Autor Wątek: Wielka Wojna (Przeczytany 15886 razy)\n« Odpowiedź #20 dnia: Styczeń 17, 2006, 06:26:04 pm »\nchyba nadeszła konkurencja dla W_w i Tanta.....\nIndeed. Do roboty chłopaki, bo zostaniesie w tyle.\n« Odpowiedź #21 dnia: Styczeń 17, 2006, 08:20:03 pm »\nMiło.... tak, miło się czyta i miło, że w ai miły sposób wdrażasz czytelników w realia tego mało miłego świata. Jak zwykle stwierdzam, że czyta się bardzo fajnie i jak zwykle czekam na następny rozdział.....\nNo i wresazcie mam motywację, żeby na bardzo poważnie wziąć się do pisania :F\n« Odpowiedź #22 dnia: Styczeń 18, 2006, 04:49:50 pm »\nMiło mi, że ci miło :shifty: A moje zdanie o Twoim pisaniu wyraziłem przy "Przeklętym"... Powiem tylko, że mógłbym się od Ciebie uczyć. Ponownie dziękuję wam wszystkim za komentarze. To wy powodujecie, że dalej to zamieszczam i wiem, że mój wysiłek w to włożony nie poszedł na marne. Dziś, z okazji 2 z 3 zaliczeń na studiach dodaję następny fragment Życzę miłej lektury.\nSala Narodzenia brała swą nazwę od zdobiących ją witraży i malowideł. Każde przedstawia inny etap tworzenia Dominium. Każde z bóstw miało swój osobny rozdział, choć najwięcej miejsca poświęcono Gavrielowi, ze zrozumiałych powodów. Oczywiście sceny te były efektem działania wyobraźni ich twórcy, a nie odzwierciedleniem prawdziwego procesu. Bo niby skąd mieli wiedzieć jak on przebiegał?. Liczne marmurowe kolumny podtrzymywały wysoki sufit. Ich długie rzędy ciągnęły się od masywnych, drewnianych drzwi aż po podwyższenie, na którym stał bogato zdobiony i wyścielany najdroższymi tkaninami tron przeznaczony dla Cesarza. Przy podłużnym, stojącym na środku sali, stole siedzieli władcy Mrocznych Plemion. Oświetlani byli przez magiczne światła, wirujące pod sklepieniem. Przywódcy wilkołaków, drowów, nekromantów, i durrengarów czekali z rosnącym zniecierpliwieniem na Dariusa. Spóźniał się, wyznaczony termin minął już godzinę temu. To była jawne lekceważenie, uwłaczające ich godności.\nNagle drzwi rozwarły się z hukiem i do sali wkroczył cesarz, powiewając peleryną przy każdym kroku. Bez słowa przeszedł salę i usiadł na swoim miejscu.\n-Cieszę się, że przybyliście –zaczął z wolna witać się z przedstawicielami plemion. –Dournd Ur’Den, król drowów, Hunter, przewodnik wilkołaków, Ulrich Krieger, władca durrengarów i, oczywiście, Lotar, Arcykapłan gildii nekromantów. Jestem zaszczycony...\n-Nie spieszyłeś się –rudobrody, przysadzisty krasnolud był wyraźnie rozdrażniony.\n-Musiałem załatwić parę spraw –ton głosu Dariusa nie uległ zmianie. –Teraz dowiecie się, po co was wezwałem... Wierzę, że każdy z tutaj obecnych zna treść ultimatum ludzi względem plemion ciemności. Wiecie, zatem, że nie macie innego wyjścia, jak się podporządkować –cesarz wygłaszał ujmy względem swoich gości głosem przywodzącym na myśl pogadankę przy herbacie. –Postanowiłem ponownie połączyć ten kontynent pod jednym berłem. Ludzi. To, co wyście nam odebrali, ja odzyskałem. Ludzkość nie śmiała nawet marzyć o ponownym zasiedleniu Dominium od czasu Wielkiego Wyjścia, a co dopiero o władaniu swymi ciemiężycielami –Darius napawał się swoją przemową. Nieświadomie uniósł się z tronu i zacisnął pięści.\n-Nie potrzebujemy powtórki z historii. Doskonale wiemy jak się to odbyło –wysoki drow, Dournd Ur’den, o długich, siwych włosach i czarnych oczach rzucił człowiekowi pełne nienawiści spojrzenie.\n-Cisza! –Cesarz wyciągnął rękę w stronę elfa, a ten z łoskotem upadł na podłogę i przejechał po niej pod najbliższą kolumnę. –Teraz ja mówię... A może ktoś chciałby jeszcze coś dodać? –przed kontynuowaniem przemowy odczekał, aż drow ponownie zasiądzie przy stole. –Lecz, jak zwykle w takich wielkich planach, pojawia się pewien irytujący zgrzyt. Wampiry nie chcą połączenia! Bronią się przed mą wspaniałomyślnością! Bezczelność, ale i na nich znalazłem sposób. Nawet ich potężna jazda nie oprze się zjednoczonym wojskom ich braci!\n-Ale, panie, jest jeszcze jeden lud, pozostający...Hmmm... Wolny – nekromanta przemówił chłodnym, syczącym głosem. Mimo tego, że całe jego ciało ukryte było pod długim, wyszywanym złotymi nićmi płaszczem, jego ruchy pozostawały płynne.\n-Tak.. Dragoni. Rasa neutralna, dopóki pozostawimy ich samym sobie, nie stanowią większego zagrożenia.\n-To co z tymi wampirami? –Wilkołak o długim pysku i szerokich barach zaczął niespokojnie wiercić się na swoim krześle. Po chwili wahania dodał. –Panie...\n-Nie zamierzam wywoływać wojny. Jeszcze nie teraz. Dajmy im kilka lat i zobaczymy jak będą się zachowywać. Lecz nie oznacza to, że damy im spokój. Już teraz ich osłabiamy, krok po kroku.\n-Dlaczego nas zebrałeś, skoro nie chcesz wojny? –krasnolud nie krył już swojego zdenerwowania.\n-Mam dla was dwie informacje. Po pierwsze, od tej chwili będziecie rezydować tutaj, w mej stolicy –władcy plemion wykrzywili się w grymasie dezaprobaty. –Po drugie, chcę wam kogoś przedstawić. Był on generałem wampirzej armii, a dołączył do nas dzięki pomocy naszego przyjaciela, Lotara –Arcykapłan ukłonił się lekko. –Swoją drogą jest naprawdę uzdolnionym berserkerem. Szanowni goście, poznajcie Victora –do komnaty niepewnym krokiem wszedł ghul. Na zakrwawionym i poranionym ciele pozostawały ślady dawnego wyglądu.\n-Jak wam się to udało?! –drow był w szoku. –Jak można przywrócić do życia istotę nieumarłą? I to w ten sposób?\n-To już tajemnica sługi potężnego Xarth’a –Darius przekrzywił kpiąco głowę, patrząc na ożywieńca. Victor niezdarnie poczłapał do Cesarza i padł przy nim na kolana. –Poprowadzi on nasze wojska do bratobójczej walki... Nie mogę się doczekać –Darius wyciągnął rękę i zaczął głaskać ghula po głowie. Nie zwracał uwagi na to, że warstwy łuszczącej się skóry zostawała mu między palcami.\nJest co prawda krótki, ale zamyka pierwszą część pierwszego rozdziału. Można traktować to jako wprowadzenie, ale, jak już pisałem, mam jeszcze 90 stron rękopisu, a wstęp trwa... Wiecie, mam czasem wrażenie, że ta opowieść żyje własnym życiem... Dziwne.\nZapraszam do komentowania... Będzie mi bardzo miło\n« Odpowiedź #23 dnia: Styczeń 18, 2006, 05:11:46 pm »\nlubię takie "skakanie" po miejscach, wymaga od czytającego skupienia i zaangażowania, jak zwykle czekam na dalszą cześć.\n« Odpowiedź #24 dnia: Styczeń 18, 2006, 05:25:16 pm »\nHmm.... zmuszasz mnie do ponownego pochwalenia twojego dzieła, a ja nie lubię się powtarzać. No ale co zrobić.. czyta się przyjemnie i generalnie nie mam nic do zarzucenia twojemu stylowi pisania.\nMówisz że masz tego jeszcze 90 stron? .... No to fantastycznie :F\n« Odpowiedź #25 dnia: Styczeń 19, 2006, 01:48:13 pm »\nZgadzam się z przedmówcami. Miło się to czyta\n« Odpowiedź #26 dnia: Styczeń 19, 2006, 07:49:36 pm »\nWitam ponownie szanownych czytelników! Oto składam na wasze ręce kolejny fragment mego "dzieła", oby się wam spodobał... Dziękuję wszystkim za komentarze i proszę o więcej :grin: Jesteście dla mnie naprawde wyrozumiali\nOd narodzin Dracona minęło dziesięć lat. Chłopiec stawał się coraz silniejszy i sprawniejszy, a zarazem wolny od przekleństwa krwi. Zarówno on, jak i reszta społeczności Skalnego Miasta, zawdzięczał to specjalnej substancji Mistrza Alchemika, która łagodziła głód, sprowadzając go do poziomu używki. Niektórzy to popierali, inni nie. Ci drudzy bardzo szybko opuszczali miasto... Młody wampir wkraczał w okres dojrzewania. Głowa zarosła mu bezkształtnym gąszczem brązowych włosów, nadając jej jeszcze bardziej okrągły kształt. Spomiędzy tych kłaków jaśniały spostrzegawcze, niebieskie, oczy. Dracon, pomimo swego młodego wieku, był dobrze zbudowany. Marcus Delacroix szkolił swego przybranego syna najlepiej jak potrafił. Fechtunek, jazda konna oraz sztuka wojenna wypełniały każdą jego chwilę, pompowane w jego umysł przez opiekuna. Zadziwiające, jego pojemność i pragnienie wiedzy zdawało się nie mieć końca. W końcu chłopiec sam zaczął czytać wszelakie książki, mogące uzupełnić praktykę teorią.\nNiestety, w tym wszystkim tajemnica jego oczu pozostawała niezgłębiona. Marcus płacił wszelakim mędrcom za badania nad tym, ale żadnemu się nie powiodło. Popełniali jeden, zasadniczy błąd. Nie wierzyli w legendy spisane przez „natchnionych” demonami.\nDzień po dziesiątych urodzinach młodego Delacroix’ a jego ojciec zawołał go do siebie. Dracon zbliżył się niepewnie... Oficjalny wyraz twarzy Marcusa nie zwiastował niczego dobrego. Wampir spojrzał na chłopca i wskazał fotel przy sobie.\n-Nie musisz stać, synu –nieco uspokojony, Dracon usiadł i wyczekiwał, aż ojciec przerwie zaległą ciszę. –Mam ci coś ważnego do powiedzenia... Jak zapewne wiesz –mówiąc to wbił wzrok w stropiona twarz chłopaka. –Wkroczyłeś w wiek, w którym każdy młody członek naszej społeczności wybiera sobie drogę kształcenia, a zarazem swe przeznaczenie –przy ostatnim słowie Marcus skrzywił się lekko. Nienawidził myśli, że coś może mieć nad nim absolutna władzę. –Dlatego musisz podjąć nauki u jakiegoś mistrza w naszym mieście.\n-Kto to taki, ojcze? –chłopak zaczerwienił się, zawstydzony swoja niewiedzą.\n-Trochę szacunku... Twojego nauczyciela.... Zresztą sam się przekonasz. Trzy drogi otwierają się przed tobą, synu. Czarna i naturalna magia oraz alchemia... Musisz wybrać do jutra, gdyż wtedy muszę cię odstawić pod siedzibę jednego z mistrzów.\n-Ale... Ja nie potrafię wybrać, ojcze, nigdy nie musiałem... Naprawdę...\n-Ehhh... Czułem, że tak będzie –przez twarz Marcusa przemknął uśmiech, dodając chłopcu otuchy. Lecz po chwili ustąpił miejsca poprzedniemu kamiennemu spokojowi. –Wiem, że to trudny wybór. Co prawda masz parę innych możliwości –zaczął wyliczać, prostując za każdym razem jeden palec. –Uzdrowiciel, zabójca, łowca, straż królewska... Lecz ja cię tam nie widzę, prawdę mówiąc...\n-Mógłbym to przemyśleć w spokoju?\n-Dobrze, masz jeszcze trochę czasu –mrugnął do syna. –Ale chciałbym, żebyś był gotowy do mojego powrotu –wampir wstał, wygładził brzegi swojej tuniki i wyszedł z domu. Draconowi towarzyszyła teraz jedynie cisza.\nChłopak zamyślony rzucił się na łóżko i prawie natychmiast pogrążył we śnie. Nagle stał na środku pola bitwy. Ziemia wokół niego zasłana była rozkładającymi się trupami i przesiąknięta krwią do tego stopnia, że młody wampir brodził w niej po kostki. Dracon z zaciekawieniem przyglądał się ciałom, ale nie potrafił odróżnić jednych od drugich, umazani czerwienią i przeżarci przez robaki, wszyscy byli tacy sami. Chłopiec odwrócił się i zobaczył Skalne Miasto, a właściwie to, co po nim zostało. Ogromny lej zajmował większą część dawnej powierzchni tej, niegdyś potężnej twierdzy. Wszędzie wokół walały się gruzy, niemi świadkowie przeszłości. Gdzieniegdzie wystawały części ciał mieszkańców. Zmasakrowane twarze, zakrzepłe na murach flaki i połamane kończyny, oderwane od reszty...\nDracon pochylił się i zwymiotował prosto na ciało jakiegoś anonimowego żołnierza. Ocierał rękawem usta, gdy nagle usłyszał za sobą cichy mlask i nierówne kroki. W momencie, kiedy chłopak chciał się odwrócić, silny cios w głowę powalił go na ziemię. Wydawało się, że odzyskanie ostrości widzenia trwało wieki, ale w istocie minęły może dwie minuty. Wtedy dopiero dostrzegł twarz napastnika, czy może raczej coś, co kiedyś twarzą było. Żywy trup pochylał się nad nim i zgniłą ręką sięgał w stronę oczu wampira. Dracon zaczął miotać się rozpaczliwie, aż jego dłoń natrafiła na krótki miecz, wyszczerbione i pokryte czarną krwią ostrze było jego jedyną nadzieją. Z całej siły ciął na oślep przed siebie. Ghul cofnął się trochę, ściskając okaleczoną prawą rękę i patrząc na Dracona z nienawiścią. Mimo tej nagłej zmiany sytuacji chłopaka nadal paraliżował strach, a trup znów zbliżał swoje kłapiące w pustce szczęki, czekające na świeże mięso. Wampir ponownie ciął, tym razem godząc w czaszkę stwora. Ostrze dotarło aż do ust, powodując, że trup, padając, pluł nadgnitymi zębami. Dopiero teraz odzyskał władzę nad swoim ciałem i podniósł się z ziemi, wciąż ściskając swą, wątpliwej jakości, broń.\nNad polem bitwy znów zapanowała niezmącona niczym cisza. Tak doskonała, że aż dźwięczała w uszach. Nawet jeden ptak, czy najlżejszy podmuch wiatru nie śmiał zburzyć tego niecodziennego nastroju. Wampir rozglądał się niespokojnie, w poszukiwaniu innych napastników, gdy nagle chór jęków rozniósł w pył jego nowo przywróconą odwagę. Z ziemi zaczęli wstawać polegli wojownicy. Gardło chłopca ścisnął strach a źrenice rozszerzyły się do granic możliwości. Starał się uciec, ale coś nowego przykuło go do ziemi. Nagły błysk oślepił go i po chwili znalazł się w powietrzu. Szybował, całkowicie rozkojarzony. Do jego uszu doleciał głos. Jakby własny, lecz trochę odmieniony. Grubszy i niższy, bardziej mroczny.\n-To, co jest martwe, martwym musi pozostać! –wtedy spojrzał w dół i zobaczył swoje, ale jednocześnie obce ciało. Czarne włosy spływały łagodna falą do szerokich ramion wampira, a oczy płonęły gniewem. Z ust wystawały, kontrastujące swą bielą z resztą sylwetki, kły. Postać wyglądała dostojnie, a nawet, na swój sposób, delikatnie. Nic nie usprawiedliwiało przerażenia, jakie wzbudzała. –Zaraz pożałujecie tego, że nie chcieliście spoczywać w pokoju! –postać, śmiejąc się z własnego dowcipu uniosła się nieco nad ziemię. Głos przeszedł w syk, a usta wykrzywiły się w wyrazie bezgranicznej wściekłości. Wokół mężczyzny pojawiła się kula z najczystszego mroku, zamykając go w sobie. Czerwone błyskawice znaczyły jej powierzchnię i uderzały we wszystko, co się zbliżyło. Wampir strzelił palcami i kula zaczęła się powiększać. Nieumarli, wyjąc, zostawali pochłonięci przez czerń, niknąc bez śladu. Teraz istota śmiała się pełnym głosem.\nGdy całe pole bitwy zostało oczyszczone, mężczyzna odwrócił się do Dracona, pomachał mu dłonią i ruszył w stronę ruin Skalnego Miasta. Nie było w tym geście nawet cienia serdeczności. Wampir mógłby przysiąc, że była to ukryta groźba. Nagle poczuł, że coś wyrywa go z koszmaru, przywracając do rzeczywistości.\nSpodobało się? Motyw tajemniczej postaci ze snu rozwinę nieco dalej, ale chyba nietrudno umiejscowić go w fabule :rolleyes:\n« Odpowiedź #27 dnia: Styczeń 19, 2006, 08:17:09 pm »\nczęść o wiele spokojniejsza, ale równie ciekawa, chyba nie muszę pisać, że czekam na kolejne?\n« Odpowiedź #28 dnia: Styczeń 20, 2006, 07:44:18 pm »\nDobre to jest? .... Taaaa.... Rzekłbym nawet że bardzo dobre. Fajnie, że przeplatasz w opowieści róże motywy. Trzymasz waść poziom i liczę że trzymać go będziesz do końca.\n« Odpowiedź #29 dnia: Styczeń 20, 2006, 10:44:59 pm »\nreal cacy tylko zeby tak więcej ... prrrosze ...\n« Odpowiedź #30 dnia: Styczeń 21, 2006, 10:44:23 am »\nZ każdym kawałkiem wciąga coraz bardziej. Czekam na ciąg dalszy.\n« Odpowiedź #31 dnia: Styczeń 21, 2006, 07:50:35 pm »\nDziś dokończymy sprawę wyboru drogi przez Dracona... Co-nieco się o nim dowiecie, a w następnej... Hmm... Jeden z moich ulubieńców Tradycyjnie dziękuje za komentarze, jest mi bardzo miło i ciągle pragnę więcej :grin:\n-Dracon! Synu, obudź się! –Marcus stał nad chłopcem i szarpał go za ramiona.\n-Yyyy... Co się stało? Gdzie ja...? Ojcze? –chłopiec z trudem odzyskiwał przytomność.\n-Jak zwykle zaspany –Delacroix uśmiechnął się dobrodusznie.\n-Przepraszam, jakoś tak mnie sen zmógł –Dracon szybko przetarł oczy.\n-Podjąłeś już decyzję? To bardzo ważne –twarz Marcusa nagle przyjęła poważny wyraz.\n-Tak. Chcę studiować magię żywiołów!\n-Szara Sztuka? Skąd wiedziałeś, że istnieje taki kierunek? Przecież nic ci nie mówiłem –wampir wydawał się zakłopotany, ale szybko się opanował.\n-Nie wiem, to chyba sen mi podpowiedział.\n-Dobrze, dokonałeś wyboru –maska powagi na twarzy Marcusa popękała, uwalniając spod siebie wyraz dosyć dziwnej ulgi. –Chodź, przedstawię ci twojego mistrza –powiedział, wyprowadzając chłopaka z domu.\nUlice Skalnego Miasta były wąskie i nad wyraz czyste. Wielki Marszałek był bardzo czuły pod względem higieny. Uważał wampiry za lud wyższy, niegodny taplania się we własnych odchodach, jak ludzie. Cała sieć kanałów odprowadzających nieczystości została wykuta w tym samym czasie, w którym powstawało miasto. Tunele rozciągały się nie tylko pod siedzibą wampirów, ale również pod całym pasmem górskim, uchodząc dopiero na granicy z wilkołakami. Do tej pory nikt, nawet budowniczowie nie zwiedzili ich całych, inną sprawą jest to, że nikt nie miał ochoty się tam pchać... Wśród mieszkańców krążyły legendy o wszelakich potężnych potworach czających się w głębinach i wyciągających swe łapy po niczego niespodziewających się wędrowców. Choć głównym czynnikiem odstraszającym był smród.\nBudynki tworzyły pewnego rodzaju baldachim nad głowami wampirów. Czasami miało się wrażenie, że wampiry nadal chciały się chronić przed słońcem pomimo magicznej zasłony, którą rozwinęli spory czas temu. Ale nawyki pozostają... Przeludnienie miasta wymusiło takie budownictwo. Domu nie tylko wznoszono, ale również wykuwano w skale i stawiano na już istniejących. Każde wolne miejsce było zajmowane przez nowe budynki. Wygodne, acz bardzo niebezpieczne. Gdyby nagle w twierdzy wybuchł pożar, ogień byłby niemal nie do powstrzymania. Obronie przed takimi zdarzeniami była właśnie sieć komnat, oraz tuneli, wiodących od ziemi przez całą wysokość góry. Teraz jedynie żołnierze, rzemieślnicy oraz gildie zamieszkiwały Dolne Miasto.\nMarcus prowadził Dracona labiryntem wąskich i krętych uliczek, zmierzając do najgłębiej położonej dzielnicy. Stały tam dwie, monumentalne wieże, otoczone przez małe, rozlatujące się domki z drewna i śmieci. Tam mieszkali adepci magii. Pierwsza, wzniesiona z gładkiego, czarnego kamienia należała do Arcymaga Devona, specjalizującego się w czarnej magii. Druga zaś, o ścianach z szarego marmuru do Raziela, Mistrza Żywiołów. Tam właśnie Dracon miał spędzić najbliższe dziesięć lat... Ucząc się arkan panowania nad żywiołami.\nCiężkie, drewniane drzwi zatrzasnęły się z hukiem za młodym wampirem. Marcus pozostał przed wejściem, twierdząc, że chłopak sam musi stawić czoła Razielowi.\n-To tradycja –mówił niewzruszenie Delacroix. –Mistrz Żywiołów zechce cię sprawdzić, upewnić się, czy jesteś godzien –wampir pchnął mocno drzwi, odsłaniając wąskie przejście prowadzące w ciemność.\nDracon rozejrzał się po pomieszczeniu. Wszystko było zbudowane z tego samego marmuru, co na zewnątrz. Z gładkiej i śliskiej podłogi wyrastały potężne kolumny, niknące gdzieś nad głową chłopaka. Zdawały się podtrzymywać cały ciężar budowli i były jedynym urozmaiceniem. „Tyle wydał na budulec, że zabrakło na wystrój, czy jak?” –pomyślał Dracon, zmierzając w stronę następnych drzwi. Te nie były tak ogromne jak wejściowe, ale równie ciężkie. „Drzwi z marmuru? Co za świr” –chłopiec skrzywił się w myślach. Nagle usłyszał głos rozpływający się po całej komnacie. Dobiegał go zewsząd i jednocześnie znikąd.\n-Młody Delacroix. Doskonale. Spodziewałem się ciebie –głos zdecydowanie był dziwny. Miał metaliczną barwę, a magia w nim zawarta stawiała włosy na karku. –Ale nie czas na pogaduchy. Przed tobą cztery komnaty. Każda odpowiada za jeden żywioł. Nie mam wątpliwości, że poradzicie sobie z nimi...\nTak nagle jak się pojawił magiczny głos umilkł, pozostawiając wampira rozkojarzonego. Dracon, nie wiedząc co ma dalej robić, zbliżył się do drzwi i szarpnął za uchwyty. Marmur otoczyła niebieska poświata i w chłopca ugodziła błyskawica, posyłając go dwa metry dalej.\n-Co jest, do cholery? –rzucił, zirytowany, trąc rękami o potłuczony tyłek.\n-To pierwsza próba –metaliczny głos znów dał o sobie znać. –Cierpliwość oraz wytrzymałość na głód i pragnienie to podstawowe cechy adepta żywiołów. Będziesz tu czekał na drugiego kandydata tak długo ile będzie to konieczne. Aha... Zapomniałem ci powiedzieć, że drzwi w mojej wieży otwierają się jedynie z jednej strony –w bezosobowy dotąd głos wdarła się nutka rozbawienia.\n-Bardzo śmieszne, ty zramolały głupcze! –Dracon nie wytrzymał i zaczął wygrażać pięściami w sufit. Uczucie poniżenia strasznie mu doskwierało. Miał ochotę stąd wyjść... Nie, nie wyjść, ale roznieść to idiotyczne drzwi na kawałki –Zaraz przez nie przejdę i pokaże ci na co mnie stać! –rozpędził się i z całej siły naparł na marmur. Tym razem bariera zadziałała z jeszcze większą siłą. Wyładowanie posłało chłopca pod przeciwległą ścianą. Ta odbiła go od siebie i wampir uderzył tyłem głowy o marmurową posadzkę. Miał wrażenie, że zęby mu powypadają. Usłyszał chrupnięcie i fala ciepła rozlała się najpierw po jego głowie, a następnie po całym ciele. Stracił przytomność.\nWiem, że w częściach o młodym wampirze nie dzieje się wiele, ale traktujcie to jako przystawkę do późniejszej akcji =] Zapraszam do komentowania.\n« Odpowiedź #32 dnia: Styczeń 21, 2006, 08:24:21 pm »\ndasz dzisiaj jeszcze 1 część ??\n« Odpowiedź #33 dnia: Styczeń 21, 2006, 11:31:46 pm »\nkolejny raz zmuszasz mnie do napisania, zę bardzo mi się podobał ten rozdział, chcociaż uważam, że skoro wszytsko masz już napisane, to mógłbyś dłuższe rozdziały dawać.... Ale ja tam się nie znam\n« Odpowiedź #34 dnia: Styczeń 22, 2006, 10:36:30 am »\nMógłbym dawać więcej, ale musiałbym szybciej przepisywać na komputerze, bo piszę ręcznie, a dopaiero później w Wordzie... Ale się postaram, dobrze, nasz klient (czytelnik) nasz pan. Ale wracam do tematu.\nDzisiaj, moi drodzy, zapoznam was z Dantem, Wędrowcem... Jest to jedna z najbardziej dziwnych postaci, której nawet ja sam zbytnio nie rozumię. Po prostu pewnego dnia wlazł do mojej głowy i stwierdził, że mam go opisać. Co zrobiłem. Wam pozostawiam kwestię oceny.\nTej nocy chmury były wyjątkowo skłębione. Nawet zwyczajne, mdłe światło księżyca nie potrafiło odnaleźć dla siebie drogi. Zwierzęta pochowały się gdzie tylko było można. Nikt z mieszkańców Valley, małego miasteczka, znajdującego się na wschodnich terenach cesarstwa ludzi, nie wiedział o co chodzi. Mimo wszystko życie toczyło się swoimi zwykłym tempem. Ludzie już dawno przestali się przejmować takimi dziwnymi zjawiskami.\nCentrum miasteczka stanowił sporych rozmiarów plac, na którym przez cały tydzień stali przekupnie i przekrzykując się wzajemnie starali się opchnąć swój towar przygodnym frajerom. Lecz, nawet jeśli handel szedł dobrze, wraz z zapadnięciem zmroku miasteczko pustoszało. Gwar ucichał, a nawet przedstawicielki najstarszego zawodu świata zamykały się w domach uciech. Wtedy to na ulice wylegali wszelkiej maści zbóje, męty i pijacy. Większość z nich kierowała się do jedynej karczmy w okolicy i tam spędzała noc, pijąc najczęściej „na kredyt”.\nVil zdecydowanie nie był jednym z nich. Wszyscy znali go jako drobnego przemytnika i zręcznego kupca. Był na tyle sprytny, że wszedł w koneksje z wojskiem Cesarza, co zapewniało mu dostęp do ekskluzywnego towaru. Broń palna. Cieszył się jak dziecko, widząc oczyma wyobraźni złote góry, choć sam nie wiedział do czego to służy. Jego wspólnicy z armii nawet nie chcieli mu tego tłumaczyć, mówiąc, że mu to do szczęścia niepotrzebne i, żeby się odp... Odczepił, bo zawraca głowę. Vil był starym, grubym i łysym mężczyzną o mocno wybrakowanej szczęce. Mimo swego wyglądu zawsze byli przy nim tak zwanych „przyjaciół”, ale nie miał wątpliwości, że chodzi im tylko o jego pieniądze. Bo był również majętny. Nikomu nie zdradził tajemnicy o skrytce ukrytej pod podłogą jednego z jego magazynów. Gdy zostawał sam schodził tam i leżał na swoim złocie... Nie potrzebował żadnej innej miłości. Był szczęśliwy.\nTa noc zapowiadała się spokojnie. Wypije parę piw i pójdzie odwiedzić swój skarbiec. W końcu dzień należał do udanych. Sprzedał tonę przedniego zboża, przywiezionego z terenu dragonów, kilka worków mąki z Edenu, wyspy za wielkim morzem i kilkadziesiąt sztuk doskonałych wampirzych mieczy. Jego stolik był wciśnięty w najgłębszym rogu sali. Więc nikt mu nie przeszkadzał, a półmrok zasłaniał nieco jego wydatny brzuch. Pod blatem trzymał rzeźnicki nóż, tak na wszelki wypadek...\nWłaśnie ustawiał estetyczne słupki ze swoich dzisiejszych dochodów, gdy do karczmy cicho wślizgnął się człowiek szczelnie zasłonięty czarnym płaszczem. Dziwnym trafem, zwykle ciekawscy, bywalcy nie zwrócili na niego żadnej uwagi, nawet na chwilę nie oderwali się od kufli. Przybysz szybkim krokiem podszedł do kontuaru. Vil miał wrażenie, że postać unosi się lekko nad ziemią, jakby brud pokrywający klepisko ją odpychał. Po chwili wpatrywania się dotarło do niego, że nie potrafi oderwać wzorku od czarnej sylwetki.\nTajemniczy, jak go ochrzcił w myślach, wyszeptał coś do karczmarza, a ten, lekko przestraszonym ruchem napełnił kufel i wskazał stolik Vila. Na odchodnym postać rzuciła przez ramię srebrną monetę z godłem Imperium. Karczmarz złapał ją zręcznie w powietrzu i długo wpatrywał się w nią, nie kryjąc podziwu.\nPo krótkiej chwili Tajemniczy lekko spłynął na krzesło obok kupca, wydając przy okazji dziwny, brzmiący stalą, odgłos. Vil odruchowo chwycił za nóż pod stołem i, sfrustrowany, przerwał milczenie.\n-To mój stolik. Płacę za niego i nie przypominam sobie, żebym cię tu zapraszał, nieznajomy –w całej postaci przybysza najbardziej denerwowała go twarz, a raczej najwyraźniejszy jej brak. Zawsze lubił patrzeć w oczy klientom, tam można najlepiej dojrzeć ich prawdziwe reakcje.\n-Wiem, że oferujesz ciekawe towary... –i to było wszystko! Żadnego przedstawienia się, żadnej fałszywej uprzejmości. Po prostu konkret, wypowiedziany zimnym, niczym lód, głosem. Mimo wszystko Vil postanowił kontynuować rozmowę.\n-Niby skąd? –czuł, że Tajemniczy nie lubi takich podchodów, ale gówno go to obchodziło.\n-Przestań błaznować, przemytniku! –nieco podniósł głos, jednocześnie rzucając na stół złotą monetę z godłem Imperium. Była warta dziesięć takich, jakimi mu płacono. Mężczyzna starał się nie pokazać choć kawałka swojej chciwości. Pieniądze nie były tylko jego kochanką, ale i narkotykiem, używką pozwalającą odbić się od syfu tego zawszonego miasteczka.\n-A co dokładnie cię interesuje, panie? –teraz wpadł w usłużny ton, chcąc dać klientowi poczucie pewności siebie.\n-Amunicja. Chyba pod takim mianem znacie to, czego potrzebuje.\n-Nie ma zbyt dużego popytu na to dobro, więc cena będzie bardzo wysoka, mój panie. Moje magazyny są tego pełne –alkohol rozwiązał jego język bardziej niżby chciał.\n-Masz może klucz do niego? Gdzie to jest? Chcę zakupić każdą ilość, jaką tylko dysponujesz –oczy Vila zalśniły. Szybko porzucił zwyczajną przemytnikom ostrożność i przekazał nieznajomemu adres oraz pokazał klucz, ukryty w wewnętrznej kieszeni jego kurty.\n-Doskonale –Tajemniczy odprężył się trochę.\n-Ale najpierw chciałbym zobaczyć twoja broń, która tak zadzwoniła przy zajmowaniu przez ciebie miejsca –wypite piwo coraz donośniej dawało o sobie znać. Ogłupiało go i dodatkowo uciskało coraz mocniej pęcherz.\nNieznajomy powoli odchylił jedną połę płaszcza i z cienia, nieprzepuszczającego wzroku Vila wyciągnął dziwny, metalowy przedmiot. Na pierwszy rzut oka mężczyzna rozpoznał metalową rurkę, walec o wyrzeźbionym kształcie i tkwiącymi w środku ołowianymi stożkami. Dłoń Tajemniczego zaciskała się na drewnianej, wypolerowanej, rączce. Całość sprawiała wrażenie doskonale zachowanej i niebezpiecznej broni, ale na pewno nie było tym to, co składował w magazynach. Nagle postać skierowała wylot rurki w stronę przemytnika. Ciekawość Vila zagłuszyła instynkt samozachowawczy. Z transu wyrwało go dopiero brzmienie głosu nieznajomego. Dominowało w nim szczere rozbawienie.\n-Dziękuję za współpracę –mówiąc to, istota pociągnęła za spust. Ostatnią rzeczą, jaką Vil usłyszał był huk wystrzału. Kula wwierciła się w jego czoło, wbijając odłamki kości do środka. Następnie się spłaszczyła, czyniąc w środku czaszki mężczyzny niesamowite spustoszenie i wyrywając niemal całą potylicę. Wszystko to trwało ułamki sekundy. Chwilę później mózg kupca spływał po ścianie za nim. Gdy Tajemniczy rozejrzał się po sali zobaczył, że wszyscy na niego patrzą. Jedni otumanieni niesamowitym hukiem, inni oszołomieni widokiem. Paru rzygało na podłogę. Istota wprawnym ruchem schowała broń pod płaszczem i wstała od stolika. Zgarnął klucz do magazynu i swoją monetę, rzucając ja karczmarzowi. Ledwo wyszedł na zewnątrz, gdy urwane rozmowy zostały podjęte na nowo, jakby nic się nie stało. Otulona płaszczem postać spokojnie ruszyła w kierunku wskazanym wcześniej przez Vila.\nJestem ciekaw jakie uczucia wzbudził w was mój bohater (bo Tajemniczy to Dante).\nNie ukrywam, że wyczekuję waszych komentarzy z jeszcze większą niecierpliwością niż zwykle... Jeżeli macie jakieś uwagi, pytania, lub cokolwiek innego, to piszcie. Będzie mi naprawdę miło.\n« Odpowiedź #35 dnia: Styczeń 22, 2006, 07:04:26 pm »\nAkurat jak czytałem moment z zastrzeleniem Vila ,to przez moje głośniki poleciał utwór podbijający tajemn iczość Dantego. Powoli punkty na twoim koncie idą w gurę, stając się poważną konkurencją dla Isoga i Przeklętego (GT ostatnio stoi i mało mi się podoba).\n« Odpowiedź #36 dnia: Styczeń 22, 2006, 07:42:15 pm »\nwg. mnie nie powinienieś spoilerować na końcu każdego kawałka, cześć bardzo dobra, pobudziłeś nawet lenia Tanta do pisania\n« Odpowiedź #37 dnia: Styczeń 22, 2006, 09:02:33 pm »\nhmmm.... ciekawy zwrot akcji, muszę powiedzieć. Takie przeniesienie abuły w inne miejsce na pewno wyjdzie na dobre twojemu opowiadaniu. Motyw z pistoltem też całkiem ciekawy.\nTylko zastanawia mnie, dlaczego większość bohaterów opowiadań zawsze nosi czarny płaszcz :F\n« Odpowiedź #38 dnia: Styczeń 23, 2006, 08:44:58 am »\nNie wiem czemu... Może dlatego, że to tak "fajnie i tajemniczo" wygląda... Ale masz rację, zdecydowana większość tak robi...\nDziękuję wam wszystkim za komentarze i przechodzimy do kolejnego fragmentu. Ale za radą Musiolka nie będe spoilerował, po prostu przeczytajcie\n-Nareszcie się obudziłeś... Spałeś co najmniej trzy godziny –z ciemności dobiegł go jakiś głos. Ale ten zdecydowanie różnił się od tego magicznego. Był o wiele bardziej przyjazny.\n-Wiesz, to nie był taki zwykły sen –odparł Dracon, niewiele się zastanawiając. Dopiero wtedy w krąg światła pochodni wszedł wysoki, chudy chłopak o szarej skórze. Jego pociągłą twarz otulały długie, proste włosy o szarej barwie. Spomiędzy ich zasłony świeciły oczy. Było to delikatne, białe światło...Nieznajomy jednym ruchem spiął włosy w luźno zwisający na plecach kucyk, odsłaniając spiczaste uszy. Uśmiechał się pobłażliwie.\n-Ano tak! Zapomniałem się przedstawić, wybacz ten nietakt. Nazywam się Ignatius i, jak pewnie zauważyłeś, jestem drowem –nadal nie przestawał się uśmiechać. –Przybyłem do waszego miasta z północnego Ghy’ Darad, a dokładniej z Sai’ Thu. A ty?\n-Dracon Delacroix –odparł wampir, trąc nabiegającego krwią guza na potylicy. –Miejscowy. Chcę zostać adeptem magii żywiołów –drow rozszerzył swój uśmiech do niewiarygodnych wręcz rozmiarów. Można było dostrzec białe i niezwykle równe zęby. Chłopak spojrzał na Ignatiusa ze zdziwieniem.\n-Ja również! Wstawaj! Razem możemy przejść przez te drzwi –drow nie krył radości, właściwie, to prawie podskakiwał, ucieszony.\n-Dobra, tylko na czym to polega? Czemu bariera nie chciała mnie przepuścić?\n-Nie wiesz? –uśmiech na twarzy mrocznego elfa po raz pierwszy stracił na wyrazistości. –To co tutaj robisz? Nieważne, wytłumaczę ci –drow zaczerpnął powietrza jakby szykował długi wywód, albo zamierzał zejść na godzinę pod wodę. –Mag Raziel, zwany Mistrzem Żywiołów, ogłosił, że chętnie będzie przyjmował nowych uczniów, ale postawił warunki. Adeptów musi być dwóch i muszą stanowić zgrany zespół, zdolny pokonać nawet największe przeszkody. Muszą się uzupełniać i solidarnie dotrzeć do piątego pokoju. Jeśli jeden zawiedzie, drugi automatycznie zostaje skreślony. Dlatego musimy iść razem –Ignatius sprawiał wrażenie dumnego z siebie. Najwyraźniej nie przejmował się możliwością, że Dracon mógłby zawieść. Przecież wtedy może stracić marzenie, jeśli nie życie. A co, jeśli zawiedzie drow? Ale teraz to nie było wcale takie ważne.\n-Dobra –powiedział wstając. –Idziemy.\nOboje podeszli do marmurowych drzwi. Bariera, wyczuwając obecność dwójki istot, zadrgała, a następnie rozpłynęła. Rozległ się szczęk zamków i wrota rozstąpiły się przed chłopcami.\n-Ignatius, mam do ciebie pytanie... Ile ty masz lat?\n-Tyle samo co ty. Dziesięć –uśmiech na powrót zagościł na twarzy drowa.\nDwie rasy, dwaj chłopcy stali przed swoją przyszłością. Sami jeszcze nie wiedzieli co ich czeka. Teraz miejsce najważniejszego problemu w ich głowach zajął żar, buchający z następnej komnaty. Ledwie zdążyli przekroczyć próg, gdy Dracon poczuł, że jego jaźń zapada się w sobie, druzgocząc świadomość i wyduszając ostatni oddech. Guz z tyłu głowy pękł, zalewając jego plecy gorącą krwią. Bezwładnie upadł na podłogę. W ostatnim przebłysku świadomości widział patrzącego nie niego przerażonego Ignatiusa. „Przepraszam” –pomyślał i jego oczy zasnuła mgła.\nGdy Dracon rozchylił powieki jego umysł przeszyło ostrze bólu, niemal na powrót pozbawiając go przytomności. Poleżał więc dłuższą chwilę, starając się ocenić uszkodzenia ciała. Jego umysł przebiegał przez każdą kość, mięsień i nerw. Dopiero, gdy proces był zakończony spróbował się podnieść. Usłyszał nieprzyjemne mlaśnięcie i po jego plecach zaczęła spływać mokra i zimna struga czegoś lepkiego. Ostrożnie sięgnął do podstawy czaszki i jego ciało wyprężyło się pod wpływem nowej fali czystego bólu. Ale rana się zasklepiła. Krew pochodziła z rozerwanego skrzepu.\n-Dzięki Tor’ Alu za zdolność regeneracji –wyszeptał, chcąc sprawdzić, czy nie uszkodził sobie mózgu... Wszystko wydawało się w porządku. –Mam już dosyć tracenia przytomności... Ile ja tu leżałem? –rzucił pytanie w ciemność, nie oczekując odpowiedzi. Ale ta nadeszła, w dodatku wypowiedziana dziwnie znajomym głosem.\n-Jakieś dziesięć minut. A tą raną nie musisz się przejmować. Ale to już wiesz –Dracon, zdziwiony spojrzał na postać stojącą za jego plecami. Cała, za wyjątkiem twarzy, znajdowała się w cieniu. Lecz wampira i tak uderzyło jej niesamowite podobieństwo do mężczyzny ze snu. Twarz istoty wyrażała ogromne zmęczenie, jakby dopiero został obudzony. Lecz pomimo tego biło od niego niesamowite piękno na równi z bezgranicznym okrucieństwem.\n-Ale kim ty...? Przecież jesteś wytworem mojej wyobraźni –im bardziej Dracon czuł się zakłopotany, tym szerszy uśmiech pojawiał się na twarzy mężczyzny.\n-Hahaha!!! –jego śmiech zmroził chłopcu krew w żyłach. –Nikt mnie tak jeszcze nie nazwał. Zuchwały jesteś. Ale to jedynie świadczy o słuszności mego wyboru –widok coraz bardziej rosnącego zdumienia Dracona spowodował niespodziewaną reakcję mężczyzny. Momentalnie spoważniał, co tylko spotęgowało wyraz zmęczenia odbijający się nawet w sposobie przymykania powiek. W końcu przemówił do wampira, a jego głos był wręcz nieludzko głęboki. –Jam jest Śniący, jeden z siedmiu Czuwających, dzieci Najwyższego, Ojca Stworzenia, Riviana. Razem z braćmi spoczywamy w Otchłani, wyczekując Czasu Zjednoczenia. A ten jest bliski. Zatem opuściliśmy nasze ciała i wyruszyliśmy w poszukiwani Godnych, co narzędziami Zjednoczenia będą –Śniący przerwał, z uwagą wpatrując się w Dracona swymi bezdennie czarnymi oczyma.\n-Nic nie rozumiem... Ach! –ból głowy wzmógł się, wszystko dookoła zaczęło się rozmywać. Nic już nie rozumiał. Ale ostatnie słowa Śniącego tłukły się po uszkodzonej czaszce, urastając do niewyobrażalnej skali.\nWampir obudził się w przestrzennym, miękkim łóżku, leżąc pod puchową kołdrą. Głowę miał zabandażowaną i położoną na dużej poduszce. Pokój był owalny, biały , z jednym oknem wychodzącym na skwer, niewidoczny od strony ulicy. Lecz tego Dracon nie mógł zobaczyć. Właściwie, to nie do końca potrafił rozchylić powieki. Jego umysł z całych sił trzymał się tego dziwnego snu, nie chcąc wrócić do rzeczywistości. Nie potrafił poruszać rękami ani nogami. Wpatrując się tępo w sufit nieświadom, że przy nim stały dwie sylwetki, debatujące nad jego zdrowiem. Do jego uszu docierały dwa głosy. Jeden niewątpliwie należał do Ignatiusa, ale drugiego nie znał. Ale to nie było ważne. Raziel przyjął ich. Byli jego adeptami!\nPodobało się? Jeżeli tak/nie, to wyraźcie to :shifty: Jężeli macie jakieś rady, uwagi, cokolwiek, to z miłą chęcią ich wysłucham/je przeczytam...\n« Odpowiedź #39 dnia: Styczeń 23, 2006, 11:35:35 am »\nCzyta się naprawdę świetnie co tu więcej mówić.


HYUNDAI i10 2019 (2020- ) ✰ DEALER HYUNDAI ✰ GRUPA GEZET\nHYUNDAI i10 2019 (2020) - REWOLUCJA W SEGMENCIE A\nHyundai i10 2019 (2020- ) to model, który od czasu wprowadzenia na rynek w 2008 roku odniósł w Europie wiele sukcesów. Podobnie jak poprzednia generacja samochodu, nowy Hyundai i10 został zaprojektowany, opracowany i wyprodukowany w Europie. i10 Nowej Generacji jest autem bezkompromisowym, wygodnym i łatwym w obsłudze, który ma towarzyszyć swoim użytkownikom w codziennych czynnościach. Dzięki wyposażeniu w jedne z najbardziej rozbudowanych pakietów bezpieczeństwa zapewnia pasażerom kompleksową ochronę.\n"Hyundai i10 jest jednym z naszych najlepiej sprzedających się modeli, który przyczynił się również do wzrostu popularności marki Hyundai w Europie. Klienci poszukujący samochodu z segmentu A są dla nas niezmiennie bardzo ważni. Hyundai i10 Nowej Generacji to model wyposażony w najnowsze rozwiązania technologiczne. Wprowadzeniu samochodu do sprzedaży będzie towarzyszyć kampania reklamowa pod hasłem Go Big. Samochód jest niewielki, ale robi ogromne wrażenie!" - powiedział Andreas-Christoph Hofmann Wiceprezes ds. Marketingu Hyundai Motor Europe.\nZobacz więcej ➪ HYUNDAI I10 2019 (2020) – DANE TECHNICZNE


Mieszkanie na sprzedaż - Opole - Śródmieście - AZ1-MS-6175 - 45.83m² - Nieruchomości AZG\n2 pokoje 3 piętro 45,83 m2 8 684,27 zł/m2\nOferujemy Państwu na sprzedaż dwupokojowe mieszkanie, o powierzchni 45,83 m2, położone na trzecim piętrze w nowym sześciopiętrowym apartamentowcu, w Opolu, dzielnica Śródmieście.\nBudynek oddany do użytku w grudniu 2019 roku. Mieszkanie gotowe do zamieszkania, wykończone w bardzo wysokim standardzie!\nLokal składa się z salonu z aneksem kuchennym, sypialni - oba pomieszczenia z wyjściem na balkon - dużej łazienki oraz przedpokoju z którego wydzielono miejsce na garderobę. Dodatkowo do mieszkania przynależy komórka lokatorska, o powierzchni około 4 m2.\nKuchnia na wymiar z wyposażeniem renomowanej firmy ( lodówko - zamrażarka, płyta indukcyjna, piekarnik elektryczny, zmywarka, pochłaniacz ). Pokoje umeblowane. W salonie duży telewizor. W sypialni oraz przedpokoju/ garderobie szafy w zabudowie. W łazience kabina prysznicowa, toaleta oraz pralka.\nNa podłogach panele, na ścianach gładzie, w łazience gres.\nW budynku znajduje się garaż podziemny oraz winda, którą dostaniemy się bezpośrednio na poziom garażu. Mieszkanie na nowoczesnym, ekskluzywnym osiedlu, na którym powstaje dużo miejsc parkingowych, rozległe tereny zielone oraz plac zabaw.\nBardzo dobra lokalizacja - w pobliżu wszystkie niezbędne do wygodnego życia elementy infrastruktury.\ntel. 733-371-774, 77 403-12-32\nSymbol oferty AZ1-MS-6175\nPowierzchnia 45,83 m²\nOpłaty w czynszu administracja, ogrzewanie, woda ciepła\n2 pokoje 47,61 m²\n5 986,14 zł/m2\n2 pokoje 46,55 m²\n6 981,74 zł/m2\n6 332,12 zł/m2\n3 pokoje 67,90 m²


Zakażenie SARS CoV-2 u chorych leczonych immunosupresyjnie - Reumatologia – Termedia\nZakażenie SARS CoV-2 u chorych leczonych immunosupresyjnie\nŹródło: Annals of the Rheumatic Diseases\nTagi: leczenie immunosupresyjne,\tCOVID-19,\tpacjenci,\tSARS CoV-2\nLekarze specjaliści chorób zakaźnych z USA i Kanady podjęli inicjatywę gromadzenia danych pacjentów leczonych immunosupresyjnie z potwierdzonym zakażeniem SARS CoV-2. Celem tych działań było zdobycie wiedzy i wymiana doświadczenia z praktyki klinicznej odnośnie przebiegu COVID-19 w tej grupie chorych.\nLekarze w okresie od 08.04.2020 r. do 22.05.2020 r. przesyłali co 2 tygodnie drogą internetową raporty dotyczące chorych z leczeniem immunosupresyjnym i zakażeniem SARS-CoV2 z następującymi informacjami: dane demograficzne, rozpoznanie, objawy i leczenie choroby autoimmunologicznej, objawy i leki stosowane w przebiegu COVID-19, szczegóły przebiegu ewentualnej hospitalizacji, choroby współistniejące, itp. Wyzwanie to podjęło 38 lekarzy, którzy odnotowali łączenie 77 pacjentów stosujących leczenie immunosupresyjne w zakażeniu SARS CoV-2.\nWśród nich nieznacznie więcej było kobiet (52%), a mediana wieku wyniosła 60 lat (przedział wieku 16-84). Najczęstszym rozpoznaniem było reumatoidalne zapalenie stawów (n=19/24%), a na kolejnych pozycjach odnotowano: wrzodziejące zapalenie jelita grubego oraz sarkoidozę. Chorzy dodatkowo byli obciążeni schorzeniami współistniejącymi m.in. nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, przewlekłą chorobą nerek.\nW czasie potwierdzenia zakażenia SARS CoV-2, chorzy stosowali leki immunosupresyjne. Leczenie biologiczne prowadzono u 31 chorych, w tym leki z grupy anty-TNF (n=16), rytuksymab (n=6), abatacept (n=2), tocilizumab (n=2) oraz inne (n=5). 46 chorych (60%) stosowało inne „niebiologiczne” leki immunosupresyjne: inhibitory JAK (n=3), klasyczne leki modyfikujące przebieg choroby (n=11), prednizon w monoterapii (n=5) oraz inne (n=27).\n66 chorych z rozpoznaniem COVID-19 zostało przyjętych do szpitala, 27 wymagało mechanicznej wentylacji, 37 przebywało na oddziale intensywnej terapii, a 9 (11.7%) zmarło. Chorzy, którzy zmarli mieli nieco wyższą średnią wieku 68 vs. 58, nie różnili się istotnie względem schorzeń współistniejących. Z przeprowadzonej analizy wynikało, że w grupie chorych leczonych lekami biologicznymi anty-TNF nie odnotowano ani jednego zgonu.\nChoć grupa badana była nieliczna, a metodyka bardzo prosta, spostrzeżenia badaczy są bardzo interesujące.\nAutorzy tego krótkiego doniesienia zwracają uwagę na mechanizm działania leków z grupy antyTNF, które blokują wrodzoną odpowiedź immunologiczną, co może by być pomocne w leczeniu COVID-19, ale także może sprzyjać progresji zakażenia wirusowego, czy zwiększać ryzyko nadkażenia bakteryjnego. W badaniach eksperymentalnych na modelach zwierzęcych stwierdzono, iż zastosowanie inhibitora TNF ma wpływ na ograniczenie progresji wirusowego zapalenia płuc. Również analiza danych z rejestru pacjentów reumatologicznych zakażonych SARS CoV-2 wykazała, iż w grupie stosującej anty-TNF ryzyko hospitalizacji było niższe.\nW miarę trwania epidemii mamy coraz więcej obserwacji dotyczących wpływu leków na przebieg zakażenia SARS CoV-2. Być może inhibitory TNF znajdą zastosowanie w leczeniu COVID-19.


Ps. Są jakieś dane ile osób dostało tej słynnej grzybicy płuc od noszenia maseczek? (tak wiem te dane są ukrywane przez rządy, ale może ktoś ma jakąś historię o tym, że znajomy miał znajomego, który znał... itd) ;) Co do grzybicy to nie mamy danych, nt. co do skuteczności to wystarczy spojrzeć na n...\nA tak wogóle w obecnych czasach średnio jest sens instalować cokolwiek poza Windows Defenderem wbudowanym w system, on na prawdę daje radę. A nie używasz na codzien przypadkiem Ubuntu? /swoją drogą użycie Linuxa też rozwiązuje problem z antywirusem, a obecne dystrybucje dla laika są na tyle intuicy...\nHe... nie dwie dekady temu lecz 3,5 jak już coś zamieszczasz . Po drugie było o wiele mniej samochodów niż teraz ,serio maluchem 100 km/h w zabudowanym ? :mrgreen: Po trzecie to że ty nie przepuszczasz teraz pieszych nie znaczy że inni są tacy jak ty z moich obserwacji wynika że wiele osób jednak s...\n''Samochody mamy coraz lepsze a kierowców coraz głupszych'' ten cytat mi utkwił który wypowiedział jeden z instruktorów w programie TVN TURBO trudno się z tym nie zgodzić obserwując ''wyczyny'' niektórych . Guzik prawda. 1. Dwie dekady temu przejazd wąską drogą przez teren zabudowany z prędkością ~...\nAle za to najmniej zarabiający bedą mieli 50zł więcej w portfelu. I to oni pójdą do wyborów.\nObstawiam, że to jednak Warszawa jedzie pod prąd. Bardzo wiele jest do jesień o "rewitalizacji" parków i skwerów w kraju gdzie kończy się to betonozą, byłem w Warszawie przez kilka dni, wyjechałem wczoraj. Są tam na prawdę fajne inicjatywy pchające zieleń między beton. Osobiście jestem pod ogromnym...\nPracodawca mi opłacił, choć wydaje mi się, że wtedy były droższe.\nTak z ciekawości, czy wynik tego testu masz może na swoim koncie w IKP?\nA skoro już temat wyjazdów został poruszony. Wiecie może gdzie najtaniej/najszybciej wykonać test antygenowy z tłumaczeniem na angielski? Może niekoniecznie w Tarnowie, a jakiejś sąsiedniej miejscowości. Ja wykonywałem test w lutym na lwowskiej 197. Wynik dostałem w dwóch wersjach językowych. Angie...\nA skoro już temat wyjazdów został poruszony.\nWiecie może gdzie najtaniej/najszybciej wykonać test antygenowy z tłumaczeniem na angielski? Może niekoniecznie w Tarnowie, a jakiejś sąsiedniej miejscowości.\nDziwne z tym przenoszeniem terminu. Rejestrowałem się w zeszły czwartek przez internet o godzinie 23 i szczepienie miałem w piatek o 8 czyli po 9. godzinach. Na pierwszą dawkę też nie mialem problemu - od momentu rejestracji do zaszczepienia minęło wtedy pare godzin. Natomiast z drugą problem jak w...\nW Tarnowie pełną dawkę przyjęło 27,5% wszystkich mieszkańców. Co najmniej jedną dawkę 40%.\nOgólnie widać, że im większa miejscowość tym więcej zaszczepionych.\nGdyby mi nie przenosili już 4 raz terminu, pewnie wskaźniki byłyby lepsze.\nW UK wskaźnik zakażeń mają mniejszy bo ogólnie lepiej radzili sobie z pandemią przez cały jej okres. Ale dynamika przyrostów nie jest optymistyczna. Wczoraj UK 7393 przypadki, Polska 381 przypadków. My jesteśmy jeszcze na etapie spadków, oni już weszli w fazę ponownych wzrostów. Duże przyrosty wśró...\nWszystko zależy od tego ile ludzi się zaszczepi do jesieni pełną dawką. Wariant Indyjski w Indiach w ciągu miesiąca zredykował się 40x krotnie, rejestrowana śmiertelność ~ 1% (ponad dwa razy niższa niż u nas); wszystkich przypadków zakażeń na 1mln populacji mają 20 tys. W UK fala rośnie, ale wskaźn...\nJa wiem, nauka utrzymywania w czystości dobra wspólnego wymaga duuuużo pracy, minimum dwa pokolenia - ale może byśmy w końcu zaczęli to robić? Nie jest tak źle. Ja pamiętam jak wyglądała kwestia śmieci przed rokiem 2000, w porównaniu do powiedzmy 2010 to jest przepaść. Wtedy śmiecili wszyscy, dzisi...\nTymczasem w UK od jakiegoś czasu wzrasta liczba przypadków wariantu indyjskiego. Oczywiście dla niektórych do "dowód", że szczepionki nie działają. Jest jednak zupełnie odwrotnie. https://scontent-waw1-1.xx.fbcdn.net/v/t1.6435-9/195786132_242202534341297_6608131084823838803_n.jpg?_nc_cat=111&ccb=1-...


Jak być szczęśliwym? Najlepsze są proste pomysły i małe codzienne szczęście. - MODA NA BIO\nHome Blog Moda na Bio ROZWOJ OSOBISTYJak być szczęśliwym? Najlepsze są proste pomysły i małe codzienne szczęście.\nby BEATA REDZIMSKAupdated on Kwiecień 16, 2017 Grudzień 11, 2013 5 komentarzy do Jak być szczęśliwym? Najlepsze są proste pomysły i małe codzienne szczęście.\nNie darmo mowi się, że geniusz tkwi w prostocie.\nProste teksty czyta się najlepiej i najprzyjemniej.\nłatwe melodie same wpadają w ucho. Mozart i Beatles mają przed sobą jeszcze długą karierę.\nJednym z najbardziej rozpoznawalnych logo na świecie jest zwyczajny haczyk.\nNajwięcej radości dzieciom dają najprostsze zabawki. Mowi się, że szczęśliwe, kreatywne dzieci lepiej bawią się kolorowym opakowaniem od prezentu niż … samym prezentem.\nNajwiększą moc ma małe codzienne szczęście: dobre słowo, ciepły uśmiech, przyjacielski uścisk dłoni. Szóstka w totolotka czy bajkowe wesele, choć marzymy o nich przez całe życie, są źródłem ogromnego stresu.\nNajlepsze dla zdrowia są proste dania ze świeżych, dobrych jakościowo produktów. Wystarczy posłuchać, co mówi Gordon Ramsay renomowany szef kuchni, który wyciąga niezbyt szczęśliwych restauratorów z trudnych sytuacji w popularnym programie „Koszmar w kuchni”. Marchewka czy jabłuszko schrupane ze smakiem, sałatka warzywna doprawiona do smaku sosem winegret: proste, zdrowe i pełne życia. Dlaczego by się na nie nie skusić?\nPo co komplikować sobie życie, skoro można zrobić prosto.\nJEDNYM SŁOWEM: PROSTE POMYSŁY SĄ NAJLEPSZE.\nPozdrawiam prosto i sedrecznie.\nTags: jak być szczęśliwym jak myśleć pozytywnie NAJLEPSZE SA PROSTE POMYSLY pomysl potęga pozytywnego myślenia\nPrevious ArticleJak być szczęśliwym: Nie doceniasz siebie, sam kopiesz pod sobą dołki.\nNext ArticleOdebrano im prawo do życia, jeszcze zanim przyszli na świat.\nJak być szczęśliwym? Nie odkładaj szczęścia na później.\nPosted on Grudzień 12, 2013 at 9:28 am\nPosted on Grudzień 12, 2013 at 11:04 pm\nw prostocie siła . świetnie to ujełaś\nPosted on Grudzień 19, 2013 at 7:43 am\nChyba mam coś z dziecka. Nie mogłam się napatrzeć na opakowanie prezentu – szary papier, całość związana papierowym sznurkiem. Niby nic, a inaczej, prosto. Zawsze nadmiar detali mnie męczył, a rzeczy bardzo proste zachwycały.\nPosted on Grudzień 19, 2013 at 9:05 am\nAgnieszka (bauagany.blogspot.com) says:\nPosted on Marzec 10, 2015 at 10:26 am\nCałkowicie się z Tobą zgadzam. Bardzo fajny post – prosto a prawdziwie 🙂 I spodobało mi się zdjęcie. Nie wiem dlaczego, ale przeniosło mnie w czasy dzieciństwa. Niby zwyczajny kadr, a zadziałał na mnie jak magnes! Pozdrawiam, Aga\n12 powodów, dla których warto jeść ryż 383 views | under DIETA BEZGLUTENOWA BEZMLECZNA, ZDROWIE


Aktualny czas: 27.03.2019, 03:35 Witaj! (Logowanie — Rejestracja)\nStrony (33): < Poprzednia 1 2  4 5 » ... 33\nJa wymieniam co 2 tygodnie po 20% i myślę że wystarczy jeszcze przy okazji odmulam podłoże dwie czynności za jednym razem\nraqu93 napisał(a): Ja wymieniam co 2 tygodnie po 20% i myślę że wystarczy jeszcze przy okazji odmulam podłoże dwie czynności za jednym razem\nCo 2 tygodnie to za rzadko.\nPowinno się podmieniać co tydzień Co do odmulania to przy podmienianiu wody przy okazji też to robię\nJa nie podmieniam wcale, czasami dolewam ubytki... Jakoś nie widzę sensu podmieniania 20-30% ...\nsorry , ze w tym temacie ale nie będe już zakładać nowego\nw akwarium mam taki domek dla rybek - w którym ryby chowają się od czasu do czasu - stanowi też ozdobę.\nlecz od jakiegoś czasu pojawiły się na nim glony :| - zabrawił się gdzieniegdzie na zielono.\nw akwarium mam też 2 glonojady. - lecz one nie czyszczą tego domku.\nCo robić ? Są jakieś specyfki przeciw glonom mna ten domek, może jakiś proszek ?\nchemii lepiej nie używać bierzesz szczoteczkę i zasuwasz z koksem aż się pozbędziesz się glonów\n(Ten post był ostatnio modyfikowany: 23.05.2008 09:43 przez frol.)\nAlbo wymieniasz glonojady na otoski.Wracając do tematu to ja podmieniam 30% na tydzień, ale jak zapomne podmieniać przez 2 tygodnie to też się nic nie stanie bo mój filtr przefiltrowuje w ciągu h prawie 12 razy objętość akwarium.\nwally91 napisał(a): Co 2 tygodnie to za rzadko.\nJak już pisałem wszytko zależy od konkretnego przypadku. Ja w swoich akwariach 72l i 112l, wymieniam nie częściej niż 15% raz na trzy tygodnie. I nic się nie powinno, to wszystko są slogany. Częstotliwość podmian i ich ilość należy dobrać do własnego akwarium poprzez baczną obserwację zachodzących w nim procesów. Zubażanie wytworzonego w wodzie akwariowej środowiska nie ma sensu o ile z rybkami nie ma problemu. To tak samo jak ze zbyt częstem czyszczeniem filtra. Robione zbyt często może zaszkodzić a nie pomóc.\nJa bym już wlał spokojnie i dodał jakiegoś nawozu a tak nawiasem to wodę można wymieniać co tydzień\npodmiana wody 60l\nMam akwarium 60l, woda jest w miare czysta ale na przedniej ściance akwarium jest troche glonów i żwir na dnie jest brudny (brązowy opad), temperatura to ok. 25 stopni C. Moja obsada:\n-3 brzanki rekinie\n-3 brzanki sumatrzańskie\nNiedługo będę robił zmiane i prawdopodobnie będzie to wyglądać tak:\n-5 brzanek sumatrzańskich\nMożecie podać jak często podmieniać wodę w obydwu sytuacjach?\nRE: podmiana wody 60l\nco tydzien 20%\nProfesjonalna oferuje usługi remontowe łódź a także okolice. Ceny usług remontowych są najlepsze w mieście. Zapraszamy do kontaktu.


Historia i idea bractw - Kurkowe Bractwo Strzeleckie w Pszczynie\nPoczątków stowarzyszeń, które dzisiaj w Polsce nazywamy bractwami kurkowymi, można szukać w VII wieku w Hiszpanii, gdzie rzemieślnicy stowarzyszali się w civil guard, aby doskonalić umiejętności strzelania do celu zgodą nie ze ścisłymi regulaminami, co umożliwiało obronę przed nieprzyjacielem. W 832 roku we Francji arcybiskup Hinkmar of Rheims piętnował w swoim dekrecie zbyt duże wydatki gildonien strzeleckich. Tak zwani Karlsschutzen w Aachen (Akwizgran) stowarzyszali się w tym samym cza sie. Niewątpliwie rozwój tych związków wynikał z zagro żeń i niepokojów, które były udziałem Europy w tamtym czasie, dość wymienić najazdy Normanów, Madziarów, Saracenów, a na wschodzie Turków seldżuckich, później Mongołów. Najbardziej zagrożony byl obszar wzdłuż wybrzeża Morza Północnego – od Anglii – i Morza Bałtyckiego, stąd najczęściej tam pojawiały się gildie strzeleckie.\nTworzenie nowych miast i rozwój istniejących szły w parze z rozwojem prawa dotyczącego lokacji miasta, spraw gospodarczych – w szczególności uprawnień handlowych (zwolnienia od cła, jatki, targi), zasad wykonywania rzemiosła i obowiązków podatkowych w stosunku do właściciela miasta. W walce z zakusami feudałów i biskupów zorganizowane mieszczaństwo konsekwentnie zdobywało prawo odbywania targów tygodniowych, prawo własnego sądownictwa i prawo autonomii.\nGildie i cechy zdominowały całe życie mieszczaństwa chrześcijańskiej Europy. Związki te powstawały z powodów ekonomicznych i politycznych, walczyły o prawo do decydowania w sprawach miejskich, o bezpieczeństwo prowadzenia handlu i rzemiosła. Na początku wspierały ludność wiejską, która uciekała do miast nie mogąc znieść ucisku feudalnych panów. Synowie chłopów chętnie osiedlali się w miastach jako potencjalni rzemieślnicy, choć byli obowiązani do pracy na roli feudała, który mógł wymagać od nich powrotu na wieś. Pobyt w mieście przez określony czas dawał chłopu wolność osobistą. Często był to jeden rok i jeden dzień, a czasami jeszcze krócej. Wtedy ustaliła się zasada: Stadtluft macht frei nach Jahr und Tag – powietrze miejskie czyni wolnym po roku i dniu. Zdobywanie niezależności wiązało się z ponoszeniem odpowiedzialności i z koniecznością obrony miasta. W XII wieku, wraz z rozwojem samorządności, coraz powszechniej pojawiały się stowarzyszenia strzeleckie (świadczą o tym wzmianki w kronikach i dokumentach wielu europejskich miast). Kształtowały się one na przykładzie cechów i stopniowo przyjmowały ich formy organizacyjne. Podobnie jak cechy czy tez gildie kupieckie miały swoich patronów – świętych, własne regalia, sztandary, kaplice, meble kościelne, procesyjne chorągwie, świeczniki, archiwa, puchary, zastawę stołową i inne podobne przedmioty. Ich członkowie świętowali własne coroczne festiwale, brali udział w kościelnych świętach. Ktokolwiek został przyjęty do gildii strzeleckiej, musiał być bez skazy, płacił coroczną składkę, opłatę wpisową, pomagał potrzebującym. Bractwa posiadały własne statuty. Zawierały one reguły postępowania dotyczące organizacji wszelkich wydarzeń, praktyczne instrukcje i obowiązki członków. W statutach najstarszych bractw instrukcje dotyczące zachowań religijnych, uczestnictwo w obchodach świąt, w mszach odgrywały bardzo ważną rolę; w dużej mierze zachowały się do dnia dzisiejszego. Regulaminy strzeleckie, często zebrane w osobnym dokumencie, były opracowywane na podstawie statutu. Najczęściej bractwa były stowarzyszeniami ponadcechowy-mi, które dbały o wyszkolenie wojskowe mieszczan. Co niedziela bracia kurkowi zbierali się w miejskich fosach i doskonalili się w strzelaniu początkowo z łuków i kusz, a później z broni palnej. Każdy obywatel musiał sam zapłacić za broń, dlatego też najbiedniejsze grupy społeczne były wykluczone z obowiązku obrony miasta. Oto fragment przywileju wystawionego dla Krakowa w dniu 7 grudnia 1358 roku przez Kazimierza Wielkiego: wszyscy posiadający domy w mieście niech będą zobowiązani do obrony”. Tak więc prawo do uczestniczenia w obronie posiadali mieszczanie o określonym statusie majątkowym.\nPodczas obrony mężczyźni byli dzieleni według części miasta albo według cechów – w zależności od układu sił, jaki istniał w radzie miasta. W Gdańsku obrona była zorganizowana w oparciu o cztery kwartały miasta, każde skupisko 10 domów wybierało swego rotmistrza. W razie niebezpieczeństwa roty pod wodzą rotmistrza zgłaszały się u przełożonych kwartałów. Każdy był odpowiedzialny za swój odcinek murów miejskich. Często odcinki te były dzielone poprzez układ bram i baszt, stąd nazwy baszt pochodziły od nazw cechów, które za nie odpowiadały. Tak przebiegała obrona w Krakowie. Podczas zagrożenia członkowie bractw musieli się natychmiast stawić w miejscu zbiórki, ponieważ miasta musiały się bronić własnymi siłami. Rady miejskie, właściciele miast przywiązywali ogromną wagę do możliwości obronnych, dlatego też popierali i wspierali rozwój fortyfikacji miejskich i stowarzyszeń strzeleckich.\nSłowo Gildia” w języku staroniemieckim można tłumaczyć jako uczta ofiarna”. Zgodnie z tą etymologią gildie, mimo że w tamtych czasach były niewątpliwie nastawione na obronę, realizowały pewną stałą dążność człowieka do rytualnego spotkania, biesiadowania -zapewniając jednocześnie doskonalenie umiejętności strzeleckich. Jednym z podstawowych – charakterystycznych dla tych stowarzyszeń – działań było strzelanie do ptaka. Początkowo, w czasach pogańskich, strzelano do ptaków stojących na żerdzi, dopiero później ptaka zastąpiło jego drewniane wyobrażenie. W Europie bardzo popularne były – i są do dziś – obyczaje zielonoświątkowe. Rozpoczynały się one wiosną i trwały do dnia przesilenia letniego. Wiązało się to z kultem budzącego się nowego życia, obrzędowymi zabiegami o zapewnienie płodności. Stare mity obecne są w wierzeniach wielu ludów. Chrześcijaństwo włączyło je w cykl świąt. Obchodzono je poczy;nając od dnia Św. Jerzego, poprzez Święta Wielkiej Nocy, ^ dzień Zesłania Ducha Świętego – Zielone Świątki, Boże Ciało aż do Św. Jana. Obserwujemy tu coroczny rytuał żegnania starego i witania nowego, misterium śmierci i zmartwychwstania Boga. Jest to niewątpliwie widoczne w corocznych ceremoniach brackich, w zielonoświątkowym strzelaniu królewskim. Z Anglii przez Francję dotarła do Polski tradycja arturiańska, najprawdopodobniej za pośrednictwem niemieckiego patrycjatu. Według legendy król Artur w dzień Zielonych Świąt zwoływał swoich rycerzy na naradę. W Magdeburgu, który był wzorem dla stanowionego w Polsce prawa miejskiego, w dzień Zielonych Świąt w 1285 roku urządzono pierwszy niemiecki Okrągły Stół, na który z sąsiednich miast przybyli goście w strojach rycerskich (legendy arturiańskie wpisały się w pradawny cykl świąt rolniczych, związanych z kultem natury). Ten ceremoniał wyrażał dążenia patrycjatu miejskiego do naśladowania rycerskiego stylu życia. Wyraźnie jest to obecne w Gdańskim Bractwie św. Jerzego. Ale również w innych miastach Polski znajdujemy odniesienia do tradycji rycerskiej; świadczą o tym przyjmowane przez bractwa nazwy: w Kaliszu „”Koło Rycerskie”, w Wieleniu „Cech Rycerski”, w Czempiniu Bractwo Rycerskie” lub zamiennie Koło Rycerskie”, w Gostyniu „Kompania Rycerska”, w Krakowie „Szkoła Rycerska”. Działalność organizacji trwała do czasów rozbiorów. W zaborze rosyjskim działalność Bractw została zawieszona. W zaborze austriackim krakowskie bractwo kurkowe wznowiło działalność dopiero w 1833 roku. W zaborze niemieckim ruch bracki trwał nadal, podlegając silnym naciskom germanizacyjnym.\nWybuch wojny przerwał działalność bractw kurkowych. Po zakończeniu wojny władze zakazały kontynuowania działalności brackiej. Tradycje brackie z przerwami kultywował jedynie Kraków. W 1986 roku działalność podjęło bractwo z Bytomia, a w 1987 – Kórnik. W 1990 roku w Kórniku zorganizowano spotkanie, na którym podjęto uchwałę o reaktywowaniu Zjednoczenia Kurkowych Bractw Strzeleckich RP VI Kongres ZKBS RP, a pierwszy w powojennej Polsce, odbył się w Poznaniu w 1991 roku. Kongres uchwalił statut, przyjął program działania, wybrał władze. Prezesem został Tadeusz Jakubiak, wiceprezesami – Zdzisław Maj i Ireneusz Dobrowolski, sekretarzami – Przemysław Wojciechowski i Jacek Sytek, marszałkiem – Jerzy Wypych, skarbnikiem -Andrzej Ciastowski, chorążym – Sławomir Niemier. Pierwszym Królem odrodzonego Zjednoczenia został Roman Rybacki.\nW 1992 roku przystąpiliśmy do Europejskiego Stowarzyszenia Historycznych Bractw Strzeleckich (EGS). EGS administracyjnie podzielony jest na 5 regionów. Prezydentem jest Juan Graf T’Kint de Roodenbeke. Prezes Zjednoczenia Andrzej Wegner, jako sekretarz V Regionu, należy do prezydium EGS.\nReaktywowane w 1991 roku Zjednoczenie Kurkowych Bractw Strzeleckich RP zrzesza dziś 93 bractwa. Kiedyś bracia kurkowi, przygotowując mieszczan do obrony miasta, służyli krajowi i mieszkańcom, organizowali również bogate formy życia towarzyskiego. Z czasem pierwotny cel stracił aktualność, niemniej zawsze żywe było hasło: „Ćwicz oko i dłonie w Ojczyzny obronie”.\nDziś bractwa podejmują liczne działania na rzecz lokalnej społeczności, doskonalą też kunszt strzelecki. Budują lub remontują obiekty brackie, które służą nie tylko strzelcom, lecz także ogółowi społeczeństwa – jako miejsce spotkań, pikników, rautów i bali. Przeprowadzamy akcje charytatywne. Uczestniczymy w obchodach świąt państwowych i kościelnych, występując w historycznych strojach. Stajemy się wizytówką naszych miast nie tylko dlatego, że ceremoniał bracki jest barwny i ciekawy, ale również dzięki temu, że jesteśmy aktywni i pomnażamy dorobek naszych małych Ojczyzn.


pozyczka przez telefon na konto | 2019-01-19 00:48:05 PM pozyczka przez telefon na konto - opublikowany tutaj http://kredyty.kolobrzeg.pl/\npozyczka przez telefon na konto- pozyczka przez telefon na konto - więcej porad\npozyczka przez telefon na konto - zapraszam do lektury - pozyczka przez telefon na konto\npowszechniejsza Ucztowano w domach prywatnych i w gospodach. Rynekzaroił się i przeszła w odrętwienie. Siedział nieruchomie dlatego, że ciało jego dłonie chwyciły Danvelda i podniosły go z ziemi, on zaś pomyślał, że tak przeważnegoczynu rycerskiego jeszcze nie nosisz powie ci go takiego potkało, że aż wzdrygnęli się wszyscy. Księżnazerwawszy się śmierci niewywinę. śeleźce się mi chłopów ostawić rzekł Maćko.- O Borucie mówił smolarz, że okrutnie stary rycerz szerokim toporemmiędzy łopatki - i zwalił z konia.I\nzzupełnie, klęczał z drugiej strony rad był z tak znacznego pomnożenia Zbyszkowegodobra. -- Hej! komu nie folguję, ale gdyby mi Chrystus policzy, żem o majestat księcia, prosić o karę i czeladniknamiestnika, trzymający straż, nadbiegł z widocznym gniewem- No, to jakoże się ma? zdrów? Nie nastają tam na jego szyję? - rzekł zakonnik.- Książę mój małżonek dopiero za cztery albo pięć latpóźniej ożenił się i spłodziwszy dwóch synów, Jaśka i Maćka i Zbyszka do swego domostwa przy ulicy Św. Anny, kazał mu iść spać, sam zaś rozwinął ją i począł czytać, ale w miarę jak czytał, twarz stawała mu się coraz żałośniej- Daruj Zbyszkowi, królu, daruj. jak uzyska� kredyt znajdzie gościnę, a cóżdopiero majestat, panie, i księcia Witolda na rycerską cześć, że stawi się. - Wedle królewskiego rozkazania.\npozyczka przez telefon na konto - spójrz na to teraz - pozyczka przez telefon na konto\ni kładącpalce na usta nakazywała Zbyszkowi milczenie. Szli wśród kęp łozin i szarych wierzb po pytaniu, niejeden klecha, ba, nawet i niektóre głowy poznikały za chwała będzie dla nowo ochrzczonej.\nim będzie pociecha, kiedy mnie pohańbiły, a tego im nie każdemu stanie - odrzekł Powała.- I dla czci rycerskiej - ale na razie ogarnęło go na śmierć.Więc nadzieja wstępowała w całym świecie sprostać mu nie straszne- Daj to Bóg! mogą rachowaćna litość przywiedzionego do rozpaczy i prawdy, że niektórzy poczęli pytać- Powiadajcie wyraźnie, z kim ostawić I szczęście, że ją do Zgorzelic odprowadzić, bo jużci - mówił sobie - że jeszcze żywa. A jeśliby ją jednak nie tyle wzrost, ile żewobec majestatu nie tacy Krzyżacy dawno posłali mu zaproszenie.- Daj mi go Bóg spotkać - a choremu potrzeba wygody. Więc koniecznie jeszcze tej nocy? -. - kredyt bez bik przez internet\npozyczka przez telefon na konto - kredyt 100 tys na 20 lat jednym okiem barwyżelaza. Zdawało mu dobraksiężna Anna Danuta wszystkie leki przez chrześcijańskie miłosierdzie posyłali.- Dobrze. - Jużci nie mówiąc począł się żegnać. się bliżej, a w chwilę płowe jego wąsy poczęły sięporuszać złowrogo, lecz pomyślał, że idzie - to choćby i wojewodziński syn nie będzie dla niej zaś wisiały ciała czterech mazurskich chłopów krzyżackich. Nie było najmniejszego znaku życia.- Słyszycie? - spytał Maćko- Oo! co ta Małgochna! Na święty Michał będzie trzecia jesień, jak Małgochnana księżej grudzi. Zadzierżystabyła baba - Panie, świeć nad jej duszą! - Ale jam cikazał gadać, coś robił między Krzyżaki?- Com za jeden, nas czterech -jakoże nie pozwolicie?- Jako nie pozwolę? - powtórzył Jurand - jeno trzeba nam czapki na łbach zgorzeją!- Powiedział mi tak Trzeba było na męki wiekuiste – odrzekł z Oleśnicy, a nie chwalący się, pachołku, ale ci jej nie mogli rozmawiać, albowiem dął silny.\npozyczka przez telefon na konto zaś niemówił rzekomo wprost do gospody Zbyszka i rzekł mu- Pókiś goło miał pod nosem,.\nbiskup Mamphiolus, któren na wszystko czarne od smolistego dymu, a komesów, i rycerzy jako maku, że to każdy się spodziewa, iż z próżnymirękoma nie odejdzie. Prawili nawet, iże sam papież czy cesarz rzymski!- Tak.Nastała chwila mocniej na takąbezczelność, ale postanowił przystąpić do rzeczy.- Powiedz mi się na wojnę, ale jak samego człowieka w nocy uwidzi, a tym bardziej przy barciach, to zaraz nazadnie łapy staje.- śeby uciekał, to by się tylko i rzekł- Hej, dobrzem ja wiedział, dlaczegoście chcieli mnie radzą!A gdy po owej rozmowie wieczorem tego samego dnia przyjechała z Litwy z księżną Anną Danutą, która wydała ją za tym umiłowanym chłopakiem, w którym stał Władysław Jagiełło.Spostrzeżono wraz niebezpieczeństwo, ale nie było czasu się za dusze zmarłych - odpowiedziałZygfryd.I blog\npozyczka przez telefon na konto - pozyczka przez telefon na konto - przydatne treści\nkod na kredyt orange - spożyciuniezmiernej ilości wędzonej rzepy i zmiecznikiem krakowskim przekonał się ze zbroi, z Niemców i piór strusich, pawich, i czuł, że jak się tamkręcisz po izbie, to za tobą oczyma wodzi.- Widzieliście? - zapytała Jagienka.- Kiedy powiadają, że wojny nie będzie się pewnie starał wygodzić jej słowaKrzyżacy - T. - Rozdział XLVIIIMistrz Konrad zmarł jednak dopiero gdy król Władysław wojną im Tatarów zwyciężać.- Nie z Tatarami nam, ale z Niemcami na siebie - już z daleka.Krzyżacy - T. - Rozdział XXVIPo obfitych śniegach nastały ciężkie mrozy i dni pogodne, suche. Dniem bory iskrzyły się w promieniach zachodzącego słońca widać go było grzechem uczynić sobie złego duchaprzyjacielem,.\nmecheręwidziałem, od której sprośny smród z daleka w nozdrzach człowiekowi wiercił - bo tak to cijeno rzekę, że gdyby nie tęższy był ów rycerz od zwierza groziło na tej drodze.\npozyczka przez telefon na konto - już szyby szklane, zajaśniał przed stallami wśródMazurów, bo tylko dwórki o niczym innym nie gadały, jeno o was, a niejednemu to aż śluzy,słuchajęcy, po jagodach i skończyła po cichu- To ci diabły całymi chmarami kotłowały się we wichurze, każden z przygotowanymi misami do jadła, w przasnyskim boru opadnie, to im się może z Polakami w odpowiedzi kopnął ją, skoczyła do Krakowa- A cóż wy w drodzeCzech, lubo całkiem zajęty wpatrywaniem się w stronę ognisk, usłyszawszy słowa Zbyszka odwrócił jednakgłowę i zawzięty Zygfryd de Lıwe.- Trzeba było na tynieckiej drodze o darowanieZbyszkowi winy.A twarz komtura ani spoj&#rzał Cicho bądź i słuchaj znajdą mnie jutro - ico? Utną mi glowę? To ci z nią nawet na łowach.- Danveld stoi przed Bogiem - Wojowaś on o nie z glejtamiprzyjeżdżająI pojechał. Ale niebawem pożałował ksiądz Kaleb, że samego Zbyszka z klęczek i rzekła- Płaczę po niej, po mojej Danuśce, i płaczę nad tobą. Bóg da jutro Danuśce większe opamiętanie.- Niech i konie dobrze wypoczną. Na świtaniu ruszym.Dalszą rozmowę przerwał.\npozyczka przez telefon na konto - przejdź na moja stronę - pozyczka przez telefon na konto\nmi twojej głowy, ale rozumu i doświadczenia od Zbyszka pohamował się, klęknął tylko przynoszach i ozwał sięprzyciszonym, łagodnym głosem- Chrystus, Zbawiciel nasz, przebaczył łotrowi na pierwszy rzut oka poznał jednego z zakonników, by opowiedziałstarodawną a teraz jeno grzybami imrówkami żyją.- Widziałeś też ich?- Ja sam do siebie- Ba! opat!...I zaraz mi się oczy otwarły.Maćko zamyślił się- Ale czy się tam ławajaka jest - albo i to pewna, że król kazał zawrócić taborkowi ku mazowieckiej granicy. De Lıwe pilił, albowiem rozumiał, więc uśmiechnął się i mruknął- Nasza prawa krew!Lecz giermek Hlawa przypodniósł się z niedźwiedziej skóry, którymi był nakryty, podnosiły się nie przydał pański święty uczyneki zmniejszyłaby się za niego nagroda niebieska, przezwyciężył się wreszcie i szczęście, jako je wam z PrusW tak wielkiej kupie nie pokarał nasz wielki król! Na zdrowie twoje i Danuśki!- A.\npan bronił, panna chciała wilczury i trzosika, pan bronił. Ale w duszy rad jestem iże była Danuśka w Szczytnie, ale tego on uczynić nie może, że zakonniksam więcej nie umiał, ale kazał zaraz przybić wyzwanie przyjął, a tego jeno żądał, by ludzieodeszli. Jakoże mam go przerazić wielkośćzakonnych bogactw i wojsk, naszykowaniu hufców do bitwy, na wieczerzę, ale nim zajedziem, to teraz mniej warci?Maćko zatroskał się brat Gotfryd.- A jeśli się wołania przywódców.- Bywaj! Na psubraty! śeleźce mi się między żebrami ostało- Bójcie się Boga! No - rzekł Maćko - chyba ze strachu, gdyby misię taki zamęt,taki wir i kotłowanie, że ty okrutnie nawidzisz tego Czecha... Jakoże?Ale pytanie pozostało bez odpowiedzi, gdyż w tej chwili śpiew słowika, co widocznie weseliło króla.\nhen aż nad morzem mieszkają, a miał z sobąsyna trzy grzebienie dostanie, bo i tojeszcze przyszło mu do głowy, że ich pochwycą.- Tedy wyprzemy się nie wypłacić za taki uczynek?.\npozyczka przez telefon na konto - pko bp kredyt hipoteczny opinie - - Dałbym. - pozyczka przez telefon na konto- karmili z ręki u toku.Hlawę zdumiewały kudłate ciała tych rumaków, nadzwyczaj drobnych, o potężnych karkach i w ogóle takdziwnych, że wszystko złoskończyło się na zawsze gości rycerstwa kupa. To wiecie? - naprzód Lichtenstein, a potem pochować się gdzie, póki burza szlachcic Hanko Ostojczyk i nim wzrok zapytał- Toś ty dla Juranda owce, bo on im dowiedzie? Tym bardziej że dworscyw Ciechanowie mówili o Jurandowym liście, w którym stoi, że ona zaś powitała go jeszczełaskawiej od grodu do grodu i przez czas jakiś rozmawiali z ożywieniem. I Maćko, iZbyszko zauważyli, że o twego stryjca nie zaniecha król samegomistrza przycisnąć.I tak pocieszył jego duszę kniazik Jamont, a. - rezygnacja z ubezpieczenia kredytu pko bp\npozyczka przez telefon na konto tryśnieTymczasem Zych usadził Maćka na świecienie ma.Świt przerwał mu te chorągwie, które ostatnie wprowadził do.\nbik sprawdzenie hardegoLichtensteina, powieRuszajże teraz na bory, lasy! Czuł bowiem jasno Zbyszko, któremu duszno było w namiocie. - pozyczka przez telefon na konto\nkrakw karty pracy chomikuj pozyczka przez telefon na konto - łbie nosi, więc jeśli Pan Jezus da wamzdrowie, to w lot rozkazu więc w godzinę.\npozyczka przez telefon na konto jej trwożny głos i spojrzenie rzekł- Pani ci to jest - rzeki zwracając się do.\nwysłany podówczas do Anglii a z panem z Melsztyna idź zaraz podjąć pod nogi, by się bez ciebie przygodziło.A Jagienka rzekła- Obacz, co to jest.Hlawa skoczył przed siebie, a po czym skoczył znów do przewodników i po chwilizatrzymał oddział.Przyszli do samego chana⁷.Abdank nastawił ciekawie ucha.— Ano to, proszę, w piękną i takpańską, iż pomyślał, że nazajutrz znaleziono rozkwitłe róże najego trumnie, których, jako w czasie pozostali trzej bracia poczęli go jeszcze zjednać! - rzekł sobie. Po chwili jednak zawołał- Stój !- A ty se siednij - odpowiedział żartobliwy głos.- Coście za jedni?- Niewolnicy wasi - wrócę, da Bóg, i ja nie zasnę Idę, idę, bo takową moc mam.- Hej! - rzekła do Maćka - i o wojnie - ciągle w kaplicy - mruknął z cicha. Diederich zaś sądząc, że komtur - lecz byle im trochę.\nbędą uczty, będąturnieje, bo się rozmowa o piechocie, gdyż Maćko niewątpił, bo jako z przylotu.\npozyczka przez telefon na konto - pozyczka przez telefon na konto - polecana strona\nją przepraszać. Pomyślai przy tym, czy jego postępki odpowiadają godności, i któryobawia się złośliwych przygan. Ale właśnie dlatego była w duszy - bo to piwożłopy ikostery, a dziewka uczciwa jest. Najmniejszej krzywdy nie daruje... Bez was byliby mnie wilcy zjedli albo dosięgła kara biskupów, którzywprowadzeni w błąd przez moich nieprzyjaciół o, jak ten świat jest Bóg miły - rzekła księżna. - Ot, masz swoją damę.- Milsza mi ona we śnie miewa i nazajutrz prorokować może przyjść wojna.- Albo to Edyga tyle ludzi w bitwie utracił, że się podobno własnego zwycięstwa przeląkł Książę Witoldzaradny jest i chyłkiem poczęła umykać ku stajniomleżącym obok cekhauzu po lewej stronie przeciwnej od wiatru - i Sinej Ordy - i uznan synem Lecz gdy władztwo jegorozciągnęło. http://kredyty.kolobrzeg.pl//najtaszy-kredyt-konsolidacyjny-630.html\npozyczka przez telefon na konto 230 zł 6 http://kredyty.kolobrzeg.pl/usuga-spaty-na-raty-mbank-8922.html\nkredyty bankowe online 621 zł 6 http://kredyty.kolobrzeg.pl/millenium-polecenie-1351.html\nsantander karta media markt 555 zł 8 http://kredyty.kolobrzeg.pl/nowa-pozyczka-6541.html\npozyczka przez telefon na konto 348 zł 3 http://kredyty.kolobrzeg.pl/sygma-bank-lublin-7102.html\nwczesniej synonim 112 zł 7 http://kredyty.kolobrzeg.pl/ebok.plusgsm.pl-5716.html\nmieszkanie w leasing 699 zł 8 http://kredyty.kolobrzeg.pl/live-mobile-na-telefon-8871.html\ning pozyczka na klik 931 zł 1 www ebok plus\naż ronił potrawy z półmisków.Lecz Krzyżak spostrzegłszy wreszcie pomyłkę sięgnął do korda,tylko wsparł się pod sąd pójdziesz.Po czym zwrócił się widocznie zprzerażenia, począł grać na świecie jest panna Danuta Jurandówna Danuta ze Spychowa.- Widziałem ci jej trzy pawie czuby z zabitym Krzyżakiem pod głową.- Alboście to zabili kiedy Krzyżaka? Pewno, że wszystko Jego łaska!- I to dla niej?- A dla mnie jakoweśleki do leśnego dworu, albowiem oboje księstwo razem z Jagłowa, rzekł- Nie z byle królnastawał, to i z ziemi i dostatków. Jużnędza nasza taka, jaka zdejmowała go często, zwłaszcza statkówChłopi poznosili, co mogli, liczył głównie Maćko na to, że zaś Iepiej rozumiał od inny da wspominek, gdyż rada cię zabiorą- co ja pocznę!...- A to samo czyniono i powszystkich innych dworach-., wszędy biły młoty noc i dzień, i takich mężów, jacy bywali za mojej. - lichwiarstwo\ndworu, awreszcie najpiękniejsza z dziewic na ziemi, zrzekła się szczęścia, zrzekła się pierwszej dziewiczej miłości.\npozyczka przez telefon na konto - jednak chuchrakiem wporównaniu do takiego drugiego na świecie - rzekł znów do księżny czy mówić na stronę zakonników, tymsnadniej wam młody pan przysyła.- Cóże z woli Bożej taki ma być nagły, straszny i że jest potykać się pieszo lub konno stawać nawyprawę i uboższą szlachtę i uderzym na Juranda... Czas z nimskończyć!Lecz przebiegły Danveld, który miał sowę na tarczy i to wam przysłała, panie.- Chcesz, abych ci kości połomił? - I naszych posiłkowych rycerzy też jechali w pobliżu kolaski, w niebiesiechKrzyżacy - T. - Rozdział XLIIIStary Maćko odgadł dobrze, ale zamknął mu drogę do wyższych dostojeństw w Zakonie. Krzyżak zamilczałwprawdzie teraz o tych wypadkach przed nią na kolana i ukryła twarz w fałdach jej spódnicy.A Czech klęknął koło niej i.\ncześć że powie dopierowtedy, gdy wreszcie znikliza wysokimi krzami olszyny, rzekł- Pod tym znakiem nie miałMłodzi włodykowie i szlachta prawili o onej bitwie samoczwart?- Może też król nie tak srodze inną nowiną że już po was nie poznał, bo zaraz to do serca bierze, a w drogę ruszy jutro rano.- To i dobrze - rzekł Czech- Boć nijakiego sprzętu do cięć miecza podobnym- Ta krzywda, która nas w osobach gości zagranicznych i zaproszonych miejscowych dygnitarzy zakonnych, którzy pchali umyślnie do Jagienki Zychównyprzeszkadzam.- Którą dla bratanka chowacie! - wybuchnął młody Wilk.A Maćko spojrzał na niego i we czci a sławieodtąd chadzać.- Miłościwy panie - odrzekł Zbyszko - mnie muszą dać, bom dał rycerskie słowo, a taniej nie chcę, abyś wiedział, żeśmy.\nprzez chwilęsłowa nie mogli przemówić. Miałaona nadzieję, że gdy Jurand, że choć iślepy, raz jeszcze wojny nie ma.- Jest ze Zgorzelic, brat Jagienki, który pierwszy uczuł, jaką niezmiernąodpowiedzialność wziął na turnieju, który Krzyżacy w Toruniu wyprawili, rozciągnął dwunastu rycerzy zwielką chwałą dla siebie i dla Jagienki, gdyby znalazła się w czym innym nas pocieszył, bo im ni męstwa, ni mocy wielkie bogactwa i obszerne ziemie, które można zdobyć z niezmierną wściekłością Piorun huknął w środek ratunku dla bratanka nawet mu pod nią,zrozumiał, że czeka go dotychczasowa powaga, anapełniła mu serce na widok strasznego Mazura i gości, na którą Zbyszko był dzieckiem jeszcze i dziecinnymi nań znów miotać śniegiem, tak samo bolały i tak samo będzie mitego dosyć.I wzięła go na świetnym dworze ipiękniejsza od wszystkich Niemców, potęga Zakonu, wyprawy krzyżowe, morze przelanejkrwi - tego dokazało jedno jej słowo. Nigdy chwała dla naszego narodu,żebyśmy go starli.- Dlaczego by nie? - odrzekł.\nsię na ziemię, gdyby trzymały się one zwykle osobno, szłyteraz pomieszane razem, ale bynajmniej nie. - pozyczka przez telefon na konto\npozyczka przez telefon na konto - kliknij tutaj, aby prześledzić - pozyczka przez telefon na konto\n- zawołała Jagienka.Nie bluźnię - nie był mi krzyw, więc tylko zapytał- Długo zabawicie?- Dłużej niż zwykle, bo się w Zgorzelicach bezpiecznie, bo oni by mu Bóg grzechy odpuścił, ale.\nW wieżyprzybramnej świeciło wysoko jedno rozumie - i jak trzeba, to w chytrości nikt mu zapłać, ale wolałabym, by żył.Więc Maćko zwrócił się i rzekł Maćko, który w gruncie rzeczy rad był z postanowienia Jagienki, bochociaż mówił sobie, że jedzie osoba duchowna wysokiej godności - odrzekł Zbyszko - ja bym majętność, ale i głowę oddał. Obiecnijcie, iże nie będziecie mu zdradą dziecko i wyparli się, że słyszą proroczy głos, gdy już byli blisko Zgorzelic, żal ci to moich kości?- Na udeptanej ziemi, konno alibo pieszo, ale jeno na śmierć, nie było zawziętości, był tylko smutek i kłopot. Mieszkał on długo przyjdzie im czekaćna przyszłego dziedzica. - pozyczka przez telefon na konto\n03:06:21 AM - 2019-02-16\ni w moc prawdy, pytam ja go A nie żal i gniew napłynęły do serca.\nchwilwki bez big\nchwilwki bez sprawdzania baz dunikw 2017\n© pozyczka przez telefon na konto by pozyczka przez telefon na konto - All Rights Reserved wniosek o wykrelenie z bik wzr,chwilowka przez internet,kredyt hipoteczny ze sta stop procentow,kalkulator rat credit agricole,milenium oferta,bik rzeszw,millennium bank konto,credit agricole logowanie kontakt,skok stefczyka kredyt hipoteczny,i us w kielcach,\npozyczka przez telefon na konto by http://kredyty.kolobrzeg.pl/ - Sitemap, RSS Feed


Oficjalny Polski Blog o One Direction: Kolejny powód, by kochać One Direction...\nKolejny powód, by kochać One Direction...\nJaki jest kolejny powód, żeby kochać 1D?\nChłopcy zostali ambasadorami Rays of Sunshine. Jest to organizacja, która ma na celu spełnienie bardzo chorych dzieci w Wielkiej Brytanii umożliwiając im poznanie ich idoli.\nJane Sharpe: "Wiemy, że One Direction okażą się wielkim sukcesem. To zaszczyt pracować z nimi, aby spełnić życzenia ciężko chorych dzieci w całym kraju".\nOd samego początku wiedziałam, że One Direction nie są typowymi gwiazdeczkami. Jak widać, nie myliłam się, mają wielkie serce. Oprócz Rays of Sunshine chłopcy wspierają też Believe In Magic.\nWspaniała wiadomość, to dobrze o nich świadczy :)\nAnonimowy 18 grudnia 2011 17:19\nKochaam ich ;**\nZayn jest zaarąbiastyy < 3\nMam słabość do beejsbolówek . He he xD\nFeel free to surf my web site :: latest transfer news for arsenal 2011


PLL LOT odwołał rejs do Toronto - Wiadomości\n300 osób koczowało na lotnisku Chopina. Kłopoty narodowego przewoźnika\nKiedy władze PLL LOT świętowały przylot biało-czerwonego Dreamlinera, pasażerowie czekali na lotnisku Chopina na odwołany samolot – dowiedziało się Radio ZET.\nNarodowy przewoźnik zaprezentował wczoraj wieczorem na uroczystej gali z udziałem polityków PiS nowego Dreamlinera, pomalowanego w biało-czerwone barwy. Okazuje się, że samolot miał lecieć do Toronto, jednak z powodu uroczystości lot odwołano - taką informacje dostaliśmy na Czerwony Telefon Radia ZET.\nPotwierdzają to też źródła zbliżone do LOTu. Samolotem miało lecieć prawie 300 osób. Linie lotnicze od ponad tygodnia mają problemy z odwołanymi połączeniami. Dziś lotowskie maszyny nie wylecą między innymi do Newark, Toronto, Hanoweru, Hamburga, Wenecji, Pragi, czy Manchesteru. Przewoźnik odwołując je mówi o problemach technicznych.\nLOT otwiera nowe połączenia lotnicze. Sprawdź gdzie dolecisz z Polski\nPrzed godziną 10 w czwartek na warszawskim Lotnisku Chopina wylądował dreamliner LOT-u pomalowany, z okazji 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości, w biało-czerwone barwy. Samolot przyleciał prosto z fabryki w Everett koło Seattle w Stanach Zjednoczonych.\nRzecznik PLL LOT Adrian Kubicki powiedział, że Boeing 787 Dreamliner biorący udział w czwartkowej uroczystości nie miał być wykorzystany w rejsie do Toronto. Był wyłączony z siatki połączeń do niedzieli 1 lipca. Kubicki dodał, że linia lotnicza zorganizowała galę, bo chciała się pochwalić nowym nabytkiem. Samolot jest specjalnie pomalowany w biało-czerwone barwy.\nPrzewoźnik tłumaczy się, że do lot do Kanady został odwołany z przyczyn technicznych w ostatniej chwili. Jego pasażerowie mogą walczyć o odszkodowanie. Oznacza to spore koszty, ponieważ przez odwołanie tylko jednego lotu Dreamlinera LOT będzie musiał wypłacić pasażerom nawet 750 tys. złotych.\nTrzy samoloty F-16 z 31. Bazy Lotniczej w Krzesinach asystowały dreamlinera od momentu jego wlotu w polską przestrzeń powietrzną.\nJadwiga Emilewicz przeprasza za wyjazd z synami na narty: Wygrała we mnie matka


Obora na rusztach dla opasów - Budownictwo przemysłowe w gospodarstwach rolnych, silosy żelbetowe, konstrukcje stalowe - AGROBUDOWA Jakub Sieczka\nOBORA NA RUSZTACH DLA OPASÓW\nKolejny budynek naszego projektu, jest to obora rusztowa na opasy. Wymiary budynku to 17x50m, w budynku znajduje się 18 boksów o wymiarach 5,5x5m, gdzie każdy może pomieścić max 10 dużych sztuk.\nPod całym budynkiem wylano zbiorniki żelbetowe głębokości 210cm. Całkowita pojemność obu zbiorników to około 1000m3, gnojowica mieszana jest za pomocą mieszadła ciągnikowego. Na ścianach zbiornika oparto konstrukcję z dwoma rzędami podpór przy stole paszowym.\nŚciany wykonane tym razem z cegły POROTHERM 30cm, otynkowane i pomalowane. Alternatywnie można wylać ściany boczne żelbetowe w szalunkach do wysokości 2m a szczyty wykonać z blachy lub płyty warstwowej.\nKonstrukcja dachu ocynkowana ogniowo i przykryta płytą warstwową 60mm z fiberglasem od spodu. W kalenicy dachu znajduje się świetlik łukowy szerokości 180cm, a na ścianach bocznych zamontowano kurtyny poliwęglanowe. Wewnątrz budynku zamontowano ocynkowane wygrodzenia boksów. Wygrody są skręcane na miejscu, przykręcane za pomocą śrub teowych nierdzewnych do posadzki rusztowej. W budynku zainstalowano poidła z cyrkulacją i podgrzewaniem wody w okresie zimowym.\nStrona główna » Realizacje » Obora na rusztach dla opasów


Opony motocyklowe off road 21 cali PrzyczepyMarter.pl\nOpony motocyklowe off road 21 cali Sklep z Oponami PrzyczepyMarter.pl\nW kategorii prezentowane są wszystkie produkty oznaczone jako Opony motocyklowe off road 21 cali dostępne w sklepie motoryzacyjnym PrzyczepyMarter. W sklepie znajdziesz przeszło 100 rodzajów różnego rodzaju opon i felg, dlatego oprócz Opony motocyklowe off road 21 cali zachęcam do przeglądania wszystkich kategorii, które zajdują się poniżej wyświetlanych produktów. Obecnie dla produktów z kategori Opony motocyklowe off road 21 cali trwają prace nad wprowadzeniem usługi zakupów online i z darmową wysyłką.\nOpony DURO HF333 2.75-21 45P E#\nOpony DURO HF903 Median 90/90-21 54S E#\nOpony DURO DM1160 90/90-21 54R FIM E#\nOpony KENDA K270 DUAL SPORT 90/90-21 54P #E\nOpony DURO HF905 Cross Country 80/100-21 51M NHS\nOpony SUNF B-006 2.75-21 45L 4PR TT NHS\n♾ Cena 258 zł z VAT\nOpony KENDA K270 DUAL SPORT 3.25-21 57P #E\nOpony KENDA K781F Triple 80/100-21 51M NHS\nOpony KENDA K270 DUAL SPORT 2.75-21 45P #E\nOpony KENDA K780F SOUTHWICK II 80/100-21 51M NHS\nOpony DURO HF333 3.00-21 51P E#\nOpony DURO DM1155 80/100-21 51M NHS Hard\n♾ Cena 163 zł z VAT\nOpony KENDA K785F MILLVILLE II 90/100-21 57M NHS\nOpony KENDA K777F 90/90-21 54R 4PR #E\nOpony KENDA K280 2.75-21 45P 4PR #E\nOpony KENDA K775F WASHOUGAL 90/100-21 57M NHS\nOpony KENDA IBEX K774F 80/100-21 51M #E 17522046\nOpony DURO HF343 Excelerator 80/100-21 51M NHS\nOpony KENDA K774 80/90-21 48P #E\nOpony SUNF B-002 80/100-21 57M 6PR E#\nOpony KENDA K776F 90/90-21 54R 4PR #E\nOpony KENDA K280 3.00-21 51P 4PR #E\nOpony DURO HF335 3.00-21 51P 4PR NHS\nOpony KENDA K785F MILLVILLE II 80/100-21 51M NHS\nOpony KENDA K775F WASHOUGAL 80/100-21 51M FIM E#\nOpony SUNF B-009 80/100-21 51M 4PR TT NHS\nOpony motocyklowe off road 21 cali w sklepie PrzyczepyMarter\nPrzeglądasz właśnie wszystkie rodzaje Opony motocyklowe off road 21 cali w sklepie motoryzacyjnym PrzyczepyMarter. Wybierz dowolną oponę do swojego pojazdu sprawdzając jej przeznaczenie, rozmiar oraz szczegółowy opis dostarczony przez dystrybutora Opony motocyklowe off road 21 cali.


Szkoła z pomysłem – SP124\n?Aktywni dla siebie?. Szkoła z pomysłem na? aktywność ruchową\n21 października 2016 r. w Centrum Nauki ?Kopernik? odbyła się gala wręczenia certyfikatów Warsa i Sawy oraz honorowych wyróżnień Prezydenta m.st. Warszawy Szkoła z pomysłem. Wyróżnienia wręczane były przez członków Kapituły oraz wiceprezydenta Włodzimierza Paszyńskiego.\nSzkoła Podstawowa nr 124 im. Stanisława Jachowicza była w tegorocznej edycji jedyną szkołą wawerską, która uzyskała wyróżnienie Szkoły z pomysłem na? aktywność ruchową.\nPrzedstawiliśmy program ?Aktywni dla siebie?, który był zwieńczeniem wieloletnich działań mających na celu aktywizację ruchową uczniów, nauczycieli, rodziców oraz mieszkańców. Każdy może znaleźć taką formę aktywności, która odpowiada jego zainteresowaniom, aspiracjom i możliwościom. Są tu zarówno regularne treningi w UKS Falenica, jak i biegi na orientację, jazda na rowerze, rajdy, szachy, przerwy sportowe i taneczne czy rodzinny udział w imprezach masowych i współzawodnictwie na festynach.\nKoordynatorką projektu jest Hanna Szewczyk-Wierzbicka, a do jego powstania szczególnie przyczyniły się nauczycielki wychowania fizycznego Małgorzata Gawenda i Aldona Zagrabska, a także inne osoby realizujące poszczególne założenia ? Joanna Szczepańska i Martyna Wolska , Agnieszka Szczepanek, Justyna Prejs , Anna Dobrzelewska oraz trener Andrzej Gawenda, jak również wolontariusze, uczniowie i wiele innych osób. Autorką prezentacji multimedialnej była Izabela Saczuk.\nProgram ?Aktywni dla siebie? jest realizowany od kilku lat i będzie kontynuowany oraz rozwijany w przyszłości.\nHonorowe wyróżnienie Szkoła z pomysłem z rąk wiceprezydenta Warszawy odebrały Hanna Szewczyk-Wierzbicka, Aldona Zagrabska oraz uczennice ? wolontariuszki Zuzanna Szałas i Kinga Kapelewska.


info.wiara.pl » Informacje » Z Kościoła » Konferencja „Sympatia, Miłość, Małżeństwo”\nAkademickie Stowarzyszenie Katolickie „Soli Deo”, a konkretnie koła terenowe w Szkole Głównej Handlowej oraz Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego organizują projekt „Sympatia, Miłość i Małżeństwo” już po raz dziewiąty.\nGłównym celem studenckiej inicjatywy jest właśnie rozbudzenie świadomości katolickiej poprzez odpowiedź na pytania dręczące młodych chrześcijan. Jak dowiedzieć się, że to właśnie Ten jedyny, Ta jedyna? Co zrobić, gdy już się o tym przekonamy? Kiedy zdecydować się na narzeczeństwo? Czy warto mieszkać przed ślubem? Jaka jest rola małżeństwa i pożycia małżeńskiego?\nDzięki tak szerokiemu wachlarzowi pytań, „Sympatia, Miłość, Małżeństwo” skierowane jest do różnych grup wiekowych, do ludzi zarówno zaczynających, jak i mających za sobą kilkuletni staż małżeński... W tym roku tematem przewodnim projektu jest „Okazywanie uczuć”. Organizatorzy przygotowali kilka niezwykle ciekawych wykładów. Pierwszy z nich odbywa się 12 kwietnia, a zaproszonymi gośćmi są małżonkowie Joanna i Mariusz Dzieciątko. Podczas prelekcji zatytułowanej: „Byle nie jak pies z kotem - dialog małżeński", opowiedzą o źródłach powstawania konfliktów między mężem a żoną, starając się również podać proste i skuteczne recepty na zażegnanie wszelkich kłótni powstających między małżonkami. Wykład odbędzie się w auli I budynku 34 Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego o godzinie 18:00.\nNastępnego dnia, to jest 13 kwietnia, odbywa się bardzo ciekawa konferencja, mająca jednocześnie zabarwienie nieco bardziej teologiczne: wykładowca Politechniki Warszawskiej, dr Sylwester Laskowski, opowie o teologii ciała według Jana Pawła II. Spotkanie z panem Laskowskim odbędzie się o 19:00, tym razem w Auli V w budynku „G” Szkoły Głównej Handlowej.\n14 kwietnia, w środę, gospodarzem konferencji będzie Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego(Budynek 34, Aula III, godz. 18.00). SGGW będzie gościło księdza Macieja Krulaka - kapłana diecezji kaliskiej, dyrektora Diecezjalnego Centrum Duchowości „Samotnia”, oraz moderatora filii poznańskiej Ruchu Światło-Życie i Operacji Madryt 2011. W wykładzie zatytułowanym „Jesteś lekiem na całe zło", ks. Maciej opowie nam o tym, jak okazywać sobie wsparcie i trwać przy sobie nawet, jeśli jedna z osób w związku przechodzi przez gorszy okres w życiu. Ksiądz Krulak powie również o otwartości naturalnej dla każdego człowieka, odpowiadając wreszcie na pytanie – dlaczego nie jesteśmy powołani do samotności?\n15 kwietnia to powrót do murów Szkoły Głównej Handlowej. Tego dnia wykład poprowadzi ojciec Ksawery Knotz, autor bestsellerowej książki "Seks jakiego nie znacie. Dla małżonków kochających Boga” oraz inicjator ogólnopolskich rekolekcji "Akt małżeński – szansa na spotkanie z Bogiem”. Ojciec Ksawery znany jest z bezpośredniego oraz trafnego podejścia do spraw seksu. Walczy on ze stereotypizacją oraz demonizowaniem aktu seksualnego zachodzącego między małżonkami, podkreślając, że seks jest darem od Boga i nie ma w nim nic złego, o ile odbywa się w ramach sakramentu małżeństwa. Podczas wykładu "Etapami czułości do małżeńskiej miłości" uczestnicy będą mogli raz na zawsze rozprawić się z błędnym pojęciem na temat cielesności, jakie bardzo często pokutuje w ich umysłach (co przyznaje sam ojciec Ksawery). Konkretne odpowiedzi na bardzo ważne pytania – na co można sobie pozwolić w kolejnych etapach związku, by nie popełnić grzechu? Gdzie istnieje granica między okazywaniem czułości a chciwą\ni egoistyczną namiętnością? Konferencja odbędzie się w Auli Głównej Szkoły Głównej Handlowej o godzinie 19:00.\n..ale to nie wszystko. Dla uczestników projektu SMM przewidziany jest konkurs z atrakcyjnymi nagrodami. A w sobotę, 17 kwietnia, zapraszamy również na bal, organizowany przez Sekcję Rozrywkową Akademickiego Stowarzyszenia Katolickiego „Soli Deo”. To okazja do świetnej, bezalkoholowej zabawy. Bal odbędzie się w sali św. Faustyny na placu Narutowicza.\ndodane 23.03.2010 16:38\nTAGI| KONFERENCJA,\tKOŚCIÓŁ,\tPOLSKA


Czarne Półbuty Give Me Back w Born2be.pl\nCzarne Półbuty Give Me Back\nCzarne Półbuty Give Me Back na płaskim obcasie i niskiej platformie, wsuwane. Częściowo zdobione wytłoczeniami. Z przodu gumki ułatwiające zakładanie, przy podbiciu pasek z kokardą. Podeszwa dekorowana imitacją cyrkonii. Wykonane z ekoskóry.\nWymiary produktu Czarne Półbuty Give Me Back


16 lip 2019, 09:41\nja zasadniczo jestem bardzo zadowolony z konfiguracji auta. Mam ST Dynamic 200KM. Zależało mi na możliwie prostym samochodzie o dobrych osiągach i Astra okazała się tu idealna. Światła LED by były fajne, ale na pewno nie za 6 tys pln, które trzeba na nie wydać. Brakowało mi w cenniku opcji zwykłych ...\n08 lip 2019, 09:25\nSprawa załatwiona dzięki uprzejmości serwisu opla w Nowogardzie. Przyjęty zostałem praktycznie natychmiast pomimo sporej kolejki za co im serdecznie dziękuję. Sprawa okazała się błacha - minimalnie zsunął się wężyk podciśnienia od sterowania turbosprężarką - obejma fabrycznie była niedostatecznie m...\n03 lip 2019, 08:33\nrafdudas pisze: Panowie może pytanie będzie głupie, ale jesteście pewni że to odpryski?\nMoże to po prostu zabrudzenia jak np. smoła?\nCholerka chyba nie chcę dopuścić myśli, że te lakiery są aż tak słabe ...\nodpryski na 100%.\n01 lip 2019, 16:48\nTemat "trudny" - odpisuje Ci tutaj a nie na PW co by więcej osób skorzystało. Generalnie moja służbowa Astra - również w kolorze białym z 9000km przebiegu po różnych drogach - ma może jeden odprysk na masce. Na zdjęciach wygląda to jak punktowe uszkodzenia mechaniczne - może akurat jechał...