Władimir Putin: Przeciwstawimy się ,,bezczelnym kłamstwom'' o II wojnie światowej | Fronda.pl\nWładimir Putin: Przeciwstawimy się ,,bezczelnym kłamstwom'' o II wojnie światowej\nPrezydent Rosji Władimir Putin zapowiedział stworzenie wielkiego kompleksu archiwalnego dotyczącego II wojny światowej. "Rosja ma obowiązek bronienia prawdy historycznej o zwycięstwie w II wojnie światowej; pamięć o tym wzmacnia jedność kraju" - powiedział polityk w środowym wystapieniu.\n"Mamy obowiązek bronienia prawdy o zwycięstwie, inaczej cóż powiemy naszym dzieciom, jeśli kłamstwo, jak zaraza, rozpełznie się po całym świecie" - deklarował rosyjski prezydent.\nJak podkreślił, wielkie zbiory archiwalne przygotowywane przez rosyjskie władze mają być najobszerniejsze na świecie i dostępne dla każdego.\n"Bezczelnym kłamstwom i próbom wypaczania historii będziemy przeciwstawiać fakty" - zapowiedział Putin.\nJak dodał, przed Rosjanami stoi "przełomowe zadanie historyczne".\nChoć Putin nie wymienił żadnego kraju z nazwy, jego deklarcja wpisuje się w historyczną walkę propagandową, jaką od grudnia Moskwa prowadzi przeciwko Warszawie.\nRosyjscy oficjele, w tym sam prezydent, co kilka dni wypowiadają wyjątkowo grubiańskie kłamstwa o roli Polski w przededniu i w czasie II wojny światowej.\nWybielają też Związek Sowiecki i Pakt Ribbentrop-Mołotow.\nPutin jest wściekły na Polskę za jej konsekwentną proamerykańską politykę ,która właśnie doprowadza do wprowadzenia przez USA ostrych sankcji ekonomicznych na firmy budujące Nord-Stream 2 ... Putin wraca do starej sowieckiej zakłamanej propagandy i retoryki na arenie międzynarodowej próbującej wmawiać Światu polski antysemityzm i jej współodpowiedzialność za Holokaust co ma Polskę zniesławić i obrzydzić w oczach społeczeństw Zachodu... Przez kilkadziesiąt powojennych lat istnienia PRL podporządkowanego ZSRR propaganda ta była cały czas sączona na Zachód i utrwalana tam w świadomości politycznej i społecznej gdyż PRL pozwalał na zakłamywanie prawdy historycznej (był nawet zakaz mówienia prawdy o sowieckiej zbrodni w Katyniu na Polakach) Swoje w tej kwestii robili również cały czas oczywiście najbardziej zainteresowani podzieleniem się historyczną odpowiedzialnością za Holokaust Niemcy ... Trzeba mieć świadomość ,że część środowisk żydowskich chce wyłudzić od Polski tzw. "mienie bez-spadkowe" (patrz ustawa 447 w USA) i bardzo chętnie przyłącza się do chóru zakłamanych oskarżycieli Polski dla ułatwienia realizacji swego celu ... Teraz może łatwiej zrozumieć dlaczego w tak zakłamanym Świecie pełnym politycznych i finansowych interesów próbuje się zrobić z Polski i Polaków "chłopców do bicia" ...\nPakt Ribbentrop - Mołotow2020.01.15 18:39\n19 sierpnia 1939 roku w Berlinie zawarto strategiczną dla hitlerowskich Niemiec umowę handlową z ZSRR. Przewidywała ona ścisłą współpracę gospodarczą obu państw, której efektem miały być dostawy do Niemiec surowców niezbędnych do prowadzenia wojny. W zamian ZSRR miał otrzymać niemieckie technologie, urządzenia techniczne oraz dostęp do finansowania w niemieckich bankach. 11 lutego 1940 roku doszło do podpisania kolejnej radziecko-niemieckiej umowy handlowej, która była de facto przedłużeniem umowy z 19 sierpnia 1939 roku. Podobnie jak wcześniejsza umowa również ta z roku 1940 przewidywała wymianę radzieckich surowców na niemiecką technologię. Zakładała ona dostarczenie Niemcom przez stronę radziecką w ciągu 12 miesięcy surowców i żywności na sumę 800 milionów marek niemieckich (kwota ta odpowiada dzisiaj kilkunastu miliardom euro).\nKompletnie nie rozumiem dlaczego strona polska nie przypomina światu, że 1/ to w Rosji po raz pierwszy na świecie ogłoszono hasło eksterminacji Żydów. A robili to przywódcy słynnej organizacji Związek Narodu Rosyjskiego organizującej masowe pogromy w latach 1905-1908 przy pomocy swoich bojówek Czarne Sotnie. ZNR był wspierany przez carskie władze. Hasło eksterminacji głosiło również popularne pismo "Russkoje znamia" 2/ To Rosja sfabrykowała "Protokoły Mędrców Syjonu", spopularyzowane później na Zachodzie zwłaszcza w Niemczech przez rosyjską białą emigrację. "Protokoły" odegrały olbrzymia rolę w upowszechnianiu antysemityzmu i w tej właśnie roli zostały wykorzystane przez ruch nazistowski i Hitlera. Tak więc twórcą nowożytnego ludobójczego antysemityzmu była przede wszystkim Rosja, a nie Niemcy. Przypisywanie Polsce eksterminacyjnego antysemityzmu przez Putina jest po prostu aktem agresji wobec Polski, jest świadomym, cynicznym kłamstwem.\nOby pamiętali o Katyniu, o tym ilu Ukraińców, Białorusinów, Polaków zagłodzili na śmierć... zabierali wszystko zwierzęta, jedzenie, ziarno. Na drogach do miast stawiali straże aby nikt nie poszedł po jedzenie. W sumie na wszystkich tych terenach zginęło z głodu kilkanaście milionów ludzi. Dochodziło nawet do aktów kanibalizmu. Ot skleroza\nPan Putin zmienia historię.\nKGB zawsze walczyło z kłamstwem\nNo a ich człowiek w Warszawie to nad czym pracował przez dwadzieścia trzy lata od 1992 od obalenia rządu śp. Jana Olszewskiego do ewakuacji do UE na fuchę Przewodniczącego Rady Europejskiej ,nad tą nową prawdą historyczną ,którą Putin musi teraz głosić sam , bo Tusk jak zwykle spieprzył .\nMoja śp. Babcia miała takie powiedzonko: Sama świnia worek drze i sama kwiczy.\nRainbow Communist / Comrade Csarbucks2020.01.15 13:07\nJak Rosji nie trawie, tak wystarczy popatrzec sobie na przedwojenna prase - to samo, co dzis mozemy zobaczyc na Frondzie, tylko zamiast LGBT byli Zydzi. Dzis homofobia, kiedys antysemityzm, Polacy nigdy nie naucza sie szacunku do innych i tym samym nikt nigdy nie potraktuje tego podmiotu powazdnie.\nhttps://pl.wikipedia.org/wiki/Antysemityzm#/media/Plik:Pod_Pr%C4%99gierz,_1937_r._Wara_%C5%BBydom.jpg https://pl.wikipedia.org/wiki/Antysemityzm#/media/Plik:Ulotka_anty%C5%BCydowska.jpg https://pl.wikipedia.org/wiki/Antysemityzm#/media/Plik:Lapy_zydowskie.jpeg https://pl.wikipedia.org/wiki/Antysemityzm#/media/Plik:Pod_Pr%C4%99gierz,_1937_r._Gdy_do_tego_dopu%C5%9Bcimy,_to_zginiemy.jpg https://pl.wikipedia.org/wiki/Antysemityzm#/media/Plik:Pod_Pr%C4%99gierz,_1937_r._Wiadomo%C5%9Bci_Literackie_s%C5%82u%C5%BC%C4%85_%C5%BCydo-komunie.jpg https://pl.wikipedia.org/wiki/Antysemityzm#/media/Plik:Pod_Pr%C4%99gierz,_1937_r._Wielkopolska_bez_%C5%BByd%C3%B3w.jpg https://pl.wikipedia.org/wiki/Antysemityzm#/media/Plik:Pod_Pr%C4%99gierz,_1937_r._Torunianki_kupuj%C4%85_u_%C5%BByd%C3%B3w.jpg https://pl.wikipedia.org/wiki/Antysemityzm#/media/Plik:Pod_Pr%C4%99gierz,_1937_r._Polska_gwiazdka_bez_%C5%BByd%C3%B3w.jpg https://pl.wikipedia.org/wiki/Antysemityzm#/media/Plik:%C5%BB%C4%85damy_urz%C4%99dowego_getta_Ob%C3%B3z_Narodowo-Radykalny_Politechnika_Lwowska.jpg\nAntysemityzm Polaków to naturalna reakcja na żydowski antypolonizm! ... ... od zawsze zwalczali i sabotowali polską państwowość, mordowali i denuncjowali polskich obrońców i bohaterów. Nie bez powodu też, w ostatnim tysiącleciu byli wypedzani 47 razy z różnych krajów i społeczeństw ... i nie bez powodu połowa światowej ich populacji żyła właśnie w Polsce.\nO zydowskim antypolonizmie przdwojennm to nie pisali? O wyczynach zazydzonej KPP nie pisali? Co ty kur...wa czytales?\nPotraktują nas poważnie jak zaczniemy traktować ich tak jak oni Palestyńczyków!\nTak to wygląda2020.01.15 12:47\nDziałalność bandy PO-PSL i obecnie szajki PiS i wcześniejszych rządów też doprowadziły do tego, że Polska jest workiem treningowym dla wielu krajów. Bruksela sobie boksuje, Francja ze Szkopami plują, Amerykanie sprzedają przyjazne acz bolesne kuksańce pod żebra, Żydy na całego okładają po gębie to i Ruscy się chętnie przyłączyli i z glana częstują. Każdy swoją pieczeń i półgęski upiecze. A Polska? Panie.... Im wystarczy jak będą mieli opowieści o martyrologii, więcej nie potrzebują, uwielbiają zbierać cięgi, również za kogoś.\nJa tam pamiętam z okresu sprawowania władzy przez PO-PSL pamiętam głównie wyrazy uznania, jak to dobrze Polska sobie poradziła po wyjściu z komunizmu, dodatni wzrost gospodarczy w czasie kryzysu, bycie liderem krajów "nowej unii" na forum UE. Nie pamiętam też zbytnio ataków z żadnej strony. Teraz to wszystko się odwróciło. Ale może źle pamiętam i byłem za młody.\nTak to wygląda2020.01.15 13:22\nNieco racji masz to fakt:)\nMichał Jan2020.01.15 13:48\nTeż pamiętam. Ale za co mieliby ganić, jak każda zachcianka była od razu spełniana?\nTak to wygląda2020.01.15 14:02\nA po co mieliby krytykować posłuszną i dojna krowę? ... ... ja wolę jak nas krytykują.\nrobaczek 2.02020.01.15 12:42\na teraz chcrzescijanie pokaża swoją milość do bliżniego ;] KU CHWALE PARTII!!! ;] uwielbiam was!!!\nPowiedz za co mamy ich kochac a moze pokochamy.\nAle ty jesteś chory! ... zidiociałeś już na maxa! ;-))\nale ich boli ,,nasza pańskośc,,z która spotykali się na codzień. zdrajców nie szanowali a POLSKOSC nienawidzą ,, Powinniśmy publicznie obchodzić swięto bitwy pod KŁUSZYNEM.\nMylisz się. Tu nie ma mowy o nienawiści. Po prostu Rosjanie uważają Polską za mały i mało znaczący kraj. Tak było zawsze. Nawet za komuny. Polska rozpisywała sie o ZSRR, natomiast Rosjanie rzadko pisali o Polsce. I co ciekawe - Polska w czasach komunizmu nie pisała artykułów krytycznych o ZSRR. Zawsze wszystko było cacy. Natomiast ZSRR pisała krytycznie o Polsce jak najbardziej. To w Moskwie, w ulotce znalezionej w hotelowym holu przeczytałam o złej sytuacji w Polsce i brakach w towarach i czym to Polsce grozi. Była wtedy jesień 1979 roku. W Polsce w tym czasie była cisza o tym.\nMichał Jan2020.01.15 13:27\nTak było zawsze, że dwór carski mówił po polsku, a marzeniem rosyjskiego arystokraty było mieć za żonę Polkę (x. Konstantemu to się udało). Piszesz, że pisali, jak to w Polsce źle. To nie oznacza lekceważenia, tylko właśnie kompleks. A jak pisali przed wojną, to można przeczytać u Sergiusza Piaseckiego - w 1939 żrąc brukiew szli wyzwalać z biedy.\nprawda tak było i jest nadal.maja kompleks.\nKażdy by miał kompleksy ... gdyby żył w największym i jednym z najbogatszych w surowce kraju na świecie ... a całe życie, nosił walonki, żarł kartofle i pił bimber! ... ... społeczeństwo rosyjskie jest na prawdę niebezpieczne, bo ma niewiele do stracenia!\nbredzisz i nawet o tym nie wiesz.wiekszego debilizmu nie czytlem.ile masz lat i co robiłs w zsrr w 1979. tatus komuch czy ty.odpowiedz\nByła z tatusiem w podróży służbowej ... planowali stan wojenny!!\nTo ze w muszlach klozetowych kartofle ruskie plukali to tez klamstwo?To ze bolszewickie "damy" nocniki jako wazony do kwiatow uzywali to tez klamstwo? Nawet nie chce sie dalej pisac jaki to kulturnyj narod.\nRównież to, że Polacy przesiedleni do np. Wrocławia robili latryny za domem bo chociaż były toalety to oni tego w domu robić nie będą.\nA twoi rodacy z ludzi robili mydlo.Takie czysciochy.\nfakt wojenny; Piotrków Tryb. ruscy zajęli piętro na kwatery sołdatówi ,ci wycięli dziure w podłodze by załatwiać się na głowy mieszkańców parteru.a ci ratowali się beczką pod dziurą !!\nŻydzi dali mu pewnie duży kredyt.


Halo: Reach Split-Screen na PC oglądany; Insider Flighting zajmuje miejsce po E3 - One Angry Gamer\nZamieszczone w dniu Czerwiec 6, 2019, 3: 35 am By Billy D\n343 Industries zaprezentował niedawno godzinę nagrania dla wersji Steam Halo: Reach. W trakcie tego strumienia ujawnili, że odloty poufne do testu alfa PC wersja Halo: Reach odbędzie się po tym, jak wezmą udział w E3 i dadzą publiczności smak demo E3.\nPodczas pierwszych kilku minut strumienia miksera, który został opublikowany na YouTube, członkowie 343 Industries ujawnili, czego gracze mogą oczekiwać od testu lotu Steam, a także co będzie obecne w E3. Możesz zobaczyć pełne godziny wideo poniżej.\nDyrektor społeczności 343 Industry Brian Jarrard wspomina o trzy minuty…\n„Myślę, że - i pójdę dalej i powiem, ponieważ prawdopodobnie zadajesz sobie to samo pytanie - tak, to znaczy, że będziemy wprowadzać pewne treści do E3-a, zanim faktycznie zaczniemy latać od wewnątrz. […]\n„[…] To nie jest idealne. Nie podoba nam się ten scenariusz. Wiemy, że wtajemniczeni z niecierpliwością czekali od marca na przekazanie treści. Powiem - dobra wiadomość - jesteśmy naprawdę blisko. I zaczniemy latanie od wewnątrz w czerwcu. ”\nZwracają uwagę, że to, co prezentują w E3, będzie częścią testów lotów wewnętrznych, ale demo E3 będzie ograniczone pod względem doświadczenia użytkownika. Interfejs użytkownika będzie ograniczony, jeśli chodzi o opcje menu.\nZespół został również zapytany o podzielony ekran na PC i wyjaśnił, że ponieważ w jednym oprogramowaniu działają różne silniki 11, Halo: Master Chief Collection, podzielony ekran był trudną cechą do rozwiązania, ale zespół inżynierów pracuje nad tym.\n„Zrozumiałem, gdzie jest głowa zespołu, że nie jest to coś, do czego jesteśmy w stanie się zaangażować podczas premiery, ale zdecydowanie jest to coś, w co zespół będzie się skupiał.\n„I myślę, że osobiście powiem, że byłem bardzo zaskoczony ilością popytu i oczekiwań na podzielony ekran na PC. Przyznaję, że jestem trochę naiwny w kwestii przestrzeni na PC. Gram w niektóre gry na PC, ale nigdy nie grałem na podzielonym ekranie na PC, ale myślę, że w miarę jak coraz więcej graczy na PC gra w ich salonach i na telewizorach, podzielony ekran ... wiemy, że jest to coś, co gracze PC również chcę i jest częścią serii i dziedzictwa tych tytułów. Wiem więc, że jest to najważniejsze dla zespołu inżynierów, ale nie sądzę, żebyśmy mogli go komfortowo wdrożyć na starcie ”.\nWięc to w zasadzie odpowiada na twoje pytania dotyczące podzielonego ekranu w wersji PC Halo: Reach. Przynajmniej 343 bada to, zamiast całkowicie zaprzeczać, jak to, co Gearbox zrobił z Borderlands gry, mimo że Epic Games zbudowały podzielony ekran bezpośrednio na rdzeń silnika Unreal Engine, więc każda gra Unreal Engine automatycznie ma włączoną funkcję dzielonego ekranu, a programiści muszą ręcznie wyłączyć podzielony ekran od wersji silnika, ponieważ został on zaimplementowany jako podstawowa cecha oryginału Gears of War, która została zbudowana w sąsiedztwie silnika Unreal Engine i z podziałem na ekrany podzielone od samego początku.\nAle zabawne jest to Halo split-screen musiał zostać zbudowany na samym początku, więc nie było tak, że możesz po prostu wyciągnąć komendę konsoli i wszystko działa tak jak w Unreal Engine. Jednak dobrze jest wiedzieć, że zespół inżynierów 343 ciężko pracuje, aby znaleźć sposoby wdrożenia podzielonego ekranu na wersję PC Halo: Reach. Zdecydowanie czekam na to.\nOdkryli również, że nie będą mieli narzędzi do modowania dostępnych na starcie, a cross-play również nie będzie dostępny na starcie, ale szukają wsparcia dla modów na dole, wraz z potencjalnym wsparciem cross-play z Xbox One rodzina systemów gier, w zależności od zapotrzebowania.\nBrak komentarzy Kategorie: Dowiedz się więcej, PC, Filmy tagi: 343 Industries, E3 2019, First-Person Shooter, Halo: Master Chief Collection, Microsoft, PC, Podzielony ekran\n← Świat BTS jest gotowy do zniszczenia majtek dla nastoletnich dziewcząt 25th\nSonic The Hedgehog Fan-Made Movie Trailer Naprawia Cudowny CGI Sonic'a →


Laweta - Zgorzelec, kraj, UE - Serwis Ogłoszeń\nNajważniejszym zadaniem naszego przedsiębiorstwa są usługi transportowe i holowanie samochodów, nie tylko w obrębie Zgorzelca, ale również w okolicach (tj. Zawidów, Bogatynia, Pieńsk, Węgliniec), oraz na terenie całej Polski, czy też za granicą kraju.\nW ofercie Rusin Pomoc Drogowa znajdziemy także takie pozycje jak: dowóz paliwa, awaryjne otwieranie i uruchomienie pojazdów, odpompowywanie źle zatankowanego paliwa, usuwanie niedużych usterek na miejscu wypadku lub mobilna wulkanizacja. Oprócz tego firma zajmuje się transportem maszyn rolniczych i budowlanych, wózków widłowych oraz przyczep. Do dyspozycji Klientów należy całodobowy parking strzeżony i wypożyczalnia samochodów na czas naprawy.\nW naszym zakładzie zatrudniona jest wykwalifikowana ekipa pracowników, która zawsze chętnie służy fachową pomocą. Wszystkie zlecenia traktowane są indywidualnie.


Nowe podsumowanie wydarzeń z Chocianowa - Chocianów- Portal Miasta\nNowe podsumowanie wydarzeń z Chocianowa\n#podsumowanie #tygodnia #wydarzenia #Chocianow #TV\nPo raz kolejny w sieci pojawiło się podsumowanie wydarzeń, jakie w ostatnim czasie miały miejsce w gminie Chocianów i naszym regionie. Na wypadek gdyby któreś z wydarzeń ubiegłego tygodnia Wam umknęło - na portalu Chocianow.tv znajdziecie nowe zestawienie informacji.\nWśród najważniejszych znalazły się oczywiście te, o których pisaliśmy na naszym portalu: Czy Poczta Polska otrzyma nasze dane, Kłopoty finansowe FUM CHOFUM w Chocianowie, Pierwszy potwierdzony przypadek koronawirusa w Chocianowie, Kibice oraz OSP w Chocianowie zebrali wodę dla Hospicjum w Lubinie, Od 1 czerwca ZGZM zmieni ceny za wywóz odpadów, Rząd otwiera hotele, przedszkola i galerie handlowe, Pijany zjechał na przeciwległy pas i zabił, Urząd Miasta i Gminy zleca dezynfekcję miejsc użyteczności publicznej, Szukają stażystów do pracy, Dziś Święto Pracy, wyjątkowe w czasach epidemii, Msze święte on-line, Bank Spółdzielczy w Przemkowie przejęty przez SGB-Bank, Kolejne przeczytane bajki z myślą o najmłodszych mieszkańcach.\nTo już dwunaste takie podsumowanie na CHOCIANOW TV w serwisie społecznościowym YouTube. Aby na bieżąco śledzić pojawiające się w sieci nagrania wystarczy subskrybować kanał, na którym pojawiają się nie tylko podsumowania, ale także transmisje na żywo Mszy Świętych.\n2020-05-04 14:38 podsumowanie, tygodnia, wydarzenia, Chocianow, TV


Od dziś obowiązuje ważny zakaz! Wielu Polaków wściekłych | wLocie.pl\n20 maja 2020 20 maja 2020 Bartosz PalędzkiCiekawostki / TOP / Wiadomości\nOd dziś obowiązuje zakaz sprzedaży miętowych papierosów, jest to decyzja Unii Europejskiej. Wielu Polaków jest niepocieszonych takim obrotem spraw.\nCzytaj też: Uwaga! Popularny w Polsce lek wycofany! Jeżeli go masz lepiej wyrzuć\nDzisiejsza sytuacja jest wynikiem implementacji dyrektywy Unii Europejskiej, która zabrania na obszarze Unii Europejskiej sprzedaży wyrobów mentolowych i smakowych dedykowanych dla osób palących. Na dodatek z badań przetworzonych przez Polsat News wynika, że ponad połowa palaczy nie jest świadoma tego, że już od dziś nie będzie mogła zakupić ulubionych papierosów.\nOd dziś wchodzi zakaz sprzedaży miętowych papierosów\nOd dziś papierosy smakowe przechodzą do historii. Jest to wynik implantacji przez Polskę dyrektywy Unii Europejskiej w sprawie sprzedaży smakowych wyrobów tytoniowych. W tej sytuacji od dziś nie będzie można zakupić przede wszystkim papierosów mentolowych.\nNa dodatek z tej sytuacji nie zdaje sobie sprawy spora część palaczy. Z badań przeprowadzonych przez Polsat News wynika, że ponad 51% nie wie o tym, że już więcej nie zakupi legalnie tego typu wyrobów. Z kolei 20% deklaruje, że ten zakaz nie spowoduje tego, aby przestali palić ulubione papierosy.\nOdpływ konsumentów do szarej strefy to realne straty zarówno dla handlu, jak i budżetu państwa. […] Ważne jest budowanie świadomości konsumentów, aby nie szukali wyrobów mentolowych na bazarach. Produkty niewiadomego pochodzenia nie spełniają żadnych norm jakości\n– mówił cytowany przez Polsat News, wiceprezes PiH, Maciej Ptaszyński.\nWarto także zwrócić uwagę, że taka sytuacja to otwarta furtka dla szarej strefy, co rodzi niebezpieczneństwo.\nZobacz również: Durczok porównał Polaków do „dzi*ki”. Skandaliczne słowa pełne jadu\nZdarza się, że w papierosach z takich miejsc znajdujemy fragmenty szkła, opiłki metalu czy trutki na szczury. Łatwo sobie wyobrazić, co może się stać, jeżeli konsument będzie inhalował taki produkt. Wielki apel o niekorzystanie z wyrobów szarej strefy\n– ostrzega wszystkich palaczy PiH.\nOd dziś obowiązuje zakaz sprzedaży miętowych papierosów, jest to decyzja unii Europejskiej. Wielu Polaków jest niepocieszonych takim obrotem spraw./ screen YouTube\nTrzaskowski bezczelnie kłamał. Teraz może mieć problemy\nPapierosy, Unia Europejska


Oszczędne urządzanie mieszkania - czy to możliwe? - signwise.pl\nStrona główna » Oszczędne urządzanie mieszkania – czy to możliwe?\nZakup mieszkania nierzadko tak opróżnia nasz portfel, że rzadko mamy możliwość zrealizowania pierwotnych planów dotyczących meblowania. W takich sytuacjach niezwykle przydatna okazuje się sieć internetowa oraz pomysłowość. Na szczęście urządzenie mieszkania ze smakiem i po kosztach jest możliwe!\nO ile w przypadku kuchni czy łazienki możemy postawić na minimalizm, o tyle w salonie każdy chce czuć się komfortowo. Poszukując połączenia wygody i ekonomicznej ceny warto przeglądać wyprzedaże oraz końcówki kolekcji konkretnych producentów. Z pewnością w szerokiej ofercie znajdziemy coś dla siebie. Warto także znaleźć meble spełniające podwójną rolę – tyczy się to głównie łóżek, które w nocy pozwolą na sen, a w ciągu dnia będą pełniły rolę mebla wypoczynkowego. Takimi meblami są na przykład wersali czy kanapy. Warto zrezygnować z puf – nie są one niezbędne, możemy dokupić je w każdej chwili.\nW ofercie wyprzedażowej czy też rabatowej znajdziemy także tanie meble dziecięce. Zazwyczaj nie różnią się one niczym od innych oferowanych przez konkretnego sprzedawcę. Wybierać meble dla dziecka warto trzymać się określonej kolekcji, aby pokój był harmonijnie urządzony.\nvenndo.pl aappulications.org bombardirovka.com


27-latek urządził sobie "białe święta". Jechał na wigilię ze słoikami narkotyków, popalając "maryśkę"\nDo policyjnego aresztu zamiast na wigilię trafił 24 grudnia 27-letni kierowca Peugeota 206. Policjanci z brzezińskiej drogówki przyłapali go na kilku przestępstwach narkotykowych, za które grozi mu długa odsiadka.\nDo zatrzymania chłopaka doszło w miejscowości Przecław na drodze krajowej nr 72 (woj. łódzkie). Skierniewiczanin zwrócił na siebie uwagę, przekraczając dozwoloną prędkość w terenie zabudowanym o 38 km/godz. Okazało się, że był to najlżejszy z jego występków tego poranka.\nW kabinie pojazdu unosił się gęsty dym o zapachu marihuany. Faktycznie, 27-latek z dobrym humorem (co nie dziwi) przyznał, że właśnie „jedzie do domu i pali sobie marihuanę”, pokazując fifkę na desce rozdzielczej. Wciąż, jazda pod wpływem środków odurzających nie była jego najpoważniejszą wpadką.\nFunkcjonariusze przeszukali bowiem Peugeota i znaleźli jeszcze 4 słoiki, które nie zawierały typowo świątecznych potraw. Badania wykazały, że na wigilię wiózł zestaw składający się z zapasu amfetaminy, kodeiny, kokainy i marihuany. Łącznie brzezińscy policjanci zabezpieczyli 104 gramy narkotyków.\nTaka ilość zakazanych środków odurzających kwalifikuje się już do postawienia zarzutów, za które grozi do 10 lat więzienia. Kolejną wigilię być może spędzi przy świątecznym stole, ale już w zakładzie karnym.\nnaćpany kierowca, narkotyki


Wodzirej Opolskie - Katalog stron internetowych\nbaza firm, frezowanie cnc, kominki, kredyt online, randki, schody warszawa, sok z aloesu, toner zamiennik, turnusy rehabilitacyjne, zabawki dla dzieci\nDJ na wesele Opole zagwarantuje młodej parze , a dodatkowo zebranym gościom niesamowitą frajdę do samego rana. W bardzo istotnym dniu własnego życia warto zadbać o to, by wodzirej nie był przypadkowy. DJ zna się na swojej pracy, dostarczy niezapomnianych wrażeń każdej osobie znajdującej się na weselu. Zaplanowane właściwie wcześniej są różnorakie zabawy zarówno dla dzieci, jak i dorosłych. Puszczana jest również muzyka zgodnie z życzeniem młodej pary, tak by można było sobie przy niej swobodnie potańczyć i cieszyć się własnym szczęściem pośród najbliższych.\nW teraźniejszych czasach już prawie każdy posiada u siebie w domu drukarkę. Należy przyznać, że jest to komfortowe, ponieważ w każdej sytuacji każdy pragnie coś sobie wydrukować i w domu jest to opcja bardziej ekonomiczna. Jeśli chodzi o tusze to dobrym rozwiązaniem jest zamówienie...\nDarmowy program pit 2015 to narzędzie umożliwiające szybko i sprawnie wykonać rozliczenie podatkowe. Nieustająco wielu ludzi posiada problem z uzupełnianiem zeznania rocznego. A jak wiadomo termin nagli wobec czego należy jest zdecydować się na wybór skryptu, który spełni Twoje...\nZmiana operatora telefonii komórkowej może okazać się bardzo korzystną opcją. Za przeniesienie numeru usługodawcy proponują promocyjne okoliczności umowy, często dosłownie lepsze od tych, które skierowane są do stałych klientów. Abonament telefoniczny oferta ma możliwość być...\nObecnie jest wiele osób w naszym kraju, które pasjonują się motoryzacją. Chcecie dowiedzieć się czegoś więcej? O ile interesuje Was motoryzacja, to zapraszamy na bloga online związanego z tym zagadnieniem. Znajdują się tutaj ciekawe fakty motoryzacyjne. Specjaliści, którzy tworzą...


The Legend of Zelda: Breath of the Wild 2. Dlaczego gra powstaje? - PPE.pl\nStrona głównaAktualnościDlaczego Nintendo zdecydowało się na kontynuacją Breath of the Wild?\nPaweł Musiolik 19.06.2019 09:35\nDlaczego powstaje The Legend of Zelda: Breath of the Wild 2? Odpowiedź z pozoru oczywista - jedynka sprzedała się wyśmienicie, mają gotowy świat, więc szkoda z tego nie skorzystać. Jednak Eiji Aonuma udzielił innej odpowiedzi.\nRedaktor Kotaku postanowił zapytać o The Legend of Zelda: Breath of the Wild 2. Dokładniej - dlaczego zdecydowano się kontynuować przygodę w już wykreowanym świecie, zamiast przygotować zupełnie nową historię. Eiji Aonuma przyznał, że to wina DLC.\nNintendo "wygrało" E3 na Twitterze. Najchętniej pisano o FF VII Remake\nA raczej niezrelizowanych dodatków, które ekipa chciała pierwotnie wypuścić do The Legend of Zelda: Breath of the Wild. Potwierdził to Aonuma:\nGdy wypuszczaliśmy DLC do Breath of the Wild, spodobało nam się to, ile możemy dołożyć nowości do tego samego swiata. Jednak od strony technicznej to sporo pracy - dokłada się coś, do gotowej produkcji. Więc gdy chcieliśmy wprowadzić większe zmiany, DLC okazało się niewystarczające. Pojawił się wtedy pomysł na kontynuację.\nDodał też, że studio początko zabierało się za stworzenie dodatków, ale ostatecznie postawiło na stworzenie kontynuacji od zera. Te wypowiedzi sugerują, że w The Legend of Zelda: Breath of the Wild 2 mogą na nas czekać niespodzianki w rozgrywce.


Wieczór Uwielbienia Klasztor grudzień 2016 | Nowa Pieśń\nWieczór Uwielbienia Klasztor grudzień 2016\nPatronem piątkowego „Wieczoru Uwielbienia” 09.12.2016 był św. Andrzej.\nNa katechezie b. Jurek poruszył temat strapienia, które jest stanem przeciwnym do pociechy duchowej, a więc polega na pomniejszeniu życia wiarą, nadzieją i miłością. Z tego też powodu człowiek jest skłonny do zniechęcenia, oschły, oziębły czy smutny. Czuje się jakby odłączony od Boga. Rodzą się wtedy myśli i uczucia ciemności, zakłócenia, pragnienia rzeczy przyziemnych, niskich, różnego rodzaju niepokoje.\nBardzo istotne w naszym życiu jest to byśmy potrafili słuchać innych, to właśnie przez naszych bliźnich Jezus mówi do nas. My często jesteśmy głusi na jego wołanie i nie zauważamy obecności Jezusa w drugiej osobie.\n← Poniedziałek 26.11.2016 Katecheza o. Hieronim, Apokalipsa św. Jana\nWieczór Uwielbienia grudzień 2016 „Czego szukacie ?” pytał Jezus św. Andrzeja – Homilia o. Hieronim →\n2018-11-18, 33. Niedziela zwykła\nMk 13,24-32Jezus powiedział do swoich uczniów: „W owe dni, po wielkim ucisku słońce się zaćmi i księżyc nie da swego blasku. Gwiazdy będą padać z nieba i moce na niebie zostaną wstrząśnięte. Wówczas ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego w obłokach z wielką mocą i chwałą. Wtedy pośle On aniołów i zbierze swoich wybranych z czterech stron […]\nCzytania na niedzielę, 18 listopada 2018\nNiedziela XXXIII tygodnia okresu zwykłego(Dn 12,1-3)W owych czasach wystąpi Michał, wielki książę, który jest opiekunem dzieci twojego narodu. Wtedy nastąpi okres ucisku, jakiego nie było, odkąd narody powstały, aż do chwili obecnej. W tym czasie naród twój dostąpi zbawienia, każdy, kto się okaże zapisany w księdze. Wielu zaś, co posnęli w prochu ziemi, zbudzi się: […]\nRozważanie na niedzielę, 18 listopada 2018\nWstrząśnięte moce niebieskie, wielki ucisk, zmartwychwstanie umarłych, sąd Boży, nagroda i kara wieczna, nie są to tematy, o których słucha się z przyjemnością. W Eucharystii staje pośród nas Jezus Chrystus, którego miłość, objawiona w ofierze krzyżowej, okazała się większa niż wszystkie nasze grzechy. Trwałe i pełne szczęście możemy odtąd znaleźć tylko w wiernym oddaniu się […]\nKsiążka dnia, 18 listopada 2018\nśw. Alfons Maria de LiguoriChwała Maryi. Rozważania, modlitwy, opisy nawróceńhttp://kmt.pl/pozycja.asp?ksid=50208Książka Chwała Maryi jest wiernym tłumaczeniem dzieła św. Alfonsa Liguori, wydanego w 1750 roku, jeszcze za życia autora. Jest żywym świadectwem jego głębokiej wiary i ufności do Matki Najświętszej, którą uważał za najlepszą Orędowniczkę i Wspomożycielkę, bramę wiodącą grzeszników do Boga.


przez areks » Pn paź 29, 2007 11:59\nMonia napisał(a): .... milo bylo... C`est la vie\nNie bardzo kumam języki obce, ale mam nadzieję, że to nic obraźliwego w stosunko do mnie. Nadal jesteś tutaj mile widziana, i nie wiem o jakich podziałach pisze Żaba, ale to pewnie rodzaj jakiś wyimaginowanych doktoranckich stwierdzeń i uniesień. Pewnie podziały to on ma na uczleni, albo w domu....\nCzekamy na kolejne fotki Twojego małego brzdąca.\nprzez Monia » N lis 04, 2007 12:42\nArku! tzn. takie zycie ale jak mniemam to taka kokieteria z Twojej strony z ta nieznajomoscia jezykow;-) A ja sie stad nie mam zamiaru "zawinac" bo mi tu dobrze. popatrz na bajpasa jeszcze gorzej mu ciupalismy a on ani mysli zrobic pa. Nawet sie troche jakby ucywilizowal...\nArkuZ to nie za rzadow PIS polacy sie kloca ( ale fajnie to slowo wyglada bez polskich znakow:-))) o polityke ale od zawsze. Mysle, ze dalismy sie wszyscy poniesc emocjom zeby nie napisac, ze poddalismy sie manipulacji medialnej;-)\nprzez areks » Śr sty 30, 2008 22:59\nOdświężę "stary", ale wciąż aktualny temat.\nChciałbym, za pośrednictwem strony wyrazić protest, przeciwko wszelkim formom blokady stolicy lub jakiegokolwiek innego miasta, przejścia granicznego, drogi...itd.\nA dzisiejsza lub wczorajsza wypowiedź szefa Solidarności - o masowych strajkach i najeździe na stolicę wkur...mnie już do granic wytrzymałości.\nApelują do wszystkich strajkujących lub zamierzających strajkować - dajcie innym pracować!!! Mnie, kierowcom i wszystkim innym osobom w tym kraju!!!\nA jak się komuś nie podoba to niech jedzie do "Irlandi" i da mi święty spokój.\nŻaba - co na to WSZYSTKO mówi Twój teść!!!\np.s. ja zamist iść na zwolnienie pracowałem i jeszcze pracuję ze złamaną ręką, a cała budżetówka (oprócz mojej szanownej koleżanki Edyty Ch. i oczywiście Żaby) juź dawno byłaby na zwolnieniu i przejadała składki chorobowe....\nprzez Szurak » Cz sty 31, 2008 22:58\nJa się Arku z tobą zgadzam. Problem w tym, że Tusk naobiecywał cudów i teraz wszyscy słusznie tego oczekują.\nŻeby jeszcze się wziął do roboty a tu okazało się, że szuflady puste. Rokitę wykolegowali, to nie ma komu czarnej roboty odwalić.\nprzez areks » Cz sty 31, 2008 23:31\nDzisiaj rano ok8-40 w trójce było fajne podsumowanie planowanych strajków przez związki zawodowce w budżetówce. Stwierdzenie było takie - że zwiazki zawodowe w budżetówce i planowane strajki są właściwie przeciwko nam WSZYSTKIM, tym którzy płacą na budżetówkę Co innego związki zawodowe w prywatnych firmach. Tam są one potrzbne, gdyż mają na pieczy pilnować interes pracowników.\nA jeszcze stwierdzenie, że związkowcy, zwłaszcza ich szefowie - Nigdy nie chcą się z nikim dogadywać!!!\nA z innej beczki - to irytuje mnie nasz Minister sportu, który nic nie robi !!! (wg mnie, co oznacza, że też chyba nie bierze w łapę)\nprzez ArekŻ » Pt lut 01, 2008 11:39\nNiestety muszę się zgodzić, że trwa upadek autorytetu państwa. Uleganie silnym grupom zawodowym doprowadziło do tego, że teraz związkowcy zanim powiedzą o co im chodzi, najpierw protestują. Wkurza mnie styl rządzenia "wszyscy się kochajmy" i nikomu nie róbmy krzywdy.\nNauczyciele dostali podwyżkę. Czy nie można było dać im nawet więcej i połączyć tego ze zwiększeniem pensum i zmianą Karty Nauczyciela.\nMinister Zdrowia powiedziała, że w sporze pomiędzy dyrektorami szpitali a lekarzami, jest po stronie lekarzy. Tuskowi się chyba wydaje, że wyjazdami zagranicznymi i polityką miłości wygra wybory prezydenckie.\nprzez Szurak » Cz lip 03, 2008 20:28\nTemat przestał być używany, w końcu mamy erę postpolityki, ale muszę go odświeżyć. Mam bowiem wielką satysfakcję z tego, co spotkało Gazetę Wyborczą, którą dla zasady, po załatwieniu Wildsteinowi jakieś 3 lata temu wyrzucenia z Rzeczpospolitej, przestałem programowo kupować (i z innych powodów też).\nDzisiaj Walter wystawił ją do wiatru, sfinansował "Trzech kumpli", nagrał Maleszkę i paru ubeków i teraz redaktorzy z Czerskiej wiją się jak piskorze. A to niby Maleszka udaje redaktora - więc go wyrzucili. A tu masz! - były dziennikarz GW zdradza, że Maleszka jednak pisał w GW pod pseudonimem. Nie chcą tego komentować, może kierowani miłosierdziem. I tu znowu klops. Żona Kalabińskiego ujawnia, że Michnik miesiąc po zobaczeniu Kalabińskiego w szpitalu, chorego na raka, zwalnia go z pracy. Taki miłosierny.\nBozia niektórych karze jeszcze za życia. Czekam na ciąg dalszy.\nprzez Szurak » Pt lip 04, 2008 7:03\nKarania (głupotą) ciąg dalszy. Wszystko już jasne - dziennikarz GW demaskuje Maleszkę jako... prawicowca: http://wo.blox.pl/2008/07/Jeszcze-o-Maleszce.html\nprzez Monia » Pt lip 04, 2008 23:06\nTo super! Kolejne igrzyska! Czy w tym kraju nie moze byc spokoju...


Iran autostopem, czyli jak przestaliśmy być turystami, a staliśmy się gwiazdami cz.2\nPółnoc Iranu była dla nas pełna niezwykłych przygód i chłodnych temperatur, dlatego postanowiliśmy ruszyć na południe, by w nieco bardziej przyjaznym klimacie odkrywać dalej ten niesamowity kraj.\nPół świata w jednym placu - Isfahan\nIsfahan przywitał nas z przytupem – zostaliśmy zaproszeni przez chłopaka, który nas podwoził, do jego mieszkania na imprezę. Jako że nasz kolega Javad, u którego mieliśmy spać, przyjeżdżał do miasta dopiero za 4 godziny, postanowiliśmy z tego zaproszenia skorzystać. Chwilę później zatrzymał się na trasie, zadzwonił i po pięciu minutach podjechał jakiś mężczyzna, od którego kupił spory pakunek. Zadzwonił do paru kolegów i na szybko skręcili imprezkę. Mieszkał w jednopokojowym mieszkaniu, bez żadnych mebli, co jest dość popularne w Iranie - śpi i je się tutaj na ziemi. Gdy prawie miesiąc później szukaliśmy miejsca na święta, w każdym z pięciu odwiedzonych przez nas hosteli były tylko takie pokoje.\nOprócz dobrych imprez, Isfahan zrobił na nas ogólnie pozytywne wrażenie - jako miasto, w którym dałoby się żyć, w szczególności porównując je z Teheranem. Jest o wiele mniej zatłoczony, a skwery z zielenią ciągną się w centrum miasta i wzdłuż rzeki, a właściwie jej wyschniętego koryta.\nOd czasu wybudowania tamy 11 lat temu, woda w rzece pojawia się jedynie sporadycznie. Widok wielkich zabytkowych mostów, kiedyś będących chlubą Isfahanu, teraz stojących bezużytecznie zrobił na nas duże wrażenie. Brakowało nam tej wody także dlatego, że zaplanowaliśmy zjedzenie śniadania w ładnym miejscu nad rzeką.\nCo czeka turystę w Iranie?\nO Isfahanie w Iranie mówi się, że jest „połową świata”. Wszystko dlatego, że w mieście znajdują się skarby perskiej architektury - przepiękne meczety, pałace szachów oraz ogrody. Najważniejsze budowle położone są wokół majestatycznego placu, drugiego pod względem powierzchni na świecie. Mimo że Isfahan się nam podobał, to na pewno nie nazwalibyśmy go połową świata i bez problemu wskazalibyśmy dużo ładniejsze miejsca w Iranie, jak Kashan, czy Shiraz. W Isfahanie najbardziej spodobał nam się bazar, który ciągnął się od placu Immama Khomeiniego przez 2 km. Polecamy zagubić się w jego uliczkach, wspomóc lokalny biznes (uprzednio się trochę targując, gdyż zdarza się, że ceny dla turystów są kilkukrotnie wyższe niż dla Irańczyków) i poobserwować jego życie.\nDrobne oszustwa na turystach były normą w całym Iranie. Wiadomym jest, że turysta nie zna lokalnych cen, jest głupiutką, zagubioną, a do tego bogatą owieczką. Cóż innego pozostaje zrobić? Trzeba go wykorzystać, albo mu pomóc – na pewno nie można zostawić obojętnie!\nTak więc pewnego razu, gdy zamówiliśmy taksówkę, przed wejściem uzgodniliśmy cenę 15 tomanów za przejazd (uprzednio spytaliśmy przechodniów ile powinniśmy mniej więcej za nią zapłacić – 5). Niestety, gdy dojechaliśmy na miejsce pan upierał się, że była to cena za osobę. Często nie wydawano nam reszty, dziwnym trafem z korzyścią dla siebie. Hostel w Teheranie, w którym zatrzymaliśmy się na chwilę, wywołał zwyżkę cen w okolicznych sklepach niczym pielgrzymki Musa Musy , tak że pasta do zębów kosztowała 10 razy więcej (sic!) niż na bazarze. Nie mówiąc już o podwójnych cenach w prawie każdym hostelu czy turystycznej restauracji – jedne dla Irańczyków, a inne dla gości zza granicy (dlatego warto patrzeć również na menu po persku)! Różnice w cenach, może niewielkie z naszego punktu widzenia – wszak raptem parę złotych - zostawiają niesmak. Nikt przecież nie lubi czuć się oszukanym. Wyjeżdżając z Iranu spotkaliśmy Bośniaka i w jednym z pierwszych zdań spytał nas właśnie o te drobne oszustwa – widać go też to gryzło. Warto jednak spojrzeć na drugą stronę – wynika to z radykalnie różnych zarobków, standardu życia i możliwości.\nInną sprawą są podwójne ceny z muzeach. Wszystkie bilety w całym Iranie są takie same – z fotografią Persepolis i ceną – chyba kiedyś za dużo ich zamówili. Dla turystów były 7 razy droższe niż dla Irańczyków. Krzyś uważa to za uczciwe, ponieważ instytucje te nigdy nie są dochodowe, a więc są subsydiowane z podatków. Oznacza to, że obywatele danego kraju płacą podwójnie. Co więcej to lokalni mieszkańcy powinni przede wszystkim chcieć poznawać swoją historię. Maciek z Jasiem przeciwnie, jawnie sprzeciwiali się temu, twierdząc, że jest to niemoralne. Zabytki te mają ponadnarodową wartość, co potwierdza wpisanie na listę UNESCO. Już nie należą do Iranu, ale do całego świata. Ola prezentowała pozycję środka, twierdząc, że podwójne ceny powinny obowiązywać na całym świecie. A Wy jak uważacie?\nZnacznie częściej zdarzało się nam jednak widzieć pozytywną twarz Iranu. Obcy ludzie zapraszali nas do domów, dzielili się jedzeniem, pokazywali okolicę, często w chwilę po poznaniu. Niezależnie od miejsca, od sytuacji, byliśmy dla nich gośćmi. Nieważne, gdzie się pojawiliśmy, Irańczycy bardzo często nas zagadywali. Najczęściej mówili po prostu „Welcome to Iran”, pytali skąd jesteśmy i czy Iran nam się podoba, a także prosili o zrobienie sobie z nami zdjęcia. Przez ciągłą uwagę i życzliwość przechodniów w Iranie można było się poczuć jak gwiazda. Irańczycy często chcieli nam także, w jakikolwiek sposób, pomóc. Czasem przybierało to karykaturalną formę. W miejscu, w którym próbowaliśmy łapać stopa, zaraz pojawiała się jakaś osoba, która bardzo chciała nam pomóc, zazwyczaj powodując straszny chaos i zamieszanie wokół nas. Potrafili też przez pół godziny stać nad turystą i debatować z grupą lokalnych osób nad naszym losem, mimo, że nie prosiliśmy ich o to, nie pytaliśmy o drogę, a jedynie staliśmy w miejscu patrząc na mapę na telefonie. Czasem po prostu dziwili się co robimy; innym razem próbowali dla nas zatrzymać autobus, taksówkę czy zwykłe auto.\nIrańczycy, którzy nas podwożą, często uważają, że są jedynymi ludźmi w tym kraju, którzy zgadzają się gdzieś nas zabrać. Dlatego zazwyczaj chcą zawieźć nas na autobus, albo na taksówkę. Na wybrzeżu Zatoki Perskiej, pan nadrobił 100 km (późnym wieczorem, jadąc ze swoją rodziną), ponieważ twierdził, że nie ma w okolicy taksówek ani autobusów i w żaden sposób nie dostaniemy się do miejsca, do którego chcemy dojechać. Nie pomagały nasze usilne tłumaczenia i podziękowania za podwózkę oraz informacja, że cały czas tak podróżujemy. Niezależnie czy możemy porozumieć się po angielsku czy nie, nie jesteśmy wstanie wytłumaczyć czym jest autostop. Powoduje to, że czasem wokół nas rośnie niezły tłum osób i możemy na żywo przekonać się czym są bariery komunikacyjne oraz jak nieznajomość pewnego pojęcia w pewien sposób nas zubaża. Przypomina się nam przykład Eskimosów, którzy posiadają 20 określeń na śnieg. Możemy sobie wyobrazić, że ich postrzeganie spowitego białym puchem świata jest dużo bogatsze od naszego. Zapewne z każdym rodzajem śniegu mają pewne doświadczenia i wspomnienia. Podobnie z pojęciami jak anecdoche, torschlusspanik, czy utepils .\nOd początku wyprawy Krzyś z Maćkiem zapuścili movemberowego wąsa i w Isfahanie nadszedł czas znaleźć golibrodę z prawdziwego zdarzenia!\nZadanie niby proste, bowiem w Iranie zakładów fryzjerskich jest bardzo dużo, wszędzie jednak golono maszynkami elektrycznymi. Po wcześniejszych dwóch tygodniach bezskutecznych poszukiwań byliśmy bliscy rezygnacji. Ostatnią szansą było poproszenie naszego gospodarza, Javada, o zaprowadzenie nas do golibrody. Chętnie się zgodził, mówiąc, że jemu również strzyżenie się przyda.\nZaprowadził nas do swojego fryzjera. Cóż to był za profesjonalista! Najpierw bardzo dokładne strzyżenie, potem golenie a na koniec stylizacja. Był to wirtuoz nożyczek i brzytwy. Widać było także niezwykle zaangażowanie we wszystko, co robi. Samo układanie włosów zajęło około 20 minut. Krzysiu mówi, że w życiu chodził do różnych fryzjerów - od najtańszych z osiedla do tych hipsterskich i drogich w stolicy - lecz nigdy nie był tak zadowolony, jak teraz.\nGolenie odbyło się brzytwą. Krzysiu obawiał się zacięcia i przeniesienia jakiejś choroby, co jednak okazało się zupełnie bezzasadne. Pan dbał o higienę, każdy dostawał nowe ostrze i nikt nie został zacięty.\nPrzy okazji warto wspomnieć, że Irańczycy bardzo dbają o urodę. Zarówno kobiety, jak i mężczyźni są bardzo zadbani. Wzdłuż ulic pootwieranych jest bardzo dużo męskich zakładów fryzjerskich. Damskich jest ponoć nawet więcej, jednak poukrywane są na dziedzińcach i w domach, by kobiety publicznie nie pokazywały włosów.\nWielu mężczyzn jest przypakowanych. Jeszcze do niedawna w modzie była zbudowana klata i ręce oraz niepasujący do tego obrazu zaokrąglony brzuch świadczący o tym, że mężczyzna jest dobrze odżywiony. Teraz jednak upodobania zmieniły się w kierunku typowo europejskiego macho. Kobiety zaś są mocno umalowane. Mimo hijabu stroją się w ozdobne chusty i czadory oraz niektóre delikatnie, inne odważniej, łamią obowiązujący kanon przemycając do swoich strojów akcenty indywidualne, bardziej wyzywające czy zachodnie.\nIrańskim fenomenem są także operacje plastyczne nosa. Na ulicach często widać osoby, w większości kobiety, z plastrami pooperacyjnymi na nosie. Podobno specjalnie ich jeszcze przez długi czas po operacji nie zdejmują, aby pochwalić się innym.\nPierwszy nocleg w ekskluzywnym hotelu\nW Isfahanie postanowiliśmy się na parę dni podzielić. Maciek z Jasiem, który dołączył do nas na dwa tygodnie, postanowili przejechać wybrzeżem, a my zobaczyć Tacht-e Dżamszid, stolicę Persji z VI wieku p.n.e. Było to najbogatsze miasto w swoim czasie. W VI wieku p.n.e. podczas podboju Aleksandra Wielkiego zostało częściowo spalone, a wszystko co cenne zostało wywieziono karawaną złożoną z 20 000 osłów i 5 000 wielbłądów. Wiecie już jak to miasto nazywa się po polsku? Ostatnia podpowiedź – z greckiego oznacza „miasto Persów”.\nGdy dojechaliśmy na miejsce był środek nocy, co oznaczało konieczność nocowania. Chcieliśmy rozbić się w okolicy w namiocie, jednak z ciekawości spytaliśmy ile kosztuje ekskluzywny hotel 100 metrów od największej atrakcji Persji. Pokój dwuosobowy ze śniadaniem kosztował 250 tomanów za osobę, co było poza naszym budżetem. Gdy podziękowaliśmy, pan spytał nas o naszą cenę. Podaliśmy 100 tomanów za dwie osoby, choć tak naprawdę chcieliśmy już po prostu się rozbić obok. Pan się zamyślił. Był to okres poza sezonem i w hotelu nie było ani jednego gościa. Gdy już mieliśmy wyjść Pan zatrzymał nas i zgodził się. Tak oto spędziliśmy pierwszą noc w hotelu.\nZ samego rana udaliśmy się zwiedzić ruiny miasta. Niesamowite wrażenie zrobiła ich skala i rozmiar. Po ruinach chodziliśmy pół dnia, a pozostałości zrobiły na nas ogromne wrażenie. Wysokie na 9 metrów kolumny, niewiarygodnie dokładne płaskorzeźby i tajemnicze pismo klinowe.\nNa ścianach widać było podpisy brytyjskich odkrywców z XIX wieku – ech, mimo całego rozwoju ostatnich 200 lat człowiecza natura niewiele się zmieniła. Teraz też popularne są graffiti na murach typu: „Tu byłem”, lub „O+K=<3”.\nTeraz już wiecie jakie to było miasto? Odpowiedź to Persepolis.\nNajładniejsze miasto Iranu\nZ powodu zmian lokalnych uwarunkowań geograficznych, takich jak wysychanie rzeki, zmiana jej biegu czy zmiana poziomu wód gruntowych, a także zmian społecznych, takich jak wojny czy decyzje polityczne szachów, irańskie miasta „wędrowały”. W ciągu wielowiekowej historii (skala zupełnie nie porównywalna z Polską) potrafiły one przesunąć się o ogromne dystanse. A skąd wziąć kamienie do budowy domów? Najłatwiej z ruin poprzedniego. Dlatego też, ze względu na wielokrotne przebudowy, irańskie miasta nie zachwycą nas średniowieczną starówką. Ze względu na politykę Szacha Pahlawiego, nie zachowało się także wiele zabytków czasów nowożytnych. Chcąc z Iranu zrobić potęgę gospodarczą, burzył zabytkowe budowle, aby zrobić miejsce pod wielopasmowe ulice.\nOd tego schematu pozytywnie odbiega Sziraz (podobnie jak Kaszan, o którym wspominaliśmy wcześniej). Z całego Iranu miasto to podobało nam się najbardziej. Pełno w nim było skwerów, stosunkowo dużo zieleni oraz pokaźna liczba XVIII wiecznych budowli.\nSziraz zachwycił nas nie tylko różnorodną architekturą (tradycyjne domy, wąskie uliczki, piękne meczety, twierdze, place), ale swoją rozsądną, jak na irańskie miasto, zabudową i wielkością. Miasto sprawiało wrażenie przyjaznego i miłego do życia, szczególnie dzięki niewielkim placom leżącym w obrębie bazarowych labiryntów. Można tam było usiąść na chwilę wytchnienia przy lodach z sokiem marchewkowym i odpocząć od wrzawy obecnej na targowisku.\nZ Sziraz udaliśmy się na wybrzeże, aby nareszcie w trakcie naszej azjatyckiej wyprawy zażyć odrobinę witaminy D. Przemieściliśmy się o 400 km na południe, dzięki czemu mogliśmy doświadczyć upału. Oprócz grzania się w słońcu zamierzaliśmy wykorzystać także wiedzę o kempingowaniu nabytą od irańskich podróżników z Oślej Wyspy – specjalnie w tym celu kupiliśmy piłę do drewna oraz patyki sih do irańskich szaszłyków!\nSpotkaliśmy się z Maćkiem i Jasiem wieczorową porą na plaży w Bandar Siraf. Od razu zabraliśmy do rozpalenia ogniska. Zebraliśmy drewno wyrzucone na plażę, niestety żadne z nich nie było wystarczająco duże, by potrzebna była piła. Noc była jasna, ponieważ południe Iranu jest roponośnym terenem i znajduje się tu wiele rafinerii, których flary rozświetlają niebo. Mimo, że rozdzieliliśmy się zaledwie na parę dni, ognisko stworzyło atmosferę do snucia opowieści o tym, co każde z nas przeżyło. Jest coś magicznego w ogniu. Szczególnie na plaży, w gronie bliskich osób.\nWyjeżdżając z tego miejsca zostaliśmy zaproszeni na nasz pierwszy irański piknik. Rodzina, która nas podwoziła, akurat jechała na weekendowy wypad na plażę i bardzo serdecznie nas zapraszała ze sobą. Choć nie było nam to po drodze i w planie mieliśmy do przejechania ponad 400 km, z chęcią się zgodziliśmy. Piknikowanie w Iranie jest bardzo popularne. Wydaje się nam to być najpopularniejszym sposobem spędzania wolnego czasu. W każdy weekend połowa miasta piknikuje z rodziną lub znajomymi. Rozkładają koc, siadają w kółeczku, rozmawiają i dużo jedzą. W wielu parkach są specjalne przygotowane miejsca do rozpalenia grilla, jeżeli jednak wszystkie są zajęte nie krępują się robić tego w dowolnym miejscu. Jako że w Iranie wiele drzew nie ma, a słońce parzy niemiłosiernie, piknikowanie często odbywa się w cieniu samochodu. Tak też było tym razem – posiłek zjedliśmy wtuleni w karoserię samochodu.\nPierwsza rajska wyspa\nGdy dotarliśmy do portu odwiezieni przez rodzinę, która nadrobiła 120 km specjalnie by nas tam dowieźć, była już ciemna noc. W porcie nie było żadnej łódki, która mogłaby zabrać nas na wyspę i zaczęliśmy szukać miejsca na rozbicie namiotu. Wtedy też Jaś zauważył, że rozbijające się morskie fale świecą na zielono. Zafascynowani oglądaliśmy spektakl świateł wytworzony przez fluorescencyjne algi, a Ola już planowała jakie zdjęcia wykona, kiedy będziemy się w nich kąpać. Nie udało się jej jednak tego zrobić, gdyż do portu zaczęli zjeżdżać ludzie, a w końcu przypłynęła motorówka, płynąca do naszego celu - na wyspę Lavan. Długo debatowaliśmy, czy pojechać tego dnia czy nazajutrz, jednak zdecydowaliśmy się popłynąć od razu. Założyliśmy, że algi będą występować również na wybrzeżu wyspy, a do tego zobaczymy kolorowe show płynąc łodzią w nocy. Według Krzysia oglądanie rozświetlającej się przy każdym ruchu wody było, jak do tej pory, najlepszą częścią wyprawy. Wystarczało zanurzyć rękę by rozpocząć spektakl. Każda alga miała mniej niż milimetr, jednak otocznie byliśmy przez ich ławicę. Gdy motorówka ruszyła, wytworzone przez nią fale były całe zielone. Było to magiczne przedstawienie! Niestety okazało się, że na drugim brzegu ich nie ma, więc ani nie popływaliśmy, ani nie zrobiliśmy pięknych zdjęć. Musicie uwierzyć nam na słowo.\nJuż na miejscu, po zrobieniu dwudniowych zapasów, nadszedł czas był znaleźć jakieś ładne miejsce do rozbicia obozowiska. Jako że ta mała wyspa jest miejscem przemysłowym, z lotniskiem i rafinerią zajmującymi ponad połowę jej powierzchni, niewiele jest tu turystów. Przewodnik również o niej milczy. Postanowiliśmy zdać się na zdjęcia satelitarne z Google Maps i wybraliśmy plażę oddaloną o 3 km od strony Zatoki Perskiej. Niestety ze zdjęć satelitarnych nie widać było płotu, na który natrafiliśmy po dłuższym spacerze, a który skutecznie obdzielał nas od wybrzeża. Gdy debatowaliśmy co powinniśmy zrobić, podjechał do nas pick-up z logiem rafinerii, panowie wysłuchali czego szukamy i auto odjechało. Wcześniej czytaliśmy, że nie powinno się rozbijać namiotów obok obiektów strategicznych takich jak bazy wojskowe czy budynki przemysłu paliwowego, byliśmy więc lekko poddenerwowani. Szybko podjęliśmy decyzję by iść dalej wzdłuż płotu - w końcu kiedyś musi się skończyć. Po 10 minutach auto wróciło, panowie zadali te same pytania, ale sprawa skończyła się tym razem inaczej. Kiedy go nie było, Pan konsultował się z lokalnym mieszkańcem i dowiedział się, że płot po tej stronie ciągnie się do końca wyspy. Zaproponował za to, że zawiezie nas na ładną plaże po drugiej stronie. Rzeczywiście była ona urokliwa, a do tego nasza prywatna, bowiem nikogo więcej tam nie było!\nGdy już się rozbiliśmy czas był przygotować ognisko na plaży. Tym razem znaleźliśmy suche drzewo, na którym mogliśmy przetestować nasze piły (działają!) i spróbowaliśmy naszych sił przy patroszeniu ryb (Ola: fuu!; Krzyś: fuu!; Maciek: super!). Zrobiliśmy wielkie ognisko które paliło się nieprzerwanie przez 2 dni i odpoczywaliśmy. Nie spotkaliśmy nikogo, jedynie parę wędkarzy w oddali. Po 40 dniach podróży wreszcie dotarliśmy na pierwszą rajską wyspę. Dni upłynęły nam na piciu kawy z ogniska, kąpielach i wygrzewaniu się w słońcu.\nKrzyś zawsze myślał, że brud w biedniejszych krajach wynika z braku instytucji porządkowych – kraj jest biedny, więc oszczędza na sprzątaniu, ponieważ ma ważniejsze wydatki. To głównie dlatego w Polsce miałoby być znacznie czyściej niż w biedniejszych krajach. Niestety, jednego tylko dnia widzieliśmy dwie sytuację, które zmusiły nas do zrewidowania poglądu i dodania czynnika braku edukacji. Za pierwszym razem widzieliśmy jak wychodząca z domu z workiem śmieci pani bezceremonialnie wrzuciła go do rzeki. Za drugim razem podszedł do nas Pan, spojrzał na naszą torbę z mandarynkami oraz obierkami po nich, powiedział coś po persku i wyciągnął obierki, by wyrzucić je do rzeki. Byliśmy w ciężkim szoku, podczas gdy pan wyglądał na dumnego z siebie. Widzieliśmy również jak wrzucane tutaj były plastiki do ogniska (przecież znikają – to dobrze).\nJednak czy w Polsce nie było podobnie jeszcze nie tak dawno temu? Czy nie znacie w swojej okolicy dzikich wysypisk śmieci? Czy nadal nie pali się śmieciami? I pomyślcie jaka zmiana nastąpiła w ciągu Waszego życia. Krzyś z Maćkiem przypominają sobie jak za dzieciaka wrzucali do ogniska zakręcone butelki, by wybuchły, lub owijali torebki plastikowe na patyk i smażyli nad ogniskiem by stworzyć ”krople ognia”.\nWyobraźcie sobie rajskie plaże – ciepłe słońce, drobny piasek, lazurowe morze oraz… sterty śmieci przyniesionych ze sztormem. Widoczność zaś ograniczona na parę kilometrów z powodu smogu (głównie z pobliskich rafinerii).\nWidoki mogą wyglądać pięknie na odpowiednio skadrowanych zdjęciach, jednak tutejsze plaże toną w śmieciach. A przecież każdy z nas może zapobiec takim sytuacjom przez dbanie o środowisko, choćby ograniczając ilość wytwarzanych śmieci czy dokładne sprzątanie po sobie.\nInny sposób biwakowania\nDo Bandar Abbas wracaliśmy kilkakrotnie w związku z ogromnym portem, z którego można dotrzeć na dwie popularne irańskie wyspy, a także przepłynąć do Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Miasto to jest idealnym miejscem do campingowania, ponieważ blisko centrum miasta znajdują się bulwary, na których swoje namioty bardzo chętnie rozkładają Irańczycy. Co prawda przeszkadzać może duża liczba ludzi, jednak dzięki temu mogliśmy bez obaw spać w centrum miasta, nie bojąc się, że obudzi nas w nocy policja lub wojsko. Miejsce znajdowało się nad samym brzegiem morza, a dodatkową atrakcją była możliwość wykupienia rozpalonej shishy i zapalenia jej na plaży.\nW biwakowaniu Irańczyków zdziwiło nas kryterium wyboru miejsca do rozbicia namiotu, ponieważ jest to dokładne przeciwieństwo naszych preferencji – zdaje się, że głównym kryterium jest bliskość samochodu i jak najtwardsza powierzchnia. Rezultatem tego były parkingi i chodniki usłane kolorowymi namiotami przeplatające się z samochodami. Na trawie zaś, poza nami, nie rozbił się nikt. Krzyś doszedł do wniosku, że kluczem wyboru jest wybrać z bardzo ładnej okolicy najgorsze z możliwych miejsc.\nBandar Abbas różnił się od reszty Iranu pod względem ubioru kobiet. Czadory były różnokolorowe, a wiele kobiet nosiło maski, co było niespotykane w reszcie kraju. Iran, w przeciwieństwie do Polski, jest kulturowo bardzo różnorodny, z widocznymi podziałami terytorialnymi. Na pierwszy rzut oka można zauważyć różnicę na przykład między konserwatywnym Qom, gdzie wszystkie kobiety chodzą w pełnych czadorach, a wyzwolonym Teheranem, gdzie hijab ledwo zakrywa kok, odsłaniając resztę głowy. Iran składa się również z wielu mniejszości etnicznych, takich jak Lori czy Kurdowie, tworzących bardzo interesującą i bogatą mieszankę.\nKrwawo i nieprzyjemnie\nPierwszą z popularnych turystycznych wysp, którą odwiedziliśmy, była wyspa Hormoz. Jest ona niezwykle modna wśród teherańskiej bananowej młodzieży. Na nasze obozowisko wybraliśmy trudno dostępną i nieoznakowaną plażę – aby do niej dotrzeć trzeba przebyć 7 km drogą asfaltową, a następnie przejść pół godziny trudną ścieżką wśród górek i skał. To taka plaża, do której docierają tylko wtajemniczeni. Zaprowadził nas tam Jaś, który zaś poznał ją dwa lata wcześniej dzięki Banafsheh. Gdy dotarliśmy na miejsce zdążyliśmy akurat na piękny zachód słońca. Od razu zachwycił nas także piasek, różnokolorowy, od zielonego do czarnego, pokryty iskrzącymi się drobinkami.\nW naszym miejscu docelowym oprócz nas były 3 obozowiska: para Francuzów podróżujących po świecie, którzy na plaży byli już od 10 dni, grupa Niemców z wesołym pieskiem oraz grupa Irańczyków w rozbudowanym obozowisku, mieszkających tam już od ponad miesiąca. Plaża była długa, więc każdy znalazł swój prywatny kawałek i mógł się zaszyć w swoim świecie. Charakteryzowała się ona bardzo wyluzowaną atmosferą. Każdy przyjechał tam odpocząć, bądź uciec od codziennego życia. Irańczycy zorganizowali ognisko, na które zaprosili wszystkich „mieszkańców” plaży i wspólnie spędziliśmy trochę czasu. Z grupy dość mocno wyróżniał się Alex, którego już przy pierwszym spotkaniu uznaliśmy za mocno zdewastowanego zażywaniem substancji psychoaktywnych.\nDrugiego dnia pobytu na wyspie zrobiliśmy wycieczkę do okolicznego punktu widokowego położonego na pięćdziesięciometrowym klifie oraz Tęczowej Doliny, w której różnokolorowe skały, o bardzo wyrazistych barwach, znajdują się tuż koło siebie, co tworzy bardzo ciekawy krajobraz.\nPo powrocie do naszego obozowiska okazało się, że Francuzi i Niemcy opuścili już naszą plażę, a część irańskiej ekipy popłynęła łódką do miasta na zakupy. Na miejscu, oprócz nas, zostało więc dwóch Irańczyków - Alex i Mohammed. Ten ostatni przyszedł do nas pogadać i wypalić papierosa o zachodzie słońca. Gdy się oddalił, my powróciliśmy do jedzenia naszego obiadu. Zanim go jednak skończyliśmy, usłyszeliśmy i zauważyliśmy Mohammeda biegnącego w naszą stronę i głośno coś wykrzykującego. Kiedy zbliżył się do nas, zauważyliśmy, że jego biała koszulka jest cała czerwona od cieknącej z jego głowy krwi. Po pierwszym szoku zaczęliśmy sprawnie działać i podzieliliśmy się zadaniami. Położyliśmy go na karimatę, Jan starał się zatamować koszulką krwawiącą ranę, Maciek dzwonił na telefon alarmowy, a my rozglądaliśmy się za łódkami by wezwać którąś na pomoc. Uff! Wydawało się, że sytuacja jest jako tako opanowana.\nByło dokładnie tak, jak w najlepszych hollywoodzkich superprodukcjach - prawdziwy rollercoster. Kojarzycie ten moment w filmach kiedy nagle głównym bohaterom nic nie wychodzi?\nMohammeda zaatakował nożem Alex, który był pod wpływem twardych narkotyków. Byliśmy na naszej mocno oddalonej od cywilizacji plaży w 6 osób: nasza czwórka oraz ofiara, która wyglądała jakby zaraz miała zemdleć oraz naćpany nożownik, którego nie mogliśmy zlokalizować. Mohammed zadzwonił do znajomych i powiadomił ich o całej sytuacji, po czym zaczął nagrywać telefonem filmik -przemowę, w której zaczął od przedstawienia się. Mieliśmy wrażenie, że był to swojego rodzaju testament, szczególnie że podobna scena była w obejrzanym przez nas filmie „Taxi Teheran” Jafara Panahiego. Jaś tamował jego ranę, ale jedna z koszulek już przeciekła. Maciek dzwonił na irański ogólnokrajowy numer alarmowy 115, gdzie dowiedział się, że nie mogą nam pomóc, ponieważ numer ten nie obowiązuje na wyspie Hormoz i pomoc nie jest tam udzielana (sic!). My zaś równocześnie pilnując, czy nie zbliża się Alex, krzyczeliśmy, gwizdaliśmy i machaliśmy do przepływających łódek, jednak byliśmy za daleko, by ktokolwiek nas usłyszał. Uświadomiliśmy sobie wtedy dość mocno jak bezradni jesteśmy w takiej sytuacji. Mohammed mógł zemdleć, a gdyby został raniony gdzieś niżej - umrzeć, a my nie moglibyśmy mu pomóc. Minuty ciągnęły się w nieskończoność…\nSytuacja ze złej, ale stabilnej, zmieniła się w jeszcze gorszą, gdy zobaczyliśmy Alexa idącego w naszą stronę. Poruszał się niczym zombie, ledwo powłóczył nogami, nie mógł złapać oddechu i sapał niczym lokomotywa. Musiało być mu też bardzo gorąco, ponieważ rozebrał się do naga. Uczucie zdenerwowania przerodziło się w panikę. Złapaliśmy po kamieniu w rękę i przygotowaliśmy się na spotkanie. Poprosił o papierosa, a gdy powiedzieliśmy, że nie mamy… spokojnie odszedł.\nPo kolejnym okresie oczekiwania jedna z przepływających łódek zatrzymała się przy naszej plaży, jednak mogła podejść do brzegu jedynie w pobliżu obozowiska Irańczyków, gdzie przewidywaliśmy, że znajduje się Alex. Maciek i Krzyś pobiegli, by opisać całą sytuację. Kierujący łódką zabrał Mohammeda, a pozostali zeszli na brzeg. Widząc jak jesteśmy wstrząśnięci postanowili rozbić się obok nas, choć początkowo zamierzali zatrzymać się na noc kawałek dalej. Sytuacja zostało opanowana. Minęło trochę czasu a nasi nowi towarzysze puścili muzykę, alkohol poszedł w ruch, kobiety zdjęły hijaby i zaczęły śpiewać i tańczyć (a trzeba zaznaczyć, że publiczny śpiew i taniec kobiet jest, tak jak alkohol, w Iranie zakazany). Trochę nas to uspokoiło, ale do końca dnia nie wróciliśmy do pełnej równowagi. Dla uspokojenia skołatanych nerwów Maciek postanowił poczytać nam trochę poezji.\nA co z Alexem? Niedługo po rozbiciu się naszych nowych znajomych, przypłynęła reszta irańskiej ekipy i się nim zajęła. Do końca nie wiemy, czy został zabrany z plaży, czy wywieziony do miasta. Nie mieliśmy chęci się upewniać i dla spokoju ducha wmówiliśmy sobie, że na pewno go zabrali.\nŚwięta pod palmą, czyli zima na wyspie Keszm\nŚwięta postanowiliśmy spędzić na Keshm, która jest największą irańską wyspą. Słynie ona z niecodziennych przyrodniczych atrakcji. Po przybyciu do brzegu, od razu skierowaliśmy się do jednej z nich, zwiedzając po drodze malownicze miasteczko rybackie, Luft.\nNaszym punktem docelowym był las namorzynowym. Mieliśmy nadzieję opłynąć go kajakiem, jednak nie było takiej możliwości, więc zdecydowaliśmy się na wycieczkę łódką. Las namorzynowy Hara był pierwszym miejscem w Iranie wpisanym do listy UNESCO w kategorii natura. Żyje w nim kilkaset gatunków ptaków (wiele z nich przylatuje na zimowanie z Europy), w tym pelikan, czapla, żuraw, kormoran, orzeł, a oprócz tego jadowite węże oraz żółwie morskie. Niestety nie udało nam się zobaczyć gadów, jednak ptaki zaprezentowały nam się w pełnej okazałości.\nKolejnego dnia przejechaliśmy pół wyspy by dostać się na jej południowy brzeg. Tego dnia autostop nie szedł najlepiej i przez cały dzień przejechaliśmy może 30 km. Postanowiliśmy się rozbić na plaży. Niestety ten dzień był podwójnie pechowy i w nocy powtórzyła się historia z dnia pierwszego. Zostaliśmy obudzeni przez wojskowych, który kazali nam się pakować i przejechać z powrotem w okolice miasta Tabl, w której spaliśmy dzień wcześniej. Komunikacja była o tyle trudna, że wojskowi nie mówili po angielsku, jednak zadzwonili do generała, który służył nam za tłumacza. Opowiedział, że na wyspie mają teraz ćwiczenia wojskowe, co wiąże się ze szczególnymi środkami ostrożności. Zrozumiał również, że nie mamy samochodu i zlecił swoim podwładnym, by nas podwieźli na odpowiednie miejsce do biwakowania. Nasze początkowe nerwy związane z nocną pobudką ustąpiły miejsca podziwowi nad wyrozumiałością służb w Iranie. Okazało się, że to odpowiednie miejsce znajduje się… po drugiej stronie wyspy, skąd właśnie przyjechaliśmy… A jak już byliśmy znów przy lesie namorzynowym, to postanowiliśmy następnego dnia rano powtórzyć wycieczkę. Znów widzieliśmy przede wszystkim ptaki, a wśród nich majestatycznego orła.\nNa Keshm zwiedziliśmy także kaniony - Chakhooh Valley oraz Star Valley, które zrobiły na nas duże wrażenie ze względu na niespotykane formacje skalne. Interesująca była także mała wysepka Naaz, która pozostawała wyspą jedynie podczas przypływu, a podczas odpływu można było dotrzeć do niej suchą stopą. Irańczycy, z którymi tam byliśmy żartowali sobie, że tutaj cud Mojżesza – rozstąpienie się wody – odbywa się dwa razy dziennie.\nNa dzień przed Wigilią pojechaliśmy do Shib Deraz, skąd odpływają łódki na oglądanie delfinów. Jako że płaci się za wynajęcie łódki, a nie za osobę, chcieliśmy poczekać na inną ekipę i złożyć się z nimi. Udało się nam połączyć siły z pewną irańską rodzinką.\nPodczas wycieczki zobaczyliśmy wraki portugalskich statków z XVI wieku oraz zatrzymaliśmy się na srebrnej plaży na wyspie Hengam. Jej nazwa pochodzi od niezwykłego piasku. Składa się on z małych, dobrze odbijających światło srebrnych drobinek, które przyklejają się do ciała. Jeszcze czegoś takiego nie widzieliśmy i naprawdę robiło to wrażenie.\nDzieciakom z „naszej” rodziny plaża nie przypadła do gusty, ale za to spodobały się kłębiące się wokoło łódki kolorowe rybki, które postanowiły nakarmić…chipsami. Jak to bywa na takich wycieczkach, przy każdej atrakcji byliśmy poganiani przez właściciela łódki. W drodze powrotnej mieliśmy zobaczyć główną atrakcję wycieczki, czyli delfiny, jednak one miały inne plany. Po półgodzinnym staniu i wpatrywaniu, poddaliśmy się i musieliśmy wrócić. W całym naszym planie złożenia się na łódkę nie uwzględniliśmy gościnności irańskiej i mimo usilnych prób współfinansowania wyjazdu, nie udało się. Państwo kategorycznie odmawiali i jeszcze odwieźli nas do miejscowości Suza, w której mieliśmy wynajęty pokój na Święta.\nWigilia spędziliśmy bardzo leniwie – przez cały dzień relaksowaliśmy się, a wieczorem połączyliśmy się przez czat video z rodziną i przyjaciółmi, by choć przez chwilę towarzyszyć im podczas wigilii. Następnie zjedliśmy naszą kolację – barszczyk z torebki zabranej z Polski oraz lokalny smażony przysmak w zastępstwie uszek z kapustą i grzybami. Po miłej kolacji rozdaliśmy prezenty, które wcześniej dla siebie przygotowaliśmy – każde z nas dostało coś praktycznego i coś ładnego. W pierwszy dzień świąt chłopaki postanowili spełnić swoje marzenie, czyli paragliding.\nW Iranie jest tak, że z jednej strony wszyscy się spieszą, a po gwałtownym zrywie następuje moment stagnacji. Tak też było gdy wybraliśmy się na przelot paralotnią – szybko kazano nam wskakiwać do samochodu, ledwo co udało się nam dowiedzieć gdzie będziemy lądować, aby Ola mogła zrobić zdjęcia. Nie udało się zaś dowiedzieć co mamy zrobić. Jedynie podłączyli nas do instruktora i od razu samochód z wyciągarką ruszył. Krzyś poszedł w górę i miał dużo szczęścia - złapał dobry wiatr i jego lot trwał paręnaście minut oraz doświadczył paru akrobacji w powietrzu. Maciek nie miał tyle szczęścia – ze względu na słaby wiatr, musiał lądować zaraz po osiągnięciu maksymalnej wysokości. Samo jednak przeżycie było ekscytujące – świat wygląda zupełnie inaczej z lotu ptaka, a paralotnia daje ogromne poczucie wolności. Ola w tym czasie zrobiła sobie tradycyjne tatuaże henną.\nWracając do naszego pensjonatu w Suzie, na rondzie w centrum miasta Ola zauważyła małego szczeniaczka, obok którego kłębiła się grupa dzieci. Piesek był wyjątkowo młody, ciągle w wieku, w którym powinien być pod opieką mamy, więc Ola nie spuszczała z niego wzroku. Po chwili obserwacji Ola zauważyła, że dzieci nie bawią się z nim, a nim - jeden z chłopców podniósł szczeniaka i rzucił nim o ziemię. Ola bez chwili namysłu ruszyła w ich stronę, nakrzyczała na chłopca i przeniosła pieska kawałek dalej, poza zasięgiem dzieci. Ten od razu położył się na ziemi i zaczął piszczeć smutnym głosem. Po chwili położył się w taki sposób, że Krzyś myślał, że już umarł. Przy Oli i piesku z każdą chwilą narastało kłębowisko dzieci, dziwiących się o co Oli chodzi. Ola próbowała tłumaczyć, że pieska powinno się głaskać i opiekować się nim, a nie ranić, ale dzieci wydawały się nic z tego nie rozumieć, a szczególnie chłopiec, który rzucił psem. Zamiast skruszonej miny, wołał do każdego przechodzącego dzieciaka, coś co brzmiało jak „patrzcie co robi ta turystka”. Wiedzieliśmy, że nie można zostawić go w miejscu, gdzie kłębią się dzieci, bo prawdopodobnie historia by się powtórzyła. Postanowiliśmy poszukać jego mamy.\nGdy Ola chciała wziąć psa na ręce, chłopiec-sadysta doznał językowego oświecenia i zaczął mówić po angielsku, żeby dać mu pieniądze za psa. Jedna z dziewczynek wskazała nam mamę pieska, jednak ta była tak wygłodzona, że nawet nie zwróciła uwagi, gdy podstawiliśmy jej szczeniaka pod nos i nie przerwała poszukiwań jedzenia. Była obrazem nędzy i rozpaczy, sama skóra i kości, więc jeżeli to ona była mamą, nie dziwota, że porzuciła dziecko.\nNie było rady, postanowiliśmy wziąć pieska ze sobą na drugą stronę miasta, pod hostel, żeby zostawić go z dala od dzieci i dowiedzieć się od managera hostelu czy jakimś cudem w Iranie działają organizacje pomagające bezdomnym zwierzętom. Gdy właściciel usłyszał historię i zobaczył pieska, pozwolił nam położyć go na podwórzu hostelu i zorganizował rzeczy na kojec dla niego. Przygotowaliśmy więc na szybko kojec ze skrzynki, kartonów, cienkiego materaca i blach, żeby zapobiec ucieczce małej kluski. Daliśmy mu też wodę, mleko i parówkę. Jak tylko się najadł, chwilę pochodził co chwilę się wywracając się i zasnął. Wyglądał na mocno odwodnionego i zmęczonego. Na oko miał około miesiąca – a szczeniaki w takim wieku powinny dalej przebywać z mamą. Obawialiśmy się czy przeżyje nawet najbliższą noc. Nazajutrz mieliśmy ruszać dalej, więc spytaliśmy co będzie z psem, jak wyjedziemy – właściciel sam nie wiedział, pozwolił nam przechować psa w odruchu emocji, a nie chłodnej kalkulacji. Z tego co wiedzieliśmy posiadanie psa w Iranie jest nielegalne, ponieważ w Islamie jest uważane za zwierzę nieczyste.\nOla o świcie postanowiła sprawdzić co u pieska i gdy tylko ją zobaczył, zaczął machać swoim malutkim ogonkiem. Widać było, że czuł się już dużo lepiej – widocznie nabrał sił po jedzeniu, piciu i spokojnie przespanej nocy. Widać było, że wstał jakiś czas temu, i próbował znaleźć wyjście. Cały kojec wybrudził swoimi ekskrementami, wywrócił wodę i wszystko miał mokre. Gdy tylko szczęśliwa Ola po ogarnięciu jego kojca próbowała się oddalić, zaczynał wyć w niebogłosy (a była 5 rano). Tym sposobem sprawił, że został wyjęty z kojca, przytulany i obwinięty w chustę, a kiedy usadowił się wygodnie na kolanach, znowu zasnął i przespał tak 3 godziny na zmianę na kolanach Oli i Krzysia.\nO 8 nadeszła godzina zero – musieliśmy jak najszybciej opuścić hostel, by zdążyć na prom na ląd. Cała obsługa hotelu jeszcze spała, a my musieliśmy postanowić co zrobić z pieskiem. Ola obawiała się, że zostawienie go w hostelu będzie problemem dla obsługi, natomiast chłopcy mocno nalegali na to, żeby zostawić pieska w kojcu i napisać karteczkę dla managera hostelu. Spróbowaliśmy wypuścić pieska, żeby zobaczyć jak sobie poradzi, jednak był bardzo zagubiony. Od wieczora kręciły się przy hostelu dwa psy, więc mieliśmy nadzieję, że któraś z nich jest jego mamą, jednak nie wyraziły najmniejszego zainteresowania szczeniakiem. Klamka zapadła – zostawiamy go w hostelowym kojcu. Uznaliśmy, że w najgorszym wypadku wypuszczą go na wolność. Zostawiliśmy karteczkę z informacją o piesku oraz napisaliśmy wiadomość do hostelu na każdym możliwym koncie społecznościowym. Zostawiliśmy też trochę pieniędzy na parę pierwszych dni opieki nad psem, w nadziei, że jeżeli go wygonią, to do tego czasu nabierze trochę sił.\nJak się okazało, podjęliśmy słuszną decyzję, ponieważ manager postanowił zatrzymać pieska. Co jakiś czas przesyła nam zdjęcia małej kluski, która już trochę podrosła. Nie moglibyśmy wyobrazić sobie lepszego zakończenia tej historii – no może milej byłoby, gdyby wspomniane dzieci uświadomiły sobie, że zwierzęta są żywymi istotami, które czują, kiedy ktoś zadaje im ból.\nW internecie przeczytaliśmy, że bilety na prom można kupić do godziny 12, więc z samego rana musieliśmy opuścić Suzę i ruszyć w kierunku Bandar Abbas. Po podliczeniu wszystkich pieniędzy w irańskiej walucie, które nam zostały, okazało się, że aby zapłacić za bilet na prom, musimy jeszcze wymienić około 50$. Pierwszym punktem w Bandar Abbas było więc znalezienie kantoru. Nie mogliśmy normalnie wypłacić pieniędzy z bankomatu używając naszego konta walutowego, bowiem Iran odcięty jest od międzynarodowego systemu bankowego i nasze karty nie działają. Niestety w kantorze nie chciano nam wymienić naszego banknotu, ponieważ w całym Iranie akceptują jedynie najnowsze dolary, z tak zwanymi „dużymi głowami”. W związku z tym musieliśmy wymienić 100$, a nadmiar gotówki wydać. Okazało się nie być to wcale takim prostym. Czuliśmy się jak bohaterowie filmu „Miliony Brewstera”. Zrobiliśmy wielkie zakupy jedzeniowe przed Dubajem, zjedliśmy duży obiad i kupiliśmy 3 kilo daktyli. Okazało się, że wydaliśmy 1/3 kwoty... Przez kolejne 2 godziny chodziliśmy po targu nie wiedząc co jeszcze można rozsądnego kupić. Gdy już zbliżała się godzina odjazdu, nadal mieliśmy sporo riali, które poza granicami Iranu są bezwartościowe. Ostatecznie zdecydowaliśmy się kupić biżuterię.\nIran w pigułce - czyli nasze rekomendacje doświadczeń, miejsc i kuchni\nIrańskie śniadanie - czyli lavasz z serem, miodem z plastrami miodu lub dżemem\nFalafel - do którego zazwyczaj dodajecie dodatków według waszego uznania co do kombinacji i ilości ;)\nBób/ burak gotowany na ulicy w formie przekąski\nPomidory grillowane w irański sposób\nKebab – w odróżnieniu od polskiego kebaba, jest to mięso, najczęściej baranina bądź kurczak, grillowane nad żarem\nKhoresh Bademjan - czyli przepyszna potrawka z bakłażana\nŚwieże daktyle (do wyboru do koloru)\nSłodycze typu bakhlava (każde większe miasto ma „swoją” wersję bakhlavy, lody szafranowe/lody z niteczkami ze śmietany)\nObchawidż bastani - lody z sokiem marchewkowym\nKoktajle bananowe/z pistacjami z lokali na ulicy\nTadżik – „placuszek” powstały z przypalonego umyślnie ryżu/makaronu, który uświadczycie do obiadu w każdym irańskim domu\nPrzejść przez ulicę w Teheranie w godzinach szczytu\nPojechać na pustynię i spróbować sandbordingu\nSpać w którymś z wielu pięknych hoteli (traditional house) w Kashan\nNocować na plaży którejś z irańskich wysp\nPrzepłynąć się motorówką po lesie namorzynowym\nSkorzystać z zaproszenia do domu czy na obiad\nZjeść piknik z rodziną irańską\nZachwycić się pięknymi dywanami w jednym ze sklepów\nDać się obudzić w środku nocy policji śpiąc pod namiotem\nObronić się przed tłumem taksówkarzy i nie skorzystać z ich usług\nPrzejechać się pociągiem z Dorud do Andimeszku\nZrobić ognisko w irańskim stylu\nPopróbować rozmaitych rodzajów daktyli na targu\nOgolić swoje wąsy u golibrody\nMieszkańców (w tym w stolicy): 81,2 mln (8,7 mln / 11%) [A][B]\nPKB per Capita PPP (ile % Polski aktualnie / kiedy było takie w Polsce): 20,8 k$ (71% / 2010)[C]\nCena bochenka chleba: 2 500 RIAL (0,22 zł)\nRekord w swojej kategorii: ilość osób pytających na raz co my robimy autostopując - 10\nIlość stopów / ilość kilometrów nimi przejechana: 70 / 2916 km\nIlość nocy w namiocie/będąc zaproszonym/w hostelu: 13 / 14 / 10\n[B] https://www.google.com/search? q=Tehran+population\n „Anecdoche – rozmowa, w której wszyscy mówią, nikt nikogo nie słucha i z której nie wynika nic konstruktywnego\nTorschlusspanik – niepokojące odczucie upływu czasu, lekka panika na myśl o nadejściu deadline’u, czy nawet upływu życia, uciekaniu szans przemijających wraz z wiekiem. Tłumacząc dosłownie z niemieckiego, oznacza to „panikę przed zamknięciem bram”. Niemcy mają nawet powiedzenie „Torschlusspanik ist ein schlechter Ratgeber”, czyli torschlusspanik jest złym doradcą.\nUtepils (Norwegia) – przyjemność z picia piwa w gorący dzień lata. Zauważyliście, że wtedy nawet słabe piwo smakuje jak nektar?”


Masc dla miesni i stawow z Japonii - Bóle mięśni i stawów – najczęstsze przyczyny\nPoza działaniem zdrowotnym, stosowanie naturalnych maści na stawy pomaga się odprężyć i zrelaksować. Olejek kamforowy do ucha - wskazania, działanie, cena Kamfora — inne zastosowania Drzewo kamforowe jest przetwarzane na różne sposoby, ponieważ wykazuje wiele przydatnych właściwości. Z drewna kamforowca wytwarza się bardzo wartościowe i drogie meble oraz talizmany, które ponoć posiadają specjalną moc. Żele na bóle mięśni i stawów bez recepty najczęściej zawierają substancje przeciwzapalne i przeciwbólowe. Ekstrakty ziołowe zawarte w naturalnych lekach i kosmetykach na stawy wykazują wszechstronne działanie. Niewielką ilość preparatu należy delikatnie wmasować w bolące miejsce i pozostawić do wyschnięcia.\nBy strona funkcjonowała w sposób najbardziej odpowiedni oraz mogła dostosować się do Twoich preferencji, zaakceptuj wszystkie zgody poniżej. Jednocześnie należy pamiętać o zalecanej dawce, ponieważ przedawkowanie może uniemożliwić dalszą terapię i spowodować kolejne schorzenia.\nOlejek kamforowy do ucha - wskazania, działanie, cena Kamfora — inne zastosowania Drzewo kamforowe jest przetwarzane na różne sposoby, ponieważ wykazuje wiele przydatnych właściwości.\nOprócz zastosowania w farmacji substancja jest wykorzystywana jako proch strzelniczy i materiał wybuchowy.\nZapach kamfory, który większości ludzi kojarzy się z chorobą, odstrasza mole. Z drewna kamforowca wytwarza się bardzo wartościowe i drogie meble oraz talizmany, które ponoć posiadają specjalną moc.\nŻele na bóle mięśni i stawów bez recepty najczęściej zawierają substancje przeciwzapalne i przeciwbólowe. W ich składzie możemy znaleźć m. Naturalna maść na ból mięśni i stawów działa przeciwzapalnie i przeciwbólowo.\nLeczenie srodkow zaradczych stawow ramionowych\nCo jest niemozliwe w palcach stawow


Dzika i nieujarzmiona siła :: Biuro Literackie\nMarlena Gruda: Poezja, teatr, fotografia, filozofia, krytyka literacka, redakcja… Czy któraś z tych dziedzin ma pierwszeństwo nad innymi i dlaczego?\nAnja Golob: Niektórymi zajmuję się hobbistycznie, na przykład fotografią, inne to mój zawód. Obecnie najwięcej czasu poświęcam poezji i pracy redakcyjnej w Wydawnictwie VigeVageKnjige.\nCzy praca w kulturze umożliwia Pani rozwój osobisty i czyni życie bardziej autentycznym? Czy wręcz przeciwnie: czuje się Pani jak pociągana za sznurki marionetka lub aktorka, która musi odgrywać różne role?\nNa pewno prekariat ma jakieś dobre strony, ja jednak widzę więcej złych niż dobrych, między innymi dlatego, że jeśli chcę pracować w kulturze, jestem na niego skazana – tak samo jak na to, że muszę robić wiele rzeczy na raz i na dodatek sama przed sobą odgrywać rolę sekretarki. Trudno jest mi odpowiedzieć na pierwsze pytanie, ponieważ jest to jedyne życie, jakie znam i bez sztuki go sobie nie wyobrażam.\nWydała Pani dwa tomy poezji: V roki (W ręce) i Vesa v zgibi (Zwis ugięty). Tanja Petrič w swojej recenzji napisała, że „druga książka, w porównaniu z pierwszą jest bardziej jednorodna i dopracowana”. Czy z Pani punktu widzenia jest także bardziej dojrzała, przemyślana, lepsza? Jaki jest Pani stosunek do swojego debiutu? Lubi Pani do niego wracać?\nWidać wyraźnie, że V roki to debiut. Mimo to czuję wobec swojej pierwszej książki pewną wdzięczność, że wprowadziła mnie do tego świata i pozwoliła dalej pisać. Jest bardzo różnorodna, dużo bardziej niż Vesa v zgibi, jak dla mnie więcej w niej dzikiej i nieujarzmionej siły, którą chciałabym jeszcze poczuć.\nW wierszu Równowaga zacytowała Pani zdanie F. Čopa z filmu Ne čakaj na maj (Nie czekaj na maj, 1957): „Musicie wiedzieć, dziewczęta, że jedną z najważniejszych rzeczy w życiu jest utrzymać równowagę”. Czy to dla kobiet przywilej, czy obraza? Czy płeć ma tutaj w ogóle znaczenie?\nTo zdanie w określonej scenie filmowej ma w moim odczuciu zabawny oddźwięk, choć utrzymanie równowagi w życiu samo w sobie uważam za mistrzostwo, bez względu na płeć. Mnie samej to nie wychodzi, choć ćwiczę z zapałem.\nGdzie łatwiej utrzymać równowagę? W świecie-sali gimnastycznej, czy w świecie-teatrze? Co Pani proponuje: wyciskanie siódmych potów na drążku czy spontaniczną improwizację?\nMyślę, że te dwie rzeczy niekoniecznie się wykluczają, powiedziałabym nawet, że równowaga wywodzi się właśnie z mądrości przeplatania udziałów obojga. Mówiąc o swojej poezji, jak na nią teraz patrzę, właśnie taką równowagę widzę, lecz w życiu codziennym mogą się z nich zradzać zabawne sytuacje, gdyż człowiek jako istota społeczna nie jest sam, musi wchodzić w interakcje z innymi ludźmi.\nZa drugą książkę otrzymała Pani prestiżową Nagrodę im. Jenka za najlepszy tom poetycki ostatnich dwóch lat. Uznanie Pani przyjęła, lecz część finansową nagrody odrzuciła. W uzasadnieniu swojej decyzji zwróciła Pani uwagę na ideały, wartości moralne i rolę kultury. Pani stanowisko wskazuje, że społeczeństwo i jego dobro nie są Pani obojętne. Czy wiersz jest odpowiednim miejscem zachęcania czytelnika do aktywności, pobudzania do zmian? Czy lepiej, żeby poezja wpływała wyłącznie na jednostkowy świat intymny, indywidualny sposób życia, myślenia i stosunek do świata?\nPoezja nie powstaje ani nie żyje w próżni. Nie jest żadnym boskim posłannictwem – przynajmniej w moich oczach to ciężka praca. Ma jedną główną zaletę. Jej podstawowym narzędziem jest język, ten, który czyni nas ludźmi; w tym sensie poezja ma ten przywilej bycia blisko źródła, lecz, jeśli chce być traktowana poważnie, musi ponosić odpowiedzialność za ciężar każdego pojęcia. W tym sensie tak, na pewno – poezja jest w stanie być motorem zmian społecznych.\nW rozmowie z Janezem Markešem powiedziała Pani, że „poezja to praca wymagająca dyscypliny, umiejętności, trudu”. Ile dyscypliny, wysiłku i siły potrzebowała Vesa v zgibi (Zwis ugięty)?\nW skład książki wchodzą wiersze napisane w ciągu około trzech lat. Samą pracę pisania poezji trudno jest mi określić w jakichś ogólnie policzalnych kryteriach, ponieważ nie jest to zwykła praca – mogłoby się wydawać, że pojęcie „zawód” jest tutaj rozumiane inaczej, bardziej dosłownie (słow. „poklic” znaczy także „powołanie”).\nPowiedziała Pani także, że „w poezji chodzi o pewien szczególny sposób bycia, słuchania i patrzenia na świat”. Czy ten „szczególny sposób bycia” jest związany z patrzeniem oczami dziecka?\nW istocie pewnie chodzi o jakieś podstawowe, niegasnące dziwienie się światu i rzeczom takimi, jakie są. Brzmi to trochę śmiesznie i radośnie zarazem, chociaż takie nie jest, albo nie zawsze takie jest. Niewątpliwie wymaga pewnego dystansu do siebie i świata, a ten z kolei dyscypliny i wysiłku. W tym sensie „ten szczególny sposób bycia” nie jest szczególnie bliski patrzeniu oczami dziecka, chociaż łączy je pewna fundamentalna ciekawość.\nMedia, zwłaszcza po przyznaniu Pani Nagrody im. Jenka, przylepiły Pani łatkę „młoda poetka Anja Golob”. Jaki jest Pani stosunek to tego określenia?\nNajpierw należałoby podkreślić, że to wyrażenie do mnie nie pasuje – ani wiek, ani staż pracy nie wskazują na to, że jestem młodą poetką. Oczywiście ten przymiotnik, w takim użyciu, nie jest uważany za komplement. Im bardziej ja jestem „młoda”, tym mniej są ci, którzy to mówią, „starzy”, a jeszcze bardziej niepokojący jest patronat, który się za nim kryje; kontekst tego „młoda” informuje, że z moją poezją jeszcze nie do końca jestem tam, że jeszcze się uczę, krótko mówiąc, że nie trzeba mnie jeszcze traktować poważnie, że na szacunek muszę sobie dopiero zasłużyć.\nJaka jest Pani pozycja w środowisku literackim w kraju i za granicą? Czy czuje się Pani wolną poetką, artystką, kobietą?\nW Słowenii, po przyznaniu Nagrody im. Jenka, ta pozycja stała się dosyć specyficzna, powiedziałabym nawet, że dominuje jakaś błoga ignorancja, to mnie jednak jakoś specjalnie nie wzrusza; przyczynkarstwo nie należy do moich zainteresowań. Moją pracą jest pisanie. Faktem jest natomiast, że ostatnie dwa lata bardziej się udzielam za granicą niż w Słowenii, przez co czuję się tam, zwłaszcza w środowisku niemieckim, dużo milej widziana, mam większe wsparcie i więcej uznania dla mojej pracy.\nutwory / premiery w sieci\tAnja Golob\nPremierowy zestaw wierszy Anji Glob w przekładach Marleny Grudy. Prezentacja w ramach projektu Nowe głosy z Europy.\nrecenzje / NOTKI I OPINIE\tMarlena Gruda\nŚwiatło dochodzi z dołu\nrecenzje / KOMENTARZE\tAnja Golob\nAutorski komentarz Anji Golob w ramach cyklu „Historia jednego wiersza”. Prezentacja w ramach projektu Nowe głosy z Europy.


Wolę prosto!: Promocja w Rossmannie | zakupy i kilka przemyśleń\nAutor: Wolę prosto! o 21:13\nMilena M 10 maja 2015 21:29\nCałkiem rozsądne przemyślenia.\npannajoanna 10 maja 2015 21:56\nTak mnie jakoś naszło, jak sprawdziłam sobie ceny kilku kosmetyków ;)\nKropka nad i 10 maja 2015 21:32\nja również zbyt dużo nie kupowałam, ponieważ nie raz są takie promocje :) również mam te same odczucia. Ostatnio jak byłam w rossmanie to tłumy się rzuciły i kurcze nie było gdzie stanąć, wzięłam lakier do paznokci pomadkę i wyszłam. Masakra... a u mnie na blogu już post sie pojawił z zakupami więc zapraszam :)\npannajoanna 10 maja 2015 21:59\nMi się wydaje, że jak pierwszy raz jak była taka duża promocja to było takie...wow, teraz jak już wiadomo, że przynajmniej dwa razy do roku robi takie promo Rossmann, równie często jak nie częściej -40% jest w Hebe, ostatnio też Natura dołącza do tej grupy, to jakieś mniejsze ciśnienie jest, bo wiadomo, że jak nie teraz to następnym razem ;)\nzoila 10 maja 2015 21:33\nZawsze trzeba porównywać ceny. Czasem nie ma się co podniecać promocjami.\nJa w ramach tegorocznych zniżek kupiłam rozświetlacze z najtańszych marek, których nie opłaca się kupować online (Lovely chyba nawet nie można) z uwagi na przesyłkę, droższą niż same produkty :D.\npannajoanna 10 maja 2015 22:02\nLovely się właśnie chyba nigdzie indziej poza Rosskiem nie da kupić, Wibo ma swój sklep on-line. To jest właśnie to, o czym pisałam - przy internetowych drogeriach się nie kalkuluje wysyłka przy pojedynczym kosmetyku (choć i to nie zawsze) czy tych bardzo tanich, więc tu stacjonarne zakupy wygrywają :)\nodcienie nude 10 maja 2015 21:58\nJa sie nie dalam. Kupilam tylko to co chcialam, bez szalenstw. I tak, ceny kosmetykow w drogeriach internetowych sa takie jak podczas promocji, ale odchodza koszty przesylki i oczekiwanie:)\npannajoanna 10 maja 2015 22:03\nAno wiadomo, wysyłka to też dodatkowy koszt :) Choć np. jakbym miała na miejscu zapłacić za tusz 60 złotych, to wolę zapłacić 30 w drogerii internetowej + 6-8 złotych za przesyłkę i wciąż jestem dużo do przodu :) Wszystko zależy od sytuacji, podałam jedynie kilka przykładów :)\nkarminowe.usta 10 maja 2015 22:07\nNie zdecydowałam się na zakupy w Rossmannie. Mam sporo kosmetyków, a nie lubię marnotrawstwa. Poza tym nie lubię kupować kolorówki w Rossmannie, mimo że jest dość tania. Wolę dopłacić parę złotych i zrobić zakupy w Hebe lub lokalnej sieci drogerii Astor. Tam przynajmniej kosmetyki nie wyglądają tak, jakby przeszły trzecią wojnę światową. Swoją drogą Astor jest bardzo konkurencyjny, moja koleżanka często zaopatruję się w nim w podkład Revlon Colorstay za 29,99 zł, a za 27,99 zł można kupić bazę Artdeco. Poza tym oferta kolorówki w Rossmannie jest dość uboga. Zdecydowanie wolę niesieciowe drogerie, w których można znaleźć Celię, Hean, Viperę, Flormar, Misslyn, Ingrid, Joko, Virtual, Pierre Rene, a nawet Makeup Revolution.\npannajoanna 11 maja 2015 21:18\nJa za Hebe bardzo przepadam, choć brakuje mi tam Wibo czy Lovely, których kosmetyki bardzo lubię. A niesieciowe drogerie z polskim asortymentem to prawdziwy rarytas, u mnie niestety jest pod tym względem bardzo ubogo, nad czym ubolewam. A szkoda, bo rzeczywiście są to marki, wśród których można znaleźć fajne kosmetyki, sama się ostatnio zainteresowałam asortymentem Pierre Rene :)\nAlicja - Kotek Pstrotek 10 maja 2015 22:13\nPodczas tej promocji zaopatrzyłam się głównie w produkty wibo i lovely. Pomyślałam właśnie, że przejdę się do drogerii, sprawdzę np. odcień podkładu loreal i zamówię go w internecie dużo taniej wtedy, kiedy akurat będę go potrzebować. Zresztą trzeba wziąć też poprawkę na to, że owszem - prawie 50% taniej, ale ceny i tak są podwyższane tuż przed promocją...\npannajoanna 11 maja 2015 21:22\nPodwyższanie cen przed promocją to strzał w kolano. Ja ostatnio podczas promocji w Naturze, chciałam się wybrać pooglądać co Catrice i Essence mają w szafach ciekawego, bo już dawno nie kręciłam się wokół tych dwóch marek. Ale jak tylko przeczytałam o podwyższaniu cen (i to sporo!) to sobie darowałam. Nie lubię jak drogerie robią z klientów idiotów, a Natura mnie tylko utwierdziła w przekonaniu, że wśród drogerii sieciowych jest prostu słaba i słusznie wypierana przez konkurencję.\nSkonfundowana Panna 10 maja 2015 22:20\nZdecydowanie zgadzam się z tym co piszesz. :) I nie tyczy się to tylko kosmetyków.\nPanuje mania kupowania, posiadania. Po prostu mamy erę materialistów, więc spora część ludzi chce posiadać coś, bo nieświadomie (bądź świadomie) uważa, że będzie lepszy z tym niż bez tego... No cóż. Każdy wybiera swoją drogę i nie da się wszystkich naprostować, ale szczęście, które dają rzeczy materialne jest krótkie i dość złudne.\npannajoanna 11 maja 2015 21:24\nWiesz, ja ostatnio w ogóle mam jakiś..przesyt. Idę do drogerii, robię spacer między półkami i tak jak kiedyś na pewno bym z czymś wyszła, teraz najczęściej myślę sobie, że po co mi to i wychodzę z niczym. I faktycznie jakoś specjalnie mniej szczęśliwa z tego powodu nie jestem :D\nMalowana Lala 10 maja 2015 23:04\nMam podobne odczucia. Szaleństwo mi minęło po jednej promocji.\nTym razem kupiłam tylko to, czego potrzebowałam, czyli puder i tusz, korzystając z promocji w sumie przy okazji (:\npannajoanna 11 maja 2015 21:25\nJasne, jak mamy aktualnie niedobór, typu "skończył się tusz" itp., to taka promocja jest zwyczajnie na rękę ;) A przy pierwszych promocjach było szaleństwo, bo to jednak coś nowego było, AŻ taka zniżka wow wow :)\nWerka.ka 10 maja 2015 23:32\nMoim sposobem na zakupowe szaleństwo w trakcie promocji , to niewielka ilosć zł w portfelu . To mnie zawsze ogranicza i powstrzymuje ... Dltego nigdy nie biorę dużo a wrazie "w" jest karta :))\npannajoanna 11 maja 2015 21:26\nJest to jakiś patent, niestety u mnie się nie sprawdza, bo ja zasadniczo w ogóle nie noszę przy sobie gotówki tylko za wszystko płacę kartą ;)\nrogaczki 11 maja 2015 00:16\nJa nie szalałam jakoś szczególnie i bardzo mnie to cieszy :) Moim zdaniem właśnie w takich promocjach opłaca się stawiać na tańsze produkty, bo one zazwyczaj przecenione są tylko i kila złotych, lub wcale. A droższe marki często mają jakieś rabaty :)\npannajoanna 11 maja 2015 21:30\nCoś w tym jest, na L'Oreala, Maybelline czy Rimmela często są jakieś promocje, może nie tak duże ale są. Przy Wibo się jednak rzadziej zdarzają.\nLady 11 maja 2015 06:58\nChciałam kupić róż bourjois, ale odstraszyły mnie tłumy przy kolorówce i sobie darowałam. W sumie nie kupiłam nic, i jakoś z tym żyję :))\npannajoanna 11 maja 2015 21:31\nJa się do róży Bourjois przymierzam przy każdej promocji i jakoś zawsze o nich zapominam :) I też żyję :D\nMejd in Poland 11 maja 2015 07:45\nOstatnim razem naszło mnie niemalże identyczne "olśnienie" - w trakcie tej promocji kupiłam tylko dwa korektory z Bell. Co ciekawe chyba coraz więcej osób ma takie przemyślenia , kiedyś w Rossmannach podczas promocji były tłumy normalnie ludzie mało się nie pozjadali a tym razem było naprawdę spokojnie. Jedynie szafa z produktami Sally Hansen była ogołocona, chciałam kupić odżywkę i nawet jednej sztuki nie było.\npannajoanna 11 maja 2015 21:34\nU mnie ludzi nie było, ale pustki i tak były w szafach, wydaje mi się, że Rossmann się ogólnie jakoś słabo zaopatrzył. Mnie się odżywkę SH udało dorwać, ale ostatnią sztukę zgarnęłam. Wysuszaczy nie było już żadnych, tak samo jak żelu do usuwania skórek.\nMejd in Poland 11 maja 2015 23:05\nŻel mogę Ci oddać swój :P, kupiłam ze 3 miesiące temu i chemii między nami nie ma. Jest ok ale spokojnie mogę się obyć bez niego.\nMoże i to kwestia zaopatrzenia, a może braku chęci / możliwości wykładania następnych egzemplarzy.\nMadziakowo 11 maja 2015 08:23\nja nie kupilam nic :)\npannajoanna 11 maja 2015 21:35\njustekmakemesmile 11 maja 2015 08:25\nMam dokładnie takie same przemyślenia....jednak moja natura kobieca wygrała. Trochę się obłowiłam:)\npannajoanna 11 maja 2015 21:37\nKobieca natura jest bardzo złośliwa :D\nNot too serious blog 11 maja 2015 09:36\nNa szczęście nie dałam się ponieść słowu "promocja" Skorzystałam z Rossmannowej wyprzedaży i kupiłam tylko rozświetlacz Lovely i pomadke w kredce Astor :)\npannajoanna 11 maja 2015 21:38\nU mnie rozświetlacze i z Lovely i z Wibo powychodziły niestety.\nSouthgirl 11 maja 2015 10:49\nJa w tym roku do promocji podeszłam dość rozsądnie i nie zaszalałam :) Z resztą i tak większość rzeczy była pootwierana, porozwalana po półkach, a na moją sugestię do pracownicy Rossmanna o zwracanie uwagi na to, by klienci nie otwierali kosmetyków, Pani stwierdziła, że ludzie często nie patrzą na to, że są testery i otwierają jak leci i że to walka z wiatrakami, więc skoro pracownicy mają takie podejście, to czego wymagać od klientów? :/\npannajoanna 11 maja 2015 21:40\nJa się już spotkałam z sytuacjami, kiedy klientki otwierały, a obok stała pracownika Rossmanna i drugiej klientce też otwierała, także nic mnie już nie zdziwi.\nquench 11 maja 2015 13:44\nJa nic nie kupiłam. Kosmetyki kupuję przez internet. Wychodzi taniej. W ogóle na przestrzeni paru lat zauważyłam, że Rossmann sukcesywnie podnosi ceny kolorówki.\npannajoanna 11 maja 2015 21:41\nMnie się też wydaje, że ceny wędrują do góry, w szczególności przy tych "droższych" markach jak L'Oreal czy MF..\nBasia 11 maja 2015 14:44\nMoje zakupy również były przemyślane :) Na promocję twarzową i oczną szłam na otwarcie Rossmanna bo później stado bab wyrywa sobie z dłoni kosmetyki, wszystko umazane, w słoiczkach paluchy, szminki uwalone, echhhh... Właśnie dlatego zrezygnowałam z promocji na usta - nie miałam możliwości pójść rano, a po południu to jest koszmar. Ale w ramach rekompensaty zamówiłam sobie to co chciałam przez Internet i też wyszo tanio :) No i wiem, że niemacane :) W dodatku Rossmann zdenerwował mnie swoim olewaniem klientów w sprawach macania kosmetyków (pisałam do nich maila i odpisali mi tak olewawczo, że bardziej się już nie da - zgłaszałam otwieranie kosmetyków przez ekspedientki i używanie pełnowymiarowych produktów), więc to również sprawiło, że wolałam zamówić gdzieś indziej\nBasia 11 maja 2015 14:46\nczyli summa summarum mamy te same przemyślenia :P\npannajoanna 11 maja 2015 21:42\nJa jak zaczęłam porównywać ceny, to sobie mocno wyrzucałam rozrzutność przy poprzednich edycjach tej promocji. Następnym razem będę mądrzejsza ;)\nBasia 12 maja 2015 09:33\nNo właśnie, przez neta i tak da się kupić podobnie lub taniej (i wtedy, kiedy faktycznie jest taka potrzeba, a nie nagła zachcianka bo promocja -49% i szufladki/kosmetyczki pękają w szwach), łatwiej o przemyślane zakupy. Każdy uczy się na błędach, ja też na początku wariowałam tymi obniżkami :)\nAni Beauty Blog 11 maja 2015 15:42\nBardzo podobny post zamieściłam ostatnio na swoim blogu. Dosyć mam kupowania macanych produktów tylko dlatego, że jest promocja. Wolę zrobić zakupy online bo tak jak piszesz nikt ich wcześniej nie macał. Poza tym ceny są niewiele wyższe lub nawet tańsze niż te -49%. Teraz kupiłam właściwie tylko dwa kosmetyki tylko dlatego, że premierę miały stosunkowo niedawno. Pozdrawiam\npannajoanna 11 maja 2015 21:44\nNiestety, problem ze zmacanymi kosmetykami przybiera ostatnio na sile. Najgorsze jest to, że nie sposób z tym walczyć, bo same ekspedientki mają to w poważaniu, a zwrócenie uwagi klientce, która wpycha palce nie tak gdzie trzeba, skutkuje przeważnie zwyzywaniem od przemądrzałych gówniar..\nKamyczek 11 maja 2015 18:51\nA ja nie kupiłam aż tak dużo bo 'perełki' i must have szybko zniknęły z drogerii, a nie miałam czasu i możliwości czatować na dostawy :)\npannajoanna 11 maja 2015 21:16\nWłaśnie czytałam dzisiaj Twojego posta, widziałam, że masz podobne przemyślenia ;)\nSzuszu 11 maja 2015 19:11\nja pierwszy raz nie poszalałam bo mam tego zdecydowanie za duzo :P\npannajoanna 11 maja 2015 21:46\nJa się niedawno trochę "oczyściłam" z kolorówki, podczas przeprowadzki zrobiłam ostrą selekcję, niemniej jednak zbiory wciąż są, no cóż...spore :D\nKarolina W 11 maja 2015 19:52\nJa lubię te promocje i sobie poszalałam. Panie w drogeriach raczej za mną nie przepadają, bo jak nie jestem pewna czy coś nie było macane zawsze proszę o egzemplarz z szufladki ;)\npannajoanna 11 maja 2015 21:48\nTeż tak często robię i też przeważnie odczuwam lekkie oburzenie. Poza tym w szufladach kosmetyki są ogólnie w lepszym stanie - nie są narażone na ciepło z żarówek, także przy lakierach czy podkładach bardzo często zdarza mi się prosić o podanie kosmetyku z szuflady ;)\nAleksandra N 11 maja 2015 22:12\nW pierwszy dzień pognała z rana do Rossmann który mam stosunkowo blisko, bo ok 7 min wolnym krokiem a półki było opustoszłe... Postanowiłam na promocje które bardziej mnie zainteresują, jak np. na oczy pójść prawie po otwarciu. Jakie było moje zdziwienie, gdy pół godziny po otwarciu sklepu cień Maybelline Color Tattoow w odcieniu Pernament Taupe, na którym mi zależało, istanił tylko jako otwarty i wymazany kosmetyk. Gdy poprosiłam panią pracującą w Rossmannie aby znalazła mi w szufladach nowy i nieotwarty bo nie wiem kto dotykał cień to z łaską podeszła i o dziwo wyszukała ich kilka. Tak więc to jest moja taktyka, gdy widzę ostatni kosmetyk a w dodatku jest otwarty. I nie polecam brać tych które są już przez panie testowane. Równie dziwna sytuacja spotkała mnie w Rossmannie we Wrocławiu, mieście dużym i myślałam kurturalnym. Kiedy nie mogłam znaleźć testera podkłądu ekspedientka pozwoliła mi otworzyć nowy podkłąd i sobie poswatchować bo jak stwierdziła "i tak jakaś pani go kupi jak zechce". Tak więc wiem już skąd te testowanie. Jestem zadowolona z moich zakupów, które były dużo za duże niż zaplanowałam, ale jak zwykle rozczarowało mnie zachowanie zarówno kupujących jak i sprzedających.\nMadziak k 11 maja 2015 22:42\na ja nie kupiłam totalnie nic i jestem z siebie zadowolona :) jasne, że jest to fajna okazja do uzupełnienia braków, czy przetestowania nowości, na którą długo miało się chęć, jednak uważam, że tego typu promocje generują potrzeby konsumentów i skłaniają do kompulsywnych zakupów. Czasem samo hasło 'promocja' jest motorem napędowym, a ogrom rzeczy zaczyna przytłaczać, ciążyć i powoduje więcej złości niż radości ;)\nWhite Praline 12 maja 2015 09:21\nSłuszne są Twoje przemyślenia. Tez miałam wielką chęć zaszaleć w czasie tej promocji, ale rozsądek wziął gore:) kupiłam tylko dwa podkłady Max Factor, 3 roze, jeden rozswietlacz w Bell i koniec. Miałam w planie Konturowki i pomadki Bourjois ale oglądając co mam w swoich zbiorach stwierdziłam, ze mam naprawdę za duzo wszystkiego, zeby sie pchać tam, i jeszcze ryzykować czy przypadkiem nie kupuje otwieranego i testowanego produktu.


Akademia piłkarska dla dzieci FC MUNDIALITO przygotowała specjalną propozycję dla przedszkolaków, które chciałyby rozpocząć swoją przygodę ze sportem. W piątki 17 maja odbędą się w Grójcu bezpłatne zajęcia pokazowe dla dzieci – chłopców i dziewczynek – z roczników 2013-2015. Przyjdź koniecznie ze swoją pociechą i dołączcie do zabawy! Najmłodsi zawodnicy, którzy zapiszą się do akademii w maju, otrzymają dodatkowo prezent!\n– Aby zacząć przygodę ze sportem, aktywność fizyczną, nigdy nie jest za wcześnie… może być co najwyżej za późno. Warto od najmłodszych lat zaszczepić w dziecku potrzebę ruchu, radość z uczestnictwa w sportowej zabawie i rywalizacji, przebywanie w grupie z rówieśnikami. To wszystko ma szalenie istotne znaczenie na wszechstronny rozwój dzieci – przekonuje założyciel FC MUNDIALITO Michał Kocięba.\nTreningi pokazowe odbędą się na obiektach sportowych grójeckiego Liceum Ogólnokształcącego (ul. Poświętne 17) – w zależności od pogody na boisku lub w sali gimnastycznej – w piątek 10 i 17 maja o godz. 16.15. Rodziców prosimy o zabranie dla uczestników zajęć stroju sportowego oraz butów na płaskiej podeszwie (halówki). Zajęcia są bezpłatne i otwarte dla wszystkich chętnych bez konieczności wcześniejszych zapisów.\nTreningi pokazowe FC Mundialito\nDla kogo? Dzieci – chłopcy i dziewczynki – roczniki 2013-2015\nGdzie? Grójec, ul. Poświętne 17 (boisko lub w przypadku złej pogody sala gimnastyczna LO)\nKiedy? 10 i 17 maja (piątek)\nZa ile? Za…jeden uśmiech ?\nZajęcia FCM dla najmłodszych mają formę zabaw z elementami wprowadzającymi do piłki nożnej. Prowadzone są przez doświadczonych, licencjonowanych trenerów, którzy mają świetny kontakt z dziećmi. Akademia FC MUNDIALITO powstała w 2016 roku. Jej założycielem jest Michał Kocięba, były rzecznik prasowy reprezentacji Polski i Legii Warszawa. W trzech ośrodkach FCM – Grójec, Mogielnica, Goszczyn – trenują dzieci w wieku 4-12 lat. Akademia ma również drużynę dziewczynek, która reprezentowała w tym roku powiat grójecki w finałach wojewódzkich turnieju “Z podwórka na stadion o Puchar Tymbarku”.\nWięcej informacji o FCM można znaleźć na stronie: www.fcmundialito.pl a także facebookowym fanpage`u akademii: https://www.facebook.com/FCMundialito/\nDla wszystkich, którzy zdecydują się dołączyć do najmłodszej grupy FC MUNDIALITO w maju przygotowany został dodatkowo upominek od akademii! Szczegółowe informacje dot. treningów i zapisów rodzice otrzymają na zajęciach pokazowych. Zapraszamy serdecznie!