Kostuszka - ebook - Carla Mori - bookto.pl\nAutorzy: Carla Mori\ncena od: 18.06 zł\n34.90 zł (z kodem: 34.90 zł)\nBrzostowscy wraz z ośmioletnią córką wiodą spokojne i szczęśliwe życie na południu Anglii. Z dala od rodziny, z którą nie zawsze się dogadywali, snują plany i marzenia na długie, wspólne lata. Jednak któregoś dnia w ich domu pojawia się włamywacz, z zimną krwią mordując Annę. Jej mąż staje się głównym podejrzanym i wspólnie z opieką społeczną decyduje o przekazaniu tymczasowej pieczy nad dzieckiem babce i ciotce, pozostałym w Polsce. Dotknięta głęboką traumą dziewczynka, z dnia na dzień pozbawiona obojga rodziców, ląduje w obcym kraju, wśród obcych dla siebie ludzi. Jeśli wydaje Ci się, że najgorszym dziecięcym koszmarem jest utrata rodziców, spróbuj sobie wyobrazić, co czuje mała dziewczynka, kiedy najbliżsi jej ludzie okazują się również najbardziej okrutni. Czasami jedynym schronieniem przed bólem bywa miejsce mroczne i niepokojące. Miejsce, w którym można dowiedzieć się zaskakującej prawdy o sobie…\n41-500 Chorzów, Aleja Harcerska 3 C\nTekst © Carla Mori\nDianie natomiast, uważanej według wierzeń pogańskich za niewiastę i dziewicę zarazem, matrony i dziewice oddawały cześć przez składanie przed jej posągami wieńców. Rolnicy zaś i prowadzący gospodarkę rolną czcili Cererę, na wyścigi składając jej w ofierze ziarna zbóż […].\nJan Długosz, Roczniki, czyli kroniki sławnego Królestwa Polskiego\nDochodziła dwunasta. Żar lał się z nieba, a na zewnątrz było tak parno, że w ustach niemal czuć było mdły posmak suszy. Gorący asfalt zdawał się skwierczeć jak tłuszcz na rozgrzanej patelni. Rozedrgane powietrze nad nawierzchnią ulic tworzyło wrażenie rozległych kałuż, oszukując spragnionych przechodniów, niczym miraże Sahary. Ptaki umilkły, chroniąc się w swoich gniazdach, a ludzie pospiesznie znikali z widoku, kryjąc się w chłodnych klatkach schodowych. Omdlałe od upału rośliny trwały w bezruchu, oczekując choćby najmniejszego podmuchu wiatru. Osiedlowe trawniki dawno już wyschły na wiór i kolorem niewiele różniły się od zakurzonych chodników, zaś po misternie zaplanowanych rabatkach nie było już śladu. Bezdomny kot wygrzewał się na klombie, pośród spłowiałej, zeschniętej macierzanki. Z daleka słychać było niemrawe pokrzykiwania dzieci, które w tym roku znów nie pojechały na letnie obozy. Z czyjejś kuchni dochodził odgłos tłuczenia kotletów, a od strony otwartego na oścież okna na jednym z niższych pięter czuć było charakterystyczną woń gotowanej kapusty. W chwili, kiedy Polskie Radio wyemitowało pierwsze dźwięki hejnału mariackiego, z nieodległej kościelnej wieży zagrzmiały dzwony.\nSpoglądając z pewnej odległości w głąb niedużego osiedla przy ulicy Słowackiego, miało się wrażenie, że ludzie dawno już opuścili to miejsce. Wprawdzie wiekowa szkoła stała zaledwie kilkadziesiąt metrów dalej, ale w słoneczną letnią niedzielę próżno było szukać tu choćby jednego dziecka. Beton boiska świecił pustkami, nie widać było dziewczynek grających w gumę albo chłopców urządzających rowerowe wyścigi. Idealnie nudnej szarości chodników nie mąciły żadne kolorowe bazgroły. Sraczkowate czteropiętrowe budynki różniły się od siebie tylko kolorami zasłonek w oknach. Wszystko tu wyglądało identycznie nieciekawie, nużąco i ospale. Przy śmietnikach, cuchnących zgnilizną i moczem, pozawieszano foliowe torby na suchy chleb. Z ławek przy trzepakach odchodziły kolejne warstwy farby. Piaskownice od lat już służyły wyłącznie bezpańskim kotom, a pod kilkoma drzewami rozkładały się wyrzucane tu dla ptaków obiadowe resztki.\n– Nieładnie tu – zawyrokowała rezolutna pięciolatka, zgrabnie drobiąca u boku swojej odświętnie wystrojonej matki. – I śmierdzi.\n– Nieładnie to ty mówisz. Nie wyrażaj się. Mamusia tyle razy prosi.\n– Ale śmierdzi. To mówię, że śmierdzi.\n– Skaranie boskie z tobą, dziecko. Niemożliwa jesteś, wiesz?\nPrzez chwilę szły bez słowa.\n– Mamo, a może ty jesteś chora?\n– Co ty mówisz? Skąd ci to przyszło do głowy?\n– Bo jak ja byłam chora kiedyś, to nie czułam, jak kalafior śmierdział, co babcia gotowała.\n– Jezu, jaki znowu kalafior?!\n– Taki biały. Lubię bardzo, jak babcia robi z bułeczką, tylko śmierdzi jak pierdzioch. A potem się pierdzi jak śmierdzioch. – Dziewczynka zachichotała, teatralnie zasłaniając dłonią usta.\n– Boże, nie mów tak, to jest bardzo brzydko! Jak jeszcze raz usłyszę, że tak mówisz, to ci wpiorę. Rozumiemy się? Dupę ci zleję – skarciła małą matka. – I żaba ci urośnie – dodała, nie znajdując widocznie lepszego argumentu. – Uspokój się i chodź szybciej, już jesteśmy spóźnione.\nDziewczynka posłusznie przyspieszyła i chwilę szła w milczeniu, kopiąc przed sobą kamyk. Kołnierzyk czerwonej sukienki najwyraźniej ją uwierał, bo raz po raz odchylała go i obciągała w dół, mnąc uprasowany na sztywno materiał.\n– Prrr, prrr… prrr… – wydała z siebie nagle, a potem jeszcze raz.\n– Co ty robisz?! – ofuknęła ją matka.\n– Nie mogę ci powiedzieć.\n– Mów natychmiast!\nDziewczynka zdecydowanie pokręciła głową i wróciła do przerwanego zajęcia.\n– Prrr, prrr… prrr…\n– Pierdzisz! Pierdzisz buzią! Natychmiast przestań, gnoju jeden! – wrzasnęła na nią matka.\n– Urośnie ci! Urośnie ci!\n– Co ty tam znowu pieprzysz?! – Kobieta z całej siły szarpnęła córkę za ramię i odwróciła do siebie. – Nie możesz się zachowywać jak normalne dziecko? Nienormalna jesteś czy co?! Masz jakiś, kurwa, autyzm czy jesteś po prostu głupia?!\nMała stała na chodniku, raz po raz potrząsana przez matkę. Łkała. Buzię, wykrzywioną w podkówkę, zasłaniała drobnymi piąstkami i rozmywała po twarzy łzy i smarki.\nNa widok łez pierworodnej kobieta oprzytomniała. Zawstydzona swoim nagłym wybuchem, rozejrzała się z lękiem. Niemy lincz, głowy kręcące się z politowaniem, znak krzyża kreślony niedbale w powietrzu i karcący wzrok ludzi, których przy życiu trzyma wyłącznie pragnienie oceniania innych. Była pewna, że jeśli któryś z dawnych sąsiadów był świadkiem jej rodzicielskiej porażki, będzie na językach wszystkich przez długie tygodnie. Omiatając wzrokiem okna blokowiska, spodziewała się zobaczyć tłum gapiów z nosami przyklejonymi do szyb. Nie zauważywszy jednak niczego niepokojącego, wyraźnie odetchnęła z ulgą. Przykucnęła i otarła córce twarz, a potem zabrała się za poprawianie jej sukienki.\n– Już się uspokój, no! No opanuj się już, nic ci się nie stało przecież, no – powiedziała małej prosto w nos. Spuściła ponownie wzrok i zauważyła wygnieciony kołnierzyk, ale nie powiedziała nic na jego temat. Zamiast tego wciągnęła ze świstem powietrze i w myślach policzyła do dziesięciu. – Powiesz mi teraz, co mi urośnie?\nDziewczynka dąsała się jeszcze przez moment, ale w końcu zadarła dumnie główkę i wyraźnie ośmielona wypaliła:\n– Żaba, bo mówisz brzydko. O, tu ci urośnie! – wykrzyknęła zdecydowanie zbyt głośno i pokazała matce język.\nGdyby spojrzeć w dół ulicy na ciąg identycznych budynków, o dowolnej porze dnia w oknie jednego z mieszkań na wysokim parterze już z daleka można było dostrzec dwie, niemal identyczne, kobiece sylwetki. Od świtu do nocy wsparte łokciami o wewnętrzny parapet, obserwowały bacznie ulicę Słowackiego i jej mieszkańców. Po obu stronach okna zamontowały lusterka, żeby zwiększyć pole widzenia i zlikwidować ewentualne „martwe punkty”. Musiały widzieć wszystko, wszystko wiedzieć. Mościły się wygodnie na puchowych poduchach i każdego dnia ramię w ramię trwały na posterunku. Ulubiona rozrywka pochłaniała obie kobiety bez reszty. Były uzależnione od kontrolowania otoczenia tak bardzo, że nawet chwilowe opuszczenie stanowiska powodowało u nich drżenie niepokoju i pewien rodzaj dyskomfortu, uczucie, jakby wyszły z domu, nie będąc pewnymi, że wyłączyły żelazko. Obiad czy zakupy robiły zwykle na zmianę. W ten sposób zawsze pozostawały na bieżąco. Wiedziały wszystko o wszystkich. Znały każdą historię osiedla. Każdy powód kłótni sąsiadów. Adres każdej meliny, datę każdej nieprzyzwoitej schadzki. Nie umknęła im żadna randka nastolatek w obrębie kilku bloków, żadna libacja, żadna małżeńska zdrada i żadna nieuprzątnięta z trawnika psia kupa. Regularnie donosiły do spółdzielni o tym, który z sąsiadów depcze świeżo posianą trawę albo trzaska drzwiami od klatki. Dzięki ich bezustannej obserwacji policja już w kilka minut po dwudziestej drugiej wiedziała o każdym naruszeniu ciszy nocnej, a dyrekcja szkoły była bezzwłocznie informowana o wszystkich młodocianych wagarowiczach. Każdą sąsiadkę znały z imienia i nazwiska, chociaż nieczęsto odpowiadały na grzecznościowe ukłony. Z zasady nie rozmawiały z pijakami, palaczami, małolatami, rozwódkami, posiadaczami hałaśliwych psów i rozwrzeszczanych dzieci, z tymi, którzy nie chodzą do kościoła, krzywo parkują, używają wulgarnego języka, mają szemrane towarzystwo, źle się prowadzą lub mają złą opinię oraz – oczywiście – z tymi, którzy kiedyś nadepnęli im na odcisk. Skutkiem tego nie miały zbyt wielu znajomych i spędzały czas głównie we własnym towarzystwie, dając się porwać swojej ulubionej rozrywce. Wyjątkiem były niedzielne, wczesne poranki, kiedy to zamykały okno na cztery spusty i odświętnie wystrojone udawały się na mszę. Siadały razem w pierwszej ławce i najgłośniej ze wszystkich odśpiewywały psalmy. Zawsze przyjmowały eucharystię, a na tacę rzucały po dziesięciozłotowym banknocie. Po nabożeństwie spacerowały chwilę wokół kościoła, po czym wracały na swój zwykły posterunek. Dziś nie było inaczej. Chwilę po tym, kiedy za rogiem zniknęła czerwona sukienka dziewczynki i ucichł stukot obcasów jej matki, w drzwiach do salonu pojawiła się Józefa.\n– I jak? – zwróciła się do córki.\n– Ooo, spóźniła się mamusia na widowisko – odpowiedziała Celina, odwracając się od okna. Ton jej głosu wyrażał głębokie współczucie. – Niech mamusia żałuje, to by się mamusi spodobało.\n– Nie wyrażaj się do mnie „niech”, dziecko. „Niech” to można mówić do psa. Do Murzyna ewentualnie, jakby się miało jakiegoś akurat, a nie do rodzonej matki, steranej życiem w dodatku. Tyle razy ci to powtarzam. Trochę szacunku!\n– Przepraszam, jakoś tak mi się wypsnęło, mamusiu. Niech mi mamusia wybaczy. Ops! – Dziewczyna skryła głowę w ramionach, jakby spodziewała się uderzenia. – To znaczy, proszę mi wybaczyć, mamusiu.\n– Wybaczam – łaskawie odparła Józefa po chwili, machnęła ręką i ciężko opadła na swoje zwykłe miejsce. – No i cóż tam zobaczyłaś, dziecko? Co by mi się tak spodobało, hm? – Rozejrzała się po ulicy i uważnie otaksowała wzrokiem podwórko przed blokiem. – O! Sofurowa znowu bielizną świeci. Nie no, ludzie! – zawołała, wznosząc oczy do nieba. – To jest nie do pojęcia, żeby w niedzielę, dzień święty, zostawić na sznurze sprane gacie i pozwalać pobożnym ludziom się na to bezeceństwo patrzeć. Ja nie wiem, gdzie ta baba głowę ma, chyba w dupie, za przeproszeniem! Żeby takie rzeczy…\n– Nie, mamusiu. To nie o Sofurową chodziło, chociaż ma mamusia rację z tym praniem jej. To jednak nie wypada, tak przy niedzieli…\n– A pewno, że nie wypada! – oburzyła się stara. – Pewno, że nie wypada. Ale mówże wreszcie, co za cyrk przegapiłam? Bo się zabierasz do tego jak pies do jeża, naprawdę.\n– A bo tu młoda Ucieklakówna szła z dzieckiem. Jak to jej jest teraz? Pamięta mamusia?\n– Ucieklakównie? Najmłodsza to zdaje się Bielak po mężu, czy jakoś tak.\n– Bielak, Bielak. Ma mamusia rację. A ten dzieciak to już duuuży, z pięć lat będzie. I ładna taka dziewczynka, kręcone włoski, oczka duże, tylko nosek trochę zadarty, jak to u nich wszystkie te dziewczyny zresztą. Po Ucieklaku chyba, bo matka ich to inny ma, taki orli, nie uważa mamusia? A dziewczynka ładnie ubrana, w taką czerwoną sukienusię. No widać, że tam się powodzi. Tam pieniądz jest.\n– A pewno! – podjęła zaraz Józefa. – Ona dobrze za mąż wyszła, ta Ewka. Nie można powiedzieć, bo przystojny ten jej kawaler był, tylko hulaka okropny. I jebaka widać, skoro dzieciak pięć miesięcy po ślubie urodzony. Bękarcie nasienie, jak rany Boga. Ale jak ta wywłoka nogi rozłożyła byle komu przed ślubem, to i nie ma się co dziwić, że teraz nie ma u męża szacunku. A on ani za kołnierz nie wylewa, ani też od bab szczególnie nie stroni chyba. To nawet sama stara Ucieklakowa na niego narzekała, że się dzieckiem nie interesuje, a w domu jest gościem. No, ale nie ma znowu tak źle ta Ewka widać. A i do matki zachodzi. To chociaż tyle, bo te starsze to tylko od wielkiego dzwonu. Taka to wdzięczność od dzieci na stare lata. Człowiek czasem nie wie, że na własnej piersi żmije chowa, a potem to już za późno i pod koniec tylko samotność człowiekowi zostaje i czekanie na kostuchę chyba. I ciemność. I zgrzytanie zębami.\n– Proszę tak nie mówić, proszę mamusi. Jak człowiek jest dobry, to i dzieci potrafią docenić. Ja bym mamusi nigdy…\n– A jeszcze by tego brakowało! – przerwała Celinie matka, wyraźnie rozweselona. – I gdzie ty byś poszła niby, hę? Co byś sama na tym bożym świecie robiła? Ledwie sobie palcem do buzi potrafisz trafić, sieroto. Ha! Ha! – zaśmiała się rubasznie. – To mnie ubawiłaś teraz, no!\nCelina pokiwała głową i chwilę obie trwały w milczeniu. Tylko Józefa raz po raz uśmiechała się pod nosem, najwyraźniej rozpamiętując niedorzeczność, jakoby córka miała ją opuścić i spróbować życia na własną rękę.\n– No i co z tego? – powiedziała w końcu do wciąż milczącej Celiny.\n– Z czego co, mamusiu?\n– Oj, Boże, jaka ty jesteś roztrzepana! No a o czym mówimy cały czas?\n– Ach, no tak. O Ucieklakównie przecież – przypomniała sobie dziewczyna. – No i fajny ten dzieciak, wszystko ładnie-pięknie, tylko śmietnik w buzi straszliwy i szacunku zero. Zero! Mówię mamie. Ani do matki, ani w ogóle chyba do niczego. Kamienie rozkopywać, buciki poniszczyć, a żeby mamusia słyszała, jak to-to się wyraża, toby mamusi uszy chyba zwiędły! Ledwo od ziemi odrośnięte, a klnie jak stary chłop, mówię mamusi.\n– Ano widzisz, dziecko, takie czasy, że dzieci się telewizorem wychowuje, a pasa wcale nie znają. Od tego to wszystko, bo od niczego innego. Matki młode zamiast się znanego trzymać, to jakieś dyrdymały w tych internetach wyszukują i wszystko najlepiej wiedzą. Rozumy wszystkie pozjadały, a potem płacz jest, że bachora się ogarnąć nie da. Te wychowy teraz wymyślają, bezstresowe jakieś czy coś, to mają potem. A dziwią się… – wyartykułowała śpiewnie i na moment zawiesiła głos. – A kombinują… jak łyse konie. Pod górę w dodatku. Przecież to nie od dzisiaj wiadomo, że z dzieciakiem trzeba krótko, bo na głowę wejdzie. Wyście z Anką pas znały i miałam u was posłuchanie. Nie było to tamto – powiedziała, kiwając głową, jakby sama sobie chciała przytaknąć. – Ale co ja tam wiem. Stara jestem, to i nikt moich rad nie potrzebuje. Kto by tam głupią babę pytał.\n– Przesadza mamusia. Jakbym ja miała dziecko, tobym na pewno mamusi się we wszystkim…\n– No daruj! – Józefa znów nie pozwoliła jej skończyć i zaniosła się śmiechem. – Chcesz mnie udusić?! – Śmiała się do rozpuku, z trudem łapiąc oddech. – Udusi mnie, normalnie udusi! Ty to potrafisz matce dowcip opowiedzieć, że boki zrywać. Ha, ha! To by chyba było niepokalane poczęcie! Ha, ha, ha! Kto by cię chciał trącić niby, głupia gęsi ty! Ha! Ha! Ha! Ale nie miej takiej żałosnej miny – zwróciła się do córki, najwyraźniej widząc, że sprawiła jej przykrość. – Uszy do góry. Masz jeszcze matkę i nikt ci inny niepotrzebny. Zaufaj mi, dziecko. A z chłopami to tylko użeranie całe życie. Wiem, co mówię. Z tatusiem twoim, Kazimierzem, Panie świeć nad jego duszą, prawie siedemnaście lat przeżyłam i Pan Bóg mi świadkiem, że order mi jaki za to powinni na piersi powiesić. I dwoje dzieci mu urodziłam. A rodzenie też nic przyjemnego. – Poklepała Celinę po ramieniu. – Idź, postaw wodę na herbatę, napijemy się zaraz. Jak coś ciekawego będzie, to cię zawołam. I placka może ukrój, to sobie zjemy.\n– Mamo, nudzi mi się! – marudziła Konstancja. Odkąd wróciła ze szkoły, nie mogła znaleźć sobie miejsca. Deszczowa aura za oknem uniemożliwiała jej zabawę w ogrodzie, a czytaną właśnie książkę nieopatrznie zostawiła w swojej szafce w szkole. Teraz snuła się z kąta w kąt, zupełnie nie wiedząc, co począć z tym nadmiarem energii, który rozpierał ją od środka.\nAnna przyjrzała się córce z troską. Odłożyła trzymaną w rękach robótkę i przygarnęła dziecko do siebie.\n– Mam jakiś taki… – Zastanowiła się chwilę. – Nie wiem, mamo. Smutek mam w środku.\n– Smutek? W środku? – zdziwiła się Anna. – A próbowałaś myśleć o czymś przyjemnym?\n– To zależy. Na pewno masz jakieś miłe wspomnienie, spróbuj się na nim skupić, to zły humor sam ci przejdzie.\n– A mamy lody? – ożywiła się dziewczynka.\n– Nie mamy, niestety.\n– Bo lody, mamo, mi się akurat bardzo dobrze kojarzą i jak się na nich skupiłam na chwilę, to mi teraz strasznie ślina cieknie, a wcale mi nie przeszło.\nAnna przybrała poważną minę i westchnęła ciężko.\n– To jest poważna sprawa, widzę. Z takim smutkiem to nie ma żartów. Zwłaszcza w środku. I jeszcze bez lodów… Ale czekaj, może jednak coś zaradzimy, niech pomyślę. Pobawimy się? – zagaiła, jednak Kostuszka (bo lubiła, żeby tak ją nazywać) nie zaszczyciła jej nawet spojrzeniem. – No chodź… – namawiała córkę. – Może powróżymy?\nDziewczynka w mgnieniu oka wdrapała się jej na kolana. Szczupłymi ramionkami objęła matkę za szyję i mocno się w nią wtuliła.\n– To co, masz ochotę? – spytała Anna.\nW odpowiedzi dziecko wyciągnęło do niej rękę i wskazując na otwartą dłoń, zakomenderowało:\nAnna ujęła szczupłą rączkę córeczki i odginając po kolei paluszki, zaczęła recytować dziecięcą wyliczankę:\n– Warzyła sroczka kaszkę, warzyła. Ogonek sobie sparzyła. Temu dała na miseczkę, temu dała na łyżeczkę, temu dała do garnuszka, temu dała do dzbanuszka. A temu nic nie dała i frrr… poleciała.\nWraz z ostatnim wersem uwięziła dziewczynkę w swoich ramionach, a Konstancja zaniosła się wdzięcznym śmiechem. Z radością oddawała się pieszczotom matki, wijąc się w spazmach od drażnienia wrażliwych na łaskotki żeber. Jednak po kilku chwilach jej wątłe ciałko napięło się i usztywniło, a na twarzy znać było niepokój, jakby dotarło do niej coś, co z trudem ogarniała rozumem. Kilkoma zręcznymi ruchami wyswobodziła się z objęć Anny i z poważną miną zajrzała jej głęboko w oczy.\n– Mamo, kochasz mnie? – spytała i jakby ze strachu przed tym, co usłyszy, mocno przygryzła wargę. – Ale powiedz prawdę.\n– Pewnie – odparła Anna z uśmiechem. – Skąd ci to przyszło… – Nie dokończyła, bo Konstancja natychmiast uciszyła ją, przykładając paluszek do jej ust. Pachniała kredkami świecowymi i kremem czekoladowym.\n– I zawsze będziemy razem?\n– Zawsze. – Tym razem Anna była śmiertelnie poważna.\n– Na pewno? – drążyła dziewczynka.\n– Z ręką na sercu?\nKobieta pokiwała głową, po czym, widząc oczekiwanie na twarzy córeczki, szybko narysowała palcem mały krzyżyk na piersi i ucałowała dziecko w czoło.\n– No to ufff… – Kostuszka bezwładnie opadła na poduszki kanapy, jakby wyzwolona spod wielkiego ciężaru. – Kamień z serca, można powiedzieć. Wierzę ci, bo jesteś moją mamą i nigdy nie kłamiesz, prawda?\n– Nigdy – przytaknęła Anna, z całych sił powstrzymując się od śmiechu.\n– To dobrze. – Mała pokiwała głową z aprobatą, a po chwili dodała: – Nie wolno kłamać.\nZamilkła na chwilę i leżąc nieruchomo, wpatrywała się w sufit. Anna ułożyła się obok. Słuchając równego oddechu córki, zastanawiała się, co też mała roi sobie w głowie. Niewiarygodne, jaka była czasami dojrzała. Potrafiła spojrzeć na świat nie jak dziecko, ale jak stuletni filozof myśliciel. Wciąż zaskakiwała. Nie przestawała pytać, ale też sama przemyśliwała wiele rzeczy. Rzeczy, którym dorośli zupełnie nie poświęcają czasu. Skąd się bierze miłość? O co chodzi w życiu? Co znaczy bycie szczęśliwym? Dlaczego ludzie potrafią być wredni? Kostuszka stawiała czasem pytania, o których Anna myślała potem przez długie miesiące.\n– Chcę, żebyś wiedziała, że jeśli kiedyś mnie opuścisz, to… – podjęła Konstancja i zaraz przerwała, szukając odpowiednich słów – to…\n– To co? – przekomarzała się Anna.\n– To ja się nie odzywam! – wypaliła Kostuszka, podniosła się i wystawiła do matki język. Napięcie wyraźnie minęło, a w jej oczach znowu pojawił się znajomy, figlarny błysk. – I się obrażam do końca życia i zniknę! I mnie nie będzie!\n– Takaś harda?!\n– Taka – zaśmiała się dziewczynka.\n– Dobrze, niech tak będzie. Tylko pamiętaj, obietnica to obietnica.\n– Obietnica to obietnica!\nPoza sobą nie miały na świecie nikogo. Józefa owdowiała lata temu i mimo że nigdy naprawdę nie kochała swojego męża, do dziś nosiła po nim żałobę. Uważała, że czerń przydaje jej dostojeństwa i że kobiecie w pewnym wieku po prostu wypada się umartwiać. Właściwie sądziła, że ludzie powinni pielęgnować w sobie ból bez względu na wiek, ponieważ cierpienie uszlachetnia i jest łaską od Boga. Z tego też powodu szczerze nienawidziła widoku roześmianych, dziecięcych buziek i autentycznie brzydziła się zwykłą ludzką radością. Sama nie cieszyła się nigdy, poza tymi krótkimi chwilami, kiedy udawało jej się komuś dopiec, ale nawet wówczas starała się zachować powściągliwość i na jej surowe oblicze wypełzał najwyżej wstydliwy cień półuśmiechu – grymas, podobny bardziej do tiku nerwowego niż rzeczywistej oznaki entuzjazmu. Na krótkie chwile rozluźnienia pozwalała sobie wyłącznie w towarzystwie córki, a i to niezbyt często i tylko w domowym zaciszu.\nGłęboka czerń jej ubrań skrywała niewysokie, choć pulchne ciało. Niska i korpulentna, na krótkich, opuchniętych nogach i z lekko tylko przyprószonymi siwizną ciemnymi włosami, wyglądała na znacznie młodszą, niż była naprawdę. Okrągła, pucołowata twarz, tłusta cera i liczne popękane naczynka krwionośne na policzkach sprawiały, że urodą bliska była barokowym aniołkom. Miała niewiele zmarszczek i gdyby nie powolny i ociężały sposób poruszania, z powodzeniem można byłoby ją uznać za zaniedbaną kobietę tuż po czterdziestce.\nCelina była młodszą z córek Józefy, choć z daleka brano je raczej za siostry. Nadmierna tusza, odwrotnie niż matce, dodawała jej lat, a sposób ubierania się tylko podkreślał ten, wysoce pożądany przez dziewczynę, efekt. Ciemne, lekko kręcone włosy upinała zwykle w bezkształtny ni to kok, ni palmę na czubku głowy. Ten zwichrzony kołtun przypominał trochę, zwłaszcza z pewnej odległości, splątany kłębek wełny albo małe zwierzę i od zawsze był powodem żartów osiedlowej dzieciarni. Celina jednak, niezrażona docinkami młodzieży, codziennie od nowa tapirowała włosy, ciesząc się w duchu, że dzięki nim w ogóle przyciąga czyjąś uwagę.\nOdkąd sięgała pamięcią, starała się zadowolić matkę i każdego dnia w miarę możliwości próbowała sprostać jej wygórowanym oczekiwaniom. Już jako dziecko stłumiła w sobie większość emocji. Nigdy nadmiernie się nie ekscytowała, nie była hałaśliwa ani przesadnie pobudzona. Nie pozwalała sobie na żadne ekscesy i wyskoki. W podstawówce kolekcjonowała różańce i święte obrazki. Chodziła z matką na wszystkie stosowne dla danego okresu liturgicznego nabożeństwa i z pasją wczytywała się w Żywoty świętych. Zamiast na balet zapisała się do Dzieci Maryi, a w adwencie rezygnowała z najmniejszych nawet przyjemności. W liceum jako jedyna przyszywała szkolne tarcze do burych swetrów i ubierała się wyłącznie w przepisowe kolory. Nigdy nie miała przyjaciół ani nawet koleżanek. Na potańcówkę wybrała się tylko raz, ale szybko uciekła stamtąd, oburzona wyuzdanymi strojami rówieśników i gorszącą zachodnią muzyką. Kilka lat później próbowała na własną rękę sabotować studniówkę swojej szkoły, święcie przekonana, że za grzech urządzania hucznych zabaw w okresie Wielkiego Postu odpowiedzą nie tylko uczestnicy i organizatorzy imprezy, ale nawet kucharki zatrudnione na tę okoliczność. Młodość skończyła się dla niej na długo przed tym, nim naprawdę się zaczęła. Z upływem lat Celina stała się stateczna, poważna i surowa. Żyła blisko Kościoła, nie wiedząc tak naprawdę, czy wierzy w jego nauki, czy tylko powiela schemat, który został jej narzucony. Była wierną kopią swojej matki, a ta była dla niej wzorem w każdym aspekcie życia.\nSkromna emerytura Józefy starczała im akurat na życie. Celina zaraz po studiach pracowała w podstawówce, ale szybko okazało się, że nie jest w stanie podporządkować się nowym regułom, panującym w placówkach oświaty. Trudno było jej zrezygnować z obrażania uczniów, pokrzykiwania na nich lub nawet dyscyplinowania linijką. Po kilku skargach ze strony rodziców została zawieszona w obowiązkach nauczycielki i raz na zawsze pożegnała się z karierą pedagoga. Od tamtej pory dorabiała, udzielając korepetycji z przedmiotów ścisłych. Uczniowie bali się jej jak ognia i chociaż jej metody nauczania pozostawiały wiele do życzenia, to rodzice z chęcią powierzali Celinie swoje pociechy, żeby tylko pomogła im zdać do następnej klasy. „Szanują mnie” – myślała z dumą, kiedy kolejne dzieciaki siadały na wprost niej przy stole, drżąc na całym ciele. Inaczej niż w szkole, w domu nigdy nie podnosiła na nie głosu. Trenowała tylko podpatrzone u matki metody upokarzania swoich uczniów, tak że żaden z nich nigdy nie odważył się nawet spojrzeć jej w oczy. Te kilka godzin w tygodniu, kiedy zostawała sam na sam ze słabszymi od siebie, pozwalały jej odreagować. W tym czasie nikt nią nie pomiatał.\nPołudnie zastało je na zwykłych miejscach. Słońce stało wysoko na niebie, z każdą minutą prażąc coraz mocniej. W rozedrganym od upału, gęstym powietrzu rozchodziły się zapachy niedzielnych obiadów. Odgłosy ubijania kotletów tu i ówdzie zastąpiło miarowe szczękanie sztućców i przytłumione rozmowy przy stole. Polskie Radio wyemitowało przed chwilą skrót wiadomości, a spiker zapowiadał prognozę pogody. Zanim donośne dźwięki dochodzące z nieodległej dzwonnicy na dobre ucichły, w mieszkaniu pań Szczęsnych rozległ się dzwonek telefonu.\nCelina pierwsza poderwała się ze swojego miejsca i truchtem podbiegła do aparatu, stojącego na okrągłym stoliku w rogu salonu. Odebrała ze zwyczajowym: „Szczęsna, słucham”, ale odpowiedział jej tylko przerywany sygnał zerwanego połączenia. Zrezygnowana, odłożyła słuchawkę i już miała odejść, gdy telefon rozdzwonił się na nowo.\n– Halo? – Odebrała niemal natychmiast.\n– Celina? To ty? – odpowiedział niepewny męski głos.\n– Jest mama?\n– Kto mówi?! – Dziewczyna nie dawała za wygraną.\n– Proszę, zawołaj mamę – powiedział jej rozmówca, a w jego głosie słychać było rozpacz i błaganie.\n– W takim razie żegnam – ofuknęła rozmówcę i już miała odłożyć słuchawkę, kiedy poczuła ciężar czyjejś dłoni na ramieniu.\n– Daj mi telefon i idź do siebie. – Matka odezwała się do niej zwykłym, lodowatym i nieznoszącym sprzeciwu tonem.\nCelina spuściła wzrok, odsunęła się i bez słowa oddała słuchawkę, po czym szybko wyszła z pokoju, cichutko zamykając za sobą drzwi. Józefa westchnęła ciężko i pokręciła głową w geście milczącej dezaprobaty. Powoli przysiadła na podniszczonym rudym fotelu i mechanicznie wygładzając koronkową serwetę zdobiącą stolik, podniosła do ucha aparat.\n– Józefa Szczęsna, słucham. – Głos kobiety był tak beznamiętny i pozbawiony wyrazu, jakby na niczym w życiu już jej nie zależało. To, co mówiła, brzmiało automatycznie, jak komunikat na dworcu kolejowym.\nPo drugiej stronie słuchawki słychać było tylko szmer przyspieszonego oddechu.\n– Słucham! – powtórzyła naprawdę poirytowana i kiedy już miała zwymyślać żartownisia, usłyszała przygaszony, dziwnie znajomy, miękki męski głos.\n– To ja, Sławek. Możemy porozmawiać?\nPodczas pobytu u babci dni były do siebie bliźniaczo podobne, jednak nigdy się nie nudziłam. Z entuzjazmem wyskakiwałam z łóżka już o świcie, budzona przez starego koguta sąsiadów. Starowinka wyprzedała dawno wszystkie hodowlane zwierzęta i kawał urodzajnej ziemi za wsią, zostawiając sobie tylko kilka grządek warzywnych koło domu. Cały teren wokół parterowego, niedużego domostwa porastały dziko rozsiane robinie, o zapachu tak słodkim, że aż kręciło się w głowie. Z początkiem lipca, kiedy białe kwiaty gęsto zdobiły te drzewa, zbierałam ich całe naręcza i błagałam babcię, żeby usmażyła z nich placki. Potem siadałam zadowolona przed całą górą smakołyków i jadłam aż do wypęku. Matka nigdy by mi na to nie pozwoliła.\nTuż przy domu stała buda Miśka – starego przybłędy, który kochał moją babcię z wzajemnością. Żyli razem w niesamowitej symbiozie, szanując nawzajem swoje zwyczaje i upodobania. Misiek nigdy nie odważył się wejść za próg domu. Babcia ani razu nawet nie pomyślała o smyczy czy łańcuchu. Pies, żółtaworudy kundel średniej wielkości, miał własną dziurę w płocie, którą przynajmniej raz dziennie oddalał się w sobie tylko znanym kierunku. Wracał na kolację. Choćby nie wiem co. Babcia zawsze pamiętała o kilku kąskach specjalnie dla niego. Żadne tam karmy, śmierdzące trocinami. Misiek był członkiem rodziny i jadał to, co my. Od cienkiego krupniku, przez schabowe, knedle ze śliwką, aż po kanapki z ogórkiem i kompot. Miskę zawsze wylizywał do czysta. Na noc mościł się w swojej wyłożonej starym kożuchem budzie, składając pysk na łapach, i pilnował, żeby nikt nie zakłócał spokoju jego pani.\nRano myłam tylko zęby i przeczesywałam palcami włosy, po czym łapałam stojącą już w sieni bańkę, gwizdałam na Miśka i razem maszerowaliśmy do Kuroniowej, na sam koniec wsi. Kuroniowa była naprawdę stara. Czasami wydawało mi się, że może być nawet starsza od mojej babci. Lata mocno przygięły ją do ziemi, a twarz i ręce, ogorzałe od słońca i wiatru, wyglądały jak wyciosane z ciemnego drewna. Mimo podeszłego wieku dalej utrzymywała się z gospodarstwa. Miała krowy i kury, a kiedy zachodziłam do niej raniutko, zwykle właśnie wracała z wiadrami z porannego udoju. Przelewała ciepłe jeszcze mleko przez wyprasowaną pieluchę tetrową do mniejszych naczyń, a potem napełniała moją bańkę. Liczyła sobie złotówkę za litr. I dużo, i mało. Ale co to było za mleko! Czysty nektar, ambrozja! Brałam od niej jeszcze sześć jaj i osełkę masła i czym prędzej czmychałam na zewnątrz, żeby przykucnąć tuż za płotem i napić się wprost z bańki. Bywało, że zanim dotarliśmy z Miśkiem do domu, opróżniłam już pół naczynia, ale babcia nigdy nie była na mnie zła.\n– Na zdrowie, dziecko! – mówiła tylko, a w jej oczach widziałam niczym niezmąconą miłość.\nGdyby matka wiedziała o moich śniadaniowych zwyczajach, chyba dostałaby zawału. Na samą myśl o nieprzegotowanym mleku robiło jej się słabo. Na starą Kuroniową pewnie nasłałaby sanepid, a babcię zamknęłaby w domu starców. Na szczęście w lipcu byłam poza jej kontrolą.


Rajd rowerowy do św.Franciszka - Portal - UG Pionki\nSprzed kościoła św. Mikołaja w Jedlni, po raz trzynasty wyruszył „Rodzinny Rajd Rowerowy”. Trasa rajdu prowadziła przez Poświętne, Jaroszki Stoki, dalej rowerzyści wjechali w Puszczę Kozienicką, zatrzymali się na chwilę przy kapliczce św. Tekli a następnie ruszyli do leśnej kapliczki św. Franciszka. Tu odprawiona została msza święta celebrowana przez naszego proboszcza ks. Janusza Smerdę. Proboszcz podziękował Nadleśnictwu Kozienice, a w szczególności Nadleśniczemu Panu Tomaszowi Sot za pomoc przy organizacji rajdu. Rajd zakończył się ogniskiem w leśniczówce w Karpówce u Pana Jacka Warchoła. Zapraszamy za rok.\nobejrzyj zdjęcia autor.G.Rojek


28 lutego 2018 10:37\nStulecie odzyskania niepodległości jest najlepszym momentem do przeprowadzenia referendum - powiedział Paweł Mucha (fot.shutterstock)\nTo, czego będą dotyczyły pytania w referendum w sprawie konstytucji, to będą decyzje pana prezydenta, natomiast pewne obszary zagadnień są już dość prawdopodobne - powiedział wiceszef Kancelarii Prezydenta RP Paweł Mucha.\nStulecie odzyskania niepodległości jest najlepszym momentem do przeprowadzenia referendum - powiedział Mucha.\nChcemy sprawić, by głos obywateli był mocny - zaznaczył.\nUważamy, że fundamentalne sprawy dotyczące np. ochrony zdrowia, systemu emerytalnego mogłyby być przedmiotem referendum - dodał.\nPrezydencki minister pytany był przez "Dziennik Gazetę Prawną" o to, czy jest pewien, że odbędzie się referendum konsultacyjne w sprawie konstytucji. "Jestem o tym przekonany, zwłaszcza po rozmowach prezydenta i moich z marszałkiem Senatu Stanisławem Karczewskim, liderami większości parlamentarnej oraz senatorami. Wynika z nich, że w Senacie jest większość gotowa przychylić się do wniosku o referendum" - powiedział.\nPytany, czy będzie to referendum dwudniowe, Mucha zaznaczył, że "o tym będziemy rozstrzygać przy okazji przygotowywania prezydenckiego wniosku do Senatu".\n"Dzisiaj sytuacja jest o tyle nowa, że po nowelizacji kodeksu wyborczego pierwsza tura wyborów samorządowych może być 21 października, 28 października lub 4 listopada" - podkreślił. "Prezydent, decydując o terminie referendum, musi brać pod uwagę także wyborczy kalendarz samorządowy i to jest teraz przedmiotem konsultacji politycznych" - dodał.\n"Podtrzymujemy zdanie, że stulecie odzyskania niepodległości jest najlepszym momentem do przeprowadzenia referendum" - powiedział Mucha. Dodał, że to, czego będą dotyczyły pytania w referendum, "to będą decyzje pana prezydenta, natomiast pewne obszary zagadnień są już dość prawdopodobne".\nJak mówił minister, "można się spodziewać na przykład pytania o gwarancje podmiotowości Polski w Unii Europejskiej". "Sformułowaliśmy już ok. 60 pytań, wybierzemy ok. 10, które znajdą się we wniosku do Senatu. Na pewno powinno to być pytanie o to, czy Polacy chcą nowej konstytucji, czy zostawienia obecnej bez zmian, a może jej korekty" - powiedział Mucha.\nPrzyznał, że prezydent "rozważa obecnie, które z zagadnień wskazanych w toku konsultacji przez społeczeństwo, a sformułowanych w drodze pytań przez naszych ekspertów powinny się znaleźć na liście pytań referendalnych. Konsultacje nie są zamknięte" - podkreślił Mucha. Dodał, że "pytania mogą dotyczyć takich spraw jak ochrona praw nabytych, problematyka rodziny, systemu opieki zdrowotnej czy innych doniosłych społecznie obszarów. Jednym z nich jest obszar demokracji partycypacyjnej".\n"Chcemy sprawić, by głos obywateli był mocny. Uważamy, że fundamentalne sprawy dotyczące np. ochrony zdrowia, systemu emerytalnego mogłyby być przedmiotem referendum" - zaznaczył.\nAndrzej Duda Paweł Mucha Konstytucja referendum konstytucyjne\nmyś 2018-03-16 15:55:56\nReferendum powinno zawierać tylko jedno pytanie: czy jesteś za nową konstytucją, czy za tą z 1997 roku? Przed referendum należy opracować nową konstytucję, zapoznać z tą konstytucją wszystkich Polaków, a potem ogłosić referendum. Najważniejszego dokumentu w państwie nie wolno traktować jak randki w ciemno.\nStolczysław Stary 2018-02-28 20:51:15\nObawiam się, że nowa konstytucja będzie przesiąknięta indoktrynacją korporacji watykańskiej i bez sprzecznie oddająca władzę ustawodawczą w niezaprzeczalną przodującą siłę narodu - Komitet Centralny Episkopatu Polski wraz z jego przybudówkami Podstawowymi Organizacjami Parafialnymi. Alleluja i do przodu...


Kosmetyczny Świat Magdaleny : Gorvita Aloe Vera, Żel aloesowy (I JEGO WIELE ZASTOSOWAŃ)\nKosmetyk znajduje się w standardowej miękkiej biało-zielonej tubce. Przez którą nie widać ile pozostało nam produktu. Na opakowaniu możemy znaleźć między innymi, datę ważności, skład oraz opinię producenta. Dozownik jest w kolorze zielonym a dziubek ma odpowiednią wielkość z którego nie ma problemu wydostać produkt.\nKosmetyk jest w konsystencji żelowej. Dobrze rozprowadza się po ciele nie przecieka przez palce. Szybko się wchłania nie pozostawia tłustej powłoki.\nProdukt ma kolor lekko zabarwiony na żółto.\nBardzo delikatny, prawie nie wyczuwalny.\n150 ml kosztuje około 10-13 zł.Ja zapłaciłam za niego 12.50 zł\nKosmetyk jest wielofunkcyjny możemy używać go na ciało, twarz i włosy.\nProdukt możemy aplikować na suche bądź wilgotne włosy. Niewielką ilość żelu nakładamy na końcówki włosów nie spłukujemy. Dodatkowo nawilżenie dla naszych włosów.\nProdukt może być równie stosowany wraz z innymi produktami do włosów (oleje, odżywki, maseczki).Dzięki czemu wzbogacamy działanie naszego kosmetyku.\nProdukt możemy nakładać na skórę głowy. Łagodzi podrażnienia, możemy pozbyć się problemu z łupieżem oraz z wypadaniem włosów.\nŻel aplikujemy na oczyszczoną skórę twarzy delikatnie wklepując. Łagodzi podrażnienia i delikatnie nawilża. Sprawdza się także fajnie pod makijaż.\nŻel może być nakładany na skórę po opalaniu, podczas poparzeń słonecznych, po ukąszeniach owadów, po zabiegach kosmetycznych (wszędzie tam gdzie podrażniona skóra potrzebuje ukojenia, chłodzenia oraz nawilżenia)\nŻel możemy aplikować na strefę wokół oczu w celu zniwelowania worków pod oczami. Produkt działa łagodząco, zmniejsza sińce pod oczami i sprawia, że strefa oka wygląda atrakcyjnie\nŻel możemy aplikować na skórę po goleniu w celu zmniejszenia zaczerwienienia oraz złagodzenia podrażnień.\nŻelem możemy wzbogacić nasze maseczki do twarzy. Osobiście dodaje go zawszę do maseczki z glinką.\nMożna stosować go jako nawilżający lekki balsam do ciała w miejscach gdzie skóra jest sucha i podrażniona. Szybko się wchłania więc fajnie sprawdzi się latem.\nŻel można aplikować na suchą skórę na stopach i dłoniach zamiast klasycznego kremu.\nKosmetyk ma dość krótki skład i przyjemny. Mi osobiście tylko przeszkadza ten konserwant na samym końcu. Mógłby być zastąpiony jakiś łagodniejszym.\nZależy oczywiście do czemu go używamy i jak często. Ja mam go ponad dwa miesiąca i zostało mi go niewiele.\nKosmetyk można poszukać w sklepach zielarsko-kosmetycznych i w aptekach.\nKosmetyk tak jak powyżej opisywałam jest wielozadaniowy.\nMoje włosy nisko porowate go uwielbiają. Wzbogacam nim różne maseczki do włosów. Nakładam go na skórę głowy, między myciem na same końcówki włosów żeby je dodatkowo nawilżyć. Świetnie sprawdza się nałożony na całe włosy pod olejek. Moja mieszana skóra twarzy także fajnie się z nim dogaduje. Nakładam go samodzielnie na umytą twarz albo pod krem z filtrem jak nie chce buzi dodatkowo obciążać kremem nawilżającym. Wzbogacam nim także moje maseczki z glinki. Po goleniu także się świetnie sprawdza oraz na inne podrażnienia skóry. Warto wspomnieć że nie zrobił mi żadnej krzywdy.\nJest to kosmetyk który powinna mieć każda kobieta w domu. Przydaje się w wielu sytuacjach. Ja się z nim polubiłam i na pewno zagości u mnie na długo.\nZnacie Żel aloesowy GorVita?\nStosujecie jakieś kosmetyki z aloesem w pielęgnacji?\nKaś. Klub Kosmetyczny 13 maja 2016 15:18\nmam ochotę na ten żel już od dawna ale ciągle mi z nim nie po drodze.\nJa 16 maja 2016 09:56\nKobiecy Żywioł 13 maja 2016 15:25\nMam go i używam jedynie na twarz. Świetnie działa i koi, przy czym daje nawilżenie :)\nMajerczak Sylwia 13 maja 2016 15:26\nPoprzez tak obszerne zastosowanie mam na niego ochotę. Pozdrawiam cieplutko\nKasiaS1980 13 maja 2016 15:35\nU mnie się kompletnie nie sprawdzał. Potwornie podrażniał mi skórę.\nJa 16 maja 2016 09:57\nKarolina 13 maja 2016 16:22\nUwielbiam takie wielofunkcyjne produkty :)\n...SZKATUŁKA... 13 maja 2016 18:58\nNa chwilę obecną chyba nie potrzebuję tego ŻELU - może kiedyś będzie mi potrzebny - wtedy będę o nim pamiętała :)\nJa 16 maja 2016 09:58\nRatuje w wielu sytuacjach ;)\nMarta Kosmetycznie 13 maja 2016 18:59\nWidziałam go w zielarskim, na razie mam żel aloesowy z holika holika, bardzo go lubię za wszechstronne zastosowanie :-)\nJa 16 maja 2016 09:59\nZ holika holika mam żel do mycia buzi z aloesem ;)\nSayaka 13 maja 2016 20:08\nJakiś czas temu kiedy się oparzyłam szukałam żelu aloesowego ale stacjonarnie nie mogłam znaleźć NIGDZIE żadnego. Muszę się zaopatrzyć na wszelki wypadek... Aloes świetnie działa na moją skórę :)\nJa 16 maja 2016 10:00\nMożna go kupić w internetowej aptece Dbamy o Zdrowie i odebrać stacjonarnie.\nNatalia 13 maja 2016 21:23\nŚwietny jest ten żel. Używam go do peelingu skóry głowy :-)\nJa 16 maja 2016 10:01\nKinga Litkowiec 14 maja 2016 11:24\nŻaneta Serocka 14 maja 2016 15:37\nżele aloesowe nie mają sobie równych w ukojeniu skóry po depilacji\nJa 16 maja 2016 10:02\nSłyszałam, że aloes ma superwłaściwości! ;) pozdrawiam i zapraszam :-)\nU mnie się naprawdę sprawdza w wielu sytuacjach pielęgnacyjnych.\nCiągle zamierzam go kupić ;) ma wiele fajnych zastosowań ;) Moje włosy są wysokoporowate, ale chętnie bym spróbowała jak na nie działa ;)\nRebellious Anne 13 lutego 2017 11:32\nuwielbiam ten żel! :) obserwuje i pozdrawiam :)


dodano: 15.11.17 - 10:53 Czytano: \nPo obchodach Święta Niepodległości w całej Polsce, od Warszawy po Białą Podlaską 11 listopada, coraz lepiej widać, że idzie nowych ludzi plemię, które odmieni naszą, polską ziemię i ojczyznę przodków naszych może znów uczynić znaczącą w Europie. Bo, jesteśmy wielkim, europejskim narodem i z pewnością zasługujemy na szacunek i należny nam status.\nPolska staje się dziś liderem odrodzenia moralnego, prawdziwych elit w Europie. To słowa Metropolity Krakowskiego M. Jędraszewskiego z ostatnich dni dotykają sedna polskiej sprawy:\nJan Orawicz - 17.11.17 17:12\nNo cóż,Kraj Rad Padł! Jego twór w postaci PRL też wyzionął czerwonego ducha! I teraz wszystko robią,by wskrzesić bastiony krasnego zamordyzmu i nędzy w Europie! A oni będą - tak jak wtedy siedzieć na ciepełkach,a ściślej na\nkrwawicy narodów.Będą organizować na siłę swoje pochody 1 maja,a opornych przeciwko nim ładować do kryminałów i zabijać skrycie! Do tego chcą\nkoniecznie wrócić towarzysze! Po tych czerwonych zbrodniarzach już długi czas\nodkrywmy szczatki naszych ukochanych żołnierzy AK.WIN,NSZ,którzy stawiali\nopór czerwonemu zaborcy Polski z sierpem i młotem w czole! Ten potwór, za\npomocą rodzimych zdrajców z czerwonymi opaskami zawładnął naszym krajem na wiele lat.Przez ten czas, musieliśmy spłacać haracz temu wschodniemu głodomorowi!\nLubomir - 17.11.17 12:51\nW takich umysłach, jak umysł Guya Verhofstadta, samo słowo 'niepodległość' wywołuje najwyraźniej furię. W przeszłości Belgowie licznie popierali ideę Wielkogermańskiej Rzeszy Narodu Niemieckiego. Belgijscy ochotnicy, zarówno Flamandowie, jak i Walonowie licznie wstępowali do Waffen-SS. Dołączali do nich Holendrzy i Duńczycy. Wygląda na to, że Herr Verhofstadt jest entuzjastą właśnie takiej wizji zjednoczonej Europy. Trzeba pamiętać, że Belgowie to także spadkobiercy bezwzględnych kolonizatorów Konga, w tym szczególnie nieludzko eksploatowanej Katangi. Katangi bogatej w miedź i złoto. Do lat nam współczesnych - do roku 1960, Belgowie byli panami życia i śmierci Kongijczyków. Nienawiść w oczach Guya Verhofstadta, demaskuje jego prawdziwy charakter i świat jego 'wartości'. Ktoś taki nie powinien pełnić żadnej funkcji publicznej!. Tego pokroju 'nadludzie', eliminowali z brukselskiej przestrzeni obrońców autentycznych europejskich wartości - Greków i Włochów, m.in. takie osobowości jak Nanę Mouskouri i Rocco Butiglione. Nienawiść do narodów europejskich i poszczególnych ludzi, nie jest właściwym spoiwem.\nOlek - 17.11.17 10:56\n"Długi czas uważano, że przebywał w Wiedniu nielegalnie. Nic bardziej błędnego. W 1977 roku na podstawie odnalezionych dokumentów meldunkowych stwierdzono, że był oficjalnie zameldowany przy Schloßstraße 30 i że był... kamerdynerem."\nOczywiście u kogo był tym kamerdynerem to już nie wiemy. Propaganda historyczna nie sięga wyżej jak prostacy Hitler i Stalin.\nOsobiście to jestem za ujawnianiem prawdy a usuwanie tablicy tylko z biegiem czasu będzie na rękę następcom tych co szkolili i finansowali kamerdynera Stalina. Mieliśmy identyczną powtórkę na mniejszą skalę z Pol Potem. A nam się wmawia, że swoi szkoleni za zachodnią granicą lub oceanem będą dla nas zbawieniem.\nWarto też przeanalizować w jakim celu za nasze ponad 2 mln złotych szkolono tow. Labudę w Luxemburgu ?\nAdamajtis - 17.11.17 9:08\n"...18 listopada w Gujanie na plantacji Jonestown doszło do zbiorowego samobójstwa 900 członków sekty Świątynia Ludu, założonej w USA przez Jamesa Jonesa. Kiedy na światło dzienne zaczęły wychodzić praktyki stosowane w sekcie przez szalonego guru, polegające na masowym praniu mózgów, totalnej inwigilacji, niewolniczej pracy, stosowaniu kar cielesnych oraz torturowaniu członków sekty, w tym dzieci, całą sprawą zainteresował się amerykański kongres. Kiedy dni podającego się za Mesjasza i kierującego sektą Jonesa były już policzone, zdołał on jeszcze nakłonić swoich wyznawców do popełnienia zbiorowego samobójstwa poprzez zażycie trucizny.\nNiestety spora część Europejczyków przypomina dzisiaj członków sekty Świątyni Ludu, którym do tego stopnia wyprano mózgi, że gotowi są do końca iść za swoimi lewackimi ideologami na samo dno piekła i nie docierają do nich żadne racjonalne argumenty oraz niezbite dowody zabójczych dla Europy planów lewackiej sekty..." (patrz Platforma Oszustów).\nCzy Eurokołchoz i jego mesjasze w ucieleśnieniu Junckera, Timmermansa, Verhoffstadta, Tuska i Schultza prowadzi narody Europy do takiej samej zguby? Ich zwolennicy nawet podpalają się w Warszawie (skutki prania mózgu wzorem sekty w Gujanie).\nLewackie ideologie jakie opanowały Europę od Pirenejów do Kamczatki nie zwiastują nic dobrego.\nNajwiększe pranie mózgów odbywa się obecnie właśnie w Eurokołchozie mającego za nic podstawowe wartości europejskie zakorzenione w tradycji chrześcijańskiej europy.\nOni oczywiście mówią o wartościach ale lewackich, wywrotowych. Kto do nich nie stosuje się (jak Polska) jest bezpardonowo atakowany.\nDzisiaj cichcem wycofują się z kwotowania tzw. "uchodźców" "szmulgowanych" celowo do Europy sami przyznając dzisiaj, że to poważny błąd.\nNikt nie naprawi dzisiaj szkód jakie wyrządziła i wyrządza nadal nieodpowiedzialna polityka lewactwa w Eurokołchozie. Ten szkodliwy proces rozbijania państw narodowych w europie trwa nadal. Oczywiście brylują w tym Niemcy i Francja a przede wszystkim usadowieni na unijnych synekurach koszerni urzędnicy z wiadomej diaspory. Z chrześcijaństwem im nie po drodze.\nDlatego z taką zapamiętałością i niemal furią niszczą korzenie cywilizacji łacińskiej. Dzisiaj Europa cofa się powoli do pogaństwa z przed Chrystusa.\nJan Orawicz - 16.11.17 21:48\nRicky Dick - musimy pamietać,że od 1945r sowiecka żydokimuna, od Stalina\ndostała prykaz budowania w Polsce okupacyjną PRL.W tej budowie ci czerwoni\nŻydzi spisali się na przysłowiowy medal! Najłatwiej szedł im potworny zamordyzm\nna AK.NSZ,WiN i itp. organizacjami polskiego oporu. Włącznie z odradzającym się\nZwiązkiem Harcerstwa Polskiego.O czym najmniej wiemy,bo historycy -jakby\nzasnęli,poruszając ten temat bardzo skromnie.A także harcerstwo RP szło w bój z\nnowym okupantem Polski.Znam te sprawy z rejonu Bydgoszczy, a także Inowrocławia.Postkomuna też nie cierpiała tego tematu. Miała już swoich historyków,którzy takie tematy świadomie obchodzili bokiem.Bardzo dbali o to,by\nnie narazić się Waadzyy czerwonego okupanta Polski! Pozdrawiam!\nLubomir - 16.11.17 10:23\nKuba, masz rację. Dla mnie język polski jest też najpiękniejszym językiem na świecie. Pewnie tej opinii nie podzielają ci, którzy używają żargonu meneli zamiast polszczyzny. Jednak twoja czy moja opinia na temat naszego języka ojczystego nie ma wymiaru kontynentalnego czy globalnego. Język włoski zawsze miał ambicję posiadania wymiaru kontynentalnego i globalnego. Cóż, możemy chcieć żeby świat doceniał naszego Matejkę, ale jednak dla świata najcenniejszym jest obraz Leonarda da Vinci 'Zbawiciel Świata', wyceniony ostatnio na 450,3 mln dolarów amerykańskich.\nRicky Dick. - 16.11.17 7:28\nIzrael oburzony po Marszu Niepodległości: to niebezpieczna inicjatywa.\nMarsz Niepodległości, jaki przeszedł ulicami Warszawy w sobotę wywołał ostrą reakcją izraelskiej dyplomacji. Ta nazwała Masz „niebezpiecznym” i oceniła, że zorganizowały go „elementy ekstremistyczne i rasistowskie”.\nTylko patrzeć jak Izrael zakwestionuje Dzień Niepodległości w stanach.\nCzy my Polacy oburzamy się świętami narodowymi w Izraelu?\nA wiemy np, że jedno ze świąt (Purim lub inne) jest obchodzone w Izraelu na cześć wyrżnięcia w pień\nkilkudziesięciu tysięcy Persów w ataku Żydów na tereny zamieszkałe przez Persów w starożytności.\nDrugi przykład to polityka separacji stosowana przez Izrael w stosunku do arabów (palestyńczyków) zamkniętych w gettach na terenie Izraela (strefa Gazy i inne) ogrodzonych murem, drutami kolczastymi i polami minowymi.\n"To jest dopiero bezpieczna inicjatywa". A do kogo Izrael nie ma pretensji?\nNie ma takich. Uzurpator? A kto zrobił ten "burdel" w Syrii?\nKuba - 16.11.17 1:48\nA ja Lubomirze za najpiękniejszy język na świecie uważam NASZ Rodzimy - DZIADA, PRADZIADA, OJCA I MATKI -NASZ JĘZYK POLSKI!!! Oczywiście znając z Kworum twoje poglądy - nigdy się z tym nie pogodzisz (?!)\nLubomir - 15.11.17 22:49\nWarto chyba zwrócić uwagę na Włochy. To państwo też jest niszczone i to nie tyle przez organizacje przestępcze, co przez brukselsko-berlińską masonerię. Ostatnio premier Paolo Gentiloni poinformował o rozpoczęciu przez Włochy okresu wzrostu. Potwierdzają to liczne badania i wskaźniki. Włosi wciąż mają cywilizacyjny potencjał, do zawrócenia Europy z drogi cywilizacyjnej samozagłady. Oczywiście nie dokonają tego w pojedynkę. Może czas na cywilizacyjny szlak świętego JPII Kraków-Rzym a la Szlak Świętego Jakuba Królewiec-Santiago de Compostela?. Może polsko-włoska wspólnota religijna potrafiłaby zaowocować partnerstwem gospodarczym i technologicznym?. Włosi mają wciąż wiele do zaoferowania. Spychany na margines język włoski, jest wciąż uznawany za następcę łaciny i za najpiękniejszy język świata. Może warto, żeby został ponownie odkryty w Europie?. Ten język niesie radość życia i miłość. Niesie także nadzieję. Nadzieję na lepszą przyszłość.\nAntek - 15.11.17 21:33\nNie wiem skąd ten optymizm u pisowskiego propagandysty.\nNa dole sprawy wyglądają mniej różowo. Tu gdzie mieszkam znam dokładnie "elity", które są dalej przy korycie. Znam ich do trzech pokoleń wstecz oraz ich fortuny wyrosłe na rozkaradaniu narodowego majątku jak i możliwości intelektualne od szkoły podstawowej.\nKomunizm miał z dziadów zrobić panów a teraz "demokracja" już zrobiła ze złodziei biznesmenów i wzór do naśladowania dla młodych. Przed wojną jak biedak naśladował bogatego to po czasie stał się też bogaty. Dzisiaj naśladując osoby mające dużo kasy na pewno wylądujemy w kryminale, co nie grozi tym co się już nachapali.\nNie wiem kogo ma na myśli propagandysta Janusz mówiąc o elitach. Czy te elity to są osoby uzależnione finansowo na etatach w państwowych szkołach lub urzędach?\nA może to są dzieci co wczoraj dostały tytuł magistra?\nAlbo osoby, które dostają kasę robiąc za autorytety w państwowej telewizji?\nJeszcze z osób powielających propagandę można zrobić te "elity".\nTydzień temu mieliśmy setną rocznicę początku największego ludobójstwa i przy tej okazji mogliśmy poznać osoby, które zdobyły wiedzę na ten temat i miały odwagę oraz kulturę aby oddać cześć ofiarom zydobolszewizmu.\nJa bym na tych osobach budował nasze elity.\nObserwowałem tą ważną dla nas Słowian setną rocznicę i tylko nie znane mi stowarzyszenie Koliber\nwzbudziło mój szacunek. Korwin też stara się wyciągać prawdę.\nPanie MarianieN we współczesnym świecie liczy się ten naród, który ma najwyższą technologię mordowania ludzi i najwyższą technologię kontroli przesyłu, przechwytywania i fałszowania informacji.\nNacje, które egzystują wywożąc surowce i sadzące kartofle, mające wojsko składające się z osób, które uciekły tam przed biedą a które kupiło system łączności od obcych prędzej czy póżniej zostaną wchłonięte przez potęgi technologiczne. Dzisiaj gdyby tylko Niemcy zwinęli swój potencjał technologiczny z Polski to skończyło by się to dla nas tak jak zgaszenie Słońca. Przez ostatnie dwadzieścia lat nie zarejestrowano u nas żadnego patentu na miarę końca XX wieku. Nie wiem czy kiedykolwiek osiągniemy taką ilośc rejestrowanych patentów jak za "reżimu" Gierka. Ceny produkcji przemysłowej dyktują Chiny a za kilka lat ceny rolne w Europie będzie dyktować Monsanto z Ukrainy. Na to wpływu nie mamy. Nie wiadomo też jakie warunki stawiają nam wierzyciele, co nam napożyczali swoich zielonych papierków. W moim sąsiedztwie 100% kasy ze sprzedaży majątku gminnego wyprowadzono do prywatnych kieszeni a 100% zadłużenia poszło na drogi rowerowe, fontanny, kostkę brukową i tzw. rewitalizację.\nJak za pierwszej komuny rządzący gminą starali się naśladować swoją rodzinną ekonomię to teraz wybrańcy ludu robią dokładnie wszystko odwrotnie.\nPrzypomina mi to otwarty szpital psychiatryczny. Nie ma pojęcia interesu mieszkańców, dyskusji grona kompetentnych osób, gminy realizują wizje wybrańca ludu, który nie potrafi do dziesięciu zliczyć a musi kasę do końca roku wydać bo mu przepadnie. Wybraniec ludu organizuje przetargi, potem je odbiera i co ciekawe przetarg wygrywa jakiś cwaniaczek potem szuka frajerów do realizacji też bez wiedzy i kompetencji i NIE MA NA TĄ PARTACKĄ ROBOTĘ REKLAMACJI W CZASIE GWARANCJI. Demokratyczni wybrańcy ludu nawet nie wiedzą kiedy się na co kończą gwarancje, nie dokonują oględzin, nie dochodzą roszczeń za źle wykonaną pracę.\nJan Orawicz - 15.11.17 19:59\nKto opluwa nasz kraj do obcych,a zarazem zaślepionych wrogów Polski.\nTaki powinien rychło wylecieć od nas na przysłowiowym kopniaku!!! Ale,\njak do tej pory, nikt tych zdrajców i łgarzy nie tyka - nawet opuszkiem palca!!\nA to z tej głownej przyczyny,że nasze prawo - do tej pory nie rozlicza krasnych\nwrogów,którzy nadal siedzą na wwiieellluuu strategicznie ważnych posadach!\nTaki czerwony spadek dzisiaj dziedziczymy, ze szkodą wielką dla naszych\nprzemian! Z jakiego to powodu ta nasza slepam litość wobec czerwonych -\nświadomych hamulcowych naszych koniecznych przemian,by Polska była\nwreszcie Polską dla Polaków,a nie dla jej zdrajców w czerwonym kolorze!!\nNa odkomuszenie Polski nadal się nie zanosi!! A to powoduje narastanie\nhamulców rozwoju kraju. Wtedy będziemy brać się za głowy, jak powrócimy\nw czerwone grzezawisko!\nMariaN - 15.11.17 19:14\nW eurokołchozie znów zajmują sie Polską, lewactwo nie może patrzeć jak Polska podnosi sie z kolan i pnie w rankingu gospodarczym, najgorsze to to, że niby polscy europosłowie z partii obłudy zagłosowali za sankcjami przeciwko naszemu krajowi. Powinna powstać inicjatywa wydalenia tych ludzi z Polski. Akurat na 2 lecie rządów prawicy, kiedy to nastąpiła prezentacja dokonań i jest sie czym chwalić, to bydło z opozycji totalnej najpierw doniosło na Polskę później głosuje za ukaraniem. Beata Szydło ma w piątek w Brukseli zrobić z tymi pętakami porządek. Już sie nie mogę doczekać\nLubomir - 15.11.17 18:38\nPolacy pokazują, że nie chcą i nie zamierzają iść na smyczy masonerii. Tylko czy to może podobać się masonom z Niemiec, Luksemburga, Belgii, Holandii i Francji?. Według ich założeń Polska miała docelowo liczyć 15 milionów. Oni działają jak posthitlerowska 'Cicha Pomoc'. Są niezwykle solidarni wobec swoich interesów. To oni usiłują przekształcić Polskę w trzęsące się grzęzawisko. W imię jakiejś ober-prawdy i ober-historii - ustalają nam bohaterów. Wkrótce pewnie okaże się, że mistrz pióra i obrońca polskości Edmund Osmańczyk, nie zasługuje już na szacunek a wszyscy kapłani to ...Zresztą to widać na co dzień, w kontrolowanych przez kapitał niemiecki gazetach. Zionie z nich prowokacja i antypolski sabotaż. Robione to jest oczywiście na wysokim poziomie. Podstęp przecież nie może być zdemaskowany przez Polaków. Kiedy odbiera się cześć autorytetom, ciężko przychodzi konstruowanie przyszłości.\n19 Września 1953 roku\nUrodziła się Grażyna Szapołowska, aktorka.


Tsss | 2013-09-13\nParęnaście stron pod koniec pogubiłam się całkowicie. Zaskakujące zwroty akcji. Wskazówki, których nie dawało się ułożyć w całość. Ciągłe zmiany teorii.. Ale zakończenie. Tego nie było można się spodziewać. Autor zwinnie to wszystko ułożył, tak by czytelnik nie mógł sam domyśleć się zakończenia. To jest najwspanialsze w książkach. Świetni bohaterowie. Śmiech, strach i smutek. Nic nie przesadzone, nic nie wyolbrzymione. Zero fikcji tylko wszystko jak najbardziej realne. Nie żałuję, że przeczytałam i polecam każdemu.


CZY SZTUKA BYWA CHORA? - warsztaty dla dzieci towarzyszące wystawie malarstwa Marty Antoniak\nCZY SZTUKA BYWA CHORA? - warsztaty dla dzieci towarzyszące wystawie malarstwa Marty Antoniak\n20 września godz. 12.00 – 13.00\nsala edukacyjna BWA SOKÓŁ\nCzy choroba jest estetyczna? Co z chorobą w popkulturze? A może popkultura jest chora? Te i inne pytania staną się pretekstem do rozważań i działań plastycznych towarzyszących wystawie Marty Antoniak. W trakcie zajęć zapoznamy się z kilkoma projektami artystycznymi dotyczącymi ludzi chorych i "niepełnosprawnych"\nwarsztaty dla dzieci ze szkół podstawowych\nzapisy do 19 września\nSzczegóły: Dominika Jarmolińska 18 534 06 77 d.jarmolinska@mcksokol.pl


30 maja 1909 urodził się Król Swingu\n(właśc. Benjamin David „Benny” Goodman; zm. 13 czerwca 1986), amerykański muzyk jazzowy, klarnecista, zwany The King of Swing oraz Professor. Był klarnecistą o umiejętnościach wirtuozerskich i dużej kreatywności. Jeden z najbardziej nowatorskich muzyków jazzowych czasów poprzedzających erę bebopu.\nMówi się, że Benny Goodman osiągnął podobny sukces w dziedzinie jazzu i swingu jak Elvis Presley w rock and rollu. Obaj spopularyzowali czarną muzykę wśród młodej białej publiczności. Stąd też Goodmana określa się mianem „Elvisa Presleya jazzu”.\nUrodził się w Chicago, jako dziewiąte z dwunastu dzieci ubogich żydowskich emigrantów z imperium rosyjskiego. Już jako młodzieniec Benjamin wykazywał nieprzeciętne umiejętności i niezwykle szybko stał się wirtuozem.\nW wieku 16 lat dołączył do jednego z najlepszych chicagowskich zespołów jazzowych – The Ben Pollack Orchestra. W 1926 dokonał z nim swych pierwszych nagrań.\nDwa lata później nagrywał już pod własnym nazwiskiem.\n21 marca 1928 wziął udział w znakomitej sesji nagraniowej u boku Glenna Millera, Tommy’ego Dorsey’a i Joe Venutiego w orkiestrze All Star https://www.youtube.com/watch?v=saiY6YwsQKg\nPod koniec lat 20. wyjechał do Nowego Jorku, gdzie przez pewien czas pracował jako muzyk sesyjny, zdobywając znakomitą renomę. Grał ze znanymi amerykańskimi zespołami Reda Nicholsa, Ishama Jonesa i Teda Lewisa https://www.youtube.com/watch?v=bfGfoo40zeU\nNarodową sławę przyniósł mu występ w sali balowej Palomar Ballroom w Los Angeles 21 sierpnia 1935. Koncert ten, nagłośniony na cały kraj, uczynił zespół Goodmana sławnym w przeciągu jednej nocy. Niektórzy krytycy podają tę datę jako początek ery swingu https://www.youtube.com/watch?v=V24RGvlMrbc\nGoodman przyczynił się do znaczącego kroku w integracji rasowej w Ameryce. Zerwał z tradycją dyskryminacji, zatrudniając do swojego tria czarnoskórego Teddy’ego Wilsona oraz perkusistę pochodzenia polskiego – Gene’a Krupę.\nW 1936 zespół powiększył się o kolejnego muzyka – wibrafonistę Lionela Hamptona, a cztery lata później dołączył do składu jeden z pionierów gitary elektrycznej – Charlie Christian.\n16 stycznia 1938 grupa Goodmana, jako pierwszy zespół jazzowy, dała koncert w Carnegie Hall, uznany za jeden z najważniejszych w historii jazzu. Oto, po latach pracy muzyków z całych Stanów, jazz został ostatecznie zaakceptowany przez publiczność głównego nurtu https://www.youtube.com/watch?v=GwPvLMlGWPI\nAż do końca lat 30. miał miejsce ciągły wzrost popularności Goodmana wraz z jego trio, później kwartetem i sekstetem. Jednak od połowy lat 40. nastąpił kryzys popularności dużych bandów. Swing nie był już dominującym stylem muzyków jazzowych. Niemały wpływ miały na to także wschodzące gwiazdy wokalne, jak Frank Sinatra. Niektórzy muzycy jazzowi zapożyczali wówczas zaawansowane pomysły z muzyki klasycznej, podczas gdy inni, jak Charlie Parker, poszerzali rytmiczne, harmoniczne i melodyjne słownictwo swingowe, tworząc bebop.\nPo okresie bebopu Goodman rozwinął zainteresowanie muzyką klasyczną, pisaną na klarnet. Często spotykał się z najlepszymi klasycznymi klarnecistami tamtych czasów. Pierwsze klasyczne nagranie Goodmana zostało wykonane 25 kwietnia 1938, kiedy to nagrał „Kwintet klarnetowy A-dur KV 581” Mozarta z Kwartetem Budapesztańskim. Nagrał także koncerty klarnetowe Webera i Carla Nielsena https://www.youtube.com/watch?v=HS_pso5pX9Q\nW 1953 Goodman założył nowy zespół. Grupa ta udała się na tournee All Stars Louisa Armstronga, które zmieniło się w słynną katastrofę – Armstrong opuścił scenę podczas występu. Doprowadziło to do końca ich przyjaźni.\nW 1962 Orkiestra Benny’ego Goodmana odbyła tournee po Związku Radzieckim w ramach programu wymiany kulturalnej między dwoma narodami po kryzysie kubańskim i zakończeniu tej fazy zimnej wojny. Wizyta była częścią starań o normalizację stosunków między Stanami Zjednoczonymi a ZSRR – Balet Bolszoj przybył do USA, a Orkiestra Benny’ego Goodmana podróżowała po ZSRR https://www.youtube.com/watch?v=f9sIjrRWSXM\nGoodman nie miał łatwego charakteru. Muzycy, którzy z nim współpracowali, określali go jako bardzo wymagającego i aroganckiego. Artysta posiadał niezwykłej mocy spojrzenie, zwane „promieniowaniem”, którym obrzucał muzyków nie spełniających jego wymagań podczas gry. Słynne było także jego skąpstwo – pomimo sławy i bogactwa, jakie osiągnął, liczył się z każdym groszem.\nPomimo wciąż powiększających się problemów ze zdrowiem, Goodman był aktywnym muzykiem aż do swej śmierci (z powodu ataku serca) w 1986, w wieku 77 lat.\nR.I.P. [*] Tego samego roku otrzymał pośmiertnie nagrodę Grammy za życiowe osiągnięcia.\nBenny Goodman Orchestra – „Sing, Sing, Sing” 1937 https://www.youtube.com/watch?v=3mJ4dpNal_k\nBenny Goodman Orchestra, 1937 https://www.youtube.com/watch?v=OzNTv5y34c8\nPeggy Lee & Benny Goodman Orchestra 1942 https://www.youtube.com/watch?v=4zRwze8_SGk\nBenny Goodman and His Orchestra – „Bugle Call Rag”, 1943 https://www.youtube.com/watch?v=7pEme4E-puo\nThe Benny Goodman Quartet – „I Got Rhythm”, 1959 https://www.youtube.com/watch?v=NTKOgTk2gGE\nBenny Goodman Quartet, 1967 https://www.youtube.com/watch?v=jGhHeka_y4g\nBenny Goodman Quartet at the Lincoln Center, 1972 https://www.youtube.com/watch?v=tfn6xMQ71S8\nAll Star Swing Festival 1972 – Benny Goodman Quartet, Ella Fitzgerald, Count Basie, Dave Brubeck, Duke Ellington – Full Concert https://www.youtube.com/watch?v=bNMM8HuX6PM\nBenny Goodman Orchestra – „Don’t Be That Way” 1985 https://www.youtube.com/watch?v=lcCZZ3l9tBo\nw ramach cyklu „Muzyka pochodzi z Bemowa”\tSnarky Puppy Renomowany Jazz


Mark KRAUSPENHAAR - sylwetka\nData urodzenia: 1987-09-19\nMiejsce zam.: Zella-Mehlis\nKlub: SCM Zella-Mehlis\nDebiut w zawodach FIS: 2002r\nDebiut w PŚ: 29.12.2004 - Oberstdorf\nMark jest zawodnikiem niemieckiej kadry B. Ma na swoim koncie sporo sukcesów w zawodach w Niemczech. W 2004r został młodzieżowym Mistrzem Niemiec (indywidualnie i drużynowo), a rok póżniej zdobył w tych zawodach srebny medal. Zawodnik występuje również w Alpencup, gdzie raz udało mu się zająć drugie miejsce (grudzień 2003r).\nW 2004 roku Mark zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym - noworoczny konkurs w Seefeld - gdzie zajął 31. miejsce. Najlepszy wynik skoczka w PK do tej pory to 11. lokata w Titisee-Neustadt (21.01.2006r).\nMark ma za sobą debiut w Pucharze Świata. 29.12.2004r wystąpił w Oberstdorfie, zajmując 38. miejsce. Jest to jedyny konkurs PŚ w jego dotychczasowej karierze.\nRekord życiowy 118 metrów uzyskane w Oberstdorfie (2004)


Wirtualny atlas roślin: Mikołajek płaskolistny / Eryngium planum\nEryngium planum L. [ synonimy]\nEryngium planum armatum\nLiście wyraźnie zaznaczona heterofilia. Dolne liście ogonkowe, niepodzielone, jajowatookrągłe z wyraźnie widoczną nerwacją. Liście górne 5-sieczne, kolczasto piłkowane, bezogonkowe o uszastych nasadach. Liście podobnie jak łodyga są niebieskosine i woskowane. Pod kwiatostanami lancetowatorównowąskie pokrywy z 1-3 kolcami. Również niektóre pokrywki są kolczaste. Kwiaty niebieskie, zebrane w główki na szczytach pędów. Łodyga wzniesiona, górą rozgałęziająca się. Jest w górnej części sinoniebieska i woskowana. Wysokość przeważnie 30-60 cm (w uprawie do 100 cm).\nŹródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-04-04 01:27:21]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=52302998. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.\nWięcej informacji na Global Biodiversity Information Facility, GBIF 3034393


Wizyta w ciąży u dentysty - Stomatologia na Sołaczu\nutworzone przez admin | Maj 31, 2021 | Zabiegi | 0 komentarzy\nCiąża to ten moment w życiu kobiety, kiedy jej ciało zmienia się nie do poznania. Co więcej, nie tylko, jeśli chodzi o wygląd zewnętrzny. Zmiany następują także pod kątem gospodarki hormonalnej oraz tych części ciała, których nie widać gołym okiem. Część kobiet zastanawia się, czy biorąc pod uwagę dobro dziecka oraz własne zdrowie, wizyta w ciąży u dentysty to dobra decyzja. Jak się okazuje – to nie tylko dobry, ale i nierzadko konieczny wybór.\nJedną z dolegliwości, które dotykają kobiety w stanie błogosławionym, jest ciążowe zapalenie dziąseł. Stają się one wówczas rozpulchnione i zaczynają krwawić, a stan ten trwa nawet do końca ciąży. Wizyta w ciaży u dentysty pozwoli odpowiednio zadbać o jamę ustną, by wyeliminować ból, a zarazem nie dopuścić do próchnicy zębów, która może powstać z powodu podjadania w nocy lub porannych nudności.\nWizyta w ciąży u dentysty – jak często odwiedzać stomatologa?\nKobiety w stanie błogosławionym powinny pojawiać się w gabinecie dentystycznym mniej więcej raz na trymestr, czyli co trzy miesiące. Zazwyczaj wizyta sprowadzi się do rutynowej kontroli stanu dziąseł i zębów. Troska o utrzymanie odpowiedniej higieny należy przede wszystkim do pacjentki. Regularne mycie zębów, szczotkowanie ich, płukanie czy nitkowanie – powinny być codziennością w domowym zaciszu. Ważne jest, by pierwsza wizyta w ciąży u dentysty odbyła się na samym początku ciąży. Wówczas lekarz oceni stan jamy ustnej i pomoże dobrać odpowiednie działania, by łagodnie przejść przez kolejne 40 tygodni.\nSugeruje się, by wszystkie planowane zabiegi odbyć podczas drugiego trymestru ciąży. To najlepszy okres dla kobiety ze względu na to, że minęły już jej nudności. Ma ona o wiele lepsze samopoczucie, a zarazem nie jest jeszcze u kresu swojej ciążowej przygody. Wbrew pozorom – nie ma żadnych przeciwwskazań, by wizyta w ciąży u dentysty wiązała się z przeprowadzaniem jakichkolwiek zabiegów. Wyjątek stanowi jedynie leczenie kanałowe zęba. Powód jest prosty – wiąże się ono z wykonaniem prześwietlenia zęba, a to może stanowić pewne niebezpieczeństwo dla dziecka.\nJeśli jednak prześwietlenie jest konieczne, by można było uratować zęby pacjentki – zakłada się jej specjalny fartuch. Chroni on płód przed szkodliwymi promieniami. Obecnie stosowane metody pozwalają zmniejszyć ryzyko jakiegokolwiek zagrożenia dla dziecka do zera. Co istotne – nie ma żadnych przeciwwskazań, by korzystać ze znieczulenia w trakcie ciąży – ważne jednak, by każda wizyta w ciąży u dentysty była wiadoma także lekarzowi prowadzącemu ciążę.


Podróżuj z PKP Intercity na Super Mecz\nPKP Intercity oficjalnym partnerem transportowym Super Meczu Real Madryt - ACF Fiorentina. Z tej okazji przewoźnik przygotował specjalną ofertę. Kibice z biletami na Super Mecz, którzy do stolicy wybiorą się pociągami PKP Intercity, bilet powrotny dostaną gratis.\nTegoroczny mecz o Super Puchar odbędzie się 16 sierpnia o godzinie 20:45 na Stadionie Narodowym w Warszawie. Naprzeciwko siebie staną, 10. krotny triumfator Ligi Mistrzów i najlepszy klub XX wieku według FIFA - Real Madryt oraz jeden z najbardziej utytułowanych włoskich klubów ACF Fiorentina.\nPKP Intercity, jako oficjalny Partner Transportowy Super Meczu, przygotowało specjalną ofertę dla uczestników tego sportowego wydarzenia – powrót do domu za darmo.\nAby skorzystać z oferty wystarczy kupić bilet na przejazd do Warszawy dowolnym pociągiem Twoich Linii Kolejowych (TLK) lub Express InterCity (EIC). Przejazd na mecz musi odbyć się 16 sierpnia, natomiast bezpłatny powrót najwcześniej 16 sierpnia o godzinie 23:00, a najpóźniej 17 sierpnia o godzinie 16:00. Rezerwację miejsca na bezpłatny powrót pasażer będzie mógł dostać w kasie biletowej lub u konduktora w pociągu – bez dodatkowych opłat.\nPodczas podróży pasażer będzie zobowiązany okazać poza biletem na przejazd, bilet na mecz oraz dokument tożsamości (bilety na mecz są imienne).\nTo już druga edycja towarzyskiego meczu o Super Puchar. Pierwszy odbył się w 30 lipca 2013 r., na PGE ARENA Gdańsk. Wzięły w nim udział drużyny FC Barcelona oraz Lechia Gdańsk, a obejrzało go ok. 34 tys. osób. Spotkanie zakończyło się remisem 2:2.


2 378 nieruchomości komercyjnych na wynajem\nChojnicka starogardzki • Starogard Gdański\nDo wynajęcia grunt pod działalność w centrum miast. Do wynajęcia atrakcyjny grunt pod prowadzenie działalności handlowej lub usługowej połozony w centrum Starogardu Gdańskiego. Dziaka położona jest na rogu lic Chojnickiej z ul. Krzywą. jest to bardzo dobry ciąg komunikacyjny; pieszy, samochodowy i autobusowy. Teren jest na tyle duży, że zmieści...\nlokal usługowy do wynajęcia, dodany 18.10.2018\nJózefa Chełmońskiego pomorskie • Słupsk\n• 1 950 zł • 75 m2 • 2 pokoje\nLOKAL UL. CHEŁMOŃSKIEGO. Lokal usługowo-handlowy o powierzchni 75 m2 znajdujący się na PARTERZE przy ulicy Chełmońskiego. Składa się z dużej sali, pomieszczenia gospodarczego i WC. Niezależne wejście bezpośrednio z ulicy. Pomieszczenia mają wysokość 3,5 m. Zapraszamy do oglądania.\nlokal usługowy do wynajęcia, dodany 15.03.2016\nGdańsk 1109 ogłoszeń\nGdynia 587 ogłoszeń\nPruszcz Gdański 77 ogłoszeń\nStarogard Gdański 46 ogłoszeń\nTczew 43 ogłoszenia\nRumia 28 ogłoszeń\nReda 24 ogłoszenia\nWejherowo 22 ogłoszenia\nPuck 10 ogłoszeń\nbiura 867 ogłoszeń\nlokale usługowe 351 ogłoszeń\nmagazyny 343 ogłoszenia\nlokale handlowe 87 ogłoszeń\ninne obiekty 80 ogłoszeń\nnieruchomości komercyjne 45 ogłoszeń\nDworcowa kościerski • Kościerzyna\n• 4 600 zł • 380 m2\nMagazyn - Kościerzyna. Opis Posiadamy na wynajem hale, magazyn w miejscowosci Koscierzyna, o powierzchni 380m2. Istnieje mozliowsc wynajecia czesci obiektu. Dostepna jest rowniez pomieszczeznie biurowe i socjalne z prysznicami i toaletami. Lokalizacja i wyposazenie hali sprawia, ze jest to bardzo dobre miejsce pod...\nmagazyn do wynajęcia, dodany 02.03.2019\n• 6 000 zł • 120 m2\nLokal usługowy - Gdańsk Kartuska. Do wynajęcia lokal handlowy w wysokim standardzie po generalnym remoncie. Duże witryny, podwieszany sufit, granit na podłodze, instalacja alarmowa. Trzy wejścia - dwa od frontu i jedno od zaplecza, dwie łazienki. Istnieje możliwość podziału na dwa niezależne lokale. Ulica Kartuska charakteryzuje...\ninny obiekt do wynajęcia, dodany 02.08.2019\n• 6 048 zł • 134 m2 • 1 pokój\nKontorlokaler 134,39 Orłowo Gdynia. Vi tilbyr kontorlokaler med et areal på 134,39 m2 med flott beliggenhet, ORŁOWO- Gdynia. HØY STANDARD Nowe Orłowo-komplekset inneholder bygninger i A + -klassen, hvor hver etterbehandling ble tatt vare på. Det er også et elite nabolag av anerkjente selskaper i Polen. PRESTIGIOUS PLASSERING Orłowo...\nkomercyjna do wynajęcia, dodana 28.05.2018\nLęborska bytowski • Bytów\n• 10 000 zł • 264 m2\nlokal usługowy do wynajęcia, dodany 12.02.2020\n• 577 zł • 15 m2 • 1 pokój\nLokal biurowy - Sopot Centrum. LOKAL BIUROWY DO WYNAJĘCIA W SOPOCIE. Lokal biurowy o pow. 15,56 m2 powierzchni biurowej, położony na pierwszym piętrze w biurowcu. Cena za miesiąc 37 zł/m2 + VAT, czynsz 18,75 zł/ m2 + VAT koszty stałe. Koszty stałe zawierają opłatę za : ogrzewanie, (miejskie), energię elektryczną, wodę, wywóz...\n• 7 125 € • 2500 m2\nMagazyn do wynajęcia klasa A. Do wynajęcia magazyn 2500mkw w Tczewie, położony w okolicy drogi krajowej nr 91 (Gdańsk-Częstochowa), nr 22 (Elbląg-Kostrzyn nad Odrą i przejście graniczne) oraz autostrady A1. Magazyn klasy A, wyposażony w bramy z poziomu 0, doki załadunkowe, tryskacze, świetliki i klapy dymowe, oświetlenie...\nmagazyn do wynajęcia, dodany 17.03.2020\nWojska Polskiego Słupsk • Śródmieście\nPomieszczenie biurowe w Centrum Miasta. Przedmiotem najmu jest w pełni wyposażony lokal biurowy, składający się z w pełni wyposażonego pomieszczenia biurowego z dostępem do pomieszczeń sanitarnych oraz socjalnych. Do dyspozycji najemcy jest także duży parking. Opłaty: * Czynsz najmu 1000zł netto * Opłaty wg wskazań podliczników *...\nWita Stwosza pomorskie • Słupsk\n• 1 700 zł • 100 m2\nPomieszczenie Biurowo-Usługowe. Pomieszczenie Biurowo- Usługowe o powierzchni ok 100 m2, położone w Centrum Słupska. *Pomieszczenie położone na pierwszym piętrze budynku. *Parking bezpośrednio przed obiektem. *Teren ogrodzony. *Budynek docieplony. Opłaty: *Czynsz najmu- 1 700,- PLN (netto) miesięcznie *Opłaty wg zużycia....\ncentrum dystrybucyjne do wynajęcia, dodane 14.03.2018\npłk. Stanisława Dąbka Gdynia • Pogórze\n• 4 900 zł • 70 m2 • 4 pokoje\nlokal usługowy do wynajęcia, dodany 24.09.2017\n• 15 000 zł • 160 m2\nLokal Użytkowy Centrum Sopot. Lokal usługowy, narożny położony na parterze w zabytkowej kamienicy w Dolnym Sopocie Nieruchomość o pow. 160 m2 przeznaczony na działalność gastronomiczną. Parter obejmuje wejście , sale ogólną, zaplecze z pomieszczeniem pomocniczym, sanitariatami i częścią socjalną. Lokal posiada instalacje...\nlokal usługowy do wynajęcia, dodany 17.10.2019\n• 1 518 zł • 30 m2 • 2 pokoje\n• 3 200 zł • 220 m2\nMagazyn - Gdynia Chylonia. Do wynajęcia hala magazynowo- handlowa. Cześć hali produkcyjno-magazynowej przy glównej ulicy przemysłowej, róg Hutnicza-Piaskowa ,mgazyn ogrodzony, dwie bramy wjazdowe, media, ocieplony, duze okna, wlasna kotlownia, liczniki plus duży ogrodzony plac manewrowo parkingowy. Wolne od zaraz....\nmagazyn do wynajęcia, dodany 19.02.2016\n• 7 500 zł • 225 m2\nNiska cena-duża powierzchnia. Lokal usługowy idealny na sklep, siedzibę firmy, szkołę tańca, itp. Znajduje się w centrum Wrzeszcza, w ciągu pieszych, w pobliżu komunikacji miejskiej. Znajduje się na parterze. Lokal jest do odświeżenia. Wszystkie media, ogrzewanie z miasta. Czynsz najmu +vat. Opłaty latem około 500zł, zimą...\nlokal do wynajęcia, dodany 30.11.2018\n• 10 000 zł • 500 m2\nBudynek z parkingiem-dwie kondygnacje do wynajęcia. Nowy Budynek Wolnostojący składający się z dwóch kondygnacji o powierzchni ok. 500m2 ( 2x 240m2), położony w miejscowości Kobylnica k/Słupska przy trasie Słupsk-Poznań. Przy budynku znajduje się parking oraz tereny zieleni. Istnieje możliwość wynajęcia jednej kondygnacji z niezależnym wejściem do...\nlokal handlowy do wynajęcia, dodany 03.12.2015\nWillowa wejherowski • Reda\n• 1 500 zł • 1200 m2\nDziałka usługowa - Reda. Działka do długoletniej dzierżawy. Druga linia zabudowy od ul Puckiej. Wjazd od Puckiej. W sąsiedztwie hurtownie materiałów budowlanych.\ngrunt handlowo-usługowy do wynajęcia, dodany 19.10.2017\n• 800 zł • 41 m2 • 3 pokoje\nLokal użytkowy - Starogard Gdański. Wynajmę lokal położony na pasażu przy ul. Kościuszki 34 położony na I piętrze na biuro bądź gabinet. Lokal składa się z 3 pomieszczeń, korytarza oraz wc. Wejście do lokalu z tyłu budynku, jest parking. Lokal w bardzo dobrym stanie, okna pcv, płytki na podłodze. Czynsz 800 zł. + opłaty: woda,...\nlokal usługowy do wynajęcia, dodany 31.08.2019\n• 1 600 zł • 50 m2\nPomieszczenie - Wynajem - Słupsk. Dwa Pomieszczenia Biurowe o łącznej powierzchni ok 50 m2, położone w Centrum Słupska. *Pomieszczenie położone na pierwszym piętrze budynku. *Parking bezpośrednio przed obiektem. *Teren ogrodzony. *Budynek docieplony. Opłaty: *Czynsz najmu- 1 600,- PLN (netto) miesięcznie *Opłaty wg zużycia....\nlokal biurowy do wynajęcia, dodany 14.03.2018\n• 3 250 zł • 32 m2\nLokal usługowy 32 m2 Mściwoja. Do wynajęcia lokal usługowo-handlowy 32,63 m² z dużymi witrynami w ścisłym centrum Gdyni, ulica Mściwoja róg Starowiejskiej. Wszystkie media miejskie podłączone do lokalu. Lokal idealny na sklep oraz inne usługi. Rewelacyjna lokalizacja oraz miejsca parkingowe przed lokalem! Czynsz najmu: 3250ł...\nlokal usługowy do wynajęcia, dodany 02.07.2019\n• 14 000 zł • 114 m2\nLokal handlowy, sklep - Gdynia Śródmieście. Dostępne od 15 października 2016r. Wymagana kaucja dwumiesięczna.Umowa na czas nieokreślony z 3 miesięcznym okresem wypowiedzenia. Czynsz najmu wynosi 14 000 zł + 23 % VAT. ZAPRASZAMY DO PREZENTACJI!\nlokal handlowy do wynajęcia, dodany 17.11.2016\nWojska Polskiego pomorskie • Słupsk\nLokal w Centrum Słupska. Przedmiotem najmu jest w pełni wyposażony lokal usługowo - handlowy, składający się z w pełni wyposażonego pomieszczenia handlowego z dostępem do pomieszczeń sanitarnych oraz socjalnych. Do dyspozycji najemcy jest także duży parking. Opłaty: * Czynsz najmu 2500zł netto * Opłaty wg wskazań...\nlokal usługowy do wynajęcia, dodany 16.02.2017\nSkwer Arki Gdynia Gdynia • Śródmieście\n• 4 000 zł • 92 m2 • 3 pokoje\nLokal biurowy - Gdynia Centrum. Posiadamy do wynajęcia lokal biurowy, wysoki standard, prestiżowa lokalizacja (Gdyńskie Centrum Biznesu). Lokal składa się z, - pokoju biurowego otwartego na wejście, kuchnia, pomieszczenie socjalne, wc (64m2). - dwóch niezależnych pokoi biurowych, 15 m2 i 13m2.\nlokal biurowy do wynajęcia, dodany 17.11.2016\n• 6 800 zł • 13732 m2\nDziałka produkcyjno-usługowa Gdańsk na wynajem. Gdańsk Kokoszki ul. Nowatorów / Rakietowa - 13732 m2, przeznaczenie wg, MPZP tereny zabudowy produkcyjno - usługowej, pokrycie działki 50%, intensywność zabudowy dowolna, wysokość zabudowy do 20 m, kształt dachu dowolny, woda, prąd, gaz przy działce w ul. Rakietowej, kanalizacja 250 m od działki...\ngrunt przemysłowy do wynajęcia, dodany 12.06.2018\n• 7 000 zł • 128 m2 • 4 pokoje\nLokal handlowy, sklep - Gdynia Śródmieście. Lokal położony w stylowej gdyńskiej kamienicy w Centrum miasta.Dwustronny ,od strony ulicy Starowiejskiej dwa duże okna wystawowe, na podłogach kafle, zaplecze socjalne.Ogrzewanie miejskie.Klimatyzacja.Opłaty ok.600zł/400zł.Kaucja 1-mc czynsz.Wolne od zaraz.\nlokal handlowy do wynajęcia, dodany 19.02.2019\nRzeczypospolitej Gdańsk • Przymorze\n• 13 500 zł • 117 m2 • 8 pokoi\nlokal biurowy do wynajęcia, dodany 20.09.2012\n• 4 500 zł • 7077 m2\nDziałka produkcyjno-usługowa Gdańsk na wynajem. Gdańsk Kokoszki ul. Nowatorów / Rakietowa - 7077 m2, przeznaczenie wg, MPZP tereny zabudowy produkcyjno - usługowej, pokrycie działki 50%, intensywność zabudowy dowolna, wysokość zabudowy do 20 m, kształt dachu dowolny, woda, prąd, gaz przy działce w ul. Rakietowej, kanalizacja 250 m od działki w...\ngrunt rolny do wynajęcia, dodany 30.08.2018


Ubud Tour Guide (Indonezja) - opinie - TripAdvisor\nUbud Tour Guide opinie\nUbud Tour Guide\nNr 34 wśród 91 Rejsy i sporty wodne w lokalizacji Ubud\nRejsy i sporty wodne, Wypoczynek na świeżym powietrzu, Wycieczki, Wycieczki kulturowe, Spływy rzeczne na tratwach i dętkach, Wycieczki prywatne, Wycieczki historyczne, Wycieczki po rezerwatach przyrody Więcej\n| No. 4, Ubud 80571, Indonezja\nTak dobrze, zarezerwowaliśmy go dwa razy!\nWłaśnie wróciliśmy z naszego miesiąca miodowego na Bali. Spędziliśmy 5 nocy w Ubud i zarezerwowaliśmy Komang przed przyjazdem na całodniową wycieczkę, aby zobaczyć popularne miejsca. Od momentu, kiedy zabrał nas do hotelu, wiedzieliśmy, że podjęliśmy fantastyczną decyzję. Był niesamowicie przyjacielski i pouczający i chciał, abyśmy...w pełni poznawali kulturę stojącą za wszystkim, co widzieliśmy. Zabrał nas na tarasy ryżowe, świątynie, tradycyjny balijski taniec i plantację kawy. Znał prawie wszystkich na wszystkich stronach, poważnie jest przewodnikiem, z którym chcesz być. Tak bardzo spodobało nam się jego towarzystwo, że pierwszego dnia postanowiliśmy zarezerwować mu kolejny dzień, aby zobaczyć większe wodospady w północnej części Bali, które nalegał, by nas wysadzić. Nic dziwnego, był całkowicie poprawny. On zawiózł nas około dwóch godzin z hotelu do Wodospadu Sukempul, byliśmy w stanie zobaczyć sto stóp wysokości wodospady i pływać. To był jeden dzień z filmu i nie moglibyśmy być mu bardziej wdzięczni za sugestię, że pójdziemy i zabierzemy nas tam. Najlepszą rzeczą, jaką możesz zrobić podczas pobytu w Ubud jest książka Komang. Upewni się, że masz czas swojego życia, gdy tam jesteś. Nie możemy mu wystarczająco podziękować!Więcej\nŚwietny przewodnik all inclusive\nRadit był tak przyjaznym, pomocnym kierowcą i przewodnikiem. Zaprowadził mnie nawet do miejscowego uzdrowiciela, do którego jechał, co było tak surrealistycznym przeżyciem. Gorąco polecam tę firmę turystyczną!\nMieliśmy doskonałą wycieczkę z przewodnikiem po okolicy Ubud. Zostaliśmy zabrani poza normalne drogi turystyczne i bardzo dobrze zrozumieliśmy codzienne życie bali.\nNorthern Hungary, Węgry\nMiesiąc miodowy na Bali\nJesteśmy z Węgier i spędzaliśmy nasz miesiąc miodowy na Bali. Jeden z naszych przyjaciół polecił Komang jako lokalny przewodnik po naszych jednodniowych wycieczkach. Był po prostu fantastyczny. Uprzejmy, punktualny i poprawny. Cały czas czuliśmy się bezpiecznie i wygodnie, ponieważ zawsze mieliśmy na kim polegać. Niemniej...jednak wspomnę o uczciwej cenie, którą nam dał! Nasza podróż była wspaniała dzięki jego wsparciu. Nie mogę się doczekać, aby wrócić na Bali ponownie:)Więcej\nŚwietny lokalny przewodnik Ubud\nKomang to doskonały przewodnik. Znaleźliśmy go przez nasz hotel (Purist Villas), który wyznaczył go nam na naszą wycieczkę do Świątyni Besakih. Po drodze natknęliśmy się na rzadką ceremonię w mieście Bandjarangkan, raz na 30 lat (miejscowi nam powiedziano), a Komang pomógł nam przejść różne protokoły...dla gości z zewnątrz podczas ceremonii w świątyni. Komang ma wspaniałą, ciepłą, pomocną osobowość i wie, kiedy zostawić cię w spokoju podczas długich podróży do iz różnych miejsc. Wysoce polecany!Więcej\npodróżować po Ubud na miesiąc miodowy\nNiedawno ślub i zatrzymaliśmy się w Ubud i mieliśmy szczęście znaleźć Komang. On był absolutnie niesamowity i nas wszędzie, gdzie chcieliśmy iść we własnym tempie. Mieliśmy nawet kilka przysług, z tradycyjnym kierunkiem jazdy i pracował z nami do nas. Jest bardzo kompetentny i działa więcej...niż tylko przewodnika jeśli chodzi o interakcji z mieszkańcami i znajdowanie najlepszych miejsc. Dwa kciuki sposób, dzięki Komang! !Więcej\nByłem tak szczęśliwy mój przyjaciel znalazł Radit przez Google! On przekroczyło nasze oczekiwania. Nie tylko on był profesjonalny i punktualny, ale był także przyjazny i super elastyczny. On pozwolił nam się zrobić wszystko, co chcieliśmy i zawiózł nas cały dzień za bardzo rozsądną cenę. On...również był bardzo kompetentny i zaszczyt podzielić się z nami jego kultury, co bardzo mi się podobało. Jeśli chcesz zobaczyć Bali, zdecydowanie polecam Radit!Więcej\nNAJLEPSZY PRZEWODNIK BALI TOUR EVERRRRR\nKomang (Radit) był najlepszym przewodnikiem, który pokazał nam Bali podczas naszej pierwszej wizyty. Znaleźliśmy go przez google, gdy tylko wylądowaliśmy, skontaktowaliśmy się z nim i szybko przygotował program, który chcieliśmy zobaczyć wraz ze swoimi niesamowitymi sugestiami. przez 3 dni, żeby nas pokazać. Jest tak autentyczny,...dumny ze swojej kultury, niedrogi i chętnie odpowie na każde pytanie dotyczące Bali. W tym, co robi, jest dużo radości. Koniecznie śledź też jego konto na Instagramie! @ubudtourguideWięcej\nDwa razy odbyliśmy prywatne wycieczki z Komangiem przez cały dzień. On jest naprawdę dobrym kierowcą i ma wygodny samochód. Jesteśmy zadowoleni z jego usług.\nOn jest przewodnik, czego potrzebujesz!\nJa i mój przyjaciel odwiedziłem Bali tego lata po raz pierwszy. Poznaliśmy Komang przez przypadek, ale to było najlepsze, można wydarzyło. On jest tak przyjazny, miły, pomocny i zrobią wszystko, aby zadowolić Państwa potrzeby! Po prostu poproś go o to miejsce, które trzeba zobaczyć i...on natychmiast wymyślić wycieczka i nie będzie ci odpowiadać i potrzeb. On jest naprawdę otwarta i chętnie odpowiada na wszystkie pytania, które być może będziesz musiał! Jeśli potrzebujesz profesjonalny, przyjazny i lokalnego przewodnika trzeba zdecydowanie aby skontaktować się z nim!Więcej\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Ubud Tour Guide.\nHi! Any chance you are free tomorrow?\n22 grudnia 2018|\nOdpowiedź od użytkownika RaditK11 | Przedstawiciel obiektu |\nYes I'm free. Sorry I'm late to respond u massage. U have planning to do today??


Warszawa, 28.02.2020 (ISBnews) - Przewozy PKP Cargo w Polsce spadły r/r o 22,2% do 6,7 mln ton w styczniu 2020 r., podała spółka.\nOd końca 2018 roku rynek kolejowych przewozów towarowych w Polsce pozostaje w trendzie spadkowym r/r. W styczniu 2020 roku dynamika spadku przewozów r/r ponownie przyspieszyła i jednocześnie była najsilniejsza od grudnia 2018 roku (-14,2%). W wartościach bezwzględnych wolumen przewiezionych ładunków wyniósł w tym czasie 16,7 mln ton (był to najniższy wolumen przewozów rynku od lutego 2016 roku). Trzeci miesiąc z rzędu przewozy na rynku kurczyły się także miesiąc do miesiąca, choć w styczniu 2020 r. dynamika spadku pod względem masy towarowej była wyraźnie niższa niż w poprzednich okresach (-2,4% w styczniu 2020 wobec -12,2% w grudniu 2019 i -7,4% w listopadzie 2019 roku). Przyczynił się do tego m.in. silny wzrost produkcji przemysłowej (+4,5% m/m), podano także.\n"Jednocześnie w styczniu 2020 roku dynamika spadku przewozów Grupy PKP Cargo była niższa (-2,1% m/m) w stosunku do konkurencyjnych operatorów kolejowych łącznie (-2,6% m/m)" - podkreślono.\nPraca wykonana przez rynek przewozów kolejowych w Polsce skurczyła się r/r dziesiąty miesiąc z rzędu i jednocześnie najmocniej w tym okresie, do poziomu 3,8 mld tkm (-16,1 % r/r). W wartościach bezwzględnych był to najniższy miesięczny wolumen pracy przewozowej rynku od stycznia 2017 roku. Praca przewozowa rynku zmniejszyła się także w ujęciu miesiąc do miesiąca (-4,9 %). Warto jednak zauważyć, iż Grupę PKP Cargo charakteryzowała niższa (-2,0 % m/m) od konkurencyjnych operatorów kolejowych łącznie dynamika spadku wykonanej pracy przewozowej (-7,0 % m/m), czytamy dalej.\nW ujęciu miesiąc do miesiąca Grupa PKP Cargo odnotowała zwiększone przewozy węgla kamiennego (+1,2 %), koksu i węgla brunatnego (+16,2 %) oraz metali (+17,1 %).\n"Początek 2020 jest trudny dla naszego sektora, ale tego się można było spodziewać, przecież przewozy towarowe w Polsce są uzależnione od przewozów ładunków masowych, które podlegają dużym wahaniom koniunktury. Liczę, że po zapowiedzi większych inwestycji infrastrukturalnych oraz uruchomienia pieca ArcelorMittal w połowie marca koniunktura branży poprawi się w okolicach półrocza" - skomentował prezes Czesław Warsewicz, cytowany w komunikacie.\nPKP Cargo zadebiutowało w 2013 r. na warszawskiej giełdzie. Spółka działa w segmentach: przewozów towarów, intermodalnym, spedycji, oraz napraw taboru, posiada własne zaplecze modernizacyjne i własne terminale przeładunkowe. PKP Cargo jest przewoźnikiem nr 1 w Polsce oraz drugim przewoźnikiem w Unii Europejskiej. W 2018 r. miało 5,18 mld zł skonsolidowanych przychodów.


Dzialka na sprzedaż - Toruń - Stawki - PRT-GS-10388 - 924.00m² - Partner Nieruchomości\n349,57 zł/m2 cena: 323 000 zł\nDziałka STAWKI prestiżowa lokalizacja !!!\nJeśli marzysz o wybudowaniu własnego domu na prężnie rozwijającym się osiedlu Stawki to jest to oferta dla Ciebie.\nPrzedstawiamy działkę budowlaną na sprzedaż o powierzchni: 924 m2\nNa działce są wszystkie media: woda, prąd, gaz i kanalizacja.\nZlokalizowana na osiedlu domków jednorodzinnych.\nW pobliżu sklepy, żłobek, przedszkole, szkoła, przychodnia oraz przystanki MZK.\nSymbol oferty PRT-GS-10388


Dominik Zdort: Edmund Klich nie sprostał sytuacji | Smoleńsk 10.04.2010\n← Kontrolerzy też popełnili błędy?\nKatastrofa Tu-154: pytania do Rosjan →\nMaj 28, 2010 · 1:24 am\nDominik Zdort: Edmund Klich nie sprostał sytuacji\n28 maja 2010 o godzinie 01:24\nKatastrofa smoleńska w ciągu kilkudziesięciu godzin z nieznanego szerzej urzędnika uczyniła medialnego gwiazdora. Edmund Klich, były pilot wojskowy i instruktor lotniczy, stał się najbardziej pożądanym rozmówcą dla mediów w Polsce. Spośród przedstawicieli Polski pracujących w Moskwie nad zbadaniem przyczyn katastrofy smoleńskiej tylko szef Państwowej Komisji Badania Wypadków Lotniczych gotów był opowiadać o przebiegu śledztwa.\nZ przykrością trzeba jednak powiedzieć, że Edmund Klich roli rzecznika polskiej strony przy śledztwie smoleńskim nie sprostał. Zauważyli to już członkowie polskiego rządu i prokurator generalny. Pułkownik Klich – najwyraźniej oślepiony światłem telewizyjnych reflektorów – swoje domysły przedstawiał jako fakty, a potem zmieniał zdanie. Przeszedł od stwierdzenia, iż “ludzie, którzy są odpowiedzialni za katastrofę, chcą zwalić wszystko na pilotów”, do opinii, że piloci jednak zrobili błąd. Od informacji, że nacisków nie zanotowano, do przekonania, iż na pilotów była wywierana presja. Potrafił rano w radiu odmawiać informacji, kto oprócz załogi był w kabinie pilotów, a wieczorem w telewizji informować, że był to gen. Andrzej Błasik.


Zredaguj mowę oskarżycielską, którą chciałbyś wygł... - Zadane.pl\nZredaguj mowę oskarżycielską, którą chciałbyś wygłosic przed Trybunałem Narodów pod adresem nazistów. Proszę, przynajmiej na strone w zeszyscie. Wgl nie wiem o co biega bo nie byłam na lekcji. Plis tylko ładnie i schludnie. Na jutro.!!!!\nprzez Ewelinka15 23.11.2009\nOskarzam cie o to ze zabiles mojego brata. wysoki sadzie prosze zebyscie go zamkneli na dozywocie


Jeep Renegade 1.4 MultiAir 170 KM | TEST | autoGALERIA.pl\nJeep Renegade 1.4 MultiAir 170 KM 9AT 75th Anniversary | TEST\nOd samych początków działalności, Jeep budował samochody z krwi i kości terenowe. Potwierdza to kontrakt z armią na budowę lekkich pojazdów zwiadowczych – Willis-Overland. Późniejsze konstrukcje różniły się od samochodów robionych dla armii. Konstruktorzy nie zapominali o odpowiednich walorach terenowych, jednak duży nacisk położyli na komfort podróżowania. Mimo to przez lata Jeepy postrzegane były za jedne z bardziej walecznych aut w terenie.\nDopiero od 1995 roku pogląd na te pojazdy zaczął się nieco zmieniać. Stało się to za sprawą pierwszego Grand Cherokeego. Było to pojazd, który musiał zmierzyć się z połączeniem dwóch światów. Z jednej strony miał to być komfortowy i na swój sposób luksusowy, a z drugiej w pełni sprawny terenowo. Wbrew pozorom to się udało, mimo że ta sztuka, w tamtych czasach, była zdecydowanie trudniejsza niż obecnie.\nZ terenówki w SUV-a\nW obecnych czasach nikomu do szczęścia nie jest potrzebny wóz do ekstremalnych wyzwań. Teraz to ekstremum stanowi pokonanie progów zwalniających czy wyższych krawężników. Do tego typu przeszkód nie potrzebny stał się reduktor czy blokady poszczególnych dyferencjałów. Wystarcza natomiast dołączany napęd 4×4.\nW pewnym sensie z takimi założeniami powstał Renegade. Dzięki swoim wymiarom oraz systemowi napędu na obie osie (do wyboru są jego dwa rodzaje: system odłączania osi tylnej lub system Jeep Active Drive Low w odmianie Trailhawk), wpisuje się on idealnie w realia XXI wieku. W odróżnieniu od innych aut tego typu, w Jeepie jest system zarządzania trakcją – Select-Terrain, który jest dość zaawansowany i ma możliwość wyborów różnych trybów pracy. Jego zadaniem jest rozdzielanie momentu obrotowego (przy wykorzystaniu sprzęgła elektromagnetycznego) w taki sposób, aby był jak najbardziej skuteczny w danych warunkach. Do wyboru jest jeden z pięciu trybów pracy: skały, piasek, błoto, śnieg i auto. Do tego zestawu dochodzi jeszcze asystent zjazdu ze wzniesienia HDC (Hill Descent Control) oraz stosunkowo dobre parametry terenowe. Dowodzi tego m.in. prześwit wynoszący w standardowej odmianie 198 mm, co pozwala na brodzenie w wodzie o głębokości 482 mm oraz kąt natarcia – 17,9 stopnia, rampowy – 21,2 stopnia i zejścia – 29,7 stopnia.\nWarto też dodać, że Renegade jest zbudowany na tej samej płycie podłogowej co Fiat 500X. Inżynierowie postarali się też, aby wyciągnąć jak najwięcej z owej konstrukcji. Dlatego zastosowano tylne zawieszenie typu Chapman, umożliwiające jak największe ugięcie sprężyny i poprawę funkcjonowania układu kierowniczego. Dzięki temu ugięcie tylnego koła wynosi 205 mm. Natomiast wykorzystanie zawieszenia MacPherson z przodu, umożliwia 170 mm ugięcia przedniej osi. W efekcie przekłada się to na lepsze prowadzenie się pojazdu w zakręcie oraz poprawę właściwości terenowych.\nJeep Renegade mimo pewnego kompromisu, na który zdecydowała się firma, jest dość dzielnym terenowo autem. Jest też z pewnością jednym z bardziej wyróżniających się pojazdów. Wszystko za sprawą jego wyglądu zewnętrznego. Co by nie mówić, ten model nie został narysowany na desce kreślarskiej, tylko wystrugany w drewnie. Za jego projekt z pewnością odpowiedzialni byli typowi drwale używający do golenia brody siekier, a nie pospolitych golarek. Jest nieokrzesany i teoretycznie roztrzepany stylistycznie. Jednak jak do tego dołożymy typowo wojskową zieleń okazuje się, że jest w nim coś uwodzicielskiego. Choć długo nie mogłem przekonać się do jego designu to po pewnym czasie okazało się, że mi się on zwyczajnie podoba. Przede wszystkim nie jest banalny, co ostatnio stało się chorobą motoryzacyjną nowych pojazdów.\nNie ma co ukrywać, że w każdym Jeepie wnętrze jest funkcjonalne. Dlatego materiały są tak dobrane, aby przetrwały każde warunki. Nie są one najmiększe i mają czasami tendencje do trzeszczenia, ale z pewnością nie można powiedzieć o nich, że są złej jakości.\nDeska rozdzielcza została tak zaprojektowana, aby pomieściła jak najwięcej elementów. Dlatego w jej centralnej części znalazło się miejsce na ciekłokrystaliczny ekran dotykowy o przekątnej 6,5 cala. Za jego pośrednictwem możemy obsłużyć większość systemów inforozrywki. Warto w tym miejscu powiedzieć, że jest on dość łatwy w obsłudze. Jednak jego szata graficzna oraz nadmiar przekazywanych informacji na początku może przytłaczać.\nNajważniejszym jest jednak fakt, że Jeepa możemy spersonalizować. Lista opcji jest dość długa co bezpośrednio umożliwia klientom dokonanie wyboru najlepszego dla nich. Wśród przykładów możemy wymienić choćby różne kolory niektórych elementów deski rozdzielczej czy wyposażenia wnętrza. Fajną opcją jest podwójny szyberdach. Nie jest to jednak typowe szklane okno znane z innych pojazdów. W tym przypadku można go oczywiście otwierać albo jest też opcja ich demontażu (w bagażniku była specjalny futerał, gdzie można było skować poszczególne elementy i zamknąć).\nNajmniejszy Jeep w ofercie mimo długości całkowitej 4232 mm i szerokości 1804 mm jest dość pojemny. Bez większych problemów zmieszczą się w nim cztery dorosłe osoby, bez obawy o brak miejsca nad głowami czy na nogi. Przekonałem się o tym na własnej skórze, gdy za kierownicę wsiadła osoba o wzroście powyżej 180 cm. Choć jestem nieco niższy (176 cm) to i tak mogłem bez większych problemów znaleźć dogodną pozycję dla siebie. Niestety trzeba powiedzieć sobie szczerze, że przy dość kompaktowych rozmiarach auta musiało coś ucierpieć, aby było więcej miejsca dla podróżujących. Tym elementem jest bagażnik. Oferuje on 371 litrów objętości, co jest wystarczające przy codziennych obowiązkach, ale przy dalszych wyjazdach jest to zdecydowanie za mało.\nRenegade to również niezliczona liczba symboli nawiązujących do historii marki. Na całym samochodzie mniej lub bardziej widoczne są typowe elementy, jak pionowe żebra atrapy chłodnicy z okrągłymi światłami, oznaczenia Jeep albo „SINCE 1941”. Jest to fajny motyw, który nie pozwala zapomnieć z jakim autem mamy do czynienia. W samym wnętrzu znajdziemy parę albo i paręnaście takich elementów. Dla przykładu możemy wymienić choćby obudowę lusterka środkowego czy radia. Do tego dochodzą jeszcze motywy zewnętrzne na błotnikach, tylnej klapie, reflektorach, a nawet przedniej szybie. Dla niektórych może to być przerost formy nad treścią. Jednak takie są Jeepy. Mają w subtelny sposób przypominać co to jest za pojazd, jaka była jego historia oraz przeznaczenie.\nPod maską testowanego egzemplarza Renegade pracowała downsizingowana jednostka napędowa o objętości skokowej 1,4 litra i mocy 170 KM, zsynchronizowana z 9-biegową przekładnią automatyczną. Jest to popularny zestaw w szeregach grupy FIATA, o dość przyzwoitych osiągach. W przypadku małego SUVa pozwala osiągnąć maksymalnie 196 km/h, a pierwszą setkę na prędkościomierzu można zobaczyć już po 8,8 sekundy. Jak na aerodynamikę lodówki nie jest źle. Problemy zaczynają się w przypadku automatycznej skrzyni biegów. Jej praca pozostawia wiele do życzenia. Szarpie, przeciąga biegi i czasami jej działanie przypomina grę w ruletkę „albo się uda dobrze zmienić bieg albo nie”.\nTo jednak nie wszystko, ponieważ wraz z chaotyczną pracą przekładni potrafi skakać zużycie paliwa. Producent podaje, że średnio Renegade zużywa 6,9 l/100 km. W rzeczywistości ta wartość waha się średnio pomiędzy 8 a 9 l/100 km.\nPodróżowanie małym Jeepem można określić jako neutralne. Zawieszenie jest zestrojone przede wszystkim tak aby było komfortowe. Podczas jazdy po drogach asfaltowych auto jest stabilne i pewne w prowadzeniu, mimo względnie precyzyjnego układu kierowniczego. Oferuje również odpowiednią ciszę we wnętrzu do prędkości 140 km/h. Powyżej tej wartości zaczyna dawać o sobie znak „pudełkowaty” kształt nadwozia, a wiatr zaczyna hałasować we wnętrzu jak szalony.\nKomfortowo zestrojone zawieszenie daje o sobie znać również w lekkim terenie. Dzięki temu jazda po wertepach jest dość przyjemna, zwłaszcza jak mamy do pokonania poprzeczne koleiny czy tak zwaną „tarkę”.\nRenegade oferowany jest w sześciu wersjach wyposażenia: Sport (69 900 zł), Longitude (77 900 zł), Limited (91 300 zł), Night Eagle II (82 300 zł), Upland (112 900 zł) oraz Trailhawk (128 400 zł). Pod względem jednostek napędowych z kolei jest również sześć opcji. Trzy benzynowe: 1.6 E-TorQ (110 KM), 1.4 MultiAir (140 KM), 1.4 MultiAir (170 KM) oraz trzy wysokoprężne: 1.6 MultiJet (120 KM), 1.6 MultiJet (140 KM), 2.0 MultiJet (140 KM) 2.0 MultiJet (170 KM). Warto tez dodać, że niektóre odmiany są oferowane tylko z najmocniejszym dieslem (Upland oraz Trailhawk) lub z benzynowym 1.6 E-TorQ o mocy 110 KM (Sport). Natomiast w przypadku napędu na obie osie, to taka opcja istnieje jedynie z silnikami 1.4 MultiAir 140 i 170 KM oraz 2.0 MultiJet 140 i 170 KM.\nprzyzwoite zdolności „terenowe”\nmożliwość indywidualizacji wyglądu\nfatalna praca 9-biegowej przekładni automatycznej\nJeep Renegade jako najmniejszy z rodziny ma z pewnością najcięższe zadanie. Musi udowodnić, że zasługuje na miano bycia prawdziwym Jeepem z krwi i kości. Z pewnością jak na SUVa, to terenowo nie można narzekać na jego możliwości. W szczególności, jeżeli zakupimy odmianę ze zdecydowanie bardziej zaawansowanym systemem napędowym. Nie ma jednak co ukrywać, że Renegade to czarna owca. Miał łączyć dwa światy i przy okazji być indywidualistą. W tej mieszance, mam wrażenie, że gdzieś zaginął ten indywidualny charakter tego pojazdu. Szkoda, ponieważ jest to auto z potencjałem, które po prostu nie zostało wykorzystane.\nJeep Renegade 1.4 MultiAir 170 KM 9AT 75th Anniversary\nMoc maksymalna 125 kW (170 KM) przy 5 500 obr/min.\nMaks. moment obrotowy 250 Nm przy 2 500 obr/min.\nNapęd 4WD ze sprzęgłem elektromagnetycznym\nZawieszenie tył konstrukcja typu Chapman\nBagażnik / po złożeniu siedzeń 370/1478 l\nWymiary (dł./szer./wys.) 4232/1804/1667 mm\nMasa własna /ładowność 1450/500 kg\nMasa przyczepy / z hamulcem 1000/1500 kg\nSpalanie: miasto/trasa/średnie 8,8/5,8/6,9\nPrzyspieszenie 0-100 km/h 196 s\nCena wersji testowej b.d zł\nDodge Challanger SRT Demon Speedkore. 1200 koni mechanicznych na tylnej osi!\nJeśli zwykły Dodge Challenger Demon jest dla Was zbyt słaby, to w USA możecie dorwać coś jeszcze ostrzejszego i znacznie lżejszego.