Nowa Fantastyka - Opowiadanie: ManeTekelFares - Madame la Dur\n- Opowiadanie: ManeTekelFares - Madame la Dur\nMadame la Dur\nmężczyzna, 44 lata, Częstochowa | 29.08.20, g. 11:38 | znaki: 25405\nPrzede wszystkim pragnę podziękować dzielnym betujacym: oidrin, Outta Sewer i BasementKey za pomoc w tworzeniu tego opowiadania niemal od podstaw. Skłonny jestem uznać współautorstwo. :-) Słowa podziękowań należą się też Gekikara – kiedy betujący wraz z autorem załamali już ręce, przybył i rzucił świeże spojrzenie, odmieniając losy opowiadania.\nBędzie mi niezmiernie miło, gdy grono czytelników i komentujących powiększy się.\nW kolejce: regulatorzy, ninedin, MordercaBezSerca\nPrzeczytali: Irka_Luz, oidrin, katia72, Finkla, Koimeoda, CM, Anet, Outta Sewer\nStłumiony huk pękającego szkła za drzwiami laboratorium oznaczał, że Maksym wreszcie mógł się odprężyć. Madame zakończyła eksperymenty i albo położy się spać, albo w milczeniu wyjdzie z mieszkania. Tak czy owak, spokój do rana. Sięgnął po pilota i włączył Netfliksa – czas na tysiąc czterysta dwudziesty odcinek „Upadku gwiazdy” – kochał romanse z happy endem. Ściągnął buty i ułożył się na szezlongu. Ledwo przyłożył głowę do poduszki, gdy skrzypnęły zawiasy drzwi.\n– Maksymie. – Ton głosu Madame nie zdradzał jej nastroju, co jest typowe dla osób nawykłych do wydawania poleceń.\nZerwał się na równe nogi i odruchowo ukrył pilota za plecami. Stał z miną nastolatka przyłapanego na oglądaniu filmów porno.\n– Bądź tak miły – kontynuowała Madame – i zadzwoń do sekretariatu Lucjana. Przekaż, że proszę o rozmowę.\nOdprowadził wzrokiem szefową, wyciągnął z szuflady sfatygowany notes, odszukał odpowiedni ciąg cyfr i po chwili liczył sygnały dźwiękowe w słuchawce. Połączenie uzyskał dopiero za trzecim podejściem. Pracownica sekretariatu wysłuchawszy prośby, rzuciła krótkie „oddzwonimy”, po czym przerywany sygnał oznajmił koniec rozmowy. Podrapał się za uchem i westchnął.\nZawiesił dłoń nad klamką drzwi laboratorium, zastanawiając się, jak przedstawić efekt powierzonego zadania. Dobrze wiedział, że Madame nie znosiła czekać – to na nią czekano. Osiągała wręcz spektakularne efekty w rozwiązywaniu przeróżnych problemów kobiet. Zatrzymywanie piętna czasu w wyglądzie (i to na długo), podnoszenie libido (popularne u sześćdziesięciolatek) i wiele wiele innych drobnych przysług sprawiały, że do gabinetu Madame ustawiały się kolejki. Spotykało się to naturalnie z dużą niechęcią konkurencji – w brukowej prasie pojawiały się oskarżenia o nieuczciwe praktyki oraz używanie szkodliwych substancji – niemniej, koncesja na produkcję wyrobów kosmetycznych była ważna i interes kręcił się doskonale. Maksym wiedział, że decydujące znaczenie miała przychylność Ministerstwa Aktywnego Gospodarowania Inicjatywami Alternatywnymi, głównie za sprawą pani minister, stałej klientki Madame.\nIdąc w kierunku siedzącej za biurkiem szefowej, minął stół przeznaczony do testowania specyfików, sprzedawanych pod postacią eliksirów, kremów czy balsamów. Dostrzegł ślady niewielkiej eksplozji – niby widok częsty, ale przeczuwał, że tym razem problem jest poważniejszy.\nStanął dwa kroki przed biurkiem. Madame z wzrokiem utkwionym na przeciwległej ścianie, zdawała się starsza niż obraz przez lata wyryty w jego świadomości. Ze zdumieniem zauważył, że zmarszczki pogłębiły się, kąciki ust opadły a broda wysunęła się do przodu. Złapał się na tym, że nigdy wcześniej tego nie analizował. Zwykle atrakcyjna, czterdziestoletnia kobieta. A teraz? „Może to kwestia oświetlenia”, przemknęło mu przez myśl.\n– Pan Lucjan chwilowo jest zajęty, oddzwonią.\nMadame kiwnęła dłonią, co oznaczyło „odejdź”. Maksym skwapliwie wykonał polecenie. Skrzypnęły zawiasy drzwi i została sama.\nSiedziała, rozważając sytuację, w której się znalazła. Na mocy wciąż obowiązującej umowy z Lucjanem, kontrasygnowanej przez jego bliskiego współpracownika Mieczysława, mogła bez ograniczeń korzystać z rozwiązań technologicznych i pewnej ilości składników nieznanych w przyrodzie, a tym samym niedostępnych dla konkurencji. Problem w tym, że świat się zmienił – na wszystko potrzebne są pozwolenia i koncesje. Tą ostatnią szybko mogła stracić. Minister zażądała usługi, której wykonanie wymaga dodatkowych składników, niezawartych w dotychczasowej umowie. Brak realizacji to strata koncesji. By dalej prowadzić działalność musiałaby wyprowadzić się do innego kraju. Ale którego? Ewidentnym mankamentem współczesnego świata było to, że informacje rozchodzą się szybko i docierają w najodleglejszy zakątek Ziemi w sekundę. Minister z pewnością zadba, by…\nRozległ się dzwonek telefonu. Numer zastrzeżony. Podniosła słuchawkę.\n– Słucham. – Z głośnika wydobył się miękki baryton, można by przypuszczać, że należący do śpiewaka operowego, albo chociaż aktora. Nie słyszała tego głosu całe wieki, niemniej rozpoznała natychmiast. Lucjan.\n– Możemy podpisać nową umowę – rzuciła jednym tchem.\nLucjan nie odpowiadał. Jednak Madame liczyła na to, że to tania sztuczka marketingowa i rozmówca aż się pali, by podpisać kontrakt. Znała swoją wartość – towar prima sort.\n– Serio podjęłam decyzję.\nTym razem milczenie w słuchawce trwało tyle, ile potrzeba do, co najwyżej, dwóch siorbnięć czarnej jak smoła kawy.\n– Dobrze. Przyślę Bruna. Niech rozpozna się w temacie. Ale niczego nie obiecuję.\n– Bruna? No wiesz? – Madame nie kryła zaskoczenia a ton głosu w pełni oddawał rozczarowanie. – Nie możesz przysłać Miecia?\n– Nie. Po waszym ostatnim spotkaniu w Rzymie, został odsunięty od obsługi klientów kluczowych. Bruno ma lepsze osiągnięcia w negocjacjach.\n– Wielka szkoda. – Rozczarowanie osiągnęło stadium głębokiego rozgoryczenia. – Miecio jest taki słodki. A Bruno? – Teraz pozostawało jej udawać urażoną. – Żaden z niego partner do rozmowy. Nie mój poziom.\n– To moje ostatnie słowo. – Usłyszała w odpowiedzi. W lot pojęła, że nie ma sensu kruszyć serca Lucjana. W głowie rodził się już inny plan.\n– Niech będzie Bruno – prychnęła i odłożyła słuchawkę. Czuła wzbierającą złość. Pod ręką był tylko Maksym. Nacisnęła guzik interkomu, licząc w myślach uciekające sekundy. Dziesięć daje mocny argument do udzielenia nagany – … trzy, cztery.\nPrzewróciła oczami zrezygnowana.\n– Będziemy mieć gościa. Może przyjść w każdej chwili. Nie waż się zasnąć – dodała.\n– Już ma pani gościa. – Z interkomu popłynął lekko zachrypnięty głos Maksyma.\n– Tak szybko? – Zaskoczona Madame zerwała się z fotela, w kilku susach przebiegła pomieszczenie i pchnęła drzwi. Obok Maksyma pochylonego nad centralą telefoniczną, stał wysoki, szczupły młodzieniec. Przypominał księcia ze „Shreka”, nie tylko opadającymi na ramiona blond włosami, ale i dumną postawą – wysunięta do przodu prawa noga, lewa ręka zgięta za plecami, wciągnięty brzuch, wypięta pierś, uniesiona broda, wyzywające spojrzenie.\n„Wygląda jak nowiutki asystent pani minister”, pomyślała, „tylko tego jeszcze dziś brakowało”. Pocieszała się w duchu, że to trzecia, zatem z całą pewnością ostatnia zła wiadomość w ciągu doby – taką przynajmniej zależność wskazywały dotychczasowe osiągnięcia nauki.\n– W czym mogę pomóc? – Dopiero po grymasie na twarzy gościa zrozumiała, jak niefortunnie wybrzmiały jej słowa. Oboje doskonale wiedzieli w czym może pomóc i że umówiony termin udzielania tej pomocy minął… już jakiś czas temu.\n– Pani minister. – Młodzieniec poruszył wysuniętą stopą, upewniając się, czy prezentuje postawę wystarczająco godną urzędu. – Pani minister przypomina o danej obietnicy.\n– Proszę przekazać wiadomość, że jak będę gotowa… – Nie dokończyła, gdyż asystentowi nie sposób było odmówić pewności siebie.\n– Pani minister jest gotowa cofnąć pani koncesję – mówił uniesionym tonem a pofalowane pukle włosów zdawały się stroszyć, jak ogon pawia – w trybie natychmiastowym. Dokładnie, jutro o północy.\n– Niebawem podpisuję ważny kontakt i myślę, że wkrótce…\n– Jutro – wszedł w słowo młodzieniec – wygaśnie koncesja. – Skinął głową i zwrócił się do Maksyma: – Znam drogę do wyjścia.\nMilczeli, a Maksym przyglądał się Madame, która stała się taką, jaką pamiętał od piętnastu lat. Twarz nabrała kolorów, pełne usta, gładka, niezmącona zmarszczkami cera. I ten błysk w oczach. Dlaczego wcześniej tego nie zauważał?\n– Połącz mnie z Lucjanem. Albo nie, sama zadzwonię na komórkę.\nPobiegła do laboratorium i chwyciła za telefon. Numer miała zapisany w pamięci urządzenia. To cecha jej charakteru – zachować na wszelki wypadek. Lucjan nie odebrał. Napisała SMSa: „no i gdzie ten Bruno?” Odpowiedź nadeszła po sekundzie: „Przepraszam, nie sądziłem, że to pilne”.\nKlamka opadła, skrzypienie zawiasów przeciągało się.\n„Ach, jak oni uwielbiają celebrować”, przemknęło jej przez myśl. Czekała, a wystudiowany uśmiech miał przedstawiać mieszankę dostojnej pogardy z salonową uprzejmością.\n– Lucjan przesyła pozdrowienia. – Otulona czarnym płaszczem postać, teraz wyraźnie widoczna w dobrze oświetlonym pomieszczeniu, zrzuciła z głowy kaptur, odsłaniając bladą twarz, o gładkich jak u anioła rysach. Madame musiała przyznać, że Bruno przewyższał atrakcyjnością Miecia, o ile dobrze zapisała w pamięci obraz tego ostatniego. Instynktownie zwilżyła usta, co nie umknęło uwadze przybysza. – Muszę pokornie przyznać rację Mieczysławowi, że nie ma w świecie drugiej tak pięknej istoty, jak pani. – Ukłonił się, nie odrywając spojrzenia od rozszerzonych źrenic Madame.\n– Kawy? – zaproponowała.\n– Jeśli można, to o tej porze wolałbym herbatkę, najlepiej czarną. Gorzką.\nMadame używając interkomu, wydała stosowne polecenie Maksymowi i zaprosiła gościa do stolika w rogu laboratorium. Kiedy przechodzili obok stanowiska doświadczalnego, Bruno uśmiechnął się.\n– Eksperyment nie wychodzi?\n– Skądże – w tonie głosu westchnienie splatało się z irytacją.\nUsiedli w fotelach.\n– Nie zapytasz, co u Mieczysława?\n– Co u Mieczysława? – Wpatrzona w Bruna zdawała się nie mrugać powiekami.\n– Został przeniesiony do działu marketingu bezpośredniego.\n– Dobry Boże – niemal krzyknęła, ale w gruncie rzeczy, niewiele ją interesował los sygnatariusza poprzedniej umowy.\nLewy kącik ust Bruna uniósł się w kierunku ucha.\n– No niestety tak kończą się braki związane z umiejętnością negocjowania. Na waszym kontrakcie firma sporo straciła.\n– Naprawdę? – Madame udała zaskoczenie.\nLewy kącik ust Bruna wrócił na naturalną pozycję.\n– Wspomagamy twoją praktykę, ale przez kruczki wpisane do umowy, nie możemy wyegzekwować naszej należności.\n– O jakich kruczkach mówisz? Wszystko było uczciwe.\n– „Wymów w Rzymie moje imię”, majstersztyk. Gratuluję pomysłu. Ale niestety, Miecio za karę rozdaje teraz ulotki reklamowe przy windzie.\n– Biedactwo. – Madame przypomniała sobie zakłopotanie na twarzy Mieczysława, gdy lata temu, zwabiwszy ją wreszcie do miasta Rzym, zdał sobie sprawę, że nie może wypełnić ostatniego zadania kontraktu. Nie znał jej imienia, zresztą do tej pory, jednej z najpilniej strzeżonych tajemnic. Dokumenty podpisuje wyłącznie nazwiskiem.\n– Nie zmienia to faktu – kontynuował Bruno – że Lucjan nie jest specjalnie zadowolony z ogólnych efektów i nadal mamy ogromny deficyt żeńskich zasobów. Dlatego też zgodził się, abyśmy podpisali z tobą nową umowę. Tym razem bez wad prawnych. A przy okazji, jak masz na imię?\nMadame nie odpowiedziała, krzywiąc usta w półuśmiechu.\n– Przede wszystkim, okres trwania zobowiązań to warunek sine qua non. – Bruno udał, że nie poczuł się zlekceważony. – Gdybyś jakimś cudem znów nas oszukała, wygaśnięcie umowy odbiera ci wszystkie przyznane dotąd pakiety. Słowem, koniec z dostarczaniem rozwiązań technologicznych i patentów.\n– Jak długi ten okres? – Spuściła wzrok i zauważyła drżenie dłoni. „Opanuj się, dziewczyno”, upomniała się w myślach, „to tylko facet”.\n– Nie martw się, jesteśmy elastyczni. Czekaliśmy długo, więc cztery, pięć lat nas nie zbawi. – Zarechotał, wyraźnie ubawiony wypowiedzianymi słowami.\n– Czy ja wiem. Wykorzystałaś znacznie więcej czasu, niż pierwotne zakładała umowa. Poza tym, znajdziemy dla ciebie lepsze zajęcie, na przykład w dziale rekrutacji. Nie będziesz tęsknić. – Bruno sięgnął do kieszeni i wyciągnął tablet. – O datach jeszcze porozmawiamy, a teraz powiedz mi, czego potrzebujesz.\n– Mam problem z… – Odchrząknęła. – Z Minister Aktywnego Gospodarowania Inicjatywami Alternatywnymi. Mąż od niej odszedł..\n– Tak to jest, jak się z jednej strony pozwala żonie dbać o siebie, a z drugiej, jakby to ładnie ująć, zaniedbuje.\n– Istotnie, moje kuracje mają silny wpływ na libido. Nie dawał rady i w końcu uciekł. Po namowach udało mi się zrobić im kilka czatów wideo, ale to nie to samo i zdecydowanie za mało, jak dla niej. Góra pięciominutowe sesje.\nTwarz Bruna wyrażała zdziwienie.\n– W czym zatem kłopot? Z tego co wiem, to wyjątkowo zadbana pięćdziesiątka i kreci się przy niej wielu Adonisów. Podrzućmy jej jeszcze paru.\n– Ah, nie rozumiesz kobiet. Wiesz, jak to jest być porzuconą?\n– Ten eksperyment… – Spojrzał na stół doświadczalny.\n– Tak, to próba znalezienia środka na wzmocnienie możliwości tego biedaka. A najważniejsze w tym wszystkim jest to, że jak nie sprowadzę go z powrotem do jutra, to nie odnowią mi koncesji. Konkurencja mnie rozszarpie. Będę musiała uciekać na koniec świata. I jakie będzie moje życie? – Schowała twarz w dłoniach, z ust wypłynęły jęki rozpaczy.\nBruno zamyślił się.\n– Jest u nas kilku zdolnych chemików.\nMadame podniosła się z fotela, podeszła do biurka, chwyciła plik kartek i wróciła na miejsce.\n– To nie takie proste jak przerobienie ołowiu w złoto. – Rzuciła notatki na stolik. – Miecio dużo mi pomógł w tej materii, ale od ciebie oczekuję czegoś więcej niż proste wzmocnienie sildenafilu efedryną.\n– Jednym zdaniem, potrzebujesz czegoś w rodzaju super viagry?\n– W zasadzie tak to można określić.\n– Zdumiewa mnie łatwość tego zadania. Mamy pewne możliwości. Niechętnie dzielimy się tą wiedzą, ale tym razem zrobimy wyjątek.\n– Nie doceniasz problemu. Potrzebny jest dodatek czegoś, co spowoduje, że będzie działać na feromony konkretnej osoby. Nie chcę zrobić z faceta seks maszyny, z której dedykowana klientka nie skorzysta, bo znajdą się mniej wyeksploatowane egzemplarze.\n– Nie rozumiem. – Bruno pokręcił głową. Madame spojrzała w sufit i powiedziała niby do siebie:\n– Faceci. Myślą, że kobiety są głupie. – Widząc autentyczny brak zrozumienia na twarzy rozmówcy, dodała, patrząc mu w oczy: – Jest takie powiedzenie, że przy jednej dziurze to i kot zdechnie. A co jeśli ma do tego duży apetyt?\n– A tak, rzeczywiście, kojarzę – odparł Bruno z miną olśnionego.\n– Cudownie. Czyli jutro… – zawiesiła głos, dając szansę Brunowi. Nie zawiodła się.\n– Jutro nie. My, jako pracownicy jesteśmy odpowiednio wyposażeni, ale transfer na osobę niezatrudnioną potrwa z tydzień.\nMadame la Dur ponownie ukryła twarz w dłoniach.\n– No to na nic nasza umowa.\nBruno milczał. Madame spomiędzy palców dostrzegła jego zakłopotanie, więc dodała szlochając:\n– Jestem stracona.\nBruno poruszył się tak, jakby ocknął się z drzemki.\n– Postaram się przyspieszyć procedurę. Pojutrze.\nWybuchnęła płaczem. Odsłoniła twarz i pozwoliła, by dostrzegł makijaż spływający po policzkach.\n– Uspokój się. Nic więcej nie mogę.\n– Na pewno, możesz – łkała, dzieląc sylaby, jakby dusiły ją połykane łzy. – Tylko nie chcesz.\nOna płakała, a on milczał. Trwało to dość długo, w każdym razie na tyle długo, by Bruno postanowił przerwać impas.\n– Przejdźmy do umowy.\nMadame pociągnęła nosem. Podał chusteczkę.\n– Wstępnie przygotowałem zapisy. – Przesunął dłonią po ekranie tabletu. – Umowę ustalamy na dziesięć lat. Lucjan mówił o maksymalnie pięciu, ale niech tam, biorę to na siebie. – Przesłał najbardziej współczujące spojrzenia, na jakie potrafił się zdobyć. – Sumując. Dostarczamy „Pakiet Power” twojemu klientowi, a ty w tym czasie korzystasz bez ograniczeń z „Pakietu VIP”. Po upływie wspomnianych już lat, mam czternaście dni na przedstawienie raportu z wykonania zlecenia. Tyle samo czasu masz na sporządzenie raportu rozbieżności.\n– Bardzo dokładnie wszystko przemyślałeś. – Madame podparła dłonią podbródek i kiwała z uznaniem głową.\nBruno wciągnął ze świstem powietrze, napełniając i płuca, i dumę.\n– Wybacz, jeśli zabrzmi to zuchwale, jednak różnica między mną a Mieciem jest taka, że ja nie popełniam błędów.\n– Tak, to istotna różnica. – Uśmiechnęła się, mrużąc oko. – I nie brzmi zuchwale.\n– Dajemy sobie dwadzieścia jeden dni na wnioski końcowe…\n– Skomplikowane – przerwała, – nie zapamiętam.\n– Nie musisz. Wszystko będzie w umowie. Na końcu składam podpis i…\n– Jestem wasza – dokończyła Madame.\n– Dokładnie. – Bruno klasnął dłońmi. – Chcesz coś dodać?\n– Może tradycyjne trzy zadania.\n– Nie tym razem. Miecio już wykonał w poprzedniej umowie. Zaliczamy.\n– Ale tylko dwa – rzuciła szybko.\n– Posłuchaj. – Oparcie fotela skrzypnęło, gdy naparł na nie plecami. – Oszukałaś nas przy poprzedniej umowie. Uznaliśmy naszą porażkę. Mieczysław poniósł konsekwencje. Nie popełnimy tego samego błędu jeszcze raz. Teraz my stawiamy warunki.\n– Rozumiem – odparła ale natychmiast dodała patrząc prosto w oczy Bruna: – A zrobisz coś dla mnie, tak poza umową? – Zatrzepotała rzęsami.\n– Mogę spróbować. – Westchnął. – Nie obiecuję.\n– Rzecz w tych dwóch dniach. Mówiłam ci. Koncesja wygasa jutro i właśnie jutro mam jej dostarczyć męża gotowego do działania. Jutro, nie pojutrze. Czy zechciałbyś, tymczasowo…\nPołożyła na stole fotografię przedstawiającą kobietę w bardzo artystycznej pozie. Spojrzał.\n– Ty rzeczywiście potrafisz cuda.\n– Oj, nie wszystkie cuda są od razu widoczne. – Puściła Brunowi oczko.\n– Co musiałbym zrobić? – odpowiedział.\n– Nic wielkiego. Dla ciebie to pewnie drobiazg. – Dosięgnęła dłoni Bruna i delikatnie masowała. – Na te dwa dni przybierzesz jego postać i pomieszkasz w domu pani minister. Po zakończonym transferze pakietu, zrobimy podmianę i wszystko będzie w porządku. – Przesunęła rękę i stuknęła palcem w fotografię. Spojrzał.\n– Dobrze. Dwa dni.\n– Dziękuję. – Uśmiechnęła się i nakłuła opuszkę palca wskazującego. – Gdzie mam podpisać?\n– To już nie te czasy, moja droga. Ludzie się wycwanili. Robią transfuzje, faszerują się chemikaliami i potem mówią, że to nie ich krew. A w sądach, to wiesz jak jest. – Podsunął tablet. – Odcisk linii papilarnych, skan siatkówki oka, a odręczny podpis na ołtarzyk biurokracji.\nMaksym odskoczył od drzwi i stanął wyprostowany. Przypominał gruntownie wykształconego lokaja (brakowało tylko liberii i staromodnej peruki). Sekundę później spotkał się ze spojrzeniem Bruna.\n– Madame prosiła, abyś mi podał prywatny adres pani minister.\n– Oczywiście – odpowiedział asystent, podszedł do biurka, zapisał potrzebne dane i wyrwał kartkę z notatnika. Podał papier. Bruno ukłonił się i odszedł. W drzwiach laboratorium stała Madame.\n– Bruno! – krzyknęła za odchodzącym. – Nie zapomnij wysłać umowy do Lucjana.\nBruno przystanął i wzruszył ramionami.\n– Właśnie, że się martwię. – Madame zatrzymała na moment obracanie między palcami fotografii i spojrzała wymownie, raz na zdjęcie, raz na gościa. – A co jeśli w najbliższym czasie, będziesz zbyt mocno zajęty?\n– No dobrze. – Bruno wyciągnął z kieszeni tablet i chwilę manipulował na ekranie. – Gotowe. Możesz spać spokojnie.\nMadame złożyła usta w dzióbek i przesłała całusa.\n– Kochany jesteś. Zajrzyj kiedyś.\n– Nie kiedyś, tylko dokładnie za dziesięć lat – odpowiedział, odwzajemnił całusa, dmuchając w otwartą dłoń i zatrzasnął za sobą drzwi. Madame zwróciła się do asystenta: – Połącz mnie z panią minister.\nMaksym spojrzał na zegarek.\n– Dochodzi pierwsza w nocy, proszę pani. Zapewne już śpi.\nRzeczywiście. Minister nie tylko nie spała, ale sprawiała wrażenie, jakby czekała na ten telefon. Maksym przełączył rozmowę do gabinetu, nie odłożył jednak słuchawki. Trzymał ją przy uchu, starając się za bardzo nie sapać.\n– Jak mija noc, kochana?\n– Dziękuję, nawet przyjemnie. Udało się?\n– Tak, mam dla ciebie dwie doskonałe wiadomości.\n– Boże, jak się cieszę.\n– Po pierwsze mąż właśnie do ciebie leci, założę się, że niemal dosłownie. Tylko pilnuj go mocno, najlepiej przywiąż, żeby ci znów nie uciekł.\nMaksym odsunął słuchawkę – pisk był naprawdę przeraźliwy. Kiedy nieco zelżał, usłyszał dalszy ciąg wypowiedzi Madame:\n– A druga wiadomość to taka, że niebawem przygotuję specjalny kremik. Udoskonalona formuła.\nTym razem pisk radości trwał góra sekundę.\n– A co potrafi?\n– Cuda, kochana, cuda. Możesz wyrzucić stare zdjęcia. Zrobisz sobie nowe.– Śmiech Madame drażnił ucho nie mniej niż pisk minister.\nMaksym ostrożnie odłożył słuchawkę. Usiadł na leżance i odruchowo sięgnął po pilota. Po sekundzie odłożył go – stracił ochotę na nurzanie się w plątaninie uczuć serialowych bohaterów – umysłem zawładnął lęk, którego w żaden sposób nie tłumił podsłuchany entuzjazm szefowej. Dotarło do niego, że choć jeszcze odległy, ale koniec jednak nadejdzie. Przez wszystkie lata u boku Madame był całkowicie wolny od tego uczucia. ”Dziesięć lat” pomyślał, „i co dalej? Co pocznę jak mi ją odbiorą? Dziesięć lat, to tylko mgnienie”.\nMaksym oderwał wzrok od ekranu i niechętnie spojrzał na dwudziestokilkuletniego bruneta. Co prawda, dzień pracy już się rozpoczął, ale przerwanie oglądania pięć tysięcy siedemdziesiątego czwartego odcinka „Upadku gwiazdy” mogło zdenerwować. Szczególnie w sytuacji, gdy to ostatni odcinek i pięćdziesiąta minuta, czyli moment, kiedy zawiązuje się akcja. „Nie mógł przyjść dziesięć minut później?” pomyślał z wyrzutem. Jednak klient nasz pan, więc odpowiedział uprzejmie:\n– A dzień dobry, dzień dobry. Pan po zapas kremiku, jak sądzę?\nMaksym wskazał ręką na stojący przy drzwiach wejściowych regał.\n– Najwyższa półka, pierwsza paczka z lewej. Proszę sobie wziąć.\nNacisnął „play” na pilocie, nie zwracając uwagi na asystenta. Dwie minuty później, znów musiał wcisnąć pauzę. Skrzypiące zawiasy, to od lat skuteczny system powiadamiania, że Madame wchodzi do sekretariatu. Rozmawiała przez telefon.\n– Oj, moja kochana. Nie musisz mi mówić nic więcej. Doskonale to rozumiem. Skontaktuje się z tobą bardzo dyskretny dżentelmen.\nMaksym skrzywił usta w uśmiechu, który wywołała nie tyle podsłuchana rozmowa, co mimochodem nasuwające się wspomnienie sprzed dziesięciu lat. Kiedy leżał na szezlongu, pogrążony w fatalistycznych wizjach przyszłości, poczuł na policzku chłodną dłoń Madame. „Maksymie, wszystko będzie dobrze. Zaufaj mi, to tylko facet” powiedziała wtedy.\nI miała rację. Zgodnie z umową, po dwóch dniach prawdziwy mąż wrócił do pani minister, a Bruno stanął w drzwiach sekretariatu po tygodniu. Przypominał obitego kijem psa – spuszczony wzrok, niespokojne palce rąk, które splatając się, sprawiały wrażenie bliskich wyłamania ze stawów i pytanie wypowiedziane stłumionym głosem: „Myślisz, że Madame, mogłaby mnie przyjąć?”\nDługo rozmawiali, po czym Bruno dosłownie wystrzelił z gabinetu z energią pobudzonego buhaja. Początkowo myślał, że Madame poczęstowała go jakimś odżywczym specyfikiem, ale nie. Prawdę odkrył, gdy do obowiązków dołączyło przekazywanie nowym klientkom tajnego numeru telefonu. Nigdy więcej nie widział Bruna.\n– Maksymie. – Głos szefowej przywrócił go do tu i teraz.\n– Połącz mnie z sekretariatem Lucjana.\nSięgnął do szuflady po notes.\nMadame uśmiechnęła się do migającej czerwonej lampki linii numer jeden. Podniosła słuchawkę. Spodziewała się „słucham” łączącej rozmowę sekretarki, a tymczasem dobiegł do niej operowy baryton:\n– Dziś twój wielki dzień, Lucjanie. – Odpowiedziała jej cisza, mówiła więc dalej: – Informuję, ze nie będę robić cyrków ze sporządzaniem raportu rozbieżności. Czekam tylko na sprawozdanie Bruna. Podpisujemy i jestem wasza. – Ciszę w głośniku zastąpiło sapanie. – Lucjanie, jesteś tam?\n– O, to dobrze, już się martwiłam, że coś nas rozłączyło. To kiedy Bruno przyjdzie z raportem? – Mogłaby przysiąc, że usłyszała po drugiej stronie trzask przypominający pękanie drewnianego ołówka.\n– Problem w tym, że nadal nie odnaleźliśmy Bruna.\n– Jak to nadal? – krzyknęła, dziękując w duchu, że to tylko rozmowa telefoniczna i Lucjan nie widzi jej twarzy. – Nie sądzisz chyba…\nMusiała odsunąć słuchawkę od ucha. Lucjan podniósł głos:\n– Nie udawaj idiotki. Myślisz, że uwierzyliśmy ci na słowo? Sprawdziliśmy. Wiemy, że go nie ukrywasz. Szukamy dalej.\nRoześmiała się w duchu i powiedziała na głos:\n– Chcesz mi powiedzieć, że uciekł wam szef działu rekrutacji i przez dziesięć lat go nie znaleźliście?\nSapanie w słuchawce stało się nieznośnie intensywne.\n„Akurat”, uśmiechnęła się. „Zmień politykę personalną w firmie, to nie będą uciekać”.\n– Ale co z naszą umową?\n– Do czasu podpisania aneksu, zgodnie z regulaminem, usługi świadczone są bezterminowo. Dobrze o tym wiesz.\n– No tak, rzeczywiście. Zapomniałam. – W tej chwili pożałowała, że nie kazała Maksymowi wstawić do lodówki szampana. Oczyma wyobraźni widziała korek odbijający się od sufitu i strumień piany lejącej się na podłogę.\nLucjan odezwał się pierwszy.\n– Podeślę Andrzeja w sprawie aneksu.\n– Świetny pomysł – odparła z entuzjazmem. – Zobaczmy. – Zaszeleściła kartkami kalendarza. – Poczekaj. Tutaj nie… tu też nie bardzo. Wiesz, mam pomysł. Odezwę się, jak znajdę chwilę. Może być?\nOdpowiedział trzask odkładanej słuchawki.\n„Nie wiem, kto ci kiedyś podpowiedział, by wprowadzić w firmie celibat, ale uwielbiam tego pożytecznego idiotę”, roześmiała się w głos a myśli przekierowały uwagę na Maksyma.\nWstała od biurka i przeszła do stanowiska doświadczalnego. Ponadczasowa retorta górowała nad ustawionymi w rzędach szklanymi zlewkami, kolbami i cylindrami. Otworzyła szufladę i wyciągnęła flakonik opatrzony czerwonym napisem: „Pakiet Power”.\nNie odczuwał zmęczenia. To prawda, napracował się i to bardzo – pot wciąż perlił się na jego piersi – ale miał wyśmienitą kondycję. Uwalnianie wulkanu endorfin wspomagało poczucie dumy. Kuracja Madame otworzyła nowy rozdział także i w jego życiu.\nObrócił się na bok i wsparł na łokciu. Dotknął włosów szefowej. Uśmiechnęła się przez sen.\n„To tylko kobieta”, pomyślał.\nZasnął snem spełnionego człowieka.\nmężczyzna | 29.08.20, g. 12:11\nZ początku nie do końca wiadomo, jaką ubraną w nowe szaty historię obserwujemy, ale to dobrze, tekst ma szansę zainteresować swoją treścią, a nie odniesieniem do oryginału. Później już wszystko wiadomo, ale oluz za to, że nie uprawiasz łopatologii, tylko opowiadasz historię, ufając czytelnikowi, że zna oryginał i sam połączy kropki.\nSam pomysł na zamianę osobliwy, przyznam, że nie pomyślałbym o tego typu działalności, ale dzięki zakończeniu udało Ci się uczynić z biznesu Madame element mocno związany z fabułą. Samo zakończenie… dobrze, że taki przyjąłeś scenariusz. ;)\nMoże nie zauważyłem fajerwerków, ale wyszedł ci kawał porządnego opowiadania.\nI jeszcze wspomnę, że świetny tytuł. Przyciąga uwagę.\nmężczyzna, 37 lat, Mikołów | 29.08.20, g. 14:09\nMoją opinię już znasz, powtórzę jednak, że ta końcówka jest bardzo dobra. Fajnie, że poszedłeś w tym kierunku.\nmężczyzna | 29.08.20, g. 17:32\nJanina Twardowska, tak?\nNapisane lekko i płynnie, dość sprawnie. Trochę dziwi, ze siły piekieł obeznane z technologią nie były w stanie wytropić imienia, ale niech tam, to nie opowieść na “śmiertelnie poważnie”.\nSugestia: jeśli w momencie zabibliotekowania nie będzie minimum jednego tagu, to tekst nie wskoczy na główną.\nkobieta, Jaworzno | 29.08.20, g. 19:12\nFajne. Czytałam już kilka godzin temu, ale pisanie komentarzy przez telefon wymaga nadprzyrodzonych mocy, więc przybywam dopiero teraz.\nTreściowo jak najbardziej mi podeszło, tekst jest sprawnie napisany. Dość ograniczone moce piekieł, jak zauważył Wilk, ale nie miało to negatywnego wpływu na odbiór. Powodzenia w konkursie. :)\nmężczyzna | 29.08.20, g. 19:13\nA w sumie tekst miał potencjał, by na końcu zasugerować wrogie przejęcie piekła ;P\nmężczyzna, 44 lata, Częstochowa | 29.08.20, g. 20:10\nDzięki, że przybyliście.\nSamo zakończenie… dobrze, że taki przyjąłeś scenariusz. ;)\nTo Ty zainspirowałeś. Dziękuję.\ni celne spostrzeżenia też. Dzięki, chopie.\nA to akurat pilnie strzeżona tajemnica.\nTrochę dziwi, ze siły piekieł obeznane z technologią nie były w stanie wytropić imienia, ale niech tam, to nie opowieść na “śmiertelnie poważnie”.\nDoszedłem do tego własnie wniosku. Można przecież przyjąć, że z jakiegoś powodu nie wytropili imienia. Może też nie szukali. A zagłębianie się w wyjaśnienia detali detali, nie wiem, czy nie zaszkodziłoby całości.\nTak, dzięki. Wrzuciłem i miałem pouzupełniać tagi i fragment, bo z tym zawsze mam kłopot. nie sądziłem, że zejdzie mi do wieczora.\nKto wie, jakie Madame ma jeszcze plany?\nDość ograniczone moce piekieł, jak zauważył Wilk,\nPracowałem w takich miejscach, że jestem w stanie wyobrazić sobie zaawansowaną technologicznie organizację, w której sypią się podstawowe rzeczy i tak naprawdę ogarnia je portier.\nPodglądam konkurencję i nie mam zbyt wiele oczekiwań. Właściwie tylko jedno, że ktoś uśmiechnie się czytając.\nkobieta | 30.08.20, g. 16:16\nHi, hi, dobre, spodobało, jak madame radziła sobie z wysłannikami piekieł :) Choć, kurczę, zbyt inteligentni to oni nie byli\nCzytało się dobrze, uśmiechnęło się po drodze. Fajne opko :)\nmężczyzna, 44 lata, Częstochowa | 30.08.20, g. 18:44\nCzytało się dobrze, uśmiechnęło się po drodze.\nSprawianie przyjemności, też jest jest przyjemnością. Dzięki za wizytę.\nkobieta | 31.08.20, g. 12:22\nA tam detale, przecież w sumie znasz je z wersji roboczej.\nPrzyjemny lekki tekst do uśmiechnięcia i pokręcenia głową nad niezaradnością tych niby przebieglych sił piekielnych. I plus za uczłowieczenie Madame relacją z Maksymem.\nmężczyzna, 44 lata, Częstochowa | 31.08.20, g. 17:11\nDzięki raz jeszcze za pomoc, oidrin.\nkobieta, 41 lat | 31.08.20, g. 20:26\nBardzo dobrze się czytało. Lekko, na wesoło, wysłannicy Piekieł nieporadni, ale jak najbardziej pasujący do treści opowiadania. Madame też fajnie wykreowana.\nmężczyzna, 44 lata, Częstochowa | 01.09.20, g. 07:42\nkatiu, dziękuję za komentarz i kliczka.\nkobieta, Warszawa | 01.09.20, g. 18:57\nMuszę coś wyznać… Nie wiem jak… Dobra, dam radę (tylko nie bić… za mocno): nigdy nie czytałam Pana Twardowskiego! No, ale po twojej wersji zamierzam nadrobić ten karygodny błąd ;)\nCzytało mi się bardzo dobrze, a główna bohaterka jest super. Właściwie pochłonęłam całość błyskawicznie (a jest to wyczyn, gdyż jestem przeziębiona). Wprost uwielbiam takie intrygi, szczególnie że od razu wiadomo (zarówno my wiemy jako czytelnik, jak i piekło wie), że kobitka coś kombinuje. A mimo to i tak dali się ponownie ograć, fajnie podkreśliłeś ich pychę i zadufanie.\nI tylko coś mi troszkę przeszkadzało w końcówce, ale ciężko powiedzieć co dokładnie. Może była zbyt szybka? Nie, chyba nie to. Tak czy inaczej, reakcja Lucjana świetna (to łamanie ołówka w tle bardzo sugestywne).\nkobieta, 34 lata, Wałbrzych | 01.09.20, g. 21:14\nStworzyłeś świetną postać, ManeTekelFares! Kobieta sukcesu, intrygantka, wie czego chce i zrobi wszystko, by to osiągnąć. Uwydatniłeś jej cechy zestawiając z nią Maksyma.\nPodobają mi się nawiązania do oryginału: podstęp z wymówieniem imienia czy ucieczka Bruna. Całość również w podobnym humorystycznym tonie. Czytałam z przyjemnością, bo opowiadanie napisane sprawnie i lekko (przedmowa mi nie pasuje do opowiadania:-)\nkobieta, Łódź | 01.09.20, g. 21:21\nSympatyczna historyjka. Interesujący wybór oryginału do przeróbki – taki nietuzinkowy.\nZawsze to miło, kiedy piekło przegrywa. No, ale musieli sami tego chcieć, jeśli wprowadzili celibat. ;-)\nPod wieloma względami zmiana niewiele zmieniła – nadal trzeba zadowolić kobietę. Fakt – skutki są odmienne.\nTą ostatnią szybko mogła stracić.\nkobieta, 30 lat, Kraków | 02.09.20, g. 15:17\nTo by było na tyle w podszywaniu się pod Anet, teraz będę GADAĆ :D\nJak już wiesz, bo przeżywałam na SB, wzięłam na warsztat tę samą legendę. Choć nie bez strachu, że będę powtarzalna, przeczytałam Twój tekst z dużą przyjemnością. W ogóle coraz bardziej wydaje mi się, że fakt, iż aktualnie sama pracuję nad moją wersją tej samej postaci, wpłynęło nawet lepiej na mój odbiór :D Z jednej strony doszukuję się podobieństw, z drugiej – strasznie bawią mnie Twoje pomysły i rozwiązania! A że siedzę w temacie, to i wciągnęłam się mocno i bardzo zaangażowałam w historię. Nie jest skomplikowana, ale po co ma być? Jest zabawna i lekka, z pomysłem :) Do tego napisana ładnie.\nAh, no i rozwiązanie z seksem, który ratuje sytuacje jest bomba :D\nTa Twardowska – intrygantka jedna! Nie jest to do końca moja wizja (ale to doooobrze, będziemy mieli inaczej! :D Myślę, że nasze Twardowskie mogłyby pójść razem na wódkę), ale jest ciekawa – przebiegła, inteligentna i zabawna (choć jej rozmowa z ministrą – strasznie irytujące babskie trzpioty z tego wyszły, ale tak miało być więc przyjmuję ;))\nDiabły trochę tępawe, ale to w sumie wyszło na dobre, dodaje humoru. Ciekawa postać Maksyma – taki boczny obserwator, w końcu dostający należytą, hm, rolę, żeby nie powiedzieć pozycję w firmie i opowiadaniu :P\nCzy w tej scenie po przeskoku 10 lat później ów brunet:\nMaksym oderwał wzrok od ekranu i niechętnie spojrzał na dwudziestokilkuletniego bruneta.\n… to Bruno aka. dyskretny dżentelmen, który przyszedł po kremik dla kolejnej klientki?\nNie wiem czy rozumiem też dlaczego Maksym na końcu mówi “To tylko kobieta”, poza tym, że to nawiązanie do jej wcześniejszych słów: “to tylko mężczyzna”? Chodzi po prostu o to, że obie strony mają takie same potrzeby seksualne czy o coś innego? Bo zaczęłam dumać, czy to Maksym ją jakoś ograł czy co :D\nJeszcze krótko w kwestii samego oryginału:\n→ znaczy mówimy o nawiązaniu do “Pani Twardowskiej” Mickiewicza, tak? Bo wariantów legendy samej w sobie jest tyle, że ciężko wyłapać jeden “oryginał” :D Nie wiem jak sprawę przedstawiają starsze teksty. Tak z ciekawości – gdzieś poza Mickiewiczem jeszcze pojawia się motyw zadowolenia kobiety?\nO i jak Kasjo pisze, że nie czytała “Pana Twardowskiego” to też mnie zastanawia, o którym tekście tak naprawdę mówi?\nTo mi się w tej legendzie podoba – jej wiele wariantów, możliwości interpretacji, pierdyliad różnych szczegółów. Może tego będę się trzymać, to jest dobry trop! :D\nkobieta, Łódź | 02.09.20, g. 18:07\nTak, miałam na myśli wersję Mickiewiczowską. Szczerze mówiąc, innej nie znam. Ale jeszcze gdzieś był Rzym? Bo owszem, legenda o Twardowskim, Księżyc itp. – tak. Ale epizod z oszukaniem diabła?\nmężczyzna, 44 lata, Częstochowa | 02.09.20, g. 18:25\nDzięki za komentarze, Trochę spóźniony, ale spieszę z odpowiedzią.\nNajpierw Koimoeda, bo mamy aktualnie wspólne zainteresowania. :-)\nNie ukrywam, że chciałem odbić się od Pani Twardowskiej Mickiewicza. W becie skojarzenia były natychmiastowe, a ja próbowałem postawić sytuację tak. Jest znany z kilku(nastu) wariacji Jan Twardowski, który sprzedaje duszę diabłu, w celu uzyskania pewnych korzyści, potem robi diabła w ciula. Twist opiera się na tym, że Twardowski przechytrzył siły piekielne. Myśl, która mi przyświecała to prosta podmianka z pana na panią. I prawie tak wyszło. A becie była wersja 1.0, 1.1, potem 2.0 i nagle 3.4.\nTo pozostałość z wersji 1.(…). Ale została. Pierwotnie to był “nowiutki” asystenty pani minister. W wersji 2.(…) oś intrygi była jaszcze wycelowana w panią minister.\nW wersji 3.x można interpretować. :-)\nMaksym był obserwatorem poczynań Madame. Była szefową, kimś kto ma możliwości i władzę oraz spryt, którym pokonała Lucka. A jednak, gdy tak na nią patrzył, to…\nA to już jest bardziej złożone i w pewnym sensie wybrzmiało, kiedy komentowałem opko Gekikary. Skąd w ogóle pomysł, że Bóg, Szatan to faceci? Bo takie są uwarunkowania kulturowe?\nNawet u Mickiewicza nie było motywu zadowolenia kobiety. Bardziej motyw dający do zrozumienia, że trudno nadążyć za jej pragnieniami i oczekiwaniami. Ale to też stereotyp kulturowy.\nJako nastolatek zetknąłem się z A.C.Doyle’em i jego Sherlockiem. Wiesz, co mi utkwiło w pamięci do dziś?\n“Cherchez la femme”.\nW jednym z opowiadań pojawiło się to stwierdzenie: szukajcie kobiety, kiedy nie potraficie znaleźć logicznego wytłumaczenia jakiegoś zdarzenia. U facetów wszystko jest zero jedynkowe. Wynalazki praktyczne i użyteczne, myśli nakierowane na efekt ekonomiczny, ergonomiczny, etc. Powiem tak, jeżeli wibrator został wymyślony nie po to, by dawać przyjemność kobiecie, tylko po to by leczyć tak zwaną histerię.\nDobra, rozzuchwaliłem się i mógłbym jeszcze tak długo… :-)\nI tylko coś mi troszkę przeszkadzało w końcówce, ale ciężko powiedzieć co dokładnie. Może była zbyt szybka? Nie, chyba nie to.\nTo, że autora na końcu wyszedł facet. Ale to jest facet. :-)\nCzytałam z przyjemnością, bo opowiadanie napisane sprawnie i lekko (przedmowa mi nie pasuje do opowiadania:-)\nCieszę się, że sprawiłem przyjemność. :-) A co do przedmowy – zawsze coś zepsuję.\nJakby to trafnie ująć… “babska logika rządzi”. :-)\nkobieta, 30 lat, Kraków | 02.09.20, g. 18:25\nEdytuję odpowiedź, bo poszło równolegle, tu mówię do Finkli:\nTak, Rzym akurat pojawiał się we wszystkich wersjach legendy, przynajmniej w tych na które ja się natknęłam (pracując w krakowskiej informacji turystycznej mam pod ręką co najmniej kilka książeczek z tą legendą ;D). Zgodnie z moim riserczem obecność Rzymu jest całkiem uzasadniona – alchemik Zygmunta Augusta, którego wiąże się z legendarnym Twardowskim, miał zostać zaciukany we wsi Mystki-Rzym na Podlasiu.\nA jeśli chodzi o motyw wykiwania diabła, to w legendach mu się nie udało (lub udało częściowo: Twardowski w trakcie uprowadzenia przez diabła miał się zacząć modlić, co diabła wystraszyło tak, że puścił biednego maga: dzięki temu nie trafił do piekła, tylko wylądował na księżycu).\nDlatego właśnie zależności od tego, co przyjmujemy za oryginał, tekst ManeTekelFaresa ma albo podobne, albo zupełnie inne zakończenie. Jeśli wychodzimy od Mickiewicza, to faktycznie finał zbliżony do ballady, jeśli natomiast od którejkolwiek z legendy – Z(A)MIANA płci wyszła pysznie i poskutkowała zmianą zakończenia o 180 stopni.\nA teraz do Ciebie drogi autorze (pomęczę Cię, bo po to jest tekst żeby o nim gadać haha!)\nJest znany z kilku(nastu) wariacji Jan Twardowski, który sprzedaje duszę diabłu, w celu uzyskania pewnych korzyści, potem robi diabła w ciula.\n→ … a potem diabeł robi jego :D Ale Twoja wersja – że to jednak Twardowska wygrywa – podoba mi się.\n→ aaa ok, czyli mam sobie to dopowiedzieć, w porządku. Czyli to ok, że nie byłam pewna ;)\n→ nie kupuję tego tłumaczenia. Jak to się ma nadal do zwrotu “to tylko kobieta”? Bo zgodnie z przyjętą tutaj logiką, należałoby to rozumieć, że:\n1. Była szefową, kimś kto ma możliwości i władzę\n2. A jednak, gdy tak na nią patrzył to… to tylko kobieta?\nChcesz powiedzieć, że 2 przeczy 1? W tym tłumaczeniu widzę taki trop, ale nie chcę tego tak rozumieć, dlatego drążę żeby wiedzieć o co Tobie chodziło.\nSkąd w ogóle pomysł, że Bóg, Szatan to faceci? Bo takie są uwarunkowania kulturowe?\n→ znikąd. Tu się w pełni zgadzam. Ja ich tak nie postrzegam, też uważam to za uwarunkowania kulturowe.\n→ wiem. Tutaj się odnosiłam bardziej do wypowiedzi Finkli (Pod wieloma względami zmiana niewiele zmieniła – nadal trzeba zadowolić kobietę.)\nW jednym z opowiadań pojawiło się to stwierdzenie: szukajcie kobiety, kiedy nie potraficie znaleźć logicznego wytłumaczenia jakiegoś zdarzenia. U facetów wszystko jest zero jedynkowe. Wynalazki praktyczne i użyteczne, myśli nakierowane na efekt ekonomiczny, ergonomiczny, etc.\n→ ojjj :D nie, nie. Nie umniejszasz tym samym troszkę Waszej płci? ;)\nPowiem tak, jeżeli wibrator został wymyślony nie po to, by dawać przyjemność kobiecie, tylko po to by leczyć tak zwaną histerię.\n→ … jeśli nie po to, by… tylko po to by… to co…? Tak jakby mi się coś tu urwało, nie kumam tego zdania, a jestem ciekawa dokąd zmierza. Poczekaj, skoro nie widzę w tym zdaniu logiki, a mężczyźni są zero-jedynkowi, to – zgodnie z przywołanym Sherlockiem – mam szukać kobiety, która mi je wyjaśni, nadążam? :> Finkla, ratuj z tą babską logiką! :D (wiem, że je celowo urwałeś, ale tak się nie robi no!)\n→ no ja wiem, że tego było dużo :D Dlatego się właśnie zastanawiam co mają poszczególne osoby na myśli mówiąc “Pan Twardowski”.\nDzięki za odpowiedź, rozzuchwalaj się, robi się ciekawie!\nmężczyzna, Poznań | 04.09.20, g. 21:17\nMTF, bardzo fajna historia. Świetnie wykreowane postacie, dynamiczne dialogi oraz niebanalny wątek piekielny, który miesza się z biurokracją, konsumpcjonizmem i naciskami ze strony władz. Czy piekło jest tutaj największym problemem? ;)\nJestem również fanem końcówki, nadaje to dodatkowego sensu przedstawionej historii, nieoczekiwany wątek miłosny :)\nGdzieś tam po drodze jeszcze serial à la netflixowy, a jako już w becie rzekłem: niech pierwszy rzuci kamieniem, kto nigdy nie oglądał obciachowego serialu. (Tak, wiem Outta, Ty byś rzucił ;))\nmężczyzna, 37 lat, Mikołów | 04.09.20, g. 21:29\nA żebyś wiedział BK, nie oglądam seriali, mam ciekawsze rzeczy do roboty :) Wyjątek, to wspomniany już wielokrotnie przeze mnie “Legion”, który uważam za arcydzieło a nie obciach i polecam go każdemu, kto szuka czegoś wyjątkowo i niezaprzeczalnie oryginalnego w temacie superbohaterstwa.\nmężczyzna, Tychy | 06.09.20, g. 09:21\nJak wiesz, lub nie wiesz, komentarze CM-a w tym konkursie są dość… osobliwe. Mam jednak dla Ciebie dobrą informację: zostałeś od dziwacznego komentarza cudownie ocalony, albowiem CM, uprowadzony przez chorwacką rodzinę Spóźnić – Niewyrobić, nie bardzo ma czas, by przygotować stylizowaną opinię.\nDobra, będzie tego wstępu. Do komentarza przystąp!\nWcale, wcale niezły tekst. Naprawdę bardzo przyjemnie mi się to czytało. Przy okazji fajnie widzieć, że humor na portalu próbuje wracać do żywych. ;)\nMasz tu dużo dialogów, właściwie cały tekst oparty jest na dialogach, ale w tym wypadku to w żadnym stopniu nie przeszkadza. Przeciwnie, nawet pasuje, bo tekst czyta się szybko (czemu, poza dialogami, sprzyja również jego lekkość) i, jak pisałem, przyjemnie.\nPomysł niby nie zawiera w sobie szczególnie wiele elementów świeżych czy zaskakujących, ale też tekst jako całość jest złożony bardzo rzetelnie. Wszystko (a właściwie prawie wszystko) zdaje się tu być do siebie dobrze dopasowane.\nHumor subtelny, ale bardzo przyjemny. Madame momentami wydawała mi się być zbyt bezpośrednia. Słowo “madame” mimowolnie kojarzy się z pewną formą wyniosłości. Tutaj masz lekki tekst z domieszką humoru, więc nawet pasowałoby moim zdaniem nieco jeszcze tę wyniosłość nie tylko zaakcentować, ale może i nawet lekko przerysować dla podkreślenia humorystycznego wydźwięku tekstu.\nTa uwaga to jednak drobiazg. Czyta się dobrze, miło spędziłem czas przy lekturze, a marudzenie jest konieczne, bo w końcu jesteśmy tu po to, by się rozwijać. Słowem, trzeba trochę pozrzędzić. ;-)\nSwoją drogą, jeśli BasementKey przeczyta ten komentarz, pewnie będzie miał ochotę mnie oskalpować. Obaj napisaliście lekkie, humorystyczne teksty. Wydaje się, że na porównywalnym poziomie. Czego ten mi podszedł, a tamten nie? Nie mam pojęcia.\nmężczyzna, Poznań | 06.09.20, g. 12:42\nOld CommentHand schodził do ciemnej piwnicy z coltem w prawej dłoni oraz pochodnią w lewej. Kopcący ogień drażnił go w oczy, a może to oburzenie, wywołane informacją, którą miał do przekazania.\nKluczDoPiwnicyTu siedział pochylony nad klawiaturą, a wokół jak zwykle krążyły duchy przeszłych i przyszłych opowieści. Old CommentHand schował colta do kieszeni i lekko odchrząknął. Piwniczny szaman odwrócił się w stronę wejścia.\n– To ten CM – zaczął kowboj. – Znowu robi ci koło pióra.\nKluczDoPiwnicyTu szybkim ruchem ręki chwycił kilka, czarnych jak noc, piór kruka rozłożonych na biurku. Dopiero po chwili się zreflektował.\n– Aha, metaforycznie. To cóż on tam znów wygaduje, ten totem autora?\n– Mówi, że twoje duchy historii są jak tania whiskey, jedno i drugie mu nie podchodzi.\n– A cóż to za kłapanie negatywnymi komentarzami o mnie pod cudzym tekstem? Czy on nie wie, że wódz Kłapaczów może być tylko jeden? Kilka celnych ciosów commenthawkiem i jego teksty zostaną oskalpowane z wartości, aż do samych czerepów. A potem, gdy duchy jego opowieści go opuszczą i odejdą do krainy wiecznych poprawek, odtańczymy na krzyk pudle zwycięski taniec.\n– Ehm… Jemu chyba o to właśnie chodzi – zatrzymał rozmarzonego szamana Old CommentHand.\n– Sam w komentarzu wspomniał o skalpowaniu, to może być pułapka na plemię Kłapaczów, którego jesteś największym przedstawicielem, KluczDoPiwnicyTu.\n– Zagadajmy z którymś z duchów opowieści CMa, za kilka paciorków i jedno krucze pióro powinien zgodzić się udostępnić nam trochę tego totemowego stylu. Uderzmy w CMa jego własną bronią.\n– Dobrze CommentHand, zajmij się tym. – KluczDoPiwnicyTu już odwracał się na powrót do klawiatury. Nagle zatrzymał się, wziął coś z biurka i podał kowbojowi – Masz, tutaj jest krucze pióro. Jeżeli chodzi o paciorki, ja już się dawno nie modliłem, ale możesz coś zmówić wychodząc z piwnicy.\nkobieta, 34 lata, Wałbrzych | 06.09.20, g. 13:02\nkobieta, 30 lat, Kraków | 06.09.20, g. 15:23\nOld Comment Hand uważaj, CM teraz pod ochroną duchów bałkańskich! :D\nkobieta, Warszawa | 06.09.20, g. 15:52\n– W czym mogę pomóc.\nTo chyba jest pytanie.\nmężczyzna, Poznań | 06.09.20, g. 16:12\nKoimeoda, wiadomo – pod daszkiem kaszkietu noszę żyletki, jak na prawdziwego peaky blindersa przystało ;)\nA CM niech odpoczywa w objęciach chorwackich dżinów lub innych przysmaków z butelki ;)\nmężczyzna, 44 lata, Częstochowa | 06.09.20, g. 21:43\nOjej, nie spodziewałem się takiego ruchu. Dziękuję. :-)\nDlatego właśnie zależności od tego, co przyjmujemy za oryginał, tekst ManeTekelFaresa ma albo podobne, albo zupełnie inne zakończenie.\nWersji legendy rzeczywiście sporo. Trzymałem się tego, że Twardowski jest symbolem sprytu i grał na nosie siłom piekielnym.\nJak wyżej. Nie jestem twardoskologiem, ale zawsze miałem z tyłu głowy, że zrobił diabła w bambuko. może to wpływ reklamy Allegro…\nA tu z autora wylazł facet.\nBynajmniej. Troszkę chłodnej oceny nie zaszkodzi.\n… jeśli nie po to, by… tylko po to by… to co…? Tak jakby mi się coś tu urwało, nie kumam tego zdania, a jestem ciekawa dokąd zmierza. Poczekaj, skoro nie widzę w tym zdaniu logiki, a mężczyźni są zero-jedynkowi, to – zgodnie z przywołanym Sherlockiem – mam szukać kobiety, która mi je wyjaśni, nadążam? :> Finkla, ratuj z tą babską logiką! :D (wiem, że je celowo urwałeś, ale tak się nie robi no!)\nZero jedynkowość połączona z niechlujstwem. Czasem/często zdarza mi się pisać jakąś myśl, potem zmieniać i zapominam, że niektóre słówka z wersji jeden nie pasują do drugiej. Zatem wyjaśniam. Wibrator nie powstał, by zadowalać, tylko leczyć. Zastosowanie praktyczne z punktu widzenia faceta patrzącego na użytkowość kobiety. Jak ma histerię to nie gotuje, nie pierze… marudzi.\nWiadomo, dobra beta to i efekty. A co do piekła. Świat się zmienia i piekło ma problem. Za dużo literatów miesza.\nCM, dziękuję. To cholernie miłe, co napisałeś.\nBrak zrzędzenia zawsze był mi podejrzany.\nSwoją drogą, jeśli BasementKey przeczyta ten komentarz, pewnie będzie miał ochotę mnie oskalpować.\nJak się dogada z Pewnym Apaczem, to cholera wie. Masz dobre ubezpieczenie? Jak coś, to pomogę.\nDawaj namiary na gościa.\nTo więcej, niż tysiąc słów. Dziękuję.\nkobieta, Warszawa | 13.09.20, g. 22:06\nPrzeczytałam z przyjemnością. Lekki, dowcipny tekst. Zwróciłam uwagę, jak dobrze przedstawiasz zachowania bohaterów, pokazujesz niuanse w relacjach, a także szczegółowo opisujesz mimikę. Wiele się tutaj dzieje na warstwie emocjonalnej, chociaż nie mamy erupcji wulkanicznych, no chyba, że w domu pani minister ;). Podoba mi się taka stonowana melodia.\nSam pomysł również zasługuję na uwagę. Klinika Twardowskiej, grube kosmetyczne biznesy powiązane z polityką. Piekielni durnie. Moc seksu. Naprawdę fajnie pomyślane, subtelnie nawiązujące do legendy i realiów, jakie znamy.\nW końcówce zirytowałam się maksymowym stwierdzeniem: “to tylko kobieta”. Nie widzę go w roli kochanka dla madame, gościa, który najchętniej ogląda jeden i ten sam serial przez dziesięć lat. Nie! Nieeee! <krzyczy z przerażeniem>\nkobieta, 48 lat, Kraków | 15.09.20, g. 01:40\nmężczyzna, 44 lata, Częstochowa | 21.09.20, g. 14:20\nCytryna, przepraszam, że tak późno odpowiadam.\nA co do końcówki, to przypomnę, że jakby na to nie patrzeć, autorem jest samiec. :-)\nkobieta, 48 lat, Kraków | 12.11.20, g. 12:48\nFajny pomysł na przetworzenie legendy / ballady o pani Twardowskiej, a raczej – o panu Twardowskim, bo to w jego roli osadziłeś bohaterkę. Retelling jest zabawny i pomysłowy, zamiana czarodzieja na nie całkiem legitnie działającą guru przemysłu urodowego to świetny pomysł. Twardowski/-a to u ciebie pełnokrwista postać kobieca, nieoczywista moralnie, ani dobra, ani zła, za to żywa i wiarygodna w swoim niemal tricksterkim sprycie. Z dużą radością przyglądałam się temu, jak ogrywasz kwestię nieznajomości imienia i wykorzystywania prawniczych kruczków w negocjacjach z siłami piekieł.\nWyszły ci też naprawdę fajnie humorystyczne interakcje między madame a kolejnymi niezbyt bystrymi wysłannikami piekieł. W kompozycji tekstu udało ci się zarówno zachować suspens (bo historia wciąga i dobrze się ją czyta), jak i niewymuszony humor, bo tekst jest bezpretensjonalny i zabawny. Zdecydowanie mi się podobał i z wielką chęcią widziałabym go w Zamianowej antologii.\n(fun fact: sama chwilowo pracuję nad opowiadaniem opartym na tej historii, choć moje jest zdecydowanie związane z Mickiewiczowską panią Twardowską; omawiałam początek tego tekstu ostatnio na warsztatach literackich, których byłam iuczestniczką, a prowadziła Anna Brzezińska)\nmężczyzna, 44 lata, Częstochowa | 13.11.20, g. 09:46\nninedin, dziękuję za to wyróżnienie. Jeszcze raz wielkie podziękowania dla betujących, gdyż dzięki ich uwagom opowiadanie dalece odbiega od wersji, którą chciałem zaprezentować w pierwszym zamyśle.


Blog - Łagowska Photography\nPregnancy Photo Sessions - Standard Price 550 PLN 1 - 2 hours of the session Number of stylings: 3-4 10 digital photos, retouched photos recorded on a pendrive + download link stylish maternity dresses at your disposal possible makeup extra payable An opportunity to buy extra shots outside the package PLN 40 / pcs Pregnancy Photo Sessions - Premium Price 750 PLN Duration 1-2h Number of stylings: 3-4 10 digital photos, retouched Decorative box with printed photos + pendrive +download link Makeup + hair styling included* stylish maternity dresses at your disposal\nZasady Black Friday 23-29 listopada 2020\nZasady Black Friday 23-29 listopada 2020 Promocja Black Friday umożliwia wykupienie sesji od 23 - 29 listopada z rabatem 25% na wszystkie pełne sesje zdjęciowe. Promocja nie dotyczy mini sesji zdjęciowych. Czas wykonania sesji to styczeń do marzec 2020 r. Rabatem objęta jest cena podstawowa pakietu. Jeśli sesja newborn kosztuje 650 zł, to po rabacie koszt wynosi 487,5 zł. Koszt za dodatkowe zdjęcie nie zmienia się, wynosi 40 zł/szt. Zapisz się na sesję TUTAJ. Ceny poszczególnych sesji po rabacie: Sesja ciążowa plener lub studio 550 zł / po rabacie 412,5 zł 1,5 h sesji w moim studio lub w plenerze, jeśli pogod\nWitajcie:) Jeśli tu trafiliście być może spotkamy się już niedługo na sesji świątecznej 🎄🎄🎄 Poniżej w punktach przedstawię Wam ogólne informacje odnośnie tegorocznych sesji świątecznych oraz podpowiem jak przygotować się do takiej sesji Ze względy na sytuację związaną z koronawirusem w tym roku sesje będą się odbywać w następujące weekendy 24-25.10, 7-8.11, 14-15.11 od 9-17:10 w następujących godzinach: 9:00; 10:10; 11:20; 12:30; 13:40; 14:50; 16:00 i 17:10. Sesja potrwa do 30 minut. Pomiędzy sesjami bedą 40 minutowe odstępy, abym mogła zdezynfekować studio na przyjście następnej rodziny.\nWitajcie:) Jeśli tu trafiliście to prawdopodobnie spotkamy się na sesjach wiosenno - wielkanocnych już 14 i 15 marca Rezerwacja sesji i dane do przelewu Koszt sesji to 280 zł. Cena sesji obejmuje: - 5 zdjęć po retuszu w wersji cyfrowej - 5 wydruków tych zdjeć o wymiarach 15x23 cm - projekt kartki świątecznej. Dodatkowe ujęcia kosztują 40 zł/szt., dodatkowe wydruki w formacie 15x23 - 3 zł/szt. Wybrane zdjęcia cyfrowe będą wysyłane w linku do pobrania na maila. Rezerwacja sesji następuje po wpłacie bezzwrotnego zadatku w wysokości 100 zł na konto: Mikołaj Łagowski 50 1470 0002 2350 9319 6000 0001 do 2 dn\nWitajcie:) Jeśli tu trafiliście być może spotkamy się już niedługo na sesji świątecznej:) Poniżej w punktach przedstawię Wam ogólne informacje i jak przygotować się do takiej sesji :) Rezerwacja sesji i dane do przelewu Rezerwacja sesji następuje po wpłacie bezzwrotnego zadatku w wysokości 100 zł na konto: Mikołaj Łagowski 50 1470 0002 2350 9319 6000 0001 do 3dni od rezerwacji terminu. W tytule przelewu wpisujemy datę i godzinę sesji. Rezerwacje terminu czyli ustalenie daty i godziny sesji przyjmuję drogą mailową kontakt@lagowska.com lub przez wiadomość na Facebook-u. Tutaj mają Państwo grafik sesji. W treści\nSESJE NOWORODKOWE Sesję noworodkową realizujemy od 6 do 14 dnia życia dziecka. Dziecko w tym czasie jest bardzo senne, nie pojawia się jeszcze dokuczliwy trądzik noworodkowy i co najważniejsze maluch jeszcze przyjmuje embrionalne pozycje, co umożliwia „układanie”. Sen i dobre samopoczucie dziecka, oraz dobra kondycja zdrowotna mamy to warunek konieczny sesji noworodkowej. Sesje newborn realizujemy od poniedziałku do piątku w godzinach od 9:30 – 14:00. Doświadczenie z sesji podpowiada nam, że średnio sesja trwa od 2 do 4 godzin w zależności jak dziecko z nami współpracuje. Wyjątkiem jest mini sesja newborn ( do max 2 h sesji). Sesje\nMoją przygodę z fotografią zaczęłam w 2008 roku. Wtedy po wielu rozmowach z kolegą fotografem ślubnym doszłam do wniosku, że sama mogłabym zacząć fotografować a później uczynić z tego sposób na życie. Jaki był mój pierwszy aparat fotograficzny? Mój wybór padł na lustrzankę Canona EOS 50D. Do tego dobraliśmy obiektyw Tamrona 17-50 mm f/2.8. Zależało mi na uniwersalnym obiektywie, abym mogła używać go zarówno w moim domowym studio jak i w plenerach. I w miarę jasnym (światło f/2.8), po to aby mieć płytką głębię ostrości i efekt pięknie rozmytego tła. Do tego dokupiłam obiektyw Canona 50 mm f/1.4\nFinalna wycena fotografii produktowej zależy od wielu czynników. O tym, w jaki sposób podchodzimy do kosztorysu sesji reklamowej dowiesz się w tym wpisie. Zanim do tego dojdziemy wyjaśnimy ci czym jest zdjęcie typu packshot a czym sesja lookbookowa. A więc zaczynamy. Packshot Packshot to zdjęcie produktu, odzwierciedlające jego kolor i fakturę. Przy tworzeniu packshotu zwykle używa się białego tła, stołu lub białego namiotu bezcieniowego. Zanim zaczniemy sesję packshotową musimy się upewnić się, że produkt jest dobrze doświetlony. Potem następuje postprodukcja takiego zdjęcia. Jedną z bardzo popularnych form packshotu są zdję\nFotografia reklamowa – czy ma sens i się opłaca?\nAnaliza sesji (case study)\nW dobie Internetu, dobre zdjęcie reklamowe to klucz do zwiększenia sprzedaży produktu i usługi. To także skuteczne narzędzie do budowania zaufania względem firmy. Coraz więcej przedsiębiorców korzysta z pomocy fotografów reklamowych, zatem dlaczego nie masz być następny? Co to jest fotografia reklamowa? Fotografia reklamowa to fotografia produktowa, fotografia kulinarna, fotografia wizerunkowa (portrety biznesowe) oraz fotografia wnętrz i architektury. To gałąź fotografii, która ma promować produkty, przestrzenie i ludzi. Zdjęcia reklamowe mają przyciągać uwagę i pozostawiać po sobie pozytywne skojarzenia. Po to, by zachęcić d


ESKA Odwołuje Zimę 2020 - before party z gwiazdami! Co się będzie działo? - ESKA.pl\nESKA Odwołuje Zimę 2020 - before party z gwiazdami! Co się będzie działo?\nAutor: Fot.: Razor-G.com ESKA Odwołuje Zimę 2020 - before party z gwiazdami! Co się będzie działo?\nESKA Odwołuje Zimę 2020 before party to najważniejsza impreza, która rozpocznie przygotowania do wielkiej akcji Radia ESKA. Na wyjątkowym evencie pojawi się ogromna ilość gwiazd polskiego show-biznesu. Co się dokładnie będzie działo na before party? Tego dowiecie się już teraz na ESKA.pl.\nBefore Party ESKA Odwołuje Zimę 2020 to cykliczna impreza, którą Radio ESKA organizuje zawsze po to, aby goście specjalni poczuli rajskie smaki i klimaty. W tym roku gwiazdy będą miały szansę sprawdzić jak dobrze bawić się w karaibskim stylu. Co się będzie działo tym razem na najważniejszej imprezie tej zimy? Jakie gwiazdy pojawią się na before party ESKA Odwołuje Zimę 2020? Wszystkie szczegóły poznacie na ESKA.pl.\nESKA Odwołuje Zimę 2020 - before party z gwiazdami!\nESKA Odwołuje Zimę 2020 before party, to impreza w stołecznym klubie XOXO, która odbędzie się 22 stycznia 2020 roku. Kolejny raz na czerwonym dywanie pojawi się ogromna ilość gwiazdy polskiego show-biznesu. Wśród tych najbardziej znanych pojawią się: Jankes, Ola Kot, Ola Ciupa, Damian Kordas, Myku z Suchar Codzienny, Roksana Węgiel Veronika Bielik, Gosia Andrzejewicz, Zuza Jabłońska i wiele wiele innych wspaniałych osobistości.\nESKA Odwołuje Zimę 2020 - co się będzie działo?\nJak co roku w trakcie before party, gwiazdy które lecą z nami odwoływać zimę, oraz zaproszeni celebryci, będą mogli zasmakować rajskich smaków - w tym roku Dominikany - oraz sprawdzić się na parkiecie na przykład tańcząc merengue, czyli narodowy taniec Dominikany.


Andrzej Adamczyk: Projekt ustawy dot. Funduszu Dróg Samorządowych – praktycznie gotowy - Inwestycje\nAndrzej Adamczyk: Projekt ustawy dot. Funduszu Dróg Samorządowych – praktycznie gotowy\nPAP/JS • 7 września 2018 - 20:34\nW piątek Adamczyk odwiedził inwestycje prowadzone przez gminy przy wsparciu rządu w Wieliczce i Zakliczynie w woj. małopolskim. (fot. Szymon Huptyś/twitter)\n"Fundusz Dróg Samorządowych, którego szczegóły zostaną ogłoszone niebawem, będzie służył pomocą w realizacji zadań gminnych i powiatowych. Projekt ustawy jest praktycznie gotowy i wpisany do prac rządu. Niebawem, mamy nadzieję, rząd a następnie parlament się tym zajmą" - powiedział Adamczyk.\n"Realizujemy to, co jest oczekiwane przez samorządy" - zaznaczył minister infrastruktury i dodał, że na środki z budżetu FDS wynoszące łącznie 5 mld zł mogą liczyć zarówno samorządy znajdujące się na obszarach mocno zurbanizowanych, jak i leżące z dala od centrum.\n"Mogą one liczyć na to, że ich projekty znajdą uznanie i będą dofinansowane. Projekty, których celem są bezpieczne i przejezdne drogi gminne i powiatowe" - zaznaczył szef resortu infrastruktury.\n"To taki bardzo dobry przykład dobrej współpracy samorządu z rządem. Ta inwestycja jest odrobiną, pośród projektów realizowanych przez rząd, ale jest ona bardzo ważna z punktu widzenia mieszkańców" - ocenił minister.\nJak zaznaczył Adamczyk, Wieliczka potrzebuje nowoczesnych rozwiązań komunikacyjnych, przy tak intensywnym ruchu samochodowym. "Jedynym rozwiązaniem jest węzeł drogowy (…). Liczymy na to, że samorząd Wieliczki wspólnie z GDDKiA opracuje koncepcję węzła, a następnie ruszy proces przygotowania tej inwestycji, który jest rozłożony w czasie, co wynika z obowiązujących przepisów" - ocenił minister.


1694 • Strona 5 z 121 • 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 ... 121\nprzez maciej 85 20 sty 2008, 15:35\nTo nie powinno być problemu,tylko weź już w łóżku.Na zajęciach koleś nam mówił,że w ameryce po stilnoxie ludzie potrafią w nocy 2 stany samochodem przejechać..Budzą się w samochodzie w piżamie i wielkie zdziwienie...W Polsce przy naszych drogach to by nie przeszło;-)\n09 sty 2008, 20:30\nprzez jaaa 20 sty 2008, 17:35\nwow niezle to sa w stanie wejsc do tego samochodu jeszcze?\ntak sie zastanwiam czy wogole moze mi sie cos z mozgiem zrobic jak lykam stilnox od prawie roku juz ...? oczywiscie nie codzinnie ale dosc czesto ...\nprzez pOzNAn33 13 lut 2008, 18:23\ntez jestem uzalezniona od stilnoxu i relanium 5 mam 33 lata zaczeło sie od kłotni z męzem i to była ucieczka bo nie mogłam spać poszłam do lekarza i on mi go przepisał no i tak sie zaczeło i trwa 3 lata. jak teraz nie biore to noc do kitu nic nie śpię jestem znerwicowana kłotliwa rozdrażniona i dla spokoju biorę to gówno. Mąz nic nie wie o moim uzależnieniu . Zdażyło mi się jak nie mam relanium i stilnoxu to podkradam mamie i teściowej Estazolam byle mieć przespaną noc . musze isc do psychologa bo jest coraz gorzej i boje sie o siebie że warjuje a mam dzieci które kocham męza no ktorym mi zależy i nie moge bez niego żyć ale stilnox i relanium mnie pomału zabija\n13 lut 2008, 08:57\nprzez jaaa 13 lut 2008, 23:45\nkurcze a ja bym go nie brala ale jak go nie wezme spac nie moge - rok prawie biore a ku... mam tylko 23 lata ehh czy da sie wyjsc z tego\nprzez CIALO liceum DUSZA muzeum 14 lut 2008, 22:10\nmam pytanie, czy takie leki typu stilnox, xzy zoplic, brane przez dlugi czas, mog,a miec jakies skutki uboczne? czy np moga uszkodzic serce? tez biore, tyle ze zomieren, najgorsze jest to, ze jedna tabletka juz niedziala, dochodzi do tego, ze czasem wezme nawet cztery, a biore juz ponad rok......mam straszna hipohondrie, a zwlaszcza na punkcie serca, i sie boje, czy np iedostane jakiegos zawalu od tego leku, niby na ulotce, nic niepisze, ze jest niebezpieczny, ale za to pisza ze mozna go brac niewiecj niz 3 tyg jedna tabl max na dobe......boje sie a biore.....paradoks\nprzez KrzysztofT 20 lut 2008, 17:10\nOpiszę swoje "przypadki" z Zolpiciem/Stilnoxem. Zacząłem go brać pod koniec 2004 roku, kiedy zmarła mi babcia i nie mogłem spać. Od samego początku działał na mnie jakoś dziwnie : nie spałem po nim natychmiast, lecz czułem się po nim (kiedy zaczynał działać) super. Świat był po nim piękny i po godzinie chciało mi się spać. Więc brałem go tak 3 miesiące i kiedy go nagle zabrakło (nie dopilnowałem) w nocy potwornie chciało mi się spać, ale nie mogłem usnąć. Tej nocy myślałem, że rozniosę dom. Następnego dnia poszedłem do doktora, który przepisał mi jego zapas. I tak trwało to przez 2 lata. Aż zacząłem mieć objawy abstynencyjne w dzień!!! Musiałem zacząć brać go w dzień - nie chciało mi się spać, ale, że działa on tylko 2 godziny, więc brałem go coraz więcej. Wiem, że nikt nie weźmie tego na serio, ale we wrześniu 2007 potrafiłem brać 100 tabletek Zolpicu na dobę. W październiku zdecydowałem się na detoks w szpitalu psychiatrycznym. Co się działo tego pisać nie muszę - od nerwowości po ataki padaczki z rozbitym łukiem brwiowym. Ale jakoś się udało. Teraz biorę 300 mg Promazyny + 1200 mg Neurotopu i jakoś udało mi się odstawić Zolpic. Na sen brałem wiele leków, ale żaden nie był takim shitem i tak nie uzależniał, jak Zolpic (Zolpidem). To g...o powinno być zakazane!\nprzez KrzysztofT 20 lut 2008, 17:12\n[ Dodano: Dzisiaj o godz. 5:21 pm ]\nmaciej 85 napisał(a): Nie da się ukryć,że stilnox daje ciekawą jazdę,może się podobać.Czasem biorę to,żeby się odstresować;gdy powiedziałem o tym psychiatrze to stwierdził że nigdy nie spotkał się z uzależnieniem od zolpidemu,nawet tak stosowanego.Zolpidem działa długo,więc ma niższy potencjał uzależniający niż powiedzmy estazolam,poza tym działa wybiórczo na ytlko 1 receptor benzodiazepinowy,a nie wszystkie 3.Jedyne ryzyko zaczyna się podczas łączenia z alkoholem,więc lepiej tego unikać..Co do schodzenia z benzodiazepin to ciekawa stronka http://www.benzo.org.uk/polman/bzcha02.htm\nBzdura. Zolpidem działa przez 2 godziny, natomiast w krwi człowieka utrzymuje się przez 6 godzin.\n[ Dodano: Dzisiaj o godz. 5:27 pm ]\npOzNAn33 napisał(a): tez jestem uzalezniona od stilnoxu i relanium 5 mam 33 lata zaczeło sie od kłotni z męzem i to była ucieczka bo nie mogłam spać poszłam do lekarza i on mi go przepisał no i tak sie zaczeło i trwa 3 lata. jak teraz nie biore to noc do kitu nic nie śpię jestem znerwicowana kłotliwa rozdrażniona i dla spokoju biorę to gówno. Mąz nic nie wie o moim uzależnieniu . Zdażyło mi się jak nie mam relanium i stilnoxu to podkradam mamie i teściowej Estazolam byle mieć przespaną noc . musze isc do psychologa bo jest coraz gorzej i boje sie o siebie że warjuje a mam dzieci które kocham męza no ktorym mi zależy i nie moge bez niego żyć ale stilnox i relanium mnie pomału zabija\nNie do psychologa, a do PSYCHIATRY!!! Psycholog nic nie da. Psychiatra powinien cię wysłać na oddział psychiatryczny (obecnie NFZ likwiduje oddziały detoksykacyjne - detoksykować mają oddziały "zwykłe" - kwestia finansowa), a ty powinnaś się zgodzić i się wyleczyć z tego.\nprzez jaaa 20 lut 2008, 20:23\nKrzysztofT a jak wyglada detoks w szpitalu mozesz opisac to jakos?\nja teraz stilnox odstawilam biore jakis neuroleptyk bralam jedna na noc ale codziennie\nprzez jaaa 20 lut 2008, 20:46\nSzaman napisał(a): Ja zjadłem tyle stilnoxu i wszelkich pochodnych ( Nasen, Zolpic, Polsen itp. ) że miałem podobne schizy bolała mnie głowa i praktycznie czekałem tylko na wieczór na kolejną porcje 3 na raz. PS. po 5 miałem już chaluny i wogole jazde straszną, rada Dla Krzysztofa ( udaj się do psychiatry przepisze ci inny lek na spanie np. Chlorpothixen 100 tab. i będziesz miał spokój jakiś czas z kombinowaniem recept miałem to samo......)\nSzaman a jak dlugo mozna brac Chlorprotixen?czy on nie uzaleznia mozna go wogole laczyc z Zolpidem?\nprzez KrzysztofT 21 lut 2008, 10:55\njaaa napisał(a): KrzysztofT a jak wyglada detoks w szpitalu mozesz opisac to jakos?\nJak? Przychodzisz to oddajesz wszystkie leki jakie używasz - np. na nadciśnienie. Ale i tak dodatkowo masz przeszukanie torby z "gratami" przez sanitariusza w obecności lekarza. Oddajesz wszystkie niebezpieczne rzeczy, typu : maszynki do golenia, pasek od spodni, itd. Ponieważ do szpitala kierował mnie mój lekarz psychiatra (odstawianie stopniowe w domu nie powiodło się) to na skierowaniu do szpitala (akurat tam, gdzie pracuje) napisał co mam dostać na noc i telefonicznie jeszcze pogadał co i jak z lekarzem, który był na nocnej zmianie. Na nastepny dzień (ja zgłosiłem się wieczorem) masz badania - krew i mocz. Po badaniach masz dobierane leki - dla każdej substancji, będzie to co innego. Ja niestety nie wytrzymałem do dobrania leków i dostałem polekowy atak padaczki - gratis rozbiłem sobie łuk brwiowy. Po dobraniu leków masz co kilka dni rozmowy z psychologiem, codziennie zajęcia typu : muzykoterapia, relaksacja, arteterapia, grupowe omawiania samopoczucia i zachowania w obecności ordynatora oddziału i personelu medycznego. Jak jest ciepło to codziennie masz "spacery" na teren szpitala (jakaś odmiana to jest). I tyle. W skrócie - badania, prochy, psycholog, zajęcia, odwiedziny, spanie. I tyle.\nWiadomo, że byłem uzależniony od stosunkowo słabej substancji, więc tak, a nie inaczej wyglądał mój detoks. Od mocniejszych substancji wyglądałoby to nieco inaczej. Ale ataku padaczki, ciągłego pocenia się, bycia nerwowym i jeszcze kilku innych dupereli niestety wyeliminować się nie da.\nprzez CIALO liceum DUSZA muzeum 28 lut 2008, 23:41\nKrzysztofT napisał(a): Wiem, że nikt nie weźmie tego na serio, ale we wrześniu 2007 potrafiłem brać 100 tabletek Zolpicu na dobę.\nzastanawia mnie jedno....z kąd ty miales dostep , zeby brac tyle tabletek? opakowanie ma 20, wiec pochlaniales 5 opakowan... mnie zolpic przepisuje lekarz rodzinny, ale dokladnie pilnuje, zebym dostala opakowanie co 20 dni, chociaz kiedy wykupie starcza mi na kilka dni, bo biore po 2, 3 tabletki, ale ja niemam takich "jazd", kiedy go niemam, po prostu niema-trudno, mysle, ze to dlatego, ze biore wtedy zomiren-zamiennik xanaksu, po ktorym tez sie niezle spi. ale KrzysztofT, powiedz, czy branie takich ilosci tych tabletek niepojawily sie u ciebie jakies skutki uboczne, oprucz tych objawow uzaleznienia, bo ja sie strasznie boje, ze np rozwale sobie nimi serce czy jeszcze cos innego.....\noczywiscie gratuluje ci, ze wyszedles z tego i to przetrwales, zycze ci duzo sily i cieplo pozdrawiam\nprzez jaaa 29 lut 2008, 00:43\nKrzysztof T to dostales tej padaczki poniewaz nie dostarczyles org leku? od czego byles uzalezniony tylko od stilnoxu?\ndzieki za sczegolowy opis noi gratuluje\nJest i bedzie lepiej\nprzez pOzNAn33 06 mar 2008, 09:32\nWczoraj wieczorem zdradziłm mężowi swój sekret że jestem uzależniona od tego 'gówna" Stilnoxu . Wiecie co.! Ulżyło mi jest mi lżej na duszy że bliska mi osoba wie o moim problemie o moim piekle. choć sama próbuje odstawić to świństwo bez lekarza udaje mi się teraz biorę jedną tabletkę od wczoraj pól zaczełam brać . chcę przestać brać dla męża dla dzieci MUSZĘ !!!Bo wykonczyła bym się psychicznie. Mam wsparcie teraz i nie poddam się wytrzymam bo chcę tego no i naj ważniejsze mam dla kogo wyleczyć się z uzależnienia. Chcę być szczęśliwa jak dawniej uśmiechać się i zasypiać ale bez tabletek Zasypiać w ramionach męża spć błogo -uśpiona MIŁOŚCIĄ\nprzez jaaa 08 mar 2008, 13:44\npowiedzcie mi czy o moim nie wiem nawet czy to juz problem czy jeszcze nie powinnam powiedziec psycholog terapeutce czy nie? i jakie konsekwencje moga byc tego\nchodzi o stilnox biore go rzadko raz na tydzien wtedy kiedy wiem ze musze usunac bo mam zajecia na drugi dzien z rana ,i po imprezach kiedy wlasciwie nie musze wziac a biore bo BOJE sie ze nie zasne i odrazu zapobiegawczo biore zeby nie miec dola psychicznego ze znow sama spac nie moge ... i dlatego ze sa haluny ktore mi sie spodobaly... potem mam skolei malego kaca morlanego ze wzielam dla tak krotkiej chwili go ,zamiast pomeczyc i sprobowac zasnac ...pies pogrzebany co robic. czy jest sens mowic czy nie? bo skonczy to sie na tlumaczeniu ze zle robie tylko?


Auto Szyby Wykowski Łomża opinie • Łomża, Przemysłowa 14\nPrzemysłowa 14, 18-400 Łomża\nPrzemysłowa 14, 18-400, Łomża\nJesteśmy firmą zajmującą się profesjonalną wymianą, naprawą oraz przyciemnianiem szyb w samochodach osobowych, dostawczych i ciężarowych. Posiadamy duży plac oraz hale dla samochodów ciężarowych. Dzięki temu, możliwy jest wjazd zestawu ciągnika siodłowego wraz z naczepą.\nWyjecie i ponowne zamontowanie po kilku dniach tej samej szyby.. Prace wykonane od reki.Propozycja kawy. Polecam\nBardzo jestem zadowolony. Widać, że znają się na swojej robocie.\nCena przyzwoita, jakość usługi super i miła atmosfera. Polecam


By sandrak 9 lutego 2021 15 marca 2022\nTwoja partnerka ma dystans do siebie? Jeśli tak, wybierz prezent, który będzie praktyczny, a jednocześnie śmieszny. Doskonale sprawdzi się poduszka na walentynki. Jednak nie taka zwykła, a z napisem np. „czuję do Ciebie miętę”.\nKolejna sprawdzona propozycja to kubek, zwykły albo termiczny. Pamiętaj, aby wybrać modele z jakimś ciekawym napisem np. „Kocham Cię”, „Moja księżniczka” itd. 🙂 Niech kubek kojarzy się jej z Tobą!\n12 lutego 2021 o 22:22\n5 marca 2021 o 09:43


Wysokie temperatury pomimo okresu a cykl bezowulacyjny? - Aplikacja - interpretacja cykli i wykresów - Forum OvuFriend\nForum › Aplikacja - interpretacja cykli i wykresów › Wysokie temperatury pomimo okresu a cykl bezowulacyjny?\nWysokie temperatury pomimo okresu a cykl bezowulacyjny?\nWysłany: 12 listopada 2014, 17:24\nHey dziewczyny! Wyczytałam gdzieś,ze jesli temperatura pozostaje wysoka nawet po zakończeniu okresu to moze to być zapowiedź cyklu bezowulacyjnego. Ja jestem obecnie w 4 dniu nowego cyklu, okres pomału sie kończy a temperatura nadal 37 stopni nie czuje sie chora, nic nie nie boli jedynie czuje sie ciegle senna ale to moze być spowodowane podwyższona temperatura. Któraś z Was tez tak mniewa w trakcie okresu? I czy to o tym cyklu bezowulacyjnym to prawda?\nWiadomość wyedytowana przez autora: 12 listopada 2014, 17:25\nHey dziewczyny! Wyczytałam gdzieś,ze jesli temperatura pozostaje wysoka nawet po zakończeniu okresu to moze to być zapowiedź cyklu bezowulacyjnego. Ja jestem obecnie w 4 dniu nowego cyklu, okres pomału sie kończy a temperatura nadal 37 stopni :| nie czuje sie chora, nic nie nie boli jedynie czuje sie ciegle senna ale to moze być spowodowane podwyższona temperatura. Któraś z Was tez tak mniewa w trakcie okresu? I czy to o tym cyklu bezowulacyjnym to prawda?\nWysłany: 12 listopada 2014, 19:02\nSadze ze na pocztaku cyklu moze byc wysoka, tym bardziej ze mierzysz temperature w trakcie okresu, a jednak wtedy zazwuczaj tempka jest podwyzszona. Czy cykl bezowulacyjny to mozna jedynie na 100% na monitoringu sprawdzic, czy bylo czy nie bylo owulacji. Jak beda odpowiednie warunki, sluz, tempka to bedzie i owulacja.\nRofTW lubi tę wiadomość\nWysłany: 13 listopada 2014, 23:46\nJa nie słyszałam o takiej teorii, żeby wysokie temperatury miały zapowiadac brak owu. Nigdy wcześniej tak nie miałaś? Mnie się tak w ostatnim cyklu zdarzyło, ze temp nie spadła aż do zakończenia @, a kolejny cykl jest owulacyjny, ale jestem na Clo, więc to się trochę nie liczy...\nWysłany: 14 listopada 2014, 04:15\nTeraz pewnie juz tego nie znajdę ale było tam napisane,ze temperatura nie spada z powodu wysokiego poziomu progesteronu (?) który z kolei moze zakłócić jajeczkowanie... Nie wiem czy to prawda dlatego sie Was pytam. wy macie największe doświadczenie i czasem wiecie wiecej niż nie jeden lekarz.\n[QUOTE=JagodaP]Ja nie słyszałam o takiej teorii, żeby wysokie temperatury miały zapowiadac brak owu. Nigdy wcześniej tak nie miałaś? Mnie się tak w ostatnim cyklu zdarzyło, ze temp nie spadła aż do zakończenia @, a kolejny cykl jest owulacyjny, ale jestem na Clo, więc to się trochę nie liczy...[/QUOTE] Teraz pewnie juz tego nie znajdę ale było tam napisane,ze temperatura nie spada z powodu wysokiego poziomu progesteronu (?) który z kolei moze zakłócić jajeczkowanie... Nie wiem czy to prawda dlatego sie Was pytam. wy macie największe doświadczenie :) i czasem wiecie wiecej niż nie jeden lekarz.\nWysłany: 14 listopada 2014, 08:40\nTeoretycznie możliwe. Ale temperatura może jeszcze spaść po miesiączce, tak myślę.\nDwa dni po miesiączce a temperatura nadal wysoko i nawet rośnie...\nDwa dni po miesiączce a temperatura nadal wysoko i nawet rośnie... :|


Kluczem do zdrowia, dobrego samopoczucia, a także długowieczności szynszyli jest odpowiednie żywienie. Od tego czym będziemy karmić szynszylę, będzie zależało czy nasze zwierzątko dożyje sędziwego wieku (szynszyle żyją zwykle 10-15 lat, ale znane są przypadki szynszyli żyjących nawet 20 lat). Aby lepiej zrozumieć wymagania żywieniowe naszego pupila istotne jest poznanie specyficznej budowy przewodu pokarmowego oraz miejsce pochodzenia tych gryzoni. W tym artykule przedstawimy, w jaki sposób powinno wyglądać prawidłowe karmienie szynszyli, aby zapewnić dobrą kondycję zdrowotną i zapobiec typowym dla szynszyli chorobom.\nCo jedzą szynszyle w środowisku naturalnym?\nO tym, co jedzą szynszyle w naszych domach decyduje przede wszystkim ich pochodzenie i naturalne środowisko życia. Szynszyle wywodzą się z Ameryki Południowej, gdzie zamieszkują jałowe tereny na dużych wysokościach Andów (od ok. 3000 do 5000 m n.p.m.). Surowy i suchy klimat wykształcił bardzo specyficzne preferencje pokarmowe, oparte na pokarmie wysoko włóknistym, niemal pozbawionym wilgoci i ubogim w składniki odżywcze. W środowisku naturalnym dieta szynszyli jest mimo wszystko bardzo urozmaicona, składa się z 24 gatunków roślin, głównie ziół i zmienia się w zależności od pory roku. Nawet w okresach większego urodzaju, szynszyle wybierają przede wszystkim zioła oraz podsuszone, suche liście, pędy i gałązki krzewów, korę drzew, bulwy, korzenie, niekiedy suche owoce. Żywienie szynszyli hodowanej w warunkach domowych powinno być jak najbardziej zbliżone do codziennego pożywienia zwierzęcia żyjącego na wolności.\nŻywienie szynszyli - twardy pokarm to podstawa\nSzynszyle to zwierzęta z dobrze rozwiniętym układem pokarmowym (nawet do 3,5 metra długości). Jako typowi roślinożercy posiadają uzębienie dostosowane do pobierania tego typu pożywienia. Wszystkie zęby szynszyli, zarówno siekacze, jak i policzkowe rosną przez całe życie (nawet do ok. 7 cm/rok). Właśnie dlatego żywienie szynszyli powinno opierać się na twardym pokarmie, który umożliwia ich ścieranie. Szynszyle przyzwyczajone są do spożywania pokarmów bogatych w krzemionkę, wymagającymi dokładnego przeżuwania. Naturalny pokarm, spożywany przez szynszyle, jest niezwykle twardy, dzięki czemu powoduje szybkie ścieranie się zębów. Ścieralność pokarmu zwiększa także kurz, pył i piasek, jakimi często pokryte są rośliny zjadane przez szynszyle. Co więcej, żołądek szynszyli jest niewielki, pokarm przesuwany jest do dalszych części układu pokarmowego przez nowe masy pokarmowe, dlatego szynszyle powinny mieć stały dostęp do pożywienia. Tak więc, jak wygląda dieta szynszyli w warunkach domowych?\nDieta szynszyli - przede wszystkim dobra karma i siano\nChcąc uniknąć chorób stomatologicznych czy otyłości, dieta szynszyli powinna opierać się na dwóch podstawowych składnikach: dobrej jakości gotowej karmie dla szynszyli (w postaci granulatu lub mieszanki różnych składników) oraz sianie. Pasze granulowane składają się nawet z kilkunastu składników, takich jak: śruta zbożowa (pszenica, jęczmień, owies), soja, kukurydza, makuchy (rzepakowe i lniane), siemię lniane, drożdże pastewne, otręby oraz susze z traw lub lucerny. Granulat zjadany jest w całości, dzięki czemu równomiernie pokrywa zapotrzebowanie organizmu na wszystkie składniki odżywcze. Poza tym, twarde granulki przyczyniają się do ścierania szybko rosnących siekaczy. Z kolei pasze sypkie są atrakcyjne dla zwierząt, jednak wiele szynszyli wyjada z miski tylko te składniki, które smakują im najbardziej. W konsekwencji może to prowadzić do niedoborów pokarmowych, do zaburzeń pracy układu pokarmowego, stanów zapalnych wątroby i nerek lub otłuszczenia serca. Równie ważnym komponentem diety szynszyli jest pasza objętościowa czyli siano. Ma ono charakter dietetyczny, reguluje perystaltykę jelit, uzupełnia zapotrzebowanie na włókno i stanowi bogate źródło witamin i soli mineralnych. Sianko powinno być zawsze świeże, pachnące, wielogatunkowe, składające się z traw i roślin motylkowych.\nZ traw szczególnie polecana jest:\nZ roślin motylkowych dodawana jest zwykle:\nlucerna siewna i chmielowa,\nwyka ptasia, łąkowa oraz kosmata,\nJako uzupełnienie diety szynszyli warto zaproponować suszone zioła:\nszałwia łąkowa i okółkowa,\nW naturze szynszyle bardzo rzadko miały okazję kosztować soczystych pokarmów, dlatego nie eksperymentujmy ze świeżymi pokarmami - ich przewód pokarmowy nie jest do tego przystosowany. Karmienie szynszyli możemy wzbogacić o smakołyki w postaci niewielkiej ilości suszonych owoców (dzikiej róży, żurawiny, jabłka, moreli). Pamiętajmy jednak, by nie podawać szynszylom orzechów, rodzynek i migdałów, ponieważ są bardzo kaloryczne i nadmiernie obciążają wątrobę gryzonia.\nKarmienie szynszyli - drogocenne gałązki drzew i krzewów\nW ciągu całego roku, karmienie szynszyli powinno być wzbogacone o gałązki drzew do obgryzania. Kora drzew jest bogata w garbniki i wiele składników, które pozytywnie wpływają na metabolizm gryzonia. Co więcej, gałązki stanowią wsparcie dla ścierania stale rosnących zębów, ale także stanowią atrakcyjny element wyposażenia klatki, pobudzając gryzonia do aktywności. Jeżeli decydujemy się na samodzielny zbiór gałązek, dbajmy, aby nie pochodziły z terenów przy ruchliwych drogach i poddawanych opryskom. Ważne też, aby przechowywać je w suchym i wentylowanym miejscu, w ten sposób unikniemy pojawienia się pleśni.\nWśród jadalnych dla szynszyli roślin zaliczamy poniższe gatunki krzewów i drzew:\nsosna (jedynie okorowane i wysuszone gałęzie),\nWśród potencjalnie szkodliwych drzew i krzewów są rośliny, takie jak:\ndrzewa cytrusowe (pomarańcze, cytryny, grejpfruty),\nszyszki i gałązki sosny,\nO czym warto pamiętać karmiąc szynszylę?\nW karmieniu szynszyli bardzo istotny jest stały dostęp do świeżej wody. Średnie dzienne zapotrzebowanie na wodę wynosi ok. 40-120 ml. Woda powinna być mineralna niegazowana lub z kranu, ale przegotowana, podawana w dużym poidełku. Woda, podobnie jak łatwo psujący się pokarm, powinny być wymieniane codziennie, a poidełko dokładnie czyszczone. Pamiętajmy, że od tego, co jedzą szynszyle zależy ich zdrowie. Prawidłowe żywienie pozwoli uniknąć wielu schorzeń stomatologicznych, niedoborów mineralno-witaminowych, otyłości czy obniżenia odporności. Właśnie dlatego, tak ważny jest odpowiedni dobór składników codziennego jadłospisu oraz zachowanie zasady “złotego środka” przy podawaniu smakołyków.\nPokarm dla szynszyla i koszatniczki BioFeed Royal Crispy Premium 0,75 kg


PUMA GUMMY Nowa kolekcja zegarków z kotem na tarczy\nTagi: zegarki, Puma, moda, dodatki, styl, Dodatki\nNie bez przyczyny projektanci marki nazwali linię GUMMY - z angielskiego gumowaty. Wszystko za sprawą silikonowej konstrukcji zegarków – zarówno kopertę jak i pasek wykonano z tego tworzywa. Dzięki temu czasomierze PUMA mają nie tylko fajny, casualowy design, ale również są bardzo lekkie i przyjemne w noszeniu. Nowa kolekcja to trzy modele – czarny, biały oraz niebieski; każdy w wersji unisex mierzącej 46mm średnicy. Tarczę zegarków pokrywają poprzeczne wyżłobienia oraz wypukłe, duże logo marki. Zintegrowanie tych dwóch elementów pozwoliło uzyskać ciekawy efekt w stylu 3D. Model w wersji czarnej zdobią elementy w kolorze żółtego złota, natomiast bieli towarzyszy złoto, ale w różowym odcieniu. Niebieski zegarek połączono natomiast ze srebrnym kotem.\nHasło „Forever Faster” nieustannie towarzyszy marce przy tworzeniu nowych kolekcji. PUMA niezmiennie stawia na szybkość w wyprzedzaniu ustalonych reguł gry i modowych konwenansów. Dlatego też, każdy przygotowany przez PUMĘ projekt jest ciekawy, niesztampowy i nowatorski. Marka obrała taką ścieżkę nie tylko w temacie ubrań czy obuwia, ale również w podejściu do zegarków. Nic więc dziwnego, że prezentowana linia czasomierzy GUMMY doskonale wpisuję się w filozofię brandu „Forever Faster”.\nCena zegarków : 399zł


157 rocznica wybuchu powstania styczniowego - uroczystość pod pomnikiem w Kopinie\n157 rocznica wybuchu powstania styczniowego - uroczystość pod pomnikiem w Kopinie\nNa cmentarzu powstańców styczniowych w dwóch mogiłach, spoczywa, prawdopodobnie 16 powstańców z bitwy pod Urszulinem 07.07.1863 r. (10 poległych) oraz z bitwy pod Andrzejowem 31.12.1863 r. (6 poległych).\nPowstanie styczniowe rozpoczęło się 22 stycznia 1863 r. Manifestem Tymczasowego Rządu Narodowego. Powstanie styczniowe było najdłuższe i najkrwawsze. Było wymierzone w największego ciemiężyciela, jakim była Rosja i miało charakter wojny partyzanckiej.\nJak oceniają historycy, podczas powstania miało miejsce ponad tysiąc starć, a siły polskie liczyły w sumie ok. 200 tys. osób. Jego pierwszym przywódcą był Ludwik Mierosławski, który jednak po miesiącu utracił tę funkcję. Później dyktatorami powstania byli Marian Langiewicz i Romuald Traugutt. Powstanie niestety zakończyło się klęska militarną. Marzenia o wolności nie mogły zostać zrealizowane. Garstka szaleńców stanęła naprzeciw największego żandarma Europy, jakim była Rosja. Ale powstanie wychowało i ukształtowało następne pokolenia w umiłowaniu wolności. Po zakończeniu powstania Polaków dotknęły liczne represje, m.in. konfiskata majątków szlacheckich, kasacja klasztorów na obszarze Królestwa Polskiego, wysokie kontrybucje i aktywna rusyfikacja. Za udział w powstaniu władze carskie skazały na śmierć ok. 700 osób, na zesłanie co najmniej 38 tys.\nUroczystość odbyła się przy współudziale dzieci ze szkoły Filialnej w Świerszczowie - część artystyczna – op. Pani Eliza Enskajt, harcerzy ze Szkoły Podstawowej Cycowie - warta honorowa – op. Dh phm. Wacław Modrzyński, władz Gminy Cyców p. Wiesława Pikuły i p. Eweliny Dyszewskiej - złożenie wiązanek okolicznościowych, p. dyr. Zespołu Szkół z Oddziałami Integracyjnymi im. 7 PUL w Cycowie Zbigniewa Rutkowskiego i kierownika filialnej Szkoły Podstawowej w Świerszczowie p. Mariana Bartniczuka oraz lokalnego społeczeństwa.\nTekst: W. Modrzyński. Zdjęcia: P. Enskajt.\nGALERIA ZDJĘĆ: 157 rocznica wybuchu powstania styczniowego - uroczystość pod pomnikiem w Kopinie.


Muzeum Tatrzanskie - ALBUMOWY KATALOG "WITKACY. KOLEKCJA PRAC STANISŁAWA IGNACEGO WITKIEWICZA W MUZEUM TATRZAŃSKIM W ZAKOPANEM" JUŻ W SPRZEDAŻY\nAlbumowy katalog "Witkacy. Kolekcja prac Stanisława Ignacego Witkiewicza w Muzeum Tatrzańskim w Zakopanem" prezentuje trzecią co do wielkości w polskich zbiorach muzealnych kolekcję prac plastycznych tego wybitnego artysty. Liczy ona 86 dzieł, a jej trzon stanowią wizerunki namalowane w ramach Firmy Portretowej "S.I. Witkiewicz". Ze względów merytorycznych zbiór ten jest jednak wyjątkowy - większość portretów przedstawia osoby związane z Zakopanem oraz bezpośrednio z osobą twórcy. Ponadto w kolekcji znajdują się unikatowe rysunki oraz wczesne olejne pejzaże.\nAutorką katalogu jest wybitna znawczyni twórczości plastycznej Witkacego, Anna Żakiewicz. Publikacja o formacie albumowym (300 x 240 mm), w twardej oprawie, o objętości około 230 stron, zawiera około 150 barwnych ilustracji. Katalog prac Witkacego zawiera także barwne całostronicowe reprodukcje wszystkich dzieł, wraz z obszerną notą katalogową obejmującą dane obiektu, a także interpretacje poszczególnych prac i informacje o osobach na nich przedstawionych. Znajdują się tam również objaśnienia skrótów i symboli umieszczonych na portretach - oznaczeń ich typów i innych adnotacji artysty. Publikację ilustrują także fotografie archiwalne, a całości dopełnia bibliografia oraz wykazy wystaw - jak na katalog naukowy przystało. Album wydany jest w formie dwujęzycznej - polskiej i angielskiej.\nRealizacja publikacji - efektu akcji "Adopcja Witkacego" była możliwa dzięki wsparciu wielu "Rodziców Adopcyjnych" prac Witkacego. Bardzo dziękujemy za pomoc sponsorom i dobroczyńcom:


Wydanie oskarżonego do Hiszpanii bez wysłuchania\nIzba Karna Sądu Najwyższego rozpozna 23 kwietnia br. kasację w sprawie ekstradycji do Hiszpanii ściganego Europejskim Nakazem Aresztowania oskarżonego polskiego obywatela. W kasacji Rzecznika Praw Obywatelskich stwierdzono, że sąd apelacyjny nie zgodził się na złożenie osobiście dodatkowych wyjaśnień przez ściganego.\nMężczyzna był ścigany na podstawie ENA wydanego przez hiszpański Sąd Śledczy w Palma de Mallorca.\n- Ścigany powinien mieć prawo do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i złożenia dodatkowych wyjaśnień, o co zwracał się we wniosku o doprowadzenie na posiedzenie odwoławcze - uważa rzecznik. Odmowna decyzja Sądu Apelacyjnego musi być uznana za nieprawidłową i rażąco naruszającą prawo ściganego do obrony - dodaje.\nZgoda na wydanie Hiszpanii\nSąd Okręgowy w Płocku wyraził zgodę na ekstradycję zastrzegając, że warunkiem przekazania jest odesłanie mężczyzny do Polski po prawomocnym zakończeniu postępowania w Hiszpanii. Jednocześnie wobec ściganego zastosowano areszt. Orzeczenie takie utrzymał w mocy sąd apelacyjny.\nCzytaj w LEX: Możliwość kwestionowania odpowiedniego charakteru podmiotu wydającego europejski nakaz aresztowania przez polski sąd orzekający w przedmiocie przekazania >\n- Doprowadzenie oskarżonego pozbawionego wolności na rozprawę odwoławczą powinno być regułą w przypadku złożenia takiego wniosku. Także ścigany w trybie ENA powinien mieć prawo do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i złożenia dodatkowych wyjaśnień - zaznaczył Rzecznik Praw Obywatelskich składając w tej sprawie w drugiej połowie grudnia kasację w SN.\nCzytaj w LEX: Wzajemne uznawanie orzeczeń nakładających kary pieniężne w świetle standardów procesowych Unii Europejskiej >\nRPO dodaje, że obrońcy składali wniosek, aby na posiedzenie sądu apelacyjnego doprowadzić ich klienta, który chciał odnieść się do zgromadzonych dowodów i złożyć uzupełniające wyjaśnienia. Jednak do dnia posiedzenia Sąd Apelacyjny nie rozpoznał tego wniosku. Dopiero, gdy obrońcy wnieśli o odroczenie posiedzenia i doprowadzenie ich klienta, sąd oddalił wniosek. Uznał, że obecność ściganego nie jest obowiązkowa; nie była też niezbędna. Sąd wskazał, że złożenie wyjaśnień umożliwiono podejrzanemu przed sądem I instancji - przekazał RPO.\nOdstąpienie sądu od wysłuchania wyjaśnień\nW opinii Rzecznika odstąpienie od sprowadzenia pozbawionego wolności oskarżonego, który o to wnosi, jest uzasadnione jedynie w tych przypadkach, kiedy w apelacji podnoszone są zagadnienia stricte prawne.\nCzytaj też: Nie wydamy ściganych ENA, bo Holandia pyta o niezależność polskich sądów>>\nJeżeli zaś przedmiotem apelacji są kwestie natury faktycznej, np. dotyczące oceny wiarygodności dowodów i ustalenia sprawstwa, obecność oskarżonego na rozprawie jest niezbędna. Dopiero wtedy może on w pełni realizować przysługujące mu prawo do obrony przed sądem odwoławczym, a toczący się proces można uznać za rzetelny - zaznaczył RPO dodając, że taką argumentację wielokrotnie potwierdzały sądy.\nCzytaj w LEX: Prawo do obrony jako gwarancja rzetelnego procesu karnego >\nSygnatura akt II KK 415/20\nEuropejski nakaz niech wystawia sąd, który prowadzi postępowanie\nEuropejski nakaz aresztowania wydaje sąd okręgowy, w którego okręgu prowadzone jest postępowanie przygotowawcze - tak Prokuratura Krajowa wyjaśnia wątpliwości co do właściwości sądu w tym zakresie.\nProjekt: europejski nakaz dochodzeniowy usprawni ściganie przestępców\nUstawa, której projekt przyjął we wtorek rząd, ma umożliwić polskim sądom, prokuraturze i policji, wydawanie europejskiego nakazu dochodzeniowego. Pozwoli to na sprawne i skuteczne współdziałanie z...


ᐉ Mycie okien Łomianki - cena, opinie - OTOmistrz\nMycie okien w Łomiankach\nŻeby w pomieszczeniu utrzymywała się przyjemna i komfortowa atmosfera, ważne jest dbanie o systematyczne i jakościowe mycie w nim okien. Świadczymy usługi mycie okien w Łomiankach i okolicach na dowolnej wysokości i z obowiązkową gwarancją jakości realizacji Państwa zleceń!\nMycie okien Łomianki Mycie okien na wysokości Mycie okien dachowych Mycie okien sklepowych\nMycie okien Łomianki\nMycie okien na wysokościach w Łomiankach powoduje sporo komplikacji, gdyż do wykonania tego typu prac należy zapraszać dobrze przygotowane ekipy, posiadające uprawnienia do wykonania alpinistycznego mycia okien.\nTakie zezwolenia posiadają między innymi nasi specjaliści, gotowi dokonać mycia przeszkleń w każdym z wieżowców w Łomiankach. Do wysokościowego mycia okien stosujemy specjalny sprzęt, a także przestrzegamy wszystkich wymaganych norm bezpieczeństwa. Ponadto tam, gdzie to jest wymagane, dokonujemy także mycia teleskopowego.\nCennik mycia dachowych okien w Łomiankach w naszej firmie jest jednym z najbardziej przystępnych, a dodatkowo gwarantujemy wysoką jakość realizacji Państwa zleceń.\nNasi alpiniści przemysłowi posiadają doświadczenie i niezbędny sprzęt do mycia okien dachowych w Łomiankach na dowolnej wysokości, a także stosują wysokiej jakości środki czyszczące, które pozwalają na szybkie i wysokiej jakości sprzątanie.\nDlaczego wybrać nas dla mycia okien w Łomiankach\nOkna umyte w sposób jakościowy nie tylko przepuszczają do pomieszczenia wystarczającą ilość światła, ale także czynią go bardziej przytulnym. Mycie okien w Łomiankach jest niezwykle popularną usługą: liczne przedsiębiorstwa i zatłoczone samochodami ulice, a nawet czynniki atmosferyczne powodują szybkie zapylenie okien od zewnątrz, a wewnątrz do zanieczyszczeń dochodzi kurz domowy.\nMycie okien w Łomiankach odbywa się:\nOpinie o mycie okien w Łomiankach\nCennik mycia okien na wysokości w Łomiankach zawsze wydawał mi się wygórowany, dopóki nie znalazłem tej firmy. Nawiązaliśmy stałą współpracę i jestem bardzo zadowolony zarówno z jakości czyszczenia okien, jak i obsługi klienta. Polecam wszystkim zainteresowanym.\nPoszukując firmy, która świadczyłaby taką usługę, jak szybkie mycie okien w Łomiankach, trafiłam na tą stronę. Dostałam dokładnie tak jakościowe usługi, jak były opisane. Po złożeniu kolejnych zamówień dostałam także dobry rabat, a więc dla mnie cennik mycia okien jest w tej firmie naprawdę przystępny.\nWynajmuję mieszkania na Airbnb i dla mnie bardzo ważnym jest wysoki poziom zadowolenia klientów ze świadczonych przeze mnie usług. Dlatego systematycznie zamawiam w tej firmie mycie okien w mieszkaniach w Łomiankach. Świetnie dają radę z najtrudniejszymi zadaniami, a cennik mycia okien przez wiele lat pozostaje bardzo niski.\nCennik alpinistycznego mycia okien w Łomiankach potrafi być niezwykle wysoki i dlatego długo poszukiwałam odpowiedniej firmy, której mogę zlecić tego typu prace. Ta firma sprzątająca mycia okien dokonuje szybko, tanio i maksymalnie jakościowo, więc będę kontynuować współpracę także w przyszłości.\nOsobliwości świadczenia usługi mycia okien w Łomiankach\nMożemy zrealizować zarówno mycie ręczne, mycie okien w Łomiankach alpinistyczne, jak i bezdotykowe przy użyciu myjek wysokociśnieniowych. Do świadczenia usług mycia okien na wysokości wykorzystujemy podnośniki koszowe, drabiny wspinaczkowe, a także zatrudniamy alpinistów przemysłowych ze specjalistycznym sprzętem. Nasi pracownicy szybko i dokładnie czyszczą powłoki szklane, jak i plastikowe przy użyciu atestowanych detergentów. Późniejsza aplikacja preparatów ochronnych zapewnia długotrwałą czystość okien. Dodatkowo okna można wyczyścić środkami odpychającymi kurz i brud. Istnieje także możliwość usunięcia żółtych smug z plastiku (nie wliczone w cenę usługi głównej).\nNajczęstsze pytania o mycie okien w Łomiankach\n⭐ Ile kosztuje mycie okien w Łomiankach?\nCennik mycia okien w Łomiankach zależy od wielu czynników. Do wyceny każdego zlecenia podchodzimy indywidualnie, podając cenę mycia okien za okno lub całe zlecenie. Cena mycia okien za m2 uwzględnia takie czynniki:\n⭐ Jeśli zamówię mycie okien w Łomiankach, czy umyjecie tylko ramy i szyby? A co z parapetami, okiennicami, kratkami?\nStandardowa cena za mycie okien w Łomiankach obejmuje mycie szyb, ram, parapetów, odpływów i spadków. Za dodatkową opłatą umyjemy okiennice i rolety ochronne. Cena mycia okien i dodatkowych elementów ustalana jest indywidualnie. Aby wyjaśnić koszt cenę mycia okien w Łomiankach, skontaktuj się z naszymi konsultantami za pomocą numerów telefonów podanych na tej stronie


Bal karnawałowy w Przedszkolu w Nowej Słupi | GMINA NOWA SŁUPIA - Portal turystyczny\nStrona główna » Aktualności » Bal karnawałowy w Przedszkolu w Nowej Słupi\nBal karnawałowy w Przedszkolu w Nowej Słupi\n6 lutego 2015 roku na długo pozostanie w pamięci podopiecznych Niepublicznego Przedszkola w Nowej Słupi, prowadzonego przez Fundację ,,Z uśmiechem,,.\nWłaśnie tego dnia odbył się bal karnawałowy, na którym bawiło się ponad 40 przedszkolaków , ich rodzice i wychowawcy. Wspólne przygotowywanie dekoracji sprawiło dzieciom ogromną radość oraz przyczyniło się do tego, że sala zabaw zamieniła się w bajkowe królestwo kolorowych balonów, wstążek i serpentyn.\nDopełnieniem miłej scenerii, w jakiej odbywał się bal były stroje , w których zaprezentowały się maluchy a także ich opiekunowie i wychowawcy. Wśród dziewczynek największą popularnością cieszył się strój księżniczki ,zaś chłopcy najczęściej byli piratami , policjantami ale nie zabrakło również kontrowersyjnych kostiumów. Na wyróżnienie zasłużyły sobie bez wątpienia stroje ducha oraz klona z filmu ,, Gwiezdne wojny,, ,będące wyrazem wielkiej kreatywności dzieci i ich rodziców. Grono pedagogiczne podtrzymując klimat zabawy również wykazało się inicjatywą przebierając się w stroje pielęgniarek.\nKolejną atrakcją dla maluchów z Nowej Słupi był inicjowany przez Fundację występ grupy pań z ,,Prywatki dla małolatki ,, ,które przebrane za klaunów prowadziły zabawę taneczną oraz liczne gry i konkursy.\nNa zabawie choinkowej nie mogło zabraknąć poczęstunku, o który zatroszczyli się rodzice, przygotowując swoim pociechom mnóstwo słodkości.\nUśmiechy na twarzach dzieci były doskonałym dowodem na to, że bal z 6 lutego można zaliczyć do udanych ale także na to , że warto organizować tego typu przedsięwzięcia.\nWitaj, Aktualnie znajduję się w serwisie internetowym "Urząd Gminy Nowa Słupia", gdzie znalazłem interesujący artykuł, o którym chciałbym Cię poinformować. Artykuł ten dostępny jest pod adresem: http://www.nowaslupia.pl/aktualnosci/1789 Serdecznie polecam.\n1366 / 3052\nJeleniów Łysa Góra Turystyka Rekreacja Kielce Emeryk Dębniak Św. Krzyż Milanowska Wólka Dymarki Nowa Słupia Rudki Góry Świętokrzyskie Andrzej Gąsior Stara Słupia Baszowice


Lekcja biblioteczna w filii bibliotecznej | Biblioteka w Sarnakach Lekcja biblioteczna w filii bibliotecznej | pełni funkcję Biblioteki Powiatowej dla bibliotek publicznych Powiatu Łosickiego\n10 maja filię biblioteczną w Serpelicach odwiedzili uczniowie IV klasy Szkoły Podstawowej w Serpelicach. Pretekstem do wizyty był obchodzony 8 maja Dzień Bibliotekarza. Bibliotekarka Iwonka otrzymała stosowne życzenia z tej okazji i zaprosiła gości na lekcję biblioteczną.\nUczniowie dowiedzieli się na czym polega praca bibliotekarza, jak wygląda droga książki z księgarni na półkę biblioteczną (zakup i opracowanie).\nDzieci, które były w bibliotece w Sarnakach zauważyły różnicę pomiędzy obsługą czytelnika w GBP i w filii. Bibliotekarka opowiedziała im, że biblioteka w Sarnakach posiada system biblioteczny MATEUSZ, w którym się książki opracowuje i wypożycza (wypożyczanie elektroniczne). Natomiast w filii stosuje się „klasyczny” system wypożyczania przy pomocy kart książek i czytelników. Zakupy dla filii są opracowywane w bibliotece gminnej za pomocą MATEUSZA i dlatego są stamtąd przywożone. Z księgozbiorem biblioteki gminnej i filii można zapoznać się za pomocą internetu (katalog on-line).\nDzieci pytały też, dlaczego biblioteka w Sarnakach jest biblioteką powiatową, mimo, że nie ma siedziby „w powiecie”. Dowiedziały się, że rolę biblioteki powiatowej GBP w Sarnakach przejęła na mocy porozumienia między Starostwem Powiatowym a Gminą Sarnaki, a zadania, które wiążą się z byciem biblioteką powiatową mogą być realizowane także w innym miejscu, niekoniecznie w mieście powiatowym. Bibliotekarka w skrócie scharakteryzowała też niektóre zadania biblioteki powiatowej.


Siewnik samobieżny Eliet GZC 1000 - test w Duchnicach\nDzięki uprzejmości firmy ELIET Europe nv, dysponujemy egzemplarzem pokazowym siewnika samobieżnego ELIET GZC 1000. Jako, że maszyn tego typu praktycznie nie było do tej pory w naszym kraju, serdecznie zachęcamy szczególnie firmy zakładające tereny zielone w mieście, zieleń przydrożną, nawierzchnie sportowe do zapoznania się z tą nową technologią.\nGZC 1000 ze swoją masą ponad 400 kg to prawdziwy "czołg". Jednak myliłby się ten kto pomyślałby, że manewrowanie tą maszyną to katorga. Nic podobnego! Dzięki przekładni hydrostatycznej można poruszać się z dowolną prędkością w zakresie od 0 do 4 km/h do przodu i od 0 do 2 km/h do tyłu. Szczególnie płynne, spokojne ruchy z minimalnymi predkościami można docenić w takich bardziej stresujących sytuacjach jak choćby załadunek i wyładunek z pojazdu lub przyczepy.\nPrzy okazji ważna uwaga: przy wjeżdzaniu po najazdach w miejscu mocowania ( konieczne !) najazdów przy tzw przełamaniu, pojawia sie ryzyko zawadzenie zębami brony o podłogę skrzyni, analogicznie jak przy wjeżdźaniu kosiarką samojezdną z nisko podwieszonym agregatem koszącym. Nieocenione są tu obciążniki przodu maszyny (3 x 20 kg), które powodują, że tył ponad 400 kilogramowej maszyny jesteśmy w stanie podnieść jak dziecięcy wózek podczas pokonywania przeszkód. Jak widać na poniższym zdjęciu maszyny z przyczepą, zastosowaliśmy "polski" wariant obciążników, tj. adoptowaliśmy je od ursusowskiej C-360-ki.\nPrzed użyciem siewnika samobieżnego ELIET GZC 1000 rekomendowane jest przygotowanie starej nawierzchni trawnika/ugoru, glebogryzarką lub poprzez wielokrotne przejazdy ciągnikową broną talerzową.\nCzytaj więcej o cechach i korzyściach zastosowania siewnika GZC 1000