanowiła, że ziemie odkryte przez Szelichowa pozostaną na zawsze częścią imperium. „Za zasługi dla ludzkości” Szelichow otrzymał medal i złotą szpadę i ani jednego rubla. Postanowił sam finansować projekt o nazwie „Rosyjska Ameryka”. Napisał książkę Stranstwowanija rossijskogo kupca ([Podróże rosyjskiego kupca]), którą przetłumaczono na języki niemiecki i angielski, uzyskał finansowe wsparcie kupców. Zgromadzone środki przeznaczył na nową wyprawę amerykańską. W Petersburgu było o nim głośno. Pochlebcy nazywali go rosyjskim Kolumbem, zawistnicy naśmiewali się z jego odkrywczej pasji. Aleksandr Radiszczew złośliwie nazwał go carzykiem.\nCoraz wyraźniej zaznaczała się rywalizacja między Rosją a rządem amerykańskim, który również zabiegał o wpływy na Hawajach i Oceanie Atlantyckim. Świetnego podróżnika, lekarza z zawodu, aktywistę Rosyjsko-Amerykańskiej Kompanii Piotra Szeffera Baranow wysłał na Wyspy Sandwich, bogate w drewno i inne surowce naturalne. Szeffer musiał się spieszyć, aby uprzedzić Amerykanów. Przywiózł dary dla króla i zawarł korzystne porozumienie handlowe. Rosjanie kupili sól, kokosy, orzechy, suszoną korę z drzewa tary, podnieśli też na wyspie flagę imperatorską na znak jej poddania pod władzę rosyjskiego monarchy. Rosjanie niedługo cieszyli się nową zdobyczą. Na wyspę przypłynęły amerykańskie okręty wojenne, usunięto flagę carską, rosyjską faktorię zlikwidowano, a Szaffer uciekł na Alaskę. Próba włączenia dalekich wysp do imperium rosyjskiego zakończyła się niepowodzeniem (1818).\nOdejście Baranowa oznaczało zmianę rosyjskiej polityki amerykańskiej. Po zwycięskiej kampanii 1812 roku i ustanowieniu Świętego Przymierza Rosja przyjęła na siebie rolę architekta nowej Europy, zaniedbując interesy na kontynencie amerykańskim. Po Baranowie przez pięćdziesiąt lat, kiedy Alaska jeszcze pozostawała w rękach rosyjskich, zarządzało nią trzynastu carskich nominatów, ale żaden nie dorównał utalentowanemu organizatorowi, bez którego nie byłoby rosyjskiej posiadłości na kontynencie amerykańskim. Pierwszy następca Baranowa, oficer, dobry podróżnik i kartograf, ale kiepski administrator Leontij Hagemeister, nie radził sobie. Polityczni przywódcy w Waszyngtonie uznali, że „odzyskanie” Alaski będzie łatwiejsze za pomocą siły zbrojnej. Nieudolny Hagemeister i jego następcy ułatwiali Waszyngtonowi zadanie, podobnie jak Petersburg, który zrezygnował z wysłania okrętów do ochrony wybrzeży Alaski.\nW okresie wojny krymskiej Stany Zjednoczone jako jedyny sojusznik Rosji wystąpiły z nieoczekiwaną ofertą wykupienia Alaski. Amerykanie, widząc dramatyczne położenie Rosji, wykorzystali koniunkturę do rozwiązania „problemu Alaski”, licząc na ustępstwa cara. Waszyngton oficjalnie zaproponował Petersburgowi sprzedaż Ameryki Rosyjskiej 19 maja 1854 roku. Chodziło głównie o surowce, których coraz więcej odkrywano na kontynencie. Rosyjsko-Amerykańska Kompania zgodziła się na odstąpienie Amerykańsko-Rosyjskiej Kompanii handlowej na okres trzech lat praw do eksploatacji bogactw naturalnych na terytorium całej Ameryki Północnej, wraz z różnymi przywilejami i prawem do korzystania z miejscowego przemysłu. Umowa opiewała na sumę siedmiu milionów sześciuset tysięcy dolarów (dziś około 120 mln dolarów). Oferta wyglądała na bardzo interesującą i tak dalece pobudziła wyobraźnię petersburskich polityków, że poważnie rozważano jej przyjęcie. Jeżeli Alaski nie przejmą Amerykanie, to być może — jak rozumowano na dworze carskim — padnie ona ofiarą agresji angielskiej, flota brytyjska operowała bowiem w rejonie Cieśniny Beringa. Wprawdzie nie zaatakowała Alaski, ale ta demonstracja siły nie pozostawiała wątpliwości co do intencji Londynu. Wyczerpanej wojną krymską Rosji nie było stać na konflikt zbrojny z „królową mórz”.\nMapa rosyjskiej Ameryki, 1860 (domena publiczna)\nSprawa była niezwykle delikatna, bo chodziło o rezygnację z części terytorium imperium. Rosjanie byli dumni ze swoich zdobyczy, emocjonalnie do nich przywiązani i nie zwykli ich odstępować komukolwiek. Dobrowolne oddanie najmniejszego skrawka własnego obszaru uważano za zbrodnię, zdradę stanu.\nPetersburg jednak nie zdołał wypracować strategicznych planów utrzymania i wykorzystania terytoriów zamorskich. W 1857 roku minister spraw zagranicznych Aleksandr Gorczakow otrzymał od młodszego brata monarchy, wielkiego admirała floty, wielkiego księcia Konstantego Nikołajewicza poufne pismo w sprawie sprzedaży Alaski. Na dworze carskim książę był głównym rzecznikiem pozbycia się ziem zamorskich. Powoływał się na względy militarne, ekonomiczne, polityczne, na wewnętrzne położenie państwa, którego jakoby nie było stać na utrzymywanie Alaski. Pisał, że odstąpienie Alaski jest nieuniknioną koniecznością, ponieważ rząd Stanów Zjednoczonych, dążąc do podporządkowania sobie całej Ameryki Północnej, sięgnie po kolonie rosyjskie, których Petersburg nie będzie mógł obronić. Ponadto — jak dowodził — kolonie nie przynosiły korzyści imperium i ich utrata nie byłaby odczuwalna. Korzyści odnosił Konstanty. W San Francisco spotykał się z amerykańskimi biznesmenami, zapraszał ich do Petersburga, wchodził z nimi w jawne i niejawne interesy. Handlowano Alaską, roztaczano miraże korzyści gospodarczych wynikających ze swobodnego pływania floty rosyjskiej po morzach i oceanach. Konstanty liczył zapewne na osobiste profity z udanej transakcji. Rosji były potrzebne pieniądze na budowę sieci linii kolejowych. Za Alaskę proponowano różne ceny. Pierwotnie Amerykanie obstawali przy sumie dwudziestu milionów rubli srebrem. Rychło się okazało, że pomylili się w swoich wyliczeniach i zaproponowali 7 442 800 rubli srebrem. Do ostatecznego porozumienia była jeszcze daleka droga.\nAleksandr Gorczakow (mal. Jan Ksawery Kaniewski; domena publiczna)\nGorczakow całą siłą swoich wpływów wspierał politykę carską, ale pomysł Konstantego wprawił go w głębokie przygnębienie. Minister nie był zwolennikiem sprzedaży Alaski, ale nie mógł zignorować propozycji członka rodziny carskiej. Poinformował o wszystkim cara, ale ten nie był zaskoczony projektem brata. Gorczakowowi odpowiedział: „Tę myśl należy zrozumieć”. Od tej chwili sprawa pozbycia się „balastu” była przesądzona. Problem ten już wcześniej omawiano w ścisłym gronie. Realizacja projektu nie mogła się oczywiście dokonać poza Gorczakowem, ale Konstanty wywierał na niego tak silne naciski, że z przeciwnika sprzedaży stał się jej zwolennikiem.\nKonstanty osobiście kierował pracami „grupy spiskowej” — tak dalece utajniono rozmowy rosyjsko-amerykańskie. Jej rzecznikiem został poseł rosyjski baron Edward Stoeckl. Miał on łatwy dostęp do kierownictwa amerykańskiego i do bankierów. Wszyscy wtajemniczeni mieli osobisty interes w sprzedaży Alaski, pozorowany interesem państwa. Na dworze carskim wtajemniczeni szeptali, że Konstanty, minister finansów i Stoeckl wzięli od Amerykanów łapówkę. Nalegali na przyspieszenie transakcji, wszak Alaska już od dawna wabiła Amerykanów, którzy wiedzieli, jakie skarby kryją wody przybrzeżne. Rybacy naciskali na władze federalne, aby uzyskały od Rosji prawo połowów. Przede wszystkim chodziło o eksploatację „białego złota”, jak nazywano białego łososia. Ale na tym się nie skończyło. W 1859 roku Waszyngton zażądał udostępnienia Alaski dla amerykańskiej przedsiębiorczości. Odkryto tam pokłady złota, węgla, srebra, miedzi, ołowiu. Z punktu widzenia interesów państwa i niezmordowanych poszukiwaczy fortun odkrycia miały pierwszorzędne znaczenie. Petersburg nie docenił odkryć i zlekceważył informacje Dymitra Mendelejewa o nieprzebranych bogactwach w ziemi należącej do Ameryki Rosyjskiej.\nPowróciwszy z rewizyjnego wyjazdu na Alaskę (1861), grupa inspektorów, zdając relację w Radzie Państwa, mówiła o dobrym rozwoju terytoriów należących do Rosji i apelowała o ich ochronę, tak istotną dla interesów w rejonie Oceanu Spokojnego. Inspektorzy trafili do przekonania członkom Rady, nie wiedząc, że car ma inne plany. Car natomiast docenił zasługi Rosyjsko-Amerykańskiej Kompanii, docenił jej wysiłek przy wydobywaniu złota i węgla, ale ograniczył jej finansowanie i włączył ją do ministerstwa spraw morskich (1865). Ostateczny cios w sprawie Alaski wymierzono więc w Petersburgu.\nRosji zależało na utrzymaniu dobrosąsiedzkich stosunków z USA. Była jedynym wielkim państwem europejskim wspierającym walkę o jedność Stanów Zjednoczonych. Wzajemne wizyty okrętów wojennych demonstrowały siłę militarną, co dla Rosji, uwikłanej w konflikt z Anglią i Francją za ich poplecznictwo dla sprawy polskiej, miało duże znaczenie. W 1863 roku rosyjska eskadra zawinęła do Nowego Jorku i ochroniła go przed spodziewanym bombardowaniem przez flotę brytyjską. Rosyjska wizyta pokrzyżowała Anglii plany interwencji w amerykańskiej wojnie domowej. Służący w eskadrze przyszły znakomity kompozytor Rimski-Korsakow pisał do swojego przyjaciela Milija Bałakiriewa, że tak entuzjastycznego powitania jeszcze nigdy nie widział. Prezydentowi Lincolnowi tylko choroba uniemożliwiła odwiedzenie okrętów rosyjskich. Pod adresem rosyjskiej eskadry płynęły listy pochwalne i rezolucje z wyrazami sympatii. W tak skomplikowanej sytuacji „wizyta przyjaźni” miała inny cel — ostrzelanie okrętów angielskich, gdyby się zbliżyły do nowojorskiego akwenu.\nAbraham Lincoln w 1865 r. (portret autorstwa D. Van Nostranda)\nAmbasador rosyjski w Waszyngtonie przekazał wyrazy uznania cara dla narodu amerykańskiego, który „zasłużył na szacunek i wdzięczność wszystkich rządów zainteresowanych utrzymaniem pokoju na morzach świata i przestrzeganiem prawa nad siłą w stosunkach międzynarodowych”. Gorczakow ze swej strony, depeszując do ambasadora w USA, zaznaczył, aby przy każdej okazji przypominał, że Waszyngton ma potężnego sprzymierzeńca, sojusz między obu państwami powinien być trwały, bo został oparty na solidnych podstawach obopólnych interesów i tradycji politycznej. Car Aleksander dopisał na depeszy: Oczen’ charoszo! (bardzo dobrze).\nStany Zjednoczone stanowiły pod względem ustrojowym przeciwieństwo Rosji. Odwoływanie się Petersburga do „wspólnej tradycji politycznej” brzmiało fałszywie, było raczej zwrotem retorycznym często stosowanym w rozmowach politycznych z Amerykanami, które dyplomaci rosyjscy prowadzili z energią i elastycznie. Z punktu widzenia interesów samodzierżawia amerykańskie rozwiązania ustrojowe były nie do przyjęcia. Car stanął wobec niezwykle trudnego zadania — jak wytłumaczyć europejskim zwolennikom absolutyzmu politykę przyjaźni wobec państwa republikańskiego, z rosyjskiej perspektywy — rewolucyjnego. Petersburg obawiał się amerykańskich wpływów na rosyjskie koła rewolucyjne i anarchistyczne oraz — jak ich nazywał Aleksander — na wszelakich fantastów. Liczono na rychłe wygaszenie amerykańskiej „burzy rewolucyjnej” i wytrącenia z rąk europejskich rewolucjonistów i demagogów amerykańskiej pomocy.\nW 1866 roku za zgodą Kongresu USA eskadra amerykańska przybyła do Rosji z wizytą. Aleksander II wydał polecenie, aby „amerykańskich przyjaciół przyjąć jak najserdeczniej” i z kasy państwowej nie szczędzić pieniędzy na ich pobyt. Carskiej dyrektywy nie podano do publicznej wiadomości, podobnie jak nie informowano o postępach rokowań w sprawie Alaski. „Moskowskije Wiedomosti” pisały: „Ze wszystkich państw na Ziemi najbardziej popularnym w Rosji są Stany Zjednoczone. Między Rosjanami i Amerykanami nigdy nie było antypatii ani poważnego konfliktu interesów, i tylko od Rosji USA niezmiennie słyszały słowa sympatii i przyjaźni”. Jednym słowem, ze strony USA żadnego zagrożenia dla Ameryki Rosyjskiej nie było. Amerykański ambasador w Petersburgu mówił: „Rosja, wielkie państwo Wschodu, Stany Zjednoczone Ameryki, wielkie państwo Zachodu, nie mają przeciwstawnych interesów. Chociaż jedna władza samodzierżawna, a druga — republikańska, niemniej różne formy sprawowania władzy nie pociągają za sobą antagonizmu. Od samego początku narodzin narodu amerykańskiego zawsze byliśmy przyjaciółmi. I to leżało w naszych obopólnych interesach”. W wielkiej rozgrywce politycznej między Stanami Zjednoczonymi, sojuszniczą Rosją i Anglią kwestia sprzedaży Alaski nabrała pierwszorzędnego znaczenia. W Petersburgu potajemnie się naradzano, czy by nie uprzedzić zamiarów Waszyngtonu i oddać Alaskę Anglikom. Ale w tej sprawie już wcześniej wypracowano inny pogląd. Aleksander widział w USA partnera, który w trudnej dla Rosji sytuacji wyciągnął doń przyjazną rękę.\nGrunt polityczno-psychologiczny pod sprzedaż Alaski był dobrze przygotowany. Trwające dziesięć lat sekretne rokowania dobiegły końca. Dokument o sprzedaży Aleksander podpisał 28 grudnia 1866 roku.\nPodpisanie traktatu o sprzedaży Alaski (domena publiczna).\nWszystko odbyło się bez rozgłosu, podczas tajnego obiadu u Gorczakowa. Cesarz nie czuł żadnych wyrzutów sumienia z tego powodu. Trudno było przypuszczać, aby plan ukartowany w Petersburgu przyniósł Rosji jakieś wymierne korzyści. Osłabione wojną domową Stany Zjednoczone o zakupie Alaski w tym czasie nie myślały. Nalegała Rosja. Stoeckl tak pokierował rozmowami, że inicjatywa sprzedaży wyszła od Amerykanów. Rosjanie nie mogli pozwolić sobie oficjalnie na tak wielką niefrasobliwość jak sprzedaż własnego terytorium. Nie przyszło im to łatwo. Poszukiwano jakiegoś sposobu sprzedaży, która sprzedażą by nie była. Wymyślono nową formułę — odstąpienie.\nAmerykanie oceniali sytuację realistycznie. Doskonale rozumieli obiekcje Rosjan, tak jak dobrze wiedzieli, że Nowoarchangielsk prędzej czy później będzie ich. W 1866 roku doprowadzili tam linię telegraficzną, oznaczyli miejsca, w których znajdowały się samorodki złota, o cennym odkryciu nie informując administracji rosyjskiej. W dniu 18 (30) marca 1867 roku w Nowoarchangielsku rozpoczęły się rozmowy handlowe. Chodziło głównie o to, komu i w jaki sposób przekazać pieniądze za transakcję sprzedaży Alaski. Rozmowy trwały do późnych godzin nocnych. W dokumencie końcowym słowo „sprzedaż” zastąpiono słowem „odstąpienie”, za które Stany Zjednoczone miały zapłacić siedem milionów dwieście tysięcy dolarów w złotych monetach. Pieniądze miano wręczyć rosyjskiemu posłowi lub innemu pełnomocnemu przedstawicielowi cara. Paragraf VI porozumienia gwarantował Rosjanom na Alasce dotychczasowe prawa i przywileje.\nNatychmiast pojawiły się trudności z wypłatą złotych dolarów, bo młode państwo amerykańskie ich nie miało, ale miał je bankier August Belmont zarządzający filiami banków Rothschildów we Frankfurcie i w Nowym Jorku. Rothschildowie poprzez Belmonta przekazali pieniądze władzom amerykańskim, aby mogły się wywiązać z umowy kupna Alaski. Prawdziwymi właścicielami Alaski stali się Rothschildowie, bo to oni za nią zapłacili. Brak precyzyjnego określenia prawnego transakcji komplikował kwestie własności cennego łupu.\nW maju 1867 roku wiadomość o porozumieniu z Nowoarchangielska dotarła na Alaskę, wywołując wielkie rozgoryczenie osadników. Ostatni rosyjski zarządca książę kontradmirał Dymitr Maksutow zatrząsł się ze zgrozy. Wpadł w taki gniew, że myślano, iż postrada zmysły.\nCzek, którym zapłacono za Alaskę (domena publiczna)\nMinęło sto dwadzieścia sześć lat od dnia, kiedy Rosjanie odkryli tę część Ameryki i zasiedlili ją rolnikami, marynarzami, duchownymi, urzędnikami. Czuli się tam jak prawdziwi władcy carskiej posiadłości na ziemiach Nowego Świata. A teraz została im wydarta przez ich własnego monarchę. Oficjalne przekazanie kolonii odbyło się 18 października 1867 roku. Plac przed pałacem gubernatora w Nowoarchangielsku wypełnili Rosjanie z całej Alaski, przybyli amerykańscy żołnierze, były mowy i wystrzały z armat. Z wysokiego masztu zdjęto flagę rosyjską, zawieszono amerykańską. Od tego czasu 18 października jest obchodzony jako Dzień Alaski, dla Rosjan to dzień hańby i zdrady.\nRozpoczęła się ewakuacja poddanych cara. Spośród ośmiuset dwudziestu trzech Rosjan w Nowoarchangielsku pozostało ich dziewięćdziesięciu. Amerykanie przejęli rosyjskie statki, zakłady produkcyjne, majątek nieruchomy. Był to najgorszy interes, jaki zrobiła Rosja w swoich dziejach, bo wart zaledwie jedenaście milionów rubli według przelicznika dolarowego. Ceny za amerykańską ziemię były znacznie wyższe. W 1803 roku Napoleon sprzedał francuską Luizjanę Stanom Zjednoczonym za piętnaście milionów dolarów.\nPierwszym amerykańskim administratorem amerykańskiej Alaski został polski wychodźca na służbie armii federalnej, uczestnik wojny secesyjnej (1861–1865) generał Włodzimierz Krzyżanowski. W bilansie zysków i strat jedna kwestia zarysowała się wyraziście — rosyjskie koła opozycyjne zostały na długie lata odcięte od wzorów amerykańskiej demokracji. Do tych wzorów obficie odwoływali się rosyjscy rewolucjoniści pierwszej połowy XIX wieku. Nastrój ten odzywał się w politycznych tekstach Bielinskiego, Dobrolubowa,\nWłodzimierz Krzyżanowski (domena publiczna)\nHercena, Czernyszewskiego. Fascynacja systemem amerykańskim była tak wielka, iż idealizowano tamtejszy ustrój republikański, który Bakunin uważał za najlepszą polityczną organizację w historii. W podobnym duchu wypowiadał się ideolog rewolucyjnego narodnictwa Piotr Ławrow, uznający amerykańską konstytucję za najwspanialszą na świecie. Amerykańskie wzory wprawdzie docierały do Europy, ale z trudem przebijały się przez mur carskiego imperium. Trzeba było niezwykłych zabiegów, aby zmylić czujność cenzury i zamieścić w gazetach materiały o życiu amerykańskich robotników i ich politycznej i ekonomicznej walce. Ze Stanów Zjednoczonych płynęło coraz więcej sympatii pod adresem przeciwników reżimu carskiego, wychwalano ich odważną walkę, a akty terroryzmu spotykały się z pełną aprobatą „postępowej Ameryki”.\nAleksander III (domena publiczna)


Uczeń czarnoksiężnika / The Sorcerer's Apprentice (2010) - ||| ::: Fan Forum ::: |||\nWysłany: Pon 12:04, 08 Gru 2008 Temat postu: Uczeń czarnoksiężnika / The Sorcerer's Apprentice (2010)\nJay Baruchel ("Wpadka", "Jaja w tropikach") i Nicolas Cage zagrają główne role w Disneyowskim "Uczniu Czarownika" (The Sorcerer’s Apprentice). Film inspirowany jest sekwencją z animowanej "Fantazji", gdzie Myszka Miki pojawia się jako tytułowy praktykant.\nFilm ma się ponoć rozgrywać we współczesnych czasach. Za scenariusz odpowiadają autorzy niesławnego "Supermana IV", Lawrence Konner i Mark Rosenthal. Reżyserią zajmie się Jon Turteltaub ("Skarb narodów"), a produkcją Jerry Bruckheimer ("Piraci z Karaibów").\nCage'a możemy oglądać od tygodnia w thrillerze "Ostatnie zlecenie".\nOstatnio zmieniony przez Agnieszka dnia Pią 10:23, 16 Kwi 2010, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Wto 14:58, 09 Gru 2008 Temat postu:\nCage będzie mył podłogę?\nWysłany: Sob 18:25, 13 Gru 2008 Temat postu:\nWysłany: Nie 13:53, 21 Gru 2008 Temat postu:\nNo bo w tej bajce Miki mył podłoge.\nWysłany: Nie 10:58, 11 Sty 2009 Temat postu:\nTeresie Palmer udało się zdobyć żeńską główną rolę w "The Sorcerer's Apprentice" (z ang. Uczeń Czarnoksiężnika) Disney'a, w którym to filmie wystąpią Nicolas Cage oraz Jay Baruchel.\nWzorując się się na klasyce Goehego i Paula Ducasa, inspirowany "Fantazją" z Myszką Miki, film opowiadać będzie o uczniu pobierającym nauki w gildii magii, którego pewnego dnia jego nauczyciel-czarnoksiężnik (Cage) pozostawia samego z czarami. Praktykant dostaje miotłę, by zająć się obowiązkami, ale rzeczy uciekają spod kontroli, gdy miotła rowija swój własny umysł.\nPalmer zagra obiekt westchnień Baruchela.\nReżyserem filmu jest Jon Turteltaub, a wyprodukuje go Jerry Bruckheimer.\nCzy ja wiem czy taka historia nadaje się na film. Miotła z własnym umysłem?\nWysłany: Pon 16:44, 12 Sty 2009 Temat postu:\nJa się skuszę na pewno i obejrzę z czystej ciekawości.\nAlfred Molina ("Różowa pantera 2") dołączył do obsady Disneyowskiego "The Sorcerer's Apprentice". Obraz wyreżyseruje Jon Turteltaub ("Skarb narodów").\nFilm opowiada o uczniu czarnoksiężnika (Baruchel), który ma się zaopiekować pracownią swojego mistrza (Cage). W tym celu otrzymuje od czarnoksiężnika magiczną różdżkę. Niestety sprawy nie układają się najlepiej, gdyż różdżka wcale nie zamierza współpracować z młodym adeptem sztuk tajemnych. Molina wcieli się w postać złego czarownika, Horvatha.\nZdjęcia ruszają w tym miesiącu w Nowym Jorku.\nWysłany: Wto 10:55, 31 Mar 2009 Temat postu:\nW Nowym Jorku trwają zdjęcia do "The Sorcerer's Apprentice" - familijnego filmu zainspirowanego z sekwencją z Disneyowskiej "Fantazji", gdzie Myszka Miki pojawia się jako tytułowy praktykant. W obrazie Jona Turteltauba postać czarownika gra Nicolas Cage. Poniżej prezentujemy dwa zdjęcia z planu.\nFilm opowiada o uczniu czarnoksiężnika (Jay Baruchel), który ma się zaopiekować pracownią swojego mistrza (Cage). W tym celu otrzymuje od niego magiczną różdżkę. Niestety sprawy nie układają się najlepiej, gdyż różdżka wcale nie zamierza współpracować z młodym adeptem sztuk tajemnych.\nMyśle tak samo buehehe\nMonica Bellucci zagra u boku Nicolasa Cage'a w filmie "The Sorcerer's Apprentice".\nObraz przedstawi historię nowojorskiego studenta przyjętego na praktyki przez czarnoksiężnika imieniem Balthazar Blake (Cage). Niezwykły nauczyciel zaznajamia bohatera z magią i przygotowuje go do walki z siłami zła grasującymi na Manhattanie.\nMonica Bellucci zagra dawną ukochaną Cage'a. Negocjacje w sprawie udziału w filmie prowadzą także Jay Baruchel, Alfred Molina, Teresa Palmer oraz Toby Kebbell.\nReżyserem projektu jest Jon Turteltaub. Za produkcję odpowiada Jerry Bruckheimer.\nDorobek Moniki Bellucci zamyka rola w dramacie "The Private Lives of Pippa Lee".\nWysłany: Pią 10:06, 05 Mar 2010 Temat postu:\nW Nowym Jorku trwają prace nad dokrętkami familijnej produkcji "The Sorcerer's Apprentice". Na planie pojawił się Nicolas Cage, a w sieci pojawiły się zdjęcia pokazujące, jak aktor prezentuje się w kostiumie swego bohatera. Możecie je obejrzeć poniżej.\nBalthazar Blake (Cage) to mistrz magii żyjący współcześnie na Manhattanie. Baltazar ze wszelkich sił próbuje uratować miasto przed zakusami swojego wielkiego przeciwnika Maxima Horvatha (Alfred Molina). Nie może jednak działać w pojedynkę, zatem zatrudnia sobie asystenta, z pozoru zwyczajnego chłopaka Dave'a Stutlera (Jay Baruchel), który skrywa olbrzymi potencjał. Dave przechodzi przyspieszoną szkołę magii, kiedy wraz z Balthazarem spróbuje powstrzymać Maxima, uratować miasto i zdobyć ukochaną dziewczynę.\nWysłany: Pią 10:23, 16 Kwi 2010 Temat postu:


Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /usr/home/ardg/domains/pieknaty24.pl/public_html/wp-includes/pomo/plural-forms.php on line 210 Archiwa: pielęgnacja skóry - pieknaty24.pl\nCategories: Zabiegi, Zdrowie\nKarolina Pociask, właścicielka „KształtoSfery”, ośrodka medycyny estetycznej oferującej profesjonalne zabiegi w Warszawie, Wrocławiu i Poznaniu, odpowiada na pytania dotyczące idealnych zabiegów na jesień a także doradza, jak przygotować się do karnawału, aby zachwycać figurą i urodą.\nPo okresie wakacji nasza skóra może być przesuszona i mieć ślady przebarwień oraz uszkodzeń, które powstały wskutek kąpieli słonecznych. Jak zregenerować skórę i przywrócić jej dawny blask?\nKarolina Pociask, właścicielka ośrodka „KształtoSfera”: Potrzebne są zabiegi silnie stymulujące procesy regeneracyjne, lecz nie stanowiące zagrożenia dla opalonej skóry. Takie z wykorzystaniem technologii laserowej należy odłożyć na później, znacznie lepsze rezultaty dadzą zabiegi polegające na punktowym, kontrolowanym uszkadzaniu skóry prądem RF. Taki prąd, wyzwalają elektrody przykładane do powierzchni skóry podczas zabiegu eMatrix lub eTwo, czy też mikroigły wprowadzane w głąb skóry w zabiegu deAge. Efekt jest bardzo dobry, a co ważne, nie występuje ryzyko powstania przebarwień.\nPrzed nami zmiana aury związana z nadchodzącą jesienią i zimą. Na co narażona w tym czasie jest nasza skóra i jakie mogą być tego efekty?\nCoraz mniej przebywamy na powietrzu, częściej zamykamy okna, uruchomiamy ogrzewanie – wszystko to powoduje, że nasza skóra jest przesuszana, a cera traci świeżość i blask.\nCo zatem poleci Pani, aby poprawić stan skóry w tym okresie i lepiej znieść jesienną chandrę?\nOczywiście polecam dobry krem nawilżający i mikrodermabrazję ale to może nie wystarczyć. Optymalnym rozwiązaniem jest SoftTrix – zabieg bazujący na technologii SubAblacja firmy Syneron-Candela, który przeprowadzany jest aparatem dystrybuowanym w Polsce wyłącznie przez firmę Shar-Pol. Zabieg polega na mikroskopijnym, kontrolowanym uszkodzeniu naskórka, któremu towarzyszy silna stymulacja głębszych warstw skóry. Efektem jest gładka, rozświetlona cera i pięknie napięta skóra twarzy. SoftTrix jest wystarczająco silny, gwarantuje zadowalające rezultaty, lecz jest na tyle delikatny, aby można go było powtórzyć gdy nasza skóra znów będzie wymagała wsparcia.\nDlaczego jesień to dobry czas na wykonywanie wszelkich zabiegów z zakresu medycyny estetycznej?\nW tym okresie jesteśmy mniej narażeni na działanie słońca, wiatru, piasku z plaży, co bardzo sprzyja gojeniu i regeneracji skóry. Ważne jest to, aby jesienią unikać zabiegów laserowych. Opalona skóra plus laser to duże ryzyko przebarwień.\nW niedalekiej perspektywie mamy też zabawy andrzejkowe, święta, wieczór sylwestrowy i karnawał. Warto więc zadbać o wygląd już teraz, by w czasie uroczystości zrobić wrażenie i zachwycić urodą. Jakie zabiegi są najpopularniejsze w tym czasie?\nTemat wymaga szerszego omówienia, ponieważ musimy pomyśleć o twarzy oraz o figurze. Jeżeli oczekujemy większego efektu odmłodzenia to warto wybrać silniejsze zabiegi takie jak eTwo lub Triniti. To kompleksowe procedury, które zadbają o jakość powierzchni skóry, owal twarzy, regenerację zmarszczek i kolorytu. W zakresie modelowania sylwetki polecam zabiegi CoolTech lub VelaShape. CoolTech to najskuteczniejszy zabieg kriolipolizy, trwale niszczy komórki tłuszczowe i zwalcza tzw. pakiety tłuszczowe. VelaShape to lider w zakresie selektywnego odchudzania, dodatkowo poprawia jakość i napięcie skóry. Warto je ze sobą połączyć. Z kolei VelaSmooth to najlepszy na rynku zabieg antycellulitowy, który bardzo dobrze sprawdza się także jako wsparcie zabiegów odchudzających, także tych inwazyjnych jak np. liposukcja.\nRynek usług medycyny estetycznej w Polsce jest dość młody. Na pewno da się jednak zauważyć pewne trendy. W jakim kierunku zmierza branża oraz kto, i po jakie zabiegi, zgłasza się do Ośrodka „KształtoSfera” najczęściej?\nZ pewnością można powiedzieć, że dużą popularność zdobywają zabiegi nieinwazyjne, które stymulują naturalne procesy regeneracyjne organizmu. Dla naszych Klientów coraz ważniejsze jest, żeby efekt zabiegów był naturalny, a nie tylko bardzo silny. Drugi trend to odwrót od zabiegów laserowych. Nowoczesne technologie takie jak SubAblacja czy MF/RF, czyli np. zabieg eTwo, dają równie bardzo dobre rezultaty przy mniejszym bólu i krótszej rekonwalescencji, bez ryzyka poparzeń czy przebarwień.\nNa czym polega zabieg eTwo?\neTwo to zabieg, który jednocześnie wyrównuje powierzchnię skóry, likwiduje zmarszczki i przebarwienia oraz podnosi owal twarzy. Jest to możliwe dzięki połączeniu dwóch technologii: SubAblacja (ang. Sublative Rejuvenation) i el?s™. Pierwszy element zabiegu to Sublime – silna stymulacja głębokich warstw włókien kolagenowych energią prądu bipolarnego RF i światła IR (technologia el?s™). Efektem jest skrócenie istniejących włókien i przyśpieszone namnażanie nowych – owal twarzy podnosi się, opadnięte policzki znikają, a zmarszczki ulegają redukcji. Drugi element Sublative polega na punktowym, kontrolowanym uszkodzeniu skóry i silnym przegrzaniu jej głębokich warstw z wykorzystaniem prądu RF. Dzięki zastosowaniu technologii SubAblacja uzyskujemy optymalne warunki do regeneracji skóry – uszkodzenie jej powierzchni jest minimalne, ale wystarczające, aby zainicjować procesy gojenia, które są odpowiedzialne za wygładzenie powierzchni skóry i likwidację przebarwień. eTwo jest unikalnym zabiegiem, bo gwarantuje rezultat, który przy innych rozwiązaniach osiągnęlibyśmy dopiero po 4-5 wizytach w gabinecie.\nDlaczego, Pani zdaniem, pielęgnację urody warto oddać w ręce profesjonalistów?\nJakość efektów zależy w bardzo dużym stopniu od tego kto i czym wykonuje zabiegi. Medycyna estetyczna to taka dziedzina, w której można osiągnąć wyjątkowo dobre efekty, ale wymaga to bardzo dobrego sprzętu i dużego doświadczenia. Gabinet, ośrodek czy klinika to ostatnie miejsce, gdzie należy podejmować decyzje wyłącznie na podstawie ceny pojedynczego zabiegu – najistotniejszy jest bowiem koszt uzyskania oczekiwanego rezultatu. Na przykład już pojedynczy zabieg eTwo gwarantuje efekt, którego nie dają tańsze o połowę zabiegi, nawet powtórzone cztery razy.\nCzym zatem powinien kierować się pacjent wybierając ośrodek medycyny estetycznej?\nPacjent powinien zwracać uwagę na jakość zabiegów/urządzeń i doświadczenie personelu. Urządzenia muszą być z najwyższej półki, bo tylko to daje nam pewność, że będziemy bezpieczni i osiągniemy dobre rezultaty zabiegu. Wbrew pozorom można to łatwo zweryfikować. Wybierając zabieg wystarczy sprawdzić w internecie, czy jest on oferowany na tych rynkach, gdzie wymagania są najwyższe – np. USA. Jeżeli więc zabieg VelaShape jest popularny na takim rynku i oferują go gabinety to z pewnością jest dobry i skuteczny. Ważne jest także to, czy urządzenie pochodzi od polskiego dystrybutora, bo tylko wtedy mamy gwarancję, że jest one regularnie serwisowane. Jest to warunek uzyskania najlepszych rezultatów. Natomiast doświadczenie jest czymś czego nie da się kupić. Dobre szkolenia pozwalają na sprawne obsługiwanie urządzeń i bezpieczne wykonywanie zabiegów. Jednak, aby osiągnąć świetne rezultaty trzeba wykonać wiele zabiegów, poznać technologię i specyfikę urządzenia, dlatego doświadczenie jest naprawdę bezcenne.\n„Kształtosfera” oferuje zabiegi bazujące na urządzeniach najlepszych producentów takich jak Synoron-Candela.\nWyłącznym dystrybutorem aparatów eTwo, deAge, VelaShape i CoolTech w Polsce jest firma Shar-Pol.\nniedziela, Lipiec 01, 2018 Piękno\tZabiegi\tZdrowie


Średniowiecze ciałem pisane - Wydawnictwo W drodze\nJacques Le Goff, Nicolas Truong, Historia ciała w średniowieczu, przeł. Ireneusz Kania, Czytelnik, Warszawa 2006, s. 182\nHistoria ciała w średniowieczu Jacques’a Le Goffa i Nicolasa Truonga jest esejem historycznym, który łączy w sobie najlepsze cechy gatunku: świetne pióro, erudycję i ciekawe wnioski skłaniające do własnych przemyśleń. Ciało jako temat historyczny? Niebanalne wyzwanie. Przywykliśmy traktować historię jako zapis głównie wydarzeń politycznych, w których król walczy z królem, bitwy są raz zwycięskie, a raz przegrane, zmiany na mapie korzystne mniej lub bardziej. Jest jednak jeszcze inna historia, historia wpisana w historię. Pozostaje zazwyczaj na marginesie: pożywienie, pieniądz, ubiór, księgi. Dlaczego by nie ciało? Poprzez nie średniowiecze ujawnia raz jeszcze urzekające piękno, jak również gorszącą ciemnotę. W wiekach średnich bowiem tkwi sprzeczność, rozdwojenie, które niezmiennie fascynuje. Ciało pozwala ujrzeć od innej strony, nieraz bliższej, realnego człowieka historycznego. Mówimy bowiem o pracy, narodzinach, śmierci i seksie. Mówimy o epoce, w której eksponuje się Ukrzyżowanego wraz z wszelkimi detalami anatomicznymi, a wiernym narzuca się wysoki rygoryzm moralny.\nEpoka ze sprzecznością w tle\nWiele zarzucano wiekom średnim. Warto jednak nieco odczernić dziesięciowiekową epokę. Średniowiecze ma problem z ciałem. Z jednej strony uważa je za siedlisko grzechu i słabości człowieka, z drugiej Kościół uświęca je poprzez sakramenty. Od chrztu poczynając, poprzez eucharystię (ciało i krew Jezusa), aż po ostatnie namaszczenie. Wcielenie Jezusa, fakt, że Bóg przyjął ludzką postać, domaga się innego spojrzenia na cielesność. Zwłoki otacza się szacunkiem, dbając o odpowiedni pochówek. Od ciała nie można uciec. Pojawia się jako metafora zarówno państwa, którego głową jest król, a członkami obywatele, jak i Kościoła — Mistycznego Ciała Chrystusa.\nCiało w średniowieczu jest rozpięte między wielkim postem a karnawałem. W tej dychotomii funkcjonuje człowiek wieków średnich i to rozdarcie wpływa na jego wszelkie decyzje. Ciało jest traktowane surowo, ćwiczone postami, umartwieniami, niezbyt wyszukanym pożywieniem. Jest jakby przeznaczone do śmierci. Średnia długość życia to wszak 35–40 lat. Jedynie królowie, z bardziej bogatym pożywieniem i innym trybem życia, mogą dożyć 50–55 lat. Obawa przed śmiercią jest więc wpisana w funkcjonowanie człowieka, tak jak jest obecna w jego ciele poprzez procesy starzenia się, obumierania. Największą troską jest, aby w decydującej chwili odejścia z tego świata nie zostać pozbawionym sakramentów. Średniowiecze nie boi się momentu umierania, nie czuje lęku przed cierpieniem —pełno go przecież w życiu codziennym. Mimo napięcia między ciałem i duszą średniowiecze nie zna antagonizmu między nimi. Ciało i dusza są nierozdzielne. Tomasz z Akwinu będzie powtarzał, że człowiek składa się zarówno z ciała, jak i z duszy. Dopiero wiek XVII wprowadzi ich rozdzielenie.\nTo samo ciało, które prowokuje grzechy, jest nośnikiem zbawienia. Słowo stało się ciałem, Bóg w osobie Jezusa wcielił się w człowieka.\nMiędzy twórczością a znojem\nWieki średnie przemijają pod znakiem ascezy. Umartwienie nie jest jednak wymysłem średniowiecza. Jak dowodzą autorzy, surowe traktowanie ciała pojawia się u schyłku starożytności. Po antycznym kulcie ciała przejawiającym się w przedstawieniach malarskich i rzeźbie, po starożytnym sporcie i termach, zachodzi zmiana doskonale widoczna w Rozmyślaniach Marka Aureliusza.\nZmienia się również podejście do pracy. Na jej oznaczenie używa się dwóch słów – opus i labor. Opus oznacza pracę w sensie twórczości, bardziej bliską aktowi stwórczemu Boga. Labor oznacza mękę, codzienny znój, pracę, która jest pokutą. W starożytności pracę wykonywali przeważnie niewolnicy, podczas gdy w średniowieczu rozciąga się ona niemal na wszystkie grupy społeczne. Nieustannie przejawiający się motyw pracy na roli w średniowiecznej kulturze dowartościowuje trud fizyczny służący utrzymaniu siebie i swoich najbliższych. Liczne przedstawienia chłopów przy karczowaniu drzew, uprawie roli, strzyżeniu owiec czy wypasaniu bydła ukazują powszechność pracy. Wszak około 90% społeczeństwa średniowiecznego to właśnie rolnicy. Sylwetki pracujących nie opuszczają człowieka wieków średnich — widzi je w miniaturach we wciąż rzadkich książkach, jak również w powszechnej „biblii ubogich”, Biblii pauperum, czyli witrażach i rzeźbach w kościele. Praca nie omija także mnichów. Św. Benedykt w Regule nakazuje zakonnikom prace ręczne, a cystersi zasłyną z przeobrażania nieurodzajnych terenów w dobrze prosperujące gospodarstwa rolne. Praca do XI wieku taktowana jako pokuta za grzechy stopniowo zaczyna być wychwalana i popierana. Ten przewrót mentalny prawdopodobnie w pewnym stopniu przyczynia się do wyboru przez św. Franciszka z Asyżu nie drogi codziennej pracy, ale jałmużny. Z jednej strony żebractwo jest czymś wstydliwym i hańbiącym, a z drugiej jest ono możliwe w warunkach, gdy wszyscy schylają swe karki nad codziennymi zajęciami. W tym czasie pojawi się też dowartościowanie wysiłku intelektualnego jako równoznacznego z pracą fizyczną.\n„Wbrew utartej opinii ludzie średniowiecza nie nienawidzili nagości. Kościół potępiał ją, to fakt. Ale nagie ciało nadal jest w centrum napięcia między odwartościowaniem i awansem”, stwierdzają autorzy. Nieustanne przedstawianie nagiego, rozpostartego na krzyżu Chrystusa kontra zasłanianie, ukrywanie własnej nagości. Nagość jest bowiem oznaką zagrożenia, słabości, niebezpieczeństwa. Tak, średniowiecze jest epoką pełną kontrastów, a przez to tak bliską nam.\nMałżonkowie, jak wynika z licznych przedstawień, mogą spać nago, ale przedstawienie śpiącej nago pary nie daje się już jednoznacznie odczytać. W zależności od kontekstu, w jakim się pojawia przedstawienie, może ono zarówno służyć do potępienia ciała, jak i do jego obrony. Cudzołożnicy są w obrazach sądu ostatecznego zanurzeni w infernalnym ogniu, połączeni ze sobą, choć pragnący się od siebie oderwać, wyzwolić. Teologowie niezmiernie spierają się, czy w Niebie zmartwychwstałe ciała będą nagie, czy może przepasane chociaż prześcieradłem, chustą, płótnem. Nagość oscyluje między rozwiązłością a przynależną małżeństwu prokreacją.\nŚredniowiecze wpisało prokreację w grzech pierworodny. Całkiem niesłusznie. Kościół zakazywał miłości dworskiej, która wcale nie była tak czysta, jak każe wierzyć nam w to romantyzm. Opowieści dworne są niczym więcej, jak opowieściami o romansach, które prowadzą do cudzołóstwa. Kościół nakazywał świeckim „słuszne spółkowanie”, czyli małżeństwo. Oczywiście stara się podporządkować, usystematyzować seksualność. Zabrania się więc małżonkom miłości w czasie świąt, niedziel, przed porodem czy w trakcie menstruacji. Długo jeszcze będzie uważać się, że trędowaty jest poczęty w niedzielę. Teologowie w próbach okiełznania niezbyt znanej sobie rzeczywistości życia małżeńskiego skatalogują grzechy w penitencjałach wraz z przypisanymi do nich karami. Z penitencjałów często dowiemy się więcej o wyobraźni kleru niż o sypialni małżonków. I tak penitencjał biskupa Wormacji z XI wieku, pod znamiennym tytułem Dekret, zawiera wzmiankę, że kobiety, chcąc rozbudzić miłość męża do siebie, wkładają do pochwy żywą rybę, „trzymają ją tam, aż zdechnie”, a następnie przygotowują z niej oblubieńcowi posiłek.\nJean–Claude Schmitt powiedział, że „mówić o gestach to mówić przede wszystkim o ciele”. Norbert Elias, autor głośnej książki badającej zmiany codziennej mentalności Przemiany obyczajów w cywilizacji Zachodu, pisał o „cywilizowaniu ciała”. Ciało bowiem w każdej epoce poskramia się. Sukcesywnie odchodzi się od zwierzęcości w człowieku, później od „barbarzyństwa”, wpajając pewne zwyczaje, które mają podkreślać wstępowanie na wyższe szczeble cywilizacji. Jacques Le Goff i Nicolas Truong wolą pisać o „reżyserowaniu ciała”. Człowiek zamienia się w reżysera i musztruje, ustawia ciało, którym dysponuje w teatrze życia codziennego. Stopniowo w średniowieczu zakazuje się plucia przy stole, wycierania nosa czy podawania sąsiadowi kęsa mięsiwa, który samemu już się nadgryzło. Zaczyna się jadanie w pozycji siedzącej, nie zaś półleżącej, jak wśród Rzymian czy Izraelitów. Jada się jeszcze palcami, ale na stole pojawiają się naczynia z wodą do obmycia rąk. Widelec, wynalazek Bizancjum, zjawia się po średniowieczu.\nWieki średnie pełne są sprzeczności. Nie jest to czas harmonijny, ułożony. Czuć w nim podskórne napięcie. Może dlatego tysiącletnia epoka cieszy się takim zainteresowaniem, że nasze czasy są nie mniej neurotyczne, nie mniej schizofreniczne. Pogrążeni w kulcie młodości i ciała, wszechobecnego erotyzmu pragniemy wyzwolić się z ciała, dać mu żyć swoim życiem. Nasze reżyserowanie ciała jest znacznie bardziej szokujące niż przodków. Co zamieściłyby średniowieczne penitencjały w odpowiedzi na trawiące nasze ciała cywilizacyjne choroby duszy: anoreksję, bulimię, tatuaże, przekształcanie ciała poprzez wczepianie drogocennych kamieni czy silikonu?\nCiało ma swoją historię. Opowiada ją nawet, gdy nie chcemy go słuchać.


Bezpieczeństwo i higiena | Protection\nSZKOLENIA Bezpieczeństwo i higiena pracy\nOferujemy profesjonalne szkolenia z zakresu bhp i ppoż., abyście mogli Państwo zapewnić swoim pracownikom bezpieczne i higieniczne warunki pracy. Szkolenia prowadzone są przez wykładowców będących doświadczonymi praktykami, spełniającymi wysokie wymagania kwalifikacyjne.\nSzkolenia wstępne ogólne (instruktaż ogólny) (…)\nInstruktaż ogólny odbywają, przed dopuszczeniem do wykonywania pracy, nowo zatrudnieni pracownicy, studenci odbywający u pracodawcy praktykę studencką oraz uczniowie szkół zawodowych zatrudnieni w celu praktycznej nauki zawodu. Szkolenie prowadzone jest w formie instruktażu.\nSzkolenie okresowe dla pracodawców i innych osób kierujących pracownikami (…)\na) pracodawców, w tym osób kierujących przedsiębiorstwami państwowymi, spółkami, zakładami prywatnymi, urzędami, spółdzielniami;\nPrzeprowadza się je w okresie do 6 m-cy od rozpoczęcia pracy na tych stanowiskach. Szkolenie organizowane jest w formie kursu, seminarium lub samokształcenia kierowanego.\nSzkolenie okresowe dla pracowników administracyjno – biurowych (…)\nSzkolenie przeznaczone jest dla pracowników administracyjno – biurowych, w tym zatrudnionych przy obsłudze monitorów ekranowych, a także pracowników placówek służby zdrowia, szkół i innych placówek oświatowych, jednostek naukowo – badawczych, itp. Przeprowadza się je w okresie do 12 m-cy od rozpoczęcia pracy na tych stanowiskach. Szkolenie organizowane jest w formie kursu, seminarium albo samokształcenia kierowanego.\nSzkolenie okresowe dla pracowników zatrudnionych na stanowiskach robotniczych (…)\nSzkolenie przeznaczone jest dla osób zatrudnionych na stanowiskach robotniczych. Przeprowadza się je w okresie do 12 m-cy od rozpoczęcia pracy na tych stanowiskach. Szkolenie organizowane jest w formie instruktażu, wykładu, pogadanki a także omówienia okoliczności i przyczyn charakterystycznych (dla prac wykonywanych przez uczestników szkolenia) wypadków przy pracy oraz wniosków profilaktycznych.\nSzkolenie okresowe dla pracowników inżynieryjno-technicznych (…)\nSzkolenie przeznaczone jest dla pracowników inżynieryjno-technicznych, w szczególności projektantów, konstruktorów, technologów, organizatorów produkcji. Przeprowadza się je w okresie do 12 m-cy od rozpoczęcia pracy na tych stanowiskach. Szkolenie organizowane jest w formie kursu, seminarium albo samokształcenia kierowanego.


Skuteczne zabiegi odchudzające w Warszawie, Ursynów Google+\nStrona główna Blog Skuteczne zabiegi odchudzające\nSzczupła sylwetka po zimie!\nNajbardziej zniechęcająco do pracy nad własnym ciałem działa wizja odległych rezultatów. Dlatego warto wspomóc się dodatkowymi działaniami (dieta, zabiegi modelujące sylwetkę), które nie tylko skrócą czas oczekiwania na osiągnięcie mniejszego rozmiaru, ale również zmobilizują nas do podtrzymania nowej figury i dbałości o każdy, wypielęgnowany już centymetr ciała.\nOdchudzanie pełną parą! Accent w ruch!\nSpośród bogatej oferty zabiegów redukujących tkankę tłuszczową na szczególną uwagę zasługują: Accent, Icoon oraz Modell. Wspomniany w pierwszej kolejności Accent można stosować zarówno na twarzy (drugi podbródek, tzw. "chomiki"), jak i całym ciele. Urządzenie doskonale radzi sobie z najbardziej wymagającymi miejscami, w których nagromadziła się uporczywa tkanka tłuszczowa. Accent stanowi doskonałą alternatywę dla zabiegów chirurgicznych, a to za sprawą różnorodnych programów, które nie tylko wysmuklą sylwetkę, ale również zwalczą cellulit oraz zagęszczą i zliftingują skórę. Dzięki temu jesteśmy w stanie ujędrnić uporczywe zwisy (tzw. pelikany czy powłoki brzuszne), odejmując przy okazji kilka lat naszemu organizmowi.\nIcoon - przyjemny masaż modelujący\nRównie niezawodnym urządzeniem, dzięki któremu możemy pozbyć się kilku centymetrów w obwodach, jest Icoon. To niezwykle skuteczny i bardzo przyjemny zabieg, który działa na zasadzie masażu podciśnieniowego. W pierwszej kolejności wykonuje się pobudzający drenaż całego ciała, a następnie docelowy masaż w newralgicznych miejscach (uda, brzuch, pośladki, ramiona). Urządzenie wyposażone jest w odpowiednie głowice, które zasysają skórę poprzez liczne mikrootworki. W każdej z głowic znajdują się dwie rolki, które (w zależności od etapu zabiegu) centralizują, bądź rozpraszają ciśnienie. Zabieg rozbija tkankę tłuszczową i wzmaga metabolizm komórek. Ponadto pobudza krążenie, wspomaga usuwanie toksyn z organizmu, poprawia samopoczucie i leczy zespół chronicznego zmęczenia.\nModell - by mieć smukłą sylwetkę\nZabieg Modell, podobnie jak omawiany poprzednik, jest równie przyjemny i relaksujący. Urządzenie generuje światło czerwone, które przenika powierzchowne warstwy skóry, by dotrzeć głębiej i rozprawić się z tkanką tłuszczową. Emitowane fale, powodując miejscowy wzrost temperatury, najpierw rozbijają - upłynniają tłuszcz. Następnym etapem zabiegu jest endomasaż, który wykorzystując system podciśnienia usuwa tłuszcz z komórek i przemieszcza go w kierunku układu limfatycznego. Dzięki możliwości zastosowaniu kilku technologii i metod walki z tkanką tłuszczową, Modell jest świetnym rozwiązaniem dla osób, które chcą szybko wejść w mniejszy rozmiar - przed wielkim wyjściem lub wakacjami w ciepłych krajach.


Po co mamie profesjonalne CV? - Mamopracuj\nPrawda jest bezlitosna, na jedną ofertę pracy przychodzą setki CV. Myślisz „przecież mam bardzo dobre kwalifikacje, same się obronią, jestem idealną kandydatką na to stanowisko”. Nie do końca. Każdy kandydat ma jakieś atuty, kompetencje, których poszukuje pracodawca. Rekruterzy otrzymują na swoje skrzynki wiele CV i muszą podjąć szybko decyzję kogo zaprosić na rozmowę kwalifikacyjną. Często mają mało czasu na weryfikację nadesłanych dokumentów. Jedynie profesjonalnie i indywidualnie przygotowane CV zwrócą uwagę pracodawcy.\nTekst promocyjny - 16/07/2012\n1 Wysyłam CV a telefon milczy…\n2 Moje 30 sekund\n3 Najlepsze CV\n3.1 Jeśli pisanie CV jest Twoją słabą stroną, dotychczasowe jest mało skuteczne, lub nie masz na to czasu, zapraszamy do skorzystania z naszych usług. Zamów już dziś CV u KreatorzyKariery.pl i podaj hasło „Mamo Pracuj”, a otrzymasz darmową konsultację kariery!\nWysyłam CV a telefon milczy…\nJeśli wysłałaś dziesiątki CV, a telefon milczy i nie jesteś zapraszana na rozmowę kwalifikacyjną, to znak, że potrzebujesz pomocy profesjonalistów, takich jak KreatorzyKariery.pl, którzy znają oczekiwania pracodawcy i sposoby na wyeksponowanie Twoich mocnych stron. Jesteśmy grupą profesjonalistów i specjalistów rynku HR, na co dzień współpracujemy z kadrą specjalistyczną, menadżerską i top managementem. Nasz zespół składa się z doświadczonych doradców personalnych, psychologów oraz rekruterów. Realizujemy projekty z zakresu selekcji pracowników dla firm krajowych i międzynarodowych. Dlatego bardzo dobrze znamy realia i wymagania rynku pracy.\nMoje 30 sekund\nCzy wiesz, że masz tylko 30 sekund na wywarcie dobrego wrażenia oraz na zwrócenie uwagi pracodawcy, bo tyle poświęca czasu na wstępną analizę CV? Musisz mieć CV, które przykuje uwagę pracodawcy, zatrzyma wzrok i sprawi, że zostaniesz wyłoniona z tłumu kandydatów. Doświadczeni specjaliści umiejętnie wykażą Twoje kwalifikacje, osiągnięcia, profil zawodowy oraz opracują indywidualną szatę graficzną. Zwiększysz w ten sposób swoją szansę na spotkanie z pracodawcą podczas rozmowy kwalifikacyjnej. Możesz być pewna, że nikt nie będzie miał takiego samego dokumentu jak Ty, gdyż przygotowujemy CV „indywidualnie szyte na miarę”. Warto, więc zainwestować teraz zamawiając profesjonalne CV w naszej firmie, aby w przyszłości zyskać więcej w postaci nowej pracy i zarobionych pieniędzy. Nasi klienci są zapraszani na rozmowy kwalifikacyjne i otrzymują propozycje pracy, co jest potwierdzeniem wysokiej skuteczności przygotowanych przez nas dokumentów aplikacyjnych. Oszczędzisz czas, gdyż CV możesz zamówić przez Internet, bez wychodzenia z domu.\nNie musisz spędzać czasu na przygotowywanie dokumentu, gdyż wszystkim zajmiemy się my. Podczas rozmowy z Tobą przeanalizujemy Twoją ścieżkę kariery, zapoznamy się z Twoją sytuacja zawodową i planami. Pomożemy Ci poprzez profesjonalne CV pokazać korzyści z zatrudnienia właśnie Ciebie. Otrzymasz na swoja skrzynkę mailową gotowy dokument w wersji PDF i Word, tak abyś mogła w przyszłości je uaktualnić (wraz ze zmianą pracy mogą pojawić się nowe doświadczenia itp.). Dobre CV zwiększy Twoje szanse na rynku pracy i przybliży Cię do wymarzonej pracy. Pomyślisz pewnie „przecież sama mogę przygotować taki dokument”. Ale czy na pewno umiesz ocenić siebie obiektywnie, spojrzeć na swoje doświadczenie, mocne strony i wybrać te najistotniejsze informacje? Czy jesteś pewna, że przygotowane przez ciebie CV odpowiada aktualnym potrzebom rynku i pracodawcy? W rozmowie z klientami, którzy skorzystali z naszych usług, okazuje się, że nie zdawali sobie sprawy z tego, jak wiele atutów i cennych kompetencji z punktu widzenia pracodawcy posiadają, jak wiele są w stanie mu zaoferować.\nJeśli pisanie CV jest Twoją słabą stroną, dotychczasowe jest mało skuteczne, lub nie masz na to czasu, zapraszamy do skorzystania z naszych usług. Zamów już dziś CV u KreatorzyKariery.pl i podaj hasło „Mamo Pracuj”, a otrzymasz darmową konsultację kariery!\nZapraszamy na www.KreatorzyKariery.pl


Co sądzicie ELANCYL Slim Design? (Strona 1) - Kosmetyki - urodaizdrowie.pl FORUM\nCo sądzicie ELANCYL Slim Design?\nurodaizdrowie.pl FORUM » Kosmetyki » Co sądzicie ELANCYL Slim Design?\n1 Temat przez lezi 2016-06-29 21:08:52\nTemat: Co sądzicie ELANCYL Slim Design?\nCo sądzicie ELANCYL Slim Design? Używał ktoś tego preparatu? Jeśli tak, to jak działa? Kiedy widać jakieś efekty. Proszę o opinie, bo nie wiem czy go kupić czy dać sobie spokój.\n2 Odpowiedź przez amelia 2016-06-30 10:10:01\nOdp: Co sądzicie ELANCYL Slim Design?\nOdradzam łykanie wszelkich tabletek na odchudzanie. Odpowiednia dieta też jest skuteczna. Co z tego ze łykniesz tabletkę,jak po niej najesz się chipsów? To tak nie działa... Trzeba mniej żreć.\n3 Odpowiedź przez beatamackowiak 2016-07-04 22:06:01\nAle to nie sa tabletki tylko balsam!\nOsobiście stsowałam wiele produktów Elancyl i z kazdego byłam bardzoi zadowolona, na celulit stosowałam ten w zielonym słoiku na noc- świetniem naprawdę po dwóch tygidniach skóra wygładzona. Więc, uważam, że warto spróbować bo te kosmetyki wykazują wysoką skuteczność. Pozdrawiam,\n4 Odpowiedź przez malinka 2016-07-06 12:15:46\nSamo smarowanie nie da wiele jak nie będzie diety i ruchu. Jest to tylko wspomagacz.\n5 Odpowiedź przez Moniqa_ 2016-09-28 16:06:38\nSzczerze mówiąc nie za bardzo wierzę w te balsamy wyszczuplające... Samo smarowanie nic nie pomoże, konieczny jest ruch i zdrowe odżywianie. Ja teraz staram się trochę uzdrowić swój jadłospis i wprowadzam zdrowsze przepisy.\n6 Odpowiedź przez Lia 2016-09-28 17:45:29\nNapewno dobrze ujędrnia i napina ale sam balsam nie odejmie cm tu czy tam Nie ma cudów! To wszystko wspomagać trzeba ćwiczeniami i dietą. Raczej kremy działają jako wspomagacze ale nigdy nie zamienią tego i nie odchudzą\n7 Odpowiedź przez Wess 2016-11-15 15:15:44\nSporo o tym ostatnio było pisane no i pewnie jakieś tam działanie pozytywne ma, mnie bardziej jednak interesują zabiegi modelujące sylwetkę czy odsysające tłuszcz jak liposukcja - [url]http://centrumliposukcji.pl/[/url] troszkę na ten temat poczytalem w ostatnim czasie opinii i robi to wrażenie. Może ktoś jest po takim zabiegu?\n8 Odpowiedź przez beatamackowiak 2016-12-18 22:59:52\n[quote=lezi]Co sądzicie ELANCYL Slim Design? Używał ktoś tego preparatu? Jeśli tak, to jak działa? Kiedy widać jakieś efekty. Proszę o opinie, bo nie wiem czy go kupić czy dać sobie spokój.[/quote]\nW polaczeniu z dietą, naprzemiennymi strumieniami wody - cieple i.zimne i lekka dieta działa .\nUżywałam ten słój na noc. Ujedrnia, napina, minimalizuje cellulit ale uważam ze lepiej działa peeling z fusów kawy. Jeżeli nie szkoda Ci pieniędzy to jak najbardziej polecam bo jednak działa. Mi było szkoda pieniędzy na kolejne słoiczki.\n9 Odpowiedź przez diana1989 2020-11-17 12:59:51\nTeż myślę, że to za duży wydatek, a można trochę się wysilić i osiągnąć ten sam efekt domowym sposobem...


11.12.2018 • Wielka Liga Czytelników - konkurs czytelniczy\nUwaga! Zapraszamy do IV Ogólnopolskiego Konkursu „Wielka Liga Czytelników”!\nKonkurs skierowany jest do uczniów klas 1-8 oraz ich rodziców. Ma on na celu zachęcenie młodego pokolenia do czytania książek oraz skupienia wokół wspólnego czytania dzieci wraz z rodzicami.\nZdobywajcie z nami sprawności czytelnicze, rozwiązujcie w domu (z pomocą rodzin) testy z pytaniami do treści książek wybranych z konkursowej listy lektur, awansujcie do kolejnych etapów, wygrywajcie nagrody i bawcie się świetnie!\nWeźcie udział w największych zawodach czytelniczych w Polsce!\nAby awansować do finału I etapu należy przeczytać 6 lektur z listy załączonej do posta oraz wspólnymi siłami wypełnić w domowym zaciszu test sprawdzający. Gdy uczestnikowi uda się zdobyć 6 sprawności, zaprosimy go do udziału w finale! Między 21 a 31 stycznia 2019 pojawi się tytuł ostatniej - 7 lektury, z której test napiszą już sami uczniowie pod naszym czujnym i sympatycznym okiem! ;)😉\nWięcej informacji w Oddziale Głównym i filiach MBP w Skawinie oraz na stronie wielka-liga.pl.\nWLC - plakat do szkół A3\njpg, 210 KiB, 842x1191\n<<< Plebiscyt "Książka Stulecia" Boże Narodzenie 2018 - życzenia >>>\n3 663 865 dzieł\n37 626 647 egzemplarzy\n45 775 czytelników


Deaver, Jeffery - "Śpiąca laleczka" - katedra.nast.pl\nDeaver, Jeffery - "Śpiąca laleczka"\nNie jest łatwo stworzyć wyjątkowy thriller. W ciasnym gorsecie tej konwencji trudno o efektowne ewolucje. Thriller, jako gatunek, to w dużej mierze ciągle ta sama, opowiadana na nowo historia. Cała sztuka polega na tym, by opowiedzieć ją nieco inaczej. Jeffery Deaver znalazł, zdaje się, sposób na to, by za każdym razem przedstawić tę opowieść w inny sposób. Niestety, „inaczej” nie znaczy tu – „ciekawiej”.\nBy rozruszać skostniałe kości konwencji, Deaver sięgnął po naukę o niewerbalnej sferze ludzkich wypowiedzi. Z Kathryn Dance, uroczej pani detektyw, uczynił istny chodzący wykrywacz kłamstw – ekspertkę od kinezyki. Jej talenty poddaje próbie Daniel Pell – mistrz manipulacji, bezwzględny morderca i guru niewielkiej sekty. Wydarzenia biegną szablonowo, jak po sznurku – Pell ucieka z więzienia, Dance rusza za nim w pościg – nic, czego byśmy już wcześniej nie znali.\nSam pomysł wykorzystania w powieści motywów kinezyki i manipulujących sekt jest interesujący. Niestety, zabrakło Deaverowi umiejętności, by operując gestami i ledwie zauważalnymi sygnałami, rozgrywać sceny pełne dramaturgii. Pojedynki w czasie przesłuchań i słowne manipulacje mają w sobie tyle finezji co pierwsza lepsza sprzeczka w warzywniaku. Zabrakło też wprawy, by mordercę uczynić naprawdę przerażającym. Jak na powieść, która miała się żywić głębią ludzkiej psychiki i subtelnością manipulacji, za dużo tu szablonowych postaci i banalnych rozwiązań.\n„Śpiąca laleczka” jest jedną z tych książek, którą czyta się z obowiązku. Po mocnym, interesującym początku, akcja traci tempo i nie odzyskuje go do samego końca. Czytelnik, złapany na lep intrygującego otwarcia, zostaje przy lekturze, ale raczej z konieczności. U schyłku powieści czeka go jeszcze ambitna próba kilkakrotnego zakręcenia fabułą i całkiem zmyślnie finiszowanie dwoma czy trzema punktami kulminacyjnymi, ale te kilka niespodzianek nie jest już w stanie reanimować dawno umarłego zainteresowania.\nNa poziomie pomysłu „Śpiąca laleczka” ma prawo intrygować. Jest wątek dawno minionej zbrodni, jest uwikłane w zawód detektywa życie prywatne, są postacie, którym próbowano nadać unikalny koloryt i wyjątkowe umiejętności. Zabrakło finezji i tego nieokreślonego elementu, który porusza serce i wywołuje ciarki na plecach. W efekcie nad „Śpiącą laleczką” nad wyraz łatwo zasnąć.\nDodano: 2007-10-11 19:49:03


S19 powraca. GDDKiA wybrała firmy, które przygotują dokumentację przebudowy drogi krajowej nr 19 | Kurier Poranny\nMarta Gawina 24.02.2016 Zaktualizowano 24.02.2016\nS19 powraca. GDDKiA wybrała firmy, które przygotują dokumentację GDDKiA Białystok\nTen fragment S19 uzyskał właśnie ostateczną decyzję środowiskową. Nie trzeba już czekać na odwołania. To daje zielone światło dla dalszych prac na odcinku Korycin - Knyszyn - Dobrzyniewo - Choroszcz (Białystok Zachód).\n- Planujemy przygotowanie i ogłoszenie przetargu na koncepcję programową - mówi Rafał Malinowski, rzecznik białostockiego oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad.\nTo właśnie na podstawie tej koncepcji będzie można ogłosić przetarg na zaprojektowanie i wybudowanie ekspresowej trasy z Korycina do Choroszczy. O konkretnych datach GDDKIA nie chce mówić. Nie jest jednak wykluczone, że szukanie wykonawcy mogłoby się rozpocząć pod koniec 2017 lub 2018 roku.\nMniej zaawansowane są pozostałe odcinki podlaskiej dziewiętnastki. Natomiast dobrą wiadomością jest to, że trwają tam prace przygotowawcze. Drogowcy wybrali firmy, które zajmą się studium techniczno-ekonomiczno-środowiskowym dla czterech pozostałych odcinków S19. To dokument, w którym znajdą się m.in. przebieg, dane finansowe, czy uwarunkowania przyrodnicze. Dla 12-kilometrowej trasy Kuźnica - Sokółka (plus wykonanie prognozy ruchu dla S19 w regionie) najkorzystniejszą ofertę złożyła firma AECOM Polska. Zaproponowała 2,2 mln zł. Ta sama firma wygrała przetarg na odcinek Sokółka - Korycin (33,7 km). Jej cena to 4,4 mln zł.\nZ kolei na 42-kilometrowej trasie Choroszcz - Ploski ma pracować Transprojekt Gdański. Oferta tej spółki to 10,06 mln zł. Czwarty odcinek to 68-kilometrowa droga z Plosek do Chlebczyna (miejscowość za Siemiatyczami). Tu najkorzystniejszą ofertę - 6,8 mln zł złożyła firma - Trakt z Katowic. - Umowy z poszczególnymi wykonawcami zostaną podpisane pod koniec lutego lub na początku marca - dodaje rzecznik GDDiKA w Białymstoku.\nOpracowane studium pozwoli ubiegać się o decyzję środowiskową. Kolejnym etapem ma być już przetarg na projekt i budowę. - W sprawie S19 trzymamy się Krajowego Programu budowy dróg krajowych na lata 2014-2023. Będziemy starać się, by umowy z wykonawcami były podpisywane w latach 2018-2019 - zapewnia Rafał Malinowski.\nCzy nie zabraknie pieniędzy na tę podlaską inwestycję? Na razie rządzący utrzymują, że S19 to jeden z priorytetów. Tak wynika m.in. z planu gospodarczego, który oficjalnie przedstawił Wicepremier Mateusz Morawiecki. Przypomniał o drogowych zaniedbaniach w Polsce Wschodniej. - S19 to bardzo istotna inwestycja - mówił wicepremier Morawiecki w wywiadzie telewizyjnym.\ngość 25.02.2016 20:08:40\nW dniu 24.02.2016 o 08:43, Gość napisał:\nkomentator i kąśliwy oportunista sie znalazl. Plany, a potem budowa - przeciez to normalne ( dla ludzi normalnych).\nIle już było planów lotniska w Białymstoku, a lotniska dalej nie ma.\ngienek 24.02.2016 22:46:27\nKto i kiedy pogoni tych szkodników? Już wybudowali o standardzie światowym (jednopasmówka) obwodnicę Augustowa przez Raczki, a teraz wpadli na pomysł wybudowania również o standardzie światowym obwodnicy Sokółki i Białegostoku przez Korycin.\nl 24.02.2016 22:26:10\nTo polska b a może c po co im takie drogi\nl 24.02.2016 22:23:09\nPo w tych dziurach taka droga. Są ważniejsze miejsca....\nTW Tosia 24.02.2016 21:34:59\nI wszystko ruszy. Teraz dopiero się okaże jak nasz region przez te dwadzieścia pięć lat był zaniedbany. Jest kilka firm a zwłaszcza jedna gdzie post komuna uwiła sobie ciepłe gniazdko ale to już końcówa z pożytkiem dla wszystkich.\nPiS fan 24.02.2016 19:53:52\nBędą plany gotowe , to i budowa ruszy.\nObiecała Beata po 500zł dzieciom? Obiecała i dotrzymała słowa. Patrzcie poprzez fakty.\napendyx 24.02.2016 13:10:27\nA budowa 2021 początek\nGość 24.02.2016 09:43:44\nGość 24.02.2016 08:50:38\nto nie jest kasa na drogę tylko na PLANY drogi!!!\ntaka MAŁA ŚCIEMA przed wyborami uzupełniającymi do senatu


Oświadczenie ws. spektaklu „Klątwa" i planowanych zgromadzeń publicznych\nW związku z najbliższymi pokazami spektaklu „Klątwa" w reżyserii Olivera Frljicia oraz planowanymi zgromadzeniami wokół Teatru Powszechnego w Warszawie apelujemy o pokojowy przebieg wydarzeń i społeczną odpowiedzialność. Jednocześnie w obliczu nieustannych manipulacji medialnych dotyczących zarówno samego spektaklu, jak i wydarzeń z nim związanych, oświadczamy:\nSzanujemy prawo każdego obywatela do organizowania zgromadzeń w miejscu publicznym, pod warunkiem zachowania zasad bezpieczeństwa i porządku publicznego. Stanowczo sprzeciwiamy się stosowaniu przemocy wobec widzów i pracowników teatru. Stanowczo sprzeciwiamy się wyrażanym wprost groźbom urządzania „niepokojowych" manifestacji, a także zapowiedziom „blokady budynku". Wielodniowa manifestacja zgłoszona od 27 maja do 1 czerwca br. na wszystkich ulicach wokół teatru budzi uzasadnione obawy o bezpieczeństwo. Organizatorzy oficjalnie zapowiadają „modlitwę wynagradzającą", ale już w mediach społecznościowych wprost zachęcają do agresji. Nawoływanie do nienawiści i blokowanie instytucji kultury narusza przepisy karne oraz konstytucyjną wolność wypowiedzi artystycznej i wolność korzystania z dóbr kultury. Poprzednie zajścia przed Teatrem (zwłaszcza z 21 kwietnia br.), organizowane przez te same radykalnie prawicowe środowiska, w sposób bezpośredni naruszyły porządek publiczny. Użyto rac dymnych i petard, blokowano wejście do teatru, a także doprowadzono do przepychanek z policjantami i widzami.\nNieprawdą jest, że w spektaklu „Klątwa" w reż. Olivera Frljicia dochodzi do łamania prawa przez znieważanie obiektów kultu religijnego. Nieprawdą jest, że nawołuje się w nim do popełnienia przestępstwa. Spektakl zawiera krytykę różnych postaw społecznych, używa się w nim m.in. rekwizytów nawiązujących do symboli narodowych i religijnych – po to, by pokazać, jak ich wartość jest cynicznie wykorzystywana i zmanipulowana przez interesy grup politycznych. Treścią spektaklu jest m.in. krytyka nadużyć władzy Kościoła katolickiego i zasad jego funkcjonowania w świeckim państwie, przemilczanie problemu pedofilii wśród duchownych, ograniczanie wolności stanowienia o własnym ciele, przyzwolenie na przemoc wobec kobiet, a przede wszystkim wszechobecna hipokryzja i autocenzura, które blokują debatę publiczną.\nZatrważający jest fakt, że prawicowe bojówki używające przemocy w przestrzeni publicznej zyskują jawne wsparcie władz kościelnych i państwowych. Ulotki i informacje dotyczące wielodniowego „szturmu różańcowego" wokół Teatru i próby jego blokowania kolportowane były w parafiach i umieszczane w mediach katolickich. Potwierdza to jedynie, jak trafne są diagnozy stawiane w spektaklu.\nDziękujemy władzom Warszawy oraz przedstawicielom Biura Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego za współpracę i wsparcie, a zwłaszcza za podjęcie dialogu z organizatorem manifestacji przeciwko „Klątwie". Dialog ten miał na celu ustalenie pokojowego przebiegu zgromadzenia. Z niepokojem przyjęliśmy informację, że (cyt. z pisma BBiZK): „Podczas tego spotkania nie udało się jednak doprowadzić do uzgodnienia z organizatorem takiego przebiegu zgromadzenia, które nie powodowałoby w praktyce zablokowania funkcjonowania Teatru Powszechnego, a w szczególności możliwości swobodnego wejścia i wyjścia z budynku". Doceniamy, że władze miasta działają na podstawie i w granicach prawa oraz w sposób obiektywny i bezstronny dbają o zachowanie bezpieczeństwa wszystkich uczestników zaplanowanych wydarzeń.


14 III 2007\nzobacz wszystkie zdjęcia z konkursu\nDnia 14 marca 2007 r. odbył się Szkolny Konkurs Ekologiczny „Ekoliada”. Wzięło w nim udział 27 uczniów z klas IV, 19 z klas V i 13 z klas VI (łącznie 59 osób). Zadaniem uczniów było rozwiązanie testu z zakresu ekologii i ochrony środowiska składającego się z 30 pytań odpowiednich dla każdego poziomu.\nWyniki konkursu klas IV:\nI miejsce - Mateusz Kominek kl. IVa\nII miejsce – Sandra Splitt kl. IVd\nIII miejsce - Aleksander Ciski kl. IVd i Jakub Galewski kl. IVd\nIV miejsce - Martyna Lorkowska kl. IVd, Monika Hillar kl. IVa ,Marcin Lewandowski kl. IVa\nV miejsce - Magdalena Porożyńska kl. IVb, Patryk Zając kl. IVd\nVI miejsce - Karol Budek kl. IVa, Julian Bała kl. IVa, Jolanta Drypa kl. IVb, Marta Bryksy kl. IVb, Natalia Przybylska kl. IVb\nMateusz Komorowski kl. IVd, Aleksandra Wolf kl. IVa, Radosław Bojarczuk kl. VIc, Anna Rutkowska – Osyf kl. IVd, Karol Mikluszka kl. IVd, Natalia Koper kl. IVb, Wiktoria Tchorek kl. IVb, Kevin Dubieński kl. IVb, Mateusz Pieniek kl. IVb, Martyna Zając kl. IVb, Adrianna Piotrowska kl. IVb, Natalia Kasztelan kl. IVb i Mateusz Uzarski kl. IVb\nI miejsce - Paweł Ostaszewski kl. Vd\nII miejsce – Daria Torbowska kl. Va, Aleksandra Szczepańska kl. Va, Ewelina Bator kl. Vd\nIII miejsce - Dawid Kukliński kl. Va, Aleksandra Dąbrowska kl. Va\nIV miejsce - Aleksandra Szołtys kl. VB\nV miejsce - Michał Pawluczuk kl. Vd\nVI miejsce - Marta Simionkowska kl. Va\nMarcin Baprawski kl. Vd, Tymoteusz Jaroszyński kl. Vc, Magdalena Rajkowska kl. Vd, Magdalena Toczek kl. VB, Ewelina Szwedowska kl. Vc, Karolina Pydyniak kl. Vd, Marcin Rożniak kl. Vc, Radosław Płoński kl. Vd, Michał Masny kl. Vc, Łukasz Rudnicki kl. Vc\nI miejsce - Lucyna Czajkowska kl. VIc\nII miejsce – Maciej Pawluczuk kl. Via, Gryszkiewicz Justyna kl. VIc, Natalia Guzowska kl. VIc, Nikodem Jedynak kl. VId\nIII miejsce - Katarzyna Nowicka kl. Via, Katarzyna Maroń kl. VIc\nMagdalena Kotowska kl. VIb, Małgorzata Krupa kl. VIc, Monika Abramowicz kl. VIa, Paulina Dąbrowska kl. VIb, Mateusz Jasnoch kl. VIb i Patryk Madej kl. VIb.\nGratulacje dla wszystkich uczniów biorących udział w kolejnej edycji Szkolnego Konkursu Ekologicznego „EKOLIADA”!


Wskazanie najlepszej szczoteczki do zebow.\nWybierając swoją pierwszą szczoteczkę elektryczną do zębów winniśmy wziąć pod uwagę kilka niebagatelnych aspektów.O ile przymierzasz się do zakupu własnej pierwszej szczoteczki elektryczne to również musisz pamiętać o tym, by zwrócić uwagę na:\n-Szybkość jak i robione poprzez szczoteczkę ruchy. Niewątpliwie jest to najgłówniejsza funkcja szczoteczki elektrycznej do zębów. Genialna szczoteczka elektryczna potrafi utworzyć chociażby 40 tysięcy ruchów na minutę, przy czym zwyczajną, ręczną szczoteczką możemy stworzyć ich raptem 600 na minutę. Ruchy oscylacyjne, rotacyjne a także pulsacyjne są najlepszym zjednoczeniem, które zapewniają dokładne pozbycie się płytki nazębnej.\n-Występowanie wskaźników na obudowie szczoteczki elektrycznej. Niezwykle ważnym elementem każdej szczoteczki elektrycznej są różnego gatunku wskaźniki, na przykład: współczynnik szczebla baterii, wybranego trybu szczotkowania czy wskaźnik obciążania baterii. Poza tym kosztowniejsze szczoteczki do zębów mają również współczynnik nacisku, dzięki czemu osoba szczotkująca zęby może mieć wpływ na to jak pewnie napiera szczoteczkę do szkliwa własnych zębów.\n-Kształt główki szczotkującej. Zęby każdego z nas są inne, niektóre są w wyższym stopniu ściśnięte, w dodatku inne są skonfigurowane pod innym kątem, czy nawet nasze dziąsła mogą być bardziej wrażliwe od innych. Elektryczna szczoteczka do zębów posiada różne końcówki, zaadaptowane do jedynych potrzeb każdego użytkownika.\n-Układ, kaliber, przydatność w wyprawach. Sposobna szczoteczka elektryczna winna odpoczywać bezbłędnie w rękach, składniki gumowe winny pozwalać na bezpieczeństwo i pewny chwyt faktycznie w każdej sytuacji. Kształt jak i rozmiary jakie powinna mieć elektryczna szczoteczka http://all4webs.com/royalreligion2573/wyszukanieidealnejszczoteczkid?896=21195 zależą od jej przeznaczenia. Jeśli będziemy jej użytkowali w domku to oczywiście nie ma ograniczeń co do wielkości. Wprawdzie jeśli w wyprawach to elektryczna szczoteczka do zębów powinna być jak najmniejsza.